(1)

In Verordening (EG) nr. 1924/2006 is bepaald dat gezondheidsclaims voor levensmiddelen verboden zijn, tenzij de Commissie daarvoor overeenkomstig die verordening een vergunning heeft verleend en zij zijn opgenomen in een lijst van toegestane claims.

(2)

Krachtens artikel 13, lid 3, van Verordening (EG) nr. 1924/2006 heeft de Commissie Verordening (EU) nr. 432/2012 (2) vastgesteld waarin een lijst is opgenomen van toegestane gezondheidsclaims voor levensmiddelen die niet over ziekterisicobeperking en de ontwikkeling en gezondheid van kinderen gaan.

(3)

De lijst van toegestane gezondheidsclaims en de voorwaarden voor het gebruik ervan zijn opgenomen in de bijlage bij Verordening (EU) nr. 432/2012. Er zijn twee claims toegestaan voor maaltijdvervangende producten voor gewichtsbeheersing. Overeenkomstig de voorwaarden voor het gebruik van die claims moeten de levensmiddelen, om de claim te dragen, voldoen aan de in Richtlijn 96/8/EG van de Commissie (3) vastgestelde specificaties voor levensmiddelen.

(4)

Die claims waren in de lijst met toegestane gezondheidsclaims opgenomen op grond van het gunstige advies van de Europese Autoriteit voor voedselveiligheid (hierna „EFSA” genoemd) uit 2010 (vraag EFSA-Q-2008-2154, EFSA-Q-2008-2155 (4)); in dat advies was een oorzakelijk verband vastgesteld tussen het nuttigen van maaltijdvervangende producten ter vervanging van gewone maaltijden en het behoud van het lichaamsgewicht na gewichtsverlies, alsook tussen het nuttigen van maaltijdvervangende producten ter vervanging van gewone maaltijden in het kader van energiebeperkte diëten en een vermindering van het lichaamsgewicht. Volgens het advies mogen levensmiddelen, om de claims te dragen, maximaal 250 kcal per toediening bevatten en moeten zij voldoen aan de in Richtlijn 96/8/EG vastgestelde specificaties.

(5)

Richtlijn 96/8/EG stelt voorschriften vast inzake de samenstelling van levensmiddelen om in energiebeperkte diëten voor gewichtsvermindering te worden genuttigd die geheel of gedeeltelijk de volledige dagelijkse voeding vervangen, en legt verplichte bijzonderheden vast die op de etikettering van die producten moeten worden vermeld. Met betrekking tot producten die worden aangeboden als vervanging van één of meer maaltijden van de dagelijkse voeding, bepaalt de richtlijn dat deze moeten worden verkocht onder de benaming „maaltijdvervangend product voor gewichtsbeheersing”.

(6)

Bij Verordening (EU) nr. 609/2013 van het Europees Parlement en de Raad (5) is het wettelijk kader herzien dat van toepassing is op levensmiddelen voor bijzondere voeding. Die verordening bepaalt dat Richtlijn 96/8/EG vanaf 20 juli 2016 niet langer van toepassing is op levensmiddelen die worden aangeboden als vervanging van een of meer maaltijden van de dagelijkse voeding; deze moeten in de toekomst worden geregeld bij Verordening (EG) nr. 1924/2006 en voldoen aan de in die verordening vastgestelde voorschriften.

(7)

Bijgevolg moeten de verwijzingen naar Richtlijn 96/8/EG betreffende gezondheidsclaims voor maaltijdvervangende producten voor gewichtsbeheersing worden vervangen door de vaststelling van de voorwaarden voor het gebruik van deze claims in de bijlage bij Verordening (EG) nr. 432/2012.

(8)

Op grond van artikel 13, lid 4, van Verordening (EG) nr. 1924/2006 is de Commissie bevoegd om, na raadpleging van de EFSA, op basis van algemeen aanvaard wetenschappelijk bewijs wijzigingen aan te nemen van de lijst van toegestane gezondheidsclaims.

(9)

Bij het aanbrengen van de noodzakelijke technische wijzigingen betreffende de gezondheidsclaims voor maaltijdvervangende producten voor gewichtsbeheersing moet rekening worden gehouden met de voorschriften inzake de in Richtlijn 96/8/EG vastgestelde hoeveelheden vitaminen en mineralen in levensmiddelen.

(10)

Verordening (EU) nr. 1169/2011 van het Europees Parlement en de Raad (6) stelt regels vast betreffende de verstrekking van voedselinformatie aan consumenten. In deel A van bijlage XIII zijn op basis van recente wetenschappelijke adviezen voedingswaardereferenties voor vitaminen en mineralen vastgesteld.

