EUR-Lex Access to European Union law

Back to EUR-Lex homepage

This document is an excerpt from the EUR-Lex website

Document 31996L0049

Richtlijn 96/49/EG van de Raad van 23 juli 1996 betreffende de onderlinge aanpassing van de wetgevingen der Lid-Staten inzake het vervoer van gevaarlijke goederen per spoor

OJ L 235, 17.9.1996, p. 25–30 (ES, DA, DE, EL, EN, FR, IT, NL, PT, FI, SV)
Special edition in Czech: Chapter 07 Volume 002 P. 472 - 477
Special edition in Estonian: Chapter 07 Volume 002 P. 472 - 477
Special edition in Latvian: Chapter 07 Volume 002 P. 472 - 477
Special edition in Lithuanian: Chapter 07 Volume 002 P. 472 - 477
Special edition in Hungarian Chapter 07 Volume 002 P. 472 - 477
Special edition in Maltese: Chapter 07 Volume 002 P. 472 - 477
Special edition in Polish: Chapter 07 Volume 002 P. 472 - 477
Special edition in Slovak: Chapter 07 Volume 002 P. 472 - 477
Special edition in Slovene: Chapter 07 Volume 002 P. 472 - 477
Special edition in Bulgarian: Chapter 07 Volume 004 P. 73 - 78
Special edition in Romanian: Chapter 07 Volume 004 P. 73 - 78

No longer in force, Date of end of validity: 29/06/2009; opgeheven door 32008L0068 . Latest consolidated version: 24/11/2006

ELI: http://data.europa.eu/eli/dir/1996/49/oj

31996L0049

Richtlijn 96/49/EG van de Raad van 23 juli 1996 betreffende de onderlinge aanpassing van de wetgevingen der Lid-Staten inzake het vervoer van gevaarlijke goederen per spoor

Publicatieblad Nr. L 235 van 17/09/1996 blz. 0025 - 0030
L 294 31/10/1998 blz. 0001 - 0775


RICHTLIJN 96/49/EG VAN DE RAAD van 23 juli 1996 betreffende de onderlinge aanpassing van de wetgevingen der Lid-Staten inzake het vervoer van gevaarlijke goederen per spoor

DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,

Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, inzonderheid op artikel 75,

Gezien het voorstel van de Commissie (1),

Gezien het advies van het Economisch en Sociaal Comité (2),

Volgens de procedure van artikel 189 C van het Verdrag (3),

(1) Overwegende dat het vervoer van gevaarlijke goederen per spoor in de laatste jaren aanzienlijk is toegenomen en de kans op ongevallen daardoor is gestegen, en dat derhalve maatregelen moeten worden genomen om ervoor te zorgen dat dit vervoer plaatsvindt onder optimale veiligheidsvoorwaarden;

(2) Overwegende dat alle Lid-Staten partij zijn bij het Verdrag betreffende het internationale spoorwegvervoer (Cotif), waarbij de uniforme regelen betreffende de overeenkomst van internationaal spoorwegvervoer van goederen (CIM) zijn neergelegd in aanhangsel B, waarvan bijlage I wordt gevormd door het reglement betreffende het internationale spoorwegvervoer van gevaarlijke goederen (RID), dat zich qua werkingssfeer tot buiten de Gemeenschap uitstrekt;

(3) Overwegende dat het bovengenoemde verdrag geen betrekking heeft op het binnenlandse vervoer van gevaarlijke goederen per spoor; dat de uniforme toepassing van geharmoniseerde veiligheidsvoorschriften in de gehele Gemeenschap derhalve van belang is; dat dit het best kan worden bereikt door de wetgevingen van de Lid-Staten met het RID op één lijn te brengen;

(4) Overwegende dat, met eerbiediging van het subsidiariteitsbeginsel, de wetgevingen onderling moeten worden aangepast teneinde een voldoende hoog veiligheidsniveau voor het binnenlandse en het internationale vervoer te waarborgen, de opheffing van concurrentieverstoringen te bewerkstelligen door het vergemakkelijken van het vrije verkeer van goederen en diensten in de gehele Gemeenschap, en voor samenhang met de andere communautaire bepalingen te zorgen;

(5) Overwegende dat de bepalingen van de onderhavige richtlijn de door de Gemeenschap en de Lid-Staten in het kader van Agenda 21, hoofdstuk 19, van de Unced-conferentie te Rio de Janeiro in juni 1992 aangegane verbintenis om te streven naar een harmonisatie van de indelingssystemen voor gevaarlijke stoffen, onverlet laten;

(6) Overwegende dat er nog geen specifieke communautaire wetgeving bestaat inzake de veiligheidsvoorwaarden voor het vervoer per spoor van biologische agentia en genetisch gemodificeerde organismen, ten aanzien waarvan een regeling is vastgesteld in de Richtlijnen 90/219/EEG (4), 90/220/EEG (5) en 90/679/EEG (6);

(7) Overwegende dat de bepalingen van deze richtlijn van toepassing zijn onverminderd de toepassing van andere communautaire bepalingen op het gebied van de veiligheid van de werknemers en de bescherming van het milieu;

(8) Overwegende dat de Lid-Staten bijzondere voorschriften moeten kunnen toepassen op het vervoer, over hun grondgebied, van gevaarlijke stoffen per spoor;

(9) Overwegende dat de Lid-Staten het recht moeten behouden om ten aanzien van het binnenlandse vervoer van gevaarlijke goederen per spoor voorlopig voorschriften toe te passen die beantwoorden aan de aanbevelingen van de Verenigde Naties voor het gecombineerde vervoer van gevaarlijke goederen, voor zover het RID nog niet overeenstemt met deze voorschriften die het gecombineerde vervoer van gevaarlijke goederen horen te vergemakkelijken;

(10) Overwegende dat elke Lid-Staat het recht moet behouden om het binnenlandse vervoer van bepaalde gevaarlijke goederen per spoor te reguleren of te verbieden, uitsluitend om andere redenen dan de veiligheid;

(11) Overwegende dat rekening moet worden gehouden met de strengere veiligheidsvoorschriften die in de Kanaaltunnel gelden in verband met de bijzondere eigenschappen daarvan, met name het traject en de lengte van de tunnel, en dat de Lid-Staten in vergelijkbare toekomstige situaties vergelijkbare maatregelen moeten kunnen treffen; dat sommige Lid-Staten wegens de omgevingstemperatuur strengere normen inzake het voor het vervoer bestemde materieel moeten kunnen opleggen;

(12) Overwegende dat er, om rekening te houden met de omvang van de in deze sector vereiste investeringen, een overgangsperiode moet worden bepaald zodat de Lid-Staten tijdelijk sommige specifieke nationale bepalingen betreffende de voorwaarden voor de bouw of het gebruik van tanks, houders, verpakkingen of van een noodmaatregelcode kunnen handhaven;

(13) Overwegende dat de toepassing van nieuwe ontwikkelingen in technologie en industrie niet mag worden belemmerd en dat daartoe in tijdelijke afwijkingen moet worden voorzien;

(14) Overwegende dat de bepalingen van het RID toestaan overeenkomsten te sluiten waarbij van het RID wordt afgeweken en dat het grote aantal overeenkomsten van deze soort tussen Lid-Staten tot verstoringen in het vrij verstrekken van vervoersdiensten met betrekking tot gevaarlijke goederen leidt; dat door de opneming van de nodige bepalingen in de bijlagen bij deze richtlijn dergelijke afwijkingen overbodig kunnen worden gemaakt; dat in een overgangsperiode dient te worden voorzien gedurende welke bestaande overeenkomsten verder door de Lid-Staten mogen worden toegepast;

(15) Overwegende dat het vervoer van gevaarlijke goederen per spoor van en naar een derde land is toegestaan voor zover dit plaatsvindt overeenkomstig de RID-bepalingen; dat de Lid-Staten evenwel wat betreft vervoer van en naar republieken van de voormalige Sovjetunie die geen partij zijn bij het Cotif, het recht hebben passende maatregelen te treffen om een zelfde veiligheidsniveau als dat van het RID te garanderen;

(16) Overwegende dat deze richtlijn snel aan de technische vooruitgang moet kunnen worden aangepast, met name door in het RID vastgestelde nieuwe bepalingen aan te nemen; dat te dien einde een comité moet worden ingesteld en een procedure moet worden vastgesteld voor nauwe samenwerking tussen de Lid-Staten en de Commissie in dit comité,

HEEFT DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD:

HOOFDSTUK I Toepassingsgebied

Artikel 1

1. Deze richtlijn is van toepassing op het vervoer per spoor van gevaarlijke goederen binnen of tussen de Lid-Staten. De Lid-Staten kunnen echter het vervoer van gevaarlijke goederen met transportmaterieel dat eigendom is of onder de verantwoordelijkheid valt van de strijdkrachten, uitsluiten van het toepassingsgebied van de richtlijn.

2. De bepalingen van deze richtlijn raken geenszins aan het recht van de Lid-Staten om, met inachtneming van het Gemeenschapsrecht en voor zover de bijlage van deze richtlijn geen voorschriften bevat met betrekking tot de betrokken gebieden, specifieke eisen inzake veiligheid voor het nationale of internationale goederenvervoer per spoor vast te stellen, met name wat betreft:

- het treinverkeer,

- de planning van goederenwagens in treinen in het nationale verkeer,

- de exploitatieregels voor de nevenoperaties van het vervoer, zoals het rangeren of stationeren,

- de opleiding van het personeel en het beheer van de informatie betreffende de vervoerde gevaarlijke goederen,

- de bijzondere regels betreffende het vervoer van gevaarlijke goederen in passagierstreinen.

Artikel 2

In deze richtlijn wordt verstaan onder:

- "RID", het reglement betreffende het internationale spoorwegvervoer van gevaarlijke goederen, dat als bijlage I is opgenomen in aanhangsel B van het Verdrag betreffende het internationale spoorwegvervoer (Cotif), met inbegrip van de wijzigingen;

- "CIM", de uniforme regelen betreffende de overeenkomst van internationaal spoorwegvervoer van goederen, opgenomen in aanhangsel B bij het Verdrag betreffende het internationale spoorwegvervoer (Cotif), met inbegrip van de wijzigingen;

- "gevaarlijke goederen", de stoffen en voorwerpen waarvan het vervoer per spoor krachtens de bijlage bij deze richtlijn verboden is of slechts onder bepaalde voorwaarden is toegestaan;

- "vervoer": ieder onder de bijlage bij deze richtlijn vallend vervoer van gevaarlijke goederen per spoor dat geheel of gedeeltelijk plaatsvindt op het grondgebied van een Lid-Staat, met inbegrip van het laden en lossen, alsmede het overladen naar en van een andere vervoerwijze en de in verband met de vervoersvoorwaarden noodzakelijke onderbrekingen van het vervoer, onverminderd de bij de wetgevingen van de Lid-Staten voorgeschreven regeling betreffende de uit deze verrichtingen voortvloeiende verantwoordelijkheid; vervoer dat volledig binnen het terrein van een bedrijf plaatsvindt, valt niet onder deze definitie.

Artikel 3

1. Onverminderd het bepaalde in artikel 6 mogen gevaarlijke goederen waarvan het vervoer krachtens de bepalingen van de bijlage bij deze richtlijn is verboden, niet per spoor worden vervoerd.

2. Tenzij in deze richtlijn anders bepaald en onverminderd de regelgeving inzake de toegang van spoorwegondernemingen tot de markt of de regelgeving die in het algemeen op het goederenvervoer per spoor van toepassing is, is het vervoer per spoor van gevaarlijke goederen toegestaan, mits wordt voldaan aan de in de bijlage genoemde voorwaarden.

HOOFDSTUK II Afwijkingen, beperkingen en ontheffingen

Artikel 4

Iedere Lid-Staat mag voor binnenlands vervoer per spoor op zijn grondgebied de bestaande nationale wettelijke bepalingen inzake het vervoer van gevaarlijke goederen per spoor, die in overeenstemming zijn met de aanbevelingen van de Verenigde Naties voor het vervoer van gevaarlijke goederen, blijven toepassen totdat de bijlage bij deze richtlijn aan voornoemde aanbevelingen wordt aangepast. Wanneer een Lid-Staat van deze mogelijkheid gebruik maakt, stelt hij de Commissie daarvan in kennis.

Artikel 5

1. Onverminderd andere communautaire wetgeving behoudt iedere Lid-Staat het recht om, uitsluitend om andere redenen dan de vervoersveiligheid, zoals met name nationale veiligheid of milieubescherming, het vervoer van bepaalde gevaarlijke goederen op zijn grondgebied te reguleren of te verbieden.

2. a) Voor het vervoer via de Kanaaltunnel mogen Frankrijk en het Verenigd Koninkrijk strengere bepalingen vaststellen dan die waarin de bijlage voorziet. Deze bepalingen worden meegedeeld aan de Commissie, die de andere Lid-Staten ervan in kennis stelt.

b) Als een Lid-Staat van mening is dat strengere bepalingen moeten gelden voor het vervoer dat op zijn grondgebied via tunnels met soortgelijke kenmerken als de Kanaaltunnel plaatsvindt, deelt hij dit aan de Commissie mee. De Commissie besluit volgens de procedure van artikel 9 of de tunnel in kwestie vergelijkbare kenmerken vertoont. De door een Lid-Staat vastgestelde bepalingen worden meegedeeld aan de Commissie, die de andere Lid-Staten ervan in kennis stelt.

c) De Lid-Staten waar de omgevingstemperatuur regelmatig lager is dan -20 °C, mogen strengere normen opleggen op het gebied van de bedrijfstemperatuur van het materieel dat bestemd is voor het nationale vervoer van gevaarlijke goederen per spoor op hun grondgebied, totdat in de bijlage van deze richtlijn bepalingen betreffende passende referentietemperaturen voor welbepaalde klimaatzones zijn opgenomen.

3. Wanneer een Lid-Staat naar aanleiding van een ongeluk of een incident van oordeel is dat de geldende veiligheidsvoorschriften kunnen worden verbeterd om de aan het vervoer verbonden risico's verder te beperken en wanneer er een dringende noodzaak bestaat om maatregelen te treffen, stelt hij de Commissie in het stadium van voorbereiding in kennis van de voorgenomen maatregelen. Overeenkomstig de procedure van artikel 9 beoordeelt de Commissie of voor de tenuitvoerlegging van voornoemde maatregelen toestemming moet worden verleend en gedurende welke periode deze maatregelen mogen worden toegepast.

4. De Lid-Staten mogen alle op 31 december 1996 geldende nationale bepalingen handhaven met betrekking tot het vervoer en de verpakking van stoffen die dioxine of furanen bevatten.

Artikel 6

1. Iedere Lid-Staat kan het vervoer per spoor van overeenkomstig de internationale voorschriften inzake vervoer over zee of door de lucht ingedeelde, verpakte en gekenmerkte gevaarlijke goederen op zijn grondgebied toestaan wanneer het vervoer ook een traject over zee of door de lucht omvat.

Wanneer bij een nationaal of internationaal traject vervoer over zee plaatsvindt, kunnen de Lid-Staten bepalingen toepassen als aanvulling op de bijlage, teneinde rekening te houden met de internationale regels voor het vervoer over zee, met inbegrip van de internationale regels voor het vervoer per veerboot.

2. De bepalingen in de bijlage die betrekking hebben op de vorm van de vervoersdocumenten en op het gebruik van talen in aanduidingen en documenten, gelden niet voor vervoer dat beperkt blijft tot het grondgebied van één enkele Lid-Staat. De Lid-Staten kunnen het gebruik van andere dan de in de bijlage genoemde talen toestaan voor vervoer op hun grondgebied.

3. Iedere Lid-Staat kan uitsluitend op zijn grondgebied het gebruik toestaan van vóór 1 januari 1997 gebouwde spoorwagons die niet aan deze richtlijn voldoen, maar waarvan de constructie in overeenstemming is met de tot en met 31 december 1996 geldende nationale bepalingen, mits deze wagons op het vereiste veiligheidsniveau worden gehouden.

4. Iedere Lid-Staat kan de tot en met 31 december 1996 geldende nationale bepalingen inzake de constructie, het gebruik en de voorwaarden voor het vervoer van nieuwe tanks en nieuwe houders, in de zin van klasse 2 van de bijlage bij deze richtlijn, die verschillen van de bepalingen van de bijlage, handhaven totdat verwijzingen naar normen voor de constructie en het gebruik van tanks en houders worden opgenomen in de bijlage met een even bindend karakter als reeds daarin vervatte bepalingen, en uiterlijk tot en met 31 december 1998. Vóór 1 januari 1999 vervaardigde tanks en houders die zodanig worden onderhouden dat de vereiste veiligheidsniveaus in acht worden genomen, mogen onder de oorspronkelijke voorwaarden in gebruik blijven.

5. Iedere Lid-Staat mag ten aanzien van de referentietemperatuur voor het vervoer op zijn grondgebied van vloeibaar gas of mengsels daarvan andere nationale bepalingen handhaven dan die welke in de bijlage zijn opgenomen, totdat er bepalingen betreffende passende referentietemperaturen voor welbepaalde klimaatzones zijn opgenomen in de Europese normen en daarnaar in de bijlage wordt verwezen.

6. Iedere Lid-Staat kan voor vervoer op zijn grondgebied het gebruik van vóór 1 januari 1997 vervaardigde doch niet overeenkomstig de RID-bepalingen gecertificeerde verpakkingen toestaan, mits op de verpakking de fabricagedatum is aangebracht, de verpakking de desbetreffende tests zou kunnen doorstaan waarin was voorzien in de tot en met 31 december 1996 geldende nationale bepalingen, en alle verpakkingen van dat type zodanig worden onderhouden dat de desbetreffende veiligheidsniveaus in acht worden genomen (waarbij zij waar nodig moeten worden getest en geïnspecteerd), overeenkomstig het volgende tijdschema: metalen transportcontainers voor bulkgoederen en metalen vaten met een inhoud van meer dan 50 liter: gedurende een periode van maximaal 15 jaar vanaf de fabricagedatum; andere metalen verpakkingen en alle plastic verpakkingen: gedurende een periode van maximaal vijf jaar vanaf de fabricagedatum, doch uiterlijk tot en met 31 december 1998.

7. Iedere Lid-Staat kan tot en met 31 december 1998 het vervoer op zijn grondgebied van sommige vóór 1 januari 1997 verpakte gevaarlijke goederen toestaan, mits die goederen ingedeeld, verpakt en gekenmerkt zijn overeenkomstig de eisen van de vóór 1 januari 1997 geldende nationale bepalingen.

8. Iedere Lid-Staat kan voor nationaal vervoer per spoor op zijn grondgebied de voorschriften van zijn tot en met 31 december 1996 geldende nationale wetgeving handhaven met betrekking tot het aanbrengen van een noodmaatregelcode, in plaats van het gevaar-identificatienummer volgens de bijlage bij deze richtlijn.

9. Iedere Lid-Staat kan, na raadpleging van de Commissie, voor het vervoer per spoor van kleine hoeveelheden van bepaalde gevaarlijke goederen op zijn grondgebied, met uitzondering van middel- en hoogradioactieve stoffen, minder strenge bepalingen handhaven dan die welke in de bijlage zijn opgenomen.

10. Iedere Lid-Staat kan toestemming geven voor eenmalig vervoer op zijn grondgebied van gevaarlijke goederen of voor vervoer dat verboden is op grond van de bijlage dan wel vervoer dat wordt uitgevoerd onder voorwaarden die verschillen van die in de bijlage.

11. Mits het Gemeenschapsrecht wordt nageleefd, laat deze richtlijn het recht van de Lid-Staten onverlet om na raadpleging van de Commissie toestemming te verlenen om op welbepaalde trajecten van hun grondgebied geregeld vervoer van gevaarlijke goederen te verrichten dat deel uitmaakt van een welbepaald industrieel proces, en dat verboden is op grond van de bepalingen van de bijlage dan wel wordt uitgevoerd onder voorwaarden die verschillen van die in bovengenoemde bijlage wanneer dit vervoer van lokale aard is en onder duidelijk omschreven voorwaarden streng wordt gecontroleerd.

12. Mits de veiligheid daar niet onder lijdt, kan iedere Lid-Staat toestemming verlenen voor tijdelijke afwijkingen van de bepalingen van de bijlage teneinde op zijn grondgebied proefnemingen te kunnen verrichten die nodig zijn om deze bepalingen te kunnen wijzigingen met het oog op de aanpassing ervan aan de technische en industriële ontwikkelingen. De Lid-Staat stelt de Commissie in kennis van de toegestane afwijkingen. De Commissie stelt de andere Lid-Staten van die afwijkingen in kennis.

De door de bevoegde autoriteiten van de Lid-Staten op basis van de bijlage overeengekomen tijdelijke afwijkingen moeten in de vorm van een multilaterale overeenkomst aan de bevoegde autoriteiten van alle Lid-Staten worden voorgelegd door de bevoegde autoriteit die het initiatief tot de overeenkomst neemt. De Commissie wordt daarvan in kennis gesteld.

Alle in de eerste twee alinea's bedoelde afwijkingen worden toegepast zonder dat daarbij onderscheid wordt gemaakt naar nationaliteit of vestigingsplaats van de verzender, de vervoerder of de ontvanger, hebben een looptijd van maximaal vijf jaar en zijn niet hernieuwbaar.

13. Iedere Lid-Staat kan uiterlijk tot en met 31 december 1998 bestaande overeenkomsten met andere Lid-Staten blijven toepassen, mits daarbij geen onderscheid naar nationaliteit of vestigingsplaats van de afzender, de vervoerder of de geadresseerde wordt gemaakt. Alle toekomstige afwijkingen moeten voldoen aan lid 12.

(14) Onverminderd het Gemeenschapsrecht tast deze richtlijn niet het recht van de Lid-Staten aan om na raadpleging van de Commissie toe te staan dat voor het lokaal vervoer van gevaarlijke goederen over korte afstand binnen haven- of luchthavengebieden of industrieterreinen minder strenge voorschriften gelden dan die in de bijlage.

Artikel 7

1. Behoudens nationale of communautaire bepalingen inzake de toegang tot de markt, is het vervoer van gevaarlijke goederen per spoor tussen het grondgebied van de Gemeenschap en derde landen toegestaan, indien het in overeenstemming is met de voorschriften van het RID.

2. Deze richtlijn laat het recht van de Lid-Staten onverlet om voor hun grondgebied, na kennisgeving aan de Commissie, regelingen vast te stellen met betrekking tot het vervoer van gevaarlijke goederen per spoor van en naar de republieken van de voormalige Sovjetunie die geen partij zijn bij het Cotif. Deze regelingen gelden alleen voor in een niet-Cotif-Staat toegelaten vervoer met spoorwegwagons van gevaarlijke goederen (in colli, in bulk of in containers). Door passende maatregelen en voorschriften garanderen de Lid-Staten de handhaving van een zelfde veiligheidsniveau als dat van het RID. Voor bepaalde Lid-Staten gelden de in dit lid bedoelde bepalingen alleen voor ketelwagens.

HOOFDSTUK III Slotbepalingen

Artikel 8

De wijzigingen die nodig zijn om de bijlage aan te passen aan de wetenschappelijke en technische vooruitgang op de door deze richtlijn bestreken gebieden, met name teneinde rekening te houden met wijzigingen van het RID, worden vastgesteld overeenkomstig de procedure van artikel 9.

Artikel 9

1. De Commissie wordt bijgestaan door het Comité voor het vervoer van gevaarlijke goederen, ingesteld bij artikel 9 van Richtlijn 94/55/EG (7), hierna "comité" te noemen, bestaande uit vertegenwoordigers van de Lid-Staten en voorgezeten door een vertegenwoordiger van de Commissie.

2. De vertegenwoordiger van de Commissie legt het comité een ontwerp voor van de te nemen maatregelen. Het comité brengt over dit ontwerp advies uit binnen een termijn die de voorzitter kan bepalen naar gelang van de urgentie van het vraagstuk. Het comité spreekt zich uit met de meerderheid van stemmen die in artikel 148, lid 2, van het Verdrag is voorgeschreven voor de aanneming van de besluiten die de Raad op voorstel van de Commissie dient te nemen. Bij stemming in het comité worden de stemmen van de vertegenwoordigers van de Lid-Staten gewogen overeenkomstig genoemd artikel. De voorzitter neemt niet aan de stemming deel.

3. a) De Commissie stelt de beoogde maatregelen vast wanneer zij in overeenstemming zijn met het advies van het comité.

b) Wanneer de beoogde maatregelen niet in overeenstemming zijn met het advies van het comité of indien geen advies is uitgebracht, dient de Commissie onverwijld bij de Raad een voorstel in betreffende de te nemen maatregelen. De Raad besluit met gekwalificeerde meerderheid van stemmen.

Indien de Raad na verloop van een termijn van drie maanden na de indiening van het voorstel bij de Raad geen besluit heeft genomen, worden de voorgestelde maatregelen door de Commissie vastgesteld.

Artikel 10

1. De Lid-Staten doen de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen in werking treden om vóór 1 januari 1997 aan deze richtlijn te voldoen. Zij stellen de Commissie daarvan onverwijld in kennis.

Wanneer de Lid-Staten deze bepalingen aannemen, wordt in die bepalingen naar de onderhavige richtlijn verwezen of wordt hiernaar verwezen bij de officiële bekendmaking van die bepalingen. De regels voor deze verwijzing worden vastgesteld door de Lid-Staten.

2. De Lid-Staten delen de Commissie de tekst van de bepalingen van intern recht mede die zij op het onder deze richtlijn vallende gebied vaststellen.

Artikel 11

Deze richtlijn treedt in werking op de dag van haar bekendmaking in het Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen.

Artikel 12

Deze richtlijn is gericht tot de Lid-Staten.

Gedaan te Brussel, 23 juli 1996.

Voor de Raad

De Voorzitter

I. YATES

(1) PB nr. C 389 van 31. 12. 1994, blz. 15, en gewijzigd voorstel, ingediend op 3 oktober 1995 (nog niet verschenen in het Publikatieblad).

(2) PB nr. C 236 van 11. 9. 1995, blz. 36.

(3) Advies van het Europees Parlement van 13 juli 1995 (PB nr. C 249 van 25. 9. 1995, blz. 138), gemeenschappelijk standpunt van de Raad van 8 december 1995 (PB nr. C 356 van 30. 12. 1995, blz. 34) en besluit van het Europees Parlement van 16 april 1996 (PB nr. C 141 van 13. 5. 1996, blz. 51).

(4) PB nr. L 117 van 8. 5. 1990, blz. 1. Richtlijn gewijzigd bij Richtlijn 94/51/EG van de Commissie (PB nr. L 297 van 18. 11. 1994, blz. 29).

(5) PB nr. L 117 van 8. 5. 1990, blz. 15. Richtlijn gewijzigd bij Richtlijn 94/15/EG van de Commissie (PB nr. L 103 van 22. 4. 1994, blz. 20).

(6) PB nr. L 374 van 31. 12. 1990, blz. 1. Richtlijn laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 95/30/EG van de Commissie (PB nr. L 155 van 6. 7. 1995, blz. 41).

(7) PB nr. L 319 van 12. 12. 1994, blz. 7.

Bijlagen A en B bij Richtlijn 96/49/EG van de Raad(1), zoals aangekondigd in Richtlijn 2001/6/EG van de Commissie(2) houdende derde aanpassing aan de technische vooruitgang van Richtlijn 96/49/EG van de Raad betreffende de onderlinge aanpassing van de wetgevingen der lidstaten inzake het vervoer van gevaarlijke goederen per spoor(3)

Deel 1

ALGEMENE VOORSCHRIFTEN

HOOFDSTUK 1.1

Toepassingsgebied en toepasbaarheid

1.1.1. Structuur

De bijlage van deze richtlijn is onderverdeeld in zeven delen; elk deel is onderverdeeld in hoofdstukken, en elk hoofdstuk in secties en subsecties.

Binnen elk deel is het cijfer van het deel een bestanddeel van het nummer van de hoofdstukken, secties en subsecties; bijv. het nummer van deel 4, hoofdstuk 2, sectie 1 is "4.2.1".

1.1.2. Toepassingsgebied

Met het oog op artikel 3 van deze richtlijn worden in de bijlage vastgesteld:

a) de gevaarlijke goederen die van het vervoer zijn uitgesloten;

b) de gevaarlijke goederen waarvan het vervoer is toegestaan en de voorschriften die voor deze goederen gelden (met inbegrip van de vrijstellingen), in het bijzonder met betrekking tot:

- de indeling (classificatie) van de goederen, met inbegrip van de criteria voor de indeling en de daarbij behorende beproevingsmethoden;

- het gebruik van verpakkingen (met inbegrip van gezamenlijke verpakking);

- het gebruik van tanks (met inbegrip van het vullen daarvan);

- de procedures voor de verzending (met inbegrip van de kenmerking en etikettering van colli en vervoermiddelen, alsmede de documentatie en voorgeschreven aanduidingen en vermeldingen);

- de voorschriften voor de constructie, de beproeving en de toelating van verpakkingen en tanks.

- het gebruik van vervoermiddelen (met inbegrip van de belading, het samenladen en het lossen);

1.1.3. Vrijstellingen

1.1.3.1. Vrijstellingen die samenhangen met de aard van het vervoersproces

De voorschriften van deze richtlijn zijn niet van toepassing op:

a) vervoer van gevaarlijke goederen, verricht door particulieren, indien deze goederen zijn verpakt voor de verkoop in de detailhandel en zijn bestemd voor hun persoonlijk of huishoudelijk gebruik dan wel voor recreatie- of sportactiviteiten;

b) vervoer van in deze richtlijn niet nader aangeduide machines of materieel die gevaarlijke goederen bevatten in inwendige onderdelen of in voor de werking ervan benodigde onderdelen;

c) vervoer, verricht door ondernemingen, dat ondergeschikt is aan hun hoofdbedrijfsactiviteit, zoals leveringen aan bouwplaatsen, of in verband met metingen, reparaties of onderhoud, in hoeveelheden van ten hoogste 450 liter per verpakking en met inachtneming van de hierna genoemde hoogst toelaatbare hoeveelheden:

>RUIMTE VOOR DE TABEL>

In de bovenstaande tabel wordt onder "hoogst toelaatbare totale hoeveelheid per wagen" verstaan:

- voor voorwerpen, de bruto massa in kilogrammen (voor voorwerpen van klasse 1 de netto massa van de ontplofbare stof in kg);

- voor vaste stoffen, vloeibaar gemaakte gassen, sterk gekoelde, vloeibaar gemaakte gassen en onder druk opgeloste gassen, de netto massa in kilogrammen;

- voor vloeistoffen en samengeperste gassen, de nominale inhoud van houders (zie definitie in 1.2.1) in liters.

Indien gevaarlijke goederen die behoren tot verschillende vervoerscategorieën, zoals vastgesteld in de tabel, in dezelfde wagen worden vervoerd, mag de som van

- de hoeveelheid stoffen en voorwerpen van vervoerscategorie 1, vermenigvuldigd met 50,

- de hoeveelheid van de in voetnoot a) bij de tabel opgesomde stoffen en voorwerpen van vervoerscategorie 1, vermenigvuldigd met 20,

- de hoeveelheid stoffen en voorwerpen van vervoerscategorie 2, vermenigvuldigd met 3, en

- de hoeveelheid stoffen en voorwerpen van vervoerscategorie 3,

1000 niet overschrijden.

Voor de toepassing van deze voorschriften wordt geen rekening gehouden met gevaarlijke goederen die overeenkomstig 1.1.3.2 t/m 1.1.3.5 vrijgesteld zijn.

Deze vrijstelling geldt echter niet voor vervoer, door bedoelde ondernemingen verricht ten behoeve van hun eigen toelevering of externe dan wel interne distributie.

d) vervoer, uitgevoerd door of onder toezicht van hulpdiensten;

e) vervoer in noodgevallen, bedoeld om mensenlevens te redden of ter bescherming van het milieu, mits alle maatregelen zijn genomen om ervoor zorg te dragen dat dit vervoer volkomen veilig geschiedt.

OPMERKING:

Voor radioactieve stoffen, zie 2.2.7.1.2

1.1.3.2. Vrijstellingen in samenhang met het vervoer van gassen

De voorschriften van deze richtlijn zijn niet van toepassing op het vervoer van:

a) gassen in reservoirs van vervoermiddelen, die dienen voor de voortbeweging daarvan of voor de werking van hun bijzondere uitrusting (bijv. koelinrichtingen);

b) gassen in brandstofreservoirs van vervoerde voertuigen; de brandstofkraan tussen het brandstofreservoir en de motor moet gesloten zijn en het elektrisch contact moet onderbroken zijn;

c) gassen van groepen A en O (overeenkomstig 2.2.2.1), waarvan de druk in de houder of het reservoir bij 15 °C ten hoogste 200 kPa (2 bar) bedraagt, en die tijdens het vervoer volledig gasvormig blijven; dit geldt voor elke soort van houder of reservoir, bijv. ook voor diverse onderdelen van machines en apparaten;

d) gassen in de uitrusting die dient voor het functioneren van het voertuig (bijv. brandblusapparaten of opgepompte luchtbanden, ook als reserveonderdelen en als vervoerde lading);

e) gassen in de bijzondere uitrusting van wagens, welke nodig zijn voor het functioneren van deze bijzondere uitrusting tijdens het vervoer (koelapparaten, visreservoirs, verwarmingsapparaten, enz.) alsmede reservehouders voor dergelijke uitrusting en ongereinigde lege wisselhouders, die in dezelfde wagen worden vervoerd;

f) ongereinigde lege stationaire drukhouders, die vervoerd worden onder voorwaarde dat zij hermetisch gesloten zijn;

g) gassen in voedingsmiddelen of dranken.

1.1.3.3. Vrijstellingen in samenhang met het vervoer van vloeibare brandstoffen

De voorschriften van deze richtlijn zijn niet van toepassing op het vervoer van brandstof in reservoirs van vervoermiddelen, die dient voor de voortbeweging daarvan of voor de werking van hun bijzondere uitrusting (bijv. koelinrichtingen). Bij motorfietsen of fietsen met hulpmotor moet de afsluitkraan, die zich bevindt tussen de motor en het reservoir, indien daarin brandstof aanwezig is, tijdens het vervoer zijn gesloten; deze motorfietsen en fietsen met hulpmotor moeten bovendien rechtopstaand worden geladen, en wel zodanig, dat omvallen is uitgesloten.

1.1.3.4. Vrijstellingen in samenhang met bijzondere bepalingen of met gevaarlijke goederen, verpakt in gelimiteerde hoeveelheden

1.1.3.4.1. Het vervoer van bepaalde gevaarlijke goederen wordt door bepaalde bijzondere bepalingen van hoofdstuk 3.3 gedeeltelijk of geheel van de voorschriften van deze richtlijn vrijgesteld. Deze vrijstelling is van toepassing indien bij de positie van de overeenkomstige gevaarlijke goederen in kolom (6) van hoofdstuk 3.2, tabel A, de bijzondere bepaling is opgenomen.

1.1.3.4.2. Bepaalde gevaarlijke goederen die verpakt zijn in gelimiteerde hoeveelheden, kunnen zijn onderworpen aan vrijstellingen, onder voorwaarde dat is voldaan aan de voorschriften van hoofdstuk 3.4.

OPMERKING:

Voor radioactieve stoffen, zie 2.2.7.1.2.

1.1.3.5. Vrijstellingen in samenhang met ongereinigde lege verpakkingen

Ongereinigde lege verpakkingen (met inbegrip van IBC's en grote verpakkingen), die stoffen van de klassen 2, 3, 4,1, 5,1, 6,1, 8 en 9 hebben bevat, zijn niet onderworpen aan de voorschriften van deze richtlijn, indien geschikte maatregelen zijn genomen, om mogelijke gevaren uit te sluiten. Deze gevaren zijn uitgesloten indien geschikte maatregelen zijn genomen om alle gevaren van de klassen 1 t/m 9 op te heffen.

1.1.4. Toepasbaarheid van andere voorschriften

1.1.4.1. Algemeen

1.1.4.1.1. De invoer van gevaarlijke goederen op het grondgebied van een lidstaat kan zijn onderworpen aan voorschriften of verbodsbepalingen die zijn uitgevaardigd om andere redenen dan de veiligheid tijdens het vervoer. Deze voorschriften of verbodsbepalingen moeten op passende wijze worden bekend gemaakt.

1.1.4.2. Vervoer in een transportketen die vervoer over zee of door de lucht omvat

Colli, containers, transporttanks en tankcontainers, - alsmede wagens die een wagenlading colli met één en hetzelfde goed bevatten -, die niet volledig voldoen aan de voorschriften van deze richtlijn wat betreft de verpakking, gezamenlijke verpakking, kenmerking en etikettering van colli of het aanbrengen van grote etiketten en oranje kenmerking, doch die wel voldoen aan de voorschriften van de IMDG Code of de Technische Instructies van de ICAO, mogen, voor zover de transportketen vervoer over zee of door de lucht omvat, onder de volgende voorwaarden worden vervoerd:

a) De colli moeten, voor zover de kenmerking en gevaarsetiketten niet voldoen aan deze richtlijn, volgens de voorschriften van de IMDG Code of de Technische Instructies van de ICAO van kenmerking en gevaarsetiketten zijn voorzien;

b) Op de gezamenlijke verpakking in een collo zijn de voorschriften van de IMDG Code of de Technische Instructies van de ICAO van toepassing;

c) Bij vervoer in een transportketen die vervoer over zee omsluit, moeten de containers, transporttanks en tankcontainers, - alsmede de wagens die een wagenlading colli met één en hetzelfde goed bevatten -, conform hoofdstuk 5.3 van de IMDG Code zijn voorzien van grote etiketten en kenmerking, voor zover zij niet conform hoofdstuk 5.3 van deze bijlage van grote etiketten en een oranje kenmerking zijn voorzien.

Bij ongereinigde, lege transporttanks en tankcontainers geldt deze bepaling ook voor het aansluitend vervoer naar een reinigingsbedrijf.

Deze afwijking geldt niet voor goederen die volgens het bepaalde in de klassen 1 t/m 8 van deze richtlijn wel als gevaarlijk zijn ingedeeld, maar die volgens de voorschriften van de IMDG Code of de Technische Instructies van de ICAO niet als gevaarlijk worden beschouwd.

OPMERKING:

Voor de aanduiding in de vrachtbrief, zie 5.4.1.1.7; voor het containerbeladingscertificaat, zie 5.4.2.

1.1.4.3. Gebruik van transporttanks, toegelaten voor het zeevervoer

Transporttanks die niet voldoen aan de voorschriften van hoofdstuk 6.7 of 6.8, maar die vóór 1 januari 2003 volgens de voorschriften (met inbegrip van de overgangsvoorschriften) van de IMDG Code (Amendement 29-98) gebouwd en toegelaten werden, mogen tot en met 31 december 2009 worden gebruikt, onder voorwaarde dat ze voldoen aan de toepasselijke keurings- en inspectievoorschriften van de IMDG Code (Amendement 29-28) en volledig voldaan wordt aan de in hoofdstuk 3.2, kolommen (12) en (13) van de IMDG Code (Amendement 30-00) aangegeven instructies. Na 31 december 2009 mogen ze verder worden gebruikt indien ze voldoen aan de toepasselijke keurings- en inspectievoorschriften van de IMDG Code, onder voorwaarde dat wordt voldaan aan de instructies in hoofdstuk 3.2, kolommen (10) en (11) en in hoofdstuk 4.2 van deze bijlage.

OPMERKING:

Voor de aanduiding in de vrachtbrief, zie 5.4.1.1.8.

1.1.4.4. Gecombineerd rail/wegvervoer

Het vervoer van gevaarlijke goederen is ook toegestaan in gecombineerd rail / wegvervoer, onder de navolgende voorwaarden:

De voor gecombineerd rail/wegvervoer aangeboden wegvoertuigen alsmede de inhoud daarvan moeten voldoen aan de bepalingen van Richtlijn 94/55/EG(4), zoals gewijzigd bij Richtlijn 2001/7/EG(5).

De volgende stoffen zijn echter niet toegelaten:

- de ontplofbare stoffen van klasse 1, compatibiliteitsgroep A (UN-nummers 0074, 0113, 0114, 0129, 0130, 0135, 0224 en 0473);

- de zelfontledende stoffen van klasse 4.1, waarvoor temperatuurbeheersing is vereist (UN-nummers 3231 t/m 3240);

- de organische peroxiden van klasse 5.2, waarvoor temperatuurbeheersing is vereist (UN-nummers 3111 t/m 3120);

- zwaveltrioxide van klasse 8 met een zuiverheid van ten minste 99,95 %, zonder inhibitor, vervoerd in tanks (UN 1829).

OPMERKING:

Voor het aanbrengen van grote etiketten op draagwagens, gebruikt in het gecombineerde rail/wegvervoer, zie 5.3.1.3. Voor de aanduidingen in de vrachtbrief en de bij te voegen schriftelijke instructies volgens 5.4.3 van bijlage A van Richtlijn 94/55/EG, zie 5.4.1.1.9.

1.1.4.5. Vervoer dat niet over de spoorweg plaatsvindt

1.1.4.5.1. Indien een wagen, gebruikt voor het vervoer dat is onderworpen aan de voorschriften van deze richtlijn, een gedeelte van het traject niet over de spoorweg aflegt, dan zijn voor dit gedeelte van het vervoertraject uitsluitend de nationale of internationale voorschriften van toepassing, die eventueel van kracht zijn voor het vervoer van gevaarlijke goederen met de vervoertechniek, waarmee de wagen wordt vervoerd.

1.1.4.5.2. De betrokken lidstaten kunnen overeenkomen, dat voor het gedeelte van een traject, waarover een wagen anders dan per spoor wordt vervoerd, de voorschriften van deze richtlijn van toepassing zijn, die, voor zover noodzakelijk, met bijkomende voorschriften worden aangevuld, tenzij dergelijke overeenkomsten tussen de lidstaten strijdig zijn met de internationale overeenkomsten inzake het vervoer van gevaarlijke goederen door de vervoertechniek, waarmee de wagen over dit gedeelte van het traject wordt vervoerd.

HOOFDSTUK 1.2

Definities en meeteenheden

1.2.1. Definities

OPMERKING:

1. In deze sectie zijn alle algemene en bijzondere definities opgenomen.

2. De in de definities van deze sectie voorkomende begrippen, die zelf ook zijn gedefinieerd, zijn cursief weergegeven.

In deze richtlijn wordt verstaan onder:

A

ADR: Europese overeenkomst betreffende het internationale vervoer van gevaarlijke goederen over de weg. Deze overeenkomst omvat tevens de bijzondere regelingen die zijn ondertekend door alle bij het vervoer betrokken landen.

Aërosol: zie Spuitbus

Afneembare tank: een tank, die is aangepast aan de speciale inrichting van de wagen, en die van de wagen pas kan worden afgenomen na demontage van de bevestigingsmiddelen.

Afvalstoffen: stoffen, oplossingen, mengsels of voorwerpen, die niet bestemd zijn voor direct gebruik, maar die worden vervoerd om te worden opgewerkt, gestort of vernietigd door middel van verbranding of andere verwerkingsmethoden.

Afzender: de onderneming die voor zichzelf of voor derden gevaarlijke goederen verzendt. Indien het vervoer plaats vindt op grond van een vervoersovereenkomst, dan geldt als afzender de afzender volgens deze overeenkomst.

B

Batterijwagen: een wagen die uit elementen bestaat, die door een verzamelleiding met elkaar zijn verbonden en die duurzaam op een wagen zijn bevestigd.

Als elementen van een batterijwagen worden beschouwd: flessen, grote cilinders, drukvaten en flessenbatterijen, alsmede tanks voor stoffen van klasse 2 met een inhoud van meer dan 450 liter.

Bedrijfsuitrusting:

a) van een tank: de laad- en losinrichtingen, de ontluchtings-, de veiligheids- en de verwarmingsinrichtingen, de warmtewerende of warmte-isolerende bescherming, alsmede de meetinstrumenten;

OPMERKING:

Voor transporttanks, zie hoofdstuk 6.7.

b) van de elementen van een batterijwagen of MEGC: de laad- en losinrichtingen, de verzamelleiding inbegrepen, de veiligheidsinrichtingen, alsmede de meetinstrumenten;

c) van een IBC: de laad- en losinrichtingen en de eventuele drukontlastings-, veiligheids- en verwarmingsinrichtingen, de warmte-isolerende bescherming en de meetinstrumenten.

Belader: de onderneming die de gevaarlijke goederen in een wagen of grote container laadt.

Beluchtingsklep met geforceerde bediening: een klep op een tank met onderlossing, die met de bodemafsluiter is verbonden en die bedrijfsmatig slechts bij het laden en lossen wordt geopend voor beluchting van de tank.

Benaming, technische/biologische: een benaming die gewoonlijk gebruikt wordt in wetenschappelijke en technische handboeken, tijdschriften en artikelen. Handelsnamen mogen voor dit doel niet worden gebruikt.

Beproevingsdruk: de hoogste effectieve druk, die tijdens de proefpersing in de tank optreedt. [Zie ook Berekeningsdruk, Hoogste bedrijfsdruk (overdruk), Losdruk en Vuldruk.]

OPMERKING:

Voor transporttanks, zie hoofdstuk 6.7.

Berekeningsdruk: een fictieve druk, ten minste gelijk aan de beproevingsdruk, die, al naar gelang van de graad van het gevaar, dat de vervoerde stof oplevert, de bedrijfsdruk meer of minder kan overschrijden. De berekeningsdruk dient slechts ter bepaling van de wanddikte van het reservoir, onafhankelijk van alle versterkende voorzieningen aan de buitenzijde of de binnenzijde van het reservoir. [Zie ook Beproevingsdruk, Hoogste bedrijfsdruk (overdruk), Losdruk en Vuldruk.]

OPMERKING:

Voor transporttanks, zie hoofdstuk 6.7.

Bergingsverpakking: een speciale verpakking, die aan de van toepassing zijnde voorschriften van hoofdstuk 6.1 voldoet en waarin beschadigde, defecte of lekkende colli met gevaarlijke goederen of gevaarlijke goederen die gemorst of vrijgekomen zijn, worden geplaatst met het doel deze te vervoeren voor terugwinning of vernietiging.

Beschermde IBC (voor metalen IBC's): een IBC, voorzien van een extra bescherming tegen stoten, waarbij deze beschermende voorziening bijvoorbeeld kan bestaan uit een meerlagige wand ("sandwich") of een dubbelwandige constructie, of uit een omhullend raamwerk met metalen tralies.

Bevoegde autoriteit: de autoriteit(en) of andere instantie(s), die in de verschillende staten in elk speciaal geval overeenkomstig nationaal recht als zodanig is (zijn) aangewezen.

Binnenhouder: een houder die moet zijn voorzien van een buitenverpakking om zijn functie van omsluiten/vasthouden te vervullen.

Binnenverpakking: een verpakking die voor het vervoer moet zijn voorzien van een buitenverpakking.

Binnenzak ("liner"): een afzonderlijke omhulling of zak, die in een verpakking, inclusief grote verpakking of IBC, geplaatst wordt, maar daarvan geen integraal deel uitmaakt, met inbegrip van de sluitingen van de openingen.

Brandbaar bestanddeel (voor spuitbussen en gaspatronen): een gas dat bij normale druk in lucht brandbaar is, of een stof of preparaat in vloeibare toestand, die/dat een vlampunt bezit van ten hoogste 100 °C.

Buitenverpakking: buitenbescherming van een combinatieverpakking of van een samengestelde verpakking met inbegrip van absorberende materialen, materialen voor het opvullen en alle andere elementen die noodzakelijk zijn om de binnenhouders of binnenverpakkingen te bevatten en te beschermen.

C

Collo: het eindproduct van de verpakkingshandelingen, dat gereed is voor verzending, bestaande uit de verpakking, grote verpakking of IBC zelf met de inhoud ervan. De definitie omvat houders voor gassen, zoals gedefinieerd in deze sectie, alsmede voorwerpen die vanwege hun omvang, massa of vorm onverpakt of op sleden, in kratten of in andere inrichtingen voor de hantering mogen worden vervoerd. De definitie is niet van toepassing op onverpakte goederen, die los gestort worden vervoerd en evenmin op stoffen die in tanks worden vervoerd.

OPMERKING:

Voor radioactieve stoffen, zie 2.2.7.2.

Combinatie-IBC met binnenhouder van kunststof: een IBC bestaande uit een constructieve uitrusting in de vorm van een stijve uitwendige omhulling die een kunststof binnenhouder omsluit, alsmede bedrijfsuitrusting of andere constructieve uitrusting. Zij zijn zodanig geconstrueerd dat indien de uitwendige omhulling en de binnenhouder eenmaal zijn samengebouwd, deze daarna een onverbrekelijke eenheid vormen, die als zodanig wordt gevuld, opgeslagen, vervoerd en geledigd.

Combinatieverpakking (glas, porselein of aardewerk): een verpakking bestaande uit een binnenhouder van glas, porselein of aardewerk en een buitenverpakking (van metaal, hout, karton, kunststof, geëxpandeerde kunststof, etc.). Indien de verpakking eenmaal is samengebouwd, blijft deze daarna een onverbrekelijke eenheid die als zodanig wordt gevuld, opgeslagen, verzonden en geledigd.

OPMERKING:

Het "binnenelement" van een "combinatieverpakking" wordt normaliter aangeduid als "binnenhouder". Zo is bijvoorbeeld het binnenelement van een combinatieverpakking van type 6HA1 (kunststof) een dergelijke "binnenhouder", gezien het feit dat deze normaliter niet is ontworpen om een functie van omsluiting (houder) te vervullen zonder de "buitenverpakking", zodat het derhalve niet gaat om een binnenverpakking.

Combinatieverpakking (kunststof): een verpakking bestaande uit een binnenhouder van kunststof en een buitenverpakking (van metaal, karton, gelamineerd hout, etc.). Indien de verpakking eenmaal is samengebouwd, blijft deze daarna een onverbrekelijke eenheid die als zodanig wordt gevuld, opgeslagen, verzonden en geledigd.

OPMERKING:

Zie Opmerking onder "Combinatieverpakking (glas, porselein of aardewerk)".

Conformiteitsborging (radioactieve stoffen): een systematisch programma van maatregelen, dat door een bevoegde autoriteit toegepast wordt met het doel te garanderen dat de voorschriften van deze richtlijn in de praktijk in acht worden genomen.

Constructieve uitrusting:

a) van de tanks van een reservoirwagen: de buiten of binnen het reservoir aangebrachte verstevigings-, bevestigings- of beschermingselementen;

b) van de tanks van een tankcontainer: de buiten of binnen het reservoir aangebrachte verstevigings-, bevestigings-, beschermings- of stabiliseringselementen;

OPMERKING:

Voor transporttanks, zie hoofdstuk 6.7.

c) van de elementen van een batterijwagen of MEGC: de buiten of binnen het reservoir of de houder aangebrachte verstevigings-, bevestigings- of beschermings- of stabiliseringselementen;

d) van een IBC (met uitzondering van flexibele IBC's): de verstevigings-, bevestigings-, behandelings-, beschermings- of stabiliseringselementen van het verpakkingslichaam (met inbegrip van de bodempallet voor combinatie-IBC's met binnenhouder van kunststof).

Container: een hulpmiddel bij het vervoer (laadkist of dergelijke constructie),

- van permanente aard en derhalve stevig genoeg voor herhaald gebruik,

- speciaal gebouwd om het vervoer van goederen, zonder overlading van de inhoud, door een of meer vervoerswijzen te vergemakkelijken,

- voorzien van inrichtingen die de behandeling en de vastzetting vergemakkelijken, met name bij het overladen van het ene vervoermiddel op het andere,

- dat zodanig gebouwd is, dat het vullen en legen wordt vergemakkelijkt.

(Zie ook "Grote container" en "Kleine container")

Een wissellaadbak is een container die volgens de Europese norm EN 283 (versie van 1991) de volgende bijzonderheden vertoont:

- hij is wat betreft sterkte van de constructie alleen geschikt voor het vervoer met wagens of voertuigen over land of met veerboten;

- hij is niet stapelbaar,

- hij kan met middelen die zich aan boord van voertuigen bevinden op steunen worden geplaatst en daarvan weer worden weggenomen.

OPMERKING:

Onder de definitie "container" vallen noch gewone verpakkingen noch IBC's, noch tankcontainers noch wagens.

Cryo-houder: een verplaatsbare houder met warmte-isolerende bescherming voor sterk gekoelde vloeibaar gemaakte gassen met een inhoud van ten hoogste 1000 liter.

CSC: Internationale Overeenkomst voor Veilige Containers ("International Convention for Safe Containers") (Genève, 1972) zoals gewijzigd, uitgegeven door de Internationale Maritieme Organisatie (IMO) te Londen.

D

Dichtheidsproef: een beproeving, waarbij de dichtheid van een tank, verpakking of IBC alsmede de uitrusting en de afsluitinrichtingen worden beproefd.

OPMERKING:

Voor transporttanks, zie hoofdstuk 6.7.

Doos: zie Kist

Drukvat: een gelaste verplaatsbare drukhouder met een inhoud van meer dan 150 liter en niet meer dan 1000 liter (bijv. cilindervormige houders met rolbanden en houders op sleden of in raamwerken).

E

Exploitant van een tankcontainer, transporttank of reservoirwagen: de onderneming op naam waarvan de tankcontainer, transporttank of reservoirwagen is geïmmatriculeerd of anderszins ten vervoer is toegelaten.

F

Fles (cilinder): een verplaatsbare drukhouder met een inhoud van niet meer dan 150 liter.

Flessenbatterij (cilinderpakket): een verplaatsbare eenheid met flessen, die onderling door een verzamelleiding zijn verbonden en stevig bijeen worden gehouden.

Flexibele IBC: een IBC bestaande uit een verpakkingslichaam van folie, weefsel of een ander flexibel materiaal of combinaties van dit soort materialen en zonodig een binnenbekleding of binnenzak, alsmede uit bijbehorende bedrijfsuitrusting en voorzieningen voor de behandeling.

G

Gas: een stof die

a) bij 50 °C een dampdruk bezit hoger dan 300 kPa (3 bar), of

b) bij 20 °C en de standaarddruk van 101,3 kPa volledig gasvormig is.

Gascontainer met verscheidene elementen ("multiple element gas container", MEGC): een hulpmiddel bij het vervoer, dat bestaat uit elementen die door een verzamelleiding met elkaar zijn verbonden en die duurzaam in een raamwerk zijn gemonteerd. Als elementen van een gascontainer met verscheidene elementen worden beschouwd flessen, grote cilinders, drukvaten en flessenbatterijen, alsmede tanks met een inhoud van meer dan 450 liter voor gassen van klasse 2.

Gaspatroon: zie Houder, klein, met gas.

Geadresseerde: de geadresseerde volgens de vervoersovereenkomst. Indien de geadresseerde volgens de bepalingen van de vervoersovereenkomst een derde aanwijst, dan geldt deze derde als geadresseerde in de zin van deze richtlijn. Indien het vervoer plaats vindt zonder vervoersovereenkomst, dan is de geadresseerde de onderneming die de gevaarlijke goederen bij aankomst in ontvangst neemt.

Gecombineerd rail/wegvervoer: het vervoer van wegvoertuigen op spoorwagens.

Gereconditioneerde verpakking: een verpakking, in het bijzonder

a) een metalen vat:

i) dat zodanig is gereinigd dat de constructiematerialen hun oorspronkelijk uiterlijk terug hebben gekregen en alle resten van de vroegere inhoud, alsmede inwendige en uitwendige corrosie en uitwendige deklagen en etiketten zijn verwijderd;

ii) dat teruggebracht is in de oorspronkelijke vorm en oorspronkelijke gedaante, waarbij felsnaden (voor zover aanwezig) gericht en afgedicht zijn, en alle pakkingen, die geen integraal deel zijn van de verpakking, zijn vervangen; en

iii) dat na reiniging, maar vóór het opnieuw schilderen, is geïnspecteerd; verpakkingen met zichtbare gaatjes, een belangrijke vermindering van de dikte van het materiaal, vermoeiing van het metaal, beschadigde schroefdraad of sluitingen, of andere belangrijke gebreken, moeten worden afgewezen.

b) een vat of jerrycan van kunststof:

i) dat/die zodanig is gereinigd dat de constructiematerialen hun oorspronkelijk uiterlijk terug hebben gekregen en alle resten van de vroegere inhoud alsmede inwendige en uitwendige deklagen en etiketten zijn verwijderd;

ii) waarvan de pakkingen, die geen integraal deel zijn van de verpakking, zijn vervangen, en

iii) dat/die na reiniging is geïnspecteerd, waarbij verpakkingen met zichtbare beschadigingen zoals scheuren, vouwen of breuk, of beschadigde schroefdraad of sluitingen, of andere belangrijke gebreken, afgewezen moeten worden.

Gerecycleerde kunststof: materiaal dat teruggewonnen wordt uit gebruikte industriële verpakkingen en dat is gereinigd en voorbereid voor de verwerking in nieuwe verpakkingen.

Gesloten container: een volledig gesloten container met een vast dak, vaste zijwanden, vaste kopwanden en een vloer. Het begrip omvat containers met een beweegbaar dak, voor zover het dak tijdens het vervoer gesloten is.

Gesloten lading: een lading afkomstig van één afzender, die het uitsluitend gebruik van een grote container heeft, waarbij het laden en lossen geheel geschiedt op aanwijzing van deze afzender of op die van de geadresseerde.

OPMERKING:

Het overeenkomstige begrip ten behoeve van klasse 7 is "exclusief gebruik" (zie 2.2.7.2).

Gesloten wagen: een wagen met vaste wanden of schuifwanden en met een vast dak of een beweegbaar dak.

Gevaarlijke goederen: stoffen en voorwerpen, waarvan het vervoer volgens deze richtlijn is verboden of slechts onder bepaalde voorwaarden/de daarin opgenomen voorwaarden is toegestaan.

Gevaarlijke reactie:

a) een verbranding en/of een aanmerkelijke warmteontwikkeling;

b) de ontwikkeling van brandbare, verstikkende, oxiderende, en/of giftige gassen;

c) de vorming van bijtende stoffen;

d) de vorming van instabiele stoffen; of

e) een gevaarlijke drukverhoging (alleen voor tanks).

Grootste inhoud: grootste binnenvolume van houders of verpakkingen, met inbegrip van grote verpakkingen en IBC's, uitgedrukt in m3 of liters.

Grootste netto massa: de grootste netto massa van de inhoud van een enkele verpakking of de grootste gezamenlijke massa van de binnenverpakkingen en hun inhoud, uitgedrukt in kg.

Grootste toelaatbare belading (voor flexibele IBC's): de grootste netto massa, waarvoor de IBC is ontworpen en voor het vervoer waarvan de IBC is toegelaten.

Grootste toelaatbare bruto massa

a) (voor alle categorieën IBC's met uitzondering van flexibele IBC's): de massa van het verpakkingslichaam, de bedrijfsuitrusting, de constructieve uitrusting, en van de grootste toelaatbare belading voor het vervoer;

b) (voor tanks): de som van de eigen massa van de tank en de hoogste voor het vervoer toegelaten massa van de lading.

OPMERKING:

Voor transporttanks, zie hoofdstuk 6.7.

Grote cilinder ("tube") (klasse 2): een naadloze verplaatsbare drukhouder met een inhoud van meer dan 150 liter en niet meer dan 5000 liter.

Grote container:

- een container met een inhoud van meer dan 3,0 m3;

- in de zin van de CSC: een container met een grondvlak, dat begrensd is door de vier buitenhoeken,

a) van ten minste 14 m2 (150 sq ft), of

b) van ten minste 7 m2 (75 sq ft), indien de container aan de bovenzijde voorzien is van hoekstukken ("corner fittings").

OPMERKING:

Voor radioactieve stoffen, zie 2.2.7.2.

Grote verpakking: een verpakking die bestaat uit een buitenverpakking die voorwerpen of binnenverpakkingen bevat en die:

a) ontworpen is voor behandeling met mechanische hulpmiddelen en

b) een netto massa van meer dan 400 kg of een inhoud van meer dan 450 liter, maar een inhoud van ten hoogste 3,0 m3 heeft.

H

Handboek beproevingen en criteria: de derde herziene editie van de "Recommendations on the Transport of Dangerous Goods, Manual of Tests and Criteria", gepubliceerd door de Verenigde Naties (ST/SG/AC.10/11/Rev.3).

Hergebruikte verpakking: een verpakking, die na onderzoek vrij is bevonden van gebreken, die het vermogen om de prestatiebeproevingen te doorstaan verminderen; onder deze definitie vallen in het bijzonder verpakkingen, die opnieuw worden gevuld met dezelfde of gelijksoortige, verenigbare goederen, en die worden vervoerd binnen distributieketens onder controle van de afzender van het product.

Hermetisch gesloten tank: een tank waarvan de openingen hermetisch zijn gesloten en niet voorzien zijn van veiligheidskleppen, breekplaten of andere soortgelijke veiligheidsinrichtingen. Tanks, voorzien van veiligheidskleppen, voorafgegaan door een breekplaat, worden als hermetisch gesloten beschouwd. Kleppen, niet voorafgegaan door een breekplaat, die dienen ter vermijding van een onaanvaardbare onderdruk in het inwendige van de tank, zijn echter toegelaten voor zover de tank volgens de bijzondere voorschriften van hoofdstuk 4.3 tijdens het vervoer niet hermetisch moet zijn gesloten.

Hoogste bedrijfsdruk (overdruk): de hoogste van de volgende drie waarden:

a) de hoogste effectieve druk die in de tank is toegestaan tijdens het vullen (hoogste toegestane vuldruk);

b) de hoogste effectieve druk die in de tank is toegestaan tijdens het lossen (hoogste toegestane losdruk);

c) de door de vervoerde stof (met inbegrip van eventueel aanwezige vreemde gassen) veroorzaakte effectieve overdruk in de tank bij de hoogste bedrijfstemperatuur.

Tenzij in hoofdstuk 4.3 anders is voorgeschreven, mag de getalswaarde van deze bedrijfsdruk (overdruk) niet lager zijn dan de dampdruk (absolute druk) van de vervoerde stof bij 50 °C.

Bij tanks, voorzien van veiligheidskleppen (met of zonder breekplaat), is de hoogste bedrijfsdruk (overdruk) echter gelijk aan de voorgeschreven druk, waarbij deze veiligheidskleppen in werking komen. (Zie ook Beproevingsdruk, Berekeningsdruk, Losdruk en Vuldruk.)

OPMERKING:

Voor transporttanks, zie hoofdstuk 6.7.

Houder: een omhulsel, bestemd om stoffen of voorwerpen op te nemen en te bevatten met inbegrip van alle sluitingsmiddelen. Reservoirs vallen niet onder deze definitie.

OPMERKING:

Houders voor gassen van klasse 2 zijn flessen, grote cilinders, drukvaten, cryo-houders en flessenbatterijen.

Houder (voor klasse 1): als binnen- en tussenverpakkingen gebruikte kisten of dozen, flessen, blikken, vaten, potten en tubes, met inbegrip van elk soort van afsluitinrichting.

Houder, klein, met gas (gaspatroon): een niet hervulbare houder, die een gas of gasmengsel onder druk bevat. Hij kan zijn voorzien van een afsluitventiel.

Houten IBC: een IBC bestaande uit een stijf of inklapbaar houten verpakkingslichaam, voorzien van een binnenzak (maar geen binnenverpakkingen), alsmede uit de bijbehorende bedrijfsuitrusting en constructieve uitrusting.

Houten ton: een verpakking van natuurlijk hout met cirkelvormige doorsnede met gewelfde wanden, samengesteld uit duigen en bodems en voorzien van hoepels.

I

IBC ("Intermediate Bulk Container" ): een stijve of flexibele verpakking die niet in hoofdstuk 6.1 is genoemd en die:

a) een inhoud heeft van

i) ten hoogste 3,0 m3 voor vaste stoffen en vloeistoffen van de verpakkingsgroepen II en III;

ii) ten hoogste 1,5 m3 voor vaste stoffen van verpakkingsgroep I, verpakt in flexibele IBC's, IBC's van stijve kunststof, combinatie-IBC's, kartonnen IBC's of houten IBC's;

iii) ten hoogste 3,0 m3 voor vaste stoffen van verpakkingsgroep I, verpakt in metalen IBC's;

iv) ten hoogste 3,0 m3 voor radioactieve stoffen van klasse 7,

b) ontworpen is voor behandeling met mechanische hulpmiddelen;

c) de belastingen bij de behandeling en het vervoer kan doorstaan, zoals deze door beproevingen volgens hoofdstuk 6.5 vastgesteld.

(Zie ook Combinatie-IBC met binnenhouder van kunststof, Flexibele IBC, Houten IBC, IBC van stijve kunststof, Kartonnen IBC en Metalen IBC)

OPMERKING:

1. Transporttanks of tankcontainers, die voldoen aan de voorschriften van hoofdstuk 6.7 of 6.8, worden niet als IBC's beschouwd.

2. IBC's, die voldoen aan de voorschriften van hoofdstuk 6.5, worden niet als containers in de zin van deze richtlijn beschouwd.

IBC van stijve kunststof: een IBC die bestaat uit een verpakkingslichaam van stijve kunststof, dat kan zijn voorzien van een raamwerk en uit de bijbehorende bedrijfsuitrusting.

IMDG Code: "International Maritime Dangerous Goods Code", uitvoeringsbepalingen voor Hoofdstuk VII, deel A van het Internationale Verdrag voor de Veiligheid van Mensenlevens op Zee van 1974 (SOLAS-verdrag), uitgegeven door de Internationale Maritieme Organisatie (IMO) te London.

J

Jerrycan: een verpakking van metaal of kunststof met een rechthoekige of veelhoekige doorsnede, voorzien van één of meer openingen.

K

Kartonnen IBC: een IBC bestaande uit een verpakkingslichaam van karton met of zonder gescheiden deksel of bodem, zonodig voorzien van een binnenzak (maar geen binnenverpakkingen), alsmede uit de bijbehorende bedrijfsuitrusting en constructieve uitrusting.

Kist (doos): een verpakking met rechthoekige of veelhoekige dichte wanden, van metaal, hout, gelamineerd hout, houtvezelmateriaal, karton, kunststof of van een ander geschikt materiaal. Teneinde de behandeling of het openen te vergemakkelijken, of om te voldoen aan de classificatiecriteria mogen kleine openingen zijn aangebracht, voor zover de ongeschonden staat van de verpakking gedurende het vervoer hierdoor niet wordt aangetast.

Kleine container: een container met een inhoud van ten minste 1,0 m3 en ten hoogste 3,0 m3.

OPMERKING:

Voor radioactieve stoffen, zie 2.2.7.2.

Korf: een buitenverpakking met een opengewerkt oppervlak.

Kunststof weefsel (voor flexibele IBC's): materiaal, vervaardigd van verstrekte banden of enkel-voudige filamenten van een geschikte kunststof.

Kwaliteitsborging: een systematisch controle- en inspectieprogramma, dat door iedere betrokken organisatie of instantie toegepast wordt met het doel te garanderen dat de in deze richtlijn voorgeschreven veiligheidsvoorschriften in de praktijk in acht worden genomen.

L

Lichte metalen verpakking: een verpakking met cirkelvormige, elliptische, rechthoekige of veelhoekige doorsnede (ook kegelvormig), alsmede een verpakking met een kegelvormig bovenstuk of in de vorm van een emmer, vervaardigd van metaal met een wanddikte van minder dan 0,5 mm (bijv. blik), met platte of gewelfde bodem, en voorzien van één of meer openingen en niet vallend onder de definities gegeven voor vaten en jerrycans.

Losdruk: de hoogste effectieve druk, die tijdens het lossen onder druk in de tank ontwikkeld wordt.

(Zie ook Beproevingsdruk, Berekeningsdruk, Hoogste bedrijfsdruk (overdruk) en Vuldruk.)

Los gestort vervoer: zie Vervoer als los gestort goed.

M

Massa van een collo: indien niet anders is bepaald, de bruto massa van het collo.

MEGC: zie Gascontainer met verscheidene elementen.

Metalen IBC: een IBC bestaande uit een verpakkingslichaam van metaal, alsmede uit de bijbehorende bedrijfsinrichting en constructieve uitrusting.

Met dekzeil uitgeruste container: een open container die ter bescherming van de lading met een dekzeil is uitgerust.

N

N.e.g.-positie (niet elders genoemde positie): een verzamelaanduiding, waaronder stoffen, mengsels, oplossingen of voorwerpen kunnen worden ingedeeld, die

a) in hoofdstuk 3.2, Tabel A niet met name zijn genoemd, en

b) chemische, fysische en/of gevaarseigenschappen bezitten, die overeenkomen met de klasse, de classificatiecode, de verpakkingsgroep en de benaming van de n.e.g.-positie.

Nominale inhoud van de houder: het nominale volume in liters van de gevaarlijke stof in de houder. Voor flessen met samengeperste gassen moet de nominale inhoud overeenkomen met de waterinhoud van de fles.

O

Omgebouwde verpakking: een verpakking, in het bijzonder

a) een metalen vat:

i) dat, uitgaand van een type dat niet voldoet aan de voorschriften van hoofdstuk 6.1, als gevolg van het productieproces overgaat in een UN-verpakkingstype, dat aan deze voorschriften voldoet;

ii) dat door de transformatie van een UN-verpakkingstype, dat aan de voorschriften van hoofdstuk 6.1 voldoet, overgaat in een ander type dat aan deze voorschriften voldoet; of

iii) waarbij vast bevestigde onderdelen van de constructie (zoals niet-afneembare deksels) worden verwisseld;

b) een kunststof vat:

i) dat door de transformatie van een UN-verpakkingstype overgaat in een ander UN-verpakkingstype (bijv. 1H1 in 1H2), of

ii) waarbij vast bevestigde onderdelen van de constructie worden verwisseld.

Omgebouwde vaten zijn onderworpen aan de voorschriften van hoofdstuk 6.1, die gelden voor nieuwe vaten van hetzelfde type.

Onderneming: elke natuurlijke persoon, elke rechtspersoon met of zonder winstoogmerk, elke vereniging of groep van personen zonder rechtspersoonlijkheid en met of zonder winstoogmerk, alsmede elk onder de overheid ressorterend lichaam, ongeacht of het een eigen rechtspersoonlijkheid bezit of afhankelijk is van een autoriteit met rechtspersoonlijkheid.

Open container: een container met open dak of een platte container.

Open wagen: een wagen met of zonder kopwanden en zijwanden, waarvan het laadoppervlak open is.

Oververpakking: een omhulling die gebruikt wordt door één enkele afzender met het doel om één of meer colli te bevatten en een eenheid te vormen die tijdens het vervoer gemakkelijker kan worden behandeld en gestuwd.

Voorbeelden van oververpakkingen zijn:

a) een laadplateau, zoals een pallet waarop meerdere colli worden geplaatst of gestapeld en die door banden van kunststof, krimp- of rekfolie of andere geschikte middelen worden vastgezet, of

b) een beschermende buitenverpakking zoals een kist of een krat.

OPMERKING:

Voor radioactieve stoffen, zie definitie van "oververpakking" in 2.2.7.2.

P

"Portable tank": zie Transporttank.

R

Reservoir: het cilindrische deel en de bodems van de tank die de stof bevatten (met inbegrip van de openingen en de bijbehorende deksels).

OPMERKING:

1. Houders vallen niet onder deze definitie

2. Voor transporttanks, zie hoofdstuk 6.7.

Reservoirwagen: een wagen voor het vervoer van vloeibare, gasvormige, poedervormige of korrelvormige stoffen, die bestaat uit een opbouw met één of meer tanks, daaronder begrepen de uitrustingsdelen en een onderstel voorzien van eigen uitrustingsdelen (loopwerk, vering, stoot- en trekwerk, remmen en opschriften)

OPMERKING:

Onder reservoirwagens vallen ook wagens met afneembare tanks.

S

SADT ("self-accelerating decomposition temperature"): de laagste temperatuur, waarbij een zichzelf-versnellende ontleding kan optreden van een stof, in de verpakking zoals gebruikt tijdens het vervoer. De voorschriften voor de bepaling van de SADT en van de effecten bij verwarming onder opsluiting, zijn opgenomen in het Handboek beproevingen en criteria, deel II.

Samengestelde verpakking: een samenstel van verpakkingen, ten behoeve van vervoersdoel-einden, bestaande uit één of meer binnenverpakkingen, die volgens 4.1.1.5 in een buitenverpakking zijn geplaatst.

OPMERKING:

Het "binnenelement" van de "samengestelde verpakking" wordt altijd als "binnenverpakking" en niet "binnenhouder" aangeduid. Een glazen fles is een voorbeeld van een dergelijke "binnenverpakking".

Sluiting: een voorziening die ertoe dient de opening van een houder te sluiten.

Spoel (klasse 1): een inrichting van kunststof, hout, karton, metaal of van een ander geschikt materiaal die bestaat uit een centrale spindel en eventuele zijwanden aan elk uiteinde van de spindel. De voorwerpen en de stoffen moeten kunnen worden opgerold op de spindel en in voorkomend geval vastgehouden worden door de zijwanden.

Spoorweginfrastructuur: alle railwegen en vaste installaties, voor zover deze voor het rijden van spoorwegmaterieel en voor de verkeersveiligheid noodzakelijk zijn.

Spuitbus (aërosol): een niet hervulbare houder van metaal, glas of kunststof, die een gas of gasmengsel onder druk bevat, al dan niet met een vloeibare, pasteuze of poedervormige stof, en voorzien van een aftapinrichting die het mogelijk maakt, dat de inhoud wordt uitgestoten in de vorm van een suspensie van vaste of vloeibare deeltjes in een gas, in de vorm van schuim, pasta of poeder of in vloeibare of gasvormige toestand.

Stijve binnenhouder (voor combinatie-IBC's): een houder die zijn normale vorm in lege toestand behoudt zonder dat de sluitingen zich op de juiste plaats bevinden en zonder steun van de uitwendige omhulling. Binnenhouders die niet "stijf" zijn, worden als "flexibel" beschouwd.

Stofdichte verpakking: een verpakking die geen droge inhoud doorlaat met inbegrip van poedervormige vaste stoffen die tijdens het vervoer zijn ontstaan.

T

Tank: een reservoir met inbegrip van de bedrijfsuitrusting en de constructieve uitrusting.

OPMERKING:

Voor transporttanks, zie hoofdstuk 6.7.

Tankcontainer: een hulpmiddel bij het vervoer dat voldoet aan de definitie van container en dat bestaat uit een reservoir en uitrustingsdelen, daaronder begrepen de uitrustingsdelen die verplaatsing van de tankcontainer mogelijk maken zonder een aanmerkelijke wijziging te brengen in de ligging van de tankcontainer in de evenwichtstoestand en dat gebruikt wordt voor het vervoer van gasvormige, vloeibare, poedervormige of korrelvormige stoffen, met een inhoud groter dan 0,45 m3 (450 liter).

OPMERKING:

IBC's, die voldoen aan de voorschriften van hoofdstuk 6.5, worden niet beschouwd als tankcontainers

Technische instructies van de ICAO: de "Technical Instructions for the Safe Transport of Dangerous Goods by Air", ter aanvulling van Aanhangsel 18 bij het Verdrag van Chicago voor het internationale burgerluchtvaartverkeer (Chicago, 1944), uitgegeven door de Internationale Organisatie voor de Burgerluchtvaart (ICAO), Montreal.

Transporttank: een multimodale tank met een inhoud van meer dan 450 liter die overeenkomt met de definitie in hoofdstuk 6.7 of in de IMDG Code en die in hoofdstuk 3.2, tabel A, kolom (10), met een transporttankinstructie (T-code) is aangeduid.

Tray (klasse 1): een schaal van metaal, kunststof, karton of ander geschikt materiaal, geplaatst in de binnen-, tussen- of buitenverpakkingen en die een compacte stuwage in deze verpakkingen mogelijk maakt. Het oppervlak van de trays mag zodanig zijn gevormd, dat de verpakkingen of de voorwerpen daarin ingezet, veilig vastgehouden en onderling gescheiden kunnen worden.

Tussenverpakking: een verpakking die zich bevindt tussen binnenverpakkingen of voorwerpen en een buitenverpakking.

U

UN-nummer: vier-cijferig nummer, bedoeld als identificatienummer van stoffen of voorwerpen overeenkomstig de VN-modelbepalingen.

V

Vacuümklep: een door druk automatisch werkende veerbelaste inrichting ter bescherming van de tank tegen een ontoelaatbare inwendige onderdruk.

Vaste stof:

a) een stof met een smeltpunt of een beginsmeltpunt hoger dan 20 °C bij een druk van 101,3 kPa, of

b) een stof die volgens de beproevingsmethode ASTM D 4359-90 niet vloeibaar is en die volgens de criteria van de in 2.3.4 beschreven beproevingsmethode voor de bepaling van het vloeigedrag (penetrometermethode) dikvloeibaar is;

Vaste tank: een tank met een capaciteit groter dan 1000 liter, die blijvend gemonteerd is op een wagen (die aldus een reservoirwagen wordt) of die een integraal deel van het onderstel van een dergelijke wagen uitmaakt.

Vat: een cilindrische verpakking van metaal, karton, kunststof, gelamineerd hout of van een ander geschikt materiaal, met platte of gewelfde bodem. Onder deze definitie vallen ook verpakkingen met een andere vorm, bijv. ronde verpakkingen met een kegelvormig bovenstuk of verpakkingen in de vorm van een emmer. Houten tonnen en jerrycans vallen niet onder deze definitie.

Veiligheidsklep: een door druk automatisch werkende veerbelaste inrichting ter bescherming van de tank tegen een ontoelaatbare inwendige overdruk.

Verpakker: de onderneming die de gevaarlijke goederen in verpakkingen, met inbegrip van grote verpakkingen en IBC's, doet en zo nodig de colli voor het vervoer voorbereidt.

Verpakking: een houder en alle andere elementen of materialen die noodzakelijk zijn om het mogelijk te maken dat de houder zijn functie van omsluiten/vasthouden vervult.

[Zie ook Bergingsverpakking, Binnenverpakking, Buitenverpakking, Combinatieverpakking (glas, porselein of aardewerk), Combinatieverpakking (kunststof), Gereconditioneerde verpakking, Grote verpakking, IBC, Hergebruikte verpakking, Lichte metalen verpakking, Omgebouwde verpakking, Samengestelde verpakking, Stofdichte verpakking en Tussenverpakking.]

OPMERKING:

Voor radioactieve stoffen, zie 2.2.7.2.

Verpakkingsgroep: een groep, waarin bepaalde stoffen op grond van hun gevaarlijkheid tijdens het vervoer zijn ingedeeld voor verpakkingsdoeleinden. De verpakkingsgroepen hebben de volgende betekenis, die in Deel 2 nader wordt verklaard:

verpakkingsgroep I: zeer gevaarlijke stoffen

verpakkingsgroep II: gevaarlijke stoffen

verpakkingsgroep III: minder gevaarlijke stoffen.

OPMERKING:

Bepaalde voorwerpen, die gevaarlijke stoffen bevatten, zijn ook in een verpakkingsgroep ingedeeld.

Verpakkingslichaam (voor alle categorieën IBC's met uitzondering van combinatie-IBC's): de eigenlijke houder met inbegrip van de openingen en hun sluitingen, echter zonder de bedrijfsuitrusting.

Vervoer: de verplaatsing van gevaarlijke goederen, met inbegrip van voor het vervoer noodzakelijk oponthoud en met inbegrip van voor het verkeer noodzakelijk verblijf van gevaarlijke goederen in de wagens, tanks en in de containers vóór, tijdens en na de verplaatsing.

Onder deze definitie valt ook de tijdelijke tussenopslag van gevaarlijke goederen voor de verandering van wijze van vervoer of vervoermiddel (overslag). Dit is van toepassing onder voorwaarde dat de vervoerdocumenten, waaruit de plaats van verzending en bestemming blijken, op verzoek kunnen worden getoond en dat de verpakking en de tanks gedurende de tussenopslag niet worden geopend, behalve voor controles door de bevoegde autoriteit.

OPMERKING:

Voor radioactieve stoffen, zie 2.2.7.2.

Vervoer als los gestort goed: vervoer van onverpakte vaste stoffen of voorwerpen in wagens of containers; deze definitie geldt niet voor goederen die als colli worden vervoerd, en evenmin voor stoffen die in tanks worden vervoerd.

Vervoerder: de onderneming die het vervoer met of zonder vervoersovereenkomst uitvoert.

Verzamelaanduiding: een gedefinieerde groep van stoffen of voorwerpen (zie 2.1.1.2, letters B, C en D).

Vlampunt: de laagste temperatuur van een vloeistof, waarbij de damp daarvan met lucht een ontvlambaar mengsel vormt.

Vloeistof: een stof die bij 50 °C een dampdruk heeft van ten hoogste 300 kPa (3 bar), en bij 20 °°C en een druk van 101,3 kPa niet volledig gasvormig is, en die

a) bij een druk van 101,3 kPa een smeltpunt of beginsmeltpunt heeft van 20 °C of lager, of

b) die volgens de beproevingsmethode ASTM D 4359-90 vloeibaar is, of

c) volgens de criteria van de in 2.3.4 beschreven beproevingsmethode voor de bepaling van het vloeigedrag (penetrometermethode) niet dikvloeibaar is.

OPMERKING:

Als vervoer in vloeibare toestand, in de zin van de tankvoorschriften, wordt beschouwd:

- vervoer van vloeistoffen volgens bovenstaande definitie, of

- vervoer van vaste stoffen die in gesmolten toestand ten vervoer worden aangeboden.

VN-modelbepalingen: de "Model Regulations", opgenomen als bijlage bij de elfde herziene editie van de "Recommendations on the Transport of Dangerous Goods", gepubliceerd door de Verenigde Naties (ST/SG/AC.10/1/Rev.11).

VN-nummer: zie UN-nummer.

Voorziening voor de behandeling (voor flexibele IBC's): draagbanden, lussen, ogen of raamwerken die aan het verpakkingslichaam van de IBC zijn bevestigd, of die zijn gevormd uit een verlenging van het materiaal waarvan het verpakkingslichaam is vervaardigd.

Vuldruk: de hoogste effectieve druk die tijdens het vullen onder druk in de tank ontwikkeld wordt.

(Zie ook Beproevingsdruk, Berekeningsdruk, Hoogste bedrijfsdruk (overdruk) en Losdruk.)

Vuller: de onderneming die gevaarlijke goederen laadt in een tank (reservoirwagen, wagen met afneembare tanks, transporttank of tankcontainer), in een batterijwagen of MEGC en/of los gestort in een wagen, grote container of kleine container.

W

Wagen: een spoorwegvoertuig zonder eigen voortbewegingsinrichting, dat op eigen wielen langs spoorstaven kan rijden en bestemd is voor het vervoer van goederen.

Wagen met dekzeil: open wagen die ter bescherming van de lading voorzien is van dekzeil.

Wagenlading: het exclusieve gebruik van een wagen, onafhankelijk van het feit, of de laadruimte van de wagen volledig of slechts ten dele wordt gebruikt.

OPMERKING:

Het overeenkomstige begrip ten behoeve van klasse 7 is "exclusief gebruik" (zie 2.2.7.2).

Wissellaadbak: zie Container.

Wissellaadtank: wordt beschouwd als een tankcontainer

Z

Zacht staal: staal met een minimum treksterkte tussen 360 N/mm2 en 440 N/mm2.

OPMERKING:

Voor transporttanks, zie hoofdstuk 6.7.

Zak: een flexibele verpakking van papier, kunststof folie, textiel, geweven materiaal of van een ander geschikt materiaal.

Zending: een collo of colli of lading gevaarlijke goederen, dat/die door een afzender ten vervoer wordt aangeboden.

1.2.2. Meeteenheden

1.2.2.1.

>RUIMTE VOOR DE TABEL>

1.2.2.2. Tenzij uitdrukkelijk anders is aangegeven, betekent het teken "%" in deze richtlijn:

a) voor mengsels van vaste stoffen of vloeistoffen, alsmede voor oplossingen of met een vloeistof bevochtigde vaste stoffen: het massapercentage ten opzichte van de totale massa van het mengsel, de oplossing of de bevochtigde stof;

b) voor mengsels van samengeperste gassen, indien zij onder druk worden gevuld, het volumepercentage ten opzichte van het totale volume van het gasmengsel, of, indien zij op massa worden gevuld, het massapercentage ten opzichte van de totale massa van het mengsel;

c) voor vloeibaar gemaakte gasmengsels alsmede onder druk opgeloste gassen: het massapercentage ten opzichte van de totale massa van het mengsel.

1.2.2.3. Drukken van elke aard in verband met houders (bijvoorbeeld beproevingsdruk, inwendige druk, openingsdruk van veiligheidskleppen) worden steeds aangegeven als manometrische druk (overdruk ten opzichte van de atmosferische druk); de dampdruk daarentegen wordt steeds aangegeven als absolute druk.

1.2.2.4. Indien deze richtlijn voor houders een vullingsgraad voorschrijft, dan heeft deze steeds betrekking op een temperatuur van de stoffen van 15 °C, voor zover niet een andere temperatuur is aangegeven.

HOOFDSTUK 1.3

Opleiding van personen die betrokken zijn bij het vervoer van gevaarlijke goederen

1.3.1. Toepassingsgebied

De personen die werkzaam zijn bij de betrokkenen overeenkomstig hoofdstuk 1.4 en wier taken betrekking hebben op het vervoer van gevaarlijke goederen, moeten worden opgeleid, al naar gelang de eisen die het vervoer van gevaarlijke goederen aan hun verantwoordelijkheden en taken stelt.

OPMERKING:

Wat betreft de opleiding van de veiligheidsadviseur, zie 1.8.3.

1.3.2. Aard van de opleiding

De opleiding moet, al naar gelang de verantwoordelijkheden en taken van de betreffende persoon, in de volgende vorm geschieden:

1.3.2.1. Introductie

Het personeel moet vertrouwd gemaakt worden met de algemene bepalingen van de voorschriften voor het vervoer van gevaarlijke goederen.

1.3.2.2. Functie-specifieke opleiding

Het personeel moet een gedetailleerde opleiding in de bepalingen van de regelgeving inzake het vervoer van gevaarlijke goederen krijgen die direct aansluit op hun taken en verantwoordelijkheden.

Indien het vervoer van gevaarlijke goederen een multimodaal vervoersproces inhoudt, moet het personeel zijn geïnformeerd over de voorschriften die van toepassing zijn op de andere vervoerswijzen.

1.3.2.3. Veiligheidsopleiding

In verband met de mogelijke gevaren van verwonding of blootstelling als gevolg van incidenten bij het vervoer van gevaarlijke goederen, met inbegrip van laden en lossen, moet het personeel worden opgeleid inzake de risico's en gevaren die samenhangen met de gevaarlijke goederen.

De opleiding moet tot doel hebben het personeel bewust te maken van de veilige behandelings- en noodprocedures.

1.3.2.4. Opleiding voor klasse 7

Ten behoeve van klasse 7 moet het personeel een geëigende opleiding krijgen betreffende de stralingsgevaren en de te nemen voorzorgsmaatregelen om hun blootstelling te beperken en die van andere personen, die door hun handelingen zouden kunnen worden getroffen.

1.3.3. Documentatie

De gegevens omtrent alle genoten opleidingen moeten zowel door de werkgever als door de werknemer bewaard worden en bij aanvang van een nieuwe betrekking gecontroleerd worden.

De opleiding moet periodiek worden aangevuld met bijscholingscursussen om rekening te houden met wijzigingen in de regelgeving.

HOODSTUK 1.4

Veiligheidsplichten van de betrokkenen

1.4.1. Algemene zorg voor de veiligheid

1.4.1.1. De bij het vervoer van gevaarlijke goederen betrokkenen moeten overeenkomstig de aard en de omvang van de te voorziene gevaren maatregelen treffen, om schadegevallen te verhinderen en indien schade optreedt, de omvang daarvan zo beperkt mogelijk te houden. Zij moeten in elk geval de voor hen geldende bepalingen van deze richtlijn in acht nemen.

1.4.1.2. De betrokkenen moeten een mogelijk direct gevaar voor de openbare veiligheid onmiddellijk melden aan de instanties voor de hulpverlening en de veiligheid en zij moeten deze instanties voorzien van de voor hun optreden noodzakelijke informatie.

1.4.1.3. In deze richtlijn kunnen bepaalde plichten van de betrokkene nader worden vastgelegd.

Onder voorwaarde dat de in 1.4.2 en 1.4.3 genoemde plichten in acht worden genomen, kan een lidstaat in zijn nationale wetgeving de plichten die rusten op een van de genoemde betrokkenen overdragen op één of meer andere betrokkenen, indien deze staat van opvatting is, dat dit niet leidt tot een verlaging van het veiligheidsniveau.

De bepalingen van 1.2.1, 1.4.2 en 1.4.3 inzake de definities van de betrokkenen en de voor hen geldende plichten zijn niet van invloed op de voorschriften van het nationale recht inzake de juridische gevolgen (strafstelling, aansprakelijkheid, enz.), die samenhangen met het feit of de bedoelde betrokkene bijvoorbeeld een rechtspersoon, een natuurlijk persoon, een voor eigen rekening werkzaam persoon, een werkgever of een werknemer.

1.4.2. Plichten van de belangrijkste betrokkenen

1.4.2.1. Afzender

1.4.2.1.1. De afzender van gevaarlijke goederen is verplicht een zending ten vervoer aan te bieden, die voldoet aan de voorschriften van deze richtlijn. In het kader van 1.4.1 moet hij in het bijzonder:

a) zich ervan vergewissen dat de gevaarlijke goederen overeenkomstig deze richtlijn zijn ingedeeld en ten vervoer zijn toegelaten;

b) aan de vervoerder de vereiste gegevens en informatie en eventueel de vereiste vrachtbrieven en begeleidende documenten (vergunningen, toelatingen, mededelingen, certificaten, enz.) leveren, in het bijzonder met inachtneming van de voorschriften van hoofdstuk 5.4 en van de tabellen van deel 3;

c) uitsluitend verpakkingen, grote verpakkingen, IBC's en tanks (reservoirwagens, batterijwagens, wagens met afneembare tanks, MEGC's, transporttanks of tankcontainers) gebruiken, die voor het vervoer van de betreffende goederen zijn toegelaten en geschikt zijn, alsmede van de in deze richtlijn voorgeschreven kenmerking zijn voorzien;

d) de voorschriften voor de wijze van verzending en de beperkingen van de verzending in acht nemen;

e) ervoor zorgen dat ook ongereinigde en niet ontgaste lege tanks (reservoirwagens, batterijwagens, wagens met afneembare tanks, MEGC's, transporttanks of tankcontainers) of ongereinigde lege wagens, grote en kleine containers voor los gestort goed op de juiste wijze van kenmerking en etiketten worden voorzien en dat ongereinigde lege tanks op dezelfde wijze gesloten zijn en dezelfde waarborgen van dichtheid bieden als in gevulde toestand.

1.4.2.1.2. Indien de afzender gebruik maakt van diensten van andere betrokkenen (verpakker, belader, vuller, enz.), dan moet hij geschikte maatregelen treffen om te waarborgen dat de zending aan de voorschriften van deze richtlijn voldoet. Hij kan echter in de gevallen van 1.4.2.1.1 a), b), c) en e), vertrouwen op de informatie en gegevens die hem door andere betrokkenen ter beschikking zijn gesteld.

1.4.2.1.3. Indien de afzender in opdracht van een derde handelt, dan moet deze derde de afzender schriftelijk wijzen op het gevaarlijke goed en hem alle informatie en documenten, die ter vervulling van zijn plichten noodzakelijk zijn, ter beschikking te stellen.

1.4.2.2. Vervoerder

1.4.2.2.1. De vervoerder, die de gevaarlijke goederen op de plaats van vertrek aanneemt, moet in het kader van sectie 1.4.1 door representatieve steekproeven in het bijzonder

a) controleren of de te vervoeren gevaarlijke goederen overeenkomstig deze richtlijn ten vervoer zijn toegelaten;

b) zich ervan vergewissen dat de voorgeschreven documenten bij het vervoerdocument zijn gevoegd en doorgezonden worden;

c) door middel van een visuele controle vaststellen dat de wagens en de lading geen duidelijke gebreken, geen lekkage of scheuren vertonen, dat geen uitrustingsdelen ontbreken, enz.;

d) zich ervan vergewissen dat bij reservoirwagens, batterijwagens, wagens met afneembare tanks, transporttanks, tankcontainers en MEGC's de datum van de volgende beproeving niet is overschreden;

e) controleren, of de wagens niet zijn overbeladen;

f) zich ervan vergewissen dat de voor de wagens voorgeschreven gevaarsetiketten en kenmerkingen zijn aangebracht;

Dit moet worden gedaan aan de hand van de vervoerdocumenten en de begeleidende documenten, door een visuele controle van de wagen of de containers en eventueel van de lading.

Aan de bepalingen van deze paragraaf wordt geacht te zijn voldaan, indien punt 5 van UIC-fiche 471-3 wordt toegepast.

1.4.2.2.2. De vervoerder kan echter in de gevallen bedoeld in 1.4.2.2.1 a), b), e) en f), vertrouwen op de informatie en gegevens die hem door andere betrokkenen ter beschikking zijn gesteld.

1.4.2.2.3. Indien de vervoerder overeenkomstig 1.4.2.2.1 een overtreding van de voorschriften van deze richtlijn vaststelt, dan mag hij deze zending niet verder vervoeren totdat aan de voorschriften is voldaan.

1.4.2.2.4. Indien tijdens het vervoer een overtreding wordt vastgesteld die mogelijk kan leiden tot een vermindering van de veiligheid, dan moet de zending met inachtneming van de eisen van de verkeersveiligheid en het veilige parkeren, alsmede de eisen van de openbare veiligheid zo snel mogelijk worden opgehouden.

Het vervoer mag slechts worden voortgezet indien aan de voorschriften is voldaan. De voor het resterende vervoerstraject bevoegde autoriteit(en) kan (kunnen) voor de voortzetting van het vervoer goedkeuring verlenen.

Indien niet aan de voorschriften kan worden voldaan en indien voor het resterende vervoerstraject geen goedkeuring wordt verleend, dan verleent (verlenen) de bevoegde autoriteit(en) de vervoerder de noodzakelijke administratieve ondersteuning. Deze bepaling is ook van toepassing, indien de vervoerder de bevoegde autoriteit(en) meedeelt, dat de gevaarlijke eigenschappen van de ten vervoer aangeboden goederen aan hem door de afzender niet duidelijk zijn medegedeeld en hij op grond van in het bijzonder het voor de vervoersovereenkomst geldende recht wenst de goederen te lossen, te vernietigen of onschadelijk te maken.

1.4.2.3. Geadresseerde

1.4.2.3.1. De geadresseerde is verplicht, de aanneming van het goed niet zonder dwingende redenen te vertragen en na het lossen te controleren of de voorschriften van deze richtlijn die hem betreffen zijn nageleefd.

In het kader van 1.4.1 moet hij in het bijzonder:

a) in de volgens deze richtlijn bedoelde gevallen de voorgeschreven reiniging en decontaminatie van wagens en containers uitvoeren;

b) ervoor zorgen dat bij volledig geloste en gereinigde, ontgaste en gedecontamineerde wagens en containers geen grote etiketten en oranje kenmerking meer zichtbaar zijn.

Een wagen of container mag pas worden teruggegeven of hergebruikt indien de bovengenoemde voorschriften nageleefd zijn.

1.4.2.3.2. Indien de geadresseerde gebruikmaakt van de diensten van andere betrokkenen (losser, reiniger, decontaminatiebedrijf, enz.), dan moet hij geschikte maatregelen treffen om te waarborgen dat de voorschriften van 1.4.2.3.1 worden nageleefd.

1.4.3. Plichten van andere betrokkenen

In het onderstaande zijn de andere betrokkenen en hun plichten bij wijze van voorbeeld aangegeven. De plichten van de andere betrokkenen vloeien voort uit bovenstaande sectie 1.4.1, voor zover deze betrokkenen weten of zouden moeten weten, dat zij hun opdrachten uitvoeren in het kader van vervoer dat is onderworpen aan deze richtlijn.

1.4.3.1. Belader

1.4.3.1.1. In het kader van 1.4.1 heeft de belader in het bijzonder de volgende plichten:

Hij

a) mag gevaarlijke goederen slechts aan de vervoerder aanbieden, indien zij volgens deze richtlijn vervoerd mogen worden;

b) moet bij het aanbieden ten vervoer van verpakte gevaarlijke goederen of van ongereinigde lege verpakkingen controleren of de verpakking is beschadigd. Hij mag een collo, waarvan de verpakking is beschadigd, in het bijzonder wanneer deze lekt, zodat de gevaarlijke stof naar buiten komt of kan komen, slechts ten vervoer aanbieden nadat het gebrek is opgeheven; hetzelfde geldt voor ongereinigde lege verpakkingen;

c) moet bij het laden van gevaarlijke goederen in wagens, grote of kleine containers de bijzondere voorschriften voor het laden en de behandeling naleven;

d) moet wanneer hij de gevaarlijke goederen rechtstreeks aan de vervoerder ten vervoer aanbiedt, de voorschriften voor de etikettering en de oranje kenmerking naleven;

e) moet bij het laden van colli de samenladingsverboden naleven, daarbij tevens rekening houdend met gevaarlijke goederen die zich reeds in de wagen of de grote container bevinden. Voorts moet hij de voorschriften voor de scheiding van levensmiddelen, genotmiddelen of voer voor dieren naleven.

1.4.3.1.2. De belader mag echter in de gevallen in 1.4.3.1.1 a), d) en e) vertrouwen op de informatie en gegevens die hem door andere betrokkenen ter beschikking zijn gesteld.

1.4.3.2. Verpakker

In het kader van 1.4.1 moet de verpakker in het bijzonder het volgende naleven:

a) de verpakkingsvoorschriften en de voorschriften voor de gezamenlijke verpakking, almede

b) indien hij de colli voorbereidt voor het vervoer, de voorschriften voor de kenmerking en etikettering van de colli.

1.4.3.3. Vuller

In het kader van 1.4.1 heeft de vuller in het bijzonder de volgende plichten:

Hij

a) moet zich vóór het vullen van de tanks ervan vergewissen dat de tanks en de uitrustingsdelen technisch in goede staat zijn;

b) moet zich ervan vergewissen dat bij reservoirwagens, batterijwagens, wagens met afneembare tanks, transporttanks, tankcontainers en MEGC's de datum van de volgende beproeving niet is overschreden;

c) mag tanks slechts vullen met gevaarlijke goederen waarvoor deze tanks zijn toegelaten;

d) moet bij het vullen van tanks de bepalingen betreffende gevaarlijke goederen in direct aan elkaar grenzende compartimenten van de tank naleven;

e) moet bij het vullen van de tanks de hoogst toelaatbare vullingsgraad of de hoogst toelaatbare massa van de vulling per liter inhoud voor de te beladen stof aanhouden;

f) moet na het vullen van de tanks de dichtheid van de afsluitinrichtingen controleren;

g) moet erop letten dat zich aan de buitenzijde van de door hem gevulde tanks geen gevaarlijke resten van de inhoud bevinden;

h) moet, indien hij de gevaarlijke goederen voor het vervoer voorbereidt, ervoor zorgen dat op de door hem gevulde tanks alsmede wagens, grote en kleine containers voor los gestort goed de voorgeschreven oranje kenmerking en (grote) etiketten aangebracht zijn overeenkomstig de voorschriften;

i) moet vóór en na het vullen van reservoirwagens met vloeibaar gemaakte gassen de daarvoor geldende bijzondere controlevoorschriften naleven.

1.4.3.4. Exploitant van een tankcontainer of transporttank

In het kader van 1.4.1 moet de exploitant van een tankcontainer of transporttank in het bijzonder ervoor zorgen dat:

a) de voorschriften betreffende constructie, uitrusting, beproevingen en kenmerking worden nage-leefd;

b) het onderhoud van de tanks en de uitrusting daarvan op een wijze wordt uitgevoerd, die waarborgt dat de tankcontainer of de transporttank onder normale bedrijfsomstandigheden tot de volgende beproeving voldoet aan de voorschriften van deze richtlijn;

c) een buitengewone keuring wordt uitgevoerd, indien de veiligheid van het reservoir of de uitrustingsdelen door herstelling, ombouw of een ongeval mogelijk verminderd is.

1.4.3.5. Exploitant van een reservoirwagen

In het kader van 1.4.1 moet de exploitant van een reservoirwagen in het bijzonder ervoor zorgen dat:

a) de voorschriften betreffende constructie, uitrusting, beproevingen en kenmerking worden nageleefd;

b) het onderhoud van de tanks en de uitrusting daarvan op een wijze wordt uitgevoerd, die waarborgt dat de reservoirwagen onder normale bedrijfsomstandigheden tot de volgende beproeving voldoet aan de voorschriften van deze richtlijn;

c) een buitengewone keuring wordt uitgevoerd, indien de veiligheid van het reservoir of de uitrustingsdelen door herstelling, ombouw of een ongeval mogelijk verminderd is.

HOOFDSTUK 1.5

Afwijkingen

1.5.1. Tijdelijke afwijkingen

1.5.1.1. Teneinde de voorschriften van deze richtlijn aan te passen aan de technische en industriële ontwikkeling kunnen de bevoegde autoriteiten van de lidstaten rechtstreeks onderling overeenkomen, dat op hun grondgebied bij wijze van tijdelijke afwijking van de voorschriften van deze richtlijn bepaalde vervoeren zijn toegestaan, voor zover daardoor de veiligheid niet nadelig wordt beïnvloed. Deze afwijkingen moeten door de autoriteit die het initiatief tot deze tijdelijke afwijking heeft genomen, worden meegedeeld aan de Commissie.

OPMERKING:

De "speciale regeling" volgens 1.7.4 wordt niet beschouwd als een tijdelijke afwijking in de zin van deze sectie.

1.5.1.2. De geldigheidsduur van de tijdelijke afwijking mag ten hoogste vijf jaar bedragen, te rekenen vanaf de datum waarop deze in werking treedt. De tijdelijke afwijking vervalt automatisch op de datum waarop een overeenkomstige wijziging van deze richtlijn in werking treedt.

1.5.1.3. Vervoer op grond van tijdelijke afwijkingen is vervoer overeenkomstig deze richtlijn.

1.5.2. Militaire zendingen

Voor militaire zendingen, dat wil zeggen zendingen met stoffen of voorwerpen van klasse 1, die toebehoren aan de krijgsmacht of waarvoor de krijgsmacht verantwoordelijk is, gelden afwijkende voorschriften [zie 5.2.1.5, 5.2.2.1.8, 5.3.1.1.2 en 5.4.1.2.1 f) alsmede 7.2.4, bijzondere bepaling W 2].

HOOFDSTUK 1.6

Overgangsvoorschriften

1.6.1. Diversen

1.6.1.1. Stoffen en voorwerpen van deze richtlijn mogen tot en met 31 december 2002 worden vervoerd volgens de voorschriften van deze richtlijn van toepassing tot en met 30 juni 2001.

OPMERKING:

1. Voor de vermelding in de vrachtbrief, zie 5.4.1.1.12.

2. Voor het vervoer van stoffen van klasse 7 gelden afwijkende overgangsvoorschriften (zie 1.6.6.4).

1.6.1.2. De gevaarsetiketten die overeenkomen met de tot en met 31 december 1998 voorgeschreven modellen, mogen nog worden gebruikt totdat de voorraad is uitgeput.

1.6.1.3. Stoffen en voorwerpen van klasse 1, die toebehoren aan de krijgsmacht van een lidstaat en die vóór 1 januari 1990, in overeenstemming met de destijds geldende voorschriften van het RID(6), verpakt zijn, mogen na 31 december 1989 worden vervoerd onder voorwaarde dat de verpakkingen in goede staat verkeren en dat in de vrachtbrief wordt vermeld, dat het militaire goederen betreft, die vóór 1 januari 1990 zijn verpakt. De overige, vanaf 1 januari 1990 geldende voorschriften voor deze klasse moeten in acht worden genomen.

1.6.1.4. Stoffen en voorwerpen van klasse 1, die tussen 1 januari 1990 en 31 december 1996 in overeenstemming met de gedurende die periode geldende voorschriften van het RID(7) verpakt zijn, mogen na 31 december 1996 worden vervoerd onder voorwaarde dat de verpakkingen in goede staat verkeren en dat in de vrachtbrief wordt aangegeven, dat het goederen van klasse 1 betreft, die tussen 1 januari 1990 en 31 december 1996 verpakt zijn.

1.6.1.5. IBC's die gebouwd zijn volgens de vóór 1 januari 1999 geldende voorschriften van rn. 405 (5) en 555 (3), maar die echter niet voldoen aan de met ingang van 1 januari 1999 geldende voorschriften van rn. 405 (5) en 555 (3), mogen verder worden gebruikt.

1.6.2. Houders voor gassen van klasse 2

1.6.2.1. Houders die vóór 1 januari 1997 gebouwd zijn en die niet voldoen aan de vanaf 1 januari 1997 geldende voorschriften van het RID, maar waarin het vervoer toegestaan was volgens de voorschriften van het RID van toepassing tot 31 december 1996, mogen na dit tijdstip verder gebruikt worden, onder voorwaarde dat aan de in de verpakkingsinstructies P200 en P203 beschreven voorschriften voor de periodieke beproevingen wordt voldaan.

1.6.2.2. Flessen volgens de definitie in sectie 1.2.1, die vóór 1 januari 1997 aan een eerste of periodieke beproeving zijn onderworpen, mogen in lege, ongereinigde toestand zonder etiket worden vervoerd tot de datum van hun volgende vulling of hun volgende periodieke beproeving.

1.6.3. Reservoirwagens en batterijwagens

1.6.3.1. Reservoirwagens die vóór de invoering van de met ingang van 1 oktober 1978 geldende voorschriften zijn gebouwd, mogen verder worden gebruikt, indien de uitrusting van de tank voldoet aan de voorschriften van hoofdstuk 6.8. De wanddikte van de reservoirs, met uitzondering van de reservoirs die zijn bestemd voor het vervoer van sterk gekoelde, vloeibaar gemaakte gassen van klasse 2, moet ten minste overeenkomen met een berekeningsdruk van 0,4 MPa (4 bar) (overdruk) voor zacht staal of 200 kPa (2 bar) (overdruk) voor aluminium en aluminiumlegeringen.

1.6.3.2. De periodieke keuringen van de reservoirwagens die in dienst blijven overeenkomstig de overgangsbepalingen, moeten worden uitgevoerd overeenkomstig de bepalingen van 6.8.2.4.2 en 6.8.3.4 en de overeenkomende bijzondere bepalingen voor de verschillende klassen. Voor zover in de vroegere bepalingen geen hogere beproevingsdruk was voorgeschreven, is voor de reservoirs van aluminium en aluminiumlegeringen een beproevingsdruk van 200 kPa (2 bar) (overdruk) voldoende.

1.6.3.3. Reservoirwagens die voldoen aan de overgangsbepalingen van 1.6.3.1 en 1.6.3.2, mogen tot 30 september 1998 gebruikt worden voor het vervoer van de gevaarlijke stoffen, waarvoor zij zijn toegelaten. Deze overgangstermijn is niet van toepassing op reservoirwagens, bestemd voor het vervoer van de stoffen van klasse 2, en ook niet op reservoirwagens, waarvan de wanddikte en de uitrusting voldoen aan de voorschriften van hoofdstuk 6.8.

1.6.3.4. Reservoirwagens die gebouwd zijn vóór 1 januari 1988 volgens de tot en met 31 december 1987 geldende voorschriften, maar die niet voldoen aan de met ingang van 1 januari 1988 geldende voorschriften, mogen verder worden gebruikt. Deze bepaling geldt ook voor reservoirwagens, die niet voorzien zijn van de met ingang van 1 januari 1988 voorgeschreven aanduiding van het materiaal van de tank overeenkomstig Aanhangsel XI, sectie 1.6.1.

1.6.3.5. Reservoirwagens die gebouwd zijn vóór 1 januari 1993 volgens de tot en met 31 december 1992, maar die niet voldoen aan de met ingang van 1 januari 1993 geldende voorschriften, mogen verder worden gebruikt.

1.6.3.6. Reservoirwagens die gebouwd zijn vóór 1 januari 1995 volgens de tot en met 31 december 1994 geldende voorschriften, maar niet voldoen aan de vanaf 1 januari 1995 geldende voorschriften, mogen verder worden gebruikt.

1.6.3.7. Reservoirwagens, bestemd voor het vervoer van brandbare vloeistoffen met een vlampunt hoger dan 55 °C doch ten hoogste 61 °C, die vóór 1 januari 1997 volgens de tot en met 31 december 1996 geldende voorschriften van Aanhangsel XI, randnummers 1.2.7, 1.3.8 en 3.3.3 zijn gebouwd, maar die niet voldoen aan de vanaf 1 januari 1997 geldende voorschriften van deze randnummers, mogen verder worden gebruikt.

1.6.3.8. Reservoirwagens, batterijwagens en wagens met afneembare tanks, bestemd voor het vervoer van stoffen van klasse 2, die vóór 1 januari 1997 zijn gebouwd, mogen tot de volgende periodieke beproeving voorzien zijn van de merktekens, overeenkomstig de tot en met 31 december 1996 geldende voorschriften.

1.6.3.9. Reservoirwagens, bestemd voor het vervoer van stoffen van de volgende UN-nummers:

1092, 1098, 1106, 1135, 1143, 1181, 1182, 1198, 1199, 1228, 1238, 1239, 1251, 1289, 1297, 1545, 1569, 1591, 1593, 1595, 1601, 1602, 1603, 1604, 1605, 1647, 1669, 1693, 1695, 1701, 1702, 1710, 1730, 1731, 1737, 1738, 1742, 1743, 1750, 1751, 1752, 1754, 1758, 1792, 1796, 1808, 1809, 1810, 1817, 1818, 1826, 1827, 1828, 1834, 1836, 1837, 1838, 1846, 1886, 1887, 1888, 1889, 1891, 1897, 1916, 1986, 1988, 1992, 2016, 2017, 2022, 2023, 2051, 2076, 2248, 2258, 2260, 2264, 2267, 2276, 2279, 2285, 2295, 2310, 2321, 2322, 2337, 2357, 2361, 2407, 2438, 2443, 2444, 2477, 2478, 2482, 2484, 2485, 2487, 2488, 2504, 2515, 2516, 2518, 2521, 2526, 2529, 2530, 2558, 2589, 2604, 2606, 2610, 2611, 2619, 2644, 2646, 2653, 2664, 2667, 2684, 2685, 2686, 2688, 2692, 2729, 2733, 2734, 2745, 2746, 2748, 2810, 2811, 2831, 2841, 2872, 2879, 2927, 2924, 2928, 2929, 3023, 3071, 3080, 3142, 3143, 3145, 3246, 3248, 3265, 3277 en 3279,

die gebouwd zijn vóór 1 januari 1995 volgens de tot en met 31 december 1994 geldende voorschriften, maar die niet voldoen aan de met ingang van 1 januari 1995 geldende voorschriften, mogen verder worden gebruikt tot en met 31 december 2002.

1.6.3.10. Reservoirwagens, gebouwd vóór 1 januari 1995, die bestemd waren voor het vervoer van stoffen van UN-nummer 3256, maar die niet voldoen aan de met ingang van 1 januari 1995 geldende voorschriften, mogen tot en met 31 december 2004 verder worden gebruikt.

1.6.3.11. Reservoirwagens die gebouwd zijn vóór 1 januari 1997 volgens de tot en met 31 december 1996 geldende voorschriften, maar die niet voldoen aan de met ingang van 1 januari 1997 geldende voorschriften van Aanhangsel XI, randnummers 3.3.3 en 3.3.4, mogen verder worden gebruikt.

1.6.3.12. Reservoirwagens voor het vervoer van UN 2401 piperidine, die vóór 1 januari 1999 volgens de tot en met 31 december 1998 geldende voorschriften van Aanhangel XI, randnummer 3.2.3 zijn gebouwd, maar die niet voldoen aan de met ingang van 1 januari 1999 geldende voorschriften, mogen verder worden gebruikt tot en met 31 december 2009.

1.6.3.13. Reservoirwagens die bestemd waren voor het vervoer van stoffen van UN-nummer 3257 en gebouwd zijn vóór 1 januari 1997, maar die niet voldoen aan de met ingang van 1 januari 1997 geldende voorschriften, mogen verder worden gebruikt tot en met 31 december 2006.

1.6.3.14. Reservoirwagens die vóór 1 januari 1999 volgens de tot en met 31 december 1998 geldende voorschriften van Aanhangsel XI, randnummer 5.3.6.3 zijn gebouwd, maar die niet voldoen aan de met ingang van 1 januari 1999 geldende voorschriften van Aanhangsel XI, randnummer 5.3.6.3, mogen verder worden gebruikt.

1.6.3.15. Reservoirwagens, bestemd voor het vervoer van stoffen van de volgende UN-nummers:

1092, 1098, 1135, 1143, 1182, 1199, 1238, 1251, 1605, 1647, 1695, 1809, 2295, 2337, 2407, 2438, 2477, 2487, 2488, 2558, 2606, 2644, 2646, 2686, 3023, 3289 en 3290,

die gebouwd zijn vóór 1 januari 1997 volgens de tot en met 31 december 1996 geldende voorschriften, maar die niet voldoen aan de met ingang van 1 januari 1997 geldende voorschriften, mogen verder worden gebruikt tot en met 31 december 2004.

1.6.3.16. (Gereserveerd)

1.6.3.17. Reservoirwagens die niet voldoen aan de met ingang van 1 juli 2000 geldende voorschriften van Aanhangsel XI, randnummer 1.2.8.5, laatste zin, mogen tot de volgende beproeving, echter hoogstens tot en met 30 juni 2004 verder worden gebruikt.

