k)
|
Het volgende punt 6.3 wordt ingevoegd:
„6.3. Ontvlambaarheidstests voor aerosols
6.3.1. Ontbrandingsafstandtest voor sprayaerosols
6.3.1.1. Inleiding
6.3.1.1.1.
|
In deze testnorm wordt de methode beschreven om de ontbrandingsafstand van een aerosolspray vast te stellen en zo het ontvlammingsgevaar te bepalen. De aerosol wordt met intervallen van 15 cm in de richting van een ontstekingsbron gespoten om vast te stellen of de spray ontbrandt en blijft branden. Onder ontbranden en blijven branden wordt een stabiele vlam verstaan die ten minste 5 seconden aanhoudt. Onder ontstekingsbron wordt een gasbrander met een blauwe, niet-oplichtende vlam met een hoogte van 4-5 cm verstaan.
|
6.3.1.1.2.
|
Deze test moet worden toegepast bij aerosolproducten met een verstuivingsafstand van 15 cm of meer. Deze test hoeft niet te worden uitgevoerd voor aerosolproducten met een verstuivingsafstand van minder dan 15 cm, zoals die waar het product in de vorm van een schuim, mousse, gel of pasta naar buiten komt, dan wel die welke zijn voorzien van een doseerventiel. Schuim-, mousse-, gel- of pasta-aerosols moeten worden onderworpen aan een ontvlambaarheidstest voor aerosolschuim.
|
6.3.1.2. Apparatuur en materiaal
6.3.1.2.1.
|
De volgende apparatuur is vereist:
Waterbad met constante temperatuur van 20 °C
|
nauwkeurigheid van ± 1 °C
|
Gekalibreerde laboratoriumweegschaal
|
nauwkeurigheid van ± 0,1 g
|
Chronometer
|
nauwkeurigheid van ± 0,2 s
|
Liniaal, statief en klem
|
schaalverdeling in cm
|
Gasbrander met statief en klem
|
|
Thermometer
|
nauwkeurigheid van ± 1 °C
|
Hygrometer
|
nauwkeurigheid van ± 5 %
|
Drukmeter
|
nauwkeurigheid van ± 0,1 bar
|
|
6.3.1.3. Procedure
6.3.1.3.1. Algemene voorschriften
6.3.1.3.1.1.
|
Voor aanvang van de test moet iedere aerosol worden voorbehandeld en vervolgens geactiveerd worden door gedurende ongeveer 1 seconde te spuiten. Het doel hiervan is de verwijdering van niet homogeen materiaal uit het ventiel.
|
6.3.1.3.1.2.
|
De gebruiksaanwijzing moet nauwgezet worden gevolgd, ook waar het erom gaat of de aerosol bij gebruik rechtop of op de kop moet worden gehouden. Wanneer de aerosol moet worden geschud, moet dit onmiddellijk voor de test worden gedaan.
|
6.3.1.3.1.3.
|
De test moet worden uitgevoerd in een tochtvrije ruimte die kan worden geventileerd, bij een temperatuur van 20 °C ± 5 °C en een relatieve luchtvochtigheid van 30-80 %.
|
6.3.1.3.1.4.
|
Iedere aerosol moet worden getest:
a)
|
wanneer de aerosol vol is, volgens de volledige procedure, met de gasbrander op 15-90 cm afstand van de actuator van de aerosol;
|
b)
|
bij een nominale vulling van 10-12 massapercenten slechts één test, hetzij op 15 cm afstand van de actuator wanneer de spray uit de volle aerosol in het geheel niet ontbrandde, hetzij op de ontbrandingsafstand van de spray bij een volle aerosol plus 15 cm.
|
|
6.3.1.3.1.5.
|
Tijdens de test moet de aerosol overeenkomstig de instructies op het etiket worden geplaatst. De ontstekingsbron moet dienovereenkomstig worden geplaatst.
|
6.3.1.3.1.6.
|
In onderstaande procedure moet de spray worden getest op een afstand van een veelvoud van 15 cm, tot maximaal 90 cm, tussen de brandervlam en de actuator van de aerosol. Het is efficiënt om te beginnen op een afstand van 60 cm tussen de brandervlam en de actuator van de aerosol. De afstand tussen de brandervlam en de actuator van de aerosol moet met 15 cm worden vergroot indien de spray op 60 cm afstand ontbrandt. De afstand moet daarentegen met 15 cm worden verkleind wanneer op een afstand van 60 cm geen ontbranding plaatsvindt. Het is de bedoeling van de procedure de maximale afstand tussen de brandervlam en de actuator van de aerosol vast te stellen waarbij de spray blijft branden, dan wel om vast te stellen dat er op een afstand van 15 cm tussen de brandervlam en de actuator van de aerosol geen ontbranding plaatsvindt.
