Accept Refuse

EUR-Lex Access to European Union law

Back to EUR-Lex homepage

This document is an excerpt from the EUR-Lex website

Verdrag over het recht dat van toepassing is op contractuele verplichtingen (Verdrag van Rome)

Verdrag over het recht dat van toepassing is op contractuele verplichtingen (Verdrag van Rome)

 

SAMENVATTING VAN:

80/934/EEG: Verdrag inzake het recht dat van toepassing is op verbintenissen uit overeenkomst ter ondertekening opengesteld te Rome op 19 juni 1980

WAT IS HET DOEL VAN HET VERDRAG?

In het verdrag zijn eenvormige regels vastgesteld voor het recht dat van toepassing is op contractuele verplichtingen in de EU.

KERNPUNTEN

Het verdrag over het recht dat van toepassing is op contractuele verplichtingen is op 19 juni 1980 in Rome opengesteld voor ondertekening door de negen landen die op dat moment lid waren van de Europese Economische Gemeenschap (EEG), die inmiddels is omgevormd tot de EU. Het verdrag is ingegaan op 1 april 1991. Vervolgens hebben alle nieuwe lidstaten van de EEG dit verdrag ondertekend. Toen het verdrag in 1998 door Oostenrijk, Finland en Zweden werd ondertekend, werd een geconsolideerde versie opgesteld en in het Publicatieblad gepubliceerd. Na de toetreding van tien nieuwe landen tot het verdrag is in 2005 een nieuwe geconsolideerde versie verschenen in het Publicatieblad.

Het verdrag werd in alle EU-landen behalve Denemarken vervangen door Verordening (EG) nr. 593/2008 van het Europees Parlement en de Raad van 17 juni 2008 inzake het recht dat van toepassing is op verbintenissen uit overeenkomst (Rome I). In Denemarken is het Verdrag van Rome nog van toepassing. Het blijft van toepassing op verplichtingen uit contracten die zijn aangegaan voordat de verordening Rome I in werking trad.

Het verdrag is van toepassing op contractuele verplichtingen in situaties waarin moet worden gekozen tussen het nationaal recht van verschillende landen, ook als het recht wordt gekozen van een land dat het verdrag niet heeft gesloten. Het is niet van toepassing op:

  • kwesties met betrekking tot de staat en rechtsbevoegdheid van natuurlijke personen;
  • contractuele verplichtingen met betrekking tot testamenten, huwelijksvermogensrechten en andere familierelaties;
  • verplichtingen die voortvloeien uit kredietbrieven (wissels, cheques, orderbriefjes, enzovoort);
  • arbitrageovereenkomsten en overeenkomsten over de keuze voor een rechtbank;
  • kwesties die onder het recht voor bedrijven en andere rechtspersonen en instanties zonder rechtspersoonlijkheid vallen;
  • de vraag of een vertegenwoordiger een volmachtgever kan binden aan een derde partij (of of een instelling een bedrijf of een rechtspersoon of instantie zonder rechtspersoonlijkheid kan binden);
  • de oprichting van trusts en kwesties met betrekking tot de organisatie van trusts;
  • bewijs en procesvoering;
  • verzekeringsovereenkomsten waarin risico’s worden gedekt op het grondgebied van de EU-landen (met uitzondering van herverzekeringscontracten).

De partijen die een contract ondertekenen, kunnen het toepasselijke recht kiezen voor gehele overeenkomst of een deel ervan. Ook kunnen ze de rechtbank kiezen die in geval van geschillen jurisdictiebevoegdheid heeft. De partijen kunnen onderling op elk gewenst moment overeenkomen om ander recht van toepassing te laten zijn op het contract (beginsel van rechtskeuze door partijen).

Indien de partijen niet uitdrukkelijk hebben gekozen welk recht van toepassing is, valt het contract onder het recht van het land waarmee het het nauwst is verbonden, aan de hand van, bijvoorbeeld, de plaats waar de partij die het contract uitvoert, normaal gesproken verblijft of centraal wordt beheerd, of aan de hand van de plaats van diens hoofdvestiging of een andere zakelijke locatie van die partij.

