7.3.2014   

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 68/87

—

gezien het voorstel van de Commissie aan het Parlement en de Raad (COM(2012)0423 – C7-0204/2012),

—

gezien het Interinstitutioneel Akkoord van 17 mei 2006 tussen het Europees Parlement, de Raad en de Commissie betreffende de begrotingsdiscipline en een goed financieel beheer (1) (IIA van 17 mei 2006), en met name punt 28 hiervan,

—

gezien Verordening (EG) nr. 1927/2006 van het Europees Parlement en de Raad van 20 december 2006 tot oprichting van een Europees fonds voor aanpassing aan de globalisering (2) (EFG-verordening),

—

gezien de trialoogprocedure overeenkomstig punt 28 van het IIA van 17 mei 2006,

—

gezien de brief van de Commissie werkgelegenheid en sociale zaken,

—

gezien het verslag van de Begrotingscommissie (A7-0322/2012),

A.

overwegende dat de Europese Unie passende wetgevings- en begrotingsinstrumenten in het leven heeft geroepen om extra steun te geven aan werknemers die de gevolgen van grote structurele veranderingen in de wereldhandelspatronen ondervinden, en hen te helpen bij hun terugkeer op de arbeidsmarkt;

B.

overwegende dat het Europees Fonds voor aanpassing aan de globalisering (EFG) is opengesteld voor sinds 1 mei 2009 ingediende aanvragen om bijstand voor werknemers die zijn ontslagen als gevolg van de wereldwijde financiële en economische crisis;

C.

overwegende dat financiële steun van de Unie aan ontslagen werknemers flexibel moet zijn en zo snel en efficiënt mogelijk ter beschikking moet worden gesteld, overeenkomstig de gezamenlijke verklaring van het Europees Parlement, de Raad en de Commissie die is goedgekeurd op het overleg van 17 juli 2008, en met eerbiediging van het IIA van 17 mei 2006 wat betreft het nemen van besluiten om middelen beschikbaar te stellen uit het EFG;

D.

overwegende dat Ierland om steun heeft verzocht in verband met 592 gedwongen ontslagen (waarbij voor 432 betrokkenen om steun wordt gevraagd) bij Talk Talk Broadband Services (Ireland) Limited (hierna "Talk Talk") en drie van zijn leveranciers in Ierland;

E.

overwegende dat de aanvraag voldoet aan de criteria voor subsidiabiliteit van de EFG-verordening;

1.

is het met de Commissie eens dat is voldaan is aan de voorwaarden die zijn opgenomen in artikel 2, onder a), van de EFG-verordening en dat Ierland bijgevolg recht heeft op een financiële bijdrage op grond van die verordening;

2.

merkt op dat de Ierse autoriteiten de aanvraag voor een financiële bijdrage van het EFG op 29 februari 2012 indienden, tot en met 15 mei 2012 aanvullende informatie verstrekten, en dat de Commissie op 27 juli 2012 haar beoordeling ter beschikking stelde; is ingenomen met het feit dat het beoordelingsproces en de verstrekking van aanvullende informatie door Ierland snel en correct zijn verlopen;

3.

neemt er kennis van dat de vestiging van Talk Talk zich bevond in de buitenwijken van de stad Waterford, in de NUTS III-regio Zuidoost-Ierland, en dat de gemiddelde werkloosheidscijfers in deze regio altijd al hoger lagen dan in de rest van het land; verder is de regio onevenredig hard getroffen door de financiële en economische crisis: zo is de werkloosheid in de regio fors gestegen van 4,9 % in 2007 tot 18,2 % in 2011 (ten opzichte van een nationaal gemiddelde van 14,3 %);

4.

merkt op dat de ontslagen zijn gevallen in het zuidoosten van Ierland, waar het werkgelegenheidspercentage in de periode 2007-2011 is gedaald van 62,7 % naar 58,1 % en waar het werkloosheidspercentage boven het landelijke gemiddelde ligt;

