2014A2520 — NL — 01.08.2015 — 001.001

---

Dit document vormt slechts een documentatiehulpmiddel en verschijnt buiten de verantwoordelijkheid van de instellingen

►B	VRIJWILLIGE PARTNERSCHAPSOVEREENKOMST tussen de Europese Unie en de Republiek Indonesië inzake wetshandhaving, governance en handel in de bosbouw met betrekking tot de invoer van houtproducten in de Europese Unie (PB L 150 van 20.5.2014, blz. 252)

Gewijzigd bij:

		Publicatieblad
		nr.	blz.	datum
►M1	BESLUIT Nr. 3/2015 VAN HET KRACHTENS DE VRIJWILLIGE PARTNERSCHAPSOVEREENKOMST TUSSEN DE EUROPESE UNIE EN DE REPUBLIEK INDONESIË OPGERICHT GEMENGD COMITÉ VOOR DE TENUITVOERLEGGING VAN DE OVEREENKOMST van 8 juli 2015	L 213	11	12.8.2015

---

▼B

VRIJWILLIGE PARTNERSCHAPSOVEREENKOMST

tussen de Europese Unie en de Republiek Indonesië inzake wetshandhaving, governance en handel in de bosbouw met betrekking tot de invoer van houtproducten in de Europese Unie

Artikel 1

Doelstelling

1.  Overeenkomstig de gezamenlijke verbintenis van de partijen tot duurzaam beheer van alle soorten bossen wordt met deze overeenkomst beoogd een juridisch kader te bieden om ervoor te zorgen dat alle onder deze overeenkomst vallende houtproducten die uit Indonesië in de Unie worden ingevoerd op legale wijze zijn geproduceerd, en daardoor de handel in hout en houtproducten te stimuleren.

2.  Deze overeenkomst vormt tevens de basis voor dialoog en samenwerking tussen de partijen om volledige tenuitvoerlegging van deze overeenkomst te vergemakkelijken en te bevorderen en de wetshandhaving en governance in de bosbouw te verbeteren.

Artikel 2

Definities

In deze overeenkomst wordt verstaan onder:

a)

„invoer in de Unie” : het in de Unie in het vrije verkeer brengen van hout en houtproducten als bedoeld in artikel 79 van Verordening (EEG) nr. 2913/1992 van de Raad van 12 oktober 1992 tot vaststelling van het communautair douanewetboek, en die niet kunnen worden beschouwd als „goederen waaraan elk handelskarakter vreemd is” zoals gedefinieerd in artikel 1, punt 6, van Verordening (EEG) nr. 2454/93 van de Commissie van 2 juli 1993 houdende vaststelling van enkele bepalingen ter uitvoering van Verordening (EEG) nr. 2193/1992 van de Raad tot vaststelling van het communautair douanewetboek;

b)	„uitvoer” : het feit dat een houtproduct het grondgebied van Indonesië verlaat dan wel daaruit wordt verzonden;

c)	„houtproducten” : alle producten die zijn opgesomd in bijlagen IA en IB;

d)

„GS-code” : een goederencode van vier of zes cijfers volgens het geharmoniseerde systeem inzake de omschrijving en codering van goederen, zoals vastgesteld bij het Internationaal Verdrag betreffende het geharmoniseerde systeem inzake de omschrijving en de codering van goederen van de Werelddouaneorganisatie;

e)	„FLEGT-vergunning” : een door Indonesië gecontroleerd wettelijk document (V-Legal Document) dat bevestigt dat een lading houtproducten die is bedoeld voor uitvoer naar de Unie legaal is geproduceerd. Een FLEGT-vergunning kan op papier of in elektronische vorm worden afgegeven;

f)	„vergunningverlenende autoriteit” : de door Indonesië gemachtigde entiteiten die bevoegd zijn om FLEGT-vergunningen af te geven en geldig te verklaren;

g)	„bevoegde autoriteiten” : de autoriteiten die door de lidstaten van de Unie worden aangewezen om FLEGT-vergunningen te ontvangen, te aanvaarden en te controleren;

h)	„lading” : een hoeveelheid door een FLEGT-vergunning gedekte houtproducten die door een verzender of expediteur vanuit Indonesië is verzonden en bij een douanekantoor wordt aangeboden voor toelating tot het vrije verkeer in de Unie;

i)	„legaal geproduceerd hout” : houtproducten die zijn verkregen of ingevoerd en geproduceerd overeenkomstig de in bijlage II beschreven wetgeving.

Artikel 3

FLEGT-vergunningensysteem

1.  Tussen de partijen bij deze overeenkomst wordt een vergunningensysteem inzake wetshandhaving, governance en handel in de bosbouw (hierna „FLEGT-vergunningensysteem” genoemd) ingesteld. Dit systeem legt een reeks procedures en vereisten vast die tot doel hebben om door middel van FLEGT-vergunningen te controleren en te verklaren dat naar de Unie verzonden houtproducten legaal zijn geproduceerd. Overeenkomstig Verordening (EG) nr. 2173/2005 van de Raad van 20 december 2005 zal de Unie dergelijke ladingen uit Indonesië slechts aanvaarden voor invoer in de Unie indien zij gedekt zijn door een FLEGT-vergunning.

2.  Het FLEGT-vergunningensysteem geldt voor de houtproducten die worden genoemd in bijlage IA.

3.  De houtproducten die worden genoemd in bijlage IB mogen niet vanuit Indonesië worden uitgevoerd en hiervoor mag geen FLEGT-vergunning worden afgegeven.

4.  De partijen komen overeen alle voor de toepassing van dit FLEGT-vergunningensysteem benodigde maatregelen te nemen overeenkomstig de bepalingen van deze overeenkomst.

Artikel 4

Vergunningverlenende autoriteiten

1.  De vergunningverlenende autoriteit controleert of de houtproducten legaal zijn geproduceerd volgens de in bijlage II vermelde wetgeving. De vergunningverlenende autoriteit geeft een FLEGT-vergunning af voor legaal geproduceerde ladingen houtproducten die naar de Unie worden uitgevoerd.

2.  De vergunningverlenende autoriteit geeft geen FLEGT-vergunning af voor houtproducten die volledig of gedeeltelijk bestaan uit houtproducten die uit een derde land in Indonesië zijn ingevoerd op een wijze die is verboden op grond van de wetgeving van dat land of indien er bewijzen bestaan dat bij het produceren van die houtproducten de wetten zijn geschonden van het land waar de bomen zijn gekapt.

3.  De vergunningverlenende autoriteit bewaart de gegevens met betrekking tot de afgifte van FLEGT-vergunningen en maakt deze openbaar. De vergunningverlenende autoriteit houdt ook de gegevens bij van alle ladingen waarvoor FLEGT-vergunningen zijn afgegeven, overeenkomstig de nationale wetgeving inzake gegevensbescherming, en stelt deze ter beschikking van onafhankelijke controle-instanties, waarbij vertrouwelijke informatie van de exporteur niet wordt vermeld.

4.  Indonesië roept een informatiepunt inzake vergunningen in het leven dat fungeert als contactpunt voor de communicatie tussen de bevoegde autoriteiten en de vergunningverlenende autoriteiten, zoals beschreven in de bijlagen III en V.

5.  Indonesië deelt de contactgegevens van de vergunningverlenende autoriteit en het informatiepunt inzake vergunningen mee aan de Europese Commissie. De partijen maken deze informatie openbaar.

Artikel 5

Bevoegde autoriteiten

1.  De bevoegde autoriteiten controleren of iedere lading wordt gedekt door een geldige FLEGT-vergunning voordat deze wordt toegelaten tot het vrije verkeer in de Unie. Als er twijfel bestaat over de geldigheid van de FLEGT-vergunning, kan de toelating worden geschorst en kan de lading worden vastgehouden.

2.  De bevoegde autoriteiten houden alle ontvangen FLEGT-vergunningen bij en publiceren hiervan jaarlijks een overzicht.

3.  Overeenkomstig hun nationale wetgeving betreffende de gegevensbescherming verlenen de bevoegde autoriteiten de personen of organen die zijn aangesteld als onafhankelijke markttoezichthouder toegang tot de betrokken documenten en gegevens.

4.  De bevoegde autoriteiten voeren de in artikel 5, lid 1, beschreven actie niet uit voor een lading houtproducten die afkomstig is van de soorten die worden genoemd in de aanhangsels van de Overeenkomst inzake de internationale handel in bedreigde in het wild levende dier- en plantensoorten (CITES), aangezien deze moeten worden gecontroleerd zoals beschreven in Verordening (EG) nr. 338/97 van de Raad van 9 december 1996 inzake de bescherming van in het wild levende dier- en plantensoorten door controle op het desbetreffende handelsverkeer.

5.  De Europese Commissie deelt aan Indonesië de contactgegevens mee van de bevoegde autoriteiten. De partijen maken deze informatie openbaar.

Artikel 6

FLEGT-vergunningen

1.  De vergunningverlenende autoriteit geeft een FLEGT-vergunning af als bewijs dat de houtproducten legaal zijn geproduceerd.

2.  De FLEGT-vergunning wordt opgesteld en ingevuld in het Engels.

3.  De partijen kunnen overeenkomen een elektronisch systeem op te zetten voor de afgifte, de verzending en de ontvangst van FLEGT-vergunningen.

4.  De technische specificaties van de vergunning worden beschreven in bijlage IV. De procedure voor de afgifte van FLEGT-vergunningen wordt beschreven in bijlage V.

Artikel 7

Controle van legaal geproduceerd hout

1.  Indonesië voert een systeem ter waarborging van de wettigheid van hout en houtproducten in om te controleren of de te verzenden houtproducten legaal zijn geproduceerd en ervoor te zorgen dat alleen ladingen waarvan de wettigheid is gecontroleerd, naar de Unie worden uitgevoerd.

2.  Het systeem waarmee wordt gecontroleerd of ladingen houtproducten legaal zijn geproduceerd, wordt beschreven in bijlage V.

Artikel 8

Toelating tot het vrije verkeer van ladingen met een FLEGT-vergunning

1.  De procedures voor toelating tot het vrije verkeer in de Unie van ladingen met een FLEGT-vergunning worden beschreven in bijlage III.

2.  Indien de bevoegde autoriteiten redelijke gronden hebben om te vermoeden dat een vergunning niet geldig of echt is of niet overeenkomt met de lading waarvoor deze wordt geacht te gelden, kunnen de procedures in bijlage III worden toegepast.

3.  Wanneer er herhaaldelijk meningsverschillen of problemen ontstaan tijdens het overleg over FLEGT-vergunningen, kan de zaak worden verwezen naar het gemengd comité voor de tenuitvoerlegging van de overeenkomst.

Artikel 9

Onregelmatigheden

De partijen stellen elkaar op de hoogte wanneer zij vermoeden of weten dat het FLEGT-vergunningensysteem wordt omzeild of dat er sprake is van onregelmatigheden, onder meer in geval van:

Artikel 10

Toepassing van het Indonesische systeem ter waarborging van de wettigheid van hout en houtproducten en andere maatregelen

1.  Indonesië controleert met behulp van het systeem ter waarborging van de wettigheid van hout en houtproducten de wettigheid van het hout dat wordt uitgevoerd naar markten buiten de Unie en van het hout dat wordt verkocht op de binnenlandse markten, en spant zich in om de wettigheid van de ingevoerde houtproducten te controleren, indien mogelijk met gebruikmaking van het systeem dat is ontwikkeld voor de uitvoering van deze overeenkomst.

2.  Om deze inspanningen te steunen moedigt de Unie het gebruik van het voornoemde systeem aan voor de handel op andere internationale markten en met derde landen.

3.  De Unie treft maatregelen om te voorkomen dat illegaal gekapt hout en hiervan afkomstige producten in de Unie op de markt worden gebracht.

Artikel 11

Participatie van belanghebbenden

1.  Indonesië zal regelmatig overleggen met de belanghebbenden over de uitvoering van deze overeenkomst en zal in dat verband passende raadplegingsstrategieën, modaliteiten en programma's bevorderen.

2.  De Unie zal regelmatig met de belanghebbenden over de uitvoering van deze overeenkomst overleggen en zal daarbij rekening houden met haar verplichtingen in het kader van het Verdrag van 1998 betreffende toegang tot informatie, inspraak bij besluitvorming en toegang tot de rechter inzake milieuaangelegenheden (Verdrag van Aarhus).

Artikel 12

Sociale waarborgen

1.  Om eventuele negatieve effecten van deze overeenkomst zoveel mogelijk te beperken, komen de partijen overeen meer kennis te verzamelen over de gevolgen voor de houtindustrie en de levenswijze van de mogelijk betrokken inheemse en lokale gemeenschappen, zoals in hun nationale wet- en regelgeving beschreven.

2.  De partijen zullen nagaan welke gevolgen deze overeenkomst heeft op deze gemeenschappen en andere in het eerste lid genoemde actoren en zullen redelijke maatregelen treffen om eventuele negatieve gevolgen te verzachten. De partijen kunnen afspraken maken over aanvullende maatregelen om negatieve gevolgen te bestrijden.

Artikel 13

Marktstimulerende maatregelen

Rekening houdend met haar internationale verplichtingen bevordert de Unie de gunstige positie op de EU-markt van de houtproducten waarop deze overeenkomst betrekking heeft, met name door begeleidende maatregelen op de volgende gebieden:

Artikel 14

Gemengd comité voor de tenuitvoerlegging van de overeenkomst

1.  De partijen richten een gezamenlijk mechanisme (hierna het „gemengd comité voor de tenuitvoerlegging van de overeenkomst” of „het gemengd comité” genoemd) op om te oordelen over vraagstukken in verband met de tenuitvoerlegging en de herziening van deze overeenkomst.