1.6.3.18. Reservoirwagens en batterijwagens, die gebouwd zijn vóór 1 juli 2001 volgens de tot en met 30 juni 2001 geldende voorschriften, maar die niet voldoen aan de met ingang van 1 juli 2001 geldende voorschriften, mogen verder worden gebruikt. Het toewijzen aan de tankcodering in de toelatingen van het prototype en de overeenkomstige merktekens moeten vóór 1 juli 2009 zijn uitgevoerd.

1.6.4. Tankcontainers en MEGC's

1.6.4.1. Tankcontainers die vóór 1 januari 1988 volgens de tot en met 31 december 1987 geldende voorschriften zijn gebouwd, maar die niet voldoen aan de vanaf 1 januari 1988 geldende voorschriften, mogen verder worden gebruikt.

1.6.4.2. Tankcontainers die vóór 1 januari 1993 volgens de tot en met 31 december 1992 geldende voorschriften zijn gebouwd, maar die niet voldoen aan de vanaf 1 januari 1993 geldende voorschriften, mogen verder worden gebruikt.

1.6.4.3. Tankcontainers die vóór 1 januari 1995 volgens de tot en met 31 december 1994 geldende voorschriften zijn gebouwd, maar niet voldoen aan de vanaf 1 januari 1995 geldende voorschriften, mogen verder worden gebruikt.

1.6.4.4. Tankcontainers, bestemd voor het vervoer van brandbare vloeistoffen met een vlampunt hoger dan 55 °C doch ten hoogste 61 °C, die vóór 1 januari 1997 volgens de tot en met 31 december 1996 geldende voorschriften van Aanhangsel X, randnummers 1.2.7, 1.3.8 en 3.3.3 zijn gebouwd, maar die niet voldoen aan de vanaf 1 januari 1997 geldende voorschriften van deze randnummers, mogen verder worden gebruikt.

1.6.4.5. Tankcontainers, bestemd voor het vervoer van stoffen van klasse 2, die gebouwd zijn vóór 1 januari 1997, mogen tot de volgende periodieke beproeving voorzien zijn van de merktekens, overeenkomstig de tot en met 31 december 1996 geldende voorschriften.

1.6.4.6. Tankcontainers, die bestemd waren voor het vervoer van stoffen van UN-nummer 3256 en gebouwd zijn vóór 1 januari 1995, maar die niet voldoen aan de met ingang van 1 januari 1995 geldende voorschriften, mogen tot en met 31 december 2002 verder worden gebruikt.

1.6.4.7. Tankcontainers, die gebouwd zijn vóór 1 januari 1997 volgens de tot en met 31 december 1996 geldende voorschriften, maar die niet voldoen aan de met ingang van 1 januari 1997 geldende voorschriften van Aanhangsel X, randnummers 3.3.3 en 3.3.4, mogen verder worden gebruikt.

1.6.4.8. Tankcontainers, die vóór 1 januari 1999 volgens de tot en met 31 december 1998 geldende voorschriften van Aanhangsel X, randnummer 5.3.6.3 zijn gebouwd en die niet voldoen aan de met ingang van 1 januari 1999 geldende voorschriften van Aanhangsel X, randnummer 5.3.6.3, mogen verder worden gebruikt.

1.6.4.9. Tankcontainers voor het vervoer van UN 2401 piperidine, die vóór 1 januari 1999 volgens de tot en met 31 december 1998 geldende voorschriften van Aanhangsel X, randnummer 3.2.3 zijn gebouwd, maar die niet voldoen aan de met ingang van 1 januari 1999 geldende voorschriften, mogen verder worden gebruikt tot en met 31 december 2003.

1.6.4.10. Tankcontainers, die bestemd waren voor het vervoer van stoffen van UN-nummer 3257 en gebouwd zijn vóór 1 januari 1997, maar die niet voldoen aan de met ingang van 1 januari 1997 geldende voorschriften, mogen tot en met 31 december 2004 verder worden gebruikt.

1.6.4.11. Tankcontainers, bestemd voor het vervoer van de stoffen met de volgende UN-nummers:

1092, 1098, 1135, 1143, 1182, 1199, 1238, 1251, 1605, 1647, 1695, 1809, 2295, 2337, 2407, 2438, 2477, 2487, 2488, 2558, 2606, 2644, 2646, 2686, 3023, 3289 en 3290,

die gebouwd zijn vóór 1 januari 1997 volgens de tot en met 31 december 1996 geldende voorschriften, maar die niet voldoen aan de met ingang van 1 januari 1997 geldende voorschriften, mogen verder worden gebruikt tot en met 31 december 2001.

1.6.4.12. Tankcontainers en MEGC's, die gebouwd zijn vóór 1 juli 2001 volgens de tot en met 30 juni 2001 geldende voorschriften, maar die niet voldoen aan de met ingang van 1 juli 2001 geldende voorschriften, mogen verder worden gebruikt. Het toewijzen aan de tankcoderingen in de toelatingen van het prototype en de overeenkomstige merktekens moeten vóór 1 juli 2006 zijn uitgevoerd.

1.6.5. (Gereserveerd)

1.6.6. Klasse 7

1.6.6.1. Colli waarvoor conform de uitgaven 1985 en 1985 (zoals gewijzigd in 1990) van de "IAEA Safety Series No. 6" geen goedkeuring van het model door een bevoegde autoriteit vereist was.

Vrijgestelde colli, industriële colli van type IP-1, type IP-2 en type IP-3 en colli van type A waarvoor geen goedkeuring van het model door een bevoegde autoriteit vereist was en die voldoen aan de uitgaven 1985 en 1985 (zoals gewijzigd in 1990) van de "Regulations for the Safe Transport of Radioactive Material" van de IAEA ("IAEA Safety Series No. 6") mogen gebruikt blijven worden, mits onderworpen aan het verplichte kwaliteitsborgingsprogramma overeenkomstig de bepalingen van 1.7.3 en de grenswaarden van de activiteiten en de materiaalbeperkingen van 2.2.7.7.

Elke verpakking die is gemodificeerd, tenzij met het doel de veiligheid te verhogen, of die na 31 december 2003 is vervaardigd, moet voldoen aan de bepalingen van deze richtlijn. Colli die niet later dan 31 december 2003 zijn klaargemaakt voor vervoer conform de uitgaven 1985 of 1985 (zoals gewijzigd in 1990) van de "IAEA Safety Series No. 6", mogen voor vervoer gebruikt blijven worden. Colli die na deze datum zijn klaargemaakt voor vervoer moeten voldoen aan de bepalingen van deze richtlijn.

1.6.6.2. Colli die zijn goedgekeurd conform de uitgaven 1973, 1973 (zoals gewijzigd), 1985 en 1985 (zoals gewijzigd 1990) van de "IAEA Safety Series No. 6".

1.6.6.2.1. Verpakkingen vervaardigd volgens een model dat is goedgekeurd door de bevoegde autoriteit conform de bepalingen van de uitgaven 1973 of 1973 (zoals gewijzigd) van de "IAEA Safety Series No. 6" mogen gebruikt blijven worden, mits onderworpen aan: multilaterale goedkeuring van het model van het collo, het verplichte kwaliteitsborgingsprogramma overeenkomstig de van toepassing zijnde bepalingen van 1.7.3 en de grenswaarden van de activiteiten en materiaalbeperkingen van 2.2.7.7. De fabricage van nieuwe verpakkingen van deze soort is niet toegestaan. Bij wijzigingen in het model van de verpakking, of in de aard of de hoeveelheid goedgekeurde radioactieve inhoud die, naar het oordeel van de bevoegde autoriteit, de veiligheid aanmerkelijk zouden kunnen beïnvloeden, moet aan de bepalingen van deze richtlijn worden voldaan. Overeenkomstig hetgeen in 5.2.1.7.5 is bepaald, moet er aan elke verpakking een serienummer worden verleend, dat op de buitenzijde van de verpakking wordt aangebracht.

1.6.6.2.2. Verpakkingen die zijn vervaardigd volgens een model dat door de bevoegde autoriteit is goedgekeurd conform de bepalingen in de uitgaven 1985 of 1985 (zoals gewijzigd in 1990) van de "IAEA Safety Series No. 6" mogen tot en met 31 december 2003 gebruikt blijven worden, mits onderworpen aan: het verplichte kwaliteitsborgingsprogramma overeenkomstig de bepalingen van 1.7.3 en de grenswaarden van de activiteiten en materiaalbeperkingen van 2.2.7.7. Na de genoemde datum mogen deze gebruikt blijven worden, onder de aanvullende voorwaarde van multilaterale goedkeuring van het model van het collo. Bij wijzigingen in het model van de verpakking, of in de aard of de hoeveelheid goedgekeurde radioactieve inhoud die, naar het oordeel van de bevoegde autoriteit, de veiligheid aanmerkelijk zouden kunnen beïnvloeden, moet aan de bepalingen van deze richtlijn worden voldaan. Alle verpakkingen waarvan de fabricage na 31 december 2006 begint, moeten voldoen aan de bepalingen van deze richtlijn.

1.6.6.3. Radioactieve stoffen in speciale toestand, goedgekeurd conform de uitgaven 1973, 1973 (zoals gewijzigd),1985 en 1985 (zoals gewijzigd in 1990) van de "IAEA Safety Series No.6".

Radioactief stoffen in speciale toestand, vervaardigd volgens een model waarvoor unilaterale goedkeuring door de bevoegde autoriteit was verkregen conform de uitgaven 1973, 1973 (zoals gewijzigd), 1985 of 1985 (zoals gewijzigd in 1990) van de "IAEA Safety Series No. 6", mogen gebruikt blijven worden indien zij voldoen aan het verplichte kwaliteitsborgingsprogramma in overeenstemming met de van toepassing zijnde bepalingen van 1.7.3. Alle radioactieve stoffen in speciale toestand die na 31 december 2003 zijn vervaardigd, moeten voldoen aan de bepalingen van deze richtlijn.

1.6.6.4. Algemene overgangsvoorschriften voor het vervoer van stoffen van klasse 7

Voor het vervoer van stoffen van klasse 7 zijn de overgangsvoorschriften van 1.6.1.1 alleen van toepassing tot en met 31 december 2001, met uitzondering van de toepassing van de hoofdstukken 1.4 en 1.8, waarvoor de overgangsvoorschriften tot en met 31 december 2002 van toepassing blijven.

HOOFDSTUK 1.7

Algemene voorschriften voor Klasse 7

1.7.1. Algemeen

1.7.1.1. Deze richtlijn stelt veiligheidsnormen vast, die een aanvaardbare beheersingsgraad verschaffen van de straling, criticaliteit en thermische risico's voor personen, bezittingen en het milieu, welke samengaan met het vervoer van radioactieve stoffen. Deze voorschriften zijn gebaseerd op de "IAEA Regulations for the Safe Transport of Radioactive Material (ST-1)", IAEA, Wenen (1996). Verklarend materiaal betreffende ST-1 is te vinden in "Advisory Material for the IAEA Regulations for the Safe Transport of Radioactive Material" (uitgave 1996), Safety Series No. ST-2, IAEA, Wenen (wordt gepubliceerd).

1.7.1.2. Het doel van deze richtlijn is het beschermen van personen, bezittingen en het milieu tegen de effecten van straling tijdens het vervoer van radioactieve stoffen. Deze bescherming wordt bereikt door te vereisen dat:

a) de radioactieve inhoud dicht omhuld is;

b) uitwendige stralingsniveaus onder controle gehouden worden;

c) criticaliteit voorkomen wordt; en

d) door warmte veroorzaakte schade voorkomen wordt.

Deze voorschriften worden in de eerste plaats vervuld door middel van het toepassen van een geklasseerde benadering van inhoudslimieten voor colli en wagens en van prestatienormen toegepast op modellen van colli, afhankelijk van het gevaar van de radioactieve inhoud. In de tweede plaats worden ze, met consideratie ten aanzien van de aard van de radioactieve inhoud, vervuld door middel van het opleggen van voorschriften aangaande het ontwerp en de werking van colli en aangaande het onderhoud van verpakkingen. Tenslotte worden ze vervuld door ambtelijke controles te vereisen, met inbegrip van toelating door de bevoegde autoriteiten, waar nodig.

1.7.1.3. Deze richtlijn is van toepassing op het vervoer van radioactieve stoffen per spoor, met inbegrip van vervoer dat samenhangt met het gebruik van de radioactieve stoffen. Vervoer is opgebouwd uit alle activiteiten en omstandigheden, die samengaan met en betrokken zijn bij de verplaatsing van radioactieve stoffen; zij omvatten het ontwerp, de fabricage, het onderhoud en het herstel van verpakking, en de voorbereiding, het overdragen, de belading, het vervoer met inbegrip van opslag tijdens het vervoer, het lossen en de ontvangst op de uiteindelijke bestemming van ladingen radioactieve stoffen en colli. Ernstgraden in het vervoer zullen met betrekking tot het toepassen van een geklasseerde benadering van de prestatienormen in deze richtlijn, worden gekenmerkt door middel van de algemene ernstgraden:

a) routinematige vervoersomstandigheden (vrij van voorvallen);

b) normale vervoersomstandigheden (kleinere voorvallen);

c) vervoersomstandigheden met ongeval.

1.7.2. Stralingsbeschermingsprogramma

1.7.2.1. Het vervoer van radioactieve stoffen moet onderworpen zijn aan een stralingsbeschermingsprogramma, hetwelk opgebouwd moet zijn uit systematische voorzorgen gericht op het verschaffen van voldoende aandacht voor beschermingsmaatregelen tegen straling.

1.7.2.2. De aard en omvang van de maatregelen, die in het programma gebruikt zullen worden, moet verband houden met de grootte en waarschijnlijkheid van blootstellingen aan straling. Het programma moet de voorschriften van 1.7.2.3 en 1.7.2.4, en van 7.5.11, CW 33 (1.1) en (1.4) en de van toepassing zijnde noodprocedures omvatten. Programmadocumenten moeten op verzoek voor inspectie door de betreffende bevoegde autoriteit beschikbaar zijn.

1.7.2.3. Bescherming en veiligheid moeten worden geoptimaliseerd opdat de grootte van individuele doses, het aantal blootgestelde personen en de waarschijnlijkheid van blootstelling zo laag wordt gehouden als redelijkerwijs bereikbaar is, waarbij economische en sociale factoren in aanmerking worden genomen. Persoonlijke doses moeten onder de betreffende dosisgrenswaarden liggen. Een gestructureerde en systematische benadering moet worden aangenomen, waarin overweging van de raakvlakken tussen vervoer en andere bedrijvigheid begrepen moet zijn.

1.7.2.4. Voor beroepsmatige blootstellingen, welke voortkomen uit vervoersbedrijvigheid, zal, waar wordt vastgesteld dat de effectieve dosis:

a) de 1 mSv per jaar hoogstwaarschijnlijk niet zal overschrijden, noch een bijzonder werkschema, noch gedetailleerd toezicht, noch een dosisbepalingsprogramma noch het bijhouden van een individueel dossier worden vereist;

b) waarschijnlijk tussen 1 en 6 mSv per jaar zal liggen, een dosisbepalingsprogramma via toezicht op de werkplek of via individueel toezicht worden uitgevoerd;

c) de 6 mSv per jaar waarschijnlijk zal overschrijden, individueel toezicht worden uitgevoerd.

Wanneer individueel toezicht of toezicht op de werkplek wordt uitgevoerd, moeten geschikte dossiers worden bijgehouden.

1.7.3. Kwaliteitsborging

Kwaliteitsborgingsprogramma's, gebaseerd op internationale, nationale of andere normen, die aanvaardbaar zijn voor de bevoegde autoriteit, moeten worden opgesteld voor het ontwerp de vervaardiging, de beproeving, de documentatie, het gebruik, het onderhoud en de inspectie van radioactieve stoffen in speciale toestand, gering verspreidbare radioactieve stoffen en colli, alsmede voor de handelingen bij het vervoer en de tussentijdse opslag, die moeten garanderen dat de betreffende voorschriften van deze richtlijn worden nageleefd. Een verklaring die aangeeft, dat volledig is voldaan aan de specificaties van het model, moet ter hand zijn gesteld aan de bevoegde autoriteit. De fabrikant, de afzender of de gebruiker van elk model van een collo moet in staat zijn aan de bevoegde autoriteiten de middelen te verschaffen voor de inspectie gedurende de fabricage en het gebruik van verpakkingen en alle betrokken autoriteiten te bewijzen dat:

a) de voor de verpakking toegepaste constructiemethoden en gebruikte materialen met de specificaties van het goedgekeurde model overeenkomen en

b) alle verpakkingen van een goedgekeurd model periodiek worden geïnspecteerd en, zo nodig, dusdanig gerepareerd en in goede staat gehouden worden, dat zij ook na herhaald gebruik aan alle betreffende bepalingen en specificaties blijven voldoen.

Indien goedkeuring door de bevoegde autoriteit is vereist, moet deze goedkeuring rekening houden met en afhangen van de geschiktheid van het kwaliteitsborgingsprogramma.

1.7.4. Speciale regeling

1.7.4.1. Onder "speciale regeling" verstaat men de bepalingen, goedgekeurd door de bevoegde autoriteit, op grond waarvan een zending die niet aan alle van toepassing zijnde voorschriften van deze richtlijn voldoet, kan worden vervoerd.

OPMERKING:

Een speciale regeling wordt niet beschouwd als tijdelijke afwijking in de zin van 1.5.1.

1.7.4.2. Zendingen waarvoor naleving van om het even welke op klasse 7 van toepassing zijnde bepaling onuitvoerbaar is, mogen niet worden vervoerd, behalve krachtens een speciale regeling. Op voorwaarde dat de bevoegde autoriteit ervan is overtuigd dat naleving van de voorschriften van deze richtlijn ten aanzien van klasse 7 onuitvoerbaar is en dat de vereiste veiligheidsnormen, die door deze richtlijn zijn ingesteld, op alternatieve wijze zijn aangetoond, kan de bevoegde autoriteit vervoeren voor afzonderlijke of een voorgenomen reeks van veelvoudige zendingen bij speciale regeling goedkeuren. Het totale veiligheidsniveau tijdens het vervoer moet tenminste gelijkwaardig zijn aan hetgeen zou worden bereikt, indien alle van toepassing zijnde voorschriften waren verwezenlijkt. Voor internationale zendingen van dit type is multilaterale goedkeuring vereist.

1.7.5. Radioactieve stoffen die bijkomende gevaarseigenschappen bezitten

Behalve met de eigenschappen van radioactiviteit en splijtbaarheid moet ook elk ander bijkomend gevaar met betrekking tot de inhoud van een collo, zoals ontplofbaarheid, brandbaarheid, zelfontbrandbaarheid, chemische giftigheid en bijtende aard, in aanmerking worden genomen in de documentatie, de verpakking, de kenmerking en de etikettering, de tussentijdse opslag, het gescheiden houden en het vervoer teneinde alle desbetreffende voorschriften van deze richtlijn voor gevaarlijke goederen in acht te nemen.

HOOFDSTUK 1.8

Controlemaatregelen en andere maatregelen voor de ondersteuning van de naleving van de veiligheidsvoorschriften

1.8.1. Controles van gevaarlijke goederen van overheidswege

1.8.1.1. De bevoegde autoriteiten van de lidstaten kunnen op hun grondgebied op willekeurige tijd ter plekke nagaan, of de voorschriften voor het vervoer van gevaarlijke goederen worden nageleefd.

Deze controles moeten echter worden uitgevoerd zonder dat personen, bezittingen of het milieu in gevaar komen en zonder aanmerkelijke verstoring van de spoorwegexploitatie.

1.8.1.2. De bij het vervoer van gevaarlijke goederen betrokkenen (hoofdstuk 1.4) moeten in het kader van hun respectieve verplichtingen aan de bevoegde autoriteiten en hun gevolmachtigden onverwijld de voor de uitvoering van de controles noodzakelijke inlichtingen verschaffen.

1.8.1.3. De bevoegde autoriteiten kunnen ook in de ondernemingen van de bij het vervoer van gevaarlijke goederen betrokkenen (hoofdstuk 1.4) inspecties voor controledoeleinden uitvoeren, documenten inzien en voor beproevingsdoeleinden monsters van de gevaarlijke goederen of de verpakkingen nemen, voor zover dit geen risico voor de veiligheid met zich meebrengt. De bij het vervoer van gevaarlijke goederen betrokkenen (hoofdstuk 1.4) moeten wagens, delen van wagens alsmede voorwerpen van de uitrusting en van de outillage voor controledoeleinden toegankelijk maken voor zover dit mogelijk is en redelijkerwijs gevraagd kan worden. Zij mogen, voor zover zij dit noodzakelijk achten, een persoon uit de onderneming aanwijzen, die de vertegenwoordiger van de bevoegde autoriteit begeleidt.

1.8.1.4. Indien de bevoegde autoriteiten vaststellen, dat niet is voldaan aan de voorschriften van deze richtlijn, dan kunnen zij de zending verbieden of het vervoer onderbreken, tot de vastgestelde gebreken zijn opgeheven, of zij kunnen andere geschikte maatregelen nemen. Het ophouden kan ter plekke geschieden of op een andere geschikte plaats, die door de autoriteiten op grond van veiligheidoverwegingen is gekozen. Deze maatregelen mogen de spoorwegexploitatie niet aanmerkelijk verstoren.

1.8.2. Ambtelijke hulp

1.8.2.1. De lidstaten verschaffen elkaar ambtelijke hulp bij de tenuitvoerlegging van deze richtlijn.

1.8.2.2. Indien op het grondgebied van een lidstaat bij ernstige of herhaalde overtredingen door een onderneming met vestigingsplaats op het grondgebied van een andere lidstaat de veiligheid van het vervoer van gevaarlijke goederen in gevaar wordt gebracht, dan moeten deze overtredingen aan de bevoegde autoriteiten van de lidstaat worden gemeld op het grondgebied waarvan de onderneming gevestigd is. De bevoegde autoriteiten van de lidstaat op het grondgebied waarvan ernstige of herhaalde overtredingen zijn vastgesteld, kunnen de bevoegde autoriteiten van de lidstaat op het grondgebied waarvan de onderneming is gevestigd, verzoeken tegen de overtreder(s) passende maatregelen te nemen. De overdracht van gegevens, die op personen betrekking hebben, is slechts toegestaan, voor zover dit noodzakelijk is voor de vervolging van ernstige of herhaalde overtredingen.

1.8.2.3. De autoriteiten aan wie het verzoek is gericht, delen aan de bevoegde autoriteiten van de lidstaat, op het grondgebied waarvan de overtredingen zijn vastgesteld, de maatregelen mee die eventueel tegen de onderneming zijn genomen.

1.8.3. Veiligheidsadviseur

1.8.3.1. Elke onderneming waarvan de bedrijvigheid het vervoer van gevaarlijke goederen per spoor, of de met dit vervoer samenhangende laad- of loswerkzaamheden omvat, moet een of meer veiligheidsadviseurs voor het vervoer van gevaarlijke goederen, hierna "adviseur" genoemd, benoemen, die ermee zijn belast te helpen bij de preventie van de aan dit soort activiteiten verbonden gevaren voor de veiligheid van personen, bezittingen of het milieu.

1.8.3.2. De lidstaten kunnen bepalen dat deze voorschriften niet van toepassing zijn op ondernemingen:

a) waarvan de betrokken activiteiten betrekking hebben op het vervoer van gevaarlijke goederen met vervoermiddelen die eigendom zijn of onder de verantwoordelijkheid vallen van de strijdkrachten, of

b) waarvan de betrokken activiteiten betrekking hebben op beperkte hoeveelheden per wagen, die kleiner zijn dan de in 1.1.3.1, 2.2.7.1.2 en in de hoofdstukken 3.3 en 3.4 vastgestelde hoeveelheden, of

c) waarvan de hoofd- en nevenactiviteit niet bestaat in het vervoer van gevaarlijke goederen of met dat vervoer samenhangende laad- of loswerkzaamheden, doch die incidenteel binnenlands vervoer van gevaarlijke goederen of met dat vervoer samenhangende laad- of loswerkzaamheden verrichten die een minimale mate van gevaar of milieuverontreiniging inhouden.

1.8.3.3. De adviseur heeft onder de verantwoordelijkheid van de bedrijfsleider in de eerste plaats tot taak om er, binnen de grenzen van de betrokken activiteiten van de onderneming, met alle mogelijke middelen en maatregelen voor te zorgen dat deze activiteiten gemakkelijker met inachtneming van de toepasselijke regelgeving en onder optimale veiligheidsvoorwaarden kunnen plaatsvinden. Zijn aan de activiteiten van de onderneming aangepaste taken zijn in het bijzonder:

- nagaan of de voorschriften betreffende het vervoer van gevaarlijke goederen worden nageleefd;

- de onderneming van advies dienen bij werkzaamheden die het vervoer van gevaarlijke goederen betreffen;

- een voor de bedrijfsleiding of in voorkomend geval voor een plaatselijke overheid bestemd jaarverslag opstellen over de activiteiten van de onderneming met betrekking tot het vervoer van gevaarlijke goederen. Deze jaarverslagen worden vijf jaar bewaard en desgewenst ter beschikking gesteld van de nationale autoriteiten;

De taken van de adviseur omvatten bovendien de bestudering van de volgende praktijken en procedures met betrekking tot de betrokken activiteiten:

- de werkwijzen die de naleving van de voorschriften betreffende het identificeren van de vervoerde gevaarlijke goederen ten doel hebben;

- de praktijk van de onderneming betreffende het in aanmerking nemen, bij de aankoop van vervoermiddelen, van eventuele bijzondere vereisten met betrekking tot de vervoerde gevaarlijke goederen;

- de werkwijzen om het voor het vervoer van gevaarlijke goederen of voor het laden en lossen gebruikte materieel te controleren;

- het feit dat de betrokken werknemers van de onderneming een passende opleiding hebben ontvangen en deze opleiding in hun dossier is opgenomen;

- het opzetten van passende noodprocedures bij eventuele ongevallen of voorvallen die de veiligheid tijdens het vervoer van gevaarlijke goederen of tijdens het laden en het lossen in gevaar kunnen brengen;

- het verrichten van analyses en zonodig het opstellen van rapporten over de ongevallen, voorvallen of tijdens het vervoer van gevaarlijke goederen of tijdens het laden en het lossen geconstateerde ernstige inbreuken;

- het invoeren van passende maatregelen om herhaling van ongevallen, voorvallen of ernstige inbreuken te voorkomen;

- het in aanmerking nemen van de wettelijke voorschriften en de bijzondere behoeften met betrekking tot het vervoer van gevaarlijke goederen, voor wat betreft de keuze en het gebruik van onderaannemers of andere tussenpersonen;

- het controleren of het personeel dat aangewezen is voor het vervoer of het laden en lossen van gevaarlijke goederen, beschikt over gedetailleerde uitvoeringsprocedures en instructies;

- het invoeren van maatregelen voor de bewustmaking voor de gevaren die verbonden zijn aan het vervoer en aan het laden en lossen van gevaarlijke goederen;

- het invoeren van controlemethoden om ervoor te zorgen dat de documenten en veiligheidsuitrusting die het vervoer moeten begeleiden, zich aan boord van de vervoermiddelen bevinden en conform de voorschriften zijn;

- het invoeren van controlemethoden om ervoor te zorgen dat de voorschriften met betrekking tot het laden en lossen worden nageleefd.

1.8.3.4. De functie van adviseur mag ook door de bedrijfsleider, door een persoon die binnen de onderneming andere taken vervult of door een persoon die niet tot de onderneming behoort worden uitgeoefend, op voorwaarde dat de betrokkene zijn taken als adviseur daadwerkelijk kan vervullen.

1.8.3.5. De onderneming deelt op verzoek de identiteit van haar adviseur mee aan de bevoegde autoriteit of aan de daartoe door elke lidstaat aangewezen instantie.

1.8.3.6. Wanneer zich tijdens het vervoer of tijdens de laad- en loswerkzaamheden van de betrokken onderneming een ongeval heeft voorgedaan dat personen in gevaar heeft gebracht of schade heeft veroorzaakt aan bezittingen of het milieu, stelt de adviseur, na alle ter zake dienende inlichtingen te hebben ingewonnen, een voor de bedrijfsleiding of in voorkomend geval voor de plaatselijke overheidsinstantie bestemd ongevallenrapport op. Dit ongevallenrapport mag niet in de plaats komen van door de bedrijfsleiding op te stellen rapporten die krachtens enige andere internationale of nationale wetgeving zouden worden geëist.

1.8.3.7. De adviseur moet houder zijn van een scholingscertificaat voor het spoorvervoer. Dit certificaat wordt afgegeven door de bevoegde autoriteit of de daartoe aangewezen instantie van de lidstaat.

1.8.3.8. Om het certificaat te behalen moet de kandidaat een opleiding volgen, hetgeen wordt aangetoond door het slagen voor een door de bevoegde autoriteit van de lidstaat erkend examen.

1.8.3.9. De opleiding heeft in de eerste plaats tot doel de kandidaat-adviseur voldoende kennis te verschaffen over de aan het vervoer van gevaarlijke goederen verbonden gevaren en hem een voldoende kennis van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen betreffende de betrokken tak van vervoer, alsmede een voldoende kennis van de in 1.8.3.3 omschreven taken bij te brengen.

1.8.3.10. Het examen wordt door de bevoegde autoriteit of door een door deze autoriteit aangewezen exameninstituut ten uitvoer gelegd.

De benoeming van het exameninstituut wordt schriftelijk gegeven. Deze goedkeuring kan een beperkte geldigheidsduur hebben en op basis van de volgende criteria plaatsvinden:

- competentie van het exameninstituut;

- specificatie van de examenmodaliteiten, voorgesteld door het exameninstituut;

- maatregelen voor de garantie van de objectiviteit van de examens;

- onafhankelijkheid van het exameninstituut tegenover alle natuurlijke personen en rechtspersonen, die adviseurs in dienst hebben.

1.8.3.11. Doel van het examen is vast te stellen, of de kandidaten beschikken over voldoende kennis om de taken van een veiligheidsadviseur overeenkomstig 1.8.3.3 te vervullen en vervolgens het in 1.8.3.7 bedoelde scholingscertificaat te verkrijgen.

Het examen moet ten minste betrekking hebben op de volgende onderwerpen:

a) Kennis van de soorten gevolgen die kunnen ontstaan bij een ongeval waarbij gevaarlijke goederen betrokken zijn en kennis van de voornaamste oorzaken van ongevallen;

b) Nationale bepalingen en bepalingen van internationale verdragen, met name inzake:

- classificatie van gevaarlijke goederen (de procedure voor de classificatie van oplossingen en mengsels, de structuur van de lijst van stoffen, klassen van gevaarlijke goederen en de criteria voor de classificatie, de eigenschappen van de vervoerde gevaarlijke goederen, de fysische, chemische en toxicologische eigenschappen van de gevaarlijke goederen);

- algemene voorschriften voor verpakkingen, tanks en tankcontainers (typen, codering, kenmerking, constructie, eerste en periodieke beproevingen en controles);

- het aanbrengen van opschriften, (grote) etiketten en oranje kenmerking (kenmerking en etikettering van colli, aanbrengen en verwijderen van grote etiketten en van de oranje kenmerking);

- gegevens in de vrachtbrief (vereiste informatie);

- wijze van verzending en de beperkingen inzake verzending (wagenlading, gesloten lading, vervoer als los gestort goed, vervoer in IBC's, vervoer in containers, vervoer in vaste of afneembare tanks);

- vervoer van reizigers;

- samenladingsverboden en voorzorgen bij samenlading;

- gescheiden houden van goederen;

- beperking van de vervoerde hoeveelheden en de vrijgestelde hoeveelheden;

- behandeling en stuwage (laden en lossen, vullingsgraad, stuwen en gescheiden houden);

- reinigen en/of ontgassen vóór het laden en na het lossen;

- rijdend personeel resp. bemanning: beroepsopleiding;

- documenten bij het voertuig (vrachtbrief, afschrift van ontheffing of afwijking, overige documenten);

- operationeel of onvrijwillig vrijkomen van milieuverontreinigende stoffen;

- eisen met betrekking tot de vervoermiddelen.

1.8.3.12. Het examen bestaat uit een schriftelijk examen, dat door een mondelinge examen kan worden aangevuld.

Het schriftelijk examen bestaat uit twee delen:

a) Aan de kandidaat wordt een vragenlijst voorgelegd. Deze bestaat uit ten minste 20 open vragen, die ten minste betrekking hebben op de onderwerpen, genoemd in de lijst in 1.8.3.11. Multiple-choice vragen zijn echter ook mogelijk. In dat geval komen twee multiple-choice vragen overeen met één open vraag. Uit de lijst van deze onderwerpen moet in het bijzonder aandacht worden besteed aan de volgende aspecten:

- algemene preventie- en veiligheidsmaatregelen

- indeling (classificatie) van gevaarlijke goederen

- algemene voorschriften voor verpakkingen, tanks, tankcontainers, reservoirwagens, enz.

- opschriften en gevaaretiketten

- aanduidingen in de vrachtbrief

- behandeling en stuwage

- opleiding van rijdend personeel resp. bemanning

- documenten bij het voertuig en vrachtbrieven

- eisen met betrekking tot de vervoermiddelen

b) Elke kandidaat voert een analyse uit van een specifiek geval met betrekking tot één van de in 1.8.3.3 genoemde taken van de adviseur, om aan te tonen, dat hij in staat is de taak van een adviseur te vervullen.

1.8.3.13. De lidstaten kunnen bepalen, dat de kandidaten, die voor ondernemingen willen werken, waarvan de bedrijvigheid uitsluitend betrekking heeft op specifieke soorten gevaarlijke goederen, alleen worden geëxamineerd over met die bedrijvigheid samenhangende onderwerpen. Bij deze soorten van goederen betreft het goederen van

- klasse 1

- klasse 2

- klasse 7

- klassen 3, 4.1, 4.2, 4.3, 5.1, 5.2, 6.1, 6.2, 8 en 9

- UN-nummers 1202, 1203 en 1223.

In het scholingscertificaat, overeenkomstig 1.8.3.7, moet duidelijk worden vermeld, dat dit alleen geldig is voor de in deze subsectie vermelde soorten gevaarlijke goederen, waarvoor de adviseur onder de in 1.8.3.12 genoemde voorwaarden is geëxamineerd.

1.8.3.14. De bevoegde autoriteit of het exameninstituut stelt in de loop van de tijd een catalogus samen van vragen die op het examen zijn gesteld.

1.8.3.15. Het scholingscertificaat overeenkomstig 1.8.3.7 wordt opgesteld overeenkomstig het model in 1.8.3.18 en wordt door alle lidstaten erkend.

1.8.3.16. Het certificaat is vijf jaar geldig. De geldigheidsduur van het certificaat wordt automatisch telkens voor vijf jaar verlengd indien de houder in het laatste jaar van de geldigheidsduur van zijn certificaat een door de bevoegde autoriteit erkende bijscholingscursus heeft gevolgd of voor een door de bevoegde autoriteit erkende controletest is geslaagd.

1.8.3.17. Aan de voorschriften van 1.8.3.1 t/m 1.8.3.16 wordt geacht te zijn voldaan indien de overeenkomstige bepalingen van richtlijn 96/35/EG van de Raad van 3 juni 1996 betreffende de aanwijzing en de beroepsbekwaamheid van de veiligheidsadviseurs voor het vervoer van gevaarlijke goederen over de weg, per spoor of over de binnenwateren(8) alsmede de richtlijn 2000/18/EG van het Europees Parlement en de Raad van 17 april 2000 betreffende de minimumeisen voor het examen voor veiligheidsadviseurs voor het vervoer van gevaarlijke goederen over de weg, per spoor of over de binnenwateren(9) worden toegepast.

1.8.3.18. Scholingscertificaat voor veiligheidsadviseurs voor het vervoer van gevaarlijke goederen

>PIC FILE= "L_2004121NL.003401.TIF">

1.8.4. (Gereserveerd)

1.8.5. Meldingen van gebeurtenissen met gevaarlijke goederen

1.8.5.1. Indien zich bij het vervoer van gevaarlijke goederen op het grondgebied van een lidstaat een zwaar ongeval of voorval voordoet dan moet de vervoerder en eventueel de exploitant van de spoorweginfrastructuur aan de bevoegde autoriteit van de betreffende lidstaat een rapport overhandigen.

1.8.5.2. (Gereserveerd)

HOOFDSTUK 1.9

Beperkingen in het vervoer door de bevoegde autoriteiten

1.9.1. De bevoegde autoriteiten van de lidstaten kunnen het vervoer van bepaalde gevaarlijke goederen over spoorwegen met bijzondere of plaatselijke risico's verbieden of onderwerpen aan speciale voorwaarden. De bevoegde autoriteiten moeten, voor zover dit mogelijk is, alternatieve spoorwegen vaststellen die gebruikt kunnen worden in plaats van de gestremde spoorwegen of van de spoorwegen die aan bijzondere voorwaarden zijn onderworpen.

1.9.2. De lidstaten stellen eventueel uniforme voorwaarden voor de in 1.9.1 genoemde maatregelen vast en voor de mededelingen aan de Staten alsmede aan de vervoerders en aan de exploitant van de spooweginfrastructuur.

Deel 2

CLASSIFICATIE

HOOFDSTUK 2.1

Algemene voorschriften

2.1.1. Inleiding

2.1.1.1. De klassen gevaarlijke stoffen volgens deze richtlijn zijn de volgende:

Klasse 1 Ontplofbare stoffen en voorwerpen.

Klasse 2 Gassen.

Klasse 3 Brandbare vloeistoffen.

Klasse 4.1 Brandbare vaste stoffen.

Klasse 4.2 Voor zelfontbranding vatbare stoffen.

Klasse 4.3 Stoffen die in contact met water brandbare gassen ontwikkelen.

Klasse 5.1 Oxiderende stoffen.

Klasse 5.2 Organische peroxiden.

Klasse 6.1 Giftige stoffen.

Klasse 6.2 Infectueuze stoffen

Klasse 7 Radioactieve stoffen.

Klasse 8 Bijtende stoffen.

Klasse 9 Diverse gevaarlijke stoffen en voorwerpen.

2.1.1.2. Aan elke positie in de afzonderlijke klassen is een UN-nummer toegekend. De volgende typen posities worden gebruikt:

A. Individuele posities voor exact gedefinieerde stoffen of voorwerpen met inbegrip van posities voor stoffen, waaronder diverse isomeren vallen, bijv.:

UN 1090 ACETON

UN 1104 AMYLACETATEN

UN 1194 ETHYLNITRIET, OPLOSSING

B. Algemene posities voor een exact gedefinieerde groep van stoffen of voorwerpen, die echter geen n.e.g.-posities zijn, bijv.:

UN 1133 LIJMEN

UN 1266 PARFUMERIEPRODUCTEN

UN 2757 PESTICIDE, CARBAMAAT, VAST, GIFTIG

UN 3101 ORGANISCH PEROXIDE, TYPE B, VLOEIBAAR

C. Specifieke n.e.g.-posities, die een groep van stoffen of voorwerpen omvatten met speciale chemische of technische eigenschappen, die niet elders genoemd zijn, bijv.:

UN 1477 ANORGANISCHE NITRATEN, N.E.G.

UN 1987 ALCOHOLEN, N.E.G.

D. Algemene n.e.g.-posities die een groep van stoffen of voorwerpen omvatten met één of meer gevaarlijke eigenschappen, en die niet elders genoemd zijn, bijv.:

UN 1325 BRANDBARE ORGANISCHE VASTE STOF, N.E.G.

UN 1993 BRANDBARE VLOEISTOF, N.E.G.

De posities bedoeld onder B, C en D zijn gedefinieerd als verzamelaanduidingen.

2.1.1.3. Voor verpakkingsdoeleinden kunnen bepaalde stoffen overeenkomstig hun mate van gevaar zijn ingedeeld in verpakkingsgroepen. De verpakkingsgroepen hebben de volgende betekenis:

Verpakkingsgroep I: zeer gevaarlijke stof

Verpakkingsgroep II: middelmatig gevaarlijke stof

Verpakkingsgroep III: minder gevaarlijke stof

2.1.2. Principes van de classificatie

2.1.2.1. De gevaarlijke goederen, bedoeld in de titel van een klasse, zijn gedefinieerd op grond van hun eigenschappen overeenkomstig subsectie 2.2.x.1 van de betreffende klasse. De indeling van de gevaarlijke goederen in een klasse en een verpakkingsgroep geschiedt op grond van de criteria genoemd in dezelfde subsectie 2.2.x.1. De toekenning van een of meer bijkomende gevaren aan een gevaarlijke stof of voorwerp geschiedt op grond van de criteria van de klasse of de klassen overeenkomstig deze gevaren, zoals beschreven in de betreffende subsectie(s) 2.2.x.1.

2.1.2.2. Alle posities voor gevaarlijke goederen zijn opgenomen in tabel A van hoofdstuk 3.2 en wel in de numerieke volgorde van hun UN-nummer. Deze tabel bevat informatie die van toepassing is op de opgenomen goederen, zoals de benaming, de klasse, de verpakkingsgroep(en), het/de gevaarsetiket(ten), die moeten worden aangebracht en de voorschriften voor de verpakking en het vervoer.

OPMERKING:

Een alfabetische lijst van posities is in tabel B van hoofdstuk 3.2 opgenomen.

2.1.2.3. Gevaarlijke goederen, die zijn genoemd of gedefinieerd in subsectie 2.2.x.2 van de onderscheiden klassen, zijn niet ten vervoer toegelaten.

2.1.2.4. Goederen die niet met name zijn genoemd, d.w.z. goederen die niet zijn opgenomen als individuele positie in tabel A van hoofdstuk 3.2 of niet zijn opgenomen of gedefinieerd in één van de bovengenoemde subsecties 2.2.x.2 moeten worden ingedeeld in de juiste klasse in overeenstemming met de procedure van sectie 2.1.3. Bovendien moet (indien aanwezig) het bijkomende gevaar en de verpakkingsgroep (indien van toepassing) worden vastgesteld. Nadat de klasse, het bijkomende gevaar (indien aanwezig) en de verpakkingsgroep (indien van toepassing) vaststaan moet het juiste UN-nummer worden vastgesteld. De beslissingsschema's in de subsecties 2.2.x.3 (lijst van verzamelaanduidingen) aan het slot van de verschillende klassen geven de parameters aan die van belang zijn voor de keuze van de juiste verzamelaanduiding (UN-nummer). In alle gevallen moet de meest specifieke verzamelaanduiding die betrekking heeft op de eigenschappen van de stof of het voorwerp worden gekozen overeenkomstig de hiërarchie aangegeven in subsectie 2.1.1.2 met respectievelijk de letters B, C en D. Uitsluitend in het geval dat de stof of het voorwerp niet kan worden ingedeeld onder de positie van het type B of C volgens subsectie 2.1.1.2, mag deze worden ingedeeld onder een positie van het type D.

2.1.2.5. Op grond van de beproevingsprocedures van hoofdstuk 2.3 en de criteria van de subsecties 2.2.x.1 van de afzonderlijke klassen kan, voor zover dit in die subsectie is aangegeven, worden vastgesteld of een stof, oplossing of mengsel van een bepaalde klasse, met name genoemd in tabel A van hoofdstuk 3.2, niet meer valt binnen de criteria van die klasse. In een degelijk geval kan worden aangenomen dat de stof, de oplossing of het mengsel niet onder die klasse valt.

2.1.2.6. Voor classificatiedoeleinden worden gevaarlijke stoffen met een smeltpunt of beginsmeltpunt van 20 °C of lager bij een druk van 101,3 kPa beschouwd als vloeistoffen. Een viskeuze stof, waarvoor een specifiek smeltpunt niet kan worden gedefinieerd, moet worden onderworpen aan de beproevingsmethode ASTM D 4359-90 of aan de in 2.3.4 beschreven beproevingsmethode voor de bepaling van het vloeigedrag (penetrometermethode).

2.1.3. Classificatie van niet met name genoemde stoffen met inbegrip van oplossingen en mengsels (zoals preparaten, formuleringen en afvalstoffen)

2.1.3.1. Niet met name genoemde stoffen met inbegrip van oplossingen en mengsels moeten worden ingedeeld overeenkomstig hun mate van gevaar op grond van de criteria genoemd in subsectie 2.2.x.1 van de verschillende klassen. Het gevaar / de gevaren die een stof vertoont / vertonen moeten worden vastgesteld op grond van de fysische, chemische en fysiologische eigenschappen. Met dergelijke kenmerken en eigenschappen moet ook rekening worden gehouden indien ervaring leidt tot een strengere indeling.

2.1.3.2. Een niet met name in tabel A van het hoofdstuk 3.2 genoemde stof die slechts een enkelvoudig gevaar vertoont moet worden ingedeeld in de overeenkomstige klasse onder een verzamelaanduiding vermeld in subsectie 2.2.x.3 van die klasse.

2.1.3.3. Een oplossing of een mengsel dat slechts één in tabel A van hoofdstuk 3.2 met name genoemde gevaarlijke stof bevat, alsmede één of meerdere niet gevaarlijke stoffen, moet worden beschouwd als de met name genoemde gevaarlijke stof, tenzij:

a) de oplossing of het mengsel in tabel A van hoofdstuk 3.2 met name is genoemd; of

b) uit de positie die van toepassing is op deze gevaarlijke stof duidelijk blijkt dat die positie uitsluitend van toepassing is op de zuivere of technisch zuivere stof; of

c) de klasse, de fysische toestand of de verpakkingsgroep van de oplossing of van het mengsel verschilt van die van de gevaarlijke stof.

In gevallen hierboven genoemd onder b) of c) moet de oplossing of het mengsel worden ingedeeld in de betreffende klasse onder een verzamelaanduiding overeenkomstig subsectie 2.2.x.3 van die klasse, waarbij rekening wordt gehouden met de eventueel bijkomende gevaren die de betreffende oplossing of het mengsel vertonen, tenzij de oplossing of het mengsel niet voldoen aan de criteria van één van de gevarenklassen, in welk geval de stof niet onderworpen is aan de voorschriften van deze richtlijn.

2.1.3.4. Oplossingen en mengsels die één van de volgende met name genoemde stoffen bevatten moeten altijd worden ingedeeld onder dezelfde positie als de stof die zij bevatten, onder voorwaarde dat zij geen gevaarseigenschappen bezitten als aangegeven in subsectie 2.1.3.5:

- Klasse 3

UN 1921 PROPYLEENIMINE, GESTABILISEERD

UN 2481 ETHYLISOCYANAAT

UN 3064 NITROGLYCERINE, OPLOSSING IN ALCOHOL met meer dan 1 %, maar ten hoogste 5 % nitroglycerine

- Klasse 6.1

UN 1051 CYAANWATERSTOF, GESTABILISEERD, met minder dan 3 % water

UN 1185 ETHYLEENIMINE, GESTABILISEERD

UN 1259 NIKKELTETRACARBONYL

UN 1613 CYAANWATERSTOF, OPLOSSING IN WATER (cyaanwaterstofzuur), met ten hoogste 20 % cyaanwaterstof

UN 1614 CYAANWATERSTOF, GESTABILISEERD, met minder dan 3 % water en geabsorbeerd door een inerte poreuze massa

UN 1994 IJZERPENTACARBONYL

UN 2480 METHYLISOCYANAAT

UN 3294 CYAANWATERSTOF, OPLOSSING IN ALCOHOL, met ten hoogste 45 % cyaanwaterstof

- Klasse 8

UN 1052 FLUORWATERSTOF, WATERVRIJ

UN 1744 BROOM of UN 1744 BROOM, OPLOSSING

UN 1790 FLUORWATERSTOFZUUR, met meer dan 85 % fluorwaterstof

UN 2576 FOSFOROXYBROMIDE, GESMOLTEN

- Klasse 9

UN 2315 POLYCHLOORBIFENYLEN

UN 3151 POLYHALOGEENBIFENYLEN, VLOEIBAAR of

UN 3151 POLYHALOGEENTERFENYLEN, VLOEIBAAR

UN 3152 POLYHALOGEENBIFENYLEN, VAST of

UN 3152 POLYHALOGEENTERFENYLEN, VAST

behalve indien deze oplossingen en mengsels één van de stoffen van klasse 3, klasse 6.1 of klasse 8 bevatten die hierboven genoemd zijn; in dat geval moeten zij dienovereenkomstig worden ingedeeld.

2.1.3.5. In tabel A van hoofdstuk 3.2 niet met name genoemde stoffen moeten op grond van hun gevaarseigenschappen onder een verzamelaanduiding (zie subsectie 2.1.2.4) worden ingedeeld. Deze indeling op grond van de gevaarseigenschappen moet als volgt worden uitgevoerd:

2.1.3.5.1. De fysische, chemische en fysiologische eigenschappen moeten door meting of berekening worden bepaald en indeling van de stof, de oplossing of het mengsel geschiedt volgens de criteria van de afzonderlijke klassen.

2.1.3.5.2. Indien deze bepaling slechts tegen onevenredig hoge kosten of moeite mogelijk is (bijvoorbeeld bij bepaalde afvalstoffen), dan moet de stof, de oplossing of het mengsel worden ingedeeld in de klasse van de component met het overheersende gevaar.

2.1.3.5.3. Indien de gevaarseigenschappen van de stof, de oplossing of het mengsel valt onder meer dan één klasse of groep van stoffen, dan moet de stof, de oplossing of het mengsel worden ingedeeld in de klasse of in de groep van stoffen met het overheersende gevaar, overeenkomstig de volgende volgorde:

a) stoffen van klasse 7 (behalve radioactieve stoffen in vrijgestelde colli waarbij de andere gevaarseigenschappen overheersen)

b) stoffen van klasse 1

c) stoffen van klasse 2

d) gedesensibiliseerde ontplofbare vloeistoffen van klasse 3

e) zelfontledende stoffen en gedesensibiliseerde vaste stoffen van klasse 4.1

f) pyrofore stoffen van klasse 4.2

g) stoffen van klasse 5.2

h) stoffen van klasse 6.1 of klasse 3, die op grond van hun giftigheid bij inademen in verpakkingsgroep I moeten worden ingedeeld. Stoffen, die voldoen aan de criteria voor de indeling van klasse 8 en waarvan de giftigheid bij inademing van stof en nevels (LC50) overeenkomt met verpakkingsgroep I, maar waarvan de giftigheid bij inslikken of bij opname door de huid slechts overeenkomt met verpakkingsgroep III of met een geringere giftigheid, moeten worden ingedeeld in klasse 8.

i) infectueuze stoffen van klasse 6.2.

2.1.3.5.4. Indien de gevaarseigenschappen van de stof vallen onder verschillende klassen of groepen van stoffen die niet genoemd zijn in 2.1.3.5.3 hierboven moet de stof worden ingedeeld volgens de dezelfde procedure waarbij echter de juiste klasse moet worden gekozen overeenkomstig de tabel van overheersende gevaren in subsectie 2.1.3.9.

2.1.3.6. Er moet altijd gebruik gemaakt worden van de meest specifieke verzamelaanduiding (zie subsectie 2.1.2.4) die van toepassing is, d.w.z. een algemene n.e.g-positie mag uitsluitend worden gebruikt als een algemene positie voor een groep stoffen of een specifieke n.e.g-positie niet kan worden gebruikt.

2.1.3.7. Oplossingen en mengsels van oxiderende stoffen, of stoffen met een bijkomend gevaar oxiderend kunnen explosieve eigenschappen bezitten. In dit geval zijn zij niet ten vervoer toegelaten tenzij zij voldoen aan de voorwaarden van klasse 1.

2.1.3.8. Als stoffen die het aquatisch milieu verontreinigen in de zin van deze richtlijn worden beschouwd: Stoffen, oplossingen en mengsels (zoals preparaten, formuleringen en afvalstoffen), die niet kunnen worden ingedeeld in de klassen 1 t/m 8 of klasse 9 - met uitzondering van de UN-nummers 3082 en 3077 - maar die op basis van de beproevingsmethoden en -criteria van sectie 2.3.5 kunnen worden ingedeeld onder de UN-nummers 3082 of 3077. Oplossingen en mengsels (zoals preparaten, formuleringen en afvalstoffen), waarvoor geen waarden beschikbaar zijn voor de indeling overeenkomstig de indelingscriteria, worden als verontreinigend voor het aquatisch milieu beschouwd, indien de LC50-waarde, berekend volgens de volgende formule (zie definitie in 2.3.4.7):

>PIC FILE= "L_2004121NL.003901.TIF">

gelijk aan of lager is dan

a) 1 mg/l, of

b) 10 mg/l, indien de stof niet gemakkelijk biologisch afbreekbaar is, of, indien deze afbreekbaar is, de log Pow >= 3.0

(zie ook 2.3.5.6).

2.1.3.9. Tabel van overheersende gevaren

>RUIMTE VOOR DE TABEL>

SOL = vaste stoffen en mengsels

LIQ = vloeibare stoffen, mengsels en oplossingen

DERMAL = giftigheid bij opname door de huid

ORAL = giftigheid bij inslikken

INHAL = giftigheid bij inademen

OPMERKINGEN:

1. Voorbeelden ter verduidelijking van het gebruik van de tabel

Classificatie van een individuele stof

Beschrijving van de in te delen stof:

Een niet met name genoemd amine dat voldoet aan de criteria van klasse 3, verpakkingsgroep II, alsmede aan de criteria van klasse 8, verpakkingsgroep I.

Procedure:

Het snijpunt van regel 3 II met kolom 8 I geeft 8 I.

Dit amine moet derhalve worden ingedeeld in klasse 8 onder:

UN 2734 AMINEN, VLOEIBAAR, BIJTEND, BRANDBAAR, N.E.G. of UN 2734 POLYAMINEN, VLOEIBAAR, BIJTEND, BRANDBAAR, N.E.G., verpakkingsgroep I

Classificatie van een mengsel

Beschrijving van het in te delen mengsel:

Een mengsel bestaande uit een brandbare vloeistof ingedeeld in klasse 3, verpakkingsgroep III, een giftige stof ingedeeld in klasse 6.1, verpakkingsgroep II en een bijtende stof ingedeeld in klasse 8, verpakkingsgroep I.

Procedure:

Het snijpunt van regel 3 III met kolom 6.1 II geeft 6.1 II.

Het snijpunt van regel 6.1 II met kolom 8 I LIQ geeft 8 I.

Dit niet nader gedefinieerde mengsel moet derhalve worden ingedeeld in klasse 8 onder:

UN 2922 BIJTENDE VLOEISTOF, GIFTIG N.E.G., verpakkingsgroep I.

2. Voorbeelden van de classificatie van mengsels en oplossingen in een klasse en een verpakkingsgroep:

Een oplossing van fenol van klasse 6.1, (II) in benzeen van klasse 3, (II) moet worden ingedeeld in klasse 3 (II); Deze oplossing moet worden ingedeeld onder de positie UN 1992 BRANDBARE VLOEISTOF, GIFTIG, N.E.G., klasse 3, (II) op grond van de giftigheid van het fenol.

Een vast mengsel van natriumarsenaat van klasse 6.1, (II) en natriumhydroxide van klasse 8, (II) moet worden ingedeeld onder de positie UN 3290 GIFTIGE ANORGANISCHE VASTE STOF, N.E.G., in klasse 6.1, (II).

Een oplossing van een ruwe of geraffineerde naftaleen van klasse 4.1, (II) in benzine van klasse 3, (II) moet worden ingedeeld onder de positie UN 3295 KOOLWATERSTOFFEN, VLOEIBAAR, N.E.G., in klasse 3, (II).

Een mengsel van koolwaterstoffen van klasse 3, (II) en polychloobifenylen (PCB) van klasse 9, (II) moet worden ingedeeld onder de positie UN 2315 POLYCHLOORBIFENYLEN in klasse 9, (II).

Een mengsel van propyleenimine van klasse 3 en polychloorbifenylen (PCB) van klasse 9, (II) moet worden ingedeeld onder de positie UN 1921 PROPYLEENIMINE, GESTABILISEERD in klasse 3.

2.1.4. Classificatie van monsters

2.1.4.1. Indien niet duidelijk is tot welke klasse een stof behoort en indien de stof vervoerd wordt om aan andere beproevingen te worden onderworpen, dan moet een voorlopige gevarenklasse, de juiste vervoersnaam en UN-nummer worden toegekend op grond van de kennis van de stof van de afzender en de toepassing van:

a) de indelingscriteria van hoofdstuk 2.2, en

b) de voorschriften van dit hoofdstuk

De meest stringente verpakkingsgroep die mogelijk is voor de juiste vervoersnaam moet worden gekozen.

Indien van deze bepaling gebruik wordt gemaakt, moet de juiste vervoersnaam worden aangevuld met het woord "monster" (bijv. BRANDBARE VLOEISTOF, N.E.G., monster). In bepaalde gevallen, waarbij voor een monster van een stof, waarvan wordt aangenomen dat deze voldoet aan bepaalde classificatiecriteria, een specifieke juiste vervoersnaam bestaat (bijv. UN 3167 GASMONSTER, DRUKLOOS, BRANDBAAR, N.E.G.), moet deze juiste vervoersnaam worden gebruikt. Indien voor het vervoer van een monster gebruik gemaakt wordt van een n.e.g.-positie, is het niet nodig de juiste vervoersnaam aan te vullen met de technische benaming, zoals voorgeschreven in hoofdstuk 3.3, bijzondere bepaling 274.

2.1.4.2. Monsters van stoffen moeten worden vervoerd overeenkomstig de voorschriften, die van toepassing zijn op de voorlopige juiste vervoersnaam, op voorwaarde dat:

a) de stof niet beschouwd wordt als een stof die van het vervoer is uitgesloten in de subsecties 2.2.x.2 van hoofdstuk 2.2 of in hoofdstuk 3.2,

b) de stof niet wordt geacht te voldoen aan de criteria van klasse 1 en niet wordt beschouwd als infectueuze stof of radioactieve stof;

c) de stof overeenkomt met het bepaalde in 2.2.41.1.15 of 2.2.52.1.9, indien het een zelfontledende stof resp. een organisch peroxide betreft;

d) het monster wordt vervoerd in een samengestelde verpakking met een netto massa per collo van ten hoogste 2,5 kg; en

e) het monster niet gezamenlijk verpakt wordt met andere goederen.

HOOFDSTUK 2.2

Bijzondere voorschriften voor de afzonderlijke klassen

2.2.1. Klasse 1 Ontplofbare stoffen en voorwerpen

2.2.1.1. Criteria

2.2.1.1.1. Stoffen en voorwerpen in de zin van klasse 1 zijn:

a) Ontplofbare stoffen: vaste of vloeibare stoffen (of mengsels van stoffen) die door een chemische reactie gassen kunnen ontwikkelen met een zodanige temperatuur en druk en met zulk een snelheid dat schade kan worden aangericht aan de omgeving.

Pyrotechnische stoffen: stoffen of mengsels van stoffen bestemd om als gevolg van niet-detonatieve, zichzelf onderhoudende exotherme chemische reacties een effect te veroorzaken in de vorm van warmte, licht, geluid, gas of rook of een combinatie daarvan.

OPMERKINGEN:

1. Stoffen die zelf geen ontplofbare stoffen zijn, maar een ontplofbaar gas-, damp- of stofmengsel kunnen vormen, zijn geen stoffen van klasse 1.

2. Uitgezonderd van klasse 1 zijn ook met water of alcohol bevochtigde ontplofbare stoffen, waarvan het water- of alcoholgehalte de aangegeven grenswaarden overschrijdt, alsmede ontplofbare stoffen met plastificeermiddel - deze ontplofbare stoffen zijn ingedeeld in klasse 3 of 4.1, - alsmede ontplofbare stoffen die op grond van hun overheersende gevaarseigenschappen zijn ingedeeld in klasse 5.2.

b) Ontplofbare voorwerpen: voorwerpen die één of meer ontplofbare of pyrotechnische stoffen bevatten.

OPMERKING:

Voorwerpen die ontplofbare of pyrotechnische stoffen bevatten in een zodanig geringe hoeveelheid of van zodanige aard, dat er geen merkbare gevolgen buiten het voorwerp zijn, zoals scherfwerking, vuur, rook, warmte of een hard geluid, wanneer ze gedurende het vervoer door onachtzaamheid of per ongeluk tot ontsteking komen, zijn niet onderworpen aan de voorschriften van klasse 1.

c) Stoffen en voorwerpen hierboven niet vermeld en die zijn vervaardigd om een praktisch effect door explosie of een pyrotechnisch effect te veroorzaken.

2.2.1.1.2. Indien een stof of voorwerp explosieve eigenschappen bezit of kan bezitten, moet worden vastgesteld of de stof of het voorwerp in klasse 1 kan worden ingedeeld, in overeenstemming met de beproevingen, procedures en criteria, vastgelegd in het Handboek beproevingen en criteria, deel I.

Een stof of voorwerp van klasse 1 is slechts ten vervoer toegelaten indien deze onder één van de in hoofdstuk 3.2, tabel A, vermelde benamingen of n.e.g.-posities is ingedeeld en indien aan de criteria, vermeld in het Handboek beproevingen en criteria, is voldaan.

2.2.1.1.3. De stoffen en voorwerpen van klasse 1 moeten onder een UN-nummer en een benaming of onder een n.e.g.-positie, genoemd in tabel A van hoofdstuk 3.2 zijn ingedeeld. De interpretatie van de juiste vervoersnaam van de in hoofdstuk 3.2 tabel A, met name genoemde stoffen en voorwerpen moet zijn gebaseerd op het glossarium (verklarende lijst van benamingen) in 2.2.1.1.7.

Monsters van nieuwe of reeds bestaande ontplofbare stoffen of voorwerpen, met uitzondering van inleispringstoffen, die onder meer worden vervoerd voor doeleinden van beproeving, classificatie, onderzoek en ontwikkeling, voor kwaliteitscontrole of als handelsmonster, mogen worden ingedeeld onder de positie UN 0190 ONTPLOFBARE STOF, MONSTER.

De indeling van in hoofdstuk 3.2 tabel A niet met name genoemde stoffen en voorwerpen in een n.e.g.-positie of in de positie UN 0190 ONTPLOFBARE STOF, MONSTER, alsmede de indeling van bepaalde stoffen waarvan het vervoer is onderworpen aan een speciale toestemming van de bevoegde autoriteit overeenkomstig kolom (6) van tabel A van hoofdstuk 3.2, moet worden uitgevoerd door de bevoegde autoriteit van het land van herkomst. Deze autoriteit moet ook schriftelijk akkoord gaan met de vervoersvoorwaarden van deze stoffen en voorwerpen. Indien het land van herkomst geen lidstaat is van de COTIF, moeten de indeling en de vervoersvoorwaarden worden erkend door de bevoegde autoriteit van de eerste lidstaat van de COTIF, die bij de zending betrokken is.

2.2.1.1.4. Stoffen en voorwerpen van klasse 1 moeten zijn ingedeeld in een subklasse volgens 2.2.1.1.5 en een compatibiliteitsgroep volgens 2.2.1.1.6. De subklasse moet op grond van de in sectie 2.3.1 aangegeven beproevingen en onder gebruikmaking van de definities in 2.2.1.1.5 zijn vastgesteld. De compatibiliteitsgroep moet zijn vastgesteld volgens de definities in 2.2.1.1.6. De classificatiecode bestaat uit het nummer van de subklasse en de letter van de compatibiliteitsgroep.

2.2.1.1.5. Definitie van de subklassen

>RUIMTE VOOR DE TABEL>

OPMERKING:

Het gevaar dat uitgaat van de voorwerpen van subklasse 1.6 is beperkt tot de explosie van één enkel voorwerp.

2.2.1.1.6. Definitie van de compatibiliteitsgroepen van de stoffen en voorwerpen

>RUIMTE VOOR DE TABEL>

OPMERKINGEN:

1. Elke stof of elk voorwerp in een specifieke verpakking kan slechts in één compatibiliteitsgroep worden ingedeeld. Aangezien het criterium voor de compatibiliteitsgroep S van empirische aard is, is de indeling in deze groep noodzakelijkerwijs gebonden aan de beproevingen voor de indeling in een classificatiecode.

2. Voorwerpen van de compatibiliteitsgroep D of E mogen zijn voorzien van of gezamenlijk worden verpakt met hun eigen inleimiddelen, onder voorwaarde dat deze middelen zijn voorzien van ten minste twee doeltreffende veiligheidsvoorzieningen die verhinderen dat de ontplofbare stof in het voorwerp ontstoken wordt in het geval dat het ontstekingsmechanisme van het inleimiddel onopzettelijk in werking treedt. Zodanige colli moeten in de compatibiliteitsgroep D of E worden ingedeeld.

3. Voorwerpen van de compatibiliteitsgroep D of E mogen gezamenlijk worden verpakt met hun eigen inleimiddelen die niet zijn voorzien van twee doeltreffende veiligheidsvoorzieningen (d.w.z. inleimiddelen die zijn ingedeeld in de compatibiliteitsgroep B), mits wordt voldaan aan de voorschriften voor de gezamenlijke verpakking MP21 in sectie 4.1.10. Zodanige colli moeten in de compatibiliteitsgroep D of E worden ingedeeld.

4. Voorwerpen mogen zijn voorzien van, of gezamenlijk worden verpakt met, hun eigen (niet-detonerende) ontstekingsmiddelen, onder voorwaarde dat die ontstekingsmiddelen onder normale vervoersomstandigheden niet in werking kunnen treden.

5. Voorwerpen van de compatibiliteitsgroepen C, D en E mogen gezamenlijk worden verpakt. Zodanige colli moeten in de compatibiliteitsgroep E worden ingedeeld.

2.2.1.1.7. Glossarium van de benamingen

OPMERKINGEN:

1. De omschrijvingen in dit glossarium zijn niet bedoeld om de beproevingsprocedures te vervangen en evenmin om de classificatie van een stof of voorwerp van klasse 1 vast te stellen. De indeling in de juiste subklasse en de beslissing of de compatibiliteitsgroep S van toepassing is, moet zijn gebaseerd op de beproeving van het product, in overeenstemming met het Handboek beproevingen en criteria, deel I, of zijn vastgesteld door vergelijking met soortgelijke producten die reeds zijn beproefd en ingedeeld in overeenstemming met de procedures, vermeld in het Handboek beproevingen en criteria, deel I.

2. Na de benamingen zijn de betreffende UN-nummers [kolom (2) van tabel A van hoofdstuk 3.2] aangegeven. Wat betreft de classificatiecode, zie 2.2.1.1.4.

AANVULLINGSSPRINGLADINGEN: UN-nummer 0060

Voorwerpen bestaande uit een kleine verwijderbare overdrachtslading, die wordt geplaatst in het buisgat van een projectiel tussen de buis en de hoofdspringlading.

BESTANDDELEN VAN EEN PYROTECHNISCHE KETEN, N.E.G.: UN-nummers 0382, 0383, 0384, 0461

Voorwerpen die een ontplofbare stof bevatten en die ontworpen zijn om een detonatie of deflagratie over te dragen in een pyrotechnische keten.

BOMMEN, met springlading: UN-nummers 0034, 0035

Ontplofbare voorwerpen die uit een vliegtuig worden geworpen, zonder inleimiddelen of met inleimiddelen die ten minste twee doeltreffende veiligheidsvoorzieningen bevatten.

BOMMEN, met springlading: UN-nummers 0033, 0291

Ontplofbare voorwerpen die uit een vliegtuig worden geworpen, met inleimiddelen die geen of minder dan twee doeltreffende veiligheidsvoorzieningen bevatten.

BOMMEN, BRANDBARE VLOEISTOF BEVATTEND, met springlading: UN-nummers 0399, 0400

Voorwerpen die uit een vliegtuig worden geworpen en bestaan uit een reservoir, gevuld met brandbare vloeistof, en een springlading.

BRANDMUNITIE, met of zonder verspreidings-, uitstoot- of voortdrijvende lading: UN-nummers 0009, 0010, 0300

Munitie die een brandstichtende stof bevat. Voor zover de brandstichtende stof zelf geen ontplofbare stof is, bevat deze munitie bovendien één of meer van de volgende componenten: een voortdrijvende lading met ontsteker en aanvuurlading; een buis met verspreidings- of uitstootlading.

BRANDMUNITIE, met vloeistof of gel, met verspreidings-, uitstoot- of voortdrijvende lading: UN-nummer 0247

Munitie die een vloeibare of gelatineuze brandstichtende stof bevat. Voor zover de brandstichtende stof zelf geen ontplofbare stof is, bevat deze munitie bovendien één of meer van de volgende componenten: een voortdrijvende lading met ontsteker en aanvuurlading; een buis met verspreidings- of uitstootlading.

BRANDMUNITIE, WITTE FOSFOR, met verspreidings-, uitstoot- of voortdrijvende lading: UN-nummers 0243, 0244

Munitie die witte fosfor als brandstichtende stof bevat. Deze munitie bevat bovendien één of meer van de volgende componenten: een voortdrijvende lading met ontsteker en aanvuurlading; een buis met verspreidings- of uitstootlading.

BUIZEN, DETONEREND: UN-nummers 0106, 0107, 0257, 0367

Voorwerpen die ontplofbare bestanddelen bevatten en zijn bestemd om een detonatie in munitie teweeg te brengen. Ze bevatten mechanisch, elektrisch, chemisch of hydrostatisch activeerbare inrichtingen om een detonatie in te leiden. Gewoonlijk bevatten ze veiligheidsvoorzieningen.

BUIZEN, DETONEREND, met veiligheidsvoorzieningen: UN-nummers 0408, 0409, 0410

Voorwerpen die ontplofbare bestanddelen bevatten en zijn bestemd om een detonatie in munitie teweeg te brengen. Ze bevatten mechanisch, elektrisch, chemisch of hydrostatisch activeerbare inrichtingen om de detonatie in te leiden. De detonerende buis moet ten minste twee doeltreffende veiligheidsvoorzieningen bevatten.

BUIZEN, NIET DETONEREND: UN-nummers 0316, 0317, 0368

Voorwerpen die bestanddelen met inleispringstoffen bevatten en zijn bestemd om een deflagratie in munitie teweeg te brengen. Ze bevatten mechanisch, elektrisch, chemisch of hydrostatisch activeerbare inrichtingen om de deflagratie te starten. Gewoonlijk bevatten ze veiligheidsvoorzieningen.

DIEPTEBOMMEN: UN-nummer 0056

Voorwerpen bestaande uit een springstoflading in een vat of een projectiel, zonder inleimiddelen of met inleimiddelen die ten minste twee doeltreffende veiligheidsvoorzieningen bevatten. Ze zijn bestemd om onder water te detoneren.

DIEPTEPEILVOORWERPEN, ONTPLOFBAAR: UN-nummers 0374, 0375

Voorwerpen met een springstoflading, zonder inleimiddelen of met inleimiddelen die ten minste twee doeltreffende veiligheidsvoorzieningen bevatten. Ze worden vanaf schepen geworpen en komen tot ontploffing als ze een van tevoren bepaalde diepte of de zeebodem bereiken.

DIEPTEPEILVOORWERPEN, ONTPLOFBAAR: UN-nummers 0296, 0204

Voorwerpen met een springstoflading, met inleimiddelen die geen of minder dan twee doeltreffende veiligheidsvoorzieningen bevatten. Ze worden vanaf schepen geworpen en komen tot ontploffing als ze een van tevoren bepaalde diepte of de zeebodem bereiken.

FAKKELS VOOR VLIEGTUIGEN: UN-nummers 0093, 0403, 0404, 0420, 0421

Voorwerpen die pyrotechnische stoffen bevatten en bestemd zijn om uit een vliegtuig te worden geworpen voor verlichtings-, identificatie-, sein- of waarschuwingsdoeleinden.

FLITSLICHTBOMMEN: UN-nummer 0038

Ontplofbare voorwerpen die uit een vliegtuig worden geworpen met het doel om een kortstondige, intense verlichting voor fotografische doeleinden te bewerkstelligen. Ze bevatten een springstoflading, zonder inleimiddelen of met inleimiddelen die ten minste twee doeltreffende veiligheidsvoorzieningen bevatten.

FLITSLICHTBOMMEN: UN-nummer 0037

Ontplofbare voorwerpen die uit een vliegtuig worden geworpen met het doel om een kortstondige, intense verlichting voor fotografische doeleinden te bewerkstelligen. Ze bevatten een springstoflading, met inleimiddelen die geen of minder dan twee doeltreffende veiligheidsvoorzieningen bevatten.

FLITSLICHTBOMMEN: UN-nummers 0039, 0299

Ontplofbare voorwerpen die uit een vliegtuig worden geworpen met het doel om een kortstondige, intense verlichting voor fotografische doeleinden te bewerkstelligen. Ze bevatten een flitslichtmengsel.

FLITSLICHTPATRONEN: UN-nummers 0049, UN 0050

Voorwerpen bestaande uit een huls, een ontsteker en flitslichtsas. De voorwerpen zijn gereed om te worden afgevuurd.

FLITSLICHTPOEDER: UN-nummers 0094, 0305

Pyrotechnische stof die na ontsteking een intens licht geeft.

GASGENERATOREN (VOOR AIRBAGS), PYROTECHNISCH, of AIRBAGMODULES, PYROTECHNISCH, of AANSPANINRICHTINGEN VOOR VEILIGHEIDSGORDELS, PYROTECHNISCH: UN-nummer 0503.

Voorwerpen die pyrotechnische stoffen bevatten en die worden gebruikt als airbags of veiligheidsgordels in voertuigen ter bescherming van personen.

GEZWINDE LONT, NIET DETONEREND: UN-nummer 0101

Voorwerp bestaande uit katoendraad dat is geïmpregneerd met fijn zwart buskruit. Het brandt met een uitwendige vlam en wordt gebruikt in de ontstekingsketens voor vuurwerk, enz. Zij kunnen in een papieren huls zijn ingesloten teneinde een plotseling of gezwind effect te bereiken.

GRANATEN, hand- of geweer-, met springlading: UN-nummers 0284, 0285

Voorwerpen die zijn bestemd om met de hand te worden geworpen of met een vuurwapen te worden afgevuurd. Ze zijn niet voorzien van inleimiddelen of ze zijn voorzien van inleimiddelen die ten minste twee doeltreffende veiligheidsvoorzieningen bevatten.

GRANATEN, hand- of geweer-, met springlading: UN-nummers 0292, 0293

Voorwerpen die zijn bestemd om met de hand te worden geworpen of met een vuurwapen te worden afgevuurd. Ze zijn voorzien van inleimiddelen die geen of minder dan twee doeltreffende veiligheidsvoorzieningen bevatten.

GRONDFAKKELS: UN-nummers 0092, 0418, 0419

Voorwerpen die pyrotechnische stoffen bevatten en bestemd zijn om vanaf het grondoppervlak te worden gebruikt voor verlichtings-, identificatie-, sein- of waarschuwingsdoeleinden.

GRONDSTOF VOOR ROOKZWAK BUSKRUIT, BEVOCHTIGD met ten minste 17 massa-% alcohol: UN-nummer 0433;

GRONDSTOF VOOR ROOKZWAK BUSKRUIT, BEVOCHTIGD met ten minste 25 massa-% water: UN-nummer 0159

Een stof bestaande uit nitrocellulose, geïmpregneerd met ten hoogste 60 massa-% nitroglycerine of andere vloeibare organische nitraten of mengsels daarvan.

HANDSEINMIDDELEN: UN-nummers 0191, 0373

Draagbare voorwerpen die pyrotechnische stoffen bevatten, welke zichtbare waarschuwingssignalen voortbrengen. Kleine grondfakkels, zoals fakkels voor gebruik op de weg, de spoorweg en het water, vallen onder deze benaming.

HEXOLIET (HEXOTOL), droog of bevochtigd met minder dan 15 massa-% water: UN-nummer 0118

Een stof bestaande uit een innig mengsel van cyclotrimethyleentrinitramine (RDX) en trinitrotolueen (TNT). Deze benaming omvat "compositie B".

HEXOTONAL: UN-nummer 0393

Een stof bestaande uit een innig mengsel van cyclotrimethyleentrinitramine (RDX), trinitrotolueen (TNT) en aluminium.

HOLLE LADINGEN, BUIGZAAM, GESTREKT: UN-nummers 0237, 0288

Voorwerpen bestaande uit een V-vormige kern van springstof in een buigzame mantel.

HOLLE LADINGEN, zonder slagpijpje: UN-nummers 0059, 0439, 0440, 0441

Voorwerpen bestaande uit een huls die een springstoflading bevat, zonder inleimiddelen. De springstoflading heeft een uitholling die is gevoerd met onbuigzaam materiaal. De voorwerpen zijn bestemd om een krachtig, materiaal doorborend holle lading-effect teweeg te brengen.

INRICHTINGEN, DOOR WATER TE ACTIVEREN, met verspreidings-, uitstoot- of voortdrijvende lading: UN-nummers 0248, 0249

Voorwerpen waarvan de werking berust op een fysisch-chemische reactie van hun inhoud met water.

KABELSNIJDERS, ONTPLOFBAAR: UN-nummer 0070

Voorwerpen bestaande uit een inrichting met een snijkant, die door een kleine lading deflagrerende ontplofbare stof tegen een aambeeld wordt geperst.

KLINKNAGELPATRONEN: UN-nummer 0174

Voorwerpen bestaande uit een kleine lading ontplofbare stof in een metalen klinknagel.

KNALSEINEN VOOR SPOORWEGDOELEINDEN: UN-nummers 0192, 0193, 0492, 0493

Voorwerpen die een pyrotechnische stof bevatten, welke met een harde knal ontploft als het voorwerp wordt platgedrukt. Ze zijn bestemd om op een spoorstaaf te worden gelegd.

LICHTMUNITIE, met of zonder verspreidings-, uitstoot- of voortdrijvende lading: UN-nummers 0171, 0254, 0297

Munitie bestemd om een enkele bron van intens licht voort te brengen om een gebied te verlichten. Deze benaming omvat lichtpatronen, lichtgranaten en lichtprojectielen alsmede verlichtings- en doelmarkeringsbommen.

OPMERKING:

Deze benaming omvat niet de volgende voorwerpen: FAKKELS VOOR VLIEGTUIGEN; GRONDFAKKELS; HANDSEINMIDDELEN; SCHEEPSNOODSIGNALEN; SEINPATRONEN. Deze zijn afzonderlijk in dit glossarium opgenomen.

LICHTSPOORELEMENTEN VOOR MUNITIE: UN-nummers 0212, 0306

Gesloten voorwerpen die pyrotechnische stoffen bevatten. Ze zijn bestemd om de baan van een projectiel zichtbaar te maken.

LIJNWERPRAKETTEN: UN-nummers 0238, 0240, 0453

Voorwerpen bestaande uit een raketaandrijving en bestemd om een lijn voort te trekken.

LOSSE PATRONEN VOOR KLEINKALIBERWAPENS: UN-nummers 0014, 0327, 0338

Munitie bestaande uit een gesloten patroonhuls met een centraal slaghoedje of randvuurontsteking, die een lading van rookzwak kruit of zwart buskruit bevat. De hulzen bevatten geen projectiel. De patronen zijn bestemd om te worden afgevuurd uit vuurwapens met een kaliber van maximaal 19,1 mm en dienen voor het opwekken van een harde knal. Zij worden gebruikt voor oefeningen, saluutschoten, als voortdrijvende lading en voor startpistolen enz.

LOSSE PATRONEN VOOR WAPENS: UN-nummers 0014, 0326, 0327, 0338, 0413

Munitie bestaande uit een gesloten patroonhuls met een centraal slaghoedje of randvuurontsteking, die een lading van rookzwak kruit of zwart buskruit bevat. De hulzen bevatten geen projectiel. Zij produceren een harde knal en worden gebruikt voor oefeningen, saluutschoten, als voortdrijvende lading en voor startpistolen enz. Deze benaming omvat losse flodders.

MIJNEN, met springlading: UN-nummers 0137, 0138

Voorwerpen, gewoonlijk bestaande uit een houder van metaal of compositiemateriaal, gevuld met een springstof, zonder inleimiddelen of met inleimiddelen die ten minste twee doeltreffende veiligheidsvoorzieningen bevatten. Ze zijn bestemd om tijdens het passeren van schepen, voertuigen of personen in werking te treden. Deze benaming omvat "Bangalore torpedo's".

MIJNEN, met springlading: UN-nummers 0136, 0294

Voorwerpen, gewoonlijk bestaande uit een houder van metaal of compositiemateriaal, gevuld met een springstof, met inleimiddelen die geen of minder dan twee doeltreffende veiligheidsvoorzieningen bevatten. Ze zijn bestemd om tijdens het passeren van schepen, voertuigen of personen in werking te treden. Deze benaming omvat "Bangalore torpedo's".

MUNITIE VOOR BEPROEVINGEN: UN-nummer 0363

Munitie die een pyrotechnische stof bevat en wordt gebruikt om de doelmatigheid of sterkte van nieuwe munitie of onderdelen van wapens of wapensystemen te beproeven.

OCTOLIET, droog of bevochtigd met minder dan 15 massa-% water: UN-nummer 0266

Een stof bestaande uit een innig mengsel van cyclotetramethyleentetranitramine (HMX) en trinitrotolueen (TNT).

OCTONAL: UN-nummer 0496

Een stof bestaande uit een innig mengsel van cyclotetramethyleentetranitramine (HMX), trinitrotolueen (TNT) en aluminium.

OEFENGRANATEN, hand- of geweer-: UN-nummers 0110, 0318, 0372, 0452

Voorwerpen zonder hoofdspringlading, die zijn bestemd om met de hand te worden geworpen of met een vuurwapen te worden afgevuurd. Ze bevatten het ontstekingsmechanisme en kunnen een markeringslading bevatten.

OEFENMUNITIE: UN-nummers 0362, 0488

Munitie die geen hoofdspringlading, maar een verspreidings- of uitstootlading bevat. Gewoonlijk is de munitie voorzien van een buis en een voortdrijvende lading.

OPMERKING:

Deze benaming omvat niet de volgende voorwerpen: OEFENGRANATEN. Deze zijn afzonderlijk in dit glossarium opgenomen.

OLIEPIJPDOORBORINGSAPPARATEN, zonder slagpijpje: UN-nummers 0124, 0494

Voorwerpen bestaande uit een stalen koker of een metalen strip waarin holle ladingen zijn geplaatst, die door slagsnoer met elkaar zijn verbonden, zonder inleimiddelen.

ONTPLOFBARE STOF, MONSTER, met uitzondering van inleispringstof: UN-nummer 0190

Nieuwe of reeds bestaande ontplofbare stoffen of voorwerpen, die nog niet zijn ingedeeld onder één van de benamingen in tabel A van hoofdstuk 3.2 en die volgens de instructies van de bevoegde autoriteit in het algemeen in kleine hoeveelheden worden vervoerd, onder andere voor doeleinden van beproeving, indeling, onderzoek en ontwikkeling, voor kwaliteitscontrole of als handelsmonster.

OPMERKING:

Ontplofbare stoffen of voorwerpen, die reeds zijn ingedeeld onder een andere benaming van tabel A van hoofdstuk 3.2 vallen niet onder dit begrip.

ONTPLOFBARE STOFFEN, ZEER WEINIG GEVOELIG (STOFFEN, EVI): UN-nummer 0482

Stoffen met gevaar voor massa-explosie, die echter zo weinig gevoelig zijn dat de waarschijnlijkheid van inleiding of van overgang van verbranding naar detonatie (onder normale vervoersomstandigheden) zeer klein is en die de beproevingen van testserie 5 hebben doorstaan.

ONTPLOFBARE VOORWERPEN, EXTREEM WEINIG GEVOELIG (VOORWERPEN, EEI): UN-nummer 0486

Voorwerpen die alleen extreem weinig gevoelige springstoffen (EIDS) bevatten en die onder normale vervoersomstandigheden een verwaarloosbare kans op een onbedoelde inleiding of detonatieoverdracht vertonen en die de beproevingen van testserie 7 hebben doorstaan.

ONTSPANNINGSONTSTEKERS, ONTPLOFBAAR: UN-nummer 0173

Voorwerpen bestaande uit een kleine explosieve lading, een inleimiddel en een stang of verbindingsstuk. Ze dienen ertoe om uitrustingsdelen snel te ontkoppelen door het doorbreken van de stangen of verbindingsstukken.

ONTSTEKERS: UN-nummers 0121, 0314, 0315, 0325, 0454

Voorwerpen die één of meer ontplofbare stoffen bevatten en worden gebruikt om een deflagratie in een ontstekingsketen teweeg te brengen. Ze kunnen op chemische of mechanische wijze dan wel door elektriciteit in werking worden gesteld.

OPMERKING:

Deze benaming omvat niet de volgende voorwerpen: ONTSTEKERS VOOR VUURKOORD; BUIZEN, NIET DETONEREND; GEZWINDE LONT, NIET DETONEREND; ONTSTEKINGSDOPPEN; SLAGHOEDJES; SNELKOORD; VUURKOORD. Deze zijn afzonderlijk in dit glossarium opgenomen.

ONTSTEKERS VOOR VUURKOORD: UN-nummer 0131

Voorwerpen van verschillend ontwerp, die in werking worden gesteld door wrijving, slag of stoot of elektriciteit en worden gebruikt om vuurkoord te ontsteken.

ONTSTEKINGSDOPPEN: UN-nummers 0319, 0320, 0376

Voorwerpen bestaande uit een ontstekingsmiddel en een hulplading deflagrerende ontplofbare stof zoals zwart buskruit. Ze worden gebruikt om de voortdrijvende lading in de hulzen van geschutmunitie, enz., te ontsteken.

OVERDRACHTSLADINGEN, MET SLAGPIJPJE: UN-nummers 0225, 0268

Voorwerpen bestaande uit een springstoflading, met inleimiddelen. Ze worden gebruikt om het inleidend vermogen van slagpijpjes of slagsnoer te versterken.

OVERDRACHTSLADINGEN, zonder slagpijpje: UN-nummers 0042, 0283

Voorwerpen bestaande uit een springstoflading, zonder inleimiddelen. Ze worden gebruikt om het inleidend vermogen van slagpijpjes of slagsnoer te versterken.

PATRONEN VOOR KLEINKALIBERWAPENS: UN-nummers 0012, 0339, 0417

Munitie bestaande uit een patroonhuls met een centraal slaghoedje of randvuurontsteking, die een voortdrijvende lading en een massief projectiel bevat. De patronen zijn bestemd om te worden afgevuurd uit vuurwapens met een kaliber van maximaal 19,1 mm. Deze benaming omvat jachtpatronen (hagelpatronen) van elk kaliber.

OPMERKING:

Deze benaming omvat niet LOSSE PATRONEN VOOR WAPENS. Deze zijn afzonderlijk in deze lijst opgenomen. Deze benaming omvat evenmin bepaalde patronen voor militaire kleinkaliberwapens. Deze zijn in deze lijst opgenomen onder de benaming PATRONEN VOOR WAPENS, MET INERT PROJECTIEL.

PATRONEN VOOR OLIEBORINGEN: UN-nummers 0277, 0278

Voorwerpen bestaande uit een dunne huls van karton, metaal of een ander materiaal, die uitsluitend een voortdrijvende lading bevat voor het uitstoten van een gehard projectiel teneinde de wand van een olieboorput te doorboren.

OPMERKING:

Deze benaming omvat niet de volgende voorwerpen: HOLLE LADINGEN. Deze zijn afzonderlijk in deze lijst opgenomen.

PATRONEN VOOR TECHNISCHE DOELEINDEN: UN-nummers 0275, 0276, 0323, 0381

Voorwerpen bestemd om mechanische bewegingen tot stand te brengen. Ze bestaan uit een huls met een lading deflagrerende ontplofbare stof en een ontstekingsmiddel. De bij de deflagratie vrijkomende gassen dienen om een uitzetting of een rechtlijnige of draaiende beweging teweeg te brengen of om schuiven, kleppen of schakelaars te activeren of om bevestigingselementen of blusmiddelen uit te stoten.

PATRONEN VOOR WAPENS, MET INERT PROJECTIEL: UN-nummers 0012, 0328, 0339, 0417;

Munitie bestaande uit een projectiel zonder springlading, maar met een voortdrijvende lading met of zonder een ontsteker. De munitie mag voorzien zijn van een lichtspoorelement onder voorwaarde dat het hoofdgevaar wordt gevormd door de voortdrijvende lading.

PATRONEN VOOR WAPENS, met springlading: UN-nummers 0006, 0321, 0412

Munitie bestaande uit een projectiel met een springlading, zonder inleimiddelen of met inleimiddelen die ten minste twee doeltreffende veiligheidsvoorzieningen bevatten, en een voortdrijvende lading met of zonder een ontsteker. Deze benaming omvat gepatroneerde munitie, gescheiden munitie, en munitie met gescheiden lading waarvan de samenstellende delen gezamenlijk zijn verpakt.

PATRONEN VOOR WAPENS, met springlading: UN-nummers 0005, 0007, 0348

Munitie bestaande uit een projectiel met een springlading, met inleimiddelen die geen of minder dan twee doeltreffende veiligheidsvoorzieningen bevatten, en een voortdrijvende lading met of zonder een ontsteker. Deze benaming omvat gepatroneerde munitie, gescheiden munitie, en munitie met gescheiden lading waarvan de samenstellende delen gezamenlijk zijn verpakt.

PATROONHULZEN, LEEG, MET ONTSTEKER: UN-nummers 0055,0379

Voorwerpen bestaande uit een huls van metaal, kunststof of een ander niet brandbaar materiaal, waarin het enige explosieve onderdeel de ontsteker is.

PATROONHULZEN, MEEBRANDEND, LEEG, ZONDER ONTSTEKER: UN-nummers 0446, 0447

Voorwerpen bestaande uit een patroonhuls, die gedeeltelijk of geheel is vervaardigd van nitrocellulose.

PENTOLIET, droog of bevochtigd met minder dan 15 massa-% water: UN-nummer 0151

Een stof bestaande uit een innig mengsel van pentaerythriettetranitraat (PETN) en trinitrotolueen (TNT).

PROJECTIELEN, inert, met lichtspoorelement: UN-nummers 0345, 0424, 0425

Voorwerpen zoals granaten of kogels die worden verschoten uit een kanon of een ander stuk geschut, een geweer of een ander kleinkaliberwapen.

PROJECTIELEN, met springlading: UN-nummers 0168, 0169, 0344

Voorwerpen zoals granaten of kogels die uit een kanon of een ander stuk geschut worden verschoten. Ze zijn niet voorzien van inleimiddelen of ze zijn voorzien van inleimiddelen die ten minste twee doeltreffende veiligheidsvoorzieningen bevatten.

PROJECTIELEN, met springlading: UN-nummers 0167, 0324

Voorwerpen zoals granaten of kogels die uit een kanon of een ander stuk geschut worden verschoten. Ze zijn voorzien van inleimiddelen die geen of minder dan twee doeltreffende veiligheidsvoorzieningen bevatten.

PROJECTIELEN, met verspreidings- of uitstootlading: UN-nummers 0346, 0347

Voorwerpen zoals granaten of kogels die uit een kanon of een ander stuk geschut worden verschoten. Ze zijn niet voorzien van inleimiddelen of ze zijn voorzien van inleimiddelen die ten minste twee doeltreffende veiligheidsvoorzieningen bevatten. Ze worden gebruikt om kleurstoffen voor markeringsdoeleinden of andere inerte stoffen te verspreiden.

PROJECTIELEN, met verspreidings- of uitstootlading: UN-nummers 0426, 0427

Voorwerpen zoals granaten of kogels die uit een kanon of een ander stuk geschut worden verschoten. Ze zijn voorzien van inleimiddelen die geen of minder dan twee doeltreffende veiligheidsvoorzieningen bevatten. Ze worden gebruikt om kleurstoffen voor markeringsdoeleinden of andere inerte stoffen te verspreiden.

PROJECTIELEN, met verspreidings- of uitstootlading: UN-nummers 0434, 0435

Voorwerpen zoals granaten of kogels die worden verschoten uit een kanon of een ander stuk geschut, een geweer of een ander kleinkaliberwapen. Ze worden gebruikt om kleurstoffen voor markeringsdoeleinden of andere inerte stoffen te verspreiden.

PYROFORE VOORWERPEN: UN-nummer 0380

Voorwerpen die een pyrofore stof (die in contact met de lucht spontaan kan ontbranden) en een ontplofbare stof of ontplofbaar bestanddeel bevatten. Voorwerpen die witte fosfor bevatten, vallen niet onder deze benaming.

PYROTECHNISCHE VOORWERPEN voor technische doeleinden: UN-nummers 0428, 0429, 0430, 0431, 0432

Voorwerpen die pyrotechnische stoffen bevatten en zijn bestemd voor technische doeleinden zoals ontwikkeling van warmte of gassen, toneeleffecten, enz.

OPMERKING:

Deze benaming omvat niet de volgende voorwerpen: elke soort munitie; FAKKELS VOOR VLIEGTUIGEN; GRONDFAKKELS; HANDSEINMIDDELEN; KABELSNIJDERS, ONTPLOFBAAR; KLINKNAGELPATRONEN; KNALSEINEN VOOR SPOORWEGDOELEINDEN; ONTSPANNINGSONTSTEKERS, ONTPLOFBAAR; ROOKSIGNALEN; CHEEPSNOODSIGNALEN; SEINPATRONEN; VUURWERK. Deze zijn afzonderlijk in deze lijst opgenomen.

RAKETAANDRIJVINGEN: UN-nummers 0186, 0280, 0281

Voorwerpen bestaande uit een ontplofbare voortdrijvende lading, gewoonlijk in vaste vorm, die zich bevindt in een cilinder, uitgerust met één of meer straalpijpen. Ze zijn bestemd om een raket of een geleid projectiel voort te stuwen.

RAKETAANDRIJVINGEN MET HYPERGOLISCHE VLOEISTOFFEN, met of zonder uitstootlading: UN-nummers 0250, 0322

Voorwerpen bestaande uit een cilinder welke een hypergolische brandstof bevat en is voorzien van één of meer straalpijpen. Ze zijn ontworpen om een raket of een geleid projectiel voort te drijven.

RAKETAANDRIJVINGEN MET VLOEIBARE BRANDSTOF: UN-nummers 0395, 0396

Voorwerpen bestaande uit een cilinder, uitgerust met één of meer straalpijpen, die een vloeibare brandstof bevat. Ze zijn bestemd om een raket of een geleid projectiel voort te stuwen.

RAKETKOPPEN, met springlading: UN-nummers 0286, 0287

Voorwerpen bestaande uit springstof, zonder inleimiddelen of met inleimiddelen die ten minste twee doeltreffende veiligheidsvoorzieningen bevatten. Ze zijn bestemd om op een raketaandrijving te worden gemonteerd. Deze benaming omvat raketkoppen voor geleide projectielen.

RAKETKOPPEN, met springlading: UN-nummer 0369

Voorwerpen bestaande uit springstof, met inleimiddelen die geen of minder dan twee doeltreffende veiligheidsvoorzieningen bevatten. Ze zijn bestemd om op een raketaandrijving te worden gemonteerd. Deze benaming omvat raketkoppen voor geleide projectielen.

RAKETKOPPEN, met verspreidings- of uitstootlading: UN-nummer 0370

Voorwerpen bestaande uit een inerte nuttige lading en een kleine lading springstof of deflagrerende ontplofbare stof, zonder inleimiddelen of met inleimiddelen die ten minste twee doeltreffende veiligheidsvoorzieningen bevatten. Ze zijn bestemd om op een raketaandrijving te worden gemonteerd teneinde de inerte lading te verspreiden. Deze benaming omvat raketkoppen voor geleide projectielen.

RAKETKOPPEN, met verspreidings- of uitstootlading: UN-nummer 0371

Voorwerpen bestaande uit een inerte nuttige lading en een kleine lading springstof of deflagrerende ontplofbare stof, met inleimiddelen die geen of minder dan twee doeltreffende veiligheidsvoorzieningen bevatten. Ze zijn bestemd om op een raketaandrijving te worden gemonteerd teneinde de inerte lading te verspreiden. Deze benaming omvat raketkoppen voor geleide projectielen.

RAKETTEN, met inerte kop: UN-nummers 0183, 0502

Voorwerpen bestaande uit een raketaandrijving en een inerte raketkop. Deze benaming omvat geleide projectielen.

RAKETTEN, met springlading: UN-nummers 0181, 0182

Voorwerpen bestaande uit een raketaandrijving en een raketkop, zonder inleimiddelen of met inleimiddelen die ten minste twee doeltreffende veiligheidsvoorzieningen bevatten. Deze benaming omvat geleide projectielen.

RAKETTEN, met springlading: UN-nummers 0180, 0295

Voorwerpen bestaande uit een raketaandrijving en een raketkop, met inleimiddelen die geen of minder dan twee doeltreffende veiligheidsvoorzieningen bevatten. Deze benaming omvat geleide projectielen.

RAKETTEN, met uitstootlading: UN-nummers 0436, 0437, 0438

Voorwerpen bestaande uit een raketaandrijving en een lading om de nuttige lading van de raketkop uit te stoten. Deze benaming omvat geleide projectielen.

RAKETTEN MET VLOEIBARE BRANDSTOF, met springlading: UN-nummers 0397, 0398

Voorwerpen bestaande uit een cilinder, uitgerust met één of meer straalpijpen, die een vloeibare brandstof bevat, en een raketkop. Deze benaming omvat geleide projectielen.

ROOKMUNITIE, met of zonder verspreidings-, uitstoot- of voortdrijvende lading: UN-nummers 0015, 0016, 0303

Munitie die een rookverwekkende stof bevat zoals een chloorsulfonzuurmengsel, titaantetrachloride of een rookverwekkend pyrotechnisch mengsel op basis van hexachloorethaan of rode fosfor. Voor zover de rookverwekkende stof zelf geen ontplofbare stof is, bevat de munitie bovendien één of meer van de volgende componenten: een voortdrijvende lading met ontsteker en aanvuurlading; een buis met verspreidings- of uitstootlading. Deze benaming omvat rookgranaten.

OPMERKING:

Deze benaming omvat niet de volgende voorwerpen: ROOKSIGNALEN. Deze zijn afzonderlijk in dit glossarium opgenomen.

ROOKMUNITIE, WITTE FOSFOR, met verspreidings-, uitstoot- of voortdrijvende lading: UN-nummers 0245, 0246

Munitie die witte fosfor als rookverwekkende stof bevat. Ze bevat bovendien één of meer van de volgende componenten: een voortdrijvende lading met ontsteker en aanvuurlading; een buis met verspreidings- of uitstootlading. Deze benaming omvat rookgranaten.

ROOKSIGNALEN: UN-nummers 0196, 0197, 0313, 0487

Voorwerpen die pyrotechnische stoffen bevatten, welke rook ontwikkelen. Zij kunnen bovendien inrichtingen bevatten die een geluidssignaal voortbrengen.

ROOKZWAK BUSKRUIT: UN-nummers 0160, 0161

Een stof op basis van nitrocellulose, die als voortdrijvende lading wordt gebruikt. Deze benaming omvat kruit op enkelvoudige basis (alleen nitrocellulose), op dubbele basis (zoals nitrocellulose en nitroglycerine) en op drievoudige basis (zoals nitrocellulose/nitroglycerine/nitroguanidine).

OPMERKING:

Ladingen van rookzwak buskruit in gegoten of geperste vorm of in kardoeszakken vallen onder de in deze lijst opgenomen benamingen VOORTDRIJVENDE LADINGEN VOOR GESCHUT en VOORTDRIJVENDE LADINGEN.

SCHEEPSNOODSIGNALEN: UN-nummers 0194, 0195

Voorwerpen die pyrotechnische stoffen bevatten, bestemd voor het geven van signalen door middel van geluid, vlam of rook of een combinatie daarvan.

SCHEURVORMENDE MIDDELEN, ONTPLOFBAAR, voor olieboringen, zonder slagpijpje: UN-nummer 0099

Voorwerpen bestaande uit een springlading in een omhulsel, zonder inleimiddelen. Ze worden gebruikt om het gesteente rondom het boorgat te scheuren teneinde het toestromen van de ruwe olie uit dit gesteente te vergemakkelijken.

SEINPATRONEN: UN-nummers 0054, 0312, 0405

Voorwerpen bestemd om gekleurde licht- of andere signalen af te vuren uit seinpistolen, enz.

SLAGHOEDJES: UN-nummers 0044, 0377, 0378

Voorwerpen bestaande uit een metalen of kunststof dopje dat een kleine hoeveelheid ontsteeksas bevat, die door een slag of stoot wordt ontstoken. Ze worden gebruikt als ontstekingsmiddel in patronen voor kleinkaliberwapens en in ontstekingsdoppen voor voortdrijvende ladingen.

SLAGPIJPJES, ELEKTRISCH: UN-nummers 0030, 0255, 0456

Voorwerpen, speciaal bestemd voor de inleiding van (industriële) springstofladingen. Ze kunnen zijn ontworpen om onmiddellijk te detoneren of ze kunnen een vertragingselement bevatten. Elektrische slagpijpjes worden door middel van elektrische stroom in werking gesteld.

SLAGPIJPJES, NIET ELEKTRISCH: UN-nummers 0029, 0267, 0455

Voorwerpen, speciaal bestemd voor de inleiding van (industriële) springstofladingen. Ze kunnen zijn ontworpen om onmiddellijk te detoneren of ze kunnen een vertragingselement bevatten. Niet-elektrische slagpijpjes worden in werking gesteld door middelen zoals schokbuis, vlambuis, veiligheidsvuurkoord, andere (niet-detonerende) ontstekingsmiddelen of buigzaam slagsnoer. Deze benaming omvat overdrachtspijpjes zonder slagsnoer.

SLAGPIJPJES, SAMENGESTELD, NIET-ELEKTRISCH: UN-nummers 0360, 0361, 0500

Niet-elektrische slagpijpjes, verbonden met en in werking gesteld door middelen zoals veiligheidsvuurkoord, schokbuis, vlambuis of slagsnoer. Ze kunnen zijn ontworpen om onmiddellijk te detoneren of ze kunnen een vertragingselement bevatten. Deze benaming omvat overdrachtspijpjes verbonden met slagsnoer.

SLAGPIJPJES VOOR MUNITIE: UN-nummers 0073, 0364, 0365, 0366

Voorwerpen bestaande uit een metalen of kunststof buisje, gevuld met ontplofbare stoffen zoals loodazide, pentriet (PETN) of een combinatie van ontplofbare stoffen. Ze zijn bestemd om een detonatieketen in te leiden.

SLAGSNOER, buigzaam: UN-nummers 0065, 0289

Voorwerp bestaande uit een kern van detonerende springstof in een omhulsel van textiel, met of zonder een bekleding van kunststof. De bekleding is niet nodig indien het omhulsel van textiel stofdicht is.

SLAGSNOER, met metalen bekleding: UN-nummers 0102, 0290

Voorwerp bestaande uit een kern van springstof, omgeven door een zachte metalen buis met of zonder een beschermende bekleding.

SLAGSNOER MET GERING EFFECT, met metalen bekleding: UN-nummer 0104

Voorwerp bestaande uit een kern van springstof, omgeven door een zachte metalen buis met of zonder een beschermende bekleding. De hoeveelheid ontplofbare stof is zodanig beperkt dat buiten het slagsnoer slechts een gering effect optreedt.

SNELKOORD: UN-nummer 0066

Voorwerp bestaande uit textieldraden die zijn bedekt met zwart buskruit of met een ander snelbrandend pyrotechnisch mengsel en zijn voorzien van een buigzaam beschermend omhulsel, of bestaande uit een kern van zwart buskruit in een buigzame textielbekleding. Het voorwerp verbrandt in de lengterichting met een uitwendige vlam en wordt gebruikt om de ontsteking vanaf een ontstekingsinrichting over te brengen op een lading of een ontsteker.

SPRINGLADINGEN: UN-nummer 0048

Voorwerpen die een springstoflading bevatten in een omhulsel van karton, kunststof, metaal of ander materiaal. De voorwerpen zijn niet voorzien van inleimiddelen of zijn voorzien van inleimiddelen die ten minste twee doeltreffende veiligheidsvoorzieningen bevatten.

OPMERKING:

Deze benaming omvat niet de volgende voorwerpen: BOMMEN, MIJNEN, PROJECTIELEN. Deze zijn afzonderlijk in dit glossarium opgenomen.

SPRINGLADINGEN, KUNSTSTOFGEBONDEN: UN-nummers 0457, 0458, 0459, 0460

Voorwerpen bestaande uit een kunststofgebonden springstoflading, vervaardigd in een specifieke vorm, zonder omhulsel en zonder inleimiddelen. Ze worden gebruikt als een onderdeel van munitie zoals raketkoppen.

SPRINGLADINGEN VOOR INDUSTRIËLE DOELEINDEN, zonder slagpijpje: UN-nummers 0442, 0443, 0444, 0445

Voorwerpen bestaande uit een springstoflading, zonder inleimiddelen, gebruikt voor het lassen, verbinden, vormgeven en andere metallurgische processen die met behulp van springstoffen kunnen worden uitgevoerd.

SPRINGSTOF, TYPE A: UN-nummer 0081

Stoffen bestaande uit vloeibare organische nitraten zoals nitroglycerine of een mengsel van deze stoffen. Ze bevatten bovendien één of meer van de volgende componenten: nitrocellulose, ammoniumnitraat of andere anorganische nitraten; aromatische nitroverbindingen; brandbare materialen zoals houtmeel en aluminiumpoeder. Ze kunnen inerte bestanddelen zoals kiezelgoer en toevoegingen zoals kleurstoffen en stabilisatoren bevatten. Deze springstoffen moeten in poedervormige, gelatineuze of elastische toestand voorkomen. Deze benaming omvat dynamiet, springgelatine en gelatinedynamiet.

SPRINGSTOF, TYPE B: UN-nummers 0082, 0331

Stoffen bestaande uit:

a) ofwel een mengsel van ammoniumnitraat of andere anorganische nitraten met een ontplofbare stof zoals trinitrotolueen (TNT), al dan niet met andere stoffen zoals houtmeel en aluminiumpoeder;

b) dan wel een mengsel van ammoniumnitraat of andere anorganische nitraten met andere stoffen, die brandbaar en niet ontplofbaar zijn.

In beide gevallen mogen ze inerte bestanddelen zoals kiezelgoer en toevoegingen zoals kleurstoffen en stabilisatoren bevatten. Deze springstoffen mogen geen nitroglycerine of soortgelijke vloeibare organische nitraten, of chloraten bevatten.

SPRINGSTOF, TYPE C: UN-nummer 0083

Stoffen bestaande uit een mengsel van hetzij kalium- of natriumchloraat, hetzij kalium-, natrium- of ammoniumperchloraat, met organische nitroverbindingen of brandbare stoffen zoals houtmeel, aluminiumpoeder of een koolwaterstof. Ze kunnen inerte bestanddelen zoals kiezelgoer en toevoegingen zoals kleurstoffen en stabilisatoren bevatten. Deze springstoffen mogen geen nitroglycerine of soortgelijke vloeibare organische nitraten bevatten.

SPRINGSTOF, TYPE D: UN-nummer 0084

Stoffen bestaande uit een mengsel van genitreerde organische verbindingen met brandbare stoffen zoals koolwaterstoffen of aluminiumpoeder. Ze kunnen inerte bestanddelen zoals kiezelgoer en toevoegingen zoals kleurstoffen en stabilisatoren bevatten. Deze springstoffen mogen geen nitroglycerine of soortgelijke vloeibare organische nitraten, of chloraten of ammoniumnitraat bevatten. Deze benaming omvat in het algemeen kneedspringstoffen.

SPRINGSTOF, TYPE E: UN-nummers 0241, 0332

Stoffen bestaande uit water als een wezenlijk bestanddeel en met een hoog gehalte aan ammoniumnitraat of andere oxiderend werkende stoffen die geheel of gedeeltelijk zijn opgelost. De andere bestanddelen kunnen nitroverbindingen zoals trinitrotolueen, koolwaterstoffen of aluminiumpoeder zijn. De springstoffen kunnen inerte bestanddelen zoals kiezelgoer en toevoegingen zoals kleurstoffen en stabilisatoren bevatten. Deze benaming omvat "slurry springstoffen", "emulsie springstoffen" en "watergel springstoffen".

TORPEDOKOPPEN, met springlading: UN-nummer 0221

Voorwerpen bestaande uit een springlading, zonder inleimiddelen of met inleimiddelen die ten minste twee doeltreffende veiligheidsvoorzieningen bevatten. Ze zijn bestemd om op een torpedo te worden gemonteerd.

TORPEDO'S, met springlading: UN-nummer 0451

Voorwerpen bestaande uit een systeem zonder ontplofbare stoffen, bestemd om de torpedo door het water voort te stuwen, en een torpedokop zonder inleimiddelen of met inleimiddelen die ten minste twee doeltreffende veiligheidsvoorzieningen bevatten.

TORPEDO'S, met springlading: UN-nummer 0329

Voorwerpen bestaande uit een systeem met ontplofbare stoffen, bestemd om de torpedo door het water voort te stuwen, en een torpedokop zonder inleimiddelen of met inleimiddelen die ten minste twee doeltreffende veiligheidsvoorzieningen bevatten.

TORPEDO'S, met springlading: UN-nummer 0330

Voorwerpen bestaande uit een systeem, al dan niet met ontplofbare stoffen, bestemd om de torpedo door het water voort te stuwen, en een torpedokop met inleimiddelen die geen of minder dan twee doeltreffende veiligheidsvoorzieningen bevatten.

TORPEDO'S MET VLOEIBARE BRANDSTOF, met inerte kop: UN-nummer 0450

Voorwerpen bestaande uit een systeem met vloeibare ontplofbare stoffen, bestemd om de torpedo door het water voort te stuwen, en een inerte kop.

TORPEDO'S MET VLOEIBARE BRANDSTOF, met of zonder springlading: UN-nummer 0449

Voorwerpen bestaande uit hetzij een systeem met vloeibare ontplofbare stoffen, bestemd om de torpedo door het water voort te stuwen, met of zonder een torpedokop, hetzij een systeem met vloeibare, niet ontplofbare stoffen, bestemd om de torpedo door het water voort te stuwen, en een torpedokop.

TRAANVERWEKKENDE MUNITIE, met verspreidings-, uitstoot- of voortdrijvende lading: UN-nummers 0018, 0019, 0301

Munitie die een traanverwekkende stof bevat. Ze bevat ook één of meer van de volgende bestanddelen: een pyrotechnische stof; een voortdrijvende lading met ontsteker en aanvuurlading; een buis met verspreidings- of uitstootlading.

TRITONAL: UN-nummer 0390

Een stof bestaande uit een mengsel van trinitrotolueen (TNT) en aluminium.

VEILIGHEIDSVUURKOORD: UN-nummer 0105

Voorwerp bestaande uit een kern van fijnkorrelig zwart buskruit, omgeven door een omhulsel van soepel textiel, voorzien van één of meer beschermende buitenlagen. Na het aansteken brandt het met een van tevoren bepaalde snelheid zonder een uitwendig explosief effect.

VERSPREIDINGSLADINGEN: UN-nummer 0043

Voorwerpen bestaande uit een kleine lading ontplofbare stof, bedoeld om projectielen of andere munitie open te breken teneinde de inhoud daarvan te verspreiden.

VOORTDRIJVENDE LADINGEN VOOR GESCHUT: UN-nummers 0242, 0279, 0414

Voortdrijvende ladingen in elke mogelijke vorm voor geschutmunitie met gescheiden lading.

VOORTDRIJVENDE LADINGEN: UN-nummers 0271, 0272, 0415, 0491

Voorwerpen bestaande uit een voortdrijvende lading in een willekeurige vorm met of zonder omhulsel. Zij worden gebruikt als onderdeel van raketaandrijvingen of om het bodemzog van projectielen te reduceren.

VOORTDRIJVENDE STOF, VAST: UN-nummers 0498, 0499, 0501

De stof bestaat uit een vaste deflagrerende ontplofbare stof en wordt gebruikt voor voortdrijving.

VOORTDRIJVENDE STOF, VLOEIBAAR: UN-nummers 0495, 0497

De stof bestaat uit een vloeibare deflagrerende ontplofbare stof en wordt gebruikt voor voortdrijving.

VUURKOORD, kokervormig, met metalen bekleding: UN-nummer 0103

Voorwerp bestaande uit een metalen koker die een kern van deflagrerende ontplofbare stof bevat.

VUURWERK: UN-nummers 0333, 0334, 0335, 0336, 0337

Pyrotechnische voorwerpen bestemd voor amusementsdoeleinden.

ZWART BUSKRUIT, korrels of fijn poeder: UN-nummer 0027

Een stof bestaande uit een innig mengsel van houtskool of een andere koolstof en kalium- of natriumnitraat, met of zonder zwavel.

ZWART BUSKRUIT, GEPERST, of ZWART BUSKRUIT IN PELLETS: UN-nummer 0028

Een stof bestaande uit geperst zwart buskruit.

2.2.1.2. Niet ten vervoer toegelaten stoffen en voorwerpen

2.2.1.2.1. Ontplofbare stoffen die buitengewoon gevoelig zijn volgens de criteria van het Handboek beproevingen en criteria, deel I, of onderhevig kunnen zijn aan een spontane reactie, alsmede ontplofbare stoffen en voorwerpen, die niet onder een benaming of een n.e.g.-positie genoemd in tabel A van hoofdstuk 3.2 kunnen worden ingedeeld, zijn niet ten vervoer toegelaten.

2.2.1.2.2. Stoffen van de compatibiliteitsgroep A (1.1. A UN-nummer 0074, 0113, 0114, 0129, 0130, 0135, 0224 en 0473) zijn niet ten vervoer over de spoorweg toegelaten.

