(1)

De staalsector is essentieel voor het concurrentievermogen en de veiligheid van de Unie. Staal is ook van wezenlijk belang voor tal van andere sectoren, zoals de sectoren op het gebied van schone technologie, vervoer, bouw en energie-infrastructuur van de Unie. Het behoud van een concurrerende en technologisch geavanceerde staalindustrie is dan ook van vitaal belang voor de economische veiligheid van de Unie. De staalsector wordt dan ook als een strategisch belangrijke sector beschouwd door de Unie, die zich inzet om de levensvatbaarheid, veerkracht en duurzaamheid op lange termijn ervan te waarborgen.

(2)

De Unie heeft een lange traditie op het gebied van de staalproductie in steden en regio’s, waarbij staalarbeiders hun vaardigheden van generatie op generatie hebben doorgegeven, zodat zij een sleutelrol hebben gespeeld bij het leggen van de basis voor de productie in de Unie en zij van essentieel belang zijn voor het behoud van het concurrentievermogen en de hoge maatschappelijke waarde van de staalsector.

(3)

De staalindustrie in alle landen en regio’s, met inbegrip van de Unie, heeft te lijden onder de negatieve gevolgen van de toenemende wereldwijde structurele overcapaciteit. Die wereldwijde uitdaging heeft negatieve gevolgen voor de markt van de Unie en de markten van andere landen, hetzij direct, via de invoer uit landen met overcapaciteit, hetzij indirect, als gevolg van het verdringingseffect, of op beide manieren. Om het probleem van de wereldwijde overcapaciteit doeltreffend op te lossen, zijn grotere gezamenlijke inspanningen nodig van de Unie en gelijkgestemde partnerlanden die niet bijdragen tot de wereldwijde overcapaciteit. De Unie zal daarom haar inspanningen opvoeren bij het leiden van de internationale werkzaamheden, onder meer in het kader van het Mondiaal Forum over de overcapaciteit van staal (Global Forum on Steel Excess Capacity – GFSEC), om de onderliggende oorzaken van wereldwijde overcapaciteit aan te pakken en tot oplossingen te komen die de transparantie van de mondiale staalmarkt versterken en waarbij rekening wordt gehouden met moderne productie- en leveringstechnieken, onder meer door de toepassing van het “smelt-en-giet”-beginsel en door de monitoring van de in- en uitvoer. De Unie blijft zich inzetten voor eerlijke en open markten en voor een verdere versterking van haar betrekkingen met bestaande en toekomstige vrijhandelspartners. In die geest, en om hun economieën af te schermen van de wereldwijde overcapaciteit en de markttoegang onderling te verbeteren, moeten de Unie en gelijkgestemde landen dringend samenwerken, in overeenstemming met hun gedeelde strategische belangen en wederzijdse voordelen, waarbij tegelijkertijd veilige, voorspelbare en gediversifieerde toeleveringsketens worden gewaarborgd.

(4)

Uit een diepgaande analyse die de Commissie in 2019 heeft afgerond, bleek dat de staalindustrie van de Unie in die periode al in een situatie verkeerde waarin ernstige schade dreigde, en dat deze zich zonder vrijwaringsmaatregelen waarschijnlijk in de nabije toekomst zou ontwikkelen tot een situatie waarin werkelijk sprake zou zijn van ernstige schade. De Commissie heeft geconcludeerd dat het in het belang van de Unie zou zijn passende maatregelen te nemen om een verdere toename van de invoer van staalproducten te voorkomen.

(5)

Op 31 januari 2019 heeft de Commissie Uitvoeringsverordening (EU) 2019/159 (2) tot instelling van definitieve vrijwaringsmaatregelen ten aanzien van de invoer van bepaalde staalproducten vastgesteld, waarmee het risico van verlegging van het handelsverkeer en de dreiging van de ernstige schade die waarschijnlijk zou zijn ontstaan voor de onder die uitvoeringsverordening vallende producten, werden aangepakt. Uitvoeringsverordening (EU) 2019/159 zal op 30 juni 2026 verstrijken.