|
6.3.1.3.2. Testprocedure
a)
|
Minimaal 3 volle aerosols per product worden in een waterbad op een temperatuur van 20 °C ± 1 °C gebracht door ze gedurende minstens 30 minuten voor ten minste 95 % onder te dompelen (bij volledige onderdompeling is een voorbehandeling van 30 minuten voldoende).
|
b)
|
De algemene voorschriften moeten worden nageleefd. Temperatuur en relatieve luchtvochtigheid worden geregistreerd.
|
c)
|
Een van de aerosols wordt gewogen en het gewicht wordt genoteerd.
|
d)
|
De interne druk en het debiet bij 20 °C ± 1 °C worden vastgesteld (om defecte of gedeeltelijk gevulde aerosols te elimineren).
|
e)
|
De gasbrander wordt stevig op een vlak, horizontaal oppervlak geplaatst of met een klem op een statief vastgezet.
|
f)
|
De gasbrander wordt aangestoken en zodanig geregeld dat een blauwe, niet oplichtende vlam met een hoogte van 4-5 cm wordt verkregen.
|
g)
|
De actuatoropening van de aerosol wordt op de vereiste afstand van de vlam geplaatst. De aerosol wordt getest in de positie waarin deze volgens de instructies moet worden gebruikt: rechtop dan wel op de kop gehouden.
|
h)
|
De actuatoropening van de aerosol en de gasvlam worden op dezelfde hoogte gebracht, waarbij ervoor wordt gezorgd dat de actuatoropening op de vlam gericht staat (zie figuur 6.3.1.1). De spray wordt door de bovenste helft van de vlam gespoten.
Figuur 6.3.1.1
|
i)
|
De algemene voorschriften inzake het schudden van de aerosol worden nageleefd.
|
j)
|
Het ventiel van de aerosol wordt ingedrukt en het product wordt gedurende 5 seconden verstoven, tenzij het product ontbrandt. Indien dit gebeurt, wordt gedurende 5 seconden, gemeten vanaf het begin van de ontbranding, doorgespoten.
|
k)
|
De ontbrandingsresultaten voor de afstand tussen de gasbrander en de aerosol worden in de desbetreffende tabel genoteerd.
|
l)
|
Indien bij stap j) geen ontbranding optreedt, moet de test worden uitgevoerd terwijl de aerosol in een andere posite wordt gehouden, bv. op de kop voor producten die bij gebruik rechtop moeten worden gehouden, om te kijken of er dan sprake is van ontbranding.
|
m)
|
De stappen g) tot en met l) worden met dezelfde aerosol en met dezelfde afstand tussen de gasbrander en de actuatoropening van de aerosol tweemaal herhaald (in totaal drie keer).
|
n)
|
De testprocedure wordt met hetzelfde product en met dezelfde afstand tussen de gasbrander en de actuatoropening van de aerosol bij twee andere aerosols herhaald.
|
o)
|
De stappen g) tot en met n) van de testprocedure worden herhaald op een afstand tussen 15 en 90 cm tussen de actuatoropening van de aerosol en de gasvlam, waarbij de afstand afhangt van het resultaat van elke test (zie ook de punten 6.3.1.3.1.4 en 6.3.1.3.1.5).
|
p)
|
Indien er op een afstand van 15 cm geen ontbranding plaatsvindt, wordt de procedure voor aanvankelijk volle aerosols beëindigd. De procedure wordt ook beëindigd wanneer op een afstand van 90 cm ontbranding en aanhoudende verbranding plaatsvindt. Indien op een afstand van 15 cm geen ontbranding plaatsvindt, wordt dit genoteerd. In alle andere omstandigheden wordt de maximale afstand tussen de gasvlam en de actuatoropening van de aerosol waarbij ontbranding en aanhoudende verbranding wordt waargenomen, als de ontbrandingsafstand genoteerd.