Voorwerpen van compatibiliteitsgroep K (1.2 K UN-nummer 0020, en 1.3 K, UN-nummer 0021) zijn niet ten vervoer toegelaten.

2.2.1.3. Lijst van verzamelaanduidingen - Ontplofbare stoffen en voorwerpen

>RUIMTE VOOR DE TABEL>

2.2.2. Klasse 2 Gassen

2.2.2.1. Criteria

2.2.2.1.1. De titel van klasse 2 omvat zuivere gassen, gasmengsels, mengsels van één of meer gassen met één of meer andere stoffen, alsmede voorwerpen die dergelijke stoffen bevatten.

Onder gassen worden stoffen verstaan, die

a) bij 50 °C een dampdruk hebben hoger dan 300 kPa (3 bar); of

b) bij 20 °C en de standaarddruk van 101,3 kPa volledig gasvormig zijn.

OPMERKINGEN:

1. UN 1052 FLUORWATERSTOF is echter een stof van klasse 8.

2. Een zuiver gas mag andere bestanddelen bevatten, die afkomstig zijn van het productieproces of die worden toegevoegd om de stabiliteit van het product te handhaven, onder voorwaarde dat de concentratie van deze bestanddelen niet de indeling of de vervoersvoorwaarden, zoals vullingsgraad, vuldruk of beproevingsdruk wijzigt.

3. De n.e.g.-posities in 2.2.2.3 omvatten zowel zuivere gassen als gasmengsels.

2.2.2.1.2. De stoffen en voorwerpen van de klasse 2 zijn als volgt ingedeeld:

1. Samengeperste gassen: gassen met een kritische temperatuur lager dan 20 °C.

2. Vloeibaar gemaakte gassen: gassen met een kritische temperatuur gelijk aan of hoger dan 20 °C.

3. Sterk gekoelde, vloeibaar gemaakte gassen: gassen die als gevolg van hun lage temperatuur tijdens het vervoer gedeeltelijk vloeibaar zijn.

4. Onder druk opgeloste gassen: gassen die tijdens het vervoer in een oplosmiddel zijn opgelost.

5. Spuitbussen en houders, klein, met gas (gaspatronen).

6. Andere voorwerpen, die gas onder druk bevatten.

7. Drukloze gassen die aan bijzondere voorschriften onderworpen zijn (gasmonsters).

2.2.2.1.3. De stoffen en voorwerpen van klasse 2, zijn op grond van hun gevaarseigenschappen in één van de volgende groepen ingedeeld:

>RUIMTE VOOR DE TABEL>

Indien gassen of gasmengsels volgens de criteria gevaarlijke eigenschappen bezitten, die verbonden zijn aan meer dan één groep, hebben groepen, aangeduid met letter T voorrang boven alle andere groepen. De groepen, aangeduid met letter F hebben voorrang boven de groepen, aangeduid met letters A of O.

OPMERKINGEN:

1. In de VN-modelbepalingen, de IMDG Code en in de Technische instructies van de ICAO zijn de gassen op grond van hun overheersende gevaar in één van de volgende drie subklassen ingedeeld:

subklasse 2.1: brandbare gassen (komt overeen met de groepen, aangeduid met hoofdletter F).

subklasse 2.2: niet brandbare, niet giftige gassen (komt overeen met de groepen, aangeduid met hoofdletter A of O).

subklasse 2.3: giftige gassen (komt overeen met de groepen, aangeduid met hoofdletter T, d.w.z. T, TF, TC, TO, TFC en TOC).

2. Spuitbussen en houders, klein, met gas moeten overeenkomstig het gevaar van de inhoud in de groepen A t/m TOC worden ingedeeld. De inhoud wordt als brandbaar beschouwd, indien deze meer dan 45 massa-% of meer dan 250 g brandbare bestanddelen bevat. Brandbare bestanddelen zijn gassen die bij normale druk in lucht brandbaar zijn, of stoffen of preparaten in vloeibare toestand, die een vlampunt bezitten van ten hoogste 100 °C.

3. Bijtende gassen worden als giftig beschouwd en zijn derhalve ingedeeld in de groepen TC, TFC of TOC.

4. Mengsels met meer dan 21 vol.- % zuurstof moeten als oxiderend worden ingedeeld.

2.2.2.1.4. Indien een in tabel A van hoofdstuk 3.2 met name genoemd mengsel van klasse 2 overeenkomt met andere criteria dan die, genoemd in 2.2.2.1.2 en 2.2.2.1.5, dan moet dit mengsel volgens die criteria worden ingedeeld en wel onder een geschikte n.e.g.-positie.

2.2.2.1.5. De stoffen en voorwerpen die niet met name zijn genoemd in tabel A van hoofdstuk 3.2 moeten volgens 2.2.2.1.2 en 2.2.2.1.3 worden ingedeeld in een in 2.2.2.3 vermelde verzamelaanduiding. De volgende criteria zijn van toepassing:

Verstikkende gassen

Niet oxiderende, niet brandbare en niet giftige gassen, die de zuurstof, welke gewoonlijk in de atmosfeer aanwezig is, verdunnen of verdringen.

Brandbare gassen

Gassen die bij 20 °C en de standaarddruk van 101,3 kPa

a) in een mengsel van ten hoogste 13 vol.- % gas met lucht brandbaar zijn; of

b) onafhankelijk van de onderste explosiegrens een explosiegebied met lucht bezitten van ten minste 12 %.

De brandbaarheid moet worden vastgesteld door beproevingen of door berekeningen volgens de methoden welke door de ISO zijn aanvaard (zie ISO-norm 10156:1996).

Indien voor de toepassing van deze methoden onvoldoende gegevens ter beschikking staan, mogen gelijkwaardige beproevingsmethoden, die door de bevoegde autoriteit van het land van herkomst zijn erkend, worden toegepast.

Indien het land van herkomst geen lidstaat is van de COTIF, dan moeten deze methoden worden erkend door de bevoegde autoriteit van de eerste lidstaat van de COTIF, die bij de zending betrokken is.

Oxiderende gassen

Gassen die, in het algemeen door het verschaffen van zuurstof, de verbranding van andere stoffen in sterkere mate kunnen veroorzaken of bevorderen dan lucht. De oxiderende werking moet worden vastgesteld door beproevingen of door berekeningen volgens methoden welke door de ISO zijn aanvaard (zie ISO-norm 10156:1996).

Giftige gassen

OPMERKING:

Gassen, die gedeeltelijk of volledig vanwege hun bijtende eigenschappen aan de criteria voor de giftigheid voldoen, moeten als giftig worden ingedeeld. Voor het mogelijke bijkomende gevaar van bijtende werking, zie ook de criteria onder de titel "Bijtende gassen"

Gassen waarvan,

a) bekend is dat zij zo giftig of bijtend voor de mens zijn, dat zij een gevaar voor de gezondheid betekenen; of

b) wordt aangenomen dat zij giftig of bijtend voor de mens zijn, omdat bij de proeven volgens 2.2.61.1 hun LC50-waarde voor de acute giftigheid lager dan of gelijk aan 5000 ml/m3 (ppm) is.

Voor de indeling van gasmengsels (met inbegrip van dampen van stoffen van andere klassen) mag de volgende formule worden gebruikt:

>PIC FILE= "L_2004121NL.006101.TIF">

waarin

fi= molaire fractie van de i-de component van het mengsel

Ti= giftigheidskengetal van de i-de component van het mengsel.

De Ti-waarde is gelijk aan de LC50-waarde, aangegeven in de norm ISO 10298:1995.

Is de LC50-waarde in de norm ISO 10298:1995 niet aangegeven, dan moet de in de wetenschappelijke literatuur aanwezige LC50-waarde worden gebruikt.

Is de LC50-waarde niet bekend, dan wordt het giftigheidskengetal berekend uitgaande van de laagste LC50-waarde van stoffen met gelijksoortige fysiologische en chemische eigenschappen, of, als dit de enige praktische mogelijkheid is, door het uitvoeren van proeven.

Bijtende gassen

Gassen of gasmengsels, die volledig vanwege hun bijtende werking aan de criteria voor de giftigheid voldoen, moeten als giftig met bijkomend gevaar bijtend worden ingedeeld.

Een gasmengsel, dat als giftig wordt beschouwd vanwege het gecombineerde effect van bijtende werking en giftigheid, heeft als bijkomend gevaar de bijtende werking indien op grond van menselijke ervaring bekend is, dat het mengsel een destructieve werking heeft op de huid, de ogen, of de slijmvliezen, of als de LC50-waarde van de bijtende componenten van het mengsel, berekend volgens de volgende formule lager dan of gelijk aan 5000 ml/m3 (ppm) is:

>PIC FILE= "L_2004121NL.006102.TIF">

waarin

fci= molaire fractie van de i-de bijtende component van het mengsel

Tci= giftigheidskengetal van de i-de bijtende component van het mengsel.

De Tci-waarde is gelijk aan de LC50-waarde, aangegeven in de norm ISO 10298:1995.

Is de LC50-waarde in de norm ISO 10298:1995 niet aangegeven, dan moet de in de wetenschappelijke literatuur aanwezige LC50-waarde worden gebruikt.

Is de LC50-waarde niet bekend, dan wordt het giftigheidskengetal berekend uitgaande van de laagste LC50-waarde van stoffen met gelijksoortige fysiologische en chemische eigenschappen, of, als dit de enige praktische mogelijkheid is, door het uitvoeren van proeven.

2.2.2.2. Niet ten vervoer toegelaten gassen

2.2.2.2.1. De chemisch instabiele gassen van klasse 2 zijn niet ten vervoer toegelaten, tenzij de noodzakelijke maatregelen zijn getroffen om elke mogelijkheid van een gevaarlijke reactie, bijvoorbeeld ontleding, dismutatie of polymerisatie, onder normale vervoersomstandigheden te verhinderen. Hiertoe moet er in het bijzonder voor worden zorg gedragen dat de houders geen stoffen bevatten die deze reacties kunnen bevorderen.

2.2.2.2.2. De volgende stoffen en mengsels zijn niet ten vervoer toegelaten:

- UN 2186 WATERSTOFCHLORIDE (CHLOORWATERSTOF), STERK GEKOELD, VLOEIBAAR;

- UN 2421 DISTIKSTOFTRIOXIDE;

- UN 2455 METHYLNITRIET;

- Sterk gekoelde, vloeibaar gemaakte gassen die niet onder één van de classificatiecodes 3 A, 3 O of 3 F kunnen worden ingedeeld;

- Onder druk opgeloste gassen die niet onder één van de UN-nummers 1001, 2073 of 3318 kunnen worden ingedeeld.

2.2.2.3. Lijst van verzamelaanduidingen

>RUIMTE VOOR DE TABEL>

>RUIMTE VOOR DE TABEL>

>RUIMTE VOOR DE TABEL>

>RUIMTE VOOR DE TABEL>

>RUIMTE VOOR DE TABEL>

>RUIMTE VOOR DE TABEL>

>RUIMTE VOOR DE TABEL>

2.2.3. Klasse 3 Brandbare vloeistoffen

2.2.3.1. Criteria

2.2.3.1.1. De titel van klasse 3 omvat stoffen, alsmede voorwerpen die stoffen van deze klasse bevatten, die:

- vloeistoffen zijn overeenkomstig onderdeel a) van de definitie "vloeistof" in 1.2.1,

- bij 50 °C een dampdruk hebben van ten hoogste 300 kPa (3 bar) en bij 20 °C en een standaarddruk van 101,3 kPa niet volledig gasvormig zijn,

- een vlampunt hebben van ten hoogste 61 °C (zie 2.3.3.1 voor de betreffende beproeving).

De titel van klasse 3 omvat tevens brandbare vloeistoffen en vaste stoffen in gesmolten toestand, met een vlampunt hoger dan 61 °C, die bij een temperatuur gelijk aan of hoger dan hun vlampunt verwarmd vervoerd of ten vervoer aangeboden worden. Deze stoffen zijn ingedeeld onder UN-nummer 3256.

De titel van klasse 3 omvat ook vloeibare ontplofbare stoffen in niet explosieve toestand. Vloeibare ontplofbare stoffen in explosieve toestand zijn ontplofbare stoffen die zijn opgelost of gesuspendeerd in water of andere vloeistoffen, zodat een homogeen vloeibaar mengsel ontstaat, met het doel hun explosieve eigenschappen te onderdrukken. Dergelijke posities in tabel A van hoofdstuk 3.2 zijn UN-nummers 1204, 2059, 3064, 3343 en 3357.

OPMERKINGEN:

1. Niet giftige en niet bijtende stoffen met een vlampunt hoger dan 35 °C, die onder beproevingsomstandigheden, vastgelegd in het Handboek beproevingen en criteria, deel III, subsectie 32.5.2 geen verbranding onderhouden, zijn geen stoffen van klasse 3; indien deze stoffen echter bij een temperatuur gelijk aan of hoger dan hun vlampunt verwarmd vervoerd of ten vervoer aangeboden worden, zijn zij wel stoffen van klasse 3.

2. In afwijking van 2.2.3.1.1 zijn dieselolie, gasolie of lichte stookolie met een vlampunt hoger dan 61 °C en ten hoogste 100 °C stoffen van klasse 3, UN-nummer 1202.

3. Vloeistoffen die zeer giftig zijn bij inademen, met een vlampunt lager dan 23 °C en giftige stoffen met een vlampunt van 23 °C of hoger zijn stoffen van klasse 6.1 (zie 2.2.61.1).

4. Brandbare vloeistoffen en vloeibare preparaten die gebruikt worden als pesticide, en die zeer giftig, giftig of zwak giftig zijn, met een vlampunt gelijk aan of hoger dan 23 °C, zijn stoffen van klasse 6.1 (zie 2.2.61.1).

5. Bijtende vloeistoffen met een vlampunt van 23 °C of hoger zijn stoffen van klasse 8 (zie 2.2.8.1).

6. UN 2734 AMINEN, VLOEIBAAR, BIJTEND, BRANDBAAR, N.E.G., UN 2734 POLYAMINEN,VLOEIBAAR, BIJTEND, BRANDBAAR, N.E.G. en UN 2920 BIJTENDE VLOEISTOF, BRANDBAAR, N.E.G. zijn stoffen van klasse 8 (zie 2.2.8.1).

7. Farmaceutische producten, gereed voor gebruik, bijv. cosmetica, geneesmiddelen en medicamenten, die zijn vervaardigd en verpakt in verpakkingen van een type bestemd voor de detailhandel of distributie, voor persoonlijk of huishoudelijk gebruik, zijn niet onderworpen aan de voorschriften van deze richtlijn.

2.2.3.1.2. De stoffen en voorwerpen van klasse 3 zijn als volgt onderverdeeld:

>RUIMTE VOOR DE TABEL>

2.2.3.1.3. De stoffen en voorwerpen die zijn ingedeeld in klasse 3 zijn genoemd in hoofdstuk 3.2, tabel A. Stoffen die niet met name zijn genoemd in tabel A van hoofdstuk 3.2 moeten overeenkomstig de bepalingen van deze sectie in de juiste positie van 2.2.3.3 en de juiste verpakkingsgroep worden ingedeeld. Op grond van de mate van gevaarlijkheid voor het vervoer moeten de stoffen en voorwerpen van klasse 3 worden ingedeeld in één van de volgende groepen:

Verpakkingsgroep I: zeer gevaarlijke stoffen: brandbare vloeistoffen met een kookpunt of beginkookpunt van ten hoogste 35 °C, en brandbare vloeistoffen met een vlampunt lager dan 23 °C, die ofwel zeer giftig zijn volgens de criteria van 2.2.61.1, dan wel sterk bijtend volgens de criteria van 2.2.8.1;

Verpakkingsgroep II: middelmatig gevaarlijke stoffen: brandbare vloeistoffen met een vlampunt lager dan 23 °C, die niet onder verpakkingsgroep I vallen, uitgezonderd de stoffen van 2.2.3.1.4;

Verpakkingsgroep III: minder gevaarlijke stoffen: brandbare vloeistoffen met een vlampunt van 23 t/m 61 °C, alsmede stoffen van 2.2.3.1.4.

2.2.3.1.4. Vloeibare of viskeuze mengsels en preparaten, met inbegrip van stoffen die ten hoogste 20 % nitrocellulose met een stikstofgehalte van ten hoogste 12,6 % in de droge stof bevatten mogen alleen in verpakkingsgroep III worden ingedeeld, indien zij voldoen aan de volgende voorwaarden:

a) Bij de beproeving van afscheiding van oplosmiddel moet de hoogte van de afgescheiden laag kleiner zijn dan 3 % van de totale hoogte van het monster (zie het Handboek beproevingen en criteria, deel III, subsectie 32.5.1) en

b) De viscositeit(10) en het vlampunt moeten overeenkomen met de waarden in de volgende tabel:

>RUIMTE VOOR DE TABEL>

OPMERKING:

Mengsels die meer dan 20 % doch ten hoogste 55 % nitrocellulose met een stikstofgehalte van ten hoogste 12,6 % in de droge stof bevatten, zijn stoffen van UN-nummer 2059.

Mengsels met een vlampunt lager dan 23 °C:

- met meer dan 55 % nitrocellulose ongeacht het stikstofgehalte, of

- met ten hoogste 55 % nitrocellulose met een stikstofgehalte van meer dan 12,6 % in de droge stof

zijn stoffen van klasse 1 (UN-nummers 0340 of 0342) of van klasse 4.1 (UN-nummers 2555, 2556 of 2557).

2.2.3.1.5. Niet giftige en niet bijtende oplossingen en homogene mengsels met een vlampunt van 23 °C en hoger (viskeuze stoffen, zoals verven en lakken, uitgezonderd stoffen die meer dan 20 % nitrocellulose bevatten) verpakt in houders met een inhoud van ten hoogste 450 liter, zijn niet onderworpen aan de voorschriften van deze richtlijn, indien bij de beproeving van afscheiding van oplosmiddel (zie het Handboek beproevingen en criteria, deel III, subsectie 32.5.1) de hoogte van de afgescheiden laag oplosmiddel kleiner is dan 3 % van de totale hoogte, en indien deze stoffen in de uitloopbeker volgens ISO-norm 2431:1993 met een uitloopopening van 6 mm diameter bij 23 °C een uitlooptijd

a) van ten minste 60 seconden, of

b) van ten minste 40 seconden bezitten en niet meer dan 60 % stoffen van klasse 3 bevatten.

2.2.3.1.6. Indien stoffen van klasse 3 als gevolg van toevoegingen overgaan naar andere gevaarscategorieën dan die waartoe de met name genoemde stoffen in tabel A van hoofdstuk 3.2 behoren, moeten deze mengsels of oplossingen worden ingedeeld in de posities waartoe zij op grond van hun werkelijke gevaarseigenschappen behoren.

OPMERKING:

Zie voor de indeling van oplossingen en mengsels (zoals preparaten, formuleringen en Afvalstoffen) ook sectie 2.1.3.

2.2.3.1.7. Op grond van de criteria van sectie 2.3.2 en de criteria van 2.2.3.1.1 kan ook worden vastgesteld of de aard van een met name genoemde oplossing of een met name genoemd mengsel, respectievelijk een oplossing of een mengsel, die/dat een met name genoemde stof bevat, zodanig is, dat deze oplossing of dit mengsel niet is onderworpen aan de voorwaarden van deze klasse (zie ook sectie 2.1.3).

2.2.3.2. Niet ten vervoer toegelaten stoffen

2.2.3.2.1. Stoffen van klasse 3, die gemakkelijk peroxiden kunnen vormen (zoals ethers of bepaalde heterocyclische zuurstofhoudende stoffen) zijn niet ten vervoer toegelaten, indien het peroxidegehalte, berekend als waterstofperoxide (H2O2), hoger is dan 0,3 %. Het peroxidegehalte moet worden bepaald zoals aangegeven in subsectie 2.3.3.2.

2.2.3.2.2. De chemisch instabiele stoffen van klasse 3 zijn niet ten vervoer toegelaten, tenzij de noodzakelijke maatregelen zijn getroffen om een gevaarlijke ontleding of polymerisatie tijdens het vervoer te verhinderen. Daartoe moet er in het bijzonder zorg voor worden gedragen, dat de houders en tanks geen stoffen bevatten, die deze reacties kunnen bevorderen.

2.2.3.2.3. Vloeibare ontplofbare stoffen in niet explosieve toestand, die niet met name zijn genoemd in tabel A van hoofdstuk 3.2, zijn niet als stoffen van klasse 3 ten vervoer toegelaten.

2.2.3.3. Lijst van verzamelaanduidingen

>PIC FILE= "L_2004121NL.006801.TIF">

>PIC FILE= "L_2004121NL.006901.TIF">

2.2.41 Klasse 4.1 Brandbare vaste stoffen, zelfontledende stoffen en vaste ontplofbare stoffen in niet explosieve toestand

2.2.41.1. Criteria

2.2.41.1.1. De titel van klasse 4.1 omvat brandbare stoffen en voorwerpen, ontplofbare stoffen in niet explosieve toestand, die vaste stoffen zijn overeenkomstig onderdeel a) van de definitie "vaste stof" in 1.2.1 en zelfontledende vaste stoffen of vloeistoffen.

In de klasse 4.1 zijn ingedeeld:

- vaste stoffen en voorwerpen die gemakkelijk brandbaar zijn (zie 2.2.41.1.3 t/m 2.2.41.1.8);

- zelfontledende vaste stoffen of vloeistoffen (zie 2.2.41.1.9 t/m 2.2.41.1.16);

- vaste ontplofbare stoffen in niet explosieve toestand (zie 2.2.41.1.18);

- stoffen, verwant met zelfontledende stoffen (zie 2.2.41.1.19).

2.2.41.1.2. De stoffen en voorwerpen van klasse 4.1 zijn als volgt onderverdeeld:

>RUIMTE VOOR DE TABEL>

Brandbare vaste stoffen

Definities en eigenschappen

2.2.41.1.3. Brandbare vaste stoffen zijn gemakkelijk brandbare vaste stoffen en vaste stoffen, die door wrijving kunnen ontbranden en brand kunnen veroorzaken.

Gemakkelijk brandbare vaste stoffen zijn poedervormige, korrelige of pasteuze stoffen, die gevaarlijk zijn, omdat zij gemakkelijk worden ontstoken door kortstondig contact met de ontstekingsbron, zoals een brandend lucifer en omdat de vlammen zich snel verspreiden. Het is mogelijk, dat het gevaar niet alleen veroorzaakt wordt door de brand, maar ook door giftige verbrandingsproducten. Metaalpoeders zijn bijzonder gevaarlijk, omdat het moeilijk is het vuur te doven, aangezien normale blusmiddelen zoals koolzuur of water het gevaar kunnen verhogen.

Classificatie

2.2.41.1.4. De in klasse 4.1, brandbare vaste stoffen, ingedeelde stoffen en voorwerpen zijn genoemd in tabel A van hoofdstuk 3.2. De indeling van organische stoffen en voorwerpen, die niet met name zijn genoemd in tabel A van hoofdstuk 3.2 in de juiste positie van subsectie 2.2.41.3 overeenkomstig het bepaalde in hoofdstuk 2.1 kan geschieden op grond van ervaring of op grond van de resultaten van de beproevingsmethoden volgens het Handboek beproevingen en criteria, deel III, subsectie 33.2.1. De indeling van anorganische stoffen, die niet met name zijn genoemd moet geschieden op grond van de resultaten van de beproevingsmethoden volgens het Handboek beproevingen en criteria, deel III, subsectie 33.2.1; hierbij moet ook rekening worden gehouden met ervaringen, indien deze tot een strengere indeling leiden.

2.2.41.1.5. Indien niet met name genoemde stoffen en voorwerpen onder een van de posities in 2.2.41.3 worden ingedeeld op grond van de beproevingsmethoden volgens het Handboek beproevingen en criteria, deel III, subsectie 33.2.1, zijn de volgende criteria van toepassing:

a) Poedervormige, korrelige of pasteuze stoffen, met uitzondering van metaalpoeders of poeders van metaallegeringen moeten worden ingedeeld als gemakkelijk brandbare stoffen van klasse 4.1, indien zij door kortstondig contact met een ontstekingsbron (bijvoorbeeld een brandende lucifer) gemakkelijk kunnen worden ontstoken, of indien bij ontsteking de vlam zich snel uitbreidt, de brandduur voor een meetafstand van 100 mm korter is dan 45 seconden of de voortplantingssnelheid van de verbranding hoger is dan 2,2 mm/s.

b) Metaalpoeders of poeders van metaallegeringen moeten in klasse 4.1 worden ingedeeld, indien zij door contact met een vlam kunnen worden ontstoken en indien de reactie zich binnen 10 minuten over de gehele lengte van het monster uitbreidt.

Vaste stoffen die vlam kunnen vatten als gevolg van wrijving moeten worden ingedeeld in klasse 4.1 naar analogie met bestaande posities (bijv. lucifers) of in overeenstemming met een geëigende bijzondere bepaling.

2.2.41.1.6. Op grond van de beproevingsmethoden volgens het Handboek beproevingen en criteria, deel III, sectie 33.2.1 en de criteria van 2.2.41.1.4 en 2.2.41.1.5, kan ook worden vastgesteld of de aard van een met name genoemde stof zodanig is, dat deze stof niet is onderworpen aan de voorwaarden van deze klasse.

2.2.41.1.7. Indien stoffen van klasse 4.1 als gevolg van toevoegingen overgaan naar andere gevaarscategorieën dan die waartoe de stoffen behoren die met name zijn genoemd in tabel A van hoofdstuk 3.2, moeten deze mengsels worden ingedeeld onder de posities waartoe zij behoren op grond van de werkelijke gevaarseigenschappen.

OPMERKING:

Voor de indeling van oplossingen en mengsels (zoals preparaten, formuleringen en afvalstoffen) zie ook 2.1.3.

Indeling in verpakkingsgroepen

2.2.41.1.8. Gemakkelijk brandbare vaste stoffen, ingedeeld onder de verschillende posities van tabel A van hoofdstuk 3.2 moeten in verpakkingsgroep II of III worden ingedeeld op grond van de beproevingsmethoden volgens het Handboek beproevingen en criteria, deel III, subsectie 33.2.1, overeenkomstig de volgende criteria:

a) Gemakkelijk brandbare vaste stoffen, die bij de beproeving een brandduur hebben, korter dan 45 seconden voor een meetafstand van 100 mm, moeten worden ingedeeld in:

verpakkingsgroep II: indien de vlam doordringt in de bevochtigde zone,

verpakkingsgroep III: indien de vlam door de bevochtigde zone binnen 4 minuten tot stilstand wordt gebracht.

b) Metaalpoeders en poeders van metaallegeringen moeten worden ingedeeld in:

verpakkingsgroep II: indien de reactie zich bij de beproeving binnen vijf minuten of minder over de gehele lengte van het monster voortplant;

verpakkingsgroep III: indien de reactie zich bij de beproeving in meer dan vijf minuten over de gehele lengte van het monster voortplant.

In het geval van vaste stoffen die vlam kunnen vatten door wrijving, moet de verpakkingsgroep worden toegekend naar analogie van bestaande posities of in overeenstemming met een bijzondere bepaling.

Zelfontledende stoffen

Definities

2.2.41.1.9. Zelfontledende stoffen, in de zin van deze richtlijn, zijn thermisch instabiele stoffen, die een sterk exotherme ontleding kunnen ondergaan, zonder dat daarbij zuurstof (lucht) is betrokken. Stoffen worden niet beschouwd als zelfontledende stoffen van klasse 4.1, indien:

a) ze ontplofbare stoffen volgens de criteria van klasse 1 zijn,

b) ze oxiderende stoffen volgens de indelingsprocedure van klasse 5.1 zijn (zie 2.2.51.1),

c) ze organische peroxiden volgens de criteria van klasse 5.2 zijn (zie 2.2.52.1),

d) hun ontledingswarmte lager is dan 300 J/g, of

e) hun temperatuur van zichzelf-versnellende ontleding (SADT) (zie Opmerking 2 hieronder) hoger is dan 75 °C voor een collo van 50 kg.

OPMERKINGEN:

1. De ontledingswarmte kan worden bepaald met behulp van een willekeurige internationaal erkende methode, bijv. differentiële scanning calorimetrie en adiabatische calorimetrie.

2. De SADT is de laagste temperatuur, waarbij een zichzelf-versnellende ontleding kan optreden van een stof, in de verpakking zoals gebruikt tijdens het vervoer. De voorwaarden, noodzakelijk voor de bepaling van deze temperatuur, zijn vermeld in het Handboek beproevingen en criteria, deel II, hoofdstuk 20 en sectie 28.4.

3. Alle stoffen die de eigenschappen vertonen van een zelfontledende stof moeten als zodanig worden geclassificeerd, zelfs indien deze stoffen aanleiding geven tot een positief beproevingsresultaat voor de indeling in klasse 4.2 overeenkomstig 2.2.42.1.5.

Eigenschappen

2.2.41.1.10. De ontleding van zelfontledende stoffen kan veroorzaakt worden door warmte, contact met katalytisch werkende verontreinigingen (bijv. zuren, verbindingen van zware metalen, basen), wrijving of stoot. De ontledingssnelheid stijgt met de temperatuur en hangt af van de stof. De ontleding kan, in het bijzonder wanneer geen ontsteking optreedt, leiden tot het vrijkomen van giftige gassen of dampen. Bij bepaalde zelfontledende stoffen moet de temperatuur worden beheerst. Sommige zelfontledende stoffen kunnen explosief ontleden, vooral bij opsluiting. Deze eigenschap kan worden afgezwakt door toevoeging van verdunningsmiddelen of door gebruik van geschikte verpakkingen. Sommige zelfontledende stoffen branden heftig. Zelfontledende stoffen zijn bijvoorbeeld bepaalde verbindingen van de hierna aangegeven typen:

- alifatische azoverbindingen (-C-N=N-C-);

- organische aziden (-C-N3);

- diazoniumzouten (-CN2+Z-);

- N-nitrosoverbindingen (-N-N=O);

- aromatische sulfohydraziden (-SO2-NH-NH2).

Deze opsomming is niet uitputtend en stoffen met andere reactieve groepen en bepaalde mengsels van stoffen kunnen soms gelijksoortige eigenschappen bezitten.

Classificatie

2.2.41.1.11. Zelfontledende stoffen worden ingedeeld in zeven typen, afhankelijk van de mate van gevaar. De typen van zelfontledende stoffen variëren van type A, dat niet ten vervoer is toegelaten in de verpakking waarin het is beproefd, tot type G, dat niet is onderworpen aan de voorschriften die van toepassing zijn op de zelfontledende stoffen van klasse 4.1. De classificatie van de zelfontledende stoffen van de typen B t/m F is direct afhankelijk van de grootste toegestane hoeveelheid per verpakking. De principes van toepassing voor de indeling en de indelingsprocedures, beproevingsmethoden en criteria, alsmede een voorbeeld van een geschikt beproevingsrapport zijn opgenomen in deel II van het Handboek beproevingen en criteria.

2.2.41.1.12. Stoffen die reeds zijn geclassificeerd en ingedeeld in de juiste verzamelaanduiding zijn genoemd in 2.2.41.4 met het te gebruiken UN-nummer en de verpakkingsmethode.

Door de verzamelaanduidingen wordt aangegeven:

- het type van zelfontledende stof (B t/m F), zie 2.2.41.1.11 hierboven;

- de fysische toestand (vloeibaar/vast).

De classificatie van zelfontledende stoffen genoemd in 2.2.41.4 is gebaseerd op de technisch zuivere stof, behalve in de gevallen waar een concentratie lager dan 100 % is aangegeven.

2.2.41.1.13. De classificatie van zelfontledende stoffen of van formuleringen van zelfontledende stoffen, niet genoemd in 2.2.41.4 en de indeling daarvan in een verzamelaanduiding, moet worden uitgevoerd door de bevoegde autoriteit van het land van herkomst op grond van een beproevingsrapport. De goedkeuringsverklaring moet de classificatie en de relevante vervoersvoorwaarden omvatten. Indien het land van herkomst geen lidstaat is van de COTIF, moeten de classificatie en de vervoersvoorwaarden worden erkend door de bevoegde autoriteit van de eerste lidstaat van de COTIF, die bij de zending betrokken is.

2.2.41.1.14. Aan bepaalde zelfontledende stoffen kunnen activatoren, zoals zinkverbindingen, worden toegevoegd teneinde de reactiviteit daarvan te veranderen. Afhankelijk van het type en de concentratie van de activator, kan dit leiden tot een afname van de thermische stabiliteit of tot een verandering van de explosieve eigenschappen. Indien één van deze twee eigenschappen wordt veranderd, moet de nieuwe formulering overeenkomstig de classificatieprocedure worden onderzocht.

2.2.41.1.15. Monsters van niet in 2.2.41.4 genoemde zelfontledende stoffen of formuleringen van zelfontledende stoffen, waarvoor niet de volledige gegevens over de beproevingen beschikbaar zijn en die vervoerd moeten worden voor aanvullende beproevingen of beoordeling, moeten worden ingedeeld onder een van de verzamelaanduidingen, van toepassing op zelfontledende stoffen van type C, indien voldaan wordt aan de volgende voorwaarden:

- volgens de beschikbare gegevens is het monster niet gevaarlijker dan een zelfontledende stof van type B;

- het monster is verpakt volgens verpakkingsmethode OP2 en de hoeveelheid per wagen bedraagt niet meer dan 10 kg.

Monsters, waarvoor temperatuurbeheersing vereist is, zijn niet ten vervoer over de spoorweg toegelaten.

Desensibilisering

2.2.41.1.16. Teneinde de veiligheid tijdens het vervoer te waarborgen, worden zelfontledende stoffen in veel gevallen gedesensibiliseerd met behulp van een verdunningsmiddel. Indien een percentage van een stof is vastgesteld, betreft dit het massa-percentage van de stof, afgerond op het dichtstbijzijnde gehele getal. Indien een verdunningsmiddel wordt gebruikt, moet de zelfontledende stof worden beproefd in aanwezigheid van het verdunningsmiddel in de concentratie en de vorm gebruikt voor het vervoer. Verdunningsmiddelen die kunnen eiden tot een verhoging van de concentratie van de zelfontledende stof tot een waarde die gevaarlijk is in geval van lekkage uit een verpakking, mogen niet worden gebruikt. De gebruikte verdunningsmiddelen moeten inert zijn ten opzichte van de zelfontledende stof. In dit verband gelden vaste of vloeibare verdunningsmiddelen als inert, indien zij geen negatieve invloed hebben op de thermische stabiliteit en op het type gevaar van de zelfontledende stof.

2.2.41.1.17. (Gereserveerd)

Vaste ontplofbare stoffen in niet explosieve toestand

2.2.41.1.18. Vaste ontplofbare stoffen in niet explosieve toestand zijn stoffen die zijn bevochtigd met water of met alcoholen of die zijn verdund met andere stoffen teneinde hun explosieve eigenschappen te onderdrukken. Dergelijke posities in tabel A in hoofdstuk 3.2 zijn: UN-nummers 1310, 1320, 1321, 1322, 1336, 1337, 1344, 1347, 1348, 1349, 1354, 1355, 1356, 1357, 1517, 1571, 2555, 2556, 2557, 2852, 2907, 3317, 3319 en 3344; en indien wordt voldaan aan de bijzondere bepaling 15 van hoofdstuk 3.3: UN-nummers 0154, 0155, 0209, 0214, 0215, 0234; en indien wordt voldaan aan de bijzondere bepaling 18 van hoofdstuk 3.3: UN-nummer 0220.

Stoffen verwant met zelfontledende stoffen

2.2.41.1.19 Stoffen die

a) op voorlopige basis zijn ingedeeld in klasse 1 in overeenstemming met de resultaten van de beproevingsseries 1 en 2, maar die zijn vrijgesteld van klasse 1 in overeenstemming met de resultaten van de beproevingsserie 6;

b) geen zelfontledende stoffen van klasse 4.1 zijn; en

c) geen stoffen zijn van de klasse 5.1 en 5.2.

worden ook ingedeeld in klasse 4.1. De UN-nummers 2956, 3241, 3242 en 3251 zijn zulke posities.

2.2.41.2. Niet ten vervoer toegelaten stoffen

2.2.41.2.1. De chemisch instabiele stoffen van klasse 4.1 zijn niet ten vervoer toegelaten, tenzij de noodzakelijke maatregelen zijn getroffen om een gevaarlijke ontleding of polymerisatie tijdens het vervoer te verhinderen. Daartoe moet er in het bijzonder zorg voor worden gedragen, dat de houders en tanks geen stoffen bevatten, die deze reacties kunnen bevorderen.

2.2.41.2.2. Brandbare vaste stoffen, oxiderend, die zijn ingedeeld onder UN-nummer 3097, zijn niet ten vervoer toegelaten tenzij zij voldoen aan de voorschriften van klasse 1 (zie ook subsectie 2.1.3.7).

2.2.41.2.3. De volgende stoffen zijn niet ten vervoer toegelaten:

- de zelfontledende stoffen van type A [zie Handboek beproevingen en criteria, deel II, subsectie 20.4.2 a)];

- fosforsulfiden die niet vrij zijn van witte of gele fosfor;

- andere vaste ontplofbare stoffen in niet explosieve toestand dan die welke zijn genoemd in hoofdstuk 3.2, tabel A;

- anorganische brandbare stoffen in gesmolten toestand met uitzondering van UN 2448 ZWAVEL, GESMOLTEN;

- Bariumazide met een watergehalte lager dan 50 massa-%.

De volgende zelfontledende stoffen, waarvoor temperatuurbeheersing vereist is, zijn niet ten vervoer over de spoorweg toegelaten:

- zelfontledende stoffen met een SADT <= 55 °C:

UN 3231 ZELFONTLEDENDE VLOEISTOF, TYPE B, MET TEMPERATUURBEHEERSING

UN 3232 ZELFONTLEDENDE VASTE STOF, TYPE B, MET TEMPERATUURBEHEERSING

UN 3233 ZELFONTLEDENDE VLOEISTOF, TYPE C, MET TEMPERATUURBEHEERSING

UN 3234 ZELFONTLEDENDE VASTE STOF, TYPE C, MET TEMPERATUURBEHEERSING

UN 3235 ZELFONTLEDENDE VLOEISTOF, TYPE D, MET TEMPERATUURBEHEERSING

UN 3236 ZELFONTLEDENDE VASTE STOF, TYPE D, MET TEMPERATUURBEHEERSING

UN 3237 ZELFONTLEDENDE VLOEISTOF, TYPE E, MET TEMPERATUURBEHEERSING

UN 3238 ZELFONTLEDENDE VASTE STOF, TYPE E, MET TEMPERATUURBEHEERSING

UN 3239 ZELFONTLEDENDE VLOEISTOF, TYPE F, MET TEMPERATUURBEHEERSING

UN 3240 ZELFONTLEDENDE VASTE STOF, TYPE F, MET TEMPERATUURBEHEERSING

2.2.41.3. Lijst van verzamelaanduidingen

>PIC FILE= "L_2004121NL.007401.TIF">

2.2.41.4. Lijst van zelfontledende stoffen

OPMERKING:

Voor de verpakkingsmethoden, zie 4.1.4.1, verpakkingsinstructie P520 en 4.1.7.1.

>RUIMTE VOOR DE TABEL>

2.2.42 Klasse 4.2 Voor zelfontbranding vatbare stoffen

2.2.42.1. Criteria

2.2.42.1.1. De titel van klasse 4.2 omvat:

- pyrofore stoffen; dit zijn stoffen, met inbegrip van mengsels en oplossingen (vloeibaar of vast), die in contact met lucht, zelfs in kleine hoeveelheden binnen 5 minuten ontbranden. Dit zijn de stoffen van klasse 4.2 die het sterkst voor zelfontbranding vatbaar zijn, en

- voor zelfverhitting vatbare stoffen en voorwerpen; dit zijn stoffen en voorwerpen met inbegrip van mengsels en oplossingen, die in contact met lucht zonder toevoer van energie voor zelfverhitting vatbaar zijn. Deze stoffen kunnen slechts in grote hoeveelheden (verscheidene kilogrammen) en na lange tijdsduur (uren of dagen) ontbranden.

2.2.42.1.2. De stoffen en voorwerpen van klasse 4.2 zijn als volgt onderverdeeld:

>RUIMTE VOOR DE TABEL>

Eigenschappen

2.2.42.1.3. Zelfverhitting van deze stoffen, die leidt tot zelfontbranding wordt veroorzaakt door de reactie van de stof met zuurstof (in de lucht), waarbij de ontwikkelde warmte niet snel genoeg afgevoerd wordt naar de omgeving. Zelfontbranding treedt op wanneer de snelheid van de warmteproductie de snelheid van de warmteafvoer overschrijdt en de ontbrandingstemperatuur wordt bereikt.

Classificatie

2.2.42.1.4. De in klasse 4.2 ingedeelde stoffen en voorwerpen zijn genoemd in tabel A van hoofdstuk 3.2. De indeling van stoffen en voorwerpen, die niet met name zijn genoemd, in tabel A van hoofdstuk 3.2 in de juiste specifieke n.e.g.-positie van subsectie 2.2.42.3 overeenkomstig het bepaalde in hoofdstuk 2.1 kan geschieden op grond van ervaring of op grond van de resultaten van de beproevingsmethoden overeenkomstig het Handboek beproevingen en criteria, deel III, sectie 33.3. De indeling in algemene n.e.g.-posities van klasse 4.2 moet geschieden op grond van de resultaten van de beproevingsmethoden overeenkomstig het Handboek beproevingen en criteria, deel III, sectie 33.3; hierbij moet ook rekening worden gehouden met ervaring, indien deze tot een strengere indeling leidt.

2.2.42.1.5. Indien niet met name genoemde stoffen en voorwerpen onder één van de posities in 2.2.42.3 worden ingedeeld op grond van de beproevingsmethoden overeenkomstig het Handboek beproevingen en criteria, deel III, sectie 33.3, zijn de volgende criteria van toepassing:

a) vaste stoffen die voor zelfontbranding vatbaar (pyrofoor) zijn, moeten in klasse 4.2 worden ingedeeld, indien zij bij een val van 1 meter hoogte of binnen 5 minuten ontbranden;

b) vloeistoffen die voor zelfontbranding vatbaar (pyrofoor) zijn, moeten in klasse 4.2 worden ingedeeld:

i) indien zij, gegoten op een inert dragermateriaal, binnen 5 minuten ontbranden, of

ii) bij een negatief beproevingsresultaat volgens i), indien zij, gegoten op een droog ingescheurd filtreerpapiertje (Whatmanfilter no. 3), dit binnen 5 minuten doen ontbranden of verkolen;

c) stoffen waarbij in een monster in de vorm van een kubus met ribben van 10 cm, bij een beproevingstemperatuur van 140 °C binnen 24 uren een zelfontbranding of een temperatuurverhoging tot hoger dan 200 °C wordt waargenomen, moeten worden ingedeeld in klasse 4.2. Dit criterium is gebaseerd op de zelfontbrandingstemperatuur van houtskool, die 50 °C bedraagt voor een monster in de vorm van een kubus van 27 m3. Stoffen met een zelfontbrandingstemperatuur hoger dan 50 °C voor een volume van 27 m3 mogen niet in klasse 4.2 worden ingedeeld.

OPMERKINGEN:

1. Stoffen die in colli met een inhoud van ten hoogste 3 m3 worden vervoerd, zijn niet onderworpen aan klasse 4.2, indien bij beproeving van een monster, in de vorm van een kubus met ribben van 10 cm, bij een temperatuur van 120 °C binnen 24 uur geen zelfontbranding of temperatuurverhoging tot boven 180 °C optreedt.

2. Stoffen die in colli met een inhoud van ten hoogste 450 l worden vervoerd, zijn niet onderworpen aan klasse 4.2, indien bij beproeving van een monster, in de vorm van een kubus met ribben van 10 cm, bij een temperatuur van 100 °C binnen 24 uur geen zelfontbranding of temperatuurverhoging tot boven 160 °C optreedt.

2.2.42.1.6. Indien stoffen van klasse 4.2 als gevolg van toevoegingen overgaan naar andere gevaarscategorieën dan die waartoe de met name in tabel A van hoofdstuk 3.2 genoemde stoffen behoren, moeten deze mengsels worden ingedeeld in de posities waartoe zij op grond van dergelijke gevaarseigenschappen behoren.

OPMERKING:

Voor de indeling van oplossingen en mengsels (zoals preparaten, formuleringen en afvalstoffen) zie ook 2.1.3.

2.2.42.1.7. Op grond van de beproevingsmethoden in het Handboek beproevingen en criteria, deel III, sectie 33.3 en de criteria van 2.2.42.1.5, kan ook worden vastgesteld of de aard van een met name genoemde stof zodanig is, dat deze stof niet is onderworpen aan de voorwaarden van deze klasse.

Indeling in verpakkingsgroepen

2.2.42.1.8. Stoffen en voorwerpen ingedeeld in de onder de verschillende posities in tabel A van hoofdstuk 3.2 moeten op grond van de beproevingsmethoden overeenkomstig het Handboek beproevingen en criteria, deel III, sectie 33.3 zijn ingedeeld in de verpakkingsgroepen I, II en III, overeenkomstig de volgende criteria:

a) stoffen die voor zelfontbranding vatbaar (pyrofoor) zijn moeten worden ingedeeld in verpakkingsgroep I;

b) stoffen en voorwerpen die voor zelfverhitting vatbaar zijn en waarbij in een monster, in de vorm van een kubus met ribben van 2,5 cm, bij een beproevingstemperatuur van 140 °C binnen 24 uren een zelfontbranding of een temperatuurverhoging tot hoger dan 200 °C wordt waargenomen, moeten worden ingedeeld in verpakkingsgroep II. Stoffen met een zelfontbrandingstemperatuur hoger dan 50 °C voor een volume van 450 liter moeten niet in verpakkingsgroep II worden ingedeeld;

c) stoffen die weinig voor zelfverhitting vatbaar zijn, waarbij in een monster, in de vorm van een kubus met ribben van 2,5 cm, de verschijnselen genoemd onder b) onder de gegeven omstandigheden niet worden waargenomen, maar waarbij in een monster, in de vorm van een kubus met ribben van 10 cm, bij een beproevingstemperatuur van 140 °C binnen 24 uren een zelfontbranding of een temperatuurverhoging tot hoger dan 200 °C wordt waargenomen, moeten worden ingedeeld in verpakkingsgroep III.

2.2.42.2. Niet ten vervoer toegelaten stoffen

De volgende stoffen zijn niet ten vervoer toegelaten:

- UN 3255 tert-BUTYLHYPOCHLORIET

- voor zelfverhitting vatbare stoffen, oxiderend, die zijn ingedeeld onder UN-nummer 3127, tenzij zij voldoen aan de voorschriften van klasse 1 (zie 2.1.3.7).

2.2.42.3. Lijst van verzamelaanduidingen

>PIC FILE= "L_2004121NL.007901.TIF">

>PIC FILE= "L_2004121NL.008001.TIF">

2.2.43 Klasse 4.3: Stoffen die in contact met water brandbare gassen ontwikkelen

2.2.43.1. Criteria

2.2.43.1.1. De titel van klasse 4.3 omvat stoffen, die als gevolg van een reactie met water brandbare gassen ontwikkelen, die met lucht ontplofbare mengsels kunnen vormen, alsmede voorwerpen die stoffen van deze klasse bevatten.

2.2.43.1.2. De stoffen en voorwerpen van klasse 4.3 zijn als volgt onderverdeeld:

>RUIMTE VOOR DE TABEL>

Eigenschappen

2.2.43.1.3. Bepaalde stoffen kunnen in contact met water brandbare gassen ontwikkelen die met lucht explosieve mengsels kunnen vormen. Dergelijke mengsels worden gemakkelijk ontstoken door alle normale ontstekingsbronnen, bijv. onbeschermde lichtbronnen, handgereedschap dat vonken afgeeft of onbeschermde gloeilampen. De schokgolf die daarvan het gevolg is en de vlam kunnen personen en het milieu in gevaar brengen. De beproevingsmethode waarna verwezen wordt in 2.2.43.1.4 hieronder is bedoeld om vast te stellen of de reactie van een stof met water leidt tot de ontwikkeling van een gevaarlijke hoeveelheid gassen die brandbaar kunnen zijn. Deze beproevingsmethode mag niet worden toegepast bij pyrofore stoffen.

Classificatie

2.2.43.1.4. De in klasse 4.3 ingedeelde stoffen en voorwerpen zijn genoemd in tabel A van hoofdstuk 3.2. De indeling van stoffen en voorwerpen die niet met name zijn genoemd in tabel A van hoofdstuk 3.2 in de juiste positie van 2.2.43.3 overeenkomstig het bepaalde in hoofdstuk 2.1 moet geschieden op grond van de resultaten van de beproevingsmethoden overeenkomstig het Handboek beproevingen en criteria deel III, sectie 33.4; hierbij moet ook rekening worden gehouden met ervaring, indien deze tot een strengere indeling leidt.

2.2.43.1.5. Indien niet met name genoemde stoffen en voorwerpen onder één van de posities in 2.2.43.2 worden ingedeeld op grond van de beproevingsmethoden overeenkomstig het Handboek beproevingen en criteria, deel III, sectie 33.4, zijn de volgende criteria van toepassing:

Een stof moet worden ingedeeld in klasse 4.3, indien:

a) het ontwikkelde gas spontaan ontbrandt tijdens een willekeurige fase van de beproeving, of

b) een debiet van brandbaar gas per kg stof wordt gemeten, groter dan 1 liter per uur.

2.2.43.1.6. Indien de stoffen van klasse 4.3 als gevolg van toevoegingen overgaan naar een andere gevaarscategorie dan die waartoe de met name in tabel A van hoofdstuk 3.2 genoemde stoffen behoren, moeten deze mengsels worden ingedeeld in de posities waartoe zij op grond van hun werkelijke gevaarseigenschappen behoren.

OPMERKING:

Voor de indelingen van oplossingen en mengsels (zoals preparaten, formuleringen en afvalstoffen) zie ook 2.1.3.

2.2.43.1.7. Op grond van de beproevingsmethoden overeenkomstig het Handboek beproevingen en criteria, deel III, sectie 33.4, en de criteria van 2.2.43.1.5, kan ook worden vastgesteld of de aard van een met name genoemde stof zodanig is, dat deze stof niet is onderworpen aan de voorwaarden van deze klasse.

Indeling in verpakkingsgroepen

2.2.43.1.8. Stoffen en voorwerpen, ingedeeld onder de verschillende posities in tabel A van hoofdstuk 3.2 moeten op grond de beproevingsmethoden overeenkomstig het Handboek beproevingen en criteria, deel III, sectie 33.4, worden ingedeeld in verpakkingsgroep I, II en III op grond van de volgende criteria:

a) In verpakkingsgroep I worden ingedeeld: alle stoffen die bij kamertemperatuur heftig met water reageren, waarbij in het algemeen een gas wordt ontwikkeld dat spontaan kan ontbranden, of stoffen die bij kamertemperatuur gemakkelijk met water reageren, zodanig dat het debiet van het ontwikkelde brandbare gas per kg stof tijdens een willekeurige minuut van de beproeving groter dan of gelijk aan 10 liter is.

b) In verpakkingsgroep II worden ingedeeld: alle stoffen die bij kamertemperatuur gemakkelijk met water reageren, waarbij een brandbaar gas wordt ontwikkeld met een hoogste debiet per kilogram stof groter dan of gelijk aan 20 liter per uur, en die niet voldoen aan de criteria van verpakkingsgroep I.

c) In verpakkingsgroep III worden ingedeeld: alle stoffen die bij kamertemperatuur langzaam met water reageren, waarbij een brandbaar gas wordt ontwikkeld met een hoogste debiet per kilogram stof groter dan of gelijk aan 1 liter per uur, en die niet voldoen aan de criteria van de verpakkingsgroepen I of II.

2.2.43.2. Niet ten vervoer toegelaten stoffen

Met water reactieve vaste stoffen, brandbaar, die zijn ingedeeld onder UN-nummer 3132, met water reactieve vaste stoffen, oxiderend, die zijn ingedeeld onder UN-nummer 3133, en met water reactieve vaste stoffen, voor zelfverhitting vatbaar, ingedeeld onder UN-nummer 3135, zijn niet ten vervoer toegelaten, behalve indien zij voldoen aan de voorschriften van klasse 1 (zie ook 2.1.3.7).

2.2.43.3. Lijst van verzamelaanduidingen

>PIC FILE= "L_2004121NL.008201.TIF">

2.2.51. Klasse 5.1. Oxiderende stoffen

2.2.51.1. Criteria

2.2.51.1.1. De titel van klasse 5.1 omvat stoffen die, zonder dat zij zelf brandbaar behoeven te zijn, in het algemeen doordat zij zuurstof afstaan, de verbranding van andere stoffen kunnen veroorzaken of bevorderen, alsmede voorwerpen die dergelijke stoffen bevatten.

2.2.51.1.2. De stoffen van klasse 5.1 en voorwerpen die dergelijke stoffen bevatten zijn als volgt onderverdeeld:

>RUIMTE VOOR DE TABEL>

2.2.51.1.3. De in klasse 5.1 ingedeelde stoffen en voorwerpen zijn genoemd in tabel A van hoofdstuk 3.2. De indeling van stoffen en voorwerpen, die niet met name genoemd zijn in tabel A van hoofdstuk 3.2 onder één van de posities in 2.2.51.3 overeenkomstig het bepaalde in hoofdstuk 2.1 moet geschieden op grond van de beproevingsmethode, de werkwijze en de criteria van 2.2.51.1.6 t/m 2.2.51.1.9 hieronder en van het Handboek beproevingen en criteria, deel III, sectie 34.4. Indien de resultaten van de beproevingen verschillen van bekende ervaringen, dan prevaleert de beoordeling op grond van ervaring boven de resultaten van de beproevingen.

2.2.51.1.4. Indien de stoffen van klasse 5.1 als gevolg van toevoegingen overgaan naar een andere gevaarscategorie dan die waartoe de met name genoemde stoffen in tabel A van hoofdstuk 3.2 behoren, moeten deze mengsels worden ingedeeld in de posities waartoe zij op grond van hun werkelijke gevaarseigenschappen behoren.

OPMERKING:

Voor de indelingen van oplossingen en mengsels (zoals preparaten, formuleringen en afvalstoffen) zie ook 2.1.3.

2.2.51.1.5. Op grond van de beproevingsmethoden volgens het Handboek beproevingen en criteria, deel III, sectie 34.4 en de criteria van 2.2.51.1.6 t/m 2.2.51.1.9 kan ook worden vastgesteld of de aard van een met name genoemde stof zodanig is, dat deze stof niet is onderworpen aan de voorwaarden van deze klasse.

Oxiderende vaste stoffen

Classificatie

2.2.51.1.6. Indien niet met name in tabel A van hoofdstuk 3.2 genoemde vaste stoffen onder één van de posities van 2.2.51.3 worden ingedeeld overeenkomstig de beproevingsmethoden van het Handboek beproevingen en criteria, deel III, subsectie 34.4.1, zijn de volgende criteria van toepassing:

Een vaste stof moet worden ingedeeld in klasse 5.1, indien deze in een massaverhouding van 4:1 of 1:1 gemengd met cellulose ontbrandt of brandt of een gemiddelde brandduur vertoont hoger dan die van een mengsel van kaliumbromaat en cellulose in een massaverhouding van 3:7.

Indeling in verpakkingsgroepen

2.2.51.1.7. Oxiderende vaste stoffen, ingedeeld onder de verschillende posities in tabel A van hoofdstuk 3.2 moeten op grond van de beproevingsmethoden van het Handboek beproevingen en criteria, deel III, subsectie 34.4.1 en de volgende criteria in verpakkingsgroep I, II of III worden ingedeeld:

a) Verpakkingsgroep I: een stof die in een massaverhouding van 4:1 of 1:1 gemengd met cellulose een lagere gemiddelde brandduur vertoont dan de gemiddelde brandduur van een mengsel van kaliumbromaat en cellulose in een massaverhouding van 3:2;

b) verpakkingsgroep II: een stof die in een massaverhouding van 4:1 of 1:1 gemengd met cellulose een zelfde of een lagere gemiddelde brandduur vertoont dan de gemiddelde brandduur van een mengsel van kaliumbromaat en cellulose in een massaverhouding van 2:3 en die niet voldoet aan de indelingscriteria van verpakkingsgroep I;

c) verpakkingsgroep III: een stof die in een massaverhouding van 4:1 of 1:1 gemengd met cellulose een zelfde of een lagere gemiddelde brandduur vertoont dan de gemiddelde brandduur van een mengsel van kaliumbromaat en cellulose in een massaverhouding van 3:7 en die niet voldoet aan de indelingscriteria van de verpakkingsgroepen I en II.

Oxiderende vloeibare stoffen

Classificatie

2.2.51.1.8. Indien niet met name in tabel A van hoofdstuk 3.2 genoemde vloeistoffen onder één van de posities van subsectie 2.2.51.3 worden ingedeeld overeenkomstig de beproevingsmethoden van het Handboek beproevingen en criteria, deel III, subsectie 34.4.2, zijn de volgende criteria van toepassing:

- een vloeistof moet worden ingedeeld in klasse 5.1, indien deze in een massaverhouding van 1:1 gemengd met cellulose een drukstijging veroorzaakt van 2070 kPa of meer en een hogere gemiddelde tijdsduur voor de drukverhoging vertoont dan een mengsel van 65 % salpeterzuur in waterige oplossing/cellulose in een massaverhouding van 1:1.

Indeling in verpakkingsgroepen

2.2.51.1.9. Oxiderende vloeistoffen, ingedeeld onder de verschillende posities in tabel A van hoofdstuk 3.2 moeten op grond van de beproevingsmethoden van het Handboek beproevingen en criteria, deel III, subsectie 34.4.2 en de volgende criteria in verpakkingsgroep I, II of III worden ingedeeld:

a) Verpakkingsgroep I: een stof die in een massaverhouding van 1:1 gemengd met cellulose spontaan ontbrandt of een gemiddelde tijdsduur voor de drukverhoging vertoont lager dan of gelijk aan die van een mengsel van 50 % perchloorzuur/cellulose in een massaverhouding van 1:1;

b) verpakkingsgroep II: een stof die in een massaverhouding van 1:1 gemengd met cellulose een gemiddelde tijdsduur voor de drukverhoging vertoont lager dan of gelijk aan die van een mengsel van 40 % natriumchloraat in waterige oplossing/cellulose in een massaverhouding van 1:1 en niet voldoet aan de indelingscriteria van verpakkingsgroep I;

c) Verpakkingsgroep III: een stof die in een massaverhouding van 1:1 gemengd met cellulose een gemiddelde tijdsduur voor de drukverhoging vertoont lager dan of gelijk aan die van een mengsel van 65 % salpeterzuur in waterige oplossing/cellulose in een massaverhouding van 1:1 en niet voldoet aan de indelingscriteria van de verpakkingsgroepen I en II.

2.2.51.2. Niet ten vervoer toegelaten stoffen

2.2.51.2.1. De chemisch instabiele stoffen van klasse 5.1 zijn niet ten vervoer toegelaten, tenzij de noodzakelijke maatregelen zijn getroffen om een gevaarlijke ontledings- of polymerisatiereactie tijdens het vervoer te verhinderen. Daartoe moet er in het bijzonder zorg voor worden gedragen, dat de houders geen stoffen bevatten, die deze reacties kunnen bevorderen.

2.2.51.2.2. De volgende stoffen en mengsels zijn niet ten vervoer toegelaten:

- oxiderende vaste stoffen, voor zelfverhitting vatbaar, die zijn ingedeeld onder UN-nummer 3100, oxiderende vaste stoffen, reactief met water, die zijn ingedeeld onder UN-nummer 3121 en oxiderende vaste stoffen, brandbaar, die zijn ingedeeld onder UN-nummer 3137, tenzij zij voldoen aan de voorschriften van klasse 1 (zie ook 2.1.3.7);

- waterstofperoxide, niet gestabiliseerd, of waterstofperoxide, oplossing in water, niet gestabiliseerd, met meer dan 60 % waterstofperoxide;

- tetranitromethaan, dat niet vrij is van brandbare verontreinigingen;

- oplossingen van perchloorzuur met meer dan 72 massa-% zuur of mengsels van perchloorzuur met een andere vloeistof dan water;

- oplossing van chloorzuur met meer dan 10 % chloorzuur of mengsels van chloorzuur met een andere vloeistof dan water;

- andere gehalogeneerde fluorverbindingen dan UN 1745 BROOMPENTAFLUORIDE, UN 1746 BROOMTRIFLUORIDE en UN 2495 JOODPENTAFLUORIDE van klasse 5.1 alsmede UN 1749 CHLOORTRIFLUORIDE en UN 2548 CHLOORPENTAFLUORIDE van klasse 2;

- ammoniumchloraat en waterige oplossingen daarvan en mengsels van een chloraat met een ammoniumzout;

- ammoniumchloriet en waterige oplossingen daarvan en mengsels van een chloriet met een ammoniumzout;

- mengsels van een hypochloriet met een ammoniumzout;

- ammoniumbromaat en waterige oplossingen daarvan en mengsels van een bromaat met een ammoniumzout;

- ammoniumpermanganaat en waterige oplossingen daarvan en mengsels van een permanganaat met een ammoniumzout;

- ammoniumnitraat dat meer dan 0,2 % brandbare stoffen (met inbegrip van organische stoffen, berekend als koolstof) bevat, behalve indien het een bestanddeel is van een stof of voorwerp van klasse 1;

- ammoniumnitraathoudende meststoffen met een gehalte aan ammoniumnitraat of brandbare stoffen, hoger dan de aangegeven waarden voor de AMMONIUMNITRAATHOUDENDE MESTSTOFFEN van de UN-nummers 2067 t/m 2070, zijn slechts ten vervoer toegelaten onder de voorwaarden van klasse 1 (voor het bepalen van het ammoniumnitraatgehalte moeten alle nitraationen, waarvoor in het mengsel een moleculair equivalente hoeveelheid ammoniumionen aanwezig is, worden berekend als ammoniumnitraat) of

- ammoniumnitraathoudende meststoffen die zijn ingedeeld onder verzamelaanduiding UN 2072 AMMONIUMNITRAATHOUDENDE MESTSTOFFEN, N.E.G.;

- ammoniumnitriet en waterige oplossingen daarvan en mengsels van een anorganisch nitriet met een ammoniumzout;

- mengsels van kaliumnitraat en natriumnitraat met een ammoniumzout.

2.2.51.3 Lijst van verzamelaanduidingen

>PIC FILE= "L_2004121NL.008501.TIF">

2.2.52. Klasse 5.2: Organische peroxiden

2.2.52.1. Criteria

2.2.52.1.1. De titel van klasse 5.2 omvat organische peroxiden en formuleringen van organische peroxiden.

2.2.52.1.2. De stoffen van klasse 5.2 zijn als volgt onderverdeeld:

- P1 organische peroxiden waarvoor temperatuurbeheersing niet vereist is

- P2 organische peroxiden waarvoor temperatuurbeheersing vereist is (niet ten vervoer over de spoorweg toegelaten)

Definitie

2.2.52.1.3. Organische peroxiden zijn organische stoffen, die het bivalente structuurelement -0-0- bevatten en als derivaten van waterstofperoxide kunnen worden beschouwd, waarin één of beide waterstofatomen vervangen zijn door organische radicalen.

Eigenschappen

2.2.52.1.4. Organische peroxiden zijn thermisch instabiele stoffen, die bij normale of verhoogde temperatuur een exotherme ontleding kunnen ondergaan. De ontleding kan veroorzaakt worden door warmte, contact met verontreinigingen (bijv. zuren, verbindingen van zware metalen, aminen), wrijving of stoot. De ontledingssnelheid stijgt met de temperatuur en hangt af van de formulering van het organische peroxide. De ontleding kan leiden tot het vrijkomen van schadelijke of brandbare gassen of dampen. Sommige organische peroxiden kunnen explosief ontleden, vooral bij opsluiting. Deze eigenschap kan veranderd worden door toevoeging van verdunningsmiddelen of door gebruik van geschikte verpakkingen. Veel organische peroxiden branden heftig. Contact van organische peroxiden met de ogen moet vermeden worden. Sommige organische peroxiden veroorzaken, zelfs bij kort contact, ernstige beschadigingen aan het hoornvlies of zijn bijtend voor de huid.

OPMERKING:

Beproevingsmethoden voor de bepaling van de brandbaarheid van organische peroxiden zijn opgenomen in subsectie 32.4 van het Handboek beproevingen en criteria. Omdat organische peroxiden bij verwarming heftig kunnen reageren, wordt aanbevolen het vlampunt te bepalen onder gebruikmaking van kleine monsterhoeveelheden, zoals beschreven in de norm ISO 3679:1983.

Classificatie

2.2.52.1.5. Van alle organische peroxiden moet worden beschouwd, of zij in klasse 5.2 kunnen worden ingedeeld, tenzij de formulering:

a) niet meer dan 1,0 % actieve zuurstof bevat afkomstig van de organische peroxiden en niet meer dan 1,0 % waterstofperoxide;

b) niet meer dan 0,5 % actieve zuurstof bevat afkomstig van de organische peroxiden en meer dan 1,0 % doch ten hoogste 7,0 % waterstofperoxide.

OPMERKING:

Het gehalte actieve zuurstof (%) van een formulering van een organisch peroxide volgt uit de formule

>PIC FILE= "L_2004121NL.008601.TIF">

waarin:

ni= aantal peroxy-groepen per molecule van het organische peroxide i;

ci= concentratie (massa-%) van het organische peroxide i; en

mi= moleculaire massa van het organische peroxide i.

2.2.52.1.6. Organische peroxiden worden geclassificeerd in zeven typen, afhankelijk van de mate van gevaar. De typen organische peroxiden variëren van type A, dat niet ten vervoer is toegelaten in de verpakking, waarin het is beproefd, tot type G, dat niet is onderworpen aan de voorschriften van klasse 5.2. De classificatie van de typen B t/m F is direct afhankelijk van de grootste toegestane hoeveelheid per collo. De principes voor de classificatie van stoffen die niet genoemd zijn in 2.2.52.3 zijn aangegeven in het Handboek beproevingen en criteria, deel II.

2.2.52.1.7. De organische peroxiden en de formuleringen van organische peroxiden, die al zijn geclassificeerd en ingedeeld in de juiste verzamelaanduiding, zijn genoemd in 2.2.52.4 met het te gebruiken UN-nummer en de verpakkingsmethode.

Door de verzamelaanduidingen wordt aangegeven:

- het type organisch peroxide (B t/m F), zie 2.2.52.1.6 hierboven;

- de fysische toestand (vloeibaar/vast).

Mengsels van deze formuleringen kunnen worden geassimileerd aan het gevaarlijkste type organisch peroxide, dat voorkomt in de samenstelling daarvan en zij kunnen worden vervoerd onder de voorwaarden die gelden voor dit type. Indien echter twee stabiele componenten een thermisch minder stabiel mengsel kunnen vormen, moet de temperatuur van zichzelf-versnellende ontleding (SADT) van het mengsel worden bepaald.

2.2.52.1.8. De classificatie van organische peroxiden, formuleringen of mengsels van organische peroxiden, niet genoemd in 2.2.52.4, en de indeling daarvan in een verzamelaanduiding moet worden uitgevoerd door de bevoegde autoriteit van het land van herkomst. Indien het land van herkomst geen lidstaat is van de COTIF, moeten de classificatie en de vervoersvoorwaarden worden erkend door de bevoegde autoriteit van de eerste lidstaat van de COTIF, die bij de zending betrokken is.

2.2.52.1.9. Monsters van niet in 2.2.52.4 genoemde organische peroxiden of formuleringen van organische peroxiden, waarvoor niet de volledige gegevens over de beproevingen beschikbaar zijn en die vervoerd moeten worden voor aanvullende beproevingen of beoordeling, moeten worden ingedeeld onder een van de verzamelaanduidingen, van toepassing op organische peroxiden van type C, indien voldaan wordt aan de volgende voorwaarden:

- volgens de beschikbare gegevens is het monster niet gevaarlijker dan een organisch peroxide van type B;

- het monster is verpakt volgens verpakkingsmethode OP2 en de hoeveelheid per wagen bedraagt niet meer dan 10 kg;

Monsters, waarvoor temperatuurbeheersing vereist is, zijn niet ten vervoer over de spoorweg toegelaten.

Desensibilisatie van organische peroxiden

2.2.52.1.10. Teneinde de veiligheid tijdens het vervoer te waarborgen, worden organische peroxiden in veel gevallen gedesensibiliseerd met behulp van organische vloeibare of vaste stoffen, anorganische vaste stoffen of water. Als een percentage van een stof is vastgesteld, betreft dit het massa-percentage van de stof, afgerond op het dichtstbijzijnde gehele getal. In het algemeen moet de desensibilisatie zodanig zijn, dat in geval van lekkage de concentratie van het organische peroxide niet in gevaarlijke mate kan oplopen.

2.2.52.1.11. Tenzij anders aangegeven voor een afzonderlijke formulering van een organisch peroxide zijn de volgende definities van toepassing op verdunningsmiddelen, gebruikt voor de desensibilisatie:

- Verdunningsmiddelen van type A zijn organische vloeistoffen die inert zijn ten opzichte van het organische peroxide, en die een kookpunt hebben van ten minste 150 °C. Verdunningsmiddelen van type A mogen worden gebruikt voor de desensibilisatie van alle organische peroxiden.

- Verdunningsmiddelen van type B zijn organische vloeistoffen die inert zijn ten opzichte van het organische peroxide, en die een kookpunt hebben van lager dan 150 °C, maar niet lager dan 60 °C, en een vlampunt van ten minste 5 °C.

Verdunningsmiddelen van type B mogen worden gebruikt voor de desensibilisatie van organische peroxiden, onder voorwaarde dat het kookpunt van de vloeistof ten minste 60 °C hoger is dan de SADT in een collo van 50 kg.

2.2.52.1.12. Verdunningsmiddelen, anders dan van type A of B, mogen aan de in 2.2.52.4 genoemde formuleringen van organische peroxiden worden toegevoegd, mits deze inert zijn. Volledige of gedeeltelijke vervanging van verdunningsmiddelen van type A of B door een ander verdunningsmiddel met afwijkende eigenschappen vereist echter een nieuwe beoordeling van de formulering volgens de normale procedure voor de classificatie voor klasse 5.2.

2.2.52.1.13. Water mag slechts worden gebruikt voor de desensibilisatie van die organische peroxiden, waarbij in subsectie 2.2.52.4 of in de beslissing van de bevoegde autoriteit volgens 2.2.52.1.8 is aangegeven, dat water is toegevoegd of dat zij zich in een stabiele dispersie in water bevinden. Monsters van organische peroxiden of van formuleringen van organische peroxiden, niet genoemd in 2.2.52.4, mogen ook gedesensibiliseerd worden met water, onder voorwaarde dat aan de voorschriften van 2.2.52.1.9 is voldaan.

2.2.52.1.14. Organische en anorganische vaste stoffen mogen voor desensibilisatie van organische peroxiden gebruikt worden indien deze inert zijn. Vloeistoffen en vaste stoffen worden als inert beschouwd, indien deze geen nadelige invloed hebben op de thermische stabiliteit en op het type gevaar van de formulering van het organische peroxide.

2.2.52.1.15. - 2.2.52.1.18. (Gereserveerd)

2.2.52.2. Niet ten vervoer toegelaten stoffen

De volgende organische peroxiden zijn niet ten vervoer toegelaten onder de bepalingen van klasse 5.2:

- organische peroxiden, type A (zie Handboek beproevingen en criteria, deel II, paragraaf 20.4.3 a).

- De volgende organische peroxiden, waarvoor temperatuurbeheersing vereist is, zijn niet ten vervoer over de spoorweg toegelaten:

- organische peroxiden van type B en C met een temperatuur van zichzelf-versnellende ontleding (SADT) <= 50 °C:

UN 3111 ORGANISCH PEROXIDE TYPE B, VLOEIBAAR, MET TEMPERATUURBEHEERSING

UN 3112 ORGANISCH PEROXIDE TYPE B, VAST, MET TEMPERATUURBEHEERSING

UN 3113 ORGANISCH PEROXIDE TYPE C, VLOEIBAAR, MET TEMPERATUURBEHEERSING

UN 3114 ORGANISCH PEROXIDE TYPE C, VAST, MET TEMPERATUURBEHEERSING

- organische peroxiden van type D, die bij verwarming onder opsluiting een heftige of matige reactie vertonen, met een SADT <= 50 °C of die bij verwarming onder opsluiting een zwakke of geen reactie vertonen, met SADT <= 45 °C:

UN 3115 ORGANISCH PEROXIDE TYPE D, VLOEIBAAR, MET TEMPERATUURBEHEERSING

UN 3116 ORGANISCH PEROXIDE TYPE D, VAST, MET TEMPERATUURBEHEERSING

- organische peroxiden van type E en F met een SADT <= 45 °C:

UN 3117 ORGANISCH PEROXIDE TYPE E, VLOEIBAAR, MET TEMPERATUURBEHEERSING

UN 3118 ORGANISCH PEROXIDE TYPE E, VAST, MET TEMPERATUURBEHEERSING

UN 3119 ORGANISCH PEROXIDE TYPE F, VLOEIBAAR, MET TEMPERATUURBEHEERSING

UN 3120 ORGANISCH PEROXIDE TYPE F, VAST, MET TEMPERATUURBEHEERSING

2.2.52.3. Lijst van verzamelaanduidingen

>PIC FILE= "L_2004121NL.008801.TIF">

2.2.52.4. Lijst van reeds ingedeelde organische peroxiden

OPMERKING:

In de hierna volgende tabel, in de kolom "Verpakkingsmethode",

a) verwijzen de letters "OP", gevolgd door een cijfer, naar de verpakkingsmethode, (zie 4.1.4.1, verpakkingsinstructie P520 en 4.1.7.1);

b) geeft de letter "N" aan, dat vervoer in IBC's is toegestaan (zie 4.1.4.2, verpakkingsinstructie IBC 520 en 4.1.7.2);

c) geeft de letter "M" aan, dat vervoer in tanks is toegestaan (zie 4.2.1.13 en 4.2.4.2, transporttank-instructie T23, 4.3.2 en 4.3.4.1.3 e), tankcode L4BN voor vloeistoffen en S4AN voor vaste stoffen)

>RUIMTE VOOR DE TABEL>

OPMERKING:

(zie laatste kolom van de tabel in 2.2.52.4):

2.2.61. Klasse 6.1 Giftige stoffen

2.2.61.1. Criteria

2.2.61.1.1. De titel van klasse 6.1 omvat stoffen, waarvan uit ervaring bekend is of waarvan na experimenten op proefdieren kan worden aangenomen, dat zij in relatief geringe hoeveelheid door een eenmalige of kortstondige inwerking bij inademing, opname door de huid of inslikken de gezondheid van de mens kunnen schaden of de dood kunnen veroorzaken.

2.2.61.1.2. De stoffen van klasse 6.1 zijn als volgt onderverdeeld:

>RUIMTE VOOR DE TABEL>

Definities

2.2.61.1.3. In de zin van deze richtlijn wordt verstaan onder:

LD50-waarde voor de acute giftigheid bij inslikken: De toegediende dosis van de stof, die met de grootste waarschijnlijkheid binnen 14 dagen de dood veroorzaakt van de helft van een groep jonge, volwassen mannelijke en vrouwelijke albinoratten. Het aantal dieren, dat aan deze proef wordt onderworpen, moet voldoende zijn voor een statistisch significant resultaat en moet overeenkomen met wat gebruikelijk is in de farmacologie. Het resultaat wordt uitgedrukt in mg per kg lichaamsmassa.

LD50-waarde voor de acute giftigheid bij opname door de huid: De toegediende dosis stof, die bij voortdurende aanraking gedurende 24 uur met de kale huid van albinokonijnen, met de grootste waarschijnlijkheid binnen 14 dagen de dood veroorzaakt van de helft van de dieren van de groep. Het aantal dieren, dat aan deze proef wordt onderworpen, moet voldoende zijn voor een statistisch significant resultaat en moet overeenkomen met wat gebruikelijk is in de farmacologie. Het resultaat wordt uitgedrukt in mg per kg lichaamsmassa.

LC50-waarde voor de acute giftigheid bij inademen: De toegediende concentratie damp, nevel of stof, die bij voortdurende inademing gedurende één uur met de grootste waarschijnlijkheid binnen 14 dagen de dood veroorzaakt van de helft van een groep jonge, volwassen mannelijke en vrouwelijke albino-ratten. Een vaste stof moet aan een beproeving worden onderworpen indien het gevaar bestaat dat ten minste 10 % van de totale massa daarvan bestaat uit stofdeeltjes die kunnen worden ingeademd, bijvoorbeeld indien de aërodynamische diameter van deze deeltjesfractie ten hoogste 10 μmm bedraagt. Een vloeistof moet aan de beproeving worden onderworpen indien het gevaar bestaat dat tijdens een lekkage uit de voor het vervoer gebruikte dichte omhulling een nevel ontstaat. Zowel bij vaste stoffen als vloeistoffen moet meer dan 90 massa-% van het voor de beproeving voorbereide monster bestaan uit deeltjes, die zoals hierboven beschreven kunnen worden ingeademd. Het resultaat wordt uitgedrukt in mg per liter lucht in het geval van stof en nevels, en in ml per m3 lucht (ppm) in het geval van dampen.

Classificatie en indeling in verpakkingsgroepen

2.2.61.1.4. Op grond van de mate van gevaar tijdens vervoer moeten de stoffen en voorwerpen van klasse 6.1 worden ingedeeld in één van de volgende groepen:

verpakkingsgroep I: zeer giftige stoffen,

verpakkingsgroep II: giftige stoffen,

verpakkingsgroep III: zwak giftige stoffen.

2.2.61.1.5. De in klasse 6.1 ingedeelde stoffen, mengsels, oplossingen en voorwerpen zijn opgenomen in tabel A van hoofdstuk 3.2. Niet met name in tabel A van hoofdstuk 3.2 genoemde stoffen, mengsels en oplossingen moeten in een juiste positie van subsectie 2.2.61.3 en een juiste verpakkingsgroep overeenkomstig de bepalingen van hoofdstuk 2.1 worden ingedeeld volgens de volgende criteria van 2.2.61.1.6 t/m 2.2.61.1.11.

2.2.61.1.6. Teneinde de mate van giftigheid te beoordelen moet rekening worden gehouden met de bij vergiftigingsongevallen bij mensen opgedane ervaringen alsmede met de bijzondere eigenschappen van de diverse stoffen: vloeibare toestand, grote vluchtigheid, bijzondere eigenschappen bij opname door de huid, speciale biologische werkingen.

2.2.61.1.7. Bij het ontbreken van waarnemingen bij de mens wordt de mate van giftigheid vastgesteld met behulp van uit dierproeven afkomstige gegevens, overeenkomstig de volgende tabel:

>RUIMTE VOOR DE TABEL>

2.2.61.1.7.1. Indien een stof bij twee of meer wijzen van blootstelling verschillende soorten giftigheid vertoont, dan moet voor de indeling de ernstige soort giftigheid worden aangehouden.

2.2.61.1.7.2. Stoffen die voldoen aan de criteria van klasse 8 en waarvan de giftigheid bij inademen van stof en nevels (LC50) overeenkomt met verpakkingsgroep I, mogen slechts in klasse 6.1 worden ingedeeld, indien gelijktijdig de giftigheid bij inslikken of bij opname door de huid ten minste overeenkomt met verpakkingsgroep I of II. Anders moet de stof zonodig in klasse 8 worden ingedeeld (zie voetnoot (6)) bij subsectie 2.2.8.1.4).

2.2.61.1.7.3. De criteria voor de giftigheid bij inademen van stof en nevels zijn gebaseerd op de LC50-waarden bij een blootstellingsduur van één uur, en wanneer dergelijke waarden beschikbaar zijn, moeten zij worden gebruikt. Wanneer echter alleen LC50-waarden bij een blootstellingsduur van vier uur beschikbaar zijn, kunnen de desbetreffende waarden met 4 vermenigvuldigd worden, en kan het product de waarden in de bovenvermelde criteria vervangen; d.w.z. de LC50-waarde (4 uur) × 4 wordt beschouwd als equivalent aan de LC50-waarde (1 uur).

Giftigheid bij inademen van dampen

2.2.61.1.8. Vloeistoffen die giftige dampen afgeven, moeten in de volgende groepen worden ingedeeld, waarbij de letter "V" de verzadigde dampconcentratie (in ml/m3 lucht) (vluchtigheid) bij 20 °C en bij normale atmosferische druk aangeeft:

>RUIMTE VOOR DE TABEL>

Deze criteria voor de giftigheid bij inademen van dampen zijn gebaseerd op de LC50-waarden bij een blootstellingsduur van één uur, en wanneer dergelijke waarden beschikbaar zijn, moeten zij worden gebruikt.

Wanneer echter alleen LC50-waarden bij een blootstellingsduur aan dampen van vier uur beschikbaar zijn, kunnen de desbetreffende waarden met 2 vermenigvuldigd worden, en kan het product de waarden in de bovenvermelde criteria vervangen; d.w.z. de LC50-waarde (4 uur) × 2 wordt beschouwd als equivalent aan de LC50-waarde (1 uur).

Scheidingslijnen van de verpakkingsgroepen

Giftigheid bij inademen van dampen

>PIC FILE= "L_2004121NL.010301.TIF">

In deze afbeelding worden de criteria weergegeven in grafische vorm, als hulpmiddel voor de stofindeling. In verband met de onnauwkeurigheden inherent aan het gebruik van grafieken, moet echter de giftigheid van stoffen op/nabij de scheidingslijnen met behulp van de numerieke criteria worden gecontroleerd.

Mengsels van vloeistoffen

2.2.61.1.9. Mengsels van vloeistoffen die giftig zijn bij inademen moeten in de groepen worden ingedeeld volgens de hierna volgende criteria:

2.2.61.1.9.1. Indien de LC50-waarde voor elke giftige stof afzonderlijk die deel uitmaakt van het mengsel bekend is, kan de verpakkingsgroep als volgt worden vastgesteld:

a) Berekening van de LC50-waarde van het mengsel:

>PIC FILE= "L_2004121NL.010401.TIF">

waarin

fi= molaire fractie van de i-de component van het mengsel,

LC50i= gemiddelde letale concentratie van de i-de component in ml/m3.

b) Berekening van de vluchtigheid van elke component van het mengsel afzonderlijk:

>PIC FILE= "L_2004121NL.010402.TIF">

waarin

Pi= partieeldruk van de i-de component in kPa bij 20 °C en bij normale atmosferische druk.

c) Berekening van de verhouding van de vluchtigheid tot de LC50-waarde

>PIC FILE= "L_2004121NL.010403.TIF">

d) De berekende waarden voor LC50 (mengsel) en R dienen ertoe om de groep van het mengsel vast te stellen:

Verpakkingsgroep I R >= 10 en LC50 (mengsel) <= 1000 ml/m3;

Verpakkingsgroep II R >= 1 en LC50 (mengsel) <= 3000 ml/m3 en indien het mengsel niet voldoet aan de criteria van verpakkingsgroep I;

Verpakkingsgroep III R >= 1/5 en LC50 (mengsel) <= 5000 ml/m3 en indien het mengsel niet voldoet aan de criteria van verpakkingsgroep I of II.

2.2.61.1.9.2. Indien de LC50-waarden van de giftige componenten niet bekend zijn, kan het mengsel in een groep worden ingedeeld met behulp van de hierna beschreven vereenvoudigde beproevingen voor de drempelwaarden van de giftigheid. In dit geval moet de meest restrictieve groep worden bepaald en voor het vervoer van het mengsel worden gebruikt.

2.2.61.1.9.3. Een mengsel wordt alleen dan in groep I ingedeeld, indien het voldoet aan de volgende twee criteria:

a) Een monster van het vloeibare mengsel wordt verdampt en met lucht verdund zodat een beproevingsatmosfeer ontstaat van 1000 ml/m3 verdampt mengsel in lucht. Tien albino-ratten (vijf mannelijke en vijf vrouwelijke) worden gedurende een uur blootgesteld aan deze atmosfeer en vervolgens gedurende veertien dagen geobserveerd. Indien ten minste vijf dieren gedurende deze observatieperiode sterven, wordt aangenomen dat de LC50-waarde van het mengsel gelijk aan of lager dan 1000 ml/m3 is.

b) Een monster van de damp in evenwicht met het vloeibare mengsel wordt met het 9-voudige volume lucht verdund om een beproevingsatmosfeer te vormen. Tien albino-ratten (vijf mannelijke en vijf vrouwelijke) worden gedurende een uur blootgesteld aan deze atmosfeer en vervolgens gedurende veertien dagen geobserveerd. Indien ten minste vijf dieren gedurende deze observatieperiode sterven, wordt aangenomen dat het mengsel een vluchtigheid bezit die gelijk aan of groter is dan 10 maal de LC50-waarde van het mengsel.

2.2.61.1.9.4. Een mengsel wordt alleen dan in verpakkingsgroep II ingedeeld, indien het voldoet aan de volgende twee criteria, en indien het niet voldoet aan de criteria van verpakkingsgroep I:

a) Een monster van het vloeibare mengsel wordt verdampt en met lucht verdund zodat een beproevingsatmosfeer ontstaat van 3000 ml/m3 verdampt mengsel in lucht. Tien albino-ratten (vijf mannelijke en vijf vrouwelijke) worden gedurende een uur blootgesteld aan de beproevingsatmosfeer en vervolgens gedurende veertien dagen geobserveerd. Indien ten minste vijf dieren gedurende deze observatieperiode sterven, wordt aangenomen dat de LC50-waarde van het mengsel gelijk aan of lager dan 3000 ml/m3 is.

b) Een monster van de damp in evenwicht met het vloeibare mengsel wordt gebruikt om een beproevingsatmosfeer te vormen. Tien albino-ratten (vijf mannelijke en vijf vrouwelijke) worden gedurende een uur blootgesteld aan deze beproevingsatmosfeer en vervolgens gedurende veertien dagen geobserveerd. Indien ten minste vijf dieren gedurende deze observatieperiode sterven, wordt aangenomen dat het mengsel een vluchtigheid bezit die gelijk aan of groter is dan LC50-waarde van het mengsel.

2.2.61.1.9.5. Een mengsel wordt alleen dan in groep III ingedeeld, indien het voldoet aan de volgende twee criteria, en indien het niet voldoet aan de criteria van verpakkingsgroep I of II:

a) Een monster van het vloeibare mengsel wordt verdampt en met lucht verdund zodat een beproevingsatmosfeer ontstaat van 5000 ml/m3 verdampt mengsel in lucht. Tien albino-ratten (vijf mannelijke en vijf vrouwelijke) worden gedurende een uur blootgesteld aan de beproevingsatmosfeer en vervolgens gedurende veertien dagen geobserveerd. Indien ten minste vijf dieren gedurende deze observatieperiode sterven, wordt aangenomen dat de LC50-waarde van het mengsel gelijk aan of lager dan 5000 ml/m3 is

b) De dampconcentratie (vluchtigheid) van het vloeibare mengsel wordt gemeten; indien deze gelijk aan of groter dan 1000 ml/m3 is, wordt aangenomen dat het mengsel een vluchtigheid bezit gelijk aan of groter dan 1/5 van de LC50-waarde van het mengsel.

Berekeningsmethoden voor de giftigheid van mengsels bij inslikken en bij opname door de huid.

2.2.61.1.10. Voor de indeling van de mengsels van klasse 6.1 en de indeling in de juiste verpakkingsgroep overeenkomstig de criteria voor de giftigheid bij inslikken en bij opname door de huid (zie 2.2.61.1.3) is het noodzakelijk de acute LD50-waarde van het mengsel te berekenen.

2.2.61.1.10.1. Indien een mengsel slechts één werkzame stof bevat, en de LD50-waarde daarvan is bekend, kan bij gebrek aan betrouwbare gegevens voor de acute giftigheid van het te vervoeren mengsel bij inslikken en bij opname door de huid de LD50-waarde bij inslikken en bij opname door de huid met behulp van de volgende methode worden bepaald:

>PIC FILE= "L_2004121NL.010501.TIF">

2.2.61.1.10.2. Indien een mengsel meer dan één werkzame stof bevat, kunnen 3 mogelijke methoden voor de berekening van de LD50-waarde bij inslikken en bij opname door de huid worden gebruikt. De aanbevolen methode bestaat uit het verkrijgen van betrouwbare gegevens voor de acute giftigheid bij inslikken en bij opname door de huid voor het werkelijk te vervoeren mengsel. Indien geen betrouwbare exacte gegevens beschikbaar zijn, kan worden teruggegrepen op één van de volgende methoden:

a) Indeling van het preparaat afhankelijk van de gevaarlijkste werkzame stof van het mengsel onder de aanname, dat deze aanwezig is in dezelfde concentratie als de totale concentratie van alle werkzame componenten; of

b) Toepassing van de formule:

>PIC FILE= "L_2004121NL.010502.TIF">

waarin:

C= de concentratie in procenten van de component A, B,..., Z van het mengsel;

T= de LD50-waarde bij inslikken van de component A, B,..., Z;

TM= de LD50-waarde bij inslikken van het mengsel.

OPMERKING:

Deze formule kan ook worden gebruikt voor de giftigheid bij opname door de huid, onder voorwaarde dat de informatie op dezelfde wijze voor alle bestanddelen beschikbaar is. Het gebruik van deze formule houdt geen rekening met eventuele verschijnselen van versterking of verzwakking van de werking van de stof.

Classificatie van pesticiden (bestrijdingsmiddelen)

2.2.61.1.11. De werkzame stoffen van pesticiden en hun formuleringen waarvan de LC50- en/of LD50-waarden bekend zijn en die zijn ingedeeld in klasse 6.1 moeten in de juiste verpakkingsgroep overeenkomstig de criteria van 2.2.61.1.6 t/m 2.2.61.1.9 hierboven worden ingedeeld. Stoffen en formuleringen, die gekenmerkt zijn door bijkomende gevaren, moeten worden ingedeeld overeenkomstig de tabel van overheersende gevaren in 2.1.3.9, de juiste verpakkingsgroep inbegrepen.

2.2.61.1.11.1. Indien de LD50-waarde bij inslikken of bij opname door de huid van een formulering van een pesticide niet bekend is, maar de LD50-waarde van de werkzame stof(fen) is (zijn) bekend, kan de LD50-waarde van de formulering worden verkregen door toepassing van de procedures in 2.2.61.1.10.

OPMERKING:

De LD50-waarden voor de giftigheid van een aantal gebruikelijke pesticiden kunnen worden gevonden in de meest recente uitgave van de publicatie "The WHO Recommended Classification of Pesticides by Hazard and Guidelines to Classification" die kan worden betrokken bij: World Health Organisation (WHO), International Programme on Chemical Safety, CH-1211 Genève 27. Hoewel dit document kan dienen als bron voor gegevens van de LD50-waarden van pesticiden, mag het classificatiesysteem daarvan niet worden gebruikt voor de indeling van pesticiden voor transportdoeleinden of voor de indeling in verpakkingsgroepen. Deze indelingen moeten overeenkomstig de voorschriften van deze richtlijn worden uitgevoerd.

2.2.61.1.11.2. De juiste vervoersnaam, gebruikt voor het vervoer van pesticiden, moet worden gekozen op grond van de werkzame stof, de aggregatietoestand van het pesticide en mogelijke bijkomende gevaren die het vertoont (zie 3.1.2).

2.2.61.1.12. Indien stoffen van klasse 6.1 als gevolg van toevoegingen overgaan naar andere gevaarscategorieën dan die waartoe de met name genoemde stoffen in tabel A van hoofdstuk 3.2 behoren, moeten deze mengsels of oplossingen worden ingedeeld in de posities waartoe zij op grond van hun werkelijke gevaarseigenschappen behoren.

OPMERKING:

Zie voor de classificatie van oplossingen en mengsels (zoals preparaten, formuleringen en afvalstoffen) ook 2.1.3.

2.2.61.1.13. Op grond van de criteria van 2.2.61.1.6 t/m 2.2.61.1.11 kan ook worden vastgesteld of de aard van een met name genoemde oplossing of mengsel, respectievelijk een oplossing of een mengsel, die/dat een met name genoemde stof bevat zodanig is, dat deze oplossing of dit mengsel niet is onderworpen aan de voorwaarden van deze klasse.

2.2.61.1.14. Stoffen, oplossingen en mengsels, - met uitzondering van stoffen en preparaten die worden gebruikt als pesticiden -, die niet voldoen aan de criteria van de Richtlijn 67/548/EEG(11) of 88/379/EEG(12), zoals gewijzigd, en die derhalve niet zijn ingedeeld als zeer vergiftig, vergiftig of schadelijk volgens deze Richtlijnen, zoals gewijzigd, kunnen worden beschouwd als stoffen die niet tot de klasse 6.1 behoren.

2.2.61.2. Niet ten vervoer toegelaten stoffen

2.2.61.2.1. De chemisch instabiele stoffen van de klasse 6.1 zijn niet ten vervoer toegelaten, tenzij de noodzakelijke maatregelen zijn getroffen om een gevaarlijke ontleding of polymerisatie tijdens het vervoer te verhinderen. Daartoe moet er in het bijzonder zorg voor worden gedragen, dat de houders geen stoffen bevatten, die deze reacties kunnen bevorderen.

2.2.61.2.2. De volgende stoffen en mengsels zijn niet ten vervoer toegelaten:

- cyaanwaterstof, watervrij of in oplossing, dat niet voldoet aan de omschrijvingen van de UN-nummers 1051, 1613, 1614 en 3294,

- metaalcarbonylen met een vlampunt lager dan 23 °C, met uitzondering van UN 1259 NIKKELCARBONYL en UN 1994 IJZERPENTACARBONYL,

- 2,3,7,8-TETRACHLOORDIBENZO-p-DIOXINE (TCDD) is in concentraties, die volgens de criteria van 2.2.61.1.7 als zeer giftig beschouwd worden,

- 2249 DICHLOORMETHYLETHER, SYMMETRISCH,

- preparaten van fosfiden zonder toevoegingen die de ontwikkeling van brandbare giftige gassen vertragen.

De volgende stoffen zijn niet ten vervoer over de spoorweg toegelaten:

- bariumazide in droge toestand of met minder dan 50 % water of alcoholen,

- UN 0135 kwikfulminaat, bevochtigd.

2.2.61.3. Lijst van verzamelaanduidingen

>PIC FILE= "L_2004121NL.010701.TIF">

>PIC FILE= "L_2004121NL.010801.TIF">

>PIC FILE= "L_2004121NL.010901.TIF">

2.2.62 Klasse 6.2 Infectueuze stoffen (besmettelijke stoffen)

2.2.62.1. Criteria

2.2.62.1.1. De titel van klasse 6.2 omvat infectueuze stoffen. Dit zijn stoffen, waarvan bekend is of waarvan redelijkerwijs kan worden aangenomen dat zij ziekteverwekkers bevatten. Ziekteverwekkers zijn gedefinieerd als micro-organismen (zoals onder meer bacteriën, virussen, rickettsia, parasieten en schimmels) of gerecombineerde micro-organismen (hybride of gemuteerde micro-organismen), waarvan bekend is of waarvan redelijkerwijs kan worden aangenomen dat zij infectieziekten veroorzaken bij mensen of dieren.

In de zin van deze klasse worden virussen, micro-organismen en daarmee besmette voorwerpen beschouwd als stoffen van deze klasse.

OPMERKINGEN:

1. De bovengenoemde stoffen vallen echter niet onder de voorschriften van deze klasse indien het onwaarschijnlijk is dat ze bij mensen of dieren ziekten veroorzaken.

2. Infectueuze stoffen zijn slechts onderworpen aan de voorschriften van deze klasse, wanneer zij op mensen of dieren, die aan deze stoffen zijn blootgesteld, ziekten kunnen overdragen.

3. Genetisch gemodificeerde micro-organismen en organismen, biologische producten, diagnostische monsters en geïnfecteerde levende dieren moeten in deze klasse worden ingedeeld, indien zij voldoen aan de voorwaarden van deze klasse.

4. Toxinen afkomstig van planten, dieren of bacteriën, die geen infectueuze stoffen of organismen bevatten of die niet aanwezig zijn in infectueuze stoffen of organismen, zijn stoffen van klasse 6.1, UN-nummer 3172.

2.2.62.1.2. De stoffen van klasse 6.2 zijn als volgt onderverdeeld:

>RUIMTE VOOR DE TABEL>

Definities en classificatie

2.2.62.1.3. Infectueuze stoffen moeten worden ingedeeld in klasse 6.2 onder UN-nummer 2814 of 2900, al naar gelang, op grond van hun indeling in één van de drie risicogroepen, gebaseerd op de criteria die zijn ontwikkeld door de Wereldgezondheidsorganisatie (WHO) en gepubliceerd in het "Laboratory Biosafety Manual, tweede editie (1993)" van de WHO. Een risicogroep wordt gekenmerkt door de ziekteverwekkende werking van het organisme, de wijze en het relatieve gemak van de overdracht, de mate van het risico voor zowel individuele personen als een gemeenschap en de omkeerbaarheid van het ziekteproces door de beschikbaarheid van bekende en effectieve preventieve middelen en behandeling.

De criteria voor de verschillende risicogroepen, afhankelijk van het risiconiveau luiden als volgt:

a) Risicogroep 4: Een ziekteverwekker die onder normale omstandigheden bij mensen of dieren een ernstige ziekte kan veroorzaken en die, direct of indirect, van een individu op een ander kan worden overgedragen en waartegen in het algemeen geen effectieve behandeling en profylaxe bestaat (d.w.z. hoog individueel risico en hoog collectief risico)

b) Risicogroep 3: Een ziekteverwekker die onder normale omstandigheden bij mensen of dieren een ernstige ziekte kan veroorzaken, maar die gewoonlijk niet van een besmet individu op een ander kan worden overgedragen en waartegen in het algemeen een effectieve behandeling en profylaxe bestaat (d.w.z. hoog individueel risico en gering collectief risico).

c) Risicogroep 2: Een ziekteverwekker die bij mensen of dieren een ziekte kan veroorzaken, zonder dat sprake is van een ernstig gevaar en waartegen, hoewel deze bij mensen of dieren na blootstelling een ernstige infectie kan veroorzaken, in het algemeen een effectieve behandeling en profylaxe bestaat, zodat het risico van verspreiding van de infectie beperkt is (d.w.z. matig individueel risico en beperkt collectief risico).

OPMERKING:

Risicogroep 1 omvat micro-organismen, waarvan het onwaarschijnlijk is dat deze bij mensen of dieren ziekten veroorzaken (d.w.z. geen of zeer gering individueel risico en geen of zeer gering collectief risico). Stoffen die slechts deze micro-organismen bevatten, worden niet als infectueus beschouwd in de zin van deze voorschriften.

2.2.62.1.4. Infectueuze stoffen, alleen gevaarlijk voor dieren (groep I 2 van 2.2.62.1.2) en van risicogroep 2 zijn ingedeeld in verpakkingsgroep II.

2.2.62.1.5. Onder biologische producten worden verstaan producten afkomstig van levende organismen, die worden vervaardigd en in omloop gebracht overeenkomstig de voorschriften van nationale overheidsautoriteiten, die bijzondere toelatingsvoorwaarden voor het gebruik kunnen opleggen, en die worden gebruikt ofwel ter voorkoming, behandeling of diagnose van ziekten bij mens of dier, dan wel voor daarmee verband houdende ontwikkelings-, experimentele of onderzoeksdoeleinden. Ze kunnen onder meer eind- of tussenproducten omvatten, zoals vaccins en diagnostische producten.

Voor doeleinden van deze richtlijn worden biologische producten verdeeld in de volgende groepen:

a) producten die ziekteverwekkers bevatten van risicogroep 1; diegene die ziekteverwekkers bevatten onder zulke omstandigheden dat hun vermogen om ziekte te veroorzaken zeer laag tot aanwezig is en diegene waarvan bekend is dat zij geen ziekteverwekkers bevatten. Stoffen van deze groep worden niet beschouwd als infectueuze stoffen in de zin van deze richtlijn;

b) producten die worden vervaardigd en verpakt overeenkomstig de eisen van nationale overheidsautoriteiten voor de volksgezondheid en die worden vervoerd voor uiteindelijke verpakking of verspreiding en voor het gebruik voor de persoonlijke gezondheidszorg door medische beroepskrachten of individuele personen. Voorwerpen van deze groep zijn niet onderworpen aan de voorschriften van toepassing op klasse 6.2;

c) producten waarvan bekend is of waarvan redelijkerwijs kan worden verwacht dat zij ziekteverwekkers bevatten van de risicogroepen 2, 3 of 4 en die niet voldoen aan de criteria van b) hierboven. Stoffen van deze groepen moeten worden ingedeeld in klasse 6.2 onder UN-nummer 2814 of 2900, al naar gelang.

OPMERKING:

Sommige toegelaten biologische producten vormen slechts in bepaalde gedeelten van de wereld een biologisch gevaar. In dat geval kunnen de bevoegde autoriteiten eisen dat deze biologische producten voldoen aan de eisen voor infectueuze stoffen of zij kunnen andere beperkingen opleggen.

2.2.62.1.6. Onder diagnostische monsters worden verstaan menselijke of dierlijke materialen, waaronder excrementen en afscheidingsstoffen, bloed en bloedbestanddelen, weefsel en weefselvloeistoffen, die worden vervoerd voor diagnostische of onderzoeksdoeleinden, met uitzondering echter van geïnfecteerde levende dieren.

Diagnostische monsters, in de zin van deze richtlijn, zijn verdeeld in de volgende groepen:

a) Monsters waarvan bekend is of waarvan redelijkerwijze kan worden verwacht dat zij ziekteverwekkers van risicogroepen 2, 3 of 4 bevatten en monsters waarbij een relatief kleine waarschijnlijkheid bestaat dat ziekteverwekkers van risicogroep 4 aanwezig zijn. Dergelijke stoffen moeten worden ingedeeld in klasse 6.2, onder UN-nummer 2814 of 2900, al naar gelang. Monsters die worden vervoerd met het doel van een eerste of een bevestigend onderzoek naar de aanwezigheid van ziekteverwekkers vallen onder deze groep;

b) Monsters waarbij een verhoudingsgewijs lage waarschijnlijkheid bestaat dat ziekteverwekkers van risicogroep 2 of 3 aanwezig zijn. Dergelijke stoffen moeten worden ingedeeld in klasse 6.2, onder UN-nummer 2814 of 2900, al naar gelang. Monsters die worden vervoerd voor doeleinden van eerste diagnose, met uitzondering van onderzoek naar de aanwezigheid van ziekteverwekkers, of monsters die worden vervoerd voor routinecontrole onderzoek, vallen onder deze groep;

c) Monsters waarvan bekend is dat zij geen ziekteverwekkers bevatten. Deze stoffen worden niet beschouwd als zijnde stoffen van klasse 6.2.

2.2.62.1.7. Genetisch gemodificeerde micro-organismen en organismen(13) zijn micro-organismen en organismen waarin het genetisch materiaal opzettelijk veranderd is door middel van technische methoden of op een wijze die niet in de natuur voorkomt.

Genetisch gemodificeerde micro-organismen en organismen in de zin van RID zijn in de volgende groepen verdeeld:

a) genetisch gemodificeerde micro-organismen die voldoen aan de definitie van een infectueuze stof zoals gegeven in 2.2.62.1.1, moeten worden ingedeeld in klasse 6.2 onder UN-nummer 2814 of 2900;

b) genetisch gemodificeerde organismen waarvan bekend is of het vermoeden bestaat dat zij gevaarlijk zijn voor mensen, dieren of het milieu moeten worden vervoerd in overeenstemming met de voorwaarden vastgelegd door de bevoegde autoriteit van het land van herkomst;

c) dieren die genetisch gemodificeerde micro-organismen en organismen die voldoen aan de definitie van infectueuze stoffen bevatten of daarmee besmet zijn moeten worden vervoerd in overeenstemming met de voorwaarden vastgelegd door de bevoegde autoriteit van het land van herkomst;

d) behalve indien het onvoorwaardelijk gebruik is toegestaan door de regeringen van de landen van oorsprong, doorvoer en bestemming, moeten de genetisch gemodificeerde micro-organismen die niet voldoen aan de definitie van infectueuze stoffen, maar die in staat zijn om dieren, planten of micro-biologische stoffen te veranderen op een wijze die normalerwijze niet het gevolg is van natuurlijke voortplanting, worden ingedeeld in klasse 9, UN-nummer 3245.

OPMERKING:

Genetisch gemodificeerde micro-organismen die besmettelijk zijn in de zin van deze klasse, mogen niet worden ingedeeld onder UN-nummer 3291.

2.2.62.1.8. Diagnostische monsters bedoeld in 2.2.62.1.6 b) behoeven niet te voldoen aan de voorschriften voor infectueuze stoffen, indien aan de volgende voorwaarden is voldaan:

a) - de primaire houder(s) bevat(ten) niet meer dan 100 ml;

- de buitenverpakking bevat niet meer dan 500 ml;

- de primaire houder(s) is/zijn lekdicht; en

- de verpakking omvat:

i) een binnenverpakking bestaande uit:

- een of meer dan een waterdichte houder(s) als primaire verpakking;

- een waterdichte secundaire verpakking;

- absorberend materiaal in voldoende hoeveelheid om de totale inhoud tussen de primaire houder(s) te absorberen; absorberend materiaal tussen de primaire houder en de secundaire verpakking; indien meerdere primaire houders worden geplaatst in een enkele secundaire verpakking, dan moeten deze afzonderlijk omwikkeld worden, zodat onderlinge aanraking is uitgesloten;

ii) een buitenverpakking van voldoende sterkte met betrekking tot de inhoud, de massa en het gebruik waarvoor deze bestemd is en waarvan de kleinste buitenafmeting ten minste 100 mm moet bedragen; of

b) de verpakkingen voldoen aan de norm EN 829:1996.

2.2.62.1.9. Onder afval wordt verstaan: afvalstoffen afkomstig van de medische behandeling van dieren of van mensen of van biologisch onderzoek, waarbij de waarschijnlijkheid gering is dat infectueuze stoffen aanwezig zijn; zij moeten worden ingedeeld onder UN-nummer 3291. Afvalstoffen die infectueuze stoffen bevatten die gespecificeerd kunnen worden moeten worden ingedeeld onder UN-nummer 2814 of 2900, overeenkomstig de graad van het gevaar (zie 2.2.62.1.3). Ontsmette afvalstoffen die eerder infectueuze stoffen bevatten worden beschouwd als niet gevaarlijk tenzij wordt voldaan aan criteria van een andere klasse.

2.2.62.1.10. Ziekenhuisafval van UN-nummer 3291 is ingedeeld in verpakkingsgroep II.

2.2.62.1.11. Voor het vervoer van stoffen van deze klasse kan het aanhouden van een bepaalde temperatuur noodzakelijk zijn.

2.2.62.2. Niet ten vervoer toegelaten stoffen

Levende gewervelde of ongewervelde dieren mogen niet worden gebruikt om een infectueus agens te vervoeren, tenzij het onmogelijk is dit agens op een andere wijze te vervoeren. Dergelijke dieren moeten worden verpakt, van aanduidingen en kenmerken zijn voorzien en worden vervoerd volgens de reglementen die van toepassing zijn op het vervoer van dieren(14).

2.2.62.3. Lijst van verzamelaanduidingen

>PIC FILE= "L_2004121NL.011201.TIF">

2.2.7. Klasse 7 Radioactieve stoffen

2.2.7.1. Definitie van klasse 7

2.2.7.1.1. Onder radioactieve stoffen worden verstaan alle stoffen die radionucliden bevatten, waarvoor zowel de activiteitsconcentratie als de totale activiteit van de zending de in 2.2.7.7.2.1 t/m 2.2.7.7.2.6 aangegeven waarden overschrijden.

2.2.7.1.2. De volgende radioactieve stoffen zijn geen stoffen van klasse 7 in de zin van deze richtlijn:

a) radioactieve stoffen die een integraal bestanddeel zijn van het vervoermiddel;

b) radioactieve stoffen die worden verplaatst binnen een inrichting, die is onderworpen aan veiligheidsvoorschriften van toepassing in die inrichting en waarbij voor de verplaatsing geen gebruik wordt gemaakt van openbare wegen of spoorwegen;

c) radioactieve stoffen die voor diagnose of behandeling in het lichaam van een persoon of levend dier zijn geïmplanteerd of ingebracht;

d) radioactieve stoffen in producten voor persoonlijk of huishoudelijk gebruik, die zijn toegelaten door de bevoegde autoriteit voor verkoop aan eindgebruikers;

e) natuurlijke stoffen en ertsen die natuurlijke radionucliden bevatten, die niet zijn bedoeld om te worden bewerkt met het oog op het gebruik van deze radionucliden, op voorwaarde dat de activiteitsconcentratie in deze stoffen 10 maal de in 2.2.7.7.2 aangegeven waarden niet overschrijdt.

2.2.7.2. Definities

A1 en A2

Onder A1 wordt verstaan de waarde van de activiteit van radioactieve stoffen in speciale toestand, opgenomen in de tabel in 2.2.7.7.2.1, dan wel afgeleid in 2.2.7.7.2, die wordt gebruikt om de grenswaarden van de activiteit voor de toepassing van de voorschriften van deze richtlijn vast te stellen.

Onder A2 wordt verstaan de waarde van de activiteit van radioactieve stoffen, met uitzondering van radioactieve stoffen in speciale toestand, opgenomen in de tabel in 2.2.7.7.2.1, dan wel afgeleid in 2.2.7.7.2, die wordt gebruikt om de grenswaarden van de activiteit voor de toepassing van de voorschriften van deze richtlijn vast te stellen.

Onder alfastralers met geringe toxiciteit wordt verstaan: natuurlijk uranium; verarmd uranium; natuurlijk thorium; uranium-235 of uranium-238; thorium-232; thorium-228 en thorium-230 wanneer die in ertsen of in langs fysische of chemische weg verkregen concentraten voorkomen; of alfastralers met een halveringstijd van minder dan 10 dagen.

Besmetting:

Onder besmetting wordt verstaan de aanwezigheid van een radioactieve stof op een oppervlak in hoeveelheden groter dan 0,4 Bq/cm2 voor beta- en gammastralers en voor alfastralers van geringe toxiciteit, of 0,04 Bq/cm2 voor alle andere alfastralers.

Onder afwrijfbare besmetting wordt verstaan besmetting die onder normale vervoersomstandigheden van het oppervlak kan worden verwijderd.

Onder niet afwrijfbare besmetting wordt verstaan elke besmetting anders dan afwrijfbare besmetting.

Onder borghouder wordt verstaan het samenstel van onderdelen van de verpakking die volgens despecificatie van de ontwerper bestemd zijn om vrijkomen van de radioactieve stoffen tijdens het vervoer te verhinderen.

Onder collo in het geval van radioactieve stoffen wordt verstaan de verpakking met radioactieve inhoud, gereed voor verzending. De typen colli waarop deze richtlijn betrekking heeft, die onderworpen zijn aan de grenswaarden voor de activiteit en de beperkingen van de materialen bedoeld in 2.2.7.7 en die voldoen aan de overeenkomstige voorschriften, zijn:

a) Vrijgesteld collo;

b) Industrieel collo van type 1 (type IP-1);

c) Industrieel collo van type 2 (type IP-2);

d) Industrieel collo van type 3 (type IP-3);

e) Collo van type A;

f) Collo van type B(U);

g) Collo van type B(M);

h) Collo van type C.

Colli die splijtbare stoffen of uraniumhexafluoride bevatten, zijn onderworpen aan bijkomende voorwaarden (zie 2.2.7.7.1.7 en 2.2.7.7.1.8).

OPMERKING:

Wat betreft de definitie van "collo" voor andere gevaarlijke goederen zie sectie 1.2.1.

Onder de criticaliteits-veiligheidsindex (Criticality Safety Index, CSI), toegekend aan een verpakking, oververpakking of container, die splijtbare stoffen bevatten, wordt verstaan een getal dat wordt gebruikt om inzicht te verschaffen in de totale hoeveelheid van colli, oververpakkingen of containers die splijtbare stoffen bevatten, te controleren.

Onder exclusief gebruik wordt verstaan het gebruik van een wagen of grote container door één enkele afzender, waarbij alle laad- en loshandelingen vóór, tijdens en na het vervoer, overeenkomstig de aanwijzingen van de afzender of de geadresseerde worden uitgevoerd.

Onder gering verspreidbare radioactieve stoffen wordt verstaan hetzij een vaste radioactieve stof, hetzij een vaste radioactieve stof in een gesloten capsule, van waaruit de verspreidbaarheid beperkt is en die niet poedervormig is.

OPMERKING:

Gering verspreidbare radioactieve stoffen mogen als luchtvracht worden vervoerd in verpakkingen van type B(U) of type B(M) in hoeveelheden die zijn toegelaten voor het model van de verpakking overeenkomstig het certificaat van goedkeuring. Deze definitie is hier opgenomen, aangezien dergelijke colli met gering verspreidbare radioactieve stoffen ook over over de spoorweg mogen worden vervoerd.

Goedkeuring

Onder multilaterale goedkeuring wordt verstaan de goedkeuring van het ontwerp of de zending door de betreffende bevoegde autoriteiten, zowel die in het land van herkomst van het ontwerp als van elk land waardoorheen of waarheen de zending moet worden vervoerd.

Onder unilaterale goedkeuring wordt verstaan de goedkeuring van een ontwerp die uitsluitend hoeft te worden afgegeven door de bevoegde autoriteit van het land van herkomst van het ontwerp.

