(1)

Bij Uitvoeringsbesluit 2011/272/EU van de Commissie (2) zijn voor begrotingsjaar 2010 de rekeningen van alle betaalorganen goedgekeurd, behalve die van het Duitse betaalorgaan „Rheinland-Pfalz”, het Griekse betaalorgaan „OPEKEPE”, het Italiaanse betaalorgaan „ARBEA” en het Nederlandse betaalorgaan „Dienst Regelingen”.

(2)

Nadat nieuwe informatie is verstrekt en aanvullende controles zijn verricht, kan de Commissie nu een besluit nemen waarbij de door het Duitse betaalorgaan „Rheinland-Pfalz” en de door het Nederlandse betaalorgaan „Dienst Regelingen” ingediende rekeningen als volledig, juist en waarheidsgetrouw worden aangemerkt.

(3)

In artikel 10, lid 2, eerste alinea, van Verordening (EG) nr. 885/2006 van de Commissie van 21 juni 2006 houdende uitvoeringsbepalingen van Verordening (EG) nr. 1290/2005 van de Raad met betrekking tot de erkenning van de betaalorganen en andere instanties en de goedkeuring van de rekeningen inzake het ELGF en het ELFPO (3) is bepaald dat het bedrag dat overeenkomstig het in artikel 10, lid 1, eerste alinea, van die verordening bedoelde besluit tot goedkeuring van de rekeningen moet worden teruggevorderd van of betaald aan elke lidstaat, wordt vastgesteld door de maandelijkse betalingen die voor het begrotingsjaar in kwestie, in dit geval 2010, zijn betaald, af te trekken van de overeenkomstig lid 1 van dat artikel voor datzelfde jaar erkende uitgaven. Dit bedrag wordt door de Commissie afgetrokken van of opgeteld bij de maandelijkse betaling voor de uitgaven die zijn gedaan in de tweede maand na de vaststelling van het besluit tot goedkeuring van de rekeningen.

(4)

Krachtens artikel 32, lid 5, van Verordening (EG) nr. 1290/2005 moeten de financiële gevolgen van de niet-inning van in verband met onregelmatigheden verschuldigde bedragen voor 50 % door de betrokken lidstaat en voor 50 % door de EU-begroting worden gedragen als de inning niet heeft plaatsgevonden binnen vier jaar na de datum van het eerste administratieve of gerechtelijke proces-verbaal, of binnen acht jaar na die datum als over de terugvordering een zaak is aangespannen bij een nationale rechtbank. In artikel 32, lid 3, van die verordening is bepaald dat de lidstaten de Commissie bij de indiening van de jaarrekeningen een samenvattend overzicht van de in verband met onregelmatigheden ingeleide terugvorderingsprocedures moeten bezorgen. De bepalingen over de wijze waarop de lidstaten de terug te vorderen bedragen moeten rapporteren, zijn vastgesteld bij Verordening (EG) nr. 885/2006. In bijlage III bij die verordening is de modeltabel opgenomen die de lidstaten in 2011 moesten indienen. Op basis van de tabellen van de lidstaten moet de Commissie een besluit vaststellen over de financiële gevolgen van de niet-inning van de in verband met onregelmatigheden verschuldigde bedragen die na vier of na acht jaar nog openstaan. Een dergelijk besluit staat latere conformiteitsbesluiten op grond van artikel 32, lid 8, van Verordening (EG) nr. 1290/2005 niet in de weg.

(5)

Overeenkomstig artikel 32, lid 6, van Verordening (EG) nr. 1290/2005 kunnen de lidstaten besluiten de terugvordering niet voort te zetten. Een dergelijk besluit kan alleen worden genomen indien het totaal van de reeds gemaakte en de nog te verwachten terugvorderingskosten hoger is dan het terug te vorderen bedrag of indien de inning onmogelijk blijkt als gevolg van de overeenkomstig het nationale recht geconstateerde en erkende insolventie van de debiteur of van de personen die juridisch aansprakelijk zijn voor de onregelmatigheid. Als dat besluit is genomen binnen vier jaar na de datum van het eerste administratieve of gerechtelijke proces-verbaal, of binnen acht jaar na die datum indien over de terugvordering een zaak is aangespannen bij een nationale rechtbank, moeten de financiële gevolgen van de niet-inning volledig ten laste komen van de EU-begroting. De bedragen waarvoor de lidstaten hebben besloten de terugvordering niet voort te zetten, en de redenen voor dat besluit worden vermeld in het in artikel 32, lid 3, van Verordening (EG) nr. 1290/2005 bedoelde samenvattende overzicht. Deze bedragen worden niet ten laste van de betrokken lidstaten gebracht en worden dus gedragen door de EU-begroting. Het desbetreffende besluit staat latere conformiteitsbesluiten op grond van artikel 32, lid 8, van de genoemde verordening niet in de weg.

(6)

Bij de goedkeuring van de rekeningen van de betrokken betaalorganen moet de Commissie rekening houden met de bedragen die op grond van Uitvoeringsbesluit 2011/272/EU reeds zijn ingehouden op de betalingen aan de betrokken lidstaten.

(7)

Overeenkomstig artikel 30, lid 2, van Verordening (EG) nr. 1290/2005 doet het onderhavige besluit geen afbreuk aan latere besluiten van de Commissie waarbij uitgaven die niet overeenkomstig de EU-voorschriften blijken te zijn gedaan, alsnog aan EU-financiering worden onttrokken,