EUR-Lex Access to European Union law

Back to EUR-Lex homepage

This document is an excerpt from the EUR-Lex website

Een versterkt Schengeninformatiesysteem

 

SAMENVATTING VAN:

Verordening (EU) 2018/1860 betreffende het gebruik van het Schengeninformatiesysteem (SIS) voor de terugkeer van illegaal verblijvende onderdanen van derde landen

Verordening (EU) 2018/1861 betreffende de instelling, de werking en het gebruik van het Schengeninformatiesysteem (SIS) op het gebied van grenscontroles en tot wijziging van de Overeenkomst ter uitvoering van het Akkoord van Schengen

Verordening (EU) 2018/1862 betreffende de instelling, de werking en het gebruik van het Schengeninformatiesysteem (SIS) op het gebied van politiële en justitiële samenwerking in strafzaken

WAT IS HET DOEL VAN DEZE VERORDENINGEN?

Het Schengeninformatiesysteem (SIS), dat in 1995 is opgezet na de afschaffing van de controles aan de binnengrenzen in de EU, is een grootschalige databank die samenwerking tussen lidstaten van het Akkoord van Schengen ondersteunt op het gebied van controle aan de buitengrenzen en rechtshandhaving.

De drie verordeningen zijn bedoeld om de bestaande maatregelen uit SIS II — ingesteld in 2006 en operationeel sinds 2013 — te versterken, met name in het licht van de nieuwe migratie- en veiligheidsproblemen. Ze komen in de plaats van de huidige wetgeving die is vastgelegd in de Verordeningen (EG) nr. 1986/2006 en (EG) nr. 1987/2006 en Besluit 2007/533/JBZ.

In deze samenvatting wordt beschreven hoe SIS zal functioneren zodra de drie nieuwe verordeningen volledig van kracht zijn.

KERNPUNTEN

Architectuur

SIS bestaat uit:

  • een centraal systeem (het centrale SIS) met
    • een technisch ondersteunende voorziening (CS-SIS), die een databank (SIS-databank) bevat die voor technische toezichts- en beheertaken zorgt, en een CS-SIS-back-up;
    • een uniforme nationale interface (NI-SIS) in elk land die door de leden wordt gebruikt om SIS-gegevens in te voeren, bij te werken, te wissen en te doorzoeken;
    • een nationaal systeem (N.SIS) in elk land voor de communicatie met het centrale SIS, inclusief één nationale of gedeelde N.SIS-back-up. Gegevensbestanden in een ander N.SIS kunnen niet worden doorzocht, tenzij de betrokken landen ermee hebben ingestemd het bestand te delen;
  • een communicatie-infrastructuur tussen CS-SIS, CS-SIS-back-up en de NI-SIS waarmee een versleuteld virtueel netwerk tot stand wordt gebracht voor SIS-gegevens en voor de uitwisseling daarvan tussen Sirene-bureaus.

Het Europees Agentschap voor het operationeel beheer van grootschalige IT-systemen op het gebied van vrijheid, veiligheid en recht (eu-LISA):

  • past technische oplossingen toe ter ondersteuning van de ononderbroken beschikbaarheid van SIS;
  • kan in uitzonderlijke omstandigheden een extra kopie ontwikkelen van de SIS-databank;
  • moet uiterlijk op 28 december 2019 een studie presenteren van de opties voor technische oplossingen, met een onafhankelijke effectbeoordeling en kosten-batenanalyse;
  • maakt een lijst bekend van de N.SIS-instanties en de Sirene-bureaus.

Met procedurele voorschriften wordt het volgende bepaald:

  • signaleringen* mogen niet langer in SIS worden bewaard dan nodig is voor hun specifieke doeleinde en moeten worden gewist wanneer het doeleinde ervan is bereikt;
  • signaleringen moeten binnen bepaalde termijnen opnieuw worden getoetst. De lidstaat kan vervolgens besluiten deze te verlengen. Gebeurt dat niet, dan worden ze automatisch gewist. De toetsingstermijnen zijn
    • vijf jaar: personen die met het oog op aanhouding ten behoeve van overlevering of uitlevering worden gezocht en vermiste personen die al dan niet in bescherming moeten worden genomen
    • drie jaar: personen die worden gezocht met het oog op een gerechtelijke procedure en onbekende personen die worden gezocht
    • één jaar: kinderen die gevaar lopen, kwetsbare personen die moeten worden verhinderd te reizen en personen die zijn gesignaleerd met het oog op onopvallende controle, onderzoekscontrole of gerichte controle
    • tien jaar: voorwerpen die zijn gesignaleerd voor onopvallende of gerichte controle of met het oog op inbeslagneming of gebruik als bewijsmateriaal in een strafprocedure;
  • categorieën gegevens die in het systeem moeten worden ingevoerd. Deze zijn ontworpen om eindgebruikers te helpen snel beslissingen te nemen. Ze omvatten minimumvereisten (achternaam, geboortedatum, reden van signalering en te ondernemen actie) en andere gegevens, zoals het soort strafbaar feit en fotografische en dactyloscopische gegevens*, indien beschikbaar;
  • het gebruik van biometrische en dactyloscopische gegevens moet in overeenstemming zijn met het EU-recht en de grondrechten, en voldoen aan minimumnormen inzake gegevenskwaliteit en technische specificaties;
  • een zaak moet gepast, relevant en voldoende belangrijk zijn om een signalering in SIS te rechtvaardigen. Een signalering in verband met een terroristisch misdrijf voldoet bijvoorbeeld aan deze criteria;
  • alleen de signalerende lidstaat mag gegevens in SIS wijzigen, aanvullen, corrigeren, bijwerken of wissen;
  • een land dat optreden naar aanleiding van een signalering onverenigbaar acht met zijn nationaal recht, internationale verplichtingen of wezenlijke belangen, kan een markering* toevoegen aan de signalering. Dit betekent dat het land geen actie zal ondernemen op zijn grondgebied.

Kosten:

  • de EU-begroting dekt de kosten voor de werking, het onderhoud en de verdere ontwikkeling van het centrale SIS en de communicatie-infrastructuur;
  • De Schengen-lidstaten dekken de kosten voor de werking, het onderhoud en de verdere ontwikkeling van hun eigen N.SIS.

Signaleringscategorieën per verordening

Met Verordening (EU) 2018/1860 wordt de uitvoering van het terugkeerbeleid van de EU versterkt en worden stimulansen voor illegale immigratie naar de EU verminderd:

  • er worden gemeenschappelijke voorwaarden en procedures mee vastgesteld voor het invoeren en verwerken van signaleringen en het uitwisselen van aanvullende informatie over niet-EU-onderdanen tegenover wie een terugkeerbesluit* is uitgevaardigd;
  • nationale autoriteiten worden ermee verplicht om signaleringen in te voeren zodra een terugkeerbesluit is genomen;
  • er worden geharmoniseerde procedures mee vastgesteld voor
    • categorieën van in de signalering op te nemen gegevens
    • verificatie of aan een terugkeerbesluit is voldaan en, indien dit niet het geval is, de opvolging tussen de bevoegde autoriteiten onderling
    • de bewaring en wissing van signaleringen om ervoor te zorgen dat er geen vertraging optreedt tussen het vertrek van een niet-EU-onderdaan en de activering van een inreisverbod
    • verplicht overleg tussen de nationale autoriteiten voorafgaand aan
      • de afgifte of verlenging van een verblijfsvergunning of een visum voor verblijf van langere duur voor een niet-EU-onderdaan die in een ander EU-land gesignaleerd kan worden in verband met terugkeer
      • het invoeren van een signalering over een terugkeerbesluit indien de persoon elders in de EU legaal verblijft.

Verordening (EU) 2018/1861 heeft betrekking op het gebruik van SIS voor inreisverboden en grenscontroles:

  • er worden voorwaarden en procedures mee vastgesteld voor het invoeren en verwerken van signaleringen en het uitwisselen van aanvullende informatie* over niet-EU-onderdanen die de toegang tot of het recht op verblijf in de EU wordt geweigerd;
  • er worden geharmoniseerde procedures mee ingevoerd met betrekking tot
    • categorieën van in de signalering op te nemen gegevens
    • verplichte invoering van een signalering wanneer een niet-EU-onderdaan de toegang of het recht van verblijf wordt geweigerd omdat hij een veiligheidsdreiging vormt of onder een beperkend bevel valt dat de toegang tot, of de doorreis door, een EU-land verhindert
    • niet-EU-onderdanen met het recht op vrij verkeer binnen de EU
    • verplichte raadpleging tussen nationale autoriteiten voordat een verblijfsvergunning of een visum voor verblijf van langere duur wordt verleend aan of uitgebreid naar een niet-EU-onderdaan die het recht van toegang of verblijf in een ander EU-land is geweigerd;
  • het recht van niet-EU-onderdanen om schriftelijk geïnformeerd te worden indien zij gesignaleerd staan, wordt ermee gegarandeerd.

