Bekendmaking van een aanvraag overeenkomstig artikel 6, lid 2, van Verordening (EG) nr. 510/2006 van de Raad inzake de bescherming van geografische aanduidingen en oorsprongsbenamingen van landbouwproducten en levensmiddelen

2011/C 185/06

Deze bekendmaking verleent het recht om op grond van artikel 7 van Verordening (EG) nr. 510/2006 van de Raad (1) bezwaar aan te tekenen tegen de aanvraag. Bezwaarschriften moeten de Commissie bereiken binnen zes maanden te rekenen vanaf de datum van deze bekendmaking.

SAMENVATTING

VERORDENING (EG) Nr. 510/2006 VAN DE RAAD

„TOLMINC”

EG-nummer: SL-PDO-0005-0422-29.10.2004

BOB ( X ) BGA ( )

Deze samenvatting bevat de belangrijkste gegevens uit het productdossier ter informatie.

1.   Bevoegde dienst van de lidstaat:

2.   Groepering:

3.   Productcategorie:

4.   Productdossier:

(samenvatting van de in artikel 4, lid 2, van Verordening (EG) nr. 510/2006 voorgeschreven gegevens)

4.1.   Naam:

„Tolminc”

4.2.   Beschrijving:

Tolminc is een harde, volvette kaas, die wordt gemaakt met rauwe of gethermiseerde koemelk uit het afgebakende geografische gebied.

Vorm en afmetingen: 3,5 tot 5 kg zware, wielvormige kaas met een doorsnede van 23 tot 27 cm en een dikte van 8 à 9 cm.

Uiterlijk voorkomen: de korst van de kaas is glad en strokleurig.

Doorsnede: de kaasmassa is elastisch, geelkleurig en heeft op sommige plaatsen ogen ter grootte van een lins of een erwt.

Smaak en geur: de geur is typisch, vrij van vreemde geuren en de kaas smaakt zoet en pikant.

Chemische samenstelling: ten minste 60 % droge stof en een vetgehalte van ten minste 45 % in de droge stof.

De kaas moet op zijn minst 60 dagen rijpen.

4.3.   Geografisch gebied:

De productie van zowel de melk als de Tolminc-kaas vindt plaats in het gebied Zgornje Posočje, met de gemeenten Kobarid, Tolmin en Bovec.

Het geografische gebied wordt ten westen afgebakend door de Italiaanse grens en elders door de buitengrenzen van de dorpen tussen Kamno en Log pod Mangartom, met name: Volče, Čiginj, Volčanski Ruti, Sela pri Volčah, Gorenji Log, Tolminski Lom, Dolgi Laz, Kanalski Lom, Grudnica, Slap ob Idrijci, Dolenja Trebuša, Gorenja Trebuša, Stopnik, Daber, Gorski Vrh, Bukovski vrh, Grahovo ob Bači, Hudajužna, Porezen, Podbrdo, Petrovo Brdo, Bača pri Podbrdu, Kal, Stržišče, Rut, Grant, Knežke Ravne, Ljubinj, Tolminske Ravne, Čadrg, Krn, Soča en Trenta.

Deze dorpen liggen in het afgebakende geografische gebied.

4.4.   Bewijs van de oorsprong:

De volgende procedures en maatregelen moeten borg staan voor de traceerbaarheid van de Tolminc-kaas.

Melkproductie: de melk moet in het afgebakende geografische gebied worden geproduceerd. In het stamboek kan worden nagegaan of de rassamenstelling van de kudde klopt. De landbouwbedrijven houden bovendien registers van voederrantsoenen en de aankoop van diervoeders of grondstoffen voor diervoerders bij.

Ophalen van de melk: de voor de productie van Tolminc-kaas bestemde melk moet afgezonderd van andere melk worden opgehaald en opgeslagen. De dagelijks aangekochte hoeveelheden worden, opgesplitst naar landbouwbedrijf, geregistreerd.

Vervaardiging van zuivelproducten: de Tolminc-producenten houden bij hoeveel melk per dag wordt verwerkt en hoeveel kaas per dag per partij wordt geproduceerd. Een partij komt overeen met de hoeveelheid kaas die met één partij gecoaguleerde melk wordt geproduceerd. Als op een bepaalde dag slechts één partij kaas wordt geproduceerd, wordt die partij aangeduid met de productiedatum van de kaas.

