24.1.2009   

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 19/15

1)

Staat het beginsel „de vervuiler betaalt” in de weg aan een nationale wettelijke regeling, in het bijzonder artikel 2050 van de Codice civile, op grond waarvan de overheid, wanneer verschillende bedrijven in het vervuilde gebied werkzaam zijn, die bedrijven kan verplichten de kosten van de sanering van dat gebied te dragen, zonder dat eerst hun individuele aansprakelijkheid voor de vervuiling is vastgesteld, dan wel louter op grond dat zij een specifieke positie innemen omdat zij eigenaar zijn van de productiemiddelen en dus objectief aansprakelijk zijn voor de door hen veroorzaakte milieuschade, of in elk geval kunnen worden verplicht tot het saneren van de omliggende vervuilde gebieden, ook wanneer zij die vervuiling niet hebben veroorzaakt en zonder dat er sprake is van een proportionele grondslag?

2)

Kan de overheid op grond van het beginsel „de vervuiler betaalt” verlangen dat de kosten van beveiligingsmaatregelen, sanering en milieuherstel worden gedragen door subjecten die de beschikking hebben over vervuilde terreinen, zonder dat eerst het bestaan van een causaal verband tussen hun gedragingen en de geconstateerde vervuiling is vastgesteld?

3)

Kunnen subjecten die de beschikking hebben over vervuilde terreinen op grond van het beginsel „de vervuiler betaalt” en het evenredigheidsbeginsel worden verplicht werken uit te voeren die geen rechtstreeks verband houden met hun individuele aandeel in de vervuiling en daarmee niet evenredig zijn?

4)

Kunnen op grond van het beginsel „de vervuiler betaalt” en het evenredigheidsbeginsel aan subjecten die niets van doen hebben met de lozing van vervuilende stoffen in het milieu soortgelijke zoniet identieke verplichtingen inzake milieubeveiliging, -sanering en -herstel, kosten en werken worden opgelegd als aan subjecten die wél vervuilende stoffen in het milieu hebben geloosd?

5)

Kan de overheid op grond van het beginsel „de vervuiler betaalt” en het evenredigheidsbeginsel werken opleggen zonder dat de doeltreffendheid daarvan wordt getoetst aan de inspanning die de particulier moet leveren, en dus maatregelen voorschrijven die ruimer zijn of verder gaan dan strikt noodzakelijk is ter bereiking van het door de overheid te verwezenlijken doel?