I – Il-fatti li wasslu għall-kawża u s-sentenza appellata

II – Il-proċedura quddiem il-Qorti tal-Ġustizzja u t-talbiet tal‑partijiet

III – L-analiżi legali

A – Fuq l-ewwel aggravju u l-ewwel parti tat-tieni aggravju, ibbażati fuq żball ta’ liġi meta l-Qorti Ġenerali kkunsidrat, b’mod żbaljat, li l-appellant kien ammetta li wettaq it-tranżazzjonijiet invokati mill-Kunsill fil-motivi tal-atti kkontestati

1. L-argument tal-appellant

2. Analiżi

B – Fuq it-tieni parti tat-tieni aggravju, ibbażata fuq żball ta’ liġi meta l-Qorti Ġenerali kkunsidrat, b’mod żbaljat, li EIH kien jissodisfa l-kriterji ta’ indikazzjoni

1. L-argument tal-appellant

a) Fuq it-tranżazzjonijiet allegatament esklużi mill-kamp tal-miżuri restrittivi

b) Fuq it-tranżazzjonijiet allegatament awtorizzati

c) Fuq it-tranżazzjonijiet imwettqa skont il-proċedura tat-tielet rimedju

2. Analiżi

a) Fuq it-tranżazzjonijiet allegatament esklużi mill-kamp tal-miżuri restrittivi

b) Fuq it-tranżazzjonijiet allegatament awtorizzati

c) Fuq it-tranżazzjonijiet imwettqa skont il-proċedura tat-tielet rimedju

i) Fuq il-legalità tal-approvazzjonijiet ġeneralizzati

ii) Fuq l-Artikolu 21 tar-Regolament Nru 961/2010

iii) Fuq il-proċedura tat-tielet rimedju u l-projbizzjoni tal-evażjoni ta’ miżuri restrittivi

C – Fuq it-tielet aggravju, ibbażat fuq żball ta’ liġi rigward l‑interpretazzjoni u l-evalwazzjoni tal-prinċipji ta’ aspettattivi leġittimi u ta’ ċertezza legali

1. L-argumenti tal-appellant

2. Analiżi

D – Fuq ir-raba’ aggravju bbażat fuq żball ta’ liġi fl-interpretazzjoni tal-Artikolu 32(2) tar-Regolament Nru 961/2010 u tal-prinċipju ta’ proporzjonalitŕ

1. L-argumenti tal-appellant

2. Analiżi

IV – Fuq l-ispejjeż

V – Konklużjoni

1. 

Dan l-appell, ippreżentat mill-Europäisch-Iranische Handelsbank AG (iktar ’il quddiem l-“EIH”), jitlob l-annullament tas-sentenza tal-Qorti Ġenerali tal-Unjoni Ewropea Europäisch-Iranische Handelsbank AG vs Il-Kunsill ( 2 ) (iktar ’il quddiem is-“sentenza appellata”), li permezz tagħha din tal-aħħar ċaħdet parzjalment ir-rikors għal annullament tal-appellant fir-rigward ta’ ċertu numru ta’ atti li wasslu għall-elenkar u ż‑żamma tiegħu fil-listi ta’ persuni, ta’ entitajiet u ta’ organi (iktar ’il quddiem “ta’ persuni u ta’ entitajiet”) li l-assi tagħhom għandhom ikunu ffriżati fil‑kuntest tal-ġlieda kontra l-proliferazzjoni nukleari fl-Iran.

2. 

Il-Kunsill tal-Unjoni Ewropea mmotiva d-deċiżjoni tiegħu ta’ ffriżar ta’ fondi tal‑appellant fuq il-fatt li huwa kien wettaq numru ta’ tranżazzjonijiet finanzjarji li jinvolvu entitajiet indikati, jiġifieri li kienu diġà suġġetti għal miżuri restrittivi, minkejja l-fatt li l-fondi tagħhom kellhom ikunu ffriżati. Il-kwistjoni legali l-iktar importanti mqajma minn dan l-appell hija dik dwar jekk l-approvazzjoni jew l-awtorizzazzjonijiet allegatament mogħtija lill-EIH mill-Bundesbank – awtorità nazzjonali kompetenti skont il-leġiżlazzjoni tal-Unjoni Ewropea sabiex tawtorizza r-rilaxx ta’ fondi ta’ entitajiet indikati jew ta’ tranżazzjonijiet finanzjarji provenjenti minn jew iddestinati għal persuni u entitajiet Iranjani mhux indikati – humiex suffiċjenti sabiex jipproteġu l-entità li effettivament wettqet l‑imsemmija tranżazzjonijiet minn elenkar fil-listi u, għaldaqstant, sabiex jipprekludu lill-Kunsill milli jieħu deċiżjoni ta’ ffriżar ta’ fondi tal-appellant.

3.

Mill-punti 1 et seq tas-sentenza appellata jirriżulta li l-appellant huwa bank Ġermaniż li jispeċjalizza fis-servizzi u l-attivitajiet li jirrigwardaw l-Iran jew fl-Iran.

4.

Il-kawża mressqa quddiem il-Qorti Ġenerali tagħmel parti minn kuntest marbut mal‑applikazzjoni ta’ miżuri restrittivi stabbiliti sabiex issir pressjoni fuq l-Iran sabiex dan itemm l-attivitajiet nukleari li joħolqu riskju ta’ proliferazzjoni u ta’ żvilupp ta’ sistemi ta’ kunsinna ta’ armi nukleari (iktar ’il quddiem il-“proliferazzjoni nukleari”).

5.

Id-Deċiżjoni tal-Kunsill 2010/413/PESK, tas-26 ta’ Lulju 2010, dwar miżuri restrittivi kontra l-Iran u li tħassar il-Pożizzjoni Komuni 2007/140/PESK ( 3 ), minn naħa, u r-Regolament tal-Kunsill (UE) Nru 961/2010, tal-25 ta’ Ottubru 2010, dwar miżuri restrittivi kontra l-Iran u li jħassar ir-Regolament (KE) Nru 423/2007 ( 4 ), min-naħa l-oħra, jikkostitwixxu, għal din il-kawża, il-miżuri qafas li jistabbilixxu l-prinċipju tal-iffriżar ta’ fondi u ta’ riżorsi ekonomiċi tal-persuni u ta’ entitajiet li isimhom huwa inkluż fil-listi stabbiliti fl-Anness II tad-Deċiżjoni 2010/413 u fl-Anness VIII tar‑Regolament Nru 961/2010, u li jiddefinixxu l-kundizzjonijiet għall-inklużjoni fil-listi.

6.

Fit-23 ta’ Mejju 2011, il-Kunsill adotta d‑Deċiżjoni 2011/299/PESK li temenda d-Deċiżjoni 2010/413 ( 5 ) flimkien mar-Regolament ta’ Implimentazzjoni (UE) Nru 503/2011, li jimplementa r‑Regolament Nru 961/2010 ( 6 ) (iktar ’il quddiem, flimkien, l-“atti tat-23 ta’ Mejju 2011”).

7.

Permezz ta’ dawn iż-żewġ atti, għall-ewwel darba, il-Kunsill inkluda isem l-appellant fil-listi tal-Anness II tad-Deċiżjoni 2010/413 u tal-Anness VIII tar-Regolament Nru 961/2010 u mmotiva dan l-elenkar bil-mod segwenti: “L-EIH kellu rwol prinċipali ta’ assistenza lil numru ta’ banek Iranjani permezz ta’ għażliet alternattivi għall-ikkompletar tat‑tranżazzjonijiet interrotti mis-sanzjonijiet tal-[Unjoni] li kellhom l-Iran fil-mira. L-EIH ġie nnotat jaġixxi bħala l-bank li jipprovdi l-konsulenza u l-bank intermedjarju fi tranżazzjonijiet ma’ entitajiet Iranjani indikati. Pereżempju, kmieni f’Awwissu 2010 l-EIH iffriża l-kontijiet tal-banek indikati mill-[Unjoni] Saderat Iran u Bank Mellat li jinsabu ġewwa EIH Hamburg [il-Ġermanja]. Ftit wara, l-EIH kompla n-negozju ddenominat bl-euro mal-Bank Mellat u l-Bank Saderat Iran bl-użu tal-kontijiet EIH ma’ bank Iranjan mhux indikat. F’Awwissu 2010, l-EIH kien qed iwaqqaf sistema li tippermetti li pagamenti ta’ rutina jsiru lill-Bank Saderat London u Future Bank Bahrain, b’tali mod li jkunu evitati sanzjonijie tal-[Unjoni]. Sa minn Ottubru 2010, l-EIH kompla jaġixxi bħala intermedjarju għal pagamenti mill-banek Iranjani sanzjonati, inklużi Mellat u Saderat. Dawn il-banek sanzjonati għandhom jidderieġu l-pagamenti tagħhom lill-EIH via Iran’s Bank of Industry and Mine. Fl-2009, l-EIH intuża mill-Post Bank fi skema għall-evażjoni ta’ sanzjonijiet li kienet tinvolvi l-ġestjoni ta’ transazzjonijiet f’isem il-Bank Sepah indikat min-NU. Bank Mellat indikat mill-[Unjoni] hu wieħed mill-banek matriċi [parent] tal-EIH”.

8.

Wara dan l-ewwel elenkar, l-appellant għamel, bejn ix-xhur ta’ Mejju u Lulju 2011, diversi talbiet għal informazzjoni u komunikazzjoni ta’ dokumenti lill-Kunsill kif ukoll talba għal smigħ u eżami mill-ġdid tad-deċiżjoni ta’ elenkar. Huwa kkomunika wkoll l‑osservazzjonijiet tiegħu lill-Kunsill. Bi tweġiba għal dawn it‑talbiet, il-Kunsill indika lill-appellant li l-motivi tal-elenkar tiegħu jirriżultaw minn proposta magħmula minn Stat Membru mingħajr ma l-imsemmi Kunsill kellu informazzjoni addizzjonali. Barra minn hekk, il-Kunsill bagħatlu kopja tal-proposta ta’ elenkar.

9.

L-elenkar tal-appellant fil-listi nżamm mill-Kunsill fid-Deċiżjoni tiegħu 2011/783/PESK, tal-1 ta’ Diċembru 2011, li temenda d-Deċiżjoni 2010/413 ( 7 ), kif ukoll fir‑Regolament ta’ Implimentazzjoni (UE) Nru 1245/2011, tal-istess jum, li jimplimenta r-Regolament Nru 961/2010 ( 8 ). Għalhekk fil-5 ta’ Diċembru 2011, il-Kunsill bagħat ittra lill‑appellant, li magħha ġiet annessa kopja tal-imsemmija deċiżjoni u l‑imsemmi regolament ta’ implementazzjoni, u informah li, wara eżami mill-ġdid tal-listi inizjali u wara li kienu kkunsidrati l-osservazzjonijiet tal-appellant esposti fl-iskambji li saru bejn ix-xhur ta’ Mejju u ta’ Lulju 2011, ismu nżamm fuq il-listi minħabba l-fatt li huwa kien ipprovda servizzi finanzjarji pprojbiti lill-entitajiet indikati – fatt li skont il-Kunsill jikkostitwixxi sostenn għall-attivitajiet nukleari tal-Iran li joħolqu riskju ta’ proliferazzjoni. Wara li l-appellant irċieva din l-ittra huwa reġa’ għamel talba għal smigħ, ikkonferma l-osservazzjonijiet tiegħu u reġa’ talab eżami mill-ġdid tal-elenkar.

10.

Mid-diversi ittri mibgħuta mill-EIH lill-Kunsill ( 9 ) jirriżulta li fir‑rigward tat-tranżazzjonijiet kollha li jinvolvu banek Iranjani indikati, huwa dejjem aġixxa bl-awtorizzazzjoni jew bl-approvazzjoni u taħt is‑sorveljanza tal-Bundesbank. Barra minn hekk, EIH ippreżenta lill‑Kunsill id-dettalji tal-proċedura msejħa “tat-tielet rimedju”, li permezz tagħha EIH indika li huwa wettaq tranżazzjonijiet marbuta ma’ attivitajiet antiki tal-banek Iranjani indikati. Din il-proċedura tikkonsisti “fil-possibbiltà, li entità indikata, tħallas dejn, naxxenti minn obbligu preċedenti għall-indikazzjoni tagħha, lill-kreditur stabbilit fit-territorju tal-Unjoni, billi titrasferixxi assi lil dan tal-aħħar, permezz ta’ entità mhux indikata li taġixxi bħala intermedjarja” ( 10 ) [traduzzjoni mhux uffiċjali].

11.

Permezz ta’ rikors ippreżentat fir-Reġistru fit-3 ta’ Awwissu 2011, u wara li biddel darbtejn it-talbiet tiegħu ( 11 ), l-appellant ippreżenta rikors għal annullament billi talab li l-Qorti Ġenerali jogħġobha tannulla, b’effett immedjat, l-atti tat-23 ta’ Mejju 2011, id‑Deċiżjoni 2011/783, ir-Regolament ta’ Implimentazzjoni Nru 1245/2011 u r-Regolament Nru 267/2012, sa fejn dawn jikkonċernawh; tiddikjara l-Artikolu 20(1)(b) tad-Deċiżjoni 2010/413, l‑Artikolu 16(2) tar-Regolament Nru 961/2010 u l-Artikolu 23(2) tar‑Regolament Nru 267/2012 inapplikabbli ( 12 ) u tikkundanna lill-Kunsill għall-ispejjeż.

