(1)

Met ongeveer 10 biljoen EUR aan activa onder beheer zijn verzekerings- en herverzekeringsondernemingen een steunpilaar van het financiële stelsel. Gezien het langetermijnkarakter van hun activiteiten zijn zij bijzonder geschikt om stabiele financiering te verstrekken aan de reële economie, met inbegrip van het midden- en kleinbedrijf (mkb). Vanwege hun cruciale sociaal-economische rol zijn verzekerings- en herverzekeringsondernemingen onderworpen aan uitgebreide prudentiële regels, zoals uiteengezet in Richtlijn 2009/138/EG en Gedelegeerde Verordening (EU) 2015/35 van de Commissie (2).

(2)

Om de sector beter in staat te stellen de reële economie, de groene en de digitale transities en andere prioriteiten van de Unie te ondersteunen, met behoud van de prudentiële soliditeit en de financiële stabiliteit, is Richtlijn 2009/138/EG gewijzigd bij Richtlijn (EU) 2025/2 van het Europees Parlement en de Raad (3), die op 28 januari 2025 in werking is getreden. Met Richtlijn (EU) 2025/2 wordt de opzet van langetermijngarantiemaatregelen verbeterd en een preferentiële behandeling ingevoerd voor langetermijnbeleggingen in aandelen. Die wijzigingen zullen het beschikbare kapitaal van ondernemingen verhogen tot boven het solvabiliteitskapitaalvereiste, en zo hun capaciteit versterken om de doelstellingen van de spaar- en investeringsunie en de Europese Green Deal te ondersteunen. Met Richtlijn (EU) 2025/2 wordt ook de evenredigheid van prudentiële regels verbeterd door een nieuwe categorie “kleine en niet-complexe ondernemingen” in te voeren die automatisch kunnen profiteren van vastgestelde evenredigheidsmaatregelen inzake rapportage, openbaarmaking, governance, herziening van schriftelijk vastgelegde gedragslijnen, berekening van technische voorzieningen, beoordeling van het eigen risico en de solvabiliteit, en beheersplannen voor liquiditeitsrisico’s. Tegelijkertijd worden met Richtlijn (EU) 2025/2 de samenwerkingsvereisten tussen toezichthoudende autoriteiten versterkt, de coördinerende rol en de toezichthoudende bevoegdheden van de Europese Autoriteit voor verzekeringen en bedrijfspensioenen (Eiopa) verstevigd, en de macroprudentiële toolkit uitgebreid waarover de nationale toezichthoudende autoriteiten beschikken.

(3)

Om volledig operationeel te worden, vereist het nieuwe regime nadere specificaties van belangrijke kwantitatieve parameters in gedelegeerde handelingen. Gedelegeerde Verordening (EU) 2015/35 moet dan ook worden gewijzigd. De wijzigingen van Gedelegeerde Verordening (EU) 2015/35 moeten bijdragen tot de uitvoering van de beleidsagenda van de Unie voor de spaar- en investeringsunie en moeten verzekeraars helpen het concurrentievermogen van de economie in de Unie te versterken, zoals uiteengezet in het EU-kompas voor concurrentievermogen (4). Met name moet er erkenning komen voor het potentieel van verzekeraars om extra particulier kapitaal te mobiliseren ter ondersteuning van de belangrijkste doelstellingen van de Unie, onder meer wanneer zij samen met overheidsmiddelen in de reële economie investeren, met name door middel van aanzienlijke overheidsgaranties of -subsidies.

(4)

De huidige prudentiële kalibraties zorgen voor een hoog niveau van bescherming van verzekeringnemers en dragen aanzienlijk bij tot de financiële stabiliteit. Deze kalibraties kunnen echter ook te voorzichtig zijn, waardoor het vermogen van verzekeraars om langetermijninvesteringen te doen, wordt beperkt. Om dat probleem aan te pakken, moet het prudentiële kader worden herzien om ongerechtvaardigde voorzichtigheid weg te nemen. Hoewel dergelijke herzieningen kunnen leiden tot een eigen vermogen dat hoger uitvalt dan de solvabiliteitskapitaalvereisten, wordt van verzekerings- en herverzekeringsondernemingen verwacht dat zij de bredere beleidsdoelstellingen van de Unie ondersteunen door extra kapitaal toe te leiden naar productieve investeringen in de reële economie.

(5)

De Unie wordt geconfronteerd met enorme financieringsbehoeften om haar reeds overeengekomen doelstellingen op het gebied van innovatie, duurzame groei en defensie te verwezenlijken (5). Bij Richtlijn (EU) 2025/2 is Richtlijn 2009/138/EG gewijzigd, onder meer om ervoor te zorgen dat het niveau van het beschikbare kapitaal hoger uitkomt dan het solvabiliteitskapitaalvereiste. Het is belangrijk dat de nationale toezichthoudende autoriteiten en de Eiopa toezicht houden op het gebruik van dat nieuw beschikbare kapitaal, rekening houdende met de impact op de kapitaalpositie van verzekeraars in de loop van de tijd. De verwachting is dat verzekeraars overtollig kapitaal gaan gebruiken voor productieve investeringen, met inbegrip van securitisatieposities, die bijdragen aan de financiering van ondernemingen en de economie van de Unie. De Commissie zal monitoren of aan deze verwachtingen wordt voldaan en zal de doeltreffendheid van de hervormingen beoordelen, met name wat betreft het effect ervan op het vergroten van de deelname van de verzekeringssector aan productieve investeringen die bijdragen tot de financiering van ondernemingen en de economie van de Unie. In dit verband moet de Eiopa regelmatig verslag uitbrengen aan de Europese Commissie, het Europees Parlement en de Raad over i) de allocatie van activa, uitgesplitst naar sector en geografisch gebied, en ii) toenames in de uitkeringen aan aandeelhouders, met inbegrip van de terugkoop van aandelen, alsmede variabele beloningen voor leden van het bestuurlijk, beleidsbepalend of toezichthoudend orgaan, medewerkers met een sleutelfunctie of het senior management, rekening houdende met het vermogen dat nieuw beschikbaar komt boven op het solvabiliteitskapitaalvereiste resulterend uit Richtlijn (EU) 2025/2 en deze verordening. Het eerste verslag moet uiterlijk op 31 december 2028 worden ingediend.

(6)

De Commissie zal, samen met de Eiopa, beoordelen hoe duurzaamheidsrisico’s in verband met activa en activiteiten op het gebied van fossiele brandstoffen, met inbegrip van transitierisico’s die momenteel gepaard gaan met hoge emissies, maar die op een traject zitten richting afstemming op de doelstellingen van de Overeenkomst van Parijs, worden beheerd door verzekerings- en herverzekeringsondernemingen. In voorkomend geval zal de Commissie mogelijke wijzigingen overwegen om ervoor te zorgen dat deze opkomende risico’s naar behoren tot uiting komen in het prudentiële kader, rekening houdende met de ontwikkelingen in het kader voor kredietinstellingen, en met het verslag van de Eiopa overeenkomstig artikel 304 quater, lid 1, van Richtlijn 2009/138/EG. De Commissie zal ook, als onderdeel van het komende Europees klimaatadaptatieplan, nagaan of prudentiële regels bevorderlijker kunnen zijn voor de uitgifte van of beleggingen in rampenobligaties en andere groene obligaties.

(7)

Het vereiste om twee kredietbeoordelingen te verkrijgen van aangewezen externe kredietbeoordelingsinstellingen (EKBI’s) wordt doorgaans verantwoord door het feit dat een betrouwbare beoordeling maken van het kredietrisico van securitisatieposities een complexe oefening is. Securitisaties die voldoen aan de criteria van eenvoud, transparantie en standaardisatie (STS), zijn echter onderworpen aan een specifiek regelgevingskader dat de vergelijkbaarheid moet bevorderen en informatieasymmetrie moet verminderen. Om die reden, en om de inspanningen van de Unie te ondersteunen om ongerechtvaardigde administratieve en compliancekosten tegen te gaan, is het passend om de verplichting van een dubbele rating voor STS-securitisaties op te heffen, maar deze wel te behouden voor andere securitisaties.

(8)

Klimaatrisico’s zijn langetermijnrisico’s, niet-lineair en systemisch, waardoor het voor verzekerings- en herverzekeringsondernemingen moeilijk is om uitsluitend op basis van data uit het verleden een schatting te maken. Bij Richtlijn (EU) 2025/2 zijn nieuwe vereisten ingevoerd voor het beheer van klimaatrisico’s en duurzaamheidsrisico’s meer in het algemeen. Met name artikel 45 bis van Richtlijn 2009/138/EG, zoals gewijzigd bij Richtlijn (EU) 2025/2, verplicht ondernemingen om materiële blootstellingen aan klimaatrisico’s te identificeren en, in voorkomend geval, het effect van langetermijnscenario’s inzake klimaatverandering op hun bedrijfsvoering te beoordelen. Wanneer het echter gaat om de waardering of berekening van kapitaalvereisten met een intern model, gebruiken verzekerings- en herverzekeringsondernemingen vaak data van gebeurtenissen uit het verleden om voorspellingen te doen over risico’s die zich in de toekomst voordoen. Data van gebeurtenissen in het verleden geven mogelijk onvoldoende inzicht in trends in verband met klimaatverandering. Toekomstgerichte beoordelingen, met inbegrip van plausibele klimaatscenario’s, kunnen daarom nodig zijn om te beoordelen hoe de risico’s evolueren en om mogelijke effecten te beperken. Wanneer een verzekerings- of herverzekeringsonderneming te sterk afhankelijk is van data uit het verleden, kunnen de beste schatting wat betreft verplichtingen jegens verzekeringnemers of haar interne model, indien toegepast, verplichtingen of relevante risico’s onderschatten. Daarom moet van ondernemingen worden geëist dat zij over interne procedures beschikken om te voorkomen dat zij te veel vertrouwen op data van gebeurtenissen in het verleden met betrekking tot trends in verband met klimaatverandering.

(9)

De risicomarge is momenteel voorzichtig gekalibreerd. Met Richtlijn (EU) 2025/2 worden de kapitaalkosten verlaagd die aan de berekening van de risicomarge ten grondslag liggen, wat leidt tot een algemene verlaging van het niveau ervan met ongeveer 21 %. Ondanks die wijziging weerspiegelt de berekeningsformule van Gedelegeerde Verordening (EU) 2015/35 de natuurlijke afname van bepaalde risico’s in de loop van de tijd niet adequaat en kan deze leiden tot dubbeltelling van dergelijke risico’s, zoals het verval- en kortlevenrisico. Daarom moet een exponentiële en tijdsafhankelijke factor worden ingevoerd die zorgt voor een jaarlijkse vermindering van de risico’s met ten minste 3,5 %. Die aanpassing is bedoeld om de voorzichtige vertekening in de huidige kalibratie te corrigeren, waardoor de technische voorzieningen van verzekerings- en herverzekeringsondernemingen worden verminderd en bijgevolg het beschikbare kapitaal om het solvabiliteitskapitaalvereiste te dekken, wordt verhoogd. Om er echter voor te zorgen dat de risicomarge een passend niveau van voorzichtigheid blijft weerspiegelen en de bescherming van verzekeringnemers niet in gevaar brengt, moet de vermindering van de kwantificering van toekomstige risico’s als gevolg van die factor worden gemaximeerd op 50 %.

(10)

Met Richtlijn (EU) 2025/2 wordt de methode voor de extrapolatie van risicovrije rentevoeten gewijzigd. Met die richtlijn wordt met name de aanpak voor het bepalen van de beginlooptijd van de extrapolatie (“eerste afvlakkingspunt”) gewijzigd. In artikel 77 bis, lid 1, van Richtlijn 2009/138/EG is bepaald dat het eerste afvlakkingspunt moet overeenstemmen met een looptijd waarvoor het volume uitstaande obligaties met deze of een langere looptijd hoog genoeg is. In artikel 77 bis, lid 3, van die richtlijn wordt voorts bepaald dat het eerste afvlakkingspunt voor de euro op 28 januari 2025 een looptijd van twintig jaar moet hebben. Momenteel is de procentuele drempel voor het bepalen van een toereikend volume obligaties vastgesteld op 6 % voor de euro. Als gevolg van de toename van de uitstaande langlopende obligaties in de afgelopen jaren kan die drempel echter niet langer wijzen op een eerste afvlakkingspunt over twintig jaar in de toekomst. Daarnaast zal de Eiopa moeten beslissen welke databron zij voor die beoordeling zal gebruiken, met inbegrip van de bekendmaking van informatie overeenkomstig artikel 77 sexies, lid 1 bis, van Richtlijn 2009/138/EG. Om marktverstoringen te voorkomen, is het belangrijk dat de procentuele drempel zodanig wordt vastgesteld dat deze ook resulteert in een eerste afvlakkingspunt van twintig jaar op de toepassingsdatum van Richtlijn (EU) 2025/2, ongeacht de door de Eiopa gebruikte databron. Daarom moet de valutagerelateerde drempel die voor de euro wordt gebruikt om te beoordelen of het percentage uitstaande obligaties met looptijden gelijk aan of groter dan het eerste afvlakkingspunt zoals bedoeld in artikel 77 bis van Richtlijn 2009/138/EG hoog genoeg is, als volgt worden berekend. Een “veiligheidsmarge” van 1,5 % moet worden toegepast op het minimumpercentage dat, op basis van de databron die de Eiopa zal gebruiken op de datum dat nieuwe regels van toepassing worden, op 28 januari 2025 resulteert in een eerste afvlakkingspunt van twintig jaar. Het aldus verkregen percentage moet worden afgerond naar het dichtstbijzijnde percentage van een half geheel getal of een geheel getal.

