Accept Refuse

EUR-Lex Access to European Union law

This document is an excerpt from the EUR-Lex website

Document 52016PC0279

Voorstel voor een VERORDENING VAN HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD tot wijziging van Verordening (EG) nr. 539/2001 tot vaststelling van de lijst van derde landen waarvan de onderdanen bij overschrijding van de buitengrenzen in het bezit moeten zijn van een visum en de lijst van derde landen waarvan de onderdanen van die plicht zijn vrijgesteld (Turkije)

COM/2016/0279 final - 2016/0141 (COD)

Brussel, 4.5.2016

COM(2016) 279 final

2016/0141(COD)

Voorstel voor een

VERORDENING VAN HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD

tot wijziging van Verordening (EG) nr. 539/2001 tot vaststelling van de lijst van derde landen waarvan de onderdanen bij overschrijding van de buitengrenzen in het bezit moeten zijn van een visum en de lijst van derde landen waarvan de onderdanen van die plicht zijn vrijgesteld

(Turkije)


TOELICHTING

1.ACHTERGROND VAN HET VOORSTEL

Motivering en doel van het voorstel

Op 16 december 2013 zijn de Europese Unie (EU) en Turkije van start gegaan met hun dialoog over visumliberalisering (Visa Liberalisation Dialogue — VLD), parallel met de ondertekening van de overnameovereenkomst tussen de EU en Turkije. De dialoog over visumliberalisering is gebaseerd op het Stappenplan voor een visumvrije regeling met Turkije ("het stappenplan"), een document waarin de benchmarks zijn vastgesteld waaraan Turkije moet voldoen voordat het Europees Parlement en de Raad Verordening (EG) nr. 539/2001 1 kunnen wijzigen zodat Turkse burgers met een biometrisch paspoort in overeenstemming met de EU-normen zonder visum naar de lidstaten kunnen reizen voor een korte verblijfsduur (d.w.z. tot 90 dagen binnen een tijdvak van 180 dagen). De 72 benchmarks van het stappenplan vallen uiteen in vijf thematische categorieën ("blokken"): documentbeveiliging; migratiebeheer; openbare orde en veiligheid; grondrechten; en overname van irreguliere migranten.

Het Eerste verslag over de voortgang van Turkije bij de vervulling van de voorwaarden van het stappenplan voor visumliberalisering 2 ("het eerste verslag") werd door de Commissie vastgesteld op 20 oktober 2014. Daarin werd beoordeeld in hoeverre aan elke voorwaarde werd voldaan en werden aanbevelingen geformuleerd voor verdere vooruitgang.

Op de top EU-Turkije van 29 november 2015 heeft Turkije toegezegd om het stappenplan versneld uit te voeren, door onder meer de toepassing van alle bepalingen van de overnameovereenkomst EU-Turkije te vervroegen. Het doel hiervan is het visumliberaliseringsproces tegen oktober 2016 af te ronden 3 . De Europese Unie was verheugd over deze toezegging.

Op 4 maart 2016 heeft de Commissie haar Tweede verslag over de voortgang van Turkije bij de vervulling van de voorwaarden van het stappenplan voor visumliberalisering 4 ("het tweede verslag") vastgesteld waarin de voortgang bij de uitvoering van de benchmarks van het stappenplan door Turkije wordt beoordeeld. De conclusie luidde dat de Turkse autoriteiten sinds de top EU-Turkije van 29 november 2015 hun inspanningen om het stappenplan uit te voeren hadden opgevoerd. Het verslag bevatte bijzondere aanbevelingen voor maatregelen die Turkije zou moeten nemen om aan alle voorwaarden van het stappenplan te voldoen. De Turkse autoriteiten werden aangemoedigd het hervormingsproces verder te versnellen door de in het verslag vermelde onopgeloste kwesties met hoogdringendheid aan te pakken. In het verslag werden gebieden vermeld waarin Turkije aan de benchmarks voldoet en werden maatregelen vastgesteld die moeten worden genomen om ervoor te zorgen dat Turkije aan alle benchmarks van het stappenplan voldoet.

