1. 

Prejudiciële vragen – Bevoegdheid van het Hof – Grenzen – Fiscale regeling voor fusies, splitsingen, inbreng van activa, en aandelenruil met betrekking tot vennootschappen uit verschillende lidstaten – Richtlijn 2009/133 – Werkingssfeer – Zuiver interne fusie van twee vennootschappen die hun statutaire zetel in dezelfde lidstaat hebben – Daarvan uitgesloten – Verplichting voor de nationale rechter om de bepaling van nationaal recht die van toepassing is op die puur interne transacties uit te leggen conform deze richtlijn – Geen

(Art. 267 VWEU; richtlijn 2009/133 van de Raad)

(zie punten 35‑40, dictum 1)

2. 

Prejudiciële vragen – Bevoegdheid van het Hof – Grenzen – Verzoek tot uitlegging van bepalingen van het Unierecht die kennelijk niet van toepassing zijn in het hoofdgeding – Richtlijn 2009/133 – Bepalingen van het Unierecht die door het nationale recht rechtstreeks en onvoorwaardelijk van toepassing zijn verklaard op feiten die niet binnen hun werkingssfeer vallen – Geen – Onbevoegdheid van het Hof om deze uitlegging te verstrekken

(Art. 267 VWEU; richtlijn 2009/133 van de Raad)

(zie punten 43‑56, dictum 2)

1) 

Het Unierecht verplicht een nationale rechter niet om een bepaling van nationaal recht die van toepassing is op een puur interne fusie van twee ondernemingen die beide hun zetel in dezelfde lidstaat hebben, uit te leggen conform richtlijn 2009/133/EG van de Raad van 19 oktober 2009 betreffende de gemeenschappelijke fiscale regeling voor fusies, splitsingen, gedeeltelijke splitsingen, inbreng van activa en aandelenruil met betrekking tot vennootschappen uit verschillende lidstaten en voor de verplaatsing van de statutaire zetel van een SE of een SCE van een lidstaat naar een andere lidstaat, wanneer deze verrichting niet binnen de werkingssfeer van deze richtlijn valt.

2) 

Het Hof is niet bevoegd om prejudiciële vragen betreffende de uitlegging van richtlijn 2009/133 te beantwoorden wanneer ten eerste de feiten van het hoofdgeding niet binnen de werkingssfeer van die richtlijn vallen en ten tweede het nationale recht die richtlijn niet rechtstreeks en onvoorwaardelijk van toepassing heeft verklaard op deze feiten.