(11)

De geëxtrapoleerde forward rate moet gelijk zijn aan een gewogen gemiddelde tussen een liquide forward rate en de ultimate forward rate (“UFR”). In artikel 77 bis, lid 1, van Richtlijn 2009/138/EG is bepaald dat voor looptijden van ten minste veertig jaar na het eerste afvlakkingspunt het gewicht van de UFR ten minste 77,5 % moet bedragen. Dit houdt in dat de parameter die de snelheid van de convergentie van de forward rates naar de UFR van de extrapolatie bepaalt, niet lager mag zijn dan 11 %. Daarom moet een dergelijke waarde worden gebruikt. Vanwege de specifieke kenmerken van de Zweedse obligatiemarkt en zoals uitgelegd door de Eiopa in haar advies over de herziening van Solvency II (6), zou het gebruik van een dergelijke waarde voor de Zweedse kroon echter leiden tot een aanzienlijke en onbedoelde verstoring van de risicovrije rentetermijnstructuur. Om de integriteit van de risicovrije rentetermijnstructuur te behouden, moet voor die valuta een convergentieparameter van 40 % gelden.

(12)

Richtlijn (EU) 2025/2 wijzigde regels inzake de volatiliteitsaanpassing door voor te schrijven dat de volatiliteitsaanpassing door de toezichthouder moet worden goedgekeurd en door voor te schrijven dat bij de berekening daarvan rekening moet worden gehouden met ondernemingsspecifieke kenmerken in verband met de spreadgevoeligheid van activa en de rentegevoeligheid van de beste schatting van technische voorzieningen. Bovendien mag de volatiliteitsaanpassing niet het deel van de spreads weerspiegelen dat toe te schrijven is aan een realistische inschatting van verwachte verliezen of onverwacht krediet- of ander risico. In artikel 77 quinquies, lid 3, van Richtlijn 2009/138/EG, zoals gewijzigd bij Richtlijn (EU) 2025/2, is bepaald dat een dergelijk deel moet worden berekend als percentage van de spreads en moet afnemen naarmate de spreads toenemen. Empirische economische studies bevestigen dat voor bedrijfsobligaties het grootste deel van de spreads het reële kredietrisico weerspiegelen, met name wanneer de spreads laag tot middelhoog zijn. Wanneer de spreads op bedrijfsobligaties en -leningen hun langetermijngemiddelde niet overschrijden, mag het percentage dat wordt toegepast om de risicocorrectie te bepalen derhalve niet lager zijn dan 50 %.

(13)

Om ervoor te zorgen dat de volatiliteitsaanpassing anticyclisch werkt, mag de risicocorrectie een passend aandeel van de gemiddelde spreads op lange termijn niet overschrijden. Wanneer dat percentage te laag is, zou de volatiliteitsaanpassing een toename van de spreads als gevolg van een werkelijke verslechtering van de kredietwaardigheid van obligatie-uitgevende instellingen ten onrechte kunnen neutraliseren, waardoor de solvabiliteitspositie van verzekerings- of herverzekeringsondernemingen tijdens perioden van kortetermijnspanningen op de markt wordt overschat. Om ervoor te zorgen dat de volatiliteitsaanpassing de solvabiliteitspositie van verzekerings- of herverzekeringsondernemingen daadwerkelijk stabiliseert zonder de risicogevoeligheid te verstoren, mag het maximumniveau van de risicocorrectie daarom niet te laag worden vastgesteld.

(14)

In artikel 70, lid 1, van Gedelegeerde Verordening (EU) 2015/35 is bepaald dat verzekerings- en herverzekeringsondernemingen bij de berekening van hun beschikbare eigen vermogen voorzienbare dividenden, uitkeringen en kosten in mindering moeten brengen op het verschil tussen activa en verplichtingen. In Gedelegeerde Verordening (EU) 2015/35 is echter niet gespecificeerd hoe deze aftrekking moet worden toegepast. Terwijl bepaalde ondernemingen in de loop van het boekjaar stapsgewijs voorzienbare dividenden opbouwen, trekken andere ondernemingen onmiddellijk het volledige bedrag van de jaarlijks voorzienbare dividenden af. Om een gelijk speelveld te waarborgen, moeten verzekeraars een “accrual”-benadering hanteren bij het bepalen van het bedrag aan te verwachten dividenden dat moet worden afgetrokken bij de berekening van hun beschikbare eigen vermogen.

(15)

In artikel 69, punt a), i), van Gedelegeerde Verordening (EU) 2015/35 is bepaald dat gestort gewoon aandelenkapitaal en het daarmee verbonden agio in aanmerking komen als Tier 1-kernvermogensbestanddelen indien de terugbetaling of aflossing ervan onderworpen is aan voorafgaande goedkeuring door de toezichthouder. Een dergelijk vereiste kan onnodige administratieve en regelgevende lasten met zich brengen wanneer een verzekerings- of herverzekeringsonderneming een programma voor de terugkoop van aandelen uitvoert met als doel de gekochte aandelen onmiddellijk te gebruiken voor de uitoefening van aandelenopties. Daarom moet worden gespecificeerd dat wanneer de terugbetaling of aflossing van kernvermogensbestanddelen tot doel heeft aandelenoptierechten uit te oefenen binnen ten hoogste één maand na de datum van de terugkoop van aandelen, een dergelijke terugbetaling of aflossing niet afhankelijk mag worden gesteld van voorafgaande goedkeuring door de toezichthouder.

(16)

Op grond van artikel 77 ter, lid 1, punt b), van Richtlijn 2009/138/EG moeten verzekerings- en herverzekeringsondernemingen die de matchingopslag gebruiken, de toegewezen portefeuille van activa en verplichtingen gescheiden van andere delen van de bedrijfsactiviteiten aanmerken, organiseren en beheren en daarom is het hun niet toegestaan om risico’s elders in het bedrijf te dekken met de toegewezen activaportefeuille. Het gescheiden beheer van de portefeuille leidt echter niet tot een toename van de correlatie tussen de risico’s binnen die portefeuille en die binnen de rest van de onderneming. Daarom mogen verzekerings- en herverzekeringsondernemingen die gebruikmaken van de matchingopslag niet worden verplicht een afzonderlijk theoretisch solvabiliteitskapitaalvereiste te berekenen voor de portefeuille van activa en verplichtingen waarop de matchingopslag wordt toegepast, tenzij de activaportefeuilles die een overeenkomstige beste schatting van verzekerings- of herverzekeringsverplichtingen dekken, een afgezonderd fonds vormen.

(17)

In artikel 84, lid 4, van Gedelegeerde Verordening (EU) 2015/35 is bepaald dat de doorkijkbenadering van toepassing moet zijn op verbonden ondernemingen die voornamelijk namens de deelnemende verzekerings- of herverzekeringsonderneming als beleggingsvehikel optreden. Deze formulering kan echter ten onrechte verbonden ondernemingen uitsluiten die activa beheren voor rekening van meerdere ondernemingen binnen dezelfde verzekerings- of herverzekeringsgroep. Hierdoor ontstaat een lacune in de regelgeving en bestaat het risico dat het doorkijkbeginsel niet consequent wordt toegepast. Artikel 84, lid 4, van Gedelegeerde Verordening (EU) 2015/35 moet daarom worden gewijzigd om te specificeren dat de doorkijkbenadering ook van toepassing is wanneer het verbonden beleggingsvehikel activa beheert namens meerdere ondernemingen binnen de groep — en niet alleen namens de deelnemende onderneming zelf.

(18)

De regels voor de berekening van de module tegenpartijrisico, met inbegrip van het risicolimiteringseffect van derivaten, herverzekeringsregelingen of verzekeringssecuritisatie, kunnen zeer complex blijken te zijn. Dergelijke complexe berekeningen hoeven niet altijd in verhouding te staan tot de aard, omvang en complexiteit van de risico’s van een verzekerings- of herverzekeringsonderneming. Om de compliancekosten voor kleinere ondernemingen te verminderen, moet daarom een aanvullende vereenvoudigde berekening van het risicolimiteringseffect van derivaten, herverzekeringsregelingen of securitisatie worden ingevoerd.

(19)

Verzekerings- en herverzekeringsondernemingen kunnen ervoor kiezen risico’s over te dragen door gebruik te maken van niet-proportionele herverzekeringsovereenkomsten. Wanneer echter de standaardformule wordt gebruikt, wordt een dergelijk type herverzekeringsregeling niet op passende wijze weerspiegeld als een risicolimiteringstechniek om de solvabiliteitskapitaalvereisten te verminderen. Daarom moet worden bepaald dat bepaalde vormen van herverzekering, met name dekkingen voor ongunstige ontwikkelingen die het mogelijk maken reserverisico over te dragen, op eenvoudige wijze in de standaardformule kunnen worden opgenomen.

(20)

In artikel 164, lid 3, van Gedelegeerde Verordening (EU) 2015/35 is bepaald dat de correlatie tussen het spreadrisico volgens de standaardformule en het renterisico in het neerwaartse rentescenario 50 % bedraagt. Uit een economische analyse van de Eiopa blijkt echter dat een dergelijke kalibratie te voorzichtig is (7). Uit empirische data blijkt met name dat de grootste rentedalingen niet tegelijkertijd plaatsvonden met de grootste toename van spreads op de obligatiemarkten. Daarom moet de correlatie tussen spreadrisico en renterisico in het neerwaartse rentescenario worden verlaagd tot 25 %.

(21)

De kapitaalvereisten voor renterisico volgens de standaardformule worden voor elke valuta afzonderlijk berekend. Voor verzekerings- en herverzekeringsondernemingen waarvan het hoofdkantoor zich bevindt in een lidstaat waarvan de lokale valuta aan de euro is gekoppeld, leidt deze benadering echter tot onevenredig hoge kapitaalvereisten die de werkelijke economische risico’s niet weerspiegelen. Daarom moet worden bepaald dat het kapitaalvereiste voor het renterisico volgens de standaardformule gezamenlijk kan worden berekend voor de euro en de gekoppelde valuta van de lidstaat waar verzekerings- of herverzekeringsondernemingen hun hoofdkantoor hebben.

(22)

De extrapolatiemethode die wordt gebruikt om langlopende verplichtingen te waarderen, draagt bij tot het afvlakken van het effect van renteontwikkelingen op de beste schatting van verzekeringsverplichtingen. De huidige kapitaalvereisten volgens de standaardformule voor het renterisico weerspiegelen echter niet de extrapolatie van de rentevoeten op de lange termijn. Daarom moeten de aan een stressscenario onderworpen rentevoeten voor looptijden na het eerste afvlakkingspunt worden geëxtrapoleerd.

(23)

Volgens de huidige regels wordt er bij het renterisico volgens de standaardformule van uitgegaan dat positieve rentevoeten niet negatief kunnen worden en dat negatieve rentevoeten niet verder kunnen dalen. Uit historische ontwikkelingen op de financiële markten is echter gebleken dat bij een dergelijke aanname blootstellingen aan renterisico door verzekerings- of herverzekeringsondernemingen aanzienlijk kunnen worden onderschat. Daarom moet de standaardformule worden gewijzigd om het risico van lage of negatieve rentes op passende wijze weer te geven. Dat moet worden gerealiseerd door een herkalibratie van de ondermodule renterisico, om rekening te houden met het bestaan van een omgeving met een negatief rendement.

(24)

Wijzigingen van de standaardformule voor renterisico mogen niet leiden tot een ongerechtvaardigde verhoging van de kapitaalvereisten wanneer de rente laag is. Bij de kalibratie van neerwaartse schokken mag er met name niet van worden uitgegaan dat het renteniveau aanzienlijk daalt onder de historisch waargenomen waarden in de belangrijkste valuta. Om evenredigheid en consistentie met marktgedrag in het verleden te waarborgen, moet daarom een looptijdafhankelijke ondergrens worden ingevoerd om de omvang van de aangenomen negatieve rentevoeten te beperken en met de looptijd te verhogen om rekening te houden met de lagere aannemelijkheid van extreme langetermijnrentevoeten.

(25)

Zoals benadrukt in de mededeling van de Commissie over een spaar- en investeringsunie (8), bevinden institutionele beleggers, zoals verzekerings- en herverzekeringsondernemingen, zich in een unieke positie om met een langetermijnperspectief te beleggen en de “equitisation” van bedrijven in de Unie op prioritaire gebieden zoals defensie, onderzoek en innovatie of de groene en de digitale transities te ondersteunen. Het aanmoedigen van aandelenfinanciering is van cruciaal belang om de economische weerbaarheid en veerkracht en het concurrentievermogen van de Unie te versterken, met name omdat innovatieve bedrijven daardoor toegang kunnen krijgen tot stabiel en geduldig kapitaal. Artikel 105 bis van Richtlijn 2009/138/EG bevat een preferentieel kapitaalvereiste dat van toepassing is op langetermijnbeleggingen in aandelen. Meer specifiek wordt in lid 1, punt d), van dat artikel bepaald dat verzekerings- en herverzekeringsondernemingen, om voor de preferentiële behandeling in aanmerking te komen, ten genoegen van de toezichthoudende autoriteiten moeten aantonen dat zij gedurende een periode van vijf jaar, doorlopend en onder stressomstandigheden, gedwongen verkoop van aandelenbeleggingen kunnen vermijden. Om ervoor te zorgen dat dit vereiste consequent wordt toegepast, moeten de benaderingen worden gespecificeerd waarmee kan worden aangetoond dat een onderneming gedwongen verkoop van deelnemingen kan voorkomen. Om ongerechtvaardigde regeldruk te voorkomen en rekening te houden met verschillen in de complexiteit van de risicoprofielen van ondernemingen, moet het verzekerings- en herverzekeringsondernemingen bovendien worden toegestaan de meest geschikte aanpak te kiezen uit verschillende methoden, afhankelijk van hun bedrijfsmodel en complexiteit. Dat kan de bruikbaarheid en doeltreffendheid van de preferentiële behandeling voor verschillende categorieën ondernemingen vergroten. Om arbitraire of opportunistische overschakeling tussen benaderingen in de loop van de tijd te voorkomen, moeten echter duidelijke waarborgen en vereisten inzake monitoring vanuit het toezicht worden vastgesteld, die consistentie, transparantie en convergentie in het toezicht waarborgen, met behoud evenwel van prudent risicobeheer en de bescherming van verzekeringnemers.