Rijping van de kaas: aan de hand van rijpingsregisters wordt erop toegezien dat elke partij kaas gegarandeerd 60 dagen rijpt. De productiedatum van de kaas is de datum waarop de rijping van start gaat.

4.5.   Werkwijze voor het verkrijgen van het product:

Tolminc wordt gemaakt met rauwe of gethermiseerde koemelk (57 °C-68 °C) uit het afgebakende geografische gebied. Ten minste 80 % van de voor de productie van Tolminc gebruikte melk moet afkomstig zijn van koeien van het bruine ras. De koeien krijgen bulkvoer (weidegras, hooi, silovoer) uit het geografische gebied en dat bulkvoer moet ten minste 75 % van de droge stof van het dagelijkse rantsoen uitmaken.

Voor de productie van Tolminc-kaas wordt gerijpte melk gebruikt waaraan vóór de coagulatie verse melk mag worden toegevoegd. De melk moet op zijn minst 12 uur rijpen. De rijping zorgt voor de ontwikkeling van de autochtone microflora en voor de juiste zuurtegraad. Om het gistingsproces te versnellen, mag gebruik worden gemaakt van op het landbouwbedrijf vervaardigde zuursels (hiervoor wordt een kleine hoeveelheid melk ten minste 12 uur bij een hoge temperatuur gerijpt) of van geselecteerde zuursels. Na toevoeging van het stremsel coaguleert de melk ten minste 25 tot 35 minuten bij een temperatuur van 32 °C tot 34 °C. Door manipulatie van het coagulum wordt het proces van de wei-extractie versneld en ontstaan klonters van de juiste omvang in de wrongel. In de eerste fase wordt het harde coagulum op de juiste grootte gesneden, eerst in grote vierkante blokken. Vervolgens vallen de klonters uiteen in hazelnootgrote stukken. Deze krijgen de juiste consistentie door verhitting en droging. De geklonterde wrongel wordt verwarmd tot 44 à 48 °C en dan gedroogd. Ondertussen wordt de massa constant geroerd tot de juiste consistentie is bereikt. Voor de vorming van de kaas en het scheiden van wrongel en wei worden verschillende procedés gebruikt, afhankelijk van de mogelijkheden en de technische uitrusting waarover de individuele kaasmakerijen beschikken. Het persen van de kaas neemt 6 tot 12 uur in beslag en vindt plaats in adequaat verwarmde ruimten. Tijdens het persen wordt de kaas omgedraaid om de extractie van de wei te versnellen, het in de kaas aanwezige water gelijk te verspreiden en de kaas een betere vorm te geven. Vervolgens wordt de Tolminc-kaas 24 tot 48 uur gepekeld.

Na het pekelen wordt op elk kaaswiel de datum van het begin van de rijping of de markering van de partij aangebracht. De kaas moet op zijn minst twee maanden rijpen. Uitermate belangrijk is dat de kaas tijdens de rijping wordt omgedraaid, geborsteld en schoongehouden.

4.6.   Verband:

Geschiedenis en traditie van de kaasbereiding in het geografische gebied

De eerste schriftelijke vermelding van Tolminc-kaas dateert uit de dertiende eeuw en vermeldt de kaas als betaalmiddel voor de belastingen die door de landheer werden geïnd. De benaming „Formaggio di Tolmino — Tolminski sir” (kaas uit Tolmin) komt voor het eerst voor in 1756 op een prijslijst voor kaas in de stad Udine.

De kwaliteit van de Tolminc-kaas heeft uitermate veel baat gehad bij het werk van verschillende meester-kaasmakers die reeds in de negentiende eeuw onder toezicht van de landbouwersvereniging in Gorica naar het gebied rond Tolmin kwamen en de plaatselijke landbouwers hielpen hun problemen bij de kaasbereiding op te lossen. Eén en ander leidde in 1886 tot de productie van harde kazen op de bergweide Razor onder leiding van de Zwitser Thomas Hitz. De Tolminc-kaas heeft een eeuwenlange ontwikkelingsgeschiedenis achter de rug en is deel gaan uitmaken van de traditie en cultuur van de mensen die deze kaas in de loop der tijden hebben geproduceerd en dat nog steeds doen.