(6)

In november 2024 namen de leiders van de Unie de Verklaring van Boedapest over de nieuwe deal voor het Europees concurrentievermogen aan, waarin zij de dringende noodzaak en hun vastberadenheid benadrukten om de Unie concurrerender te maken. Daarnaast hebben de leiders van de Unie zich ertoe verbonden te zorgen voor industriële vernieuwing en decarbonisatie, en ervoor te zorgen dat de Unie een industriële en technologische grootmacht kan blijven die hoogwaardige werkgelegenheid bevordert. De leiders van de Unie erkenden ook dat de gereedheid en de vermogens op defensiegebied moeten worden vergroot, met name door de technologische en industriële defensiebasis dienovereenkomstig te versterken. Daartoe hebben de leiders van de Unie zich ertoe verbonden een industriebeleid voor de Unie te ontwikkelen waarmee de groei van de belangrijkste technologieën van morgen wordt gewaarborgd, met bijzondere aandacht voor traditionele sectoren in transitie.

(7)

Het industriële concurrentievermogen van de staalsector is een kernprioriteit voor de Unie, die zal bijdragen tot duurzame groei, langdurige welvaart en veerkracht. Decarbonisatie kan een krachtige motor voor groei en veerkracht zijn wanneer zij wordt geïntegreerd in het industrieel, mededingings-, economisch en handelsbeleid. Wereldwijde overcapaciteit heeft gevolgen voor de staalindustrie van de Unie in het kader van haar transitie naar een koolstofneutrale productie. Daarom moet het decarbonisatietraject van de staalsector in de Unie een van de factoren zijn waar de Commissie rekening mee kan houden wanneer zij de volumes van de tariefcontingenten wijzigt die in het kader van deze verordening worden geopend, en moet het een van de factoren zijn waar rekening mee moet worden gehouden bij het evalueren van de doeltreffendheid van deze verordening.

(8)

Energie-intensieve sectoren zijn concentratiesectoren die dringend steun nodig hebben om te decarboniseren en te elektrificeren en om het hoofd te kunnen bieden aan hoge energiekosten, oneerlijke wereldwijde concurrentie en complexe regelgeving, die allemaal het concurrentievermogen aantasten. Het is van essentieel belang dat die sectoren wereldwijd concurrerend kunnen blijven en dat de productie en de bezettingsgraad in de Unie worden verhoogd.

(9)

Zoals erkend in de mededeling van de Commissie van 19 maart 2025 met de titel “Een Europees actieplan voor staal en metalen”, is staal een metaal dat van strategisch belang is voor het defensievermogen van de Unie. Met name in een context van toenemende mondiale instabiliteit en verhoogde druk op de veiligheid zijn stabiele en veerkrachtige toeleveringsketens van metalen, waaronder staal, en een sterke en concurrerende interne productie daarvan essentieel voor defensie en lucht- en ruimtevaart, voor het bereiken van economische veerkracht en om ongewenste afhankelijkheden van leveranciers uit derde landen te voorkomen.

(10)

Verwacht wordt dat de wereldwijde overcapaciteit zal toenemen van 602 miljoen ton in 2024, gelijk aan vijfmaal de vraag in de Unie, tot 721 miljoen ton tegen 2027. De Unie heeft in de metaalsector reeds verschillende handelsbeschermingsmaatregelen ingesteld, onder meer in verband met ijzer en staal. Die handelsbeschermingsmaatregelen worden echter tenietgedaan door voortdurende grote capaciteitsuitbreidingen in andere regio’s, die volledig losstaan van de ontwikkeling van de binnenlandse en wereldwijde vraag. De staalindustrie van de Unie wordt in toenemende mate negatief beïnvloed door wereldwijde overcapaciteit en door wereldwijde verstoringen, waaronder niet-marktgerelateerde beleidsmaatregelen en praktijken in bepaalde derde landen die hun binnenlandse industrie kunstmatig ondersteunen of de handelsbeschermingsmaatregelen en sancties van de Unie omzeilen. Daardoor is de Unie de enige belangrijke staalproducerende regio waar momenteel een daling van de productiecapaciteit plaatsvindt. Daarom moeten maatregelen met betrekking tot de staalsector een langetermijnperspectief hebben, aangezien de wereldwijde overcapaciteit een structureel probleem is, dat waarschijnlijk niet op korte of middellange termijn zal worden opgelost.

(11)

Bovendien neemt door de recente ontwikkeling van handelsbeperkende maatregelen door derde landen de invoerdruk op de markt van de Unie verder toe, zowel wat volume als prijzen betreft. Die druk zal naar verwachting alleen maar verder toenemen, wat het risico met zich meebrengt dat de productie in de Unie nog verder zal dalen.