Indien het land van herkomst geen lidstaat is, moet de goedkeuring geldig worden verklaard door de bevoegde autoriteit van de eerste lidstaat die bij het vervoer betrokken wordt (zie 6.4.22.6).

Onder grote container wordt verstaan een container, niet zijnde een kleine container volgens de definitie in deze subsectie.

Onder hoogste normale bedrijfsdruk wordt verstaan de hoogste druk boven de atmosferische druk op gemiddeld zeeniveau die zich in de loop van één jaar binnen de borghouder zou vormen onder omstandigheden waarbij de temperatuur en zoninstraling heersen die overeenkomen met de omgevingsomstandigheden gedurende het vervoer zonder dat er druknivellering, uitwendige koeling door een hulpsysteem of controlemaatregelen plaatsvinden.

Onder kleine container wordt verstaan een container, die ofwel buitenafmetingen bezit kleiner dan 1,5 m, dan wel een inwendige inhoud van ten hoogste 3 m3.

Onder niet-bestraald thorium wordt verstaan thorium dat niet meer dan 10-7 g uranium-233 per gram thorium-232 bevat.

Onder niet-bestraald uranium wordt verstaan uranium dat niet meer dan 2 × 103 Bq plutonium per gram uranium-235, niet meer dan 9 x 106 Bq splijtingsproducten per gram uranium-235 en niet meer dan 5 × 10-3 g uranium-236 per gram uranium-235 bevat.

Onder ontwerp (model) wordt verstaan de beschrijving van een radioactieve stof in speciale toestand, of van een gering verspreidbare radioactieve stof, van een collo of een verpakking, die een duidelijke identificatie daarvan mogelijk maakt. De beschrijving kan bestaan uit specificaties, constructietekeningen, rapporten waaruit blijkt dat voldaan is aan de wettelijke voorschriften, alsmede andere ter zake doende documenten.

Onder het opsluitingssysteem wordt verstaan het samenstel van splijtbare stoffen en verpakkingsbestanddelen volgens de specificatie van de ontwerper, goedgekeurd door de bevoegde autoriteit, met het doel de criticaliteitsveiligheid te waarborgen.

Onder radioactieve inhoud wordt verstaan de radioactieve stoffen tezamen met alle besmette ofgeactiveerde vaste stoffen, vloeistoffen en gassen in de verpakking.

Radioactieve stof in speciale toestand, zie 2.2.7.4.1.

Onder de specifieke activiteit van een radionuclide wordt verstaan de activiteit per massa-eenheid van die nuclide. Onder de specifieke activiteit van een stof wordt verstaan de activiteit per massa-eenheid of volume-eenheid van de stof waarin de radionucliden in principe gelijkmatig zijn verdeeld.

Onder splijtbare stoffen wordt verstaan: uranium-233, uranium-235, plutonium-239, plutonium-241, of mengsels van deze radionucliden. Niet onder deze definitie vallen:

a) natuurlijk uranium of niet bestraald verarmd uranium, en

b) natuurlijk uranium of verarmd uranium dat uitsluitend in thermische reactoren is bestraald.

Stoffen met geringe specifieke activiteit (Low Specific Activity, LSA), zie 2.2.7.3.

Onder stralingsniveau wordt verstaan het overeenkomstige dosisequivalenttempo, uitgedrukt in millisievert per uur.

Onder de transportindex ( TI) toegekend aan een collo, oververpakking of container, dan wel aan een onverpakte LSA-I stof of SCO-I, wordt verstaan een getal dat wordt gebruikt om de blootstelling aan straling te controleren.

Uranium - natuurlijk, verarmd, verrijkt

Onder natuurlijk uranium wordt verstaan, door een chemisch scheidingsproces verkregen uranium waarin de uraniumisotopen zich in de natuurlijke verhouding bevinden (ongeveer 99,28 massa-% uranium-238 en 0,72 massa-% uranium-235).

Onder verarmd uranium wordt verstaan uranium dat een geringer massapercentage uranium-235 bevat dan natuurlijk uranium.

Onder verrijkt uranium wordt verstaan uranium dat een massapercentage uranium-235 bevat dat hoger is dan 0,72 %. In alle gevallen is uranium-234 in een zeer geringe concentratie aanwezig.

Onder verpakking in het geval van radioactieve stoffen wordt verstaan het samenstel van onderdelen dat nodig is voor het volledig omsluiten van de radioactieve inhoud. De verpakking kan in het bijzonder bestaan uit één of meer houders, absorberende materialen, onderdelen die een veilige afstand waarborgen, stralingsafscherming en inrichtingen voor het vullen, ledigen, ventilatie en drukontlasting; voorzieningen voor koeling, demping van mechanische schokken, behandeling en vastzetten, warmte isolatie en hulpvoorzieningen, alsmede ingebouwde bedieningsinrichtingen, die één geheel vormen met het collo. De verpakking kan zijn een kist, vat of soortgelijke houder, of ook een container, tank of IBC.

OPMERKING:

Wat betreft de definitie van "verpakking" voor andere gevaarlijke goederen zie sectie 1.2.1.

Onder verzending wordt verstaan de specifieke verplaatsing van een zending van de plaats van herkomst naar de bestemming.

Voorwerp met besmetting aan het oppervlak (Surface Contaminated Object, SCO), zie 2.2.7.5.

2.2.7.3. Stoffen met een geringe specifieke activiteit (Low Specific Activity, LSA), vaststelling van groepen

2.2.7.3.1. Onder stoffen met geringe specifieke activiteit (Low Specific Activity, LSA) wordt verstaan radioactieve stoffen die van nature een beperkte specifieke activiteit bezitten, of radioactieve stoffen waarvoor grenswaarden voor de geschatte gemiddelde specifieke activiteit van toepassing zijn. Met afschermingsmateriaal dat de LSA-stoffen omgeeft moet bij de bepaling van de geschatte gemiddelde specifieke activiteit geen rekening worden gehouden.

2.2.7.3.2. LSA-stoffen worden in drie groepen verdeeld:

a) LSA-I

i) uranium- en thoriumertsen en concentraten van dergelijke ertsen, en andere ertsen die natuurlijke radionucliden bevatten en die zijn bestemd om te worden bewerkt met het oog op het gebruik van deze radionucliden;

ii) vast, niet-bestraald natuurlijk uranium of verarmd uranium of natuurlijk thorium of vaste of vloeibare verbindingen of mengsels daarvan;

iii) radioactieve stoffen waarvoor de A2 waarde niet begrensd is, met uitzondering van splijtbare stoffen in hoeveelheden waarvoor geen uitzondering geldt op grond van 6.4.11.2; of

iv) andere radioactieve stoffen waarin de activiteit over het gehele materiaal is verdeeld en de geschatte gemiddelde specifieke activiteit niet hoger is dan 30 maal de in 2.2.7.7.2.1 t/m 2.2.7.7.2.6 aangegeven waarden voor de activiteitsconcentratie, met uitzondering van splijtbare stoffen in hoeveelheden waarvoor geen uitzondering geldt op grond van 6.4.11.2.

b) LSA-II

i) water met een concentratie van tritium van ten hoogste 0,8 TBq/L; of

ii) andere stoffen, waarin de activiteit gelijkmatig is verdeeld en waarin de geschatte gemiddelde specifieke activiteit niet hoger is dan 10-4 A2/g voor vaste stoffen en gassen, en 10-5 A2/g voor vloeistoffen.

c) LSA-III

Vaste stoffen (bijv. in vaste vorm gebrachte afvalstoffen, geactiveerde stoffen), met uitzondering van poeders, waarin:

i) de radioactieve stoffen gelijkmatig in een vaste stof of een verzameling van vaste voorwerpen of in een vast, compact bindmiddel (zoals beton, bitumen, keramisch materiaal enz.) verdeeld zijn;

ii) de radioactieve stoffen relatief onoplosbaar, of bestanddeel zijn van een relatief onoplosbaar basismateriaal, zodat zelfs bij verloren gaan van de verpakking, het verlies aan radioactieve stoffen per collo, door uitloging als gevolg van een algehele onderdompeling in water gedurende zeven dagen, 0,1 A2 niet overschrijdt; en

iii) de geschatte gemiddelde specifieke activiteit van de vaste stof, met uitzondering van de afschermingsmaterialen niet meegerekend, niet hoger is dan 2 × 10-3 A2/g.

2.2.7.3.3. LSA-III-stoffen moeten stoffen zijn in vaste vorm, zodanig van aard, dat indien de gehele inhoud van een collo zou worden onderworpen aan de in 2.2.7.3.4 aangegeven beproeving, de activiteit in het water niet hoger zou zijn dan 0,1 A2.

2.2.7.3.4. LSA-III stoffen moeten als volgt worden beproefd:

Een monster van de stof in vaste vorm dat representatief is voor de gehele inhoud van het collo wordt gedurende 7 dagen bij omgevingstemperatuur in water ondergedompeld. De hoeveelheid water die bij de beproeving moet worden gebruikt, moet voldoende zijn om te waarborgen dat aan het einde van de beproevingsperiode van 7 dagen het resterende vrije volume van het niet-geabsorbeerde en niet in een reactie gebruikte water ten minste 10 % van het volume van het beproevingsmonster van de vaste stof zelf is. Het water moet aanvankelijk een pH van 6-8 en een geleidingsvermogen bij 20 °C van ten hoogste 1 mS/m bezitten. Na afloop van de onderdompeling van het beproevingsmonster gedurende 7 dagen, moet de totale activiteit van het volume water worden gemeten.

2.2.7.3.5. Er moet worden aangetoond dat aan de in 2.2.7.3.4 aangeduide prestatienormen is voldaan, in overeenstemming met het bepaalde in 6.4.12.1 en 6.4.12.2.

2.2.7.4. Voorschriften voor radioactieve stoffen in speciale toestand

2.2.7.4.1. Onder radioactieve stoffen in speciale toestand wordt verstaan:

a) een niet-verspreidbare vaste radioactieve stof; of

b) een gesloten capsule, die een radioactieve stof bevat en die zodanig moet zijn vervaardigd dat deze alleen kan worden geopend door de capsule te vernietigen.

Radioactieve stoffen in speciale toestand moeten ten minste één afmeting bezitten die niet kleiner is dan 5 mm.

2.2.7.4.2. Radioactieve stoffen in speciale toestand moeten zodanig van aard te zijn of zodanig zijn ontworpen dat indien deze worden onderworpen aan de beproevingen in 2.2.7.4.4 t/m 2.2.7.4.8 wordt voldaan aan de volgende eisen:

a) Er treedt geen breuk of versplintering op bij de botsings-, slag-, of buigproeven volgens 2.2.7.4.5 a), b) en c) en 2.2.7.4.6 a), voor zover van toepassing;

b) Er treedt geen smelten of dispersie op bij de toepasselijke verwarmingstest volgens 2.2.7.4.5 d) of 2.2.7.4.6 b); en

c) De activiteit in het water na de uitlogingsproef, zoals gesteld in 2.2.7.4.7 en 2.2.7.4.8, mag 2 kBq niet overschrijden; ofwel, in het geval van gesloten bronnen, mag de leksnelheid, bij de volumetrische lekbepaling, zoals genoemd in het document ISO 9978:1992 "Radiation Protection - Sealed Radioactive Sources - Leakage Test Methods" de van toepassing zijnde aanvaardbaarheidsgrens, die voor de bevoegde autoriteit toelaatbaar is, niet overschrijden.

2.2.7.4.3. Er moet worden aangetoond dat aan de in 2.2.7.4.2 aangeduide prestatienormen is voldaan, in overeenstemming met het bepaalde in 6.4.12.1 en 6.4.12.2.

2.2.7.4.4. De beproevingen die uitgevoerd moeten worden op monsters die radioactieve stoffen in speciale toestand omvatten of nabootsen zijn: de valproef, de slagproef, de buigproef en de hitteproef, aangegeven in 2.2.7.4.5 of alternatieve beproevingen aangegeven in 2.2.7.4.6. Voor elk van de beproevingen mag een ander monster worden gebruikt. Na elke beproeving moet een uitlogingsonderzoek of een beproeving van de volumetrische lekkage op het monster worden uitgevoerd volgens een methode, die niet minder gevoelig is dan de methoden aangegeven in 2.2.7.4.7 voor de niet-verspreidbare vaste stof, of in 2.2.7.4.8 voor stoffen in capsules.

2.2.7.4.5. De betreffende beproevingsmethoden zijn:

a) Valproef: Het monster moet van een hoogte van 9 m op de trefplaat vallen. De trefplaat moet overeenkomen met de definitie 6.4.14.

b) Slagproef: Het monster moet worden geplaatst op een loden plaat die rust op een vlak vast oppervlak, en worden getroffen door de platte zijde van een staaf van zacht staal, zodanig dat een stoot wordt gegeven die gelijk is aan een vrije val van een massa van 1,4 kg van een hoogte van 1 m. De platte voorzijde van de staaf moet een diameter van 25mm bezitten, waarvan de kanten zijn afgerond tot een straal van 3,0 ± 0,3 mm. Het lood, met een hardheid tussen 3,5 tot 4,5 op de schaal van Vickers en een dikte van niet meer dan 25 mm, moet een oppervlak bedekken dat groter is dan het oppervlak bedekt door het monster. Voor elke beproeving moet het monster op een onbeschadigd gedeelte van de loden plaat worden geplaatst. De staaf moet het monster op zodanige wijze treffen dat de grootst mogelijke schade wordt veroorzaakt.

c) Buigproef: Deze beproeving is slechts van toepassing op langgerekte, smalle bronnen die enerzijds een minimum lengte bezitten van ten minste 10 cm en anderzijds een verhouding van de lengte tot de minimale dikte van ten minste 10. Het monster moet stevig in een horizontale positie op zodanige wijze zijn ingeklemd, dat het voor de helft van zijn lengte uit de buitenzijde van de klem uitsteekt. De stand van het monster moet zodanig te zijn dat aan het monster de grootst mogelijke schade wordt toegebracht wanneer het vrije deel wordt getroffen door de platte zijde van een stalen staaf. De staaf moet het monster zodanig treffen dat een stoot wordt gegeven die gelijkwaardig is aan een vrije verticale val van een massa van 1,4 kg van een hoogte van 1 m. De platte voorzijde van de staaf moet een diameter van 25 mm bezitten, waarvan de kanten zijn afgerond tot een straal van 3,0 ± 0,3 mm.

d) Hitteproef: Het monster moet in lucht tot een temperatuur van 800 °C worden verhit en gedurende een periode van 10 minuten op die temperatuur worden gehouden, en moet daarna kunnen afkoelen.

2.2.7.4.6. Monsters die radioactieve stoffen in een gesloten capsule omvatten of nabootsen mogen worden uitgezonderd van:

a) De in 2.2.7.4.5 a) en 2.2.7.4.5 b) voorgeschreven beproevingen, op voorwaarde dat de massa van de radioactieve stof in speciale toestand kleiner is dan 200 g en dat deze in plaats hiervan worden onderworpen aan de slagproef Klasse 4, voorgeschreven in ISO 2919:1980, "Radiation protection - Sealed radioactive sources - General requirements and classification", en

b) De in 2.2.7.4.5 d) voorgeschreven beproeving, op voorwaarde dat deze in plaats hiervan wordt onderworpen aan de hitteproef Klasse 6 voorgeschreven in ISO 2919:1980, "Radiation protection - Sealed radioactive sources - General requirements and classification".

2.2.7.4.7. Op monsters, die niet-verspreidbare vaste stoffen omvatten of nabootsen, moet een bepaling van de uitloging worden uitgevoerd op de hierna volgende wijze:

a) Het monster moet gedurende 7 dagen bij omgevingstemperatuur in water worden ondergedompeld. De hoeveelheid water die bij de beproeving moet worden gebruikt, moet voldoende zijn om te waarborgen dat aan het einde van de beproevingsperiode van 7 dagen het resterende vrije volume van het niet-geabsorbeerde en niet in een reactie gebruikte water ten minste 10 % van het volume van het beproevingsmonster van de vaste stof zelf is. Het water moet aanvankelijk een pH van 6-8 en een geleidingsvermogen van ten hoogste 1 mS/m bij 20 °C bezitten.

b) Het water met het monster moet vervolgens tot een temperatuur van 50 °C ± 5 °C worden verwarmd en gedurende 4 uur op deze temperatuur worden gehouden.

c) Vervolgens moet de activiteit van het water worden bepaald.

d) Het monster moet daarna gedurende ten minste 7 dagen in stilstaande lucht van niet minder dan 30 °C en met een relatieve vochtigheid van ten minste 90 % worden gehouden.

e) Daarna moet het monster worden ondergedompeld in water met dezelfde specificatie als in a) hierboven en het water met het monster moet tot 50 °C± 5 °C worden verwarmd en gedurende 4 uur op deze temperatuur worden gehouden.

f) Vervolgens moet de activiteit van het water worden bepaald.

2.2.7.4.8. Op monsters die radioactieve stoffen in gesloten capsules omvatten of nabootsen, moet ofwel een bepaling van de uitloging of een bepaling van de volumetrische lekkage worden uitgevoerd op de volgende wijze:

a) De bepaling van de uitloging bestaat uit de volgende stappen:

i) Het monster moet bij omgevingstemperatuur in water worden ondergedompeld. Het water moet aanvankelijk een pH van 6-8 en een geleidingsvermogen van ten hoogste 1 mS/m bij 20 °C bezitten.

ii) Het water met het monster moet vervolgens tot een temperatuur van 50 °C ± 5 °C worden verwarmd en gedurende 4 uur op deze temperatuur worden gehouden.

iii) Vervolgens moet de activiteit van het water worden bepaald.

iv) Daarna moet het monster gedurende ten minste 7 dagen in stilstaande lucht van niet minder dan 30 °C en een relatieve vochtigheid van niet minder dan 90 % worden gehouden.

v) De handelingen volgens i), ii) en iii) moeten worden herhaald.

b) De alternatieve beoordeling op volumetrische lekkage moet bestaan uit één der beproevingen die zijn vastgelegd in ISO 9978:1992, "Radiation Protection - Sealed radioactive sources - Leakage test methods", die voor de bevoegde autoriteit aanvaardbaar zijn.

2.2.7.5. Voorwerp met besmetting aan het oppervlak (Surface Contaminated Object, SCO), vaststelling van de groepen

Onder een voorwerp met besmetting aan het oppervlak (SCO) wordt verstaan een vast voorwerp dat zelf niet radioactief is, doch waarbij op het oppervlak ervan een radioactieve stof verspreid is. SCO worden in één van de volgende twee groepen ingedeeld:

a) SCO-I: Een vast voorwerp waarop:

i) de afwrijfbare besmetting op het bereikbare oppervlak, gemiddeld over 300 cm2 (of over het totale oppervlak indien kleiner dan 300 cm2), voor beta- of gammastralers, en alfastralers van geringe toxiciteit, niet hoger dan 0,4 Bq/cm2, of voor alle andere alfastralers niet hoger dan 0,4 Bq/cm2is; en

ii) de niet-afwrijfbare besmetting op het bereikbare oppervlak, gemiddeld over 300 cm2 (of over het totale oppervlak indien kleiner dan 300 cm2), voor beta- of gammastralers, en alfastralers van geringe toxiciteit, niet hoger dan 4 × 104 Bq/cm2, of voor alle andere alfastralers niet hoger dan 4 × 103 Bq/cm2is; en

iii) de som van de afwrijfbare en niet-afwrijfbare besmetting op het niet bereikbare oppervlak, gemiddeld over 300 cm2 (of over het totale oppervlak indien kleiner dan 300 cm2), voor beta- of gammastralers, en alfastralers van geringe toxiciteit, niet hoger dan 4 × 104 Bq/cm2, of voor alle andere alfastralers niet hoger dan 4 × 103 Bq/cm2is.

b) SCO-II: Een vast voorwerp waarvan ofwel de niet-afwrijfbare, dan wel de afwrijfbare besmetting op het oppervlak de, in a) hierboven voor SCO-I aangegeven, van toepassing zijnde grenswaarden overschrijdt, en waarvoor:

i) de afwrijfbare besmetting op het bereikbare oppervlak, gemiddeld over 300 cm2 (of over het totale oppervlak indien kleiner dan 300 cm2), voor beta- of gammastralers, en alfastralers van geringe toxiciteit, niet hoger dan 400 Bq/cm2, of voor alle andere alfastralers niet hoger dan 40 Bq/cm2is; en

ii) de niet-afwrijfbare besmetting op het bereikbare oppervlak, gemiddeld over 300 cm2 (of over het totale oppervlak indien kleiner dan 300 cm2), voor beta- of gammastralers, en alfastralers van geringe toxiciteit, niet hoger dan 8 × 105 Bq/cm2, of voor alle andere alfastralers niet hoger dan 8 × 104 Bq/cm2is; en

iii) de som van de afwrijfbare en niet-afwrijfbare besmetting op het bereikbare oppervlak, gemiddeld over 300 cm2 (of over het totale oppervlak indien kleiner dan 300 cm2), voor beta- of gammastralers, en alfastralers van geringe toxiciteit, niet hoger dan 8 × 105 Bq/cm2, of voor alle andere alfastralers niet hoger dan 8 × 104 Bq/cm2is.

2.2.7.6. Bepaling van de transportindex (TI) en de criticaliteits-veiligheidsindex (CSI)

2.2.7.6.1. Bepaling van de transportindex (TI)

2.2.7.6.1.1. Onder de transportindex (TI) voor een collo, oververpakking of container, of voor niet verpakte LSA-I-stoffen of SCO-I, wordt verstaan het getal dat overeenkomstig de volgende procedure wordt afgeleid:

a) Bepaal het hoogste stralingsniveau in eenheden van millisievert per uur (mSv/h) op een afstand van 1 m van de uitwendige oppervlakken van het collo, de oververpakking, de container, of niet verpakte LSA-I-stoffen en SCO-I. De gemeten waarde moet met 100 worden vermenigvuldigd; het aldus verkregen getal is de transportindex. Bij uranium- en thoriumertsen en concentraten daarvan kan het hoogste stralingsniveau op elk punt op een afstand van 1 m van het uitwendig oppervlak van de lading is verwijderd, gelijkgesteld worden aan:

0,4 mSv/h voor ertsen en fysische concentraten van uranium en thorium;

0,3 mSv/h voor chemische concentraten van thorium;

0,02 mSv/h voor chemische concentraten van uranium, met uitzondering van uraniumhexafluoride.

b) Voor tanks, containers en voor niet verpakte LSA-I-stoffen en niet verpakte SCO-I moet de volgens methode a) verkregen waarde met de betreffende factor uit tabel 2.2.7.6.1.1 worden vermenigvuldigd.

c) De waarde, verkregen volgens methode a) en b) hierboven moet op de eerste decimaal naar boven worden afgerond (bijv. 1,13 wordt 1,2), behalve indien het getal kleiner of gelijk aan 0,05 is; dit kan naar beneden worden afgerond op nul.

Tabel 2.2.7.6.1.1

Vermenigvuldigingsfactoren voor ladingen met grote afmetingen

>RUIMTE VOOR DE TABEL>

2.2.7.6.1.2. De transportindex voor oververpakkingen, containers of wagens moet worden bepaald door ofwel de TI's van alle daarin aanwezige colli bij elkaar op te tellen, dan wel door rechtstreekse meting van het stralingsniveau, behalve in het geval van niet-stijve oververpakkingen, in welk geval de transportindex uitsluitend moet worden bepaald door de TI's van alle colli bij elkaar op te tellen.

2.2.7.6.2. Bepaling van de criticaliteits-veiligheidsindex (CSI)

2.2.7.6.2.1. De criticaliteits-veiligheidsindex (CSI) voor colli die splijtbare stoffen bevatten wordt verkregen door het getal 50 te delen door de kleinste van de twee waarden van N, afgeleid in 6.4.11.11 en 6.4.11.12 (d.w.z. CSI = 50/N). De waarde van de criticaliteits-veiligheidsindex kan gelijk zijn aan nul, op voorwaarde dat een onbeperkt aantal colli subcritisch is (d.w.z. N is in beide gevallen in feite gelijk aan oneindig).

2.2.7.6.2.2. De criticaliteits-veiligheidsindex wordt voor elke zending bepaald door de CSI's van alle colli in de desbetreffende zending bij elkaar op te tellen.

2.2.7.7. Grenswaarden van de activiteit en beperkingen voor de hoeveelheid stof per collo

2.2.7.7.1. Grenswaarden voor de inhoud van colli

2.2.7.7.1.1. Algemeen

De hoeveelheid radioactieve stoffen in een collo mag niet de grenswaarden niet te boven gaan die hieronder voor het type collo zijn aangegeven.

2.2.7.7.1.2. Vrijgestelde colli

2.2.7.7.1.2.1. Voor radioactieve stoffen, met uitzondering van voorwerpen vervaardigd uit natuurlijk uranium, verarmd uranium of natuurlijk thorium, mag een vrijgesteld collo geen grotere hoeveelheden activiteit bevatten dan de grenswaarden die hieronder zijn aangegeven:

a) indien de radioactieve stoffen zich bevinden in, of onderdeel zijn van een instrument of een ander industrieel voorwerp zoals een uurwerk of elektronisch apparaat: de grenswaarden aangegeven in de kolommen (2) en (3) van tabel 2.2.7.7.1.2.1 voor elk afzonderlijk voorwerp, respectievelijk elk collo; en

b) indien de radioactieve stoffen zich niet bevinden in, of geen onderdeel zijn van een instrument of ander industrieel voorwerp: de grenswaarden voor de verpakking aangegeven in kolom 4 van tabel 2.2.7.7.1.2.1.

Tabel 2.2.7.7.1.2.1

Grenswaarden voor de activiteit van vrijgestelde colli

>RUIMTE VOOR DE TABEL>

2.2.7.7.1.2.2. In het geval van voorwerpen, vervaardigd van natuurlijk uranium, verarmd uranium of natuurlijk thorium, mag een vrijgesteld collo een willekeurige hoeveelheid van dergelijke stoffen bevatten, op voorwaarde dat het buitenoppervlak van het uranium of thorium is omsloten door een niet-actieve omhulling van metaal of een ander degelijk materiaal.

2.2.7.7.1.3. Industriële colli

De radioactieve inhoud van een afzonderlijk collo met LSA-stoffen of van een afzonderlijk collo met SCO moet zodanig worden beperkt, dat het stralingsniveau, aangegeven in 4.1.9.2.1, niet wordt overschreden; tevens moet de activiteit van een afzonderlijk collo zodanig worden beperkt, dat de grenswaarden voor de activiteit voor een wagen, aangegeven in 7.5.11, CW 33 (2) niet worden overschreden.

2.2.7.7.1.4. Colli van type A

2.2.7.7.1.4.1. Colli van type A mogen geen activiteit bevatten groter dan:

a) voor radioactieve stoffen in speciale toestand: A1; of

b) voor alle andere radioactieve stoffen: A2.

2.2.7.7.1.4.2. Voor mengsels van radionucliden, waarvan de identiteit en de respectievelijke activiteiten bekend zijn, is de volgende voorwaarde van toepassing op de radioactieve inhoud van een collo van type A:

>PIC FILE= "L_2004121NL.012001.TIF">

waarin:

B(i) de activiteit is van de radionuclide i als radioactieve stof in speciale toestand en A1(i) de waarde van A1 voor radionuclide i; en

C(j) de activiteit is van de radionuclide j als radioactieve stof niet in speciale toestand en A2(j) de waarde van A2 voor radionuclide j.

2.2.7.7.1.5. Colli van de typen B(U) en B(M)

2.2.7.7.1.5.1. Colli van de typen B(U) en B(M) mogen, overeenkomstig de gegevens in de certificaten van goedkeuring:

a) geen grotere activiteit bevatten dan voor het model van het collo is toegelaten,

b) geen andere radionucliden bevatten dan voor het model van het collo is toegelaten, of

c) geen inhoud bevatten van een andere vorm, of in een andere fysische of chemische toestand dan voor het model van het collo is toegelaten.

2.2.7.7.1.6. Colli van type C

OPMERKING:

Colli van type C die radioactieve stoffen bevatten in hoeveelheden groter dan 3000 A1 of 100000 A2, al naar gelang welke waarde lager is voor radioactieve stoffen in speciale toestand, of 3000 A2 voor alle andere radioactieve stoffen mogen als luchtvracht worden vervoerd. Ofschoon colli van type C voor het vervoer over de spporweg van radioactieve stoffen in dergelijke hoeveelheden niet vereist zijn, [colli van de typen B(U) of B(M) zijn hiervoor voldoende], worden de volgende voorschriften hier voorgesteld aangezien dergelijke colli ook over de spoorweg mogen worden vervoerd.

Colli van type C mogen, overeenkomstig de gegevens in de certificaten van goedkeuring:

a) geen grotere activiteit bevatten dan voor het model van het collo is toegelaten,

b) geen andere radionucliden bevatten dan voor het model van het collo is toegelaten, of

c) geen inhoud bevatten van een andere vorm, of in een andere fysische of chemische toestand dan voor het model van het collo is toegelaten.

2.2.7.7.1.7. Colli die splijtbare stoffen bevatten

Colli die splijtbare stoffen bevatten mogen, overeenkomstig de gegevens in de certificaten van goedkeuring, voor zover van toepassing:

a) geen splijtbare stoffen bevatten in een massa, die groter is dan die waarvoor het model van het collo is toegelaten,

b) geen radionucliden of splijtbare stoffen bevatten die afwijken van die waarvoor het model van het collo is toegelaten, of

c) geen inhoud bevatten waarvan de vorm, fysische of chemische toestand, of ruimtelijke rangschikking, die afwijkt van die waarvoor het model van het collo is toegelaten.

2.2.7.7.1.8. Colli die uraniumhexafluoride bevatten

De massa uraniumhexafluoride in een collo mag niet groter zijn dan een waarde die zou leiden tot een vrije ruimte kleiner dan 5 % bij de hoogste temperatuur van het collo, zoals vastgelegd voor het systeem van de installatie waar het collo zal worden gebruikt. Het uraniumhexafluoride moet zich in vaste vorm bevinden en de inwendige druk in het collo moet bij het ten vervoer aanbieden lager zijn dan de atmosferische druk.

2.2.7.7.2. Grenswaarden van de activiteit

2.2.7.7.2.1. De volgende basiswaarden voor de verschillende radionucliden zijn aangegeven in tabel 2.2.7.7.2.1:

a) A1 en A2 in TBq;

b) de activiteitsconcentratie voor vrijgestelde stoffen in Bq/g; en

c) de grenswaarde voor de activiteit van een vrijgestelde zending in Bq.

Tabel 2.2.7.7.2.1

>RUIMTE VOOR DE TABEL>

2.2.7.7.2.2. Voor de bepaling van basiswaarden bedoeld in 2.2.7.7.2.1 van radionucliden die niet zijn genoemd in de tabel in 2.2.7.7.2.1, is goedkeuring door de bevoegde autoriteit vereist. In het geval van internationaal vervoer, is multilaterale goedkeuring vereist. Indien de chemische formule van alle radionucliden bekend is, is het toegestaan de A2-waarde in relatie tot de oplosbaarheidsklasse, zoals aanbevolen door de International Commission on Radiological Protection te gebruiken, indien daarbij de chemische formule, zowel onder normale vervoersomstandigheden als onder vervoersomstandigheden met ongeval, in aanmerking wordt genomen. In plaats hiervan mogen de in de onderstaande tabel 2.2.7.7.2.2 opgenomen waarden voor radionucliden worden gebruikt zonder dat de goedkeuring van de bevoegde autoriteit is verkregen.

Tabel 2.2.7.7.2.2

Basiswaarden voor onbekende radionucliden of mengsels

>RUIMTE VOOR DE TABEL>

2.2.7.7.2.3. Bij de berekeningen van A1 en A2 van een radionuclide dat niet in tabel 2.2.7.7.2.1 is genoemd wordt een enkelvoudige radioactieve vervalreeks, waarin de radionucliden zich bevinden in dezelfde verhoudingen als in de natuurlijke toestand en waarin geen der dochternucliden een halveringstijd van hetzij meer dan 10 dagen, hetzij meer dan die van de moedernuclide bezit, beschouwd als een zuiver radionuclide; de activiteit die in aanmerking moet worden genomen en de waarden van A1of A2 die van toepassing zijn moeten in dit geval dezelfde zijn als de waarden die overeenkomen met de moedernuclide van deze reeks. Bij radioactieve vervalreeksen waarbij één of meer dochternucliden een halveringstijd bezitten van hetzij meer dan 10 dagen, hetzij meer is dan die van de moedernuclide, worden de moedernuclide en dergelijke dochternucliden beschouwd als mengsels van verschillende nucliden.

2.2.7.7.2.4. In het geval van mengsels van radionucliden kan de bepaling van de basiswaarden voor de radionucliden, bedoeld in 2.2.7.7.2.1, als volgt geschieden:

>PIC FILE= "L_2004121NL.013601.TIF">

waarin:

f(i) de activiteitsfractie of activiteitsconcentratie is van radionuclide i in het mengsel;

X(i) de aangegeven waarde van A1 of A2 is, of de activiteitsconcentratie voor vrijgestelde stoffen, of de grenswaarde van de activiteit van een vrijgestelde zending, in het geval van radionuclide i; en

Xm de afgeleide waarde voor A1 of A2 is, of de activiteitsconcentratie voor vrijgestelde stoffen of de grenswaarde van de activiteit voor een vrijgestelde zending in het geval van een mengsel.

2.2.7.7.2.5. Indien de identiteit van elk radionuclide bekend is, maar de afzonderlijke activiteiten van bepaalde radionucliden niet bekend zijn, kunnen de radionucliden in groepen worden samengevat en kan voor de radionucliden van elke groep onder toepassing van de formules in 2.2.7.7.2.4 en 2.2.7.7.1.4.2 gebruik gemaakt worden van de laagste in aanmerking komende waarde die van toepassing is voor de radionucliden in elk van de groepen. De groepen kunnen worden samengesteld op basis van de totale alfa-activiteit en de totale beta-/gamma-activiteit, indien deze bekend zijn, waarbij de laagste waarde voor de alfastralers of beta-/gammastralers moet worden aangehouden.

2.2.7.7.2.6. Voor afzonderlijke radionucliden of mengsels van radionucliden, waarvoor de betreffende gegevens niet beschikbaar zijn, moeten in de tabel in 2.2.7.7.2.2 opgenomen waarden worden gebruikt.

2.2.7.8. Grenswaarden voor de transportindex (TI), de criticaliteits-veiligheidsindex (CSI) en het stralingsniveau voor colli en oververpakkingen

2.2.7.8.1. Behalve voor zendingen die vallen onder exclusief gebruik, mag de transportindex van geen enkel collo of oververpakking hoger zijn dan 10, terwijl de criticaliteits-veiligheidsindex van geen enkel collo of oververpakking hoger mag zijn dan 50.

2.2.7.8.2. Met uitzondering van colli of oververpakkingen die onder exclusief gebruik worden vervoerd onder de voorwaarden aangegeven in 7.5.11, CW33 (3.5) a), mag het hoogste stralingsniveau op enig punt van de uitwendige oppervlakken van een collo of oververpakking niet hoger zijn dan 2 mSv/h.

2.2.7.8.3. Het hoogste stralingsniveau op enig punt van de uitwendige oppervlakken van een collo, vervoerd onder exclusief gebruik, mag niet hoger zijn dan 10 mSv/h.

2.2.7.8.4. Colli en oververpakkingen moeten in één van de categorieën I-WIT, II-GEEL of III-GEEL worden ingedeeld, overeenkomstig de voorwaarden, aangegeven in tabel 2.2.7.8.4 en de navolgende voorschriften:

a) Om in het geval van een collo of een oververpakking de categorie te bepalen, moet rekening worden gehouden met zowel de transportindex als met het stralingsniveau aan het oppervlak. Indien op grond van de transportindex moet worden ingedeeld in één categorie, maar op grond van het stralingsniveau aan het oppervlak in een andere categorie, dan wordt het collo of de oververpakking ingedeeld in de hoogste van de twee categorieën. In dit verband wordt categorie I-WIT beschouwd als de laagste categorie.

b) De transportindex moet worden bepaald volgens de in 2.2.7.6.1.1 en 2.2.7.6.1.2 aangegeven procedures.

c) Indien het stralingsniveau aan het oppervlak hoger is dan 2 mSv/h, moet het collo of de oververpakking worden vervoerd onder exclusief gebruik en moet rekening worden gehouden met de bepalingen van 7.5.11, CW33 (3.5) a).

d) Een collo, dat op grond van een speciale regeling wordt vervoerd, moet in de categorie III-GEEL worden ingedeeld.

e) Een oververpakking, waarin colli zijn verzameld, die op grond van een speciale regeling worden vervoerd, moet in categorie III-GEEL worden ingedeeld.

Tabel 2.2.7.8.4

Categorieën van colli en oververpakkingen

>RUIMTE VOOR DE TABEL>

2.2.7.9. Voorschriften en controlemaatregelen voor het vervoer van vrijgestelde colli

2.2.7.9.1. Vrijgestelde colli die mogelijk beperkte hoeveelheden radioactieve stoffen bevatten, instrumenten, industriële voorwerpen zoals aangegeven in 2.2.7.7.1.2, en lege verpakkingen zoals aangegeven in 2.2.7.9.6, mogen onder de volgende voorwaarden worden vervoerd:

a) De voorschriften aangegeven in 2.2.7.9.2, 3.3.1 (bijzondere bepalingen 172 of 290), 4.1.9.1.2, 5.2.1.2, 5.2.1.7.1, 5.2.1.7.2, 5.2.1.7.3, 5.4.1.2.5.1 a), 7.5.11 CW33 (5.2), en voor zover van toepassing 2.2.7.9.3 t/m 2.2.7.9.6;

b) De voorschriften voor vrijgestelde colli aangegeven in 6.4.4;

c) Indien het vrijgestelde collo splijtbare stoffen bevat, moet het voldoen aan de voorwaarden die vereist zijn om in aanmerking te komen voor één van de uitzonderingen, bedoeld in 6.4.11.2, almede aan het voorschrift aangegeven in 6.4.7.2.

2.2.7.9.2. Het stralingsniveau mag op geen enkel punt van het uitwendig oppervlak van een vrijgesteld collo hoger zijn dan 5 μSv/h.

2.2.7.9.3. Radioactieve stoffen die zich bevinden in, of onderdeel zijn van een instrument of een ander industrieel voorwerp en waarvan de activiteit de grenswaarden per artikel en per collo, aangegeven in de kolommen 2, respectievelijk 3, van tabel 2.2.7.7.1.2.1 niet overschrijdt, mogen onder de volgende voorwaarden in een vrijgesteld collo worden vervoerd:

a) Het stralingsniveau op 10 cm afstand van enig punt van het uitwendig oppervlak van elk onverpakt instrument of voorwerp is niet hoger dan 0,1 mSv/h; en

b) Elk instrument of voorwerp (uitgezonderd lichtgevende radioactieve uurwerken of inrichtingen) is voorzien van het opschrift "RADIOACTIEF"; en

c) De actieve stoffen zijn geheel omsloten door niet-actieve componenten (een voorziening die uitsluitend de functie heeft de radioactieve stoffen te bevatten wordt niet beschouwd als een instrument of industrieel voorwerp).

2.2.7.9.4. Radioactieve stoffen in andere vorm dan aangegeven in 2.2.7.9.3, waarvan de activiteit niet de in kolom 4 van tabel 2.2.7.7.1.2.1 aangegeven grenswaarde overschrijdt, mogen worden vervoerd in een vrijgesteld collo, onder de volgende voorwaarden:

a) het collo behoudt onder normale vervoersomstandigheden zijn radioactieve inhoud; en

b) het collo is op een inwendig oppervlak op zodanige wijze van het opschrift "RADIOACTIEF" voorzien, dat men bij openen van het collo voor de aanwezigheid van radioactieve stoffen wordt gewaarschuwd.

2.2.7.9.5. Een industrieel voorwerp waarin de enige radioactieve stof niet-bestraald natuurlijk uranium, niet-bestraald verarmd uranium of niet-bestraald natuurlijk thorium is, kan als vrijgesteld collo worden vervoerd, onder voorwaarde dat het uitwendig oppervlak van het uranium of thorium door een niet-actieve omhulling van metaal of een ander degelijk materiaal is omsloten.

2.2.7.9.6. Een lege verpakking die tevoren radioactieve stoffen heeft bevat, mag als vrijgesteld collo worden vervoerd, onder de volgende voorwaarden:

a) De verpakking moet in een goede staat verkeren en veilig zijn gesloten;

b) Het uitwendig oppervlak van het uranium of thorium dat wordt gebruikt voor de structuur van de verpakking, is afgedekt met een niet-actieve omhulling van metaal of een ander degelijk materiaal;

c) Het niveau van inwendige, afwrijfbare besmetting mag honderd maal de in 4.1.9.1.2 aangegeven niveaus niet overschrijden; en

d) De etiketten die overeenkomstig 5.2.2.1.11.1 mogelijk zijn aangebracht, mogen niet meer zichtbaar zijn.

2.2.7.9.7. De volgende bepalingen zijn niet van toepassing op vrijgestelde colli en op de controlemaatregelen voor het vervoer van vrijgestelde colli:

2.2.7.4.1, 2.2.7.4.2, 4.1.9.1.3, 4.1.9.1.4, 5.1.3.2, 5.1.5.1.1, 5.1.5.1.2, 5.2.2.1.11.1, 5.4.1.2.5.1, met uitzondering van a), 5.4.1.2.5.2, 5.4.1.3, 6.4.6.1, 7.5.11 CW33 met uitzondering van (5.2).

2.2.7.10. (Gereserveerd)

2.2.8. Klasse 8 Bijtende stoffen

2.2.8.1. Criteria

2.2.8.1.1. De titel van klasse 8 omvat stoffen, alsmede voorwerpen die stoffen van deze klasse bevatten, die door hun chemische werking het epitheelweefsel van de huid of de slijmvliezen, waarmee zij in aanraking komen, aantasten, of die in geval van lekkage schade aan andere goederen of vervoermiddelen kunnen veroorzaken of deze kunnen vernielen, en die tevens aanleiding kunnen geven tot andere gevaren. Onder de titel van deze klasse vallen ook stoffen die pas in aanwezigheid van water een bijtende vloeistof vormen of die in aanwezigheid van de natuurlijke luchtvochtigheid bijtende dampen of nevels ontwikkelen.

2.2.8.1.2. De stoffen en voorwerpen van klasse 8 zijn als volgt onderverdeeld:

>RUIMTE VOOR DE TABEL>

Classificatie en indeling in verpakkingsgroepen

2.2.8.1.3. Op grond van de mate van gevaarlijkheid tijdens het vervoer moeten de stoffen en voorwerpen van klasse 8, worden ingedeeld in één van de volgende drie verpakkingsgroepen:

Verpakkingsgroep I: sterk bijtende stoffen,

Verpakkingsgroep II: bijtende stoffen,

Verpakkingsgroep III: zwak bijtende stoffen.

2.2.8.1.4. De in klasse 8 ingedeelde stoffen en voorwerpen zijn genoemd in tabel A van hoofdstuk 3.2. De indeling van de stoffen in de verpakkingsgroepen I, II en III is gebaseerd op ervaringsfeiten, waarbij rekening is gehouden met bijkomende factoren zoals het gevaar van inademen(15) en de reactiviteit met water (in het bijzonder de vorming van gevaarlijke ontledingsproducten).

2.2.8.1.5. Stoffen met inbegrip van mengsels, die niet met name zijn genoemd in tabel A van hoofdstuk 3.2 kunnen in de juiste positie van subsectie 2.2.8.3 en de juiste verpakkingsgroep worden ingedeeld aan de hand van de tijdsduur die overeenkomstig de criteria van a) t/m c) hieronder nodig is om de destructie van de menselijke huid over de volledige dikte te veroorzaken.

Bij stoffen, waarvan wordt aangenomen dat zij niet de destructie van de menselijke huid over de volledige dikte veroorzaken, moet nochtans worden nagegaan wat hun vermogen is om corrosie van bepaalde metalen oppervlakken te veroorzaken.

Bij de indeling in een verpakkingsgroep moet rekening gehouden worden met bij mensen opgedane ervaringen in het geval van blootstelling bij ongevallen.

Indien dergelijke menselijke ervaringen ontbreken, moet de indeling worden uitgevoerd op basis van de resultaten van proeven overeenkomstig OECD-Guideline 404(16).

a) In verpakkingsgroep I worden ingedeeld stoffen die de volledige destructie van het onbeschadigde huidweefsel over de volledige dikte veroorzaken binnen een observatieperiode van 60 minuten, die begint onmiddellijk na een inwerkingstijd van 3 minuten of minder.

b) In verpakkingsgroep II worden ingedeeld stoffen die de volledige destructie van het onbeschadigde huidweefsel over de volledige dikte veroorzaken binnen een observatieperiode van 14 dagen, die begint na een inwerkingstijd van meer dan 3 minuten, maar ten hoogste 60 minuten.

c) In verpakkingsgroep III worden ingedeeld:

- stoffen die de volledige destructie van het onbeschadigde huidweefsel over de volledige dikte veroorzaken binnen een observatieperiode van 14 dagen, die begint na een inwerkingstijd van meer dan 60 minuten, maar ten hoogste 4 uren; of

- stoffen, waarvan kan worden aangenomen, dat zij niet de volledige destructie van het onbeschadigde huidweefsel over de volledige dikte veroorzaken, maar waarvan de corrosiesnelheid op oppervlakken van staal of aluminium 6,25 mm per jaar bij een beproevingstemperatuur van 55 °C overschrijdt.

Bij beproevingen op staal moet het type P235 [ISO 9328 (II):1991] of een soortgelijk type worden gebruikt, bij beproevingen op aluminium de niet geanodiseerde typen 7075-T6 of AZ5GU-T6. Een aanvaardbare beproeving is beschreven in de norm ASTM G31-72 (herzien in 1990).

2.2.8.1.6. Indien de stoffen van klasse 8 als gevolg van toevoegingen overgaan naar andere gevaarscategorieën, dan die waartoe de met name genoemde stoffen in tabel A van hoofdstuk 3.2 behoren, dan moeten deze mengsels of oplossingen worden ingedeeld in de posities, waartoe zij op grond van hun werkelijke gevaar behoren.

OPMERKING::

Zie voor de classificatie van oplossingen en mengsels (zoals preparaten, formuleringen en afvalstoffen) ook 2.1.3.

2.2.8.1.7. Op grond van de criteria van 2.2.8.1.5 kan ook worden vastgesteld of de aard van een met name genoemde oplossing of een met name genoemd mengsel, respectievelijk een oplossing of een mengsel, die/dat een met name genoemde stof bevat, zodanig is, dat deze oplossing of dit mengsel niet is onderworpen aan de voorwaarden van deze klasse.

2.2.8.1.8. Stoffen, oplossingen of mengsels, die

- niet voldoen aan de criteria van de Richtlijn 67/548/EEG(17) of 88/379/EEG(18), zoals gewijzigd, en die derhalve niet zijn ingedeeld als bijtend volgens deze Richtlijnen, zoals gewijzigd, en

- geen bijtende werking hebben op staal of aluminium,

kunnen worden beschouwd als stoffen die niet tot klasse 8 behoren.

OPMERKING::

UN 1910 CALCIUMOXIDE EN UN 2812 natriumaluminaat, genoemd in de VN-modelbepalingen, zijn niet onderworpen aan de voorschriften van deze richtlijn.

2.2.8.2. Niet ten vervoer toegelaten stoffen

2.2.8.2.1. De chemisch instabiele stoffen van klasse 8 zijn niet ten vervoer toegelaten, tenzij de noodzakelijke maatregelen zijn getroffen om een gevaarlijke ontleding of polymerisatie tijdens het vervoer te verhinderen. Daartoe moet er in het bijzonder zorg voor worden gedragen, dat de houders geen stoffen bevatten, die deze reacties kunnen bevorderen.

2.2.8.2.2. De volgende stoffen van klasse 8 zijn niet ten vervoer toegelaten:

- UN 1798 MENGSEL VAN SALPETERZUUR EN ZOUTZUUR,

- chemisch instabiele mengsels van afvalzwavelzuur,

- chemisch instabiele mengsels van nitreerzuur of niet gedenitreerde afgewerkte mengzuren,

- oplossingen in water van perchloorzuur met meer dan 72 massa-% zuur, alsmede mengsels van perchloorzuur met andere vloeistoffen dan water,

De volgende stof is niet ten vervoer over de spoorweg toegelaten

- zwaveltrioxide met een zuiverheid van ten minste 99,95 %, zonder inhibitor (niet gestabiliseerd).

2.2.8.3. Lijst van verzamelaanduidingen

>PIC FILE= "L_2004121NL.014101.TIF">

>PIC FILE= "L_2004121NL.014201.TIF">

2.2.9. Klasse 9 Diverse gevaarlijke stoffen en voorwerpen

2.2.9.1. Criteria

2.2.9.1.1. De titel van klasse 9 omvat stoffen en voorwerpen die tijdens het vervoer een gevaar opleveren, dat niet onder de omschrijvingen van andere klassen valt.

2.2.9.1.2. De titel van klasse 9 omvat stoffen en voorwerpen die tijdens het vervoer een gevaar opleveren, dat niet onder de omschrijvingen van andere klassen valt.

>RUIMTE VOOR DE TABEL>

Definities en classificatie

2.2.9.1.3. De in klasse 9 ingedeelde stoffen en voorwerpen zijn genoemd in tabel A van hoofdstuk 3.2. De indeling van stoffen en voorwerpen die niet met name genoemd zijn in tabel A van hoofdstuk 3.2 onder de juiste positie van die tabel of van subsectie 2.2.9.3 moet geschieden in overeenstemming met de hierna volgende subsecties 2.2.9.1.4 t/m 2.2.9.1.14.

Stoffen die bij inademing van fijn stof de gezondheid in gevaar kunnen brengen

2.2.9.1.4. Stoffen die bij inademing van fijn stof de gezondheid in gevaar kunnen brengen, omvatten asbest alsmede asbesthoudende mengsels

Stoffen en apparaten, die in geval van brand dioxines kunnen doen ontstaan

2.2.9.1.5. Stoffen en apparaten, waarbij in geval van brand dioxines kunnen ontstaan, omvatten polychloorbifenylen en polychloorterfenylen (PCB's en PCT's) en polyhalogeenbifenylen en polyhalogeenterfenylen en mengsels die deze stoffen bevatten, alsmede apparaten, zoals transformatoren, condensatoren en andere apparaten, die zulke stoffen of mengsels bevatten.

OPMERKING:

Mengsels met een gehalte aan PCB of PCT van niet meer dan 50 mg/kg zijn niet onderworpen aan de voorschriften van deze richtlijn.

Stoffen die brandbare dampen ontwikkelen

2.2.9.1.6. Stoffen die brandbare dampen ontwikkelen, omvatten polymeren die brandbare vloeistoffen met een vlampunt van ten hoogste 55 °C bevatten.

Lithiumbatterijen

2.2.9.1.7. Lithiumcellen en -batterijen kunnen worden ingedeeld in klasse 9 indien zij voldoen aan de eisen van de bijzondere bepaling 230 van hoofdstuk 3.3. Zij zijn niet onderworpen aan de voorschriften van RID als zij voldoen aan de eisen van de bijzondere bepaling 188 van hoofdstuk 3.3. Zij moeten worden ingedeeld overeenkomstig de procedures van sectie 38.3 van het Handboek beproevingen en criteria.

Reddingsmiddelen

2.2.9.1.8. Reddingsmiddelen omvatten reddingsmiddelen en onderdelen van automobielen die voldoen aan de definities van de bijzondere bepalingen 235 of 296 van hoofdstuk 3.3.

Milieugevaarlijke stoffen

2.2.9.1.9. Milieugevaarlijke stoffen omvatten vloeistoffen en vaste stoffen die het aquatisch milieu verontreinigen en oplossingen en mengsels van deze stoffen (zoals preparaten, formuleringen en afvalstoffen), die niet kunnen worden ingedeeld in andere klassen of onder enig andere positie van klasse 9 genoemd in tabel A van hoofdstuk 3.2. Hieronder vallen ook genetisch gemodificeerde micro-organismen en organismen.

Stoffen die het aquatisch milieu verontreinigen

2.2.9.1.10. De indeling van een stof onder posities UN 3082 MILIEUGEVAARLIJKE VLOEISTOF, N.E.G. en UN 3077 MILIEUGEVAARLIJKE VASTE STOF, N.E.G. als voor het aquatisch milieu gevaarlijke stof moet worden uitgevoerd conform het bepaalde in 2.3.5. Stoffen die reeds zijn ingedeeld als milieugevaarlijk stoffen onder UN-nummers 3077 en 3082 zijn opgesomd in 2.2.9.4.

Genetisch gemodificeerde micro-organismen en organismen

2.2.9.1.11. Genetisch gemodificeerde micro-organismen zijn micro-organismen waarin het genetisch materiaal opzettelijk veranderd is door middel van technische methoden of op een wijze die niet in de natuur voorkomt. Genetisch gemodificeerde micro-organismen in de zin van klasse 9 zijn micro-organismen, die niet gevaarlijk zijn voor mensen of dieren, maar die dieren, planten, microbiologische stoffen en ecosystemen kunnen veranderen op een wijze die niet in de natuur voorkomt.

OPMERKING:

1: Infectueuze genetisch gemodificeerde micro-organismen zijn stoffen van klasse 6.2, UN-nummer 2814 en 2900.

2: Genetisch gemodificeerde micro-organismen, waarvoor een vergunning is verleend voor opzettelijke verspreiding in het milieu(19), zijn niet onderworpen aan de voorschriften van deze klasse.

3: Levende gewervelde of ongewervelde dieren mogen niet worden gebruikt om genetisch gemodificeerde micro-organismen van deze klasse te vervoeren, tenzij het onmogelijk is deze stof op een andere wijze te vervoeren.

2.2.9.1.12. Genetisch gemodificeerde organismen, waarvan bekend is of waarvan kan worden aangenomen, dat zij gevaarlijk zijn voor het milieu, moeten worden vervoerd volgens de voorwaarden, vastgelegd door de bevoegde autoriteit van het land van herkomst.

Verwarmde stoffen

2.2.9.1.13. Verwarmde stoffen zijn stoffen die in vloeibare toestand bij een temperatuur gelijk aan of hoger dan 100 °C en, voor zover zij een vlampunt bezitten, bij een temperatuur lager dan hun vlampunt worden vervoerd of ten vervoer worden aangeboden. Zij omvatten ook vaste stoffen die bij een temperatuur gelijk aan of hoger dan 240 °C worden vervoerd of ten vervoer worden aangeboden.

OPMERKING:

Verwarmde stoffen mogen alleen in klasse 9 worden ingedeeld indien zij niet vallen onder de criteria van een andere klasse.

Andere stoffen, die tijdens het vervoer een gevaar vertonen maar die niet onder de definitie van een andere klasse vallen

2.2.9.1.14. De volgende diverse stoffen die niet voldoen aan de definities van een andere klasse zijn ingedeeld in klasse 9:

- een vaste ammoniumverbinding met een vlampunt lager dan 61 °C

- een dithioniet met gering gevaar

- een zeer vluchtige vloeistof

- een stof die schadelijke dampen afgeeft

- stoffen die allergenen bevatten

- chemische reagentiasets en sets voor eerste hulp

OPMERKING:

De volgende stoffen en voorwerpen, genoemd in de VN-modelbepalingen, zijn niet onderworpen aan de voorschriften van deze richtlijn: UN 1845 kooldioxide, vast (droogijs), UN 2071 ammoniumnitraathoudende meststoffen, UN 2216 vismeel (visafval), gestabiliseerd, UN 2807 gemagnetiseerd materiaal, UN 3166 verbrandingsmotoren, ook indien ingebouwd in machines of voertuigen, UN 3171 voertuig of apparaat met accuvoeding (met vloeibaar elektrolyt), UN 3334 vloeistof, onderworpen aan de voorschriften voor de luchtvaart, n.e.g., UN 3335 vaste stof, onderworpen aan de voorschriften voor de luchtvaart, n.e.g.

Indeling in verpakkingsgroepen

2.2.9.1.15. Op grond van de mate van gevaarlijkheid moeten de in hoofdstuk 3.2 tabel A genoemde stoffen en voorwerpen van klasse 9 in één van de volgende verpakkingsgroepen worden ingedeeld:

Verpakkingsgroep II middelmatig gevaarlijke stoffen;

Verpakkingsgroep III stoffen met een gering gevaar.

2.2.9.2. Niet ten vervoer toegelaten stoffen en voorwerpen

De volgende stoffen en voorwerpen zijn niet ten vervoer toegelaten:

- Lithiumbatterijen die niet voldoen aan de voorwaarden van de bijzondere bepalingen 188, 230, 287 of 636 van hoofdstuk 3.3;

- lege, ongereinigde opvanghouders (opvangbakken) voor apparaten zoals transformatoren, condensatoren of hydraulische apparaten, die stoffen van de UN-nummers 2315, 3151 of 3152 bevatten.

2.2.9.3. Lijst van posities

>PIC FILE= "L_2004121NL.014501.TIF">

2.2.9.4. Stoffen die reeds als milieugevaarlijk zijn ingedeeld en die niet vallen onder een andere klasse en niet onder andere posities van klasse 9 dan UN-nummer 3077 of 3082

>RUIMTE VOOR DE TABEL>

HOOFDSTUK 2.3

Testmethoden

2.3.0. Algemeen

Voor zover in hoofdstuk 2.2 of in dit hoofdstuk niet anders is voorgeschreven, zijn de beproevingsmethoden te gebruiken voor de classificatie van gevaarlijke goederen, beschreven in het Handboek beproevingen en criteria.

2.3.1. Beproeving van het uitzweten voor springstof, type A

2.3.1.1. Springstoffen, type A (UN-nummer 0081), die meer dan 40 % vloeibare salpeterzure esters bevatten, moeten behalve aan de beproevingen, genoemd in het Handboek beproevingen en criteria ook voldoen aan de hierna vermelde beproeving van het uitzweten:

2.3.1.2. Het toestel voor het beproeven van het uitzweten van springstoffen (zie figuur 1 t/m 3) bestaat uit een bronzen, holle cilinder. Deze cilinder, die aan één zijde door een plaat van hetzelfde metaal afgesloten is, heeft een inwendige diameter van 15,7 mm en een diepte van 40 mm. Hij is voorzien van 20 gaten met een diameter van 0,5 mm (4 rijen van 5 gaatjes) in de wand. Een bronzen zuiger waarvan de lengte van het cilindrische deel 48 mm en de totale lengte 52 mm bedraagt, kan in de rechtop geplaatste cilinder heen en weer schuiven. Deze zuiger, met een diameter van 15,6 mm, wordt met een gewicht van 2220 g belast, zodat de uitgeoefende druk op de onderkant 120 kPa (1,2 bar) bedraagt.

2.3.1.3. Maak van 5-8 g springstof een rolletje met een lengte van 30 mm en een diameter van 15 mm, verpak dit in zeer fijn gaas en plaats het in de cilinder. Zet hierop de zuiger en het belastingsgewicht, zodat een druk van 120 kPa (1,2 bar) op de springstof wordt uitgeoefend. Noteer de tijd waarop de eerste olieachtige druppeltjes (nitroglycerine) aan de buitenkant van de gaatjes van de cilinder verschijnen.

2.3.1.4. Wanneer bij een tussen de 15 °C en 25 °C uitgevoerde proef de eerste druppeltjes pas na meer dan 5 minuten verschijnen, voldoet de springstof aan de eisen.

Beproeving van het uitzweten van springstoffen

Fig. 1: Klokvormig gewicht van 2290 g, dat op de bronzen zuiger kan worden geplaatst

>PIC FILE= "L_2004121NL.014701.TIF">

Fig. 2: Cilindervormige bronzen zuiger; afmetingen in mm

>PIC FILE= "L_2004121NL.014702.TIF">

Fig. 3: Holle bronzen cilinder, aan een zijde gesloten; verticale en horizontale doorsnede; afmetingen in mm.

Fig. 1 t/m 3:

(1) 4 rijen van 5 gaatjes van 0,5 [emptyv ]

(2) koper

(3) loden plaat met aan de onderzijde een centrale conus

(4) 4 openingen, ongeveer 46 × 56, gelijkmatig over de omtrek verdeeld

>PIC FILE= "L_2004121NL.014703.TIF">

2.3.2. Beproevingen betreffende genitreerde cellulosemengsels van klasse 4.1

2.3.2.1. Nitrocellulose mag bij verwarming gedurende een half uur op 132 °C geen zichtbare geelbruine nitreuze dampen (nitreuze gassen) afscheiden. De ontbrandingstemperatuur moet hoger zijn dan 180 °C. Zie navolgende subsecties 2.3.2.3 t/m 2.3.2.8, 2.3.2.9 a) en 2.3.2.10.

2.3.2.2. 3 g geplastificeerde nitrocellulose mag bij verwarming gedurende 1 uur op 132 °C geen zichtbare geelbruine nitreuze dampen (nitreuze gassen) afscheiden. De ontbrandingstemperatuur moet hoger zijn dan 170 °C. Zie navolgende subsecties 2.3.2.3 t/m 2.3.2.8, 2.3.2.9 b) en 2.3.2.10.

2.3.2.3. De hierna vermelde beproevingsmethoden moeten worden toegepast indien er verschil van mening bestaat over het al of niet toelaten van de stoffen tot het spoorvervoer.

2.3.2.4. Indien andere beproevingsmethoden worden gekozen voor het onderzoek der stoffen ten aanzien van de stabiliteitseisen, dan aangegeven in de paragrafen 2.3.2.1 en 2.3.2.2, moeten deze leiden tot dezelfde conclusie als die op grond van de methoden hierna genoemd.

2.3.2.5. Wanneer in het onderstaande sprake is van stabiliteitsproeven bij verhoogde temperatuur, mag bij de uitvoering der proeven de temperatuur van de stoof, waarin het te onderzoeken monster zich bevindt, niet meer dan 2 °C afwijken van de voorgeschreven temperatuur. De duur van de proef moet tot op 2 minuten nauwkeurig zijn wanneer de proef 30 of 60 minuten moet duren. De inrichting van de stoof moet zodanig zijn, dat de temperatuur na ten hoogste 5 minuten na het inbrengen van het monster weer de vereiste waarde heeft bereikt.

2.3.2.6. Voordat de proeven volgens navolgende paragrafen 2.3.2.9 en 2.3.2.10 uitgevoerd worden, moeten de te onderzoeken monsters minstens 15 uur bij kamertemperatuur gedroogd worden in een vacuümexsiccator, gevuld met, na smelten, in korrelvorm gebrachte calciumchloride; de stof moet in een dunne laag worden uitgespreid. Hiertoe moeten stoffen die niet poedervormig of draderig zijn, in kleine stukjes gebroken, geraspt of gesneden worden. De druk in de exsiccator moet minder dan 6,5 kPa (0,065 bar) zijn.

2.3.2.7. Vóór het drogen volgens 2.3.2.6 hierboven moeten de stoffen bedoeld in 2.3.2.2 onderworpen worden aan een voordroging in een goed geventileerde stoof, waarvan de temperatuur op 70 °C is ingesteld, totdat het massaverlies per kwartier minder dan 0,3 % van de oorspronkelijke massa bedraagt.

2.3.2.8. Zwak genitreerde nitrocellulose volgens 2.3.2.1 moet voorgedroogd worden, zoals aangegeven in 2.3.2.7 hierboven. Het drogen moet minstens 15 uur duren in een exsiccator, gevuld met geconcentreerd zwavelzuur.

2.3.2.9. Beproeving van de chemische stabiliteit bij verhoogde temperatuur

a) Beproeving van de in 2.3.2.1 hierboven genoemde stof

i) In elk van twee reageerbuizen met de volgende afmetingen:

lengte ... 350 mm,

inwendige diameter ... 16 mm,

wanddikte ... 1,5 mm,

brengt men 1 g van de boven calciumchloride gedroogde stof (Indien nodig moet de stof eerst klein gemaakt worden in stukjes met een massa van ten hoogste 0,05 g). Plaats de beide losjes afgesloten reageerbuizen zodanig in een stoof, dat ze voor ten minste 4/5 van hun lengte zichtbaar zijn en houd de temperatuur gedurende 30 minuten constant op 132 °C. Ga na of zich gedurende deze tijd nitreuze gassen in de vorm van geelbruine dampen, goed zichtbaar tegen een witte achtergrond, ontwikkelen.

ii) De stof wordt geacht stabiel te zijn, als de vorming van deze dampen uitblijft.

b) Beproeving van geplastificeerde nitrocellulose (zie 2.3.2.2)

i) Breng 3 g geplastificeerde nitrocellulose in elk van de twee reageerbuizen als bedoeld onder a) en plaats deze in een stoof waarvan de constante temperatuur op 132 °C is ingesteld.

ii) Laat de reageerbuizen met de geplastificeerde nitrocellulose gedurende 1 uur in de stoof. Gedurende deze tijd mogen geen geelbruine nitreuze dampen (nitreuze gassen) zichtbaar worden. Controleer en beoordeel als onder a).

2.3.2.10. Ontbrandingstemperatuur (zie 2.3.2.1 en 2.3.2.2)

a) Bepaal de ontbrandingstemperatuur door 0,2 g stof te verwarmen in een reageerbuisje, gedompeld in een bad van Wood's metaal. Plaats het buisje in het bad bij 100 °C. Voer de temperatuur van het bad met 5 °C per minuut op.

b) De reageerbuisjes moeten de volgende afmetingen hebben:

lengte ... 125 mm,

inwendige diameter ... 15 mm,

wanddikte ... 0,5 mm.

Ze moeten 20 mm diep in het bad gedompeld zijn.

c) Voer de proef driemaal uit. Lees telkens de temperatuur af waarbij de stof ontbrandt, dat wil zeggen waarbij een langzame of een snelle verbranding, een explosieve verbranding of een detonatie plaatsvindt.

d) Geef de laagste ontbrandingstemperatuur, waargenomen bij de drie proeven, op als de ontbrandingstemperatuur.

2.3.3. Beproevingen betreffende brandbare vloeistoffen van de klassen 3, 6.1 en 8

2.3.3.1. Beproeving voor de bepaling van het vlampunt

2.3.3.1.1. Het vlampunt moet worden bepaald met behulp van één van de volgende apparaten:

a) Abel

b) Abel-Pensky

c) Tag

d) Pensky-Martens

e) Apparaten volgens ISO 3679:1983 of ISO 3680:1983

2.3.3.1.2. Voor het bepalen van het vlampunt van verfstoffen, lijmen en soortgelijke viskeuze producten die oplosmiddelen bevatten, mogen slechts apparaten en beproevingsmethoden worden gebruikt, die geschikt zijn voor het bepalen van het vlampunt van viskeuze vloeistoffen, overeenkomstig de volgende normen:

a) Internationale norm ISO 3679:1983

b) Internationale norm ISO 3680:1983

c) Internationale norm ISO 1523:1983

d) Duitse norm DIN 53213:1978, deel 1

2.3.3.1.3. De beproevingsprocedure moet overeenkomen met een evenwichtsmethode of een niet-evenwichtsmethode.

2.3.3.1.4. Procedures overeenkomstig een evenwichtsmethode zijn:

a) Internationale norm ISO 1516:1981

b) Internationale norm ISO 3680:1983

c) Internationale norm ISO 1523:1983

d) Internationale norm ISO 3679:1983

2.3.3.1.5. Procedures overeenkomstig een niet-evenwichtsmethode zijn:

a) voor het Abel-apparaat zie:

i) Britse norm BS 2000:1995 deel 170

ii) Franse norm NF MO7-011:1988

iii) Franse norm NF T66-009:1969;

b) voor het Abel-Pensky-apparaat zie:

i) Duitse norm DIN 51755:1974 deel 1 (voor temperaturen van 5 °C t/m 65 °C)

ii) Duitse norm DIN 51755:1978 deel 2 (voor temperaturen lager dan 5 °C)

iii) Franse norm NF MO7-036:1984;

c) voor het Tag-apparaat zie:

Amerikaanse norm ASTM D 56:1993;

d) voor het Pensky-Martens-apparaat zie:

i) Internationale norm ISO 2917:1988

ii) Europese norm EN 22719:1994 in haar betreffende nationale versie (bijv. BS 2000, deel 404/EN 22719)

iii) Amerikaanse norm ASTM D 93:1994

iv) Norm van het Institute of Petroleum IP 34:1988

2.3.3.1.6. De in 2.3.3.1.4 en 2.3.3.1.5 genoemde beproevingsmethoden mogen alleen worden gebruikt binnen de in de afzonderlijke methoden aangegeven vlampuntsgrenzen. Bij de keuze van de te gebruiken methode moet rekening worden gehouden met de mogelijkheid van een chemische reactie tussen de stof en de monsterhouder. Het apparaat moet voor zover de veiligheid dit toelaat, op een tochtvrije plaats staan opgesteld. Uit veiligheidsoverwegingen mogen voor organische peroxiden en voor zelfontledende stoffen (ook bekend als "energetische" stoffen) of voor giftige stoffen alleen beproevingsmethoden worden gebruikt, waarbij kleine monsterhoeveelheden van ca. 2 ml worden gebruikt.

2.3.3.1.7. Wanneer volgens een niet-evenwichtsmethode volgens 2.3.3.1.5 een vlampunt van 23 °C ± 2 °C of van 61 °C ± 2 °C wordt vastgesteld, moet dit resultaat voor elk temperatuurbereik worden bevestigd volgens een evenwichtsmethode overeenkomstig 2.3.3.1.4.

2.3.3.1.8. Indien verschil van mening bestaat over de indeling van een brandbare vloeistof, geldt de door de afzender voorgestelde indeling, indien bij controle het vlampunt van de desbetreffende vloeistof niet meer afwijkt dan 2 °C van de in 2.3.3.1 aangegeven grenswaarden (resp. 23 °C en 61 °C). Indien het verschil meer bedraagt dan 2 °C, moet een tweede controleproef worden uitgevoerd, en moet de laagste waarde van de vlampunten, vastgesteld bij de controleproeven, worden aangehouden.

2.3.3.2. Beproeving voor de bepaling van het peroxide-gehalte

Gebruik de volgende werkwijze bij de bepaling van het gehalte aan peroxide in een vloeistof:

Giet een hoeveelheid p (ongeveer 5 g, tot op 0,01 g nauwkeurig gewogen) van de te onderzoeken vloeistof in een Erlenmeijer kolf, voeg 20 cm3 azijnzuuranhydride en ongeveer 1 g vast kaliumjodide in poedervorm toe en roer. Laat de vloeistof 10 minuten staan en verwarm daarna gedurende 3 minuten tot ten hoogste 60 °C; laat de vloeistof 5 minuten afkoelen en voeg vervolgens 25 cm3 water toe. Titreer na een half uur het vrijgekomen jodium met een 0,1 N natriumthiosulfaatoplossing, zonder toevoeging van een indicator. De totale ontkleuring duidt het einde van de reactie aan. Bereken het gehalte aan peroxide (berekend als H2O2) volgens de formule

>PIC FILE= "L_2004121NL.015001.TIF">

waarin n het aantal verbruikte cm3 thiosulfaat aangeeft.

2.3.4. Beproevingsmethode voor de bepaling van het vloeigedrag

Voor de bepaling van het vloeigedrag van de vloeibare en dikvloeibare stoffen en mengsels van klasse 3 alsmede van pasteuze stoffen van klasse 4.1 moet van de volgende beproevingsmethode gebruik gemaakt worden:

2.3.4.1. Meetapparaat

Een commercieel verkrijgbare penetrometer volgens ISO-norm 2173-1985 met een geleidestang van 47,5 g ± 0,05 g, een plaat van duraluminium met gaten voorzien van een conische boring waarvan de massa 102,5 g ± 0,05 g bedraagt (zie figuur 3); penetratiebeker met een inwendige diameter van 72 t/m 80 mm voor het bevatten van het monster.

2.3.4.2. Beproevingsmethode

Het monster moet ten minste een half uur vóór de meting in de penetratiebeker gebracht worden. Deze beker moet tot de uitvoering van de meting hermetisch gesloten en bewegingloos worden bewaard. In de hermetisch gesloten penetratiebeker wordt het monster tot 35 °C ± 0,5 °C verwarmd en zo kort mogelijk (hoogstens 2 minuten) vóór de meting op de tafel van de penetrometer gebracht. Vervolgens wordt de punt S van de gatenplaat op het vloeistofoppervlak gebracht, en wordt de penetratiediepte als functie van de tijd gemeten.

2.3.4.3. Beoordeling van de beproevingsresultaten

Een stof is pasteus indien, nadat de punt S op het oppervlak van het monster is gebracht, de penetratiewaarde, aangegeven op de meetklok

a) na een belasting gedurende 5 s ± 0,1 s lager is dan 15,0 mm ± 0,3 mm, of

b) na een belasting gedurende 5 s ± 0,1 s hoger is dan 15,0 mm ± 0,3 mm, doch de additionele penetratiewaarde na een verdere periode van 55 s ± 0,5 s lager is dan 5 mm ± 0,5 mm.

OPMERKING:

Bij monsters met een vloeigrens (zwichtspanning) is het vaak onmogelijk in de penetratiebeker een gelijkmatig oppervlak te verkrijgen en als gevolg daarvan de beginvoorwaarden voor de meting bij het in contact brengen van de punt S eenduidig vast te leggen. Bovendien kan bij bepaalde monsters de schok veroorzaakt door de gatenplaat aanleiding geven tot een elastische vervorming van het oppervlak, waardoor in de eerste seconden de indruk gewekt wordt van een grotere penetratiewaarde. In al deze gevallen kan het zinvol zijn de resultaten te beoordelen volgens de methode, genoemd onder b).

Figuur 1 - Penetrometer

>PIC FILE= "L_2004121NL.015101.TIF">

2.3.5. Beproevingen voor de bepaling van de ecotoxiciteit, de persistentie en de bioaccumulatie van stoffen in het aquatisch milieu voor de indeling in klasse 9

OPMERKING:

De gebruikte beproevingsmethoden moeten overeenkomen met de methoden die zijn aangenomen door de Organisatie voor Economische Samenwerking en Ontwikkeling (OESO) en de Commissie van de Europese Gemeenschappen. Indien gebruik gemaakt wordt van andere beproevingsmethoden, dan moeten deze methoden internationaal erkend zijn, gelijkwaardig aan de beproevingsmethoden van de OESO en de Commissie van de Europese Gemeenschappen en in de beproevingsrapporten moet naar deze methoden zijn verwezen.

2.3.5.1. Acute toxiciteit voor vissen

Het doel van deze beproeving is het vaststellen van de concentratie die een mortaliteit veroorzaakt van 50 % van de proefdieren. Dit is de LC50-waarde, d.w.z. de concentratie van de stof in water waardoor 50 % van een groep vissen in de proef wordt gedood binnen een continue blootstellingsperiode van ten minste 96 uur. De volgende vissoorten zijn geschikt: zebravis (Brachydanio rerio), modderkruiper (Pimephales promelas) en regenboogforel (Oncorhynchus mykiss).

De vissen worden aan de te beproeven stof blootgesteld, die in verschillende concentraties aan het water wordt toegevoegd (plus een controlegroep zonder teststof). Ten minste elke 24 uur wordt aantekening gemaakt van de waarnemingen. Na afloop van de blootstellingsperiode van 96 uur en, zo mogelijk, bij iedere waarneming wordt de concentratie berekend die 50 % van de vissen doodt. Bovendien wordt de concentratie bepaald waarbij na 96 uur geen effect wordt waargenomen (no observed effect concentration - NOEC).

2.3.5.2. Acute toxiciteit voor daphnia

Het doel van deze beproeving is het vaststellen van de effectieve concentratie van de stof in water, waarbij 50 % van de daphniae niet meer in staat is tot zwemmen (EC50). Geschikte organismen voor de beproeving zijn Daphnia magna en Daphnia pulex. De daphniae worden gedurende 48 uur aan de te beproeven stof blootgesteld, die in verschillende concentraties aan het water wordt toegevoegd. Bovendien wordt de concentratie bepaald waarbij na 48 uur geen effect wordt waargenomen (no observed effect concentration - NOEC).

2.3.5.3. Groeiremming van algen

Het doel van deze beproeving is het bepalen van de effecten van een chemisch product op de algengroei onder genormaliseerde omstandigheden. De verandering van de biomassa en de groeisnelheid van de algen onder dezelfde voorwaarden, maar in afwezigheid van het chemisch product dat aan de beproeving wordt onderworpen, worden vergeleken gedurende een periode van 72 uur. De resultaten worden uitgedrukt als de effectieve concentratie, die de groeisnelheid van de algen met 50 % (IC50r), maar ook de vorming van de biomassa (IC50b) reduceert.

2.3.5.4. Beproevingsmethode van de gemakkelijke biologische afbreekbaarheid

Het doel van deze beproeving is het bepalen van de graad van biologische afbreekbaarheid onder genormaliseerde aërobe omstandigheden. De te beproeven stof wordt in geringe concentraties toegevoegd aan een stamoplossing met aërobe bacteriën. De voortgang van de afbraak wordt gedurende 28 dagen waargenomen door de bepaling van de parameter, die bij de gebruikte beproevingsmethode is aangegeven. Er bestaan verschillende gelijkwaardige beproevingsmethoden. De parameters zijn onder meer:

de afname van opgeloste organische koolstof (DOC),

de vorming van kooldioxide (CO2) en

het verbruik van zuurstof (O2).

Een stof geldt als gemakkelijk biologisch afbreekbaar, indien binnen ten hoogste 28 dagen aan de volgende criteria wordt voldaan, waarbij deze waarden binnen 10 dagen vanaf het tijdstip dat de biologische afbraak voor het eerst boven de 10 % ligt, moeten zijn bereikt:

DOC-afname: 70 %

CO2-vorming: 60 % van de theoretische productie van CO2

O2-verbruik: 60 % van de theoretische behoefte aan O2

Indien niet aan de hierboven aangegeven criteria wordt voldaan, kan de beproeving langer dan 28 dagen worden voortgezet, waarbij het resultaat dan echter de biologische afbreekbaarheid aangeeft van de te beproeven stof zelf. Voor de indeling is in normale gevallen het resultaat van de "gemakkelijke" afbreekbaarheid vereist.

Indien alleen den COD- en BOD5-waarden beschikbaar zijn, geldt een stof als biologisch gemakkelijk afbreekbaar, indien:

>PIC FILE= "L_2004121NL.015301.TIF">

Het biochemisch zuurstofverbruik (BOD - Biochemical Oxygen Demand) is gedefinieerd als de massa opgeloste zuurstof, die nodig is voor de biochemische oxidatie van een bepaald volume van een opgeloste stof onder de voorgeschreven voorwaarden. Het resultaat wordt uitgedrukt in gram BOD per gram te beproeven stof. De normale beproevingsduur bedraagt bij gebruik van een genormaliseerde nationale beproevingsmethode 5 dagen.

Het chemisch zuurstofverbruik (COD - Chemical Oxygen Demand) is een maat voor de oxideerbaarheid van een stof en wordt uitgedrukt als de equivalente hoeveelheid zuurstof uit een oxiderend reagens die de stof onder vastgelegde laboratoriumomstandigheden verbruikt. Het resultaat wordt uitgedrukt in gram COD per gram te beproeven stof. Er kan gebruik gemaakt worden van genormaliseerde nationale beproevingsmethoden.

2.3.5.5. Beproevingsmethode voor het bioaccumulatievermogen

2.3.5.5.1. Deze beproevingen zijn bedoeld om het bioaccumulatievermogen vast te stellen, ofwel door de verhouding van de concentraties (c) in evenwichtstoestand van de stof in een oplosmiddel en in water, dan wel door de bioconcentratiefactor (BCF).

2.3.5.5.2. De verhouding van de concentraties (c) in evenwichtstoestand van een stof in een oplosmiddel en in water wordt gewoonlijk uitgedrukt in de logaritme met grondtal tien (10log). De mengbaarheid van het oplosmiddel met water moet te verwaarlozen zijn en de stof mag in water niet ioniseren. Het oplosmiddel dat gewoonlijk gebruikt wordt is n-octanol.

In het geval van n-octanol en water is het resultaat als volgt:

>PIC FILE= "L_2004121NL.015302.TIF">

waarin Pow de verdelingscoëfficiënt is, die wordt verkregen door de concentratie van de stof in n-octanol (co) te delen door de concentratie van de stof in water (cw). Indien de waarde van log Pow groter is dan of gelijk is aan 3,0 bezit de stof een bioaccumulatievermogen.

2.3.5.5.3. De bioconcentratiefactor (BCF) wordt gedefinieerd als de verhouding tussen de concentratie van de beproefde stof in de voor de beproeving gebruikte vis (cf) en de concentratie in het water van de beproeving (cw) in stabiele toestand:

>PIC FILE= "L_2004121NL.015303.TIF">

Het principe van de beproeving bestaat uit de blootstelling van vissen aan de te beproeven stof in een waterige oplossing of dispersie met bekende concentratie. De beproevingen kunnen volgens een beproevingsmethode die afhangt van de eigenschappen van de te beproeven stof, worden uitgevoerd in een doorstroomopstelling of volgens de statische of semi-statische methode. De vissen worden gedurende een gegeven tijdsduur aan de te beproeven stof blootgesteld; hierop volgt een periode zonder verdere blootstelling. Gedurende de tweede periode wordt de toename van de te beproeven stof in het water gemeten, d.w.z. de snelheid van uitscheiding of van klaring.

[De verschillende beproevingsmethoden en de berekeningsmethoden van de bioconcentratiefactor zijn in detail beschreven in de OESO-richtlijnen voor de beproeving van chemische producten (OECD Guidelines for Testing of Chemicals), methoden 305A t/m 305E, 12 mei 1981].

2.3.5.5.4. Een stof kan een log Pow bezitten gelijk aan of groter dan 3,0 en een bioconcentratiefactor lager dan 100. Dit zou kunnen wijzen op een laag of geen bioaccumulatievermogen. In geval van twijfel heeft de bioconcentratiefactor voorrang vóór de log Pow, zoals aangegeven in het beslissingsschema in paragraaf 2.3.5.7.

2.3.5.6. Criteria

Een stof kan worden beschouwd als verontreinigend voor het aquatisch milieu, indien aan één van de volgende criteria is voldaan:

De laagste waarde van

de LC50 voor vissen gedurende 96 uur, of

de EC50 voor daphniae gedurende 48 uur, of

de IC50 voor algen gedurende 72 uur

- is lager dan of gelijk aan 1 mg/l,

- is hoger dan 1 mg/l maar lager dan of gelijk aan 10 mg/l, en de stof is niet gemakkelijk biologisch afbreekbaar,

- is hoger dan 1 mg/l maar lager dan of gelijk aan 10 mg/l, en de log Pow is hoger dan of gelijk aan 3,0 (behalve indien de experimenteel vastgestelde bioconcentratiefactor lager dan of gelijk aan 100 is).

2.3.5.7 Beslissingsschema van de te volgen procedure

>PIC FILE= "L_2004121NL.015401.TIF">

Deel 3

LIJST VAN GEVAARLIJKE GOEDEREN, BIJZONDERE BEPALINGEN ALSMEDE VRIJSTELLINGEN INZAKE GEVAARLIJKE GOEDEREN, VERPAKT IN GELIMITEERDE HOEVEELHEDEN

HOOFDSTUK 3.1

Algemeen

3.1.1. Inleiding

Behalve de voorschriften waarnaar in de tabellen van dit deel verwezen wordt of die daarin zijn opgenomen, moeten de algemene voorschriften van alle delen, hoofdstukken en/of secties in acht worden genomen. Deze algemene voorschriften zijn niet opgenomen in de tabellen. Indien een algemeen voorschrift met een bijzondere bepaling in tegenspraak is, gaat de bijzondere bepaling voor.

3.1.2. Juiste vervoersnaam

3.1.2.1. De juiste vervoersnaam is dat deel van de positie dat de goederen in tabel A van hoofdstuk 3.2 het meest nauwkeurig beschrijft, en dat is aangegeven in hoofdletters (cijfers, Griekse letters en de aanduidingen in kleine letters "sec-", "tert-", "m-", "n-", "o-", "p-", maken deel uit van de vervoersnaam). Na de hoofd-vervoersnaam kan tussen haakjes een alternatieve vervoersnaam zijn aangegeven [bijv. ETHANOL (ETHYL ALCOHOL)]. Gedeelten van de positie die in kleine letters staan aangegeven, worden niet beschouwd als bestanddeel van de juiste vervoersnaam.

3.1.2.2. Indien voegwoorden zoals "en" of "of" in kleine letters zijn aangegeven, of indien delen van de naam door komma's zijn gescheiden, is het niet nodig de volledige naam van de positie in de vrachtbrief of op de kenmerking van het collo aan te geven. Dit is in het bijzonder het geval indien een combinatie van verscheidene afzonderlijke posities onder één en hetzelfde UN-nummer worden genoemd. Voorbeelden die de keuze van de juiste vervoersnaam bij dergelijke posities verduidelijken, zijn:

a) UN 1057 AANSTEKERS of NAVULPATRONEN VOOR AANSTEKERS

De juiste vervoersnaam is de meest passende van de volgende mogelijke benamingen:

- AANSTEKERS

- NAVULPATRONEN VOOR AANSTEKERS;

b) UN 3207 METAALORGANISCHE VERBINDING of METAALORGANISCHE VERBINDING, OPLOSSING of METAALORGANISCHE VERBINDING, DISPERSIE, REACTIEF MET WATER, BRANDBAAR, N.E.G.

De juiste vervoersnaam is de meest passende van de volgende mogelijke benamingen:

- METAALORGANISCHE VERBINDING, REACTIEF MET WATER, BRANDBAAR, N.E.G.

- METAALORGANISCHE VERBINDING, OPLOSSING, REACTIEF MET WATER, BRANDBAAR, N.E.G.

- METAALORGANISCHE VERBINDING, DISPERSIE, REACTIEF MET WATER, BRANDBAAR, N.E.G.

Deze benamingen moeten steeds worden aangevuld met de technische benaming van de goederen (zie 3.1.2.6.1).

3.1.2.3. De juiste vervoersnaam mag in het enkelvoud of in het meervoud worden gebruikt. Bovendien is, indien bepaalde begrippen ter verduidelijking als deel van de juiste vervoersnaam worden gebruikt, de volgorde van de woorden op de vrachtbrief of op de kenmerking van het collo facultatief. In plaats van "DIMETHYLAMINE, OPLOSSING IN WATER" mag bijvoorbeeld worden aangegeven ", OPLOSSING VAN DIMETHYLAMINE IN WATER".

Handels- of militaire benamingen voor goederen van klasse 1, die de juiste vervoersnaam, aangevuld met extra beschrijvende tekst bevatten, mogen worden gebruikt.

3.1.2.4. Indien een met name genoemde stof door verschillen in aggregatietoestand van de verschillende isomeren van de stof ofwel een vloeistof of een vaste stof kan zijn, moet al naar gelang het woord "VLOEIBAAR" of "VAST" ter verduidelijking als deel van de juiste vervoersnaam worden toegevoegd, behalve indien dit reeds in hoofdletters in de benaming, aangegeven in tabel A van hoofdstuk 3.2, is opgenomen (bijv. DINITROTOLUENEN, VLOEIBAAR; DINITROTOLUENEN, VAST).

3.1.2.5. Indien een stof, die volgens de definitie in 1.2.1 een vaste stof is, in gesmolten toestand ten vervoer wordt aangeboden, dan moet het woord "GESMOLTEN" ter verduidelijking als deel van de juiste vervoersnaam worden toegevoegd, behalve indien dit reeds in hoofdletters in de benaming, aangegeven in tabel A van hoofdstuk 3.2, is opgenomen (bijv. ALKYLFENOL, VAST, N.E.G., GESMOLTEN).

3.1.2.6. Benamingen van algemene posities of "niet elders genoemd" (N.E.G.) posities

3.1.2.6.1. Wanneer een juiste vervoersnaam van een "N.E.G." positie of "een algemene positie" wordt gebruikt voor de documentatie en de kenmerking van colli, moet de juiste vervoersnaam worden aangevuld met de technische benaming van de goederen, tenzij een nationale wetgeving of een internationaal verdrag de bekendmaking daarvan uitsluit, indien het een stof betreft, waarvoor controlemaatregelen gelden. Aan de afzonderlijke "N.E.G." posities of "algemene posities", waarvoor deze aanvullende informatie als noodzakelijk wordt gezien, is in kolom (6) van tabel A in hoofdstuk 3.2 de bijzondere bepaling 274 toegekend.

3.1.2.6.1.1. De technische benaming moet onmiddellijk aansluitend op de juiste vervoersnaam tussen haakjes worden aangegeven. Het moet een chemische of andere benaming zijn, die gewoonlijk gebruikt wordt in wetenschappelijke en technische handboeken, tijdschriften en artikelen. Handelsnamen mogen voor dit doel niet worden gebruikt. In het geval van pesticiden mag alleen de algemeen gebruikelijke door de ISO goedgekeurde benaming, een andere benaming uit de "WHO Recommended Classification of Pesticides by Hazard and Guidelines to Classification", of de benaming van de werkzame stof(fen) worden gebruikt.

3.1.2.6.1.2. Indien een mengsel van gevaarlijke stoffen worden beschreven door middel van één van de "N.E.G." posities of "algemene posities", waaraan in kolom (6) van tabel A in hoofdstuk 3.2 bijzondere bepaling 274 is toegekend, behoeven slechts die twee componenten te worden aangegeven, die bepalend zijn voor de gevaarlijkheid van het mengsel. Hiervan zijn uitgezonderd de stoffen waarvoor controlemaatregelen gelden en waarvan op grond van nationale wetgeving of een internationaal verdrag bekendmaking daarvan uitgesloten is. Indien een collo dat een mengsel bevat, is geëtiketteerd met een gevaarsetiket dat een bijkomend gevaar aanduidt, moet één van de twee tussen haakjes aangegeven technische benamingen de benaming zijn van de component, die het gebruik van het "bijkomend gevaar" etiket nodig maakt.

OPMERKING:

zie 5.4.1.2.2.

3.1.2.6.1.3. De volgende voorbeelden verduidelijken de keuze van de juiste vervoersnaam, aangevuld met de technische benaming van het goed voor dergelijke N.E.G.-posities:

UN 2003 METAALALKYLEN, REACTIEF MET WATER, N.E.G. (trimethylgallium)

UN 2902 PESTICIDE, VLOEIBAAR, GIFTIG, N.E.G. (drazoxolon).

3.1.2.7. Mengsels en oplossingen die één gevaarlijke stof bevatten

Indien mengsels en oplossingen overeenkomstig de voorschriften voor de classificatie van 2.1.3.3 moeten worden beschouwd als de name genoemde gevaarlijke stof, moet ter verduidelijking het woord "OPLOSSING" of "MENGSEL", al naar gelang, als deel van de juiste vervoersnaam worden toegevoegd, bijv. "ACETON, OPLOSSING". Bovendien mag de concentratie van de oplossing of het mengsel ook worden aangegeven, bijv. "ACETON, OPLOSSING, 75 %".

HOOFDSTUK 3.2

Lijsten van gevaarlijke goederen

3.2.1. Toelichting op tabel A: Lijst van gevaarlijke goederen in volgorde van UN-nummer

In het algemeen is elke afzonderlijke rij van tabel A van dit hoofdstuk van toepassing op de stof(fen) of het (de) voorwerp(en), vallende onder een specifiek UN-nummer. Indien stoffen of voorwerpen die tot hetzelfde UN-nummer behoren echter verschillende chemische of fysische eigenschappen en/of vervoersvoorwaarden bezitten, kunnen voor dat UN-nummer verscheidene opeenvolgende rijen worden gebruikt.

Elke kolom van tabel A is, zoals aangegeven in de toelichting hieronder, voor een specifiek onderwerp bestemd. Het kruispunt van kolommen en rijen (cel) bevat voor de stof(fen) of het (de) voorwerp(en) van die rij informatie over het in die kolom behandelde onderwerp:

- de eerste vier cellen identificeren de stof(fen) of het (de) voorwerp(en) die/dat tot die rij behoort (behoren). [De bijzondere bepalingen, aangegeven in kolom (6) kunnen in dit verband bijkomende informatie verstrekken];

- de daarop volgende cellen bevatten de bijzondere bepalingen die van toepassing zijn, ofwel in de vorm van volledige informatie, danwel in gecodeerde vorm. De codes verwijzen naar gedetailleerde informatie, die kan worden gevonden in het deel, het hoofdstuk, de sectie en/of de subsectie, aangegeven in de toelichting hieronder. Een lege cel betekent ofwel dat er geen bijzondere bepaling is en dat alleen de algemene voorschriften van toepassing zijn, dan wel dat de in de toelichting aangegeven beperking voor het vervoer van kracht is.

In de overeenkomstige cellen wordt niet naar de algemene voorschriften, die van toepassing zijn, verwezen. De toelichting hieronder geeft voor iedere kolom het deel / de delen, het hoofdstuk / de hoofdstukken, de sectie(s) en/of subsectie(s) aan, waar deze kunnen worden gevonden.

>RUIMTE VOOR DE TABEL>

>RUIMTE VOOR DE TABEL>

HOOFDSTUK 3.3

Bijzondere bepalingen van toepassing op bepaalde stoffen of voorwerpen

3.3.1. De nummers, die in kolom (6) van de tabel A in hoofdstuk 3.2 bij stoffen en voorwerpen zijn aangegeven, komen overeen met de in dit hoofdstuk weergegeven bijzondere bepalingen, die gelden voor deze stoffen en voorwerpen.

>RUIMTE VOOR DE TABEL>

HOOFDSTUK 3.4

Vrijstellingen inzake gevaarlijke goederen, verpakt in gelimiteerde hoeveelheden

3.4.1. Verpakkingen die overeenkomstig 3.4.3 t/m 3.4.6 hieronder gebruikt worden, behoeven slechts te voldoen aan met de algemene voorschriften van 4.1.1.1, 4.1.1.2 en 4.1.1.4 t/m 4.1.1.8.

3.4.2. Indien voor een bepaalde stof of voorwerp in kolom (7) van tabel A in hoofdstuk 3.2 de code "LQ 0" is aangegeven, dan is die stof of dat voorwerp, indien in gelimiteerde hoeveelheden verpakt, van geen enkel voorschrift van deze richtlijn, dat van toepassing is, vrijgesteld, tenzij iets anders is aangegeven.

3.4.3. Indien in kolom (7) van tabel A in hoofdstuk 3.2 voor een bepaalde stof of voorwerp één van de codes "LQ 1" of "LQ 2" is aangegeven, zijn, tenzij in dit hoofdstuk anders is bepaald, de voorschriften van andere hoofdstukken van deze richtlijn niet van toepassing op het vervoer van die stof of dat voorwerp, onder voorwaarde dat:

a) de voorschriften van 3.4.5 a) t/m c) in acht worden genomen; met betrekking tot deze voorschriften worden voorwerpen beschouwd als binnenverpakkingen;

b) binnenverpakkingen voldoen aan de voorwaarden van 6.2.1.2, indien "LQ 1" is aangegeven en aan de voorwaarden van 6.2.1.2, 6.2.4.1 en 6.2.4.2, indien "LQ 2" is aangegeven.

3.4.4. Indien in kolom (7) van tabel A in hoofdstuk 3.2 voor een bepaalde stof één van de codes "LQ 3", "LQ 20", "LQ 21" of "LQ 29" is aangegeven, zijn, tenzij in dit hoofdstuk anders is bepaald, de voorschriften van andere hoofdstukken van deze richtlijn niet van toepassing op het vervoer van die stof, onder voorwaarde dat:

a) de stof wordt vervoerd in samengestelde verpakkingen, waarbij de volgende buitenverpakkingen zijn toegestaan:

- stalen of aluminium vaten met een afneembaar deksel;

- stalen of aluminium jerricans met een afneembaar deksel;

- vaten van gelamineerd hout of karton;

- vaten of jerrycans van kunststof met een afneembaar deksel;

- kisten van natuurlijk hout, gelamineerd hout, houtvezelmateriaal, karton, kunststof, staal of aluminium;

b) de grootste hoeveelheid per binnenverpakking en per collo, voor de desbetreffende code voorgeschreven in de tweede en derde kolom van de tabel in 3.4.6, niet worden overschreden;

c) elk collo moet op een duidelijke en duurzame wijze voorzien zijn van:

i) het UN-nummer van het goed in het collo, zoals aangegeven in kolom (1) van tabel A in hoofdstuk 3.2, voorafgegaan door de letters "UN";

ii) indien zich in hetzelfde collo verscheidene goederen met verschillende UN-nummers bevinden:

- de UN-nummers van de goederen in het collo, voorafgegaan door de letters "UN", of

- de letters "LQ"(20).

Deze opschriften moeten zijn omrand met een lijn in de vorm van een vierkant, op de punt staand, met een zijde van ten minste 100 mm; indien de afmetingen het collo dit noodzakelijk maken, mogen de afmetingen van deze kenmerking worden verkleind, onder voorwaarde dat deze merktekens duidelijk zichtbaar blijven.

3.4.5. Indien in kolom (7) van tabel A in hoofdstuk 3.2 voor een bepaalde stof één van de codes "LQ 4" t/m "LQ 19" en "LQ 22" t/m "LQ 28" is aangegeven, zijn, tenzij in dit hoofdstuk anders is bepaald, de voorschriften van andere hoofdstukken van deze richtlijn niet van toepassing op het vervoer van die stof, onder voorwaarde dat:

a) de stof wordt vervoerd:

- in samengestelde verpakkingen, overeenkomstig de voorschriften van 3.4.4 a), of

- in binnenverpakkingen van metaal of kunststof, die niet gevoelig zijn voor breuk of gemakkelijk kunnen worden geperforeerd, die op trays met krimp- en rekfolie worden vervoerd;

b) de grootste hoeveelheid per binnenverpakking en per collo, die voor de desbetreffende code in de tabel in 3.4.6 wordt voorgeschreven (in de tweede en derde kolom in het geval van samengestelde verpakkingen, en in de vierde en vijfde kolom in het geval van met krimp- of rekfolie omwikkelde trays), niet wordt overschreden;

c) elk collo duidelijk en duurzaam van de kenmerking zoals aangegeven in 3.4.4 c) is voorzien.

3.4.6. Tabel

>RUIMTE VOOR DE TABEL>

Deel 4

GEBRUIK VAN VERPAKKINGEN, IBC'S, GROTE VERPAKKINGEN, TRANSPORTTANKS, METALEN TANKS EN TANCONTAINERS VAN VEZELGEWAPENDE KUNSTSTOF

HOOFDSTUK 4.1

Gebruik van Verpakkingen, met inbegrip van IBC's en grote verpakkingen

Inleidende opmerkingen

OPMERKING 1: Verpakkingsgroepen

Voor verpakkingsdoeleinden zijn gevaarlijke stoffen van alle klassen, met uitzondering van die van klassen 1, 2, 5.2, 6.2 en 7 en van de zelfontledende stoffen van klasse 4.1 overeenkomstig hun gevaar ingedeeld in drie verpakkingsgroepen, d.w.z.:

Verpakkingsgroep I Stoffen die een groot gevaar opleveren;

Verpakkingsgroep II Stoffen die een middelmatig gevaar opleveren; en

Verpakkingsgroep III Stoffen die minder gevaar opleveren.

De verpakkingsgroep waarin een stof is ingedeeld staat vermeld in tabel A van hoofdstuk 3.2.

OPMERKING 2: Ontplofbare stoffen en voorwerpen, zelfontledende stoffen en organische peroxiden

Voor zover in deze richtlijn niet anders is vastgesteld, moeten de verpakkingen, met inbegrip van IBC's en grote verpakkingen, gebruikt voor goederen van klasse 1, zelfontledende stoffen van klasse 4.1 en organische peroxiden van klasse 5.2 voldoen aan de voorschriften voor de groep van middelmatig gevaarlijke goederen (verpakkingsgroep II).

4.1.1. Algemene voorschriften voor de verpakking van gevaarlijke goederen, met uitzondering van goederen van de klassen 2, 6.2 of klasse 7, in verpakkingen, met inbegrip van IBC's en grote verpakkingen

OPMERKING:

Een aantal van deze algemene voorschriften kunnen van toepassing zijn op de verpakking van goederen van klasse 2, 6.2 en 7. Raadpleeg de secties 4.1.6 (klasse 2), 4.1.8 (klasse 6.2), 4.1.9 (klasse 7) en de van toepassing zijnde verpakkingsinstructie in sectie 4.1.4.

4.1.1.1. Gevaarlijke goederen moeten worden verpakt in verpakkingen, met inbegrip van IBC's en grote verpakkingen, van goede kwaliteit, die sterk genoeg moeten zijn om de schokken en belastingen die normalerwijze tijdens het vervoer worden ondervonden, te doorstaan, met inbegrip van overslag tussen transporteenheden en/of opslagplaatsen alsmede elke verwijdering van een pallet of uit een oververpakking voor daaropvolgende handmatige of machinale behandeling. De verpakkingen, met inbegrip van IBC's en grote verpakkingen, moeten op zodanige wijze zijn vervaardigd en gesloten, dat onder normale vervoersomstandigheden - ten gevolge van trillingen of van verandering van temperatuur, vochtigheid of druk (bijvoorbeeld als gevolg van hoogte) - elk verlies van de inhoud uit het collo, gereed voor verzending, is uitgesloten. Tijdens het vervoer mogen zich aan de buitenzijde van verpakkingen, IBC's en grote verpakkingen geen gevaarlijke resten bevinden. Deze voorschriften zijn op nieuwe, hergebruikte, gereconditioneerde of omgebouwde verpakkingen en op nieuwe en hergebruikte IBC's en grote verpakkingen van toepassing.

4.1.1.2. De gedeelten van de verpakkingen, met inbegrip van IBC's en grote verpakkingen, die in direct contact staan met de gevaarlijke goederen:

a) mogen niet door deze gevaarlijke goederen worden aangetast of aanmerkelijk worden verzwakt; en

b) mogen geen gevaarlijke werking veroorzaken, bijv. een katalytische reactie of een reactie met de gevaarlijke goederen.

Zij moeten zo nodig van een geschikte binnenbekleding zijn voorzien of een gelijkwaardige behandeling hebben ondergaan.

4.1.1.3. Tenzij elders in deze richtlijn anders is bepaald, moet iedere verpakking, met inbegrip van IBC's en grote verpakkingen, met uitzondering van binnenverpakkingen, overeenkomen met een constructietype, dat volgens de voorschriften van respectievelijk 6.1.5, 6.5.4 of 6.6.5, met succes is beproefd. De verpakkingen waarvoor de beproeving niet wordt vereist, zijn vermeld onder 6.1.1.3.

4.1.1.4. Indien verpakkingen, met inbegrip van IBC's en grote verpakkingen, met vloeistoffen worden gevuld, moet voldoende ledige ruimte worden vrijgelaten om zeker te zijn, dat door uitzetting van de vloeistof, ten gevolge van de temperaturen die tijdens het vervoer kunnen worden bereikt, noch verlies van de inhoud, noch blijvende vervorming van de verpakking plaatsvindt. Tenzij specifieke bepalingen zijn voorgeschreven, mogen vloeistoffen bij een temperatuur van 55 °C een verpakking niet volledig vullen. Er moet hoe dan ook voldoende vrije ruimte in een IBC overblijven om te waarborgen dat hij bij de gemiddelde temperatuur van het los gestorte goed van 50 °C niet voor meer dan 98 % van zijn waterinhoud is gevuld. Voor een vultemperatuur van 15 °C moet de maximale vullingsgraad, tenzij anders bepaald, als volgt worden vastgesteld:

ofwel

a)

>RUIMTE VOOR DE TABEL>

dan wel

b) vullingsgraad

>PIC FILE= "L_2004121NL.053601.TIF">

van de inhoud van de verpakking.

In deze formule is α de gemiddelde kubieke uitzettingscoëfficiënt van de vloeistof tussen 15 °C en 50 °C, dat wil zeggen bij een maximale temperatuurverandering van 35 °C.

α wordt berekend volgens de formule:

>PIC FILE= "L_2004121NL.053602.TIF">

Daarin zijn d15 en d50 de relatieve dichtheden(21) van de vloeistof bij 15 °C en 50 °C en is tF de gemiddelde temperatuur van de vloeistof ten tijde van het vullen.

4.1.1.5. Binnenverpakkingen moeten in de buitenverpakking op zodanige wijze zijn verpakt, dat zij onder normale vervoersomstandigheden niet kunnen breken of worden doorboord en dat het uittreden van de inhoud in de buitenverpakking wordt vermeden. Binnenverpakkingen, die breekbaar zijn of gemakkelijk doorboord kunnen worden, zoals verpakkingen van glas, porselein of aardewerk of van bepaalde kunststofmaterialen, etc., moeten door toevoeging van geschikte, voor opvulling dienende stoffen in een buitenverpakking worden vastgezet. Bij lekkage van de inhoud mogen de beschermende eigenschappen van de voor opvulling dienende stoffen en van de buitenverpakking niet aanmerkelijk ongunstig worden beïnvloed.

4.1.1.6. In één en dezelfde buitenverpakking of in grote verpakkingen mogen geen gevaarlijke goederen gezamenlijk worden verpakt met gevaarlijke of andere goederen, die op gevaarlijke wijze met elkaar kunnen reageren (zie definitie van "gevaarlijke reactie" in sectie 1.2.1).

OPMERKING:

Voor bijzondere voorschriften voor gezamenlijke verpakking, zie 4.1.10.

4.1.1.7. De sluiting van verpakkingen, die bevochtigde of verdunde stoffen bevatten, moet van zodanige aard zijn, dat het percentage vloeistof (water, oplosmiddel of flegmatiseermiddel) tijdens het vervoer niet onder de voorgeschreven grenswaarden daalt.

4.1.1.7.1. Indien twee of meer afsluitsystemen achter elkaar op een IBC zijn aangebracht, moet het systeem dat zich het dichtst bij de vervoerde stof bevindt, het eerst worden gesloten.

4.1.1.8. Vloeistoffen mogen slechts in binnenverpakkingen worden gedaan die een voldoende weerstand hebben tegen de inwendige druk die zich onder normale vervoersomstandigheden kan ontwikkelen. In het geval dat zich in een verpakking een overdruk kan ontwikkelen ten gevolge van gasontwikkeling door de inhoud (door temperatuurverhoging of andere oorzaken), mag de verpakking van een ontluchtingsinrichting zijn voorzien, voor zover het vrijgekomen gas, gelet op giftigheid, brandbaarheid, afgeblazen hoeveelheid, etc., geen enkel gevaar veroorzaakt. Een ontluchtingsinrichting moet worden aangebracht, indien zich als gevolg van normale ontleding van stoffen gevaarlijke overdruk kan ontwikkelen. De ontluchtingsinrichting moet op zodanige wijze zijn ontworpen, dat onder normale vervoersomstandigheden, waarbij de verpakking is geplaatst in de stand, bedoeld voor het vervoer, lekkage van vloeistof en binnendringen van vreemde stoffen worden vermeden.

4.1.1.9. Nieuwe, omgebouwde of hergebruikte verpakkingen, met inbegrip van IBC's en grote verpakkingen, of gereconditioneerde verpakkingen en gerepareerde IBC's moeten de beproevingen, voorgeschreven in respectievelijk 6.1.5, 6.5.4 of 6.6.5, kunnen doorstaan. Vóór het vullen en het ten vervoer aanbieden moet elke verpakking, met inbegrip van IBC's en grote verpakkingen, worden gecontroleerd en worden vastgesteld, dat geen corrosie, andere schade of verontreiniging aanwezig is en iedere IBC moet worden geïnspecteerd met betrekking tot de juiste werking van de bedrijfsuitrusting. Elke verpakking, die tekenen vertoont van verminderde bestendigheid in vergelijking met het goedgekeurde constructietype, mag niet meer worden gebruikt of moet op zodanige wijze worden gereconditioneerd, dat deze de beproevingen van het constructietype kan doorstaan. Elke IBC die tekenen vertoont van verminderde bestendigheid in vergelijking tot het beproefde constructietype, mag niet meer worden gebruikt of moet op zodanige wijze worden gerepareerd, dat deze de beproevingen van het constructietype kan doorstaan.

4.1.1.10. Vloeistoffen mogen slechts in verpakkingen met inbegrip van IBC's worden verpakt die een voldoende weerstand bezitten tegen de inwendige druk die zich onder normale vervoersomstandigheden kan ontwikkelen. Verpakkingen en IBC's waarop de hydraulische beproevingsdruk is aangegeven zoals voorgeschreven in respectievelijk 6.1.3.1(d) and 6.5.2.2.1, mogen slechts worden gevuld met een vloeistof:

a) met een zodanige dampdruk dat de totale overdruk in de verpakking of IBC (d.w.z. dampdruk van de stof in de houder plus partiële druk van lucht of andere inerte gassen, minus 100 kPa) bij 55 °C, gemeten op basis van een hoogste vullingsgraad, volgens het bepaalde in 4.1.1.4, en een vultemperatuur van 15 °C, 2/3 van de in het kenmerk aangegeven beproevingsdruk niet overschrijdt, of

b) met een dampdruk bij 50 °C die lager is dan 4/7 maal de som van de in het kenmerk aangegeven beproevingsdruk plus 100 kPa, of

c) met een dampdruk bij 55 °C die lager is dan 2/3 maal de som van de in het kenmerk aangegeven beproevingsdruk plus 100 kPa

Metalen IBC's bestemd voor het vervoer van vloeistoffen mogen niet worden gebruikt om vloeistoffen te vervoeren die een dampdruk bezitten van meer dan 110kPa (1,1 bar) bij 50 °C of 130kPa (1,3 bar) bij 55 °C.

Voorbeelden van op verpakkingen, met inbegrip van IBC's, aan te geven beproevingsdrukken, berekend volgens 4.1.1.10 c)

>RUIMTE VOOR DE TABEL>

OPMERKING 1:

Voor zuivere vloeistoffen kan de dampdruk bij 55 °C (Vp55) vaak worden gevonden in tabellen, gepubliceerd in de wetenschappelijke literatuur.

OPMERKING 2:

De in de tabel aangegeven minimale beproevingsdrukken hebben alleen betrekking op de toepassing van de aanduidingen onder 4.1.1.10 c), hetgeen betekent dat de aangegeven beproevingsdruk hoger moet zijn dan anderhalf maal de dampdruk bij 55 °C, minus 100 kPa. Indien bijvoorbeeld de beproevingsdruk voor n-decaan wordt bepaald volgens de aanwijzingen van 6.1.5.5.4 a), kan de aan te geven minimale beproevingsdruk lager zijn.

OPMERKING 3:

Voor diethylether bedraagt de vereiste minimale beproevingsdruk volgens 6.1.5.5.5 250 kPa.

4.1.1.11. Lege verpakkingen, met inbegrip van IBC's en grote verpakkingen, die een gevaarlijke stof hebben bevat, zijn onderworpen aan dezelfde voorschriften als die, welke voor een gevulde verpakking worden vereist, tenzij voldoende maatregelen zijn genomen om elk gevaar teniet te doen.

4.1.1.12. Elke afzonderlijke verpakking, met inbegrip van IBC's, bestemd voor vloeistoffen, moet voldoen aan een geschikte dichtheidsproef en kunnen voldoen aan het bijbehorende beproevingsniveau, aangegeven in 6.1.5.4.3 of 6.5.4.7 voor de diverse typen IBC's:

a) voordat de verpakking voor het eerst voor vervoer wordt gebruikt;

b) na ombouw of reconditionering van een verpakking, voordat deze opnieuw voor het vervoer wordt gebruikt.

c) na reparatie van elke IBC, voordat de IBC opnieuw voor vervoer wordt gebruikt.

Voor deze beproeving is het niet nodig dat de verpakkingen met hun eigen sluitingen zijn uitgerust. De binnenhouder van een combinatieverpakking of IBC mag zonder buitenverpakking worden beproefd, tenzij de betrouwbaarheid van de beproevingsresultaten hierdoor worden verminderd. Deze beproeving wordt niet vereist voor:

- binnenverpakkingen van samengestelde verpakkingen of grote verpakkingen;

- binnenhouders van combinatieverpakkingen (glas, porselein of aardewerk), gemerkt met het symbool "RID/ADR" overeenkomstig 6.1.3.1 a) ii);

- lichte metalen verpakkingen, gemerkt met het symbool "RID/ADR" overeenkomstig 6.1.3.1 a) ii).

4.1.1.13. Verpakkingen, met inbegrip van IBC's, die voor vaste stoffen worden gebruikt die vloeibaar kunnen worden bij temperaturen die tijdens vervoer zouden kunnen worden ondervonden, moeten de stof ook in vloeibare toestand kunnen bevatten.

4.1.1.14. Verpakkingen, met inbegrip van IBC's, die gebruikt worden voor poedervormige of korrelvormige stoffen, moeten stofdicht zijn of moeten zijn voorzien van een binnenzak.

4.1.1.15. Voor kunststof vaten en jerrycans, IBC's van stijve kunststof en combinatie-IBC's met binnenhouder van kunststof, moet, tenzij door de bevoegde autoriteit anders is bepaald, de toegestane gebruiksduur voor het vervoer van gevaarlijke stoffen vijf jaar bedragen, gerekend vanaf de datum van fabricage van de houders, behalve wanneer vanwege de aard van de te vervoeren stof een kortere gebruiksduur wordt voorgeschreven.

4.1.1.16. Verpakkingen, gemerkt volgens 6.1.3, maar die werden goedgekeurd in een lidstaat, mogen ook voor vervoer onder deze richtlijn worden gebruikt.

