10.10.2016   

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 371/17

—

primair, het bestreden besluit nietig te verklaren;

—

subsidiair, de aan Pometon opgelegde boete nietig te verklaren of te verminderen;

—

verweerster te veroordelen tot terugbetaling van de bedragen die eventueel voor verzoekster zijn opgekomen in de loop van de procedure tot uitvoering van het bestreden besluit, alsook tot terugbetaling van alle andere kosten van verzoekster tot uitvoering van dit bestreden besluit;

—

verweerster hoe dan ook te verwijzen in de kosten en in alle andere kosten die voor verzoekster zijn opgekomen in de onderhavige procedure.

1.

Het eerste middel is ontleend aan schending van het beginsel van de onpartijdigheid van de rechter, het beginsel van het vermoeden van onschuld en het recht van verweer, doordat verweerster in het kader van het jegens Ervin Industries Inc. en Ervin Amasteel, Winoa SA en WHA Holding SAS, Metalltechnik Schmidt GmbH & Co. KG en Eisenwerk Würth GmbH (hierna: „belanghebbenden”) vastgestelde besluit C(2014) 2074 definitief van 2 april 2014 („schikkingsbesluit”) bepaalde vermeende gedragingen van Pometon in aanmerking heeft genomen, waardoor het bestreden besluit is vastgesteld zonder dat het standpunt van Pometon en het door haar ontwikkelde betoog naar behoren en onpartijdig is onderzocht.

2.

Het tweede middel is ontleend aan schending en onjuiste toepassing van artikel 101 VWEU en artikel 53 van de EER-Overeenkomst, ontoereikende en tegenstrijdige motivering, schending van het recht van verweer en van de beginselen betreffende de verdeling van bewijslast, doordat is geoordeeld dat verzoekster betrokken was bij een vermeende regeling waaraan zij in feite niet heeft deelgenomen.

3.

Het derde middel is ontleend aan schending en onjuiste toepassing van artikel 101 VWEU en artikel 53 van de EER-Overeenkomst, beoordelingsfouten, ontoereikend onderzoek en een kennelijk onlogische redenering, doordat verweerster heeft geoordeeld dat de aan Pometon verweten gedraging een beperking van de mededinging had opgeleverd.

4.

Het vierde middel is ontleend aan schending en onjuiste toepassing van artikel 101 VWEU en artikel 53 van de EER-Overeenkomst, ontoereikende motivering en ontoereikend onderzoek, schending van de beginselen betreffende de verdeling van de bewijslast met betrekking tot de duur van verzoeksters beweerde deelneming aan de gestelde inbreuk, en bijgevolg schending van de artikelen 23, lid 2, en 25, leden 1 en 5, van verordening nr. 1/2003 (1), alsook schending van het rechtszekerheidsbeginsel, doordat de Commissie verzoekster een geldboete heeft opgelegd hoewel de daartoe gestelde termijn was verstreken.

5.

Het vijfde middel is ontleend aan volstrekt ontoereikende motivering, schending van het evenredigheidsbeginsel en van het beginsel van gelijke behandeling betreffende de vaststelling van de krachtens artikel 23, lid 2, onder a), van verordening nr. 1/2003 opgelegde geldboeten, wat de aanpassing van het basisbedrag ervan volgens punt 37 van de richtsnoeren voor de berekening van de geldboeten betreft.