2.  Elke partij benoemt vertegenwoordigers in het gemengd comité. Het gemengd comité besluit bij consensus. Het gemengd comité wordt voorgezeten door twee hogere ambtenaren, één van de Unie en de andere van Indonesië.

3.  Het gemengd comité stelt zijn reglement van orde vast.

4.  Het gemengd comité komt ten minste eenmaal per jaar bijeen, op een datum en met een agenda die vooraf door de partijen worden vastgesteld. Beide partijen kunnen om bijeenroeping van extra vergadering verzoeken.

5.  Het gemengd comité:

Artikel 15

Toezicht en evaluatie

De partijen komen overeen de tenuitvoerlegging en doelmatigheid van deze overeenkomst te evalueren aan de hand van de verslagen en bevindingen van de volgende twee mechanismen.

Artikel 16

Begeleidende maatregelen

1.  De inzet van de middelen die noodzakelijk zijn voor de maatregelen ter begeleiding van de tenuitvoerlegging van deze overeenkomst, die overeenkomstig bovenstaand artikel 14, lid 5, onder f), zijn aangeduid, wordt bepaald in de context van de programmering van de Unie en haar lidstaten voor de samenwerking met Indonesië.

2.  De partijen zien erop toe dat de in het kader van deze overeenkomst uitgevoerde activiteiten worden afgestemd op bestaande en toekomstige ontwikkelingsprogramma's en -initiatieven.

Artikel 17

Verslaglegging en openbaarmaking van informatie

1.  De partijen zien er op toe dat het functioneren van het gemengd comité zo transparant mogelijk is. De verslagen die uit zijn werkzaamheden voortkomen, worden gezamenlijk opgesteld en openbaar gemaakt.

2.  Het gemengd comité maakt jaarlijks een verslag openbaar met gedetailleerde gegevens over onder meer de volgende onderwerpen:

3.  Om de doelstellingen op het gebied van verbeterde governance en transparantie in de bosbouwsector te verwezenlijken en toezicht te houden op de tenuitvoerlegging en de gevolgen van deze overeenkomst in zowel Indonesië als de Unie, komen de partijen overeen dat de informatie waarnaar in bijlage IX wordt verwezen openbaar wordt gemaakt.

4.  De partijen komen, overeenkomstig hun respectieve wetgevingen, overeen geen vertrouwelijke informatie vrij te geven die in het kader van deze overeenkomst wordt uitgewisseld. De partijen publiceren geen in het kader van deze overeenkomst uitgewisselde informatie die bedrijfsgeheimen of vertrouwelijke commerciële gegevens bevat en staan hun autoriteiten ook niet toe deze te publiceren.

Artikel 18

Communicatie over de uitvoering

1.  De volgende vertegenwoordigers van de partijen zijn verantwoordelijk voor officiële mededelingen over de uitvoering van de overeenkomst:

2.  De partijen delen elkaar tijdig de informatie mee die noodzakelijk is voor de uitvoering van de overeenkomst, met inbegrip van wijzigingen in lid 1.

Artikel 19

Territoriaal toepassingsgebied

Deze overeenkomst is van toepassing op het grondgebied waar het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie van toepassing is op de in dat Verdrag neergelegde voorwaarden, enerzijds, en op het grondgebied van Indonesië, anderzijds.

Artikel 20

Regeling van geschillen

1.  De partijen streven ernaar geschillen over de toepassing of de interpretatie van de overeenkomst op te lossen door middel van snel overleg.

2.  Als een geschil niet binnen twee maanden na het oorspronkelijke verzoek tot overleg kan worden opgelost, kan een partij het geschil verwijzen naar het gemengd comité, dat het geschil zal proberen op te lossen. Het gemengd comité wordt in het bezit gesteld van alle informatie die het nodig heeft voor een grondig onderzoek van de situatie teneinde een aanvaardbare oplossing te vinden. Daartoe onderzoekt het gemengd comité alle mogelijkheden om de doeltreffende uitvoering van deze overeenkomst te waarborgen.

3.  Als het gemengd comité niet in staat is het geschil binnen twee maanden op te lossen, kunnen de partijen samen een beroep doen op de bijstand of de bemiddeling van een derde.

4.  Als het geschil niet overeenkomstig lid 3 kan worden opgelost, mag elk van beide partijen de andere van de benoeming van een bemiddelaar in kennis stellen; de andere partij moet dan een tweede bemiddelaar aanwijzen binnen dertig kalenderdagen na de benoeming van de eerste bemiddelaar. De partijen benoemen samen een derde bemiddelaar binnen twee maanden na de aanstelling van de tweede bemiddelaar.

5.  De bemiddelaars nemen binnen zes maanden na de benoeming van de derde bemiddelaar een besluit met meerderheid van stemmen.

6.  Hun besluit is bindend voor beide partijen en er kan geen beroep tegen worden aangetekend.

7.  Het gemengd comité stelt de werkwijze van de bemiddelaars vast.

Artikel 21

Schorsing

1.  Als een partij deze overeenkomst wil schorsen, stelt zij de andere partij schriftelijk van dit voornemen op de hoogte, waarna de zaak door de partijen wordt besproken.

2.  Elke partij kan de toepassing van de overeenkomst schorsen. Dit besluit moet worden gemotiveerd en schriftelijk worden meegedeeld aan de andere partij.

3.  Dertig kalenderdagen na de datum van de mededeling houdt de overeenkomst dan op van toepassing te zijn.

4.  Dertig kalenderdagen nadat de schorsende partij de andere partij heeft meegedeeld dat de redenen voor de schorsing niet langer gelden, wordt de toepassing van de overeenkomst hervat.

Artikel 22

Wijzigingen

1.  Als een partij deze overeenkomst wil wijzigen, moet daartoe ten minste drie maanden voor de volgende vergadering van het gemengd comité een voorstel worden ingediend. Het gemengd comité bespreekt het voorstel; als er overeenstemming wordt bereikt, wordt een aanbeveling geformuleerd. Als de partijen het eens zijn met de aanbeveling, keuren zij het voorstel volgens hun eigen interne procedures goed.

2.  De aldus aangenomen wijziging treedt in werking op de eerste dag van de maand volgende op de datum waarop de partijen elkaar ervan in kennis stellen dat de daartoe vereiste procedures zijn voltooid.

3.  Het gemengd comité is bevoegd om wijzigingen van de bijlagen bij deze overeenkomst goed te keuren.

4.  Alle wijzigingen moeten langs diplomatieke weg worden meegedeeld aan de secretaris-generaal van de Raad van de Europese Unie en de minister van Buitenlandse Zaken van de Republiek Indonesië.

Artikel 23

Inwerkingtreding, duur en beëindiging

1.  Deze overeenkomst treedt in werking op de eerste dag van de maand volgende op de datum waarop de partijen elkaar schriftelijk in kennis stellen van de voltooiing van hun daartoe vereiste procedures.

2.  Deze kennisgeving wordt via diplomatieke weg gericht aan de secretaris-generaal van de Raad van de Europese Unie en de minister van Buitenlandse Zaken van de Republiek Indonesië.

3.  Deze overeenkomst geldt voor een periode van vijf jaar. Zij wordt telkens met vijf jaar verlengd, tenzij een partij afziet van verlenging en dit ten laatste twaalf maanden voordat de overeenkomst verstrijkt schriftelijk meedeelt aan de andere partij.

4.  Een partij kan deze overeenkomst opzeggen door de andere partij daarvan schriftelijk in kennis te stellen. Twaalf maanden na de datum van die kennisgeving houdt de overeenkomst dan op van toepassing te zijn.

Artikel 24

Bijlagen

De bijlagen vormen een integrerend deel van deze overeenkomst.

Artikel 25

Authentieke teksten

Deze overeenkomst is opgesteld in twee exemplaren in de Bulgaarse, Deense, Duitse, Engelse, Estse, Finse, Franse, Griekse, Hongaarse, Italiaanse, Kroatische, Letse, Litouwse, Maltese, Nederlandse, Poolse, Portugese, Roemeense, Slowaakse, Sloveense, Spaanse, Tsjechische, Zweedse en Indonesische (Bahasa Indonesia) taal, zijnde alle teksten gelijkelijk authentiek. In geval van verschil in interpretatie tussen deze talen geldt de Engelse tekst.

TEN BLIJKE WAARVAN de ondergetekenden, daartoe naar behoren gemachtigd, deze overeenkomst hebben ondertekend.

Съставено в Брюксел на тридесети септември две хиляди и тринадесета година.

Hecho en Bruselas, el treinta de septiembre de dos mil trece.

V Bruselu dne třicátého září dva tisíce třináct.

Udfærdiget i Bruxelles den tredivte september to tusind og tretten.

Geschehen zu Brüssel am dreißigsten September zweitausenddreizehn.

Kahe tuhande kolmeteistkümnenda aasta septembrikuu kolmekümnendal päeval Brüsselis.

Έγινε στις Βρυξέλλες, στις τριάντα Σεπτεμβρίου δύο χιλιάδες δεκατρία.

Done at Brussels on the thirtieth day of September in the year two thousand and thirteen.

Fait à Bruxelles, le trente septembre deux mille treize.

Sastavljeno u Bruxellesu tridesetog rujna dvije tisuće trinaeste.

Fatto a Bruxelles, addì trenta settembre duemilatredici.

Briselē, divi tūkstoši trīspadsmitā gada trīsdesmitajā septembrī.

Priimta du tūkstančiai tryliktų metų rugsėjo trisdešimtą dieną Briuselyje.

Kelt Brüsszelben, a kétezer-tizenharmadik év szeptember havának harmincadik napján.

Magħmul fi Brussell, fit-tletin jum ta’ Settembru tas-sena elfejn u tlettax.

Gedaan te Brussel, de dertigste september tweeduizend dertien.

Sporządzono w Brukseli dnia trzydziestego września roku dwa tysiące trzynastego.

Feito em Bruxelas, em trinta de setembro de dois mil e treze.

Întocmit la Bruxelles la treizeci septembrie două mii treisprezece.

V Bruseli tridsiateho septembra dvetisíctrinásť.

V Bruslju, dne tridesetega septembra leta dva tisoč trinajst.

Tehty Brysselissä kolmantenakymmenentenä päivänä syyskuuta vuonna kaksituhattakolmetoista.

Som skedde i Bryssel den trettionde september tjugohundratretton.

Dibuat di Brussel, pada tanggal tiga puluh bulan September tahun dua ribu tiga belas.

За Европейския съюз

Por la Unión Europea

Za Evropskou unii

For Den Europæiske Union

Für die Europäische Union

Euroopa Liidu nimel

Για την Ευρωπαϊκή Ένωση

For the European Union

Pour l'Union européenne

Za Europsku uniju

Per l'Unione europea

Eiropas Savienības vārdā –

Europos Sąjungos vardu

Az Európai Unió részéről

Għall-Unjoni Ewropea

Voor de Europese Unie

W imieniu Unii Europejskiej

Pela União Europeia

Pentru Uniunea Europeană

Za Európsku úniu

Za Evropsko unijo

Euroopan unionin puolesta

För Europeiska unionen

Untuk Uni Eropa

За Република Индонезия

Por la República de Indonesia

Za Indonéskou republiku

For Republikken Indonesien

Für die Republik Indonesien

Indoneesia Vabariigi nimel

Για τη Δημοκρατία της Ινδονησίας

For the Republic of Indonesia

Pour la République d'Indonésie

Za Republiku Indoneziju

Per la Repubblica di Indonesia

Indonēzijas Republikas vārdā –

Indonezijos Respublikos vardu

Az Indonéz Köztársaság részéről

Għar-Repubblika tal-Indoneżja

Voor de Republiek Indonesië

W imieniu Republiki Indonezji

Pela República da Indonésia

Pentru Republica Indonezia

Za Indonézsku republiku

Za Republiko Indonezijo

Indonesian tasavallan puolesta

För Republiken Indonesien

Untuk Republik Indonesia

▼M1

BIJLAGE I

LIJST VAN PRODUCTEN

De lijst in deze bijlage verwijst naar het geharmoniseerde systeem inzake de omschrijving en codering van goederen, zoals vastgesteld bij het Internationaal Verdrag betreffende het geharmoniseerde systeem inzake de omschrijving en de codering van goederen van de Werelddouaneorganisatie.

BIJLAGE IA

CODES VAN HET GEHARMONISEERDE SYSTEEM VAN HOUT EN HOUTPRODUCTEN DIE ONDER DE OVEREENKOMST VALLEN

Hoofdstuk 44:

Hoofdstuk 47:

Hoofdstuk 48:

Hoofdstuk 94:

Hoofdstuk 97:

BIJLAGE IB

CODES VAN HET GEHARMONISEERDE SYSTEEM VAN HOUT DAT VOLGENS HET INDONESISCHE RECHT NIET MAG WORDEN UITGEVOERD

Hoofdstuk 44:

BIJLAGE II

DEFINITIE VAN WETTIGHEID

INLEIDING

Indonesisch hout wordt als wettig beschouwd wanneer de herkomst en het productieproces alsook de verwerking, het vervoer en de handelsactiviteiten aantoonbaar voldoen aan alle geldende Indonesische wet- en regelgeving.

Indonesië kent vijf wettigheidsnormen in de vorm van een reeks beginselen, criteria, indicatoren en verificatiepunten, die allemaal op de onderliggende wet- en regelgeving en procedures zijn gebaseerd. Die normen kunnen nader worden onderverdeeld in ondergeschikte normen zoals beschreven in de TLAS-richtsnoeren.