|
q)
|
Er wordt ook één test uitgevoerd bij 3 aerosols met een nominale vulling van 10-12 %. Deze worden getest op een afstand van „ontbrandingsafstand voor volle aerosols + 15 cm”tussen de actuatoropening van de aerosol en de gasvlam.
|
r)
|
Een aerosol wordt geledigd tot een nominale vulling van 10-12 massapercenten bereikt is, in maximaal 30 seconden durende etappes. Tussen twee etappes wordt ten minste 300 seconden gewacht. Gedurende deze tijd worden de aerosols in het waterbad gelegd voor conditionering.
|
s)
|
De stappen g) tot en met n), doch met uitzondering van de stappen l) en m), worden herhaald voor aerosols met een nominale vulling van 10-12 %. Deze test moet worden uitgevoerd met de aerosol in een enkele positie, rechtop dan wel op de kop, in overeenstemming met de positie waarbij bij een volle aerosol ontbranding optrad (als dit al gebeurde).
|
t)
|
Alle resultaten worden in een tabel, zoals onderstaande tabel 6.3.1.1, opgetekend.
|
6.3.1.3.2.1. Alle experimenten worden in een zuurkast in een goed te ventileren ruimte uitgevoerd. De zuurkast en de ruimte moeten na iedere test minimaal 3 minuten worden geventileerd. Neem de nodige maatregelen om inhalering van de verbrandingsproducten te voorkomen.
6.3.1.3.2.2. De aerosols met een nominale vulling van 10-12 % worden slechts eenmaal getest. In de tabellen hoeft slechts één resultaat per aerosol te worden vermeld.
6.3.1.3.2.3. Wanneer de test in de positie waarin de aerosol bedoeld is om te worden gebruikt een negatief resultaat oplevert, wordt de test herhaald met de aerosol in de positie waarin een positief resultaat het meest waarschijnlijk is.
6.3.1.4. Methode om de resultaten te beoordelen
6.3.1.4.1. Alle resultaten moeten worden genoteerd. Het model voor de te gebruiken „resultatentabel” is opgenomen in tabel 6.3.1.1.
Tabel 6.3.1.1
Datum
|
Temperatuur … °C
Relatieve luchtvochtigheid … %
|
Naam van het product
|
|
Nettovolume
|
|
Aerosol 1
|
Aerosol 2
|
Aerosol 3
|
Aanvankelijk vulniveau
|
|
%
|
%
|
%
|
Afstand aerosol
|
Test
|
1
|
2
|
3
|
1
|
2
|
3
|
1
|
2
|
3
|
15 cm
|
Ontbranding?
J/N
|
|
|
|
30 cm
|
Ontbranding?
J/N
|
|
|
|
45 cm
|
Ontbranding?
J/N
|
|
|
|
60 cm
|
Ontbranding?
J/N
|
|
|
|
75 cm
|
Ontbranding?
J/N
|
|
|
|
90 cm
|
Ontbranding?
J/N
|
|
|
|
Opmerkingen — incl. positie van de aerosol
|
|
|
|
|
6.3.2. Ontbrandingstest in gesloten ruimte
6.3.2.1. Inleiding
Deze testnorm beschrijft de methode om de ontvlambaarheid te beoordelen van producten uit aerosols die de neiging hebben in een gesloten ruimte te ontbranden. De inhoud van een aerosol wordt in een cilindervormig testvat met een brandende kaars gespoten. Wanneer een ontsteking wordt waargenomen, wordt de tijd die verstreken is en de verstoven hoeveelheid opgetekend.