12.

L-appellant qajjem erba’ motivi insostenn tat-talbiet tiegħu hekk emendati. L-ewwel motiv kien ibbażat fuq ksur tal-obbligu ta’ motivazzjoni, tad-drittijiet tad-difiża u tad-dritt għal protezzjoni ġudizzjarja effettiva. It-tieni motiv kien ibbażat fuq żball manifest ta’ evalwazzjoni minħabba l-fatt li, fl-ewwel lok, il-Kunsill ma kienx ġab prova tat-tranżazzjonijiet imsemmija fil-motivi tal-atti li kontrihom sar ir‑rikors quddiem il-Qorti Ġenerali, fit-tieni lok, il-kundizzjonijiet għall‑elenkar u ż-żamma ta’ isem EIH fil-listi ma kinux issodisfatti u, fit-tielet lok, il-Kunsill ma kienx wettaq evalwazzjoni u eżami mill-ġdid suffiċjenti tad-deċiżjoni ta’ elenkar. It-tielet motiv imqajjem kien ibbażat fuq ksur tal-prinċipji ta’ protezzjoni tal-aspettattivi leġittimi u ta’ ċertezza legali kif ukoll tad-dritt għal amministrazzjoni tajba. Fl-aħħar nett, ir-raba’ motiv kien ibbażat fuq ksur tal-prinċipju ta’ proporzjonalità, ta’ dritt għall-proprjetà u ta’ libertà ta’ impriża. Barra minn hekk, l-appellant qajjem l-eċċezzjoni ta’ illegalità prevista fl‑Artikolu 20(1)(b) tad-Deċiżjoni 2010/413, fl-Artikolu 16(2)(b) tar‑Regolament Nru 961/2010 u fl-Artikolu 23(2) tar-Regolament Nru 267/2012.

13.

Fis-sentenza appellata, il-Qorti Ġenerali laqgħet it-tieni motiv sa fejn jirrigwarda l-atti tat-23 ta’ Mejju 2011. Fl-analiżi tal-ilment li jirrigwarda l-evalwazzjoni mill-Kunsill tal-proposta ta’ elenkar inizjali ( 13 ), il-Qorti Ġenerali ddeċidiet li, sa fejn il-proposta ta’ ffriżar ta’ fondi tal-appellant kienet tirriżulta minn Stat Membru, kellu jkun il-Kunsill li jeżamina r-rilevanza u l-fondatezza tal-elementi ta’ informazzjoni u tal‑provi li kienu sottomessi lilu. Madankollu, kif ammetta l-Kunsill stess, huwa ma kellux elementi oħra ħlief il-proposta u, b’mod partikolari, ma kellux provi oħra. Għalhekk, il-Qorti Ġenerali kkonkludiet li fir-rigward tal-ewwel elenkar tal-appellant, il-Kunsill ma kienx f’pożizzjoni li jivverifika, fil-mument tal-adozzjoni tal-atti tat-23 ta’ Mejju 2011, il‑fondatezza tal-provi prodotti kontra l-appellant fil-proposta ta’ elenkar. Konsegwentement, hija annullat biss l-atti tat-23 ta’ Mejju 2011 fir‑rigward tal-elenkar inizjali tal-appellant, sa fejn kienu jikkonċernawh.

14.

Il-kumplament tar-rikors ġie miċħud.

15.

Fid-19 ta’ Novembru 2013, EIH ippreżenta appell mis-sentenza appellata. It-talbiet tal-appellant jitolbu li l-Qorti tal-Ġustizzja jogħġobha tannulla s-sentenza appellata fil-punti indikati; tannulla t-tliet atti li l-Qorti Ġenerali ma annullatx, jiġifieri d-Deċiżjoni 2011/783, ir-Regolament ta’ Implimentazzjoni Nru 1245/2011 u r-Regolament Nru 267/2012 (iktar ’il quddiem, flimkien, l-“atti kkontestati”) ( 14 ) b’effett immedjat, sa fejn japplikaw għal EIH u tikkundanna lill-Kunsill għall-ispejjeż taż-żewġ istanzi.

16.

Fir-risposta tiegħu, il-Kunsill talab li l-Qorti tal-Ġustizzja jogħġobha tiċħad l-appell kollu u tikkundanna lill-appellant għall‑ispejjeż tal-Kunsill.

17.

Fir-risposta tiegħu, ir-Renju Unit tal-Gran Brittanja u l-Irlanda ta’ Fuq, parti intervenjenti fl-ewwel istanza insostenn tal-Kunsill, jitlob li l-Qorti tal-Ġustizzja jogħġobha tiċħad l-appell.

18.

Fl-appell tiegħu, l-appellant jinvoka erba’ aggravji. L-ewwel wieħed jikkontesta l-iżball ta’ liġi allegatament imwettaq mill-Qorti Ġenerali meta kkonkludiet, b’mod żbaljat, li l-appellant kien ammetta li wettaq it-tranżazzjonijiet invokati mill-Kunsill sabiex jiġġustifika l‑indikazzjoni tiegħu. It-tieni aggravju huwa bbażat fuq żball ta’ liġi meta l-Qorti Ġenerali ddeċidiet, b’mod żbaljat, li l-kriterji meħtieġa għall-elenkar tal-appellant fil-listi kienu ssodisfatti. It-tielet aggravju jikkontesta l-iżball ta’ liġi tal-Qorti Ġenerali meta ċaħdet il-motiv dwar ksur tal-aspettattivi leġittimi u tal-prinċipju ta’ ċertezza legali. Fl-aħħar nett, ir-raba’ aggravju huwa bbażat fuq żball ta’ liġi meta l-Qorti Ġenerali ddeċidiet li l-appellant ma setax jinvoka l‑Artikolu 32(2) tar-Regolament Nru 961/2010.

19.

L-appellant isostni, fil-kuntest tal-ewwel aggravju, li l-Qorti Ġenerali kkunsidrat, b’mod żbaljat, li huwa kien qajjem tardivament l‑argument li permezz tiegħu huwa kkontesta li wettaq it-tranżazzjonijiet previsti fil-motivi tad-deċiżjonijiet ta’ elenkar u taż-żamma ta’ EIH fil‑listi tal-persuni jew entitajiet milquta bil-miżuri restrittivi inkwistjoni, minkejja li dan l-ilment kien diġà ġie invokat fl-istadju tar-rikors, u mbagħad anki fir-risposta – kif jidher mir-rapport tas-seduta – u, fi kwalunkwe każ, b’konformità sħiħa mal-Artikolu 48(2) tar-Regoli tal-Proċedura tal-Qorti Ġenerali. Barra minn hekk, il-Kunsill min-naħa tiegħu ma kkontestax l-ammissibbiltà tal-argument, li għalhekk kellu, f’dawn iċ-ċirkustanzi, ikun iddikjarat ammissibbli. L-appellant jitlob li l-ewwel u t-tieni motivi mressqa quddiem il-Qorti Ġenerali għandhom ikunu eżaminati mill-ġdid mill-Qorti tal-Ġustizzja filwaqt li jiġi debitament ikkunsidrat il-fatt li huwa ma rrikonoxxiex li wettaq it-tranżazzjonijiet inkwistjoni, kuntrarjament għall-premessa tat-tluq tal-Qorti Ġenerali.

20.

B’hekk, din il-premessa inizjali tivvizzja r-raġunament kollu tal‑Qorti Ġenerali dwar, min-naħa, in-natura suffiċjenti tal-motivazzjoni u l-osservanza tad-drittijiet tad-difiża – l-ewwel motiv imqajjem fl‑ewwel istanza – u min-naħa l-oħra, dwar l-iżball manifest ta’ evalwazzjoni min-naħa tal-Kunsill, li ma ġabx prova tat-tranżazzjonijiet previsti fil-motivi tal-atti kkontestati – l-ewwel fergħa tat-tieni motiv imqajjem fl-ewwel istanza.

21.

F’dan il-kuntest, EIH isostni, min-naħa, li l-motivazzjoni tal-atti kkontestati ma ppermettitlux li jistabbilixxi rabta bejn it-tranżazzjonijiet imwettqa skont il-proċedura tat-tielet rimedju, peress li l-Kunsill innifsu qatt ma seta’ jistabbilixxi rabta bejn dawn it‑tranżazzjonijiet u t-tranżazzjonijiet li kienu invokati fil-motivi. EIH sempliċement żvela t-tranżazzjonijiet kollha li huwa wettaq u enfasizza li wħud minnhom kienu, fil-fehma tiegħu, esklużi mill-kamp ta’ miżuri restrittivi, oħrajn approvati mill-Bundesbank u oħrajn awtorizzati wkoll minn din tal-aħħar iżda, madankollu, EIH ma setax jidentifika l-aġir ikkritikat fit-tieni eżempju ( 15 ), moqri flimkien mal-ewwel ( 16 ) u r-raba’ ( 17 ) eżempji.

22.

Min-naħa l-oħra, EIH isostni li l-eżami mill-ġdid tal-elenkar li għamel il-Kunsill ma kienx adegwat, peress li l-Kunsill fl-ebda mument ma pproduċa provi minkejja li EIH kien qed jikkontesta l-eżistenza tat‑tranżazzjonijiet invokati fil-motivi tal-atti kkontestati. It-tweġiba qasira li l-Kunsill ta lil EIH wara li huwa kien ippreżenta l-osservazzjonijiet tiegħu dwar l-elenkar tiegħu ma tikkostitwixxix eżami mill-ġdid tad-deċiżjoni ta’ elenkar. Għall-kuntrarju ta’ dak li ddeċidiet fil-punt 99 tas-sentenza appellata, il-Qorti Ġenerali ma setgħetx tikkonkludi li l-Kunsill kien ċaħad espressament l-argumenti ppreżentati mill-appellant peress li r-rifjut kellu jkun permezz ta’ provi fir-rigward tat-tranżazzjonijiet stess.

23.

Preċiżament għaliex il-Kunsill ma pprovda, fl-ebda mument, provi dwar dawn it-tranżazzjonijiet u fid-dawl tal-fatt li EIH qatt ma ammetta li wettaqhom, ebda waħda mill-allegazzjonijiet kontenuti fil‑motivi ma tista’ titqies li hija stabbilita, għall-kuntrarju ta’ dak li teħtieġ il-ġurisprudenza ( 18 ). Għalhekk l-atti kkontestati għandhom ikunu annullati.

24.

Skont argument kultant impenjattiv, l-appellant jinvoka żball ta’ liġi li, madankollu, huwa ma kklassifikax legalment.

25.

Mill-bidu għandu jitfakkar li “l-Qorti tal-Ġustizzja ma għandhiex ġurisdizzjoni sabiex tikkonstata l-fatti u lanqas, bħala prinċipju, sabiex teżamina l-provi li l-Qorti Ġenerali kkunsidrat insostenn ta’ dawn il-fatti. Fil-fatt, meta dawn il-provi jkunu nkisbu b’mod regolari u l-prinċipji ġenerali tad-dritt kif ukoll ir-regoli ta’ proċedura applikabbli fir-rigward tal-oneru u tal-amministrazzjoni tal-prova jkunu ġew osservati, hija biss il-Qorti Ġenerali li tista’ tevalwa l-valur li għandu jingħata lill-provi li jkunu ġew prodotti quddiemha. Għaldaqstant, din l-evalwazzjoni ma tikkostitwixxix, ħlief fil-każ tal-iżnaturament ta’ dawn il-provi, kwistjoni ta’ dritt suġġetta, bħala tali, għall-istħarriġ tal-Qorti tal-Ġustizzja” ( 19 ).

26.

Jiena pjuttost inklinat li ninterpreta l-argument magħmul minn EIH fil-kuntest tal-ewwel aggravju u tal-ewwel parti tat-tieni aggravju tiegħu, fis-sens li huwa jfittex li l-Qorti tal-Ġustizzja tikkonstata żnaturament tal-provi, peress li skont EIH, il-Qorti Ġenerali kkunsidrat b’mod żbaljat li l-informazzjoni kontenuta fis-sottomissjonijiet bil-miktub tiegħu, u b’mod partikolari pprovduta fl-annessi mar-rikors tiegħu, kienet rikonoxximent tal-materjalità tat-tranżazzjonijiet imsemmija mill‑Kunsill fil-motivi tal-atti kkontestati.

27.

Għalkemm hija ġurisprudenza stabbilita li l-iżnaturament tal‑provi prodotti quddiem il-qorti tal-ewwel istanza jaqa’ fl-istħarriġ tal-Qorti tal-Ġustizzja li tiddeċiedi fil-kuntest tal-appell, għandu jitfakkar li tali żnaturament “għandu jidher b’mod ċar mill-atti tal‑proċess, mingħajr ma jkun meħtieġ li ssir evalwazzjoni ġdida tal-fatti u tal-provi” ( 20 ). Barra minn hekk, għandu jkun dak li jinvokah li jurih, peress li l-appell għandu jindika l-argumenti legali li jsostnu b’mod speċifiku t-talba ( 21 ).

