De ultraperifere gebieden van de EU

KERNPUNTEN

Ultraperifere gebieden

De Europese Unie telt negen ultraperifere gebieden:

• de Azoren en Madeira (Portugal);
• de Canarische Eilanden (Spanje);
• Guadeloupe, Frans-Guyana, Martinique, Mayotte, Réunion en Saint Martin (Frankrijk).

Elementen

De nieuwe strategie van de EU voor de gebieden is gebaseerd op vier elementen.

1. Een sterk partnerschap tussen de gebieden, de respectieve EU-landen en de Europese Commissie. Er is in de volgende instrumenten voorzien om:
   • ad-hocplatforms op te zetten voor de uitwisseling van standpunten over de belangen en problemen van de ultraperifere gebieden, dat de Commissie, de nationale autoriteiten en de ultraperifere gebieden, alsook andere betrokken actoren samenbrengt;
   • speciale taskforces op te zetten om, waar nodig, het hoofd te bieden aan de specifieke behoeften van een bepaald ultraperifeer gebied;
   • ervoor te zorgen dat rekening wordt gehouden met de zorgpunten en belangen van de ultraperifere gebieden bij de evaluatie van de gevolgen van Europees beleid;
   • in het kader van de handelsovereenkomsten met niet-EU-landen bijzondere aandacht te schenken aan de gevoelige producten uit de ultraperifere gebieden;
   • samen te werken met de EU-landen om de ultraperifere gebieden beter te betrekken bij onderhandelingen over de visserij in de ultraperifere gebieden.
2. De troeven van de ultraperifere gebieden uitspelen. De ultraperifere gebieden hebben zeer specifieke natuurlijke troeven, waaronder:
   • een rijke biodiversiteit;
   • belangrijke exclusieve economische zones¹;
   • een gepaste locatie en een geschikt klimaat voor activiteiten op het gebied van ruimtevaart en astrofysica;
   • de nabijheid van de markten van niet-EU-landen.

   Rekening houdend met deze troeven, onderneemt de Commissie een aantal stappen, waaronder:

   • samen met de Europese Investeringsbank Groep een specifiek initiatief voor strategische investeringen opzetten om de toegang tot het Europees Fonds voor strategische investeringen te vergemakkelijken;
   • nadenken over specifieke maatregelen om de sectoren van de blauwe economie te ondersteunen;
   • overwegen om de overheidssteun voor de bouw van nieuwe vissersvaartuigen aan te passen;
   • streven naar de voortzetting van de EU-landbouwregeling voor de ultraperifere gebieden en het behoud van de specifieke bepalingen voor de ultraperifere gebieden in het kader van het Europees Landbouwfonds voor plattelandsontwikkeling;
   • overwegen om specifieke steun toe te kennen voor de instandhouding van de biodiversiteit en het duurzame gebruik van ecosysteemdiensten;
   • de steun opvoeren en hulp bieden bij de paraatheid voor de gevolgen van klimaatverandering, onder meer via het EU-mechanisme voor civiele bescherming;
   • de door het initiatief Schone energie voor de eilanden van de EU ontwikkelde goede praktijken integreren op EU- en internationaal niveau.
3. Bevordering van groei en werkgelegenheid. De Commissie zal:
   • in het werkprogramma 2018-2020 van Horizon 2020 een specifieke coördinatie- en ondersteuningsmaatregel opnemen om ervoor te zorgen dat de ultraperifere gebieden beter aan het programma kunnen deelnemen;
   • bij het opstellen van toekomstige kaderprogramma’s voor onderzoek van de EU bijzondere aandacht schenken aan de troeven en de specifieke behoeften van de ultraperifere gebieden;
   • meer inspanningen leveren om Erasmus+ en het Europees Solidariteitskorps te promoten;
   • beter inspelen op de behoeften van de ultraperifere gebieden en hun deelname aan het trans-Europees netwerk, de financieringsfaciliteit voor Europese verbindingen en toekomstige EU-programma’s voor vervoer bevorderen.
4. Verbetering en uitbreiding van de samenwerking. De Commissie zal:
   • overwegen om nieuwe EU-investeringen toe te spitsen op prioritaire en grootschaligere projecten in de geografische bekkens van de ultraperifere gebieden;
   • de samenwerking tussen de ultraperifere gebieden en hun buurlanden vergemakkelijken door een betere onderlinge afstemming van de financieringsvoorschriften en het opzetten van gezamenlijke programma’s te overwegen;
   • rekening houden met de zorgpunten van de ultraperifere gebieden bij onderhandelingen over en de uitvoering van internationale overeenkomsten en mobiliteitspartnerschappen met hun buurlanden.