6.3.2.2. Apparatuur en materiaal
6.3.2.2.1. De volgende apparatuur is vereist:
Chronometer
|
nauwkeurigheid van ± 0,2 s
|
Waterbad met constante temperatuur van 20 °C
|
nauwkeurigheid van ± 1 °C
|
Gekalibreerde laboratoriumweegschaal
|
nauwkeurigheid van ± 0,1 g
|
Thermometer
|
nauwkeurigheid van ± 1 °C
|
Hygrometer
|
nauwkeurigheid van ± 5 %
|
Drukmeter
|
nauwkeurigheid van ± 0,1 bar
|
Cilindervormig testvat
|
zie onderstaande beschrijving
|
6.3.2.2.2. Voorbereiding van de testapparatuur
6.3.2.2.2.1. Een cilindervormig vat met een volume van ongeveer 200 dm3, een diameter van ongeveer 600 mm en een lengte van ongeveer 720 mm, dat aan een zijde open is, wordt als volgt gemodificeerd:
a)
|
een sluitinrichting bestaande uit een scharnierend deksel wordt aan het open uiteinde van het vat aangebracht; of
|
b)
|
een plastic folie met een dikte van 0,01 tot 0,02 mm kan als sluiting worden gebruikt. Indien bij de test een plastic folie wordt gebruikt, moet deze worden gebruikt zoals hieronder beschreven:
De folie wordt over het open uiteinde van het vat gelegd en op zijn plaats gehouden met een elastiek. Dit moet zo sterk zijn dat het, wanneer het om het op zijn kant liggende vat is aangebracht, slechts 25 mm uitrekt wanneer een massa van 0,45 kg aan het laagste punt ervan wordt bevestigd. In de folie wordt vanaf een afstand van 50 mm van de rand van het vat een verticale insnijding van 25 mm gemaakt. De folie moet strak gespannen zijn;
|
c)
|
aan het andere uiteinde van het vat wordt op 100 mm van de rand een gat van 50 mm diameter geboord, dat zich wanneer het vat op zijn kant ligt en klaar is voor de test in het bovenste deel moet bevinden (figuur 6.3.2.1);
Figuur 6.3.2.1
|
d)
|
op een metalen onderstel van 200 × 200 mm wordt een paraffine kaars met een diameter van 20 tot 40 mm en een lengte van 100 mm geplaatst. De kaars wordt vervangen zodra zij korter dan 80 mm is. De kaarsvlam wordt tegen het verstuiven zelf beschermd door een beschermplaatje met een breedte van 150 mm en een hoogte van 200 mm, waarvan het bovenste gedeelte, vanaf een afstand van 150 mm van de basis van de afbuiginrichting, onder een hoek van 45° staat (figuur 6.3.2.2);
Figuur 6.3.2.2
|
e)
|
de kaars op het metalen onderstel wordt halverwege de beide uiteinden van het vat geplaatst (figuur 6.3.2.3);
Figuur 6.3.2.3
|
f)
|
het vat wordt op de grond of op een onderstel gelegd in een ruimte waar de temperatuur tussen 15 °C en 25 °C bedraagt. Het te testen product wordt verstoven binnen het vat met een inhoud van circa 200 dm3, waar zich een ontstekingsbron bevindt.
|
6.3.2.2.2.2. Normaliter verlaat het product de aerosol in een hoek van 90° ten opzichte van de verticale as van de aerosol. De beschreven testopzet en procedure hebben betrekking op dergelijke aerosols. In het geval van abnormaal werkende aerosols (bv. verticaal verstuivend) moeten de veranderingen aan de uitrusting en de procedures worden opgetekend overeenkomstig de GLP-beginselen, zoals ISO/IEC 17025:1999 (General Requirements for the Competence of Testing and Calibration Laboratories).
6.3.2.3. Procedure
6.3.2.3.1. Algemene voorschriften
6.3.2.3.1.1.
|
Voor aanvang van de test moet iedere aerosol worden voorbehandeld en vervolgens geactiveerd worden door gedurende ongeveer 1 seconde te spuiten. Het doel hiervan is de verwijdering van niet homogeen materiaal uit het ventiel.
|
6.3.2.3.1.2.
|
De gebruiksaanwijzing moet nauwgezet worden gevolgd, ook waar het erom gaat of de aerosol bij gebruik rechtop of op de kop moet worden gehouden. Wanneer de aerosol moet worden geschud, moet dit onmiddellijk voor de test worden gedaan.
|
6.3.2.3.1.3.
|
De tests moeten worden uitgevoerd in een tochtvrije ruimte die kan worden geventileerd, bij een temperatuur van 20 °C ± 5 °C en een relatieve luchtvochtigheid van 30-80 %.
|
6.3.2.3.2. Testprocedure
a)
|
Minimaal 3 volle aerosols per product worden in een waterbad op een temperatuur van 20 °C ± 1 °C gebracht door ze gedurende minstens 30 minuten voor ten minste 95 % onder te dompelen (bij volledige onderdompeling is een voorbehandeling van 30 minuten voldoende).
|
b)
|
Het werkelijke volume van het vat wordt gemeten of berekend in dm3.
|
c)
|
De algemene voorschriften moeten worden gevolgd. Temperatuur en relatieve luchtvochtigheid worden geregistreerd.