28.

Anki jekk dawn iż-żewġ kundizzjonijiet jitqiesu li huma ssodisfatti, l-argument ta’ EIH ma huwiex tali li juri b’mod manifest żnaturament tal-provi iżda pjuttost donnu huwa intiż sabiex jikseb evalwazzjoni mill-ġdid tal-imsemmija provi mill-Qorti tal-Ġustizzja, ħaġa li madankollu ma hijiex fil-kompetenza tagħha.

29.

B’mod partikolari, is-sempliċi qari tal-annessi tar-rikors promotur, li jinkludu b’mod partikolari listi ta’ tranżazzjonijiet imwettqa minn EIH, essenzjalment bejn is-snin 2010 u 2011 ( 22 ), mal-entitajiet imsemmija fil‑motivi tal-atti kkontestati, jiġifieri l-Bank Mellat, il-Bank Sepah, il-Bank Saderat Iran, il-Bank Saderat plc, u l-Future Bank of Bahreïn u l-Postbank of Iran, jista’ b’mod leġittimu jwassal lill-Qorti Ġenerali tikkunsidra li r‑realtà tat-tranżazzjonijiet ma kinitx ikkontestata. Barra minn hekk, jirriżulta b’mod ċar mis-sottomissjonijiet bil-miktub tal-appellant li l-aggravju prinċipali tiegħu ta’ kontestazzjoni tal-motivi tal-atti kkontestati, kemm quddiem il-Qorti Ġenerali kif ukoll quddiem il-Qorti tal-Ġustizzja, huwa li jsostni n-natura legali tat-tranżazzjonijiet li huwa ma jiċħadx – tal-inqas fis-sottomissjonijiet bil-miktub tiegħu quddiem il-Qorti Ġenerali – li wettaq mal-entitajiet indikati, peress li dawn kienu awtorizzati jew approvati mill-Bundesbank jew li kienu barra mill-kamp tal-miżuri restrittivi.

30.

Issa, preċiżament mis-sentenza appellata jirriżulta li l-Qorti Ġenerali kkunsidrat li EIH ammetta, fis-sottomissjonijiet bil-miktub tiegħu, li wettaq tranżazzjonijiet li jinvolvu banek indikati iżda dan filwaqt li jispjega li dawn kienu legali u li kien biss fis-seduta li huwa kkontesta li kien involut fi tranżazzjonijiet bħal dawk previsti fil-motivi tal-atti kkontestati kif ukoll l-eżistenza ta’ rabta bejn l-imsemmija tranżazzjonijiet u t-tranżazzjonijiet effettivament imwettqa. Huwa għalhekk ġust li dan l-aħħar argument kien meqjus bħala ġdid, u għalhekk inammissibbli, mill-Qorti Ġenerali, peress li EIH ma sostniex fl-istadju tas-sottomissjonijiet bil-miktub li t-tranżazzjonijiet li huwa invoka, imwettqa mal-istess sieħba identifikati fil-motivi tal-atti kkontestati u li jkopru l-istess perijodu indikat fihom, ma kellhom xejn x’jaqsmu ma’ dawk imsemmija fil-motivi. Minħabba dan il-fatt, il-Qorti Ġenerali kkunsidrat li l-partijiet kienu qed jiddiskutu biss dwar in-natura legali jew le tat-tranżazzjonijiet imwettqa u mhux dwar il-materjalità tagħhom. Peress li l-fatti kkundannati – it-tranżazzjonijiet imsemmija fil-motivi – ma kinux ikkontestati, iżda kienet ikkontestata l-legalità tagħhom biss, ma jistax ikun ilmentat li l-Kunsill qatt ma ġab prova tal‑eżistenza ta’ dawn it-tranżazzjonijiet u li huwa kkonċentra biss fuq li juri n-natura illegali tagħhom fir-rigward tal-leġiżlazzjoni tal-Unjoni rilevanti ( 23 ).

31.

Peress li l-analiżi preċedenti ma hijiex tan-natura li turi kwalunkwe żnaturament min-naħa tal-Qorti Ġenerali, l-ewwel aggravju u l-ewwel parti tat-tieni aggravju tal-appell għandhom jiġu miċħuda. Għalhekk ma hemmx lok li l-Qorti tal‑Ġustizzja terġa’ tgħaddi, f’dan l-istadju tal-analiżi, fuq ir-raġunament magħmul mill-Qorti Ġenerali fil-kuntest tal-ewwel u t-tieni motivi mqajma quddiemha.

32.

Permezz tat-tieni parti tat-tieni aggravju, l-appellant isostni li l‑Qorti Ġenerali ddeċidiet b’mod żbaljat, fil-punti 121 sa 159 tas‑sentenza appellata, li huwa naqas milli jistabbilixxi li t‑tranżazzjonijiet kollha mwettqa mal-banek issanzjonati kienu twettqu bl-awtorizzazzjoni u bl-approvazzjoni tal-Bundesbank jew kienu esklużi mill-kamp tas-sistema ta’ sanzjonijiet b’tali mod li dawn it‑tranżazzjonijiet ma setgħux jiġġustifikaw l-elenkar ta’ ismu fil-lista ta’ persuni jew ta’ entitajiet li l-assi tagħhom għandhom ikunu ffriżati.

33.

L-argument li żviluppa fil-kuntest ta’ din il-parti tat-tieni aggravju jirrigwarda, fl-ewwel lok, it-tranżazzjonijiet allegatament esklużi mill-kamp tal-miżuri restrittivi, fit-tieni lok, it-tranżazzjonijiet allegatament awtorizzati u fit-tielet lok, it-tranżazzjonijiet imwettqa skont il-proċedura tat-tielet rimedju.

34.

EIH jikkontesta l-fatt li l-Qorti Ġenerali qieset inammissibbli, bl-applikazzjoni tal-Artikolu 44(1) tar-Regoli tal-Proċedura tagħha, l‑argument li ċerti tranżazzjonijiet, b’mod partikolari l-pagamenti magħmula fil-kontijiet iffriżati ta’ entitajiet indikati, kienu esklużi mill‑kamp tal-miżuri restrittivi u ma setgħux għalhekk jikkostitwixxu ġustifikazzjoni għall-indikazzjoni tal-appellant fil-lista ta’ persuni u ta’ entitajiet li l-assi tagħhom għandhom ikunu ffriżati.

35.

Hawnhekk l-appellant isostni żball ta’ liġi li wettqet il-Qorti Ġenerali meta ddeċidiet li huwa ma pproduċiex provi biżżejjed fir-rigward tal-awtorizzazzjonijiet mogħtija taħt ir-regoli tar-Regolament tal-Kunsill Nru 423/2007, dwar miżuri restrittivi kontra l-Iran ( 24 ) u mbagħad, għat-tranżazzjonijiet li saru wara d-dħul fis-seħħ tiegħu, taħt ir-Regolament Nru 961/2010 ( 25 ). L-appellant isostni, essenzjalment, li l‑Qorti Ġenerali ma fehmitx sewwa l-kontenut ta’ wieħed mill-annessi tar-rikors promotur tiegħu, li fil-verżjoni emendata tiegħu kien madankollu jinkludi l-awtorizzazzjonijiet mogħtija skont l-Artikolu 9 tar-Regolament Nru 423/2007 (għat-tranżazzjonijiet imwettqa bejn it-2 ta’ Settembru 2010 u s-27 ta’ Ottubru 2010) u dawk mogħtija skont l‑Artikolu 18 tar-Regolament Nru 961/2010 (għat-tranżazzjonijiet ulterjuri). Il-Qorti Ġenerali ma setgħetx tikkritika lill-appellant li ma pprovdiex awtorizzazzjonijiet fir-rigward tat-tranżazzjonijiet imwettqa qabel it-2 ta’ Settembru 2010 imsemmija fl-atti kkontestati għaliex il‑Bundesbank stess kien indika li ebda awtorizzazzjoni ma kienet meħtieġa għal dawn it-tranżazzjonijiet imwettqa skont il-proċedura tat-tielet rimedju relatati ma’ attivitajiet antiki. Peress li l-Qorti Ġenerali kienet diġà ( 26 ) ddeċidiet li l-Kunsill ma setax jibbaża l-adozzjoni ta’ miżuri restrittivi fuq tranżazzjonijiet awtorizzati skont ir-Regolament Nru 423/2007 jew ir‑Regolament Nru 961/2010, l-anness ipprovdut minn EIH kellu preċiżament l-iskop li juri li t-tranżazzjonijiet imsemmija mill-Kunsill fil-motivi tal-atti kkontestati u li jirrigwardaw il-perijodu ta’ wara t-2 ta’ Settembru 2010 kienu awtorizzati u peress li, barra minn hekk, il-Kunsill ma kienx invoka u lanqas ġab prova li kien qed jibbaża ruħu fuq tranżazzjonijiet oħra li ma kinux dawk awtorizzati. Issa, jekk huwa kien qed jibbaża ruħu biss fuq it-tranżazzjonijiet awtorizzati, huwa ma setax jiddeċiedi għall-elenkar tal-appellant fuq dan il-motiv biss. Barra minn hekk, EIH ta biss eżempji ta’ awtorizzazzjonijiet skont l-Artikolu 21 tar-Regolament Nru 961/2010 għat-tranżazzjonijiet ta’ wara t-2 ta’ Settembru 2010, iżda t-tranżazzjonijiet kollha mwettqa skont il-proċedura tat-tielet rimedju li kienu jeħtieġu awtorizzazzjoni skont l-imsemmi artikolu kienu debitament awtorizzati. La l-Kunsill u lanqas il-Qorti Ġenerali ma talbu iktar provi u EIH ma kinitx obbligata tipprova kull awtorizzazzjoni b’xi prinċipju jew regola tad-dritt. Huwa għalhekk żbaljat li l-Qorti Ġenerali ddeċidiet li l‑eżempji ta’ awtorizzazzjoni pprovduti minn EIH kienu insuffiċjenti sabiex jissostanzjaw l-argument li t-tranżazzjonijiet kollha mwettqa wara t-2 ta’ Settembru 2010 kienu legali.

36.

Fl-aħħar nett, l-appellant isostni li l-Qorti Ġenerali wettqet żball ta’ liġi billi ddeċidiet li t-tranżazzjonijiet imwettqa skont il-proċedura tat-tielet rimedju huma illegali. F’dan ir-rigward, huwa jagħmel tliet serji ta’ argumenti.

37.

L-ewwel nett, EIH isostni li l-Qorti Ġenerali wettqet żball ta’ liġi billi ddeċidiet li l-approvazzjoni mill-Bundesbank għat-tranżazzjonijiet imwettqa minn EIH skont il-proċedura tat-tielet rimedju u li jirrigwardaw attivitajiet antiki mwettqa ma’ banek issanzjonati ma kinitx legali għaliex il-Bundesbank kien ta approvazzjoni ġeneralizzata filwaqt li skont ir‑Regolamenti Nri 423/2007 u 961/2010 setgħu jingħataw biss awtorizzazzjonijiet każ b’każ. Min-naħa, EIH jilmenta li l-Qorti Ġenerali qajmet dan il-punt ex officio, peress li l-kwistjoni tan-neċessità ta’ awtorizzazzjoni każ b’każ ma kienet is-suġġett ta’ ebda dibattitu bejn il‑partijiet u peress li l-Kunsill kien sempliċement sostna, b’mod partikolari, li xejn ma kien jipprekludih milli jibbaża ruħu fuq aġir, anki awtorizzat, sabiex jelenka lill-appellant fil-lista ta’ persuni u ta’ entitajiet li l-assi tagħhom għandhom ikunu ffriżati. Min-naħa l-oħra u sussidjarjament, EIH isostni li l‑approvazzjonijiet ġeneralizzati tat-tranżazzjonijiet ma humiex espliċitament esklużi mid-dispożizzjonijiet rilevanti tar-Regolamenti Nri 423/2007 u 961/2010 u jibbaża ruħu fuq eżempji meħuda mit-Teżor Brittaniku, li jipproċedi kemm b’evalwazzjonijiet każ b’każ kif ukoll b’approvazzjonijiet ġeneralizzati. Fi kwalunkwe każ, huma l‑awtoritajiet nazzjonali li huma kompetenti sabiex jiddeċiedu li ma hijiex meħtieġa awtorizzazzjoni. Meta jiddeċiedu dwar talba għall‑awtorizzazzjoni skont l-Artikoli 7 u 9 tar-Regolament Nru 423/2007 jew l-Artikoli 18 u 21 tar-Regolament Nru 961/2010, dawn għandhom, l-ewwel nett, jivverfikaw jekk hijiex neċessarja awtorizzazzjoni, it-tieni nett, jevalwaw jekk l-imsemmija awtorizzazzjoni għandhiex tingħata u, fl-aħħar nett, jiddeċiedu jekk l-awtorizzazzjoni għandhiex tkun suġġett għal kundizzjonijiet. Huwa tajjeb li s-setgħa ngħatat lill-awtoritajiet nazzjonali sabiex jevalwaw minn qabel jekk pereżempju l-Artikolu 7 tar-Regolament Nru 423/2007 japplikax u jekk waħda minn dawn l-awtoritajiet nazzjonali tiddeċiedi li dan ma huwiex il-każ, dan ifisser li ebda awtorizzazzjoni ma hija meħtieġa u l-awtorità għandha titqies li hija tat l-approvazzjoni tagħha. Hija tinforma b’dan lill-operatur ekonomiku u huwa mbagħad jibbenefika mill-istess protezzjoni daqs li kieku rċieva l-awtorizzazzjoni, jiġifieri ma jibqax jirriskja l-indikazzjoni għat-tranżazzjoni kkonċernata. Il-Kunsill ma jistax għalhekk jimponi miżuri restrittivi minħabba tranżazzjonijiet imwettqa konformement ma’ proċedura approvata minn awtorità nazzjonali meta l-approvazzjoni taqa’ fil-kamp tal-kompetenzi tal‑imsemmija awtorità, kemm jekk tkun skont ir-Regolament Nru 423/2007 kif ukoll jekk tkun skont ir-Regolament Nru 961/2010. Barra minn hekk, la l-Kunsill u lanqas il-Kummissjoni fl-ebda mument ma qalu li l-Bundesbank kien żbaljat, u lanqas ma talbu li huwa jirtira l-awtorizzazzjoni tiegħu. Kien minn jeddu li l-Bundesbank, wara s-sentenza appellata, indika bdil fil-prattika tiegħu u beda jeħtieġ li t-talbiet għal awtorizzazzjoni jkunu issa ppreżentati għal tranżazzjonijiet imwettqa skont il-proċedura tat-tielet rimedju. Għaldaqstant, l‑indikazzjoni ta’ EIH minħabba tranżazzjonijiet imwettqa skont il‑proċedura tat-tielet rimedju hija illegali. Billi waslet għal konklużjoni kuntrarja abbażi ta’ allegata illegalità tal-approvazzjonijiet ġeneralizzati u billi ddeċidiet li tali evalwazzjonijiet ma setgħux jorbtu lill-Kunsill, il‑Qorti Ġenerali wettqet żball gravi.