(26)

Standaard is het zo dat wanneer langetermijnbeleggingen in aandelen verlopen via instellingen voor collectieve belegging (icb’s), de criteria van artikel 105 bis, lid 1, van Richtlijn 2009/138/EG op het niveau van elk onderliggend activum moeten worden getoetst. In artikel 105 bis, lid 2, van die richtlijn is echter bepaald dat voor bepaalde soorten instellingen voor collectieve belegging met een lager risicoprofiel die criteria van artikel 105 bis, lid 1, van die richtlijn kunnen worden getoetst op het niveau van het fonds — in plaats van op het niveau van de onderliggende activa die binnen dat fonds worden aangehouden. In artikel 168, lid 6, van Gedelegeerde Verordening (EU) 2015/35 worden reeds bepaalde instellingen voor collectieve belegging geïdentificeerd als aandelen van type 1, die onderworpen zijn aan lagere risicofactoren voor aandelenrisico dan aandelen van type 2. Het gaat onder meer om Europese sociaalondernemerschapsfondsen, Europese durfkapitaalfondsen, Europese langetermijnbeleggingsfondsen en gesloten alternatieve beleggingsfondsen zonder hefboomwerking. Voor alternatieve beleggingsinstellingen van het closed-end-type zonder hefboomwerking, wordt dan weer het gebruik van afgeleide instrumenten voor hedgingdoeleinden, alsmede tijdelijke leningsregelingen die volledig worden gedekt door contractuele kapitaalverbintenissen van beleggers in het alternatieve beleggingsfonds, uitgesloten van de berekening van de hefboomfinanciering. Al deze fondsen van type 1 moeten ook worden beschouwd als fondsen met een lager risicoprofiel voor het identificeren van langetermijnbeleggingen in aandelen, ook wanneer zij worden belegd in aandelen in kwalificerende infrastructuur of aandelen in kwalificerende infrastructuurondernemingen. Wanneer de voorwaarden van artikel 105 bis, lid 1, van Richtlijn 2009/138/EG vervuld zijn op het niveau van dergelijke fondsen met een lager risicoprofiel, mag de preferentiële risicofactor van 22 % waarvan sprake in artikel 105 bis, lid 4, van die richtlijn, standaard alleen worden toegepast op de binnen dergelijke fondsen aangehouden aandelenblootstellingen — en niet op andere financiële activa.

(27)

De huidige limieten voor de symmetrische aanpassing verminderen de doeltreffendheid ervan bij het verzachten van de potentiële procyclische effecten van het financiële stelsel. Zij kunnen er met name toe leiden dat verzekerings- en herverzekeringsondernemingen extra kapitaal aantrekken of activa verkopen als reactie op ongunstige marktbewegingen van korte duur, met inbegrip van die welke het gevolg zijn van geopolitieke instabiliteit. Overeenkomstig Richtlijn (EU) 2025/2 moet artikel 172 van Gedelegeerde Verordening (EU) 2015/35 worden gewijzigd om de symmetrische aanpassing mogelijk te maken om grotere variaties in het standaardkapitaalvereiste te genereren, waardoor het vermogen ervan om de gevolgen van scherpe marktschommelingen te temperen, wordt vergroot.

(28)

In de banksector staat artikel 133, lid 5, van Verordening (EU) nr. 575/2013 van het Europees Parlement en de Raad (9) kredietinstellingen toe om, onder bepaalde voorwaarden en na voorafgaande goedkeuring door de toezichthouder, een preferentieel risicogewicht toe te passen op blootstellingen in aandelen die in het kader van specifieke wetgevingsprogramma’s zijn verworven. Die programma’s moeten aanzienlijke subsidies of garanties bieden, overheidstoezicht inhouden en een aantal beperkingen opleggen aan de soorten deelnemingen. Om een gelijk speelveld tussen sectoren te stimuleren en om de bijdrage van verzekerings- en herverzekeringsondernemingen aan aandelenfinanciering van de reële economie te versterken, is het passend om de benadering uit de standaardformule voor het berekenen van solvabiliteitskapitaalvereisten uit Gedelegeerde Verordening (EU) 2015/35 over te nemen. Deelnemingen die worden gedaan in het kader van vergelijkbare wetgevingsprogramma’s, met inbegrip van de programma’s ter ondersteuning van een of meer economische sectoren die zijn opgenomen in de mededeling over het EU-kompas voor concurrentievermogen of in het ReArm Europa-plan/Readiness 2030 (10), moeten worden erkend als mogelijk risicobeperkend en kunnen daarom een lager kapitaalvereiste rechtvaardigen, mits de toezichthoudende autoriteit daarvoor vooraf toestemming verleent.

(29)

Om te zorgen voor samenhang tussen de bank- en verzekeringsregelgeving en om convergentie in toezichtpraktijken te bevorderen, moeten wetgevingsprogramma’s die geacht worden te voldoen aan de voorwaarden om in aanmerking te komen uit hoofde van artikel 133, lid 5, van Verordening (EU) nr. 575/2013 ook worden erkend als wetgevingsprogramma’s uit hoofde van Gedelegeerde Verordening (EU) 2015/35, op basis van dezelfde criteria. De Commissie kan een openbaar register van dergelijke programma’s bijhouden voor de toepassing van artikel 133, lid 5, van Verordening (EU) nr. 575/2013, waardoor de transparantie en voorspelbaarheid worden verbeterd. Indien een dergelijk register bestaat, moet de opname van een programma daarin een vermoeden vormen dat dit soort programma ook onder het verzekeringsraamwerk valt.

(30)

Investeringen in het kader van wetgevingsprogramma’s kunnen ook worden aangemerkt als langetermijnbeleggingen in aandelen. Daarom is het noodzakelijk dat bij de berekening van de solvabiliteitskapitaalvereisten rekening kan worden gehouden met de gecombineerde risicoverminderende kenmerken van beide soorten beleggingen.

(31)

Een goed functionerende securitisatiemarkt biedt de kapitaalmarkten extra financieringsbronnen, waardoor de financieringscapaciteit van de reële economie wordt verbeterd en wordt bijgedragen tot de verwezenlijking van de spaar- en investeringsunie. Het biedt ook alternatieve beleggingsmogelijkheden voor verzekerings- en herverzekeringsondernemingen, die hun portefeuilles moeten diversifiëren om het rendement te verhogen en het idiosyncratische risico te verminderen. Als institutionele beleggers moeten verzekerings- en herverzekeringsondernemingen derhalve volledig in de securitisatiemarkt van de Unie worden geïntegreerd.

(32)

Bij Gedelegeerde Verordening (EU) 2018/1221 van de Commissie (11) zijn in Gedelegeerde Verordening (EU) 2015/35 specifieke risicofactoren voor spreadrisico van STS-securitisaties opgenomen. De risicofactoren voor senior tranches van STS-securitisaties bleven echter hoger dan die welke van toepassing zijn op bedrijfsobligaties of gedekte obligaties van dezelfde kredietkwaliteitscategorie. In tegenstelling tot bedrijfsobligaties of gedekte obligaties zijn STS-securitisaties met een vergelijkbare kredietkwaliteit echter onderworpen aan specifieke zorgvuldigheids- en transparantievereisten uit hoofde van Verordening (EU) 2017/2402 van het Europees Parlement en de Raad (12). Deze vereisten zorgen ervoor dat verzekerings- of herverzekeringsondernemingen de risico’s in verband met STS-securitisaties beter begrijpen en beheersen. Om de consistentie tussen activaklassen met vergelijkbare risicoprofielen te verbeteren, moeten risicofactoren voor senior tranches van STS-securitisaties derhalve verder worden afgestemd op die welke van toepassing zijn op bedrijfsobligaties of gedekte obligaties.

(33)

In Gedelegeerde Verordening (EU) 2015/35 wordt geen onderscheid gemaakt tussen senior tranches en niet-senior tranches van niet-STS-securitisaties. Dat gebrek aan risicogevoeligheid leidt tot een overschatting van de spreadrisico’s die ten grondslag liggen aan beleggingen in tranches van de hoogste kwaliteit van niet-STS-securitisaties. Bovendien is het verschil in kapitaalvereisten voor verzekerings- of herverzekeringsondernemingen tussen STS-securitisaties en niet-STS-securitisaties veel groter dan hetgeen van toepassing is op kredietinstellingen. Om dat verschil te behouden, moeten daarom lagere risicofactoren worden ingevoerd voor senior tranches van niet-STS-securitisaties.

(34)

De in euro uitgedrukte bedragen in Gedelegeerde Verordening (EU) 2015/35 zijn niet herzien sinds de inwerkingtreding ervan in 2014. De cumulatieve inflatie sindsdien benadert 35 %. Daarom moeten de in euro uitgedrukte bedragen in die verordening worden herzien door het basisbedrag in euro te verhogen met de procentuele verandering in de geharmoniseerde indexcijfers van de consumptieprijzen van alle lidstaten, zoals gepubliceerd door de Commissie (Eurostat).

(35)

In artikel 192, lid 4, van Gedelegeerde Verordening (EU) 2015/35 is bepaald dat wanneer de loan-to-value (LTV) voor een hypothecaire lening niet meer dan 60 % bedraagt, het standaardformulekapitaalvereiste voor tegenpartijrisico nul is. Die behandeling onderschat ten onrechte de werkelijke risico’s van dergelijke blootstellingen en leidt tot een ongelijk speelveld met de banksector waar dergelijke blootstellingen risicogewogen zijn. Daarom moet een ondergrens voor het verlies bij wanbetaling van hypotheekleningen worden ingevoerd.

(36)

In artikel 176, lid 4, van Gedelegeerde Verordening (EU) 2015/35 worden de risicofactoren uiteengezet die van toepassing zijn op leningen waarvoor geen kredietbeoordeling door een aangewezen externe kredietbeoordelingsinstelling (EKBI) beschikbaar is en waarvoor debiteuren geen zekerheden hebben gesteld die voldoen aan de criteria van artikel 214 van die verordening. Die toepasselijke risicofactoren onderschatten echter aanzienlijk het niveau van potentiële verliezen bij wanbetaling van respijtleningen. Daarom moeten die risicofactoren worden aangepast om het niveau van potentiële verliezen bij wanbetaling van respijtleningen beter weer te geven.

(37)

Centrale clearingtegenpartijen (CTP’s) hebben nieuwe toegangsmodellen ontwikkeld waarmee verzekerings- of herverzekeringsondernemingen directe clearingleden kunnen worden terwijl een bijdragende onderneming verantwoordelijk is voor bijdragen aan wanbetalingsfondsen. Tot op heden heeft geen enkele verzekerings- of herverzekeringsonderneming besloten deze nieuwe toegangsmodellen te gebruiken. Dat is deels te wijten aan de prudentiële behandeling van directe blootstellingen met betrekking tot kwalificerende CTP’s, die hoger kunnen zijn dan de prudentiële behandeling die van toepassing is op een verzekerings- of herverzekeringsonderneming die als indirect clearinglid optreedt. In Gedelegeerde Verordening (EU) 2015/35 wordt het risicoverminderende effect van centrale clearing voor verzekerings- of herverzekeringsondernemingen niet volledig weergegeven. Om die kwestie aan te pakken en belemmeringen voor de deelname van verzekerings- of herverzekeringsondernemingen als directe clearingleden weg te nemen, moeten de kapitaalvereisten voor directe blootstellingen met betrekking tot in aanmerking komende CTP’s worden verlaagd en afgestemd op die van indirecte blootstellingen.

(38)

Verzekerings- en herverzekeringsondernemingen kunnen besluiten van retrocessietransacties of transacties inzake verstrekte of opgenomen effectenleningen gebruik te maken om de liquiditeit te beheren of het rendement van activa te verhogen. De kapitaalvereisten in verband met dergelijke transacties worden momenteel echter te voorzichtig behandeld, aangezien zij voor de berekening van kapitaalvereisten in het kader van de module tegenpartijrisico als blootstellingen van type 2 worden ingedeeld. Gedelegeerde Verordening (EU) 2015/35 moet derhalve worden gewijzigd om deze transacties als blootstellingen van type 1 her in te delen. Daarnaast zal de Commissie, in coördinatie met de Eiopa, beoordelen of en hoe in de kapitaalvereisten voor tegenpartijrisico het risicobeperkende effect van centrale clearing via in aanmerking komende CTP’s tot uiting moet komen.