(12)

Als gevolg daarvan bevindt de staalindustrie van de Unie zich in een moeilijke situatie, met een ongekend verlies van productiecapaciteit van meer dan 30 miljoen ton sinds 2018, een historisch lage bezettingsgraad van 67 % in 2024, ongeveer 30 000 banen die sinds 2018 verloren zijn gegaan, waarbij het verlies van nog eens duizenden banen is aangekondigd, en aanhoudende financiële verliezen.

(13)

Het op regels gebaseerde multilaterale handelsstelsel, waarvan de Wereldhandelsorganisatie (WTO) de kern vormt, blijft fundamenteel voor het waarborgen van stabiliteit, voorspelbaarheid en eerlijkheid in de wereldhandel. Deze verordening moet daarom worden ontworpen en uitgevoerd met volledige inachtneming van de verplichtingen van de Unie in het kader van de WTO, met name wat de verdeling van de tariefcontingenten betreft.

(14)

Gezien de snel verslechterende situatie van de staalindustrie van de Unie, het toenemende strategische belang ervan en de onbevredigende vooruitgang die tot dusver is geboekt bij het vinden van een collectieve oplossing voor de aanpak van de wereldwijde overcapaciteit, met name in het kader van het GFSEC, moet een maatregel worden vastgesteld ter vervanging van Uitvoeringsverordening (EU) 2019/159. Tegelijkertijd blijft de Unie zich inzetten om de afspraken na te komen die tijdens de ministeriële bijeenkomst van het GFSEC van 10 oktober 2025 zijn gemaakt, namelijk om te werken aan een alomvattend kader voor gezamenlijke maatregelen om de grondoorzaken van de wereldwijde overcapaciteit aan te pakken.

(15)

Daarom moet bij deze verordening een samenhangend en alomvattend kader worden vastgesteld om de negatieve handelsgerelateerde gevolgen van wereldwijde overcapaciteit voor de staalmarkt van de Unie aan te pakken. Gezien de ernstige verstoringen in de staalsector en de snel verslechterende situatie van de staalindustrie van de Unie, moet de toepassing hiervan gelden voor alle derde landen, met inbegrip van de landen waar de Unie een vrijhandelsovereenkomst mee heeft gesloten en de landen die autonome tariefpreferenties genieten, zoals die in het kader van het stelsel van algemene tariefpreferenties van de Unie uit hoofde van Verordening (EU) nr. 978/2012 van het Europees Parlement en de Raad (3). Het bij deze verordening vastgestelde kader moet enerzijds in de opening van tariefcontingenten en de vaststelling van een recht voor invoer buiten het contingent voorzien, en anderzijds in de mogelijkheid om, waar passend, bilaterale vrijwaringsmaatregelen toe te passen ten aanzien van producten uit derde landen waar de Unie een vrijhandelsovereenkomst mee heeft gesloten. Wanneer het niet passend is om bilaterale vrijwaringsmaatregelen toe te passen, moeten voor producten uit derde landen waar de Unie een vrijhandelsovereenkomst mee heeft gesloten, de tariefcontingenten en het recht voor invoer buiten het contingent gelden waarin deze verordening voorziet.

(16)

Het tarief voor invoer buiten het contingent uit hoofde van Uitvoeringsverordening (EU) 2019/159 is vastgesteld op 25 %, maar rekening houdend met het niveau van de tarieven in de staalsector op andere belangrijke markten is het passend het recht voor invoer buiten het contingent te verhogen tot 50 %, om het risico van verlegging van het handelsverkeer tot een minimum te beperken. Dat recht zou een aanvulling vormen op andere rechten die van toepassing zijn op de productcategorieën die onder deze verordening vallen.

(17)

Met het oog op de nauwe en unieke integratie uit hoofde van de Overeenkomst betreffende de Europese Economische Ruimte (4) moet de invoer in de Unie vanuit IJsland, Liechtenstein en Noorwegen worden uitgesloten van de toepassing van de tariefcontingenten en het recht voor invoer buiten het contingent.

(18)

De totale omvang van de tariefcontingenten is berekend door het als referentie gebruikte marktaandeel van de invoer op de markt van de Unie in 2013, dat ongeveer 13 % bedroeg, toe te passen op het totale verbruik op de staalmarkt van de Unie in 2024, het laatste jaar waarvoor volledige gegevens beschikbaar zijn. Bij de berekening wordt geen rekening gehouden met invoer die van oorsprong was uit Belarus en de Russische Federatie, waarvoor momenteel een invoerverbod geldt. Dat resulteert in een totale jaarlijkse omvang voor de tariefcontingenten van 18 345 922 ton.