Het Indonesische juridische kader legt eveneens normen voor duurzaam bosbeheer op aan vergunninghouders die werkzaam zijn in gebieden met productiebossen op staatsgrond. Alle vergunninghouders moeten voldoen aan de wettigheidscriteria zoals vastgesteld in de wettigheidsnormen. Uiterlijk tegen de datum waarop hun eerste certificaat van wettigheid verstrijkt, moeten vergunninghouders die werkzaam zijn in gebieden met productiebossen op staatsgrond zoals vastgesteld in de TLAS-richtsnoeren voldoen aan zowel de wettigheidsnorm als de norm voor duurzaam bosbeheer.

Indonesië streeft ernaar om de wettigheidsnormen regelmatig te evalueren en te verbeteren via een proces met vele belanghebbenden.

De vijf wettigheidsnormen zijn:

—	wettigheidsnorm 1 : de norm voor concessies in gebieden met productiebossen op staatsgrond: natuurlijke bossen, aangeplante bossen, herstelling van het ecosysteem, bosbeheersrecht (Hak Pengelolaan),

—	wettigheidsnorm 2 : de norm voor aangeplante gemeenschapsbossen en gemeenschapsbossen in gebieden met productiebossen op staatsgrond,

—	wettigheidsnorm 3 : de norm voor particuliere bossen,

—	wettigheidsnorm 4 : de norm voor houtexploitatierechten in andere dan bosgebieden of uit herbestembare productiebossen op staatsgrond,

—	wettigheidsnorm 5 : de norm voor de primaire en secundaire houtverwerkende bedrijven en handelaren.

De vijf wettigheidsnormen zijn van toepassing op verschillende soorten vergunningen, zoals uiteengezet in de onderstaande tabel:

WETTIGHEIDSNORM 1: DE NORMEN VOOR CONCESSIES IN GEBIEDEN MET PRODUCTIEBOSSEN

WETTIGHEIDSNORM 2: DE NORM VOOR AANGEPLANTE GEMEENSCHAPSBOSSEN EN GEMEENSCHAPSBOSSEN IN GEBIEDEN MET PRODUCTIEBOSSEN

WETTIGHEIDSNORM 3: DE NORM VOOR PARTICULIERE BOSSEN

WETTIGHEIDSNORM 4: DE NORM VOOR HOUTEXPLOITATIERECHTEN IN ANDERE DAN BOSGEBIEDEN OF UIT HERBESTEMBARE PRODUCTIEBOSSEN

WETTIGHEIDSNORM 5: DE NORM VOOR DE PRIMAIRE EN SECUNDAIRE HOUTVERWERKENDE BEDRIJVEN EN HANDELAREN

▼B

BIJLAGE III

VOORWAARDEN OM UIT INDONESIË UITGEVOERDE HOUTPRODUCTEN MET EEN FLEGT-VERGUNNING IN DE UNIE IN HET VRIJE VERKEER TE BRENGEN

1.   AANBIEDEN VAN DE VERGUNNING

2.   AANVAARDEN VAN DE VERGUNNING

3.   CONTROLE VAN DE GELDIGHEID EN ECHTHEID VAN DE VERGUNNING

4.   CONTROLE VAN DE OVEREENSTEMMING TUSSEN DE VERGUNNING EN DE LADING

5.   OVERIGE BEPALINGEN

6.   DOUANEAANGIFTE IN DE EU

7.   IN HET VRIJE VERKEER BRENGEN

BIJLAGE IV

VOORSCHRIFTEN EN TECHNISCHE SPECIFICATIES VOOR FLEGT-VERGUNNINGEN

1.   ALGEMENE VOORSCHRIFTEN VOOR FLEGT-VERGUNNINGEN

2.   TECHNISCHE SPECIFICATIES VOOR PAPIEREN FLEGT-VERGUNNINGEN

3.   AANTAL EXEMPLAREN VAN FLEGT-VERGUNNINGEN

4.   VERLIES, DIEFSTAL OF VERNIETIGING VAN EEN FLEGT-VERGUNNING

5.   TECHNISCHE SPECIFICATIES VOOR DIGITALE FLEGT-VERGUNNINGEN

Aanhangsels

Aanhangsel 1

MODEL VOOR DE VERGUNNING

Aanhangsel 2

TOELICHTING

Algemeen:

▼M1

BIJLAGE V

INDONESISCH SYSTEEM TER WAARBORGING VAN DE WETTIGHEID VAN HOUT EN HOUTPRODUCTEN

1.    Inleiding

Doel: de zekerheid verschaffen dat wordt voldaan aan alle relevante wet- en regelgeving van Indonesië inzake het kappen, vervoeren, verwerken en verkopen van rondhout en verwerkte houtproducten.

Indonesië, bekend om zijn baanbrekende rol in de strijd tegen de illegale houtkap en de handel in illegaal gekapt hout en producten daarvan, trad op als gastheer voor de Oost-Aziatische Ministeriële Conferentie inzake wetshandhaving en governance in de bosbouw (Forest Law Enforcement and Governance, FLEG), die in september 2001 werd gehouden op Bali en resulteerde in de „Verklaring inzake wetshandhaving en governance in de bosbouw” (de Verklaring van Bali). Nog steeds speelt Indonesië een vooraanstaande rol in de internationale samenwerking ter bestrijding van de illegale houtkap en de daarmee verband houdende handel.

Als onderdeel van de internationale inspanningen om deze problemen aan te pakken, verbinden steeds meer houtverbruikende landen zich ertoe maatregelen te treffen ter voorkoming van de handel in illegaal hout op hun markten en verbinden houtproducerende landen zich ertoe een mechanisme in te stellen dat ervoor moet zorgen dat hun houtproducten op wettige wijze zijn geproduceerd. Het is van groot belang dat er een geloofwaardig systeem in het leven wordt geroepen ter waarborging van de wettigheid van het kappen, vervoeren, verwerken en verhandelen van hout en verwerkte houtproducten.

Het Indonesische systeem ter waarborging van de wettigheid van hout en houtproducten (Timber Legality Assurance System, TLAS) garandeert dat hout en houtproducten die in Indonesië worden geproduceerd en verwerkt, afkomstig zijn uit legale bronnen en volledig voldoen aan de relevante wet- en regelgeving van Indonesië, zoals gecontroleerd door middel van onafhankelijke audits en onder toezicht van maatschappelijke organisaties.

1.1.   Indonesische wet- en regelgeving waarop het TLAS is gebaseerd

Het TLAS is ingesteld bij het Indonesische overheidsbesluit inzake de „Normen en richtsnoeren voor de beoordeling van de prestaties van duurzaam bosbeheer en de controle van de rechtmatigheid van hout in staats- en particuliere bossen” (Besluit van de minister van Bosbouw P.38/Menhut-II/2009). Het TLAS omvat ook de Indonesische duurzaamheidsregeling en heeft tot doel de governance in de bosbouwsector te verbeteren, de illegale houtkap en de daarmee verband houdende handel een halt toe te roepen en de geloofwaardigheid en het image van de Indonesische houtproducten te versterken.

Het TLAS omvat de volgende onderdelen:

Het TLAS vormt de grondslag die garandeert dat hout en houtproducten die in Indonesië worden geproduceerd en naar de Unie en andere markten worden uitgevoerd, op rechtmatige wijze zijn verkregen.

1.2.   De ontwikkeling van het TLAS: een proces met vele belanghebbenden

Sinds 2003 zijn zeer uiteenlopende belanghebbenden in de Indonesische bosbouw actief betrokken bij de ontwikkeling, uitvoering en beoordeling van het TLAS. Dit komt het toezicht, de transparantie en de geloofwaardigheid van het proces ten goede. In 2009 heeft dit proces met vele belanghebbenden geleid tot de uitvaardiging van Besluit P.38/Menhut-II/2009 van de minister van Bosbouw, gevolgd door de Technische Richtsnoeren nr. 6/VI-SET/2009 en nr. 02/VI-BPPHH/2010 van het directoraat-generaal Bosexploitatie, die zijn herzien door de Besluiten P.68/Menhut-II/2001, P.45/Menhut-II/2012 en P.42/Menhut-II/2013 van de minister van Bosbouw en door de Technische Richtsnoeren P.8/VI-SET/2011 en P.8/VI-BPPHH/2012 van het directoraat-generaal Bosexploitatie.

De regelgeving is via een proces met vele belanghebbenden opnieuw herzien, op basis van de lessen die werden getrokken uit de oorspronkelijke uitvoering van het TLAS, de resultaten van de gezamenlijke beoordeling overeenkomstig bijlage VIII bij deze overeenkomst en de aanbevelingen van diverse belanghebbenden, wat in juni 2014 resulteerde in Besluit P.43/Menhut-II/2014 van de minister van Bosbouw en in december 2014 in Besluit P.95/Menhut-II/2014, in december 2014 gevolgd door Technisch Richtsnoer P.14/VI-BPPHH/2014 en in januari 2015 door Technisch Richtsnoer P.1/VI-BPPHH/2015 van het directoraat-generaal Bosexploitatie (hierna „de TLAS-richtsnoeren” genoemd).

Het proces van overleg met alle belanghebbenden wordt tijdens de uitvoering van het TLAS voortgezet.

2.    Toepassingsgebied van het TLAS

Naar eigendomsvorm kunnen de productiebossen van Indonesië worden onderverdeeld in twee categorieën: staatsbossen en particuliere bossen/gronden. De staatsbossen bestaan uit productiebossen voor duurzame langetermijnhoutproductie op basis van verschillende soorten vergunningen en bosgebieden die kunnen worden ontgonnen voor andere toepassingen dan bosbouw, zoals de bouw van woningen en de aanleg van plantages voor de landbouw. De toepassing van het TLAS op staatsbossen en particuliere bossen of gronden wordt beschreven in bijlage II.

Het TLAS heeft betrekking op alle soorten vergunningen voor de productie van hout en houtproducten alsmede alle werkzaamheden van alle houthandelaren, houtverwerkers, exporteurs en importeurs.

Het TLAS is van toepassing op houtproducten die als bestemming binnenlandse en buitenlandse markten hebben. Van alle Indonesische producenten, verwerkers en handelaren wordt de wettigheid gecontroleerd, met inbegrip van producenten, verwerkers en handelaren die leveren aan de binnenlandse markt.

Volgens het TLAS moeten hout en houtproducten die worden ingevoerd, worden ingeklaard en voldoen aan de Indonesische invoerregelingen. Volgens die regelingen moeten hout en houtproducten die worden ingevoerd, vergezeld gaan van documenten en andere bewijsstukken die garanties bieden ten aanzien van de wettigheid van het hout in het land waar het is gekapt. Al het hout dat en alle houtproducten die in Indonesië worden ingevoerd, moeten deel uitmaken van een toeleveringsketen waarvan de controles alle relevante Indonesische regelgeving volledig naleven.

Bepaalde houtproducten kunnen gerecycled materiaal bevatten. In de wettigheidseisen en de TLAS-richtsnoeren zijn voor gerecycled hout specifieke wettigheidseisen beschreven.

In beslag genomen hout mag uitsluitend voor gebruik op de binnenlandse markt worden verkocht, met uitzondering van in beslag genomen hout dat in een beschermd bos is gekapt, dat moet namelijk worden vernietigd. Elk bedrijf dat in beslag genomen hout ontvangt, dient maatregelen te treffen om een onderscheid te maken tussen dat hout en andere voorraden en dient dat naar behoren mede te delen aan een conformiteitsbeoordelingsinstantie (CBI), die onverwijld een bijzondere audit uitvoert om te voorkomen dat dat hout in de toeleveringsketen voor de uitvoer terechtkomt. Voor in beslag genomen hout mag geen uitvoervergunning worden afgegeven.

Wijzigingen van de procedures voor de exploitatie en/of het beheer van hout uit traditionele bossen in het kader van de uitvoering van Besluit (MK) nr. 35/PUU-X/2012 van het constitutionele hof van Indonesië worden na de goedkeuring van de betrokken wetgeving doorgevoerd.

Hout en houtproducten in doorvoer worden strikt buiten de bekendgemaakte hoofddouanegebieden gehouden. Dergelijk hout in doorvoer komt dus niet in de hoofddouanegebieden en wordt bovendien niet opgenomen in de houttoeleveringsketens van Indonesië. Voor hout in doorvoer wordt geen uitvoervergunning afgegeven.

2.1.   De wettigheidsnormen van het TLAS

Het TLAS is gebaseerd op specifieke wettigheidsnormen voor hout, die alle soorten bronnen van hout (vergunningen en marktdeelnemers) en alle activiteiten van de marktdeelnemers bestrijken. Deze normen en de bijbehorende richtsnoeren voor de controle ervan worden beschreven in bijlage II.

Daarnaast maken ook de „Norm en richtsnoeren voor de beoordeling van de prestaties van duurzaam bosbeheer (SFM)” deel uit van het TLAS. Door middel van de beoordeling van de duurzaamheid van het bosbeheer volgens de norm voor duurzaam bosbeheer wordt tevens nagegaan of de gecontroleerde aan de relevante wettigheidscriteria van het TLAS voldoet. Vergunninghouders die productiebossen op staatsgrond (permanent bosgebied) exploiteren, moeten zich aan de relevante normen op het gebied van wettigheid en duurzaam bosbeheer houden. Zij kunnen ervoor kiezen om aanvankelijk enkel de wettigheidsnorm na te leven, maar uiterlijk tegen de datum waarop hun oorspronkelijke certificaat van wettigheid verstrijkt, dienen zij zowel de wettigheidsnormen als de normen voor de duurzaamheid van het bosbeheer na te leven.