Met Verordening (EU) 2018/1862 wordt het gebruik van SIS voor samenwerking tussen de politiële en justitiële autoriteiten verbeterd en uitgebreid:

  • er worden voorwaarden en procedures mee vastgesteld voor het invoeren en verwerken van signaleringen van personen en voorwerpen in SIS en voor de uitwisseling van aanvullende informatie en gegevens in het kader van de politiële en justitiële samenwerking in strafzaken;
  • er worden procedures voor signaleringen in behandeld over:
    • personen die worden gezocht met het oog op arrestatie, overlevering of uitlevering;
    • vermiste personen;
    • kwetsbare personen die moeten worden verhinderd om te reizen, hetzij voor hun eigen bescherming, hetzij ter voorkoming van bedreigingen voor de openbare orde of veiligheid;
    • kinderen die risico lopen, met name op ontvoering, mensenhandel of betrokkenheid bij terrorisme;
    • personen die worden gezocht als getuige met het oog op een gerechtelijke procedure of personen die door de justitiële autoriteiten zijn opgeroepen in het kader van een strafprocedure;
    • onbekende personen die worden gezocht met het oog op identificatie;
    • onopvallende controles, onderzoekscontrole of gerichte controles om strafbare feiten te voorkomen, op te sporen, te onderzoeken of te vervolgen, om een strafrechtelijk vonnis ten uitvoer te leggen of om gevaar voor de openbare veiligheid te voorkomen;
    • voorwerpen die in beslag moeten worden genomen of moeten worden gebruikt als bewijsmateriaal in strafprocedures, met name gemakkelijk identificeerbare voorwerpen als auto’s, vaartuigen, luchtvaartuigen, vuurwapens, identiteitsdocumenten en bankbiljetten.

Gegevensrechten

Individuen hebben het recht om:

  • te weten of hun persoonsgegevens al dan niet worden verwerkt, voor welke doeleinden en onder welke voorwaarden;
  • een klacht in te dienen bij een toezichthoudende instantie;
  • onjuiste persoonsgegevens zonder onnodige vertraging te laten rectificeren;
  • persoonsgegevens te laten wissen indien het gebruik ervan niet langer noodzakelijk is of indien deze op onrechtmatige wijze zijn verwerkt;
  • maatregelen te nemen om toegang te krijgen tot een signalering die hen betreft, deze te rectificeren, te wissen, er informatie over te verkrijgen of er een vergoeding voor te krijgen;
  • een vergoeding te ontvangen van een lidstaat voor alle materiële of immateriële schade die zij ondervinden van de onrechtmatige verwerking van hun persoonsgegevens.

Regeringen die lid zijn van SIS:

  • zetten zich in voor de uitvoering van uitspraken over rechten op het gebied van gegevensbescherming;
  • brengen jaarlijks verslag uit aan het Europees Comité voor gegevensbescherming over het aantal verzoeken dat ze hebben ontvangen om inzage in gegevens en om correctie van onnauwkeurigheden in gegevens, en over het aantal rechtszaken en de uitkomst daarvan.

Onafhankelijke toezichthoudende autoriteiten zien toe op de rechtmatigheid van de nationale verwerking van persoonsgegevens in SIS; de Europese Toezichthouder voor gegevensbescherming, die is ingesteld met Verordening (EU) 2018/1725, vervult dezelfde rol voor eu-LISA. De twee werken samen om te zorgen voor een gecoördineerd toezicht op SIS.

  • De in SIS verwerkte gegevens en de desbetreffende aanvullende informatie mogen niet worden doorgegeven aan of ter beschikking worden gesteld van niet-EU-landen of internationale organisaties.
  • Verordening (EU) 2018/1725 is van toepassing op persoonsgegevens die worden verwerkt door eu-LISA, het Europees Grens- en kustwachtagentschap en Eurojust.
  • Verordening (EU) 2016/679 en Richtlijn (EU) 2016/680 zijn van toepassing op persoonsgegevens die worden verwerkt door nationale bevoegde autoriteiten en diensten.