(19)

De tariefcontingenten moeten per productcategorie worden opgesplitst op basis van het aandeel van de invoer voor elke productcategorie in de periode 2022-2024. Die referentieperiode voor het opsplitsen van aandelen in het tariefcontingent is passend omdat zij een nauwkeurige weergave verschaft van de recentere handelsstromen.

(20)

De tariefcontingenten moeten op kwartaalbasis worden beheerd overeenkomstig het in Uitvoeringsverordening (EU) 2015/2447 van de Commissie (5) bedoelde beheersysteem. Een dergelijk beheer waarborgt doeltreffendheid doordat onevenredig grote invoervolumes in een zeer korte periode worden vermeden en de handelsstromen niet onnodig worden belemmerd. Tijdens het eerste jaar van toepassing van deze verordening moet het deel van een tariefcontingent dat in een kwartaal niet gebruikt is, worden overgedragen naar het volgende kwartaal binnen dezelfde jaarlijkse toepassingsperiode van het tariefcontingent, teneinde de marktdeelnemers meer flexibiliteit te bieden en bij te dragen tot het waarborgen van de continuïteit in de toeleveringsketens en de uitvoering van bestaande leveringscontracten. Na het eerste jaar van toepassing van deze verordening kan het nodig zijn de regels inzake de overdracht van ongebruikte tariefcontingenten aan te passen, rekening houdend met de marktreacties op de in deze verordening vastgestelde maatregelen en met de noodzaak om eventuele marktverstoringen aan te pakken. Uit de ervaring met het beheer van tariefcontingenten in de staalsector die met Uitvoeringsverordening (EU) 2019/159 is opgedaan, is bijvoorbeeld gebleken dat de overdracht van ongebruikte tariefcontingenten in bepaalde omstandigheden kan bijdragen tot een grotere invoerdruk in bepaalde kwartalen of productcategorieën, met name wanneer de marktvraag afneemt of het verbruik afneemt terwijl de invoer hoog blijft. Omgekeerd kan het ontbreken van overdrachten er in bepaalde andere omstandigheden toe bijdragen dat de continuïteit in de toeleveringsketens moeilijk kan worden gewaarborgd en bestaande leveringscontracten moeilijk kunnen worden uitgevoerd.

(21)

Om eenvormige voorwaarden voor de uitvoering van deze verordening te waarborgen, moeten aan de Commissie derhalve uitvoeringsbevoegdheden worden toegekend om te bepalen of de overdracht van ongebruikte tariefcontingenten moet worden toegestaan, rekening houdend met enerzijds de toegenomen invoerdruk en anderzijds het gemiddelde gebruik van de tariefcontingenten en de ontoereikende beschikbaarheid van het aanbod voor downstreamgebruikers van staal. Met name moet de overdracht worden toegestaan wanneer het gemiddelde gebruik van de tariefcontingenten in de eerste drie kwartalen van de jaarlijkse toepassingsperiode van de tariefcontingenten voor een bepaalde productcategorie meer dan 80 % bedraagt, aangezien het risico op zeer omvangrijke rechtenvrije invoer in een bepaald kwartaal aldus aanzienlijk zou worden verminderd.

(22)

Om ervoor te zorgen dat deze verordening doeltreffend is bij het aanpakken van de gevolgen van wereldwijde overcapaciteit, en in het licht van de specifieke kenmerken van staalproducten en de moderne productie- en leveringstechnieken, is het belangrijk om het land van “smelten en gieten” te identificeren, dat wil zeggen de oorspronkelijke locatie waar ruw staal of ruw ijzer aanvankelijk in vloeibare vorm wordt geproduceerd in een staal- of ijzerproducerende oven en vervolgens in zijn eerste vaste toestand wordt gegoten. Die eerste vaste toestand kan een halffabricaat omvatten, met inbegrip van platen, knuppels of ingots, of een eindproduct van staalfabrieken. Importeurs moeten worden verplicht om bewijs te leveren over het land van “smelten en gieten”, bijvoorbeeld door middel van een certificaat van het walswerk. Een dergelijk vereiste zou de transparantie in de toeleveringsketen voor ingevoerd staal vergroten en zou de Commissie in staat stellen betrouwbare informatie te verkrijgen over de oorsprong van de invoer van staal in de Unie.