38.

It-tieni nett, EIH isostni li l-Qorti Ġenerali wettqet żball billi kkonkludiet li l-awtorizzazzjonijiet mogħtija mill-Bundesbank skont l‑Artikolu 21 tar-Regolament Nru 961/2010 ma kinux jikkonfermaw il‑legalità tat-tranżazzjonijiet imwettqa skont il-proċedura tat-tielet rimedju. Jekk inhu tajjeb li jiġi ddikjarat, bħalma għamlet il-Qorti Ġenerali, li l-entitajiet mhux indikati għandhom jiżguraw il-legalità tat‑tranżazzjonijiet imwettqa skont il-proċedura tat-tielet rimedju billi jitolbu, jekk ikun il-każ, l‑awtorizzazzjonijiet neċessarji skont l-Artikoli 16 sa 19 u 21 tar‑Regolament Nru 961/2010 u li l-awtorizzazzjonijiet miksuba skont l‑imsemmi Artikolu 21, li jikkostitwixxi eċċezzjoni għall-prinċipju tal‑iffriżar ta’ fondi, jiżguraw lill-operatur ekonomiku mill-konformità mar-regolament tat-tranżazzjoni prevista, it-trasferimenti mwettqa b’dan il-mod ma jistgħux jippermettu evażjoni tal-miżuri restrittivi, kif jipprojbixxi l-Artikolu 16(4) tar-Regolament Nru 961/2010. Fid-dawl ta’ dan, wieħed ma jistax jikkritika operatur ekonomiku, wara li jkun żvela kompletament id-dettalji tat-tranżazzjoni prevista lill‑awtorità nazzjonali kompetenti sabiex tingħata l-awtorizzazzjoni u wara li jkun kiseb l-awtorizzazzjoni neċessarja, b’“parteċipazzjoni, konxja u intenzjonata, f’attivitajiet li l-għan jew l-effett tagħhom hu, direttament jew indirettament, l-evażjoni tal-miżuri” ta’ ffriżar ta’ fondi. Il-Kunsill ma setax għalhekk jibbaża ruħu fuq it-tranżazzjonijiet awtorizzati skont l‑Artikolu 21 tar-Regolament Nru 961/2010 sabiex jadotta l-miżuri restrittivi kontra l-appellant, u peress li huwa ma ddikjarax li bbaża ruħu fuq tranżazzjonijiet oħra li ma humiex dawk awtorizzati, l-ewwel sat-tielet eżempju tal‑motivi għandhom jitqiesu li huma vvizzjati b’illegalità.

39.

Fit-tielet lok u essenzjalment, l-appellant jerġa’ min-naħa jilmenta li l-Qorti Ġenerali kkunsidrat li huwa pparteċipa b’mod “konxju u intenzjonat” f’attività li l-għan u l-effett tagħha kienu li jiġu evitati l-miżuri restrittivi. Huwa jsostni li dan l-element tqajjem ex officio mill-Qorti Ġenerali mingħajr ma kien diskuss bejn il-partijiet. Sussidjarjament, huwa jsostni li, ladarba t-tranżazzjonijiet l-ewwel nett ma kinux jeħtieġu awtorizzazzjonijiet, it-tieni nett kienu approvati u, it-tielet nett kienu awtorizzati skont l‑Artikolu 21 tar-Regolament Nru 961/2010, il-Qorti Ġenerali ma setgħetx tiddeċiedi li l-parteċipazzjoni ta’ EIH f’manuvra għall-evażjoni tal-miżuri restrittivi kienet “konxja u intenzjonata”, kif jeħtieġ madankollu, għall-finijiet ta’ elenkar, l-Artikolu 16(4) tar-Regolament Nru 961/2010, iktar u iktar meta EIH kien irċieva assigurazzjoni mill‑Bundesbank dwar il-legalità tat-tranżazzjonijiet ikkonċernati. Ma jistax jiġi rikjest minn EIH li jipprova li huwa ma kisirx l-Artikolu 16(4) tal-imsemmi regolament. EIH lanqas ma jista’ jiġi kkritikat li ma talabx iktar informazzjoni mill-Bundesbank, fir-rigward tat-tranżazzjonijiet previsti. Fil-fatt, din l-allegazzjoni, magħmula għall-ewwel darba fis‑sentenza appellata, tqajmet ex officio mingħajr ebda dibattitu bejn il‑partijiet. Barra minn hekk, EIH kien irċieva parir espert mingħand awtorità nazzjonali kompetenti, f’dan il-każ il-Bundesbank, li kkonferma diversi drabi l-pożizzjoni tiegħu. EIH kien f’kuntatt regolari miegħu, li kien barra minn hekk ipprovat ukoll, iżda l-Qorti Ġenerali evalwat il‑kronoloġija tal-iskambji mal-Bundesbank b’mod manifestament żbaljat. L-obbligu ta’ sorveljanza impost fuq l-appellant japplika fir‑rigward ta’ persuni fiżiċi u ġuridiċi Iranjani iżda ċertament mhux fir-rigward ta’ informazzjoni u assigurazzjonijiet mogħtija mill‑Bundesbank stess. Min-naħa l-oħra, l-appellant jilmenta li l-Qorti Ġenerali ċaħdet, b’mod żbaljat, bħala provi tliet ittri tal-bank nazzjonali Awstrijak prodotti minn EIH, minkejja li jikkonfermaw il-pożizzjoni tal-Bundesbank fir-rigward tat-tranżazzjonijiet imwettqa skont il‑proċedura tat-tielet rimedju fir-rigward ta’ attivitajiet antiki u minkejja li jirriżulta mill-imsemmija ittri li l-Kunsill stess, l-Istati Membri u s-servizz legali tal-Kummissjoni Ewropea kienu jaqblu ma’ din il‑pożizzjoni. Fl-aħħar nett, l-appellant jikkontesta l-konklużjonijiet li għamlet il-Qorti Ġenerali mir-rapporti ta’ kontabbiltà li huwa invoka. B’hekk il-Qorti Ġenerali ma setgħetx tqabbel is-saħħa probatorja tal‑imsemmija rapporti għar-raġuni li dawn huma bbażati biss fuq analiżi ta’ kampjun ta’ tranżazzjonijiet minkejja li din hija prassi stabbilita f’dan il‑qasam. Il-Qorti Ġenerali naqset ukoll milli tieħu inkunsiderazzjoni l‑fatt li żewġ superviżuri tal-Bundesbank kienu in situ, fi ħdan EIH, sabiex jagħmlu rapporti regolari lill-awtorità federali ta’ sorveljanza finanzjarja. Barra minn hekk, il-Qorti Ġenerali sempliċement irrilevat li wieħed mir-rapporti kien jenfasizza espressament li t-tranżazzjonijiet imwettqa fil‑kuntest tal-proċedura tat-tielet rimedju setgħu jikkompromettu l‑għanijiet tal-politika ta’ sanzjoni tal-Unjoni ( 27 ), minkejja li dan l-istess rapport kien jiddikjara, madankollu, li “fir-rigward tal-konklużjonijiet u rakkomandazzjonijiet segwenti u bla ħsara għall-possibbiltà ta’ verifiki addizzjonali f’każijiet individwali, nikkunsidraw li l-proċeduri mwettqa minn EIH sabiex josserva r-regoli ta’ sanzjoni jissodisfaw ir-rekwiżiti legali” ( 28 ) [traduzzjoni mhux uffiċjali]. Il-konklużjonijiet fattwali magħmula mill-Qorti Ġenerali fir‑rigward tar-rapporti ta’ kontabbiltà għandhom għalhekk jiġu annullati, għaliex huma inkompatibbli mad-dokumenti ppreżentati fil-proċess u, għalhekk huma fundamentalment ineżatti. Il-Qorti Ġenerali wettqet żball ta’ liġi billi ddeċidiet li l-proċedura tat-tielet rimedju tikser il‑projbizzjoni ta’ evażjoni tal-miżuri restrittivi prevista fl‑Artikolu 16(4) tar-Regolament Nru 961/2010.

40.

Għar-raġunijiet preċedenti kollha, l-appellant isostni li l-Qorti Ġenerali ddeċidiet b’mod żbaljat li huwa kien jissodisfa l-kundizzjonijiet previsti fl-Artikolu 16 tar-Regolament Nru 961/2010 sabiex ikun jista’ jkun suġġett għall-miżuri restrittivi.

41.

Mill-punti 145 u 146 tas-sentenza appellata jirriżulta li l-Qorti Ġenerali, li ddeċidiet li l-appellant illimita ruħu li jsostni li wħud mit-tranżazzjonijiet kienu esklużi mill-kamp tal-miżuri restrittivi, mingħajr ma sostna l-argument tiegħu f’dan ir-rigward, ikkunsidrat dan l-argument inammissibbli skont l-Artikolu 44(1) tar-Regoli tal‑Proċedura tagħha. Barra minn hekk, wara li kisbet preċiżjonijiet min-naħa tal-appellant waqt is-seduta, il-Qorti Ġenerali kkunsidrat li l‑argument li l-approvazzjoni mogħtija mill-Bundesbank kienet ibbażata fuq il-fatt li huwa kien jikkunsidra t-tranżazzjonijiet imwettqa skont il‑proċedura tat-tielet rimedju esklużi mill-kamp tal-miżuri restrittivi għandu jkun analizzat fil-kuntest tal-eżami tat-tranżazzjonijiet allegatament approvati u mwettqa skont l-imsemmija proċedura.

42.

Jiena naqbel mal-analiżi tal-Qorti Ġenerali.

43.

Fil-fatt, minn ġurisprudenza stabbilita jirriżulta li, skont l‑Artikolu 44(1)(ċ) tar-Regoli tal-Proċedura tal-Qorti Ġenerali, is‑suġġett tat-tilwima u l-espożizzjoni sommarja tal-motivi invokati jikkostitwixxu żewġ indikazzjonijiet essenzjali li għandhom jiġu inklużi fir-rikors promotur u li l-indikazzjonijiet tas-suġġett tat-tilwima u l‑espożizzjoni sommarja tal-motivi invokati inklużi fl-imsemmi rikors għandhom ikunu preċiżi biżżejjed biex jippermettu lill-qorti tal-Unjoni teżerċita l-istħarriġ tagħha ( 29 ). Għalhekk, motiv li jirrigwarda l-legalità tal-mertu tad-deċiżjoni kkontestata ma jistax, fil-prinċipju, ikun analizzat ħlief jekk ikun ġie invokat ( 30 ).

44.

