1)

L-Artikolu 13(4)(c) tad-Direttiva (UE) 2019/771 tal-Parlament Ewropew u tal-Kunsill tal-20 ta’ Mejju 2019 dwar ċerti aspetti li jikkonċernaw kuntratti għall-bejgħ ta’ oġġetti, li temenda r-Regolament (UE) 2017/2394 u d-Direttiva 2009/22/KE, u li tħassar id-Direttiva 1999/44/KE (1) għandu jiġi interpretat fis-sens li difett li jaffettwa s-sigurtà tal-oġġett (f’dan il-każ, telf ta’ żejt f’vettura bil-mutur, li jwassal għar-riskju ta’ ħsara fil-magna), anki fl-assenza ta’ kundizzjonijiet oħra, bħalma huwa aġir oġġezzjonabbli tal-bejjiegħ (pereżempju, għemil doluż), tant huwa serju li jiġġustifika immedjatament tnaqqis fil-prezz jew ix-xoljiment tal-kuntratt ta’ bejgħ?

Fil-każ li tingħata risposta fl-affermattiv għall-ewwel domanda:

2)

Dan ikun jħodd ukoll meta d-difett ikun jista’ jiġi rrimedjat bi spiża finanzjarja relattivament żgħira?