EUR-Lex Access to European Union law

Back to EUR-Lex homepage

This document is an excerpt from the EUR-Lex website

Bescherming van de consument tegen oneerlijke bedingen in overeenkomsten

Bescherming van de consument tegen oneerlijke bedingen in overeenkomsten

 

SAMENVATTING VAN:

Richtlijn 93/13/EEG betreffende oneerlijke bedingen in consumentenovereenkomsten

Richtlijn (EU) 2019/2161 tot wijziging van Richtlijn 93/13/EEG en Richtlijnen 98/6/EG, 2005/29/EG en 2011/83/EU wat betreft betere handhaving en modernisering van de regels voor consumentenbescherming in de EU

WAT DOET DEZE RICHTLIJN?

  • Met Richtlijn 93/13/EEG worden consumenten in de EU beschermd tegen oneerlijke bedingen en voorwaarden die kunnen zijn opgenomen in standaardovereenkomsten voor goederen en diensten die zij kopen. Het begrip „goede trouw” wordt ermee geïntroduceerd om te voorkomen dat het evenwicht tussen de rechten en plichten van de partijen aanzienlijk wordt verstoord.
  • Als onderdeel van de new deal voor consumenten is Richtlijn 93/13/EEG gewijzigd met Richtlijn (EU) 2019/2161, die tot doel heeft de EU-consumentenwetgeving te moderniseren en de handhaving ervan te verbeteren.

KERNPUNTEN

Richtlijn 93/13/EEG

  • Bij het beoordelen of een beding van een overeenkomst eerlijk is of niet, moet rekening worden gehouden met de betrokken goederen en diensten, de omstandigheden van de transactie en alle andere algemene voorwaarden.
  • Er wordt bij deze beoordeling geen rekening gehouden met de werkelijke prijs die ist betaald voor de goederen of diensten, tenzij het desbetreffende beding niet duidelijk en begrijpelijk is geformuleerd.
  • De richtlijn bevat een niet-uitputtende en indicatieve lijst van oneerlijke bedingen in overeenkomsten. Consumenten om een onredelijke schadevergoeding vragen of hun voorwaarden opleggen waarvoor ze over onvoldoende tijd beschikten om deze volledig te begrijpen alvorens de overeenkomst te ondertekenen, maken onder andere deel uit van deze lijst.
  • Schriftelijke overeenkomsten moeten in duidelijke en begrijpelijke bewoordingen worden opgesteld. In geval van twijfel over de betekenis van een beding geldt de voor de consument gunstigste interpretatie.
  • Contractuele bedingen die als oneerlijk worden beschouwd, zijn niet bindend voor de consument, maar de rest van de overeenkomst blijft geldig waar dit wettelijk mogelijk is.
  • EU-landen moeten de nodige maatregelen treffen om te voorkomen dat oneerlijke bedingen gebruikt blijven worden in overeenkomsten.
  • Organisaties en personen die een legitiem belang hebben bij de bescherming van de rechten van de consument kunnen een beroep doen op rechtbanken om te oordelen of een contractueel beding oneerlijk is.
  • In 2019 publiceerde de Europese Commissie een mededeling met richtsnoeren met betrekking tot de uitlegging en toepassing van Richtlijn 93/13/EEG. Deze dient om de rijke jurisprudentie van het Hof van Justitie van de Europese Unie over deze richtlijn op een gestructureerde manier te presenteren om een doeltreffende toepassing van de richtlijn in de EU en de landen van de Europese Economische Ruimte te vergemakkelijken.

Sancties

  • Met de wijzigingsrichtlijn (EU) 2019/2161 worden EU-landen verplicht om doeltreffende, evenredige en afschrikkende sancties in te voeren om handelaren die de regels inzake oneerlijke bedingen in overeenkomsten overtreden, te bestraffen op basis van een reeks parameters. Deze criteria omvatten:
    • de aard, ernst, omvang en duur van de inbreuk;
    • door de handelaar genomen maatregelen om de door de consument geleden schade te beperken of te verhelpen;
    • eerdere inbreuken door de handelaar;
    • sancties die in grensoverschrijdende zaken in andere lidstaten aan de verkoper of leverancier zijn opgelegd voor dezelfde inbreuk, wanneer informatie over dergelijke sancties beschikbaar is via het met Verordening (EU) 2017/2394 ingestelde mechanisme (zie samenvatting).
  • Volgens de nieuwe richtlijn moeten de EU-landen doeltreffende, evenredige en afschrikkende sancties kunnen opleggen wanneer ze in het kader van gecoördineerde acties uit hoofde van Verordening (EU) 2017/2394 grote grensoverschrijdende inbreuken vaststellen die consumenten in verschillende EU-landen treffen. Geldboetes moeten kunnen oplopen tot 4 % van de omzet van een handelaar, of tot 2 miljoen EUR als er geen informatie beschikbaar is over de omzet van de handelaar.

VANAF WANNEER ZIJN DEZE RICHTLIJNEN VAN TOEPASSING?

  • Richtlijn 93/13/EEG is sinds 16 april 1993 van toepassing en moest voor 31 december 1994 worden omgezet in nationale wetgeving in de EU-landen.
  • Wijzigingsrichtlijn (EU) 2019/2161 moet voor 28 november 2021 worden omgezet in nationale wetgeving in de EU-landen. De EU-landen moeten de regels met ingang van 28 mei 2022 toepassen.

ACHTERGROND

Voor meer informatie zie:

BELANGRIJKSTE DOCUMENTEN

Richtlijn 93/13/EEG van de Raad van 5 april 1993 betreffende oneerlijke bedingen in consumentenovereenkomsten (PB L 95 van 21.4.1993, blz. 29-34)

Achtereenvolgende wijzigingen aan Richtlijn 93/13/EEG zijn opgenomen in de oorspronkelijke tekst. Deze geconsolideerde versie is enkel van documentaire waarde.

Richtlijn (EU) 2019/2161 van het Europees Parlement en de Raad van 27 november 2019 tot wijziging van Richtlijn 93/13/EEG van de Raad en Richtlijnen 98/6/EG, 2005/29/EG en 2011/83/EU van het Europees Parlement en de Raad wat betreft betere handhaving en modernisering van de regels voor consumentenbescherming in de Unie (PB L 328 van 18.12.2019, blz. 7-28)

GERELATEERDE DOCUMENTEN

Mededeling van de Commissie — Richtsnoeren met betrekking tot de uitlegging en toepassing van Richtlijn 93/13/EEG van de Raad betreffende oneerlijke bedingen in consumentenovereenkomsten (PB C 323 van 27.9.2019, blz. 4-92)

Mededeling van de Commissie aan het Europees Parlement, de Raad en het Europees Economisch en Sociaal Comité — Een „new deal” voor consumenten (COM(2018) 183 final van 11 april 2018)

Verordening (EU) 2017/2394 van het Europees Parlement en de Raad van 12 december 2017 betreffende samenwerking tussen de nationale autoriteiten die verantwoordelijk zijn voor handhaving van de wetgeving inzake consumentenbescherming en tot intrekking van Verordening (EG) nr. 2006/2004 (PB L 345 van 27.12.2017, blz. 1-26)

Zie de geconsolideerde versie.

Laatste bijwerking 10.03.2020

Top