F’dan ir-rigward, ser nikkonstata biss li r-rikors ippreżentat lill‑Qorti Ġenerali jinvoka l-eżempju ta’ pagamenti magħmula f’kontijiet iffriżati indikati fil-kuntest ta’ nota ta’ qiegħ il-paġna ( 31 ) biss. L‑Artikolu 11 tar-Regolament Nru 423/2007 li EIH donnu jibbaża l‑argument tiegħu fuqu fil-kuntest tal-appell ma huwiex, jekk minix żbaljat, imsemmi la fir-rikors u lanqas fir-risposta ppreżentata mill‑appellant fil-kuntest tal-proċedura fl-ewwel istanza. L-ekwivalenti tiegħu fir-Regolament Nru 961/2010, jiġifieri l-Artikolu 20 tal-imsemmi regolament ( 32 ), huwa ċċitat biss fil-parti tar-rikors iddedikata għad‑deskrizzjoni tal-leġiżlazzjoni rilevanti tal-Unjoni ( 33 ). Fi kwalunkwe każ, EIH lanqas ma identifika t-tranżazzjonijiet li, fil-fehma tiegħu, setgħu jaqgħu fil-kamp ta’ dawn iż-żewġ dispożizzjonijiet. Huwa semma biss, mingħajr ebda preċiżjonijiet, it-tranżazzjonijiet “esklużi mil‑leġiżlazzjoni li tirrigwarda l-miżuri restrittivi kontra l-Iran” fil‑punt 42 tar-rikors tiegħu ( 34 ).

45.

F’dawn iċ-ċirkustanzi, bilfors għandu jiġi kkonstatat li r-rikors ta’ EIH ippreżentat lill-Qorti Ġenerali ma kien jinkludi ebda motiv, parti u lanqas argument magħmul propjament abbażi tat-teorija li t‑tranżazzjonijiet imwettqa fil-kontijiet iffriżati tal-entitajiet indikati kienu barra mill-kamp tal-miżuri restrittivi.

46.

Għalhekk il-Qorti Ġenerali ġustament qieset l-argument bħala inammissibbli skont l-Artikolu 44(1) tar-Regoli tal-Proċedura tagħha.

47.

Fl-ewwel lok, l-argument tal-appellant fuq dan il-punt jikkontesta l-evalwazzjoni mill-Qorti Ġenerali tal-Anness A19 tar-rikors promotur ippreżentat mill-appellant u li, infakkar ( 35 ), kien jinkludi lista ta’ tranżazzjonijiet imwettqa minn EIH bejn is-snin 2010 u 2011 mal-banek imsemmija fil-motivi tal-atti kkontestati ( 36 ), kif ukoll tal-Anness A20 tiegħu, li kien jipprovdi, b’mod partikolari, għaxar eżempji ta’ awtorizzazzjonijiet mogħtija lil EIH abbażi tal-Artikolu 21(4) tar-Regolament Nru 961/2010 ( 37 ).

48.

Skont il-prinċipji li jirriżultaw mill-ġurisprudenza mfakkra iktar ’il fuq ( 38 ), l‑iżnaturament tal-provi, sabiex ikun ikkonfermat fil-kuntest ta’ appell, għandu jidher b’mod ċar mill-atti tal-proċess, mingħajr ma jkun meħtieġ li ssir evalwazzjoni ġdida tal-fatti u tal-provi.

49.

Ser nillimita ruħi sabiex nikkonstata biss li ż-żewġ tranżazzjonijiet l-iktar qodma allegatament awtorizzati u ppreżentati fl‑Anness huma datati s-27 ta’ Lulju 2010 u s-6 ta’ Ottubru 2010 rispettivament, u t-tranżazzjonijiet l-oħra kollha seħħew wara s-27 ta’ Ottubru 2010, id-data tad-dħul fis-seħħ tar-Regolament Nru 961/2010. Issa, min-naħa, tal-inqas wieħed mill-eżempji msemmija mill-Kunsill fil-motivi tal-atti kkontestati jirreferi għat-tranżazzjonijiet li seħħew fl‑2009, u min-naħa l-oħra, l-imsemmija motivi jirreferu għal tranżazzjonijiet li seħħew mhux biss fl-“2009”, iżda wkoll “kmieni f’Awwissu 2010”, f’“Awwissu 2010” u f’“Ottubru 2010”, perijodi li fihom hija magħrufa tranżazzjoni waħda. Għaldaqstant, wara qari tal‑imsemmi Anness A20 ipprovdut minn EIH, bilfors għandu jiġi kkonstatat, kif ġustament irrilevat il-Qorti Ġenerali, li l-eżempji ta’ awtorizzazzjoni, huma kollha wara l-1 ta’ Lulju 2011 ( 39 ).

50.

Din l-offerta ta’ provi parzjali biss tista’ għalhekk ġustament tkun deċiża mill-Qorti Ġenerali li ma hijiex suffiċjenti sabiex tistabbilixxi li t‑tranżazzjonijiet kollha previsti fil-motivi tal-atti kkontestati datati 2009 u 2010 kienu legali.

51.

Fit-tieni lok, l-argument tal-appellant huwa bbażat fuq qari żbaljat tas-sentenza appellata. Ir-raġunament ta’ din tal-aħħar jista’ jiġi deskritt fil-qosor kif ġej. Peress li l-Qorti Ġenerali ddeċidiet li l-Kunsill ma jistax jibbaża l-adozzjoni ta’ miżuri restrittivi fuq tranżazzjonijiet awtorizzati, kien ikun suffiċjenti li EIH iġib prova li t-tranżazzjonijiet previsti fil-motivi kienu ġew awtorizzati sabiex l-illegalità tal-elenkar tiegħu fil-lista ta’ persuni u ta’ entitajiet li l-assi tagħhom għandhom jiġu ffriżati tkun ikkonstatata. Issa, il-pożizzjoni tal-Qorti Ġenerali fiha iktar sfumaturi peress li, fil-fehma tagħha, tranżazzjoni awtorizzata tista’ sservi bħala bażi tal-adozzjoni ta’ miżuri restrittivi biss meta l‑awtorizzazzjoni tingħata b’konformità sħiħa mar-regolament ikkonċernat ( 40 ). Għalhekk, is-sempliċi produzzjoni ta’ awtorizzazzjonijiet, ma hijiex, fi kwalunkwe każ, suffiċjenti sabiex jingħata xi tip ta’ ċertifikat ta’ legalità lit-tranżazzjonijiet ikkonċernati. Ser nerġa’ lura fuq dan il‑punt meta neżamina l-argumenti tal-appellant iddedikati lit‑tranżazzjonijiet imwettqa skont il-proċedura tat-tielet rimedju.

52.

Hemm lok li jiġi miċħud mill-bidu nett l-argument tal-appellant li permezz tiegħu jilmenta li l-Qorti Ġenerali qajmet ex officio u mingħajr dibattitu bejn il-partijiet il-kwistjoni dwar jekk awtorizzazzjoni każ b’każ hijiex neċessarja għal kull tranżazzjoni inkwistjoni, minflok approvazzjoni ġeneralizzata. EIH jirrikonoxxi huwa stess fit-tweġiba bil‑miktub għal mistoqsija magħmula lilu mill-Qorti Ġenerali u fformulata kif ġej: “[f]id-dawl tad-dispożizzjonijiet tar-Regolament [Nru 423/2007], liema huwa fl-opinjoni tiegħek il-valur legali ta’ approvazzjoni, minn awtorità nazzjonali kompetenti, ta’ proċedura, bħal proċedura ‘tat-tielet rimedju’ […]?” Minn din il-formulazzjoni jirriżulta b’mod ċar li l-Qorti Ġenerali ġibdet sew l-attenzjoni fuq il-fatt li din kienet tirrigwarda approvazzjoni ta’ proċedura u mhux ta’ tranżazzjonijiet individwali, iżolati. Kif innota l-Kunsill, il-partijiet kellhom għalhekk l-opportunità sħiħa sabiex jieħdu pożizzjoni dwar dan il-punt. Barra minn hekk, it-tweġibiet bil-miktub għal din il-mistoqsija kienu riċevuti mill-Qorti Ġenerali u kkomunikati lill-partijiet fix-xahar ta’ Jannar 2013 filwaqt li s-seduta nżammet quddiemha fl-20 ta’ Frar 2013. Fi kliem ieħor, EIH seta’ mill-ġdid ħa l-okkażjoni ta’ dan il-forum sabiex jiddiskuti l-valur legali ta’ approvazzjoni u jiddiskuti speċifikament dwar jekk “approvazzjoni” tistax titqies li hija deċiżjoni individwali tal-awtoritajiet nazzjonali fis-sens tar-Regolament Nru 423/2007, dak li kien ikkontesta l-Kunsill fit-tweġiba bil-miktub tiegħu għal mistoqsija magħmula mill-Qorti Ġenerali.

53.

Rigward il-mertu tal-problema, għandu jiġi kkonstatat li l‑analiżi tal-Qorti Ġenerali hija eżenti minn żball ta’ liġi. Indur lura għal ftit fuq il-formulazzjoni u l-ispirtu tar-Regolamenti Nri 423/2007 u 961/2010.

54.

Dawn iż-żewġ regolamenti jistabbilixxu l-prinċipju ta’ ffriżar ta’ fondi ta’ persuni u ta’ entitajiet indikati ( 41 ) qabel ma jipprevedu mbagħad, b’mod derogatorju, u għalhekk eċċezzjonali, każijiet differenti ta’ rilaxx ta’ dawn il-fondi ( 42 ). Dawn id-derogi “jistgħu” ( 43 ) jkunu awtorizzati mill-awtoritajiet nazzjonali kompetenti ( 44 ), li l-missjoni tagħhom hija li jivverifikaw li kull kundizzjonijiet meħtieġa għar-rilaxx hija ssodisfatta.

55.

Essenzjalment, l-awtorità nazzjonali kompetenti tista’ tawtorizza r-rilaxx jekk fondi jkunu dovuti skont privileġġ jew deċiżjoni amministrattiva, ġudizzjarja jew arbitrali ta’ qabel ċerta data ( 45 ) jew jekk pagament ikun dovut skont kuntratt, ftehim jew obbligu konkluż mill-entità kkonċernata qabel l-indikazzjoni tagħha ( 46 ) jew anki meta r-rilaxx ikollu jissodisfa l-ħtiġijiet bażiċi ta’ persuna, il-ħlas ta’ onorarji, il‑pagament ta’ miżati għaż-żamma jew il-manutenzjoni ta’ kontijiet jew għal spejjeż straordinarji ( 47 ). Minn dawn id-dispożizzjonijiet kollha jirriżulta li l-leġiżlatur tal-Unjoni ried jissuġġetta kull tranżazzjoni prevista għal awtorizzazzjoni individwali, peress li d-dispożizzjonijiet jipprevedu “il-”ħlas ( 48 ) jew “l-”awtorizzazzjoni ( 49 ). Barra minn hekk, il-ħruġ ta’ awtorizzazzjoni, peress li tikkostitwixxi eċċezzjoni għall-prinċipju ta’ ffriżar ta’ fondi, teħtieġ li l-awtorità nazzjonali kompetenti tiżgura li r-rilaxx previst jissodisfa l-kundizzjonijiet kollha meħtieġa mir-regolament. Evalwazzjoni każ b’każ hija għalhekk, evidentement, neċessarja.

56.

Għalhekk il-Qorti Ġenerali ġustament iddeċidiet, fil-punt 128 tas-sentenza appellata li l-Artikoli 8 sa 10 tar-Regolament Nru 423/2007 u l-Artikoli 17 sa 19 tar-Regolament Nru 961/2010 “ma jippermettux lill-awtoritajiet nazzjonali kompetenti li jagħtu approvazzjoni ġeneralizzata għal ċerta kategorija ta’ tranżazzjonijiet li għalihom l-entitajiet ikkonċernati jkunu, għalhekk, eżenti milli jitolbu awtorizzazzjonijiet każ b’każ”.

57.

Madankollu EIH isostni li dawn l-approvazzjonijiet ġeneralizzati ma humiex espliċitament esklużi miż-żewġ regolamenti kkonċernati u li hija prassi stabbilita segwita minn awtoritajiet nazzjonali oħra minbarra l-Bundesbank, b’mod partikolari mit-Teżor Brittaniku. Issa, minn naħa, fir-rigward ta’ eċċezzjoni għall-prinċipju ta’ ffriżar ta’ fondi, li min-natura tagħha għandha tingħata interpretazzjoni stretta, wieħed ma jistax isostni li dak li ma huwiex espliċitament eskluż huwa awtorizzat. Min-naħa l-oħra, minbarra li l-argument u l-produzzjoni ta’ provi fir‑rigward tal-prattika tat-Teżor Brittaniku huma tardivi, għaliex dawn ma ġewx ippreżentati lill-Qorti Ġenerali għalkemm EIH kellu kull opportunità li jippreżentahom b’mod partikolari fil-kuntest tat-tweġiba bil-miktub tiegħu għal mistoqsija magħmula mill-Qorti Ġenerali ( 50 ), jibqa’ mhux effettiv li jiġu invokati prattiċi nazzjonali bħala bażi għall‑interpretazzjoni ta’ att Komunitarju. Ninnota wkoll li r-Renju Unit stess, fil-proċedura bil-miktub tiegħu, ipoġġi f’dubju li l-prattika tat-Teżor tiegħu stess, kif ġiet invokata mill-appellant, għandha bażi legali identika għal dik tal-prattika tal-Bundesbank inkwistjoni fil-kuntest ta’ dan l-appell.

58.