Gegevens in SIS zijn toegankelijk voor:

  • Nationale autoriteiten die belast zijn met
    • grens-, politie- en douanecontroles;
    • het voorkomen, opsporen, onderzoeken of vervolgen van terroristische misdrijven of andere ernstige strafbare feiten;
    • beslissingen in verband met de toegang, het verblijf en de terugkeer van niet-EU-onderdanen, met inbegrip van verblijfsvergunningen en visa voor verblijf van langere duur;
    • veiligheidscontroles van niet-EU-onderdanen die internationale bescherming vragen;
    • naturalisatiebeslissingen;
    • de instelling van strafvervolging en van justitiële onderzoeken;
    • de afgifte van kenteken- en registratiebewijzen voor voertuigen, vaartuigen, luchtvaartuigen en vuurwapens;
  • de onderstaande EU-agentschappen hebben het recht op toegang tot en doorzoeking van de gegevens in SIS die zij nodig hebben om hun verantwoordelijkheden uit te voeren. Ze stellen de signalerende lidstaat in kennis indien bij een doorzoeking een signalering wordt aangetroffen. Ze mogen geen delen van SIS verbinden of in SIS ingevoerde gegevens overdragen naar hun eigen systeem
    • Europol heeft toegang tot alle gegevens en niet zoals voorheen slechts tot enkele gegevens. SIS-lidstaten moeten de wetshandhavingsinstantie informeren over hits of signaleringen in verband met terroristische misdrijven;
    • Eurojust, dat zich bezighoudt met justitiële samenwerking in strafzaken;
    • het Europees Grens- en kustwachtagentschap, teams die betrokken zijn bij met terugkeer verband houdende taken en ondersteuningsteams voor migratiebeheer.

De Europese Commissie evalueert om de vijf jaar hoe deze agentschappen SIS gebruiken.

Verantwoordelijkheden

Elke SIS-lidstaat:

  • zorgt ervoor dat de gegevens nauwkeurig en actueel zijn, dat ze rechtmatig in SIS zijn opgenomen en opgeslagen en dat ze voldoen aan de algemene regels inzake gegevensverwerking;
  • is verantwoordelijk voor het opzetten, de werking, het onderhoud en de verdere ontwikkeling van zijn N.SIS en voor het aansluiten ervan op de NI-SIS in overeenstemming met normen, protocollen en technische procedures;
  • waarborgt de ononderbroken beschikbaarheid van SIS-gegevens voor eindgebruikers;
  • geeft zijn signaleringen door via zijn N.SIS;
  • wijst een autoriteit aan (de N.SIS-instantie) die de centrale verantwoordelijkheid voor zijn N.SIS heeft. Deze autoriteit is verantwoordelijk voor de goede werking en beveiliging van het N.SIS, voor de toegang van de bevoegde autoriteiten tot SIS, voor de algehele naleving van de verordening en voor de passende beschikbaarheid van SIS voor alle eindgebruikers;
  • wijst een nationale autoriteit (het SIRENE-bureau) aan als centraal contactpunt dat 24 uur per dag en 7 dagen per week operationeel is voor de uitwisseling en beschikbaarheid van alle aanvullende informatie over signaleringen en om de opvolging te vergemakkelijken;
  • stelt beveiligings-, bedrijfscontinuïteits- en uitwijkplannen vast om gegevens te beschermen en onbevoegde toegang te voorkomen;
  • past voorschriften met betrekking tot beroepsgeheim en vertrouwelijkheid toe, met inbegrip van nauwlettend toezicht op externe contractanten. Het is particuliere ondernemingen en organisaties verboden het operationele beheer van het N.SIS te voeren;
  • houdt elektronische logboeken bij, die normaal gesproken na drie jaar worden gewist, over signaleringen, toegang tot en uitwisseling van persoonsgegevens, om na te gaan of de doorzoeking rechtmatig was en om de integriteit en de veiligheid van de gegevens te waarborgen;
  • beheert een nationaal SIS-opleidingsprogramma voor personeel dat toegang heeft tot SIS, over gegevensbeveiliging, grondrechten, met inbegrip van gegevensbescherming, en regels en wettelijke bepalingen op het gebied van gegevensverwerking.