3.    Controle van de houttoeleveringsketen

De vergunninghouder (bij concessies), de grondeigenaar (bij particuliere grond) of het bedrijf (bij handelaren, verwerkers en exporteurs) tonen aan dat elk knooppunt in de toeleveringsketen is gecontroleerd en gedocumenteerd overeenkomstig de Besluiten P.30/Menhut-II/2012, P.41/Menhut-II/2014 en P.42/Menhut-II/2014 van de minister van Bosbouw (hierna de „regelgeving” genoemd). Deze regelgeving verplicht bosbouwbeambten op provincie- en districtsniveau ertoe controles ter plaatse uit te voeren en de geldigheid te controleren van documenten die door vergunninghouders, grondeigenaren of verwerkers worden overgelegd bij elk knooppunt in de toeleveringsketen.

De voornaamste documenten voor de operationele controles op elk punt in de toeleveringsketen worden samengevat in diagram 1.

Alle zendingen in een toeleveringsketen moeten vergezeld gaan van relevante vervoersdocumenten die aangeven of het materiaal wordt gedekt door een geldig SVLK-certificaat, rechtmatig is door het gebruik van de conformiteitsverklaring van de leverancier (Supplier's Declaration of Conformity (SDoC)) of afkomstig is uit in beslag genomen bronnen. De eigenaar of bewaarder van ongeacht welke zending hout of houtproducten moet op elk punt van een bevoorradingsketen bijhouden of die zending SVLK-gecertificeerd is, rechtmatig is door het gebruik van de conformiteitsverklaring van de leverancier of afkomstig is uit een in beslag genomen bron. Indien een zending in beslag genomen hout bevat, moet de eigenaar of bewaarder van die zending een doeltreffend systeem invoeren om een onderscheid te maken tussen hout en houtproducten uit gecontroleerde legale bronnen en in beslag genomen hout of houtproducten en moet hij gegevens bijhouden die een onderscheid maken tussen die bronnen.

Marktdeelnemers in de toeleveringsketen moeten volledige gegevens bijhouden over het hout en de houtproducten die zijn ontvangen, opgeslagen, verwerkt en geleverd. Die gegevens moeten voldoende zijn om de afstemming van de kwantitatieve gegevens tussen en binnen de knooppunten van de toeleveringsketen mogelijk te maken. Deze gegevens worden ter beschikking gesteld van bosbouwbeambten op provincie- en districtsniveau, zodat zij de afstemming kunnen uitvoeren. De voornaamste activiteiten en procedures, met inbegrip van de afstemming, voor elk stadium van de toeleveringsketen en de rol van de CBI's bij de beoordeling van de integriteit van de toeleveringsketen worden toegelicht in het aanhangsel van deze bijlage.

Diagram 1

Controle van de toeleveringsketen met de voornaamste documenten die vereist zijn op elk punt in de toeleveringsketen waar afstemming van gegevens plaatsvindt

4.    Institutionele structuur voor de controle van de wettigheid en de afgifte van uitvoervergunningen

4.1.   Inleiding

Het Indonesische TLAS berust op een aanpak die „operator-based licensing” (afgifte van vergunningen op basis van marktdeelnemers) wordt genoemd en veel gemeen heeft met certificeringssystemen voor producten of bosbeheer. Het Indonesische Ministerie van Bosbouw belast een aantal conformiteitsbeoordelingsinstanties (Lembaga Penilai (LP's) en Lembaga Verifikasi (LV's)) met de controle van de wettigheid van de werkzaamheden van houtproducenten, -handelaren, -verwerkers en -exporteurs („marktdeelnemers”).

Deze conformiteitsbeoordelingsinstanties (CBI's) zijn erkend door de nationale accreditatie-instantie (KAN) van Indonesië. CBI's worden ingeschakeld door marktdeelnemers die hun werkzaamheden als wettig willen laten certificeren. CBI's moeten zich houden aan de ISO/IEC 17065-norm. Zij melden de uitkomst van de audits aan de gecontroleerde en het Ministerie van Bosbouw. Samenvattingen van verslagen worden openbaar gemaakt.

Een CBI controleert of de marktdeelnemer waarbij een audit van zijn werkzaamheden wordt uitgevoerd, voldoet aan de Indonesische definitie van wettigheid zoals bedoeld in bijlage II en doeltreffende maatregelen treft om materiaal uit onbekende bronnen uit zijn toeleveringsketens te weren. Wanneer wordt vastgesteld dat de gecontroleerde die in staatsbossen werkzaam is of een groot bedrijf (primair bedrijf met een capaciteit van meer dan 6 000 m3/jaar, secundair bedrijf met een investering van meer dan 500 miljoen IDR) voldoet aan de regelgeving, wordt een SVLK-certificaat van wettigheid met een geldigheidsduur van 3 (drie) jaar afgegeven. Tijdens die periode brengt de CBI jaarlijkse surveillancebezoeken om te controleren of nog steeds aan de regelgeving wordt voldaan. Voor gecontroleerden met een klein bedrijf (primair bedrijf met een capaciteit van minder dan 6 000 m3/jaar, secundair bedrijf met een investering van minder dan 500 miljoen IDR), bedraagt de geldigheidsduur van het certificaat van wettigheid 6 (zes) jaar, en 10 (tien) jaar voor marktdeelnemers die werkzaam zijn in particuliere bossen/op particuliere gronden. In die gevallen vinden de surveillancebezoeken van de CBI om de twee jaar (tweejaarlijks) plaats.

Marktdeelnemers die werkzaam zijn in particuliere bossen/op particuliere gronden, kleinschalige bedrijven, ambachtslieden, primaire bedrijven die uitsluitend hout van particuliere bossen of gronden verwerken en niet rechtstreeks kunnen uitvoeren, geregistreerde opslagplaatsen (voor de handel bestemd hout of verwerkt hout dat uitsluitend afkomstig is van particuliere bossen of gronden of van SVLK-gecertificeerde werkzaamheden van Perum Perhutani) en importeurs kunnen de conformiteitsverklaring van de leverancier gebruiken om de wettigheid van hun hout en houtproducten aan te tonen en worden daarom niet gecontroleerd door de CBI's (zie punt 5.3.).

LV's geven tevens uitvoervergunningen af. Zij controleren de geldigheid van het SVLK-certificaat en de uitvoerregistratie van de exporteur en de consistentie van de door de exporteur verstrekte gegevens (maandelijkse balansverslagen) vóór zij uitvoervergunningen in de vorm van gecontroleerde wettelijke documenten (V-Legal) of FLEGT-vergunningen afgeven. Uitvoer zonder uitvoervergunning van door bijlage I bestreken houtproducten is derhalve verboden. Voor uitvoer naar de Europese Unie die aan die voorwaarden voldoet, wordt een FLEGT-vergunning afgegeven, terwijl voor uitvoer naar andere bestemmingen gecontroleerde wettelijke documenten (V-Legal) worden afgegeven.

De TLAS-richtsnoeren stellen vast dat Indonesische maatschappelijke organisaties, individuen en gemeenschappen het recht hebben om ter plaatse toe te zien op de uitvoering van het TLAS. Dergelijke onafhankelijke toezichthouders mogen beoordelen of de werkzaamheden voldoen aan de eisen van de definitie van wettigheid en of de processen die verband houden met audits en de afgifte van vergunningen voldoen aan de eisen van het TLAS, en zij mogen klachten indienen bij CBI's, vergunningverlenende autoriteiten, de KAN en het Ministerie van Bosbouw.

Diagram 2

De verhouding tussen de verschillende instanties die betrokken zijn bij de uitvoering van het TLAS.

4.2.   Conformiteitsbeoordelingsinstanties en vergunningverlenende autoriteiten

De conformiteitsbeoordelingsinstanties (CBI's) spelen een belangrijke rol in het Indonesische systeem. Zij worden gemachtigd door het Ministerie van Bosbouw en gecontracteerd door afzonderlijke marktdeelnemers om de wettigheid van de productie, de verwerking en de handelsactiviteiten van afzonderlijke marktdeelnemers in de toeleveringsketen en de integriteit ervan te controleren.

Er zijn twee soorten CBI's: i) beoordelingsinstanties (Lembaga Penilai (LP's)), die de prestaties van bosbeheerseenheden in staatsbossen controleren aan de hand van de duurzaamheidsnormen en de eisen van de wettigheidsnorm; en ii) controle-instanties (Lembaga Verifikasi (LV's)), die bosbeheerseenheden, houtverwerkende bedrijven, handelaren en exporteurs controleren aan de hand van de wettigheidsnormen.

Teneinde ervoor te zorgen dat de audits aan de hand waarvan de wettigheidsnormen in bijlage II worden gecontroleerd aan de hoogste kwaliteitsnormen voldoen, dienen de LP's en de LV's de noodzakelijke beheersystemen te ontwikkelen voor de vereisten op het gebied van vaardigheden, consistentie, onpartijdigheid, transparantie en beoordeling die worden beschreven in ISO/IEC 17065. Deze vereisten worden omschreven in de TLAS-richtsnoeren. Deze conformiteitsbeoordelingsinstanties (CBI's) zijn erkend door de nationale accreditatie-instantie (KAN) van Indonesië.

LV's kunnen ook vergunningen afgeven. In dat geval geven de LV's vergunningen af voor de uitvoer van houtproducten naar internationale markten. Voor markten buiten de Unie geven de vergunningverlenende autoriteiten gecontroleerde wettelijke documenten (V-Legal) af en voor de markt van de Unie worden FLEGT-vergunningen afgegeven overeenkomstig de eisen in bijlage IV. Gedetailleerde procedures voor het gecontroleerde wettelijke document en de afgifte van FLEGT-vergunningen voor uitvoerzendingen zijn beschreven in de TLAS-richtsnoeren. LP's kunnen geen (uitvoer)vergunningen afgeven.

Alle auditeurs die voor CBI's of vergunningverlenende autoriteiten werken, moeten geregistreerd zijn en beschikken over een geldig certificaat van bekwaamheid van het Indonesische orgaan voor beroepscertificering (Lembaga Sertifikasi Profesi (LSP)). Het LSP beoordeelt elk vermeend geval van wangedrag van een auditeur dat hem ter kennis wordt gebracht en kan het certificaat van bekwaamheid van die auditeur intrekken.

4.3.   Accreditatie-instantie

De nationale accreditatie-instantie (Komite Akreditasi Nasional (KAN)) van Indonesië is een onafhankelijke instantie die bij Overheidsbesluit (Peraturan Pemerintah (PP)) 102/2000 inzake nationale normering en Presidentieel Besluit (Keputusan Presiden/Keppres) 78/2001 inzake het nationaal accreditatiecomité in het leven is geroepen. Zij laat zich bij haar werkzaamheden leiden door ISO/IEC 17011 (Algemene eisen voor accreditatie-instellingen die conformiteitsbeoordelingsinstanties accrediteren). Zij heeft voor het TLAS interne ondersteunende documenten opgesteld voor de accreditatie van LP's en LV's.

De KAN is internationaal erkend door de Pacific Accreditation Cooperation (PAC) en het International Accreditation Forum (IAF) en mag certificeringsinstanties accrediteren voor kwaliteitsbeheersystemen, milieubeheersystemen en productcertificering. De KAN is tevens erkend door de Asia Pacific Laboratory Accreditation Cooperation (APLAC) en de International Laboratory Accreditation Cooperation (ILAC).

Op 14 juli 2009 tekende de KAN een memorandum van overeenstemming met het Ministerie van Bosbouw met het oog op de beschikbaarstelling van accreditatieactiviteiten voor het TLAS. Daardoor is zij belast met de accreditatie van CBI's en moet zij nagaan of die aan de ISO/IEC 17065-norm blijven voldoen.

Alle belanghebbenden, inclusief marktdeelnemers en onafhankelijke toezichthouders, kunnen bij de KAN een klacht over de prestaties van een LP of een LV indienen.

4.4.   Gecontroleerden

Gecontroleerden zijn marktdeelnemers die verplicht zijn de wettigheid van hun werkzaamheden te laten controleren. Zij omvatten bosbeheerseenheden (concessiehouders of houders van een exploitatievergunning voor hout, vergunninghouders voor gemeenschaps- of dorpsbossen, particuliere bos-/grondeigenaren), geregistreerde houtopslagplaatsen, houtverwerkende bedrijven en niet-producerende geregistreerde exporteurs. Zowel de bosbeheerseenheden als de houtverwerkende bedrijven moeten voldoen aan de geldende wettigheidsnorm. Houtverwerkende bedrijven en niet-producerende geregistreerde exporteurs die hout en houtproducten uitvoeren, moeten voldoen aan de eisen voor uitvoervergunningen. Volgens het TLAS mogen gecontroleerden beroep instellen bij de LP of LV met betrekking tot de uitvoering of de resultaten van de audits.

4.5.   Onafhankelijke toezichthouder

Maatschappelijke organisaties spelen een vooraanstaande rol bij het onafhankelijke toezicht op het TLAS. Maatschappelijke organisaties, individuen en gemeenschappen die handelen als onafhankelijke toezichthouder hebben het recht om te oordelen en verslag uit te brengen over de naleving van de wettigheidseisen bij werkzaamheden en over activiteiten op het gebied van accreditering, controle en de afgifte van vergunningen. De bevindingen van een onafhankelijke toezichthouder kunnen ook worden gebruikt bij de periodieke evaluatie die vereist is op grond van deze overeenkomst (bijlage VI).