4.1.1.17. Gebruik van bergingsverpakkingen

4.1.1.17.1. Beschadigde, defecte of lekkende colli met gevaarlijke goederen, of gevaarlijke goederen die zijn verspreid of vrijgekomen, mogen in bergingsverpakkingen volgens 6.1.5.1.11 worden vervoerd. Deze mogelijkheid sluit niet het gebruik uit van verpakkingen van grotere afmetingen van een geschikt type en een geschikt beproevingsniveau, overeenkomstig de voorwaarden van 4.1.1.17.2.

4.1.1.17.2. Geschikte maatregelen moeten worden genomen om buitensporige bewegingen van de beschadigde of lekkende colli binnen een bergingsverpakking te verhinderen. Voorzover de bergingsverpakking vloeistoffen bevat, moet een voldoende hoeveelheid absorberend materiaal worden toegevoegd, om de aanwezigheid van vrije vloeistof uit te sluiten.

4.1.2. Aanvullende algemene voorschriften voor het gebruik van IBC's

4.1.2.1. Indien IBC's worden gebruikt voor het vervoer van vloeistoffen met een vlampunt (gesloten kroes) van 61 °C of lager, dan wel voor het vervoer van poedervormige stoffen die aanleiding kunnen geven tot stofexplosies, moeten maatregelen worden genomen om gevaarlijke elektrostatische ontladingen te voorkomen.

4.1.2.2. De voorschriften voor periodieke beproeving en inspectie van IBC's zijn vermeld in hoofdstuk 6.5. Een IBC mag niet worden gevuld en ten vervoer worden aangeboden na het verstrijken van de in 6.5.4.14.3 geëiste termijn van de laatste periodieke beproeving, of het verstrijken van de termijn van de laatste periodieke inspectie vastgesteld in 6.5.1.6.4. IBC's die evenwel zijn gevuld vóór het verstrijken van de termijn, vastgesteld voor de periodieke beproeving of inspectie, mogen binnen een termijn van ten hoogste 3 maanden na het verstrijken van deze termijn worden vervoerd. Bovendien mogen IBC's na het verstrijken van de termijn, vastgesteld voor de periodieke beproeving of inspectie worden vervoerd:

a) na lediging, maar vóór reiniging, teneinde de vereiste beproeving of inspectie te ondergaan, voorafgaand aan het opnieuw vullen; en

b) tenzij met toestemming van de bevoegde autoriteit, binnen een termijn van ten hoogste 6 maanden na het verstrijken van deze termijn, om de terugzending van gevaarlijke goederen of resten mogelijk te maken, teneinde deze op een passende wijze te verwijderen of te recycleren.

OPMERKING:

Voor de aanduidingen in de vrachtbrief, zie 5.4.1.1.11.

4.1.2.3. IBC's van type 31HZ2 moeten worden gevuld tot ten minste 80 % van het volume van de uitwendige omhulling en altijd in gesloten wagens of gesloten containers worden vervoerd.

4.1.3. Algemene voorschriften met betrekking tot verpakkingsinstructies

4.1.3.1. Verpakkingsinstructies die van toepassing zijn op gevaarlijke goederen van de klassen 1 t/m 9 zijn gespecificeerd in sectie 4.1.4. Zij zijn onderverdeeld in drie subsecties afhankelijk van het type verpakkingen waarop zij van toepassing zijn:

Subsectie 4.1.4.1 voor verpakkingen met uitzondering van IBC's en grote verpakkingen; deze verpakkingsinstructies worden aangeduid met een alfanumerieke code, die begint met de letter "P", of "R" voor verpakkingen die specifiek zijn voor deze richtlijn en Richtlijn 94/55/EG;

Subsectie 4.1.4.2 voor IBC's; deze worden aangeduid met een alfanumerieke code, die begint met de letters "IBC";

Subsectie 4.1.4.3 voor grote verpakkingen; deze worden aangeduid met een alfanumerieke code, die begint met de letters "LP";

In het algemeen specificeren verpakkingsinstructies dat de algemene voorschriften van, al naar gelang, 4.1.1, 4.1.2 of 4.1.3 van toepassing zijn. Zij kunnen indien van toepassing ook naleving van de bijzondere voorschriften van secties 4.1.5, 4.1.6, 4.1.7, 4.1.8 of 4.1.9 verlangen. Bijzondere verpakkingsvoorschriften kunnen ook in de verpakkingsinstructie voor afzonderlijke stoffen of voorwerpen worden gespecificeerd. Zij worden ook aangeduid met een alfanumerieke code, die de volgende letters omvat:

"PP" voor verpakkingen met uitzondering van IBC's en grote verpakkingen, of "RR" voor bijzondere voorschriften die specifiek zijn voor deze richtlijn en Richtlijn 94/55/EG;

"B" voor IBC's

"L" voor grote verpakkingen.

Tenzij anders gespecificeerd, moet elke verpakking voldoen aan de van toepassing zijnde voorschriften van deel 6. In het algemeen verschaffen verpakkingsinstructies geen richtlijnen wat betreft compatibiliteit en de gebruiker mag geen verpakking selecteren zonder te controleren of de stof inert is ten opzichte van het gekozen verpakkingsmateriaal (bijv. glazen houders zijn bijvoorbeeld ongeschikt voor de meeste fluoriden). Daar waar glazen houders in de verpakkingsinstructies zijn toegestaan, zijn verpakkingen van porselein, aardewerk en steengoed ook toegestaan.

4.1.3.2. Kolom (8) van tabel A van hoofdstuk 3.2 geeft voor elk voorwerp of elke stof de verpakkingsinstructie(s) die moet(en) worden gebruikt. De kolommen (9a) en (9b) geven de bijzondere verpakkingsvoorschriften en de bijzondere voorschriften voor gezamenlijke verpakking aan (zie 4.1.10), die van toepassing zijn op specifieke stoffen of voorwerpen.

4.1.3.3. Elke verpakkingsinstructie geeft, voor zover van toepassing, de aanvaardbare enkelvoudige en samengestelde verpakkingen aan. Voor samengestelde verpakkingen worden de aanvaardbare buitenverpakkingen, binnenverpakkingen en voor zover van toepassing de toegestane maximale hoeveelheid in elke binnen- of buitenverpakking aangegeven. De grootste netto massa en de grootste inhoud zijn gedefinieerd in 1.2.1.

4.1.3.4. De volgende verpakkingen mogen niet worden gebruikt indien de te vervoeren stoffen tijdens het vervoer vloeibaar kunnen worden:

Verpakkingen

Vaten: 1D en 1G

Kisten of dozen: 4A, 4B, 4C1, 4C2, 4D, 4F, 4G, 4H1 en 4H2

Zakken: 5L1, 5L2, 5L3, 5H1, 5H2, 5H3, 5H4, 5M1 en 5M2

Combinatieverpakkingen: 6HC, 6HD2, 6HG1, 6HG2, 6HD1, 6PC, 6PD1, 6PD2, 6PG1, 6PG2 en 6PH1

IBC's

Voor stoffen van verpakkingsgroep I: Alle typen IBC's

Voor stoffen van de verpakkingsgroepen II en III:

Hout: 11C, 11D en 11F

Karton: 11G

Flexibele kunststof: 13H1, 13H2, 13H3, 13H4, 13H5, 13L1, 13L2, 13L3, 13L4, 13M1 en 13M2

Combinatie-IBC's: 11HZ2, 21HZ2 en 31HZ2

In de zin van deze subsectie moeten stoffen en mengsels van stoffen met een smeltpunt gelijk aan of lager dan 45 °C worden beschouwd als vaste stoffen die tijdens het vervoer vloeibaar kunnen worden.

4.1.3.5. Voor zover de verpakkingsinstructies in dit hoofdstuk het gebruik van een bijzonder type buitenverpakking in een samengestelde verpakking (bijv. 4G) goedkeuren, mogen verpakkingen die zijn voorzien van dezelfde verpakkingsidentificatiecode, gevolgd door de letters "V", "U" of "W" en zijn gemerkt overeenkomstig de voorschriften van deel 6 (bijv. 4GV, 4GU of 4GW) ook onder dezelfde voorwaarden en beperkingen worden gebruikt die volgens de desbetreffende verpakkingsinstructies op het gebruik van dat type buitenverpakking van toepassing zijn. Een samengestelde verpakking, gemerkt met de verpakkingscode "4GV", mag bijvoorbeeld steeds worden gebruikt wanneer een samengestelde verpakking, gemerkt "4G", wordt toegestaan, op voorwaarde dat de voorschriften in de desbetreffende verpakkingsinstructie met betrekking tot typen binnenverpakkingen en hoeveelheidsbeperkingen worden gerespecteerd.

4.1.3.6. Gasflessen en gashouders die door de bevoegde autoriteit zijn goedgekeurd, zijn toegestaan voor het vervoer van elke vloeistof of vaste stof waaraan verpakkingsinstructie P001 of P002 is toegekend, tenzij in de verpakkingsinstructie of door middel van een bijzondere bepaling in kolom (9a) van tabel A van hoofdstuk 3.2 anders is aangegeven. De inhoud van gasflessen mag niet meer bedragen dan 450 liter. De inhoud van gashouders mag niet meer bedragen dan 1000 liter.

4.1.3.7. Verpakkingen of IBC's die niet uitdrukkelijk in de van toepassing zijnde verpakkingsinstructie zijn toegestaan, mogen niet worden gebruikt voor het vervoer van een stof of voorwerp, tenzij uitdrukkelijk toegestaan onder een tijdelijke afwijking die tussen lidstaten in overeenstemming met 1.5.1 is overeengekomen.

4.1.4. Lijst met verpakkingsinstructies

OPMERKING:

Alhoewel in de volgende verpakkingsinstructies hetzelfde nummersysteem als in de IMDG Code en de VN-modelbepalingen wordt gebruikt, moeten lezers zich ervan bewust zijn dat er in detail afwijkingen kunnen zijn.

4.1.4.1. Verpakkingsinstructies betreffende het gebruik van verpakkingen (uitgezonderd IBC's en grote verpakkingen)

>RUIMTE VOOR DE TABEL>

>RUIMTE VOOR DE TABEL>

>RUIMTE VOOR DE TABEL>

>RUIMTE VOOR DE TABEL>

>RUIMTE VOOR DE TABEL>

>RUIMTE VOOR DE TABEL>

>RUIMTE VOOR DE TABEL>

>RUIMTE VOOR DE TABEL>

>RUIMTE VOOR DE TABEL>

>RUIMTE VOOR DE TABEL>

>RUIMTE VOOR DE TABEL>

>RUIMTE VOOR DE TABEL>

>RUIMTE VOOR DE TABEL>

>RUIMTE VOOR DE TABEL>

>RUIMTE VOOR DE TABEL>

>RUIMTE VOOR DE TABEL>

>RUIMTE VOOR DE TABEL>

>RUIMTE VOOR DE TABEL>

>RUIMTE VOOR DE TABEL>

>RUIMTE VOOR DE TABEL>

>RUIMTE VOOR DE TABEL>

>RUIMTE VOOR DE TABEL>

>RUIMTE VOOR DE TABEL>

>RUIMTE VOOR DE TABEL>

>RUIMTE VOOR DE TABEL>

>RUIMTE VOOR DE TABEL>

>RUIMTE VOOR DE TABEL>

>RUIMTE VOOR DE TABEL>

>RUIMTE VOOR DE TABEL>

>RUIMTE VOOR DE TABEL>

>RUIMTE VOOR DE TABEL>

>RUIMTE VOOR DE TABEL>

>RUIMTE VOOR DE TABEL>

>RUIMTE VOOR DE TABEL>

>RUIMTE VOOR DE TABEL>

>RUIMTE VOOR DE TABEL>

>RUIMTE VOOR DE TABEL>

>RUIMTE VOOR DE TABEL>

>RUIMTE VOOR DE TABEL>

>RUIMTE VOOR DE TABEL>

>RUIMTE VOOR DE TABEL>

>RUIMTE VOOR DE TABEL>

>RUIMTE VOOR DE TABEL>

>RUIMTE VOOR DE TABEL>

>RUIMTE VOOR DE TABEL>

>RUIMTE VOOR DE TABEL>

>RUIMTE VOOR DE TABEL>

>RUIMTE VOOR DE TABEL>

>RUIMTE VOOR DE TABEL>

>RUIMTE VOOR DE TABEL>

>RUIMTE VOOR DE TABEL>

>RUIMTE VOOR DE TABEL>

>RUIMTE VOOR DE TABEL>

>RUIMTE VOOR DE TABEL>

>RUIMTE VOOR DE TABEL>

>RUIMTE VOOR DE TABEL>

>RUIMTE VOOR DE TABEL>

>RUIMTE VOOR DE TABEL>

>RUIMTE VOOR DE TABEL>

>RUIMTE VOOR DE TABEL>

>RUIMTE VOOR DE TABEL>

>RUIMTE VOOR DE TABEL>

>RUIMTE VOOR DE TABEL>

>RUIMTE VOOR DE TABEL>

>RUIMTE VOOR DE TABEL>

>RUIMTE VOOR DE TABEL>

>RUIMTE VOOR DE TABEL>

>RUIMTE VOOR DE TABEL>

>RUIMTE VOOR DE TABEL>

>RUIMTE VOOR DE TABEL>

>RUIMTE VOOR DE TABEL>

>RUIMTE VOOR DE TABEL>

>RUIMTE VOOR DE TABEL>

>RUIMTE VOOR DE TABEL>

>RUIMTE VOOR DE TABEL>

>RUIMTE VOOR DE TABEL>

>RUIMTE VOOR DE TABEL>

>RUIMTE VOOR DE TABEL>

4.1.4.2. Verpakkingsinstructies betreffende het gebruik van IBC's

>RUIMTE VOOR DE TABEL>

>RUIMTE VOOR DE TABEL>

>RUIMTE VOOR DE TABEL>

>RUIMTE VOOR DE TABEL>

>RUIMTE VOOR DE TABEL>

>RUIMTE VOOR DE TABEL>

>RUIMTE VOOR DE TABEL>

>RUIMTE VOOR DE TABEL>

>RUIMTE VOOR DE TABEL>

>RUIMTE VOOR DE TABEL>

>RUIMTE VOOR DE TABEL>

>RUIMTE VOOR DE TABEL>

4.1.4.3. Verpakkingsinstructies betreffende het gebruik van grote verpakkingen

>RUIMTE VOOR DE TABEL>

>RUIMTE VOOR DE TABEL>

>RUIMTE VOOR DE TABEL>

>RUIMTE VOOR DE TABEL>

>RUIMTE VOOR DE TABEL>

>RUIMTE VOOR DE TABEL>

4.1.4.4. Bijzondere voorschriften voor het gebruik van drukhouders voor stoffen die niet onder klasse 2 vallen

Indien gasflessen of gashouders worden gebruikt als verpakking voor stoffen, toegekend aan de verpakkingsinstructies P400, P401, P402 of P601, moeten zij zijn geconstrueerd, beproefd, gevuld en gemerkt volgens de overeenkomstige voorschriften (PR1 t/m PR6) zoals in de tabel hieronder voor elk UN-nummer wordt vermeld.

Tabel

Lijst van bijzondere voorschriften ("PR") voor gasflessen en -houders

>RUIMTE VOOR DE TABEL>

4.1.5. Bijzondere verpakkingsvoorschriften voor goederen van klasse 1

4.1.5.1. Aan de algemene voorschriften van sectie 4.1.1 moet zijn voldaan.

4.1.5.2. Alle verpakkingen voor de goederen van klasse 1 moeten zodanig zijn ontworpen en vervaardigd, dat:

a) de ontplofbare stoffen en voorwerpen worden beschermd en niet kunnen vrijkomen, en dat zij onder normale vervoersomstandigheden, met inbegrip van te verwachten veranderingen van temperatuur, vochtigheid of druk, geen verhoging van het risico van onbedoelde ontsteking of inleiding veroorzaken;

b) het volledige collo onder normale vervoersomstandigheden veilig kan worden behandeld; en

c) de colli alle belastingen, waaraan zij tijdens het vervoer zouden kunnen worden onderworpen als gevolg van te verwachten stapeling, doorstaan, zonder dat de risico's samenhangend met de ontplofbare stoffen en voorwerpen worden vergroot, zonder dat het vermogen van de verpakking om de goederen te bevatten wordt verlaagd of zonder dat de colli zodanig worden vervormd dat hun stevigheid wordt verminderd of dat een stapel colli instabiel wordt.

4.1.5.3. Alle ontplofbare stoffen en voorwerpen moeten in de verzendklare toestand overeenkomstig de in 2.2.1 beschreven methoden zijn ingedeeld.

4.1.5.4. Goederen van klasse 1 moeten zijn verpakt volgens de van toepassing zijnde verpakkingsinstructie, aangegeven in kolom (8) van tabel A in hoofdstuk 3.2 en beschreven in 4.1.4.

4.1.5.5. Onder voorbehoud van 4.1.1.13, 6.1.2.4 en 6.5.1.4.4 moeten verpakkingen, met inbegrip van IBC's en grote verpakkingen, voldoen aan de voorschriften van respectievelijk hoofdstuk 6.1, 6.5 of 6.6 en voldoen aan de beproevingsvoorschriften van respectievelijk 6.1.5, 6.5.4 of 6.6.5, voor verpakkingsgroep II. Met uitzondering van metalen verpakkingen mogen verpakkingen worden gebruikt die aan de beproevingscriteria van verpakkingsgroep I voldoen. Teneinde onnodige opsluiting te voorkomen mogen metalen verpakkingen die voldoen aan de beproevingscriteria van verpakkingsgroep I, niet worden gebruikt.

4.1.5.6. De sluitingsinrichting van de verpakkingen die vloeibare ontplofbare stoffen bevatten, moet een dubbele beveiliging tegen lekkage bieden.

4.1.5.7. De sluitingsinrichting van de metalen vaten moet voorzien zijn van een geschikte pakking; indien de sluitingsinrichting voorzien is van schroefdraad, moet het binnendringen van ontplofbare stoffen in deze schroefdraad worden verhinderd.

4.1.5.8. Ontplofbare stoffen die in water oplosbaar zijn, moeten verpakt zijn in waterbestendige verpakkingen. De verpakkingen voor gedesensibiliseerde of geflegmatiseerde stoffen moeten zodanig zijn gesloten, dat veranderingen van de concentratie tijdens het vervoer worden voorkomen.

4.1.5.9. (Gereserveerd)

4.1.5.10. Spijkers, krammen en andere sluitingsinrichtingen van metaal, dat niet is voorzien van een beschermende laag, mogen niet doordringen tot de binnenkant van de buitenverpakking, tenzij de binnenverpakking de ontplofbare stoffen en voorwerpen op doelmatige wijze tegen contact met het metaal beschermt.

4.1.5.11. De binnenverpakkingen, afstandhouders en opvulmiddelen alsmede de plaatsing van ontplofbare stoffen of voorwerpen in de colli moeten zodanig zijn dat de ontplofbare stof zich onder normale vervoersomstandigheden niet in de buitenverpakking kan verspreiden. De metalen delen van de voorwerpen mogen niet in contact komen met metalen verpakkingen. Voorwerpen, die ontplofbare stoffen bevatten, die niet in een uitwendige omhulling zijn ingesloten, moeten zodanig van elkaar zijn gescheiden, dat wrijving en schokken worden voorkomen. Voor dat doel mogen opvulmiddelen, trays, scheidingsschotten in de binnen- of buitenverpakking, geperste voorgevormde delen of houders worden gebruikt.

4.1.5.12. De verpakkingen moeten zijn vervaardigd van materialen, die verenigbaar zijn met en ondoorlatend zijn voor de in de colli aanwezige ontplofbare stoffen of voorwerpen, zodat noch de wisselwerking tussen de ontplofbare stoffen of voorwerpen en de materialen van de verpakking, noch het vrijkomen buiten de verpakking van de ontplofbare stoffen en voorwerpen leidt tot het in gevaar brengen van de veiligheid van het vervoer of een wijziging van de subklasse of de compatibiliteitsgroep.

4.1.5.13. Het binnendringen van ontplofbare stoffen in de tussenruimten van de verbindingen van gefelste metalen verpakkingen moet worden verhinderd.

4.1.5.14. Bij kunststof verpakkingen mag geen gevaar bestaan van opwekking of opeenhoping van zulke hoeveelheden elektrostatische lading, dat een ontlading zou kunnen leiden tot ontbranding, ontsteking of tot inleiding van de verpakte ontplofbare stoffen of voorwerpen.

4.1.5.15. Grote en robuuste ontplofbare voorwerpen, die gewoonlijk voor militair gebruik zijn bedoeld, en die geen inleimiddelen bevatten of waarvan de inleimiddelen zijn voorzien van ten minste twee doeltreffende veiligheidsvoorzieningen, mogen zonder verpakking worden vervoerd. Indien deze voorwerpen voortdrijvende ladingen bevatten of indien het zichzelf voortdrijvende voorwerpen betreft, moeten de ontstekingssystemen zijn beschermd tegen de belastingen die onder normale vervoersomstandigheden kunnen optreden. Een negatief resultaat in de testserie 4, uitgevoerd met een niet verpakt voorwerp, maakt het mogelijk het vervoer van het voorwerp zonder verpakking te overwegen. Dergelijke onverpakte voorwerpen mogen op zodanige wijze op sleden zijn bevestigd of in kratten of andere geëigende inrichtingen voor hantering, opslag of lancering worden geplaatst, dat zij onder normale vervoersomstandigheden niet kunnen gaan loszitten.

Indien dergelijke grote ontplofbare voorwerpen worden onderworpen aan beproevingsseries, die in het kader van de beproeving van de veiligheid van het functioneren en de geschiktheid overeenkomen met de bedoelingen van deze richtlijn, en indien deze voorwerpen deze beproevingen met succes hebben doorstaan, dan kan de bevoegde autoriteit akkoord gaan met het vervoer van deze voorwerpen overeenkomstig deze richtlijn.

4.1.5.16. Ontplofbare stoffen mogen niet zijn verpakt in binnen- of buitenverpakkingen, waarin het verschil tussen de inwendige en uitwendige druk als gevolg van thermische of andere effecten kan leiden tot een explosie of een breuk van het collo.

4.1.5.17. Indien de vrije ontplofbare stof of de ontplofbare stof van een onverpakt of gedeeltelijk verpakt voorwerp in contact kan komen met het binnenoppervlak van metalen verpakkingen (1A2, 1B2, 4A, 4B en metalen houders), moet de metalen verpakking voorzien zijn van een binnenzak of een binnenbekleding (zie 4.1.1.2).

4.1.5.18. Ongeacht of de verpakking aan de verpakkingsinstructie in kolom (8) van tabel A in hoofdstuk 3.2 voldoet, mag voor alle ontplofbare stoffen en voorwerpen verpakkingsinstructie P101 worden gebruikt, op voorwaarde dat de verpakking door een bevoegde autoriteit is goedgekeurd.

4.1.6. Bijzondere verpakkingsvoorschriften voor goederen van klasse 2

4.1.6.1. Om een gas of een gasmengsel te bevatten, moeten houders, met inbegrip van hun sluitingen, worden gekozen overeenkomstig de voorschriften van 6.2.1.2 "Materialen voor houders" en de voorschriften van de desbetreffende verpakkingsinstructies van 4.1.4.

4.1.6.2. Een verandering van gebruik van een hervulbare houder moet maatregelen voor het legen, reinigen en ontgassen omvatten voor zover dat noodzakelijk is voor een veilig gebruik (zie ook de tabel met normen aan het eind van deze sectie).

OPMERKING 1:

Hervulbare houders voor het vervoer van gassen van klasse 2 moeten periodiek worden geïnspecteerd in overeenstemming met de termijnen, beschreven in de desbetreffende verpakkingsinstructies (P200 of P203) en overeenkomstig de in 6.2.1.6 "Periodiek onderzoek" beschreven voorschriften.

OPMERKING 2:

Houders die gereed zijn voor verzending moeten worden gemerkt en geëtiketteerd volgens de voorschriften van hoofdstuk 5.2.

4.1.6.3. Houders, uitgezonderd open cryo-houders, moeten met inbegrip van hun sluitingen voldoen aan de voorschriften voor het ontwerp, de constructie, het onderzoek en de beproeving, die in hoofdstuk 6.2 beschreven worden. Indien buitenverpakkingen worden voorgeschreven, moeten de houders daarin stevig zijn vastgezet. Tenzij anders gespecificeerd in de desbetreffende verpakkingsinstructies, mogen houders in buitenverpakkingen worden ingesloten, hetzij afzonderlijk, hetzij in groepen.

4.1.6.4. De afsluiters moeten doelmatig zijn beschermd tegen beschadigingen, die bij een val van de houder en tijdens het vervoer en het stapelen, vrijkomen van gas zouden kunnen veroorzaken. Aan dit voorschrift wordt geacht te zijn voldaan indien één of meer van de volgende voorwaarden zijn vervuld (zie ook de tabel met normen aan het eind van deze sectie):

a) De afsluiters zijn aangebracht aan de binnenzijde van de hals van de houder en zijn beschermd door een opgeschroefde dop;

b) De afsluiters zijn beschermd door kappen. De beschermkappen moeten openingen bezitten met een doorsnede van voldoende grootte om gassen te laten ontsnappen, indien de afsluiters lekken;

c) De afsluiters zijn beschermd door een kraag of door andere beschermingsinrichtingen;

d) De afsluiters zijn zodanig ontworpen en vervaardigd, dat zij beschadigingen kunnen doorstaan, zonder dat product vrijkomt;

e) De afsluiters zijn aangebracht in een beschermend raamwerk;

f) De houders worden vervoerd in beschermende kisten of in een raamwerk.

4.1.6.5. De opening(en) van de afsluiter(s) van de houders die pyrofore en zeer giftige gassen (gassen met een LC50-waarde lager dan 200 ppm) bevatten, moet(en) van gasdichte stoppen of dopmoeren zijn voorzien, die van een materiaal moeten zijn gemaakt, dat niet wordt aangetast door de inhoud van de houder.

4.1.6.6. De houders mogen na het verstrijken van de voor de periodieke beproeving vastgestelde termijnen worden vervoerd, teneinde aan de beproeving te worden onderworpen.

4.1.6.7. Aan de eisen van de volgende verpakkingsvoorschriften wordt geacht te zijn voldaan, indien de volgende toepasselijke normen worden toegepast:

>RUIMTE VOOR DE TABEL>

4.1.7. Bijzondere verpakkingsvoorschriften voor organische peroxiden (klasse 5.2) en zelfontledende stoffen van klasse 4.1

4.1.7.1. Gebruik van verpakkingen

4.1.7.1.1. Verpakkingen voor organische peroxiden en zelfontledende stoffen moeten op het beproevingsniveau van verpakkingsgroep II voldoen aan de voorschriften van hoofdstuk 6.1 of van hoofdstuk 6.6. Teneinde onnodige opsluiting te voorkomen mogen metalen verpakkingen die voldoen aan de beproevingscriteria van verpakkingsgroep I niet worden gebruikt.

4.1.7.1.2. De verpakkingsmethoden voor organische peroxiden en zelfontledende stoffen zijn vermeld in verpakkingsinstructie P520 en worden aangeduid met OP1 t/m OP8. De hoeveelheden die voor elke verpakkingsmethode staan gespecificeerd, zijn de maximaal toegestane hoeveelheden per collo.

4.1.7.1.3. De verpakkingsmethoden die geschikt zijn voor de afzonderlijke, reeds ingedeelde organische peroxiden en zelfontledende stoffen, zijn opgenomen in 2.2.41.4 en 2.2.52.4.

4.1.7.1.4. Voor nieuwe organische peroxiden, nieuwe zelfontledende stoffen of nieuwe formuleringen van reeds ingedeelde organische peroxiden of zelfontledende stoffen moet de volgende procedure worden gebruikt om de bijbehorende verpakkingsmethode toe te wijzen:

a) ORGANISCH PEROXIDE, TYPE B of ZELFONTLEDENDE STOFFEN, TYPE B:

Verpakkingsmethode OP5 moet worden toegepast, op voorwaarde dat het organisch peroxide (of de zelfontledende stof) voldoet aan de criteria van 20.4.3 b) [resp. 20.4.2 b)] van het Handboek beproevingen en criteria in één van de in de verpakkingsmethode aangegeven verpakkingen. Indien het organisch peroxide (of de zelfontledende stof) alleen aan deze criteria kan voldoen in een kleinere verpakking dan die genoemd bij verpakkingsmethode OP5 (d.w.z. in een van de verpakkingen vermeld onder OP1 t/m OP4), dan moet de verpakkingsmethode overeenkomend met het lagere OP-nummer worden toegepast.

b) ORGANISCH PEROXIDE, TYPE C of ZELFONTLEDENDE STOF, TYPE C:

Verpakkingsmethode OP6 moet worden toegepast, op voorwaarde dat het organisch peroxide (of de zelfontledende stof) voldoet aan de criteria van 20.4.3 c) [resp. 20.4.2 c)] van het Handboek beproevingen en criteria in één van de in de verpakkingsmethode aangegeven verpakkingen. Indien het organisch peroxide (of de zelfontledende stof) alleen aan deze criteria kan voldoen in een kleinere verpakking dan die genoemd bij verpakkingsmethode OP6, dan moet de verpakkingsmethode overeenkomend met het lagere OP-nummer worden toegepast.

c) ORGANISCH PEROXIDE, TYPE D of ZELFONTLEDENDE STOF, TYPE D:

Voor dit type organisch peroxide of zelfontledende stof moet verpakkingsmethode OP7 worden toegepast;

d) ORGANISCH PEROXIDE, TYPE E of ZELFONTLEDENDE STOF, TYPE E:

Voor dit type organisch peroxide of zelfontledende stof moet verpakkingsmethode OP8 worden toegepast;

e) ORGANISCH PEROXIDE, TYPE F of ZELFONTLEDENDE STOF, TYPE F:

Voor dit type organisch peroxide of zelfontledende stof moet verpakkingsmethode OP8 worden toegepast.

4.1.7.2. Gebruik van IBC's

4.1.7.2.1. De reeds ingedeelde organische peroxiden die specifiek zijn opgenomen in de tabel van 2.2.52.4 en met de letter "N" in de kolom "Verpakkingsmethode" van die tabel zijn aangegeven, mogen overeenkomstig verpakkingsinstructie IBC520 in IBC's worden vervoerd.

4.1.7.2.2. Andere organische peroxiden en zelfontledende stoffen van type F mogen in IBC's vervoerd worden onder de voorwaarden vastgesteld door de bevoegde autoriteit van het land van herkomst, indien deze autoriteit op grond van beproevingsresultaten van oordeel is dat een dergelijk vervoer veilig kan plaatsvinden. De uitgevoerde beproevingen moeten onder meer:

a) aantonen dat het organisch peroxide (of de zelfontledende stof) voldoet aan de principes voor de classificatie aangegeven in 20.4.3 f) [resp. 20.4.2 f)] van het Handboek beproevingen en criteria, uitgang van box F in afbeelding 20.1 b) van het Handboek;

b) aantonen van compatibiliteit van alle materialen die normalerwijze tijdens vervoer met de stof in contact komen;

c) (gereserveerd)

d) mogelijk maken, indien van toepassing, drukontlastingsinrichtingen (voor noodgevallen) te ontwerpen; en

e) bepalen of voor het veilige vervoer van de stof bijzondere voorschriften noodzakelijk zijn.

Indien het land van herkomst geen lidstaat is, moeten de classificatie en de vervoersvoorwaarden worden erkend door de bevoegde autoriteit van de eerste lidstaat die bij de zending betrokken is.

4.1.8. Bijzondere verpakkingsvoorschriften voor infectueuze stoffen (klasse 6.2)

4.1.8.1. Afzenders van infectueuze stoffen moeten waarborgen dat colli op zodanige wijze worden voorbereid dat ze in goede staat op hun bestemming aankomen en tijdens het vervoer geen gevaar opleveren voor personen of dieren.

4.1.8.2. De definities in 1.2.1 en de algemene voorschriften van 4.1.1.1 t/m 4.1.1.14, uitgezonderd 4.1.1.3 en 4.1.1.9 t/m 4.1.1.12, zijn van toepassing op colli met infectueuze stoffen.

4.1.8.3. Een gespecificeerde inhoudsopgave moet tussen de secundaire verpakking en de buitenverpakking worden bijgesloten.

4.1.8.4. Voordat een lege verpakking naar de afzender wordt teruggezonden, of naar elders wordt gezonden, moet zij grondig worden gedesinfecteerd of gesteriliseerd en elk etiket of elke kenmerking die aangeeft dat de verpakking een infectueuze stof had bevat, moet worden verwijderd of uitgewist.

4.1.9. Bijzondere verpakkingsvoorschriften voor klasse 7

4.1.9.1. Algemeen

4.1.9.1.1. Radioactieve stoffen, verpakkingen en colli moeten voldoen aan de voorschriften van hoofdstuk 6.4. De hoeveelheid radioactieve stoffen in een collo mag niet meer bedragen dan de in 2.2.7.7.1 gespecificeerde grenswaarden.

4.1.9.1.2. De afwrijfbare besmetting op de buitenoppervlakken van elk collo moet op een zo laag mogelijk niveau worden gehouden en mag onder routinematige vervoersomstandigheden de hierna volgende grenswaarden niet overschrijden:

a) 4 Bq/cm2 voor bèta en gammastralers en alfastralers van geringe toxiciteit; en

b) 0,4 Bq/cm2 voor alle andere alfastralers.

Deze grenswaarden zijn van toepassing bij middeling over een willekeurig gebied van 300 cm2 van een willekeurig deel van het oppervlak.

4.1.9.1.3. Een collo mag geen andere onderdelen bevatten, behalve de voorwerpen en documenten die noodzakelijk zijn voor het gebruik van de radioactieve stoffen. Deze bepaling sluit het vervoer van radioactieve stoffen met geringe specifieke activiteit of voorwerpen met besmetting aan het oppervlak tezamen met andere voorwerpen niet uit. Het vervoer van dergelijke voorwerpen en documenten in een collo, of het vervoer van radioactieve stoffen met geringe specifieke activiteit of voorwerpen met besmetting aan het oppervlak tezamen met andere voorwerpen kan worden toegestaan, op voorwaarde dat er geen wisselwerking plaatsvindt tussen deze voorwerpen, stoffen of documenten en de verpakking of haar radioactieve inhoud, die de veiligheid van het collo zou kunnen verminderen.

4.1.9.1.4. Uitgezonderd het in 7.5.11, CW33 bepaalde, mag het niveau van afwrijfbare besmetting op de uitwendige en inwendige oppervlakken van oververpakkingen, containers, tanks en IBC's niet meer bedragen dan de in 4.1.9.1.2 gespecificeerde grenswaarden.

4.1.9.1.5. Radioactieve stoffen met een bijkomend gevaar moet worden vervoerd in verpakkingen, IBC's of tanks die volledig voldoen aan de voorschriften van de toepasselijke hoofdstukken van deel 6, alsmede aan de van toepassing zijnde voorschriften van de hoofdstukken 4.1, 4.2 of 4.3 voor dat bijkomende gevaar.

4.1.9.2. Voorschriften en controlemaatregelen voor het vervoer van LSA-stoffen en SCO

4.1.9.2.1. De hoeveelheid LSA-stoffen of SCO in een enkelvoudig industrieel collo van type 1 (type IP-1), industrieel collo van type 2 (type IP-2) of industrieel collo van type 3 (type IP-3), of in een voorwerp, of in een verzameling van voorwerpen, al naar gelang, moet zodanig zijn beperkt dat het uitwendige stralingsniveau op een afstand van 3 m van de niet afgeschermde stof of het niet afgeschermde voorwerp of verzameling van voorwerpen 10 mSv/h niet overschrijdt.

4.1.9.2.2. LSA-stoffen en SCO, die splijtbare stoffen zijn of splijtbare stoffen bevatten, moeten voldoen aan de bepalingen van 7.5.11, CV33 en 6.4.11.1, die van toepassing zijn.

4.1.9.2.3. LSA-stoffen en SCO van de groepen LSA-I en SCO-I mogen onverpakt worden vervoerd onder de volgende voorwaarden:

a) Alle niet verpakte stoffen, met uitzondering van ertsen, die slechts natuurlijke radionucliden bevatten, moeten zodanig worden vervoerd, dat er onder routinematige vervoersomstandigheden geen verlies van de inhoud uit de wagen plaatsvindt en geen verlies van afscherming optreedt.

b) Iedere wagen moet worden gebruikt onder exclusief gebruik, tenzij uitsluitend SCO-I wordt vervoerd, waarvan de besmetting op bereikbare en niet bereikbare oppervlakken niet hoger is dan tien maal het toe te passen niveau, aangegeven in 2.2.7.2; en

c) Indien het vermoeden bestaat, dat bij SCO-I de afwrijfbare besmetting op niet bereikbare oppervlakken de waarden, aangegeven in 2.2.7.5 a) i), overschrijdt, moeten maatregelen worden getroffen om te verhinderen dat radioactieve stoffen in de wagen kunnen vrijkomen.

4.1.9.2.4. LSA-stoffen en SCO moeten, tenzij anders is bepaald in 4.1.9.2.3, worden verpakt volgens de tabel hieronder:

Voorschriften voor industriële colli met LSA-stoffen en SCO

>RUIMTE VOOR DE TABEL>

4.1.10. Bijzondere voorschriften voor gezamenlijke verpakking

4.1.10.1. Indien gezamenlijke verpakking volgens de voorschriften van deze sectie wordt toegestaan, mogen gevaarlijke goederen met andere gevaarlijke goederen of andere goederen gezamenlijk in samengestelde verpakkingen overeenkomstig 6.1.4.2.1 worden verpakt, op voorwaarde dat zij niet gevaarlijk met elkaar reageren en dat aan alle andere toepasselijke voorschriften van deze sectie wordt voldaan:

OPMERKING 1:

Zie ook 4.1.1.5 en 4.1.1.6.

OPMERKING 2:

Voor stoffen van klasse 7, zie 4.1.9.

4.1.10.2. Indien houten of kartonnen dozen als buitenverpakkingen worden gebruikt, mag een collo dat verschillende gezamenlijk verpakte goederen bevat, met uitzondering van colli die uitsluitend goederen van klasse 1 of uitsluitend goederen van klasse 7 bevatten, niet meer wegen dan 100 kg.

4.1.10.3. Tenzij anders is voorgeschreven door een bijzondere bepaling die volgens 4.1.10.4 van toepassing is, mogen gevaarlijke stoffen van dezelfde klasse en dezelfde classificatiecode gezamenlijk worden verpakt.

4.1.10.4. Voor zover voor een bepaalde positie in kolom (9b) van tabel A van hoofdstuk 3.2 is aangegeven, zijn de volgende bijzondere voorschriften van toepassing op de gezamenlijke verpakking van de aan die positie toegewezen goederen met andere goederen in hetzelfde collo.

>RUIMTE VOOR DE TABEL>

>PIC FILE= "L_2004121NL.062001.TIF">

HOOFDSTUK 4.2

Gebruik van transporttanks

OPMERKING:

Voor reservoirwagens, wagens met afneembare tanks, tankcontainers en wissellaadtanks, met metalen reservoirs, en batterijwagens en gascontainers met verscheidene elementen (MEGC's), zie hoofdstuk 4.3; voor tanks van vezelgewapende kunststof, zie hoofdstuk 4.4.

4.2.1. Algemene voorschriften voor het gebruik van transporttanks voor het vervoer van stoffen van klassen 3 t/m 9

4.2.1.1. Deze sectie geeft algemene voorschriften voor het gebruik van transporttanks bij het vervoer van stoffen van klassen 3, 4.1, 4.2, 4.3, 5.1, 5.2, 6.1, 6.2, 7, 8 en 9. Behalve aan deze algemene voorschriften, moeten transporttanks ook voldoen aan de in 6.7.2 genoemde voorschriften betreffende het ontwerp, de constructie, inspectie en beproeving. Stoffen moeten worden vervoerd in transporttanks die voldoen aan de van toepassing zijnde transporttank-instructie, vermeld in kolom (10) van tabel A in hoofdstuk 3.2 en beschreven in 4.2.4.2.6 (T1 tot en met T23), en aan de voor iedere stof in kolom (11) in tabel A in hoofdstuk 3.2 toegewezen en in 4.2.4.3 beschreven bijzondere bepalingen voor transporttanks.

4.2.1.2. Tijdens vervoer moeten transporttanks voldoende worden beschermd tegen beschadiging van de tank en de bedrijfsuitrusting door stoten in zijdelingse richting en in langsrichting en kantelen. Indien de tank en de bedrijfsuitrusting zo zijn geconstrueerd dat zij bestand zijn tegen stoten of kantelen, behoeven de transporttanks niet op deze wijze beschermd te zijn. Voorbeelden van een dergelijke bescherming zijn vermeld in 6.7.2.17.5.

4.2.1.3. Bepaalde stoffen zijn chemisch instabiel. Zij worden alleen ten vervoer toegelaten wanneer de noodzakelijke maatregelen zijn genomen om de gevaarlijke ontleding, transformatie of polymerisatie ervan tijdens vervoer te verhinderen. Hiertoe moet men er in het bijzonder voor zorgen dat tanks gegarandeerd geen stoffen bevatten die deze reacties bevorderen.

4.2.1.4. De temperatuur van het buitenoppervlak van de tank, met uitzondering van openingen en de sluitingen ervan, of van de thermische isolatie mag tijdens vervoer niet hoger zijn dan 70 °C.Wanneer er bij verhoogde temperaturen gevaarlijke stoffen in vloeibare of vaste toestand worden vervoerd, moet de tank, om aan deze eis te kunnen voldoen, thermisch geïsoleerd zijn.

4.2.1.5. Lege transporttanks die niet zijn gereinigd en niet gasvrij zijn, moeten aan dezelfde voorschriften voldoen als transporttanks die met de voorgaande stof zijn gevuld.

4.2.1.6. Stoffen mogen niet in dezelfde of direct aan elkaar grenzende compartimenten van tanks worden vervoerd wanneer zij op gevaarlijke wijze met elkaar kunnen reageren (zie definitie van "gevaarlijke reactie" in 1.2.1).

4.2.1.7. Het goedkeuringscertificaat van het prototype, het beproevingsrapport en het certificaat met de resultaten van het eerste onderzoek en de eerste beproeving van elke transporttank, afgegeven door de bevoegde autoriteit of een door haar aangewezen instantie, moet door de autoriteit of instantie en de eigenaar worden bewaard. Eigenaars moeten deze documentatie op verzoek van een bevoegde autoriteit kunnen tonen.

4.2.1.8. Tenzij de benaming(en) van de stof(fen) die wordt (worden) vervoerd, vermeld staat (staan) op de in 6.7.2.20.2 beschreven metalen plaat, moet een kopie van het in 6.7.2.18.1 genoemde certificaat op verzoek van een bevoegde autoriteit of een door haar aangewezen instantie beschikbaar kunnen worden gesteld en zonder mankeren door de afzender, geadresseerde of vertegenwoordiger, al naar gelang van toepassing, verschaft kunnen worden.

4.2.1.9. Vullingsgraad

4.2.1.9.1. Voorafgaand aan het vullen, moet de afzender er voor zorgen dat de juiste transporttank wordt gebruikt en dat de transporttank niet wordt geladen met stoffen die bij contact met de materialen van de tank, pakkingen, bedrijfsuitrusting en eventuele beschermende bekleding, hiermee waarschijnlijk op gevaarlijke wijze reageren onder vorming van gevaarlijke producten of het materiaal aanzienlijk verzwakken. Het kan zijn dat de vuller de fabrikant van de stof alsmede de bevoegde autoriteit moet raadplegen voor advies omtrent de compatibiliteit van de stof met de materialen van de transporttank.

4.2.1.9.1.1. Transporttanks mogen niet verder dan vermeld in 4.2.1.9.2 tot en met 4.2.1.9.6 worden gevuld. De toepasbaarheid van 4.2.1.9.2, 4.2.1.9.3 of 4.2.1.9.5.1 op afzonderlijke stoffen wordt vermeld in de van toepassing zijnde transporttank-instructies of bijzondere bepalingen in 4.2.4.2.6 of 4.2.4.3 en kolom (10) of (11) in tabel A van hoofdstuk 3.2.

4.2.1.9.2. De maximale vullingsgraad (in %) voor algemeen gebruik wordt vastgesteld door middel van de formule:

>REFERENTIE NAAR EEN GRAFIEK>

4.2.1.9.3. De maximale vullingsgraad (in %) voor vloeistoffen van klasse 6.1 en klasse 8, van de verpakkingsgroepen I en II, en vloeistoffen met een absolute dampdruk van meer dan 175 kPa (1,75 bar) bij 65 °C, wordt vastgesteld door middel van de formule:

>REFERENTIE NAAR EEN GRAFIEK>

4.2.1.9.4. In deze formules is α de gemiddelde kubieke uitzettingscoëfficiënt van de vloeistof tussen de gemiddelde temperatuur van de vloeistof tijdens het vullen (tf) en de maximale gemiddelde temperatuur van de lading tijdens vervoer (tr) (beide in °C). Voor vloeistoffen die worden vervoerd onder omgevingscondities kan men α berekenen door middel van de formule:

>REFERENTIE NAAR EEN GRAFIEK>

waarin d15 en d50 de dichtheden van de vloeistof bij respectievelijk 15 °C en 50 °C zijn.

4.2.1.9.4.1. Voor de maximale gemiddelde temperatuur van de lading (tr) moet 50 °C worden genomen, behalve dat, voor trajecten met gematigde of extreme klimatologische condities, de betrokken bevoegde autoriteiten kunnen instemmen met een lagere temperatuur of een hogere temperatuur kunnen eisen, al naar gelang aan de orde is.

4.2.1.9.5. De voorschriften van 4.2.1.9.2 tot en met 4.2.1.9.4.1 zijn niet van toepassing op transporttanks die stoffen bevatten waarvan de temperatuur tijdens vervoer op een waarde van meer dan 50 °C wordt gehouden (bijv. door middel van een verwarmingsvoorziening). Voor transporttanks die zijn voorzien van een verwarmingsvoorziening moet een temperatuurregelaar worden gebruikt, om ervoor te zorgen dat de maximale vullingsgraad te allen tijde tijdens vervoer ten hoogste 95 % is.

4.2.1.9.5.1. De maximale vullingsgraad (in %) voor vloeistoffen die bij verhoogde temperatuur worden vervoerd wordt vastgesteld met de formule:

>REFERENTIE NAAR EEN GRAFIEK>

waarin df en dr de dichtheden van de vloeistof respectievelijk bij de gemiddelde temperatuur van de vloeistof tijdens het vullen en bij de maximale gemiddelde temperatuur van de lading tijdens vervoer zijn.

4.2.1.9.6. Transporttanks mogen niet voor vervoer worden aangeboden:

a) met een vullingsgraad, voor vloeistoffen met een viscositeit van minder dan 2680 mm2/s bij 20 °C of bij de maximumtemperatuur van de stof tijdens vervoer in het geval van de verwarmde stof, van meer dan 20 % maar minder dan 80 %, tenzij de tanks van transporttanks door middel van scheidingswanden of slingerschotten in secties met een inhoud van ten hoogste 7500 liter zijn verdeeld;

b) met resten van eerder vervoerde goederen, gehecht aan de buitenkant van de tank of de bedrijfsuitrusting;

c) wanneer zij in zulk een mate lekken of beschadigd zijn dat de goede staat van de transporttank of zijn hef- of bevestigingsvoorzieningen kunnen zijn aangetast; en

d) tenzij de bedrijfsuitrusting is gecontroleerd en in goede bedrijfsklare staat is bevonden.

4.2.1.9.7. Lepelsleuven van transporttanks moeten zijn afgesloten wanneer de tank gevuld is. Deze bepaling is niet van toepassing op transporttanks die volgens 6.7.3.13.4 niet van middelen voor het afsluiten van de lepelsleuven behoeven te zijn voorzien.

4.2.1.10. Aanvullende voorschriften die van toepassing zijn op het vervoer van klasse 3 stoffen in transporttanks

4.2.1.10.1. Alle transporttanks die bestemd zijn voor het vervoer van brandbare vloeistoffen, moeten gesloten zijn en voorzien zijn van drukontlastingsinrichtingen overeenkomstig 6.7.2.8 tot en met 6.7.2.15.

4.2.1.10.1.1. Voor transporttanks die alleen bestemd zijn voor gebruik op het land, mogen open ontluchtingsinrichtingen worden gebruikt, voor zover deze volgens hoofdstuk 4.3 zijn toegelaten.

4.2.1.11. Aanvullende voorschriften die van toepassing zijn op het vervoer van stoffen van klassen 4.1 (met uitzondering van zelfontledende stoffen), 4.2 of 4.3 in transporttanks

(Gereserveerd)

OPMERKING:

Voor zelfontledende stoffen van klasse 4.1, zie 4.2.1.13.1.

4.2.1.12. Aanvullende voorschriften die van toepassing zijn op het vervoer van stoffen van klasse 5.1 in transporttanks

(Gereserveerd)

4.2.1.13. Aanvullende voorschriften die van toepassing zijn op het vervoer van stoffen van klasse 5.2 en zelfontledende stoffen van klasse 4.1 in transporttanks

4.2.1.13.1. Elke stof moet beproefd zijn, en er moet een rapport ter goedkeuring bij de bevoegde autoriteit van het land van oorsprong zijn ingediend. Hiervan moet mededeling worden gedaan aan de bevoegde autoriteit van het land van bestemming. De mededeling moet relevante vervoersinformatie bevatten, alsmede het rapport met beproevingsresultaten. De uitgevoerde beproevingen moeten beproevingen omvatten die nodig zijn voor het:

a) aantonen van compatibiliteit van alle materialen die normalerwijze tijdens vervoer met de stof in contact komen;

b) het verschaffen van gegevens voor het ontwerp van de normale drukontlastingsinrichtingen en de drukontlastingsinrichtingen voor noodgevallen, met inachtneming van de ontwerpkenmerken van de transporttank.

Eventuele bijzondere eisen in verband met het veilige vervoer van de stof moeten duidelijk in het rapport zijn beschreven.

4.2.1.13.2. De volgende voorschriften zijn van toepassing op transporttanks die bestemd zijn voor het vervoer van organische peroxiden van type F of zelfontledende stoffen van type F met een temperatuur van zichzelf-versnellende ontleding (SADT) van 55 °C of meer. In geval van strijdigheid prevaleren deze voorschriften boven die welke zijn vermeld in sectie 6.7.2. In aanmerking te nemen noodgevallen zijn zichzelf-versnellende ontleding van de stof en aanwezigheid in een brandhaard, zoals beschreven in 4.2.1.13.8.

4.2.1.13.3. De extra voorschriften voor vervoer van organische peroxiden of zelfontledende stoffen met een SADT van minder dan 55 °C in transporttanks moeten door de bevoegde autoriteit van het land van oorsprong worden aangegeven. Hiervan moet mededeling worden gedaan aan de bevoegde autoriteit van het land van bestemming.

4.2.1.13.4. De transporttank moet worden ontworpen voor een beproevingsdruk van tenminste 0,4 MPa (4 bar).

4.2.1.13.5. Transporttanks moeten zijn voorzien van temperatuurindicatoren.

4.2.1.13.6. Transporttanks moeten zijn voorzien van normale drukontlastingsvoorzieningen en drukontlastingsinrichtingen voor noodgevallen. Ook kan gebruik worden gemaakt van vacuümkleppen. Drukontlastingsinrichtingen moeten werken bij drukken die worden vastgesteld overeenkomstig zowel de eigenschappen van het peroxide als de constructiekenmerken van de transporttank. Smeltveiligheden zijn in het reservoir niet toegestaan.

4.2.1.13.7. De drukontlastingsinrichtingen moeten bestaan uit veerbelaste kleppen die zijn aangebracht om een wezenlijke drukopbouw van de ontledingsproducten en dampen die bij een temperatuur van 50 °C vrijkomen, in de transporttank te verhinderen. De afblaascapaciteit en de druk waarbij de ontlastingskleppen open gaan, moeten gebaseerd zijn op de resultaten van de beproevingen die zijn aangegeven in 4.2.1.13.1. De druk waarbij de ontlastingskleppen opengaan mag echter in geen geval zodanig zijn dat er vloeistof via de klep(pen) zou ontsnappen indien de transporttank zou kantelen.

4.2.1.13.8. De drukontlastingsinrichtingen voor noodgevallen mogen van het veerbelaste type of van het type met breekplaat zijn, of een combinatie hiervan, en zijn bestemd voor het afblazen van alle ontledingsproducten en dampen die zich gedurende ten minste één uur aanwezigheid in een brandhaard ontwikkelen, zoals berekend met de volgende formule:

>REFERENTIE NAAR EEN GRAFIEK>

waarin:

q= warmte-absorptie [W]

A= bevochtigd oppervlak [m2]

F= isolatiefactor [-]

F= 1 voor niet-geïsoleerde vaten, of

>REFERENTIE NAAR EEN GRAFIEK>

waarin:

K= warmtegeleidend vermogen van de isolatielaag [W [cong ] m-1 [cong ] K-1]

L= dikte van de isolatielaag [m]

U= K/L = warmtegeleidingscoëfficiënt van de isolatie [W [cong ] m-2 [cong ] K-1]

T= temperatuur van het peroxide bij ontlastingscondities [K]

De druk waarbij de drukontlasting(en) voor noodgevallen opengaan, moet hoger zijn dan de in 4.2.1.13.7 aangegeven druk en gebaseerd zijn op de resultaten van de beproevingen genoemd in 4.2.1.13.1. De drukontlastingsinrichtingen voor noodgevallen moeten zodanig zijn gedimensioneerd dat de maximale druk in de tank nooit de beproevingsdruk van de tank overschrijdt.

OPMERKING:

Een voorbeeld van een methode voor het bepalen van de omvang van drukontlastingsinrichtingen voor noodgevallen staat vermeld in bijlage 5 van het Handboek beproevingen en criteria.

4.2.1.13.9. Voor geïsoleerde transporttanks moeten de capaciteit en de instelling van de drukontlastingsinrichting(en) voor noodgevallen worden vastgesteld op basis van een aangenomen isolatieverlies vanaf 1 % van het oppervlak.

4.2.1.13.10. Vacuümkleppen en veerbelaste kleppen moeten worden voorzien van beschermende voorzieningen tegen vlaminslag.Met de vermindering van de ontlastingscapaciteit door de bescherming tegen vlaminslag moet rekening worden gehouden.

4.2.1.13.11. Bedrijfsuitrusting zoals kleppen en uitwendige pijpsystemen moet zodanig zijn aangebracht dat er na het vullen van de transporttank geen stof in achterblijft.

4.2.1.13.12. Transporttanks kunnen ofwel geïsoleerd zijn, ofwel beschermd door middel van een zonneschild. Indien de SADT van de stof in de transporttank 55 °C of minder is, of de transporttank is gemaakt van aluminium, moet de transporttank volledig geïsoleerd zijn. Het buitenoppervlak moet wit of helder metaalkleurig zijn afgewerkt.

4.2.1.13.13. De vullingsgraad mag niet hoger zijn dan 90 % bij 15 °C.

4.2.1.13.14. De kenmerking zoals vereist in 6.7.2.20.2 moet het UN-nummer en de technische benaming omvatten, alsmede de toegelaten concentratie van de betrokken stof.

4.2.1.13.15. Organische peroxiden en zelfontledende stoffen die specifiek zijn opgenomen in transporttank-instructie T23 in 4.2.4.2.6 mogen in transporttanks worden vervoerd.

4.2.1.14. Aanvullende voorschriften die van toepassing zijn op het vervoer van stoffen van klasse 6.1 in transporttanks

(Gereserveerd)

4.2.1.15. Aanvullende voorschriften die van toepassing zijn op het vervoer van stoffen van klasse 7 in transporttanks

4.2.1.15.1. Transporttanks die worden gebruikt voor het vervoer van radioactieve stoffen mogen niet worden gebruikt voor het vervoer van andere goederen.

4.2.1.15.2. De vullingsgraad voor transporttanks mag niet hoger zijn dan 90 % of, in plaats daarvan, een andere waarde die is goedgekeurd door de bevoegde autoriteit.

4.2.1.16. Aanvullende voorschriften die van toepassing zijn op het vervoer van stoffen van klasse 8 in transporttanks

4.2.1.16.1. Drukontlastingsinrichtingen van transporttanks die worden gebruikt voor het vervoer van stoffen van klasse 8 moeten met tussenpozen van ten hoogste één jaar worden geïnspecteerd.

4.2.1.17. Aanvullende voorschriften die van toepassing zijn op het vervoer van stoffen van klasse 9 in transporttanks

(Gereserveerd)

4.2.2. Algemene voorschriften voor het gebruik van transporttanks voor het vervoer van niet sterk gekoelde, vloeibaar gemaakte gassen

4.2.2.1. Deze sectie verschaft algemene voorschriften die van toepassing zijn op het gebruik van transporttanks voor het vervoer van niet sterk gekoelde, vloeibaar gemaakte gassen.

4.2.2.2. Transporttanks moeten voldoen aan de voorschriften betreffende ontwerp, constructie, inspectie en beproeving die zijn aangegeven in 6.7.3. Niet sterk gekoelde, vloeibaar gemaakte gassen moeten worden vervoerd in transporttanks volgens transporttank-instructie T50, zoals beschreven in 4.2.4.2.6 en eventuele bijzondere bepalingen voor transporttanks toegekend aan specifieke niet sterk gekoelde, vloeibaar gemaakte gassen in kolom (11) van tabel A van Hoofdstuk 3.2 en beschreven in 4.2.4.3.

4.2.2.3. Tijdens vervoer moeten transporttanks voldoende worden beschermd tegen beschadiging van het reservoir en de bedrijfsuitrusting door stoten in zijdelingse richting en in langsrichting en door kantelen. Indien het reservoir en de bedrijfsuitrusting zo zijn geconstrueerd dat zij bestand zijn tegen stoten of kantelen, behoeft de transporttank niet op deze wijze beschermd te zijn. Voorbeelden van een dergelijke bescherming zijn vermeld in 6.7.3.13.5.

4.2.2.4. Bepaalde niet sterk gekoelde, vloeibaar gemaakte gassen zijn chemisch instabiel. Zij worden alleen ten vervoer toegelaten wanneer de noodzakelijke maatregelen zijn genomen om de gevaarlijke ontleding, transformatie of polymerisatie ervan tijdens vervoer te verhinderen. Hiertoe moet er in het bijzonder voor worden gezorgd dat transporttanks geen niet sterk gekoelde, vloeibaar gemaakte gassen bevatten die deze reacties kunnen bevorderen.

4.2.2.5. Tenzij de benaming van de te vervoeren gevaarlijke stoffen op de in 6.7.3.16.2 beschreven metalen plaat is aangegeven, moet een kopie van het in 6.7.3.14.1 genoemde certificaat op verzoek van een bevoegde autoriteit beschikbaar worden gesteld en zonder mankeren worden verschaft door de afzender, de geadresseerde of een vertegenwoordiger, al naar gelang aan de orde is.

4.2.2.6. Lege transporttanks die niet zijn gereinigd en niet gasvrij zijn, moeten aan dezelfde voorschriften voldoen als transporttanks die zijn gevuld met het voorgaande, niet sterk gekoelde, vloeibaar gemaakte gas.

4.2.2.7. Het vullen

4.2.2.7.1. Voorafgaande aan het vullen moet de afzender er voor zorgen dat de transporttank goedgekeurd is voor het te vervoeren, niet sterk gekoelde, vloeibaar gemaakte gas en dat de transporttank niet wordt gevuld met niet sterk gekoelde, vloeibaar gemaakte gassen die in contact met de materialen van de tank, de pakkingen, de bedrijfsuitrusting en de eventuele beschermende bekledingen gevaarlijk kunnen reageren onder vorming van gevaarlijke producten of onder aanzienlijke verzwakking van het materiaal. Tijdens het vullen moet de temperatuur van het niet sterk gekoelde, vloeibaar gemaakte gas binnen de grenswaarden van het ontwerptemperatuurbereik liggen.

4.2.2.7.2. De maximale massa van niet sterk gekoeld, vloeibaar gemaakt gas per liter inhoud van het reservoir (kg/l) mag niet meer zijn dan de dichtheid van het niet sterk gekoelde, vloeibaar gemaakte gas bij 50 °C vermenigvuldigd met 0,95. Verder mag het reservoir bij 60 °C niet vol met vloeistof zijn.

4.2.2.7.3. Transporttanks mogen niet boven hun grootste toelaatbare bruto massa en de voor elk te vervoeren gas genoemde grootste toelaatbare massa van de lading worden gevuld.

4.2.2.8. Transporttanks mogen niet voor vervoer worden aangeboden:

a) met zoveel vrije ruimte boven de stof dat schommelen van de stof in de transporttank waarschijnlijk een ontoelaatbare hydraulische kracht veroorzaakt;

b) wanneer zij lekken;

c) wanneer zij in zulk een mate beschadigd zijn dat de goede staat van de transporttank of zijn hef- of bevestigingsvoorzieningen kunnen zijn aangetast; en

d) tenzij de bedrijfsuitrusting is gecontroleerd en in goede bedrijfsklare staat is bevonden.

4.2.2.9. Lepelsleuven van transporttanks moeten zijn afgesloten wanneer de tank gevuld is. Deze bepaling is niet van toepassing op transporttanks die volgens 6.7.4.12.4 niet van middelen voor het afsluiten van de lepelsleuven behoeven te zijn voorzien.

4.2.3. Algemene voorschriften voor het gebruik van transporttanks voor het vervoer van sterk gekoelde, vloeibaar gemaakte gassen

4.2.3.1. Deze sectie verschaft algemene voorschriften die van toepassing zijn op het gebruik van transporttanks voor het vervoer van sterk gekoelde, vloeibaar gemaakte gassen.

4.2.3.2. Transporttanks moeten voldoen aan de voorschriften betreffende ontwerp, constructie, inspectie en beproeving die zijn aangegeven in 6.7.4. Sterk gekoelde, vloeibaar gemaakte gassen moeten worden vervoerd in transporttanks volgens transporttank-instructie T75, zoals beschreven in 4.2.4.2.6 en de bijzondere bepalingen voor transporttanks toegekend aan specifieke sterk gekoelde, vloeibare gassen in kolom (11) van tabel A van hoofdstuk 3.2 en beschreven in 4.2.4.3.

4.2.3.3. Tijdens vervoer moeten transporttanks voldoende worden beschermd tegen beschadiging van het reservoir en de bedrijfsuitrusting door stoten in zijdelingse richting en in langsrichting en door kantelen. Indien het reservoir en de bedrijfsuitrusting zo zijn geconstrueerd dat zij bestand zijn tegen stoten of kantelen, behoeven de transporttanks niet op deze wijze beschermd te zijn. Voorbeelden van een dergelijke bescherming worden gegeven in 6.7.4.12.5.

4.2.3.4. Tenzij de benaming van de te vervoeren gevaarlijke stof(fen) op de in 6.7.4.15.2 beschreven metalen plaat is aangegeven, moet een kopie van het in 6.7.4.13.1 genoemde certificaat op verzoek van een bevoegde autoriteit beschikbaar worden gesteld en zonder mankeren worden verschaft door de afzender, de geadresseerde of een vertegenwoordiger, al naar gelang aan de orde is.

4.2.3.5. Lege transporttanks die niet zijn gereinigd en niet gasvrij zijn, moeten aan dezelfde voorschriften voldoen als transporttanks die met de voorgaande stof zijn gevuld.

4.2.3.6. Het vullen

4.2.3.6.1. Voorafgaande aan het vullen moet de afzender er voor zorgen dat de transporttank goedgekeurd is voor het te vervoeren, sterk gekoelde, vloeibaar gemaakte gas en dat de transporttank niet wordt gevuld met sterk gekoelde, vloeibaar gemaakte gassen die in contact met de materialen van het reservoir, de pakkingen, de bedrijfsuitrusting en de eventuele beschermende bekledingen gevaarlijk kunnen reageren onder vorming van gevaarlijke producten of onder aanzienlijke verzwakking van het materiaal. Tijdens het vullen moet de temperatuur van het sterk gekoelde, vloeibaar gemaakte gas binnen de grenswaarden van het ontwerptemperatuurbereik liggen.

4.2.3.6.2. Bij het bepalen van de initiële vullingsgraad moet rekening worden gehouden met de noodzakelijke verblijftijd voor het bedoelde traject, met inbegrip van eventueel optredende vertragingen. De initiële vullingsgraad van de tank, behalve zoals voorzien in 4.2.3.6.3 en 4.2.3.6.4, moet zodanig zijn dat indien de inhoud, behalve helium, op een temperatuur gebracht zou worden waarbij de dampdruk gelijk is aan de hoogst toelaatbare bedrijfsdruk (MAWP), het door vloeistof ingenomen volume niet meer zou zijn dan 98 %.

4.2.3.6.3. Tanks bestemd voor het vervoer van helium mogen worden gevuld tot, maar niet boven de inlaatopening van de drukontlastingsinrichting.

4.2.3.6.4. Er kan een hogere initiële vullingsgraad worden toegestaan, mits goedgekeurd door de bevoegde autoriteit, wanneer de voorziene vervoersduur aanzienlijk korter is dan de verblijftijd.

4.2.3.7. Werkelijke verblijftijd

4.2.3.7.1. De werkelijke verblijftijd moet voor elk traject worden berekend volgens een procedure die door de bevoegde autoriteit wordt erkend, rekening houdende met:

a) de referentie-verblijftijd voor het te vervoeren sterk gekoelde, vloeibaar gemaakte gas (zie 6.7.4.2.8.1) (zoals aangegeven op de plaat die wordt genoemd in 6.7.4.15.1);

b) de werkelijke vuldichtheid;

c) de werkelijke vuldruk;

d) de laagste ingestelde druk van de drukbegrenzende voorziening(en).

4.2.3.7.2. De werkelijke verblijftijd moet op de transporttank zelf worden vermeld of op een metalen plaat die stevig op de transporttank is aangebracht, overeenkomstig 6.7.4.15.2.

4.2.3.8. Transporttanks mogen niet voor vervoer worden aangeboden:

a) met zoveel vrije ruimte boven de stof dat schommelen van de stof in de transporttank waarschijnlijk een ontoelaatbare hydraulische kracht veroorzaakt;

b) wanneer zij lekken;

c) wanneer zij in zulk een mate beschadigd zijn dat de goede staat van de transporttank of zijn hef- of bevestigingsvoorzieningen kunnen zijn aangetast; en

d) tenzij de bedrijfsuitrusting is gecontroleerd en in goede bedrijfsklare staat is bevonden.

e) tenzij de werkelijke verblijftijd voor het te vervoeren sterk gekoelde, vloeibaar gemaakt gas is vastgesteld volgens 4.2.3.7 en de transporttank wordt gemerkt volgens 6.7.4.15.2; en

f) tenzij de duur van het vervoer, rekening houdende met eventuele vertragingen die zouden kunnen optreden, niet meer bedraagt dan de werkelijke verblijftijd.

4.2.3.9. Lepelsleuven van transporttanks moeten zijn afgesloten wanneer de tank gevuld is. Deze bepaling is niet van toepassing op transporttanks die volgens 6.7.4.12.4, al naar gelang de situatie, niet van middelen voor het afsluiten van de lepelsleuven behoeven te zijn voorzien.

4.2.4. Instructies en bijzondere bepalingen voor transporttanks

4.2.4.1. Algemeen

4.2.4.1.1. Deze sectie omvat de instructies en bijzondere bepalingen voor transporttanks, die van toepassing zijn op gevaarlijke stoffen waarvan het vervoer in transporttanks is toegestaan. Elke transporttank-instructie wordt aangegeven met een alfanumerieke aanduiding (bijv. T1). Kolom (10) van tabel A van hoofdstuk 3.2 geeft de transporttank-instructie aan die gebruikt moet worden voor elke stof waarvan het vervoer in een transporttank is toegestaan. Als er in kolom (10) voor een specifieke gevaarlijke stof geen transporttank-instructie is aangegeven, dan is het vervoer van de stof in transporttanks niet toegestaan, tenzij goedgekeurd door een bevoegde autoriteit, zoals vermeld in 6.7.1.3. Bijzondere bepalingen voor transporttanks worden toegekend aan specifieke gevaarlijke stoffen in kolom (11) van tabel A van hoofdstuk 3.2. Elke bijzondere bepaling voor transporttanks wordt aangegeven met een alfanumerieke aanduiding (bijv. TP1). Een lijst van de bijzondere bepalingen voor transporttanks staat vermeld in 4.2.4.3.

4.2.4.2. Transporttank-instructies

4.2.4.2.1. Transporttank-instructies zijn van toepassing op gevaarlijke stoffen uit de klassen 2 t/m 9. Transporttank-instructies verschaffen specifieke informatie betreffende de voor specifieke stoffen geldende voorschriften voor transporttanks. Aan deze voorschriften moet worden voldaan naast de algemene voorschriften in dit hoofdstuk en hoofdstuk 6.7.

4.2.4.2.2. Voor stoffen uit klassen 3 t/m 9, vermelden de transporttank-instructies de van toepassing zijnde minimale beproevingsdruk, de minimale tankdikte (voor referentiestaal), voorschriften voor bodemopeningen en drukontlastingsinrichtingen. T23 geeft een lijst van zelfontledende stoffen van klasse 4.1 en organische peroxiden van klasse 5.2, waarvan het vervoer in transporttanks is toegestaan, naast de van toepassing zijnde controle- en kritieke temperaturen.

4.2.4.2.3. Niet sterk gekoelde, vloeibaar gemaakte gassen zijn ingedeeld bij transporttank-instructie T50. T50 geeft de hoogste toelaatbare bedrijfsdrukken, en de voorschriften voor de openingen beneden de vloeistofspiegel, de drukontlasting en de maximale vuldichtheid voor niet sterk gekoelde, vloeibaar gemaakte gassen waarvan het vervoer in transporttanks is toegestaan.

4.2.4.2.4. Sterk gekoelde, vloeibaar gemaakte gassen zijn ingedeeld bij transporttank-instructie T75.

4.2.4.2.5. Bepaling van de juiste transporttank-instructies

Wanneer er in kolom (10) voor een specifieke gevaarlijke stoffen-positie een specifieke transporttank-instructie wordt genoemd, mag ook gebruik gemaakt worden van andere transporttanks die hogere minimale beproevingsdrukken, grotere wanddikten, stringentere voorschriften voor bodemopeningen en drukontlastingsinrichtingen voorschrijven. De volgende richtlijnen zijn bedoeld voor het vaststellen van de transporttanks die gebruikt mogen worden voor het vervoer van bepaalde stoffen:

>RUIMTE VOOR DE TABEL>

4.2.4.2.6. Transporttank-instructies

>RUIMTE VOOR DE TABEL>

>RUIMTE VOOR DE TABEL>

>RUIMTE VOOR DE TABEL>

>RUIMTE VOOR DE TABEL>

4.2.4.3. Bijzondere bepalingen voor transporttanks

Bijzondere bepalingen voor transporttanks worden toegekend aan bepaalde stoffen om voorschriften aan te geven die moeten worden toegepast in aanvulling op of in plaats van die welke worden verschaft door de transporttank-instructies of de voorschriften in hoofdstuk 6.7. Bijzondere bepalingen voor transporttanks worden aangegeven met een alfanumerieke code beginnend met de letters "TP" ("tank provision") en worden toegekend aan specifieke stoffen in kolom (11) van tabel A van hoofdstuk 3.2. Er volgt nu een lijst van de bijzondere bepalingen voor transporttanks:

>RUIMTE VOOR DE TABEL>

HOOFDSTUK 4.3

Gebruik van vaste tanks (tankwagens), afneembare tanks, tankcontainers en wissellaadtanks met metalen reservoirs en batterijwagens en gascontainers met verscheidene elementen (MEGC's)

OPMERKING:

Voor transporttanks zie hoofdstuk 4.2; voor tankcontainers van vezelgewapende kunststof, zie hoofdstuk 4.4.

4.3.1. Toepassingsgebied

4.3.1.1. Voorschriften die de gehele breedte van de pagina innemen, zijn zowel van toepassing op reservoirwagens, afneembare tanks en batterijwagens, als op tankcontainers, wissellaadtanks en MEGC's. Voorschriften die zich in een enkele kolom bevinden, zijn alleen van toepassing op:

- reservoirwagens, afneembare tanks en batterijwagens (linker kolom);

- tankcontainers, wissellaadtanks en MEGC's (rechter kolom).

4.3.1.2. Deze voorschriften zijn van toepassing op:

>RUIMTE VOOR DE TABEL>

die worden gebruikt voor het vervoer van gasvormige, vloeibare, poedervormige of korrelvormige stoffen.

4.3.1.3. In sectie 4.3.2 zijn de voorschriften opgesomd, die van toepassing zijn op reservoirwagens, afneembare tanks, tankcontainers en wissellaadtanks, bestemd voor het vervoer van stoffen van alle klassen, en op batterijwagens en MEGC's, bestemd voor het vervoer van gassen van klasse 2. De secties 4.3.3 en 4.3.4 bevatten bijzondere bepalingen die een aanvulling vormen op of een afwijking inhouden van de voorschriften van sectie 4.3.2.

4.3.1.4. Voor voorschriften betreffende de constructie, uitrusting, toelating van het prototype, beproevingen en kenmerking, zie hoofdstuk 6.8.

4.3.1.5. Wat betreft de overgangsvoorschriften voor de toepassing van dit hoofdstuk, zie

>RUIMTE VOOR DE TABEL>

4.3.2. Voorschriften van toepassing op alle klassen

4.3.2.1. Gebruik

4.3.2.1.1. De stoffen van deze richtlijn mogen alleen in reservoirwagens, afneembare tanks, batterijwagens, tankcontainers, wissellaadtanks en MEGC's worden vervoerd, indien er in kolom (12) van tabel A in hoofdstuk 3.2 een tankcode overeenkomstig 4.3.3.1.1 of 4.3.4.1.1 is aangegeven.

4.3.2.1.2. Het vereiste type tank, batterijwagen en MEGC wordt in kolom (12) van tabel A in hoofdstuk 3.2 aangegeven in de vorm van een code. De aldaar opgegeven identificatiecodes bestaan uit letters of cijfers in een bepaalde volgorde. De verklaring van de vier delen van de code wordt gegeven in 4.3.3.1.1 (indien de te vervoeren stof tot klasse 2 behoort) en in 4.3.4.1.1 (indien de te vervoeren stof tot de klassen 3 t/m 9 behoort)(22)

4.3.2.1.3. Het volgens 4.3.2.1.2 vereiste type komt overeen met de minst stringente constructie-eisen die voor de betreffende gevaarlijke stof aanvaardbaar zijn, tenzij in dit hoofdstuk of in hoofdstuk 6.8 anders is bepaald. Het is mogelijk tanks te gebruiken, die overeenkomen met codes, die een hogere minimale berekeningsdruk, of stringentere voorschriften voor laad- of losopeningen of voor veiligheidskleppen/-inrichtingen voorschrijven (zie 4.3.3.1.1 voor klasse 2 en 4.3.4.1.1 voor de klassen 3 t/m 9).

4.3.2.1.4. Voor bepaalde stoffen zijn tanks, batterijwagens of MEGC's onderworpen aan aanvullende voorschriften, die als bijzondere bepalingen in kolom (13) van tabel A in hoofdstuk 3.2 zijn opgenomen.

4.3.2.1.5. Tanks, batterijwagens en MEGC's mogen slechts worden beladen met de gevaarlijke stoffen, voor het vervoer waarvan ze volgens 6.8.2.3.1 zijn toegelaten, en die in aanraking met de materialen van het reservoir, de pakkingen, de uitrusting, alsook de beschermende bekleding niet gevaarlijk kunnen reageren (zie "gevaarlijke reactie" in 1.2.1), gevaarlijke producten kunnen vormen of deze materialen merkbaar kunnen verzwakken(23).

4.3.2.1.6. Levensmiddelen mogen niet vervoerd worden in tanks die gebruikt worden voor gevaarlijke goederen, tenzij de noodzakelijke maatregelen zijn genomen ter voorkoming van enig gevaar voor de volksgezondheid.

4.3.2.2. Vullingsgraad

4.3.2.2.1. De volgende vullingsgraden mogen niet worden overschreden bij tanks, bestemd voor het vervoer van stoffen die bij normaal voorkomende temperaturen vloeibaar zijn:

a) voor brandbare stoffen zonder bijkomende gevaarseigenschappen (b.v. giftig, bijtend), in tanks, voorzien van ontluchtingsinrichtingen of van veiligheidskleppen (ook indien deze worden voorafgegaan door een breekplaat):

>REFERENTIE NAAR EEN GRAFIEK>

b) voor giftige of bijtende stoffen (al dan niet brandbaar), in tanks, voorzien van ontluchtingsinrichtingen of van veiligheidskleppen (ook indien deze worden voorafgegaan door een breekplaat):

>REFERENTIE NAAR EEN GRAFIEK>

c) voor brandbare stoffen en voor zwak giftige of zwak bijtende stoffen (al dan niet brandbaar), in hermetisch gesloten tanks zonder veiligheidsinrichting:

>REFERENTIE NAAR EEN GRAFIEK>

d) voor zeer giftige of giftige, sterk bijtende of bijtende stoffen (al dan niet brandbaar), in hermetisch gesloten tanks zonder veiligheidsinrichting:

>REFERENTIE NAAR EEN GRAFIEK>

4.3.2.2.2. In deze formules is aa de gemiddelde kubieke uitzettingscoëfficiënt van de vloeistof tussen 15 °C en 50 °C, d.w.z. bij een maximale temperatuursverandering van 35 °C.aa wordt volgens de volgende formule berekend:

>REFERENTIE NAAR EEN GRAFIEK>

waarin d15 en d50 de relatieve dichtheden van de vloeistof zijn bij respectievelijk 15 °C en 50 °C. tF is de gemiddelde temperatuur van de vloeistof tijdens het vullen.

4.3.2.2.3. Het bepaalde in 4.3.2.2.1 a) t/m d) hierboven is niet van toepassing op tanks waarvan de inhoud tijdens het vervoer door een verwarmingsinstallatie op een temperatuur van meer dan 50 °C wordt gehouden. In dit geval moet de vullingsgraad bij het begin van het vervoer zodanig zijn en moet de temperatuur op zodanige wijze geregeld worden, dat de tank tijdens het vervoer nooit voor meer dan 95 % is gevuld en de vultemperatuur niet wordt overschreden.

4.3.2.2.4.

>RUIMTE VOOR DE TABEL>

4.3.2.3. Bedrijf

4.3.2.3.1. De dikte van de wanden van het reservoir moet gedurende de gehele gebruiksduur van de tank groter zijn dan of gelijk zijn aan de minimum waarde, voorgeschreven in

>RUIMTE VOOR DE TABEL>

4.3.2.3.2.

>RUIMTE VOOR DE TABEL>

4.3.2.3.3. Bij het vullen en lossen van de tanks, batterijwagens en MEGC's moeten geschikte maatregelen worden genomen om te verhinderen dat gevaarlijke hoeveelheden gassen en dampen vrijkomen. De tanks, batterijwagens en MEGC's moeten zodanig gesloten zijn dat van de inhoud niets ongecontroleerd naar buiten kan treden. De openingen van tanks met onderlossing moeten zijn gesloten door middel van schroefdoppen, blindflenzen of andere even doelmatige voorzieningen. De dichtheid van de sluitingsinrichtingen van de tanks en van de batterijwagens en MEGC's moet door de vuller worden gecontroleerd na het vullen van de tank. Dit geldt in het bijzonder voor de afsluitinrichtingen aan de bovenzijde van de standpijp.

4.3.2.3.4. Indien meerdere afsluitinrichtingen achter elkaar zijn aangebracht, moet de inrichting die zich het dichtst bij de vervoerde stof bevindt, het eerst worden gesloten.

4.3.2.3.5. Tijdens het vervoer mogen zich aan de buitenzijde van de tanks geen gevaarlijke resten van de vervoerde stof bevinden.

4.3.2.3.6. Stoffen die op gevaarlijke wijze met elkaar kunnen reageren, mogen niet worden vervoerd in direct aan elkaar grenzende compartimenten van de tank.

Stoffen die gevaarlijk met elkaar kunnen reageren mogen in direct aan elkaar grenzende compartimenten van de tank worden vervoerd, indien deze compartimenten zijn gescheiden door een wand waarvan de dikte gelijk aan of groter is dan die van het reservoir. Zij mogen ook worden vervoerd in compartimenten van eenzelfde tank indien de beladen compartimenten zijn gescheiden door een lege ruimte of een leeg compartiment.

4.3.2.4. Lege, ongereinigde tanks, batterijwagens en MEGC's

OPMERKING:

Voor lege, ongereinigde tanks, batterijwagens en MEGC's kunnen de bijzondere bepalingen TU1, TU2, TU4, TU16 en TU35 van 4.3.5 van toepassing zijn.

4.3.2.4.1. Tijdens het vervoer mogen zich aan de buitenzijde van de tanks geen gevaarlijke resten van de vervoerde stof bevinden.

4.3.2.4.2. Lege, ongereinigde tanks, baterijwagens en MEGC's moeten, om ten vervoer te kunnen worden aangenomen, op dezelfde wijze gesloten zijn en dezelfde waarborgen inzake de dichtheid bieden als in gevulde toestand.

4.3.2.4.3. Indien lege, ongereinigde tanks, batterijwagens en MEGC's niet op dezelfde wijze zijn gesloten en niet in dezelfde mate dicht zijn als in beladen toestand en indien niet aan de voorschriften van deze richtlijn kan worden voldaan, moeten zij, met inachtneming van voldoende veiligheid naar de dichtstbijzijnde geschikte plaats worden vervoerd waar reiniging of reparatie kan plaatsvinden.

De veiligheid van het vervoer is voldoende indien geschikte maatregelen zijn genomen om een veiligheidsniveau te waarborgen, dat gelijkwaardig is aan het niveau gegarandeerd door de voorschriften van deze richtlijn en dat het ongecontroleerd vrijkomen van de gevaarlijke stoffen voorkomt.

4.3.2.4.4. Ongereinigde lege reservoirwagens, afneembare tanks, batterijwagens, tankcontainers, wissellaadtanks en MEGC's mogen na het verstrijken van de in 6.8.2.4.2 en 6.8.2.4.3 vastgestelde termijnen worden vervoerd, teneinde aan de beproeving te worden onderworpen.

4.3.3. Bijzondere bepalingen van toepassing op klasse 2

4.3.3.1. De codering en hiërarchie van tanks

4.3.3.1.1. De codering van tanks, batterijwagens en MEGC's

De vier delen van de in kolom (12) van tabel A in hoofdstuk 3.2 gegeven tankcodes hebben de volgende betekenis:

>RUIMTE VOOR DE TABEL>

OPMERKING 1:

De in kolom (13) van tabel A in hoofdstuk 3.2 voor bepaalde gassen aangegeven bijzondere bepaling TU17 betekent, dat het gas alleen in batterijwagens of MEGC's mag worden vervoerd.

OPMERKING 2:

De op de tank zelf of op een plaat aangegeven druk moet ten minste gelijk zijn aan de waarde "X" of die van de minimale berekeningsdruk.

4.3.3.1.2. Tankhiërarchie

>RUIMTE VOOR DE TABEL>

Het door

voorgestelde cijfer moet gelijk zijn aan of groter zijn dan het door * voorgestelde cijfer.

OPMERKING:

In deze hiërarchie wordt geen rekening gehouden met eventuele bijzondere bepalingen (zie 4.3.5 en 6.8.4) voor de verschillende posities.

4.3.3.2. Vulomstandigheden en beproevingsdrukken

4.3.3.2.1. Voor tanks, bestemd voor het vervoer van samengeperste gassen met een kritische temperatuur lager dan -50 °C, moet de beproevingsdruk ten minste het 1,5-voudige van de vuldruk bij 15 °C bedragen.

4.3.3.2.2. De beproevingsdruk voor tanks, bestemd voor het vervoer van:

- samengeperste gassen met een kritische temperatuur van -50 °C of hoger,

- vloeibaar gemaakte gassen met een kritische temperatuur lager dan 70 °C, en

- onder druk opgeloste gassen

moet zodanig zijn dat, indien de tank de hoogst toelaatbare massa van de vulling per liter inhoud bevat, de druk van de stof bij 55 °C, voor tanks met warmte-isolerende bescherming, of bij 65 °C, voor tanks zonder warmte-isolerende bescherming, de beproevingsdruk niet overschrijdt.

4.3.3.2.3. Voor tanks, bestemd voor het vervoer van vloeibaar gemaakte gassen met een kritische temperatuur van 70 °C of hoger, is de voorgeschreven beproevingsdruk:

a) indien de tank is voorzien van een warmte-isolerende bescherming, ten minste gelijk aan de dampdruk van de vloeistof bij 60 °C, verminderd met 0,1 MPa (1 bar), maar ten minste 1 MPa (10 bar);

b) indien de tank niet is voorzien van een warmte-isolerende bescherming, ten minste gelijk aan de dampdruk van de vloeistof bij 65 °C, verminderd met 0,1 MPa (1 bar), maar ten minste 1 MPa (10 bar).

De hoogst toelaatbare massa van de vulling per liter inhoud wordt als volgt berekend:

De hoogst toelaatbare massa van de vulling per liter inhoud = 0,95 x de dichtheid van de vloeistoffase bij 50 °C (in kg/l); bovendien mag de dampfase beneden 60 °C niet verdwijnen.

Indien de diameter van de tanks niet meer dan 1,5 meter bedraagt, moeten voor de beproevingsdruk en de hoogst toelaatbare massa van de vulling per liter inhoud de waarden volgens verpakkingsinstructie P200 in 4.1.4.1 worden toegepast.

4.3.3.2.4. Voor tanks, bestemd voor het vervoer van sterk gekoelde vloeibaar gemaakte gassen, moet de beproevingsdruk ten minste 1,3 x de op de tank aangegeven hoogste toegestane bedrijfsdruk zijn, maar ten minste 300 kPa (3 bar) (overdruk); voor tanks met een vacuümisolatie moet de beproevingsdruk gelijk zijn aan ten minste 1,3 x de met 100 kPa (1 bar) verhoogde waarde van de hoogst toegestane bedrijfsdruk.

4.3.3.2.5. Tabel van de gassen en gasmengsels, die in reservoirwagens, batterijwagens, wagens met afneembare tanks, tankcontainers en MEGC's mogen worden vervoerd, waarin de minimale beproevingsdruk voor de tanks, en, indien van toepassing, de hoogst toelaatbare massa van de vulling per liter inhoud is aangegeven.

Voor gassen en gasmengsels, die onder een n.e.g.-positie zijn ingedeeld, moeten de waarden voor de beproevingsdruk en de hoogst toelaatbare massa van de vulling per liter inhoud worden vastgelegd door de deskundige, erkend door de bevoegde autoriteit.

Indien tanks, bestemd voor het vervoer van samengeperste of vloeibaar gemaakte gassen met een kritische temperatuur van ten minste - 50 °C maar lager dan 70 °C, zijn onderworpen aan een beproevingsdruk lager dan die, welke in de tabel staat aangegeven, en de tanks zijn voorzien van een warmte-isolerende bescherming, kan de door de bevoegde autoriteit erkende deskundige een lagere hoogst toelaatbare massa voorschrijven, onder voorwaarde dat de druk van de stof in de tank bij 55 °C de op de tank ingeslagen beproevingsdruk niet overschrijdt.

>RUIMTE VOOR DE TABEL>

4.3.3.3. Bedrijf

4.3.3.3.1. Indien tanks, batterijwagens of MEGC's voor verschillende gassen zijn toegelaten, moet een wijziging van het gebruik daarvan de handelingen lossen, reinigen, en ontgassen omvatten in de mate, vereist voor het veilig functioneren.

4.3.3.3.2. Bij het ten vervoer aanbieden van tanks, batterijwagens of MEGC's mogen uitsluitend de aanduidingen volgens 6.8.3.5.6 die betrekking hebben op het gas, dat op dat ogenblik is geladen of dat tevoren is gelost, zichtbaar zijn; alle aanduidingen die betrekking hebben op andere gassen, moeten worden afgedekt (zie UIC-fiche 573 OR).

4.3.3.3.3. De elementen van een batterijwagen of MEGC mogen slechts één en hetzelfde gas bevatten.

4.3.3.4.

>RUIMTE VOOR DE TABEL>

4.3.3.4.1.

>RUIMTE VOOR DE TABEL>

4.3.3.4.2.

>RUIMTE VOOR DE TABEL>

4.3.3.4.3.

>RUIMTE VOOR DE TABEL>

4.3.4. Voorschriften, van toepassing op de klassen 3 t/m 9

4.3.4.1. Codering, gerationaliseerde benadering en tankhiërarchie

4.3.4.1.1. Codering van tanks

De vier delen van de in kolom (12) van tabel A in hoofdstuk 3.2 gegeven codes (tankcodes) hebben de volgende betekenis:

>RUIMTE VOOR DE TABEL>

4.3.4.1.2. Gerationaliseerde benadering voor toekenning van RID-tankcodes aan groepen van stoffen en tankhiërarchie.

OPMERKING:

Bepaalde stoffen en groepen van stoffen zijn in deze gerationaliseerde benadering niet opgenomen, zie 4.3.4.1.3

>RUIMTE VOOR DE TABEL>

OPMERKING:

In deze hiërarchie is geen rekening gehouden met eventuele bijzondere bepalingen voor de verschillende posities (zie 4.3.5 en 6.8.4).

4.3.4.1.3. De volgende stoffen en groepen van stoffen, waarbij in kolom (12) van tabel A in hoofdstuk 3.2 een (+) is aangegeven, zijn onderworpen aan bijzondere voorschriften. In dit geval is het afwisselend gebruik van de tanks voor andere stoffen en groepen stoffen niet toegestaan en is de hiërarchie van 4.3.4.1.2 niet van toepassing (zie ook 6.8.4). De voorschriften voor deze tanks worden weergegeven door middel van de volgende tankcodes, aangevuld met de desbetreffende bijzondere bepalingen, aangegeven in kolom (13) van tabel A in hoofdstuk 3.2

a) Klasse 4.1:

UN 2448 zwavel, gesmolten: tankcode LGBV

b) Klasse 4.2:

UN 1381 fosfor, wit of geel, droog, onder water of in oplossing; UN 2447 fosfor, wit of geel, gesmolten: tankcode L10DH

c) Klasse 4.3:

UN 1389 amalgaam van alkalimetalen, UN 1391 dispersie van alkalimetalen of dispersie van aardalkalimetalen, UN 1392 amalgaam van aardalkalimetalen, UN 1415 lithium, UN 1420 metallische legeringen van kalium, UN 1421 legering van alkalimetalen, vloeibaar, n.e.g, UN 1422 legeringen van kalium en natrium, UN 1428 natrium en UN 2257 kalium: tankcode L10BN;

UN 1407 cesium en UN 1423 rubidium: tankcode L10CH

d) Klasse 5.1:

UN 1873 perchloorzuur, oplossing in water met meer dan 50 massa- % doch ten hoogste 72 massa- % zuur: tankcode L4DN,

UN 2015 waterstofperoxide, oplossing in water, gestabiliseerd, met meer dan 70 % waterstofperoxide: tankcode L4DV

UN 2015 waterstofperoxide, oplossing in water, gestabiliseerd, met meer dan 60 % doch ten hoogste 70 % waterstofperoxide: tankcode L4BV

UN 2014 waterstofperoxide, oplossing in water, met ten minste 20 % doch ten hoogste 60 % waterstofperoxide en UN 3149 waterstofperoxide en peroxyazijnzuur, mengsel, gestabiliseerd: tankcode L4BV

e) Klasse 5.2:

UN 3109 organisch peroxide, type F, vloeibaar: tankcode L4BN

UN 3110 organisch peroxide, type F, vast: tankcode S4AN

f) Klasse 6.1:

UN 1613 cyaanwaterstof, oplossing in water en UN 3294 cyaanwaterstof, oplossing in alcohol: tankcode L15DH

g) Klasse 7:

alle stoffen: speciale tanks;

Minimumeisen voor vloeistoffen: tankcode L2,65CN; voor vaste stoffen: tankcode S2,65AN

Afwijkend van de algemene voorschriften van deze paragraaf mogen tanks die voor radioactieve stoffen zijn gebruikt, ook voor het vervoer van andere goederen worden gebruikt, onder voorwaarde dat aan de voorschriften van 5.1.3.2 is voldaan.

h) Klasse 8:

UN 1052 fluorwaterstof, watervrij en UN 1790 fluorwaterstofzuur met meer dan 85 % fluorwaterstof: tankcode L21DH

UN 1744 broom of UN 1744 broom, oplossing: tankcode L21DH

UN 1791 hypochloriet, oplossing, en UN 1908 chloriet, oplossing: tankcode L4BV

4.3.4.2. Algemene voorschriften

4.3.4.2.1. Indien warme stoffen zijn geladen, mag de temperatuur van het buitenoppervlak van de tank of van de warmte-isolatie tijdens het vervoer 70 °C niet overschrijden.

4.3.4.2.2.

>RUIMTE VOOR DE TABEL>

4.3.4.2.3.

>RUIMTE VOOR DE TABEL>

4.3.5. Bijzondere bepalingen

De volgende bijzondere bepalingen zijn van toepassing, indien deze bij een positie in kolom (13) van tabel A in hoofdstuk 3.2 zijn aangegeven:

>RUIMTE VOOR DE TABEL>

HOOFDSTUK 4.4

Gebruik van tankcontainers van vezelgewapende kunststof

OPMERKING:

Voor transporttanks zie hoofdstuk 4.2; voor reservoirwagens, afneembare tanks, tankcontainers en wissellaadtanks met metalen reservoirs en batterijwagens en gascontainers met verscheidene elementen (MEGC's), zie hoofdstuk 4.3.

4.4.1. Algemeen

Het vervoer van gevaarlijke stoffen in tankcontainers, waarvan de reservoirs zijn vervaardigd van vezelgewapende kunststof, is slechts toegestaan wanneer aan de volgende voorwaarden wordt voldaan:

a) De stof is ingedeeld in klasse 3, 5.1, 6.1, 6.2, 8 of 9;

b) De maximale dampdruk (absolute druk) bij 50 °C van de stof bedraagt niet meer dan 110 kPa (1,1 bar);

c) Het vervoer van de stof in metalen tanks wordt toegestaan volgens 4.3.2.1.1;

d) De berekeningsdruk voor deze stof, die in deel 2 van de in kolom (12) van tabel A in hoofdstuk 3.2 aangegeven tankcode is vastgelegd, bedraagt niet meer dan 4 bar (zie ook 4.3.4.1.1) en,

e) De tankcontainer voldoet aan de voorschriften van hoofdstuk 6.9 die op het vervoer van de stof van toepassing zijn.

4.4.2. Bedrijf

4.4.2.1. De voorschriften van 4.3.2.1.5 t/m 4.3.2.2.4, 4.3.2.3.3 t/m 4.3.2.3.6, 4.3.2.4.1, 4.3.2.4.2 en 4.3.4.2 zijn van toepassing.

4.4.2.2. De temperatuur van de vervoerde stof mag bij het vullen niet meer bedragen dan de maximale bedrijfstemperatuur, aangegeven op de tankplaat, waarnaar wordt verwezen in 6.9.6.

4.4.2.3. De in kolom (13) van tabel A in hoofdstuk 3.2 aangegeven bijzondere bepalingen (TU) van 4.3.5 zijn, voor zover van toepassing op het vervoer in metalen tanks, ook van toepassing.

Deel 5

PROCEDURES VOOR DE VERZENDING

HOOFDSTUK 5.1

Algemene voorschriften

5.1.1. Toepassingsgebied en algemene voorschriften

Dit deel bevat voorschriften voor de verzending van gevaarlijke goederen met betrekking tot de kenmerking, de etikettering en documentatie, en, waar van toepassing, goedkeuring van de verzending en voorafgaande kennisgeving.

5.1.2. Het gebruik van oververpakkingen

5.1.2.1. Een oververpakking moet voor alle gevaarlijke goederen, die in de oververpakking aanwezig zijn, van kenmerking en etiketten zijn voorzien, zoals in hoofdstuk 5.2 voor colli is voorgeschreven, tenzij de kenmerking en etiketten, die betrekking hebben op alle gevaarlijke goederen, die zich in de oververpakking bevinden, zichtbaar zijn. Indien voor verschillende colli hetzelfde etiket is voorgeschreven, moet het slechts eenmaal worden aangebracht.

5.1.2.2. Elk collo met gevaarlijke goederen dat zich bevindt in een oververpakking moet voldoen aan alle van toepassing zijnde voorschriften van deze richtlijn. De beoogde functie van elke verpakking mag door de oververpakking niet worden aangetast.

5.1.2.3. De samenladingsverboden zijn ook op deze oververpakkingen van toepassing.

5.1.3. Ongereinigde, lege verpakkingen (met inbegrip van IBC's en grote verpakkingen), lege tanks, lege wagens en containers voor vervoer als los gestort goed

5.1.3.1. Ongereinigde, niet ontgaste en niet gedecontamineerde, lege verpakkingen (met inbegrip van IBC's en grote verpakkingen), lege tanks (met inbegrip van reservoirwagens, batterijwagens, afneembare tanks, transporttanks, tankcontainers en MEGC's), alsmede lege wagens en containers voor vervoer als los gestort goed, die gevaarlijke goederen van de verschillende klassen, met uitzondering van klasse 7, hebben bevat, moeten van dezelfde kenmerking en etiketten of grote etiketten zijn voorzien als in gevulde toestand.

OPMERKING:

Zie hoofdstuk 5.4 voor de documentatie

5.1.3.2. Tanks en IBC's, die voor het vervoer van radioactieve stoffen worden gebruikt, mogen niet voor de opslag of het vervoer van andere goederen worden gebruikt, tenzij zij zijn gedecontamineerd tot onder het niveau van 0,4 Bq/cm2 voor bèta- en gammastralers, alsmede voor alfastralers van geringe toxiciteit en 0,04 Bq/cm2 voor alle andere alfastralers.

5.1.4. Gezamenlijke verpakking

Indien twee of meer gevaarlijke goederen gezamenlijk in dezelfde buitenverpakking zijn verpakt, moet het collo van de etiketten en kenmerking zijn voorzien, die voorgeschreven zijn voor alle goederen. Indien voor verschillende goederen hetzelfde etiket wordt vereist, moet het slechts eenmaal worden aangebracht.

5.1.5. Algemene voorschriften voor klasse 7

5.1.5.1. Bepalingen voorafgaand aan de verzending

5.1.5.1.1. Bepalingen voorafgaand aan de eerste verzending van een collo

Voorafgaand aan de eerste verzending van enig collo, dient aan de volgende voorwaarden voldaan te zijn:

a) Indien de berekeningsdruk in de borghouder hoger is dan 35 kPa (0,35 bar) (overdruk), moet zijn gecontroleerd of de borghouder van het collo voldoet aan de goedgekeurde ontwerpvoorschriften betreffende het vermogen van de borghouder om de ongeschonden staat onder druk te handhaven.

b) Bij ieder collo van type B (U), type B (M) en type C en ieder collo dat splijtbare stoffen bevat, moet zijn gecontroleerd of de doelmatigheid van de afscherming en van de borghouder en, zo nodig, van de warmteoverdrachtskenmerken, binnen de grenswaarden liggen, die op het goedgekeurde model van toepassing zijn of daarvoor zijn vastgesteld.

c) Bij colli die splijtbare stoffen bevatten en waarin uitdrukkelijk neutronenvergiften als bestanddeel van het collo zijn ingesloten om aan de bepalingen van 6.4.11.1 te voldoen, moeten beproevingen zijn uitgevoerd om de aanwezigheid en de verdeling van deze neutronenvergiften te bevestigen.

5.1.5.1.2. Bepalingen voorafgaand aan elke verzending van een collo

Voorafgaand aan elke verzending van een collo dient aan de volgende voorwaarden voldaan te zijn:

a) Voor elk collo dient te worden vastgesteld dat alle bepalingen in de desbetreffende voorschriften van deze richtlijn zijn nageleefd.

b) Er moet zijn gecontroleerd of de hijsinrichtingen, die niet aan de bepalingen van 6.4.2.2 voldoen, zijn verwijderd, of op andere wijze voor het hijsen van het collo onbruikbaar zijn gemaakt, overeenkomstig 6.4.2.3.

c) Bij ieder collo van type B(U), type B(M) en type C en bij ieder collo dat splijtbare stoffen bevat, moet zijn gecontroleerd of alle in de certificaten van goedkeuring genoemde bepalingen, die van toepassing zijn, in acht zijn genomen.

d) Colli van type B(U), type B(M) en type C moeten zijn bewaard totdat de evenwichtstoestand voldoende is benaderd, om aan te tonen dat deze overeenkomt met de voor de verzending geldende voorwaarden van temperatuur en druk, tenzij ontheffing van deze bepalingen is verleend door een unilaterale toestemming.

e) Bij ieder collo van type B(U), type B(M) en type C moet door onderzoek of geschikte beproevingen zijn gecontroleerd of alle sluitingen, afsluiters of andere openingen van de borghouder, waardoor de radioactieve inhoud zou kunnen ontsnappen, behoorlijk zijn gesloten en eventueel verzegeld op dezelfde wijze als tijdens de beproeving van het voldoen aan de bepalingen van 6.4.8.7.

f) Voor elke radioactieve stof in speciale toestand dient te zijn aangetoond dat aan alle voorwaarden die zijn gespecificeerd in het certificaat van goedkeuring voor stoffen in speciale vorm en in de desbetreffende voorschriften van deze richtlijn, is voldaan.

g) Voor colli die splijtbare stoffen bevatten, moeten de meting, gespecificeerd in 6.4.11.4 b), en de beproevingen voor de controle van de afsluiting van elk collo, zoals gespecificeerd in 6.4.11.7, voorzover van toepassing, zijn uitgevoerd.

h) Voor elke gering verspreidbare radioactieve stof moet zijn vastgesteld dat aan alle voorwaarden die zijn gespecificeerd in het goedkeuringscertificaat en in de desbetreffende voorschriften van deze richtlijn is voldaan.

5.1.5.2. Goedkeuring voor de verzending en kennisgeving

5.1.5.2.1. Algemeen

In aanvulling op de goedkeuring van het model van het collo, omschreven in hoofdstuk 6.4, is multilaterale goedkeuring voor verzending eveneens vereist onder bepaalde omstandigheden (5.1.5.2.2 en 5.1.5.2.3). In sommige omstandigheden is het eveneens noodzakelijk de bevoegde autoriteiten in kennis te stellen van een verzending (5.1.5.2.4).

5.1.5.2.2. Goedkeuring voor de verzending

Multilaterale goedkeuring is vereist voor:

a) de verzending van colli van type B(M) die niet voldoen aan de bepalingen van 6.4.7.5 of die speciaal zijn ontworpen voor de mogelijkheid van intermitterende druknivellering;

b) de verzending van colli van type B(M) met radioactieve stoffen, waarvan de activiteit hoger is dan 3000 A1 of 3000 A2, al naar gelang, of 1000 TBq indien deze waarde lager is;

c) de verzending van colli die splijtbare stoffen bevatten, indien de som van de criticaliteits-veiligheidsindices van de colli 50 overschrijdt;

Een bevoegde autoriteit kan het vervoer naar of over haar grondgebied zonder vergunning toestaan op grond van een bijzondere bepaling in de goedkeuring van het model (zie 5.1.5.3.1).

5.1.5.2.3. Goedkeuring van een verzending op grond van een speciale regeling

Door de bevoegde autoriteit kunnen bepalingen worden goedgekeurd waaronder een zending, die niet voldoet aan alle van toepassing zijnde voorschriften van deze richtlijn, ingevolge een speciale regeling wordt vervoerd (zie 1.7.4).

5.1.5.2.4. Kennisgevingen

Kennisgeving aan de bevoegde autoriteiten is in de volgende gevallen vereist:

a) Voorafgaand aan de eerste verzending van een collo waarvoor goedkeuring door de bevoegde autoriteit vereist is, moet de afzender ervoor zorgen dat kopieën van elk certificaat, dat betrekking heeft op het model van het collo, ingediend zijn bij de bevoegde autoriteit van elk land, waardoor of waarbinnen de zending moet worden vervoerd. De afzender hoeft bevestiging van ontvangst door de bevoegd e autoriteit niet af te wachten en de bevoegde autoriteit is niet verplicht om een dergelijke bevestiging van ontvangst van het certificaat te verstrekken;

b) Voor elk van de volgende soorten verzendingen:

i) colli van type C die radioactieve stoffen bevatten met een activiteit hoger dan de laagste van de volgende waarden: 3000 A1 of 3000 A2, al naar gelang, of 1000 TBq;

ii) colli van type B(U) colli die radioactieve stoffen bevatten met een activiteit hoger dan de laagste van de volgende waarden: 3000 A1 of 3000 A2, al naar gelang, of 1000 TBq;

iii) colli van type B(M);

iv) verzending op grond van een speciale regeling,

dient de afzender aan de bevoegde autoriteit van elk land waardoor of waarbinnen de zending wordt vervoerd, een kennisgeving te zenden. Deze kennisgeving moet in bezit te zijn van elke bevoegde autoriteit voorafgaand aan het begin van de verzending, en bij voorkeur ten minste 7 dagen van te voren;

c) De afzender is niet verplicht een afzonderlijke kennisgeving te verzenden indien de vereiste informatie is vermeld in de aanvraag voor goedkeuring van de verzending;

d) De kennisgeving van verzending moet te omvatten:

i) voldoende informatie om het collo of de colli te kunnen identificeren, in het bijzonder de nummers en de kentekens van de bijbehorende certificaten;

ii) informatie over de werkelijke datum van verzending, de verwachte datum van aankomst en de te volgen route;

iii) de naam (namen) van de radioactieve stof (fen) of de nuclide(n);

iv) beschrijvingen van de fysische en chemische toestand van de radioactieve stoffen, of de vermelding dat het een radioactieve stof in speciale toestand of een gering verspreidbare radioactieve stof betreft; en

v) de hoogste activiteit van de radioactieve inhoud gedurende het vervoer, uitgedrukt in Becquerel (Bq) met een bijbehorend SI-voorvoegsel (zie 1.2.2.1). Voor splijtbare stoffen mag in plaats van de activiteit de totale massa splijtbare stof, in grammen (g) of in een veelvoud daarvan, worden aangegeven.

5.1.5.3. Certificaten, uitgegeven door de bevoegde autoriteit

5.1.5.3.1. Certificaten, die worden uitgegeven door de bevoegde autoriteit, zijn vereist voor:

a) modellen van

i) radioactieve stoffen in speciale toestand;

ii) gering verspreidbare radioactieve stof;

iii) colli die 0,1 kg of meer uraniumhexafluoride bevatten;

iv) alle colli die splijtbare stoffen bevatten, behalve de uitzonderingen in 6.4.11.2;

v) colli van type B(U) en colli van type B(M);

vi) colli van type C;

b) speciale regelingen;

c) bepaalde zendingen (zie 5.1.5.2.2).

De certificaten moeten bevestigen dat aan de van toepassing zijnde voorschriften is voldaan; bij de goedkeuringen van het model wordt in het certificaat een identificatiekenmerk aan het model toegekend.

De goedkeuringscertificaten van het model van het collo en voor de verzending kunnen worden gecombineerd tot een enkel certificaat.

Certificaten en aanvragen voor dergelijke certificaten moeten voldoen aan de voorschriften in 6.4.23.

5.1.5.3.2. De afzender moet in bezit zijn van een kopie van elk van de van toepassing zijnde certificaten, de afzender moet eveneens een kopie hebben van de aanwijzingen voor het sluiten van het collo en alle voorbereidingen voor de verzending alvorens de verzending volgens de bepalingen van de certificaten plaatsvindt.

5.1.5.3.3. Voor modellen van colli waarvoor een door een bevoegde autoriteit uitgegeven certificaat niet vereist is, moet de afzender desgevraagd schriftelijke bewijzen aan de desbetreffende bevoegde autoriteit kunnen overleggen dat voldaan is aan alle van toepassing zijnde voorschriften voor het model van het collo.

5.1.5.4. Samenvatting van voorschriften inzake goedkeuring en voorafgaande kennisgeving

OPMERKING 1:

De afzender moet vóór de eerste verzending van een collo, waarvoor goedkeuring van het model door de bevoegde autoriteit vereist is, controleren of dat een afschrift van het goedkeuringscertificaat voor dat model is toegezonden aan de bevoegde autoriteit van alle bij het vervoer betrokken landen [zie 5.1.5.2.4 a)].

OPMERKING 2:

Kennisgeving is vereist indien de inhoud de 3 × 103 A1, of 3 × 103 A2, of 1000 TBq overschrijdt [zie 5.1.5.2.4 b)].

OPMERKING 3:

Multilaterale goedkeuring voor de verzending is vereist indien de inhoud 3 × 103 A1, of 3 × 103 A2, of 1000 TBq overschrijdt, of indien gecontroleerde intermitterende druknivellering is toegestaan (zie 5.1.5.2)

OPMERKING 4:

Zie de voorschriften inzake goedkeuring en voorafgaande kennisgeving voor het collo gebruikt om deze stof te vervoeren.

>RUIMTE VOOR DE TABEL>

HOOFDSTUK 5.2

Kenmerking en etikettering

5.2.1. Kenmerking van colli

OPMERKING:

Voor kenmerking die betrekking heeft op de constructie, de beproeving en de toelating van verpakkingen, grote verpakkingen, gashouders en IBC's, zie deel 6.

5.2.1.1. Tenzij in deze richtlijn anders is bepaald, moet het UN-nummer dat met de gevaarlijke goederen in het collo overeenkomt, voorafgegaan door de letters "UN" duidelijk en duurzaam op elk collo zijn aangegeven. In geval van onverpakte voorwerpen moet kenmerking zijn aangebracht op het voorwerp, op de slede of op de inrichting voor de hantering, de opslag of de lancering.

5.2.1.2. Alle kenmerken, vereist volgens dit hoofdstuk:

a) moeten goed zichtbaar en leesbaar zijn;

b) moeten bestand zijn tegen alle weersomstandigheden zonder een wezenlijke vermindering van doeltreffendheid.

5.2.1.3. Bergingsverpakkingen moeten bovendien zijn voorzien van het opschrift "BERGING".

5.2.1.4. IBC's met een inhoud van meer dan 450 liter moeten op twee tegenover elkaar gelegen zijden van kenmerking zijn voorzien.

5.2.1.5. Aanvullende voorschriften voor goederen van klasse 1

Colli met goederen van klasse 1 moeten bovendien zijn voorzien van de juiste vervoersnaam, vastgesteld overeenkomstig 3.1.2. Het opschrift moet duidelijk leesbaar en onuitwisbaar zijn gesteld in een officiële taal van het land van herkomst en, indien die taal niet het Frans, Duits, Italiaans of Engels is, bovendien in het Frans, Duits, Italiaans of Engels, tenzij internationale tarieven of overeenkomsten tussen de spoorwegen anders bepalen.

In geval van militaire zendingen in de zin van sectie 1.5.2, die als wagenlading of gesloten lading vervoerd worden, mogen de colli in plaats van de juiste vervoersnaam voorzien zijn van de door de bevoegde militaire autoriteit voorgeschreven benamingen.

5.2.1.6. Aanvullende voorschriften voor gassen van klasse 2

Op hervulbare houders moeten duidelijk leesbaar en duurzaam de volgende opschriften zijn aangebracht:

a) het UN-nummer en de juiste vervoersnaam van het gas of het gasmengsel, vastgesteld overeenkomstig 3.1.2.

Bij gassen, die onder een n.e.g.-positie zijn ingedeeld, moet in aanvulling op het UN-nummer slechts de technische benaming(24) van het gas zijn aangegeven.

Bij gasmengsels behoeven niet meer dan twee componenten die het meest bepalend zijn voor de gevaren, te zijn aangegeven;

b) voor samengeperste gassen, die op massa worden gevuld en bij vloeibaar gemaakte gassen: hetzij de maximale vulmassa en de eigen massa van de houder met uitrustingsdelen, die op het tijdstip van het vullen zijn aangebracht, hetzij de bruto massa;

c) de datum (jaar) van het volgende periodieke onderzoek.

Deze merktekens mogen ofwel zijn ingeslagen,dan wel op een duurzaam opschriftplaatje of etiket, dat aan de houder is bevestigd, zijn aangegeven, ofwel door middel van een hechtend en duidelijk zichtbaar opschrift, zoals bijvoorbeeld door middel van verf of een gelijkwaardig proces, zijn aangebracht.

OPMERKING

1: Zie ook 6.2.1.7.1.

OPMERKING

2: Voor niet hervulbare houders, zie 6.2.1.7.2.

5.2.1.7. Bijzondere voorschriften voor de kenmerking van radioactieve stoffen van klasse 7

5.2.1.7.1. Elk collo moet op de buitenkant van de verpakking leesbaar en duurzaam gemerkt zijn met een identificatie van de afzender of de geadresseerde, of van beiden.

5.2.1.7.2. Bij elk collo, anders dan vrijgestelde colli, moet het UN-nummer voorafgegaan door de letters "UN", en de juiste vervoersnaam leesbaar en duurzaam op de buitenkant van de verpakking aangebracht zijn. In het geval van vrijgestelde colli is alleen het UN-nummer, voorafgegaan door de letters "UN", vereist.

5.2.1.7.3. Elke collo met een bruto massa van meer dan 50 kg moet op de buitenzijde van de verpakking leesbaar en duurzaam van de aanduiding van de toegestane bruto massa zijn voorzien.