(23)

Aan de Commissie moeten ook uitvoeringsbevoegdheden worden toegekend om vast te stellen welk soort bewijs importeurs moeten overleggen om bewijs te leveren over het land van “smelten en gieten”. Het is belangrijk dat de Commissie, voordat zij haar uitvoeringsbevoegdheden uitoefent met betrekking tot het bewijs over het land van “smelten en gieten”, de belanghebbenden, waaronder staalproducenten, gebruikers en de lidstaten, raadpleegt om ervoor te zorgen dat het vereiste soort bewijs toereikend is om bewijs te leveren over het land van “smelten en gieten”, en dat zij de specifieke situatie van kleine en middelgrote ondernemingen (kmo’s) zorgvuldig beoordeelt en onevenredige administratieve lasten vermijdt.

(24)

Aan de Commissie moeten ook uitvoeringsbevoegdheden worden toegekend om de in het kader van deze verordening geopende tariefcontingenten per land te verdelen. Bij het nemen van een besluit over die verdeling moet de Commissie rekening houden met het gebruikelijke marktaandeel van de invoer op de staalmarkt van de Unie voordat de gevolgen van de wereldwijde overcapaciteit merkbaar werden. Het jaar 2013 vormt de meest geschikte basis voor die berekening, aangezien het niet werd beïnvloed door de wereldwijde overcapaciteit, die in 2015 sterk toenam, maar waarvan de effecten in de vorm van toegenomen invoerpenetratie al in 2014 zichtbaar waren. Tegelijkertijd is het belangrijk dat bij de verdeling van de tariefcontingenten rekening wordt gehouden met eerdere tariefcontingenten, met name die welke zijn vastgesteld bij Uitvoeringsverordeningen (EU) 2023/1331 (6) en (EU) 2023/2840 (7) van de Commissie met betrekking tot de handelsstromen van staalproducten van oorsprong uit het Verenigd Koninkrijk die Noord-Ierland worden binnengebracht via rechtstreeks vervoer vanuit andere delen van het Verenigd Koninkrijk. Bovendien moet de Commissie rekening houden met bestaande en toekomstige vrijhandelsovereenkomsten, met name die waarover de onderhandelingen zich in een vergevorderd stadium bevinden. Ook moet naargelang het geval rekening worden gehouden met andere factoren, zoals handelsverstorende gevolgen van maatregelen van derde landen die van invloed zijn op de staalmarkt van de Unie, het feit dat een derde land in strijd handelt met verdragen van de Internationale Arbeidsorganisatie (IAO) of multilaterale milieuovereenkomsten, de sluiting door de Unie van internationale overeenkomsten in het kader van artikel XXVIII van de Algemene Overeenkomst betreffende tarieven en handel (GATT) 1994, de sluiting van internationale overeenkomsten of niet-bindende internationale afspraken om de niveaus van wereldwijde overcapaciteit aan te pakken voor de producten die onder deze verordening vallen en de noodzaak om te zorgen voor diversificatie van de leveringsbronnen. Evenzo moet, zonder afbreuk te doen aan de doeltreffendheid van deze verordening, rekening worden gehouden met de belangen van kandidaat-lidstaten van de Unie die met een uitzonderlijke en onmiddellijke veiligheidssituatie worden geconfronteerd, met name wanneer zij voorheen genoten van preferentiële toegang tot de markt van de Unie voor de productcategorieën waarop deze verordening van toepassing is, zoals Oekraïne. Bovendien moet de Commissie rekening houden met eventuele tariefcontingenten die in het kader van bilaterale vrijwaringsmaatregelen zijn geopend, om ervoor te zorgen dat de totale omvang van de door de Unie geopende tariefcontingenten de in de desbetreffende bijlage vastgestelde omvang niet overschrijdt. Daarenboven mag de Commissie, om de samenhang en consistentie van het externe optreden van de Unie te waarborgen, wanneer beperkende maatregelen de invoer uit derde landen verbieden van een of meer productcategorieën die binnen de werkingssfeer van deze verordening vallen, voor die productcategorieën geen tariefcontingenten aan die derde landen toebedelen. Tot slot moet de Commissie vanaf 1 oktober 2027 rekening houden met de bij importeurs ingewonnen informatie over het land van “smelten en gieten”.