Għalkemm xejn ma jipprekludi lill-awtoritajiet nazzjonali kompetenti milli jagħtu approvazzjonijiet ġeneralizzati fir-rigward, jekk ikun il-każ, ta’ ċerti proċeduri li permezz tagħhom jitwettqu tranżazzjonijiet finanzjarji, dawn l-approvazzjonijiet la jaqgħu fil‑kamp ta’ applikazzjoni tar-Regolamenti Nri 423/2007 u 961/2010 u lanqas fil-missjoni li ġiet fdata lill-imsemmija awtoritajiet f’dan il‑kuntest mil-leġiżlatur tal-Unjoni. Issa, kif ġie ġustament irrilevat mill-Qorti Ġenerali, awtorizzazzjoni mogħtija minn awtorità nazzjonali kompetenti b’konformità sħiħa maż-żewġ regolamenti kkonċernati biss tista’, fil-prinċipju, tipprekludi lill-Kunsill milli jibbaża ruħu fuq tranżazzjoni hekk awtorizzata sabiex jadotta miżuri restrittivi kontra l-entità li twettaq l-imsemmija tranżazzjoni ( 51 ). Jiena nżid ngħid, kif għamlet il‑Qorti Ġenerali, li madankollu din ma hijiex garanzija assoluta, peress li d‑deċiżjoni tal-awtorità nazzjonali ma għandhiex effett awtomatiku li tagħti lit-tranżazzjoni awtorizzata ċertifikat ta’ legalità fir-rigward tar‑regoli stabbiliti fil-kuntest legali tas-sistema ta’ miżuri restrittivi. Fil‑fatt, ma għandux jintesa li l-awtoritajiet nazzjonali, meta jiddeċiedu dwar talba għal awtorizzazzjoni, jista’ jkollhom biss informazzjoni parzjali u wieħed jista’ jimmaġina li entità li tagħmel tali talba taħbi ċerta informazzjoni dwar it-tranżazzjoni prevista sabiex tikseb l‑awtorizzazzjoni.

59.

Għal din ir-raġuni b’mod partikolari, iżda wkoll ikkunsidrati l‑kwistjonijiet preżenti – il-ġlieda kontra l-proliferazzjoni nukleari fl‑Iran – is-setgħa tal-Kunsill li jiddeċiedi li jimponi miżuri restrittivi – jiġifieri li jiddeċiedi jekk il-kundizzjonijiet previsti fl-Artikolu 7 tar‑Regolament Nru 423/2007 jew fl-Artikolu 16 tar-Regolament Nru 961/2010 humiex issodisfatti – ma tiddependix totalment fuq l‑eżerċizzju, mill-awtoritajiet nazzjonali, tas-setgħa tagħhom li jawtorizzaw ir-rilaxx ta’ fondi abbażi tal-Artikoli 8 sa 10 tar-Regolament Nru 423/2007 u l-Artikoli 17 sa 19 tar-Regolament Nru 961/2010.

60.

Għalhekk, EIH ma jistax jallega li l-Qorti Ġenerali wettqet żball ta’ liġi billi ma kkonkluditx li t-tranżazzjonijiet imwettqa skont il‑proċedura tat-tielet rimedju kienu legali għall-unika raġuni li l‑Bundesbank kien approvahom b’mod ġenerali u ġġeneralizzat, u billi ddeċidiet li l-Kunsill seta’, ġustament, jibbaża l-adozzjoni ta’ miżuri restrittivi kontra l-appellant fuq dawn it-tranżazzjonijiet hekk approvati.

61.

Rigward l-Artikolu 21 tar-Regolament Nru 961/2010, dispożizzjoni mingħajr ekwivalenti fir-Regolament Nru 423/2007, l‑adozzjoni tiegħu taqa’ fil-loġika tat-tisħiħ tas-sorveljanza finanzjarja, imħabbra fir-Riżoluzzjoni 1803 (2008) tal-Kunsill tas-Sigurtà tan‑Nazzjonijiet Uniti u kkonkretizzata fir-Riżoluzzjoni 1929 (2010) tal‑istess Kunsill li permezz tagħha ġew implementati miżuri iktar severi. L-Artikolu 21 tar-Regolament Nru 961/2010 jissuġġetta għal mekkaniżmu ta’ sorveljanza ġenerali kull trasferiment ta’ fondi lill‑persuna jew entità Iranjana jew mingħandhom. Skont l-ammont tat‑trasferiment u l-użu finali tiegħu, l-imsemmi trasferiment huwa suġġett għal sempliċi notifikazzjoni jew awtorizzazzjoni minn qabel mogħtija mill-awtoritajiet nazzjonali kompetenti. Għall-kuntrarju tal‑Artikoli 17 sa 19 tal-imsemmi regolament, il-proċedura tat-talba għal awtorizzazzjoni skont l-Artikolu 21 tiegħu tagħmel enfasi fuq entità stabbilita fit-territorju tal-Unjoni li tixtieq twettaq trasferiment ta’ fondi favur entitajiet mhux indikati, jiġifieri li l-assi tagħhom ma kinux iffriżati skont l-Artikolu 16 tar-Regolament Nru 961/2010, jew tirċievi fondi mingħand dawn tal-aħħar.

62.

Minħabba n-natura speċjali tagħhom, it-tranżazzjonijiet imwettqa skont din il-proċedura tat-tielet rimedju jistgħu jkunu s-suġġett ta’ talba għal awtorizzazzjoni abbażi tal-Artikolu 21 tar-Regolament Nru 961/2010, iktar u iktar jekk l-intervent fil-proċess tal-entità indikata kkonċernata ma jitqajjimx. Madankollu, fi kwalunkwe każ, wieħed ma jistax juża l-Artikolu 21 tar-Regolament Nru 961/2010 sabiex jevadi l‑eċċezzjonijiet stretti għall-prinċipju tal-iffriżar ta’ fondi previsti fl-Artikoli 17 sa 19 tal‑imsemmi regolament. Issa, min-natura tal-istess proċedura tat-tielet rimedju jirriżulta li hija għandha “bħala għan li [twettaq] tranżazzjonijiet finanzjarji li jinteressaw lil entitajiet indikati peress li huma kellhom jippermettu, b’mod partikolari, li jiġu eżegwiti obbligi preċedenti tal-banek Iranjani indikati” ( 52 ). EIH ma jikkontestax din id‑definizzjoni, għaliex hija l-istess li huwa pprovda lill-Qorti Ġenerali u għaliex hija l-istess bħal ma ġiet imfakkra diversi drabi, fil-kuntest tal‑appell, li t-tranżazzjonijiet kienu jirrigwardaw attivitajiet qodma ta’ entitajiet indikati. Għalhekk, għal tali tranżazzjonijiet, lanqas ma huwa l‑Artikolu 21 tar-Regolament Nru 961/2010 li kellu jintuża, iżda għall-kuntrarju, waħda mid-dispożizzjonijiet iddedikati għar-rilaxx tal‑assi ffriżati ta’ entitajiet indikati – f’dan il-każ, ikkunsidrat l-għan tat-trasferiment inkwistjoni, l-Artikolu 18 tar-Regolament Nru 961/2010. Huwa għalhekk ġust li l-Qorti Ġenerali ddeċidiet li t‑tranżazzjonijiet allegatament imwettqa skont il-proċedura tat-tielet rimedju, sa fejn għandhom l-effett li jevitaw ċertu numru ta’ tranżazzjonijiet mir-regoli stabbiliti mill-Artikoli 17 sa 19 tar-Regolament Nru 961/2010, li huma ferm iktar restrittivi mis-sistema implementata mill-Artikolu 21 tal-imsemmi regolament, huma ta’ natura li jiksru l‑Artikolu 16(4) tar-Regolament Nru 961/2010 għaliex jippermettu l‑evażjoni tal-iffriżar ta’ fondi ta’ entitajiet indikati ( 53 ).

63.

Fil-fatt il-Qorti tal-Ġustizzja ddeċidiet li l-projbizzjoni ta’ evażjoni prevista fl-Artikolu 7(4) tar-Regolament Nru 423/2007 – ekwivalenti eżatt għall-Artikolu 16(4) tar-Regolament Nru 961/2010 – “għandha […] tinftiehem bħala li tkopri l-attivitajiet li minnhom jirriżulta, fuq il-bażi ta’ elementi oġġettivi, li, taħt l-apparenza formali li twassal sabiex jevitaw l-elementi kostituttivi ta’ ksur tal-[projbizzjoni li jitqiegħdu għad-dispożizzjoni fondi], huma xorta waħda għandhom, bħala tali jew minħabba r-rabta eventwali tagħhom ma’ attivitajiet oħra, bħala għan jew bħala riżultat, dirett jew indirett, li jevadu l-projbizzjoni [li jitqiegħdu għad-dispożizzjoni fondi]” ( 54 ).

64.

F’dawn iċ-ċirkustanzi, għall-istess raġunijiet invokati iktar ’il fuq ( 55 ), operatur ekonomiku ma jistax jinħeba wara awtorizzazzjoni mogħtija minn awtorità nazzjonali u bbażata fuq l-Artikolu 21 tar‑Regolament Nru 961/2010 meta l-proċedura mfissra fl-imsemmi artikolu tkun ġiet distorta mill-għan inizjali tagħha, u tirrendi għalhekk l-imsemmija awtorizzazzjoni mhux konformi mar-regolament.

65.

EIH ikkontesta, fl-istadju tal-appell, li huwa jista’ jkun ikkunsidrat li fis-sens tal-Artikolu 16(4) tar-Regolament Nru 961/2010, huwa pparteċipa b’mod “konxju u intenzjonat” f’attivitajiet li għandhom l-għan dirett jew indirett li jevitaw l-miżuri ta’ ffriżar ta’ fondi.

66.

Dan l-argument relattiv għall-“element psikoloġiku” ( 56 ) jew “l‑element suġġettiv tal-parteċipazzjoni stabbilita” fl-imsemmi artikolu ( 57 ) jidhirli li huwa tardiv, peress li jidhirli li EIH ma kkontestax b’mod partikolari dan il-punt quddiem il-Qorti Ġenerali minkejja li, għalkemm jallega li huwa ma kienx jaf il-bażi tal-elenkar tiegħu fil-lista ta’ persuni jew ta’ entitajiet li l-assi tagħhom għandhom jiġu ffriżati, jirriżulta b’mod ċar mill-motivi tal-atti kkontestati li huwa kien ikkritikat li “ta assistenza lil numru ta’ banek Iranjani permezz ta’ għażliet alternattivi għall-ikkompletar tat-tranżazzjonijiet interrotti mis-sanzjonijiet tal-UE”, li ta assistenza sabiex “jiġu evitati sanzjonijiet tal‑Unjoni” u fl‑“evażjoni tas-sanzjonijiet”, tant elementi li juru li huwa kien ikkritikat bl-evażjoni tal-iffriżar ta’ fondi ta’ entitajiet indikati. Fuq il-mertu, ser nirrimarka biss, bi qbil mal-Qorti Ġenerali, li EIH huwa istituzzjoni finanzjarja, stabbilit fit-territorju tal-Unjoni, speċjalizzat fis-servizzi u fl-attivitajiet li jirrigwardaw l-Iran jew fl-Iran, u għalhekk doppjament informat bid-diversi miżuri adottati fil-livell tal-Unjoni u bl-obbligu tiegħu ta’ viġilanza u sorveljanza tal-attivitajiet tiegħu ma dawn is-sieħba Iranjani ( 58 ), a fortiori meta dawn ikunu suġġetti għal indikazzjoni. Barra minn hekk, il-fatt li EIH serva preċiżament ta’ intermedjarju juri li huwa kien jaf perfettament l-identità tad-debitur inizjali u tal-kreditur finali, fejn dak tal-ewwel ikun, b’mod ġenerali, indikat b’mod magħruf. Għalhekk EIH kellu “għarfien […] tal-fatt li l‑proċedura tat-tielet rimedju kienet tippermetti, minkejja l-prinċipju tal-iffriżar ta’ fondi, li jitwettqu tranżazzjonijiet li kienu jikkonċernaw banek indikati” ( 59 ). L‑elementi ta’ konoxxenza u ta’ volontà implikati fit-termini “konxja” u “intenzjonata” ( 60 ) huma għalhekk preżenti sew fil-każ ta’ EIH, iktar u iktar peress li l-Qorti tal-Ġustizzja ddeċidiet li dawn iż-żewġ elementi kumulattivi huma ssodisfatti meta l-entità inkwistjoni “tqis li l‑parteċipazzjoni tagħha f’tali attività tista’ tkollha dan il-għan jew l-effett u li hija taċċetta din il-possibbiltà” ( 61 ). Billi kompla jżomm relazzjonijiet finanzjarji mal-entitajiet indikati fil-kuntest ta’ każ atipiku – il-proċedura tat-tielet rimedju – EIH għandu jitqies li huwa preċiżament assuma tali possibbiltà ( 62 ).

67.

Mill-kunsiderazzjonijiet preċedenti jirriżulta li l-Kunsill seta’ jinvoka t-tranżazzjonijiet hekk indebitament awtorizzati skont l‑Artikolu 21 tar-Regolament Nru 961/2010 sabiex jibbaża l-adozzjoni tal-atti kkontestati kontra l-appellant.

68.