|
d)
|
De interne druk en het debiet bij 20 °C ± 1 °C worden vastgesteld (om defecte of gedeeltelijk gevulde aerosols te elimineren).
|
e)
|
Een van de aerosols wordt gewogen en het gewicht wordt genoteerd.
|
f)
|
De kaars wordt aangestoken en de sluitinrichting (deksel of plastic folie) wordt bevestigd.
|
g)
|
De actuatoropening van de aerosol wordt op 35 mm van het midden van de opening in het vat geplaatst (dichterbij voor een product met een brede straal). De chronometer wordt gestart en de spray wordt direct op het midden van het andere uiteinde (deksel of plastic folie) gericht, waarbij de instructies van de fabrikant worden gevolgd. De aerosol wordt getest in de positie waarin deze volgens de instructies moet worden gebruikt: rechtop dan wel op de kop gehouden.
|
h)
|
Het verstuiven wordt volgehouden totdat ontbranding optreedt. De chronometer wordt gestopt en de tot het moment van ontbranding verstreken tijd wordt genoteerd. Vervolgens wordt de aerosol opnieuw gewogen en de massa genoteerd.
|
i)
|
Het vat wordt geventileerd en gereinigd, waarbij elk residu dat van invloed kan zijn op volgende proeven wordt verwijderd. Zo nodig laat men het vat afkoelen.
|
j)
|
De stappen d) tot en met i) van de testprocedure worden voor de twee andere aerosols van hetzelfde product herhaald (3 in totaal; opgelet: elke aerosol wordt slechts eenmaal getest).
|
6.3.2.4. Methode om de resultaten te beoordelen
6.3.2.4.1. Er wordt een testrapport met de volgende informatie opgesteld:
a)
|
het geteste product en zijn referenties;
|
b)
|
de interne druk en het debiet van de aerosol;
|
c)
|
de temperatuur en de relatieve luchtvochtigheid in de ruimte;
|
d)
|
voor elke test, de spuitduur (in seconden) tot het moment van ontbranding (indien het product niet ontbrandt, moet dit worden vermeld);
|
e)
|
de massa van het bij elke test verspoten product (in g);
|
f)
|
het werkelijke volume van het vat (in dm3).
|
6.3.2.4.2. Het tijdequivalent (teq) dat voor ontbranding in een volume van 1 m3 nodig is, kan als volgt worden berekend:
6.3.2.4.3. Ook kan de deflagratiedichtheid (Ddef) die gedurende de test voor ontbranding nodig is, worden berekend:
6.3.3. Ontvlambaarheidstest voor aerosolschuim
6.3.3.1. Inleiding
6.3.3.1.1. Deze testnorm beschrijft de methode om de ontvlambaarheid vast te stellen van een aerosol waarvan de inhoud in de vorm van een schuim, mousse, gel of pasta naar buiten komt. Een aerosol waarvan de inhoud in de vorm van een schuim, mousse, gel of pasta naar buiten komt, wordt op een horlogeglas gespoten (ongeveer 5 gram) en er wordt een ontstekingsbron (kaars, lont, lucifer of aansteker) bij de onderkant van het horlogeglas gehouden om te zien of het schuim, de mousse, gel of pasta ontbrandt en blijft branden. Ontbranding wordt gedefinieerd als een stabiele vlam die ten minste 2 seconden bij een minimumhoogte van 4 cm aanhoudt.
6.3.3.2. Apparatuur en materiaal
6.3.3.2.1. De volgende apparatuur is vereist:
Liniaal, statief en klem
|
schaalverdeling in cm
|
Vuurvast horlogeglas met een diameter van circa 150 mm
|
|
Chronometer
|
nauwkeurigheid van ± 0,2 s
|
Kaars, lont, lucifer of aansteker
|
|
Gekalibreerde laboratoriumweegschaal
|
nauwkeurigheid van ± 0,1 g
|
Waterbad met constante temperatuur van 20 °C
|
nauwkeurigheid van ± 1 °C
|
Thermometer
|
nauwkeurigheid van ± 1 °C
|
Hygrometer
|
nauwkeurigheid van ± 5 %
|
Drukmeter
|
nauwkeurigheid van ± 0,1 bar
|
6.3.3.2.2. In een tochtvrije ruimte die na elke test kan worden geventileerd, wordt het horlogeglas op een vuurvast oppervlak geplaatst. De liniaal wordt vlak achter het horlogeglas aangebracht en in verticale positie gehouden door middel van een statief en een klem.