Tolminc-kaas kan bogen op een zeer lange en rijke traditie die hand in hand gaat met het begin van de beweiding op op grote hoogte gelegen bergweiden. Afhankelijk van het seizoen worden de koeien naar de bergweiden of de vallei gebracht; deze afwisseling van omgeving ligt aan de basis van de voedermethoden. Deze economische cyclus begon elk jaar met het overbrengen van de koeien van de valleidorpen naar de laaggelegen hellingen waar hooivelden te vinden waren. Eind juni werden de dieren dan naar de hoger gelegen gebieden gebracht, waar ze konden grazen en waar kaas werd gemaakt tot begin september, wanneer de trek naar de lager gelegen hellingen werd aangevat. De koeien bleven daar tot de eerste sneeuw. Deze economische cyclus wordt nog steeds gevolgd door de veehouders in de streek Zgornje Posočje.

Omgevingsfactoren

Zgornje Posočje ligt op het kruispunt tussen de mediterrane en de alpiene invloedssfeer. Precies daarom beschikt de streek over specifieke natuurlijke kenmerken die via het bulkvoer uit het geografische gebied tot uiting komen in de melk en, later, in het verwerkte eindproduct.

Zgornje Posočje is het gebied met de meeste neerslag in Slovenië. Dit is vooral terug te voeren op de stijging van vochtige mediterrane lucht bij de relatief hoge bergen van de westelijke Julische Alpen. De invloed van de zee krijgt bovendien vrij baan in de open ruimte langs de vallei van de Soča richting Middellandse Zee. De gemiddelde jaarlijkse luchttemperatuur in Tolminc ligt rond 11 °C; in januari bedraagt de gemiddelde temperatuur ca. 1 °C, in juli meer dan 18 °C.

Het warme submediterrane klimaat heeft een zeer grote invloed op de samenstelling van de vegetatie, waardoor de alpiene flora in Posočje heel bijzonder oogt. De typische kenmerken die de flora aan het submediterrane klimaat ontleent, komen ook voor op de steile alpiene rotsen die, in tegenstelling tot die in het gebied Gorenjska, heel rijkelijk en bijzonder is en bovendien een sterke, wilde geur verspreidt. De flora van de bergweiden en de subalpiene weiden van het gebied Zgornje Posočje is uitermate rijk en divers. De reden voor deze grote diversiteit aan soorten ligt in het recente geologische verleden (de locatie op de zuidelijke rand van de ijslaag uit de ijstijd), de samenstelling van de bodem (kalksteen of dolomiet, af en toe gemengd met mergel, kleisteen en silex) en het klimaat (vochtig, relatief warm bergklimaat). Het meest typische kenmerk van de plaatselijke vegetatie is het voorkomen van soorten die typisch zijn voor dit gebied. In het grasland (weiden, hooivelden, subalpiene en alpiene weiden) komen bovendien zeldzame soorten voor. Dankzij de invloed van het submediterrane klimaat doen veeleer in gematigde gebieden voorkomende soorten het uitermate goed in de hooggelegen hooivelden.

En daarnaast is er nog de rijke microflora die een belangrijke rol speelt in de productie van Tolminc-kaas. Dankzij het rijpen van de rauwe melk en het gebruik van op het landbouwbedrijf geproduceerde zuursels oefent de omgeving haar invloed uit op de kaas en verhindert de nuttige autochtone microflora de ontwikkeling van schadelijke organismen.

4.7.   Controlestructuur:

4.8.   Etikettering:

De kazen die aan alle vereisten in het productdossier voldoen, worden gemerkt met de naam van de producent, de benaming „Tolminc”, het (hieronder weergegeven) logo, het logo van de EU en het nationale kwaliteitssymbool. Op het etiket moet ook worden vermeld of de kaas met rauwe of gethermiseerde melk is bereid.

De producenten mogen in voorkomend geval op het etiket ook vermelden dat de kaas meer dan twee maanden heeft gerijpt, dat de koeien geen silovoer hebben gekregen of dat de kaas in een kaasmakerij in de bergen is bereid.

(1)  PB L 93 van 31.3.2006, blz. 12.