EIH ifittex mill-ġdid li jdur lura fuq l-interpretazzjoni tal-Qorti Ġenerali tal-element suġġettiv tal-Artikolu 16(4) tar-Regolament Nru 961/2010, jiġifieri r-rekwiżit ta’ parteċipazzjoni “konxja u intenzjonata” f’attività ta’ evażjoni ta’ miżuri restrittivi. F’dan ir‑rigward jiena nikkonferma b’mod sħiħ il-pożizzjoni li żviluppajt fil‑punt 66 ta’ dawn il-konklużjonijiet.

69.

L-invokazzjoni minn EIH tad-diversi assigurazzjonijiet li huwa rċieva min-naħa tal-Bundesbank, li rrepeta diversi drabi l-pożizzjoni tiegħu billi indika li ċerti tranżazzjonijiet previsti ma kinux jeħtieġu awtorizzazzjoni jew li huwa kien japprova l-użu tal-proċedura tat-tielet rimedju, fi kwalunkwe każ, ma hijiex biżżejjed sabiex jiġi konkluż li l‑Qorti Ġenerali wettqet żball ta’ liġi billi ddeċidiet li l-kriterji ta’ indikazzjoni kienu ssodisfatti – kwistjoni li hija, preċiżament is‑suġġett tat-tieni aggravju. L-assigurazzjonijiet mogħtija mill‑Bundesbank, minn naħa, u l-evalwazzjoni tal-Kunsill tal-opportunità li isem EIH jiġi inkluż fil-lista ta’ persuni u ta’ entitajiet li l-assi tagħhom għandhom jiġu ffriżati, min-naħa l-oħra, jaqgħu f’żewġ proċessi distinti u awtonomi, u dan iktar u iktar ladarba, kif ser nuri, l-assigurazzjonijiet, l-approvazzjonijiet u l-awtorizzazzjonijiet mogħtija ma humiex konformi mar-Regolamenti Nri 423/2007 u 961/2010.

70.

Anki jekk id-dikjarazzjoni tal-Qorti Ġenerali li “istituzzjoni finanzjarja raġonevolment diliġenti jmissha talbet iktar preċiżazzjonijiet fir-rigward tal-‘approvazzjoni’ rċevuta” ( 63 ) tista’ tidher partikolarment eżiġenti, hija ma tikkostitwixxix l-element deċiżiv fir-raġunament tal‑Qorti Ġenerali meta hija ddeċidiet li EIH jista’ jitqies mill‑Kunsill li huwa jissodisfa l-kriterji ta’ elenkar. Barra minn hekk, u jekk dan jaqa’ taħt l-istħarriġ tal-Qorti tal-Ġustizzja fil‑kuntest ta’ appell, ma għadux utili li iktar ’il quddiem tiġi kkunsidrata l-kronoloġija tal-iskambji bejn il-Bundesbank u l-appellant għaliex ma tista’ tittieħed ebda konklużjoni li tista’ tgħin lil dan tal‑aħħar f’dak li jrid juri.

71.

Rigward l-ittri tal-bank nazzjonali Awstrijak, il-Qorti Ġenerali kkunsidrat li dawn inħarġu minn awtorità nazzjonali li ma kinitx dik kompetenti għat-tranżazzjonijiet ikkonċernati, peress li EIH jiddependi biss mill-Bundesbank ( 64 ). Għalhekk, l-imsemmija ittri l-iktar li kienu jagħmlu kien biss li jesponu kif din l-awtorità nazzjonali partikolari tifhem ir-regoli li jirrigwardaw it-tranżazzjonijiet finanzjarji fil-kuntest tal‑implementazzjoni ta’ att tal-Unjoni, liema interpretazzjoni ma torbotx l-istituzzjonijiet tal-Unjoni ( 65 ). Il-fatt li waħda mill-ittri allegatament tesponi r-riżultati ta’ laqgħa tal-grupp RELEX/sanzjonijiet ma jistax jgħin lil EIH f’dak li jrid juri, peress li l-Kunsill fakkar li dan il-grupp huwa biss stadju preparatorju tal-Kunsill u li pożizzjoni uffiċjali ta’ dan tal-aħħar ma tistax tkun dedotta minn sempliċi rendikont ta’ laqgħa tal-imsemmi grupp.

72.

Fl-aħħar nett, l-appellant jipprova juri li l-Qorti Ġenerali żnaturat ir-rapporti ta’ kontabbiltà li huwa ppreżenta. B’applikazzjoni tal‑prinċipji li għandhom jiggwidaw l-istħarriġ tal-Qorti tal-Ġustizzja f’każ bħal dan ( 66 ), jiena ser nikkonstata biss li huwa loġiku li l-Qorti Ġenerali kkunsidrat li l-konklużjonijiet ta’ rapport ta’ kontabbiltà, li min‑natura tiegħu huwa bbażat fuq kampjun ta’ tranżazzjonijiet, ma jistgħux ikunu estiżi awtomatikament għat-tranżazzjonijiet kollha realment imwettqa. Barra minn hekk, EIH ma jikkontestax li r-rapport ta’ kontabbiltà tat-23 ta’ Diċembru 2010 jikkonstata espliċitament li “[i]t-tranżazzjonijiet imwettqa, fl-2010, fil-kuntest tal-proċedura tat-tielet rimedju setgħu jikkompromettu l-għanijiet tal-politika ta’ sanzjonijiet tal-Unjoni” ( 67 ). Barra minn hekk il-parti l-oħra tal-imsemmi rapport, li fuqu jinsisti l-appellant fil-kuntest tal-appell u li ma ssemmiex mill‑Qorti Ġenerali, jidhirli li għandha eżattament l-istess sens għaliex tikkonkludi li evalwazzjoni finali tal-imsemmija tranżazzjonijiet tista’ tinkiseb biss b’analiżi manwali ddettaljata tat-tranżazzjonijiet individwali u t-tranżazzjonijiet sussidjarji tagħhom ( 68 ), filwaqt li l-awturi tar‑rapport enfasizzaw mill-ġdid in-natura relattiva tal-konklużjonijiet li setgħu jsiru fl-immedjat. L-istess japplika għad-dikjarazzjoni li, bla ħsara għall-verifiki addizzjonali f’każijiet individwali, l-awturi kkunsidraw li l-proċeduri segwiti minn EIH għall-osservanza tar-regoli ta’ sanzjonijiet kienu jissodisfaw ir-rekwiżiti legali ( 69 ). Il-Qorti Ġenerali ma setgħetx għalhekk oġġettivament tiddeċiedi li r-rapporti ta’ kontabbiltà kienu jiggarantixxu b’mod assolut u definittiv il-fatt li EIH aġixxa dejjem b’konformità sħiħa mar-Regolamenti Nri 423/2007 u 961/2010.

73.

Fil-punti 174 et seq tas-sentenza appellata, il-Qorti Ġenerali ċaħdet l-argument tal-appellant, li allega li kellu aspettattiva leġittima li ma kienx ser jiġi ssanzjonat għat-tranżazzjonijiet li huwa wettaq abbażi ta’ awtorizzazzjonijiet jew approvazzjonijiet mogħtija mill‑Bundesbank, għar-raġuni li operatur ekonomiku prudenti u avżat għandu jkun kapaċi jipprevedi l-adozzjoni ta’ miżura tal-Unjoni li taffettwa l-interessi tiegħu u ma jistax jinvoka l-benefiċċju ta’ dan il‑prinċipju meta l-imsemmija miżura hija effettivament adottata. EIH jikkontesta li huwa kien f’pożizzjoni li jipprevedi l-adozzjoni ta’ miżuri restrittivi kontra tiegħu preċiżament għaliex it-tranżazzjonijiet ikkontestati kienu approvati jew awtorizzati mill-awtorità nazzjonali kompetenti.

74.

Barra minn hekk, il-Qorti Ġenerali kkunsidrat li l-kompetenza tal-Bundesbank kienet limitata għall-għoti ta’ awtorizzazzjonijiet abbażi ta’ analiżi każ b’każ u li, konsegwentement, ebda aspettattiva leġittima ma setgħet tinħoloq mill-approvazzjoni ġeneralizzata tat-tranżazzjonijiet imwettqa skont il-proċedura tat-tielet rimedju ( 70 ). EIH jikkontesta din il-konklużjoni billi jfakkar l-argumenti li huwa żviluppa f’dan ir-rigward fil-kuntest tat‑tieni aggravju. Huwa jżid jgħid li, għalkemm mill-ġurisprudenza jirriżulta li, fil‑prinċipju, l-aspettattivi leġittimi jistgħu jkunu invokati biss jekk jingħataw assigurazzjonijiet konformi mar-regoli applikabbli, operatur ekonomiku jista’ jibbaża ruħu fuq dikjarazzjoni ta’ awtorità nazzjonali mhux konformi mad-dritt tal-Unjoni, bil-kundizzjoni li l-imsemmi dritt huwa vvizzjat minn ambigwità ( 71 ), li huwa l-każ f’dan il-każ, ikkunsidrati d-diverġenzi tal-pożizjonijiet rigward il-legalità tal‑proċedura tat-tielet rimedju. Fi kwalunkwe każ, il-Qorti Ġenerali kienet diġà ddeċidiet li anki dikjarazzjoni jew deċiżjoni nazzjonali mhux għal kollox konformi mad-dritt tal-Unjoni tista’, f’ċirkustanzi eċċezzjonali, toħloq aspettattivi leġittimi fi ħdan l-operatur ekonomiku kkonċernat ( 72 ) u l-Qorti tal-Ġustizzja min-naħa tagħha, iddeċidiet li l‑awtoritajiet nazzjonali tal-kompetizzjoni jistgħu b’mod eċċezzjonali jiddeċiedu li ma jimponux multa anki jekk impriża tikser il-projbizzjoni tal-akkordji prevista fl-Artikolu 101 TFUE ( 73 ). Għalhekk, fil-każ fejn l-aġir ta’ EIH seta’ finalment iwassal għall-ksur tal-Artikolu 16(4) tar‑Regolament Nru 961/2010 – quod non – assigurazzjonijiet ċari, preċiżi u ripetuti ingħataw lilu mill-Bundesbank u jipprekludu l‑adozzjoni ta’ kull sanzjoni kontra tiegħu, kemm fil-livell nazzjonali kien ukoll fil-livell tal-Unjoni, il-Kunsill għandu jikkunsidra li huwa marbut bl-aspettattivi maħluqa mill-assigurazzjonijiet mogħtija mill‑Bundesbank ( 74 ).

75.

Fl-aħħar nett, EIH jikkontesta l-konklużjoni li waslet għaliha l‑Qorti Ġenerali fil-punt 179 tas-sentenza appellata fejn iddeċidiet li d-diversi atti kkontestati kienu biżżejjed ċari sabiex l-applikazzjoni tagħhom tkun prevedibbli mill-appellant.

76.

Nippreċiża mill-bidu li l-eżami ta’ dan l-aggravju huwa kontinwazzjoni tal-analiżi mwettqa fil-kuntest tat-tieni fergħa relattiva tat-tieni aggravju, b’mod partikolari għall-portata legali tal-awtorizzazzjonijiet u tal-approvazzjonijiet mill-Bundesbank għat-tranżazzjonijiet imwettqa minn EIH u huwa b’osservanza tal-ispirtu tal-konklużjonijiet li jiena għamilt f’dan ir-rigward li ser nipproċedi issa bl-analiżi tat-tielet aggravju.

77.

Minn ġurisprudenza repetittiva tal-Qorti tal-Ġustizzja riprodotta fis-sentenza appellata ( 75 ) jirriżulta li “l-prinċipju tal-aspettattivi leġittimi jippreżumi li assigurazzjonijiet preċiżi, inkondizzjonati u konkordanti, li joriġinaw minn sorsi awtorizzati u affidabbli, ikunu ngħataw lill-persuna kkonċernata mill-awtoritajiet kompetenti tal-Unjoni. […] [D]an id-dritt huwa miftuħ għal kull individwu li għandu tamiet fondati mnissla minn istituzzjoni, korp, jew organu tal-Unjoni, billi tawh assigurazzjonijiet preċiżi. Informazzjoni preċiża, inkondizzjonata u konkordanti tikkostitwixxi assigurazzjonijiet bħal dawn, tkun xi tkun il-forma li fiha tiġi kkomunikata” ( 76 ).

78.

Din il-ġurisprudenza titlob żewġ serje ta’ kummenti.

79.

Minn naħa, minkejja li l-attitudni tal-Bundesbank tista’ toħloq kwalunkwe aspettattiva leġittima għall-appellant, dan tal-aħħar jista’ jinvokaha biss kontra l-awtorità nazzjonali inkwistjoni. Fi kliem ieħor, l-ipotetiċi aspettattivi leġittimi mnissla mill-attitudni tal-Bundesbank ma jipprekludux lill-Kunsill milli jiddeċiedi li jimponi miżuri restrittivi lil EIH. Il-ġurisprudenza invokata mill-appellant ma tidhirx li toħloq kuntrast ma’ din il-konstatazzjoni għaliex hija tindika biss li l‑awtoritajiet nazzjonali tal-kompetizzjoni jistgħu ma jimponux multi lill-impriża anki meta din tal-aħħar tikser deliberament jew b’negliġenza l‑Artikolu 101 TFUE, bil-kundizzjoni li huma jkunu nislu fl-imsemmija impriża aspettattivi leġittimi li l-aġir tagħha ma jikkostitwixxix ksur tal‑imsemmija dispożizzjoni ( 77 ), li ma jimplika xejn għajr il-possibbiltà, li l-awtorità li tkun nisslet l-aspettattivi leġittimi, tvarja, jekk ikun il-każ, is-setgħa ta’ sanzjoni tagħha stess.