Op 7 en 18 maart 2016 vonden bijeenkomsten van de staatshoofden en regeringsleiders van de EU en Turkije plaats. Die laatste bijeenkomst werd afgerond met een verklaring van de EU en Turkije 5 die als volgt luidde:"De voltooiing van de routekaart inzake visumliberalisering zal ten aanzien van alle deelnemende lidstaten worden versneld teneinde de visumplicht voor Turkse burgers uiterlijk eind juni 2016 op te heffen, mits aan alle benchmarks is voldaan. Met het oog daarop zal Turkije de nodige stappen ondernemen om te voldoen aan de resterende vereisten, opdat de Commissie, in aansluiting op de noodzakelijke beoordeling of aan de benchmarks is voldaan, voor eind april een passend voorstel kan doen op basis waarvan het Europees Parlement en de Raad een definitief besluit kunnen nemen".

In het Derde verslag over de voortgang van Turkije bij de vervulling van de voorwaarden van het stappenplan voor visumliberalisering 6 , dat parallel met dit voorstel wordt ingediend, stelt de Commissie vast dat de Turkse autoriteiten hebben voortgebouwd op de nieuwe mate van betrokkenheid en vastberadenheid die Turkije aan de dag heeft gelegd sinds de top EU-Turkije van 29 november 2015 en hun inspanningen om die voorwaarde te vervullen de laatste maanden hebben opgevoerd. De Commissie onderkent de goede voortgang die de Turkse autoriteiten tot dusver hebben gemaakt en moedigt hen aan die inspanningen te intensiveren om aan alle benchmarks te voldoen om visumliberalisering te verkrijgen tegen eind juni.

Zoals echter in het verslag is vermeld, zijn de Turkse autoriteiten er nog niet in geslaagd deze ambitieuze doelstelling te halen aangezien zeven van de 72 benchmarks nog niet zijn gehaald. Sommige daarvan zijn bijzonder belangrijk.

Voor twee van die zeven ongehaalde benchmarks is om praktische en procedurele redenen een langere uitvoeringsperiode nodig, waardoor het onmogelijk is gebleken eraan te voldoen voor indiening van dit voorstel. Het gaat om de volgende twee benchmarks:

verbetering van de bestaande biometrische paspoorten met beveilingingskenmerken in overeenstemming met de nieuwste EU-normen;

volledige toepassing van de bepalingen van de overnameovereenkomst EU-Turkije, met inbegrip van de bepalingen inzake de overname van onderdanen van derde landen.

Zoals aangegeven in het verslag zijn de Commissie en de Turkse autoriteiten praktische werkwijzen overeengekomen om deze benchmarks toe te passen voor ze volledig zijn vervuld.

De Commissie nodigt de Turkse autoriteiten uit dringend de nodige maatregelen te treffen om aan de andere nog niet gehaalde benchmarks van het stappenplan te voldoen, namelijk:

de in het stappenplan voorziene maatregelen nemen om corruptie te voorkomen, d.w.z. zorgen voor een doeltreffende follow-up van de aanbevelingen van de Groep van Staten tegen Corruptie van de Raad van Europa (GRECO);

de wetgeving inzake de bescherming van persoonsgegevens afstemmen op de EU-normen, met name om ervoor te zorgen dat de gegevensbeschermingsautoriteit op onafhankelijke wijze kan handelen en de activiteiten van wetshandhavingsinstanties binnen het toepassingsgebied van de wet vallen;

het onderhandelen over een operationele samenwerkingsovereenkomst met Europol. Dit hangt ook af van bovenstaande wijzigingen in de wetgeving inzake gegevensbescherming;

doelmatige justitiële samenwerking bieden in strafzaken aan alle EU-lidstaten;

wetgeving en praktijken in verband met terrorisme herzien en afstemmen op de Europese normen, met name door de definitie van terrorisme beter af te stemmen op die van Kaderbesluit 2002/475/JHA zoals gewijzigd, om het toepassingsgebied van de definitie te verkleinen en door een evenredigheidscriterium in te voeren.

Ervan uitgaande dat de Turkse autoriteiten, zoals zij op 18 maart 2016 hebben toegezegd, met dringendheid aan de ongehaalde benchmarks van het stappenplan zullen voldoen, heeft de Commissie besloten het voorstel tot wijziging van Verordening (EG) nr. 539/2001 in te dienen om de visumplicht voor Turkse burgers die houder zijn van een biometrisch paspoort in overeenstemming met EU-normen af te schaffen.

Om de medewetgevers in hun beraadslagingen bij te staan, zal de Commissie blijven toezien op de stappen die de Turkse autoriteiten ondernemen om aan de ongehaalde benchmarks van het stappenplan te voldoen.