5.2.1.7.4. Elk collo dat overeenkomt met:

a) een model van industrieel collo van type 1, industrieel collo van type 2 of industrieel collo van type 3, moet op de buitenkant van de verpakking leesbaar en duurzaam voorzien zijn van de aanduiding "TYPE IP-1", "TYPE IP-2" of "TYPE IP-3", al naar gelang;

b) een model van collo van type A, moet op de buitenkant van de verpakking leesbaar en duurzaam voorzien zijn van de aanduiding "TYPE A";

c) een model van industrieel collo van type 2, industrieel collo van type 3 of collo van type A, moet op de buitenkant van de verpakking leesbaar en duurzaam voorzien zijn van de aanduiding van de internationale voertuigregistratiecode (VRI Code)(25) van het land van herkomst van het model en van de naam van de fabrikanten of een andere identificatie van de verpakking, vastgelegd door de bevoegde autoriteit.

5.2.1.7.5. Elk collo dat overeenkomt met een model dat is goedgekeurd door de bevoegde autoriteit, moet op de buitenkant van de verpakking leesbaar en duurzaam voorzien zijn van:

a) het kenmerk dat door de bevoegde autoriteit aan het model is toegekend;

b) een serienummer ter identificatie van elke verpakking die met het model overeenkomt;

c) de aanduiding "TYPE B(U)" of "TYPE B(M)", in geval van modellen van colli van type B(U) of type B(M); en

d) de aanduiding "TYPE C", in geval van modellen van colli van type C.

5.2.1.7.6. Elk collo overeenkomstig het model van het collo van type B(U), type B(M) of type C, moet op het buitenoppervlak van de buitenste vuur- en waterbestendige omhulling zijn voorzien van het hieronder afgebeelde klaverbladsymbool, op duidelijke wijze aangebracht, door inpersen of inslaan of op een andere vuur- en waterbestendige wijze.

Klaverbladsymbool. De verhoudingen zijn gebaseerd op een centrale cirkel met een straal X.

De minimaal toegestane afmeting van X bedraagt 4 mm.

>PIC FILE= "L_2004121NL.066901.TIF">

5.2.1.7.7. Indien stoffen van LSA-I of voorwerpen van SCO-I zich bevinden in houders of in verpakkingmaterialen en onder exclusief gebruik worden vervoerd, overeenkomstig 4.1.9.2.3, mag het buitenoppervlak van deze houders of verpakkingsmaterialen voorzien zijn van het opschrift "RADIOACTIEF LSA-I" respectievelijk "RADIOACTIEF SCO-I".

5.2.2. De etikettering van colli

OPMERKING:

Ten aanzien van de etikettering worden kleine containers beschouwd als colli.

5.2.2.1. Etiketteringsvoorschriften

5.2.2.1.1. Voor elk voorwerp of elke stof, genoemd in tabel A van hoofdstuk 3.2, moeten de in kolom (5) aangegeven etiketten zijn aangebracht, tenzij door een bijzondere bepaling in kolom (6) anders wordt bepaald.

5.2.2.1.2. In plaats van etiketten mogen onuitwisbare gevaarssymbolen worden aangebracht, die nauwkeurig met de voorgeschreven modellen overeenkomen.

5.2.2.1.3.-5.2.2.1.5. (Gereserveerd)

5.2.2.1.6. Alle gevaarsetiketten moeten:

a) zijn aangebracht op hetzelfde oppervlak van het collo, voorzover de afmetingen van het collo dit toelaten; voor colli van klasse 1 en 7 moeten zij dichtbij de kenmerking, die de juiste vervoersnaam aangeeft, worden aangebracht;

b) zo op het collo zijn aangebracht, dat zij niet wordt bedekt of slecht zichtbaar zijn door onderdelen van de verpakking of andere etiketten of kenmerken; en

c) naast elkaar zijn aangebracht, indien meer dan één etiket wordt vereist.

Indien een collo zo'n grillige vorm of kleine omvang heeft dat een etiket niet op bevredigende wijze kan worden aangebracht, mag het etiket door middel van een koord of een ander geschikt middel aan het collo worden bevestigd.

5.2.2.1.7. IBC's met een inhoud van meer dan 450 liter moeten op twee tegenover elkaar gelegen zijden van etiketten zijn voorzien.

5.2.2.1.8. Bijzondere voorschriften voor de etikettering van colli met ontplofbare stoffen en voorwerpen bij vervoer als militaire zending

Bij vervoer als militaire zending in de zin van sectie 1.5.2 als wagenlading of gesloten lading behoeven de colli niet te zijn voorzien van de in kolom (5) van tabel A va n hoofdstuk 3.2 voorgeschreven gevaarsetiketten, onder voorwaarde dat de in sectie 7.5.2 voorgeschreven samenladingsverboden in acht worden genomen op grond van de in de vrachtbrief vermelde gegevens volgen 5.4.1.2.1f).

5.2.2.1.9. Bijzondere voorschriften voor de etikettering van zelfontledende stoffen en organische peroxiden

a) Het etiket volgens model nr. 4.1 houdt ook in dat het product brandbaar kan zijn en dat derhalve geen etiket volgens model nr. 3 wordt vereist. Bij zelfontledende stoffen van type B moet bovendien een etiket volgens model nr. 1 zijn aangebracht, tenzij de bevoegde autoriteit heeft toegestaan dat dit etiket voor een bijzondere verpakking achterwege kan blijven, omdat beproevingsgegevens hebben uitgewezen dat de zelfontledende stof in een dergelijke verpakking geen explosief gedrag vertoont.

b) Het etiket volgens model nr. 5.2 houdt ook in dat het product brandbaar kan zijn en dat derhalve geen etiket volgens model nr. 3 wordt vereist. Bovendien moeten de volgende etiketten zijn aangebracht:

i) een etiket volgens model nr. 1 voor organische peroxiden van type B, tenzij de bevoegde autoriteit heeft toegestaan dat dit etiket voor een bijzondere verpakking achterwege kan blijven, omdat beproevingsgegevens hebben uitgewezen dat het organische peroxide in een dergelijke verpakking geen explosief gedrag vertoont.

ii) een etiket volgens model nr. 8 indien de stof beantwoordt aan de criteria van verpakkingsgroep I of II van klasse 8.

Voor met name genoemde zelfontledende stoffen en organische peroxiden worden de aan te brengen etiketten aangegeven in de lijsten, die zich bevinden in subsectie 2.2.41.4 respectievelijk 2.2.52.4.

5.2.2.1.10. Bijzondere voorschriften voor de etikettering van colli met infectueuze stoffen

Behalve van etiket volgens model nr. 6.2, moeten colli met infectueuze stoffen zijn voorzien van alle andere etiketten, die op grond van de aard van de inhoud zijn vereist.

5.2.2.1.11. Bijzondere voorschriften voor de etikettering van radioactieve stoffen

5.2.2.1.11.1. Afgezien van de voorschriften voor grote containers en tanks conform 5.3.1.1.3, moeten op elk(e) collo, oververpakking en container, die radioactieve stoffen bevat, ten minste twee etiketten zijn aangebracht volgens de modellen nos. 7A, 7B, en 7C, in overeenstemming met de categorie (zie 2.2.7.8.4) van het collo, de oververpakking of de container. De etiketten moeten aangebracht zijn op twee tegenover elkaar gelegen zijden op de buitenkant van het collo of op de buitenkant van alle vier de zijden van de container. Elke oververpakking die radioactieve stoffen bevat, moet voorzien zijn van ten minste twee etiketten op tegenover elkaar gelegen zijden aan de buitenkant van de oververpakking. Daarnaast moet elk(e) collo, oververpakking en container die splijtbare stoffen bevatten, anders dan splijtbare stoffen die zijn vrijgesteld onder de voorwaarden van 6.4.11.2, voorzien zijn van etiketten volgens model nr. 7E; deze etiketten, moeten, indien van toepassing, naast de etiketten voor radioactieve stoffen zijn aangebracht. De etiketten mogen de kenmerking, omschreven in 5.2.1, niet afdekken. Alle etiketten die geen betrekking hebben op de inhoud, moeten zijn verwijderd of afgedekt.

5.2.2.1.11.2. Elk etiket volgens de modellen nos. 7A, 7B en 7C moet zijn voorzien van de volgende informatie:

a) Inhoud:

i) Behalve bij LSA-I stoffen, de naam (namen) van de radionuclide(n) zoals aangegeven in de tabel onder 2.2.7.7.2.1, met gebruikmaking van de daar vermelde symbolen. Bij mengsels van radionucliden moeten de nucliden worden aangegeven, waarvoor de meest restrictieve waarde geldt, voor zover de beschikbare ruimte op de regel daartoe plaats biedt. De LSA- of SCO-groep moet zijn vermeld achter de naam (namen) van de radionuclide(n). De aanduidingen "LSA-II","LSA-III", "SCO-I" en "SCO-II" moeten hiervoor worden gebruikt.

ii) Voor LSA-I stoffen volstaat de aanduiding "LSA-I"; de benaming van de radionuclide is niet nodig.

b) Activiteit: De maximale activiteit van de radioactieve inhoud gedurende het vervoer, uitgedrukt in Becquerel (Bq) met het bijbehorend SI-voorvoegsel (zie 1.2.2.1). Voor splijtbare stoffen kan in plaats van de activiteit, de massa splijtbare stoffen in grammen (g) of in een veelvoud daarvan worden aangegeven.

c) Bij oververpakkingen en containers moeten de rubrieken "inhoud" en "activiteit" op het etiket de informatie geven die wordt voorgeschreven onder a) resp. b) hierboven, opgeteld voor de totale inhoud van de oververpakking of container. Hiervan zijn uitgezonderd de etiketten van oververpakkingen of containers, die gemengde ladingen colli met verschillende radionucliden bevatten, bij deze rubrieken mag worden ingevuld: "Zie vrachtbrief".

d) Transportindex: Zie 2.2.7.6.1.1 en 2.2.7.6.1.2. (Er hoeft geen transportindex te worden ingevuld voor categorie I-WIT.)

5.2.2.1.11.3. Op elk etiket volgens model nr. 7E moet de criticaliteits-veiligheidsindex (CSI) zijn ingevuld zoals deze vermeld is op het certificaat van goedkeuring voor de speciale regeling of het certificaat van goedkeuring voor het model van het collo, dat is afgegeven door de bevoegde autoriteit.

5.2.2.1.11.4. Voor oververpakkingen en containers moet de criticaliteits-veiligheidsindex (CSI) op het etiket de informatie bevatten die vereist is in 5.2.2.1.11.3., opgeteld voor de totale splijtbare inhoud van de oververpakking of container.

5.2.2.1.12. Bijkomende etiketten

Het etiket volgens model nr. 11, afgebeeld in 5.2.2.2.2, moet met uitzondering van de klassen 1 en 7, op de volgende colli op twee tegenover elkaar gelegen zijden van een collo zijn aangebracht:

- colli die vloeistoffen bevatten in houders, waarvan de sluitingen van buitenaf niet zichtbaar zijn;

- colli die houders met ontluchtingsinrichtingen bevatten of houders met ontluchtingsinrichtingen zonder buitenverpakking; en

- colli die sterk gekoelde, vloeibaar gemaakte gassen bevatten.

5.2.2.2. Voorschriften voor etiketten

5.2.2.2.1. De etiketten moeten voldoen aan de hieronder gegeven voorschriften en zij moeten wat betreft kleur, symbolen en algemene afmetingen in overeenstemming zijn met de in 5.2.2.2.2 getoonde modellen.

5.2.2.2.1.1. Behalve etiket volgens model nr. 11, moeten etiketten de vorm hebben van een op een punt staand vierkant (ruit) met afmetingen ten minste van 100 mm bij 100 mm. Op 5 mm afstand van de rand en parallel eraan loopt een lijn met dezelfde kleur als het symbool. Etiket volgens model nr. 11 moet de vorm hebben van een rechthoek van het genormaliseerde formaat A5 (148 mm x 210 mm). Indien de grootte van het collo dit noodzakelijk maakt, mogen de etiketten verkleinde afmetingen hebben, op voorwaarde dat ze duidelijk zichtbaar blijven.

5.2.2.2.1.2. Flessen voor gassen van klasse 2 mogen indien dit nodig is wegens hun vorm, oriëntatie en wijze van vastzetten voor het vervoer zijn voorzien van etiketten, die gelijken op de etiketten in deze sectie, maar die overeenkomstig de in de norm ISO 7225:1994 "Veiligheidsetiketten voor gasflessen" geschetste afmetingen, in grootte zijn verkleind, zodat zij op het niet cilindrische deel (schouder) van dergelijke flessen kunnen worden aangebracht.

5.2.2.2.1.3. De etiketten zijn, behalve het etiket volgens model nr. 11, in twee helften onderverdeeld. Met uitzondering van subklassen 1.4, 1.5 en 1.6, is de bovenste helft van het etiket gereserveerd voor het pictogram en de onderste helft voor tekst, het nummer van de klasse en indien van toepassing de letter van de compatibiliteitsgroep.

OPMERKING:

In de benedenhoek van de etiketten voor de klassen 1, 2, 3, 5.1, 5.2, 7, 8 en 9, moet het nummer van de klasse zijn aangegeven. In de benedenhoek van de etiketten voor de klassen 4.1, 4.2 en 4.3 en de klassen 6.1 en 6.2 moeten slechts de cijfers 4 resp. 6 worden aangegeven (zie 5.2.2.2.2).

5.2.2.2.1.4. Behalve voor de subklassen 1.4, 1.5 en 1.6, is in de onderste helft van de etiketten voor klasse 1 het nummer van de subklasse en de letter van de compatibiliteitsgroep voor de stof of het voorwerp aangegeven. Bij etiketten voor de subklassen 1.4, 1.5 en 1.6 is in de bovenste helft het nummer van de subklasse en in de onderste helft de letter van de compatibiliteitsgroep aangegeven.

5.2.2.2.1.5. Op de etiketten, met uitzondering van die voor stoffen van klasse 7, moet het facultatief aanbrengen van een tekst (met uitzondering van het nummer van de klasse) in de ruimte onder het symbool worden beperkt tot bijzonderheden die de aard van het gevaar aangeven en de bij de behandeling te nemen voorzorgen.

5.2.2.2.1.6. De symbolen, tekst en cijfers moeten duidelijk leesbaar en onuitwisbaar zijn aangebracht en met zwart op alle etiketten zijn aangegeven, behalve voor:

a) het etiket voor klasse 8, waarbij de tekst (voor zover aanwezig) en nummer van de klasse wit moet zijn; en

b) etiketten met groene, rode of blauwe achtergronden, waar de symbolen, tekst en cijfers met wit mogen zijn aangegeven.

5.2.2.2.1.7. Alle etiketten moeten blootstelling aan weersomstandigheden kunnen doorstaan zonder een wezenlijke vermindering in doeltreffendheid.

5.2.2.2.2. Modellen van de gevaarsetiketten

>PIC FILE= "L_2004121NL.067201.TIF">

>PIC FILE= "L_2004121NL.067301.TIF">

>PIC FILE= "L_2004121NL.067401.TIF">

>PIC FILE= "L_2004121NL.067402.TIF">

>PIC FILE= "L_2004121NL.067403.TIF">

>PIC FILE= "L_2004121NL.067501.TIF">

>PIC FILE= "L_2004121NL.067601.TIF">

>PIC FILE= "L_2004121NL.067602.TIF">

>PIC FILE= "L_2004121NL.067701.TIF">

HOOFDSTUK 5.3

Aanbrengen van grote etiketten en kenmerking op grote containers, MEGS's, tankcontainers, transporttanks en wagens

OPMERKING:

Zie voor de kenmerking en het aanbrengen van grote etiketten op containers, MEGC's, tankcontainers en transporttanks bij vervoer in een transportketen die vervoer over zee omvat, ook 1.1.4.2.

5.3.1. Het aanbrengen van grote etiketten

5.3.1.1. Algemene voorschriften

5.3.1.1.1. De grote etiketten moeten op het buitenoppervlak van grote containers, MEGC's, tankcontainers, transporttanks en wagens volgens de voorschriften van deze sectie zijn aangebracht. De grote etiketten moeten overeenkomen met de in kolom (5) en, in voorkomend geval, in kolom (6) van tabel A van hoofdstuk 3.2 voorgeschreven etiketten voor de gevaarlijke goederen die zich in de grote container, MEGC, tankcontainer, transporttank of de wagen bevinden en moeten voldoen aan de in 5.3.1.7 gegeven specificaties.

OPMERKING:

Zie voor de rangeeretiketten volgens model nr. 13 en 15 ook 5.3.4.

5.3.1.1.2. Voor klasse 1 mogen op de grote etiketten geen compatibiliteitsgroepen worden aangegeven indien in de wagen of de grote container stoffen of voorwerpen worden vervoerd, die tot verschillende compatibiliteitsgroepen behoren. Wagens of grote containers, waarin stoffen of voorwerpen van verschillende subklassen worden vervoerd, moeten alleen zijn voorzien van grote etiketten volgens het model van de gevaarlijkste subklasse, in de volgorde:

1.1 (gevaarlijkst), 1.5, 1.2, 1.3, 1.6, 1.4 (minst gevaarlijk).

Indien stoffen van classificatiecode 1.5 D tezamen met stoffen of voorwerpen van subklasse 1.2 worden vervoerd, moet de wagen of de grote container van grote etiketten worden voorzien voor subklasse 1.1.

Op wagens en grote containers met colli, die als militaire zending in de zin van sectie 1.5.2 worden vervoerd en die volgens 5.2.2.1.8 niet van gevaarsetiketten zijn voorzien, moeten in het geval van wagens aan beide lange zijden en in het geval van grote containers aan alle vier zijden de in kolom (5) van tabel A van hoofdstuk 3.2 aangegeven grote etiketten zijn aangebracht.

5.3.1.1.3. Voor klasse 7 moet het grote etiket voor het overheersende gevaar overeenkomen met model nr. 7D zoals aangegeven in 5.3.1.7.2. Dit grote etiket is niet vereist voor wagens of grote containers die vrijgestelde colli vervoeren.

Indien het aanbrengen van zowel etiketten als grote etiketten van klasse 7 op wagens, grote containers, MEGC's, tankcontainers of transporttanks is voorgeschreven, mag in plaats van het grote etiket nr. 7D een vergroot gevaarsetiket, dat met het voorgeschreven gevaarsetiket overeenkomt, worden aangebracht, waardoor wordt voldaan aan het voorschrift voor het aanbrengen van de etiketten en van het grote etiket nr. 7D.

5.3.1.1.4. Grote containers, MEGC's, tankcontainers, transporttanks of wagens die goederen van meer dan één klasse bevatten, behoeven niet te zijn voorzien van een groot etiket voor het bijkomend gevaar, indien het door dat grote etiket gesymboliseerde gevaar reeds wordt aangegeven door middel van een groot etiket voor het overheersende of bijkomende gevaar.

5.3.1.1.5. Grote etiketten die geen betrekking hebben op de vervoerde gevaarlijke goederen, of restanten daarvan, moeten zijn verwijderd of afgedekt.

5.3.1.2. Het aanbrengen van grote etiketten op grote containers, MEGC's, tankcontainers en transporttanks

De grote etiketten moeten aan beide lange zijden en aan beide korte zijden van de grote container, MEGC, tankcontainer of transporttank zijn aangebracht.

5.3.1.3. Het aanbrengen van grote etiketten op draagwagens, waarop grote containers, MEGC's, tankcontainers of transporttanks worden vervoerd, en op draagwagens, die voor het gecombineerde rail/wegvervoer worden gebruikt.

5.3.1.3.1. Indien de op de grote containers, MEGC's, tankcontainers of transporttanks aangebrachte grote etiketten buiten de draagwagens niet zichtbaar zijn, moeten dezelfde grote etiketten ook aan beide lange zijden van de wagen zijn aangebracht. Afgezien hiervan behoeven op de draagwagens geen grote etiketten te worden aangebracht.

5.3.1.3.2. Aan beide lange zijden van de draagwagens die voor het gecombineerd rail/wegvervoer gebruikt worden, moeten grote etiketten zijn aangebracht.

Het aanbrengen van grote etiketten op draagwagens, die voor het gecombineerd rail/wegvervoer gebruikt worden is echter niet vereist:

a) bij gebruik van het "rollende Landstrasse"-systeem (het laden van vrachtauto's met of zonder aanhangwagen, alsmede van opleggers met trekker, op wagens die gebruikt worden voor dit vervoersysteem), behalve indien de spoorwegen die betrokken zijn bij een bepaalde vervoersrelatie, anders beslist hebben, en

b) bij het vervoer van (weg)tankwagens op andere wijze en van wegvoertuigen waarin gevaarlijke goederen los gestort worden vervoerd.

5.3.1.4. Het aanbrengen van grote etiketten op wagens voor vervoer als los gestort goed, reservoirwagens, batterijwagens en wagens met afneembare tanks

De grote etiketten moeten aan beide lange zijden van de wagen zijn aangebracht.

5.3.1.5. Het aanbrengen van grote etiketten op wagens waarin uitsluitend colli worden vervoerd

De grote etiketten moeten aan beide lange zijden van het wagen zijn aangebracht.

5.3.1.6. Het aanbrengen van grote etiketten op lege reservoirwagens, batterijwagens, MEGC's, tankcontainers, transporttanks en op lege wagens en grote containers voor vervoer als los gestort goed

Op lege, ongereinigde, niet ontgaste of niet gedecontamineerde reservoirwagens, wagens met afneembare tanks, batterijwagens, MEGC's, tankcontainers en transporttanks, alsmede op lege, ongereinigde of niet gedecontamineerde wagens en grote containers voor vervoer als los gestort goed moeten de voor de voorafgaande lading voorgeschreven grote etiketten aanwezig blijven.

5.3.1.7. Beschrijving van de grote etiketten

5.3.1.7.1. Met uitzondering van het in 5.3.1.7.2 bepaalde voor grote etiketten van klasse 7, moet een groot etiket:

a) afmetingen bezitten van ten minste 250 mm x 250 mm, met een kaderlijn van dezelfde kleur als het symbool, die op 12,5 mm binnen de rand en daaraan parallel loopt;

b) overeenkomen met het etiket voor de gevaarlijke goederen in kwestie voor wat betreft kleur en symbool (zie 5.2.2.2); en

c) voorzien zijn van het nummer van de klasse of subklasse (en voor goederen van klasse 1, de letter van de compatibiliteitsgroep), voorgeschreven voor de gevaarlijke goederen in 5.2.2.2 voor het corresponderende etiket, in cijfers met een hoogte van ten minste 25 mm.

5.3.1.7.2. Het grote etiket voor klasse 7 moet afmetingen bezitten van ten minste 250 mm x 250 mm met een zwarte kaderlijn op 5 mm binnen de rand en parallel daaraan, en moet verder overeenkomen met onderstaande afbeelding. Het cijfer "7" moet tenminste 25 mm hoog zijn. De achtergrondkleur van de bovenste helft van het grote etiket moet geel zijn en van de onderste helft wit; de kleur van het klaverbladsymbool en de opdruk moet zwart zijn. Het gebruik van het woord "RADIOACTIEF" in de onderste helft is facultatief, zodat deze ruimte gebruikt kan worden voor het vermelden van het UN-nummer van toepassing op de zending.

>PIC FILE= "L_2004121NL.067901.TIF">

5.3.1.7.3. Bij tankcontainers met een inhoud van niet meer dan 3 m3 mogen de grote etiketten worden vervangen door etiketten overeenkomstig 5.2.2.2.

5.3.1.7.4. Voor wagens mogen de afmetingen van de grote etiketten worden verkleind tot 150 mm x 150 mm. In dit geval zijn de andere afmetingen, vastgelegd voor de symbolen, lijnen, cijfers en letters niet van toepassing.

5.3.2. Oranje kenmerking

5.3.2.1. Algemene voorschriften voor de oranje kenmerking

5.3.2.1.1. Bij het vervoer van goederen, waarvoor in kolom (20) van tabel A van hoofdstuk 3.2 een gevaarsidentificatienummer is aangegeven, moet aan beide lange zijden

- van reservoirwagens,

- van batterijwagens,

- van wagens met afneembare tanks

- van tankcontainers,

- van MEGC's

- van transporttanks

- van wagens voor los gestort vervoer

- van grote en kleine containers voor los gestort vervoer

een rechthoekige oranje kenmerking overeenkomstig 5.3.2.2.1 zijn aangebracht.

Deze kenmerking mag ook zijn aangebracht aan beide lange zijden van wagens die een wagenlading colli met één en hetzelfde goed bevatten.

5.3.2.1.2. Op elke oranje kenmerking moet het in kolom (20) van tabel A van hoofdstuk 3.2 voor de vervoerde stof vermelde gevaarsidentificatienummer en het in kolom (1) vermelde UN-nummer zijn aangegeven, zoals bepaald in 5.3.2.2.2.

5.3.2.1.3. Indien in een reservoirwagen, batterijwagen, wagen met afneembare tanks, tankcontainer, MEGC of transporttank verschillende stoffen worden vervoerd in gescheiden tanks of in gescheiden compartimenten van eenzelfde tank, dan moet de afzender de oranje kenmerking, voorgeschreven in 3.3.2.1.1, voorzien van de juiste nummers, goed zichtbaar aan beide zijden van de tanks of van de compartimenten van de tank, evenwijdig aan de lengteas van de wagen, de tankcontainer of de transporttank, aanbrengen.

5.3.2.1.4. De voorschriften van 5.3.2.1.1 t/m 5.3.2.1.3 zijn ook van toepassing op lege ongereinigde, niet ontgaste of niet gedecontamineerde reservoirwagens, batterijwagens, wagens met afneembare tanks, tankcontainers, MEGC's of transporttanks, alsmede op lege ongereinigde of niet gedecontamineerde wagens, grote containers en kleine containers voor los gestort vervoer. Indien de gevaarlijke stoffen zijn gelost en de reservoirs zijn gereinigd, ontgast of gedecontamineerd, mogen de oranje kenmerkingen niet meer zichtbaar zijn.

5.3.2.2. Beschrijving van de oranje kenmerkingn

5.3.2.2.1 De oranje kenmerking moet een basislengte van 40 cm, een hoogte van ten minste 30 cm en een zwarte rand bezitten van niet meer dan 15 mm breed. De kenmerking kan worden aangebracht in de vorm van een bord, een zelfklevende folie, geschilderd, of op een andere gelijkwaardige wijze, onder voorwaarde dat het ervoor gebruikte materiaal weerbestendig is en een duurzame kenmerking garandeert.

OPMERKING:

De oranje kleur van de kenmerking moet onder normale gebruiksomstandigheden de kleurcoördinaten te bezitten, gelegen binnen het gebied van de kleurendriehoek dat gevormd wordt door de volgende coördinaten:

>RUIMTE VOOR DE TABEL>

Helderheidscoëfficiënt van de niet-retroflecterende kleur: β >= 0,22,van de retroflecterende kleur: β > 0,12.Referentiecentrum E, standaard lichtbron C, invalshoek 45°, bekeken onder 0°.

5.3.2.2.2. Het gevaarsidentificatienummer en het UN-nummer moeten bestaan uit zwarte cijfers met een hoogte van 100 mm en een lijndikte van 15 mm. Het gevaarsidentificatienummer moet in het bovenste deel van de kenmerking zijn aangebracht en het UN-nummer in het onderste deel; zij moeten zijn gescheiden door een horizontale zwarte lijn van 15 mm breedte, die over het midden van de kenmerking loopt (zie 5.3.2.2.3).

5.3.2.2.3. Voorbeeld van een oranje kenmerking met gevaarsidentificatienummer en UN-nummer.

>PIC FILE= "L_2004121NL.068001.TIF">

5.3.2.3. Betekenis van gevaarsidentificatienummers

5.3.2.3.1. Het gevaarsidentificatienummer bestaat voor stoffen van de klassen 2 t/m 9 uit twee of drie cijfers. De cijfers geven in het algemeen de volgende gevaren aan:

>RUIMTE VOOR DE TABEL>

OPMERKING:

Het gevaar voor een spontane heftige reactie in de zin van cijfer 9 omvat de met de aard van de stof samenhangende mogelijkheid van explosiegevaar, een ontledings- of polymerisatiereactie, waarbij aanzienlijke warmte of brandbare en/of giftige gassen vrijkomen.

Verdubbeling van een cijfer duidt op een versterking van dat specifieke gevaar.

Indien het met een stof samenhangende gevaar voldoende kan worden aangegeven door middel van een enkel cijfer, dan wordt dit cijfer gevolgd door een nul.

De volgende combinaties van cijfers hebben evenwel een bijzondere betekenis: 22, 323, 333, 362, 382, 423, 44, 446, 462, 482, 539, 606, 623, 642, 823, 842, 90 en 99 (zie 5.3.2.3.2 hieronder).

Indien het gevaarsidentificatienummer wordt voorafgegaan door de letter "X", betekent dit dat de stof op gevaarlijke wijze met water reageert. Bij dergelijke stoffen mag water alleen worden gebruikt met toestemming van deskundigen.

5.3.2.3.2. De gevaarsidentificatienummers, opgenomen in kolom (20) van tabel A van hoofdstuk 3.2, hebben de volgende betekenis:

>RUIMTE VOOR DE TABEL>

5.3.3. Kenmerk voor stoffen, die in verwarmde toestand worden vervoerd

Reservoirwagens, tankcontainers, transporttanks, speciale wagens of speciale grote containers of speciaal ingerichte wagens of grote containers, waarvoor volgens bijzondere bepaling 580 in kolom (6) van tabel A van hoofdstuk 3.2 een kenmerk voor stoffen die in verwarmde toestand worden vervoerd, is voorgeschreven, moeten in het geval van wagens aan beide lange zijden en in geval van containers, tankcontainers en transporttanks aan alle vier zijden van een driehoekig rood kenmerk zijn voorzien met zijden van ten minste 250 mm, zoals hieronder weergegeven.

>PIC FILE= "L_2004121NL.068401.TIF">

5.3.4. Rangeeretiketten volgens model nr. 13 en 15

5.3.4.1. Algemene voorschriften

De algemene voorschriften van 5.3.1.1.1, 5.3.1.1.5, alsmede van 5.3.1.3, 5.3.1.4 en 5.3.1.6 zijn ook van toepassing op de rangeeretiketten volgens model no. 13 en 15

In plaats van de rangeeretiketten mag ook een onuitwisbare kenmerking voor het rangeren worden aangebracht, die exact met de voorgeschreven modellen moet overeenkomen. Deze kenmerking behoeft slechts de rode driehoek(en) met het zwarte uitroepteken voor te stellen (met een basis van ten minste 100 mm en een hoogte van ten minste 70 mm).

5.3.4.2. Beschrijving van de rangeeretiketten volgens model nr. 13 en 15

De rangeeretiketten volgens model nr. 13 en 15 hebben de vorm van een rechthoek van ten minste het formaat A7 (74 mm × 107 mm).

>PIC FILE= "L_2004121NL.068402.TIF">

5.3.5. Oranje band

Reservoirwagens voor vloeibaar gemaakte en sterk gekoelde, vloeibaar gemaakte gassen moeten zijn gekenmerkt door een ongeveer 30 cm brede niet-retroflecterende oranje band(26), die op halve hoogte zonder onderbreking op de tank is aangebracht.

HOOFDSTUK 5.4

Documentatie

5.4.0. Elk vervoer van goederen dat valt onder de werking van deze richtlijn moet vergezeld gaan van de in dit hoofdstuk voorgeschreven documenten, voorzover van toepassing, tenzij hiervan krachtens 1.1.3.1 tot en met 1.1.3.5 vrijstelling is verleend.

OPMERKING:

Het gebruik van technieken als elektronische gegevensverwerking (EDP, electronic data processing) of elektronische gegevensuitwisseling (EDI, electronic data interchange) als een hulpmiddel bij of in plaats van documenten wordt toegestaan, op voorwaarde dat de voor het vastleggen, de opslag en de verwerking van elektronische gegevens gebruikte procedures voldoen aan de wettelijke eisen met betrekking tot de bewijskracht en beschikbaarheid van gegevens tijdens het vervoer op een wijze, die tenminste gelijkwaardig is aan die van papieren documenten.

5.4.1. Vrachtbrief voor gevaarlijke goederen en daarmee samenhangende informatie

5.4.1.1. Algemene informatie, die in de vrachtbrief moet zijn aangegeven

5.4.1.1.1. De vrachtbrief of vrachtbrieven moet(en), behalve het kruisje in het daarvoor bestemde vak, de volgende informatie bevatten voor alle ten vervoer aangeboden stoffen of voorwerpen:

a) het UN-nummer;

b) de juiste vervoersnaam van de stof of het voorwerp en, indien van toepassing (zie 3.1.2.6), aangevuld met de technische, chemische of biologische benaming, zoals vastgesteld volgens 3.1.2;

c) de klasse van de goederen, of, waar het stoffen en voorwerpen van klasse 1 betreft, de subklasse, onmiddellijk gevolgd door de letter van de compatibiliteitsgroep;

d) de verpakkingsgroep van de stof of het voorwerp, indien deze is toegekend;

e) de hoofdletters RID;

f) t/m j) (gereserveerd)

k) Indien een kenmerking volgens subsectie 5.3.2.1 is voorgeschreven, moet het gevaarsidentificatienummer vóór het UN-nummer worden vermeld. Het gevaarsidentificatienummer moet ook worden aangegeven, indien wagens die een wagenlading colli met een en hetzelfde goed bevatten, zijn voorzien van een kenmerking volgens subsectie 5.3.2.1.

De plaats en de volgorde van de aanduidingen die in de vrachtbrief moet worden vermeld is facultatief, behalve k), a), b), c), d) en e), die in deze volgorde moeten voorkomen, bijv. "663 1098 ALLYLALCOHOL, 6.1, I, RID"

5.4.1.1.2. De in de vrachtbrief voorgeschreven aanduidingen moeten leesbaar zijn.

5.4.1.1.3. Bijzondere bepalingen voor afvalstoffen

Indien afval dat gevaarlijke goederen (met uitzondering van radioactieve afvalstoffen) bevat, wordt vervoerd, moet het UN-nummer en de juiste vervoersnaam zijn voorafgegaan door het woord "AFVAL", tenzij deze term reeds deel uitmaakt van de juiste vervoersnaam, bijvoorbeeld: "AFVAL, 1230 METHANOL, 3, II, RID" of "AFVAL, 1993 BRANDBARE VLOEISTOF, N.E.G. (tolueen en ethylalcohol), 3, II, RID"

5.4.1.1.4. Bijzondere bepalingen voor in gelimiteerde hoeveelheden verpakte gevaarlijke goederen

Voor het vervoer van gevaarlijke goederen die in overeenstemming met hoofdstuk 3.4 in gelimiteerde hoeveelheden zijn verpakt zijn geen aanduidingen in de vrachtbrief vereist.

5.4.1.1.5. Bijzondere bepalingen voor bergingsverpakkingen

Indien gevaarlijke goederen in een bergingsverpakking worden vervoerd, moet na de omschrijving van de goederen in de vrachtbrief het woord "BERGINGSVERPAKKING" zijn toegevoegd.

5.4.1.1.6. Bijzondere bepalingen voor lege, ongereinigde verpakkingen, wagens, containers, tanks, batterijwagens en MEGCs

Bij lege, ongereinigde middelen van omsluiting moet de aanduiding in de vrachtbrief al naar gelang luiden: "LEGE VERPAKKING", "LEGE HOUDER", "LEGE IBC", "LEGE AFNEEMBARE TANK", "LEGE RESERVOIRWAGEN", "LEGE BATTERIJWAGEN", "LEGE TRANSPORTTANK", "LEGE TANKCONTAINER", "LEGE MEGC", "LEGE WAGEN", "LEGE CONTAINER", gevolgd door het nummer van de klasse en de letters "RID", bijvoorbeeld: "LEGE VERPAKKING, 3, RID"

In het geval van lege, ongereinigde houders voor gassen met een inhoud van meer dan 1000 liter, lege, ongereinigde reservoirwagens, batterijwagens, afneembare tanks, transporttanks, tankcontainers, MEGC's en lege, ongereinigde wagens en containers voor vervoer als los gestort goed, moet deze aanduiding worden aangevuld met de vermelding "laatste inhoud" alsmede met het gevaarsidentificatienummer, het UN-nummer en de juiste vervoersnaam van het laatst geladen goed. Bijvoorbeeld: "LEGE RESERVOIRWAGEN, 2, RID, LAATSTE INHOUD: 268 1017 CHLOOR"

Indien lege, ongereinigde reservoirwagens, afneembare tanks, transporttanks, batterijwagens, MEGC's, alsmede ongereinigde lege wagens en containers, overeenkomstig de voorschriften van 4.3.2.4.3 of 7.5.8.1, worden vervoerd naar de dichtstbijzijnde geschikte plaats waar reiniging of reparatie kan worden uitgevoerd moet in de vrachtbrief bovendien de volgende aanduiding zijn opgenomen: "Vervoer volgens 4.3.2.4.3" of "Vervoer volgens 7.5.8.1".

5.4.1.1.7. Bijzondere bepalingen voor vervoer in een transportketen die vervoer over zee of door de lucht omvat

Bij vervoer overeenkomstig 1.1.4.2 moet in de vrachtbrief de volgende verklaring zijn opgenomen: "VERVOER VOLGENS 1.1.4.2".

5.4.1.1.8. Bijzondere bepalingen bij het gebruik van transporttanks, toegelaten voor zeevervoer

Bij vervoer overeenkomstig 1.1.4.3 moet in de vrachtbrief de volgende verklaring zijn opgenomen: "VERVOER VOLGENS 1.1.4.3".

5.4.1.1.9. Bijzondere bepalingen voor het gecombineerd rail/wegvervoer

Bij vervoer overeenkomstig 1.1.4.4 moet in de vrachtbrief de volgende verklaring zijn opgenomen: "VERVOER VOLGENS 1.1.4.4".

Bij vervoer van tanks of los gestort vervoer van gevaarlijke stoffen, waarbij volgens 5.3.2.1.4 t/m 5.3.2.1.6 van bijlage A van Richtlijn 94/55/EG oranje borden moeten zijn aangebracht, moet in de vrachtbrief vóór de aanduiding van het goed bovendien het gevaarsidentificatienummer zijn aangegeven. De schriftelijke instructies, voorgeschreven in sectie 5.4.3 van bijlage A van Richtlijn 94/55/EG, moeten bij de vrachtbrief worden gevoegd.

5.4.1.1.10. (Gereserveerd)

5.4.1.1.11. Bijzondere bepalingen voor het vervoer van IBC's na het verstrijken van de termijn, vastgesteld voor de periodieke beproeving of inspectie.

Bij vervoer overeenkomstig 4.1.2.2, moet in de vrachtbrief de volgende verklaring zijn opgenomen: "VERVOER VOLGENS 4.1.2.2".

5.4.1.1.12. Bijzondere bepalingen voor vervoer overeenkomstig de overgangsvoorschriften.

Bij vervoer overeenkomstig 1.6.1.1, moet in de vrachtbrief de volgende verklaring zijn opgenomen: "VERVOER OVEREENKOMSTIG HET VÓÓR 1 JULI 2001 GELDENDE RID".

5.4.1.2. Aanvullende of bijzondere aanduidingen, vereist voor bepaalde klassen

5.4.1.2.1. Bijzondere bepalingen voor klasse 1

a) In aanvulling op de voorschriften in 5.4.1.1.1 moet in de vrachtbrief de netto massa ontplofbare stof in kg zijn vermeld. Bij vervoer als wagenlading of gesloten lading moet in de vrachtbrief het aantal colli, de massa in kg van elk collo alsmede de totale netto massa ontplofbare stof in kg zijn aangegeven.

b) Indien twee verschillende goederen gezamenlijk zijn verpakt moeten als aanduiding van het goed in de vrachtbrief de UN-nummers en de in hoofdletters gedrukte juiste vervoersnamen uit de kolommen (1) en (2) van tabel A van hoofdstuk 3.2 worden vermeld. Indien meer dan twee verschillende goederen gezamenlijk in hetzelfde collo zijn verpakt volgens de voorschriften voor gezamenlijke verpakking, vermeld in 4.1.10, bijzondere bepalingen MP1, MP2 en MP20 t/m 24, moeten in de vrachtbrief als omschrijving van de goederen de UN-nummers van alle stoffen en voorwerpen die zich in het collo bevinden zijn aangeven met de aanduiding "GOEDEREN VAN UN-NUMMERS ...";

c) Voor het vervoer van stoffen en voorwerpen, die zijn ingedeeld onder een n.e.g.-positie of de positie "0190 ONTPLOFBARE STOF, MONSTER" of die zijn verpakt in overeenstemming met verpakkingsinstructie P101 van 4.1.4.1, moet bij de vrachtbrief een kopie zijn gevoegd van de toestemming van de bevoegde autoriteit met de vervoersvoorwaarden. Deze moet in een officiële taal van het land van afzending zijn gesteld en ook, indien die taal niet het Frans, Duits, Italiaans of Engels is, in het Frans, Duits, Italiaans of Engels, tenzij de internationale tarieven of overeenkomsten tussen de spoorwegen anders bepalen.

d) Indien colli met stoffen en voorwerpen van de compatibiliteitsgroepen B en D, volgens de voorschriften van 7.5.2.2 in één wagen worden samengeladen, moet het certificaat van toelating van de beschermende container / het gescheiden compartiment overeenkomstig 7.5.2.2, voetnoot a), bij de vrachtbrief zijn gevoegd;

e) Indien ontplofbare stoffen of voorwerpen in verpakkingen volgens verpakkingsinstructie P101 worden vervoerd, moet in de vrachtbrief de verklaring "VERPAKKING TOEGELATEN DOOR DE BEVOEGDE AUTORITEIT VAN ... [de afgekorte benaming van de Staat (het onderscheidingsteken van de Staat, gebruikt voor motorvoertuigen in het internationale verkeer) in opdracht waarvan de bevoegde autoriteit handelt]" zijn opgenomen (zie 4.1.4.1, verpakkingsinstructie P101).

f) In geval van militaire zendingen in de zin van 1.5.2 mogen in plaats van de benamingen volgens tabel A van hoofdstuk 3.2 de door de bevoegde militaire autoriteit voorgeschreven aanduidingen worden gebruikt.

Bij het vervoer van militaire zendingen, waarvoor afwijkende voorwaarden gelden volgens 5.2.1.5, 5.2.2.1.8 en 5.3.1.1.2 alsmede 7.2.4, bijzondere bepaling W2, moet in de vrachtbrief de aanduiding "MILITAIRE ZENDING" worden vermeld.

OPMERKING:

Aanvullend op de juiste vervoersnaam mag in de vrachtbrief de handels- of technische benaming van de goederen worden vermeld.

5.4.1.2.2. Aanvullende bepalingen voor klasse 2

a) Bij het vervoer van mengsels (zie 2.2.2.1.1) in reservoirwagens, batterijwagens, wagens met afneembare tanks, transporttanks, tankcontainers of MEGC's moet de samenstelling van het mengsel in vol- % of massa- % zijn aangegeven. Bestanddelen met een concentratie lager dan 1 % behoeven niet te worden aangegeven (zie ook 3.1.2.6.1.2);

b) Bij het vervoer van flessen, grote cilinders, drukvaten, cryo-houders en flessenbatterijen, onder de voorwaarden van 4.1.6.6, moet de volgende verklaring in de vrachtbrief zijn opgenomen: "VERVOER VOLGENS 4.1.6.6".

c) Bij vervoer van reservoirwagens, die in ongereinigde toestand zijn gevuld, moet op de vrachtbrief als massa van het goed worden aangegeven: de som van de bijgevulde massa en de restlading; deze som komt overeen met het verschil tussen de totale massa van de gevulde reservoirwagen en de aangegeven eigen massa. Bovendien mag een aanduiding "bijgevulde massa ... kg" worden vermeld.

d) Voor reservoirwagens en tankcontainers, die sterk gekoelde, vloeibaar gemaakte gassen bevatten, moet de afzender op de vrachtbrief de volgende verklaring vermelden: "HET RESERVOIR IS ZODANIG GEÏSOLEERD, DAT DE VEILIGHEIDSKLEPPEN ZICH NIET VÓÓR ... (datum die door de vervoerder is aanvaard) KUNNEN OPENEN".

5.4.1.2.3. Aanvullende bepalingen voor zelfontledende stoffen van klasse 4.1 en organische peroxiden van klasse 5.2

5.4.1.2.3.1. (Gereserveerd)

5.4.1.2.3.2. Indien de bevoegde autoriteit voor bepaalde zelfontledende stoffen van klasse 4.1 en bepaalde organische peroxiden van klasse 5.2 heeft toegestaan dat het etiket volgens model nr.1 voor een bepaalde verpakking achterwege kan blijven (zie 5.2.2.1.9), moet de volgende verklaring in de vrachtbrief zijn opgenomen: "HET ETIKET VOLGENS MODEL NR. 1 IS NIET VEREIST".

5.4.1.2.3.3. Indien zelfontledende stoffen en organische peroxiden worden vervoerd onder omstandigheden waarvoor goedkeuring is vereist (zie voor zelfontledende stoffen 2.2.41.1.13 en 4.1.7.2.2; zie voor organische peroxiden 2.2.52.1.8 en 4.1.7.2.2, alsmede bijzondere bepaling TA2 in 6.8.4), moet een verklaring van die strekking in de vrachtbrief zijn opgenomen, bijv. "VERVOER VOLGENS 2.2.52.1.8" [of "Vervoer volgens 2.2.41.1.13"].

Een kopie van de goedkeuring door de bevoegde autoriteit met de vervoersvoorwaarden moet aan de vrachtbrief zijn toegevoegd.

5.4.1.2.3.4. Indien een monster van een zelfontledende stof (zie 2.2.41.1.15) of een organisch peroxide (zie 2.2.52.1.9) wordt vervoerd, moet een verklaring van die strekking in de vrachtbrief zijn opgenomen, bijv. "VERVOER VOLGENS 2.2.52.1.9" [of "Vervoer volgens 2.2.41.1.15"].

5.4.1.2.3.5. Indien zelfontledende stoffen van type G [zie het Handboek beproevingen en criteria, Deel II, paragraaf 20.4.2 g)] worden vervoerd, mag de volgende verklaring in de vrachtbrief worden opgenomen: "GEEN ZELFONTLEDENDE STOF VAN KLASSE 4.1".

Indien organische peroxiden van type G [zie het Handboek beproevingen en criteria, Deel II, paragraaf 20.4.3 g)] worden vervoerd, mag de volgende verklaring in de vrachtbrief worden opgenomen: "GEEN STOF VAN KLASSE 5.2".

5.4.1.2.4. Aanvullende bepalingen voor klasse 6.2

a) Indien het een genetisch gemodificeerde infectueuze stof betreft, moeten de woorden "GENETISCH GEMODIFICEERDE MICRO-ORGANISMEN" in de vrachtbrief zijn toegevoegd;

b) Voor diagnostische monsters die onder de voorwaarden van 2.2.62.1.8 ten vervoer worden aangeboden, moet de juiste vervoersnaam luiden: "DIAGNOSTISCH MONSTER, BEVAT ..." (de infectueuze stof die bepalend is voor de classificatie, moet zijn ingevuld).

5.4.1.2.5. Bijzondere bepalingen voor klasse 7

5.4.1.2.5.1. De afzender moet in de vrachtbrief bij elke zending radioactieve stoffen de volgende gegevens, indien van toepassing, vermelden in de onderstaande volgorde:

a) het UN-nummer dat is toegekend aan de stof, voorafgegaan door de letters "UN";

b) de juiste vervoersnaam;

c) het klassenummer "7";

d) de naam of het symbool van elke radionuclide of, bij mengsels van radionucliden, een geschikte algemene omschrijving of een lijst van de meest beperkende nucliden;

e) een beschrijving van de fysische en chemische toestand van de stof, of de aanduiding dat het een radioactieve stof in speciale toestand of een gering verspreidbare radioactieve stof betreft. Een chemische verzamelaanduiding is aanvaardbaar voor de chemisch hoedanigheid;

f) de maximale activiteit van de radioactieve inhoud gedurende het vervoer, uitgedrukt in Becquerel (Bq) met een bijbehorende SI-voorvoegsel (zie 1.2.2.1). Voor splijtbare stoffen mag in plaats van de activiteit de totale massa splijtbare stof in grammen (g) of in een veelvoud daarvan worden aangegeven.

g) de categorie van het collo, d.w.z. I-WIT, II-GEEL of III-GEEL;

h) de transportindex (alleen bij de categorieën II-GEEL en III-GEEL);

i) Voor zendingen van splijtbare stoffen, uitgezonderd zendingen die zijn vrijgesteld volgens 6.4.11.2, de criticaliteits-veiligheidsindex;

j) het identificatiekenmerk voor elk goedkeuringscertificaat van een bevoegde autoriteit (radioactieve stoffen in speciale toestand, gering verspreidbare radioactieve stoffen, speciale regeling, model van collo of verzending) van toepassing zijnde op de zending;

k) Voor zendingen van colli in een oververpakking of container, een gedetailleerde opgave van de inhoud van elk collo binnen de oververpakking of container en, indien van toepassing, van elke ververpakking of container in de zending. Indien colli op een tussenliggende losplaats verwijderd moeten worden uit de oververpakking of de container, moeten de daarvoor vereiste vrachtbrieven beschikbaar worden gesteld;

l) Wanneer een zending wordt verzonden onder exclusief gebruik, de aanduiding "VERZENDING ONDER EXCLUSIEF GEBRUIK"; en

m) Bij LSA-II- of LSA-III-stoffen en bij SCO-I en SCO-II de totale activiteit van de zending als veelvoud van A2.

5.4.1.2.5.2. De afzender moet aan de vrachtbrief een verklaring toevoegen met betrekking tot de maatregelen die eventueel door de vervoerder moeten worden genomen. De verklaring moet gesteld zijn in de talen die noodzakelijk worden geacht door de vervoerder of de betrokken autoriteiten, en moet ten minste de volgende informatie bevatten:

a) Aanvullende maatregelen voor het laden, het vastzetten, het vervoer, de behandeling en het lossen van het collo, de oververpakking of de container met inbegrip van eventuele bijzondere voorschriften voor de belading in verband met de veilige warmteafvoer [zie bepaling CW33 (3.2) van 7.5.11], of een verklaring dat dergelijke maatregelen niet noodzakelijk zijn;

b) Beperkingen ten aanzien van de vervoerswijze of het type wagen en eventueel noodzakelijke aanwijzingen voor de te volgen route;

c) Noodmaatregelen in verband met de aard van de zending.

5.4.1.2.5.3. De vereiste certificaten van de bevoegde autoriteit behoeven niet noodzakelijkerwijs aanwezig te zijn bij de zending. De afzender moet deze voorafgaand aan het laden en lossen ter beschikking stellen van de vervoerder(s).

5.4.1.3. (Gereserveerd)

5.4.1.4. Model en te gebruiken taal

5.4.1.4.1. De voor het station van afzending geldende tarieven bepalen de taal, waarin de door de afzender op de vrachtbrief te vermelden gegevens moeten worden gesteld. Bij gebreke daarvan moeten de gegevens in één van de officiële talen van het land van verzending worden gesteld, en moet een vertaling in het Frans of Duits worden bijgevoegd, tenzij de gegevens in één van deze talen zijn gesteld.

5.4.1.4.2. Voor zendingen, die op grond van de samenladingsverboden in 7.5.2 niet in één wagen of container samengeladen mogen worden, moeten afzonderlijke vrachtbrieven worden opgemaakt.

Bij multimodaal vervoer wordt aanbevolen aanvullend op de vrachtbrief gebruik te maken van documenten overeenkomstig het in sectie 5.4.4 weergegeven voorbeeld(27).

5.4.1.5. Niet-gevaarlijke goederen

Indien goederen die in tabel A van hoofdstuk 3.2 met name worden genoemd, niet aan deze richtlijn onderworpen zijn, omdat zij volgens deel 2 als niet-gevaarlijk worden beschouwd, mag de afzender in de vrachtbrief een verklaring van die strekking opnemen, bijv. "GEEN GOEDEREN VAN KLASSE ..."

OPMERKING:

Van deze bepaling mag in het bijzonder gebruik worden gemaakt, indien de afzender van mening is dat, vanwege de chemische eigenschappen van de vervoerde goederen (bijv. oplossingen en mengsels) of vanwege het feit dat dergelijke goederen op grond van andere voorschriften gevaarlijk geacht worden, de zending tijdens het vervoer aan controle zou kunnen worden onderworpen.

5.4.2. Containerbeladingscertificaat

Indien het vervoer van gevaarlijke goederen in een grote container voorafgaat aan een zeetraject, moet een containerbeladingscertificaat overeenkomstig sectie 5.4.2 van de IMDG Code(28) bij de vrachtbrief zijn gevoegd(29)

De functies van de onder 5.4.1 voorgeschreven vrachtbrief en van het containerbeladingscertificaat zoals hierboven genoemd, mogen in een enkel document worden verenigd; indien dit niet het geval is, moeten deze documenten aan elkaar zijn gehecht. Indien deze functies door een enkel document worden vervuld, kan worden volstaan met een verklaring in de vrachtbrief dat de belading van de container is uitgevoerd overeenkomstig de reglementen van de vervoerwijzen die van toepassing zijn, alsmede de identificatie van de voor het containerbeladingscertificaat verantwoordelijke persoon.

OPMERKING

Het containerbeladingscertificaat is niet vereist voor transporttanks, tankcontainers en MEGC's.

5.4.3. (Gereserveerd)

5.4.4. Voorbeeld van een formulier voor multimodaal vervoer van gevaarlijke goederen

Voorbeeld van een formulier dat voor multimodaal vervoer van gevaarlijke goederen kan worden gebruikt als een gecombineerd document voor de verklaring inzake gevaarlijke goederen en het containerbeladingscertificaat.

>PIC FILE= "L_2004121NL.069001.TIF">

>PIC FILE= "L_2004121NL.069101.TIF">

HOOFDSTUK 5.5

Bijzondere voorschriften

5.5.1. Bijzondere voorschriften voor de verzending van infectueuze stoffen

5.5.1.1. Tenzij een infectueuze stof niet op een andere manier kan worden vervoerd, mogen voor het verzenden van een dergelijke stof geen levende gewervelde of ongewervelde dieren worden gebruikt. Dergelijke dieren moeten zijn verpakt, van aanduidingen en kenmerken zijn voorzien en worden vervoerd volgens de voorschriften die van toepassing zijn op het vervoer van dieren(30).

5.5.1.2. Het vervoer van infectueuze stoffen van de risicogroepen 3 en 4 vereist een nauwe samenwerking van de afzender, de vervoerder en de geadresseerde teneinde de veiligheid en de tijdige aankomst van de zending in goede staat te garanderen. Daartoe moeten de volgende maatregelen worden getroffen:

a) Voorafgaande regelingen tussen afzender, vervoerder en geadresseerde. Verzending van infectueuze stoffen mag niet plaatsvinden alvorens voorafgaande regelingen zijn getroffen tussen de afzender, de vervoerder en de geadresseerde of voordat de geadresseerde van zijn bevoegde autoriteiten de bevestiging heeft ontvangen dat de stoffen legaal kunnen worden geïmporteerd en dat geen vertraging zal plaatsvinden bij de aflevering van de zending op de plaats van bestemming;

b) Voorbereiding van de verzenddocumenten. Teneinde voor de verzending een onbelemmerde overdracht te garanderen, is het noodzakelijk om alle verzenddocumenten met inbegrip van de vrachtbrief voor te bereiden (zie hoofdstuk 5.4) met strikte overeenstemming met de regels ten aanzien van de acceptatie van de te verzenden goederen;

c) Routering. Het vervoer moet plaatsvinden via de snelst mogelijke route. Indien overladen nodig is, moeten voorzorgsmaatregelen worden genomen om te garanderen dat de stoffen die worden overgeladen, met speciale zorg worden omringd, zonder oponthoud worden behandeld en worden bewaakt;

d) Voorafgaande kennisgeving van alle vervoersgegevens door de afzender aan de geadresseerde. De afzender moet de geadresseerde vooraf op de hoogte te stellen van de noodzakelijke bijzonderheden van het vervoer zoals: vervoerwijze, treinnummer(s), nummer van de vrachtbrief en datum en uur van de verwachte aankomst op de plaats van bestemming, zodat de zending onmiddellijk in ontvangst kan worden genomen. De snelste wijze van communicatie dient te worden gebruikt voor deze kennisgeving.

5.5.1.3. Dode dieren, waarvan bekend is of waarvan redelijkerwijs wordt aangenomen, dat zij een infectueuze stof bevatten, moeten worden verpakt, gemerkt, geëtiketteerd en vervoerd in overeenstemming met de voorwaarden(31), vastgesteld door de bevoegde autoriteit van het land van herkomst(32).

5.5.2. Bijzondere voorschriften voor gegaste wagens of containers

5.5.2.1. In de vrachtbrieven voor gegaste wagens en containers moet de datum van gassing en het type en de hoeveelheid van het gebruikte bestrijdingsmiddel zijn vermeld. Bovendien moeten instructies zijn geleverd voor de verwijdering van resten van het bestrijdingsmiddel, alsmede de eventueel gebruikte apparatuur voor het gassen.

Deze aanduidingen moeten zijn gesteld in een officiële taal van het land van afzending en indien deze taal niet het Frans, Duits, Italiaans of Engels is, bovendien in het Frans, Duits, Italiaans of Engels, tenzij de internationale tarieven of tussen de spoorwegen gesloten overeenkomsten anders bepalen.

5.5.2.2. Een waarschuwingsteken zoals aangegeven in de afbeelding hieronder moet op elk(e) gegaste wagen of container zijn aangebracht op een plaats waar het gemakkelijk kan worden gezien door personen die proberen om de wagen of de container binnen te gaan.

De aanduidingen op het waarschuwingsteken moeten zijn opgesteld in een taal die door de afzender als geëigend wordt beschouwd.

>PIC FILE= "L_2004121NL.069301.TIF">

Deel 6

VOORSCHRIFTEN VOOR DE CONSTRUCTIE EN BEPROEVING VAN VERPAKKINGEN, IBC'S, GROTE VERPAKKINGEN, TRANSPORTTANKS, METALEN TANKS EN TANCONTAINERS VAN VEZELGEWAPENDE KUNSTSTOF

HOOFDSTUK 6.1

Voorschriften voor de constructie en beproeving van verpakkingen

6.1.1. Algemeen

6.1.1.1. De voorschriften van dit hoofdstuk zijn niet van toepassing op:

a) colli met radioactieve stoffen van klasse 7, tenzij anders is voorgeschreven (zie 4.1.9);

b) colli met infectueuze stoffen van klasse 6.2, tenzij anders is voorgeschreven (zie hoofdstuk 6.3, Opmerking, en verpakkingsinstructie P621 van 4.1.4.1);

c) houders met gassen van klasse 2;

d) colli met een netto massa van meer dan 400 kg;

e) verpakkingen met een inhoud van meer dan 450 liter.

6.1.1.2. De voorschriften voor verpakkingen in 6.1.4 zijn gebaseerd op de tegenwoordig gebruikte verpakkingen. Teneinde rekening te houden met de wetenschappelijke en technische vooruitgang is het gebruik van verpakkingen waarvan de specificaties van de in 6.1.4 genoemde afwijken, toegestaan, onder voorwaarde dat zij even deugdelijk zijn, aanvaardbaar voor de bevoegde autoriteit en dat zij de beproevingen omschreven in 6.1.1.3 en 6.1.5 met goed gevolg kunnen doorstaan. Andere methoden dan die in dit hoofdstuk zijn voorgeschreven, zijn acceptabel, onder voorwaarde dat zij gelijkwaardig en door de bevoegde autoriteit erkend zijn.

6.1.1.3. Elke afzonderlijke verpakking, bestemd voor vloeistoffen, moet voldoen aan een geschikte dichtheidsproef en geschikt zijn om te voldoen aan het desbetreffende beproevingsniveau, aangegeven in 6.1.5.4.3:

a) alvorens deze de eerste maal voor het vervoer wordt gebruikt,

b) na ombouw of reconditionering, voordat deze opnieuw voor het vervoer wordt gebruikt.

Voor deze beproeving is het niet nodig dat de verpakkingen met hun eigen sluitingen zijn uitgerust.

De binnenhouder van een combinatieverpakking mag zonder buitenverpakking worden beproefd, tenzij de betrouwbaarheid van de beproevingsresultaten hierdoor worden verminderd.

Deze beproeving is echter niet vereist voor:

- binnenverpakkingen van samengestelde verpakkingen;

- binnenhouders van combinatieverpakkingen (glas, porselein of aardewerk), gekenmerkt met het symbool "RID/ADR" overeenkomstig 6.1.3.1 a) ii);

- lichte metalen verpakkingen, gekenmerkt met het symbool "RID/ADR" overeenkomstig 6.1.3.1 a) ii).

6.1.1.4. Teneinde te garanderen dat elke gefabriceerde verpakking voldoet aan de voorschriften van dit hoofdstuk, moeten de verpakkingen zijn vervaardigd en beproefd volgens een kwaliteitsborgingsprogramma, dat de instemming heeft van de bevoegde autoriteit.

6.1.2. Code voor de aanduiding van typen van verpakkingen

6.1.2.1. De code bestaat uit:

a) een Arabisch cijfer, dat het soort verpakking aangeeft, bijv. vat, jerrycan, etc., gevolgd door

b) één of meer Latijnse hoofdletters, die de materiaalsoort aangeven, bijv. staal, hout, etc., zo nodig gevolgd door

c) een Arabisch cijfer, dat een categorie aangeeft binnen het soort verpakking waartoe die verpakking behoort.

6.1.2.2. Bij combinatieverpakkingen moeten achtereenvolgend twee Latijnse hoofdletters worden gebruikt op de tweede positie van de code. De eerste geeft het materiaal van de binnenhouder aan, en de tweede het materiaal van de buitenverpakking.

6.1.2.3. Bij samengestelde verpakkingen en verpakkingen voor infectueuze stoffen, gekenmerkt overeenkomstig 6.3.1.1, moet alleen het codenummer voor de buitenverpakking worden gebruikt.

6.1.2.4. De code van de verpakking kan worden gevolgd door de letter "T", "V" of "W". De letter "T" geeft een bergingsverpakking aan volgens 6.1.5.1.11. De letter "V" geeft een speciale verpakking aan volgens 6.1.5.1.7. De letter "W" geeft aan dat de verpakking, hoewel behorend tot hetzelfde soort als aangegeven door de code, gefabriceerd is volgens een specificatie, die afwijkt van het gestelde in 6.1.4, maar die als gelijkwaardig wordt beschouwd in de zin van de voorschriften van 6.1.1.2.

6.1.2.5. De volgende cijfers geven het soort verpakking aan:

1. vat

2. houten ton

3. jerrycan

4. kist of doos

5. zak

6. combinatieverpakking.

7. (gereserveerd)

0. lichte metalen verpakking

6.1.2.6. De volgende hoofdletters geven het materiaal aan:

A. staal (omvat alle soorten en alle oppervlaktebehandelingen)

B. aluminium

C. natuurlijk hout

D. gelamineerd hout

F. houtvezelmateriaal

G. karton

H. kunststof

L. textiel

M. papier, met meer dan één laag

N. metaal (anders dan staal of aluminium)

P. glas, porselein of aardewerk.

6.1.2.7. In de volgende tabel zijn de codes aangegeven, te gebruiken voor de aanduiding van de typen verpakkingen in relatie tot het soort verpakking, het voor de fabricage gebruikte materiaal en de categorie. Er wordt ook naar paragrafen verwezen, te raadplegen voor de betreffende voorschriften:

>RUIMTE VOOR DE TABEL>

6.1.3. Kenmerk

OPMERKINGEN:

1. Het kenmerk op de verpakking geeft aan, dat deze overeenkomt met een constructietype dat met succes de beproevingen heeft doorstaan en dat de verpakking overeenkomt met de voorschriften van dit hoofdstuk, voorzover deze betrekking hebben op de fabricage, maar niet op het gebruik van de verpakking. Het kenmerk op zich betekent derhalve niet dat de verpakking voor een bepaalde stof mag worden gebruikt: in het algemeen worden het soort verpakking (bijv. stalen vat), de grootste inhoud en/of massa ervan en de eventuele bijzondere voorschriften voor elke stof vastgesteld in tabel A van hoofdstuk 3.2.

2. Het kenmerk is bedoeld om de taak van de verpakkingsfabrikanten, de reconditioneerders, de gebruikers van de verpakking, de vervoerders en van de regelgevende autoriteiten te vergemakkelijken. Wat betreft het gebruik van een nieuwe verpakking, is het originele kenmerk een hulpmiddel voor de fabrikant(en), om het type vast te stellen en om aan te geven aan welke beproevingsvoorschriften deze voldoet.

3. Het kenmerk verschaft niet altijd volledige gedetailleerde informatie over beproevingsniveaus, etc.; het kan nodig zijn ook hiermee rekening te houden, bijvoorbeeld door verwijzing naar een beproevingscertificaat, beproevingsrapporten of een register van verpakkingen die met succes beproefd zijn. Bijvoorbeeld een verpakking die gekenmerkt is met een X of Y mag worden gebruikt voor stoffen, ingedeeld in een verpakkingsgroep met een lagere gevaarlijkheidsgraad, waarbij de bijbehorende hoogste toegestane waarde van de relatieve dichtheid(33) wordt vastgesteld door de betreffende factor 1,5 of 2,25 in aanmerking te nemen, aangegeven in de voorschriften voor de beproeving van verpakkingen in 6.1.5; dat wil zeggen dat verpakkingen van verpakkingsgroep I, die voor stoffen met een relatieve dichtheid van 1,2 zijn beproefd, mogen worden gebruikt als verpakking van verpakkingsgroep II voor stoffen met een relatieve dichtheid van 1,8 of als verpakking van verpakkingsgroep III voor stoffen met een relatieve dichtheid van 2,7, vanzelfsprekend aangenomen dat de verpakking met de stof met de hogere dichtheid nog kan voldoen aan de criteria van de prestatie-eisen.

6.1.3.1. Elke verpakking, bestemd voor het gebruik volgens deze richtlijn, moet zijn voorzien van merktekens, die duurzaam en leesbaar zijn en die op een zodanige plaats en in een zodanige grootte in verhouding tot de verpakking zijn aangebracht, dat zij gemakkelijk zichtbaar zijn. Bij colli met een bruto massa van meer dan 30 kg moeten de kenmerken of een kopie daarvan op de bovenzijde of op een zijkant van de verpakking zichtbaar zijn. De letters, cijfers en tekens moeten een hoogte bezitten van ten minste 12 mm, behalve voor verpakkingen met een inhoud van ten hoogste 30 liter resp. 30 kg, waarbij de hoogte ten minste 6 mm moet bedragen en behalve voor verpakkingen met een inhoud van ten hoogste 5 liter resp. 5 kg, waarbij zij een geschikte grootte moeten bezitten.

Het kenmerk bestaat uit:

a) i) het symbool van de Verenigde Naties voor verpakkingen:

>PIC FILE= "L_2004121NL.069801.TIF">

Dit symbool mag slechts worden gebruikt ter verklaring dat een verpakking voldoet aan de relevante voorschriften van dit hoofdstuk. Bij metalen verpakkingen, waarop het kenmerk door inpersen wordt aangebracht, mogen in plaats van het symbool de hoofdletters "UN" worden aangebracht; of

ii) het symbool "RID/ADR" bij verpakkingen, die zowel voor het spoorvervoer als voor het wegvervoer zijn toegelaten, voor combinatieverpakkingen (glas, porselein of aardewerk) en lichte metalen verpakkingen, die voldoen aan vereenvoudigde voorwaarden [zie 6.1.1.3, 6.1.5.3.1 e), 6.1.5.3.4 c), 6.1.5.4, 6.1.5.5.1 en 6.1.5.6];

b) de code die het type van verpakking aangeeft volgens 6.1.2;

c) een code, samengesteld uit twee delen:

i) een letter die de verpakkingsgroep(en) aangeeft, waarvoor het constructietype met goed gevolg is beproefd:

X voor verpakkingsgroepen I, II en III

Y voor verpakkingsgroepen II en III

Z voor verpakkingsgroep III;

ii) voor verpakkingen zonder binnenverpakkingen, bestemd voor vloeistoffen, de aanduiding van de relatieve dichtheid, afgerond op de eerste decimaal, van de stof waarmee het constructietype is beproefd; deze aanduiding kan worden weggelaten indien de relatieve dichtheid niet hoger is dan 1,2. Voor verpakkingen, bestemd voor vaste stoffen of voor binnenverpakkingen, de aanduiding van de hoogste bruto massa in kg;

Voor lichte metalen verpakkingen, gekenmerkt met het symbool "RID/ADR" overeenkomstig 6.1.3.1 a) ii), bestemd voor vloeistoffen waarvan de viscositeit bij 23 °C meer bedraagt dan 200 mm2/s, de aanduiding van de hoogste bruto massa in kg;

d) ofwel een letter "S" wanneer de verpakking bestemd is voor vaste stoffen of voor binnenverpakkingen, dan wel, indien de verpakking (met uitzondering van samengestelde verpakkingen) bestemd is voor vloeistoffen en een hydraulische proefpersing heeft doorstaan, de aanduiding van de beproevingsdruk in kPa, naar beneden afgerond op 10 kPa;

Voor lichte metalen verpakkingen, gekenmerkt met het symbool "RID/ADR" overeenkomstig 6.1.3.1 a) ii), bestemd voor vloeistoffen waarvan de viscositeit bij 23 °C meer bedraagt dan 200 mm2/s, de letter "S";

OPMERKING:

De bepalingen van onderdeel d) zijn niet van toepassing op verpakkingen, bestemd voor stoffen van klasse 6.2, UN-nummers 2814 en 2900.

e) de laatste twee cijfers van het jaar van fabricage van de verpakking. Bij verpakkingen van de typen 1H en 3H bovendien uit de maand van fabricage; dit gedeelte van het kenmerk kan ook op een andere plaats dan de overige aanduidingen van het kenmerk worden aangebracht. Een geëigende wijze hiervoor is:

>PIC FILE= "L_2004121NL.069802.TIF">

f) de Staat van toekenning van het kenmerk, aangeduid met het onderscheidingsteken voor motorvoertuigen in het internationale verkeer(34);

g) de naam van de fabrikant of een ander identificatiemerk van de verpakking, vastgesteld door de bevoegde autoriteit.

6.1.3.2. Elke voor hergebruik geschikte verpakking, die mogelijk aan een reconditioneringsbehandeling wordt onderworpen, waardoor het kenmerk kan worden uitgewist, moet op permanente wijze van de merktekens, aangegeven in 6.1.3.1 a) t/m e), zijn voorzien. Onder permanente kenmerking wordt verstaan een kenmerking die bestand is tegen de reconditioneringsbehandeling (bijv. door inpersen). Deze permanente kenmerking mag bij verpakkingen, met uitzondering van metalen vaten met een inhoud van meer dan 100 liter, in plaats van de in 6.1.3.1 voorgeschreven duurzame kenmerking worden gebruikt.

6.1.3.2.1. In aanvulling op de in 6.1.3.1 voorgeschreven duurzame kenmerking, moeten nieuwe metalen vaten met een inhoud van meer dan 100 liter op de bodem op permanente wijze (bijv. door inpersen) zijn voorzien van de in 6.1.3.1 a) t/m e) aangegeven merktekens, tezamen met de aanduiding van de nominale dikte van tenminste het metaal van de romp (in mm, ± 0,1 mm). Indien de nominale wanddikte van ten minste één van de twee bodems van een metalen vat geringer is dan die van de romp, dan moet de nominale wanddikte van de bovenzijde, de romp en de onderzijde op duurzame wijze (bijv. door inpersen) op de bodem zijn aangegeven, bijv."1,0-1,2-1,0" of "0,9-1,0-1,0". De nominale wanddikte van het metaal moet worden bepaald volgens de overeenkomstige ISO-norm, bijv. ISO 3574:1999 in geval van staal. De merktekens, aangegeven in 6.1.3.1 f) en g), mogen niet op permanente wijze worden aangebracht, tenzij in 6.1.3.2.3 anders is aangegeven.

6.1.3.2.2. Bij omgebouwde vaten hoeft de voorgeschreven kenmerking niet op permanente wijze te zijn aangebracht, indien het type verpakking niet wijzigt en indien geen vast bevestigde onderdelen van de constructie worden verwisseld of verwijderd. Alle andere omgebouwde metalen vaten moeten op de bovenzijde of op de romp op permanente wijze (bijv. door inpersen) zijn voorzien van de merktekens, bedoeld in 6.1.3.1 a) t/m e).

6.1.3.2.3. Metalen vaten van materialen (zoals roestvast staal) die ontworpen zijn voor meermalig hergebruik, mogen op permanente wijze (bijv. door inpersen) van de merktekens, aangegeven in 6.1.3.1 f) en g), zijn voorzien.

6.1.3.2.4. De kenmerking volgens 6.1.3.1 geldt slechts voor één constructietype of voor een serie van constructietypen. Verschillende oppervlaktebehandelingen vallen onder hetzelfde constructietype.

Onder een "serie van constructietypen" dient te worden verstaan verpakkingen van dezelfde constructie, gelijke wanddikte, hetzelfde materiaal en dezelfde doorsnede, die slechts door hun geringere hoogte verschillen van het toegelaten constructietype.

Het moet mogelijk zijn vast te stellen dat de sluitingen van de houders dezelfde zijn als genoemd in het beproevingsrapport.

6.1.3.3. De merktekens moeten worden aangebracht in de volgorde van de subparagrafen in 6.1.3.1; voor voorbeelden zie 6.1.3.7. Eventuele aanvullende, door de bevoegde autoriteit toegestane merktekens mogen geen afbreuk doen aan een correcte identificatie van de in 6.1.3.1 voorgeschreven delen van het kenmerk.

6.1.3.4. De reconditioneerder moet na de reconditionering van een verpakking de volgende duurzame kenmerking in onderstaande volgorde erop aanbrengen:

h) de Staat, waar de reconditionering is uitgevoerd, aangeduid met het onderscheidingsteken voor motorvoertuigen in het internationale verkeer(35);

i) de naam of het toegelaten merkteken van de reconditioneerder;

j) het jaar van de reconditionering, de letter "R" en, bij elke verpakking die een dichtheidsproef volgens 6.1.1.3 heeft doorstaan, bovendien de letter "L".

6.1.3.5. Indien na reconditionering de merktekens, voorgeschreven in 6.1.3.1 a) t/m d), niet meer zichtbaar zijn op de bovenzijde of de romp van een metalen vat, dan moet de reconditioneerder deze op duurzame wijze aanbrengen, gevolgd door de merktekens, voorgeschreven in 6.1.3.4 h), i) en j). Deze merktekens mogen geen hoger prestatieniveau aangeven dan dat, waarvoor het originele constructietype is beproefd en gekenmerkt.

6.1.3.6. Verpakkingen die vervaardigd zijn van gerecycleerde kunststof, zoals gedefinieerd in 1.2.1, moeten zijn voorzien van het merkteken "REC". Dit merkteken moet in de nabijheid van de in 6.1.3.1 voorgeschreven kenmerking zijn aangebracht.

6.1.3.7. Voorbeelden van kenmerken voor NIEUWE verpakkingen:

>RUIMTE VOOR DE TABEL>

6.1.3.8. Voorbeelden van kenmerken voor GERECONDITIONEERDE verpakkingen

>RUIMTE VOOR DE TABEL>

6.1.3.9. Voorbeeld van kenmerk voor BERGINGsverpakkingen

>RUIMTE VOOR DE TABEL>

OPMERKING:

De kenmerken, waarvan voorbeelden zijn gegeven in 6.1.3.7, 6.1.3.8 en 6.1.3.9, mogen in één regel of in meer dan één regel worden aangebracht, onder voorwaarde dat de juiste volgorde wordt aangehouden.

6.1.3.10. Verklaring

Met het aanbrengen van het kenmerk volgens 6.1.3.1 wordt bevestigd dat de in serie vervaardigde verpakkingen overeenkomen met het toegelaten constructietype en dat aan de voorwaarden, genoemd in de toelating is voldaan.

6.1.4. Eisen aan verpakkingen

6.1.4.1. Stalen vaten

1A1 met niet-afneembaar deksel;

1A2 met afneembaar deksel.

6.1.4.1.1. De romp en de bodems moeten zijn vervaardigd van een geschikte soort plaatstaal; de dikte van de plaat moet verband houden met de inhoud van het vat en met het gebruik waarvoor het bestemd is.

6.1.4.1.2. De rompnaden moeten zijn gelast bij vaten, bestemd voor meer dan 40 liter vloeistof. De rompnaden moeten machinaal zijn gefelst of gelast bij vaten, bestemd voor vaste stoffen of voor niet meer dan 40 liter vloeistof.

6.1.4.1.3. De naden tussen bodems en randen moeten machinaal gefelst of gelast zijn. Afzonderlijke versterkingsringen mogen worden gebruikt.

6.1.4.1.4. De romp van vaten met een inhoud van meer dan 60 liter moeten in het algemeen voorzien zijn van ten minste twee uitgeperste rolbanden of van ten minste twee afzonderlijke rolbanden. Indien afzonderlijke rolbanden aanwezig zijn, dan moeten deze nauw aansluiten aan de romp en op zodanige wijze zijn bevestigd, dat zij zich niet kunnen verplaatsen. De rolbanden mogen niet door puntlassen zijn bevestigd.

6.1.4.1.5. De diameter van de vulopeningen, losopeningen en ventilatieopeningen in de romp of in de bodems van vaten met een niet-afneembaar deksel (1A1) mag niet groter zijn dan 7 cm. Vaten met grotere openingen worden geacht te behoren tot het type met afneembaar deksel (1A2). De sluitingen voor mantel- en bodemopeningen van vaten moeten zodanig zijn ontworpen en uitgevoerd dat zij goed gesloten en dicht blijven onder normale vervoersomstandigheden. Flenzen voor sluitingen mogen bevestigd worden door machinaal felsen of lassen. Sluitingen moeten zijn voorzien van dichtingsringen of andere afdichtingsmiddelen, tenzij de sluitingen inherent dicht zijn.

6.1.4.1.6. De sluitingsinrichtingen van vaten met een afneembaar deksel (1A2) moeten zodanig zijn ontworpen en uitgevoerd dat zij goed gesloten blijven en dat de vaten dicht blijven onder normale vervoersomstandigheden. De afneembare deksels moeten zijn voorzien van dichtingsringen of van andere afdichtingsmiddelen.

6.1.4.1.7. Indien de materialen, gebruikt voor de romp, bodems, sluitingen en uitrustingsdelen, niet verenigbaar zijn met de te vervoeren stof, moeten geschikte beschermende binnenbekledingen of oppervlaktebehandelingen worden toegepast. Deze binnenbekledingen of oppervlaktebehandelingen moeten hun beschermende eigenschappen behouden onder normale vervoersomstandigheden.

6.1.4.1.8. Grootste inhoud van de vaten: 450 liter.

6.1.4.1.9. Hoogste netto massa: 400 kg.

6.1.4.2. Aluminium vaten

1B1 met niet-afneembaar deksel

1B2 met afneembaar deksel.

6.1.4.2.1. De romp en de bodems moeten zijn vervaardigd van aluminium met een zuiverheid van ten minste 99 % of van een legering op aluminiumbasis. Het materiaal moet van een geschikt type zijn en de dikte moet verband houden met de inhoud van het vat en het gebruik waarvoor het bestemd is.

6.1.4.2.2. Alle naden moeten gelast zijn. De naden tussen bodems en randen, voorzover aanwezig, moeten versterkt zijn door afzonderlijke versterkingsringen.

6.1.4.2.3. De romp van vaten met een inhoud van meer dan 60 liter moeten in het algemeen voorzien zijn van ten minste twee uitgeperste rolbanden of van ten minste twee afzonderlijke rolbanden. Indien afzonderlijke rolbanden aanwezig zijn, dan moeten deze nauw aansluiten aan de romp en op zodanige wijze zijn bevestigd, dat zij zich niet kunnen verplaatsen. De rolbanden mogen niet door puntlassen zijn bevestigd.

6.1.4.2.4. De diameter van de vulopeningen, losopeningen en ventilatieopeningen in de romp of in de bodems van de vaten met een niet-afneembaar deksel (1B1), mag niet groter zijn dan 7 cm. Vaten met grotere openingen worden geacht te behoren tot het type met afneembaar deksel (1B2). De sluitingen voor mantel- en bodemopeningen van vaten moeten zodanig zijn ontworpen en uitgevoerd dat zij goed gesloten en dicht blijven onder normale vervoersomstandigheden. Flenzen voor sluitingen moeten bevestigd worden door lassen, en de lasnaad moet een dichte verbinding vormen. Sluitingen moeten zijn voorzien van dichtingsringen of andere afdichtingsmiddelen, tenzij de sluitingen inherent dicht zijn.

6.1.4.2.5. De sluitingsinrichtingen van vaten met een afneembaar deksel (1B2) moeten zodanig zijn ontworpen en uitgevoerd dat zij goed gesloten blijven en dat de vaten dicht blijven onder normale vervoersomstandigheden. De afneembare deksels moeten zijn voorzien van dichtingsringen of van andere afdichtingsmiddelen.

6.1.4.2.6. Grootste inhoud van de vaten: 450 liter.

6.1.4.2.7. Hoogste netto massa: 400 kg.

6.1.4.3. Vaten uit een ander metaal dan staal of aluminium

1N1 met niet-afneembaar deksel

1N2 met afneembaar deksel.

6.1.4.3.1. De romp en de bodems moeten zijn vervaardigd van een ander metaal of een andere metaallering dan staal of aluminium. Het materiaal moet van een geschikt type zijn en de dikte moet verband houden met de inhoud van het vat en met het gebruik waarvoor het bestemd is.

6.1.4.3.2. De naden tussen bodems en randen, voorzover aanwezig, moeten versterkt zijn door afzonderlijke versterkingsringen. Alle naden, voorzover aanwezig, moeten volgens de voor het gebruikte metaal of de gebruikte metaallegering nieuwste stand van de techniek worden uitgevoerd (gelast, gesoldeerd, enz.).

6.1.4.3.3. De romp van vaten met een inhoud van meer dan 60 liter moeten in het algemeen voorzien zijn van ten minste twee uitgeperste rolbanden of van ten minste twee afzonderlijke rolbanden. Indien afzonderlijke rolbanden aanwezig zijn, dan moeten deze nauw aansluiten aan de romp en op zodanige wijze zijn bevestigd, dat zij zich niet kunnen verplaatsen. De rolbanden mogen niet door puntlassen zijn bevestigd.

6.1.4.3.4. De diameter van de vulopeningen, losopeningen en ventilatieopeningen in de romp of in de bodems van vaten met een niet-afneembaar deksel (1N1) mag niet groter zijn dan 7 cm. Vaten met grotere openingen worden geacht te behoren tot het type met afneembaar deksel (1N2). De sluitingen voor mantel- en bodemopeningen van vaten moeten zodanig zijn ontworpen en uitgevoerd dat zij goed gesloten en dicht blijven onder normale vervoersomstandigheden. Flenzen voor sluitingen moeten volgens de voor het gebruikte metaal of de gebruikte metaallegering nieuwste stand van de techniek worden aangebracht (gelast, gesoldeerd, enz.), zodat de naad een dichte verbinding vormt. Sluitingen moeten zijn voorzien van dichtingsringen of andere afdichtingsmiddelen, tenzij de sluitingen inherent dicht zijn.

6.1.4.3.5. De sluitingsinrichtingen van vaten met een afneembaar deksel (1N2) moeten zodanig zijn ontworpen en uitgevoerd dat zij goed gesloten blijven en dat de vaten dicht blijven onder normale vervoersomstandigheden. De afneembare deksels moeten zijn voorzien van dichtingsringen of van andere afdichtingsmiddelen.

6.1.4.3.6. Grootste inhoud van de vaten: 450 liter.

6.1.4.3.7. Grootste netto massa: 400 kg.

6.1.4.4. Jerrycans van staal of aluminium

3A1 van staal, met niet-afneembaar deksel

3A2 van staal, met afneembaar deksel

3B1 van aluminium, met niet-afneembaar deksel

3B2 van aluminium, met afneembaar deksel.

6.1.4.4.1. De romp en de bodems moeten zijn vervaardigd van staal, van aluminium met een zuiverheid van ten minste 99 % of van een legering op aluminiumbasis. Het materiaal moet van een geschikt type zijn en de dikte moet verband houden met de inhoud van de jerrycan en met het gebruik waarvoor deze bestemd is.

6.1.4.4.2. De randen van jerrycans van staal moeten machinaal zijn gefelst of gelast. De rompnaden van jerrycans van staal, bestemd voor meer dan 40 liter vloeistof, moeten zijn gelast. De rompnaden van jerrycans van staal, bestemd om 40 liter of minder te vervoeren, moeten machinaal zijn gefelst of gelast. Alle naden van jerrycans van aluminium moeten zijn gelast. De naden van de randen moeten, voorzover aanwezig, zijn verstevigd door toepassing van een afzonderlijke versterkingsring.

6.1.4.4.3. De diameter van de openingen van jerrycans met niet-afneembaar deksel (3A1 en 3B1) mag niet groter zijn dan 7 cm. De jerrycans die grotere openingen hebben, worden geacht te behoren tot het type met afneembaar deksel (3A2 en 3B2). De sluitingen moeten zodanig zijn ontworpen en uitgevoerd dat zij goed gesloten en dicht blijven onder normale vervoersomstandigheden. Sluitingen moeten zijn voorzien van dichtingsringen of andere afdichtingsmiddelen, tenzij de sluitingen inherent dicht zijn.

6.1.4.4.4. Indien de materialen, gebruikt voor de romp, bodems, sluitingen en uitsrustingsdelen, niet verenigbaar zijn met de te vervoeren stof, moeten geschikte beschermende binnenbekledingen of oppervlaktebehandelingen worden toegepast. Deze binnenbekledingen of oppervlaktebehandelingen moeten hun beschermende eigenschappen behouden onder normale vervoersomstandigheden.

6.1.4.4.5. Grootste inhoud van de jerrycans: 60 liter.

6.1.4.4.6. Grootste netto massa: 120 kg.

6.1.4.5. Vaten van gelamineerd hout

1D

6.1.4.5.1. Het gebruikte hout moet goed gedroogd zijn, vochtvrij volgens handelskwaliteit en vrij van gebreken, die de bruikbaarheid van het vat voor het gestelde doel kunnen verminderen. Indien een ander materiaal dan gelamineerd hout voor de vervaardiging van de bodems wordt gebruikt, dan moet de kwaliteit van dit materiaal gelijkwaardig zijn aan die van gelamineerd hout.

6.1.4.5.2. Het gelamineerde hout, gebruikt voor de romp, moet uit ten minste twee lagen, en voor de bodems uit ten minste drie lagen bestaan; de lagen moeten in de richting van de houtvezel gekruist, stevig op elkaar zijn gelijmd met een waterbestendige lijm.

6.1.4.5.3. De romp en de bodems moeten zijn ontworpen in overeenstemming met de inhoud van het vat en het gebruik waarvoor het bestemd is.

6.1.4.5.4. Om verlies van de inhoud door kieren te verhinderen, moeten de deksels worden bekleed met kraftpapier of een ander gelijkwaardig materiaal, dat stevig aan het deksel moet zijn bevestigd en zich aan de buitenzijde over de hele omtrek moet uitstrekken.

6.1.4.5.5. Grootste inhoud van de vaten: 250 liter.

6.1.4.5.6. Grootste netto massa: 400 kg.

6.1.4.6. Houten tonnen (natuurlijk hout)

2C1 met spongat

2C2 met afneembaar deksel

6.1.4.6.1. Het gebruikte hout moet van goede kwaliteit zijn, met vezels in de lengterichting, goed gedroogd, zonder knoesten en schors, verrot hout, spint of andere gebreken, die de geschiktheid van de ton voor het bedoelde gebruik kunnen verminderen.

6.1.4.6.2. De romp en de bodems moeten zijn ontworpen in overeenstemming met de inhoud van de ton en het gebruik, waarvoor deze bestemd is.

6.1.4.6.3. De duigen en de bodems moeten in de richting van de draad worden gezaagd of gekloofd, en wel op zodanige wijze, dat geen enkele jaarring doorloopt over meer dan de helft van de duig of van de bodem.

6.1.4.6.4. De hoepels van de ton moeten van staal of ijzer zijn vervaardigd en van een goede kwaliteit zijn. Bij tonnen met afneembaar deksel (2C2) zijn ook hoepels van een geschikte soort hard hout toegestaan.

6.1.4.6.5. Houten tonnen 2C1: De doorsnede van het spongat mag niet groter zijn dan de halve breedte van de duig, waarin het spongat is aangebracht.

6.1.4.6.6. Houten tonnen 2C2: De bodems moeten goed passend in de duigkepen zijn aangebracht.

6.1.4.6.7. Grootste inhoud van de tonnen: 250 liter.

6.1.4.6.8. Grootste netto massa: 400 kg.

6.1.4.7. Kartonnen vaten

1G

6.1.4.7.1. De romp van het vat moet zijn vervaardigd van meerdere lagen dik papier of niet-gegolfd karton, die stevig zijn vastgelijmd of samengeperst en in de romp van het vat mogen één of meer beschermende lagen bitumen, geparaffineerd kraftpapier, metaalfolie, kunststof, etc., aanwezig zijn.

6.1.4.7.2. De bodems moeten zijn vervaardigd van natuurlijk hout, karton, metaal, gelamineerd hout, kunststof of van een ander geschikt materiaal en mogen zijn bekleed met één of meer beschermende lagen bitumen (aan weerszijden), geparaffineerd kraftpapier, metaalfolie, kunststoffen, etc.

6.1.4.7.3. De romp van het vat, de bodems en hun naden moeten zijn ontworpen in overeenstemming met de inhoud van het vat en het gebruik, waarvoor het bestemd is.

6.1.4.7.4. De samengebouwde verpakking moet zodanig waterbestendig zijn dat de lijm tussen de lagen niet loslaat onder normale vervoersomstandigheden.

6.1.4.7.5. Grootste inhoud van het vat: 450 liter.

6.1.4.7.6. Grootste netto massa: 400 kg.

6.1.4.8. Vaten en jerrycans van kunststof

1H1 vaten met niet-afneembaar deksel

1H2 vaten met afneembaar deksel

3H1 jerrycans met niet-afneembaar deksel

3H2 jerrycans met afneembaar deksel.

6.1.4.8.1. De verpakking moet zijn vervaardigd van geschikte kunststof en de dikte moet verband houden met de inhoud van de jerrycan en met het gebruik waarvoor deze bestemd is. Met uitzondering van gerecycleerde kunststof, zoals gedefinieerd in 1.2.1, mogen geen andere gebruikte materialen worden gebezigd dan productieresten of -afval, afkomstig van hetzelfde fabricageproces. De verpakking moet voldoende resistent zijn tegen veroudering en tegen de door de vervoerde stof of door ultraviolette straling veroorzaakte kwaliteitsvermindering. Iedere vorm van permeatie van de in de verpakking vervoerde stof, of gerecycleerde kunststof dat voor de vervaardiging van nieuwe verpakkingen wordt gebruikt, mogen geen gevaar opleveren onder normale vervoersomstandigheden.

6.1.4.8.2. Indien bescherming tegen ultraviolette straling noodzakelijk is, dan dient dit te geschieden door toevoeging van roet of andere geschikte kleurstoffen of inhibitoren. Deze toevoegingen moeten met de inhoud verenigbaar zijn en zij moeten gedurende de gehele gebruiksduur van de verpakking werkzaam blijven. Bij gebruik van roet, pigmenten of inhibitoren, die verschillen van die, welke gebruikt zijn voor de fabricage van het beproefde constructietype, kan ervan worden afgezien om opnieuw te beproeven, indien het roetgehalte niet hoger is dan 2 % in massa of indien het gehalte kleurstoffen niet hoger is dan 3 % in massa; het gehalte aan inhibitoren tegen ultraviolette straling is niet beperkt.

6.1.4.8.3. Toevoegingen voor andere doeleinden dan bescherming tegen ultraviolette straling aan de samenstelling van het kunststof materiaal zijn toegestaan, onder voorwaarde dat deze de chemische en fysische eigenschappen van het materiaal van de verpakking niet op ongunstige wijze beïnvloeden. In zo'n geval kan ervan worden afgezien om opnieuw te beproeven.

6.1.4.8.4. De wanddikte moet op elke plaats van de verpakking verband houden met de inhoud en met het gebruik waarvoor deze bestemd is, waarbij evenwel rekening is gehouden met de belastingen, waaraan elke plaats van de verpakking kan worden blootgesteld.

6.1.4.8.5. De diameter van de vulopeningen, losopeningen en ventilatieopeningen in de romp of in de bodems van vaten met niet-afneembaar deksel (1H1) en jerrycans met niet-afneembaar deksel (3H1) mag niet groter zijn dan 7 cm. Vaten en jerrycans met grotere openingen worden geacht te behoren tot het type met afneembaar deksel (1H2 en 3H2). De sluitingen voor mantel- en bodemopeningen van vaten en jerrycans moeten zodanig zijn ontworpen en uitgevoerd dat zij goed gesloten en dicht blijven onder normale vervoersomstandigheden. Sluitingen moeten zijn voorzien van dichtingsringen of andere afdichtingsmiddelen, tenzij de sluitingen inherent dicht zijn.

6.1.4.8.6. De sluitingsinrichtingen van vaten en jerrycans met afneembaar deksel (1H2 en 3H2) moeten zodanig zijn ontworpen en uitgevoerd dat zij goed gesloten en dicht blijven onder normale vervoersomstandigheden. Dichtingsringen moeten worden gebruikt bij alle afneembare deksels, tenzij het vat of de jerrycan al inherent dicht is doordat het ontwerp zelf voorziet in een deugdelijk vastgezet afneembaar deksel.

6.1.4.8.7. De permeabiliteit voor brandbare vloeistoffen mag bij 23 °C hoogstens 0,008 g/l.h bedragen (zie 6.1.5.8).

6.1.4.8.8. Indien gerecycleerde kunststof wordt gebruikt voor de fabricage van nieuwe verpakkingen, moeten de specifieke eigenschappen worden gegarandeerd en regelmatig worden gedocumenteerd als onderdeel van een kwaliteitsborgingsprogramma, erkend door de bevoegde autoriteit. Het kwaliteitsborgingsprogramma moet een registratie van een geschikte voorsortering en controle omvatten, zodat elke batch van gerecycleerd materiaal de juiste smeltindex, dichtheid en treksterkte bezit, overeenkomend met die van het constructietype, vervaardigd van dergelijk gerecycleerd materiaal. Dit omvat noodzakelijkerwijze informatie omtrent het verpakkingsmateriaal, waarvan de gerecycleerde kunststoffen afkomstig zijn, alsmede informatie omtrent de vroegere inhoud van deze verpakkingen, indien deze vroegere inhoud het prestatievermogen van nieuwe verpakkingen, gefabriceerd van dat materiaal, zou kunnen verminderen. Bovendien moet in het kwaliteitsborgingsprogramma van de fabrikant van de verpakking, overeenkomstig 6.1.1.4, de uitvoering van de mechanische beproevingen van het prototype, overeenkomstig 6.1.5, zijn opgenomen, uit te voeren op verpakkingen vervaardigd van elke batch van gerecycleerd kunststof materiaal. Bij deze beproevingen mag het prestatievermogen bij de stapelproef worden onderzocht door middel van een geschikte dynamische compressiebeproeving in plaats van de stapelproef volgens 6.1.5.6.

6.1.4.8.9. Grootste inhoud van de vaten en jerrycans:

1H1 en 1H2: 450 liter;

3H1 en 3H2: 60 liter.

6.1.4.8.10. Grootste netto massa:

1H1 en 1H2: 400 kg;

3H1 en 3H2: 120 kg.

6.1.4.9. Kisten van natuurlijk hout

4C1 gewone kisten;

4C2 met stofdichte wanden.

6.1.4.9.1. Het gebruikte hout moet goed gedroogd zijn, vochtvrij volgens handelskwaliteit, en vrij van gebreken, die de sterkte van de diverse onderdelen van de kist merkbaar verminderen. Het weerstandsvermogen van het gebruikte materiaal en de wijze van constructie moeten zijn aangepast aan de inhoud van de kist en aan het gebruik waarvoor deze is bestemd. Het deksel en de bodem mogen van waterbestendig houtvezelmateriaal zijn zoals hardboard, spaanplaat of een ander geschikt type.

6.1.4.9.2. De bevestigingsmiddelen moeten weerstand bieden tegen trillingen, die volgens ervaring onder normale vervoersomstandigheden voorkomen. Het aanbrengen van spijkers in de richting van de vezels van het hout aan het uiteinde van planken moet zo mogelijk worden vermeden. Verbindingen die mogelijk aan sterke belastingen kunnen blootstaan, moeten worden uitgevoerd met behulp van omgeslagen of ringvormige spijkers of gelijkwaardige bevestigingsmiddelen.

6.1.4.9.3. Kisten 4C2: Elk onderdeel van de kist moet bestaan uit één stuk of gelijkwaardig daaraan zijn. Onderdelen worden beschouwd gelijkwaardig te zijn aan onderdelen uit één stuk, indien zij volgens een van de volgende methoden zijn samengelijmd: Lindermann-(zwaluwstaart)verbinding, messing en groef-verbinding, overlappende verbinding, of stompe verbinding met ten minste twee gegolfde metalen krammen voor elke verbinding.

6.1.4.9.4. Grootste netto massa: 400 kg.

6.1.4.10. Kisten van gelamineerd hout

4D

6.1.4.10.1. Het gebruikte soort gelamineerd hout moet uit ten minste drie lagen bestaan, en zijn vervaardigd van goed gedroogde bladen fineer, verkregen door afschillen, snijden of zagen, vochtvrij volgens handelskwaliteit, en vrij van gebreken, die de sterkte van de kist zouden kunnen verminderen. De sterkte van het gebruikte materiaal en de wijze van constructie moeten zijn aangepast aan de inhoud van de kist en aan het gebruik waarvoor deze is bestemd. De afzonderlijke lagen moeten met een waterbestendige lijm op elkaar worden gelijmd. Voor de fabricage van de kisten mogen tezamen met gelamineerd hout ook andere geschikte materialen worden gebruikt. De kisten moeten aan de hoekstijlen of uiteinden stevig zijn gespijkerd of vastgemaakt of in elkaar gezet met andere gelijkwaardige en eveneens geschikte middelen.

6.1.4.10.2. Grootste netto massa: 400 kg.

6.1.4.11. Kisten van houtvezelmateriaal

4F

6.1.4.11.1. De wanden van de kisten moeten van waterbestendig houtvezelmateriaal zijn zoals hardboard, spaanplaat of een ander geschikt type. Het weerstandsvermogen van het gebruikte materiaal en de wijze van constructie moeten zijn aangepast aan de inhoud van de kist en aan het gebruik, waarvoor deze is bestemd.

6.1.4.11.2. De andere gedeelten van de kisten mogen van andere geschikte materialen zijn vervaardigd.

6.1.4.11.3. De kisten moeten met behulp van geschikte middelen op stevige wijze in elkaar worden gezet.

6.1.4.11.4. Grootste netto massa: 400 kg.

6.1.4.12. Kartonnen dozen

4G

6.1.4.12.1. Er moet gebruikgemaakt worden van massief karton of van golfkarton (met één of meer golflagen), van goede kwaliteit, dat geschikt is voor de inhoud en het gebruik, waarvoor de dozen zijn bestemd. De waterbestendigheid van het buitenoppervlak moet zodanig zijn, dat de massatoename, gemeten bij een beproeving ter vaststelling van de absorptie van water gedurende 30 minuten volgens de methode van Cobb, niet meer bedraagt dan 155 g/m2 - zie ISO-norm 535-1991. Het karton moet een geschikte buigsterkte hebben. Het karton moet op zodanige wijze zijn gesneden, zonder kerf gerild en voorzien van een sleuf, dat bij het in elkaar zetten geen breuk optreedt, en dat het oppervlak niet scheurt of te veel opbolt. De golflagen van het golfkarton moeten stevig aan de vlakke lagen zijn gelijmd.

6.1.4.12.2. De kopwanden van de dozen mogen van een houten raamwerk zijn voorzien of geheel van hout of een ander geschikt materiaal zijn vervaardigd. Als versterking mogen houten lijsten of andere geschikte materialen worden gebruikt.

6.1.4.12.3. De naden van de dozen moeten met kleefband worden geplakt, of uitgevoerd zijn met een gelijmde of met metalen nieten gehechte overlapping. De overlapping van de naden moet voldoende zijn.

6.1.4.12.4. Indien de sluiting door lijmen of met kleefband wordt uitgevoerd, moet de lijm waterbestendig zijn.

6.1.4.12.5. De afmetingen van de doos moeten zijn aangepast aan de inhoud.

6.1.4.12.6. Grootste netto massa: 400 kg.

6.1.4.13. Dozen van kunststof

4H1 dozen van geëxpandeerde kunststof

4H2 dozen van stijve kunststof.

6.1.4.13.1. De doos moet zijn vervaardigd van een geschikte kunststof en de stevigheid van de doos moet verband houden met de inhoud van de doos en met het gebruik waarvoor deze bestemd is. De doos moet voldoende resistent zijn tegen veroudering en tegen de door de vervoerde stof of door ultraviolette straling veroorzaakte kwaliteitsvermindering.

6.1.4.13.2. Een doos van geëxpandeerde kunststof moet bestaan uit twee delen van geëxpandeerde, gevormde kunststof, een onderstuk, voorzien van uitsparingen voor de binnenverpakkingen, en een bovenstuk, dat het onderstuk afdekt en er precies in past. De constructie van het bovenstuk en het onderstuk moet zodanig zijn, dat de binnenverpakkingen er zonder speling in passen. De afsluitdoppen van de binnenverpakkingen mogen niet in aanraking komen met het binnenoppervlak van het bovenstuk van de doos.

6.1.4.13.3. Voor de verzending moeten dozen van geëxpandeerde kunststof worden gesloten met een zelfklevende band, waarvan de treksterkte voldoende moet zijn om te verhinderen, dat de doos opengaat. De zelfklevende band moet bestendig zijn tegen weersinvloeden en de kleefstof moet verenigbaar zijn met het geëxpandeerde kunststof materiaal van de doos. Andere sluitingsinrichtingen mogen ook gebruikt worden op voorwaarde dat zij ten minste even doelmatig zijn.

6.1.4.13.4. Bij dozen van stijve kunststof moet de bescherming tegen ultraviolette straling, indien dit is vereist, worden verkregen door toevoeging van roet of andere geschikte kleurstoffen of inhibitoren. Deze toevoegingen moeten ten opzichte van de inhoud indifferent zijn en zij moeten gedurende de gehele toegestane gebruiksduur van de verpakking werkzaam blijven. Bij gebruik van roet, kleurstoffen of inhibitoren, die verschillen van die, welke gebruikt zijn voor de fabricage van het beproefde constructietype, kan ervan worden afgezien om opnieuw te beproeven, indien het roetgehalte niet hoger is dan 2 % in massa, of indien het gehalte kleurstoffen niet hoger is dan 3 % in massa; het gehalte aan inhibitoren tegen ultraviolette straling is niet beperkt.

6.1.4.13.5. Toevoegingen voor andere doeleinden dan bescherming tegen ultraviolette straling aan de samenstelling van het kunststof materiaal zijn toegestaan, onder voorwaarde dat deze de chemische en fysische eigenschappen van het materiaal van de verpakking niet op ongunstige wijze beïnvloeden. In zo'n geval kan ervan worden afgezien om opnieuw te beproeven.

6.1.4.13.6. Dozen van stijve kunststof moeten sluitingsinrichtingen hebben die zijn vervaardigd van een geschikt materiaal dat voldoende stevig is en zo geconstrueerd dat elke onbedoelde opening wordt uitgesloten.

6.1.4.13.7. Indien gerecycleerde kunststof wordt gebruikt voor de fabricage van nieuwe verpakkingen, moeten de specifieke eigenschappen worden gegarandeerd en regelmatig worden gedocumenteerd als onderdeel van een kwaliteitsborgingsprogramma, erkend door de bevoegde autoriteit. Het kwaliteitsborgingsprogramma moet een registratie van een geschikte voorsortering en controle omvatten, zodat elke batch van gerecycleerd materiaal de juiste smeltindex, dichtheid en treksterkte bezit, overeenkomend met die van het constructietype, vervaardigd van dergelijk gerecycleerd materiaal. Dit omvat noodzakelijkerwijze informatie omtrent het verpakkingsmateriaal, waarvan de gerecycleerde kunststoffen afkomstig zijn, alsmede informatie omtrent de vroegere inhoud van deze verpakkingen, indien deze vroegere inhoud het prestatievermogen van nieuwe verpakkingen, gefabriceerd van dat materiaal, zou kunnen verminderen. Bovendien moet in het kwaliteitsborgingsprogramma van de fabrikant van de verpakking, overeenkomstig 6.1.1.4, de uitvoering van de mechanische beproevingen van het prototype, overeenkomstig 6.1.5, zijn opgenomen, uit te voeren op verpakkingen vervaardigd van elke batch van gerecycleerd kunststof materiaal. Bij deze beproevingen mag het prestatievermogen bij de stapelproef worden onderzocht door middel van een geschikte dynamische compressiebeproeving in plaats van de stapelproef volgens 6.1.5.6.

6.1.4.13.8. Grootste netto massa:

4H1: 60 kg

4H2: 400 kg

6.1.4.14. Kisten van staal of aluminium

4A stalen kisten

4B aluminium kisten

6.1.4.14.1. De sterkte van het metaal en de constructie van de kist moeten verband houden met de inhoud van de kist en met het gebruik, waarvoor deze bestemd is.

6.1.4.14.2. De kisten moeten van binnen zijn bekleed met karton of met vilt, al naar gelang, of zijn voorzien van een binnenbekleding of coating van een geschikt materiaal. Indien de binnenbekleding van metaal is en met dubbele felsnaden in elkaar is gezet, moeten maatregelen worden genomen om te verhinderen dat stoffen, in het bijzonder ontplofbare stoffen, in de naden doordringen.

6.1.4.14.3. Elk geschikt type sluiting is toegestaan; zij mag onder normale vervoersomstandigheden niet losgaan.

6.1.4.14.4. Grootste netto massa: 400 kg.

6.1.4.15. Zakken van textiel

5L1 zonder binnenzak of zonder binnenbekleding

5L2 stofdicht

5L3 waterbestendig

6.1.4.15.1. De gebruikte textielweefsels moeten van goede kwaliteit zijn. De sterkte van de geweven stof en de vervaardiging van de zak moeten verband houden met de inhoud van de zak en met het gebruik, waarvoor deze bestemd is.

6.1.4.15.2. Stofdichte zakken, 5L2: De zak moet stofdicht zijn gemaakt, bijvoorbeeld door gebruik van:

a) papier, dat met een waterbestendig kleefmiddel zoals bitumen aan het binnenoppervlak van de zak geplakt is; of

b) een kunststof folie, die op het binnenoppervlak van de zak geplakt is; of

c) één of meer binnenzakken van papier of kunststof.

6.1.4.15.3. Waterbestendige zakken, 5L3: De zak moet op zodanige wijze waterdicht zijn gemaakt, dat binnendringen van vocht volkomen is uitgesloten, bijvoorbeeld door gebruik van:

a) gescheiden binnenzakken van waterbestendig papier (bijv. geparaffineerd kraftpapier, gebitumineerd papier of met kunststof bekleed kraftpapier); of

b) een kunststof folie, die op het binnenoppervlak van de zak geplakt is; of

c) één of meer binnenzakken van kunststof.

6.1.4.15.4. Grootste netto massa: 50 kg.

6.1.4.16. Zakken van kunststof weefsel

5H1 zonder binnenzak of zonder binnenbekleding

5H2 stofdicht

5H3 waterbestendig.

6.1.4.16.1. De zakken moeten zijn vervaardigd van verstrekte banden of enkelvoudige filamenten van een geschikte kunststof. De sterkte van het gebruikte materiaal en de vervaardiging van de zak moeten verband houden met de inhoud van de zak en met het gebruik, waarvoor deze bedoeld is.

6.1.4.16.2. Indien het gebruikte doek vlak is geweven, moeten de zakken worden vervaardigd door bodem en één zijkant dicht te naaien of door een andere werkwijze, die de sluiting daarvan waarborgt. Indien het doek rond is geweven, moet de bodem van de zak worden gesloten door deze dicht te naaien of te weven, of een andere wijze van sluiting, die een gelijkwaardige sterkte biedt.

6.1.4.16.3. Stofdichte zakken, 5H2: De zak moet stofdicht zijn gemaakt, bijvoorbeeld door gebruik van:

a) papier of een kunststof folie, die op het binnenoppervlak van de zak geplakt is; of

b) één of meer gescheiden binnenzakken van papier of kunststof.

6.1.4.16.4. Waterbestendige zakken, 5H3: De zak moet op zodanige wijze waterdicht zijn gemaakt, dat binnendringen van vocht volkomen is uitgesloten, bijvoorbeeld door gebruik van:

a) gescheiden binnenzakken van waterbestendig papier (bijv. geparaffineerd kraftpapier, aan beide zijden gebitumineerd of met kunststof bekleed kraftpapier); of

b) een kunststof folie, die op het binnen- of buitenoppervlak van de zak geplakt is; of

c) één of meer binnenzakken van kunststof.

6.1.4.16.5. Grootste netto massa: 50 kg.

6.1.4.17. Zakken van kunststof folie

5H4

6.1.4.17.1. De zakken moeten zijn vervaardigd van een geschikte kunststof. De sterkte van het gebruikte materiaal en de vervaardiging van de zak moeten verband houden met de inhoud van de zak en met het gebruik, waarvoor deze bestemd is. De naden en sluitingen moeten bestand zijn tegen de druk en de schokken, die de zak onder normale vervoersomstandigheden kan ondergaan.

6.1.4.17.2. Grootste netto massa: 50 kg.

6.1.4.18. Papieren zakken

5M1 met meer dan één laag

5M2 met meer dan één laag, waterbestendig.

6.1.4.18.1. De zakken moeten zijn vervaardigd van een geschikte soort kraftpapier of een gelijkwaardige papiersoort met ten minste drie lagen. De sterkte van het papier en de vervaardiging van de zakken moeten verband houden met de inhoud van de zak en met het gebruik waarvoor deze bestemd is. De naden en sluitingen moeten stofdicht zijn.

6.1.4.18.2. Papieren zakken 5M2: Teneinde het binnendringen van vocht te verhinderen, moet een zak met vier of meer lagen waterdicht gemaakt zijn, hetzij door het gebruik van een waterbestendige laag als van één van de twee buitenste lagen, hetzij door het gebruik van een waterbestendige tussenlaag van een geschikt beschermend materiaal tussen de twee buitenste lagen; een zak met drie lagen moet waterdicht gemaakt zijn door het gebruik van een waterbestendige laag als buitenste laag. Indien gevaar bestaat dat de inhoud met vocht reageert of indien de inhoud in vochtige toestand wordt verpakt, moet bovendien een waterbestendige laag of bekleding - bijv. dubbel geteerd kraftpapier, met kunststof bekleed kraftpapier, een kunststof folie waarmee het binnenoppervlak van de zak is bedekt, of één of meer binnenbekledingen van kunststof - in direct contact met de inhoud zijn aangebracht. De naden en sluitingen moeten waterdicht zijn.

6.1.4.18.3. Grootste netto massa: 50 kg.

6.1.4.19. Combinatieverpakkingen (kunststof)

>RUIMTE VOOR DE TABEL>

6.1.4.19.1. Binnenhouder

6.1.4.19.1.1. De binnenhouder van kunststof moet voldoen aan de bepalingen van 6.1.4.8.1 en 6.1.4.8.4 t/m 6.1.4.8.7.

6.1.4.19.1.2. De binnenhouder van kunststof moet zonder speelruimte passen in de buitenverpakking; deze laatste mag geen uitstekende delen bezitten, die aanleiding zouden kunnen geven tot afschuren van de kunststof.

6.1.4.19.1.3. Grootste inhoud van de binnenhouder:

6HA1, 6HB1, 6HD1, 6HG1, 6HH1: 250 liter

6HA2, 6HB2, 6HC, 6HD2, 6HG2, 6HH2: 60 liter.

6.1.4.19.1.4. Grootste netto massa:

6HA1, 6HB1, 6HD1, 6HG1, 6HH1: 400 kg

6HA2, 6HB2, 6HC, 6HD2, 6HG2, 6HH2: 75 kg.

6.1.4.19.2. Buitenverpakking

6.1.4.19.2.1. Kunststof houder met als buitenverpakking een stalen of aluminium vat, 6HA1 of 6HB1: Voor de constructie van de buitenverpakking gelden de overeenkomstige bepalingen van 6.1.4.1 of 6.1.4.2.

6.1.4.19.2.2. Kunststof houder met als buitenverpakking een stalen of aluminium korf of kist, 6HA2 of 6HB2: Voor de constructie van de buitenverpakking gelden de overeenkomstige bepalingen van 6.1.4.13.

6.1.4.19.2.3. Kunststof houder met als buitenverpakking een houten kist, 6HC: Voor de constructie van de buitenverpakking gelden de overeenkomstige bepalingen van 6.1.4.9.

6.1.4.19.2.4. Kunststof houder met als buitenverpakking een vat van gelamineerd hout, 6HD1: Voor de constructie van de buitenverpakking gelden de overeenkomstige bepalingen van 6.1.4.5.

6.1.4.19.2.5. Kunststof houder met als buitenverpakking een kist van gelamineerd hout, 6HD2: Voor de constructie van de buitenverpakking gelden de overeenkomstige bepalingen van 6.1.4.10.