De Commissie:

  • stelt uitvoeringshandelingen en gedelegeerde handelingen vast met betrekking tot de technische aspecten van SIS en werkt deze zo nodig bij;
  • heeft uit hoofde van Verordening (EU) nr. 1053/2013 een algemene coördinerende rol voor het evaluatie- en toezichtmechanisme dat zij samen met EU-regeringen toepast om ervoor te zorgen dat de Schengenregels volledig worden toegepast op nationaal niveau. Dit omvat een evaluatie van SIS;
  • dient uiterlijk op 28 december 2019, en vervolgens elk jaar totdat het besluit over de begindatum van de SIS-operaties is vastgesteld, een verslag in bij het Europees Parlement en de regeringen van de EU over de stand van de voorbereidingen voor de volledige uitvoering van de bijgewerkte SIS-verordening 2018/1862;
  • verricht drie jaar na de inwerkingtreding van de verordening en vervolgens om de vier jaar een algemene evaluatie van het centrale SIS en de uitwisseling van aanvullende informatie tussen de nationale autoriteiten, met inbegrip van een evaluatie van het geautomatiseerde vingerafdrukidentificatiesysteem (AFIS) en van de voorlichtingscampagnes over SIS.

eu-LISA is verantwoordelijk voor:

  • het centrale SIS: het operationele beheer ervan, met inbegrip van kwaliteitscontroles van de gegevens die het bevat, en alle taken die nodig zijn om ervoor te zorgen dat het 24 uur per dag, 7 dagen per week en het hele jaar door functioneert;
  • de communicatie-infrastructuur: essentiële aspecten, met name toezicht, beveiliging, coördinatie tussen de lidstaten en dienstverleners, en begrotingskwesties en contractuele aangelegenheden;
  • de SIRENE-bureaus: coördinatie, beheer en ondersteuning van testactiviteiten, onderhoud en bijwerking van de technische specificaties voor de uitwisseling van aanvullende informatie tussen de bureaus en de communicatie-infrastructuur, en beheer van technische wijzigingen;
  • het vaststellen van de nodige maatregelen, met inbegrip van een beveiligingsplan, een bedrijfscontinuïteitsplan en een uitwijkplan voor het centrale SIS en de communicatie-infrastructuur, om gegevens te beschermen en onbevoegde toegang of onbevoegd gebruik te voorkomen;
  • de toepassing van voorschriften met betrekking tot beroepsgeheim en vertrouwelijkheid, en het bijhouden van elektronische logboeken onder dezelfde voorwaarden als de nationale autoriteiten;
  • het via het Publicatieblad van de EU openbaar maken van een lijst met nationale autoriteiten die bevoegd zijn om in SIS naar gegevens te zoeken;
  • het opstellen van dag-, maand- en jaarstatistieken over het aantal bestanden per signaleringscategorie, met weglating van persoonsgegevens. De verslagen worden openbaar gemaakt.

Voorlichtingscampagne

  • De Commissie voert de campagne uit, in samenwerking met toezichthoudende autoriteiten en de Europese Toezichthouder voor gegevensbescherming. De campagne wordt in gang gezet wanneer de wetgeving van kracht wordt en wordt regelmatig herhaald om het publiek voor te lichten over:
    • de doelstellingen van SIS;
    • de gegevens die het bevat;
    • de autoriteiten die er toegang tot hebben;
    • gegevensrechten van individuen.
  • De Commissie onderhoudt een openbaar toegankelijke website met alle relevante informatie over SIS.
  • De EU-landen moeten, in samenwerking met hun toezichthoudende autoriteiten, het publiek voorlichten over SIS.

VANAF WANNEER ZIJN DEZE VERORDENINGEN VAN TOEPASSING?

Ze worden geleidelijk en volledig van toepassing en moeten uiterlijk op 28 december 2021 volledig operationeel zijn. De datum wordt door de Commissie vastgesteld nadat is nagegaan of aan de volgende voorwaarden is voldaan:

  • er zijn uitvoeringshandelingen vastgesteld;
  • de nationale autoriteiten hebben de nodige regelingen getroffen voor de verwerking van SIS-gegevens en de uitwisseling van aanvullende informatie;
  • eu-LISA heeft met succes alle testvereisten afgerond.

ACHTERGROND

KERNBEGRIPPEN

Signalering: een reeks gegevens aan de hand waarvan autoriteiten een persoon of voorwerp kunnen identificeren en dienovereenkomstig kunnen handelen.
Dactyloscopische gegevens: gegevens over handpalm- en vingerafdrukken.
Markering: het schorsen van de geldigheid, op nationaal niveau, van een signalering.
Terugkeerbesluit: een administratieve of rechterlijke beslissing waarbij het verblijf van een niet-EU-onderdaan illegaal wordt verklaard en een terugkeerverplichting wordt opgelegd.
Aanvullende informatie: informatie die geen deel uitmaakt van de signalering in SIS, maar die daaraan gerelateerd is.