5.

betreurt het besluit van Talk Talk om allianties aan te gaan met drie belangrijke providers buiten de EU, waar een aanzienlijk deel van het werk aan wordt overgedragen, want dit komt neer op een strategie die schadelijk is voor de industriële werkgelegenheid in de EU en voor de Europa 2020-strategie;

6.

merkt op dat er twee eerdere ontslagronden bij Talk Talk hebben plaatsgevonden (april 2010 en april 2011), waarbij naar schatting telkens 50 personen werden ontslagen; deze werden echter gezien als een managementherstructurering, zodat de activiteiten in Waterford rechtstreeks vanuit het hoofdkwartier in het VK zouden kunnen worden aangestuurd; bovendien was er een daling van het aantal oproepen bij het callcenter in Waterford met naar schatting 40 %;

7.

herinnert aan het belang van een verbetering van de inzetbaarheid van alle werknemers door middel van scholing op maat en de erkenning van de in de loop van het beroepsleven opgedane vaardigheden en bekwaamheden; verlangt dat de opleiding die in het gecoördineerd pakket wordt aangeboden, aangepast is aan het niveau en de behoeften van de ontslagen werknemers, met name omdat de ontslagen werknemers in meerderheid werkzaam waren bij de klantendienst en de technische ondersteuning;

8.

betreurt het dat Talk Talk heeft besloten de vestiging in Waterford halsoverkop te sluiten, waardoor de werknemers een opzegtermijn van slechts 30 dagen hadden, er geen behoorlijke discussie over de afvloeiingsregeling kon plaatsvinden en er geen rol voor de sociale partners was weggelegd; betreurt het dat er geen sociale partners betrokken waren bij de voorbereiding en opstelling van de EFG-aanvraag, aangezien er bij Talk Talk geen vakbonden bestonden; merkt evenwel op dat de betrokken werknemers rechtstreeks zijn geraadpleegd;

9.

juicht het toe dat de Ierse autoriteiten besloten hebben al op 7 september 2011 met de uitvoering van het gecoördineerde pakket te beginnen, daarmee duidelijk vooruitlopend op het besluit van de begrotingsautoriteit over steunverlening;

10.

neemt kennis van de klacht van de Ierse autoriteiten dat de implementatieperiode van het EFG in de tijd beperkt is, waardoor opleidingen die de periode van twee jaar overschrijden niet kunnen worden verzorgd; juicht het toe dat voor de betrokken werknemers een versnelde bachelor-opleiding is opgezet die toegesneden is op vastgestelde vaardigheidstekorten en binnen de implementatieperiode van het EFG kan worden voltooid;

11.

wijst erop dat er lering moet worden getrokken uit de opstelling en uitvoering van deze en andere aanvragen betreffende massaontslagen;

12.

betreurt het dat de EFG-verordening toelaat dat EFG-steun in de plaats komt van socialezekerheidsuitkeringen uit hoofde van de nationale wetgeving; onderstreept dat het fonds primair ten goede moet komen aan programma's voor opleiding en het zoeken van een baan, alsook aan programma's voor beroepsoriëntatie en het stimuleren van ondernemerschap, en een aanvulling moet vormen op nationale regelingen, maar niet in de plaats mag komen van werkloosheidsuitkeringen of andere socialezekerheidsuitkeringen, die uit hoofde van nationale wetgeving onder de verantwoordelijkheid van nationale instanties vallen;

13.

verzoekt de betrokken instellingen de nodige inspanningen te leveren om de procedurele en begrotingsregelingen te verbeteren teneinde de beschikbaarstelling van middelen uit het EFG te bespoedigen; waardeert de verbeterde procedure die de Commissie heeft aangenomen naar aanleiding van het verzoek van het Parlement voor het versnellen van de toekenning van subsidies, met als doel de begrotingsautoriteit de beoordeling door de Commissie van de subsidiabiliteit van een EFG-aanvraag voor te leggen samen met het voorstel voor de beschikbaarstelling van middelen uit het EFG; hoopt dat verdere verbeteringen aan de procedure zullen worden opgenomen in de nieuwe EFG-verordening (2014-2020) en dat grotere doelmatigheid, transparantie en zichtbaarheid van het EFG zullen worden bereikt;