(11)

Bijgevolg heeft de Commissie de EFSA om wetenschappelijk advies verzocht over de vraag of een wijziging van de voorwaarden voor het gebruik van claims voor maaltijdvervangende producten voor gewichtsbeheersing wat de samenstelling qua vitaminen en mineralen betreft (30 % van de in Verordening (EU) nr. 1169/2011 bepaalde voedingswaardereferenties voor vitaminen en mineralen in plaats van de in Richtlijn 96/8/EG bepaalde 30 % van de hoeveelheden vitaminen en mineralen), zou afdoen aan de conclusies van het advies van de EFSA uit 2010 inzake de wetenschappelijke onderbouwing van gezondheidsclaims voor maaltijdvervangende producten voor gewichtsbeheersing.

(12)

Op 28 oktober 2015 heeft de EFSA advies uitgebracht (vraag EFSA-Q-2015-00579) (7); daarin concludeerde zij dat de verschillen in samenstelling qua micronutriënten van maaltijdvervangende producten die zouden voortvloeien uit de wijziging van de gebruiksvoorwaarden zoals bepaald in Richtlijn 96/8/EG naar Verordening (EU) nr. 1169/2011, geen afbreuk doen aan de wetenschappelijke onderbouwing van gezondheidsclaims voor maaltijdvervangende producten voor gewichtsbeheersing inzake de vermindering van het lichaamsgewicht en het behoud van het gewicht na gewichtsverlies.

(13)

De voedingswaardereferenties voor fluoride, chroom, chloride en molybdeen zijn bepaald in bijlage XIII bij Verordening (EU) nr. 1169/2011. Richtlijn 96/8/EG vereist niet dat deze micronutriënten aan maaltijdvervangende producten voor gewichtsbeheersing worden toegevoegd. Rekening houdend met het feit dat de geclaimde effecten van maaltijdvervangende producten voor gewichtsbeheersing verband houden met de gecontroleerde energie-inhoud en het relatief hoge eiwitgehalte/lage vetgehalte, is het dus niet noodzakelijk voor te schrijven dat een maaltijdvervangend product voor gewichtsbeheersing voorziet in ten minste 30 % van de in Verordening (EU) nr. 1169/2011 bepaalde voedingswaardereferenties voor fluoride, chroom, chloride en molybdeen per maaltijd.

(14)

In bijlage XIII bij Verordening (EU) nr. 1169/2011 is geen voedingswaardereferentie bepaald voor natrium. Echter, rekening houdend met het beoogde gebruik van maaltijdvervangende producten voor gewichtsbeheersing moet het in bijlage I bij Richtlijn 96/8/EG bepaalde voorschrift om in 30 % van de hoeveelheid natrium per maaltijd te voorzien, verder worden gehandhaafd in de voorwaarden voor het gebruik van deze gezondheidsclaims.

(15)

De voedingswaardereferentie voor kalium is in deel A van bijlage XIII bij Verordening (EU) nr. 1169/2011 vastgesteld op 2 000 mg. Richtlijn 96/8/EG vereist niet dat maaltijdvervangende producten voor gewichtsbeheersing voorzien in 30 % van de kaliumwaarde; zij bepaalt echter een minimumhoeveelheid van 500 mg per maaltijd. Die waarde moet verder worden gehandhaafd.

(16)

Aangezien de EFSA in haar advies uit 2015 de conclusies van haar advies uit 2010 met betrekking tot de energie-inhoud van de betrokken producten heeft bevestigd, moet een maximumgehalte van 250 kcal per toediening worden vastgesteld. De in Richtlijn 96/8/EG bepaalde voorschriften voor vet, eiwitten en aminozuren moeten worden gehandhaafd.

(17)

Met betrekking tot de verplichte bijzonderheden voor de etikettering van maaltijdvervangende producten voor gewichtsbeheersing moeten de informatievereisten van Richtlijn 96/8/EG in de voorwaarden voor het gebruik van de betrokken gezondheidsclaims worden gehandhaafd.

(18)

Om exploitanten van levensmiddelenbedrijven in staat te stellen zich aan te passen aan de noodzakelijke wijzigingen van de voorwaarden voor het gebruik van gezondheidsclaims voor maaltijdvervangende producten voor gewichtsbeheersing, en met name met betrekking tot de energie-inhoud en de hoeveelheden vitaminen en mineralen, moet in een overgangsperiode worden voorzien.

(19)

Verordening (EU) nr. 432/2012 moet daarom dienovereenkomstig worden gewijzigd.

(20)

De in deze verordening vervatte maatregelen zijn in overeenstemming met het advies van het Permanent Comité voor planten, dieren, levensmiddelen en diervoeders,