EUR-Lex Access to European Union law
This document is an excerpt from the EUR-Lex website
Document 12008E082
Consolidated version of the Treaty on the Functioning of the European Union - PART THREE: UNION POLICIES AND INTERNAL ACTIONS - TITLE V: AREA OF FREEDOM, SECURITY AND JUSTICE - Chapter 4: Judicial cooperation in criminal matters - Article 82 (ex Article 31 TEU)
Geconsolideerde versie van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie - DERDE DEEL: HET BELEID EN INTERN OPTREDEN VAN DE UNIE - TITEL V: DE RUIMTE VAN VRIJHEID, VEILIGHEID EN RECHT - Hoofdstuk 4: Justitiële samenwerking in strafzaken - Artikel 82 (oud artikel 31 VEU)
Geconsolideerde versie van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie - DERDE DEEL: HET BELEID EN INTERN OPTREDEN VAN DE UNIE - TITEL V: DE RUIMTE VAN VRIJHEID, VEILIGHEID EN RECHT - Hoofdstuk 4: Justitiële samenwerking in strafzaken - Artikel 82 (oud artikel 31 VEU)
PB C 115 van 9.5.2008, p. 79–80
(BG, ES, CS, DA, DE, ET, EL, EN, FR, GA, IT, LV, LT, HU, MT, NL, PL, PT, RO, SK, SL, FI, SV)
In force
Geconsolideerde versie van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie - DERDE DEEL: HET BELEID EN INTERN OPTREDEN VAN DE UNIE - TITEL V: DE RUIMTE VAN VRIJHEID, VEILIGHEID EN RECHT - Hoofdstuk 4: Justitiële samenwerking in strafzaken - Artikel 82 (oud artikel 31 VEU)
Publicatieblad Nr. 115 van 09/05/2008 blz. 0079 - 0080
Artikel 82 (oud artikel 31 VEU) 1. De justitiële samenwerking in strafzaken in de Unie berust op het beginsel van de wederzijdse erkenning van rechterlijke uitspraken en beslissingen en omvat de onderlinge aanpassing van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen van de lidstaten op de in lid 2 en in artikel 83 genoemde gebieden. Het Europees Parlement en de Raad stellen, volgens de gewone wetgevingsprocedure, maatregelen vast die ertoe strekken: a) regels en procedures vast te leggen waarmee alle soorten vonnissen en rechterlijke beslissingen overal in de Unie erkend worden; b) jurisdictiegeschillen tussen de lidstaten te voorkomen en op te lossen; c) de opleiding van magistraten en justitieel personeel te ondersteunen; d) in het kader van strafvervolging en tenuitvoerlegging van beslissingen de samenwerking tussen de justitiële of gelijkwaardige autoriteiten van de lidstaten te bevorderen. 2. Voor zover nodig ter bevordering van de wederzijdse erkenning van vonnissen en rechterlijke beslissingen en van de politiële en justitiële samenwerking in strafzaken met een grensoverschrijdende dimensie, kunnen het Europees Parlement en de Raad volgens de gewone wetgevingsprocedure bij richtlijnen minimumvoorschriften vaststellen. In die minimumvoorschriften wordt rekening gehouden met de verschillen tussen de rechtstradities en rechtsstelsels van de lidstaten. Deze minimumvoorschriften hebben betrekking op: a) de wederzijdse toelaatbaarheid van bewijs tussen de lidstaten; b) de rechten van personen in de strafvordering; c) de rechten van slachtoffers van misdrijven; d) andere specifieke elementen van de strafvordering, die door de Raad vooraf bij besluit worden bepaald. Voor de aanneming van dit besluit, besluit de Raad met eenparigheid van stemmen, na goedkeuring door het Europees Parlement. De vaststelling van de in dit lid bedoelde minimumvoorschriften belet de lidstaten niet een hoger niveau van bescherming voor personen te handhaven of in te voeren. 3. Wanneer een lid van de Raad van oordeel is dat een in lid 2 bedoelde ontwerp-richtlijn afbreuk zou doen aan fundamentele aspecten van zijn strafrechtstelsel, kan hij verzoeken dat het ontwerp aan de Europese Raad wordt voorgelegd. In dat geval wordt de gewone wetgevingsprocedure geschorst. Na bespreking, en in geval van consensus, verwijst de Europese Raad, binnen vier maanden na die schorsing het ontwerp terug naar de Raad, waardoor de schorsing van de gewone wetgevingsprocedure wordt beëindigd. Binnen dezelfde termijn, in geval van verschil van mening en indien ten minste negen lidstaten een nauwere samenwerking wensen aan te gaan op grond van de betrokken ontwerp-richtlijn, stellen zij het Europees Parlement, de Raad en de Commissie daarvan in kennis. In dat geval wordt de in de artikelen 20, lid 2, van het Verdrag betreffende de Europese Unie en 329, lid 1, van dit Verdrag bedoelde machtiging tot nauwere samenwerking geacht te zijn verleend en zijn de bepalingen betreffende nauwere samenwerking van toepassing. --------------------------------------------------