(39)

In sommige gevallen kunnen verzekerings- en herverzekeringsondernemingen hun solvabiliteitskapitaalvereiste aanzienlijk verlagen door gebruik te maken van risicolimiteringstechnieken, met inbegrip van herverzekering, maar die risicolimiteringstechnieken leiden niet altijd tot een significante overdracht van risico. Sommige herverzekeringsovereenkomsten zijn met name ontworpen om alleen de extreme scenario’s te bestrijken die in de standaardformule zijn gemodelleerd, terwijl zij weinig of geen bescherming bieden tegen gematigder maar waarschijnlijker gebeurtenissen. Om ervoor te zorgen dat het risicoprofiel van verzekerings- en herverzekeringsondernemingen nauwkeuriger wordt beoordeeld, moet daarom worden gespecificeerd dat de vermindering van het solvabiliteitskapitaalvereiste als gevolg van het gebruik van risicolimiteringstechnieken in verhouding moet staan tot het bedrag van de daadwerkelijk overgedragen risico’s.

(40)

Om ervoor te zorgen dat risicolimiterende technieken die in de standaardformule voor het berekenen van het solvabiliteitskapitaalvereiste worden erkend, geen materieel basisrisico omvatten, moeten verzekerings- en herverzekeringsondernemingen de effectieve prestaties van de risicolimitering beoordelen in een uitgebreide reeks risicoscenario’s die voor de betrokken risicolimiteringstechniek relevant zijn. Bij proportionele herverzekering moeten de effectieve prestaties worden aangetoond door een nauwkeurige afspiegeling in alle scenario’s. Bij niet-proportionele herverzekering moet in de beoordeling de klemtoon liggen op scenario’s met verliezen tussen attachment- en detachment points en moeten die verliezen daarin een nauwkeurige afspiegeling vinden.

(41)

In artikel 275, lid 2, punt c), van de gedelegeerde verordening is bepaald dat de betaling van een aanzienlijk deel van de variabele beloningscomponent aan personeelsleden van wie de beroepswerkzaamheden wezenlijke gevolgen hebben voor het risicoprofiel van de onderneming, moet worden uitgesteld. De kosten van de toepassing van een dergelijk vereiste kunnen echter hoger zijn dan de prudentiële voordelen ervan in gevallen waarin het gaat om een personeelslid uit die categorie met een laag niveau van variabele beloning, aangezien dergelijke beloningsniveaus waarschijnlijk geen stimulansen zullen creëren voor het nemen van buitensporige risico’s. Daarom moet in dergelijke gevallen de in artikel 275, lid 2, punt c), van de gedelegeerde verordening bepaalde verplichting inzake uitstel niet van toepassing zijn.

(42)

Volgens Richtlijn 2009/138/EG moet essentiële informatie regelmatig openbaar worden gemaakt via het verslag over de solvabiliteit en de financiële toestand. Dat verslag is gericht tot verzekeringnemers en begunstigden, enerzijds, en analisten en andere marktprofessionals, anderzijds. Om tegemoet te komen aan de behoeften en verwachtingen van die twee verschillende groepen, schrijft Richtlijn (EU) 2025/2 tot wijziging van Richtlijn 2009/138/EG voor dat de inhoud van het verslag in twee delen moet worden opgesplitst, die goed van elkaar zijn onderscheiden maar wel tegelijk worden uitgebracht. Het eerste deel, dat voornamelijk gericht is tot verzekeringnemers en begunstigden, moet de essentiële informatie bevatten over het bedrijf, de prestaties, het kapitaalbeheer en het risicoprofiel. Het tweede deel, dat gericht is tot marktprofessionals, moet gedetailleerde informatie bevatten over het bedrijf en het governancesysteem, specifieke informatie over technische voorzieningen en andere verplichtingen, de solvabiliteitspositie en andere data die relevant zijn voor gespecialiseerde analisten. Daarom moet Gedelegeerde Verordening (EU) 2015/35 worden gewijzigd om rekening te houden met die nieuwe structuur en inhoud.

(43)

Bepaalde informatie die moet worden opgenomen in het deel van het verslag over de solvabiliteit en financiële toestand dat gericht is op marktprofessionals, kan reeds zijn openbaargemaakt in andere verslagen die door verzekerings- of herverzekeringsondernemingen worden gepubliceerd. In dat geval mogen verzekerings- en herverzekeringsondernemingen niet worden verplicht die informatie in hun verslag over de solvabiliteit en financiële toestand te dupliceren, maar moeten zij in plaats daarvan rechtstreekse verwijzingen, onder meer via internetlinks, naar het desbetreffende deel of de desbetreffende pagina van het andere verslag kunnen verstrekken. Om de toegankelijkheid in de loop van de tijd te waarborgen, moeten verzekerings- of herverzekeringsondernemingen ervoor zorgen dat dergelijke links ten minste vijf jaar blijven werken, zelfs wanneer websitestructuren of documentlocaties veranderen.

(44)

Het deel van het verslag over de solvabiliteit en financiële toestand dat gericht is op verzekeringnemers en begunstigden, moet beknopt, toegankelijk en voor een leek gemakkelijk te begrijpen zijn. Om dat doel te bereiken, mag het slechts eenvoudige informatie bevatten die gericht is op de behoeften van de beoogde verzekeringnemers en begunstigden, en mag het niet langer zijn dan vijf bladzijden.

(45)

Om ervoor te zorgen dat verzekeringnemers en begunstigden het op hen gerichte deel van het verslag over de solvabiliteit en financiële toestand kunnen begrijpen, moet dat deel beschikbaar worden gesteld in de talen die de verzekerings- of herverzekeringsonderneming gebruikt bij haar activiteiten in het kader van de vrijheid van vestiging of de vrijheid van dienstverrichting. Om buitensporige administratieve en juridische kosten te voorkomen, mag van ondernemingen echter niet worden verlangd dat zij beëdigde vertalingen van dat deel laten maken.

(46)

Overeenkomstig Richtlijn 2009/138/EG hebben toezichthoudende autoriteiten het recht om van elke ondertoezichtstaande verzekerings- en herverzekeringsonderneming en hun groepen ten minste om de drie jaar een periodiek beschrijvend verslag te ontvangen met informatie over de bedrijfsactiviteiten en de prestaties, het governancesysteem, het risicoprofiel, het kapitaalbeheer en andere voor solvabiliteitsdoeleinden relevante informatie. De vereisten met betrekking tot de beschrijvende informatie die in het reguliere toezichtverslag moet worden opgenomen, kunnen echter overlappen met informatie die reeds is verstrekt in kwantitatieve rapportagemodellen of in het verslag over de beoordeling van het eigen risico en de solvabiliteit (ORSA). Die duplicatie verhoogt de rapportagekosten zonder duidelijke toegevoegde waarde voor het toezicht. De vereisten voor de beschrijvende informatie die in het periodieke toezichtverslag moet worden opgenomen, moeten daarom worden beperkt tot wat nodig is voor prudentieel toezicht.

(47)

In het kader van haar inspanningen om de economie in de Unie concurrerender te maken, wil de Commissie een ongekende vereenvoudigingsinspanning leveren. Tegen die achtergrond moet de evaluatie van Gedelegeerde Verordening (EU) 2015/35 erop gericht zijn de doelstellingen van Richtlijn (EU) 2025/2 op de eenvoudigste, meest gerichte, meest doeltreffende en minst belastende manier te verwezenlijken. Met name wijzigingen van die verordening moeten bijdragen tot de streefcijfers voor lastenvermindering, met inbegrip van de rapportagelast.

(48)

In artikel 330, lid 4, van Gedelegeerde verordening (EU) 2015/35 wordt gesteld dat elk minderheidsbelang in een dochteronderneming dat groter is dan de bijdrage van die dochteronderneming aan het solvabiliteitskapitaalvereiste van de groep ingeval de dochteronderneming een verzekerings- of herverzekeringsonderneming, een verzekerings- of herverzekeringsonderneming uit een derde land, een verzekeringsholding of een gemengde financiële holding is, als niet-beschikbaar moet worden beschouwd. In feite vormen minderheidsbelangen een van de belangrijkste bronnen van aftrekkingen van het eigen vermogen van de groep. In die gedelegeerde verordening is echter niet bepaald hoe dergelijke minderheidsbelangen moeten worden berekend. Dit leidt tot inconsistente benaderingen door groepen in de hele Unie en leidt tot problemen met een gelijk speelveld. Daarom moeten regels worden vastgesteld voor de berekening van minderheidsbelangen voor solvabiliteitsdoeleinden.

(49)

De prudentiële regels voor verzekeringen kunnen zeer complex blijken te zijn en kunnen aanzienlijke compliancekosten met zich meebrengen, met name voor kleinere ondernemingen. Hoewel Richtlijn 2009/138/EG een overkoepelend evenredigheidsbeginsel bevat, is de praktische uitvoering ervan ontoereikend om de regeldruk voor kleinere ondernemingen, voor wie bepaalde vereisten onevenredig duur en complex kunnen zijn gezien de aard, omvang en complexiteit van hun risico’s, doeltreffend te verminderen. Naast het nieuwe evenredigheidskader dat van toepassing is op ondernemingen die als klein en niet-complex zijn ingedeeld, is bij Richtlijn (EU) 2025/2 artikel 29 quinquies in Richtlijn 2009/138/EG opgenomen, waardoor verzekerings- en herverzekeringsondernemingen in aanmerking kunnen komen voor de toepassing van evenredigheidsmaatregelen, onder voorbehoud van voorafgaande goedkeuring door de toezichthouder en een analyse per geval. Om een gelijk speelveld en voorspelbaarheid voor de sector te waarborgen, moeten de voorwaarden op basis waarvan een toezichthoudende autoriteit kan weigeren die goedkeuring te verlenen, uitputtend worden gespecificeerd.

(50)

Bij Richtlijn (EU) 2025/2 zijn verschillende wijzigingen en verduidelijkingen aangebracht in de regels voor de berekening van de solvabiliteitspositie van verzekeringsgroepen, onder meer met betrekking tot eigen vermogen en solvabiliteitskapitaalvereisten. Met name wordt verduidelijkt dat verzekeringsholdings en gemengde financiële holdings uitsluitend voor de berekening van de groepssolvabiliteit als verzekerings- of herverzekeringsondernemingen moeten worden behandeld. Dat omvat de berekening van notionele kapitaalvereisten voor dergelijke entiteiten volgens zowel methode 1 (bijvoorbeeld in het kader van de beoordeling van de beschikbaarheid van eigen vermogen) als methode 2. Gedelegeerde Verordening (EU) 2015/35 moet daarom worden gewijzigd om rekening te houden met die wijzigingen in Richtlijn 2009/138/EG.

(51)

Voor eigenvermogensbestanddelen die door een verbonden onderneming worden uitgegeven om als eigen vermogen van de groep te worden aangemerkt, moeten zij voldoen aan de vereisten van de artikelen 71, 73 en 77 van Gedelegeerde Verordening (EU) 2015/35, onder verwijzing naar het “solvabiliteitskapitaalvereiste” in die artikelen, uitgelegd als van toepassing op zowel het solvabiliteitskapitaalvereiste van de uitgevende verbonden onderneming als het solvabiliteitskapitaalvereiste van de groep. In het kader van fusies en overnames kan dit vereiste in de weg staan aan de erkenning van eigenvermogensinstrumenten die door een onderneming zijn uitgegeven voordat zij deel ging uitmaken van de overnemende groep, zelfs wanneer die instrumenten nog steeds voldoen aan alle relevante prudentiële normen op het niveau van de onderneming zelf. Een dergelijke beperking kan leiden tot onevenredige kapitaalkosten in verband met externe groei, waardoor uiteindelijk het internationale concurrentievermogen van verzekerings- en herverzekeringsgroepen in de Unie wordt aangetast. Om die kwestie aan te pakken, moet worden toegestaan dat dergelijke eigenvermogensbestanddelen als overgang en op tijdelijke basis worden opgenomen als niet-beschikbaar eigen vermogen van de groep na de verwerving van de uitgevende onderneming.

(52)

Hoewel prudentiële consolidatie andere doelstellingen dient dan boekhoudkundige consolidatie, kunnen buitensporige verschillen tussen de twee kaders onnodige regelgevingslasten voor verzekerings- en herverzekeringsgroepen met zich meebrengen. Met name wijkt de huidige behandeling van gezamenlijke bedrijfsactiviteiten en gemeenschappelijke ondernemingen uit hoofde van Gedelegeerde Verordening (EU) 2015/35 af van de internationale standaarden voor jaarrekeningen doordat proportionele consolidatie wordt geëist van ondernemingen die anders volgens de vermogensmutatiemethode zouden worden behandeld en, omgekeerd, doordat de toepassing van een vermogensmutatiemethode wordt geëist voor ondernemingen waarvoor anders proportionele consolidatie zou gelden. Die inconsistentie verhoogt de rapportagekosten, creëert operationele inefficiënties en kan legitieme bedrijfsstructuren ontmoedigen. Er moet derhalve worden gezorgd voor een grotere samenhang met de internationale regels voor de consolidatie van jaarrekeningen bij de behandeling van gezamenlijke overeenkomsten, op voorwaarde dat een dergelijke afstemming de bescherming van verzekeringnemers of de financiële stabiliteit niet in gevaar brengt.

(53)

Om een aandelenportefeuille als langetermijnaandelen te kunnen behandelen, moeten verzekerings- of herverzekeringsondernemingen aantonen dat zij aan de voorwaarden van artikel 105 bis, lid 1, van Richtlijn 2009/138/EG voldoen. Wanneer dit soort onderneming tot een groep behoort, zou het voor die groep te belastend zijn om de voorwaarden voor langetermijnaandelen op groepsniveau opnieuw te beoordelen. Daarom moeten beleggingen in aandelen die door een verzekerings- of herverzekeringsonderneming als langetermijnaandelen worden behandeld, ook als zodanig worden behandeld bij de berekening van het solvabiliteitskapitaalvereiste van de groep waartoe die onderneming behoort, tenzij er significante groepsbrede liquiditeitsrisico’s zijn die niet op het niveau van individuele ondernemingen of significante intragroepstransacties worden afgedekt.