Bij onregelmatigheden in verband met de wettigheid van een marktdeelnemer worden klachten namens een onafhankelijke toezichthouder rechtstreeks voorgelegd aan de LP of LV in kwestie. Indien zij de reactie van de LP of LV op een klacht als onvoldoende beschouwen, kan een onafhankelijke toezichthouder een verslag indienen bij de KAN en de overheid. Bij klachten over de afgifte van uitvoervergunningen kan de onafhankelijke toezichthouder zijn klacht rechtstreeks bij de vergunningverlenende autoriteit of het Ministerie van Bosbouw indienen.

4.6.   De overheid

Het TLAS wordt geregeld door het Ministerie van Bosbouw (sinds oktober 2014 vormt het Ministerie van Bosbouw samen met het Ministerie van Milieu het Ministerie van Milieu en Bosbouw), dat de geaccrediteerde LP's machtigt om beoordelingen in het kader van het duurzaam bosbeheer uit te voeren en de LV's om de controle van de wettigheid uit te voeren.

Het Ministerie van Bosbouw machtigt de LV's eveneens om uitvoervergunningen (gecontroleerde wettelijke documenten (V-Legal) of FLEGT-vergunningen) af te geven.

Het Ministerie van Bosbouw heeft in een reeks richtsnoeren de eisen vastgesteld met betrekking tot activiteiten op het gebied van controle en de afgifte van vergunningen. Die richtsnoeren omvatten ook bepalingen voor de controle die het Ministerie van Bosbouw uitoefent op de door de LV's uitgevoerde controles en specificeren de procedures van het ministerie om de LV's te machtigen tot activiteiten op het gebied van de afgifte van vergunningen en om daarop toe te zien.

Bovendien richt het Ministerie van Bosbouw ad hoc een follow-upteam op dat elke gemelde schending met betrekking tot de afgifte van een certificaat van wettigheid en/of een gecontroleerd wettelijk document (V-Legal) respectievelijk FLEGT-vergunning per geval moet onderzoeken. De samenstelling van het follow-upteam hangt af van de aard van de gemelde schending. Het kan uit verschillende overheidsinstanties en actoren uit het maatschappelijk middenveld bestaan. Op basis van de bevindingen en de aanbevelingen van het follow-upteam kan het Ministerie van Bosbouw de vergunning van de CBI intrekken, waardoor haar activiteiten op het gebied van controle en de afgifte van vergunningen onmiddellijk worden beëindigd.

Indien de KAN besluit om de accreditatie van een CBI in te trekken (bijvoorbeeld als gevolg van de jaarlijkse surveillance van de CBI's door de KAN), trekt het Ministerie van Bosbouw de vergunning van die CBI ook onmiddellijk in. CBI's kunnen in beroep gaan tegen het besluit van de KAN, maar niet tegen dat van het ministerie.

Het Ministerie van Bosbouw regelt ook het informatiepunt inzake vergunningen, een eenheid voor het beheer van informatie die de geldigheid van informatie met betrekking tot de afgifte van gecontroleerde wettelijke documenten (V-Legal) respectievelijk FLEGT-vergunningen controleert. Het informatiepunt inzake vergunningen is ook verantwoordelijk voor de algemene uitwisseling van informatie over het TLAS en ontvangt en bewaart relevante gegevens en informatie over de afgifte van certificaten van wettigheid en gecontroleerde wettelijke documenten (V-Legal) respectievelijk FLEGT-vergunningen. Het antwoordt ook op vragen van bevoegde autoriteiten van handelspartners en belanghebbenden. Het informatiepunt inzake vergunningen beheert via zijn SILK-onlinesysteem ook het op zorgvuldigheidseisen gebaseerde aanbevelingsproces voor de invoer.

Daarnaast zijn een technische toezichthouder ter plaatse in dienst van de overheid (Wasganis) en een technische toezichthouder ter plaatse in dienst van bedrijven (Ganis) bij het Ministerie van Bosbouw geregistreerd. Een Wasganis is belast met het toezicht op en de controle van de meting van stamhout. Hij bekrachtigt ook de verplichte vervoersdocumenten en voert de afstemming van gegevens uit (zie het aanhangsel van deze bijlage voor meer details). Een Ganis bereidt de productie- en vervoersdocumenten van de gehele productie in de staatsbossen voor. Een Ganis kan de verplichte vervoersdocumenten ook bekrachtigen indien de Wasganis langer dan 48 uur afwezig is. Zowel een Wasganis als een Ganis is geregistreerd bij het Ministerie van Bosbouw. Zij worden jaarlijks door middel van een officieel onderzoek geëvalueerd door het Ministerie van Bosbouw.

5.    Controle van de wettigheid

5.1.   Inleiding

Indonesisch hout wordt als wettig beschouwd wanneer de herkomst en het productieproces alsook de verwerking, het vervoer en de handelsactiviteiten aantoonbaar voldoen aan alle geldende Indonesische wet- en regelgeving, zoals beschreven in bijlage II. CBI's voeren conformiteitsbeoordelingen uit om de naleving te controleren. Om de lasten te verminderen voor particuliere bosbezitters, handelaren en kleinschalige bedrijven/ambachtslieden die volledig afhankelijk zijn van hout uit bossen van particulieren/particulier gebruikte bossen (vergunning voor particuliere grond), mogen dergelijke marktdeelnemers in duidelijk omschreven gevallen een conformiteitsverklaring van de leverancier afgeven als alternatief voor het verkrijgen van een SVLK-certificaat (zie lid 5.2. voor meer details).

5.2.   De controle van de wettigheid door CBI's

Overeenkomstig ISO/IEC 17065 en de TLAS-richtsnoeren omvat de controle van de wettigheid de volgende stappen.

Aanvraag en opdrachtverstrekking: de marktdeelnemer dient bij de CBI een aanvraag in waarin het toepassingsgebied van de controle, het profiel van de marktdeelnemer en andere noodzakelijke informatie worden beschreven. Voordat kan worden begonnen met de controleactiviteiten leggen de marktdeelnemer en de CBI de voorwaarden voor de controle in een overeenkomst vast.

Controleplan: na ondertekening van de controleovereenkomst stelt de CBI een controleplan op, waarin onder meer het auditteam wordt aangewezen, het controleprogramma wordt beschreven en de activiteiten worden gepland. Het plan wordt medegedeeld aan de gecontroleerde, de relevante provinciale autoriteit voor bosbouw en andere relevante autoriteiten op provinciaal en regionaal niveau, en er wordt overeenstemming bereikt over de data van de controleactiviteiten. Deze informatie wordt van tevoren ter beschikking gesteld van de onafhankelijke toezichthouders en het publiek op de websites van de CBI's en via het Ministerie van Bosbouw en/of de massamedia of brieven.

Controleactiviteiten: de audit bestaat uit drie stappen: i) openingsbijeenkomst en coördinatie, ii) documentcontrole en inspectie ter plaatse, en iii) slotbijeenkomst.

Rapportage en besluitvorming: het auditteam stelt een controleverslag op, volgens een model van het Ministerie van Bosbouw. Het verslag, met een beschrijving van eventueel geconstateerde gevallen van niet-naleving en met het genomen besluit betreffende certificering, wordt binnen 14 kalenderdagen na de slotbijeenkomst met de gecontroleerde gedeeld en door de CBI bij het Ministerie van Bosbouw ingediend.

De bevindingen van het auditteam worden hoofdzakelijk gebruikt om het resultaat van de controle door de CBI te bepalen. De CBI neemt een besluit over de afgifte van een certificaat van wettigheid op grond van het controleverslag dat door het auditteam is opgesteld.

In geval van niet-naleving geeft de CBI geen certificaat van wettigheid af, waardoor wordt voorkomen dat het hout terechtkomt in de toeleveringsketen van gecontroleerd hout dat aan de wettelijke eisen voldoet. Zodra de regelgeving wordt nageleefd, kan de marktdeelnemer opnieuw een controleverzoek indienen.

Overtredingen die tijdens de controle door een CBI worden ontdekt, worden gemeld aan het Ministerie van Bosbouw en afgehandeld door de verantwoordelijke autoriteiten volgens de administratieve of gerechtelijke procedures. Als een marktdeelnemer ervan wordt verdacht de regels te overtreden, kunnen de autoriteiten op nationaal, provinciaal of districtsniveau besluiten om de activiteiten van de marktdeelnemer stop te zetten.

Afgifte van het certificaat van wettigheid en hercertificering: de CBI geeft een certificaat van wettigheid af als blijkt dat de gecontroleerde volledig voldoet aan alle indicatoren en verificatiepunten van de wettigheidsnorm, met inbegrip van de regels inzake de controle van de houttoeleveringsketen.

De CBI kan het Ministerie van Bosbouw op elk gewenst moment informatie verschaffen over afgegeven, gewijzigde, geschorste en ingetrokken certificaten, en brengt om de drie maanden een verslag uit. Het Ministerie van Bosbouw publiceert deze verslagen vervolgens op zijn website.

Naargelang het type vergunning waarover de gecontroleerde beschikt, is het certificaat van wettigheid drie tot tien jaar geldig, waarna de marktdeelnemer aan een hercertificeringsaudit wordt onderworpen. De hercertificering wordt uitgevoerd voordat het certificaat vervalt.

Surveillance: naargelang het type vergunning waarover de gecontroleerde beschikt, worden marktdeelnemers met een certificaat van wettigheid jaarlijks of tweejaarlijks gecontroleerd volgens de beginselen voor controleactiviteiten die hierboven zijn samengevat. Als het toepassingsgebied van de controle is uitgebreid, kan de CBI de surveillance ook eerder uitvoeren dan gepland.

Het surveillanceteam stelt een surveillanceverslag op. Een kopie van het verslag, met een beschrijving van eventueel geconstateerde gevallen van niet-naleving, wordt ingediend bij het Ministerie van Bosbouw. Wanneer gevallen van niet-naleving worden vastgesteld tijdens de surveillance, wordt het certificaat van wettigheid geschorst of ingetrokken.

Bijzondere audits: marktdeelnemers met een certificaat van wettigheid zijn verplicht aan de CBI eventuele ingrijpende veranderingen in eigendom, structuren, beheer en werkzaamheden te melden als die gevolgen kunnen hebben voor de kwaliteit van de wettigheidscontroles tijdens de looptijd van het certificaat. De CBI kan bijzondere audits uitvoeren om klachten of geschillen te onderzoeken die door de onafhankelijke toezichthouders, overheidsinstanties of andere belanghebbenden zijn gemeld of bij ontvangst van het verslag van de marktdeelnemer over de wijzigingen die gevolgen hebben voor de kwaliteit van de wettigheidscontrole. CBI's voeren eveneens bijzondere audits uit indien de marktdeelnemer meldt dat hij voornemens is om in beslag genomen hout te verwerken.

5.3.   Controle van de wettigheid met behulp van een conformiteitsverklaring van de leverancier (Supplier's Declaration of Conformity (SDoC)) en interne controles

Een conformiteitsverklaring van de leverancier op basis van SNI/ISO 17050 is een in ISO/IEC 17000 vastgestelde „eigen verklaring”, dat wil zeggen attestering door de eerste partij dat na onderzoek is gebleken dat aan nader omschreven eisen wordt voldaan.

De SDoC kan worden gebruikt door: i) particuliere bosbezitters, ii) geregistreerde houtopslagplaatsen (enkel houtopslagplaatsen die uitsluitend hout ontvangen van particuliere bossen/gronden of SVLK-gecertificeerd hout van Perum Perhutani ontvangen), iii) kleinschalige bedrijven/ambachtslieden, iv) primaire en secundaire bedrijven die uitsluitend hout uit particuliere bossen/gronden verwerken en niet over een uitvoervergunning beschikken. De SDoC geldt voor a) hout afkomstig van particuliere bossen/gronden, b) hout afkomstig van regeneraties van wegbermen en begraafplaatsen, c) gerecycled hout/sloophout en d) ingevoerd hout of ingevoerde houtproducten.

De SDoC bevat informatie over de leverancier, de producten en hun afkomst, de vervoersdocumenten, de ontvanger van de producten en de datum van afgifte. Een door particuliere bosbezitters opgestelde SDoC omvat ook een eigendomsbewijs van de grond waarvan het hout afkomstig is. De SDoC wordt aan het overeenkomstig de regelgeving voor houtbeheer opgestelde vervoersdocument gehecht. De TLAS-richtsnoeren voorzien in gedetailleerde procedures voor de afgifte van een SDoC en gerelateerde controles.

De ontvanger van een door particuliere bosbezitters opgestelde SDoC voert vóór hij de koopovereenkomst tekent interne controles uit met betrekking tot de geldigheid van de in de SDoC te vermelden informatie, hij documenteert die controles en herhaalt ze na de ondertekening van de overeenkomst ten minste eenmaal per jaar. Met het oog op de traceerbaarheid van stamhout wordt de informatie in een door houtopslagplaatsen opgestelde SDoC om de drie maanden door de ontvanger ervan (primaire of secundaire bedrijven) gecontroleerd. CBI's controleren dat door middel van een onderzoek van de documenten tijdens een SVLK-audit bij de ontvanger, indien die ontvanger is gecertificeerd. Voorts kan het Ministerie van Bosbouw steekproefsgewijze inspecties uitvoeren die aan bevoegde derde partijen kunnen worden uitbesteed. Indien er aanwijzingen van fraude en onregelmatigheden zijn, kan het Ministerie van Bosbouw bijzondere inspecties uitvoeren bij de marktdeelnemer die de SDoC gebruikt.