Aangezien dit voorstel begin mei wordt ingediend, blijft er een termijn van acht weken tussen de datum waarop het ontwerp aan de nationale parlementen wordt toegezonden en de aanneming ervan eind juni, zoals vermeld in de Verklaring van de EU en Turkije van 18 maart 2016 en overeenkomstig artikel 4 van Protocol nr. 1 bij de Verdragen betreffende de rol van de nationale parlementen in de Europese Unie. Als zodanig zorgt het voorstel ervoor dat een belangrijk element van de Verklaring van de EU en Turkije, die op 18 maart door de staatshoofden en regeringsleiders werd overeengekomen, kan worden uitgevoerd.

Samenhang met de huidige bepalingen op dit beleidsgebied

Bij Verordening (EG) nr. 539/2001 van de Raad is de lijst vastgesteld van derde landen waarvan de onderdanen bij overschrijding van de buitengrenzen van de lidstaten in het bezit moeten zijn van een visum, alsmede de lijst van derde landen waarvan de onderdanen van die plicht zijn vrijgesteld. Verordening (EG) nr. 539/2001 wordt toegepast door alle lidstaten – met uitzondering van Ierland en het Verenigd Koninkrijk – alsook door IJsland, Liechtenstein, Noorwegen en Zwitserland. De verordening maakt deel uit van het gemeenschappelijk beleid inzake visa voor een verblijf van in totaal ten hoogste 90 dagen binnen een gegeven periode van 180 dagen.

Turkije staat momenteel in bijlage I van Verordening (EG) nr. 539/2001, d.w.z. op de lijst van landen waarvan de onderdanen in het bezit moeten zijn van een visum wanneer zij naar het grondgebied van EU-lidstaten reizen.

Verordening (EG) nr. 539/2001 werd laatstelijk gewijzigd bij Verordening (EU) nr. 259/2014 7 , toen Moldavië naar de lijst van visumvrije landen werd overgebracht, nadat het zijn actieplan voor visumliberalisering (VLAP) succesvol had uitgevoerd; en bij Verordening (EU) nr. 509/2014 8 , toen vijf Caribische landen 9 en elf Stille-Zuidzeelanden 10 , evenals Colombia, Peru en de Verenigde Arabische Emiraten van de visumplicht werden vrijgesteld — onder voorbehoud van de sluiting van visumvrijstellingsovereenkomsten tussen de EU en de respectieve derde landen — na een periodieke beoordeling van de visumlijsten. Op 9 maart 2016 en 20 april 2016 heeft de Commissie voorstellen gedaan om Verordening (EG) nr. 539/2001 te wijzigen nadat Georgië 11 en Oekraïne 12 hun VLAP succesvol hadden uitgevoerd en naar de lijst van visumvrije landen werden overgebracht.

De criteria die — op basis van een beoordeling per geval — in aanmerking zouden moeten worden genomen bij de vaststelling van de derde landen waarvan de onderdanen aan de visumplicht zijn onderworpen of van die waarvan de onderdanen van die plicht zijn vrijgesteld, zijn vastgesteld in artikel 1 van Verordening (EG) nr. 539/2001 (als gewijzigd bij Verordening (EU) nr. 509/2014). Het gaat onder meer om "illegale immigratie, openbare orde en veiligheid, economische voordelen, in het bijzonder op het gebied van toerisme en buitenlandse handel, en de externe betrekkingen van de Europese Unie met de betrokken derde landen, waarbij in het bijzonder gekeken wordt naar mensenrechten en fundamentele vrijheden alsmede naar de implicaties voor de regionale samenhang en de wederkerigheid" 13 . Er moet in het bijzonder aandacht worden besteed aan de beveiliging van de door de betrokken derde landen uitgegeven reisdocumenten.

Wat wederkerigheid betreft, heeft de Turkse regering op 2 mei 2016 een decreet aangenomen waarin wordt gesteld dat de burgers van alle lidstaten Turkije zullen kunnen binnenkomen zonder visum vanaf de datum waarop de visumplicht voor de Turkse burgers wordt afgeschaft.

Samenhang met andere beleidsgebieden van de Unie

Op 6 april 2016 heeft de Commissie voorgesteld een EU-inreis/uitreissysteem (EES) op te zetten om de buitengrenzen van het Schengengebied te versterken 14 . De voornaamste doelstellingen van dit voorstel zijn de kwaliteit van de grenscontroles voor onderdanen van derde landen te verbeteren en te zorgen voor een systematische en betrouwbare identificatie van personen die de toegestane verblijfsduur hebben overschreden. Het toekomstige EES zal dus een belangrijk element zijn om rechtmatig gebruik van visumvrije verblijfsduur in het Schengengebied door onderdanen van derde landen te waarborgen en om bij te dragen tot het voorkomen van irreguliere migratie van onderdanen uit de landen met visumvrije reisregeling.