(54)

Richtlijn 2009/138/EG biedt verzekerings- en herverzekeringsgroepen de mogelijkheid om hun solvabiliteitskapitaalvereiste te berekenen met een volledig of gedeeltelijk intern model dat vooraf door de toezichthouder moet worden goedgekeurd. Elke techniek om een gedeeltelijk intern model in de standaardformule voor de berekening van het solvabiliteitskapitaalvereiste van de groep te integreren, maakt deel uit van het interne model in kwestie en dient, samen met de andere componenten van het gedeeltelijk interne model, aan de desbetreffende vereisten van Richtlijn 2009/138/EG te voldoen. De in bijlage XVIII bij Gedelegeerde Verordening (EU) 2015/35 beschreven integratietechnieken zijn in de eerste plaats bedoeld voor de integratie van risico’s en niet voor de integratie van volledige ondernemingen in een intern model op groepsniveau. Daarom moet worden gespecificeerd dat in gevallen waarin ondernemingen als geheel zijn geïntegreerd, artikel 239, lid 4, van die verordening van toepassing is.

(55)

In Gedelegeerde Verordening (EU) 2015/35 wordt niet gespecificeerd onder welke voorwaarden het gebruik van “methode 2” als bedoeld in artikel 233 van Richtlijn 2009/138/EG voorrang moet hebben op integratietechnieken. Om die lacune te dichten, moeten verzekerings- en herverzekeringsgroepen worden verplicht de geschiktheid van de door hen toegepaste integratietechnieken aan te tonen en ten genoegen van hun toezichthoudende autoriteit te verantwoorden waarom die integratietechnieken geschikter zijn dan de toepassing van methode 2.

(56)

Natuurrampen en extreme weersomstandigheden nemen over de hele wereld toe als gevolg van klimaatverandering, evenals de verliezen die daarmee verband houden. Om de verzekeringnemers en de algemene stabiliteit van de verzekeringssector in de Unie te blijven beschermen tegen grilligere en schadelijkere weerpatronen, is het belangrijk dat de kapitaalvereisten van verzekeraars voor het verzekeringstechnisch risico van natuurrampen een adequate weerspiegeling vormen van de gevolgen van natuurrampen. In het licht van de nieuw beschikbare data en modellen moeten risicofactoren voor verschillende regio’s in verband met natuurrampen zoals overstromingen, stormen, hagel, aardbevingen en bodemdaling worden gewijzigd.

(57)

Bij Richtlijn (EU) 2025/2 worden nieuwe prerogatieven en bevoegdheden voor toezichthoudende autoriteiten ingevoerd om evenredigheidsmaatregelen toe te kennen of af te zien van groepstoezicht als gevolg van de uitsluiting van een onderneming van groepstoezicht overeenkomstig artikel 214 van Richtlijn 2009/138/EG. Het is belangrijk dat de sector en het bredere publiek weten of en hoe deze nieuwe bevoegdheden en prerogatieven in de praktijk zijn gebruikt. Daarom moeten de geaggregeerde statistische data die de nationale toezichthoudende autoriteiten openbaar moeten maken over de belangrijkste aspecten van de toepassing van het prudentiële kader, worden uitgebreid tot die nieuwe gebieden.

(58)

Gedelegeerde Verordening (EU) 2015/35 moet dan ook dienovereenkomstig worden gewijzigd,

1)

artikel 1 wordt als volgt gewijzigd:

2)

artikel 6 wordt vervangen door:

3)

aan artikel 16, lid 1, wordt de volgende alinea toegevoegd:

“In afwijking van de eerste alinea mogen verzekerings- en herverzekeringsondernemingen die als kleine en niet-complexe ondernemingen zijn ingedeeld, kortlopende deposito’s met een looptijd van minder dan één jaar waarderen tegen kostprijs of geamortiseerde kostprijs, mits het gebruik van dergelijke waarderingsmethoden aan een van de volgende voorwaarden voldoet:

4)

in artikel 18, lid 3, wordt de derde alinea vervangen door:

“Ingeval het levensverzekeringsverplichtingen betreft waarbij bij de aanvang van de overeenkomst een individuele risicobeoordeling wordt uitgevoerd van de verplichtingen die met de uit hoofde van de overeenkomst verzekerde persoon verband houden, en de onderneming niet het recht heeft om de beoordeling te herhalen voordat de premies of uitkeringen worden gewijzigd, houden verzekerings- en herverzekeringsondernemingen evenwel uitsluitend rekening met het recht om voor de toepassing van punt c) op het niveau van de overeenkomst te beoordelen of de premies het risico volledig weerspiegelen.”;

5)

aan artikel 20 wordt de volgende alinea toegevoegd:

“Verzekerings- en herverzekeringsondernemingen voeren interne procedures in om te voorkomen dat te veel wordt vertrouwd op data van gebeurtenissen in het verleden met betrekking tot trends in verband met klimaatverandering, onder meer, in voorkomend geval, door gebruik te maken van klimaatscenario’s.”;

6)

in artikel 31 wordt lid 4 vervangen door:

7)

het volgende artikel 34 bis wordt ingevoegd:

8)

in artikel 37, lid 1, wordt in de eerste alinea de formule vervangen door:

“

9)

artikel 39 wordt vervangen door:

10)

artikel 43 wordt als volgt gewijzigd:

11)

het volgende artikel 43 bis wordt ingevoegd:

12)

artikel 44 wordt vervangen door:

13)

in artikel 45 wordt de eerste zin vervangen door:

“Wanneer een aanpassing voor het kredietrisico wordt toegepast, in overeenstemming met artikel 44, lid 1, moet de aanpassing worden bepaald op een transparante, prudente, betrouwbare en objectieve manier die consistent is in de tijd.”;

14)

artikel 46 wordt als volgt gewijzigd:

b)

de volgende leden 1 bis, 1 ter en 1 quater worden ingevoegd: “1 bis.   De geëxtrapoleerde relevante risicovrije rentevoeten voor een valuta zijn gelijk aan: waarbij: a) FSP staat voor het eerste afvlakkingspunt zoals bedoeld in artikel 77 bis, lid 1, van Richtlijn 2009/138/EG; b) h staat voor het aantal jaren voorbij het eerste afvlakkingspunt; c) r FSP staat voor de discreet samengestelde relevante risicovrije rentevoet op jaarbasis met een looptijd die gelijk is aan het eerste afvlakkingspunt; d) staat voor de discreet samengestelde relevante risicovrije rentevoet op jaarbasis met een looptijd die gelijk is aan de som van het eerste afvlakkingspunt en h; e) f h staat voor de continu samengestelde forward rate op jaarbasis, berekend overeenkomstig lid 1 ter; f) exp( ) staat voor de exponentiële functie. 1 ter.   Voor de toepassing van lid 1 bis, punt e), is de forward rate fh gelijk aan: waarbij: a) UFR staat voor de in artikel 47 bedoelde ultimate forward rate; b) LLFR staat voor de laatste liquide forward rate, bepaald overeenkomstig lid 1 quater; c) α staat voor de parameter die de snelheid van de convergentie naar de ultimate forward rate UFR bepaalt; d) ln( ) staat voor het natuurlijke logaritme; e) exp( ) staat voor de exponentiële functie. De in de eerste alinea, punt c), bedoelde parameter α is gelijk aan 40 % voor de Zweedse kroon en 11 % voor andere valuta. 1 quater.   Voor de toepassing van lid 1 ter is de laatste liquide forward rate voor een valuta als bedoeld in punt b) van dat lid een gewogen gemiddelde van de volgende forward rates: a) de continu samengestelde forward rate op jaarbasis afgeleid van de risicovrije basisrentetermijnstructuur voor de periode tot het eerste afvlakkingspunt en beginnend bij de dichtstbijzijnde kortere looptijd indien de risicovrije basisrentetermijnstructuur wordt afgeleid op basis van renteswaptarieven of overheidsobligaties; b) de continu samengestelde forward rate op jaarbasis, afgeleid van de risicovrije basisrentetermijnstructuur en de risicogewogen renteswaptarieven of, in voorkomend geval, de rente op overheidsobligaties voor de perioden vanaf het eerste afvlakkingspunt tot de vervaldatums na het eerste afvlakkingspunt, wanneer renteswaptarieven of, in voorkomend geval, de rente op overheidsobligaties beschikbaar zijn vanuit diepe, liquide en transparante financiële markten. Voor de berekening van het in de eerste alinea bedoelde gewogen gemiddelde worden de relevante continu samengestelde forward rates op jaarbasis gewogen met het gemiddelde notionele bedrag van de verhandelde contracten van de renteswaptarieven met de desbetreffende looptijd. Voor valuta waarvoor vanuit diepe, liquide en transparante financiële markten geen renteswaptarieven beschikbaar zijn met looptijden na het eerste afvlakkingspunt, is de laatste liquide forward rate gelijk aan de continu samengestelde forward rate op jaarbasis, bepaald overeenkomstig de eerste alinea, punt a). Niettegenstaande de eerste alinea wordt, indien een verzekerings- of herverzekeringsonderneming de volatiliteitsaanpassing toepast om het in de eerste alinea bedoelde gewogen gemiddelde te berekenen, de volatiliteitsaanpassing opgeteld bij de in punt a) van die alinea bedoelde continu samengestelde forward rate op jaarbasis.” ;

15)

het volgende artikel 46 bis wordt ingevoegd:

16)

in artikel 47, lid 1, wordt de eerste zin vervangen door:

“Voor elke valuta is de in artikel 46, lid 1 ter, punt a), bedoelde ultimate forward rate stabiel in de tijd en verandert deze alleen als gevolg van veranderingen in de langetermijnverwachtingen.”;

17)

in artikel 49 wordt lid 1 vervangen door:

18)

de artikelen 50 en 51 worden vervangen door:

Artikel 51

Voor risico’s gecorrigeerde spread

1.   Voor de toepassing van artikel 77 quinquies, leden 3 en 4, van Richtlijn 2009/138/EG wordt het deel van de gemiddelde valutaspread dat aan een realistische beoordeling van verwachte verliezen, onverwacht kredietrisico of enig ander risico (“risicocorrectie”) is toe te schrijven, berekend overeenkomstig de leden 2, 3 en 4 van dit artikel.

2.   De risicocorrectie op door lidstaten van de EER uitgegeven overheidsobligaties is gelijk aan:

RC = 30 %

min (S+ ; LTAS+) + 20 %

max {0; min(S+ – LTAS+ ; LTAS+)} + 15 % 

 max(0; S+ – 2 

 LTAS+)

waarbij:

a)	S+ staat voor de maximumwaarde tussen 0 en de gemiddelde spread van door lidstaten van de Europese Economische Ruimte uitgegeven overheidsobligaties met dezelfde duration, kredietkwaliteit en activaklasse in de representatieve portefeuille, zoals waargenomen op financiële markten;

b)

LTAS+ staat voor de maximumwaarde tussen 0 en de gemiddelde spread op lange termijn van door de lidstaten van de Europese Economische Ruimte uitgegeven overheidsobligaties met dezelfde duration, kredietkwaliteit en activaklasse in de representatieve portefeuille, zoals waargenomen op financiële markten.

Onverminderd de eerste alinea mag de risicocorrectie op door lidstaten van de Europese Economische Ruimte uitgegeven overheidsobligaties nooit meer bedragen dan de maximumwaarde tussen 0 en 65 % van de gemiddelde langetermijnspread van door lidstaten van de Europese Economische Ruimte uitgegeven overheidsobligaties met dezelfde duration, kredietkwaliteit en activaklasse in de representatieve portefeuille, zoals waargenomen op financiële markten.

3.   De risicocorrectie voor andere obligaties dan overheidsobligaties uitgegeven door lidstaten van de Europese Economische Ruimte, leningen en securitisaties in de representatieve portefeuille is gelijk aan:

RC = 50 %

min(S+; LTAS+) + 40 %

max {0; min(S+ – LTAS+, LTAS+)} + 30 % 

 max(0; S+ – 2 

 LTAS+)

waarbij:

a)

S+ staat voor de maximumwaarde tussen 0 en de gemiddelde spread van andere obligaties dan overheidsobligaties uitgegeven door lidstaten van de Europese Economische Ruimte, leningen en securitisaties met dezelfde duration, kredietkwaliteit en activaklasse in de representatieve portefeuille, zoals waargenomen op financiële markten;

b)

LTAS+ staat voor de maximumwaarde tussen 0 en de gemiddelde spread op lange termijn van andere obligaties dan overheidsobligaties uitgegeven door lidstaten van de Europese Economische Ruimte, leningen en securitisaties met dezelfde duration, kredietkwaliteit en activaklasse in de representatieve portefeuille, zoals waargenomen op financiële markten.

Onverminderd de eerste alinea mag de risicocorrectie op andere obligaties dan overheidsobligaties uitgegeven door lidstaten van de Europese Economische Ruimte, leningen en securitisaties met dezelfde duration, kredietkwaliteit en activaklasse nooit meer bedragen dan de maximumwaarde tussen 0 en 125 % van de gemiddelde langetermijnspread van andere obligaties dan overheidsobligaties uitgegeven door lidstaten van de Europese Economische Ruimte, leningen en securitisaties met dezelfde duration, kredietkwaliteit en activaklasse in de representatieve portefeuille, zoals waargenomen op financiële markten.

