EUR-Lex Access to European Union law
This document is an excerpt from the EUR-Lex website
Document 52014DC0417
Recommendation for a COUNCIL RECOMMENDATION on Luxembourg’s 2014 national reform programme and delivering a Council opinion on Luxembourg’s 2014 stability programme
Aanbeveling voor een AANBEVELING VAN DE RAAD over het nationale hervormingsprogramma van Luxemburg voor 2014 met een advies van de Raad over het stabiliteitsprogramma van Luxemburg voor 2014
Aanbeveling voor een AANBEVELING VAN DE RAAD over het nationale hervormingsprogramma van Luxemburg voor 2014 met een advies van de Raad over het stabiliteitsprogramma van Luxemburg voor 2014
/* COM/2014/0417 final */
Aanbeveling voor een AANBEVELING VAN DE RAAD over het nationale hervormingsprogramma van Luxemburg voor 2014_x000b__x000b_met een advies van de Raad over het stabiliteitsprogramma van Luxemburg voor 2014 /* COM/2014/0417 final - 2014/ () */
Aanbeveling voor een AANBEVELING VAN DE RAAD over het nationale hervormingsprogramma van
Luxemburg voor 2014
met een advies van de Raad over het stabiliteitsprogramma van Luxemburg voor 2014 DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE, Gezien het Verdrag betreffende de werking van
de Europese Unie, en met name artikel 121, lid 2, en artikel 148, lid 4, Gezien Verordening (EG) nr. 1466/97 van de
Raad van 7 juli 1997 over versterking van het toezicht op begrotingssituaties
en het toezicht op en de coördinatie van het economisch beleid[1], en met name artikel 5,
lid 2, Gezien de aanbeveling van de Europese
Commissie[2], Gezien de resoluties van het Europees
Parlement[3], Gezien de conclusies van de Europese Raad, Gezien het advies van het Comité voor de
werkgelegenheid, Gezien het advies van het Economisch en
Financieel Comité, Gezien het advies van het Comité voor sociale
bescherming, Gezien het advies van het Comité voor de
economische politiek, Overwegende hetgeen volgt: (1)
Op 26 maart 2010 heeft de Europese Raad zijn
goedkeuring gehecht aan het voorstel van de Commissie voor een nieuwe groei- en
werkgelegenheidsstrategie; deze Europa 2020-strategie moet voor betere
coördinatie van het economisch beleid zorgen en spitst zich toe op de
sleutelgebieden waarop Europa's potentieel voor duurzame groei en
concurrentievermogen een krachtige impuls nodig heeft. (2)
De Raad heeft op 13 juli 2010 op basis van de
voorstellen van de Commissie een aanbeveling inzake de globale richtsnoeren
voor het economisch beleid van de lidstaten en de Unie (2010-2014) vastgesteld
en heeft op 21 oktober 2010 een besluit betreffende de richtsnoeren voor het
werkgelegenheidsbeleid van de lidstaten vastgesteld, die samen de
"geïntegreerde richtsnoeren" vormen. De lidstaten is verzocht in hun
nationaal economisch en werkgelegenheidsbeleid rekening te houden met de
geïntegreerde richtsnoeren. (3)
Op 29 juni 2012 hebben de staatshoofden en
regeringsleiders besloten tot een Pact voor groei en werkgelegenheid dat een
samenhangend kader biedt voor actie op het niveau van de lidstaten, de EU en de
eurozone, waarbij alle mogelijke hefbomen, instrumenten en beleidsvormen worden
ingezet. Zij hebben bepaald welke maatregelen op het niveau van de lidstaten
moeten worden genomen, en met name verklaard vastbesloten te zijn om de doelstellingen
van de Europa 2020-strategie te verwezenlijken en de landenspecifieke
aanbevelingen uit te voeren. (4)
Op 9 juli 2013 heeft de Raad een aanbeveling over
het nationale hervormingsprogramma voor 2013 van Luxemburg vastgesteld en een
advies over het geactualiseerde stabiliteitsprogramma van Luxemburg voor de
periode 2012-2016 uitgebracht. Op 15 november 2013 heeft de Commissie
overeenkomstig Verordening (EU) nr. 473/2013[4]
haar advies over het ontwerpbegrotingsplan van Luxemburg voor 2014[5] gepresenteerd. (5)
Op 13 november 2013 heeft de Commissie haar
goedkeuring gehecht aan de jaarlijkse groeianalyse[6] en daarmee de aanzet
gegeven tot het Europees semester 2014 voor coördinatie van het economisch