Bovendien heeft de Commissie in een mededeling 15 aangekondigd dat zij zal nagaan of een EU-systeem voor reisinformatie en -autorisatie (ETIAS) nodig, haalbaar en proportioneel is. De Commissie heeft toegezegd om nog in 2016 te onderzoeken of dergelijke aanvullende controlemogelijkheid van onderdanen van visumvrije landen haalbaar en proportioneel is en doeltreffend kan bijdragen tot het behoud en de bescherming van de veiligheid in het Schengengebied.

2.RECHTSGRONDSLAG, SUBSIDIARITEIT EN EVENREDIGHEID

Rechtsgrondslag

Aangezien het voorstel het gemeenschappelijk visumbeleid van de EU wijzigt, is de rechtsgrondslag van het voorstel artikel 77, lid 2, onder a), van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie (VWEU). De voorgestelde verordening houdt een ontwikkeling in van het Schengenacquis.

Subsidiariteit, evenredigheid en keuze van het instrument

Verordening (EG) nr. 539/2001 kan als rechtshandeling van de EU uitsluitend worden gewijzigd door middel van een gelijkwaardige rechtshandeling. De lidstaten kunnen niet individueel handelen om de beleidsdoelstelling te bereiken. Er zijn geen andere (niet-wetgevende) opties om de beleidsdoelstelling te verwezenlijken.

3.RESULTATEN VAN EX-POSTEVALUATIES, RAADPLEGINGEN VAN BELANGHEBBENDEN EN EFFECTBEOORDELINGEN

Raadplegingen van belanghebbenden

Er hebben regelmatig besprekingen plaatsgevonden met de lidstaten in de Raad Justitie en Binnenlandse Zaken, COREPER, de Groep uitbreiding van de Raad (COELA), evenals bijeenkomsten met de adviseurs Justitie en Binnenlandse Zaken van de lidstaten en verscheidene presentaties voor het Europees Parlement over de stand van zaken van de dialoog over visumliberalisering — in plenaire vergadering en in de Commissie burgerlijke vrijheden, justitie en binnenlandse zaken (LIBE).

Bijeenbrengen en benutten van deskundigheid

De Commissie heeft uitgebreide gegevens verzameld over de uitvoering van alle benchmarks van het stappenplan door Turkije. Tijdens de dialoog over visumliberalisering met Turkije en met name met het oog op de verslaggeving, hebben deskundigen van de diensten van de Commissie, de Europese Dienst voor extern optreden (EDEO), de lidstaten en relevante agentschappen van de Europese Unie (Frontex, EASO, Europol, Eurojust) de Turkse wetgeving over de gebieden die onder de dialoog over visumliberalisering vallen en de praktische uitvoering ervan geanalyseerd. Er werden verscheidene technische gesprekken en bezoeken ter plaatse uitgevoerd en met de medewerking van de Turkse autoriteiten en deskundigen werd uitvoerige documentatie verzameld.

Effectbeoordeling

Het tweede verslag van de Commissie van 4 maart 2016 ging vergezeld van een werkdocument van de diensten van de Commissie 16 waarin op basis van statistische gegevens van EUROSTAT, input van relevante EU-agentschappen en de waargenomen tendensen, het mogelijke effect van visumliberalisering voor Turkije op de migratietoestand in de Europese Unie werd beoordeeld.

Het derde verslag, dat parallel met dit voorstel wordt ingediend, gaat vergezeld van een werkdocument van de diensten van de Commissie 17 waarin voor elk benchmark met feitelijke informatie wordt aangegeven in hoeverre eraan is voldaan. Dit document bevat ook een beoordeling van het mogelijke effect van visumliberalisering voor Turkije op de veiligheidssituatie van de Europese Unie.

Er is geen nadere effectbeoordeling geboden.

Grondrechten

Dit voorstel heeft geen negatieve gevolgen voor de bescherming van de grondrechten in de Europese Unie. Wanneer Turkije aan de benchmarks van zijn stappenplan voldoet, zullen de mensenrechten in Turkije beter beschermd zijn.

4.GEVOLGEN VOOR DE BEGROTING

n.v.t.