Echter:

  • indien het contract betrekking heeft op onroerend goed, is standaard het recht van toepassing van het land waar het onroerend goed zich bevindt;
  • bij contracten over het vervoer van goederen wordt het toepasselijke recht bepaald aan de hand van de plaats waar de goederen worden geladen of gelost of aan de hand van de plaats van de hoofdvestiging van de verzender.

Om de rechten van de consument te beschermen, zijn op de levering van goederen of diensten aan een persoon speciale voorwaarden van toepassing, in overeenstemming met het beginsel van de bescherming van de zwakste partij. Tenzij de partijen anders beslissen, is op dergelijke contracten het recht van toepassing van het land waar de consument verblijft. De rechtskeuze mag er in geen geval voor zorgen dat de consument zijn of haar bescherming op grond van gunstigere wetgeving in zijn of haar land van verblijf verliest. Deze regels zijn niet van toepassing op vervoersovereenkomsten of op contracten voor het leveren van diensten in een ander land dan het land waar de consument verblijft.

Op arbeidscontracten is een van de volgende rechten van toepassing:

  • het recht van het land waar de werknemer gewoonlijk zijn arbeid verricht;
  • het recht van het land waarin zich het bedrijf bevindt dat de werknemer in dienst heeft genomen;
  • het recht van het land waarmee het arbeidscontract het nauwst is verbonden.

Indien de partijen overeenkomen dat een ander recht van toepassing is op het contract, kan de rechtskeuze van de partijen niet ten koste gaan van de bescherming van de werknemer.

VANAF WANNEER IS HET VERDRAG VAN TOEPASSING?

Het verdrag is sinds 1 januari 1991 van toepassing.

BELANGRIJKSTE DOCUMENTEN

80/934/EEG: Verdrag inzake het recht dat van toepassing is op verbintenissen uit overeenkomst ter ondertekening opengesteld te Rome op 19 juni 1980 (PB L 266 van 9.10.1980, blz. 1-19)

GERELATEERD DOCUMENTEN

Verordening (EG) nr. 593/2008 van het Europees Parlement en de Raad van 17 juni 2008 inzake het recht dat van toepassing is op verbintenissen uit overeenkomst (Rome I) (PB L 177 van 4.7.2008, blz. 6-16)

Achtereenvolgende wijzigingen aan Verordening (EG) nr. 593/2008 zijn opgenomen in de oorspronkelijke tekst. Deze geconsolideerde versie is enkel van documentaire waarde.

Verdrag inzake het recht dat van toepassing is op verbintenissen uit overeenkomst (Geconsolideerde versie) — Eerste protocol betreffende de uitlegging van het verdrag van 1980 door het Hof van Justitie (Geconsolideerde versie) — Tweede protocol waarbij aan het Hof van Justitie bepaalde bevoegdheden worden toegekend inzake de uitlegging van het verdrag van 1980 (Geconsolideerde versie) (PB C 334 van 30.12.2005, blz. 1-27)

Verdrag betreffende de toetreding van de Republiek Oostenrijk, de Republiek Finland en het Koninkrijk Zweden tot het Verdrag inzake het recht dat van toepassing is op verbintenissen uit overeenkomst, ter ondertekening opengesteld te Rome op 19 juni 1980, en tot het Eerste en het Tweede Protocol betreffende de uitlegging ervan door het Hof van Justitie (PB C 15 van 15.1.1997, blz. 10-16)

92/529/EEG: Verdrag inzake de toetreding van het Koninkrijk Spanje en de Portugese Republiek tot het Verdrag inzake het recht dat van toepassing is op verbintenissen uit overeenkomst, ter ondertekening opengesteld te Rome op 19 juni 1980 (PB L 333 van 18.11.1992, blz. 1-26)

Laatste bijwerking 10.09.2018

Top