7.5.2011 |
NL |
Publicatieblad van de Europese Unie |
C 139/5 |
Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 17 maart 2011 (verzoeken om een prejudiciële beslissing ingediend door de Cour de cassation — Frankrijk) — procedures ingeleid door Josep Peñarroja Fa
(Gevoegde zaken C-372/09 en C-373/09) (1)
(Artikel 43 EG - Vrijheid van vestiging - Artikel 49 EG - Vrij verrichten van diensten - Beperkingen - Gerechtsdeskundigen met hoedanigheid van vertaler - Uitoefening van openbaar gezag - Nationale regeling die titel van gerechtsdeskundige voorbehoudt aan personen ingeschreven op door nationale rechterlijke instanties opgestelde lijsten - Rechtvaardiging - Evenredigheid - Richtlijn 2005/36/EG - Begrip „gereglementeerd beroep”)
2011/C 139/07
Procestaal: Frans
Verwijzende rechter
Cour de cassation
Partijen in de procedures ingeleid door
Josep Peñarroja Fa
Voorwerp
Verzoek om een prejudiciële beslissing — Cour de cassation (Frankrijk) — Uitlegging van de artikelen 43 EG, 45 EG, 49 EG en 50 EG — Nationale regeling die de titel van gerechtsdeskundige voorbehoudt aan personen die zijn ingeschreven op door de nationale rechterlijke instanties opgestelde lijsten en deze inschrijving afhankelijk stelt van voorwaarden met betrekking tot leeftijd, bekwaamheid, onbesproken gedrag en onafhankelijkheid, zonder echter te voorzien dat rekening wordt gehouden met de erkenning van de hoedanigheid van gerechtsdeskundige door de rechterlijke instanties van een andere lidstaat en evenmin zonder te voorzien in andere methoden om voormelde voorwaarden te toetsen — Verenigbaarheid van deze regeling met de bepalingen van primair recht inzake de vrijheid van vestiging en het vrij verrichten van diensten
Dictum
1) |
Een opdracht die geval per geval door een rechterlijke instantie, in het kader van een bij hem aanhangig geding, wordt toevertrouwd aan een gerechtsdeskundige-vertaler in die hoedanigheid, is een dienstverrichting in de zin van artikel 50 EG, thans artikel 57 VWEU. |
2) |
De werkzaamheden van gerechtsdeskundigen op vertaalgebied, zoals die welke in het hoofdgeding aan de orde zijn, zijn geen werkzaamheden ter uitoefening van het openbaar gezag in de zin van artikel 45, eerste alinea, EG, thans artikel 51, eerste alinea, VWEU. |
3) |
Artikel 49 EG, thans artikel 56 VWEU, verzet zich tegen een nationale regeling, zoals die welke in het hoofdgeding aan de orde is, volgens welke de inschrijving op een lijst van gerechtsdeskundigen-vertalers afhankelijk is van voorwaarden met betrekking tot de kwalificatie zonder dat de betrokkenen kennis kunnen nemen van de redenen van de hen betreffende beslissing en zonder dat tegen deze beslissing beroep in rechte kan worden ingesteld teneinde de wettigheid ervan te toetsen en meer bepaald na te gaan of is voldaan aan de uit het recht van de Unie voortvloeiende voorwaarde dat hun in andere lidstaten verworven en erkende kwalificatie naar behoren in aanmerking is genomen. |
4) |
Artikel 49 EG, thans artikel 56 VWEU, verzet zich tegen een voorwaarde als die van artikel 2 van wet nr. 71-498 van 29 juni 1971 betreffende de gerechtsdeskundigen, zoals gewijzigd bij wet nr. 2004 130 van 11 februari 2004, volgens welke de inschrijving als vertaler op de lijst van nationale gerechtsdeskundigen slechts mogelijk is na overlegging van het bewijs van zijn inschrijving gedurende drie opeenvolgende jaren op een door een Cour d’appel opgestelde lijst, voor zover een dergelijke voorwaarde verhindert dat, bij het onderzoek van een aanvraag van een in een andere lidstaat gevestigde persoon die niet kan doen blijken van een dergelijke inschrijving, naar behoren rekening wordt gehouden met de door hem in een andere lidstaat verworven en erkende kwalificatie om te bepalen of en in hoeverre deze dezelfde waarde heeft als de bekwaamheden die normaal worden verwacht van iemand die gedurende drie opeenvolgende jaren is ingeschreven op een door een Cour d’appel opgestelde lijst van gerechtsdeskundigen. |
5) |
De opdrachten van gerechtsdeskundigen-vertalers die worden verricht door deskundigen die zijn ingeschreven op een lijst als de door de Cour de cassation opgestelde nationale lijst van gerechtsdeskundigen, vallen niet onder het begrip „gereglementeerd beroep” in de zin van artikel 3, lid 1, sub a, van richtlijn 2005/36/EG van het Europees Parlement en de Raad van 7 september 2005 betreffende de erkenning van beroepskwalificaties. |