Alle houtproducten die door een gecontroleerd wettelijk document (V-Legal) of FLEGT-vergunning worden bestreken, moeten afkomstig zijn van een toeleveringsketen met een SVLK-certificaat of een SDoC. Hout en houtproducten die door een SDoC worden bestreken, hebben geen rechtstreekse toegang tot de internationale markten. Een dergelijke toegang is enkel mogelijk via een SVLK-gecertificeerde marktdeelnemer.

5.4.   Controle van de wettigheid van ingevoerd hout en ingevoerde houtproducten

Besluit 78/M-DAG/PER/10/2014 van de minister van Handel stelt vast dat ingevoerd hout en ingevoerde houtproducten een bewijs van de wettigheid ervan in het land waar het is gekapt, vereisen. In dit verband wordt het model van de SDoC ook voor invoer gebruikt. Alleen geregistreerde importeurs (handelaren) en verwerkende marktdeelnemers kunnen hout en/of houtproducten invoeren in Indonesië. Die marktdeelnemers moeten met betrekking tot ingevoerd hout en/of ingevoerde houtproducten zorgvuldigheidseisen toepassen om het risico te minimaliseren dat illegaal hout in de Indonesische toeleveringsketen terechtkomt. Zij zijn verplicht om in het aangiftemodel informatie te verstrekken zoals de GS-codes van producten, de vrachtbrief, de landen waar het hout is gekapt, het land van oorsprong, een bewijs van de wettigheid van het hout en de haven van uitvoer. De procedures in het kader van de zorgvuldigheidseisen omvatten het verzamelen van gegevens, risicoanalyse en risicobeperking. De procedures worden uitgevoerd met behulp van het SILK-onlinesysteem van het Ministerie van Bosbouw. Na de beoordeling van elk door een marktdeelnemer uitgevoerd proces in het kader van de zorgvuldigheidseisen geeft het ministerie een aanbeveling voor de invoer af aan het Ministerie van Handel.

Tijdens audits bij de importeur onderzoeken CBI's de documenten van het toegepaste stelsel van zorgvuldigheidseisen. Gedetailleerde procedures voor het stelsel van zorgvuldigheidseisen en gerelateerde controles worden in de TLAS-richtsnoeren en in gerelateerde invoerregelingen verstrekt.

5.5.   Handhaving door de overheid

Het Ministerie van Bosbouw en de bosbouwbeambten op provincie- en districtsniveau zijn verantwoordelijk voor de controle van de houttoeleveringsketens en de gerelateerde documenten (bv. jaarlijkse werkplannen, kapverslagen, balansverslagen voor stamhout, vervoersdocumenten, balansverslagen over stamhout/ruwhout/afgeleide producten en turfstaten voor de productie). In geval van inconsistenties kunnen de bosbouwbeambten besluiten de controledocumenten niet goed te keuren, waardoor de werkzaamheden moeten worden geschorst.

Door de bosbouwbeambten of onafhankelijke toezichthouders geconstateerde overtredingen worden gemeld aan de CBI, die na verificatie van deze meldingen kan besluiten het toegekende certificaat van wettigheid te schorsen of in te trekken. Bosbouwbeambten kunnen passende vervolgacties uitvoeren overeenkomstig de regelgevingsprocedures.

Het Ministerie van Bosbouw ontvangt tevens kopieën van de door de CBI's uitgegeven controleverslagen, surveillanceverslagen en verslagen van bijzondere audits. Overtredingen die door de CBI's, bosbouwbeambten of onafhankelijke toezichthouders worden ontdekt, worden medegedeeld aan de betrokken actoren en afgehandeld volgens de administratieve of gerechtelijke procedures. Als een marktdeelnemer ervan wordt verdacht de regels te overtreden, kunnen de autoriteiten op nationaal, provinciaal of districtsniveau besluiten om de activiteiten van de marktdeelnemer te schorsen of stop te zetten. CBI's trekken de certificaten van wettigheid onmiddellijk in indien niet langer aan de eisen van de wettigheidsnorm wordt voldaan.

Het Ministerie van Bosbouw richt ad hoc een taskforce (follow-upteam) op die elke gemelde schending met betrekking tot de afgifte van een certificaat van wettigheid en/of een gecontroleerd wettelijk document (V-Legal) respectievelijk FLEGT-vergunning per geval moet onderzoeken.

6.    Afgifte van FLEGT-vergunningen

De Indonesische uitvoervergunning voor legale houtproducten wordt het gecontroleerd wettelijk document (V-Legal) genoemd. Dat is een uitvoervergunning die bewijst dat de uitgevoerde houtproducten voldoen aan de eisen van de Indonesische wettigheidsnorm die in bijlage II wordt beschreven en afkomstig zijn van een toeleveringsketen die over toereikende controle-instrumenten beschikt om hout uit niet als legaal geverifieerde bronnen te weren. Het gecontroleerd wettelijk document wordt afgegeven door de LV's die als vergunningverlenende autoriteit optreden en wordt gebruikt als FLEGT-vergunning voor ladingen die bestemd zijn voor de Unie, zodra de partijen hebben besloten dat het FLEGT-vergunningensysteem in werking treedt.

De procedures voor de afgifte van FLEGT-vergunningen respectievelijk gecontroleerde wettelijke documenten worden in de TLAS-richtsnoeren verstrekt.

Het Ministerie van Bosbouw heeft een informatiepunt inzake vergunningen opgezet dat een elektronische databank bijhoudt met kopieën van alle gecontroleerde wettelijke documenten respectievelijk FLEGT-vergunningen en niet-nalevingsverslagen van de vergunningverlenende autoriteiten. Het informatiepunt inzake vergunningen verleent de bevoegde autoriteiten van de Unie online toegang tot zijn databank. Bij vragen over de echtheid, volledigheid en geldigheid van een specifieke FLEGT-vergunning, zal de bevoegde autoriteit in de Unie de informatie met betrekking tot de vergunning kunnen controleren met behulp van de SILK-onlinedatabank. Voor meer informatie kunnen de bevoegde autoriteiten van de Unie contact opnemen met het informatiepunt inzake vergunningen, dat zich indien nodig in verbinding stelt met de relevante vergunningverlenende autoriteit.

Het gecontroleerd wettelijk document respectievelijk de FLEGT-vergunning wordt afgegeven op het ogenblik van de groepage van de zending vóór de uitvoer. De procedure is als volgt.

7.    Toezicht

Het Indonesische TLAS berust mede op toezicht door maatschappelijke organisaties (onafhankelijk toezicht). Ter versterking van de FLEGT-partnerschapsovereenkomst is een periodieke evaluatie aan het systeem toegevoegd.

Het onafhankelijke toezicht wordt uitgevoerd door maatschappelijke organisaties die beoordelen in hoeverre marktdeelnemers, LP's, LV's en vergunningverlenende autoriteiten voldoen aan de eisen van het Indonesische TLAS, met inbegrip van accreditatienormen en richtsnoeren. Maatschappelijke organisaties worden in dit verband gedefinieerd als Indonesische rechtspersonen zoals ngo's, gemeenschappen en individuele Indonesische burgers.

De periodieke evaluatie heeft tot doel onafhankelijke garanties te verschaffen over de werking van het Indonesische TLAS en versterkt op die manier de geloofwaardigheid van de afgegeven FLEGT-vergunningen. Bij de periodieke evaluatie wordt gebruikgemaakt van de bevindingen en aanbevelingen van het onafhankelijke toezicht. Het mandaat voor de periodieke evaluatie wordt beschreven in bijlage VI.

Aanhangsel

Controle van de toeleveringsketen

Zoals beschreven in bijlage V moeten de verklaringen en de gegevens (bijvoorbeeld vervoersdocumenten en balansverslagen) van marktdeelnemers voor de gehele toeleveringsketen vermelden of hout en houtproducten SVLK-gecertificeerd zijn, wettelijk zijn verklaard door middel van een conformiteitsverklaring van de leverancier (Suppliers' Declaration of Conformity (SDoC)) of afkomstig zijn uit een in beslag genomen bron.

1.   BESCHRIJVING VAN DE OPERATIONELE CONTROLES VAN DE TOELEVERINGSKETEN VOOR UIT STAATSBOSSEN AFKOMSTIG HOUT

De operationele controles van de toeleveringsketen voor staatsbossen (natuurlijke bossen en aangeplante bossen) worden geregeld door de Besluiten P.41/Menhut-II/2014 en P.42/Menhut-II/2014 van de minister van Bosbouw inzake houtbeheer. Dit omvat ook Besluit P.43/Menhut-II/2014 van de minister van Bosbouw inzake SVLK-normen, gevolgd door Technisch Richtsnoer P.14/VI-BPPHH/2014 van het directoraat-generaal Bosexploitatie en Omzendbrief SE 8/VI-BPPHH/2014 van dat directoraat-generaal van augustus 2014.

Alle onderstaande procedures en regels voor de besluitvorming in verband met controle, afstemming van gegevens en beheer van niet-naleving in elk stadium van de toeleveringsketen gelden voor alle soorten vergunningen met betrekking tot staatsbossen: concessies voor natuurlijke bossen (IUPHHK-HA/HPH), concessies voor bossen voor houtteelt (IUPHHK-HT/HPHTI), concessies voor de herstelling van het ecosysteem (IUPHHK-RE), het beheersrecht voor aangeplante bossen (Perum Perhutani), concessies om gemeenschapsbossen aan te planten (IUPHHK-HTR) en concessies voor gemeenschapsbossen (IUPHHK-HKM), concessies voor dorpsbossen (IUPHHK-HD), concessies om hout afkomstig uit herbebossingsgebieden te gebruiken (IUPHHK-HTHR) en concessies voor het gebruik van hout uit andere dan bosgebieden of uit herbestembare productiebossen (IPK). Die procedures en regels zijn beschreven in de Technische Richtsnoeren waarin de Besluiten P.41/Menhut-II/2014 en P.42/Menhut-II/2014 van de minister van Bosbouw inzake houtbeheer voorzien.

Alle marktdeelnemers die houder zijn van een kapvergunning voor hout afkomstig uit een concessie voor natuurlijke bossen moeten in elk stadium van de toeleveringsketen, van de bosconcessie tot de tussentijdse stapelplaats voor stamhout en het primaire bedrijf, al hun productiegegevens aangeven in het nationale online traceringssysteem.

1.1.    Kaplocatie

1.2.    Rooiplaats

1.3.    Stapelplaats voor stamhout

De stammen worden van de rooiplaats naar stapelplaatsen voor stamhout gebracht en vandaar rechtstreeks naar een zagerij, een tussentijdse stapelplaats voor stamhout of een geregistreerde opslagplaats voor hout vervoerd.

1.4.    Tussentijdse stapelplaats voor stamhout

Tussentijdse stapelplaatsen voor stamhout worden gebruikt als de stammen niet rechtstreeks vanuit het concessiegebied naar het zagerijterrein worden overgebracht. Tussentijdse stapelplaatsen voor stamhout worden met name gebruikt bij het vervoer van stamhout tussen eilanden of wanneer wordt overgeschakeld op een andere vorm van vervoer.

De vergunning voor het aanleggen van een tussentijdse stapelplaats voor stamhout in een staatsbos wordt verleend door de bosbouwbeambte op districtsniveau op basis van een door de vergunninghouder ingediend voorstel. Deze vergunning is drie jaar geldig, maar kan na controle en goedkeuring worden verlengd door de bosbouwbeambte. Het aanleggen van een tussentijdse stapelplaats voor stamhout buiten de staatsbossen vereist geen specifieke vergunning en wordt door de vergunninghouder bepaald.

2.   BESCHRIJVING VAN DE OPERATIONELE CONTROLES VAN DE TOELEVERINGSKETENS VOOR HOUT AFKOMSTIG VAN PARTICULIERE BOSSEN OF GRONDEN

Kapwerkzaamheden in particuliere bossen of op particuliere gronden worden geregeld bij Besluit P.30/Menhut-II/2012 van de minister van Bosbouw (hierna het „besluit” genoemd).

Particuliere bos-/grondeigenaren zijn wettelijk niet verplicht om onderscheidende labels of merktekens op voor de kap geïnventariseerde bomen of op stammen aan te brengen. Voor hout afkomstig van particuliere bossen of gronden worden in algemeen geen (tussentijdse) stapelplaatsen voor stamhout gebruikt.

Bij de controleprocedures voor hout afkomstig van particuliere bossen of gronden wordt onderscheid gemaakt tussen stamhout afkomstig van bomen die al in het gebied aanwezig waren toen de grondeigendom werd verkregen en stamhout van bomen die zijn geplant nadat de eigendom werd verkregen. Bovendien maakt het verschil welke boomsoorten worden gekapt. De betaling van de bosbestandsvergoeding en aan het herbebossingsfonds, alsmede de rechten voor hout op stam zijn verschuldigd voor stamhout van bomen die al in het gebied aanwezig waren toen de grondeigendom werd toegekend, maar is niet verschuldigd voor stamhout van bomen die zijn geplant nadat de grondeigendom werd toegekend.

In geval van stamhout afkomstig van bomen die zijn geplant nadat de grondeigendom werd toegekend, zijn er twee scenario's:

Bij stamhout afkomstig van bomen die in een gebied aanwezig waren voordat de grondeigendom werd toegekend, geeft de bosbouwbeambte op districtsniveau het vervoersdocument af. Dergelijk hout dient SVLK-gecertificeerd te zijn.

2.1.    Kaplocatie/rooiplaats

3.   BESCHRIJVING VAN DE OPERATIONELE CONTROLES VAN DE HOUTTOELEVERINGSKETENS VOOR OPSLAGPLAATSEN EN BEDRIJVEN

Geregistreerde opslagplaatsen voor hout en verwerkt hout vertegenwoordigen specifieke actoren in de toeleveringsketen. Die marktdeelnemers zijn handelaren die hout en houtproducten kopen, opslaan en verkopen aan andere marktdeelnemers zonder bij producerende of verwerkende activiteiten betrokken te zijn.