(25)

Aan de Commissie moeten ook uitvoeringsbevoegdheden worden toegekend om, waar nodig, bilaterale vrijwaringsmaatregelen toe te passen ten aanzien van de invoer van producten van oorsprong uit derde landen waar de Unie een vrijhandelsovereenkomst mee heeft gesloten. Die bilaterale vrijwaringsmaatregelen moeten in overeenstemming zijn met de toepasselijke vrijhandelsovereenkomst. Het is belangrijk dat de Commissie, bij het bepalen welke bilaterale vrijwaringsmaatregelen moeten worden toegepast, rekening houdt met de noodzaak om in het kader van deze verordening een samenhangend en alomvattend kader tot stand te brengen en de negatieve handelsgerelateerde gevolgen van wereldwijde overcapaciteit voor de staalmarkt van de Unie aanpakt. Om ervoor te zorgen dat de Commissie bilaterale vrijwaringsmaatregelen snel kan toepassen, is het bovendien nodig dat de voorwaarden en procedures van Verordening (EU) 2019/287 van het Europees Parlement en de Raad (8) niet van toepassing zijn op bilaterale vrijwaringsmaatregelen die uit hoofde van deze verordening worden toegepast.

(26)

Uitvoeringsbevoegdheden die uit hoofde van deze verordening zijn toegekend, moeten worden uitgeoefend in overeenstemming met Verordening (EU) nr. 182/2011 van het Europees Parlement en de Raad (9). Voor de vaststelling van de relevante uitvoeringshandelingen moet de onderzoeksprocedure worden toegepast.

(27)

De Commissie moet onmiddellijk toepasselijke uitvoeringshandelingen vaststellen indien dit, in naar behoren gemotiveerde gevallen die verband houden met de noodzaak om te zorgen voor de tijdige verdeling van de tariefcontingenten of de tijdige toepassing van bilaterale vrijwaringsmaatregelen, om dwingende redenen van urgentie vereist is.

(28)

Teneinde ervoor te zorgen dat het niveau van de voor invoer in de Unie geopende contingenten wordt aangepast aan veranderende omstandigheden op de markten voor de onder deze verordening vallende producten, moet aan de Commissie de bevoegdheid worden overgedragen om overeenkomstig artikel 290 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie (VWEU) handelingen vast te stellen ten aanzien van het wijzigen van de in deze verordening vastgestelde volumes van de tariefcontingenten te wijzigen. Tegelijkertijd moet elke wijziging van die volumes in overeenstemming blijven met de doelstelling van deze verordening. Daarom is het passend voor de in deze verordening vastgestelde volumes van de tariefcontingenten een minimale en een maximale gecombineerde waarde vast te stellen, waarbij er rekening mee wordt gehouden dat het staalverbruik in de Unie volgens de Steel Outlook 2025 van de Organisatie voor Economische Samenwerking en Ontwikkeling naar verwachting stabiel zal blijven tot 2030. De maximale gecombineerde waarde moet worden berekend door een marktaandeel van 13 % toe te passen op het in 2018 geregistreerde verbruik, dat het hoogste jaarlijkse niveau was in de periode 2013-2024. Bij de vaststelling van de minimale gecombineerde waarde moet rekening worden gehouden met de noodzaak om een gelijkwaardig niveau van flexibiliteit te bieden bij een neergang van de markt. Bijgevolg moet de Commissie de bevoegdheid krijgen om de in deze verordening vastgestelde volumes van de tariefcontingenten slechts te wijzigen voor zover de totale waarde ervan tussen 14 400 000 en 22 200 000 ton blijft. Bij de uitoefening van haar gedelegeerde bevoegdheden moet de Commissie naargelang het geval rekening houden met de ontwikkeling van de vraag, veranderingen in het marktaandeel van de invoer, significante ontwikkelingen op het gebied van wereldwijde overcapaciteit, de voortgang die is geboekt op het decarbonisatietraject van de staalsector in de Unie in het licht van de klimaatdoelstellingen van de Unie, de ontwikkeling en omvang van maatregelen van derde landen die van invloed zijn op de invoer van staal, mogelijke problemen in verband met de beschikbaarheid van het aanbod in bepaalde productcategorieën als gevolg van onvoldoende capaciteit en daarmee gepaard gaande aanzienlijke prijsstijgingen, de doelstellingen van het gemeenschappelijk veiligheids- en defensiebeleid van de Unie, en ongewenste verdringingseffecten in bepaalde tariefcontingenten. Aan de Commissie moet ook de bevoegdheid worden overgedragen om overeenkomstig artikel 290 van het VWEU handelingen vast te stellen ten aanzien van het aanpassen van de lijst van producten in de bijlage bij Verordening (EU) 2020/2170 van het Europees Parlement en de Raad (10). Het is van bijzonder belang dat de Commissie bij haar voorbereidende werkzaamheden tot passende raadplegingen overgaat, onder meer op deskundigenniveau, en dat die raadplegingen gebeuren in overeenstemming met de beginselen die zijn vastgelegd in het Interinstitutioneel Akkoord van 13 april 2016 over beter wetgeven (11). Met name om te zorgen voor gelijke deelname aan de voorbereiding van gedelegeerde handelingen ontvangen het Europees Parlement en de Raad alle documenten op hetzelfde tijdstip als de deskundigen van de lidstaten en hebben hun deskundigen systematisch toegang tot de vergaderingen van de deskundigengroepen van de Commissie die zich bezighouden met de voorbereiding van de gedelegeerde handelingen.