5.OVERIGE ELEMENTEN

Uitvoeringsplanning en regelingen betreffende monitoring, evaluatie en rapportage

De gewijzigde verordening zal rechtstreeks toepasselijk zijn vanaf zijn inwerkingtreding en zal onmiddellijk door de lidstaten worden uitgevoerd. Er is geen uitvoeringsplan nodig.

De Commissie zal actief blijven monitoren hoe Turkije de benchmarks voor de vijf blokken van het stappenplan uitvoert. Zij maakt daarvoor gebruik van de bestaande associatiestructuren en dialogen en indien nodig van speciaal opgezette vervolgmechanismen.

De Commissie zal met name, zelfs nadat visumvrijstelling aan Turkije is verleend, de toepassing door Turkije van de bepalingen van de overnameovereenkomst tussen de EU en Turkije blijven monitoren door regelmatig bijeenkomsten van het Gemengd Comité overname EU-Turkije te organiseren. Het naleven van die bepalingen ten opzichte van alle EU-lidstaten vertegenwoordigt een vereiste van fundamenteel belang voor de visumliberalisering.

Toelichting bij de specifieke bepalingen van het voorstel

Verordening (EG) nr. 539/2001 zal worden gewijzigd in die zin dat Turkije wordt overgebracht van bijlage I (lijst van landen waarvan de burgers visumplichtig zijn) naar bijlage II (lijst van landen waarvan de burgers van de visumplicht zijn vrijgesteld). Naar analogie met het stappenplan zal een voetnoot worden toegevoegd met de bepaling dat de vrijstelling van de visumplicht van toepassing is op houders van een biometrisch paspoort dat is afgegeven overeenkomstig de normen van Verordening (EG) nr. 2252/2004 van de Raad, in het bijzonder met encryptie van vingerafdrukken door aanvullende toegangscontrole.

Turkije heeft de Commissie laten weten dat het alle nodige hervormingen zal afwerken om tegen eind 2016 biometrische paspoorten af te geven die volledig in overeenstemming zijn met de EU-normen. Parallel zal Turkije er al tegen begin juni voor zorgen dat alle paspoorten die worden afgegeven in de chip een foto en de vingerafdrukken van de houder bevatten en volledig in overeenstemming zijn met de normen van de Internationale Burgerluchtvaartorganisatie (ICAO). In die paspoorten zullen de vingerafdrukken beschermd zijn door encryptie voor uitgebreide toegangscontrole. Daarom zal de vrijstelling van de visumplicht uitzonderlijk ook gelden voor houders van die laatste paspoorten, mits deze zijn afgegeven tussen 1 juni 2016 en 31 december 2016. Deze uitzondering loopt ten einde op 31 december 2017. Voor de visumvrije regeling van start gaat, moet Turkije de certificaten voor het authenticeren en het lezen van de informatie op de chips op de Turkse paspoorten beschikbaar stellen van alle lidstaten.

2016/0141 (COD)

Voorstel voor een

VERORDENING VAN HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD

tot wijziging van Verordening (EG) nr. 539/2001 tot vaststelling van de lijst van derde landen waarvan de onderdanen bij overschrijding van de buitengrenzen in het bezit moeten zijn van een visum en de lijst van derde landen waarvan de onderdanen van die plicht zijn vrijgesteld

(Turkije)

HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,

Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, en met name artikel 77, lid 2, onder a),

Gezien het voorstel van de Europese Commissie,

Na toezending van het ontwerp van wetgevingshandeling aan de nationale parlementen,

Handelend volgens de gewone wetgevingsprocedure,

Overwegende hetgeen volgt:

(1)Bij Verordening (EG) nr. 539/2001 van de Raad 18 is de lijst vastgesteld van derde landen waarvan de onderdanen bij overschrijding van de buitengrenzen van de lidstaten in het bezit moeten zijn van een visum, alsmede de lijst van derde landen waarvan de onderdanen van die plicht zijn vrijgesteld. De lijst van derde landen in de bijlagen I en II moet met de criteria van de verordening consistent zijn en blijven. Derde landen, waarvan de situatie in verband met deze criteria is gewijzigd, moeten in voorkomend geval van de ene naar de andere bijlage worden overgebracht.