14.

brengt in herinnering dat de instellingen zich ertoe verbonden hebben een probleemloze en snelle procedure te garanderen voor de goedkeuring van de besluiten betreffende de beschikbaarstelling van middelen uit het EFG, met als doel tijdelijk en eenmalig individuele steun te verlenen aan werknemers die als gevolg van de globalisering en de financiële en economische crisis werkloos geworden zijn; benadrukt de rol die het EFG kan vervullen om ontslagen werknemers te helpen bij hun terugkeer op de arbeidsmarkt;

15.

beklemtoont dat er overeenkomstig artikel 6 van de EFG-verordening op moet worden toegezien dat het EFG de langdurige terugkeer van ontslagen werknemers op de arbeidsmarkt steunt; wijst er voorts op dat de EFG-steun alleen actieve arbeidsmarktmaatregelen kan medefinancieren die duurzame werkgelegenheid voor de lange termijn opleveren; herhaalt dat uit het EFG afkomstige steun niet in de plaats mag komen van maatregelen waartoe bedrijven verplicht zijn krachtens hun nationale wetgeving of collectieve overeenkomsten, noch van maatregelen ter herstructurering van bedrijven of bedrijfstakken; betreurt het feit dat het EFG een stimulans zou kunnen zijn voor bedrijven om hun vaste personeel te vervangen door flexibeler personeel met kortlopende contracten;

16.

merkt op dat de informatie die is verstrekt over het gecoördineerde pakket van individuele dienstverlening die door het EFG moet worden gefinancierd, gegevens bevat over de complementariteit met acties die worden gefinancierd uit de structuurfondsen; herhaalt zijn oproep aan de Commissie om in haar jaarverslagen een vergelijkende evaluatie van deze gegevens op te nemen om ervoor te zorgen dat de bestaande verordeningen volledig in acht worden genomen en dubbel gebruik van door de EU gefinancierde diensten wordt voorkomen;

17.

is verheugd over het feit dat er, na herhaalde verzoeken van het Parlement, 50 000 000 EUR aan betalingskredieten is opgenomen onder begrotingslijn 04 05 01 van het EFG in de begroting voor 2012; herinnert eraan dat het EFG gecreëerd is als afzonderlijk specifiek instrument met eigen doelstellingen en termijnen, en dat het bijgevolg ook een specifieke toewijzing verdient, waardoor wordt voorkomen dat er, zoals in het verleden, bedragen worden overgeschreven uit andere begrotingslijnen, hetgeen schadelijk kan zijn voor de verwezenlijking van de beleidsdoelen van het EFG;

18.

betreurt het besluit van de Raad om de "crisisafwijking", die het mogelijk maakt financiële steun te verlenen aan werknemers die worden ontslagen als gevolg van de huidige financiële en economische crisis of als gevolg van veranderingen in de wereldhandelspatronen, en die het tevens mogelijk maakt het percentage van medefinanciering door de Unie te verhogen tot 65 % van de kosten van het programma, niet te verlengen voor programma's die na de einddatum van 31 december 2011 zijn ingediend, en roept de Raad op deze maatregel onmiddellijk weer in te voeren;

19.

hecht zijn goedkeuring aan het bij deze resolutie gevoegde besluit;

20.

verzoekt zijn Voorzitter dit besluit samen met de voorzitter van de Raad te ondertekenen en zorg te dragen voor publicatie ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie;

21.

verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie, met inbegrip van de bijlage, te doen toekomen aan de Raad en de Commissie.