Er zijn drie verschillende soorten vergunningen voor geregistreerde opslagplaatsen voor hout en verwerkt hout:

3.1.    Geregistreerde houtopslagplaats voor hout afkomstig uit staatsbossen en ingevoerd hout (TPT-KB)

Geregistreerde houtopslagplaatsen voor hout afkomstig uit staatsbossen en ingevoerd hout (TPT-KB) worden gebruikt als de stammen niet rechtstreeks vanuit het concessiegebied en/of de tussentijdse stapelplaatsen en/of andere TPT-KB's naar het zagerijterrein worden overgebracht, of in het geval van ingevoerd hout (stamhout).

De vergunning voor het aanleggen van een TPT-KB wordt verleend door de bosbouwbeambte op basis van een door de vergunninghouder ingediend voorstel. Een TPT-KB-vergunning is drie jaar geldig, maar kan na controle en goedkeuring worden verlengd door de bosbouwbeambte.

TPT-KB-marktdeelnemers kunnen de SDoC enkel gebruiken indien zij uitsluitend ingevoerd hout en/of SVLK-gecertificeerd hout van Perum Perhutani gebruiken. Indien slechts één van hun bronnen van hout hout afkomstig uit staatsbossen bevat (met uitzondering van het gecertificeerde hout van Perum Perhutani), moeten zij SVLK-gecertificeerd zijn.

3.2.    Geregistreerde houtopslagplaats en/of opslagplaats voor verwerkt hout voor hout afkomstig van particuliere bossen of gronden (TPT)

Geregistreerde houtopslagplaatsen en/of opslagplaatsen voor verwerkt hout voor hout afkomstig van particuliere bossen of gronden (TPT's) worden gebruikt als de stammen en/of het verwerkte hout niet rechtstreeks vanuit de particuliere bossen of gronden en/of andere TPT's naar het zagerijterrein worden overgebracht.

De vergunning voor het aanleggen van een TPT wordt verleend door de bosbouwbeambte op basis van een door de vergunninghouder ingediend voorstel. Een TPT-vergunning wordt door de bosbouwbeambte gecontroleerd en goedgekeurd.

Marktdeelnemers met een TPT kunnen de SDoC enkel gebruiken indien zij geen SVLK-certificering gebruiken.

Marktdeelnemers met een TPT mogen uitsluitend hout en/of verwerkt hout afkomstig van aangeplante bomen of particuliere bossen of gronden gebruiken.

3.3.    Primaire/geïntegreerde bedrijven

3.4.    Geregistreerde opslagplaatsen voor verwerkt hout afkomstig uit staatsbossen en/of invoer (TPT-KO)

Geregistreerde opslagplaatsen voor verwerkt hout afkomstig uit staatsbossen en/of invoer (TPT-KO's) zijn opslagplaatsen voor verwerkt hout die verwerkt hout ontvangen van primaire verwerkingseenheden en/of van andere TPT-KO's en/of ingevoerd verwerkt hout. Houtproducten van TPT-KO's worden verkocht aan secundaire verwerkingseenheden, kleinschalige bedrijven, geregistreerde exporteurs en/of eindgebruikers.

De vergunning voor het aanleggen van een TPT-KO wordt verleend door de bosbouwbeambte op districtsniveau op basis van een door de vergunninghouder ingediend voorstel. Een TPT-KO-vergunning is drie jaar geldig, maar kan na controle en goedkeuring worden verlengd door de bosbouwbeambte op districtsniveau.

Marktdeelnemers met een TPT-KO kunnen de SDoC enkel gebruiken indien zij uitsluitend houtproducten afkomstig van ingevoerd verwerkt hout gebruiken. Indien slechts één van hun verwerkte houtproducten verwerkt hout afkomstig uit natuurlijke bossen bevat, moeten zij SVLK-gecertificeerd zijn.

3.5.    Secundaire bedrijven

4.   UITVOER

De procedures en de processen van de afstemming van gegevens voor de uitvoer van hout afkomstig van staatsbossen en particuliere bossen of gronden zijn identiek.

▼B

BIJLAGE VI

MANDAAT VOOR DE PERIODIEKE EVALUATIE

1.   DOEL

De periodieke evaluatie (PE) is een onafhankelijke evaluatie door een onafhankelijke derde, die de evaluator wordt genoemd. De periodieke evaluatie heeft tot doel garanties te verschaffen over de werking van het systeem ter waarborging van de wettigheid van hout en houtproducten en versterkt op die manier de geloofwaardigheid van de FLEGT-vergunningen die in het kader van deze overeenkomst worden afgegeven.

2.   TOEPASSINGSGEBIED

De periodieke evaluatie behelst:

3.   RESULTATEN

De resultaten van de periodieke evaluatie worden bekendgemaakt in de vorm van regelmatige verslagen over de bevindingen van de evaluatie en aanbevelingen ten aanzien van maatregelen die moeten worden getroffen om tijdens de evaluatie vastgestelde lacunes en zwakke punten aan te pakken.

4.   VOORNAAMSTE ACTIVITEITEN

De periodieke evaluatie omvat onder meer de volgende activiteiten:

5.   EVALUATIEMETHODIEK

6.   KWALIFICATIES VAN DE EVALUATOR

De evaluator is een deskundige, onafhankelijke en onpartijdige derde die aan de volgende eisen voldoet:

7.   RAPPORTAGE

8.   VERTROUWELIJKHEID

De evaluator beschermt de vertrouwelijkheid van de gegevens die hij tijdens de uitvoering van zijn activiteiten ontvangt.

9.   AANSTELLING, PERIODICITEIT EN FINANCIERING

BIJLAGE VII

MANDAAT VOOR HET ONAFHANKELIJKE MARKTTOEZICHT

1.   DOEL VAN HET ONAFHANKELIJKE MARKTTOEZICHT

Onafhankelijk markttoezicht is markttoezicht dat wordt uitgevoerd door een onafhankelijke derde die hierna toezichthouder wordt genoemd. Het onafhankelijke markttoezicht heeft tot doel gegevens te verzamelen en te analyseren over de aanvaarding van Indonesisch hout met een FLEGT-vergunning op de markt van de Unie en de gevolgen te evalueren van Verordening (EU) nr. 995/2010 van het Europees Parlement en de Raad van 20 oktober 2010 tot vaststelling van de verplichtingen van marktdeelnemers die hout en houtproducten op de markt brengen en van daarmee samenhangende beleidsinitiatieven op onder meer het gebied van particuliere en overheidsopdrachten.

2.   TOEPASSINGSGEBIED

Het onafhankelijke markttoezicht behelst:

3.   RESULTATEN

De resultaten van het onafhankelijke markttoezicht omvatten regelmatige verslagen aan het gemengd comité met zijn bevindingen en aanbevelingen over maatregelen ter versterking van de marktpositie van Indonesisch hout met een FLEGT-vergunning op de EU-markt en ter verbetering van de tenuitvoerlegging van marktgerelateerde maatregelen om illegaal gekapt hout te weren van de EU-markt.

4.   VOORNAAMSTE ACTIVITEITEN

Het onafhankelijke markttoezicht behelst onder meer:

5.   TOEZICHTMETHODIEK

6.   KWALIFICATIES VAN DE ONAFHANKELIJKE MARKTTOEZICHTHOUDER

De toezichthouder:

7.   RAPPORTAGE

8.   VERTROUWELIJKHEID

De toezichthouder beschermt de vertrouwelijkheid van de gegevens die hij tijdens de uitvoering van zijn activiteiten ontvangt.

9.   AANSTELLING, PERIODICITEIT EN FINANCIERING

BIJLAGE VIII

CRITERIA VOOR HET BEOORDELEN VAN DE WERKING VAN HET INDONESISCHE SYSTEEM TER WAARBORGING VAN DE WETTIGHEID VAN HOUT EN HOUTPRODUCTEN

CONTEXT

Voordat FLEGT-vergunningen worden afgegeven voor de uitvoer van hout naar de Unie, zal een onafhankelijke technische evaluatie van het Indonesische systeem ter waarborging van de wettigheid van hout en houtproducten worden uitgevoerd. Deze technische evaluatie heeft tot doel: i) de werking van het systeem ter waarborging van de wettigheid van hout en houtproducten in de praktijk te onderzoeken om te bepalen in hoeverre dit de beoogde resultaten oplevert en ii) eventuele wijzigingen te onderzoeken die in het systeem ter waarborging van de wettigheid van hout en houtproducten zijn aangebracht na de ondertekening van deze overeenkomst.

De evaluatiecriteria worden hieronder beschreven:

1.   DEFINITIE VAN WETTIGHEID

Legaal geproduceerd hout moet worden omschreven op basis van in Indonesië geldende wetgeving. De gehanteerde definitie moet ondubbelzinnig, objectief controleerbaar en praktisch uitvoerbaar zijn, en ten minste de wet- en regelgeving omvatten die op de volgende gebieden betrekking heeft:

Hoofdvragen:

In geval van wijzigingen in de definitie van wettigheid zijn de hoofdvragen onder meer:

2.   CONTROLE VAN DE TOELEVERINGSKETEN

De systemen ter controle van de toeleveringsketen moeten er op een geloofwaardige manier voor zorgen dat houtproducten door de hele toeleveringsketen kunnen worden getraceerd, vanaf het moment dat het hout wordt gekapt of ingevoerd tot aan de uitvoer. Het is niet steeds nodig stammen, ladingen hout of houtproducten van het bos van oorsprong tot de plaats van de uitvoer fysiek te kunnen traceren, maar wel steeds vanaf het bos tot het eerste punt van vermenging (bv. een houtterminal of verwerkingsbedrijf).

2.1.   Exploitatierechten

De gebieden waarvoor bosbouwexploitatierechten zijn verleend, zijn duidelijk afgebakend en er is duidelijk vastgesteld wie de houders van die rechten zijn.

Hoofdvragen:

2.2.   Methoden ter controle van de toeleveringsketen

Er bestaan effectieve regelingen voor het traceren van hout gedurende de volledige toeleveringsketen, van kap tot plaats van uitvoer. De methode die wordt gebruikt om vast te stellen om wat voor hout het gaat, kan variëren van het gebruik van labels voor individuele goederen tot het raadplegen van de documentatie voor een lading of een partij goederen. Daarbij moet rekening worden gehouden met de soort hout en de waarde ervan, alsmede het risico van vermenging met onbekend of illegaal hout.

Hoofdvragen:

2.3.

Kwantitatief gegevensbeheer: Er bestaan goede en doeltreffende regelingen voor het meten en registreren van de hoeveelheden hout of houtproducten in elke stap van de toeleveringsketen, inclusief betrouwbare en nauwkeurige ramingen van het volume nog niet gevelde bomen op elk kapperceel vóór de kap. Hoofdvragen: — Zorgt het controlesysteem voor kwantitatieve gegevens over aanvoer en afvoer, met inbegrip van eventuele omzettingsverhoudingen, bij de volgende stappen van de toeleveringsketen: — nog niet gevelde bomen; — stammen in het bos (op rooiplaatsen); — vervoerd en opslagen hout (stapelplaatsen/balkengaten, tussentijdse stapelplaatsen voor stamhout/balkengaten); — aankomst bij het verwerkingsbedrijf en opslag van het materiaal; — aanvoer en afvoer op de productielijnen; — opslag van verwerkte producten in het verwerkingsbedrijf; — afvoer vanuit verwerkingsbedrijf en vervoer; — aankomst op de plaats van uitvoer. — Welke organisaties houden de kwantitatieve gegevens bij? Beschikken zij over toereikende personele en materiële middelen? — Hoe is de kwaliteit van de gecontroleerde gegevens? — Worden alle kwantitatieve gegevens zodanig geregistreerd dat de hoeveelheden tijdig kunnen worden vergeleken met de vorige en volgende stappen van de toeleveringsketen? — Welke informatie over het toezicht op de toeleveringsketen wordt openbaar gemaakt? Hoe hebben belanghebbende partijen toegang tot deze informatie?

2.4.

Scheiding van wettelijk gecontroleerd hout en hout uit onbekende bronnen Hoofdvragen: — Bestaan er voldoende controle-instrumenten om hout uit onbekende bronnen of hout dat zonder wettelijke kaprechten is gekapt, uit te sluiten? — Welke controlemaatregelen worden toegepast om ervoor te zorgen dat gecontroleerd en ongecontroleerd materiaal in de hele toeleveringsketen van elkaar gescheiden blijven?

2.5.

Ingevoerde houtproducten Er worden adequate controles uitgevoerd om ervoor te zorgen dat ingevoerd hout en ingevoerde houtproducten legaal zijn ingevoerd. Hoofdvragen: — Hoe wordt aangetoond dat hout en houtproducten legaal zijn ingevoerd? — Wat voor documenten zijn vereist om het land waar het hout is gekapt te identificeren en te garanderen dat de ingevoerde producten afkomstig zijn van legaal geproduceerd hout, zoals omschreven in bijlage V? — Kan met het systeem ter waarborging van de wettigheid van hout en houtproducten de identiteit van ingevoerd hout en ingevoerde houtproducten gedurende de hele toeleveringsketen worden geïdentificeerd, tot ze worden vermengd voor de fabricage van verwerkte producten? — Kan aan de hand van de FLEGT-vergunning van ingevoerd hout het land waar het hout is gekapt worden vastgesteld (kan achterwege blijven bij samengestelde producten)?