(2)De criteria die — op basis van een beoordeling per geval — in aanmerking zouden moeten worden genomen bij de vaststelling van de derde landen waarvan de onderdanen aan de visumplicht zijn onderworpen of van die waarvan de onderdanen van die plicht zijn vrijgesteld, zijn vastgesteld in artikel 1 van Verordening (EG) nr. 539/2001. Het gaat onder meer om "illegale immigratie, openbare orde en veiligheid, economische voordelen, in het bijzonder op het gebied van toerisme en buitenlandse handel, en de externe betrekkingen van de Europese Unie met de betrokken derde landen, waarbij in het bijzonder gekeken wordt naar mensenrechten en fundamentele vrijheden alsmede naar de implicaties voor de regionale samenhang en de wederkerigheid".

(3)Na de topontmoetingen tussen de EU en Turkije op 29 november 2015 en 18 maart 2016 werd overeengekomen het op 16 december 2013 door de Commissie aan de Turkse regering voorgelegde stappenplan voor visumliberalisering ten aanzien van alle deelnemende lidstaten versneld uit te voeren om de visumplicht voor Turkse burgers uiterlijk eind juni 2016 te kunnen afschaffen.

(4)Visumliberalisering voor Turkije is een belangrijk element van de Verklaring van de EU en Turkije van 18 maart 2016. In de Verklaring wordt gesteld dat de visumplicht voor Turkse burgers uiterlijk eind juni 2016 moet worden afgeschaft. Aangezien dit voorstel voor visumliberalisering begin mei wordt ingediend, beschikken de nationale parlementen over de periode van acht weken waarin artikel 4 van Protocol nr. 1 bij de Verdragen betreffende de rol van de nationale parlementen in de Europese Unie voorziet, vóór de vaststelling van het voorstel eind juni.

(5)[Turkije heeft aan de benchmarks van het stappenplan voor visumliberalisering voldaan. Op basis van die beoordeling en rekening houdend met alle criteria van artikel 1 van Verordening (EG) nr. 539/2001, is het passend Turkse onderdanen vrij te stellen van visumplicht wanneer zij reizen naar het grondgebied van de lidstaten.]

(6)Turkije dient derhalve van bijlage I naar bijlage II van Verordening (EG) nr. 539/2001 te worden overgebracht.

(7)De visumvrijstelling geldt alleen als de benchmarks van het stappenplan voor visumliberalisering en de Verklaring van de Europese Unie en Turkije van 18 maart 2016 blijvend worden nageleefd. De Commissie zal actief toezien op de naleving van de voorschriften en de Verklaring. De visumvrijstelling kan door de EU worden opgeschort overeenkomstig het opschortingsmechanisme van artikel 1 bis van Verordening (EG) nr. 539/2001, als gewijzigd bij Verordening xxx, mits aan de daarin vastgestelde voorwaarden is voldaan.

(8)Deze visumvrijstelling geldt enkel voor houders van biometrische paspoorten die zijn afgegeven in overeenstemming met de normen van Verordening (EG) nr. 2252/2004 19 . De vrijstelling geldt uitzonderlijk ook voor houders van biometrische paspoorten met de vingerafdrukken van de houder die zijn afgegeven in overeenstemming met de normen van de Internationale Burgerluchtvaartorganisatie (ICAO) mits zij zijn afgegeven tussen 1 juni 2016 en 31 december 2016. Deze uitzondering verloopt op 31 december 2017.

(9)Deze verordening houdt een ontwikkeling in van bepalingen van het Schengenacquis waaraan het Verenigd Koninkrijk niet deelneemt, overeenkomstig Besluit 2000/365/EG van de Raad 20 . Het Verenigd Koninkrijk neemt derhalve niet deel aan de vaststelling van deze verordening, die dan ook niet bindend is voor, noch van toepassing is op het Verenigd Koninkrijk.

(10)Deze verordening houdt een ontwikkeling in van bepalingen van het Schengenacquis waaraan Ierland niet deelneemt, overeenkomstig Besluit 2002/192/EG van de Raad 21 . Ierland neemt derhalve niet deel aan de vaststelling van deze verordening, die dan ook niet bindend is voor, noch van toepassing is op Ierland.

(11)Wat IJsland en Noorwegen betreft, houdt deze verordening een ontwikkeling in van bepalingen van het Schengenacquis in de zin van de Overeenkomst tussen de Raad van de Europese Unie, de Republiek IJsland en het Koninkrijk Noorwegen inzake de wijze waarop deze twee staten worden betrokken bij de uitvoering, de toepassing en de ontwikkeling van het Schengenacquis, die betrekking hebben op het gebied bedoeld in artikel 1, punt B, van Besluit 1999/437/EG van de Raad 22 .