(29)

Bij de verdeling van de tariefcontingenten, de toepassing van bilaterale vrijwaringsmaatregelen of het wijzigen van de volumes van de tariefcontingenten moet de Commissie rekening houden met het belang van de Unie. Om het belang van de Unie vast te stellen, moet worden gesteund op alle beschikbare informatie en moet een gezamenlijke beoordeling worden verricht van de verschillende belangen die op het spel staan. Die belangen zijn onder meer de belangen van marktdeelnemers in de Unie, met inbegrip van bedrijfstakken eerder en later in de keten, en de belangen van eindverbruikers in de Unie.

(30)

Aangezien deze verordening nieuwe vereisten vastlegt voor marktdeelnemers in de Unie, moet de Commissie voorzien in een online contactpunt waar marktdeelnemers in de Unie relevante informatie over de uitvoering van deze verordening kunnen opvragen, onder meer met betrekking tot de regeling voor het beheer van de tariefcontingenten, de verdeling van de tariefcontingenten en de toepassing van het “smelt-en-giet”-beginsel.

(31)

De Commissie moet het productbereik van deze verordening periodiek beoordelen. De Commissie moet met name uiterlijk op 31 december 2026 beoordelen of het productbereik moet worden gewijzigd om het uit te breiden tot bepaalde producten. Uiterlijk op 30 juni 2027 moet de Commissie beoordelen of het productbereik moet worden gewijzigd, met name om te bepalen of het ook betrekking moet hebben op producten die gemaakt zijn van staal of een aanzienlijke hoeveelheid staal bevatten, waaronder prioritair downstreamijzer- en -staalproducten die niet onder deze verordening vallen. Voorts moet de Commissie het productbereik opnieuw beoordelen uiterlijk op 30 juni 2029 en om de twee jaar daarna, tenzij aanzienlijke marktverstoringen of plotselinge veranderingen in de wereldhandelspatronen een eerdere beoordeling vereisen. Bovendien moet de Commissie voorafgaand aan elke beoordeling van het productbereik tijdig overgaan tot raadpleging van de belanghebbenden. Met name gezien de korte termijn voor de eerste beoordeling moet uiterlijk op 1 juli 2026 een raadpleging van start gaan. Indien uit de beoordelingen blijkt dat het productbereik moet worden gewijzigd, moet de Commissie overwegen om bij het Europees Parlement en de Raad een wetgevingsvoorstel in te dienen om deze verordening te wijzigen.

(32)

Uiterlijk op 30 juni 2028 moet de Commissie, op basis van de op grond van deze verordening verzamelde informatie, beoordelen of het land van “smelten en gieten” moet worden aangewezen als basis om in aanmerking te komen voor de tariefcontingenten waarin deze verordening voorziet, met name om te voorkomen dat staal dat geproduceerd is in bepaalde derde landen die bijdragen aan de wereldwijde overcapaciteit, ten onrechte op de markt van de Unie terechtkomt na verdere transformatie in andere derde landen. Op basis van die beoordeling moet de Commissie overwegen om bij het Europees Parlement en de Raad een wetgevingsvoorstel in te dienen.

(33)

Uiterlijk op 30 juni 2028 en om de twee jaar daarna moet de Commissie bij het Europees Parlement en de Raad een verslag indienen over de uitvoering van deze verordening. Dat verslag moet openbaar worden gemaakt en zou met name informatie kunnen bevatten over het gebruik en de ontwikkeling van de tariefcontingenten, alsmede over de categorie en de hoeveelheid van de ingevoerde producten die buiten de geopende tariefcontingenten vallen.

