23.3.2013   

MT

Il-Ġurnal Uffiċjali tal-Unjoni Ewropea

C 86/14

—

tannulla s-sentenza tal-Qorti Ġenerali tal-Unjoni Ewropea tal-21 ta’ Novembru 2012 fil-Kawża T-270/08, Ir-Repubblika Federali tal-Ġermanja, ir-Renju ta’ Spanja (intervenjenti), ir-Repubblika Franċiża (intervenjenti) u r-Renju tal-Pajjiżi l-Baxxi (intervenjenti) vs Il-Kummissjoni Ewropea li għandha bħala suġġett talba għall-annullament tad-Deċiżjoni tal-Kummissjoni C(2008) 1615 finali, tad-29 ta’ April 2008, dwar it-tnaqqis tal-għajnuna finanzjarja tal-Fond Ewropew għall-Iżvilupp Reġjonali (FEŻR) mogħtija bid-Deċiżjoni tal-Kummissjoni C(94) 1973, tal-5 ta’ Awwissu 1994, għall-programm operattiv li jaqa’ taħt l-objettiv Nru 1 (1994-1999), dwar Berlin-Lvant (il-Ġermanja) u sabiex fil-Kawża T-270/08 tannulla d-deċiżjoni kkontestata, id-Deċiżjoni tal-Kummissjoni C(2008) 1615 finali, tad-29 ta’ April 2008, dwar it-tnaqqis tal-għajnuna finanzjarja tal-Fond Ewropew għall-Iżvilupp Reġjonali (FEŻR) mogħtija bid-Deċiżjoni tal-Kummissjoni C(94) 1973, tal-5 ta’ Awwissu 1994, għall-programm operattiv li jaqa’ taħt l-objettiv Nru 1 (1994-1999), dwar Berlin-Lvant (il-Ġermanja)

—

tikkundanna lill-Kummissjoni għall-ispejjeż tal-kawża.

L-ewwel aggravju: il-Qorti Ġenerali kisret l-Artikolu 24(2) tar-Regolament tal-Kunsill (KEE) Nru 4253/88 (1), kif ukoll l-Artikolu 1 tar-Regolament tal-Kunsill (KE, Euratom) Nru 2988/95 (2) u l-prinċipju ta’ attribuzzjoni tal-kompetenzi (li qabel kien l-Artikolu 5 KE: Artikolu 5(2) TEU, Artikolu 7 TFEU), peress li wettqet żball ta’ liġi meta kkunsidrat li żbalji amministrattivi attribwibbli lill-awtoritajiet nazzjonali jistgħu jikkostitwixxu “irregolaritajiet” li jiġġustifikaw l-applikazzjoni ta’ korrezzjonijiet finanzjarji mill-Kummissjoni skont l-Artikolu 24(2) tar-Regolament 4253/88.

It-tieni aggravju: il-Qorti Ġenerali kisret l-Artikolu 24(2) tar-Regolament tal-Kunsill (KEE) Nru 4253/88 kif ukoll il-prinċipju ta’ attribuzzjoni tal-kompetenzi (Artikolu 5(2) TEU, Artikolu 7 TFEU), peress li b’mod żbaljat tat lill-Kummissjoni il-kompetenza li testrapola korrezzjonijiet finanzjarji (l-ewwel parti tat-tieni aggravju). Anki jekk skont l-Artikolu 24(2) tar-Regolament 4253/88, il-Kummissjoni kellha din is-setgħa ta’ estrapolazzjoni, il-Qorti Ġenerali jmissha rrikonoxxiet l-illegalità tal-applikazzjoni tal-estrapolazzjoni fil-każ preżenti. Minn naħa, il-Kummissjoni ma setgħetx tidentifika l-allegat żball sistematiku tagħha għall-programm kollu u li tippermetti li r-rata ta’ żball tagħha stabbilit tiġi estrapolata għall-programm globali. Min-naħa l-oħra, il-Kummissjoni ma setgħetx tuża l-kampjun applikat minnha, sabiex tasal għal tnaqqis permezz tal estrapolazzjoni għall-programm globali (it-tieni parti tat-tieni aggravju). Barra minn hekk, matul l-estrapolazzjoni l-Kummissjoni wettqet żball rappreżentattiv u ffissat korrezzjonijiet finanzjarji mħallsa f’daqqa li wassal għal tnaqqis sproporzjonat fil-kontribuzzjoni finanzjarja għall-programm operattiv (it-tielet parti tat-tieni aggravju).

It-tielet aggravju: is-sentenza appellata tal-Qorti Ġenerali tikser ukoll l-Artikolu 24(2) tar-Regolament 4253/88 flimkien mal-prinċipju ta’ attribuzzjoni tal-kompetenzi, peress li l-Qorti Ġenerali żbaljat meta kkonstatat li l-Kummissjoni kellha s-setgħa li twaqqaf il-korrezzjonijiet finanzjarji mħallsa f’daqqa (l-ewwel parti tat-tielet aggravju). Anki jekk tali setgħa kienet teżisti f’dak li jirrigwarda l-korrezzjonijiet imħallsa f’daqqa, il-Qorti Ġenerali kkonfermat l-iżball ta’ liġi meta f’dan il-każ ittieħdu korrezzjonijiet imħallsa f’daqqa sproporzjonati (it-tieni parti tat-tielet aggravju).

Ir-raba’ aggravju: fl-aħħar nett, il-Qorti Ġenerali kisret l-obbligu ta’ ġustifikazzjoni xierqa taħt l-Artikolu 81 tar-Regoli tal-Proċedura tal-Qorti tal-Ġustizzja flimkien mal-Artikoli 36 u 53(1) tal-Istatut tal-Qorti tal-Ġustizzja, minħabba li mingħajr ma indikat ir-raġunijiet li wasslu għad-deċiżjoni fil-kawża l-Qorti Ġenerali ddeċidiet dwar l-argument tal-appellanti dwar l-inammissibbiltà tal-korrezzjonijiet finanzjarji mħallsa f’daqqa (l-ewwel parti tat-tieni aggravju) kif ukoll lli ma huwiex possibbli li jiġu ddeterminati l-kunsiderazzjonijiet li wasslu lill-Qorti Ġenerali li tiċħad dan l-argument