6.1.4.19.2.6. Kunststof houder met als buitenverpakking een kartonnen vat, 6HG1: Voor de constructie van de buitenverpakking gelden de overeenkomstige bepalingen van 6.1.4.7.1 t/m 6.1.4.7.4.

6.1.4.19.2.7. Kunststof houder met als buitenverpakking een kartonnen doos, 6HG2: Voor de constructie van de buitenverpakking gelden de overeenkomstige bepalingen van 6.1.4.12.

6.1.4.19.2.8. Kunststof houder met als buitenverpakking een kunststof vat, 6HH1: Voor de constructie van de buitenverpakking gelden de overeenkomstige bepalingen van 6.1.4.8.1 t/m 6.1.4.8.6.

6.1.4.19.2.9. Kunststof houder met als buitenverpakking een doos van stijve kunststof (met inbegrip van gegolfde kunststof), 6HH2: Voor de constructie van de buitenverpakking gelden de overeenkomstige bepalingen van 6.1.4.13.1 en 6.1.4.13.4 t/m 6.1.4.13.6.

6.1.4.20. Combinatieverpakkingen (glas, porselein of aardewerk)

>RUIMTE VOOR DE TABEL>

6.1.4.20.1. Binnenhouder

6.1.4.20.1.1. De houders moeten een geschikte vorm hebben (cilindrisch of peervormig) en zij moeten zijn vervaardigd van een goede kwaliteit materiaal, vrij van gebreken, die de sterkte zouden kunnen verminderen. De wanden moeten op alle plaatsen voldoende dik zijn, en vrij van inwendige spanningen.

6.1.4.20.1.2. Als sluiting van de houders moet gebruikgemaakt worden van kunststof schroefsluitingen, ingeslepen stoppen of ten minste even doelmatige sluitingen. Alle delen van de sluitingen, die in aanraking kunnen komen met de inhoud van de houder, moeten tegen de werking van de inhoud bestendig zijn. Er dient bij de sluitingen gelet te worden op een hermetische passing en dat zij op zodanige wijze zijn vastgezet, dat zij tijdens het vervoer niet los kunnen gaan. Indien sluitingen met een ontluchtingsinrichting vereist zijn, moeten deze voldoen aan 4.1.1.8.

6.1.4.20.1.3. De houder moet in de buitenverpakking goed zijn vastgezet met behulp van stoffen met schokbrekende en/of vloeistofabsorberende eigenschappen.

6.1.4.20.1.4. Grootste inhoud van de houder: 60 liter.

6.1.4.20.1.5. Grootste netto massa: 75 kg.

6.1.4.20.2. Buitenverpakking

6.1.4.20.2.1. Houder met als buitenverpakking een stalen vat, 6PA1: Voor de constructie van de buitenverpakking gelden de overeenkomstige bepalingen van 6.1.4.1. Het voor dit type verpakking noodzakelijke afneembare deksel mag echter de vorm hebben van een kap.

6.1.4.20.2.2. Houder met als buitenverpakking een stalen korf of kist, 6PA2: Voor de constructie van de buitenverpakking gelden de overeenkomstige bepalingen van 6.1.4.14. In het geval van cilindrische houders moet in verticale stand de buitenverpakking hoger zijn dan de houder en de sluiting daarvan. Indien rondom een peervormige houder een buitenverpakking in de vorm van een korf aanwezig is en aan de vorm daarvan is aangepast, moet de buitenverpakking voorzien zijn van een beschermende afdekking (kap).

6.1.4.20.2.3. Houder met als buitenverpakking een aluminium vat, 6PB1: Voor de constructie van de buitenverpakking gelden de overeenkomstige bepalingen van 6.1.4.2.

6.1.4.20.2.4. Houder met als buitenverpakking een aluminium korf of kist, 6PB2: Voor de constructie van de buitenverpakking gelden de overeenkomstige bepalingen van 6.1.4.14.

6.1.4.20.2.5. Houder met als buitenverpakking een houten kist, 6PC: Voor de constructie van de buitenverpakking gelden de overeenkomstige bepalingen van 6.1.4.9.

6.1.4.20.2.6. Houder met als buitenverpakking een vat van gelamineerd hout, 6PD1: Voor de constructie van de buitenverpakking gelden de overeenkomstige bepalingen van 6.1.4.5.

6.1.4.20.2.7. Houder met als buitenverpakking een tenen mand, 6PD2: De tenen manden moeten op een daartoe geschikte wijze zijn vervaardigd van een materiaal van goede kwaliteit. Zij moeten voorzien zijn van een beschermende afdekking (kap), zodat beschadiging van de houders wordt vermeden.

6.1.4.20.2.8. Houder met als buitenverpakking een kartonnen vat, 6PG1: Voor de constructie van de buitenverpakking gelden de overeenkomstige bepalingen van 6.1.4.7.1 t/m 6.1.4.7.4.

6.1.4.20.2.9. Houder met als buitenverpakking een kartonnen doos, 6PG2: Voor de constructie van de buitenverpakking gelden de overeenkomstige bepalingen van 6.1.4.12.

6.1.4.20.2.10. Houders met een buitenverpakking van geëxpandeerde kunststof, 6PH1, of van stijve kunststof, 6PH2: De materialen van beide buitenverpakkingen moeten voldoen aan de overeenkomstige bepalingen van 6.1.4.13. Buitenverpakkingen van stijve kunststof moeten zijn vervaardigd van polyetheen met hoge dichtheid of van een andere vergelijkbare kunststof. Het afneembare deksel voor dit type verpakking mag echter de vorm hebben van een kap.

6.1.4.21. Samengestelde verpakkingen

Voor de te gebruiken buitenverpakkingen gelden de overeenkomstige bepalingen van sectie 6.1.4.

OPMERKING:

Voor de te gebruiken binnen- en buitenverpakkingen, zie de desbetreffende verpakkingsinstructies in hoofdstuk 4.1.

6.1.4.22. Lichte metalen verpakkingen

0A1 met niet-afneembaar deksel

0A2 met afneembaar deksel.

6.1.4.22.1. De romp en de bodems moeten zijn vervaardigd van een geschikte soort plaatstaal; de dikte van de plaat moet verband houden met de inhoud van de verpakkingen en het gebruik waarvoor deze bestemd zijn.

6.1.4.22.2. De naden moeten gelast, ten minste dubbel gefelst, of volgens een andere methode zijn uitgevoerd, die een vergelijkbare sterkte en dichtheid waarborgt.

6.1.4.22.3. Binnenbekledingen van zink, tin, lak, etc., moeten bestendig zijn en op alle plaatsen, met inbegrip van de sluitingen, goed aan het staal hechten.

6.1.4.22.4. De diameter van de vulopeningen, losopeningen en ventilatieopeningen in de romp of de bodems van de verpakkingen met niet-afneembaar deksel (0A1) mag niet groter zijn dan 7 cm.Verpakkingen met grotere openingen worden geacht te behoren tot het type met afneembaar deksel (0A2).

6.1.4.22.5. De sluitingen van verpakkingen met niet-afneembaar deksel (0A1) moeten ofwel van het type met schroefdraad zijn, dan wel door een inrichting die geschroefd kan worden, of door een ander type inrichting, ten minste even doelmatig, kunnen worden vastgezet. De sluitingsinrichtingen van verpakkingen met afneembaar deksel (0A2) moeten zodanig zijn ontworpen en uitgevoerd dat zij goed gesloten blijven en dat de verpakkingen dicht blijven onder normale vervoersomstandigheden.

6.1.4.22.6. Grootste inhoud van de verpakkingen: 40 liter.

6.1.4.22.7. Grootste netto massa: 50 kg.

6.1.5. Voorschriften voor de beproeving van de verpakkingen

6.1.5.1. Uitvoering en herhaling van de beproevingen

6.1.5.1.1. Van elke verpakking moet het constructietype worden beproefd volgens 6.1.5, overeenkomstig de door de bevoegde autoriteit vastgelegde procedures, en door deze autoriteit worden toegelaten.

6.1.5.1.2. Alvorens een verpakking wordt gebruikt, moet het constructietype van deze verpakking met goed gevolg de beproevingen hebben ondergaan. Het constructietype van de verpakking wordt bepaald door het ontwerp, de grootte, het gebruikte materiaal en de dikte, de wijze van fabricage en assemblage, maar het kan ook diverse oppervlaktebehandelingen omvatten. Het omvat ook verpakkingen, die van het constructietype slechts afwijken door een lagere hoogte van het ontwerp.

6.1.5.1.3. De beproevingen moeten bij door de bevoegde autoriteit vastgestelde tussenpozen worden herhaald met monsters uit de productie. Indien dergelijke beproevingen worden uitgevoerd met verpakkingen van papier of van karton, wordt een voorbereiding onder de heersende omstandigheden beschouwd als gelijkwaardig aan de voorschriften van 6.1.5.2.3.

6.1.5.1.4. De beproevingen moeten tevens worden herhaald na elke wijziging van het ontwerp, het materiaal of van de wijze van constructie van een verpakking.

6.1.5.1.5. De bevoegde autoriteit kan akkoord gaan met de selectieve beproeving van verpakkingen die slechts op minder belangrijke aspecten verschillen van een reeds beproefd constructietype, bijv. verpakkingen met binnenverpakkingen van kleinere afmetingen of binnenverpakkingen met een kleinere netto massa, voorts verpakkingen, zoals vaten, zakken, kisten en dozen waarvan één of meer van de buitenmaten iets verkleind zijn.

6.1.5.1.6. Indien een buitenverpakking van een samengestelde verpakking met succes beproefd is met verschillende typen binnenverpakkingen, dan kunnen verschillende van deze binnenverpakkingen in deze buitenverpakking worden samengevoegd. Bovendien zijn, voorzover een gelijkwaardig prestatieniveau gehandhaafd blijft, de volgende variaties van de binnenverpakkingen toegestaan zonder dat het collo aan andere beproevingen moet worden onderworpen:

a) Binnenverpakkingen met gelijke of kleinere afmetingen mogen worden gebruikt onder voorwaarde dat:

i) de binnenverpakkingen een gelijksoortige vormgeving hebben als de beproefde binnenverpakkingen (bijv. vorm - rond, rechthoekig, enz.);

ii) het materiaal, gebruikt voor de vervaardiging van de binnenverpakkingen (glas, kunststof, metaal, enz.) een gelijke of hogere weerstand biedt tegen stoot- of stapelkrachten als de oorspronkelijk beproefde binnenverpakking;

iii) de binnenverpakkingen dezelfde of kleinere openingen bezitten en de sluiting vergelijkbaar is uitgevoerd (bijv. schroefkap, druksluiting, enz.);

iv) extra opvulmateriaal in voldoende hoeveelheid gebruikt wordt om de lege tussenruimten op te vullen en elke noemenswaardige beweging van de binnenverpakkingen te verhinderen; en

v) de binnenverpakkingen op dezelfde wijze georiënteerd zijn in de buitenverpakking als in het beproefde collo.

b) Een geringer aantal van de beproefde binnenverpakkingen of van de andere, onder a) beschreven soorten binnenverpakkingen mag worden gebruikt, onder voorwaarde dat voldoende opvulmateriaal wordt toegevoegd om de lege tussenruimte(n) op te vullen en elke noemenswaardige beweging van de binnenverpakkingen te verhinderen.

6.1.5.1.7. Voorwerpen of binnenverpakkingen van een willekeurig type voor vaste stoffen of vloeistoffen mogen worden samengevoegd en vervoerd, zonder dat deze aan beproevingen in een buitenverpakking zijn onderworpen, onder de volgende voorwaarden:

a) De buitenverpakking moet met succes volgens 6.1.5.3 zijn beproefd met breekbare binnenverpakkingen (bijv. van glas), die vloeistoffen bevatten, bij een valhoogte overeenkomstig verpakkingsgroep I.

b) De totale bruto massa van alle binnenverpakkingen mag niet hoger zijn dan de helft van de bruto massa van de binnenverpakkingen die voor de hierboven onder a) bedoelde valproef zijn gebruikt.

c) De dikte van het opvulmateriaal tussen de binnenverpakkingen onderling en tussen de binnenverpakkingen en de buitenzijde van de verpakking mag niet teruggebracht worden tot een waarde, lager dan de overeenkomstige dikte van de oorspronkelijk beproefde verpakking; indien bij de oorspronkelijke beproeving gebruik is gemaakt van één binnenverpakking, mag de dikte van het opvulmateriaal tussen de binnenverpakkingen niet lager zijn dan de dikte van het opvulmateriaal tussen de buitenzijde van de verpakking en de binnenverpakking bij de oorspronkelijke beproeving. Indien gebruikgemaakt wordt van minder of kleinere binnenverpakkingen (in vergelijking tot de binnenverpakkingen, gebruikt bij de valproef), moet voldoende opvulmateriaal worden toegevoegd om de tussenruimten op te vullen.

d) De buitenverpakking moet in ledige toestand de in 6.1.5.6 beschreven stapelproef hebben doorstaan. De totale massa van identieke colli moet gebaseerd zijn op de totale massa van de binnenverpakkingen die voor de hierboven onder a) bedoelde valproef zijn gebruikt.

e) Binnenverpakkingen die vloeistoffen bevatten, moeten volledig zijn omringd door een hoeveelheid absorberend materiaal, die voldoende is om de volledige hoeveelheid vloeistof die aanwezig is in de binnenverpakkingen te absorberen.

f) Indien de buitenverpakking die bestemd is voor binnenverpakkingen met vloeistoffen, niet vloeistofdicht is, of indien de buitenverpakking die bestemd is voor binnenverpakkingen met vaste stoffen, niet stofdicht is, moet een geschikt middel worden gebruikt om de vloeibare of vaste inhoud in geval van lekkage binnen te houden, zoals een dichte bekleding, een kunststof zak of een ander even werkzaam middel. Bij verpakkingen die vloeistoffen bevatten, moet het hierboven onder e) voorgeschreven absorberend materiaal binnen het middel, bedoeld om de vloeibare inhoud binnen te houden, aangebracht zijn.

g) De verpakkingen moeten van kenmerken overeenkomstig 6.1.3 zijn voorzien, waaruit blijkt dat de verpakkingen zijn onderworpen aan de prestatiebeproevingen van verpakkingsgroep I voor samengestelde verpakkingen. De aangegeven grootste bruto massa in kg moet overeenkomen met de som van de massa van de buitenverpakking en de helft van de massa van de binnenverpakking(en) die voor de hierboven onder a) bedoelde valproef zijn gebruikt. In het kenmerk moet tevens de letter "V" overeenkomstig 6.1.2.4 zijn opgenomen.

6.1.5.1.8. De bevoegde autoriteit kan op elk ogenblik eisen, dat door beproevingen volgens deze sectie wordt bewezen, dat de in serie gefabriceerde verpakkingen voldoen aan de beproevingseisen van het constructietype. Ter wille van verificatie moeten rapporten van deze beproevingen worden bewaard.

6.1.5.1.9. Indien om veiligheidsredenen een inwendige behandeling of binnenbekleding noodzakelijk is, dan moet deze ook na de beproevingen haar beschermende eigenschappen behouden.

6.1.5.1.10. Onder voorwaarde dat de betrouwbaarheid van de beproevingsresultaten niet wordt verminderd en met toestemming van de bevoegde autoriteit, mogen meerdere beproevingen worden uitgevoerd met één monster.

6.1.5.1.11. Bergingsverpakkingen

Bergingsverpakkingen (zie 1.2.1) moeten worden beproefd en gekenmerkt overeenkomstig de bepalingen van toepassing op verpakkingen van verpakkingsgroep II, bestemd voor vervoer van vaste stoffen of binnenverpakkingen, met uitzondering van het volgende:

a) De voor de beproeving te gebruiken stof moet water zijn; de verpakkingen moeten ten minste 98 % van hun grootste inhoud zijn gevuld. Het is toegestaan om ter verkrijging van de vereiste totale massa van het collo andere materialen erbij te gebruiken, zoals zakken met loodkorrels, mits zij zodanig worden geplaatst dat de betrouwbaarheid van de beproevingsresultaten niet wordt verminderd. Als alternatief mag bij de uitvoering van de valproef de valhoogte overeenkomstig 6.1.5.3.4 b) worden gevarieerd.

b) De verpakkingen moeten bovendien met goed gevolg aan de dichtheidsproef bij 30 kPa zijn onderworpen; de resultaten van deze beproeving moeten in het beproevingsrapport volgens 6.1.5.9 zijn weergegeven.

c) De verpakkingen moeten zijn gemerkt met de hoofdletter "T", zoals aangegeven in 6.1.2.4.

6.1.5.2. Voorbereiding van de verpakkingen en de colli voor de beproevingen

6.1.5.2.1. De beproevingen moeten worden uitgevoerd met verpakkingen, die als voor verzending gereed zijn gemaakt, met inbegrip van de binnenverpakkingen van samengestelde verpakkingen. Binnenhouders of binnenverpakkingen en enkelvoudige houders of enkelvoudige verpakkingen moeten tot ten minste 98 % in het geval van vloeistoffen en tot ten minste 95 % van de inhoud zijn gevuld in het geval van vaste stoffen. Bij samengestelde verpakkingen, waarbij de binnenverpakking bestemd is voor het vervoer van vloeistoffen of vaste stoffen, zijn afzonderlijke beproevingen vereist voor de vaste en voor de vloeibare inhoud. De in de verpakkingen te vervoeren stoffen of voorwerpen mogen worden vervangen door andere stoffen of voorwerpen, tenzij de betrouwbaarheid van de beproevingsresultaten hierdoor worden verminderd. Indien voor de beproevingen de te vervoeren vaste stoffen worden vervangen door een andere stof, dan moet deze dezelfde fysische eigenschappen (massa, korrelgrootte, etc.) bezitten als de te vervoeren stof. Het is toegestaan om ter verkrijging van de vereiste totale massa van het collo andere materialen erbij te gebruiken, zoals zakken met loodkorrels, mits zij zodanig worden geplaatst dat de betrouwbaarheid van de beproevingsresultaten niet wordt verminderd.

6.1.5.2.2. Indien voor valproeven met vloeistoffen een andere stof wordt gebruikt, dan moet deze een relatieve dichtheid en viscositeit hebben, die overeenkomen met die van de te vervoeren stof. Water mag ook worden gebruikt voor deze valproeven onder de in 6.1.5.3.4 vastgestelde voorwaarden.

6.1.5.2.3. Verpakkingen van papier of karton moeten ten minste 24 uur worden geconditioneerd in een klimaat waarbij relatieve vochtigheid en temperatuur beheerst worden. Er zijn drie mogelijkheden, waarvan één gekozen moet worden. De voorkeur bij deze conditionering gaat uit naar 23 °C ± 2 °C voor de temperatuur en 50 % ± 2 % voor de relatieve vochtigheid. De twee andere mogelijkheden zijn: 20 °C ± 2 °C voor de temperatuur en 65 % ± 2 % voor de relatieve vochtigheid, of 27 °C ± 2 °C voor de temperatuur en 65 % ± 2 % voor de relatieve vochtigheid.

OPMERKING:

De gemiddelde waarden moeten liggen tussen deze grenswaarden. Fluctuaties van korte duur en beperkingen inherent aan de metingen kunnen aanleiding geven tot verschillen in de afzonderlijke meetwaarden tot ± 5 % voor de relatieve vochtigheid, zonder dat dit een belangrijk effect heeft op de reproduceerbaarheid van de beproevingsresultaten.

6.1.5.2.4. Tonnen van natuurlijk hout met spongat moeten ten minste 24 uur voorafgaand aan de beproevingen met water gevuld blijven.

6.1.5.2.5. Vaten en jerrycans van kunststof volgens 6.1.4.8 en, voorzover noodzakelijk, combinatieverpakkingen (kunststof) volgens 6.1.4.19 moeten, ten bewijze dat de chemische bestendigheid tegenover vloeistoffen voldoende is, worden onderworpen aan een 6 maanden durende opslag bij omgevingstemperatuur; gedurende deze periode moeten de monsters voor de beproeving gevuld blijven met de stoffen voor het vervoer waarvan zij bestemd zijn.

Tijdens de eerste en laatste 24 uren van de opslag moeten de monsters voor de beproeving met de sluiting naar beneden opgesteld worden. Verpakkingen met een ontluchtingsinrichting echter moeten in beide gevallen slechts gedurende 5 minuten aldus worden opgesteld. Na deze opslag moeten de monsters worden onderworpen aan de beproevingen zoals bedoeld in rn. 6.1.5.3 t/m 6.1.5.6.

Bij binnenhouders van combinatieverpakkingen (kunststof) is het niet noodzakelijk het bewijs van chemische bestendigheid te leveren, indien bekend is, dat de mechanische eigenschappen van de kunststof niet merkbaar veranderen onder invloed van de stof in de houder.

Onder een merkbare verandering van de mechanische eigenschappen wordt verstaan:

a) een duidelijk bros worden van het materiaal;

b) een aanzienlijke verlaging van de vloeigrens, tenzij deze gepaard gaat met een ten minste evenredige verhoging van de rek bij de vloeigrens.

Indien het gedrag van het kunststof materiaal volgens een andere methode is vastgesteld, behoeft de hierboven aangegeven beproeving van de chemische bestendigheid niet te worden uitgevoerd. Dergelijke methoden moeten ten minste gelijkwaardig zijn aan bovengenoemde beproeving van chemische bestendigheid en zij moeten door de bevoegde autoriteit zijn erkend.

OPMERKING:

Zie voor vaten en jerrycans van kunststof en combinatieverpakkingen (kunststof), vervaardigd van hoog- of middelmoleculair polyetheen, ook hierna onder 6.1.5.2.6.

6.1.5.2.6. Bij vaten en jerrycans volgens 6.1.4.8 en, voorzover noodzakelijk, bij combinatieverpakkingen volgens 6.1.4.19, van hoogmoleculair polyetheen, dat aan de volgende specificaties voldoet:

- relatieve dichtheid bij 23 °C, na een uur thermische conditionering bij 100 °C, >= 0,940, gemeten volgens ISO-norm 1183;

- smeltindex (Melt Flow Rate) bij 190 °C / 21,6 kg belasting, <= 12 g/10 min, gemeten volgens ISO-norm 1133,

en bij jerrycans volgens 6.1.4.8 van de verpakkingsgroepen II en III en, voorzover noodzakelijk, bij combinatieverpakkingen volgens 6.1.4.19, van middelmoleculair polyetheen, dat aan de volgende specificaties voldoet:

- relatieve dichtheid bij 23 °C, na een uur thermische conditionering bij 100 °C, >= 0,940, gemeten volgens ISO-norm 1183,

- smeltindex bij 190 °C/ 2,16 kg belasting, <= 0,5 g/10 min en >= 0,1 g/10 min, gemeten volgens ISO-norm 1133,

- smeltindex bij 190 °C / 5 kg belasting, <= 3 g/10 min en >= 0,5 g/10 min, gemeten volgens ISO-norm 1133,

kan de chemische bestendigheid tegen de vloeistoffen, genoemd in de lijst van stoffen in 6.1.6.2, op de volgende wijze worden aangetoond met behulp van standaardvloeistoffen (zie 6.1.6.1):

Het bewijs van voldoende chemische bestendigheid van deze verpakkingen kan worden geleverd door een opslagproef met de betreffende standaardvloeistof gedurende 3 weken bij 40 °C; indien water als standaardvloeistof is aangegeven, is het niet nodig het bewijs van voldoende chemische bestendigheid te leveren.

Tijdens de eerste en laatste 24 uren van de opslag moeten de monsters voor de beproeving met de sluiting naar beneden opgesteld worden. Verpakkingen met een ontluchtingsinrichting echter moeten in beide gevallen slechts gedurende 5 minuten aldus worden opgesteld.Na deze opslag moeten de monsters de beproevingen als bedoeld in 6.1.5.3 t/m 6.1.5.6 ondergaan.

Indien een constructietype van een verpakking heeft voldaan aan de beproevingen voor de toelating met een standaardvloeistof, dan kunnen de daaraan geassimileerde stoffen, genoemd in 6.1.6.2, zonder verdere beproeving ten vervoer worden toegelaten onder de volgende voorwaarden:

- de relatieve dichtheden van de stoffen mogen niet hoger zijn dan de dichtheid gebruikt voor het vaststellen van de valhoogte bij de valproef en van de massa bij de stapelproef;

- de dampdrukken van de stoffen bij 50 °C of 55 °C mogen niet hoger zijn dan de dampdruk gebruikt voor het vaststellen van de druk bij de hydraulische proefpersing.

Voor tert-butylhydroperoxide met een peroxidegehalte van meer dan 40 % alsmede voor peroxyazijnzuur van klasse 5.2 mag de beproeving van de chemische bestendigheid niet met standaardvloeistoffen worden uitgevoerd. Voor deze stoffen moet het bewijs van de voldoende chemische bestendigheid van de proefmonsters worden geleverd door een zes maanden durende opslag bij omgevingstemperatuur met de stoffen voor het vervoer waarvan zij bestemd zijn. De procedure van dit lid is ook van toepassing op verpakkingen van hoog- en middelmoleculair polyetheen van hoge dichtheid, waarvan het binnenoppervlak gefluoreerd is.

6.1.5.2.7. Indien de vaten en jerrycans volgens 6.1.4.8 en, voorzover noodzakelijk, de combinatieverpakkingen volgens 6.1.4.19, van hoog- of middelmoleculair polyetheen, de beproeving volgens 6.1.5.2.6 hebben doorstaan, mogen ook andere dan de in 6.1.6.2 opgesomde stoffen worden toegelaten. Deze toelating vindt plaats op basis van laboratoriumproeven die moeten uitwijzen dat het effect van deze stoffen op de monsters geringer is dan dat van de standaardvloeistoffen. Men moet rekening houden met de volgende afbraakmechanismen: verslapping door opzwellen, spanningscorrosie en moleculaire afbraakreacties. Dezelfde voorwaarden als die welke worden aangegeven in 6.1.5.2.6 zijn van toepassing voor wat betreft de relatieve dichtheden en dampdrukken.

6.1.5.2.8. Voorzover de mechanische eigenschappen van kunststof binnenverpakkingen niet merkbaar veranderen onder invloed van de stof in de verpakking, is het niet noodzakelijk het bewijs te leveren van voldoende chemische bestendigheid. Onder een merkbare verandering van de mechanische eigenschappen wordt verstaan:

a) een duidelijk bros worden van het materiaal;

b) een aanzienlijke verlaging van de vloeigrens, tenzij deze gepaard gaat met een ten minste evenredige verhoging van de rek bij de vloeigrens.

6.1.5.3. Valproef(36)

6.1.5.3.1. Aantal monsters (per constructietype en per fabrikant) en opstelling van het monster voor de valproef.

Voor de valproeven, waarbij de monsters niet plat neerkomen, moet het zwaartepunt zich loodrecht boven het trefpunt bevinden.

Indien meer dan één oriëntatierichting mogelijk is voor een gegeven valproef, dan moet de oriëntatierichting worden gekozen, waarvoor de kans van bezwijken van de verpakking het grootst is.

>RUIMTE VOOR DE TABEL>

6.1.5.3.2. Bijzondere voorbereiding van de monsters voor de valproef

Bij de hierna opgesomde verpakkingen moet het monster en de inhoud daarvan worden geconditioneerd bij een temperatuur van - 18 °C of lager:

a) kunststof vaten (zie 6.1.4.8)

b) kunststof jerrycans (zie 6.1.4.8)

c) dozen van kunststof, met uitzondering van dozen van geëxpandeerde kunststof (zie 6.1.4.13)

d) combinatieverpakkingen (kunststof) (zie 6.1.4.19) en

e) samengestelde verpakkingen met binnenverpakkingen van kunststof, met uitzondering van zakken en zakjes van kunststof bestemd voor vaste stoffen of voorwerpen.

Indien de proefmonsters op deze wijze worden geconditioneerd, is het niet nodig de in 6.1.5.2.3 voorgeschreven conditionering uit te voeren. De vloeistoffen, die voor de beproeving dienen, moeten, zonodig door toevoeging van antivries, in vloeibare toestand worden gehouden.

6.1.5.3.3. Trefplaat

De trefplaat moet zijn een star, niet veerkrachtig, vlak en horizontaal oppervlak.

6.1.5.3.4. Valhoogte

Bij vaste stoffen en vloeistoffen, indien de beproeving wordt uitgevoerd met de te vervoeren vaste stof of vloeistof, of met een andere stof die in essentie dezelfde fysische eigenschappen heeft:

>RUIMTE VOOR DE TABEL>

Bij vloeistoffen indien de beproeving wordt uitgevoerd met water:

a) voor te vervoeren stoffen, waarvan de relatieve dichtheid 1,2 niet overschrijdt:

>RUIMTE VOOR DE TABEL>

b) voor te vervoeren stoffen, waarvan de relatieve dichtheid 1,2 overschrijdt, moet de valhoogte op de volgende wijze worden berekend op grond van de relatieve dichtheid (d) van de te vervoeren stof, naar boven afgerond op de eerste decimaal:

>RUIMTE VOOR DE TABEL>

c) bij lichte metalen verpakkingen, gekenmerkt met het symbool "RID/ADR"overeenkomstig 6.1.3.1 a) ii),bestemd voor het vervoer van stoffen, waarvan de viscositeit bij 23 °C hoger is dan 200 mm2/s (dit komt overeen met een uitlooptijd van 30 seconden uit een genormaliseerde ISO-cup met een uitloopdiameter van 6 mm volgens ISO-norm 2431-1993),

i) en waarvan de relatieve dichtheid niet hoger is dan 1,2:

>RUIMTE VOOR DE TABEL>

ii) voor te vervoeren stoffen, waarvan de relatieve dichtheid 1,2 overschrijdt, moet de valhoogte op de volgende wijze worden berekend op grond van de relatieve dichtheid (d) van de te vervoeren stof, naar boven afgerond op de eerste decimaal:

>RUIMTE VOOR DE TABEL>

6.1.5.3.5. Criteria voor een voldoende beproevingsresultaat

6.1.5.3.5.1. Elke verpakking met vloeibare inhoud moet dicht zijn, nadat er een evenwicht is bewerkstelligd tussen de druk binnen en buiten de verpakking; het is evenwel niet noodzakelijk dat het verschil tussen de druk binnen en buiten de verpakking wordt opgeheven als het gaat om binnenverpakkingen van samengestelde verpakkingen of om binnenhouders van combinatieverpakkingen (glas, porselein of aardewerk), gekenmerkt met het symbool "RID/ADR"overeenkomstig 6.1.3.1 a) ii).

6.1.5.3.5.2. Indien een verpakking voor vaste stoffen is onderworpen aan een valproef en indien zij de trefplaat met de bovenzijde geraakt heeft, dat heeft het monster de beproeving doorstaan, indien de inhoud volledig in een binnenverpakking of binnenhouder (bijvoorbeeld een kunststof zak) is gebleven, ook al is de sluiting aan de bovenzijde van het vat niet meer stofdicht.

6.1.5.3.5.3. De verpakking of buitenverpakking van een combinatieverpakking of van een samengestelde verpakking mag geen beschadigingen vertonen, die de veiligheid van het vervoer in gevaar kunnen brengen. Er mag geen enkele lekkage van de inhoud van de binnenhouder of binnenverpakking(en) optreden.

6.1.5.3.5.4. De buitenste laag van een zak noch een buitenverpakking mag beschadigingen vertonen, die de veiligheid van het vervoer in gevaar kunnen brengen.

6.1.5.3.5.5. Een zeer gering verlies van de inhoud via de sluiting(en) tijdens het treffen mag niet worden beschouwd als een falen van de verpakking, op voorwaarde dat er geen verdere lekkage optreedt.

6.1.5.3.5.6. Verpakkingen voor goederen van klasse 1 mogen geen breuk vertonen, die het uit de buitenverpakking treden van vrijgekomen ontplofbare stoffen of voorwerpen mogelijk maakt.

6.1.5.4. Dichtheidsproef

De dichtheidsproef moet worden uitgevoerd bij alle constructietypen van verpakkingen die zijn bestemd voor vloeistoffen; deze beproeving is echter niet nodig bij:

- binnenverpakkingen van samengestelde verpakkingen;

- binnenhouders van combinatieverpakkingen (glas, porselein of aardewerk), gekenmerkt met het symbool "RID/ADR"overeenkomstig 6.1.3.1 a) ii);

- lichte metalen verpakkingen, gekenmerkt met het symbool "RID/ADR"overeenkomstig 6.1.3.1 a) ii), bestemd voor stoffen waarvan de viscositeit bij 23 °C meer dan 200 mm2/s bedraagt.

6.1.5.4.1. Aantal monsters voor de beproeving: Drie monsters per constructietype en per fabrikant.

6.1.5.4.2. Bijzondere voorbereiding van de monsters voor de beproeving: Sluitingen die voorzien zijn een ontluchtingsinrichting, moeten worden vervangen door daarmee overeenkomende sluitingen zonder ontluchtingsinrichting, of de ontluchtingsinrichting moet hermetisch worden gesloten.

6.1.5.4.3. Beproevingsmethode en toe te passen beproevingsdruk: De proefmonsters moeten met inbegrip van hun sluitingen gedurende 5 minuten onder water worden gehouden, terwijl zij worden blootgesteld aan inwendige luchtdruk; de wijze waarop zij onder water worden gehouden, mag de betrouwbaarheid van de beproevingsresultaten niet verminderen.

De toe te passen luchtdruk (overdruk) moet zijn:

>RUIMTE VOOR DE TABEL>

Andere, ten minste even doelmatige methoden mogen ook worden gebruikt.

6.1.5.4.4. Criterium voor een voldoende beproevingsresultaat:

Geen enkele lekkage mag worden waargenomen.

6.1.5.5. Beproeving met inwendige druk (hydraulische proefpersing)

6.1.5.5.1. Te beproeven verpakkingen:

De hydraulische proefpersing moet worden uitgevoerd bij alle constructietypen van verpakkingen van staal, aluminium, kunststof en combinatieverpakkingen, bestemd voor vloeistoffen; deze beproeving is echter niet nodig bij:

- binnenverpakkingen van samengestelde verpakkingen;

- binnenhouders van combinatieverpakkingen (glas, porselein of aardewerk), gekenmerkt met het symbool "RID/ADR"overeenkomstig 6.1.3.1 a) ii);

- lichte metalen verpakkingen, gekenmerkt met het symbool "RID/ADR"overeenkomstig 6.1.3.1 a) ii), bestemd voor stoffen waarvan de viscositeit bij 23 °C meer dan 200 mm2/s bedraagt.

6.1.5.5.2. Aantal monsters voor de beproeving: Drie proefmonsters per constructietype en per fabrikant.

6.1.5.5.3. Bijzondere voorbereiding van de verpakkingen voor de beproeving: Sluitingen die voorzien zijn een ontluchtingsinrichting, moeten worden vervangen door daarmee overeenkomende sluitingen zonder ontluchtingsinrichting, of de ontluchtingsinrichting moet hermetisch worden gesloten.

6.1.5.5.4. Beproevingsmethode en toe te passen druk: Metalen verpakkingen en combinatieverpakkingen (glas, porselein of aardewerk), met inbegrip van hun sluitingen, moeten gedurende 5 minuten aan de beproevingsdruk worden onderworpen. Kunststof verpakkingen en combinatieverpakkingen (kunststof), met inbegrip van hun sluitingen, moeten gedurende 30 minuten worden onderworpen aan de beproevingsdruk. Deze druk is de druk die overeenkomstig 6.1.3.1 d) in het kenmerk moet zijn aangegeven. De wijze van ondersteuning van de verpakkingen mag de betrouwbaarheid van de beproevingsresultaten niet verminderen.De beproevingsdruk moet continu en zonder stoten worden opgevoerd; tijdens de gehele duur van de beproeving moet de druk constant worden gehouden. De toe te passen hydraulische druk (overdruk), zoals bepaald volgens een van de volgende methoden, mag niet lager zijn dan:

a) de totale overdruk, gemeten in de verpakking (d.w.z. dampdruk van de stof in de verpakking plus partiële druk van lucht of andere inerte gassen, minus 100 kPa) bij 55 °C vermenigvuldigd met een veiligheidsfactor van 1,5; bij de bepaling van deze totale overdruk moet uitgegaan worden van een hoogste vullingsgraad volgens 4.1.1.4 en een vultemperatuur van 15 °C; of

b) 1,75 maal de dampdruk bij 50 °C van de te vervoeren stof, minus 100 kPa; de beproevingsdruk moet evenwel ten minste 100 kPa bedragen; of

c) 1,5 maal de dampdruk bij 55 °C van de te vervoeren stof, minus 100 kPa; de beproevingsdruk moet evenwel ten minste 100 kPa bedragen.

6.1.5.5.5. Bovendien moeten verpakkingen, bestemd voor stoffen van verpakkingsgroep I, beproefd worden met een beproevingsdruk van ten minste 250 kPa (overdruk) gedurende 5 of 30 minuten, afhankelijk van het materiaal waaruit de verpakking is vervaardigd.

6.1.5.5.6. Criterium voor een voldoende beproevingsresultaat: Geen enkele verpakking mag lekken.

6.1.5.6. Stapelproef

De stapelproef moet worden uitgevoerd bij alle constructietypen van verpakkingen met uitzondering van zakken en met uitzondering van niet-stapelbare combinatieverpakkingen (glas, porselein of aardewerk), gekenmerkt met het symbool "RID/ADR"overeenkomstig 6.1.3.1 a) ii).

6.1.5.6.1. Aantal monsters voor de beproeving: Drie monsters per constructietype en per fabrikant.

6.1.5.6.2. Beproevingsmethode: Het proefmonster moet aan een kracht worden blootgesteld, die wordt uitgeoefend op het bovenoppervlak van het monster en die overeenkomt met de totale massa van identieke colli, die tijdens het vervoer daarop gestapeld zouden kunnen worden; indien de inhoud van het proefmonster een niet gevaarlijke vloeistof is met een relatieve dichtheid, die verschilt van die van de te vervoeren vloeistof, moet de kracht worden berekend als functie van laatstgenoemde vloeistof. De stapelhoogte moet ten minste 3 meter bedragen, waarbij het proefmonster is inbegrepen. De beproeving moet 24 uur duren, behalve bij vaten en jerrycans van kunststof of combinatieverpakkingen 6HH1 en 6HH2, bestemd voor het vervoer van vloeistoffen; deze verpakkingen moeten gedurende 28 dagen bij een temperatuur van ten minste 40 °C aan de stapelproef worden onderworpen.

Bij de beproeving volgens 6.1.5.2.5 moet de originele in de verpakking toe te laten stof worden gebruikt. Bij de beproeving volgens 6.1.5.2.6 moet de stapelproef worden uitgevoerd met een standaardvloeistof.

6.1.5.6.3. Criteria voor een voldoende beproevingsresultaat: Geen enkel monster mag lekken. Bij combinatieverpakkingen en samengestelde verpakkingen mag geen enkele lekkage naar buiten van de inhoud van de binnenhouder of binnenverpakking optreden. Geen enkel monster mag beschadigingen vertonen, die de veiligheid van het vervoer in gevaar kunnen brengen, of vervormingen, die mogelijk de sterkte verminderen of kunnen leiden tot een gebrekkige stabiliteit, in geval van stapeling van de verpakkingen. Kunststof verpakkingen moeten vóór de beoordeling van het resultaat tot kamertemperatuur worden afgekoeld.

6.1.5.7. Kuipproef voor tonnen van natuurlijk hout met spongat

6.1.5.7.1. Aantal monsters voor de beproeving: Eén ton.

6.1.5.7.2. Beproevingsmethode: Alle hoepels boven de buik van de lege ton, die ten minste twee dagen tevoren in elkaar is gezet, moeten worden verwijderd.

6.1.5.7.3. Criterium voor een voldoende beproevingsresultaat: De vergroting van de diameter van het bovenste deel van de ton mag niet meer zijn dan 10 %.

6.1.5.8. Aanvullende beproeving van permeatie bij vaten en jerrycans van kunststof volgens 6.1.4.8 en combinatieverpakkingen (kunststof) volgens 6.1.4.19, bestemd voor het vervoer van vloeistoffen met een vlampunt <=61 °C, met uitzondering van de verpakkingen 6HA1

Bij verpakkingen van polyetheen moet deze beproeving alleen worden uitgevoerd, wanneer deze moeten worden toegelaten voor het vervoer van benzeen, tolueen, xyleen of mengsels en preparaten, die deze stoffen bevatten.

6.1.5.8.1. Aantal monsters voor de beproeving: Drie verpakkingen per constructietype en per fabrikant.

6.1.5.8.2. Bijzondere voorbereiding van de monsters voor de beproeving:

Vóór de beproeving moeten de monsters worden opgeslagen met de originele in de verpakking toe te laten stof volgens 6.1.5.2.5, of, in het geval van verpakkingen van hoogmoleculair polyetheen, met de standaardvloeistof koolwaterstofmengsel (white spirit) volgens 6.1.5.2.6.

6.1.5.8.3. Beproevingsmethode:

De monsters voor de beproeving, gevuld met de stof waarvoor de verpakking eventueel zal worden toegelaten, moeten vóór en na de opslag van 28 dagen bij 23 °C en een relatieve luchtvochtigheid van 50 % worden gewogen. In geval van verpakkingen van hoogmoleculair polyetheen mag de beproeving in plaats van met benzeen, tolueen of xyleen worden uitgevoerd met de standaardvloeistof koolwaterstofmengsel (white spirit).

6.1.5.8.4. Criterium voor een voldoende beproevingsresultaat:

De permeatie mag niet meer bedragen dan 0,008 g/l.h.

6.1.5.9. Beproevingsrapport

6.1.5.9.1. Van de beproeving moet een beproevingsrapport opgemaakt worden, dat ten minste de volgende gegevens moet bevatten en dat aan de gebruikers van de verpakking ter beschikking moet staan:

1. Naam en adres van de beproevingsinstelling;

2. Naam en adres van de opdrachtgever (indien nodig);

3. Uniek identificatienummer van het beproevingsrappport;

4. Datum van het beproevingsrapport;

5. Fabrikant van de verpakking;

6. Beschrijving van het constructietype van de verpakking (bijv. afmetingen, materialen, sluitingen, wanddikte, enz.) met inbegrip van de wijze van fabricage (bijv. extrusie-blaasvormen) en eventueel met tekening(en) en/of foto's;

7. Grootste inhoud;

8. Eigenschappen van de voor de beproeving gebruikte inhoud, bijv. viscositeit en relatieve dichtheid bij vloeistoffen en deeltjesgrootte bij vaste stoffen;

9. Beschrijving en resultaten van de beproevingen;

10. Het beproevingsrapport moet zijn ondertekend met de naam en de functionele benaming van de ondertekenaar.

6.1.5.9.2. Het beproevingsrapport moet een verklaring bevatten dat de verpakking, als voor verzending gereedgemaakt, is beproefd in overeenstemming met de overeenkomstige voorschriften van deze sectie en dat dit beproevingsrapport door gebruik van andere verpakkingsmethoden of bestanddelen van de verpakking ongeldig kan worden. Een exemplaar van het beproevingsrapport moet aan de bevoegde autoriteit ter beschikking worden gesteld.

6.1.6. Standaardvloeistoffen voor het aantonen van de chemische bestendigheid van verpakkingen van hoog- of middelmoleculair polyetheen volgens 6.1.5.2.6 en lijst van stoffen die geassimileerd kunnen worden aan de standaardvloeistoffen.

6.1.6.1. Standaardvloeistoffen voor het aantonen van de chemische bestendigheid van verpakkingen van hoog- of middelmoleculair polyetheen volgens 6.1.5.2.6.

De volgende standaardvloeistoffen worden voor deze kunststof gebruikt:

a) Oplossing van oppervlakte-actieve stof, voor stoffen die in sterke mate aanleiding geven tot spanningscorrosie van het polyetheen, in het bijzonder voor alle oplossingen en preparaten met oppervlakte-actieve stoffen.

Een waterige oplossing van 1-10 % van een oppervlakte-actieve stof moet worden gebruikt. De oppervlaktespanning van deze oplossing moet bij 23 °C 31-35 mN/m bedragen.

De stapelproef moet worden uitgevoerd uitgaande van een relatieve dichtheid van ten minste 1,2.

Indien een voldoende chemische bestendigheid is aangetoond met een oplossing van een oppervlakte-actieve stof, is een bestendigheidsproef met azijnzuur niet vereist.

In geval van stoffen die in sterkere mate aanleiding geven tot spanningscorrosie van het polyetheen dan oplossingen van een oppervlakte-actieve stof, kan een voldoende chemische bestendigheid worden aangetoond na een voorafgaande opslag van drie weken bij 40 °C, volgens 6.1.5.2.6 maar met de originele stof.

b) Azijnzuur, voor stoffen en preparaten, die aanleiding geven tot spanningscorrosie van het polyetheen, in het bijzonder voor monocarbonzuren en eenwaardige alcoholen.

Azijnzuur met een concentratie van 98-100 % en een relatieve dichtheid van 1,05 moet worden gebruikt.

De stapelproef moet worden uitgevoerd uitgaande van een relatieve dichtheid van ten minste 1,1.

In geval van stoffen die polyetheen sterker doen zwellen dan azijnzuur en wel zodanig dat de massa van het polyetheen met maximaal 4 % toeneemt, kan een voldoende chemische bestendigheid worden aangetoond na een voorafgaande opslag van drie weken bij 40 °C, volgens 6.1.5.2.6 maar met de originele stof.

c) n-Butylacetaat/oplossing van oppervlakte-actieve stof, verzadigd met n-butylacetaat, voor stoffen en preparaten, die polyetheen zodanig doen zwellen, dat de massa van het polyetheen met maximaal ongeveer 4 % toeneemt en die tegelijkertijd spanningscorrosie veroorzaken, in het bijzonder voor gewasbeschermingsproducten, vloeibare verven en esters. n-Butylacetaat met een concentratie van 98-100 % moet worden gebruikt voor de opslag gedurende drie weken volgens 6.1.5.2.6.

Voor de stapelproef volgens 6.1.5.6 moet een proefvloeistof worden gebruikt die bestaat uit een waterige oplossing van 1-10 % van een oppervlakte-actieve stof, gemengd met 2 % n-butylacetaat, volgens letter a) hierboven.

De stapelproef moet worden uitgevoerd uitgaande van een relatieve dichtheid van ten minste 1,0.

In geval van stoffen die polyetheen sterker doen zwellen dan n-butylacetaat en wel zodanig dat de massa van het polyetheen met maximaal 7,5 % toeneemt, kan een voldoende chemische bestendigheid worden aangetoond na een voorafgaande opslag van drie weken bij 40 °C, volgens 6.1.5.2.6 maar met de originele stof.

d) Koolwaterstofmengsel (white spirit), voor stoffen en preparaten met een zwellende werking op polyetheen, in het bijzonder voor koolwaterstoffen, esters en ketonen.

Er moet gebruikgemaakt worden van een koolwaterstofmengsel met een kooktraject van 160 °C t/m 220 °C, een relatieve dichtheid van 0,78 t/m 0,80, een vlampunt hoger dan 50 °C en een aromaatgehalte van 16 % t/m 21 %.

De stapelproef moet worden uitgevoerd uitgaande van een relatieve dichtheid van ten minste 1,0.

In het geval van stoffen, waarvan de zwellende werking op polyetheen zodanig is, dat de massa van het polyetheen met meer dan 7,5 % toeneemt, kan een voldoende chemische bestendigheid worden aangetoond na een voorafgaande opslag van drie weken bij 40 °C, volgens 6.1.5.2.6 maar met de originele stof.

e) Salpeterzuur, voor alle stoffen en preparaten, die een oxiderende werking hebben op polyetheen of moleculaire afbraakreacties veroorzaken identiek aan of zwakker dan salpeterzuur 55 %.

Salpeterzuur met een concentratie van ten minste 55 % moet worden gebruikt.

De stapelproef moet worden uitgevoerd uitgaande van een relatieve dichtheid van ten minste 1,4.

In geval van stoffen met een oxiderende werking sterker dan van salpeterzuur 55 % of die de moleculaire massa afbreken, moet te werk worden gegaan volgens 6.1.5.2.5.

Bovendien moet in deze gevallen de gebruiksduur, met inachtneming van de mate van beschadiging, worden vastgesteld (bijv. 2 jaar voor salpeterzuur met een concentratie van ten minste 55 %).

f) Water, voor stoffen die polyetheen niet op één van de onder a) t/m e) beschreven wijzen aantasten, in het bijzonder voor anorganische zuren en logen, waterige zoutoplossingen, polyalcoholen en organische stoffen in waterige oplossing.

De stapelproef moet worden uitgevoerd uitgaande van een relatieve dichtheid van ten minste 1,2.

6.1.6.2. Lijst van stoffen die geassimileerd kunnen worden aan de standaardvloeistoffen overeenkomstig 6.1.5.2.6

Klasse 3

>RUIMTE VOOR DE TABEL>

Klasse 5.1

>RUIMTE VOOR DE TABEL>

Klasse 5.2

>RUIMTE VOOR DE TABEL>

Klasse 6.1

>RUIMTE VOOR DE TABEL>

Klasse 6.2

>RUIMTE VOOR DE TABEL>

Klasse 8

>RUIMTE VOOR DE TABEL>

HOOFDSTUK 6.2

Voorschriften voor de constructie en de beproeving van gashouders, spuitbussen en houders, klein, met gas (gaspatronen)

6.2.1. Algemene voorschriften voor houders bestemd voor gassen

OPMERKING:

Voor spuitbussen en houders, klein, met gas (gaspatronen), zie 6.2.4.

6.2.1.1. Ontwerp en constructie

6.2.1.1.1. De houders en hun sluitingen moeten zo zijn ontworpen, berekend, vervaardigd, beproefd en uitgerust, dat zij bestand zijn tegen alle belastingen waaraan zij bij normaal gebruik en onder normale vervoersomstandigheden worden onderworpen.

Bij het ontwerp van drukhouders moet rekening worden gehouden met alle relevante factoren, zoals:

- inwendige druk,

- omgevings- en bedrijfstemperaturen, met inbegrip van de temperatuur tijdens het vervoer,

- dynamische belastingen.

Normaal moet de wanddikte door berekening worden vastgesteld, indien noodzakelijk aangevuld door een experimentele spanningsanalyse. De wanddikte mag ook langs experimentele weg worden vastgesteld.

Bij het ontwerp van de wand en de ondersteunende delen moet gebruik gemaakt worden van geschikte berekeningsmethoden, om de veiligheid van de houders te waarborgen.

De minimumwanddikte, nodig om weerstand te bieden aan de druk, moet berekend worden, daarbij in het bijzonder rekening houdend met:

- de berekeningsdruk, die niet lager mag zijn dan de beproevingsdruk,

- de berekeningstemperaturen, die voldoende veiligheidsmarges moeten bieden,

- de hoogste spanningen en de hoogste spanningsconcentraties, indien noodzakelijk

- de factoren die met de materiaaleigenschappen samenhangen.

De beproevingsdruk van houders wordt wat betreft flessen, grote cilinders, drukvaten en flessenbatterijen voorgeschreven in verpakkingsinstructie P200 in 4.1.4.1. De beproevingsdruk voor cryo-houders, gesloten, mag niet minder zijn dan 1,3 maal de hoogste bedrijfsdruk, verhoogd met 1 bar voor houders met vacuümisolatie.

De volgende materiaaleigenschappen zijn, voor zover van toepassing, van belang:

- rekgrens,

- treksterkte,

- tijdsafhankelijke sterkte,

- gegevens over de vermoeiingseigenschappen,

- modulus van Young (elasticiteitsmodulus),

- voldoende waarde voor de plastische vervormingen,

- slagvastheid,

- breukbestendigheid.

6.2.1.1.2. De houders voor UN 1001 acetyleen, opgelost, moeten steeds geheel gevuld zijn met een gelijkmatig verdeelde poreuze massa van een door de bevoegde autoriteit goedgekeurd type, die:

a) de houders niet aantast en evenmin met het acetyleen en het oplosmiddel schadelijke of gevaarlijke verbindingen vormt;

b) in staat is te verhinderen, dat een ontleding van het acetyleen zich in de massa voortzet.

Het oplosmiddel mag de houders niet aantasten.

6.2.1.2. Materialen voor houders

De materialen, waaruit de houders en hun sluitingen zijn vervaardigd en alle andere materialen, die met de inhoud in contact kunnen komen, mogen door de inhoud niet worden aangetast, noch daarmede schadelijke of gevaarlijke verbindingen vormen.

De volgende materialen mogen worden gebruikt:

a) koolstofstaal voor samengeperste, of vloeibaar gemaakte, of sterk gekoelde, vloeibaar gemaakte of onder druk opgeloste gassen;

b) gelegeerd staal (bijzondere staalsoorten), nikkel, nikkellegering (zoals monel) voor samengeperste, of vloeibaar gemaakte, of sterk gekoelde, vloeibaar gemaakte of onder druk opgeloste gassen;

c) koper voor:

i) gassen van de classificatiecodes 1 A, 1 O, 1 F en 1 TF, waarvan de vuldruk, herleid tot een temperatuur van 15 °C, niet hoger is dan 2 MPa (20 bar);

ii) gassen van classificatiecode 2 A en bovendien voor UN 1033 dimethylether, UN 1037 ethylchloride, UN 1063 methylchloride, UN 1079 zwaveldioxide, UN 1085 vinylbromide, UN 1086 vinylchloride en UN 3300 mengsel van ethyleenoxide en kooldioxide met meer dan 87 % ethyleenoxide;

iii) gassen van de classificatiecodes 3 A, 3 O en 3 F;

d) aluminiumlegering: zie bijzondere bepaling "a" van verpakkingsinstructie P200 (l2) in 4.1.4.1;

e) composietmateriaal voor samengeperste, of vloeibaar gemaakte, of sterk gekoelde en vloeibaar gemaakte gassen alsmede onder druk opgeloste gassen;

f) kunststoffen voor sterk gekoelde, vloeibaar gemaakte gassen; en

g) glas voor sterk gekoelde, vloeibaar gemaakte gassen van classificatiecode 3 A, - met uitzondering van UN 2187 kooldioxide, sterk gekoeld, vloeibaar, of mengsels met kooldioxide, sterk gekoeld, vloeibaar -, alsmede voor gassen van classificatiecode 3 O.

6.2.1.3. Bedrijfsuitrusting

6.2.1.3.1. Openingen

Behalve van een eventueel mangat, dat van een betrouwbaar sluitend deksel moet zijn voorzien, en een opening nodig voor de verwijdering van neerslagen, mogen drukvaten van ten hoogste twee openingen zijn voorzien, respectievelijk voor het vullen en ledigen.

De flessen en drukvaten, bestemd voor het vervoer van gassen van classificatiecode 2 F, mogen van andere openingen zijn voorzien, die in het bijzonder bedoeld zijn voor de controle van het vloeistofniveau en de overdruk.

6.2.1.3.2. Armaturen

a) Indien flessen van een inrichting zijn voorzien, die het rollen van de flessen verhindert, mag deze inrichting niet met de beschermkap zijn verbonden.

b) Rolbare drukvaten moeten zijn voorzien van rolbanden of een andere bescherming tegen beschadiging als gevolg van rollen (b.v. door de buitenkant van de houder te bespuiten met een laag corrosiebestendig metaal).

c) Niet rolbare drukvaten en cryo-houders moeten zijn uitgerust met voorzieningen (sleden, ogen, beugels), die een veilige behandeling met mechanische middelen waarborgen en die zodanig zijn aangebracht, dat zij noch een verzwakking noch ontoelaatbare belastingen van de wand van de houder veroorzaken.

d) Flessenbatterijen moeten zijn uitgerust met voorzieningen, die een veilige behandeling en veilig vervoer garanderen. De verzamelleiding moet minstens dezelfde beproevingsdruk ondergaan als de flessen. De verzamelleiding en de hoofdafsluiter moeten zodanig zijn aangebracht, dat zij tegen beschadiging beschermd zijn.

6.2.1.3.3. Veiligheidskleppen

Cryo-houders, gesloten, moeten zijn voorzien van één of meer drukontlastingsvoorzieningen om het vat tegen overdruk te beschermen. Overdruk betekent een druk hoger dan 110 % van de hoogste bedrijfsdruk als gevolg van normale warmte-inlek of hoger dan de beproevingsdruk als gevolg van het verlies van vacuüm voor houders met vacuümisolatie of als gevolg van een storing in het drukopbouwsysteem waarbij dit systeem open blijft staan.

6.2.1.4. Toelating van houders

6.2.1.4.1. De overeenstemming van de houders, waarvan het product van beproevingsdruk en inhoud meer dan 150 MPa.liter (1500 bar.liter) bedraagt, met de desbetreffende bepalingen voor klasse 2, moet met behulp van één van de volgende methoden worden aangetoond:

a) De houders moeten ieder afzonderlijk door een beproevings- en certificeringsinstituut, erkend door de bevoegde autoriteit van het land van toelating(37), op grond van de technische documentatie en de verklaring van de fabrikant worden onderzocht, beproefd en toegelaten met betrekking tot de overeenstemming met de desbetreffende voorschriften voor klasse 2.

De technische documentatie moet zowel volledige specificatie van het ontwerp en de constructie, alsmede de volledige documentatie inzake de fabricage en beproeving bevatten; of

b) De constructie van de houders moet door een beproevings- en certificeringsinstituut, erkend door de bevoegde autoriteit van het land van toelating(38), op grond van de technische documentatie worden beproefd en toegelaten met betrekking tot de overeenstemming met de desbetreffende voorschriften voor klasse 2.

Bovendien moeten de houders zijn ontworpen, gefabriceerd en beproefd overeenkomstig een uitgebreid kwaliteitsborgingsprogramma voor het ontwerp, de fabricage, de eindcontrole en de beproeving. Het kwaliteitsborgingsprogramma moet de overeenstemming van de houders met de van toepassing zijnde eisen voor klasse 2 waarborgen en moet door een beproevings- en certificeringsinstituut, erkend door de bevoegde autoriteit van het land van toelating(39), zijn toegelaten en gecontroleerd; of

c) Het prototype van de houders moet door een beproevings- en certificeringsinstituut, erkend door de bevoegde autoriteit van het land van toelating(40), zijn toegelaten. Alle houders van dit type moeten zijn gefabriceerd en beproefd overeenkomstig een kwaliteitsborgingsprogramma voor de productie, de eindcontrole en de beproeving, dat door een beproevings- en certificeringsinstituut, erkend door de bevoegde autoriteit van het land van toelating(41)

d) Het prototype van de houders moet door een beproevings- en certificeringsinstituut, erkend door de bevoegde autoriteit van het land van toelating(42), zijn toegelaten. Alle houders van dit type moeten onder toezicht van een beproevings- en certificeringsinstituut, erkend door de bevoegde autoriteit van het land van toelating(43), op grond van een verklaring van de fabrikant zijn beproefd met betrekking tot de overeenstemming met het toegelaten prototype en de desbetreffende voorschriften voor klasse 2.

6.2.1.4.2. De overeenstemming van de houders, waarvan het product van beproevingsdruk en inhoud meer dan 30 MPa.liter (300 bar.liter) en ten hoogste 150 MPa.liter (1500 bar.liter) bedraagt, met de desbetreffende bepalingen voor klasse 2, moet met behulp van één van de in 6.2.1.4.1 beschreven of één van de volgende methoden worden aangetoond:

a) De houders moeten zijn ontworpen, gefabriceerd en beproefd overeenkomstig een uitgebreid kwaliteitsborgingsprogramma voor het ontwerp, de fabricage, de eindcontrole en de beproeving, dat door een beproevings- en certificeringsinstituut, erkend door de bevoegde autoriteit van het land van toelating(44) moet zijn toegelaten en gecontroleerd; of

b) Het prototype van de houder moet door een beproevings- en certificeringsinstituut, erkend door de bevoegde autoriteit van het land van toelating(45), zijn toegelaten. De overeenstemming van alle houders met het toegelaten prototype moet door de fabrikant schriftelijk worden verklaard op grond van zijn kwaliteitsborgingsprogramma voor de eindcontrole en beproeving van houders, dat door een beproevings- en certificeringsinstituut, erkend door de bevoegde autoriteit van het land van toelating(46), is toegelaten en gecontroleerd; of

c) Het prototype van de houder moet door een beproevings- en certificeringsinstituut, erkend door de bevoegde autoriteit van het land van toelating(47), zijn toegelaten. De overeenstemming van alle houders met het toegelaten prototype moet door de fabrikant schriftelijk worden verklaard en alle houders van dit type moeten onder toezicht van een beproevings- en certificeringsinstituut, erkend door de bevoegde autoriteit van het land van toelating(48), zijn beproefd.

6.2.1.4.3. De overeenstemming van de houders, waarvan het product van beproevingsdruk en inhoud ten hoogste 30 MPa.liter (300 bar.liter) bedraagt, met de desbetreffende bepalingen voor klasse 2, moet met behulp van één van de in 6.2.1.4.1 of 6.2.1.4.2 beschreven, of één van de volgende methoden worden aangetoond:

a) De overeenstemming van alle houders met een prototype, dat in technische documentatie volledig is gespecificeerd, moet door de fabrikant schriftelijk worden verklaard en alle houders van dit type moeten onder toezicht van een beproevings- en certificeringsinstituut, erkend door de bevoegde autoriteit van het land van toelating(49), zijn beproefd; of

b) Het prototype van de houders moet door een beproevings- en certificeringsinstituut, erkend door de bevoegde autoriteit van het land van toelating(50), zijn toegelaten. De overeenstemming van alle houders met het toegelaten prototype moet door de fabrikant schriftelijk worden verklaard en alle houders van dit type moeten afzonderlijk zijn beproefd.

6.2.1.4.4. Aan de bepalingen van 6.2.1.4.1 t/m 6.2.1.4.3 wordt geacht te zijn voldaan:

a) wat betreft de in 6.2.1.4.1 en 6.2.1.4.2 vermelde kwaliteitsborgingsprogramma's, indien deze overeenkomen met de desbetreffende Europese norm van de reeks EN ISO 9000;

b) in hun totaliteit, indien de desbetreffende conformiteitswaarderingsprocedures van de Richtlijn van de Raad 99/36/EG(51) als volgt zijn toegepast:

i) Voor de in 6.2.1.4.1 vermelde houders zijn dit de modules G, of H1, of B in combinatie met D, of B in combinatie met F.

ii) Voor de in 6.2.1.4.2 vermelde houders zijn dit de modules H, of B in combinatie met E, of B in combinatie met C1, of B1 in combinatie met F, of B1 in combinatie met D.

iii) Voor de in 6.2.1.4.3 vermelde houders zijn dit de modules A1, of D1, of E1.

6.2.1.4.5. Eisen aan fabrikanten

De fabrikant moet technisch bekwaam zijn en beschikken over alle benodigde middelen, die vereist zijn om de houders naar behoren te fabriceren; hiertoe is in het bijzonder gekwalificeerd personeel nodig:

a) voor het toezicht op het totale fabricageproces

b) voor de uitvoering van de materiaalverbindingen

c) voor de uitvoering van de desbetreffende beproevingen.

De beoordeling van de geschiktheid van de fabrikant moet in alle gevallen door een beproevings- en certificeringsinstituut, erkend door de bevoegde autoriteit van het land van toelating(52)

6.2.1.4.6. Eisen aan beproevings- en certificeringsinstituten:

De beproevings- en certificeringsinstituten moeten onafhankelijk zijn van de ondernemingen van fabricage, en voldoende professionele technische competentie bieden. Aan deze eisen wordt geacht te zijn voldaan, indien de instituten op grond van een accreditatieprocedure volgens de Europese norm van de reeks EN 45000 zijn toegelaten.

6.2.1.5. Eerste onderzoek

6.2.1.5.1. De houders moeten volgens de volgende specificaties aan een eerste onderzoek worden onderworpen:

Voor een voldoende aantal houders:

a) de beproeving van het constructiemateriaal; deze moet tenminste betrekking hebben op de rekgrens, de treksterkte en de blijvende rek bij breuk;

b) het meten van de kleinste wanddikte en het berekenen van de materiaalspanning;

c) de bepaling van de homogeniteit van het materiaal voor elke gefabriceerde serie, alsmede het onderzoek naar de uitwendige en de inwendige toestand van de houders;

Voor alle houders:

d) een hydraulische proefpersing. De houders moeten de beproevingsdruk doorstaan zonder een blijvende vervorming te ondergaan of scheurtjes te vertonen.

OPMERKING:

Na toestemming van het beproevings- en certificeringsinstituut, erkend door de bevoegde autoriteit van het land van toelating(53), mag de hydraulische proefpersing worden vervangen door een beproeving met een gas, indien deze werkwijze ongevaarlijk is.

e) het onderzoek naar de opschriften op de houders, zie 6.2.1.7;

f) bovendien voor de houders bestemd voor het vervoer van UN 1001 acetyleen, opgelost, een onderzoek naar de aard van de poreuze massa en de hoeveelheid oplosmiddel.

6.2.1.5.2. Specifieke voorschriften welke van toepassing zijn op houders van aluminiumlegeringen

a) Behalve het eerste onderzoek, voorgeschreven in 6.2.1.5.1, moet de binnenwand van de houder op mogelijke interkristallijne corrosie worden onderzocht, indien een koperhoudende aluminiumlegering toegepast wordt of een magnesium- en mangaanhoudende aluminiumlegering, waarvan het mangaangehalte hoger is dan 3,5 % of waarvan het mangaangehalte lager is dan 0,5 %.

b) Indien het een aluminium/koperlegering betreft, wordt het onderzoek uitgevoerd door de fabrikant bij de goedkeuring van een nieuwe legering door de bevoegde autoriteit; het onderzoek wordt vervolgens herhaald tijdens de productie bij iedere gieting van de legering.

c) Indien het een aluminium/magnesiumlegering betreft, wordt het onderzoek uitgevoerd door de fabrikant bij de goedkeuring van een nieuwe legering en van het productieproces door de bevoegde autoriteit. De beproeving moet herhaald worden, indien de samenstelling van de legering of het productieproces wordt gewijzigd.

6.2.1.6. Periodiek onderzoek

6.2.1.6.1. Hervulbare houders moeten worden onderworpen aan periodieke inspecties onder toezicht van een beproevings- en certificeringsinstituut erkend door de bevoegde autoriteit van het land van toelating(54), overeenkomstig de in de desbetreffende verpakkingsinstructie (P200 of P203 in 4.1.4.1) gedefinieerde periodiciteiten en overeenkomstig de volgende specificaties:

a) uitwendig onderzoek van de houder, de uitrusting en de opschriften;

b) inwendig onderzoek van de houder (b.v. door weging, onderzoek naar de inwendige toestand, controles van de wanddikte);

c) hydraulische proefpersing en indien noodzakelijk onderzoek naar de materiaalkwaliteit door middel van daartoe geschikte beproevingen;

OPMERKINGEN:

1. Na toestemming van het beproevings- en certificeringsinstituut, erkend door de bevoegde autoriteit van het land van toelating(55), mag de hydraulische proefpersing worden vervangen door een beproeving met een gas, voor zover deze handelwijze niet gevaarlijk is, of door een gelijkwaardige beproevingsmethode, waarbij ultrasoon onderzoek wordt toegepast.

2. Na toestemming van het beproevings- en certificeringsinstituut, erkend door de bevoegde autoriteit van het land van toelating(56), mag de hydraulische proefpersing voor flessen en grote cilinders worden vervangen door een gelijkwaardige beproevingsmethode, gebaseerd op akoestische emissie.

3. Na toestemming van het beproevings- en certificeringsinstituut, erkend door de bevoegde autoriteit van het land van toelating(57), mag de hydraulische proefpersing van elke afzonderlijke houder van gelast staal bestemd voor het vervoer van gassen met UN-nummer 1965, mengsel van koolwaterstofgassen, vloeibaar gemaakt, n.e.g., met een inhoud van minder dan 6,5 liter worden vervangen door een andere beproeving, die een gelijkwaardig veiligheidsniveau waarborgt.

6.2.1.6.2. Bij houders bestemd voor het vervoer van UN 1001 acetyleen, opgelost, moet alleen de uitwendige toestand (corrosie, vervorming) alsmede de toestand van de poreuze massa (samenhang, inzakking) onderzocht worden.

6.2.1.6.3. In afwijking van 6.2.1.6.1 c) moeten gesloten cryo-houders aan een uitwendig onderzoek en een dichtheidsproef worden onderworpen. De dichtheidsproef moet worden uitgevoerd met het gas, dat in de houder aanwezig is of met een inert gas. Het onderzoek moet met een manometer of door meting van het vacuüm worden uitgevoerd. Het is niet nodig de warmte-isolerende bescherming te verwijderen.

6.2.1.7. Kenmerking van houders

6.2.1.7.1. Op de hervulbare houders moeten de volgende opschriften goed leesbaar en duurzaam zijn aangegeven:

a) de naam of het merkteken van de fabrikant;

b) het toelatingsnummer (indien het prototype van de houder volgens 6.2.1.4 is toegelaten);

c) het door de fabrikant vastgelegde serienummer van de houder;

d) de massa van de lege houder zonder de uitrustingsdelen, indien de voorgeschreven controle van de wanddikte door weging geschiedt;

e) de beproevingsdruk (overdruk);

f) de datum (maand en jaar) van het eerste onderzoek en het laatst uitgevoerde periodieke onderzoek;

OPMERKING:

Het aangeven van de maand is niet noodzakelijk voor gassen, waarbij de termijn tussen de periodieke onderzoeken 10 jaar of meer bedraagt [zie 4.1.4.1, verpakkingsinstructies P200 (9) en P203 (8)].

g) het waarmerk van de deskundige, die de beproevingen en onderzoeken heeft uitgevoerd;

h) voor UN 1001 acetyleen, opgelost: de toegestane vuldruk [zie 4.1.4.1, verpakkingsinstructie P200 (6)] en de som van de massa's van: de lege houder, de uitrustingsdelen, de poreuze massa en het oplosmiddel;

i) de waterinhoud in liters;

j) bij samengeperste gassen die onder druk worden gevuld, de voor de houder maximaal toelaatbare vuldruk bij 15 °C.

Deze opschriften moeten op een versterkt deel van de houder, op een ring of op een onverbrekelijk verbonden hulpstuk onuitwisbaar worden aangebracht, bijv. ingeslagen.

Zij mogen ook op de houder zelf ingeslagen zijn, onder voorwaarde dat kan worden aangetoond, dat de sterkte van de houder door de opschriften niet wordt verminderd.

OPMERKING:

zie ook 5.2.1.6

6.2.1.7.2. Op de niet hervulbare houders moeten de volgende opschriften goed leesbaar en duurzaam zijn aangegeven:

a) de naam of het merkteken van de fabrikant;

b) het toelatingsnummer (indien het prototype van de houder volgens 6.2.1.4 is toegelaten);

c) het door de fabrikant vastgelegde serie- of batchnummer van de houder;

d) de beproevingsdruk (overdruk);

e) de datum (maand en jaar) van de fabricage;

f) het waarmerk van de deskundige, die het eerste onderzoek heeft uitgevoerd;

g) het UN-nummer en de juiste vervoersnaam zoals vastgesteld in overeenstemming met hoofdstuk 3.1;

Bij gassen die onder een n.e.g.-positie zijn ingedeeld, moeten alleen het UN-nummer en de technische benaming(58) van het gas aangegeven worden;

Bij mengsels van gassen behoeven niet meer dan twee componenten te worden aangegeven, die bepalend zijn voor de gevaren;

h) het opschrift "NIET HERVULLEN", waarbij de hoogte van de tekens tenminste 6 mm moet bedragen.

De in deze paragraaf genoemde opschriften, uitgezonderd de onder g) genoemde, moeten op een versterkt deel van de houder, op een ring of op een onverbrekelijk verbonden hulpstuk onuitwisbaar worden aangebracht, bijv. ingeslagen. Zij mogen ook op de houder zelf ingeslagen zijn, onder voorwaarde dat kan worden aangetoond, dat de sterkte van de houder door de opschriften niet wordt verminderd.

6.2.2. Houders, die volgens normen zijn ontworpen, geconstrueerd en beproefd

Aan de bepalingen van 6.2.1 wordt geacht te zijn voldaan, indien de volgende, desbetreffende normen worden toegepast:

>RUIMTE VOOR DE TABEL>

6.2.3. Voorschriften voor houders die niet volgens normen zijn ontworpen, geconstrueerd en beproefd

Houders die niet volgens de in tabel 6.2.2 genoemde normen zijn ontworpen, gebouwd en beproefd, moeten zijn ontworpen, gebouwd en beproefd overeenkomstig de in een technisch reglement vastgelegde bepalingen, die hetzelfde veiligheidsniveau opleveren en door de bevoegde autoriteit zijn erkend. Aan de voorschriften van 6.2.1 en de volgende voorwaarden moet echter worden voldaan:

6.2.3.1. Metalen flessen, grote cilinders, drukvaten en flessenbatterijen

Bij de beproevingsdruk mag de spanning in het metaal op de plaats van de houder die het meest belast wordt, niet meer bedragen dan 77 % van de gegarandeerde minimumrekgrens (Re).

Onder "rekgrens" wordt verstaan: de spanning die bij de proefstaaf een blijvende rek van 2 promille (0,2 %), of bij austenitische staalsoorten, 1 % van de lengte tussen de proefstaven veroorzaakt.

OPMERKING:

Bij metaalplaat moet de as van de trekproefstukken loodrecht op de walsrichting liggen. De blijvende rek bij breuk (l = 5d) moet gemeten worden met proefstukken met cirkelronde doorsnede, waarbij de lengte l tussen de meetpunten vijf maal de diameter d bedraagt; indien proefstukken met rechthoekige doorsnede worden gebruikt, moet de lengte l tussen de meetpunten worden berekend met de formule:

>PIC FILE= "L_2004121NL.073101.TIF">

waarin Fo de oorspronkelijke doorsnede van het proefstuk aangeeft.

De houders en hun sluitingen moeten worden vervaardigd van geschikte materialen, die bij temperaturen tussen - 20 °C en + 50 °C ongevoelig moeten zijn voor brosse breuk en spanningscorrosie.

Voor gelaste houders mogen slechts materialen worden gebruikt die zich goed lenen voor het lassen en waarvoor een voldoende kerfslagwaarde bij een omgevingstemperatuur van - 20 °C, in het bijzonder in de lasnaden en in de ernaast gelegen zones, kan worden gegarandeerd.

De lasverbindingen moeten vakkundig worden uitgevoerd en alle waarborgen van veiligheid bieden.

Bij de berekening van de wanddikte mag geen rekening worden gehouden met corrosietoeslagen.

6.2.3.2. Aanvullende bepalingen die betrekking hebben op uit een aluminiumlegering vervaardigde houders voor samengeperste gassen, vloeibaar gemaakte gassen, onder druk opgeloste gassen en gasmonsters, alsmede op voorwerpen die gas onder druk bevatten met uitzondering van spuitbussen en houders, klein, met gas (gaspatronen)

6.2.3.2.1. De materialen van houders uit aluminiumlegeringen, welke toegelaten worden, moeten aan de volgende eisen voldoen:

>RUIMTE VOOR DE TABEL>

De werkelijke eigenschappen zijn afhankelijk van de samenstelling van de betreffende legering en ook van de eindbehandeling van de houder; echter, welke legering ook toegepast wordt, de wanddikte van de houder moet berekend worden met behulp van een van de volgende formules:

>PIC FILE= "L_2004121NL.073201.TIF">

hierin is

e= de minimum wanddikte van de houder in mm

PMPa= beproevingsdruk, in MPa

Pbar= beproevingsdruk, in bar

D= de nominale buitendiameter van de houder in mm; en

Re= de gegarandeerde minimum rekgrens met 0,2 % blijvende rek, in MPa (= N/mm2).

Daarenboven mag de waarde van de minimaal gegarandeerde rekgrens (Re) die in de formule voorkomt, in geen geval groter zijn dan 0,85 maal de waarde van de minimaal gegarandeerde treksterkte (Rm), welke legering ook toegepast wordt.

OPMERKINGEN:

1. Bovenstaande kenmerken zijn gebaseerd op de tot nu toe opgedane ervaring met de volgende materialen voor houders:

Kolom A: aluminium, ongelegeerd, 99,5 % zuiver;

Kolom B: legeringen van aluminium en magnesium;

Kolom C: Legeringen van aluminium, silicium en magnesium, bijv. ISO/R 209-Al-Si-Mg (Aluminium Association 6351);

Kolom D: legeringen van aluminium, koper en magnesium.

2. De blijvende rek bij breuk wordt gemeten met behulp van proefstukken met cirkelronde doorsnede, waarbij de lengte l tussen de meetpunten vijf maal de diameter d bedraagt (l = 5d); indien proefstukken met rechthoekige doorsnede worden gebruikt, moet de lengte tussen de meetpunten worden berekend met de formule:

>PIC FILE= "L_2004121NL.073202.TIF">

waarin Fo de oorspronkelijke doorsnede van het proefstuk is.

3. a) De buigproef (zie figuur) moet worden uitgevoerd op een ringvormig monster dat uit de drukhouder is gesneden en in twee gelijke delen is verdeeld met een breedte van 3e, maar in geen geval minder dan 25 mm. De monsters mogen slechts aan de randen (machinaal) worden bewerkt.

b) De buigproef moet worden uitgevoerd tussen een buigstempel met een diameter (d) en twee oplegrollen, welke door een afstand van (d + 3 e) gescheiden zijn. Tijdens de beproeving mogen de binnenzijden niet verder van elkaar verwijderd zijn dan de diameter van het buigstempel.

c) Het monster mag geen scheuren vertonen als het aan de binnenkant tegen het buigstempel is gebogen, totdat de afstand tussen de binnenvlakken niet groter is dan de diameter van het buigstempel.

d) De verhouding (n) tussen de diameter van het buigstempel en de dikte van het monster moet overeenkomen met de in de tabel opgegeven waarden.

>PIC FILE= "L_2004121NL.073301.TIF">

6.2.3.2.2. Een geringere minimumwaarde van de rek is toelaatbaar onder de voorwaarde dat door een aanvullende beproeving, goedgekeurd door de bevoegde autoriteit van het land van fabricage van de houders het bewijs geleverd is, dat de veiligheid voor het vervoer verzekerd is onder dezelfde voorwaarden als voor de houders, die volgens de eisen van de tabel onder 6.2.3.2.1 (zie ook bijlage G van EN 1975: 1999) vervaardigd zijn.

6.2.3.2.3. De wanddikte van houders moet op de dunste plaats de volgende zijn:

- indien de diameter van de houder minder is dan 50 mm: niet minder dan 1,5 mm;

- indien de diameter van de houder tussen 50 en maximaal 150 mm ligt: niet minder dan 2 mm; en

- indien de diameter van de houder meer is dan 150 mm: niet minder dan 3 mm.

6.2.3.2.4. De bodems van de houders moeten een halfcirkelvormig-, halfellipsvormig- of een korfboogprofiel bezitten; ze moeten dezelfde veiligheid bieden als het lichaam van de houder.

6.2.3.3. Houders in composietmaterialen

Van flessen, grote cilinders, drukvaten en flessenbatterijen vervaardigd van composiet materiaal, dat wil zeggen die radiaal of volledig omwikkeld zijn met een versterkend materiaal, moet de constructie zodanig zijn, dat de verhouding tussen barstdruk en beproevingsdruk tenminste een waarde heeft van:

- 1,67 bij radiaal omwikkelde houders

- 2,00 bij volledig omwikkelde houders.

6.2.3.4. Gesloten cryo-houders

De volgende voorschriften gelden voor de constructie van gesloten cryo-houders voor sterk gekoelde, vloeibaar gemaakte gassen:

6.2.3.4.1. Alle mechanische en technische kwaliteiten van het gebruikte materiaal moeten voor elke houder bij het eerste onderzoek worden aangetoond; met betrekking tot de kerfslagwaarde zie 6.8.5.3.

6.2.3.4.2. Worden andere materialen gebruikt, dan moeten deze bij de laagste gebruikstemperatuur van de houders en hun armaturen ongevoelig zijn voor brosse breuk.

6.2.3.4.3. De houders moeten zijn voorzien van een veiligheidsklep, die moet kunnen opengaan bij de op de houder aangegeven bedrijfsdruk. De kleppen moeten van een zodanige constructie zijn, dat zij ook bij hun laagste bedrijfstemperatuur nog perfect functioneren. Het betrouwbare functioneren bij deze temperatuur moet worden vastgesteld en gecontroleerd, door elke klep of een prototype van de kleppen van hetzelfde constructietype te beproeven.

6.2.3.4.4. De openingen en veiligheidskleppen van de houders moeten van een zodanig ontwerp zijn, dat uitspatten van vloeistof wordt verhinderd.

6.2.3.4.5. Houders die volumetrisch gevuld worden, moeten van een peilinrichting voor het vloeistofniveau zijn voorzien.

6.2.3.4.6. De houders moeten van een warmte-isolerende bescherming worden voorzien. De warmte-isolerende bescherming moet door middel van een volledige omhulling tegen schokken worden beschermd. Indien de ruimte tussen de houder en de omhulling luchtledig is (vacuümisolatie), moet de beschermende omhulling zodanig ontworpen zijn, dat zij zonder vervorming bestand is tegen een uitwendige druk van tenminste 100 kPa (1 bar). Indien de omhulling gasdicht is gesloten (b.v. in het geval van vacuümisolatie), moet een inrichting verzekeren dat zich in de isolerende laag geen gevaarlijke druk kan vormen in geval van lekkage van de houder of de uitrusting daarvan. De inrichting moet verhinderen, dat vocht in de isolatie binnendringt.

6.2.4. Algemene voorschriften voor spuitbussen en houders, klein, met gas (gaspatronen)

6.2.4.1. Ontwerp en constructie

6.2.4.1.1. UN 1950 spuitbussen, die slechts een gas of een gasmengsel bevatten en UN 2037 houders, klein, met gas (gaspatronen) moeten van metaal worden vervaardigd. Hiervan zijn uitgezonderd spuitbussen en houders, klein, met gas (gaspatronen) met een inhoud van ten hoogste 100 ml voor UN 1011 butaan. De andere spuitbussen van UN 1950 moeten worden vervaardigd van metaal, kunststof of glas. Metalen houders met een buitendiameter van tenminste 40 mm moeten een holle bodem hebben;

6.2.4.1.2. De inhoud mag voor houders van metaal niet meer bedragen dan 1000 ml en 500 ml voor houders van kunststof of glas;

6.2.4.1.3. Ieder prototype van een houder (spuitbus of gaspatroon) moet, alvorens hij in gebruik wordt genomen, voldoen aan een hydraulische drukproef overeenkomstig 6.2.4.2.

6.2.4.1.4. De afsluitventielen en de verstuivingsinrichtingen van UN 1950 spuitbussen alsmede de afsluitventielen van UN 2037 houders, klein, met gas (gaspatronen) moeten een volledige afsluiting van de houders waarborgen en beschermd worden tegen ieder ontijdig openen. Afsluitventielen en verstuivingsinrichtingen, die slechts als gevolg van de inwendige druk sluiten, mogen niet worden toegelaten.

6.2.4.2. Eerste beproeving

6.2.4.2.1. De toe te passen inwendige druk (beproevingsdruk) moet 1,5 maal de inwendige druk bij 50 °C, tenminste echter 1 MPa (10 bar) bedragen;

6.2.4.2.2. Op minstens 5 ledige houders van elk model moeten hydraulische drukproeven worden uitgevoerd:

a) tot de voorgeschreven beproevingsdruk, waarbij noch lekkage, noch zichtbare blijvende vervorming mag optreden;

b) tot het optreden van lekkage of tot het barsten, waarbij eerst de eventueel holle bodem bol moet worden en de houder pas bij een druk van minimaal 1,2 maal de beproevingsdruk lek mag worden of mag barsten.

6.2.4.3. Verwijzing naar normen

Aan de bepalingen van deze sectie wordt geacht te zijn voldaan, indien de volgende norm wordt toegepast:

- voor UN 1950 spuitbussen: Bijlage bij de Richtlijn van de Raad 75/324/EEG, zoals gewijzigd bij de Richtlijn van de Commissie 94/1/EG;

- voor UN 2037 houders, klein, met gas (gaspatronen), die UN 1965 mengsel van koolwaterstofgassen, vloeibaar gemaakt, n.e.g., bevatten: EN 417:1992 Niet hervulbare, metalen gaspatronen voor vloeibaar gemaakte gassen, met of zonder afsluitventiel, voor gebruik met draagbare toestellen - Constructie, inspectie, beproeving en het merken.

HOOFDSTUK 6.3

Voorschriften voor de constructie en de beproeving van verpakkingen voor stoffen van klasse 6.2

OPMERKING:

De in dit hoofdstuk vermelde voorschriften gelden niet voor verpakkingen die worden gebruikt voor het vervoer van stoffen van klasse 6.2 overeenkomstig verpakkingsinstructie P621 van 4.1.4.1.

6.3.1. Algemeen

6.3.1.1. Een verpakking die voldoet aan de voorschriften van deze sectie en van 6.3.2 mag, na een dienovereenkomstige beslissing door de bevoegde autoriteit, worden gemerkt met:

a) het verpakkingssymbool van de Verenigde Naties

>PIC FILE= "L_2004121NL.073401.TIF">;

b) de code die het type verpakking volgens de voorschriften van 6.1.2 aangeeft;

c) de tekst "KLASSE 6.2";

d) de laatste twee cijfers van het jaar van fabricage van de verpakking;

e) de Staat van toekenning van het kenmerk, aangeduid met het onderscheidingsteken voor motorvoertuigen in het internationale verkeer(59);

f) de naam van de fabrikant of andere aanduiding van de verpakking zoals die wordt gespecificeerd door de bevoegde autoriteit;

g) voor verpakkingen die voldoen aan de voorschriften van 6.3.2.9, de letter "U" onmiddellijk na de code vereist volgens b).

6.3.1.2. Voorbeeld van kenmerk:

>RUIMTE VOOR DE TABEL>

6.3.2. Beproevingseisen voor verpakkingen

6.3.2.1. Behalve bij verpakkingen voor levende dieren en organismen, moeten monsters van elke verpakking volgens het bepaalde in 6.3.2.2 worden voorbereid voor de beproevingen, en vervolgens worden onderworpen aan de beproevingen volgens 6.3.2.4 tot en met 6.3.2.6. Wanneer de aard van de verpakking dit vereist, zijn gelijkwaardige voorbereiding en beproevingen toegestaan, onder voorwaarde dat kan worden aangetoond dat deze ten minste even doeltreffend zijn.

6.3.2.2. De monsters van elke verpakking moeten als voor verzending zijn gereedgemaakt, behalve dan dat de te vervoeren stof moet zijn vervangen door water of, wanneer conditionering bij - 18 °C is voorgeschreven, door een mengsel van water en antivries. Elke primaire houder moet tot 98 % van de inhoud zijn gevuld.

6.3.2.3. Vereiste beproevingen

>RUIMTE VOOR DE TABEL>

6.3.2.4. De als voor verzending gereedgemaakte verpakkingen moeten worden onderworpen aan de beproevingen aangegeven in 6.3.2.3, waarin de verpakkingen voor beproevingsdoeleinden volgens hun materiaaleigenschappen zijn ingedeeld. Voor buitenverpakkingen hebben de titels in de tabel betrekking op karton of soortgelijke materialen, waarvan het prestatievermogen snel door vocht kan worden beïnvloed; op kunststoffen, die bij lage temperatuur bros kunnen worden; en op andere materialen, zoals metaal, waarvan het prestatievermogen niet door vocht of temperatuur wordt beïnvloed. Indien de primaire houder en de secundaire verpakking, van verschillende materialen zijn vervaardigd, dan is het materiaal van de primaire houder bepalend voor de uit te voeren beproevingen. Indien een primaire houder bestaat uit twee materialen, dan bepaalt het materiaal dat het gemakkelijkst beschadigd kan worden de uit te voeren beproevingen.

6.3.2.5. a) De monsters moeten worden onderworpen aan een vrije valproef van een hoogte van 9 m op een star, niet veerkrachtig, vlak en horizontaal oppervlak. Indien de monsters de vorm van een kist of doos hebben, dan moeten achtereenvolgens vijf monsters vallen:

i) één plat op de onderkant,

ii) één plat op de bovenkant,

iii) één plat op de lange zijkant,

iv) één plat op de korte zijkant,

v) één op een hoek.

Indien de monsters de vorm hebben van een vat, dan moeten achtereenvolgens drie monsters vallen:

vi) één diagonaal op de felsrand van de deksel, met het zwaartepunt recht boven het trefpunt,

vii) één diagonaal op de bodemfelsrand,

viii) één plat op de zijkant.

Na de aangegeven serie valproeven mag vanuit de primaire houder(s), die door het absorberende materiaal in de secundaire verpakking beschermd moet(en) blijven, geen lekkage optreden.

OPMERKING:

Hoewel het monster in de vereiste stand moet worden losgelaten, wordt aanvaard dat het kan gebeuren dat het treffen door aërodynamische oorzaken niet in die stand plaatsvindt.

b) De monsters moeten gedurende ten minste één uur worden onderworpen aan een besproeiing met water, die de blootstelling aan een hoeveelheid regen van ongeveer 5 cm per uur nabootst.Vervolgens moeten zij worden onderworpen aan de beproevingen, beschreven onder a).

c) De monsters moeten gedurende ten minste 24 uur worden geconditioneerd in een atmosfeer van 18 °C of lager; en moeten ten hoogste 15 minuten nadat zij uit deze atmosfeer zijn verwijderd aan de onder a) beschreven beproeving worden onderworpen. Indien de monsters droogijs bevatten, mag de duur van de conditionering worden teruggebracht tot 4 uur.

d) Indien het de bedoeling is dat de verpakking droogijs bevat, moet behalve de beproevingen omschreven onder a), b) of c) een aanvullende beproeving worden uitgevoerd. Eén monster moet zodanig worden opgeslagen dat het droogijs volledig ontwijkt, en moet vervolgens aan de onder a) beschreven beproeving worden onderworpen.

6.3.2.6. Verpakkingen met een bruto massa van 7 kg of minder moeten worden onderworpen aan de beproevingen die in het navolgende onder a) zijn beschreven en verpakkingen met een bruto massa van meer dan 7 kg aan de onderstaand onder b) vermelde beproevingen.

a) De monsters moeten op een vlak en hard oppervlak geplaatst worden. Een cilindrische stalen staaf met een massa van ten minste 7 kg en een doorsnede van ten hoogste 38 mm, waarvan het stooteinde is afgerond met een straal van ten hoogste 6 mm, moet van een hoogte van 1 m, gemeten van het stooteinde tot het oppervlak waar het monster geraakt wordt, met een vrije val verticaal op het monster vallen.Eén monster moet op zijn grondvlak worden geplaatst. Een tweede monster moet in een stand loodrecht op die van het eerste monster worden geplaatst. In beide gevallen moet men de stalen staaf zodanig laten vallen, dat deze gericht is op de primaire houder. Penetratie van de secundaire verpakking is bij iedere stoot toelaatbaar onder voorwaarde dat vanuit de primaire houder(s) geen lekkage plaatsvindt.

b) De monsters moeten op het uiteinde van een cilindrische stalen staaf vallen. De staaf moet verticaal op een vlak en hard oppervlak zijn opgesteld.De staaf moet een doorsnede van 38 mm bezitten, en het bovenuiteinde moet zijn afgerond met een straal van ten hoogste 6 mm. De staaf moet boven het oppervlak uitsteken over een afstand die tenminste zo groot is als de afstand die de primaire houder(s) scheidt van het buitenoppervlak van de buitenverpakking, echter ten minste 200 mm. Men moet één monster vrij en verticaal laten vallen van een hoogte van 1 m gemeten vanaf de top van de stalen staaf. Men moet een tweede monster laten vallen vanaf dezelfde hoogte in een stand loodrecht op de stand die voor het eerste monster werd gebruikt.In beide gevallen moet men de verpakking zodanig oriënteren dat de stalen staaf de primaire houders zou kunnen binnendringen. Na iedere stoot mag er geen lekkage uit de primaire houder(s) plaatsvinden.

6.3.2.7. De bevoegde autoriteit kan akkoord gaan met de selectieve beproeving van verpakkingen die slechts op minder belangrijke punten verschillen van een reeds beproefd constructietype: bijv. bij binnenverpakkingen met kleinere afmetingen of binnenverpakkingen met een kleinere netto massa, en verpakkingen zoals vaten, zakken, kisten en dozen waarvan één of meer van de buitenmaten iets verkleind zijn.

6.3.2.8. Indien een gelijkwaardig prestatieniveau is gewaarborgd, zijn de volgende wijzigingen van de primaire houders die in een secundaire verpakking zijn geplaatst, toegestaan, zonder dat het gehele collo aan verdere beproevingen dient te worden onderworpen:

a) Primaire houders met afmetingen gelijk aan of kleiner dan die van de beproefde primaire houders mogen worden gebruikt, onder voorwaarde dat:

i) het ontwerp van de primaire houders overeenkomt met dat van de beproefde primaire houders (bijv. de vorm:rond, rechthoekig, enz.);

ii) het materiaal voor de constructie van de primaire houders (bijv. glas, kunststof, metaal) een weerstand biedt tegen de belastingen van stoot of stapeling, die gelijk is aan of hoger dan die van de oorspronkelijk beproefde primaire houders;

iii) de primaire houders gelijke of kleinere openingen bezitten, en het ontwerp van de sluiting overeenkomstig is (bijv. schroefdop, drukdeksel, enz.);

iv) er voldoende extra opvulmateriaal wordt gebruikt om lege ruimten op te vullen en om aanzienlijke beweging van de primaire houders te voorkomen; en

v) de primaire houders in de secundaire verpakking op dezelfde wijze als in de beproefde verpakking zijn georiënteerd.

b) Er kan een kleiner aantal van de beproefde primaire houders, of van de alternatieve, bovenstaand onder a) vermelde typen primaire houders worden gebruikt, op voorwaarde dat voldoende opvulmateriaal wordt toegevoegd om de lege ruimte(n) op te vullen en te verhinderen dat de primaire houders in belangrijke mate bewegen.

6.3.2.9. Binnenhouders van alle typen mogen in een (tweede) tussenverpakking worden samengevoegd en vervoerd zonder dat deze aan beproevingen in een buitenverpakking zijn onderworpen, onder de volgende voorwaarden:

a) De combinatie tussenverpakking/buitenverpakking moet met succes zijn beproefd volgens 6.3.2.5 a) met breekbare binnenhouders (bijvoorbeeld van glas);

b) De totale bruto massa van alle binnenhouders mag niet hoger zijn dan de helft van de bruto massa van de binnenhouders die voor de hierboven onder a) bedoelde valproef zijn gebruikt;

c) De dikte van het opvulmateriaal tussen de binnenhouders onderling en tussen de binnenhouders en de buitenzijde van de tussenverpakking mag niet worden teruggebracht tot een waarde die lager is dan de overeenkomstige dikte van de oorspronkelijk beproefde verpakking; indien bij de oorspronkelijke beproeving gebruik is gemaakt van één binnenhouder, mag de dikte van het opvulmateriaal tussen de binnenhouders niet lager zijn dan de dikte van het opvulmateriaal tussen de buitenzijde van de tussenverpakking en de binnenhouder bij de oorspronkelijke beproeving.Indien gebruik gemaakt wordt van minder of kleinere binnenhouders (in vergelijking tot de bij de valproef gebruikte binnenhouders), moet voldoende extra opvulmateriaal worden toegevoegd om de lege ruimte op te vullen;

d) De buitenverpakking moet in ledige toestand de in 6.1.5.6 beschreven stapelproef hebben doorstaan. De totale massa van identieke colli moet gebaseerd zijn op de totale massa van de binnenhouders die voor de hierboven onder a) bedoelde valproef zijn gebruikt;

e) Voor binnenhouders die vloeistoffen bevatten, moet een hoeveelheid absorberend materiaal aanwezig zijn die voldoende is om de volledige vloeibare inhoud van de binnenhouders te absorberen;

f) Indien de buitenverpakking bestemd is voor binnenhouders met vloeistoffen en niet vloeistofdicht is, of indien de buitenverpakking bestemd is voor binnenhouders met vaste stoffen en niet stofdicht is, moet een geschikt middel worden gebruikt om de vloeibare of vaste inhoud in geval van lekkage binnen te houden, zoals een dichte binnenbekleding, kunststof zak of een ander even werkzaam middel;

g) De verpakkingen moeten niet alleen worden voorzien van de in 6.3.1.1 a) tot en met f) voorgeschreven merktekens, maar ook worden gemerkt overeenkomstig 6.3.1.1 g).

HOOFDSTUK 6.4

Voorschriften voor de constructie, beproeving en goedkeuring van colli en stoffen van klasse 7

6.4.1. (Gereserveerd)

6.4.2. Algemene bepalingen

6.4.2.1. Het collo moet in verband met massa, volume en vorm daarvan zodanig zijn ontworpen dat het veilig behandeld en vervoerd kan worden. Aanvullend hierop moet het collo zodanig zijn ontworpen dat dit bij het vervoer op juiste wijze in of op de wagen kan worden vastgezet.

6.4.2.2. Het ontwerp moet zodanig zijn dat eventuele voorzieningen voor het hijsen aan het collo niet bezwijken wanneer deze op de bedoelde wijze worden gebruikt en dat, indien falen van deze voorzieningen optreedt, het vermogen van het collo om aan de andere voorschriften van deze richtlijn te voldoen niet wordt verminderd. Bij de beoordeling moet rekening worden gehouden met de juiste veiligheidsfactoren in verband met ophijsen met een ruk.

6.4.2.3. Hulpstukken en andere speciale voorzieningen aan het buitenoppervlak van het collo die gebruikt kunnen worden om dit op te hijsen moeten of zo ontworpen zijn dat de massa gedragen kan worden in overeenstemming met de vereisten in 6.4.2.2, of zij moeten kunnen worden verwijderd of op andere wijze ongeschikt gemaakt voor gebruik tijdens vervoer.

6.4.2.4. Voor zover als mogelijk moet de verpakking zodanig zijn ontworpen en afgewerkt dat de buitenoppervlakken geen uitstekende delen bezitten en gemakkelijk ontsmet kunnen worden.

6.4.2.5. Voor zover als mogelijk moet de buitenste laag van het collo zodanig zijn ontworpen dat wordt voorkomen dat water wordt opgevangen en vastgehouden.

6.4.2.6. Elke voorziening die tijdens het vervoer aan het collo wordt toegevoegd die geen onderdeel is van het collo, mag de veiligheid ervan niet verminderen.

6.4.2.7. Het collo moet in staat zijn om de gevolgen van elke versnelling, trilling of trillingsresonantie die onder normale vervoersomstandigheden zou kunnen voorkomen te weerstaan, zonder enige verslechtering van de werking van afsluitende onderdelen van de verschillende houders of van het collo als geheel. In het bijzonder moeten moeren, bouten en andere veiligheidsmiddelen zodanig zijn ontworpen dat voorkomen wordt dat deze los gaan zitten of onbedoeld losraken, zelfs na herhaald gebruik.

6.4.2.8. De materialen van de verpakking en alle onderdelen of bestanddelen ervan moeten fysisch en chemisch verenigbaar zijn met elkaar en met de radioactieve inhoud. Er dient rekening gehouden te worden met hun gedrag bij bestraling.

6.4.2.9. Alle kleppen waardoor de radioactieve inhoud anders kan ontsnappen moeten beschermd zijn tegen onbevoegd in werking stellen.

6.4.2.10. Bij het ontwerp van het collo moet rekening zijn gehouden met de omgevingstemperaturen en -drukken die onder normale vervoersomstandigheden waarschijnlijk zullen voorkomen.

6.4.2.11. Voor radioactieve stoffen die andere gevaarseigenschappen hebben, moet het ontwerp van het collo met deze eigenschappen rekening houden; zie 2.13.5.3 en 4.19.1.5.

6.4.3. (Gereserveerd)

6.4.4. Bepalingen voor vrijgestelde colli

Een vrijgesteld collo moet zodanig zijn ontworpen dat voldaan wordt aan de vereisten genoemd in 6.4.2.

6.4.5. Bepalingen voor industriële colli

6.4.5.1. Industriële colli van typen 1, 2 en 3 (typen IP-1, IP-2 en IP-3) moeten voldoen aan de vereisten genoemd in 6.4.2 en 6.4.7.2.

6.4.5.2. Een industrieel collo van type 2 (type IP-2) moet, indien het wordt onderworpen aan de beproevingen omschreven in 6.4.15.4 en 6.4.15.5, voorkomen:

a) het verlies of de verspreiding van de radioactieve inhoud, en

b) het verlies van de ongeschonden staat van de afscherming die leidt tot een toename van meer dan 20 % van het stralingsniveau op een willekeurig buitenoppervlak van de verpakking.

6.4.5.3. Een industrieel collo van type 3 (type IP-3) moet voldoen aan de vereisten genoemd in 6.4.7.2 t/m 6.4.7.15.

6.4.5.4. Vervangende bepalingen voor industriële colli van de typen 2 en 3 (type IP-2 en type IP-3)

6.4.5.4.1. Colli mogen als industrieel collo type 2 (type IP-2) worden gebruikt op voorwaarde dat:

a) zij voldoen aan de vereisten genoemd in 6.4.5.1;

b) zij zijn ontworpen om te voldoen aan de normen voorgeschreven in hoofdstuk 6.1 of aan andere vereisten die ten minste gelijkwaardig zijn aan deze normen; en

c) zij, indien zij worden onderworpen aan de beproevingen voor verpakkingsgroep I of II in hoofdstuk 6.1, voorkomen:

i) het verlies of de verspreiding van de radioactieve inhoud; en

ii) het verlies van de ongeschonden staat van de afscherming die leidt tot een toename van meer dan 20 % van het stralingsniveau op een willekeurig buitenoppervlak van de verpakking.

6.4.5.4.2. Tankcontainers of transporttanks mogen ook als industrieel collo van type 2 of 3 (type IP-2 of type IP-3) worden gebruikt op voorwaarde dat:

a) zij voldoen aan de vereisten aangegeven in 6.4.5.1;

b) zij zijn ontworpen om overeen te komen met de normen die voorgeschreven zijn in hoofdstuk 6.7 of hoofdstuk 6.8 of andere vereisten die ten minste gelijkwaardig zijn aan deze normen en voorts in staat zijn om een proefdruk van 265 kPa te weerstaan; en

c) zij zodanig zijn ontworpen dat elke extra afscherming die voorzien is, in staat is om de statische en dynamische spanningen als gevolg van normale behandeling en de normale vervoersomstandigheden te weerstaan, en om het verlies van afscherming dat leidt tot een toename van meer dan 20 % in het stralingsniveau op een willekeurig buitenoppervlak van de transporttanks of tankcontainers te voorkomen.

6.4.5.4.3. Tanks, met uitzondering van transporttanks en tankcontainers, mogen ook gebruikt worden als industrieel collo van type 2 of type 3 (type IP-2 of type IP-3) voor het vervoer van LSA-I en LSA-II vloeistoffen en gassen zoals is voorgeschreven in de tabel 4.1.9.2.4, onder de voorwaarde dat zij voldoen aan normen die ten minste gelijkwaardig zijn aan die, welke voorgeschreven zijn in 6.4.5.4.2.

6.4.5.4.4. Containers mogen ook als industrieel collo van type 2 of 3 (type IP-2 of type IP-3) worden gebruikt op voorwaarde dat:

a) de radioactieve inhoud beperkt is tot vaste stoffen;

b) zij voldoen aan de vereisten genoemd in 6.4.5.1; en

c) zij zijn ontworpen om te voldoen aan de vereisten omschreven in ISO-norm 1496-1:1990, "Series 1 Freight Containers - Specifications and Testing - Part 1: General Cargo Containers" uitgezonderd afmetingen en classificaties. Zij moeten zodanig zijn ontworpen dat, indien zij worden onderworpen aan de beproevingen voorgeschreven in dat document en aan de versnellingen die optreden tijdens normale vervoersomstandigheden, voorkomen worden:

i) het verlies of de verspreiding van de radioactieve inhoud; en

ii) een verlies van de ongeschonden staat van de afscherming, dat leidt tot toename van het stralingsniveau van meer dan 20 % op een willekeurig buitenoppervlak van de containers.

6.4.5.4.5. Metalen IBC's mogen ook worden gebruikt als industrieel collo van type 2 of 3 (type IP-2 of type IP-3), op voorwaarde dat:

a) zij voldoen aan de vereisten genoemd in 6.4.5.1; en

b) zij zijn ontworpen om te voldoen aan de normen en beproevingen voorgeschreven in hoofdstuk 6.5 voor verpakkingsgroep I of II, waarbij de valproef wordt uitgevoerd in de oriëntatie die de meeste schade teweegbrengt, en voorkomen:

i) het verlies of de verspreiding van de radioactieve inhoud, en

ii) een verlies van de ongeschonden staat van de afscherming dat leidt tot toename van het stralingsniveau van meer dan 20 % op een willekeurig buitenoppervlak van de IBC.

6.4.6. Bepalingen voor colli die uraniumhexafluoride bevatten

6.4.6.1. Met uitzondering van hetgeen volgens 6.4.6.4 is toegelaten, moet uraniumhexafluoride worden verpakt en vervoerd overeenkomstig de bepalingen in ISO-norm 7195:1993, "Packaging of uranium hexafluoride (UF6) for transport" en de vereisten in 6.4.6.2 en 6.4.6.3. Ook moet het collo voldoen aan de elders in deze richtlijn voorgeschreven vereisten met betrekking tot de radioactieve eigenschappen en de splijtingseigenschappen van de stof.

6.4.6.2. Elk collo dat ervoor is ontworpen om 0,1 kg of meer uraniumhexafluoride te bevatten, moet zodanig worden ontworpen dat het voldoet aan de volgende voorschriften:

a) zonder lekkage en zonder ontoelaatbare spanning zoals gespecificeerd in ISO-norm 7195:1993 de in 6.4.21.5 genoemde structurele beproeving doorstaan;

b) zonder verlies of verspreiding van het uraniumhexafluoride de in 6.4.15.4 genoemde beproeving doorstaan; en

c) zonder breuk van de borghouder de in 6.4.17.3 genoemde beproeving doorstaan.

6.4.6.3. Colli die ervoor zijn ontworpen om 0,1 kg of meer uraniumhexafluoride te bevatten mogen niet van drukontlastingsinrichtingen zijn voorzien.

6.4.6.4. Onder voorbehoud van goedkeuring door de bevoegde autoriteit mogen colli die ervoor zijn ontworpen om 0,1 kg of meer uraniumhexafluoride te bevatten, worden vervoerd indien:

a) de colli zijn ontworpen volgens andere voorschriften dan die welke zijn genoemd in ISO-norm 7195:1993 en in 6.4.6.2 en 6.4.6.3, maar desondanks voor zover praktisch uitvoerbaar aan de vereisten in 6.4.6.2 en 6.4.6.3 voldoen;

b) de colli ervoor zijn ontworpen om zonder lekkage en zonder ontoelaatbare spanning een beproevingsdruk van maximaal 2,76 MPa zoals in 6.4.21.5 gespecificeerd te doorstaan; of

c) colli die ervoor zijn ontworpen om 9000 kg of meer uraniumhexafluoride te bevatten, niet voldoen aan de eis van 6.4.6.2 c).

6.4.7. Bepalingen voor colli van type A

6.4.7.1. Colli van type A moeten zodanig zijn ontworpen dat zij voldoen aan de algemene vereisten genoemd in 6.4.2 en in 6.4.7.2 t/m 6.4.7.17.

6.4.7.2. De kleinste totale uitwendige afmeting van het collo mag niet minder bedragen dan 10 cm.

6.4.7.3. Aan de buitenzijde van het collo moet een voorziening zijn aangebracht zoals een verzegeling die niet gemakkelijk te verbreken is en die, wanneer deze intact is, het bewijs levert dat het collo niet is geopend.

6.4.7.4. Alle aan het collo aangebrachte voorzieningen voor het vastzetten moeten zodanig zijn ontworpen dat zowel onder normale als onder ongevalsomstandigheden, de krachten in deze voorzieningen de geschiktheid van het collo om aan de vereisten van deze richtlijn te voldoen niet verminderen.

6.4.7.5. Bij het ontwerp van het collo moet voor de onderdelen van de verpakking rekening gehouden worden met temperaturen van tussen - 40 °C en + 70 °C. Er moet daarbij aandacht worden besteed aan vriespunten voor vloeistoffen en de mogelijkheid van degradatie van de verpakkingsmaterialen binnen de genoemde temperatuurgrenzen.

6.4.7.6. Het ontwerp, de constructie en de fabricagetechnieken moeten in overeenstemming zijn met internationale of nationale normen, of andere vereisten die aanvaardbaar zijn voor de bevoegde autoriteit.

6.4.7.7. Het ontwerp moet een borghouder omvatten die veilig wordt afgesloten met een afsluitingsmechanisme dat apart bediend moet worden en dat niet onbedoeld of door druk die binnen het collo kan ontstaan kan worden geopend.

6.4.7.8. Radioactieve stoffen in speciale toestand mogen worden beschouwd als een bestanddeel van de borghouder.

6.4.7.9. Indien de borghouder een apart onderdeel van het collo is, moet deze veilig afgesloten kunnen worden met een afsluitingsmechanisme dat apart bediend moet worden en dat onafhankelijk is van enig ander deel van de verpakking.

6.4.7.10. Bij het ontwerp van enig onderdeel van de borghouder moet, voor zover nodig, rekening worden gehouden met radiolytische ontleding van vloeistoffen en andere kwetsbare materialen en de ontwikkeling van gassen door chemische reactie of radiolyse.

6.4.7.11. De radioactieve inhoud moet binnen de borghouder blijven indien de omgevingsdruk tot 60 kPa wordt verlaagd.

6.4.7.12. Alle kleppen, met uitzondering van veiligheidskleppen moeten voorzien zijn van een omhulling om lekkage uit de klep binnen te houden.

6.4.7.13. Een stralingsafscherming die een onderdeel van het collo omsluit dat bedoeld is als een deel van de borghouder, moet zodanig zijn ontworpen dat een onbedoeld losraken van dat onderdeel van de afscherming wordt voorkomen. Indien de stralingsafscherming en een dergelijk onderdeel daarbinnen een afzonderlijke eenheid vormen, moet het mogelijk zijn de stralingsafscherming veilig af te sluiten met een afsluitingsmechanisme dat apart bediend moet worden en dat onafhankelijk is van enig ander onderdeel van de verpakking.

6.4.7.14. Een collo moet zodanig zijn ontworpen dat, indien het wordt onderworpen aan de beproevingen zoals omschreven in 6.4.15, wordt voorkomen:

a) het verlies of de verspreiding van de radioactieve inhoud; en

b) het verlies van de ongeschonden staat van de afscherming dat leidt tot een toename van meer dan 20 % in het stralingsniveau op een willekeurig buitenoppervlak van het collo.

6.4.7.15. Het ontwerp van een collo bedoeld voor vloeibare radioactieve stoffen moet voorzieningen omvatten voor een vrije ruimte ten behoeve van veranderingen in temperatuur van de inhoud en dynamische effecten en de vuldynamica.

Colli van type A bestemd voor vloeistoffen

6.4.7.16. Een collo van type A dat ontworpen is om vloeistoffen te bevatten, moet bovendien:

a) geschikt zijn om te voldoen aan de hierboven in 6.4.7.14 genoemde vereisten indien het collo wordt onderworpen aan de beproevingen zoals omschreven in 6.4.16; en

b) ofwel

i) zijn voorzien van voldoende absorberend materiaal om tweemaal het volume van de vloeibare inhoud te absorberen. Dergelijk absorberend materiaal moet op geschikte wijze zijn aangebracht zodat het in het geval van een lekkage in aanraking komt met de vloeistof; dan wel

ii) zijn voorzien van een borghouder die is samengesteld uit primaire inwendige en secundaire uitwendige onderdelen die ontworpen zijn om de vloeibare inhoud binnen de secundaire uitwendige onderdelen voor omhulling te houden, zelfs in het geval dat de primaire inwendige onderdelen lekken.

Colli van type A bestemd voor gassen

6.4.7.17. Een collo dat ontworpen is voor gassen, moet het verlies of de verspreiding van de radioactieve inhoud voorkomen indien het collo onderworpen wordt aan de beproevingen zoals genoemd in 6.4.16. Een collo van type A dat ontworpen is voor tritiumgas of voor edelgassen moet van dit vereiste worden vrijgesteld.

6.4.8. Bepalingen voor colli van type B(U)

6.4.8.1. Colli van het type B(U) moeten zodanig zijn ontworpen dat zij voldoen aan de vereisten genoemd in 6.4.2 en tevens aan de vereisten genoemd in 6.4.7.2 t/m 6.4.7.15, behalve zoals aangegeven in 6.4.7.14 a), en bovendien aan de vereisten in 6.4.8.2 t/m 6.4.8.15.

6.4.8.2. Een collo moet zodanig zijn ontworpen dat bij omgevingsomstandigheden omschreven in 6.4.8.4 en 6.4.8.5 de warmte die binnen het collo door de radioactieve inhoud wordt ontwikkeld onder normale vervoersomstandigheden, zoals aangetoond door de beproevingen in 6.4.15, niet het collo op zodanige wijze ongunstig beïnvloedt, dat het niet meer voldoet aan de van toepassing zijnde vereisten betreffende insluiting en afscherming indien het gedurende een periode van een week onbewaakt blijft. Bijzondere aandacht moet besteed worden aan warmte-effecten die:

a) de indeling, de geometrische vorm of de fysische toestand van de radioactieve inhoud kunnen wijzigen, of indien de radioactieve stof omsloten is in een omhulling of een mantel (b.v. beklede splijtstofelementen) kunnen veroorzaken dat de omhulling of mantel of het radioactieve stof vervormt of smelt; of

b) de doelmatigheid van de verpakking verminderen door verschil in thermische uitzetting, scheuren of smelten van het stralingsbeschermingsmateriaal; of

c) samen met vocht de roestvorming versnellen

6.4.8.3. Een collo moet zodanig zijn ontworpen dat bij omgevingsomstandigheden zoals omschreven in 6.4.8.4, de temperatuur van de toegankelijke oppervlakken van een collo 50 °C niet overschrijdt, tenzij het collo wordt vervoerd onder exclusief gebruik.