(12)Wat Zwitserland betreft, houdt deze verordening een ontwikkeling in van de bepalingen van het Schengenacquis in de zin van de Overeenkomst tussen de Europese Unie, de Europese Gemeenschap en de Zwitserse Bondsstaat inzake de wijze waarop Zwitserland wordt betrokken bij de uitvoering, de toepassing en de ontwikkeling van het Schengenacquis, die betrekking hebben op het gebied bedoeld in artikel 1, punt B, van Besluit 1999/437/EG, in samenhang met artikel 3 van Besluit 2008/146/EG van de Raad 23 .

(13)Wat Liechtenstein betreft, houdt deze verordening een ontwikkeling in van de bepalingen van het Schengenacquis in de zin van het Protocol tussen de Europese Unie, de Europese Gemeenschap, de Zwitserse Bondsstaat en het Vorstendom Liechtenstein betreffende de toetreding van het Vorstendom Liechtenstein tot de Overeenkomst tussen de Europese Unie, de Europese Gemeenschap en de Zwitserse Bondsstaat inzake de wijze waarop Zwitserland wordt betrokken bij de uitvoering, de toepassing en de ontwikkeling van het Schengenacquis, die betrekking hebben op het gebied bedoeld in artikel 1, punt B, van Besluit 1999/437/EG, in samenhang met artikel 3 van Besluit 2011/350/EU van de Raad 24 ,

HEBBEN DE VOLGENDE VERORDENING VASTGESTELD:

Artikel 1

Verordening (EG) nr. 539/2001 wordt als volgt gewijzigd:

a)in bijlage I, deel 1 ("STATEN") wordt de verwijzing naar Turkije geschrapt;

b)in bijlage II, deel 1 ("STATEN") wordt de volgende verwijzing ingevoegd:

"Turkije"*

______________

*    De visumvrijstelling geldt enkel voor houders van een biometrisch paspoort dat is afgegeven overeenkomstig Verordening (EG) nr. 2252/2004 van de Raad van 13 december 2004 betreffende normen voor de veiligheidskenmerken van en biometrische gegevens in door de lidstaten afgegeven paspoorten en reisdocumenten (PB L 385 van 29.12.2004, blz. 1). De vrijstelling geldt uitzonderlijk ook voor houders van biometrische paspoorten met de vingerafdrukken van de houder die zijn afgegeven in overeenstemming met de normen van de Internationale Burgerluchtvaartorganisatie (ICAO), mits zij zijn afgegeven tussen 1 juni 2016 en 31 december 2016. Deze uitzondering verloopt op 31 december 2017.

Artikel 2

Deze verordening treedt in werking op de dag na die van de bekendmaking ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie.

Deze verordening is verbindend in al haar onderdelen en is rechtstreeks toepasselijk in elke lidstaat overeenkomstig de Verdragen.