4.   De in lid 2, punt b), en lid 3, punt b), bedoelde langetermijnspreads zijn gebaseerd op data met betrekking tot de laatste dertig jaar. Wanneer een deel van die data niet beschikbaar is, wordt dit vervangen door gereconstrueerde data. De gereconstrueerde data zijn gebaseerd op de beschikbare en betrouwbare data met betrekking tot de laatste dertig jaar. Data die niet betrouwbaar zijn, worden vervangen door gereconstrueerde data waarvoor van dezelfde methodologie is gebruikgemaakt. De gereconstrueerde data zijn op prudente aannames gebaseerd.”

19)

de volgende artikelen 51 bis en 51 ter worden ingevoegd:

“Artikel 51 bis

Kredietspreadgevoeligheidsratio

1.   Voor elke valuta is de in artikel 77 quinquies, lid 3, punt b), en lid 4, punt b), bedoelde kredietspreadgevoeligheidsratio gelijk aan:

CSSR = max [min (

; 1); 0]

waarbij:

a)	CSSR staat voor de kredietspreadgevoeligheidsratio van een verzekerings- of herverzekeringsonderneming voor een valuta;

b)	PVBP(MVFI) staat voor de koerswaarde van een basispunt van de waarde van de beleggingen in obligaties, leningen en securitisaties van de verzekerings- of herverzekeringsonderneming, berekend overeenkomstig lid 2;

c)	PVBP(BEL) staat voor de koerswaarde van een basispunt van de waarde van de beste schatting van de verplichtingen van de verzekerings- of herverzekeringsonderneming, berekend overeenkomstig lid 3.

In afwijking van de eerste alinea is, wanneer PBVP(BEL) voor een bepaalde valuta gelijk is aan 0 of negatief is, de kredietspreadgevoeligheidsratio voor die valuta gelijk aan 1.

2.   Voor elke valuta is de koerswaarde van een basispunt van de beleggingen in obligaties, leningen en securitisaties van een verzekerings- of herverzekeringsonderneming gelijk aan:

PVBP(MVFI) =

waarbij:

a)	MV FI staat voor de waarde van de beleggingen in obligaties, leningen en securitisaties van de verzekerings- of herverzekeringsonderneming in de gegeven valuta;

b)	VA* staat voor de notionele volatiliteitsaanpassing, berekend overeenkomstig artikel 77 quinquies, lid 3, van Richtlijn 2009/138/EG, in de aanname dat de kredietspreadgevoeligheidsratio gelijk is aan 1;

c)

MVFI* staat voor de waarde van beleggingen in obligaties, leningen en securitisaties van de verzekerings- of herverzekeringsonderneming in de gegeven valuta, in de aanname dat voor elk activum de spread toeneemt met een bedrag dat gelijk is aan de waarde van de notionele volatiliteitsaanpassing voor alle looptijden.

Voor de toepassing van de punten a) en c) sluit de verzekerings- of herverzekeringsonderneming met betrekking tot aan beleggingen gekoppelde overeenkomsten vastrentende beleggingen uit die voor de onderneming geen of een niet-materieel kredietspreadrisicoblootstelling inhouden.

3.   Voor elke valuta is de koerswaarde van een basispunt van de beste schatting van de verplichtingen van een verzekerings- of herverzekeringsonderneming gelijk aan:

PVBP(BEL) =

waarbij:

a)	BEL staat voor de waarde van de beste schatting van de verplichtingen van de verzekerings- of herverzekeringsonderneming, uitgedrukt in de gegeven valuta zonder volatiliteitsaanpassing, waarbij de waarde wordt bepaald overeenkomstig artikel 75 van Richtlijn 2009/138/EG;

b)	VA* staat voor de notionele volatiliteitsaanpassing, berekend overeenkomstig artikel 77 quinquies, lid 3, van Richtlijn 2009/138/EG, in de aanname dat de kredietspreadgevoeligheidsratio gelijk is aan 1;

c)

BEL* staat voor de waarde van de beste schatting van de verplichtingen van de verzekerings- of herverzekeringsonderneming in de gegeven valuta, waarbij de waarde wordt bepaald overeenkomstig artikel 75 van Richtlijn 2009/138/EG, in de aanname dat de notionele volatiliteitsaanpassing wordt toegepast op de relevante risicovrije rentetermijnstructuur.

Voor de toepassing van punt c) wordt de beste schatting geherwaardeerd, rekening houdende met het effect van toekomstige discretionaire uitkeringen. Voor die herwaardering wordt echter geen rekening gehouden met het effect van een wijziging in kredietspreads op de waarde van de door de onderneming aangehouden activa.

4.   Wanneer de meest recente berekening van de kredietspreadgevoeligheidsratio voor een bepaalde valuta dateert van minder dan één jaar vóór de referentiedatum voor het waarderen van de beste schatting van verplichtingen, hoeven verzekerings- en herverzekeringsondernemingen die ratio niet opnieuw te berekenen, op voorwaarde dat zij ten genoegen van hun toezichthoudende autoriteit kunnen aantonen dat die ratio niet materieel is veranderd.

Artikel 51 ter

Kredietspreadgevoeligheidsratio voor gekoppelde valuta

1.   In afwijking van artikel 51 bis mogen verzekerings- en herverzekeringsondernemingen, indien de nationale valuta van een lidstaat aan de euro is gekoppeld en de risicovrije basisrentetermijnstructuur voor de euro, gecorrigeerd voor valutarisico, wordt gebruikt om de beste schatting te berekenen met betrekking tot in die valuta genoteerde verzekerings- of herverzekeringsverplichtingen overeenkomstig artikel 48, lid 1, één kredietspreadgevoeligheidsratio voor de euro en die valuta berekenen. In dat geval is de kredietspreadgevoeligheidsratio gelijk aan:

CSSReuro, pegged currency = max [min (

; 1); 0]

waarbij:

a)	CSSReuro, pegged currency , staat voor de kredietspreadgevoeligheidsratio van de verzekerings- of herverzekeringsonderneming voor zowel de euro als de gekoppelde valuta;

b)	PVBP(MVFI) staat voor de koerswaarde van een basispunt van de waarde van de beleggingen in obligaties, leningen en securitisaties van de verzekerings- of herverzekeringsonderneming, uitgedrukt in zowel de euro als de gekoppelde valuta, berekend overeenkomstig lid 2;

c)	PVBP(BEL) staat voor de koerswaarde van een basispunt van de waarde van de beste schatting van de verplichtingen van de verzekerings- of herverzekeringsonderneming, uitgedrukt in zowel de euro als de gekoppelde valuta, berekend overeenkomstig lid 3.

In afwijking van de eerste alinea is, wanneer PBVP(BEL) voor een bepaalde aan de euro gekoppelde valuta gelijk is aan 0 of negatief is, de kredietspreadgevoeligheidsratio voor die aan de euro gekoppelde valuta gelijk aan 1.

2.   Voor zowel de euro als de gekoppelde valuta samen is de koerswaarde van een basispunt van de beleggingen in obligaties, leningen en securitisaties van een verzekerings- of herverzekeringsonderneming gelijk aan:

PVBP(MVFI) =

waarbij:

a)	MV FI staat voor de waarde van de beleggingen in obligaties, leningen en securitisaties van de verzekerings- of herverzekeringsonderneming, uitgedrukt in zowel de euro als de gekoppelde valuta, waarbij de waarde wordt bepaald overeenkomstig artikel 75 van Richtlijn 2009/138/EG;

b)

VA* staat voor de maximumwaarde tussen de notionele volatiliteitsaanpassing voor de euro en de notionele volatiliteitsaanpassing voor de gekoppelde valuta, berekend overeenkomstig artikel 77 quinquies, lid 3, van Richtlijn 2009/138/EG, in de aanname dat de kredietspreadgevoeligheidsratio gelijk is aan 1;

c)

MVFI* staat voor de waarde van beleggingen in obligaties, leningen en securitisaties van de verzekerings- of herverzekeringsonderneming, uitgedrukt in zowel de euro als de gekoppelde valuta, indien de waarde wordt bepaald overeenkomstig artikel 75 van Richtlijn 2009/138/EG, in de aanname dat de spread voor elk activum toeneemt met een bedrag dat gelijk is aan de waarde van de notionele volatiliteitsaanpassing voor alle looptijden.

Voor de toepassing van de punten a) en c) sluit de verzekerings- of herverzekeringsonderneming met betrekking tot aan beleggingen gekoppelde overeenkomsten vastrentende beleggingen uit die voor de onderneming geen of een niet-materieel kredietspreadrisicoblootstelling inhouden.

3.   Voor zowel de euro als de gekoppelde valuta samen is de koerswaarde van een basispunt van de beste schatting van de verplichtingen van een verzekerings- of herverzekeringsonderneming gelijk aan:

PVBP(BEL) =

waarbij:

a)

BEL staat voor de som van de waarde van de beste schatting van in euro uitgedrukte verplichtingen van de verzekerings- of herverzekeringsonderneming zonder volatiliteitsaanpassing en de waarde van de beste schatting van in de gekoppelde valuta uitgedrukte verplichtingen zonder volatiliteitsaanpassing, waarvoor de risicovrije basisrentetermijnstructuur voor de euro, gecorrigeerd voor valutarisico, wordt gebruikt overeenkomstig artikel 48, lid 1, van deze verordening, waarbij beide waarden worden bepaald overeenkomstig artikel 75 van Richtlijn 2009/138/EG;

b)

VA* staat voor de maximumwaarde tussen de notionele volatiliteitsaanpassing voor de euro en de notionele volatiliteitsaanpassing voor de gekoppelde valuta, berekend overeenkomstig artikel 77 quinquies, lid 3, van Richtlijn 2009/138/EG, in de aanname dat de kredietspreadgevoeligheidsratio gelijk is aan 1;

c)

BEL* staat voor de som van de waarde van de beste schatting van in euro uitgedrukte verplichtingen van de verzekerings- of herverzekeringsonderneming en de waarde van de beste schatting van in de gekoppelde valuta uitgedrukte verplichtingen, waarvoor de risicovrije basisrentetermijnstructuur voor de euro, gecorrigeerd voor valutarisico, wordt gebruikt overeenkomstig artikel 48, lid 1, van deze verordening, waarbij beide waarden worden bepaald overeenkomstig artikel 75 van Richtlijn 2009/138/EG, in de aanname dat de volatiliteitsaanpassing wordt toegepast voor de relevante risicovrije rentetermijnstructuren.

Voor de toepassing van punt c) wordt een herwaardering van de beste schatting uitgevoerd, rekening houdende met het effect van toekomstige discretionaire uitkeringen. Voor die herwaardering wordt echter geen rekening gehouden met het effect van een wijziging in de kredietspreads op de waarde van de door de onderneming aangehouden activa.

4.   Wanneer de meest recente berekening van de kredietspreadgevoeligheidsratio voor een bepaalde valuta dateert van minder dan één jaar vóór de referentiedatum voor het waarderen van de beste schatting van verplichtingen, hoeven verzekerings- en herverzekeringsondernemingen die ratio niet opnieuw te berekenen, op voorwaarde dat zij ten genoegen van hun toezichthoudende autoriteit kunnen aantonen dat die ratio niet materieel is veranderd.”

20)

het volgende artikel 54 bis wordt ingevoegd:

21)

in artikel 68 wordt lid 3 vervangen door:

22)

in artikel 70, lid 1, punt e), wordt punt i) vervangen door:

23)

de volgende artikelen 70 bis en 70 ter worden ingevoegd:

24)

artikel 81 wordt als volgt gewijzigd:

25)

in artikel 84, lid 4, wordt de eerste alinea als volgt gewijzigd:

26)

het volgende artikel 89 bis wordt ingevoegd:

“Artikel 89 bis

Vereenvoudigde berekening voor module of ondermodule immaterieel risico

1.   Om te beoordelen of een of meer risicomodules of -ondermodules voldoen aan de voorwaarden van artikel 109, leden 2 en 3, van Richtlijn 2009/138/EG, berekenen verzekerings- en herverzekeringsondernemingen elk van deze modules of ondermodules afzonderlijk.

Voor de toepassing van de eerste alinea kunnen verzekerings- en herverzekeringsondernemingen gebruikmaken van een vereenvoudigde berekening, mits zij voldoen aan de artikelen 88 en 89 van deze verordening, maar niet voor de module marktrisico of een risico-ondermodule binnen die risicomodule.

2.   Indien een of meer risicomodules of -ondermodules anders dan de module marktrisico of een risico-ondermodule binnen de module marktrisico voldoen aan de voorwaarden van artikel 109, leden 2 en 3, van Richtlijn 2009/138/EG, kan de waarde van elk van die risicomodules of -ondermodules voor elke referentiedatum uiterlijk drie jaar na de referentiedatum van de in lid 1 van dit artikel bedoelde berekening als volgt worden berekend:

waarbij:

a)	staat voor het solvabiliteitskapitaalvereiste voor een bepaalde risicomodule of -ondermodule k die voldoet aan de voorwaarden van artikel 109, lid 2, van Richtlijn 2009/138/EG, op de referentiedatum t;

b)	staat voor het resultaat van de berekening van de in lid 1 bedoelde risicomodule of -ondermodule k;

c)	staat voor de ondernemingsspecifieke volumemaatstaf voor de risicomodule of -ondermodule k op de referentiedatum t;

d)	f k staat voor de risicofactor voor de risicomodule of -ondermodule k, berekend overeenkomstig lid 3.