(34)

Uiterlijk op 30 juni 2029, en vervolgens om de drie jaar, moet de Commissie overgaan tot een evaluatie van de doeltreffendheid van deze verordening, rekening houdend met de ontwikkeling van de belangrijkste parameters die de vaststelling ervan rechtvaardigden, met inbegrip van de ontwikkelingen en trends in verband met de wereldwijde overcapaciteit, evenals de handelsgerelateerde gevolgen daarvan voor de staalmarkt van de Unie, en het belang van de Unie, en moet zij de ontwikkeling van de situatie van de staalindustrie van de Unie beoordelen, met inbegrip van de prijsniveaus en de bezettingsgraad, de gevolgen voor de bedrijfstakken eerder en later in de keten en voor eindverbruikers in de Unie, alsmede het decarbonisatietraject van de staalsector in de Unie in het licht van de klimaatdoelstellingen van de Unie. Daarnaast is het van belang dat de Commissie rekening houdt met de situatie van de handelsbeperkende maatregelen van derde landen ten aanzien van staal, alsook de implicaties en gevolgen die deze maatregelen kunnen hebben of waarschijnlijk zullen hebben, wat het risico betreft dat het handelsverkeer naar de markt van de Unie wordt verlegd, en is het van belang dat de Commissie de situatie met betrekking tot het bestaan van niet-marktgerelateerde beleidsmaatregelen en praktijken in derde landen en de gevolgen daarvan voor de staalmarkt van de Unie analyseert.

(35)

Verordening (EU) 2020/2170 moet worden gewijzigd om ervoor te zorgen dat de bestaande regelingen van toepassing blijven voor de in de bijlage bij die verordening vermelde staalproducten van oorsprong uit het Verenigd Koninkrijk die in Noord-Ierland in het vrije verkeer worden gebracht.

(36)

Overeenkomstig het evenredigheidsbeginsel is het, teneinde de fundamentele doelstelling de negatieve handelsgerelateerde gevolgen van de wereldwijde overcapaciteit voor de staalmarkt van de Unie aan te pakken te verwezenlijken, noodzakelijk en passend tariefcontingenten te openen en een recht voor invoer buiten het contingent vast te stellen, en te voorzien in de mogelijkheid om bilaterale vrijwaringsmaatregelen toe te passen voor de invoer van staalproducten in de Unie. Deze verordening gaat overeenkomstig artikel 5, lid 4, van het Verdrag betreffende de Europese Unie (VEU) niet verder dan nodig is om de beoogde doelstelling te verwezenlijken.

(37)

Aangezien ervoor moet worden gezorgd dat de in deze verordening vastgestelde maatregelen met ingang van 1 juli 2026 van toepassing zijn, moet deze verordening in werking treden op de dag die volgt op de bekendmaking ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie,

1)

in artikel 1 wordt de tweede alinea vervangen door:

“In de bijlage vermelde goederen van oorsprong uit het Verenigd Koninkrijk die binnen de werkingssfeer van Verordening (EU) 2026/1384 van het Europees Parlement en de Raad (*1) vallen en die via rechtstreeks vervoer vanuit andere delen van het Verenigd Koninkrijk in Noord-Ierland worden binnengebracht, komen ook in aanmerking voor behandeling op grond van de invoertariefcontingenten van de Unie indien die goederen op het grondgebied van Noord-Ierland in het vrije verkeer worden gebracht.

(*1)  Verordening (EU) 2026/1384 van het Europees Parlement en de Raad van 17 juni 2026 waarmee de negatieve handelsgerelateerde gevolgen van de wereldwijde overcapaciteit voor de staalmarkt van de Unie worden aangepakt en tot wijziging van Verordening (EU) 2020/2170 (PB L, 2026/1384, 24.6.2026, ELI: http://data.europa.eu/eli/reg/2026/1384/oj).”;"

2)

artikel 1 bis wordt vervangen door:

a)

zijn artikel 4, lid 2, artikel 5, lid 1, punten a) tot en met i), artikel 5, leden 2 tot en met 5, en de artikelen 6 en 7 van toepassing met ingang van 25 juni 2026;

b)

is artikel 4, lid 1, van toepassing met ingang van 1 oktober 2026;

c)

is artikel 5, lid 1, punt j), van toepassing met ingang van 1 oktober 2027.