Richtlijn 2001/11/EG van de Commissie van 14 februari 2001 houdende aanpassing aan de technische vooruitgang van Richtlijn 96/96/EG van de Raad betreffende de onderlinge aanpassing van de wetgevingen van de lidstaten inzake de technische controle van motorvoertuigen en aanhangwagens — Beproeving van de werking van de snelheidsbegrenzer van bedrijfsvoertuigen (Voor de EER relevante tekst)
Publicatieblad Nr. L 048 van 17/02/2001 blz. 0020 - 0021
Richtlijn 2001/11/EG van de Commissie van 14 februari 2001 houdende aanpassing aan de technische vooruitgang van Richtlijn 96/96/EG van de Raad betreffende de onderlinge aanpassing van de wetgevingen van de lidstaten inzake de technische controle van motorvoertuigen en aanhangwagens - Beproeving van de werking van de snelheidsbegrenzer van bedrijfsvoertuigen (Voor de EER relevante tekst) DE COMMISSIE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN, Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, Gelet op Richtlijn 96/96/EG van de Raad van 20 december 1996 betreffende de onderlinge aanpassing van de wetgevingen van de lidstaten inzake de technische controle van motorvoertuigen en aanhangwagens(1), gewijzigd bij Richtlijn 1999/52/EG van de Commissie(2), inzonderheid op artikel 8, Overwegende hetgeen volgt: (1) Op grond van Richtlijn 92/6/EEG van de Raad van 10 februari 1992 betreffende de installatie en het gebruik, in de Gemeenschap, van snelheidsbegrenzers in bepaalde categorieën motorvoertuigen(3) dienen bepaalde voertuigen van de categorieën M3 en N3 met het oog op de verkeersveiligheid, het milieu en eerlijke concurrentievoorwaarden te zijn uitgerust met een snelheidsbegrenzer. De installatie daarvan op de onder de richtlijn vallende voertuigen werd op 1 januari 1996 verplicht. (2) In Richtlijn 96/96/EG is niet bepaald dat een controle op de goede werking van de snelheidsbegrenzer, d.w.z. het vermogen van de inrichting om de maximumsnelheid van het voertuig doeltreffend te begrenzen, dient plaats te vinden. (3) Deze wijzigingsrichtlijn verplicht de autoriteiten ertoe te testen dat de snelheidsbegrenzer correct functioneert. (4) Tegenwoordig zijn er eenvoudige, gangbare diagnosesystemen beschikbaar waarmee de keuringsinstanties de grote meerderheid van de geïnstalleerde snelheidsbegrenzers kunnen beproeven. Bij voertuigen waarbij dergelijke gemakkelijk verkrijgbare diagnosehulpmiddelen niet beschikbaar zijn, dienen de autoriteiten hetzij gebruik te maken van de apparatuur waarover de fabrikant van het oorspronkelijke voertuig beschikt, hetzij te voorzien in de mogelijkheid van aanvaarding van passende certificatie van de beproeving door de voertuigfabrikant of diens franchise-organisatie. (5) In de toekomst zal een periodieke controle op de goede werking van de snelheidsbegrenzer worden vergemakkelijkt bij voortuigen die uit hoofde van Verordening (EG) nr. 2135/98 van de Raad van 24 september 1998 tot wijziging van Verordening (EEG) nr. 3821/85 betreffende het controleapparaat in het wegvervoer en tot wijziging van Richtlijn 88/599/EEG betreffende standaardprocedures voor de controle op de toepassing van Verordening (EEG) nr. 3820/85 en Verordening (EEG) nr. 3821/85(4) met het nieuwe controleapparaat (de digitale tachograaf) zijn uitgerust. Nieuwe voertuigen zullen vanaf het jaar 2003 van dergelijke apparatuur zijn voorzien. (6) De in deze richtlijn vervatte maatregelen zijn in overeenstemming zijn met het advies van het bij artikel 8 van Richtlijn 96/96/EG ingestelde Comité voor de aanpassing aan de technische vooruitgang van de richtlijn betreffende de technische controle van de voertuigen, HEEFT DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD: Artikel 1 Richtlijn 96/96/EG wordt gewijzigd door toevoeging van het volgende, vierde streepje aan punt 7.10 van bijlage II: "- waar mogelijk, controleer of de ingestelde snelheid van de snelheidsbegrenzer in overeenstemming is met de in artikel 2 c.q. artikel 3 van Richtlijn 92/6/EEG bedoelde grenswaarde en of de snelheidsbegrenzer voorkomt dat de snelheid van de in die artikelen bedoelde voertuigen de ingestelde waarde overschrijdt.". Artikel 2 De lidstaten doen de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen in werking treden om uiterlijk twee jaar na de inwerkingtreding van deze richtlijn aan deze richtlijn te voldoen. Zij stellen de Commissie daarvan onverwijld in kennis. Wanneer de lidstaten deze bepalingen aannemen, wordt in die bepalingen naar de onderhavige richtlijn verwezen of wordt hiernaar verwezen bij de officiële bekendmaking van die bepalingen. De regels voor deze verwijzing worden vastgesteld door de lidstaten. De lidstaten delen de Commissie de tekst van de bepalingen van intern recht mede die zij op het onder deze richtlijn vallende gebied vaststellen. Artikel 3 Deze richtlijn treedt in werking op de twintigste dag volgende op die van haar bekendmaking in het Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen. Artikel 4 Deze richtlijn is gericht tot de lidstaten. Gedaan te Brussel, 14 februari 2001. Voor de Commissie Loyola De Palacio Vice-voorzitter (1) PB L 46 van 17.2.1997, blz. 1. (2) PB L 142 van 5.6.1999, blz. 26. (3) PB L 57 van 2.3.1992, blz. 27. (4) PB L 274 van 9.10.1998, blz. 1.