Voor de toepassing van de eerste alinea, punt c), motiveert de verzekerings- of herverzekeringsonderneming ten genoegen van de toezichthoudende autoriteit de geschiktheid van de gebruikte ondernemingsspecifieke volumemaatstaf.

3.   De in de lid 2, eerste alinea, punt d), bedoelde risicofactor wordt als volgt berekend:

waar

staat voor de ondernemingsspecifieke volumemaatstaf voor de risicomodule of -ondermodule k, op de referentiedatum van de berekening van lid 1.”

27)

aan artikel 90 ter wordt het volgende lid 6 toegevoegd:

28)

het volgende artikel 107 bis wordt ingevoegd:

“Artikel 107bis

Vereenvoudigde berekening van het risicolimiteringseffect voor herverzekeringsregelingen, derivaten of securitisaties

1.   Indien artikel 88 wordt nageleefd, mogen verzekerings- en herverzekeringsondernemingen het risicolimiteringseffect op het verzekeringstechnisch risico en het marktrisico van een herverzekeringsregeling, een securitisatie of een derivaat als bedoeld in artikel 196, met een externe tegenpartij i als volgt berekenen:

waarbij:

a)	staat voor de som van de absolute waarden van de blootstellingen bij wanbetaling van de herverzekeringsovereenkomst, het special purpose vehicle, de securitisatie en het derivaat ten aanzien van elke externe tegenpartij CE;

b)	staat voor de absolute waarde van de blootstelling bij wanbetaling van de herverzekeringsovereenkomst, het special purpose vehicle, de securitisatie en het derivaat ten aanzien van elke externe tegenpartij i;

c)	RMtotal staat voor het overeenkomstig lid 3 berekende totale risicolimiteringseffect;

d)	de som alle tegenpartijblootstellingen omvat.

2.   Voor de toepassing van lid 1, punten a) en b), is de waarde van de blootstelling bij wanbetaling van een herverzekeringsovereenkomst en securitisatie ten aanzien van een tegenpartij de waarde van de beste schatting van de bedragen die op de herverzekeringsovereenkomst en securitisatie ten aanzien van die tegenpartij kunnen worden verhaald.

3.   Voor de toepassing van lid 1, punt c), is het totale risicolimiteringseffect gelijk aan het verschil tussen de volgende kapitaalvereisten:

a)

het hypothetische basissolvabiliteitskapitaalvereiste in de aannames dat de module tegenpartijrisico gelijk is aan 0 en dat de herverzekeringsregeling, het special purpose vehicle, de securitisatie of het derivaat die onder het toepassingsgebied van de in lid 1 bedoelde vereenvoudigde berekening vallen, niet bestond;

b)	het hypothetische basissolvabiliteitskapitaal in de aannames dat de module tegenpartijrisico gelijk is aan 0.”

29)

artikel 117 wordt als volgt gewijzigd:

c)

de volgende leden 4 en 5 worden toegevoegd: “4.   Voor alle segmenten als vermeld in bijlage II is de standaardafwijking voor reserverisico in het schadeverzekeringsbedrijf van een bepaald segment gelijk aan het product van de standaardafwijking voor brutoreserverisico in het schadeverzekeringsbedrijf van het segment als vermeld in bijlage II en de correctiefactor voor niet-proportionele herverzekering, wanneer dit soort niet-proportionele herverzekering bestaat voor dat specifieke segment, of in andere gevallen een factor van 100 %. Indien de niet-proportionele herverzekering een dekking voor ongunstige ontwikkelingen is die aan de voorwaarden van de derde alinea voldoet, is de in de eerste alinea bedoelde correctiefactor voor niet-proportionele herverzekering gelijk aan: Adjust(NP,s) = max(0 ; ) waarbij: a) V(net,res,s) staat voor de nominale beste schatting van de verzekerings- en herverzekeringsverplichtingen in het segment, na aftrek van de bedragen die op herverzekeringsovereenkomsten en special purpose vehicles van de dekking voor ongunstige ontwikkelingen kunnen worden verhaald; b) staat voor de standaardafwijking voor reserverisico in het schadeverzekeringsbedrijf van segment s als vermeld in bijlage II; c) ADC(rec,s) staat voor het verhaal van de dekking van ongunstige ontwikkelingen in het reserverisicoscenario; d) Par staat voor de maximumwaarde tussen de aanvullende herverzekeringspremie (of het equivalent daarvan) en 0; e) C staat voor de cessie aan de herverzekeraar, uitgedrukt als percentage van de schadebedragen tussen het attachment point en het detachment point die door de herverzekering wordt gedekt; f) Pr staat voor de voorzichtigheidsfactor, die gelijk is aan 100 %. De in de tweede alinea bedoelde dekkingen voor ongunstige ontwikkelingen voldoen aan de volgende voorwaarden: a) elke dekking voor ongunstige ontwikkelingen wordt slechts toegepast op één specifieke groep polissen met dezelfde risicokenmerken binnen hetzelfde segment en heeft een afzonderlijk en onderscheiden attachment point en detachment point; b) het in punt a) bedoelde attachment point bedraagt niet meer dan het product van V(net,res,s) zoals bedoeld in punt a) van de tweede alinea en de som van 1 en σ(res,s, annex) zoals bedoeld in punt b) van die alinea. Voor andere dan de in de tweede alinea bedoelde niet-proportionele herverzekeringen bedraagt de correctiefactor 100 %. 5.   De in lid 4, tweede alinea, punt c), bedoelde dekking voor ongunstige ontwikkelingen is gelijk aan: ADC(rec,s) =min [ · (1+ 3 · σ(res,s,annex)) – R(ap); R(cs)] waarbij: a) V(net,res,s) staat voor de nominale beste schatting van de verzekerings- en herverzekeringsverplichtingen in het segment, na aftrek van de bedragen die op herverzekeringsovereenkomsten en special purpose vehicles van de dekking voor ongunstige ontwikkelingen kunnen worden verhaald; b) σ(res,s,annex) staat voor de standaardafwijking voor reserverisico in het schadeverzekeringsbedrijf van segment s als vermeld in bijlage II; c) R(ap) staat voor het attachment point van de herverzekeringsstructuur; d) R(cs) staat voor de omvang van de dekking voor ongunstige ontwikkelingen die beschikbaar blijft voor de verzekerings- of herverzekeringsonderneming.” ;

30)

in artikel 120 wordt het volgende lid 1 bis ingevoegd:

31)

in artikel 123, lid 7, wordt de formule vervangen door:

“ SI(flood,r,i) = SI(property,r,i) + SI(onshore-property, r,i) +1,5

32)

in artikel 124, lid 7, wordt de formule vervangen door:

“ SI(hail,r,i) = SI(property,r,i) + SI(onshore-property, r,i) +10

33)

artikel 125 wordt vervangen door:

“Artikel 125

Ondermodule bodemdalingsrisico

1.   Het kapitaalvereiste voor bodemdalingsrisico is gelijk aan:

waarbij:

a)	de som alle mogelijke combinaties (r,s) van de regio’s zoals vastgesteld in bijlage VIII bis omvat;

b)	CorrS(r,s) staat voor de correlatiecoëfficiënt voor bodemdalingsrisico voor regio r en regio s als vermeld in bijlage VIII bis;

c)	SCR(subsidence,r) en SCR(subsidence,s) staan voor de kapitaalvereisten voor bodemdalingsrisico in de respectievelijke regio’s r en s;

d)	SCR(subsidence,other) staat voor het kapitaalvereiste voor bodemdalingsrisico in andere regio’s dan die welke in bijlage XIII zijn vermeld.

2.   Voor alle regio’s als vermeld in bijlage VIII bis is het kapitaalvereiste voor bodemdalingsrisico in een bepaalde regio r gelijk aan het verlies aan kernvermogen van verzekerings- en herverzekeringsondernemingen als gevolg van een onmiddellijk verlies van een bedrag dat, zonder aftrek van de bedragen die op herverzekeringsovereenkomsten en special purpose vehicles kunnen worden verhaald, gelijk is aan het volgende bedrag:

waarbij:

a)	de som alle mogelijke combinaties van risicozones (i,j) van regio r omvat zoals vastgesteld in bijlage IX;

b)	Corr(subsidence,r,i,j) staat voor de correlatiecoëfficiënt voor bodemdalingsrisico in risicozones i en j van regio r als vermeld in bijlage XXVI;

c)	WSI(subsidence,r,i) en WSI(subsidence,r,j) staan voor de gewogen verzekerde bedragen voor bodemdalingsrisico in risicozones i en j van regio r als vermeld in bijlage IX.

3.   Voor alle regio’s als vastgesteld in bijlage VIII bis en alle risicozones van die regio’s als vastgesteld in bijlage IX is het gewogen verzekerde bedrag voor bodemdalingsrisico in een bepaalde risicozone i van een bepaalde regio r gelijk aan:

WSI(subsidence,i) = Q(subsidence,r) · W(subsidence,r,i) · SI(subsidence,r,i)

waarbij:

a)	W(subsidence,r,i) staat voor het risicogewicht voor bodemdalingsrisico in risicozone i van regio r als vermeld in bijlage X;

b)	SI(subsidence,r,i) staat voor het verzekerde bedrag van de verzekerings- of herverzekeringsonderneming voor de branches 7 en 19 als vastgesteld in bijlage I met betrekking tot overeenkomsten die bodemdalingsrisico van woongebouwen in bodemdalingszone i van regio r dekken;

c)	Q(subsidence,r) staat voor de bodemdalingsrisicofactor voor regio r als vermeld in bijlage VIII bis.

Indien het bedrag dat overeenkomstig de eerste alinea voor een bepaalde risicozone is bepaald, hoger is dan een bedrag (in deze alinea “het lagere bedrag” genoemd) gelijk aan de som van de potentiële verliezen zonder aftrek van de op herverzekeringsovereenkomsten en special purpose vehicles verhaalbare bedragen, die de verzekerings- of herverzekeringsonderneming in die risicozone door bodemdalingsrisico kan lijden, rekening houdende met de voorwaarden van haar specifieke verzekeringsovereenkomsten, met inbegrip van contractuele betalingslimieten, mag de verzekerings- of herverzekeringsonderneming als alternatief voor de berekening het gewogen verzekerde bedrag voor bodemdalingsrisico in die risicozone bepalen als het lagere bedrag.”

34)

in artikel 129 wordt lid 1 als volgt gewijzigd:

a)	de formule wordt vervangen door: “ Lmotor = max (8 100 000; 67 500 ”;

35)

artikel 130 wordt als volgt gewijzigd:

36)

aan artikel 131 wordt de volgende alinea toegevoegd:

“Voor de berekening van het hypothetische kapitaalvereiste als bedoeld in artikel 196, punt a), wordt bij de identificatie van de reeks luchtvaartuigen die overeenkomt met het grootste verzekerde bedrag overeenkomstig dit artikel, rekening gehouden met het bestaan van herverzekeringsregelingen, special purpose vehicles en securitisaties.”;

37)

aan artikel 132 wordt het volgende lid 4 toegevoegd:

38)

in artikel 142, lid 6, wordt de tweede alinea vervangen door:

“De gebeurtenissen als bedoeld in de eerste alinea gelden op uniforme wijze voor alle betrokken verzekerings- en herverzekeringsovereenkomsten. Ten aanzien van herverzekeringsovereenkomsten zijn de gebeurtenissen als bedoeld in de punten a) en b) van de eerste alinea op de onderliggende verzekeringsovereenkomsten van toepassing.”;

39)

artikel 148 wordt als volgt gewijzigd:

c)

de volgende leden 4 en 5 worden toegevoegd: “4.   Voor alle segmenten als vastgesteld in bijlage XIV is de standaardafwijking voor reserverisico in het NSLT-verzekeringsbedrijf van een bepaald segment gelijk aan het product van de standaardafwijking voor brutoreserverisico in het NSLT-verzekeringsbedrijf van het segment als vastgesteld in bijlage XIV en de correctiefactor voor niet-proportionele herverzekering, wanneer voor dat specifieke segment dit soort niet-proportionele herverzekering bestaat, of in andere gevallen een factor van 100 %. Indien de niet-proportionele herverzekering een dekking voor ongunstige ontwikkelingen is die aan de voorwaarden van de vierde alinea voldoet, is de in de eerste alinea bedoelde correctiefactor voor niet-proportionele herverzekering gelijk aan: Adjust(NP,s) = max (0; ) waarbij: a) V(net,res,s) staat voor de nominale beste schatting van de verzekerings- en herverzekeringsverplichtingen in het segment, ongerekend de bedragen van de dekking voor ongunstige ontwikkelingen die op herverzekeringsovereenkomsten en special purpose vehicles kunnen worden verhaald; b) staat voor de standaardafwijking voor reserverisico in het NSLT-ziekteverzekeringsbedrijf van segment s als vastgesteld in bijlage XIV; c) ADC(rec,s) staat voor het verhaal van de dekking van ongunstige ontwikkelingen in het reserverisicoscenario; d) Par staat voor de maximumwaarde tussen de aanvullende herverzekeringspremie (of het equivalent daarvan) en 0; e) C staat voor de cessie aan de herverzekeraar, uitgedrukt als percentage van de schadebedragen tussen het attachment point en het detachment point die door de herverzekering wordt gedekt; f) Pr staat voor de voorzichtigheidsfactor, die gelijk is aan 100 %. De in de tweede alinea bedoelde dekkingen voor ongunstige ontwikkelingen voldoen aan de volgende voorwaarden: a) elke dekking voor ongunstige ontwikkelingen wordt slechts toegepast op één specifieke groep polissen met dezelfde risicokenmerken binnen hetzelfde segment en heeft een afzonderlijk en onderscheiden attachment point en detachment point; b) het in punt a) bedoelde attachment point bedraagt niet meer dan het product van V(net,res,s) als bedoeld in punt a) van de tweede alinea en de som van 1 en σ(res,s, annex) als bedoeld in punt b) van die alinea. Voor andere dan de in de tweede alinea bedoelde niet-proportionele herverzekeringen bedraagt de correctiefactor 100 %. 5.   De in lid 4, tweede alinea, punt c), bedoelde dekking voor ongunstige ontwikkelingen is gelijk aan: ADC(rec,s) = min[ · (1+ 3 · σ(res,s,annex)) – R(ap) ; R(cs)] waarbij: a) V(net,res,s) staat voor de nominale beste schatting van de verzekerings- en herverzekeringsverplichtingen in het segment, ongerekend de bedragen van de dekking voor ongunstige ontwikkelingen die op herverzekeringsovereenkomsten en special purpose vehicles kunnen worden verhaald; b) R(ap) staat voor het attachment point van de herverzekeringsstructuur; c) R(cs) staat voor de omvang van de dekking voor ongunstige ontwikkelingen die voor de verzekerings- of herverzekeringsonderneming beschikbaar blijft; d) staat voor de standaardafwijking voor reserverisico in het NSLT-ziekteverzekeringsbedrijf van segment s als vastgesteld in bijlage XIV.” ;