6.4.8.4. Er moet worden aangenomen dat de omgevingstemperatuur 38 °C is.

6.4.8.5. Er moet worden aangenomen dat met betrekking tot de zoninstraling omstandigheden gelden zoals aangegeven in tabel 6.4.8.5.

TABEL 6.4.8.5

gegevens met betrekking tot zoninstraling

>RUIMTE VOOR DE TABEL>

6.4.8.6. Een collo dat een bescherming tegen warmte omvat teneinde te bereiken dat het voldoet aan de vereisten van de in 6.4.17.3 genoemde warmtebeproeving, moet zodanig zijn ontworpen dat een dergelijke bescherming haar doelmatigheid behoudt indien het collo wordt onderworpen aan de beproevingen genoemd in 6.4.15 en 6.4.17.2 a) en b) of 6.4.17.2 b) en c), al naar gelang hetgeen van toepassing is. Elke bescherming van dien aard aan de buitenzijde van het collo moet, ook in het geval van openhalen, insnijden, schuiven, afslijten of ruwe behandeling, doeltreffend blijven.

6.4.8.7. Een collo moet zodanig zijn ontworpen dat, indien het wordt onderworpen aan:

a) de in 6.4.15 genoemde beproevingen, het verlies van de radioactieve inhoud beperkt is tot niet meer dan 10-6 A2 per uur; en

b) de beproevingen genoemd in 6.4.17.1, 6.4.17.2 b), 6.4.17.3 en 6.4.17.4 en de beproevingen in

i) 6.4.17.2 c), indien het collo een massa heeft die niet groter is dan 500 kg, de gemiddelde dichtheid gebaseerd op de uitwendige afmetingen niet groter is dan 1000 kg/m3 en de radioactieve inhoud, niet als radioactieve stof in speciale toestand, meer dan 1000 x A2 bedraagt, of

ii) 6.4.17.2 a), voor alle andere colli, voldaan wordt aan de volgende vereisten:

- het voldoende afscherming blijven bieden om te verzekeren dat het stralingsniveau op 1 m van het oppervlak van het collo niet hoger is dan 10 mSv/h in het geval dat de radioactieve inhoud van het collo overeenkomt met de maximale inhoud waarvoor het is ontworpen; en

- het beperken van het geaccumuleerde verlies aan radioactieve inhoud, in een periode van één week, tot ten hoogste 10 A2 voor krypton-85 en ten hoogste A2 voor alle andere radionucliden.

Indien mengsels van verschillende radionucliden aanwezig zijn, zijn de bepalingen van 2.2.7.7.2.4 t/m 2.2.7.7.2.6 van toepassing, behalve dat in het geval van krypton-85 een effectieve waarde A2(i) gelijk aan 10 A2 mag worden gebruikt. Voor het geval a) hierboven moet bij de beoordeling rekening worden gehouden met de in 4.1.9.1.2 aangegeven grenswaarden voor uitwendige besmetting.

6.4.8.8. Een collo bestemd voor een radioactieve inhoud met een activiteit groter dan 105 A2 moet zodanig worden ontworpen dat, indien het collo wordt onderworpen aan de verzwaarde wateronderdompelingsbeproeving genoemd in 6.4.18, geen breuk van de borghouder optreedt.

6.4.8.9. Overeenstemming met de toegestane grenswaarden voor het vrijkomen van activiteit mag noch van filters, noch van een mechanisch koelsysteem afhankelijk zijn.

6.4.8.10. Een collo mag geen systeem voor drukontlasting uit de borghouder omvatten dat het mogelijk maakt dat, onder de omstandigheden van de in 6.4.15 en 6.4.17 genoemde beproevingen, radioactieve stoffen in de omgeving vrijkomen.

6.4.8.11. Een collo moet zodanig zijn ontworpen dat indien het bij de maximale normale bedrijfsdruk wordt onderworpen aan de beproevingen genoemd in 6.4.15 en 6.4.17, het niveau van de spanningen in het materiaal van de borghouder niet de waarden bereikt, die het collo op een dusdanige wijze nadelig beïnvloeden dat het niet meer voldoet aan de van toepassing zijnde vereisten.

6.4.8.12. Een collo mag geen maximale normale bedrijfsdruk bezitten die hoger is dan 700 kPa (overdruk).

6.4.8.13. De hoogste temperatuur van een tijdens het vervoer gemakkelijk toegankelijk, willekeurig oppervlak van een collo mag onder de in 6.4.8.4 gedefinieerde omgevingsomstandigheden en zonder dat er sprake is van zoninstraling, niet hoger worden dan 85 °C. Het collo moet onder exclusief gebruik worden vervoerd zoals aangegeven in 6.4.8.3 indien deze hoogste temperatuur 50 °C overschrijdt. Hierbij mag rekening gehouden worden met afschermingen of schermen die bedoeld zijn om personen te beschermen, zonder dat het nodig is om de afschermingen of schermen aan enige beproeving te onderwerpen.

6.4.8.14. (Gereserveerd)

6.4.8.15. Een collo moet zijn ontworpen voor omgevingstemperaturen in het gebied van - 40 °C tot + 38 °C.

6.4.9. Bepalingen voor colli van type B(M)

6.4.9.1. Colli van type B(M) moeten voldoen aan de vereisten voor colli van type B(U) genoemd in 6.4.8.1, behalve dat voor colli die uitsluitend binnen een bepaald land of uitsluitend tussen twee bepaalde landen vervoerd worden, met goedkeuring van de bevoegde autoriteiten van die landen, andere voorwaarden dan die gesteld in 6.4.7.5, 6.4.8.4, 6.4.8.5 en 6.4.8.8 t/m 6.4.8.15 aangenomen mogen worden. Voor zover uitvoerbaar moet desalniettemin voldaan worden aan de vereisten genoemd in 6.4.8.8 t/m 6.4.8.15 voor colli van type B(U).

6.4.9.2. Er kan toestemming worden gegeven voor intermitterende druknivellering van colli van type B(M) tijdens het vervoer, op voorwaarde dat de operationele controlemaatregelen voor druknivellering aanvaardbaar zijn voor de betreffende bevoegde autoriteiten.

6.4.10. (Gereserveerd)

6.4.11. Bepalingen voor colli met splijtbare stoffen

6.4.11.1. Splijtbare stoffen moeten op zodanige wijze worden vervoerd dat:

a) subcriticaliteit wordt gehandhaafd onder omstandigheden zoals die te verwachten zijn onder normale vervoersomstandigheden en bij ongevallen. Met de volgende mogelijkheden moet rekening gehouden worden:

i) water dat in of uit colli lekt,

ii) vermindering van de werking van ingebouwde neutronen absorberende materialen of moderatoren,

iii) mogelijke herschikking van de radioactieve inhoud hetzij binnen het collo hetzij als gevolg van lekkage uit het collo,

iv) vermindering van de afstanden tussen colli of de radioactieve inhoud,

v) colli, die in water worden ondergedompeld of onder sneeuw bedolven en

vi) mogelijke gevolgen van temperatuurschommelingen; en

b) voldaan wordt aan de vereisten:

i) in 6.4.7.2, voor splijtbare stof verpakt in colli;

ii) elders in deze richtlijn voorgeschreven met betrekking tot de radioactieve eigenschappen van de stof; en

iii) genoemd in 6.4.11.3 t/m 6.4.11.12, tenzij vrijgesteld volgens 6.4.11.2.

6.4.11.2. Splijtbare stoffen die voldoen aan één van de bepalingen a) t/m d) in deze subsectie zijn uitgezonderd van de vereisten dat zij worden vervoerd in colli die voldoen aan 6.4.11.3 t/m 6.4.11.12, alsmede van de andere vereisten in deze richtlijn die van toepassing zijn op splijtbare stoffen. Per zending is slechts één type uitzondering toegestaan.

a) Een grenswaarde voor de massa per zending zodanig dat:

>PIC FILE= "L_2004121NL.074301.TIF">

waarin X en Y de in tabel 6.4.11.2 aangegeven grenswaarden voor de massa zijn, op voorwaarde dat hetzij:

i) elk afzonderlijk collo niet meer dan 15 g splijtbare stoffen bevat; voor onverpakte stoffen moet deze hoeveelheidsbeperking worden toegepast op de zending die in of op de wagen wordt vervoerd, hetzij

ii) de splijtbare stof een homogene waterstofhoudende oplossing is, of een mengsel waarin de verhouding van splijtbare nucliden tot waterstof minder dan 5 massa- % bedraagt, hetzij

iii) zich in geen enkel volume van 10 liter van de stof meer dan 5 g splijtbare stoffen bevindt.

Noch beryllium noch deuterium mag aanwezig zijn in hoeveelheden groter dan 0,1 % van de massa van de splijtbare stof.

b) Verrijkt uranium met ten hoogste 1 massa- % uranium-235 en met een totale hoeveelheid plutonium en uranium-233 niet groter dan 1 % van de massa van het uranium-235 onder voorwaarde dat de splijtbare stof in wezen gelijkmatig verdeeld is over de stof. Bovendien, indien het uranium-235 aanwezig is in de vorm van metaal, oxide of carbide mag het in het collo geen roosterstructuur vormen.

c) Vloeibare oplossingen van uranylnitraat, verrijkt met uranium-235 tot een gehalte van ten hoogste 2 massa- %, met een totaal gehalte aan plutonium en uranium-233 van niet meer dan 0,002 % van de massa van het uranium en met en minimale atomaire verhouding tussen stikstof en uranium (N/U) van 2; en

d) Colli die elk niet meer dan 1 kg plutonium in totaal bevatten, waarvan niet meer dan 20 % van de massa bestaat uit plutonium-239, plutonium-241, of een willekeurige combinatie van deze nucliden.

Tabel 6.4.11.2

Massagrenswaarden per zending voor vrijstelling van de bepalingen voor colli met splijtbare stoffen

>RUIMTE VOOR DE TABEL>

6.4.11.3. In gevallen waarin de chemische of fysische vorm, isotopische samenstelling, massa of concentratie, moderatieverhouding of dichtheid, of de geometrische indeling niet bekend is, moet bij het uitvoeren van de beoordelingen volgens 6.4.11.7 t/m 6.4.11.12 voor elke onbekende parameter die waarde worden aangenomen die leidt tot de maximale neutronenvermenigvuldiging die in overeenstemming is met de bekende omstandigheden en parameters in deze beoordelingen.

6.4.11.4. Voor bestraalde kernbrandstof moeten de beoordelingen volgens 6.4.11.7 t/m 6.4.11.12 worden gebaseerd op een isotopische samenstelling waarvan is aangetoond dat deze oplevert:

a) de maximale neutronenvermenigvuldiging gedurende de bestralingsgeschiedenis, of

b) een conservatieve schatting van de neutronenvermenigvuldiging bij de beoordelingen van het collo. Na de bestraling maar voorafgaand aan de verzending moet een meting worden uitgevoerd die bevestigt dat de isotopische samenstelling conservatief is geschat.

6.4.11.5. De verpakking moet, na te zijn onderworpen aan de beproevingen genoemd in 6.4.15, het binnendringen van een kubus met ribben van 10 cm verhinderen.

6.4.11.6. Het collo moet zijn ontworpen voor een omgevingstemperatuur tussen -40 °C en +38 °C, tenzij de bevoegde autoriteit anders aangeeft op het certificaat van goedkeuring voor het model van het collo.

6.4.11.7. Voor een afzonderlijk collo moet worden verondersteld dat er water in of uit alle lege ruimten van het collo kan lekken, met inbegrip van die binnen de borghouder. Echter, indien het ontwerp speciale voorzieningen omvat om dergelijke lekkages van water in of uit bepaalde lege ruimten te voorkomen, zelfs in het geval van een menselijke fout, mag de afwezigheid van lekkage met betrekking tot deze lege ruimten worden aangenomen. Speciale voorzieningen moeten de volgende omvatten:

a) Meervoudige hoogwaardige waterkeringen, die elk waterdicht blijven indien het collo wordt onderworpen aan de beproevingen voorgeschreven in 6.4.11.12 b), een hoog niveau van kwaliteitscontrole bij de produktie, het onderhoud en de inspectie van de goede toestand van verpakkingen en beproevingen om de afsluiting van elk collo voor elke verzending aan te tonen, of

b) Voor colli die uitsluitend uraniumhexafluoride bevatten:

i) colli waarbij, na de beproevingen voorgeschreven in 6.4.11.12 b), geen sprake is van fysiek contact tussen de afsluiter en enig ander onderdeel van de verpakking behalve ter plaatse van het oorspronkelijke bevestigingspunt en waarbij bovendien, na de beproeving voorgeschreven in 6.4.17.3, de afsluiters lekdicht blijven; en

ii) een hoog niveau van kwaliteitscontrole bij de productie, het onderhoud en de inspectie van de goede toestand van verpakkingen in combinatie met beproevingen om de afsluiting van elk collo voor elke verzending aan te tonen.

6.4.11.8. Er moet worden verondersteld dat het opsluitingssysteem op korte afstand wordt weerkaatst door ten minste 20 cm water, of een zoveel grotere weerkaatsing als daarenboven wordt verschaft door het omringende materiaal van de verpakking. Wanneer echter kan worden aangetoond dat, na de beproevingen voorgeschreven in 6.4.11.12 b) het opsluitingssysteem binnen de verpakking blijft, mag in 6.4.11.9 c) worden verondersteld dat het collo op korte afstand wordt weerkaatst door ten minste 20 cm water.

6.4.11.9. Het collo moet subcritisch zijn onder de omstandigheden van 6.4.11.7 en 6.4.11.8 en bij die omstandigheden van het collo die leiden tot de maximale neutronenvermenigvuldiging die in overeenstemming is met:

a) de normale vervoersomstandigheden (vrij van voorvallen);

b) de beproevingen genoemd in 6.4.11.11 b);

c) de beproevingen genoemd in 6.4.11.12 b);

6.4.11.10. (Gereserveerd)

6.4.11.11. Voor normale vervoersomstandigheden moet een getal "N" worden bepaald, zodanig dat vijfmaal "N" subcritisch is voor die ordening en omstandigheden van het collo, welke de maximale neutronenvermenigvuldiging opleveren die in overeenstemming is met het volgende:

a) Tussen de colli mag zich niets bevinden en de ordening van het collo moet aan alle zijden door ten minste 20 cm water worden weerkaatst; en

b) De toestand waarin de colli zich bevinden moet de ingeschatte of aangetoonde toestand zijn die zij zouden hebben indien zij aan de beproevingen genoemd in 6.4.15 onderworpen waren geweest.

6.4.11.12. Voor ongevalsomstandigheden tijdens het vervoer moet een getal "N" worden bepaald, zodanig dat tweemaal "N" subcritisch is voor die ordening en omstandigheden van het collo, welke de maximale neutronenvermenigvuldiging opleveren die in overeenstemming is met het volgende:

a) Moderatie door waterstof tussen de colli en de ordening van de colli aan alle zijden weerkaatst door ten minste 20 cm water; en

b) De beproevingen genoemd in 6.4.15, gevolgd door de meest stringente van de volgende:

i) de beproevingen genoemd in 6.4.17.2 b) en hetzij 6.4.17.2 c), voor colli met een massa niet groter dan 500 kg en een totale dichtheid niet hoger dan 1000 kg/m3 op basis van de buitenafmetingen, hetzij 6.4.17.2 a) voor alle andere colli; gevolgd door de beproeving genoemd in 6.4.17.3, en aangevuld door de beproevingen genoemd in 6.4.19.1 t/m 6.4.19.3; of

ii) de beproeving genoemd in 6.4.17.4; en

c) In het geval dat enig deel van de splijtbare stof ontsnapt uit de borghouder na de beproevingen genoemd in 6.4.11.12 b), moet worden verondersteld dat splijtbare stof ontsnapt uit elk collo in de opstelling en alle splijtbare stof moet in die inrichting en die moderatie worden opgesteld die de maximale neutronenvermenigvuldiging oplevert met weerkaatsing op korte afstand door ten minste 20 cm water.

6.4.12. Beproevingsprocedures en bewijs van overeenstemming

6.4.12.1. Het bewijs van overeenstemming met de prestatienormen vereist in 2.2.7.3.3, 2.2.7.3.4, 2.2.7.4.1, 2.2.7.4.2 en 6.4.2 t/m 6.4.11 moet geleverd worden volgens een van de hierna genoemde methoden of door een combinatie daarvan:

a) Het uitvoeren van beproevingen op monsters die LSA-III stoffen, of radioactieve stoffen in speciale toestand voorstellen, of met prototypen of monsters van de verpakking, waarbij, bij de beproevingen, de inhoud van het monster of de verpakking zo veel mogelijk de te verwachten verscheidenheid van de radioactieve inhoud moet nabootsen en het monster of de verpakking, die beproefd zal worden, op de voor het vervoer gebruikelijke wijze moet worden voorbereid.

b) Verwijzing naar eerdere bewijzen die bevredigend waren, van voldoende vergelijkbare aard.

c) Het uitvoeren van beproevingen op modellen van geschikte schaal, welke die elementen bevatten die wezenlijk zijn voor het te onderzoeken voorwerp indien technologische ervaring heeft aangetoond dat de uitkomsten van dergelijke beproevingen bruikbaar zijn voor de ontwerpdoeleinden. Indien een schaalmodel wordt gebruikt, moet de noodzaak voor het bijstellen van bepaalde beproevingsparameters, zoals de diameter van de doorstootstaaf of de drukbelasting in aanmerking worden genomen.

d) Berekening of onderbouwd beredeneren, indien de berekeningsmethoden en parameters in het algemeen als betrouwbaar of behoudend zijn aanvaard.

6.4.12.2. Nadat het prototype of monster aan de beproevingen is onderworpen, moet van geschikte onderzoeksmethoden gebruik gemaakt worden om te verzekeren dat aan de vereisten van dit hoofdstuk is voldaan, in overeenstemming met de prestatie- en aanvaardbaarheidseisen die in 2.2.7.3.3, 2.2.7.3.4, 2.2.7.4.1, 2.2.7.4.2 en 6.4.2 t/m 6.4.11 zijn omschreven.

6.4.12.3. Alle monsters moeten vóór de beproeving worden geïnspecteerd teneinde gebreken of schade te signaleren en vast te leggen, waaronder het volgende:

a) afwijking van het ontwerp;

b) gebreken bij de fabricage;

c) corrosie of andere achteruitgang van de kwaliteit; en

d) vervorming van onderdelen.

De borghouder van het collo moet duidelijk worden gespecificeerd. De uitwendige elementen van het monster moeten duidelijk zijn beschreven, zodat eenvoudig en duidelijk kan worden verwezen naar elk onderdeel van een dergelijk monster.

6.4.13. Beproeving van de goede staat van de borghouder en de afscherming en beoordeling van de veiligheid ten aanzien van criticaliteit

Na elk van de van toepassing zijnde beproevingen genoemd in 6.4.15 t/m 6.4.21:

a) Gebreken en schade moeten worden vastgesteld en vastgelegd;

b) Voor het beproefde collo moet worden vastgesteld of de goede staat van de borghouder en van de afscherming nog voldoen aan de eisen in 6.4.2 t/m 6.4.11; en

c) Vor colli met splijtbare stoffen moet worden vastgesteld of de aannamen en voorwaarden waarvan is uitgegaan bij de volgens 6.4.11.1 t/m 6.4.11.12 voor één of meer colli vereiste bepalingen, geldig zijn.

6.4.14. Trefplaat voor valproeven

De trefplaat voor de valproeven genoemd in 2.2.7.4.5 a), 6.4.15.4, 6.4.16 a) en 6.4.17.2 moet een vlak, horizontaal oppervlak zijn, van zodanige aard dat een eventuele toename van de weerstand ervan tegen verplaatsing of vervorming bij de inslag van het monster de schade aan het monster niet aanmerkelijk vergroot.

6.4.15. Beproeving met het doel aan te tonen dat het collo normale vervoersomstandigheden kan doorstaan

6.4.15.1. De beproevingen zijn: de beproeving door besproeiing met water, de vrije valproef, de stapelproef en de doorstootproef. Monsters van het collo moeten onderworpen worden aan de vrije valproef, de stapelproef en de doorstootproef, die voor alle gevallen wordt voorafgegaan door de beproeving door besproeiing met water. Eén monster mag voor alle beproevingen gebruikt worden onder voorwaarde dat aan het gestelde in 6.4.15.2 is voldaan.

6.4.15.2. De tijdsduur tussen het beëindigen van de beproeving door besproeiing met water en de daaropvolgende beproeving moet zodanig zijn dat het water zoveel mogelijk heeft kunnen binnendringen zonder dat de buitenzijde van het monster merkbaar is opgedroogd.Tenzij het tegendeel is bewezen moet voor deze tijdsduur twee uur genomen worden indien het water vanuit vier richtingen gelijktijdig wordt gesproeid. Er mag echter geen tijdsduur verlopen indien het water achtereenvolgens uit elk van de vier richtingen wordt gesproeid.

6.4.15.3. Beproeving door besproeiing met water: Het monster moet onderworpen worden aan een beproeving door besproeiing met water die een blootstelling aan neerslag van ongeveer 5 cm regen per uur gedurende ten minste een uur nabootst.

6.4.15.4. Vrije valproef: Het monster moet zodanig op de trefplaat vallen, dat het de maximale schade lijdt gelet op de veiligheidsaspecten die beproefd moeten worden.

a) De hoogte van de val, gemeten vanaf het laagste punt van het monster tot het bovenoppervlak van de trefplaat moet niet kleiner zijn dan de afstand die in tabel 6.4.15.4 voor de van toepassing zijnde massa is aangegeven.De trefplaat moet zijn zoals in 6.4.14 is genoemd.

b) Voor rechthoekige colli van karton of hout, waarvan de massa 50 kg niet overschrijdt moet een afzonderlijk monster onderworpen worden aan een vrije valproef van een hoogte van 0,3 m, op elke hoek.

c) Voor cilindrische colli van karton waarvan de massa 100 kg niet overschrijdt, moet een afzonderlijk monster onderworpen worden aan een vrije valproef van een hoogte van 0,3 m op elk van de vier kwadranten van elke rand.

Tabel 6.4.15.4

Vrije valhoogte voor de beproeving van colli onder normale vervoersomstandigheden

>RUIMTE VOOR DE TABEL>

6.4.15.5. Stapelproef: Tenzij de vorm van de verpakking het stapelen daadwerkelijk uitsluit moet het monster gedurende een periode van 24 h onderworpen worden aan een drukbelasting gelijk aan de grootste van de volgende waarden:

a) Het equivalent van vijfmaal de massa van het feitelijke collo; en

b) Het equivalent van 13 kPa, vermenigvuldigd met de oppervlakte van de verticale projectie van het collo.

De belasting moet gelijkmatig worden aangebracht op twee tegenover elkaar gelegen zijden van het monster, waarvan een het grondoppervlak moet zijn waarop het collo normaal rust.

6.4.15.6. Doorstootproef: Het monster moet geplaatst worden op een stijf, vlak, horizontaal oppervlak, dat vrijwel onbeweeglijk blijft terwijl de beproeving wordt uitgevoerd.

a) Een staaf met een diameter van 3,2 cm met een halfbolvormig uiteinde en een massa van 6 kg moet vallen en zodanig bij de val met zijn lengteas verticaal op het midden van het zwakste deel van het monster gericht zijn, dat, indien deze ver genoeg doordringt, deze de borghouder raakt. De staaf moet bij de uitvoering van de beproeving niet aanmerkelijk vervormd worden.

b) De valhoogte van de staaf, gemeten van het laagste einde daarvan tot het bedoelde punt van inslag op het bovenoppervlak van het monster moet 1 m bedragen.

6.4.16. Bijkomende beproevingen voor colli van type A ontworpen voor vloeistoffen en gassen

Een monster of afzonderlijke monsters moeten onderworpen worden aan elk van de volgende beproevingen tenzij kan worden aangetoond dat een beproeving voor het betreffende monster zwaarder is dan de andere; in dat geval moet een monster aan de zwaardere beproeving worden onderworpen.

a) Vrije valproef: Het monster moet zodanig op de trefplaat vallen dat het met betrekking tot de borghouder de grootst mogelijke schade lijdt. De valhoogte, gemeten van het laagste punt van het monster tot het bovenoppervlak van de trefplaat moet 9 m zijn. De trefplaat moet zijn zoals genoemd in 6.4.14.

b) Doorstootproef: Het monster moet onderworpen worden aan de beproeving zoals genoemd in 6.4.15.6, behalve dat de valhoogte van 1 m zoals genoemd in 6.4.15.6 b) verhoogd wordt tot 1,7 m.

6.4.17. Beproevingen met het doel om aan te tonen dat het collo ongevalsomstandigheden tijdens het vervoer kan doorstaan

6.4.17.1. Het monster moet onderworpen worden aan de cumulatieve gevolgen van de beproevingen zoals genoemd in 6.4.17.2 en 6.4.17.3, in de aangegeven volgorde. Na deze beproevingen moet of dit monster, of een afzonderlijk monster worden onderworpen aan de wateronderdompelingsproe(f)(ven) zoals genoemd in 6.4.17.4 en, indien van toepassing, 6.4.18.

6.4.17.2. Mechanische beproeving: De mechanische beproeving bestaat uit drie verschillende valproeven. Elk monster moet onderworpen worden aan de van toepassing zijnde valproeven zoals genoemd in 6.4.8.7 of 6.4.11.12. De volgorde waarin het monster aan de valproeven wordt onderworpen moet zodanig zijn dat na voltooiing van de mechanische beproeving, het monster een zodanige schade heeft geleden dat die leidt tot de grootst mogelijke schade bij de daarna volgende verhittingsproef.

a) Bij valproef I moet het monster op zodanige wijze op de trefplaat vallen dat de grootst mogelijke schade wordt geleden, en de hoogte van de val, gemeten van het laagste punt van het monster tot het bovenoppervlak van de trefplaat 9 m bedraagt. De trefplaat moet zijn zoals in 6.4.14 is genoemd.

b) Bij valproef II moet het monster op zodanige wijze op een staaf vallen die stevig bevestigd is loodrecht op de trefplaat, dat de grootst mogelijke schade wordt geleden. De hoogte van de val, gemeten van het bedoelde punt van inslag van het monster tot het hoogste punt van de staaf moet 1 m bedragen. De staaf moet van massief constructiestaal zijn vervaardigd met een ronde doorsnede, 15,0 ± 0,5 cm diameter en een lengte van 20 cm tenzij een langere staaf een grotere schade zou veroorzaken. In dat geval moet een staaf van voldoende lengte gebruikt worden zodat grootst mogelijke schade wordt veroorzaakt. Het boveneinde van de staaf moet vlak en horizontaal zijn, met afgeronde kanten met een straal van niet meer dan 6 mm. De trefplaat waarop de staaf is bevestigd, moet zijn zoals in 6.4.14 is genoemd.

c) Bij valproef III moet het monster worden onderworpen aan een dynamische verbrijzelingsproef door het monster zodanig op de trefplaat te plaatsen dat de grootst mogelijke schade verkregen wordt door de val van een massa van 500 kg vanaf 9 m hoogte op het monster. De massa moet bestaan uit een massieve plaat van constructiestaal van 1 bij 1 m en moet in horizontale positie vallen. De hoogte van de val moet gemeten worden vanaf de onderzijde van de plaat tot het hoogste punt van het monster. De trefplaat waarop het monster rust, moet zijn zoals genoemd in 6.4.14.

6.4.17.3. Verhittingsproef: Het monster moet in thermisch evenwicht zijn bij een omgevingstemperatuur van 38 °C, onderworpen aan de zoninstralingsomstandigheden genoemd in de tabel in 6.4.8.5 en onderworpen aan de maximale inwendige warmteontwikkeling door de radioactieve inhoud waarvoor het collo is ontworpen. In plaats hiervan mag elk van deze parameters een andere waarde hebben voorafgaand aan en tijdens de beproeving, op voorwaarde dat deze waarden bij de daaropvolgende beoordeling van het gedrag van het collo in aanmerking worden genomen.

De verhittingsproef moet dan bestaan uit:

a) blootstelling van een monster gedurende een periode van 30 minuten aan een hitte die een warmteflux levert die ten minste gelijkwaardig is aan die van een koolwaterstofbrandstof/lucht brand in voldoende rustige omgevingsomstandigheden zodat een gemiddelde vlamemissiecoëfficiënt van ten minste 0,9 en een gemiddelde vlamtemperatuur van ten minste 800 °C wordt bereikt, waarbij het monster volledig door de vlammen wordt omgeven, met een oppervlakte-absorptiecoëfficiënt van 0,8 dan wel de waarde die het collo aantoonbaar bezit bij blootstelling aan de genoemde brand, gevolgd door

b) blootstelling van het monster aan een omgevingstemperatuur van 38 °C, onderworpen aan de zoninstralingsomstandigheden genoemd in de tabel in 6.4.8.5 en onderworpen aan de maximale inwendige warmteontwikkeling door de radioactieve inhoud waarvoor het collo is ontworpen gedurende een voldoende lange periode om te waarborgen dat de temperatuur overal in het monster dalende is en/of de omstandigheden van aanvankelijke stabiele toestand begint te naderen. In plaats hiervan mag elk van deze parameters een andere waarde hebben nadat de verhitting is geëindigd, op voorwaarde dat deze waarden bij de daaropvolgende beoordeling van het gedrag van het collo in aanmerking worden genomen.

Tijdens en na de beproeving mag het monster niet kunstmatig worden gekoeld en moet eventuele verbranding van materialen van het monster op natuurlijke wijze kunnen verlopen.

6.4.17.4. Onderdompelingsbeproeving in water: Het monster moet gedurende een periode van niet minder dan 8 uur ten minste 15 m diep onder water worden ondergedompeld in de stand die tot zo groot mogelijke schade aanleiding geeft. Voor demonstratiedoeleinden mag een uitwendige druk van ten minste 150 kPa worden beschouwd als te voldoen aan deze voorwaarden.

6.4.18. Verzwaarde onderdompelingsbeproeving in water voor colli van type B(U) en van type B(M) die meer dan 105 A2 bevatten en colli van type C

Verzwaarde onderdompelingsbeproeving in water: Het monster moet gedurende een periode van niet minder dan een uur ten minste 200 m diep onder water worden ondergedompeld. Voor demonstratiedoeleinden moet een uitwendige druk van ten minste 2 MPa worden beschouwd als te voldoen aan deze voorwaarden.

6.4.19. Beproeving van waterlekkage voor colli die splijtbare stoffen bevatten

6.4.19.1. Colli, waarvoor het naar binnen of naar buiten lekken van water in een omvang die leidt tot de grootste reactiviteit is aangenomen bij de beoordeling van het gestelde in 6.4.11.7 t/m 6.4.11.12 moeten van deze beproeving worden uitgezonderd.

6.4.19.2. Voordat het monster aan de hieronder aangegeven beproeving van waterlekkage wordt onderworpen, moet het onderworpen worden aan de beproevingen in 6.4.17.2 b) en, ofwel 6.4.17.2 a) dan wel c) zoals vereist conform 6.4.11.12, en de beproeving zoals genoemd in 6.4.17.3.

6.4.19.3. Het monster moet gedurende een periode van niet minder dan acht uur ten minste 0,9 m diep onder water worden ondergedompeld in de stand waarbij de grootst mogelijke lekkage wordt verwacht.

6.4.20. (Gereserveerd)

6.4.21. Keuringen van verpakkingen ontworpen om ten minste 0,1 kg uraniumhexafluoride te bevatten

6.4.21.1. Iedere gefabriceerde verpakking en de bedrijfs- en constructieve uitrusting ervan moet hetzij gezamenlijk hetzij afzonderlijk, alvorens deze voor het eerst in gebruik wordt genomen en periodiek worden gekeurd. De uitvoering van en de afgifte van verklaringen over deze keuringen moet in overeenstemming met de bevoegde autoriteit plaatsvinden.

6.4.21.2. De keuring vóór de ingebruikneming bestaat uit de controle van de constructiekenmerken, de beproeving van de sterkte, de dichtheidsproef, bepaling van de inhoud in liter en een controle van het goede functioneren van de bedrijfsuitrusting.

6.4.21.3. De periodieke keuringen bestaan uit een visuele controle, de beproeving van de sterkte, de dichtheidsproef en de controle van het goede functioneren van de bedrijfsuitrusting. De termijn voor de periodieke keuringen bedraagt ten hoogste vijf jaar. Verpakkingen, die binnen deze termijn van vijf jaar niet zijn gekeurd, moeten vóór het vervoer volgens een door de bevoegde autoriteit goedgekeurd programma worden onderzocht. Zij mogen pas weer worden gevuld na voltooiing van het volledige programma voor periodieke gekeurd.

6.4.21.4. Door de controle van de constructieve kenmerken moet worden aangetoond dat de specificaties van het constructietype en van het fabricageprogramma zijn aangehouden.

6.4.21.5. Voor de beproeving van de sterkte voor ingebruikneming, moeten verpakkingen die ontworpen zijn om ten minste 0,1 kg uraniumhexafluoride te bevatten, een hydraulische proefpersing ondergaan bij een inwendige druk van ten minste 1,38 MPa; echter indien de beproevingsdruk lager is dan 2,76 MPa is voor het model multilaterale goedkeuring vereist. Bij de herhalingsproef van verpakkingen mag onder voorbehoud van multilaterale goedkeuring een andere gelijkwaardige niet-destructieve beproeving worden toegepast.

6.4.21.6. De dichtheidsproef moet worden uitgevoerd volgens een methode waarmee het mogelijk is lekkages van de dichte omhulling met een gevoeligheid van 0,1 Pa.l/s (10-6 bar.l/s) aan te tonen.

6.4.21.7. De inhoud van de verpakkingen in liters moet met een nauwkeurigheid van ± 0,25 % bij een referentietemperatuur van 15 °C worden vastgesteld. De inhoud moet op het plaatje beschreven in 6.4.21.8 worden aangegeven.

6.4.21.8. Op iedere verpakking moet op een gemakkelijk toegankelijke plaats een plaat van corrosiebestendig metaal duurzaam zijn aangebracht. De wijze waarop deze plaat is aangebracht, mag de stevigheid van de verpakking niet nadelig beïnvloeden. Op de plaat moeten ten minste de hierna volgende gegevens zijn ingeslagen of op andere vergelijkbare wijze aangebracht zijn:

- goedkeuringsnummer;

- serienummer van de fabrikant;

- hoogste bedrijfsdruk (overdruk);

- beproevingsdruk (overdruk);

- inhoud: uraniumhexafluoride;

- inhoud in liters;

- grootste toelaatbare massa van de vulling met uraniumhexafluoride;

- eigen massa;

- datum (maand, jaar) van de eerste beproeving en van de laatste uitgevoerde periodieke beproeving;

- gestempeld waarmerk van de deskundige, die de beproeving heeft verricht.

6.4.22. Goedkeuring van het model van colli en stoffen

6.4.22.1. Voor goedkeuring van modellen van colli die 0,1 kg of meer uraniumhexafluoride bevatten geldt:

a) Voor elk model dat voldoet aan de bepalingen van 6.4.6.4 is een multilaterale goedkeuring vereist;

b) Na 31 december 2003 is voor elk model dat voldoet aan de bepalingen van 6.4.6.1 t/m 6.4.6.3 een unilaterale goedkeuring door de bevoegde autoriteit van het land van herkomst van het model vereist;

6.4.22.2. Voor elk model van een collo van type B(U) en type C is een unilaterale goedkeuring vereist, behalve dat:

a) voor een model van een collo voor splijtbare stof dat tevens onderworpen is aan 6.4.22.4, 6.4.23.7 en 5.1.5.3.1, een multilaterale goedkeuring vereist is; en

b) voor een model van een collo van type B(U) voor gering verspreidbare radioactieve stoffen een multilaterale goedkeuring vereist is.

6.4.22.3. Voor alle modellen van colli van type B(M), met inbegrip van colli van type B(M) voor splijtbare stoffen, die bovendien aan de bepalingen van 6.4.22.4, 6.4.23.7 en 5.1.5.3.1 onderworpen zijn, alsmede die welke bestemd zijn voor gering verspreidbare radioactieve stoffen, is een multilaterale goedkeuring vereist.

6.4.22.4. Voor alle modellen van colli voor splijtbare stoffen die niet overeenkomstig 6.4.11.2 vrijgesteld zijn van de bepalingen die specifiek van toepassing zijn op colli met splijtbare stoffen, is een multilaterale goedkeuring vereist.

6.4.22.5. Voor de modellen van radioactieve stoffen in speciale toestand is een unilaterale goedkeuring vereist. Voor een model van gering verspreidbare radioactieve stoffen is een multilaterale goedkeuring vereist (zie ook 6.4.23.8).

6.4.22.6. Elk model van een collo, waarvoor een unilaterale goedkeuring vereist is en ontworpen is in een staat die lidstaat is, moet door de bevoegde autoriteit van die staat zijn goedgekeurd. Indien de staat, waar het model ontworpen is, geen lidstaat is, is vervoer mogelijk onder voorwaarde dat:

i) die staat een verklaring afgeeft, dat het collo aan de technische bepalingen van deze richtlijn voldoet en deze verklaring geldig wordt verklaard door de bevoegde autoriteit van de eerste lidstaat die bij de zending betrokken is.

ii) indien geen verklaring en geen bestaande goedkeuring van het model van het collo door een lidstaat is afgegeven, het model van het collo wordt goedgekeurd door de bevoegde autoriteit van de eerste lidstaat die bij de zending betrokken is.

6.4.22.7. Voor modellen goedgekeurd onder overgangsvoorschriften, zie 1.6.6.

6.4.23. Aanvragen voor goedkeuring en goedkeuring voor het vervoer van radioactieve stoffen

6.4.23.1. (Gereserveerd)

6.4.23.2. De aanvraag voor de goedkeuring van de verzending moet omvatten:

a) de periode van verzending waarvoor de goedkeuring wordt aangevraagd;

b) de feitelijke radioactieve inhoud, de verwachte wijzen van vervoer, het type wagen en de waarschijnlijke of voorziene route; en

c) bijzonderheden omtrent de wijze waarop de bijzondere voorzorgsmaatregelen alsmede bijzondere administratieve of operationele controles, bedoeld in de volgens 5.1.5.3.1 afgegeven goedkeuringscertificaten voor het model van het collo moeten worden uitgevoerd.

6.4.23.3. De aanvragen voor goedkeuring van een verzending op grond van een speciale regeling, moeten alle gegevens omvatten, die nodig zijn om de bevoegde autoriteit ervan te overtuigen dat het algemene veiligheidsniveau van het vervoer ten minste gelijkwaardig is aan het niveau, dat bereikt wordt indien aan alle van toepassing zijnde bepalingen van deze richtlijn is voldaan. De aanvraag moet tevens omvatten:

a) een verklaring van de mate waarin en de redenen waarom de verzending niet in algehele overeenstemming met de desbetreffende bepalingen van deze richtlijn kan plaatsvinden; en

b) een vermelding van de bijzondere voorzorgsmaatregelen of bijzondere voorgeschreven administratieve of andere handelingen, die tijdens het vervoer moeten worden uitgevoerd teneinde het niet voldoen aan de desbetreffende bepalingen van deze richtlijn te ondervangen.

6.4.23.4. Een aanvraag voor goedkeuring van modellen voor colli van type B(U) en type C moet omvatten:

a) een gedetailleerde beschrijving van de voorziene radioactieve inhoud met betrekking tot de fysische en chemische toestand en de aard van de uitgezonden straling;

b) een gedetailleerde verklaring betreffende het model, waaronder begrepen volledige constructietekeningen en materiaalspecificaties en fabricagemethoden;

c) een verklaring betreffende de beproevingen die zijn uitgevoerd en de resultaten daarvan, of bewijs gebaseerd op berekeningsmethoden, of ander bewijs dat het model voldoet aan de van toepassing zijnde bepalingen;

d) de voorgestelde gebruiks- en onderhoudsinstructies voor het gebruik van de verpakking;

e) indien het collo is ontworpen voor een hoogste normale bedrijfsdruk hoger dan 100 kPa overdruk, een specificatie van de materialen waaruit de borghouder is vervaardigd, de te nemen monsters en de uit te voeren beproevingen;

f) wanneer de voorziene radioactieve inhoud bestaat uit bestraalde brandstof, een verklaring en motivering van elke aanname in de veiligheidsanalyse die betrekking heeft op de eigenschappen van de brandstof en een beschrijving van elke aan de verzending voorafgaande meting, vereist conform 6.4.11.4 b);

g) alle speciale stuwingsvoorzieningen die nodig zijn om de veilige afvoer van warmte uit het collo te waarborgen waarbij met de diverse toe te passen wijzen van vervoer en het type wagen of container rekening gehouden wordt;

h) een reproduceerbare afbeelding, niet groter dan 21 cm x 30 cm, van de opbouw van het collo; en

i) een specificatie van het van toepassing zijnde kwaliteitsborgingsprogramma zoals vereist conform 1.7.3.

6.4.23.5. Een aanvraag voor goedkeuring van een model van een collo van type B(M) moet behalve de in 6.4.23.4 voor de colli van type B(U) vereiste gegevens bovendien bestaan uit:

a) een lijst van bepalingen genoemd in 6.4.7.5, 6.4.8.4, 6.4.8.5 en 6.4.8.8 t/m 6.4.8.15 waaraan het collo niet voldoet;

b) alle bijkomende handelingen, waarvan wordt voorgesteld deze tijdens het vervoer uit te voeren, waarin niet met zoveel woorden is voorzien in deze richtlijn, doch die noodzakelijk zijn om de veiligheid van het collo te waarborgen of om de hierboven onder a) bedoelde tekortkomingen te ondervangen;

c) een verklaring inzake eventuele beperkingen voor de wijze van vervoer en over bijzondere procedures bij het beladen, het vervoer, het lossen of de behandeling; en

d) maximale en minimale waarden van de omgevingsomstandigheden (temperatuur, zoninstraling), die gedurende het vervoer kunnen worden doorstaan en waarmee bij het ontwerp van het model rekening is gehouden.

6.4.23.6. De aanvraag voor goedkeuring van modellen voor colli die 0,1 kg of meer uraniumhexafluoride bevatten moet vergezeld gaan van alle benodigde informatie opdat de bevoegde autoriteit naar tevredenheid kan vaststellen dat het model voldoet aan de bepalingen in 6.4.6.1, alsmede van een specificatie van het van toepassing zijnde kwaliteitsborgingsprogramma zoals vereist conform 1.7.3.

6.4.23.7. Een aanvraag voor goedkeuring van een collo dat splijtbare stoffen bevat, moet vergezeld gaan van alle benodigde informatie opdat de bevoegde autoriteit naar tevredenheid kan vaststellen dat het model voldoet aan de van toepassing zijnde bepalingen in 6.4.11.1, alsmede van een specificatie van het van toepassing zijnde kwaliteitsborgingsprogramma zoals vereist conform 1.7.3.

6.4.23.8. Een aanvraag voor goedkeuring van het model van radioactieve stoffen in speciale toestand en van het model voor gering verspreidbare radioactieve stoffen moet omvatten:

a) een gedetailleerde beschrijving van de radioactieve stoffen of, indien het een capsule betreft, de inhoud daarvan; in het bijzonder moeten zowel de fysische als de chemische toestand worden aangegeven;

b) een gedetailleerde verklaring betreffende het model van een eventuele te gebruiken capsule;

c) een verslag over de uitgevoerde beproevingen en de resultaten daarvan of berekeningen waaruit blijkt dat de radioactieve stoffen aan de prestatienormen kunnen voldoen, of andere bewijzen waaruit blijkt dat de radioactieve stoffen in speciale toestand of de gering verspreidbare radioactieve stoffen aan de van toepassing zijnde bepalingen van deze richtlijn voldoen;

d) een specificatie van het van toepassing zijnde kwaliteitsborgingsprogramma zoals vereist conform 1.7.3; en

e) alle voorziene handelingen voorafgaand aan verzending die van toepassing zijn bij de verzending van radioactieve stoffen in speciale toestand of van gering verspreidbare radioactieve stoffen.

6.4.23.9. Ieder goedkeuringscertificaat, afgegeven door een bevoegde autoriteit, moet voorzien zijn van een kenmerk.Dit kenmerk moet in het algemeen de volgende gedaante hebben:

VRI/ nummer/code van het type:

a) Met uitzondering van het gestelde in 6.4.23.10 b) staat VRI voor de internationale identificatiecode voor voertuigregistratie van het land waar het certificaat is uitgegeven(60)

b) Het nummer wordt door de bevoegde autoriteit toegekend; het moet uniek en specifiek zijn voor een model of een verzending.Het kenmerk voor de goedkeuring van de verzending moet af te leiden zijn van het kenmerk voor de goedkeuring van het model door een duidelijke relatie.

c) De volgende codes van het type moeten in de aangegeven volgorde worden gebruikt om het type goedkeuringscertificaat te identificeren:

>RUIMTE VOOR DE TABEL>

In het geval van model van het collo voor niet-splijtbaar of splijtbaar, vrijgesteld uraniumhexafluoride, waarin geen van de bovenstaande codes van toepassing is, moeten de volgende codes van het type worden gebruikt:

>RUIMTE VOOR DE TABEL>

d) In de goedkeuringscertificaten voor modellen van colli en radioactieve stoffen in speciale toestand, behalve bij certificaten afgegeven op grond van de overgangsvoorschriften van van 1.6.5.2 t/m 1.6.5.4, en voor gering verspreidbare radioactieve stoffen, moeten aan de code van het type van het model van het collo de symbolen "-96" worden toegevoegd.

6.4.23.10. De code van het type moet als volgt worden toegepast:

a) Elk certificaat en elk collo moet zijn voorzien van het desbetreffende kenmerk, dat uit de hierboven in 6.4.23.9 a), b), c) en d) aangegeven symbolen bestaat. Bij colli moet echter uitsluitend de code van het type model, met inbegrip van de code "-96" indien van toepassing, na de tweede schuine streep zijn aangebracht, d.w.z. dat de letters "T" en "X" niet in het kenmerk, aangebracht op het collo, mogen voorkomen. Indien de goedkeuring van het model en de goedkeuring van de verzending zijn gecombineerd, behoeven de desbetreffende codes van het type niet te worden herhaald. Bijvoorbeeld:

>RUIMTE VOOR DE TABEL>

b) Wanneer de multilaterale goedkeuring de vorm krijgt van een geldigverklaring overeenkomstig 6.4.23.16, moet alleen het kenmerk, verleend door het land van oorsprong van het model van het collo of van de verzending, worden gebruikt. Indien de multilaterale goedkeuring aanleiding geeft tot het verstrekken van certificaten door opeenvolgende landen, moet elk certificaat voorzien zijn van het juiste kenmerk, en moet het collo, waarvan het model op deze wijze is goedgekeurd, van alle desbetreffende kenmerken zijn voorzien;

Bijvoorbeeld:

A/132/B(M)F-96

CH/28/B(M)F-96

is het kenmerk van een collo, dat oorspronkelijk goedgekeurd is door Oostenrijk en daarna met een afzonderlijk certificaat door Zwitserland. Andere kenmerken zijn dan op dezelfde wijze op het collo aangebracht.

c) De revisie van een certificaat moet worden aangegeven door een aanduiding tussen haakjes na het kenmerk op het certificaat. Derhalve betekent A/132/B(M)F-96(Rev. 2) de tweede revisie van het goedkeuringscertificaat van het model van het collo, verleend door Oostenrijk, terwijl A/132/B(M)F-96(Rev. 0) betekent, dat het de eerste uitgifte betreft van een certificaat van goedkeuring van een model van een collo door Oostenrijk. Bij de eerste uitgifte van een certificaat is de aanduiding tussen haakjes facultatief en in plaats van "Rev. 0" kunnen ook andere uitdrukkingen zoals "Eerste uitgifte" worden gebruikt. Een gewijzigd nummer van een certificaat kan uitsluitend worden toegekend door het land, dat het oorspronkelijke nummer heeft toegekend;

d) Aanvullende symbolen (die in een nationaal reglement kunnen zijn voorgeschreven) mogen aan het einde van het kenmerk tussen haakjes worden toegevoegd, bijvoorbeeld A/132/B(M)F-96(SP503); en

e) Het is niet noodzakelijk het kenmerk op de verpakking bij iedere revisie van het certificaat van het model te wijzigen. Dergelijke wijzigingen moeten alleen worden aangebracht, wanneer de herziening van het certificaat van het model van het collo gepaard gaat met een wijziging van de code van het type van het model van het collo na de tweede schuine streep.

6.4.23.11. Elk goedkeuringscertificaat voor radioactieve stoffen in speciale toestand of gering verspreidbare radioactieve stoffen, dat is uitgegeven door een bevoegde autoriteit moet de volgende informatie bevatten:

a) Type van het certificaat.

b) Het kenmerk van de bevoegde autoriteit.

c) De datum van uitgifte en een vervaldatum.

d) Een lijst van de van toepassing zijnde nationale en internationale reglementen, daarbij inbegrepen de uitgave van de IAEA "Regulations for the Safe Transport of Radioactive Materials" waaronder de radioactieve stoffen in speciale toestand of de gering verspreidbare radioactieve stoffen zijn goedgekeurd.

e) De aanduiding van de radioactieve stoffen in speciale toestand of de gering verspreidbare radioactieve stoffen.

f) Een beschrijving van de radioactieve stoffen in speciale toestand of de gering verspreidbare radioactieve stoffen.

g) Ontwerpspecificaties voor de radioactieve stoffen in speciale toestand of de gering verspreidbare radioactieve stoffen, die verwijzingen naar tekeningen kan omvatten.

h) Een specificatie van de radioactieve inhoud die de ingesloten activiteiten omvat en die de fysische en chemische toestand kan omvatten.

i) Een specificatie van het van toepassing zijnde kwaliteitsborgingsprogramma zoals vereist conform 1.7.3.

j) Verwijzing naar de informatie die door de aanvrager is verschaft met betrekking tot specifieke handelingen die voorafgaand aan de verzending moeten plaatsvinden.

k) Indien dit nodig wordt geacht door de bevoegde autoriteit: een verwijzing naar de identiteit van de aanvrager.

l) Handtekening en identiteit van de ambtenaar die het certificaat uitgeeft.

6.4.23.12. Elk goedkeuringscertificaat dat is uitgegeven door een bevoegde autoriteit voor een speciale regeling, moet de volgende informatie bevatten:

a) Type van het certificaat.

b) Het kenmerk van de bevoegde autoriteit.

c) Datum van uitgifte en een vervaldatum.

d) Wijze(n) van vervoer.

e) Eventuele beperkingen in de vervoerswijze, het type wagen of container en eventueel noodzakelijke aanwijzingen voor de routering.

f) Een lijst van de van toepassing zijnde nationale en internationale reglementen, daarbij inbegrepen de uitgave van de IAEA "Regulations for the Safe Transport of Radioactive Materials" waaronder de speciale regeling is goedgekeurd.

g) De volgende verklaring:

"Dit certificaat ontheft de afzender niet van de verplichting te voldoen aan de bepalingen van de overheid van de landen waardoor of waarnaar het collo zal worden vervoerd."

h) Verwijzingen naar certificaten voor andere radioactieve inhoud, geldigverklaring door andere bevoegde autoriteiten, of aanvullende technische gegevens of informatie, indien dit van toepassing wordt geacht door de bevoegde autoriteit.

i) Beschrijving van de verpakking door verwijzing naar de tekeningen of een specificatie van het ontwerp. Indien dit door de bevoegde autoriteit noodzakelijk wordt geacht, moet ook een reproduceerbare afbeelding, niet groter dan 21 cm × 30 cm, die de opbouw van het collo weergeeft, worden bijgevoegd tezamen met een zeer korte beschrijving van de verpakking die de constructiematerialen, bruto massa, algemene uitwendige afmetingen en het uiterlijk omvat.

j) Een omschrijving van de toegestane radioactieve inhoud, met inbegrip van alle beperkingen van de radioactieve inhoud die niet duidelijk blijken uit de aard van de verpakking. Deze moet omvatten: de fysische en chemische toestand, de betrokken activiteiten (indien van toepassing, daarbij inbegrepen die van de verschillende isotopen), hoeveelheid in grammen (voor splijtbare stoffen) en of het gaat om radioactieve stoffen in speciale toestand of gering verspreidbare radioactieve stoffen, indien van toepassing.

k) Bovendien, voor ontwerpen van colli voor splijtbare stoffen:

i) een gedetailleerde beschrijving van de toegestane radioactieve inhoud;

ii) de waarde van de criticaliteits-veiligheidsindex;

iii) een verwijzing naar de documentatie waarin de veiligheid van de inhoud ten aanzien van criticaliteit wordt aangetoond;

iv) alle bijzondere eigenschappen, op grond waarvan de afwezigheid van water in bepaalde ledige ruimten is aangenomen bij de bepaling van de criticaliteit;

v) elke bepaling [op grond van 6.4.11.4 b)] op grond waarvan verminderde neutronenvermenigvuldiging is aangenomen bij de criticaliteitsbepaling op basis van feitelijke bestralingservaring; en

vi) de omgevingstemperatuur waarvoor de speciale regeling is goedgekeurd.

l) Een gedetailleerde opsomming van alle bijkomende operationele controles die nodig zijn voor de voorbereiding, belading, vervoer, lossen en de behandeling van de zending, daarbij inbegrepen alle speciale stuwagevoorzieningen voor de veilige afvoer van warmte.

m) Indien nodig wordt geacht door de bevoegde autoriteit: de redenen voor de speciale regeling.

n) Beschrijving van de compenserende maatregelen die van toepassing zijn als gevolg van het feit dat het vervoer plaatsvindt onder speciale regeling.

o) Verwijzing naar informatie die door de aanvrager beschikbaar is gesteld in verband met het gebruik van de verpakking of bijzondere maatregelen die vóór de verzending moeten worden genomen.

p) Indien van toepassing, een verklaring betreffende de omgevingsomstandigheden die verondersteld zijn voor ontwerpdoeleinden indien deze niet in overeenstemming zijn met die welke die in 6.4.8.4, 6.4.8.5 en 6.4.8.15 zijn aangegeven.

q) Alle noodmaatregelen die door de bevoegde autoriteit noodzakelijk worden geacht.

r) Een specificatie van het van toepassing zijnde kwaliteitsborgingsprogramma zoals vereist conform 1.7.3.

s) Indien dit nodig wordt geacht door de bevoegde autoriteit: een verwijzing naar de identiteit van de aanvrager en de identiteit van de vervoerder.

t) Handtekening en identiteit van de ambtenaar die het certificaat uitgeeft.

6.4.23.13. Elk goedkeuringscertificaat dat is uitgegeven door een bevoegde autoriteit voor een verzending, moet de volgende informatie bevatten:

a) Type van het certificaat.

b) Het (De) kenmerk(en) van de bevoegde autoriteit.

c) De datum van uitgifte en een vervaldatum.

d) Een lijst van de van toepassing zijnde nationale en internationale reglementen, daarbij inbegrepen de uitgave van de IAEA "Regulations for the Safe Transport of Radioactive Materials" waaronder de verzending is goedgekeurd.

e) Eventuele beperkingen in de vervoerswijze, het type wagen of container en eventueel noodzakelijke aanwijzingen voor de routering.

f) De volgende verklaring:

"Dit certificaat ontheft de afzender niet van de verplichting te voldoen aan de bepalingen van de overheid van de landen waardoor of waarnaar het collo zal worden vervoerd."

g) Een gedetailleerde opsomming van alle bijkomende operationele controles die nodig zijn voor de voorbereiding, belading, vervoer, lossen en de behandeling van de zending, daarbij inbegrepen alle speciale stuwagevoorzieningen voor de veilige afvoer van warmte of het handhaven van de veiligheid ten aanzien van criticaliteit.

h) Verwijzing naar de informatie die door de aanvrager is verschaft met betrekking tot specifieke handelingen die voorafgaand aan de verzending moeten plaatsvinden.

i) Verwijzing naar het (de) van toepassing zijnde goedkeuringscertifica(a)t(en) voor het model.

j) Een omschrijving van de werkelijke radioactieve inhoud, met inbegrip van alle beperkingen van de radioactieve inhoud die niet duidelijk blijken uit de aard van de verpakking. Deze moet omvatten: de fysische en chemische toestand, de totale betrokken activiteiten (indien van toepassing, daarbij inbegrepen die van de verschillende isotopen), hoeveelheid in grammen (voor splijtbare stoffen) en of het gaat om radioactieve stoffen in speciale toestand of gering verspreidbare radioactieve stoffen, indien van toepassing.

k) Alle noodmaatregelen die door de bevoegde autoriteit noodzakelijk worden geacht.

l) Een specificatie van het van toepassing zijnde kwaliteitsborgingsprogramma zoals vereist conform 1.7.3.

m) Indien dit nodig wordt geacht door de bevoegde autoriteit: een verwijzing naar de identiteit van de aanvrager.

n) Handtekening en identiteit van de ambtenaar die het certificaat uitgeeft.

6.4.23.14. Elk goedkeuringscertificaat dat is uitgegeven door een bevoegde autoriteit voor het model van een collo moet de volgende informatie bevatten:

a) Type van het certificaat.

b) Het kenmerk van de bevoegde autoriteit.

c) De datum van uitgifte en een vervaldatum.

d) Alle eventuele beperkingen ten aanzien van de wijzen van vervoer, indien van toepassing.

e) Een lijst van de van toepassing zijnde nationale en internationale reglementen, daarbij inbegrepen de uitgave van de IAEA "Regulations for the Safe Transport of Radioactive Materials" waaronder het model is goedgekeurd.

f) De volgende verklaring:

"Dit certificaat ontheft de afzender niet van de verplichting te voldoen aan de bepalingen van de overheid van de landen waardoor of waarnaar het collo zal worden vervoerd."

g) Verwijzingen naar certificaten voor andere radioactieve inhoud, geldigverklaring door andere bevoegde autoriteiten, of aanvullende technische gegevens of informatie, indien dit nodig wordt geacht door de bevoegde autoriteit.

h) Een verklaring waarin de verzending wordt goedgekeurd, in gevallen waarin goedkeuring van de verzending is vereist conform 5.1.5.2.2, indien dit nodig wordt geacht.

i) Identificatie van de verpakking.

j) Beschrijving van de verpakking door verwijzing naar de tekeningen of een specificatie van het ontwerp. Indien dit door de bevoegde autoriteit noodzakelijk wordt geacht, moet ook een reproduceerbare afbeelding, niet groter dan 21 cm × 30 cm, die de opbouw van het collo weergeeft, worden bijgevoegd tezamen met een zeer korte beschrijving van de verpakking die de constructiematerialen, bruto massa, algemene uitwendige afmetingen en het uiterlijk omvat.

k) Specificatie van het model door middel van verwijzing naar de tekeningen.

l) Een omschrijving van de toegestane radioactieve inhoud, met inbegrip van alle beperkingen van de radioactieve inhoud die niet duidelijk blijken uit de aard van de verpakking. Deze moet omvatten: de fysische en chemische toestand, de betrokken activiteiten (indien van toepassing, daarbij inbegrepen die van de verschillende isotopen), hoeveelheid in grammen (voor splijtbare stoffen) en of het gaat om radioactieve stoffen in speciale toestand of gering verspreidbare radioactieve stoffen, indien van toepassing.

m) Bovendien, voor ontwerpen van colli voor splijtbare stoffen:

i) een gedetailleerde beschrijving van de toegestane radioactieve inhoud;

ii) de waarde van de criticaliteits-veiligheidsindex;

iii) een verwijzing naar de documentatie waarin de veiligheid van de inhoud ten aanzien van criticaliteit wordt aangetoond;

iv) alle bijzondere eigenschappen, op grond waarvan de afwezigheid van water in bepaalde ledige ruimten is aangenomen bij de bepaling van de criticaliteit;

v) elke bepaling [op grond van 6.4.11.4 b)] op grond waarvan verminderde neutronenvermenigvuldiging is aangenomen bij de criticaliteitsbepaling op basis van feitelijke bestralingservaring; en

vi) de omgevingstemperatuur waarvoor het model van het collo is goedgekeurd.

n) Voor colli type B(M), een verklaring waarin wordt aangegeven aan welke van de bepalingen in 6.4.7.5, 6.4.8.4, 6.4.8.5 en 6.4.8.8 t/m 6.4.8.15 het collo niet voldoet, en alle aanvullende informatie die van nut zou kunnen zijn voor andere bevoegde autoriteiten.

o) Een gedetailleerde opsomming van alle bijkomende operationele controles die nodig zijn voor de voorbereiding, belading, vervoer, lossen en de behandeling van de zending, daarbij inbegrepen alle speciale stuwagevoorzieningen voor de veilige afvoer van warmte.

p) Verwijzing naar informatie die door de aanvrager beschikbaar is gesteld in verband met het gebruik van de verpakking of bijzondere maatregelen die vóór de verzending moeten worden genomen.

q) Indien van toepassing, een verklaring betreffende de omgevingsomstandigheden die verondersteld zijn voor ontwerpdoeleinden indien deze niet in overeenstemming zijn met die welke die in 6.4.8.4, 6.4.8.5 en 6.4.8.15 zijn aangegeven.

r) Een specificatie van het van toepassing zijnde kwaliteitsborgingsprogramma zoals vereist conform 1.7.3.

s) Alle noodmaatregelen die door de bevoegde autoriteit noodzakelijk worden geacht.

t) Indien dit nodig wordt geacht door de bevoegde autoriteit: een verwijzing naar de identiteit van de aanvrager.

u) Handtekening en identiteit van de ambtenaar die het certificaat uitgeeft.

6.4.23.15. Het serienummer van elke verpakking die is vervaardigd volgens een model dat is goedgekeurd door de bevoegde autoriteit, moet aan de bevoegde autoriteit worden meegedeeld. De bevoegde autoriteit moet een register van dergelijke serienummers bijhouden.

6.4.23.16. Multilaterale goedkeuring kan de vorm krijgen van een geldigverklaring van het originele certificaat dat door de bevoegde autoriteit in het land van oorsprong van het model van het collo of van de verzending is verleend. Een dergelijke geldigverklaring kan worden afgegeven in de vorm van een endossement op het oorspronkelijke certificaat, of door uitgifte van een afzonderlijk endossement, bijlage, aanvulling, enz., door de bevoegde autoriteit van het land waardoorheen of waarheen de verzending plaatsvindt.

HOOFDSTUK 6.5

Voorschriften voor de constructie en beproeving van IBC's

6.5.1. Algemene voorschriften voor alle typen IBC's

6.5.1.1. Toepassingsgebied

6.5.1.1.1. De voorschriften van dit hoofdstuk zijn van toepassing op IBC's, waarvan het gebruik voor het vervoer van bepaalde gevaarlijke stoffen uitdrukkelijk is toegestaan volgens de verpakkingsmethoden, aangegeven in kolom (8) van tabel A van hoofdstuk 3.2. Transporttanks of tankcontainers die voldoen aan de voorschriften van de hoofdstukken 6.7 of 6.8, worden niet als IBC's beschouwd. IBC's die voldoen aan de voorwaarden van dit hoofdstuk, worden niet als containers in de zin van deze richtlijn beschouwd. In de hierna volgende tekst wordt voor de aanduiding van "intermediate bulk containers" uitsluitend de afkorting IBC gebruikt.

6.5.1.1.2. Bij wijze van uitzondering kan de bevoegde autoriteit de toelating in beschouwing nemen van IBC's en hun bedrijfsuitrusting, die weliswaar niet volledig voldoen aan de hier verwoorde voorschriften, maar die een aanvaardbaar alternatief bieden. Teneinde rekening te houden met de wetenschappelijke en technische vooruitgang, mag de bevoegde autoriteit bovendien het gebruik van alternatieve oplossingen in beschouwing nemen, die met betrekking tot de compatibiliteit met de eigenschappen van de vervoerde stof een gelijkwaardige veiligheid bieden, en een gelijke of hogere weerstand tegen stoot, belasting en brand.

6.5.1.1.3. De constructie, uitrusting, beproevingen, kenmerking en bedrijfsvoorschriften van de IBC's behoeven de goedkeuring van de bevoegde autoriteit van het land, waarin de IBC's worden toegelaten.

6.5.1.2. (gereserveerd)

6.5.1.3. (gereserveerd)

6.5.1.4. Coderingssysteem voor de kenmerking van IBC's

6.5.1.4.1. De code bestaat uit twee Arabische cijfers, zoals onder a) beschreven, gevolgd door één of meer hoofdletters, zoals onder b) beschreven, en, voorzover voorzien in een afzonderlijke sectie, gevolgd door een Arabisch cijfer, dat een bepaalde categorie IBC aangeeft.

a)

>RUIMTE VOOR DE TABEL>

b) Materialen

A. staal (omvat alle soorten en oppervlaktebehandelingen)

B. aluminium

C. natuurlijk hout

D. gelamineerd hout

F. houtvezelmateriaal

G. karton

H. kunststof

L. textiel

M. papier, met meer dan één laag

N. metaal (anders dan staal of aluminium)

6.5.1.4.2. Bij combinatie-IBC's moeten twee (Latijnse) hoofdletters worden gebruikt op de tweede positie van de code. De eerste geeft het materiaal van de binnenhouder van de IBC aan en de tweede het materiaal van de buitenverpakking van de IBC.

6.5.1.4.3. De volgende codes zijn aan de volgende typen IBC's toegekend:

>RUIMTE VOOR DE TABEL>

6.5.1.4.4. De code van de IBC kan worden gevolgd door de letter "W". De letter "W" geeft aan dat de IBC, hoewel behorend tot hetzelfde soort als aangegeven door de code, gefabriceerd is volgens een specificatie, die afwijkt van het gestelde in 6.5.3, maar die als gelijkwaardig wordt beschouwd in de zin van de voorschriften van 6.5.1.1.2.

6.5.1.5. Voorschriften voor de constructie

6.5.1.5.1. IBC's moeten resistent of voldoende beschermd zijn tegen aantasting door invloeden vanuit de omgeving.

6.5.1.5.2. IBC's moeten op zodanige wijze zijn vervaardigd en gesloten, dat onder normale vervoersomstandigheden, in het bijzonder onder invloed van trillingen of veranderingen van temperatuur, vochtigheid of druk, elk verlies van de inhoud is uitgesloten.

6.5.1.5.3. IBC's en hun sluitingen moeten van materialen vervaardigd zijn, die verenigbaar zijn met de inhoud, dan wel inwendig beschermd zijn, zodat geen gevaar bestaat dat deze materialen:

a) door de inhoud zodanig worden aangetast, dat gebruik van de IBC gevaar oplevert;

b) een reactie of ontleding van de inhoud veroorzaken, dan wel schadelijke of gevaarlijke verbindingen vormen door de inwerking van de inhoud op deze materialen.

6.5.1.5.4. Indien pakkingen (dichtingsringen) worden gebruikt, moeten deze van een materiaal zijn vervaardigd dat niet door de inhoud van de IBC wordt aangetast.

6.5.1.5.5. De gehele bedrijfsuitrusting moet zodanig aangebracht en beschermd zijn, dat het risico van verlies van de inhoud, veroorzaakt door beschadigingen tijdens de behandeling en het vervoer, tot een minimum wordt beperkt.

6.5.1.5.6. IBC's, hun bedrijfsuitrusting en constructieve uitrusting en overige onderdelen moeten zodanig zijn ontworpen, dat zij zonder verlies van de inhoud weerstand kunnen bieden aan de inwendige druk van de inhoud en de belastingen onder normale behandelings- en vervoersomstandigheden. IBC's die bestemd zijn om te worden gestapeld, moeten voor stapeling ontworpen zijn. Hef- en bevestigingsinrichtingen van de IBC's moeten voldoende sterk zijn om normale behandelings- en vervoersomstandigheden zonder aanzienlijke vervorming of defect te doorstaan; ze moeten zodanig zijn aangebracht, dat geen overmatige belasting in enig deel van de IBC ontstaat.

6.5.1.5.7. Indien een IBC uit een verpakkingslichaam binnen een raamwerk bestaat, dan moet dit zodanig zijn vervaardigd dat:

a) het verpakkingslichaam niet zodanig tegen het raamwerk schuurt, dat schade aan het materiaal van het verpakkingslichaam optreedt.

b) het verpakkingslichaam steeds binnen het raamwerk wordt vastgehouden.

c) de uitrustingsdelen zodanig bevestigd zijn, dat zij niet kunnen worden beschadigd als de verbindingen tussen verpakkingslichaam en raamwerk een relatieve uitzetting of beweging toelaten.

6.5.1.5.8. Indien een afsluiter voor onderlossing aanwezig is, moet deze in gesloten stand vastgezet kunnen worden en het gehele lossysteem moet deugdelijk tegen beschadigingen beschermd worden. Afsluiters met hefboomsluitingen moeten tegen onbedoeld openen zijn beveiligd, waarbij de geopende of gesloten stand gemakkelijk herkenbaar moet zijn. Bij IBC's die vloeistoffen bevatten, moet de losopening bovendien zijn voorzien van een tweede afsluitinrichting, bijv. een blindflens of een gelijkwaardige voorziening.

6.5.1.5.9. Alle IBC's moeten de toepasselijke beproevingen kunnen doorstaan.

6.5.1.6. Beproeving, certificering en inspectie

6.5.1.6.1. Kwaliteitsborging: Teneinde te garanderen dat elke IBC voldoet aan de voorschriften van dit hoofdstuk, moeten de IBC's worden vervaardigd en beproefd volgens een kwaliteitsborgingsprogramma dat de instemming heeft van de bevoegde autoriteit.

6.5.1.6.2. Beproevingseisen: IBC's moeten worden onderworpen aan beproevingen van het constructietype en, indien van toepassing, aan initiële en periodieke beproevingen overeenkomstig 6.5.4.14.

6.5.1.6.3. Certificering: Voor elk constructietype van een IBC moet een certificaat en een kenmerk (overeenkomstig 6.5.2) worden afgegeven, waarmee wordt bevestigd dat het constructietype, met inbegrip van de uitrusting, voldoet aan de beproevingseisen.

6.5.1.6.4. Inspectie: Alle metalen IBC's, IBC's van stijve kunststof en combinatie-IBC's moeten ten genoegen van de bevoegde autoriteit worden geïnspecteerd:

a) alvorens in gebruik te worden gesteld en vervolgens ten minste elke vijf jaar, ten aanzien van:

i) de overeenstemming met het constructietype, met inbegrip van het kenmerk;

ii) de inwendige en uitwendige toestand;

iii) de goede werking van de bedrijfsuitrusting.

Eventueel aanwezige warmte-isolerende bescherming behoeft slechts zover te worden verwijderd als noodzakelijk is voor een gedegen beoordeling van het verpakkingslichaam van de IBC.

b) ten minste elke twee en een half jaar, ten aanzien van:

i) hun uitwendige toestand;

ii) de goede werking van hun bedrijfsuitrusting.

Eventueel aanwezige warmte-isolerende bescherming behoeft slechts zover te worden verwijderd als noodzakelijk is voor een gedegen beoordeling van het verpakkingslichaam van de IBC.

Van elke inspectie moet door de eigenaar een rapport worden bewaard tot tenminste de datum van de volgende inspectie.

6.5.1.6.5. Indien de structuur van een IBC door een botsing (bijv. tijdens een ongeval) of andere oorzaken is aangetast, moet de IBC worden hersteld en vervolgens aan de volledige beproeving en inspectie volgens 6.5.4.14.3 en 6.5.1.6.4 a) worden onderworpen.

6.5.1.6.6. De bevoegde autoriteit kan op elk ogenblik eisen dat door beproevingen volgens dit hoofdstuk wordt bewezen, dat de IBC's voldoen aan de eisen van de beproeving van het constructietype.

6.5.2. Kenmerk

6.5.2.1. Basiskenmerk

6.5.2.1.1. Elke IBC die voor gebruik overeenkomstig deze richtlijn vervaardigd en bestemd is, moet zijn voorzien van een duurzaam en duidelijk leesbaar kenmerk, dat op een goed zichtbare plaats is aangebracht. De kenmerking met letters, cijfers en tekens moeten een hoogte bezitten van ten minste 12 mm en bestaan uit:

a) het verpakkingssymbool van de Verenigde Naties:

>PIC FILE= "L_2004121NL.075901.TIF">

Bij metalen IBC's waarop het kenmerk door inslaan of inpersen wordt aangebracht, mogen in plaats van het symbool de letters "UN" worden gebruikt;

b) de code van het type IBC volgens 6.5.1.4;

c) een hoofdletter die de verpakkingsgroep(en) aangeeft, waarvoor het constructietype is toegelaten;

i) X voor de verpakkingsgroepen I, II en III (alleen IBC's voor vaste stoffen);

ii) Y voor de verpakkingsgroepen II en III;

iii) Z voor de verpakkingsgroep III;

d) de maand en het jaar (laatste twee cijfers) van fabricage;

e) de Staat van toekenning van het kenmerk, aangeduid met het onderscheidingsteken voor motorvoertuigen in het internationale verkeer(61);

f) de naam of het merkteken van de fabrikant of elk ander identificatiemerk van de IBC, vastgesteld door de bevoegde autoriteit;

g) de belasting in kg, waarmee de stapelproef is uitgevoerd. Bij IBC's, die niet zijn ontworpen om te worden gestapeld, moet het cijfer "0" worden aangegeven;

h) de grootste toelaatbare bruto massa in kg of, voor flexibele IBC's, de grootste toelaatbare belading.

De hierboven voorgeschreven gegevens van het basiskenmerk moeten in bovengenoemde volgorde worden aangebracht. De onder 6.5.2.2 vereiste kenmerking en elke andere door de bevoegde autoriteit toegestane kenmerking, moeten zodanig worden aangebracht, dat de afzonderlijke delen van het kenmerk op behoorlijke wijze herkenbaar zijn.

Voorbeelden van kenmerken voor diverse typen van IBC's overeenkomstig a) t/m h) hierboven:

>RUIMTE VOOR DE TABEL>

6.5.2.2. Aanvullende kenmerking

6.5.2.2.1. Elke IBC moet voorzien zijn van het in 6.5.2.1 vereiste kenmerk en bovendien van de volgende gegevens, die aangebracht mogen zijn op een corrosiebestendige plaat die permanent is bevestigd op een plaats, gemakkelijk toegankelijk voor inspectie.

>RUIMTE VOOR DE TABEL>

6.5.2.2.2. In aanvulling op het in 6.5.2.1 vereiste kenmerk, mogen flexibele IBC's worden voorzien van een pictogram, waarop de aanbevolen hefmethoden zijn aangegeven.

6.5.2.2.3. De binnenhouder van combinatie-IBC's moet tenminste met de volgende gegevens zijn gekenmerkt:

a) de naam of het merkteken van de fabrikant of elk ander identificatiemerk van de IBC, vastgesteld door de bevoegde autoriteit, zoals bedoeld in 6.5.2.1.1 f);

b) de datum van fabricage, als bedoeld in 6.5.2.1.1 d);

c) het onderscheidingsteken van de Staat van toekenning van het kenmerk, als bedoeld in 6.5.2.1.1 e).

6.5.2.2.4. Indien een combinatie-IBC zodanig is ontworpen dat de uitwendige omhulling bedoeld is om te worden gedemonteerd voor vervoer in lege toestand (bijv. voor de terugzending van de IBC aan de oorspronkelijke afzender voor hergebruik), moeten alle afneembare delen in gedemonteerde toestand zijn gekenmerkt met de maand en het jaar van fabricage en de naam of het merkteken van de fabrikant of elk ander identificatiemerk van de IBC, vastgesteld door de bevoegde autoriteit [zie 6.5.2.1.1 f)].

6.5.2.3. Overeenstemming met het constructietype

Het kenmerk geeft aan dat de IBC's overeenkomen met het met goed gevolg beproefde constructietype en dat aan de voorwaarden, genoemd in het certificaat, is voldaan.

6.5.3. Bijzondere voorschriften voor IBC's

6.5.3.1. Bijzondere voorschriften voor metalen IBC's

6.5.3.1.1. Deze voorschriften zijn van toepassing op metalen IBC's, bestemd voor het vervoer van vaste of vloeibare stoffen. Er zijn de volgende typen metalen IBC's:

a) IBC's, bestemd voor het vervoer van vaste stoffen die door zwaartekracht worden geladen of gelost (11A, 11B, 11 N);

b) IBC's, bestemd voor het vervoer van vaste stoffen die onder een druk van meer dan 10 kPa (0,1 bar) worden geladen of gelost (21A, 21B, 21N);

c) IBC's, bestemd voor het vervoer van vloeistoffen (31A, 31B, 31N).

6.5.3.1.2. De verpakkingslichamen moeten zijn vervaardigd van geschikte, vervormbare metaalsoorten, waarvan de geschiktheid voor het lassen voldoende is aangetoond. De lassen moeten volgens de regels der techniek zijn uitgevoerd en alle waarborgen van veiligheid bieden. In voorkomend geval moet rekening worden gehouden met het prestatievermogen bij lage temperaturen.

6.5.3.1.3. Er moet voor worden gezorgd, dat beschadigingen door galvanische werking, ten gevolge van het tegen elkaar liggen van verschillende metalen, worden vermeden.

6.5.3.1.4. Aluminium IBC's, bestemd voor het vervoer van brandbare vloeistoffen, mogen geen beweegbare onderdelen, zoals deksels, sluitingen, enz., van onbeschermd, voor roesten gevoelig staal bezitten, die in aanraking met het aluminium, door wrijving of stoten, een gevaarlijke reactie kunnen veroorzaken.

6.5.3.1.5. Metalen IBC's moeten zijn vervaardigd van een metaal dat aan de navolgende eisen voldoet:

a) Bij staal mag de rek bij breuk, uitgedrukt in procenten, niet minder zijn dan

>PIC FILE= "L_2004121NL.076201.TIF">

met een absoluut minimum van 20 %,

waarbij Rm = de gegarandeerde minimum treksterkte van het gebruikte staal, in N/mm2.

b) Bij aluminium en aluminiumlegeringen mag de rek bij breuk, uitgedrukt in procenten, niet minder zijn dan

>PIC FILE= "L_2004121NL.076202.TIF">

met een absoluut minimum van 8 %.

De monsters, bestemd voor de bepaling van de rek bij breuk, moeten loodrecht op de walsrichting worden genomen en moeten zodanig vastgelegd zijn dat:

>PIC FILE= "L_2004121NL.076203.TIF">

waarbij:

Lo= lengte van het monster vóór de proef

d= diameter

A= oppervlakte van de dwarsdoorsnede van het monster.

6.5.3.1.6. Minimum wanddikte

a) Bij een referentiestaal, waarvan het product Rm x Ao = 10000 bedraagt, mag de wanddikte niet minder zijn dan:

>RUIMTE VOOR DE TABEL>

waarbij:

Ao= minimum rek (uitgedrukt in procenten) van het referentiestaal bij breuk onder trekspanning (zie 6.5.3.1.5).

b) Bij andere metalen dan het onder a) omschreven referentiestaal wordt de minimum wanddikte door middel van de navolgende equivalentieformule berekend:

>PIC FILE= "L_2004121NL.076204.TIF">

waarbij:

e1= vereiste gelijkwaardige wanddikte van het gebruikte metaal (in mm);

eo= vereiste minimum wanddikte van het referentiestaal (in mm);

Rm1= gegarandeerde minimum treksterkte van het gebruikte metaal (in N/mm2) [zie c)];

A1= minimum rek (uitgedrukt in procenten) van het gebruikte metaal bij breuk onder trekspanning (zie 6.5.3.1.5).

De minimum wanddikte mag echter in geen geval minder dan 1,5 mm zijn.

c) Voor doeleinden van de berekening onder b) is de gegarandeerde minimum treksterkte van het gebruikte metaal (Rm1)de minimum waarde volgens nationale of internationale materiaalnormen. Voor austenitische stalen mag de gespecificeerde minimum waarde voor Rm volgens de materiaalnormen hoogstens 15 % worden overschreden indien een hogere waarde in het leveringscertificaat van het materiaal wordt bevestigd. Indien voor het betreffende materiaal geen materiaalnormen bestaan, moet de waarde Rm overeenkomen met de in het leveringscertificaat van het materiaal bevestigde waarde.

6.5.3.1.7. Voorschriften betreffende drukontlasting: IBC's voor vloeistoffen moeten een voldoende hoeveelheid damp kunnen afblazen, opdat in geval van brand het verpakkingslichaam niet kan bezwijken. Dit kan worden bereikt door het aanbrengen van conventionele drukontlastingsinrichtingen of andere geschikte technische constructies. De openingsdruk van deze inrichtingen mag niet meer bedragen dan 65 kPa (0,65 bar) en niet minder dan de in de IBC bepaalde totale overdruk [d.w.z. de som van de dampdruk van de stof in de IBC en de partiële druk van lucht of andere inerte gassen, minus 100 kPa (1 bar)] bij 55 °C; bij de bepaling van deze totale overdruk moet worden uitgegaan van een hoogste vullingsgraad zoals gedefinieerd in 4.1.1.4. De vereiste drukontlastingsinrichtingen moeten in de dampfase zijn aangebracht.

6.5.3.2. Bijzondere voorschriften voor flexibele IBC's

6.5.3.2.1. Deze voorschriften zijn van toepassing op flexibele IBC's van de volgende typen:

>RUIMTE VOOR DE TABEL>

Flexibele IBC's zijn uitsluitend bestemd voor het vervoer van vaste stoffen.

6.5.3.2.2. De verpakkingslichamen moeten van geschikte materialen worden vervaardigd. De sterkte van het materiaal en de vervaardiging van de flexibele IBC moeten verband houden met de inhoud en met het gebruik, waarvoor deze bestemd is.

6.5.3.2.3. Alle materialen die worden gebruikt voor de vervaardiging van de flexibele IBC's van de typen 13M1 en 13M2, moeten, na een volledige onderdompeling in water gedurende ten minste 24 uren, nog ten minste 85 % van de treksterkte bezitten, die aanvankelijk gemeten werd na conditionering van het materiaal bij een relatieve vochtigheid van 67 % of lager.

6.5.3.2.4. De naden moeten tot stand gebracht worden door naaien, lassen met warmte, lijmen of andere gelijkwaardige methoden. Alle uiteinden van genaaide verbindingen moeten geborgd worden.

6.5.3.2.5. Flexibele IBC's moeten voldoende bestand zijn tegen veroudering en degradatie, veroorzaakt door ultraviolette straling, klimatologische omstandigheden of de vervoerde stof, zodat ze voor het bedoelde gebruik geschikt zijn.

6.5.3.2.6. Indien bescherming tegen ultraviolette straling noodzakelijk is voor flexibele IBC's van kunststof, dan dient dit te geschieden door toevoeging van roet of andere geschikte kleurstoffen of inhibitoren. Deze toevoegingen moeten met de inhoud verenigbaar zijn en moeten gedurende de gehele gebruiksduur van het verpakkingslichaam werkzaam blijven. Bij gebruik van roet, pigmenten of inhibitoren die verschillen van die, welke gebruikt zijn voor de fabricage van het beproefde constructietype, kan er van worden afgezien om opnieuw te beproeven, indien het gewijzigde gehalte aan roet, kleurstoffen of inhibitoren de fysische eigenschappen van het materiaal niet op ongunstige wijze beïnvloedt.

6.5.3.2.7. Aan het materiaal van het verpakkingslichaam mogen additieven worden toegevoegd om de weerstand tegen veroudering te verbeteren of voor andere doeleinden, onder voorwaarde dat deze de fysische of chemische eigenschappen van het materiaal niet op ongunstige wijze beïnvloeden.

6.5.3.2.8. Bij de vervaardiging van verpakkingslichamen van IBC's mag geen materiaal van reeds gebruikte houders worden gebruikt. Productieresten of -afval, afkomstig van hetzelfde fabricageproces, mogen worden gebruikt. Onderdelen zoals bevestigingsmiddelen en bodempallets mogen ook worden hergebruikt, onder voorwaarde dat deze bij voorafgaand gebruik op generlei wijze beschadigd zijn.

6.5.3.2.9. In gevulde toestand mag de verhouding van hoogte tot breedte van de houder 2:1 niet overschrijden.

6.5.3.2.10. De binnenzak moet zijn vervaardigd van een geschikt materiaal. De sterkte van het gebruikte materiaal en de constructie van de binnenzak moeten geschikt zijn voor de inhoud van de IBC en het gebruik, waarvoor deze is bestemd. De naden en de sluitingen moeten stofdicht zijn en moeten in staat zijn de drukken en de schokken te doorstaan, die kunnen voorkomen onder normale omstandigheden van behandeling en vervoer.

6.5.3.3. Bijzondere voorschriften voor IBC's van stijve kunststof

6.5.3.3.1. Deze voorschriften zijn van toepassing op IBC's van stijve kunststof, bestemd voor het vervoer van vaste of vloeibare stoffen. Er zijn de volgende typen van IBC's van stijve kunststof:

>RUIMTE VOOR DE TABEL>

6.5.3.3.2. Het verpakkingslichaam moet zijn vervaardigd van een geschikt kunststof materiaal waarvan de specificaties bekend zijn en waarvan de sterkte samenhangt met de inhoud en het bedoelde gebruik. Dit materiaal moet voldoende resistent zijn tegen veroudering en degradatie, veroorzaakt door de vervoerde stof of indien van toepassing door ultraviolette straling. In voorkomend geval moet rekening worden gehouden met het prestatievermogen bij lage temperaturen. Iedere vorm van permeatie van de stof mag onder normale vervoersomstandigheden geen gevaar opleveren.

6.5.3.3.3. Indien bescherming tegen ultraviolette straling noodzakelijk is, dan moet dit geschieden door toevoeging van roet of andere geschikte kleurstoffen of inhibitoren. Deze toevoegingen moeten met de inhoud verenigbaar zijn en zij moeten gedurende de gehele toegestane gebruiksduur van het verpakkingslichaam werkzaam blijven. Bij gebruik van roet, pigmenten of inhibitoren, die verschillen van die, welke gebruikt zijn voor de fabricage van het beproefde constructietype, kan ervan worden afgezien, om opnieuw te beproeven, indien het gehalte roet, kleurstof of inhibitoren geen ongunstige invloed heeft op de fysische eigenschappen van het constructiemateriaal.

6.5.3.3.4. Aan het materiaal van het verpakkingslichaam mogen additieven worden toegevoegd om de weerstand tegen veroudering te verbeteren of voor andere doeleinden, onder voorwaarde dat deze de fysische of chemische eigenschappen van het materiaal niet op ongunstige wijze beïnvloeden.

6.5.3.3.5. Voor de fabricage van IBC's van stijve kunststof mogen geen andere gebruikte materialen worden gebezigd dan productieresten of -afval, afkomstig van hetzelfde fabricageproces.

6.5.3.3.6. IBC's bestemd voor het vervoer van vloeistoffen, moeten uitgerust zijn met een drukontlastingsinrichting die een voldoende hoeveelheid damp kan afblazen, zodat het verpakkingslichaam niet kan bezwijken indien het wordt onderworpen aan een inwendige druk die hoger is dan de beproevingsdruk bij de hydraulische drukproef. Dit kan worden bereikt door conventionele drukontlastingsinrichtingen of andere technische constructies. De openingsdruk van deze inrichtingen mag niet hoger zijn dan de beproevingsdruk bij de hydraulische drukproef.

6.5.3.4. Bijzondere voorschriften voor combinatie-IBC's met binnenhouder van kunststof

6.5.3.4.1. Deze voorschriften zijn van toepassing op combinatie-IBC's, bestemd voor het vervoer van vaste of vloeibare stoffen, van de volgende typen:

>RUIMTE VOOR DE TABEL>

Deze code moet worden gecompleteerd door de letter "Z" te vervangen door een hoofdletter overeenkomstig 6.5.1.4.1 b) om de materiaalsoort, gebruikt voor de uitwendige omhulling, aan te geven.

6.5.3.4.2. De binnenhouder is niet ontworpen om zonder uitwendige omhulling de functie van houder te vervullen. Een "stijve" binnenhouder is een houder die zijn normale vorm in lege toestand behoudt zonder dat de sluitingen zich op de juiste plaats bevinden en zonder steun van de uitwendige omhulling. Binnenhouders die niet "stijf" zijn, worden als "flexibel" beschouwd.

6.5.3.4.3. De uitwendige omhulling bestaat doorgaans uit een stijf materiaal met een zodanige vorm dat de binnenhouder wordt beschermd tegen beschadiging die kan optreden bij de behandeling en het vervoer, maar is niet ontworpen om de functie van houder te vervullen; de bodempallet, voor zover van toepassing, is hierbij inbegrepen.

6.5.3.4.4. Een combinatie-IBC, waarvan de uitwendige omhulling de binnenhouder volledig omsluit, moet zo zijn ontworpen dat de onbeschadigde toestand van deze binnenhouder na de dichtheidsbeproeving en de hydraulische drukproef gemakkelijk kan worden beoordeeld.

6.5.3.4.5. De grootste inhoud van IBC's van het type 31HZ2 moet zijn beperkt tot 1250 liter.

6.5.3.4.6. De binnenhouder moet zijn vervaardigd van een geschikt kunststof materiaal waarvan de specificaties bekend zijn en waarvan de sterkte samenhangt met de inhoud en het bedoelde gebruik. Dit materiaal moet voldoende resistent zijn tegen veroudering en degradatie, veroorzaakt door de vervoerde stof of indien van toepassing door ultraviolette straling. In voorkomend geval moet rekening worden gehouden met het prestatievermogen bij lage temperaturen. Iedere vorm van permeatie van de stof mag onder normale vervoersomstandigheden geen gevaar opleveren.

OPMERKING:

In de zin van dit voorschrift gelden ook andere polymere materialen, zoals rubber, enz., als kunststof.

6.5.3.4.7. Indien bescherming tegen ultraviolette straling noodzakelijk is, dan moet dit geschieden door toevoeging van roet of andere geschikte kleurstoffen of inhibitoren. Deze toevoegingen moeten met de inhoud verenigbaar zijn en zij moeten gedurende de gehele toegestane gebruiksduur van de binnenhouder werkzaam blijven. Bij gebruik van roet, pigmenten of inhibitoren, die verschillen van die, welke gebruikt zijn voor de fabricage van het beproefde constructietype, kan ervan worden afgezien, om opnieuw te beproeven, indien het gehalte roet, kleurstof of inhibitoren geen ongunstige invloed heeft op de fysische eigenschappen van het constructiemateriaal.

6.5.3.4.8. Aan het materiaal van de binnenhouder mogen additieven worden toegevoegd om de weerstand tegen veroudering te verbeteren of voor andere doeleinden, onder voorwaarde dat deze de fysische of chemische eigenschappen van het materiaal niet op ongunstige wijze beïnvloeden.

6.5.3.4.9. Voor de fabricage van binnenhouders mogen geen andere gebruikte materialen worden gebezigd dan productieresten of -afval, afkomstig van hetzelfde fabricageproces.

6.5.3.4.10. IBC's bestemd voor het vervoer van vloeistoffen, moeten uitgerust zijn met een drukontlastingsinrichting die een voldoende hoeveelheid damp kan afblazen, zodat de binnenhouder van de IBC niet kan bezwijken indien het wordt onderworpen aan een inwendige druk die hoger is dan de beproevingsdruk bij de hydraulische drukproef. Dit kan worden bereikt door conventionele drukontlastingsinrichtingen of andere technische constructies.

6.5.3.4.11. De binnenhouders van IBC's van het type 31HZ2 moeten bestaan uit ten minste drie lagen folie.

6.5.3.4.12. De sterkte van het materiaal en de constructie van de uitwendige omhulling moeten aangepast zijn aan de inhoud van de combinatie-IBC en het bedoelde gebruik.

6.5.3.4.13. De uitwendige omhulling mag geen uitstekende delen omvatten die de binnenhouder kunnen beschadigen.

6.5.3.4.14. Uitwendige omhullingen van metaal moeten zijn vervaardigd van een geschikt metaal met voldoende dikte.

6.5.3.4.15. Uitwendige omhullingen van natuurlijk hout moeten zijn vervaardigd van goed gedroogd hout, vochtvrij volgens handelskwaliteit en vrij van gebreken, die de sterkte van de diverse onderdelen van de omhulling merkbaar verminderen. Het deksel en de bodem mogen zijn vervaardigd van waterbestendig houtvezelmateriaal zoals hardboard, spaanplaat of een ander geschikt type.

6.5.3.4.16. Uitwendige omhullingen van gelamineerd hout moeten zijn vervaardigd van goed gedroogde bladen fineer, verkregen door afschillen, snijden of zagen, vochtvrij volgens handelskwaliteit, en vrij van gebreken, die de sterkte van de omhulling zouden kunnen verminderen. De afzonderlijke lagen moeten met een waterbestendige lijm op elkaar worden gelijmd. Voor de fabricage van de omhullingen mogen tezamen met gelamineerd hout ook andere geschikte materialen worden gebruikt. De omhullingen moeten aan de hoeklijsten of uiteinden stevig zijn gespijkerd of vastgemaakt of in elkaar gezet met andere gelijkwaardige en eveneens geschikte middelen.

6.5.3.4.17. De wanden van de uitwendige omhullingen van houtvezelmateriaal moeten zijn vervaardigd van waterbestendig houtvezelmateriaal zoals hardboard, spaanplaat of een ander geschikt type. Andere gedeelten van de omhulling mogen zijn vervaardigd van andere geschikte materialen.

6.5.3.4.18. Uitwendige omhullingen van karton moeten zijn vervaardigd van massief karton of van golfkarton (met één of meer golflagen), van goede kwaliteit, dat geschikt is voor de inhoud van de omhulling en het gebruik waarvoor de omhullingen zijn bestemd. De waterbestendigheid van het buitenoppervlak moet zodanig zijn, dat de massatoename, gemeten bij een beproeving ter vaststelling van de absorptie van water gedurende 30 minuten volgens de methode van Cobb, niet meer bedraagt dan 155 g/m2 - zie ISO-norm 535-1991. Het karton moet geschikte buigeigenschappen hebben. Het karton moet op zodanige wijze zijn gesneden, zonder kerf zijn gerild en voorzien van een sleuf, dat bij het in elkaar zetten geen breuk optreedt en dat het oppervlak niet scheurt of teveel opbolt. De golflagen van het karton moeten stevig aan de vlakke lagen zijn gelijmd.

6.5.3.4.19. De kopwanden van de uitwendige omhullingen van karton mogen van een houten raamwerk zijn voorzien of geheel van hout zijn vervaardigd. Als versterking mogen houten lijsten worden gebruikt.

6.5.3.4.20. De naden van de uitwendige omhullingen van karton moeten met kleefband worden geplakt, of uitgevoerd zijn met een gelijmde of met metalen nieten gehechte overlapping. De overlapping van de naden moet voldoende zijn. Indien de sluiting door lijmen of met kleefband wordt uitgevoerd, moet de lijm waterbestendig zijn.

6.5.3.4.21. Indien de uitwendige omhulling bestaat uit kunststof, dan zijn de betreffende bepalingen van 6.5.3.4.6 t/m 6.5.3.4.9 van toepassing, met dien verstande dat in dit geval de voorschriften voor de binnenhouder van toepassing zijn op de uitwendige omhulling van combinatie-IBC's.

6.5.3.4.22. De uitwendige omhulling van een IBC van het type 31HZ2 moet de binnenhouder aan alle zijden omsluiten.

6.5.3.4.23. Een palletconstructie die onverbrekelijk met de IBC is verbonden of een afneembare pallet moet geschikt zijn voor mechanische behandeling van de IBC die tot de grootste toelaatbare bruto massa is gevuld.

6.5.3.4.24. De pallet of de geïntegreerde palletconstructie moet zo zijn ontworpen dat uitstekende delen aan de bodem van de IBC, die bij de behandeling tot schade zouden kunnen leiden, worden vermeden.

6.5.3.4.25. De uitwendige omhulling moet aan een afneembare pallet zijn bevestigd, om de stabiliteit bij de behandeling en het vervoer te verzekeren. Indien een afneembare pallet wordt gebruikt, moet het bovenoppervlak ervan vrij zijn van scherpe uitsteeksels die de IBC kunnen beschadigen.

6.5.3.4.26. Het is toegestaan gebruik te maken van versterkingsinrichtingen, zoals houten stutten, bedoeld om het stapelvermogen van de IBC te vergroten, maar zij moeten buiten de binnenhouder zijn aangebracht.

6.5.3.4.27. Indien de IBC's bedoeld zijn om te worden gestapeld, moet het dragende oppervlak zodanig zijn uitgevoerd dat de lading op veilige wijze wordt verdeeld. Dergelijke IBC's moeten zo zijn ontworpen dat deze last niet gedragen wordt door de binnenhouder.

6.5.3.5. Bijzondere voorschriften voor kartonnen IBC's

6.5.3.5.1. Deze voorschriften zijn van toepassing op kartonnen IBC's bestemd voor het vervoer van vaste stoffen, die door de zwaartekracht worden geladen en gelost. Kartonnen IBC's zijn van het volgende type: 11G.

6.5.3.5.2. Kartonnen IBC's mogen niet zijn voorzien van inrichtingen voor het hijsen aan de bovenzijde.

6.5.3.5.3. Het verpakkingslichaam moet zijn vervaardigd van massief karton of van golfkarton (met één of meer golflagen), van goede kwaliteit, dat geschikt is voor de inhoud van de IBC en het gebruik, waarvoor deze bestemd is. De waterbestendigheid van het buitenoppervlak moet zodanig zijn, dat de massatoename, gemeten bij een beproeving ter vaststelling van de absorptie van water gedurende 30 minuten volgens de methode van Cobb, niet meer bedraagt dan 155 g/m2 - zie ISO-norm 535-1991. Het karton moet een geschikte buigsterkte hebben. Het karton moet op zodanige wijze zijn gesneden, zonder kerf zijn gerild en voorzien van een sleuf, dat bij het in elkaar zetten geen breuk optreedt en dat het oppervlak niet scheurt of teveel opbolt. De golflagen van het karton moeten stevig aan de vlakke lagen zijn gelijmd.

6.5.3.5.4. De wanden alsmede het deksel en de bodem moeten een weerstand bezitten tegen perforatie van ten minste 15 J, gemeten volgens ISO-norm 3036-1975.

6.5.3.5.5. De naden van het verpakkingslichaam van IBC's moeten zijn voorzien van voldoende overlapping en zij moeten met kleefband worden geplakt, of uitgevoerd zijn met een gelijmde of met metalen nieten gehechte verbinding of met andere tenminste even werkzame middelen. Indien de sluiting door lijmen of met kleefband wordt uitgevoerd, moet de lijm waterbestendig zijn. Metalen nieten moeten door alle te verbinden delen gaan en zij moeten zodanig worden gebruikt of worden beschermd dat zij de binnenzak niet kunnen afschuren of doorboren.

6.5.3.5.6. De binnenzak moet zijn vervaardigd van een geschikt materiaal. De sterkte van het gebruikte materiaal en de constructie van de binnenzak moeten aangepast zijn aan de inhoud van de IBC en het gebruik, waarvoor deze is bestemd. De naden en sluitingen moeten stofdicht zijn en zij moeten weerstand kunnen bieden aan de drukken en de schokken die kunnen optreden onder normale omstandigheden van behandeling en vervoer.

6.5.3.5.7. Een palletconstructie die onverbrekelijk met de IBC is verbonden of een afneembare pallet moet geschikt zijn voor mechanische behandeling van de IBC die tot de grootste toelaatbare bruto massa is gevuld.

6.5.3.5.8. De pallet of de geïntegreerde palletconstructie moet zo zijn ontworpen dat uitstekende delen aan de bodem van de IBC, die bij de behandeling tot schade zouden kunnen leiden, worden vermeden.

6.5.3.5.9. Het verpakkingslichaam moet aan een afneembare pallet zijn bevestigd, om de stabiliteit bij de behandeling en het vervoer te verzekeren. Indien een afneembare pallet wordt gebruikt, moet het bovenoppervlak vrij zijn van uitsteeksels die de IBC kunnen beschadigen.

6.5.3.5.10. Het is toegestaan gebruik te maken van versterkingsinrichtingen, zoals houten stutten, bedoeld om het stapelvermogen te vergroten, maar zij moeten buiten de binnenzak zijn aangebracht.

6.5.3.5.11. Indien de IBC's bedoeld zijn om te worden gestapeld, moet het dragende oppervlak zodanig zijn uitgevoerd dat de lading op veilige wijze wordt verdeeld.

6.5.3.6. Bijzondere voorschriften voor houten IBC's

6.5.3.6.1. Deze voorschriften zijn van toepassing op houten IBC's bestemd voor het vervoer van vaste stoffen, die door de zwaartekracht worden geladen en gelost. Er zijn de volgende typen houten IBC's:

>RUIMTE VOOR DE TABEL>

6.5.3.6.2. Houten IBC's mogen niet voorzien zijn van inrichtingen voor het hijsen aan de bovenzijde.

6.5.3.6.3. De sterkte van de gebruikte materialen en de wijze van constructie van het verpakkingslichaam moeten samenhangen met de inhoud van de IBC en het bedoelde gebruik.

6.5.3.6.4. Verpakkingslichamen van natuurlijk hout moeten zijn vervaardigd van goed gedroogd hout, vochtvrij volgens handelskwaliteit en vrij van gebreken, die de sterkte van de diverse onderdelen van de IBC merkbaar kunnen verminderen. Elk onderdeel van de IBC moet bestaan uit één stuk of gelijkwaardig daaraan zijn. Onderdelen worden beschouwd gelijkwaardig te zijn aan onderdelen uit één stuk, indien zij zijn samengevoegd met een lijmverbinding volgens een geschikte methode (bijv. een zwaluwstaartverbinding, een messing en groef-verbinding of een overlappende verbinding), met een stompe verbinding met ten minste twee gegolfde metalen krammen voor elke verbinding, of met een andere tenminste gelijkwaardige methode.

6.5.3.6.5. Verpakkingslichamen van gelamineerd hout moeten uit ten minste 3 lagen bestaan. Zij moeten zijn vervaardigd van goed gedroogde bladen fineer, verkregen door afschillen, snijden of zagen, vochtvrij volgens handelskwaliteit, en vrij van gebreken, die de sterkte van het verpakkingslichaam merkbaar zouden kunnen verminderen. De afzonderlijke lagen moeten met een waterbestendige lijm op elkaar worden gelijmd. Voor de fabricage van de verpakkingslichamen mogen tezamen met gelamineerd hout ook andere geschikte materialen worden gebruikt.

6.5.3.6.6. Verpakkingslichamen van houtvezelmateriaal moeten zijn vervaardigd van waterbestendig houtvezelmateriaal zoals hardboard, spaanplaat of een ander geschikt type.

6.5.3.6.7. De IBC's moeten aan de hoeklijsten of uiteinden stevig zijn gespijkerd of vastgemaakt of in elkaar gezet met andere gelijkwaardige en eveneens geschikte middelen.

6.5.3.6.8. De binnenzak moet zijn vervaardigd van een geschikt materiaal. De sterkte van het gebruikte materiaal en de constructie van de binnenzak moeten verband houden met de inhoud van de IBC en met het gebruik, waarvoor deze is bestemd. De naden en sluitingen moeten stofdicht zijn en zij moeten weerstand kunnen bieden aan de drukken en de schokken die kunnen optreden onder normale omstandigheden van behandeling en vervoer.

6.5.3.6.9. Een palletconstructie die onverbrekelijk met de IBC is verbonden of een afneembare pallet moet geschikt zijn voor mechanische behandeling van de IBC die tot de grootste toelaatbare bruto massa is gevuld.

6.5.3.6.10. De pallet of de geïntegreerde palletconstructie moet zo zijn ontworpen dat uitstekende delen aan de bodem van de IBC, die bij de behandeling tot schade zouden kunnen leiden, worden vermeden.

6.5.3.6.11. Het verpakkingslichaam moet aan een afneembare pallet zijn bevestigd, om de stabiliteit bij de behandeling en het vervoer te verzekeren. Indien een afneembare pallet wordt gebruikt, moet het bovenoppervlak ervan vrij zijn van uitsteeksels die de IBC kunnen beschadigen.

6.5.3.6.12. Het is toegestaan gebruik te maken van versterkingsinrichtingen, zoals houten stutten, bedoeld om het stapelvermogen te vergroten, maar zij moeten buiten de binnenzak zijn aangebracht.

6.5.3.6.13. Indien de IBC's ontworpen zijn om te worden gestapeld, dan moet het dragende oppervlak zodanig zijn uitgevoerd dat de lading op veilige wijze wordt verdeeld.

6.5.4. Voorschriften voor de beproeving van IBC's

6.5.4.1. Uitvoering en herhaling van de beproevingen

6.5.4.1.1. Alvorens een IBC wordt gebruikt, moet van elke IBC het constructietype worden beproefd overeenkomstig de door de bevoegde autoriteit vastgelegde procedures en door deze autoriteit worden toegelaten. Het constructietype van een IBC wordt bepaald door het ontwerp, de grootte, het gebruikte materiaal en de wanddikte, de wijze van fabricage en de laad- en losinrichtingen; het kan echter verschillende oppervlaktebehandelingen omvatten. Het constructietype omvat eveneens IBC's die slechts door hun geringere uitwendige afmetingen verschillen van het constructietype.

6.5.4.1.2. De beproevingen moeten worden uitgevoerd met IBC's die als voor vervoer gereed zijn gemaakt. De IBC's moeten worden gevuld als aangegeven in desbetreffende secties. De in de IBC's te vervoeren stoffen mogen door andere stoffen worden vervangen, tenzij de betrouwbaarheid van de beproevingsresultaten hierdoor wordt verminderd. Indien vaste stoffen door andere stoffen worden vervangen, dan moeten deze dezelfde fysische eigenschappen (massa, korrelgrootte, enz.) bezitten als de te vervoeren stof. Het is toegestaan om ter verkrijging van de vereiste totale massa van het collo andere materialen erbij te gebruiken, zoals zakken met loodkorrels, mits zij zodanig worden geplaatst dat de betrouwbaarheid van de beproevingsresultaten niet wordt verminderd.

6.5.4.1.3. Indien voor valproeven met vloeistoffen een andere stof wordt gebruikt, dan moet deze een relatieve dichtheid en viscositeit hebben, die overeenkomen met die van de te vervoeren stof. Water mag ook worden gebruikt als vervangende stof voor de valproef met vloeistoffen, onder de navolgende voorwaarden:

a) Voor te vervoeren stoffen, waarvan de relatieve dichtheid 1,2 niet overschrijdt, gelden de valhoogtes, zoals aangegeven in de tabel in 6.5.4.9.4;

b) Voor te vervoeren stoffen, waarvan de relatieve dichtheid 1,2 overschrijdt, moet de valhoogte als volgt worden berekend op grond van de relatieve dichtheid (d) van de te vervoeren stof, naar boven afgerond op de eerste decimaal:

>RUIMTE VOOR DE TABEL>

6.5.4.2. Beproevingen van het constructietype

6.5.4.2.1. Per constructietype, grootte, wanddikte en wijze van fabricage moet één enkele IBC worden onderworpen aan de beproevingen, zoals opgesomd in de in 6.5.4.3.5 aangegeven volgorde en zoals beschreven in 6.5.4.5 t/m 6.5.4.12. Deze beproevingen van het constructietype moeten worden uitgevoerd volgens de procedures, vastgelegd door de bevoegde autoriteit.

6.5.4.2.2. De bevoegde autoriteit kan de selectieve beproeving toestaan van IBC's die slechts in geringe mate van het reeds beproefde type afwijken, bijvoorbeeld met een geringe reductie van uitwendige afmetingen.

6.5.4.2.3. Indien voor de beproevingen afneembare pallets worden gebruikt, dan moet het overeenkomstig 6.5.4.13 opgemaakte beproevingsrapport een technische beschrijving van de gebruikte pallets bevatten.

6.5.4.3. Voorbereiding van de IBC's voor de beproevingen

6.5.4.3.1. IBC's van papier, IBC's van karton en combinatie-IBC's met uitwendige omhulling van karton moeten ten minste 24 uur worden geconditioneerd in een klimaat waarbij temperatuur en relatieve vochtigheid beheerst worden. Er zijn drie mogelijkheden, waarvan één gekozen moet worden. Er zijn drie mogelijkheden, waarvan één gekozen moet worden. De voorkeur bij deze conditionering gaat uit naar 23 °C ± 2 °C voor de temperatuur en 50 % ± 2 % voor de relatieve vochtigheid. De twee andere mogelijkheden zijn: 20 °C ± 2 °C voor de temperatuur en 65 % ± 2 % voor de relatieve vochtigheid, of 27 °C ± 2 °C voor de temperatuur en 65 % ± 2 % voor de relatieve vochtigheid.

OPMERKING:

De gemiddelde waarden moeten liggen tussen deze grenswaarden. Fluctuaties van korte duur en beperkingen inherent aan de metingen kunnen aanleiding geven tot verschillen in de afzonderlijke meetwaarden tot ± 5 % voor de relatieve vochtigheid, zonder dat dit een belangrijk effect heeft op de reproduceerbaarheid van de beproevingsresultaten.

6.5.4.3.2. Aanvullende maatregelen moeten worden getroffen om zeker te stellen dat de kunststof, gebruikt voor de fabricage van de IBC's van stijve kunststof van de typen 31H1 en 31H2, alsmede van de combinatie-IBC's van de typen 31HZ1 en 31HZ2 voldoet aan de bepalingen van 6.5.3.3.2 t/m 6.5.3.3.4 resp. 6.5.3.4.6 t/m 6.5.3.4.9.

6.5.4.3.3. Ten bewijze dat de chemische bestendigheid tegenover de te vervoeren stoffen voldoende is, moeten de monsters van de IBC's worden onderworpen aan een zes maanden durende voorafgaande opslag. Gedurende deze periode moeten de monsters van de IBC's gevuld blijven met de stoffen voor het vervoer waarvan ze bestemd zijn, of met stoffen die in tenminste even sterke mate aanleiding geven tot spanningscorrosie, opzwelling, verweking of moleculaire degradatie van de betreffende kunststoffen. Daarna worden de monsters onderworpen aan de van toepassing zijnde beproevingen, opgesomd in de tabel van 6.5.4.3.5.

6.5.4.3.4. Indien het gedrag van het kunststof materiaal volgens een andere methode is vastgesteld, behoeft de hierboven aangegeven beproeving van de chemische bestendigheid niet te worden uitgevoerd. Dergelijke methoden moeten ten minste gelijkwaardig zijn aan bovengenoemde beproeving van de chemische bestendigheid en zij moeten door de bevoegde autoriteit zijn erkend.

6.5.4.3.5. Vereiste opeenvolgende beproevingen van het constructietype

>RUIMTE VOOR DE TABEL>

6.5.4.4. Hefproef (onderzijde)

6.5.4.4.1. Toepassingsgebied

Van toepassing op alle kartonnen en houten IBC's, en op alle typen IBC's die voorzien zijn van middelen om aan de onderzijde opgetild te worden, als beproeving van het constructietype.

6.5.4.4.2. Voorbereiding van de IBC's voor de beproeving

De IBC moet tot 1,25 maal de grootste toelaatbare bruto massa worden beladen, onder gelijkmatige verdeling van de lading.

6.5.4.4.3. Beproevingsmethode

De IBC moet tweemaal door een vorkheftruck worden opgetild en neergelaten. De vork moet daarbij centraal worden geplaatst, met de lepels op een onderlinge afstand van 3/4 maal de breedte van de insteekzijde (tenzij er vaste insteekpunten zijn). De vork moet in de insteekrichting tot 3/4 van de insteekdiepte worden ingebracht. De beproeving moet voor elke mogelijke insteekrichting herhaald worden.

6.5.4.4.4. Criteria voor het doorstaan van de beproeving

Geen blijvende vervorming die de IBC, met inbegrip van de eventuele bodempallet, voor het vervoer ongeschikt maakt, en geen verlies van inhoud.

6.5.4.5. Hefproef (bovenzijde)

6.5.4.5.1. Toepassingsgebied

Van toepassing op alle typen IBC's die zijn ontworpen om aan de bovenzijde te worden opgetild en op flexibele IBC's die zijn ontworpen om aan de bovenzijde of de zijkant te worden opgetild, als beproeving van het constructietype.

6.5.4.5.2. Voorbereiding van de IBC's voor de beproeving

Metalen IBC's, IBC's van stijve kunststof en combinatie-IBC's moeten tot tweemaal hun grootste toelaatbare bruto massa worden beladen. Flexibele IBC's moeten tot zesmaal hun hoogst toelaatbare belading worden gevuld, waarbij de lading gelijkmatig moet zijn verdeeld.

6.5.4.5.3. Beproevingsmethode

Metalen IBC's en flexibele IBC's moeten op de wijze waarvoor zij zijn ontworpen, worden gehesen totdat zij vrij zijn van de grond, en gedurende vijf minuten in deze positie worden gehouden.

IBC's van stijve kunststof en combinatie-IBC's moeten:

a) gedurende een periode van vijf minuten aan elk paar diagonaalsgewijze tegenover elkaar gelegen hijsinrichtingen zodanig worden gehesen, dat de hijskrachten in verticale richting werken; en

b) gedurende een periode van vijf minuten aan