BELANGRIJKSTE DOCUMENTEN

Verordening (EU) 2018/1860 van het Europees Parlement en de Raad van 28 november 2018 betreffende het gebruik van het Schengeninformatiesysteem voor de terugkeer van illegaal verblijvende onderdanen van derde landen (PB L 312 van 7.12.2018, blz. 1-13)

Verordening (EU) 2018/1861 van het Europees Parlement en de Raad van 28 november 2018 betreffende de instelling, de werking en het gebruik van het Schengeninformatiesysteem (SIS) op het gebied van grenscontroles, tot wijziging van de Overeenkomst ter uitvoering van het Akkoord van Schengen en tot wijziging en intrekking van Verordening (EG) nr. 1987/2006 (PB L 312 van 7.12.2018, blz. 14-55)

Achtereenvolgende wijzigingen aan Verordening (EU) 2018/1861 zijn opgenomen in het oorspronkelijke document. Deze geconsolideerde versie heeft slechts informatieve waarde.

Verordening (EU) 2018/1862 van het Europees Parlement en de Raad van 28 november 2018 betreffende de instelling, de werking en het gebruik van het Schengeninformatiesysteem (SIS) op het gebied van politiële en justitiële samenwerking in strafzaken, tot wijziging en intrekking van Besluit 2007/533/JBZ van de Raad en tot intrekking van Verordening (EG) nr. 1986/2006 van het Europees Parlement en de Raad en Besluit 2010/261/EU van de Commissie (PB L 312 van 7.12.2018, blz. 56-106)

Zie de geconsolideerde versie.

GERELATEERDE DOCUMENTEN

Verordening (EU) 2018/1726 van het Europees Parlement en de Raad van 14 november 2018 betreffende het Agentschap van de Europese Unie voor het operationeel beheer van grootschalige IT-systemen op het gebied van vrijheid, veiligheid en recht (eu-LISA), tot wijziging van Verordening (EG) nr. 1987/2006 en Besluit 2007/533/JBZ van de Raad en tot intrekking van Verordening (EU) nr. 1077/2011 (PB L 295 van 21.11.2018, blz. 99-137)

Richtlijn (EU) 2017/541 van het Europees Parlement en de Raad van 15 maart 2017 inzake terrorismebestrijding en ter vervanging van Kaderbesluit 2002/475/JBZ van de Raad en tot wijziging van Besluit 2005/671/JBZ van de Raad (PB L 88 van 31.3.2017, blz. 6-21)

Verordening (EU) 2016/1624 van het Europees Parlement en de Raad van 14 september 2016 betreffende de Europese grens- en kustwacht, tot wijziging van Verordening (EU) 2016/399 van het Europees Parlement en de Raad en tot intrekking van Verordening (EG) nr. 863/2007 van het Europees Parlement en de Raad, Verordening (EG) nr. 2007/2004 van de Raad en Besluit 2005/267/EG van de Raad (PB L 251 van 16.9.2016, blz. 1-76)

Verordening (EU) 2016/679 van het Europees Parlement en de Raad van 27 april 2016 betreffende de bescherming van natuurlijke personen in verband met de verwerking van persoonsgegevens en betreffende het vrije verkeer van die gegevens en tot intrekking van Richtlijn 95/46/EG (algemene verordening gegevensbescherming) (PB L 119 van 4.5.2016, blz. 1-88)

Zie de geconsolideerde versie.

Verordening (EU) 2016/399 van het Europees Parlement en de Raad van 9 maart 2016 betreffende een Uniecode voor de overschrijding van de grenzen door personen (Schengengrenscode) (PB L 77 van 23.3.2016, blz. 1-52)

Zie de geconsolideerde versie.

Verordening (EU) nr. 1053/2013 van de Raad van 7 oktober 2013 betreffende de instelling van een evaluatiemechanisme voor de controle van en het toezicht op de toepassing van het Schengenacquis en houdende intrekking van het Besluit van 16 september 1998 tot oprichting van de Permanente Schengenbeoordelings- en toepassingscommissie (PB L 295 van 6.11.2013, blz. 27-37)

Richtlijn 2008/115/EG van het Europees Parlement en de Raad van 16 december 2008 over gemeenschappelijke normen en procedures in de lidstaten voor de terugkeer van onderdanen van derde landen die illegaal op hun grondgebied verblijven (PB L 348 van 24.12.2008, blz. 98-107)

Het Schengenacquis als bedoeld in artikel 1, lid 2, van Besluit 1999/435/EG van de Raad van 20 mei 1999 (PB L 239 van 22.9.2000, blz. 1-473)

Laatste bijwerking 04.05.2020

Top