40)

artikel 157 wordt vervangen door:

41)

in artikel 164 wordt lid 3 vervangen door:

42)

in artikel 165 wordt lid 1 vervangen door:

43)

artikel 166 wordt als volgt gewijzigd:

a)

de leden 1 en 2 worden vervangen door: “1.   Het kapitaalvereiste voor het risico van een stijging van de rentetermijnstructuur voor een gegeven valuta is gelijk aan het verlies aan kernvermogen dat zou voortvloeien uit een onmiddellijke stijging van de risicovrije basisrente voor die valuta bij verschillende looptijden. De verhoogde risicovrije basisrente voor een bepaalde looptijd wordt overeenkomstig de leden 2 en 2 bis berekend. 2.   Voor een gegeven valuta en voor looptijden tot en met het eerste afvlakkingspunt is de verhoogde risicovrije basisrente gelijk aan: waarbij: a) m staat voor de looptijd in jaren; b) staat voor de verhoogde risicovrije rente voor looptijd m; c) rm staat voor de huidige risicovrije rente voor looptijd m; d) moet als volgt worden berekend: i) voor looptijden m van minder dan één jaar is gelijk aan 61 % en gelijk aan 2,14 %; ii) voor looptijden m, uitgedrukt in jaren die een geheel getal zijn tussen 1 en 50 jaar, worden voor waarden genomen overeenkomstig de volgende tabel: Looptijd m (in jaren) 1 61  % 2,14  % 2 53  % 1,86  % 3 49  % 1,72  % 4 46  % 1,61  % 5 45  % 1,58  % 6 41  % 1,44  % 7 37  % 1,30  % 8 34  % 1,19  % 9 32  % 1,12  % 10 30  % 1,05  % 11 30  % 1,05  % 12 30  % 1,05  % 13 30  % 1,05  % 14 29  % 1,02  % 15 28  % 0,98  % 16 28  % 0,98  % 17 27  % 0,95  % 18 26  % 0,91  % 19 26  % 0,91  % 20 25  % 0,88  % 21 25  % 0,87  % 22 24  % 0,85  % 23 24  % 0,82  % 24 23  % 0,80  % 25 22  % 0,78  % 26 22  % 0,76  % 27 21  % 0,74  % 28 21  % 0,72  % 29 20  % 0,70  % 30 20  % 0,69  % 31 20  % 0,70  % 32 20  % 0,71  % 33 20  % 0,71  % 34 20  % 0,71  % 35 20  % 0,71  % 36 20  % 0,72  % 37 21  % 0,72  % 38 21  % 0,72  % 39 21  % 0,73  % 40 21  % 0,73  % 41 21  % 0,74  % 42 21  % 0,74  % 43 21  % 0,75  % 44 21  % 0,75  % 45 21  % 0,75  % 46 21  % 0,75  % 47 21  % 0,75  % 48 21  % 0,74  % 49 21  % 0,74  % 50 21  % 0,73  % iii) voor looptijden m van ten minste 60 jaar, is gelijk aan 0 %; voor looptijden van ten minste 90 jaar, is gelijk aan 20 %; iv) voor andere looptijden m die niet in de punten i), ii) en iii) zijn gespecificeerd, worden de waarden van en lineair geïnterpoleerd.” ;

44)

artikel 167 wordt als volgt gewijzigd:

a)

de leden 1 en 2 worden vervangen door: “1.   Het kapitaalvereiste voor het risico van een daling van de rentetermijnstructuur voor een gegeven valuta is gelijk aan het verlies aan kernvermogen als gevolg van een onmiddellijke daling van de risicovrije basisrente voor die valuta bij verschillende looptijden indien de gedaalde risicovrije basisrente voor een gegeven looptijd wordt berekend overeenkomstig de leden 2 en 2 bis. In geen geval mag de verlaagde risicovrije basisrente lager zijn dan een termijnafhankelijke ondergrens. De ondergrens wordt op de volgende wijze vastgesteld: a) voor looptijden tussen 1 en 7 jaar is de ondergrens gelijk aan – 1,25 %; b) voor looptijden langer dan 20 jaar is de ondergrens gelijk aan – 0,893 %; c) voor looptijden tussen 7 en 20 jaar wordt de ondergrens lineair geïnterpoleerd. 2.   Voor een gegeven valuta en voor looptijden tot en met het eerste afvlakkingspunt is de verlaagde risicovrije basisrente gelijk aan: waarbij: a) m staat voor de looptijd in jaren; b) staat voor de gedaalde risicovrije rente voor looptijd m; c) rm staat voor de huidige risicovrije rente voor looptijd m; d) en wordt berekend als volgt: i) voor looptijden m van minder dan één jaar is gelijk aan 58 % en gelijk aan 1,16 %; ii) voor looptijden m, uitgedrukt in jaren die een geheel getal zijn tussen 1 en 50 jaar, worden voor en waarden genomen overeenkomstig de volgende tabel: Looptijd m (in jaren) 1 58  % 1,16  % 2 51  % 0,99  % 3 44  % 0,83  % 4 40  % 0,74  % 5 40  % 0,71  % 6 38  % 0,67  % 7 37  % 0,63  % 8 38  % 0,62  % 9 39  % 0,61  % 10 40  % 0,61  % 11 41  % 0,60  % 12 42  % 0,60  % 13 43  % 0,59  % 14 44  % 0,58  % 15 45  % 0,57  % 16 47  % 0,56  % 17 48  % 0,55  % 18 49  % 0,54  % 19 49  % 0,52  % 20 50  % 0,50  % 21 49  % 0,49  % 22 50  % 0,49  % 23 51  % 0,48  % 24 51  % 0,48  % 25 52  % 0,47  % 26 52  % 0,46  % 27 53  % 0,45  % 28 53  % 0,44  % 29 53  % 0,42  % 30 53  % 0,41  % 31 53  % 0,40  % 32 53  % 0,39  % 33 54  % 0,37  % 34 54  % 0,36  % 35 54  % 0,35  % 36 54  % 0,34  % 37 55  % 0,33  % 38 55  % 0,32  % 39 56  % 0,31  % 40 57  % 0,30  % 41 57  % 0,29  % 42 58  % 0,28  % 43 59  % 0,27  % 44 61  % 0,26  % 45 62  % 0,25  % 46 62  % 0,23  % 47 63  % 0,22  % 48 64  % 0,21  % 49 64  % 0,19  % 50 65  % 0,18  % iii) voor looptijden m van ten minste 60 jaar, is gelijk aan 0 %; voor looptijden van ten minste 90 jaar, is gelijk aan 20 %; iv) voor andere looptijden m die niet in de punten i), ii) en iii) zijn gespecificeerd, worden de waarden van en lineair geïnterpoleerd.” ;

45)

in artikel 168 bis, lid 1, wordt punt f) vervangen door:

46)

artikel 169 wordt als volgt gewijzigd:

47)

artikel 170 wordt als volgt gewijzigd:

48)

in artikel 171 wordt de aanhef vervangen door:

“Voor de toepassing van artikel 169, lid 1, punt a), artikel 169, lid 2, punt a), artikel 169, lid 3, punt a), en artikel 169, lid 4, punt a), en van artikel 170, lid 1, punt b), artikel 170, lid 2, punt b), artikel 170, lid 3, punt b), en artikel 170, lid 4, punt b), wordt onder aandelenbeleggingen van strategische aard verstaan aandelenbeleggingen waarop de doorkijkbenadering niet van toepassing is en waarvoor de deelnemende verzekerings- of herverzekeringsonderneming het volgende aantoont:”;

49)

artikel 171 bis wordt vervangen door:

50)

de volgende artikelen 171 ter, 171 quater en 171 quinquies worden ingevoegd:

51)

in artikel 172 wordt lid 4 vervangen door:

52)

artikel 173 wordt vervangen door:

53)

in artikel 176 wordt lid 1 vervangen door:

54)

in artikel 176 bis, lid 3, punt g), wordt punt v) vervangen door:

55)

in artikel 176 quater, lid 3, wordt punt e) vervangen door:

56)

artikel 178 wordt als volgt gewijzigd:

a)

in lid 3 wordt de tabel vervangen door: “Kredietkwaliteitscategorie 0 1 2 3 4 5 en 6 Duration stress i ai bi ai bi ai bi ai bi ai bi ai bi (duri ) tot 5 min [bi duri ; 1] — 0,7 % — 0,9 % — 1,4 % — 2,5 % — 4,5 % — 7,5 % Meer dan 5 en niet meer dan 10 min [ai +bi (duri – 5); 1] 3,5 % 0,5 % 4,5 % 0,6 % 7,0 % 0,7 % 12,5 % 1,5 % 22,5 % 2,5 % 37,5 % 4,2 % Meer dan 10 en niet meer dan 15 min [ai +bi (duri – 10); 1] 6,0 % 0,5 % 7,5 % 0,5 % 10,5 % 0,5 % 20,0 % 1,0 % 35,0 % 1,8 % 58,5 % 0,5 % Meer dan 15 en niet meer dan 20 min [ai +bi (duri – 15); 1] 8,5 % 0,5 % 10,0 % 0,5 % 13,0 % 0,5 % 25,0 % 1,0 % 44,0 % 0,5 % 61,0 % 0,5 % Meer dan 20 min [ai +bi (duri – 20); 1] 11,0 % 0,5 % 12,5 % 0,5 % 15,5 % 0,5 % 30,0 % 0,5 % 46,5 % 0,5 % 63,5 % 0,5 %”

b)

in lid 4 wordt de tabel vervangen door: “Kredietkwaliteitscategorie 0 1 2 3 4 5 en 6 Duration stress i ai bi ai bi ai bi ai bi ai bi ai bi (duri ) tot 5 min [bi duri ; 1] — 2,0 % — 2,6 % — 4,0 % — 7,1 % — 12,7 % — 21,3 % Meer dan 5 en niet meer dan 10 min [ai +bi (duri – 5); 1] 9,8 % 1,1 % 12,8 % 1,4 % 20,2 % 2,0 % 35,3 % 4,2 % 63,5 % 7,3 % 100,0 % 0,0 % Meer dan 10 en niet meer dan 15 min [ai +bi (duri – 10); 1] 15,3 % 1,1 % 19,8 % 1,1 % 30,2 % 1,4 % 56,3 % 2,9 % 100,0 % 0,0 % 100,0 % 0,0 % Meer dan 15 en niet meer dan 20 min [ai +bi (duri – 15); 1] 20,8 % 1,1 % 25,3 % 1,1 % 37,2 % 1,4 % 70,8 % 2,9 % 100,0 % 0,0 % 100,0 % 0,0 % Meer dan 20 min [ai +bi (duri – 20); 1] 26,3 % 1,1 % 30,8 % 1,1 % 44,2 % 1,4 % 85,3 % 1,5 % 100,0 % 0,0 % 100,0 % 0,0 %”

57)

artikel 180 wordt als volgt gewijzigd:

58)

artikel 182 wordt als volgt gewijzigd:

59)

aan artikel 184, lid 2, wordt het volgende punt g) toegevoegd:

60)

artikel 187 wordt als volgt gewijzigd:

61)

artikel 189 wordt als volgt gewijzigd:

62)

artikel 191 wordt als volgt gewijzigd:

63)

artikel 192 wordt als volgt gewijzigd:

a)

in lid 2 wordt de tweede alinea vervangen door: “Indien de herverzekeringsregeling is afgesloten met een verzekerings- of herverzekeringsonderneming of een verzekerings- of herverzekeringsonderneming uit een derde land en 60 % of meer van de activa van die tegenpartij aan zekerheidsovereenkomsten zijn onderworpen, is het verlies bij wanbetaling gelijk aan het volgende: LGD = max[90 % (Recoverables + 50 % * RMre) – F’’’ . Collateral; 0] waarbij F’’’ staat voor een factor om rekening te houden met het economisch effect van de zekerheidsovereenkomst met betrekking tot de herverzekeringsregeling of de verzekeringssecuritisatie bij een kredietgebeurtenis in verband met de tegenpartij.”;