6.3.3.2.3. De liniaal wordt zodanig geplaatst dat het begin van de schaalverdeling zich op dezelfde hoogte bevindt als de onderkant van het horlogeglas.
6.3.3.3. Procedure
6.3.3.3.1. Algemene voorschriften
6.3.3.3.1.1.
|
Voor aanvang van de test moet iedere aerosol worden voorbehandeld en vervolgens geactiveerd worden door gedurende ongeveer 1 seconde te spuiten. Het doel hiervan is de verwijdering van niet-homogeen materiaal uit het ventiel.
|
6.3.3.3.1.2.
|
De gebruiksaanwijzing moet nauwgezet worden gevolgd, ook waar het erom gaat of de aerosol bij gebruik rechtop of op de kop moet worden gehouden. Wanneer de aerosol moet worden geschud, moet dit onmiddellijk voor de test worden gedaan.
|
6.3.3.3.1.3.
|
De tests moeten worden uitgevoerd in een tochtvrije ruimte die kan worden geventileerd, bij een temperatuur van 20 °C ± 5 °C en een relatieve luchtvochtigheid van 30-80 %.
|
6.3.3.3.2. Testprocedure
a)
|
Minimaal vier volle aerosols per product worden in een waterbad op een temperatuur van 20 °C ± 1 °C gebracht door ze gedurende minstens 30 minuten voor ten minste 95 % onder te dompelen (bij volledige onderdompeling is een voorbehandeling van 30 minuten voldoende).
|
b)
|
De algemene voorschriften moeten worden gevolgd. Temperatuur en relatieve luchtvochtigheid worden geregistreerd.
|
c)
|
De interne druk bij 20 °C ± 1 °C wordt vastgesteld (om defecte of gedeeltelijk gevulde aerosols te elimineren).
|
d)
|
Het debiet van het aerosolproduct wordt gemeten, zodat de hoeveelheid testproduct de uit de aerosol komt, nauwkeuriger kan worden gemeten.
|
e)
|
Een van de aerosols wordt gewogen en het gewicht wordt genoteerd.
|
f)
|
Op basis van het gemeten debiet wordt volgens de instructies van de fabrikant in het midden van het schone horlogeglas ongeveer 5 g van het product zodanig aangebracht, dat het gevormde hoopje niet hoger wordt dan 25 mm.
|
g)
|
Binnen 5 seconden nadat dit gebeurd is, wordt de ontstekingsbron bij de onderrand van het hoopje gehouden en tegelijkertijd word de chronometer gestart. Zo nodig moet de ontstekingsbron na ongeveer twee seconden van de rand van het monster worden verwijderd, om duidelijk te kunnen zien of er ontbranding heeft plaatsgevonden. Indien er nog geen ontbranding van het monster te zien is, moet de ontstekingsbron weer bij de rand van het monster worden gehouden.
|
h)
|
Bij ontbranding worden de volgende gegevens genoteerd:
i)
|
de maximale hoogte van de vlam in cm boven de onderkant van het horlogeglas;
|
ii)
|
de duur van de vlam in seconden;
|
iii)
|
de massa van het uit de aerosol gespoten product, berekend na droging en herweging van de aerosol.
|
|
i)
|
Onmiddellijk na afloop van iedere test wordt het testgebied geventileerd.
|
j)
|
Indien er geen ontbranding plaatsvindt en het uit de aerosol gespoten product gedurende de gebruikstijd zijn vorm van schuim of pasta behoudt, worden de stappen e) tot en met i) herhaald. Het product moet 30 seconden, 1 minuut, 2 minuten of 4 minuten met rust worden gelaten voordat de ontstekingsbron bij het monster wordt gehouden.
|
k)
|
De stappen e) tot en met j) van de testprocedure worden met dezelfde aerosol nog tweemaal herhaald (in totaal drie keer).
|
l)
|
De stappen e) tot en met k) van de testprocedure worden met twee andere aerosols van hetzelfde product herhaald (in totaal drie aerosols).
|
6.3.3.4. Methode om de resultaten te beoordelen.
6.3.3.4.1. Er wordt een testrapport met de volgende informatie opgesteld:
a)
|
of het product ontbrandt;
|
b)
|
de maximale hoogte van de vlam in cm;
|
c)
|
de duur van de vlam in seconden;
|
d)
|
de massa van het geteste product.”.
|
|