(1)

Overeenkomstig artikel 23, lid 4, van Richtlijn 2004/109/EG moet de Commissie een mechanisme instellen voor het nemen van een besluit over de gelijkwaardigheid van de informatie die uit hoofde van deze richtlijn is vereist. De Commissie dient maatregelen vast te stellen met het oog op de vastlegging van algemene criteria voor de toetsing van de gelijkwaardigheid van standaarden voor jaarrekeningen die relevant zijn voor uitgevende instellingen van meer dan één land. Artikel 23, lid 4, van Richtlijn 2004/109/EG schrijft bovendien voor dat de Commissie besluiten dient te nemen inzake de gelijkwaardigheid van standaarden voor jaarrekeningen die door uitgevende instellingen van derde landen worden gehanteerd, en biedt de Commissie tevens de gelegenheid toestemming te geven standaarden voor jaarrekeningen van derde landen gedurende een passende overgangsperiode te blijven hanteren. Gezien de nauwe samenhang tussen de krachtens Richtlijn 2004/109/EG te verstrekken informatie en de krachtens Richtlijn 2003/71/EG te verstrekken informatie verdient het aanbeveling dat in het kader van beide richtlijnen dezelfde criteria voor het nemen van een besluit over de gelijkwaardigheid worden toegepast.

(2)

Daarom werden in Verordening (EG) nr. 1569/2007 van de Commissie (3) de voorwaarden vastgelegd voor de aanvaarding gedurende een beperkte, op 31 december 2011 aflopende periode van standaarden voor jaarrekeningen van een derde land.

(3)

De Commissie heeft het nut en de werking van het gelijkwaardigheidsmechanisme beoordeeld en geconcludeerd dat het met een termijn van drie jaar dient te worden verlengd tot en met 31 december 2014. Daar de overgangsperiode waarvoor de Commissie de voorwaarden voor het gelijkwaardig verklaren van de algemeen aanvaarde grondslagen voor financiële verslaggeving (Generally Accepted Accounting Principles — GAAP) van derde landen met de International Financial Reporting Standards (IFRS) had vastgesteld, op 31 december 2011 afliep, dient deze verordening met ingang van 1 januari 2012 van toepassing te zijn. Dit is noodzakelijk om uitgevende instellingen van de desbetreffende derde landen met een beursnotering in de Unie rechtszekerheid te bieden en het risico te vermijden dat zij zich verplicht zouden kunnen zien hun financiële overzichten aan de IFRS aan te passen. De bepaling betreffende de toepassing met terugwerkende kracht zorgt derhalve voor een verlichting van alle potentiële additionele lasten voor de betrokken uitgevende instellingen.

(4)

Teneinde ervoor te zorgen dat in alle voor de markten van de Unie relevante gevallen een besluit over de gelijkwaardigheid van standaarden voor jaarrekeningen van een derde land wordt genomen, dient de Commissie ofwel op verzoek van de bevoegde autoriteit van een lidstaat, dan wel van een voor standaarden voor jaarrekeningen of het markttoezicht verantwoordelijke autoriteit van een derde land, ofwel op eigen initiatief de gelijkwaardigheid van standaarden voor jaarrekeningen van een derde land te toetsen. De Commissie dient de Europese Autoriteit voor effecten en markten (European Securities and Markets Authority — ESMA) te raadplegen over de technische aspecten van de toetsing van de gelijkwaardigheid van de standaarden voor jaarrekeningen in kwestie. Ook moet het uitgevende instellingen van de Unie toegestaan zijn in het betrokken derde land overeenkomstig Verordening (EG) nr. 1606/2002 van het Europees Parlement en de Raad (4) goedgekeurde IFRS te hanteren.

(5)

Verordening (EG) nr. 1569/2007 moet derhalve dienovereenkomstig worden gewijzigd,