Gedaan te Brussel,

Voor het Europees Parlement    Voor de Raad

De voorzitter    De voorzitter

(1) Verordening (EG) nr. 539/2001 van de Raad van 15 maart 2001 tot vaststelling van de lijst van derde landen waarvan de onderdanen bij overschrijding van de buitengrenzen in het bezit moeten zijn van een visum en de lijst van derde landen waarvan de onderdanen van die plicht zijn vrijgesteld (PB L 81 van 21.3.2001, blz. 1).
(2) COM(2014) 646 final.
(3) Verklaring aangenomen tijdens de bijeenkomst van de staatshoofden en regeringsleiders van de EU met Turkije: http://www.consilium.europa.eu/nl/press/press-releases/2015/11/29-eu-turkey-meeting-statement/
(4) COM(2016) 140 final.
(5) Verklaring aangenomen tijdens de bijeenkomst van de staatshoofden en regeringsleiders van de EU met Turkije: http://www.consilium.europa.eu/nl/press/press-releases/2016/03/18-eu-turkey-statement/
(6) COM(2016) 278 final.
(7) Verordening (EU) nr. 259/2014 van het Europees Parlement en de Raad van 3 april 2014 tot wijziging van Verordening (EG) nr. 539/2001 van de Raad tot vaststelling van de lijst van derde landen waarvan de onderdanen bij overschrijding van de buitengrenzen in het bezit moeten zijn van een visum en de lijst van derde landen waarvan de onderdanen van die plicht zijn vrijgesteld (PB L 105 van 8.4.2014, blz. 9).
(8) Verordening (EU) nr. 509/2014 van het Europees Parlement en de Raad van 15 mei 2014 tot wijziging van Verordening (EG) nr. 539/2001 van de Raad tot vaststelling van de lijst van derde landen waarvan de onderdanen bij overschrijding van de buitengrenzen in het bezit moeten zijn van een visum en de lijst van derde landen waarvan de onderdanen van die plicht zijn vrijgesteld (PB L 149 van 20.5.2014, blz. 67).
(9) Dominica, Grenada, Saint Lucia, Saint Vincent en de Grenadines, Trinidad en Tobago.
(10) Kiribati, de Marshalleilanden, Micronesia, Nauru, Palau, Samoa, de Salomonseilanden, Oost-Timor, Tonga, Tuvalu, Vanuatu.
(11) COM(2016) 142 final.
(12) COM(2016) 236 final.
(13) Verordening (EG) nr. 539/2001 van de Raad van 15 maart 2001 tot vaststelling van de lijst van derde landen waarvan de onderdanen  overschrijding van de buitengrenzen in het bezit moeten zijn van een visum en de lijst van derde landen waarvan de onderdanen van die plicht zijn vrijgesteld.
(14) Voorstel voor een verordening van het Europees Parlement en de Raad tot instelling van een inreis-uitreissysteem (EES) voor de registratie van inreis- en uitreisgegevens en gegevens over weigering van toegang ten aanzien van derdelanders die de buitengrenzen van de Europese Unie overschrijden en tot vaststelling van de voorwaarden voor toegang tot het EES voor rechtshandhavingsdoeleinden, COM (2016) 194 final.
(15) Mededeling van de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad, "Krachtigere en slimmere informatiesystemen voor grenzen en veiligheid", COM(2016) 205 final.
(16) SWD (2016) 97 final.
(17) SWD (2016) 161 final.
(18) Verordening (EG) nr. 539/2001 van de Raad van 15 maart 2001 tot vaststelling van de lijst van derde landen waarvan de onderdanen bij overschrijding van de buitengrenzen in het bezit moeten zijn van een visum en de lijst van derde landen waarvan de onderdanen van die plicht zijn vrijgesteld (PB L 81 van 21.3.2001, blz. 1).
(19) Verordening (EG) nr. 2252/2004 van de Raad van 13 december 2004 betreffende normen voor de veiligheidskenmerken van en biometrische gegevens in door de lidstaten afgegeven paspoorten en reisdocumenten (PB L 385 van 29.12.2004, blz. 1).
(20) Besluit 2000/365/EG van de Raad van 29 mei 2000 betreffende het verzoek van het Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland deel te mogen nemen aan enkele van de bepalingen van het Schengenacquis (PB L 131 van 1.6.2000, blz. 43).
(21) Besluit 2002/192/EG van de Raad van 28 februari 2002 betreffende het verzoek van Ierland deel te mogen nemen aan bepalingen van het Schengenacquis (PB L 64 van 7.3.2002, blz. 20).
(22) Besluit 1999/437/EG van de Raad van 17 mei 1999 inzake bepaalde toepassingsbepalingen van de door de Raad van de Europese Unie, de Republiek IJsland en het Koninkrijk Noorwegen gesloten overeenkomst inzake de wijze waarop deze twee staten worden betrokken bij de uitvoering, de toepassing en de ontwikkeling van het Schengenacquis (PB L 176 van 10.7.1999, blz. 31).
(23) Besluit 2008/146/EG van de Raad van 28 januari 2008 betreffende de sluiting namens de Europese Gemeenschap van de Overeenkomst tussen de Europese Unie, de Europese Gemeenschap en de Zwitserse Bondsstaat inzake de wijze waarop Zwitserland wordt betrokken bij de uitvoering, de toepassing en de ontwikkeling van het Schengenacquis (PB L 53 van 27.2.2008, blz. 1).
(24) Besluit 2011/350/EU van de Raad van 7 maart 2011 betreffende de sluiting namens de Europese Unie van het Protocol tussen de Europese Unie, de Europese Gemeenschap, de Zwitserse Bondsstaat en het Vorstendom Liechtenstein betreffende de toetreding van het Vorstendom Liechtenstein tot de Overeenkomst tussen de Europese Unie, de Europese Gemeenschap en de Zwitserse Bondsstaat inzake de wijze waarop Zwitserland wordt betrokken bij de uitvoering, de toepassing en de ontwikkeling van het Schengenacquis betreffende de afschaffing van controles aan de binnengrenzen en het verkeer van personen (PB L 160 van 18.6.2011, blz. 19).
Top