beleid. Diezelfde dag heeft de Commissie op basis van Verordening (EU) nr. 1176/2011
het waarschuwingsmechanismeverslag[7]
goedgekeurd, waarin zij Luxemburg heeft genoemd als een van de lidstaten die
aan een diepgaande evaluatie zouden worden onderworpen. (6)
Op 20 december 2013 heeft de Europese Raad de
prioriteiten inzake financiële stabiliteit, begrotingsconsolidatie en
groeibevorderende maatregelen goedgekeurd. De Raad benadrukte dat moet worden
gestreefd naar gedifferentieerde, groeivriendelijke begrotingsconsolidatie, een
normalisering van de kredietverschaffing aan de economie, bevordering van groei
en concurrentievermogen, het aanpakken van de werkloosheid en van de sociale
gevolgen van de crisis, en modernisering van de overheidsdiensten. (7)
Op 5 maart 2014 heeft de Commissie de resultaten
gepubliceerd van de diepgaande evaluatie voor Luxemburg[8] die zij op grond van
artikel 5 van Verordening (EU) nr. 1176/2011 heeft uitgevoerd. De analyse van
de Commissie brengt haar ertoe te concluderen dat Luxemburg niet te kampen
heeft met macro-economische onevenwichtigheden in de zin van de procedure bij
macro-economische onevenwichtigheden. Met name blijkt uit de analyse van het
overschot op de lopende rekening dat dit niet veroorzaakt wordt door een zwakke
binnenlandse vraag, maar veeleer het gevolg is van het specifieke groeimodel
van Luxemburg, dat vooral op financiële dienstverlening is gebaseerd. De
binnenlandse financiële stabiliteit loopt weliswaar enig risico als gevolg van
de aanwezigheid van een grote financiële sector, maar dat risico blijft
betrekkelijk beperkt omdat de sector tegelijkertijd gediversifieerd en
gespecialiseerd is. De hoge schuldenlast van de private sector, en met name van
de niet-financiële vennootschappen, wordt vooral veroorzaakt door de
aanwezigheid van een groot aantal multinationals die hun bijkantoren of
dochterondernemingen in Luxemburg gebruiken voor financieringstransacties
binnen de groep. Ten slotte is de actuele gunstige positie van de
overheidsfinanciën in hoge mate afhankelijk van de houdbaarheid van het
groeimodel dat gebaseerd is op een levendige financiële sector, en loopt de
houdbaarheid ervan op lange termijn gevaar. (8)
Luxemburg heeft op 28 april 2014 zijn nationale
hervormingsprogramma voor 2014 ingediend en op 25 april 2014 zijn
stabiliteitsprogramma. Om rekening te houden met de onderlinge verbanden, zijn
beide programma's tegelijkertijd beoordeeld. (9)
De in het stabiliteitsprogramma voor 2014
uitgestippelde begrotingsstrategie voor de middellange termijn heeft tot doel
in 2016 terug te keren naar de middellangetermijndoelstelling, na daarvan in 2015
in ruime mate te zullen afwijken. Het programma bevestigt de vorige
middellangetermijndoelstelling van een overschot van 0,5 % van het bbp,
wat overeenkomt met de vereisten van het stabiliteits- en groeipact. Het
(herberekende) structurele overheidsoverschot loopt naar verwachting terug van 1,4 %
van het bbp in 2013 tot 1,1 % in 2014, waarna het in 2015 omslaat in een
tekort van 0,1 % van het bbp. Daarna worden naar verwachting geleidelijk
toenemende structurele overschotten gehaald. Daarom wordt verwacht dat
Luxemburg zijn middellangetermijndoelstelling in 2014 haalt, maar daar in 2015
aanzienlijk van af zal wijken. Volgens het programma zou het groeipercentage
van de overheidsuitgaven, de discretionaire maatregelen aan de ontvangstenzijde
niet meegerekend, hoger liggen dan het middellangetermijnreferentiepercentage
voor de potentiële groei van het bbp in 2015. De programmadoelstellingen zijn
gedeeltelijk in overeenstemming met de vereisten van het preventieve deel van
het stabiliteits- en groeipact, maar met name in 2015 wordt ervan afgeweken. De
schuldquote bedroeg in 2013 23,1 % van het bbp, duidelijk minder dan de
referentiewaarde van 60 % van het bbp; verwacht wordt dat deze in de loop
van de programmaperiode verder zal dalen. Het macro-economische scenario dat de
begrotingsprognoses in het programma onderbouwt, is door een onafhankelijke
instantie (STATEC) opgesteld en is voor 2014 en 2015 iets te optimistisch
gestemd. De regering voorziet een bbp-groeipercentage van 3,2 % in zowel 2014
als 2015, terwijl de Commissie in de voorjaarsprognoses van 2014 voor 2014
uitgaat van 2,6 % en voor 2015 van 2,7 %. Bovendien zijn de
maatregelen die het begrotingstraject voor de periode 2015-2018 moeten
onderbouwen nog niet volledig door de overheid gepreciseerd. Volgens de
prognoses van de Commissie, waarbij geen rekening wordt gehouden met de meest
recentelijk aangekondigde maatregelen, zal het structurele overschot naar
verwachting teruglopen naar 0,6 % van het bbp in 2014 en in 2015 omslaan
in een tekort van 1,3 % van het bbp. Het groeipercentage van de
overheidsuitgaven ligt volgens raming in 2015 hoger dan het
middellangetermijnreferentiepercentage voor de potentiële groei van het bbp, de
discretionaire maatregelen aan de ontvangstenzijde niet meegerekend. Op basis
van de evaluatie van het stabiliteitsprogramma 2014 en de prognose van de
Commissie, overeenkomstig Verordening (EG) nr. 1466/97 van de Raad, is de
Raad van mening dat het risico bestaat dat de streefcijfers van het programma
niet worden gehaald; deze zijn overigens slechts gedeeltelijk in
overeenstemming met de vereisten van het preventieve deel van het stabiliteits-
en groeipact, met name vanaf 2015. (10)
De regering heeft het parlement in juli 2013 een
ontwerpwet voorgelegd tot omzetting van het bepaalde in Richtlijn 2011/85/EU
van de Raad tot vaststelling van voorschriften voor de begrotingskaders van de
lidstaten en in het Verdrag inzake stabiliteit, coördinatie en bestuur. Het was
de bedoeling dat de ontwerpwet op 1 januari 2014 in werking trad, maar de
goedkeuring ervan is vertraagd door het ontslag van de regering in juli.
Volgens de ontwerpwet wordt een nieuwe wet inzake financiële
meerjarenprogrammering ingediend die dezelfde periode bestrijkt als de
aanstaande actualisering van het stabiliteitsprogramma. De wet inzake
financiële meerjarenprogrammering zou dan steeds jaarlijks worden
geactualiseerd, tegelijk met de jaarlijkse begroting. In die wet worden plannen
gepreciseerd om de begrotingsdoelstelling voor de middellange termijn op
algemeen overheidsniveau te halen. De ontwerpwet introduceert meerjarenplafonds
in de wet inzake financiële meerjarenprogrammering die alleen betrekking hebben
op de centrale overheid, maar er wordt niet gespecificeerd wat de gevolgen zijn
als de plafonds worden overschreden. De ontwerpwet voorziet niet in een
nationale uitgavenregel aan de hand waarvan meerjarendoelstellingen voor de
uitgaven kunnen worden vastgesteld. Wel bevat de wet bepalingen die ervoor
moeten zorgen dat het aanpassingstraject in de richting van de
middellangetermijndoelstelling wordt nageleefd. In maart 2014 is een herzien
wetsontwerp aan het parlement voorgelegd. Daarin wordt onder meer voorzien in
de toewijzing van de taak van het onafhankelijke toezicht op de
begrotingsregels aan een speciaal daartoe opgerichte instelling, de
"Conseil National des Finances Publiques". (11)
Bovendien zullen de belastinginkomsten uit btw
worden getroffen door nieuwe regels omtrent btw-inkomsten uit elektronische
handel. Vanaf 2015 worden dergelijke inkomsten overgedragen van het land waar
de leverancier is gevestigd naar het land waar de klant woont. De regering
heeft aangekondigd dat de btw-tarieven met 2 procentpunten zullen worden
verhoogd, wat het verlies aan inkomsten gedeeltelijk compenseert. Gezien de brede toepassing van verlaagde en sterk verlaagde tarieven
kunnen aanvullende inkomsten worden gegenereerd door uitbreiding van de
toepassing van het normale btw-tarief, waardoor in ruimere mate voor de
bovengenoemde verliezen zou worden gecompenseerd. (12)
Volgens de gegevens in het vergrijzingsverslag 2012
van de Commissie moeten de bruto-uitgaven voor pensioenen als percentage van
het bbp in Luxemburg worden verhoogd, van 9,2 % van het bbp nu tot 18,6 %
in 2060. Dit is grotendeels het gevolg van uitgaven in verband met de
vergrijzing, en met name pensioenuitgaven. De pensioenhervorming van 2012 was
slechts beperkt en heeft de risico's voor de langetermijnhoudbaarheid van de
overheidsfinanciën niet wezenlijk aangepakt. De kortetermijnfinanciering van
het pensioenstelsel wordt momenteel gegarandeerd door een geringe
afhankelijkheidsratio van ouderen en wordt opgebracht door de bijdragen van de
relatief jonge grensarbeiderspopulatie. In de toekomst zal deze trend naar
verwachting keren en zullen waarschijnlijk de pensioenkosten, evenals de
zorgkosten op de lange termijn, aanzienlijk toenemen. Om de betaalbaarheid van
het pensioenstelsel te garanderen is na 2020 waarschijnlijk een aanzienlijke
toename van het premiepercentage nodig, bovenop de ingebouwde matiging van de aanpassing
van de pensioenen aan de levensstandaard. Dit zou een aanzienlijke toename van
de op de toekomstige actieve bevolking wegende lasten op arbeid betekenen,
waardoor een verlies aan kostenconcurrentievermogen zou ontstaan. Gegeven het
huidige hoge niveau van de vervangingsgraad hadden enkele andere maatregelen
kunnen worden genomen om te zorgen voor een eerlijker verdeling van de lasten
over de generaties. De invoering van een plafond voor pensioenaanpassingen op
basis van reële loonsverhogingen zou de pensioenreserves doen toenemen.
Bovendien zou het verhogen van de daadwerkelijke pensioenleeftijd, die
momenteel 59 jaar bedraagt, door deze aan te passen aan de veranderingen van de
levensverwachting, helpen de langetermijnhoudbaarheid van het pensioenstelsel
te garanderen. Ook moeten de mogelijkheden voor vervroegde pensionering worden
beperkt. De in het kader van de pensioenhervorming geboden financiële
stimulansen om mensen langer aan het werk te houden, kunnen de houdbaarheid van
het pensioenstelsel in de hand werken, maar dan moet de inzetbaarheid van
oudere werknemers op de arbeidsmarkt verder worden verbeterd door versterking
van de beroepsopleiding en het levenslang leren. Luxemburg moet de toekomstige
vraag naar en kosten van de langdurige zorg in de hand houden om de
houdbaarheid ervan te garanderen. Langdurige zorg kan ook kostenefficiënter
worden gemaakt door de coördinatie tussen de gezondheidszorg en de sociale zorg
te versterken, de dienstverlening te verbeteren en mantelzorgers beter te ondersteunen. (13)
Het grote overschot van Luxemburg op de lopende
rekening wordt veroorzaakt door de financiële dienstverlening en maskeert een
aanhoudend en geleidelijk toenemend tekort op de handelsbalans voor goederen,
veroorzaakt door een trage groei van de export. Deze trend geeft het toenemende
belang van de dienstensector in de economie weer, maar wordt tegelijkertijd
veroorzaakt door een meer structureel verlies aan kostenconcurrentievermogen.
De recente gestage toename van de arbeidskosten per eenheid product heeft het
concurrentievermogen van de Luxemburgse industrie ondermijnd. De matiging van
de automatische loonindexering die in 2012 door de regering is goedgekeurd,
loopt eind 2014 af. Hoewel verschillende oplossingen kunnen worden onderzocht,
is het belangrijk ervoor te zorgen dat lonen nauwer aansluiten bij de
productiviteit door een hervorming van de automatische loonindexering door te
voeren, zodat er ruimte komt voor differentiatie per sector. De grote
afhankelijkheid van de financiële sector vormt een structureel risico voor de
Luxemburgse economie. Daarom moet Luxemburg zich richten op de ontwikkeling van
sterk gespecialiseerde bedrijven als springplank voor groei door innovatie.
Hoewel de O&O-intensiteit van de overheid sinds 2000 is verviervoudigd,
hetgeen indicatief is voor de vastberadenheid om een publieke
onderzoekscapaciteit op te bouwen, ligt Luxemburg niet op schema wat betreft
het halen van zijn O&O-intensiteitsdoelstelling voor 2020 van 2,3-2,6 %
van het bbp, als gevolg van een scherpe daling van de zakelijke
O&O-intensiteit van 1,53 % van het bbp in 2000 naar 1 % in 2012.
Zijn prestatie wat betreft de indicatoren betreffende de samenwerking tussen de
openbare onderzoeksinstellingen en bedrijven moet verder worden verbeterd. De
in 2013 gestarte hervorming om de innovatieclusters te versterken moet worden
voortgezet. (14)
Hoewel verschillende maatregelen zijn goedgekeurd,
blijft de jeugdwerkloosheid met 17,4 % van de actieve bevolking nog steeds
hoog, hoewel er sprake is van een daling ten opzichte van 2012, toen die 18 %
bedroeg. De werkloosheid hangt sterk samen met het opleidingsniveau en is lager
onder de jongeren met een hoger opleidingsniveau. Het onderwijssysteem van
Luxemburg heeft te kampen met een aantal specifieke problemen, zoals de meertaligheid
en de specifieke vaardigheden die een sterk gespecialiseerde arbeidsmarkt met
een grote financiële sector vereist. De resultaten van het onderzoek naar de
vaardigheden van studenten dat de OESO in 2012 heeft uitgevoerd, bevestigden
dat er verdere maatregelen nodig zijn om iets te doen aan de sinds 2006
geobserveerde, relatief zwakke prestaties van jongeren waar het gaat om
basisvaardigheden. In dit verband moet de hervorming van het basis- en
voortgezet onderwijs worden vervolgd. Bovendien moet de kwaliteit en de
aantrekkelijkheid van beroepsopleidingen en beroepsonderwijs verder worden
verbeterd om de arbeidsmarkt te voorzien van een geschoold personeel, onder
meer en met name mensen met een migrantenachtergrond. De inrichting van het
belasting- en uitkeringsstelsel is de oorzaak van zeer grote
werkloosheidsvallen; deze behoren tot de grootste in de EU en gelden voor alle
salarisniveaus en gezinssamenstellingen. Ook blijft het activeringsbeleid
ondanks recente hervormingspogingen zwak; deelname aan actief
arbeidsmarktbeleid is niet verplicht op enig moment gedurende de periode van
werkloosheid, en er is geen verplichting om een baan te blijven zoeken tijdens
deelname aan actief arbeidsmarktbeleid. (15)
Luxemburg heeft zich verbonden tot een terugdringing
van de broeikasgasemissies met 20% in 2020 in de sectoren die niet onder ETS
vallen, maar verwacht wordt dat het land 23 procentpunten onder dit
streefcijfer blijft. Bovendien wordt verwacht dat de uitstoot over 2013 één
procent hoger is dan het streefcijfer dat voor 2013 is vastgesteld in de
beschikking inzake de verdeling van de inspanningen. Rond 70 % van de
vervoersgerelateerde emissies houden verband met de brandstofuitvoer, onder
meer als gevolg van zeer lage accijnzen op brandstoffen. De erkenning van
brandstofuitvoer als een belangrijke uitdaging in het tweede nationale
klimaatactieplan dat in mei 2013 is goedgekeurd, is een stap vooruit. Niettemin
zijn specifiekere langetermijnmaatregelen nodig om dit probleem aan te pakken.
Milieubelastingen waren in 2012 goed voor 2,4 % van het bbp, terwijl dat
in 2004 nog 3,1 % was. Deze daling hangt met name samen met lagere
inkomsten uit energiebelastingen als gevolg van een ontbreken van een
indexering van die belastingen. Vervoersbelastingen, exclusief brandstoffen,
vertegenwoordigden in 2012 0,2 % van het bbp. De opbrengsten uit
belastingen op brandstoffen voor vervoer zijn hoog (2,2 % van het bbp),
ondanks het belastingvoordeel voor diesel, met name als gevolg van
"benzinepomptoerisme". Milieubelastingen vormen een kleiner aandeel
van de totale belastinginkomsten dan gemiddeld, en dus is er ruimte voor
verbetering van de inrichting van deze milieubelastingen, met name door
verhoging van de belasting op energieproducten voor vervoer. (16)
In het kader van het Europees Semester heeft de
Commissie een alomvattende analyse gemaakt van het economische beleid van
Luxemburg. Zij heeft het stabiliteitsprogramma en het nationale
hervormingsprogramma beoordeeld. Zij heeft niet alleen rekening gehouden met de
relevantie ervan voor een duurzaam begrotings- en sociaaleconomisch beleid in
Luxemburg, maar ook met de naleving van de EU-regels en -richtsnoeren, gegeven
de noodzaak het gehele economische bestel van de Europese Unie te versterken
door op het niveau van de EU input te geven voor toekomstige nationale
besluiten. De onderstaande aanbevelingen 1 tot en met 5 zijn
haar aanbevelingen in het kader van het Europees Semester. (17)
In het licht van deze beoordeling heeft de Raad het
stabiliteitsprogramma van Luxemburg onderzocht; zijn advies[9] wordt met name in
onderstaande aanbeveling 1 weergegeven. (18)
In het kader van het Europees Semester heeft de
Commissie ook een analyse gemaakt van het economische beleid van de eurozone
als geheel. Op basis van deze analyse heeft de Raad specifieke aanbevelingen
gedaan voor de lidstaten die de euro als munteenheid hebben. Luxemburg moet ook
zorgen voor de volledige en tijdige uitvoering van deze aanbevelingen, BEVEELT AAN dat Luxemburg in de periode
2014-2015 actie zou moeten ondernemen om: 1. in 2014 een gezonde
begrotingssituatie te handhaven; de begrotingsstrategie in 2015 aanzienlijk te
versterken om ervoor te zorgen dat de middellangetermijndoelstelling wordt
bereikt en daarna op dat niveau blijft om de langetermijnhoudbaarheid van de
openbare financiën te beschermen, met name door rekening te houden met
impliciete verplichtingen in verband met de vergrijzing; de budgettaire
governance te versterken door de vaststelling te versnellen van een
begrotingskader voor de middellange termijn dat de gehele overheid dekt, en
onder meer meerjarenuitgavenplafonds omvat, en door onafhankelijk toezicht op
de begrotingsregels op te zetten; de belastinggrondslag verder te verbreden,
met name de belasting op verbruik; 2. met het oog op het garanderen
van de budgettaire houdbaarheid de leeftijdsgerelateerde uitgaven te beperken
door de langdurige zorg kosteneffectiever te maken, de pensioenhervorming voort
te zetten om de daadwerkelijke pensioenleeftijd te verhogen, onder meer door de
vervroegde pensionering te beperken en de pensioengerechtigde leeftijd aan de
levensverwachting te koppelen; inspanningen te intensiveren om de
participatiegraad van oudere werknemers te verhogen, onder meer door hun kansen
op de arbeidsmarkt te verbeteren middels een leven lang leren; 3. de goedkeuring van
structurele maatregelen te versnellen in overleg met de sociale partners en
overeenkomstig de nationale praktijken, het loonindexeringsstelsel te hervormen
zodat de lonen meer gelijke tred houden met de ontwikkeling van de productiviteit,
met name op sectorniveau; de diversifiëring van de structuur van de economie
voort te zetten, onder meer door het bevorderen van particuliere investeringen
in onderzoek en door de samenwerking tussen openbare onderzoeksinstellingen en
bedrijven verder te ontwikkelen; 4. de inspanningen voort te
zetten om de jeugdwerkloosheid voor laaggeschoolde werkzoekenden met een
migratieachtergrond te verminderen door middel van een samenhangende strategie,
onder meer door de inrichting van en het toezicht op een actief
arbeidsmarktbeleid verder te verbeteren, door de discrepantie tussen gevraagde
en aangeboden vaardigheden aan te pakken, en door de financiële prikkels die
werken ontmoedigen, te verminderen; met het oog daarop meer vaart te zetten
achter de hervorming van het algemeen vormend en beroepsonderwijs en van de
beroepsopleiding om de vaardigheden van jongeren beter te laten aansluiten op
de vraag naar arbeid; 5. een breed kader te
ontwikkelen en concrete maatregelen te nemen om het streefcijfer voor 2020 wat
betreft de vermindering van de uitstoot van broeikasgassen te halen, met name
door belastingheffing op energieproducten voor vervoer. Gedaan te Brussel, Voor
de Raad, De
voorzitter [1] PB L 209 van 2.8.1997, blz. 1. [2] COM(2014) 417 final. [3] P7_TA(2014)0128 en P7_TA(2014)0129. [4] PB L 140 van 27.5.2013, blz. 11. [5] C(2013) 8006 final [6] COM(2013) 800 final. [7] COM(2013) 790 final. [8] SWD(2014) 84 final. [9] Op grond van artikel 5, lid 2, van Verordening (EG) nr. 1466/97
van de Raad.