3.   CONTROLEPROCEDURES

In het kader van de controleprocedure worden toereikende controles uitgevoerd om de wettigheid van het hout te waarborgen. De controle moet voldoende grondig en doeltreffend zijn om te kunnen vaststellen wanneer de voorschriften in het bos of in de toeleveringsketen niet worden nageleefd en dat tijdig actie te ondernemen.

3.1.   Organisatie

De controle wordt uitgevoerd door een derde organisatie die beschikt over passende middelen, beheersystemen en bekwaam en geschoold personeel, alsmede over goede en doeltreffende regelingen om belangenconflicten te beheersen.

Hoofdvragen:

3.2.   Controle met betrekking tot de definitie van wettigheid

Er bestaat een duidelijke omschrijving van hetgeen moet worden gecontroleerd. De controlemethodiek is gedocumenteerd en moet ervoor zorgen dat het proces systematisch en transparant verloopt, op bewijs is gebaseerd, op regelmatige tijdstippen wordt uitgevoerd en alle in de definitie bepaalde aspecten omvat.

Hoofdvragen:

3.3.   Toezicht op systemen ter controle van de integriteit van de toeleveringsketen

Er is duidelijk afgebakend op welke criteria en indicatoren toezicht moet worden uitgeoefend gedurende de volledige toeleveringsketen. De toezichtmethodiek is gedocumenteerd en moet ervoor zorgen dat het proces systematisch en transparant verloopt, op bewijs is gebaseerd, op regelmatige tijdstippen wordt uitgevoerd en alle vereiste criteria en indicatoren omvat. De methode omvat tevens regelmatige en tijdige afstemming van de gegevens van elke stap van de keten.

Hoofdvragen:

3.4.   Klachtenregeling

Er is een toereikende regeling voor de afhandeling van klachten en geschillen in verband met de controleprocedure.

Hoofdvragen:

3.5.   Regelingen voor de aanpak van gevallen van niet-naleving

Er zijn toereikende regelingen voor de afhandeling van gevallen van niet-naleving die tijdens de controleprocedure worden vastgesteld of via klachten en onafhankelijk toezicht aan het licht komen.

Hoofdvragen:

4.   AFGIFTE VAN UITVOERVERGUNNINGEN

Indonesië heeft vergunningverlenende autoriteiten belast met de algemene verantwoordelijkheid voor het afgeven van gecontroleerde wettelijke documenten en FLEGT-vergunningen. FLEGT-vergunningen worden afgegeven voor afzonderlijke ladingen die als bestemming de Unie hebben.

4.1.   Organisatie

Hoofdvragen:

4.2.   De afgifte van gecontroleerde wettelijke documenten (V-Legal Documents) en het gebruik ervan bij de afgifte van FLEGT-vergunningen

Er zijn toereikende regelingen getroffen die het mogelijk maken gecontroleerde wettelijke documenten te gebruiken bij de afgifte van FLEGT-vergunningen.

Hoofdvragen:

4.3.   Vragen over afgegeven FLEGT-vergunningen

Er is een toereikende regeling voor het afhandelen van vragen van de bevoegde autoriteiten over FLEGT-vergunningen, zoals beschreven in bijlage III.

Hoofdvragen:

4.4.   Klachtenregeling

Er is een toereikende regeling voor de afhandeling van klachten en geschillen in verband met de afgifte van vergunningen. Deze regeling is bedoeld om eventuele klachten over de werking van het vergunningensysteem op een toereikende manier te behandelen.

Hoofdvragen:

5.   ONAFHANKELIJK TOEZICHT

Het onafhankelijke toezicht wordt uitgeoefend door Indonesische maatschappelijke organisaties en is onafhankelijk van de andere elementen van het systeem ter waarborging van de wettigheid van hout en houtproducten (degenen die betrokken zijn bij het beheer of de regulering van de bosbestanden enerzijds en degenen die betrokken zijn bij de onafhankelijke controle anderzijds). Het onafhankelijke toezicht heeft onder meer tot doel ervoor te zorgen dat het systeem ter waarborging van de wettigheid van hout en houtproducten geloofwaardig blijft door uitoefening van toezicht op de controle ervan.

Indonesië heeft de onafhankelijke toezichtfunctie formeel erkend en staat toe dat maatschappelijke organisaties een klacht indienen wanneer onregelmatigheden worden vastgesteld tijdens de processen die verband houden met accreditatie, beoordeling en de afgifte van vergunningen.

Hoofdvragen:

BIJLAGE IX

OPENBAARMAKING VAN INFORMATIE

1.   INLEIDING

De partijen streven ernaar dat de belangrijkste bosbouwgerelateerde informatie openbaar wordt gemaakt.

Daartoe wordt in deze bijlage beschreven i) welke bosbouwgerelateerde informatie openbaar moet worden gemaakt, ii) welke instanties verantwoordelijk zijn voor het openbaar maken van deze informatie en iii) op welke manieren toegang kan worden verkregen tot deze informatie.

Er moet voor worden gezorgd dat 1) de werkzaamheden van het gemengd comité tijdens de uitvoering van deze overeenkomst transparant en bekend zijn; 2) er een procedure is die de partijen en de relevante belanghebbenden toegang biedt tot de belangrijkste bosbouwgerelateerde informatie; 3) de werking van het systeem ter waarborging van de wettigheid van hout en houtproducten wordt versterkt door informatie beschikbaar te stellen aan de onafhankelijke toezichthouders; en 4) de ruimere doelstellingen van deze overeenkomst worden verwezenlijkt. De openbaarheid van informatie levert een belangrijke bijdrage aan de versterking van de governance in de Indonesische bosbouwsector.

2.   TOEGANG TOT INFORMATIE

Deze bijlage sluit aan bij de Indonesische wet nr. 14/2008 op de vrijheid van informatie, op grond waarvan elke openbare instelling regels moet opstellen met betrekking tot de manier waarop het publiek toegang kan krijgen tot bepaalde informatie. De wet onderscheidt vier informatiecategorieën: 1) informatie die beschikbaar is en regelmatig actief wordt verspreid; 2) informatie die onverwijld openbaar moet worden gemaakt; 3) informatie die te allen tijde beschikbaar is en op verzoek wordt verstrekt; en 4) informatie die beperkt toegankelijk of vertrouwelijk is.

Het Ministerie van Bosbouw, diensten op provincie- en districtsniveau, de nationale accreditatie-instantie (KAN), de conformiteitsbeoordelingsinstelling (CAB) en de vergunningverlenende autoriteiten zijn belangrijk voor een goede werking van het systeem ter waarborging van de wettigheid van hout en houtproducten en zijn als zodanig verplicht bosbouwgerelateerde informatie openbaar te maken.

Met het oog op de uitvoering van de wet hebben het Ministerie van Bosbouw, diensten op provincie- en districtsniveau en alle andere overheidsinstanties, met inbegrip van de nationale accreditatie-instantie, procedures ontwikkeld voor het openbaar maken van informatie of zijn daarmee doende.

De KAN is tevens verplicht informatie openbaar te maken op grond van bepaling 8.2 inzake de verplichtingen van de accreditatie-instantie van ISO/IEC 17011:2004. De controle-instanties en vergunningverlenende autoriteiten moeten informatie openbaar maken overeenkomstig de besluiten van de minister van Bosbouw, bepaling 8.1 inzake publiek toegankelijke informatie van ISO/IEC 17021:2006 en bepaling 4.8 inzake documentatie van ISO/IEC Guide 65:1996.

Overeenkomstig de besluiten van de minister van Bosbouw vormen maatschappelijke organisaties een van de bronnen van bosbouwgerelateerde informatie.

Bij besluit nr. P.7/Menhut-II/2011 van 2 februari 2011 van de minister van Bosbouw wordt vastgesteld dat verzoeken om informatie van het Ministerie van Bosbouw moeten worden gericht aan de directeur van het centrum voor public relations van het Ministerie van Bosbouw in het kader van het beleid dat bepaalt dat informatie via één toegangspunt toegankelijk moet zijn. Het Ministerie van Bosbouw werkt momenteel aan aanvullende richtsnoeren voor de uitvoering van het beleid. Informatie bij bosbouwdiensten op regionaal, provinciaal en districtsniveau is rechtstreeks toegankelijk.

Om deze bijlage uitvoerbaar te maken, moeten de voor de vermelde instellingen bedoelde procedures, richtsnoeren of instructies voor het beantwoorden van verzoeken om informatie worden ontwikkeld en goedgekeurd. Bovendien zullen de regels met betrekking tot de verslaglegging en openbaarmaking door de controle-instanties en de vergunningverlenende autoriteiten worden verduidelijkt.

3.   INFORMATIECATEGORIEËN DIE WORDEN GEBRUIKT TER VERSTERKING VAN HET TOEZICHT OP EN DE EVALUATIE VAN DE WERKING VAN HET SYSTEEM TER WAARBORGING VAN DE WETTIGHEID VAN HOUT EN HOUTPRODUCTEN

Wet- en regelgeving: alle wetten, regels, normen en richtsnoeren die in de wettigheidsnormen worden genoemd.

Grond- en bosbestemming: kaarten van de bodembestemming, provinciale ruimtelijke-ordeningsplannen, procedures voor de toewijzing van landgebruik, bosbouwconcessies of exploitatierechten en andere rechten inzake exploitatie en verwerking, en daarmee verband houdende documenten als concessiekaarten, vergunningen voor bosexploitatie, eigendomsakten en grondeigendomskaarten.

Bosbeheerspraktijken: bosgebruiksplannen, jaarlijkse werkplannen met kaarten en machinevergunningen, notulen van raadplegingsbijeenkomsten met de gemeenschappen die in en om het vergunningsgebied wonen ten behoeve van de ontwikkeling van de jaarlijkse werkplannen, werkplannen voor de exploitatie van hout van bossen en bijbehorende bijlagen, MER-documenten en notulen van inspraakbijeenkomsten ten behoeve van de ontwikkeling van milieueffectrapporten, stamhoutproductieverslagen en inventarisgegevens van bosbestanden in staatsbossen.

Informatie over vervoer en toeleveringsketens, bijvoorbeeld in de vorm van vervoersdocumenten voor stamhout of bosbouwproducten en bijbehorende bijlagen en afstemmingsverslagen van hout, registratiedocumenten met betrekking tot het vervoer van hout tussen eilanden en documenten waaruit de identiteit van schepen blijkt.

Informatie over de verwerking en de daarbij betrokken bedrijven: de oprichtingsaktes van bedrijven, bedrijfsvergunningen, bedrijfsregistratienummers, milieueffectrapporten, verwerkingsvergunningen of bedrijfsregistratiecertificaten, planningen voor de aanvoer van grondstoffen voor primaire houtverwerkende bedrijven, registraties van exporteurs van verwerkte bosbouwproducten, overzichten van grondstoffen en verwerkte producten, lijsten van houders van verwerkingsrechten en gegevens over secundaire houtverwerkende bedrijven.

Bosbouwgerelateerde vergoedingen: areaalbetalingen en stortingsbewijzen, betaalopdrachten en facturen in verband met betalingen aan het herbebossingsfonds en voor de bosbestandsvergoeding.

Informatie over controle en de afgifte van vergunningen: kwaliteitsrichtsnoeren en normen voor accreditatieprocedures; de namen en adressen van de diverse geaccrediteerde conformiteitsbeoordelingsinstellingen, de data waarop de accreditatie is verleend en de data waarop deze vervalt; accreditatiegebieden; lijsten van bij de conformiteitsbeoordelingsinstellingen werkzame mensen (auditeurs, beleidsmakers) die betrokken zijn geweest bij de beoordeling/ controle van elk certificaat; verduidelijking van de term vertrouwelijke commerciële informatie; auditplan met informatie over wanneer inspraakbijeenkomsten plaatsvinden; aankondiging van audits door de conformiteitsbeoordelingsinstellingen; notulen van inspraakbijeenkomsten met conformiteitsbeoordelingsinstellingen met inbegrip van deelnemerslijsten; openbare samenvattingen van de auditresultaten; conclusies van de verslagen van de auditinstantie betreffende de afgifte van certificaten; statusverslagen voor alle audits: certificaten die zijn goedgekeurd, afgekeurd, toegekend, geschorst of ingetrokken of die momenteel worden gecontroleerd, alsmede eventuele wijzigingen aan de genoemde certificaten; gevallen van niet-naleving die relevant zijn vanuit het oogpunt van de audits en de vergunningverlening, alsmede de maatregelen die zijn getroffen om deze aan te pakken; afgegeven uitvoervergunningen; regelmatige conclusies van de verslagen van de vergunningverlenende autoriteiten.

Toezicht- en klachtenprocedures: standaardprocedures voor de afhandeling van klachten bij de KAN, controle-instanties en vergunningverlenende autoriteiten, met inbegrip van procedures voor het toezicht op de voortgang van klachtenbehandeling en de afsluiting ervan.

Zie het aanhangsel van deze bijlage voor een lijst van voor het toezicht op de bossen belangrijke documenten, de diensten die deze documenten in hun bezit hebben en de manier waarop toegang tot deze informatie kan worden verkregen.

4.   INFORMATIECATEGORIEËN DIE WORDEN GEBRUIKT TER VERSTERKING VAN DE RUIMERE DOELSTELLINGEN VAN DE VRIJWILLIGE PARTNERSCHAPSOVEREENKOMST

5.   TOEPASSING VAN DE REGELS VOOR OPENBAARMAKING

In het kader van de toepassing van deze bijlage zullen de partijen beoordelen of:

Aanhangsel

Procedures om informatie in te winnen: