Accept Refuse

EUR-Lex Access to European Union law

Back to EUR-Lex homepage

This document is an excerpt from the EUR-Lex website

Document 62009TN0139

Zaak T-139/09: Beroep ingesteld op 8 april 2009 — Frankrijk/Commissie

OJ C 141, 20.6.2009, p. 49–50 (BG, ES, CS, DA, DE, ET, EL, EN, FR, IT, LV, LT, HU, MT, NL, PL, PT, RO, SK, SL, FI, SV)

20.6.2009   

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 141/49


Beroep ingesteld op 8 april 2009 — Frankrijk/Commissie

(Zaak T-139/09)

2009/C 141/103

Procestaal: Frans

Partijen

Verzoekende partij: Franse Republiek (vertegenwoordigers: E. Belliard, G. de Bergues en A.-L. During, gemachtigden)

Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen

Conclusies

beschikking C(2009) 2003 def. van de Commissie van 28 januari 2009 betreffende de door Frankrijk uitgevoerde afzetplannen („plans de campagne”) in de groenten- en fruitsector, nietig verklaren voor zover deze beschikking ziet op het deel van de in het kader van de afzetplannen verwezenlijkte handelingen dat met bijdragen van de producenten („parts professionnelles”) is gefinancierd;

subsidiair, ingeval het Gerecht zou oordelen dat dit verzoek om gedeeltelijke nietigverklaring niet-ontvankelijk is, beschikking C(2009) 2003 def. in haar geheel nietig verklaren;

de Commissie verwijzen in de kosten.

Middelen en voornaamste argumenten

Verzoekster vordert gedeeltelijke nietigverklaring van beschikking C(2009) 203 def. (1) van de Commissie van 28 januari 2009, waarbij de Commissie onverenigbaar met de gemeenschappelijke markt heeft verklaard de staatssteun die de Franse Republiek aan de producenten van fruit en groenten heeft verleend in het kader van de „afzetplannen” voor de bevordering van de afzet van in Frankrijk geoogste landbouwproducten.

Verzoekster vordert nietigverklaring van de bestreden beschikking, voor zover de Commissie daarbij heeft geoordeeld dat de jegens de producenten van fruit en groenten genomen maatregelen staatssteun vormden, terwijl deze maatregelen deels zijn gefinancierd met vrijwillige bijdragen van de betrokken producenten. Volgens verzoeksters vormden deze bijdragen geen openbare of aan de staat toerekenbare middelen.

Ter onderbouwing van haar beroep voert verzoekster twee middelen aan, ontleend aan:

schending van de motiveringsplicht, op grond dat de Commissie geen redenen heeft opgegeven voor de uitbreiding van de kwalificatie „staatssteun” tot maatregelen die met vrijwillige bijdragen van de ondernemers in de betrokken sector zijn gefinancierd;

schending van het recht, daar de Commissie als staatssteun heeft gekwalificeerd maatregelen die zonder staatstussenkomst, maar met vrijwillige particuliere bijdragen zijn gefinancierd. Deze fondsen kunnen niet als uit staatsmiddelen toegekende voordelen worden gekwalificeerd.


(1)  Dit nummer is op de bestreden beschikking vermeld, terwijl verzoekster steeds naar nummer C(2009) 2003 def. verwijst.


Top