80.

Min-naħa l-oħra, mill-argumenti ddedikati għall-eżami tat-tieni aggravju jirriżulta li l-allegata assigurazzjoni mogħtija mill-awtorità nazzjonali inkwistjoni ma hijiex konformi mad-dritt tal-Unjoni, għaliex awtorizzazzjonijiet każ b’każ biss li josservaw il-proċeduri stabbiliti mir-regolamenti kkonċernati jistgħu jingħataw mill-awtoritajiet nazzjonali ( 78 ). Il-ġurisprudenza invokata mill-appellant tippreċiża li “aspettattivi leġittimi fir-rigward tar-regolarità ta’ għajnuna mill-Istat ma jistgħux, bħala regola ġenerali, u ħlief f’ċirkustanzi eċċezzjonali, jiġu invokati jekk din l-għajnuna tkun ingħatat skont il-proċedura” ( 79 ). Issa, li nfittex jekk jeżistux, f’dan il-każ, ċirkustanzi eċċezzjonali li minnhom jista’ jibbenefika EIH huwa, fi kwalunkwe każ mingħajr effett fin-nuqqas tal-elementi neċessarji għal bażi ta’ aspettattivi leġittimi u, b’mod iktar partikolari, ta’ assigurazzjonijiet preċiżi, inkundizzjonati u konkordanti li permezz tagħhom EIH ma jkunx suġġett għal miżuri restrittivi minħabba t-tranżazzjonijiet ikkontestati li huwa wettaq.

81.

Għalhekk l-argument ibbażat fuq l-eżistenza ta’ żball ta’ liġi fl‑evalwazzjoni tal-Qorti Ġenerali rigward il-ksur tal-prinċipju ta’ aspettattivi leġittimi, għandu jiġi skartat.

82.

Rigward il-prinċipju ta’ ċertezza legali, għandu wkoll jiġi kkonstatat li l-analiżi tal-Qorti Ġenerali hija ħielsa minn kull żball.

83.

Fil-fatt l-imsemmi prinċipju jimplika li l-leġiżlazzjoni tal-Unjoni tkun ċerta u li l-applikazzjoni tagħha tkun prevedibbli għall‑individwu ( 80 ). Jekk wieħed jara ftit fejn EIH qajjem l‑awtorizzazzjonijiet u l-approvazzjonijiet mingħand il-Bundesbank, ir‑Regolament Nru 423/2007 u mbagħad ir-Regolament Nru 961/2010 huma applikabbli. Imkien f’dawn iż-żewġ regolamenti ma hemm indikat li l-approvazzjoni jew l-awtorizzazzjoni mogħtija minn awtorità nazzjonali għandha l-effett li twaqqaf is-setgħa tal-Kunsill li jadotta miżuri restrittivi jew toffri kwalunkwe garanzija li t-tranżazzjonijiet hekk approvati jew awtorizzati jitqiesu awtomatikament mill-Kunsill stess li huma legali. Id-dispożizzjonijiet tal-imsemmija regolamenti ddedikati għall-proċeduri ta’ awtorizzazzjoni huma wkoll distinti b’mod ċar minn dawk iddedikati lill-prinċipju tal-iffriżar ta’ fondi b’mod ġenerali u għall-projbizzjoni ta’ evażjoni ta’ miżuri restrittivi b’mod partikolari ( 81 ). Bl-istess mod mill-formulazzjoni ta’ dawn iż-żewġ regolamenti jirriżulta b’mod inekwivoku li kull awtorizzazzjoni tal-awtoritajiet nazzjonali għandha tingħata abbażi ta’ evalwazzjoni każ b’każ ta’ kull trasferiment previst – kemm jekk jirrigwarda talba għal rilaxx ( 82 ) kif ukoll trasferiment ta’ fondi ( 83 ).

84.

F’dawn iċ-ċirkustanzi, l-appellant kien totalment f’pożizzjoni li jantiċipa mhux biss in-nuqqas ta’ konformità mad-dritt tal-Unjoni tal‑approvazzjoni ġeneralizzata mogħtija mill-Bundesbank ( 84 ), iżda wkoll il-fatt li l-Kunsill seta’, fi kwalunkwe każ, jimponilu miżuri restrittivi fil-kundizzjonijiet stabbiliti b’mod ċar mir-regolamenti fuq imsemmija.

85.

Għalhekk il-Qorti Ġenerali ġustament ċaħdet l-argument ibbażat fuq ksur tal-prinċipji ta’ ċertezza legali bħala infondat. Għaldaqstant it‑tielet aggravju kollu tal-appell għandu wkoll ikun miċħud bħala infondat.

86.

Permezz tar-raba’ aggravju tiegħu, essenzjalment, l-appellant jilmenta li l-Qorti Ġenerali kkunsidrat, fil-punti 204 u 205 tas-sentenza appellata, li huwa ma setax jinvoka l-Artikolu 32(2) tar‑Regolament Nru 961/2010, li għandu l-għan li jipproteġi l-impriżi li mingħajr ma jafu jiksru l-projbizzjonijiet imposti mill-imsemmi regolament, li jkun il-każ ta’ EIH jekk il-Qorti tal-Ġustizzja tkompli tqis it-tranżazzjonijiet ikkontestati li huma illegali.

87.

Min-naħa l-oħra, l-appellant jilmenta li l-Qorti Ġenerali ċaħdet il‑motiv imressaq quddiemha fir-rigward tal-prinċipju ta’ proporzjonalità. Fil-fatt, l-iffriżar ta’ fondi ta’ EIH deċiż mill-Kunsill huwa pjuttost miżura sproporzjonata.

88.

Fl-ewwel lok, filwaqt li jfakkar li huwa kien dejjem konformi mal-parir tal-awtorità nazzjonali kompetenti, EIH isostni li l‑Bundesbank, pereżempju, seta’ ma approvax l-użu tal-proċedura tat‑tielet rimedju jew jirrifjuta l-awtorizzazzjonijiet mitluba minn EIH skont l-Artikolu 21 tar-Regolament Nru 961/2010. Il-Qorti Ġenerali kkunsidrat, b’mod żbaljat, li tali miżuri, li jevitaw l-istħarriġ tal‑Kunsill, ma jiżgurawx l-istess effett tal-protezzjoni bħal deċiżjoni tal‑iffriżar ta’ fondi u li l-imemmija deċiżjoni kienet tirriżulta għalhekk xierqa u neċessarji. Fil-fatt, kieku l-Kunsill qies insuffiċjenti s-sistema ta’ sorveljanza Ġermaniża, huwa seta’ jordna lil dan l-Istat Membru sabiex jirrendiha iktar effettiva, u l-Istat Membru kien ikun obbligat jagħmel dan abbażi ta’ kooperazzjoni leali. Madankollu, il-Qorti Ġenerali ma kkunsidratx dan tal-aħħar fl-analiżi tagħha. Fi kwalunkwe każ, huwa sproporzjonat li l-iżball eventwali ta’ awtorità nazzjonali jiġi kkumpensat minn miżuri restrittivi, meta r-responsabbiltà li jiġu evitati interpretazzjonijiet diverġenti tal-leġiżlazzjoni tal-Unjoni hija tal‑istituzzjonijiet ta’ din tal-aħħar.

89.

Fit-tieni lok, il-Qorti Ġenerali wettqet żball ta’ liġi ġdid billi ddeċidiet li s-sistema ta’ awtorizzazzjoni implementata mill-Artikolu 21 tar-Regolament Nru 961/2010 ma jiżgurax effett preventiv ekwivalenti għall-elenkar fil-lista ta’ persuni u ta’ entitajiet li l-assi tagħhom għandhom jiġu ffriżati. Ċertament, ksur tal-imsemmi Artikolu 21 neċessarjament isir magħruf a posteriori, iżda dan japplika għal kull ksur tal-iffriżar ta’ fondi tal-entità indikata. L-Artikolu 21 tar-Regolament Nru 961/2010 għandu għalhekk l-istess effett preventiv tal-indikazzjoni ta’ EIH filwaqt li huwa inqas restrittiv b’mod sinjifikattiv. Għalhekk it-talba magħmula minn EIH lil Bundesbank fir-rigward tal-proċedura tat-tielet rimedju saret qabel ma EIH beda t-tranżazzjonijiet tiegħu, u t-talbiet magħmula abbażi tal-imsemmi Artikolu 21 għandhom isiru wkoll qabel it-twettiq ta’ tranżazzjoni. EIH ifakkar li bdil tal-linji gwida tal-Bundesbank kien biżżejjed sabiex l-appellant jirrinunzja għat‑tranżazzjonijiet tiegħu, għaliex huwa dejjem kien konformi mad‑direttivi ta’ din l-awtorità nazzjonali. Għalhekk ma hemmx raġuni li wieħed jaħseb li tali bdil ma kienx jiggarantixxi effett preventiv ekwivalenti għall-iffriżar ta’ fondi ta’ EIH. Barra minn hekk, EIH jinvoka l-ittra tal-bank nazzjonali Awstrijak li, fil-fehma tiegħu, turi l‑fatt li l-Kunsill stess kien jaf u approva l-pożizzjoni tal-Bundesbank fir-rigward tat-tielet rimedju qabel l-indikazzjoni ta’ EIH ( 85 ).

90.

Għalhekk, l-indikazzjoni ta’ EIH mill-Kunsill hija sproporzjonata, u l-Qorti Ġenerali pproċediet għal klassifikazzjoni ġuridika tal-fatti żbaljata u waslet għall-konklużjonijiet fundamentalment ineżatti tal-proċess.

91.

Mill-Artikolu 32(2) tar-Regolament Nru 961/2010 jirriżulta li “[i]l-projbizzjonijiet stabbiliti f’dan ir-Regolament m’għandhomx iwasslu għal responsabbiltà ta’ ebda xorta min-naħa tal-persuni fiżiċi jew ġuridiċi jew entitajiet ikkonċernati, jekk huma ma kinux jafu, u ma kellhom ebda raġuni valida li jissuspettaw, li l-azzjonijiet tagħhom kienu se jiksru dawn il-projbizzjonijiet”. L-Artikolu 32 tar-Regolament Nru 961/2010 jaġixxi bħala klawżola li teżenta mir-responsabbiltà l‑persuni jew l-entitajiet li, f’bona fide jew għax ma kinux jafu l-kuntest tal-miżuri restrittivi, iwettqu ksur tar-regolament fuq imsemmi.

92.

F’dan ir-rigward, huwa biżżejjed li jiġu kkonstatat li EIH, billi kkontribwixxa sabiex banek Iranjani indikati jkunu jistgħu jwettqu tranżazzjonijiet li l-miżuri ta’ ffriżar kienu interrompew, filwaqt li huwa stess huwa attiv fis-suq finanzjarju, speċjalizzat fis-servizzi u l-attivitajiet li jikkonċernaw l-Iran jew fl-Iran u miżmum parzjalment minn entità indikata, ma jistax jippretendi li ma setax b’mod raġonevoli jissuspetta li huwa kiser b’mod partikolari l-projbizzjoni ta’ evażjoni ta’ miżuri restrittivi stabbilita fl-Artikolu 16(4) tar-Regolament Nru 961/2010. Dwar dan il-punt, ma għandu ebda effett li jiġu invokati l-eventwali approvazzjonijiet jew awtorizzazzjonijiet mogħtija mill-Bundesbank ( 86 ), u lanqas l-ittra tal-bank nazzjonali Awstrijak ( 87 ). Kif dawn l‑awtorizzazzjonijiet u approvazzjonijiet ma jistgħux joħolqu aspettattiva leġittima – kif indikajt fil-kuntest tal-analiżi tal-aggravju preċedenti – lanqas ma huma rilevanti sabiex jiġi evalwat jekk EIH jistax jibbenefika mill-eżenzjoni tar-responsabbiltà skont l-Artikolu 32 tar-Regolament Nru 961/2010, fid-dawl tal-fatt li dawn l-awtorizzazzjonijiet u approvazzjonijiet ma humiex, fi kwalunkwe każ, mogħtija konformement mar-regolament. Fl-aħħar nett, kif ġustament irrimarka l-Kunsill, anki jekk EIH seta’ jibbenefika mill-Artikolu 32(2) tar-Regolament Nru 961/2010, dan ma setax jostakola l-elenkar tiegħu ladarba huwa jissodisfa l-kundizzjonijiet previsti mill-Artikolu 16 tal-imsemmi regolament, peress li tali miżura restrittiva, min-natura tagħha konservatorja ( 88 ), ma hijiex neċessarjament interpretata bħala li tikkostitwixxi s-sanzjoni tar-responsabbiltà ta’ EIH għal ksur tar-regolament li għalih huwa responsabbli. Hija ġurisprudenza stabbilita li l-importanza tal-għanijiet ta’ atti tal-Unjoni li jimplementaw il-miżuri restrittivi hija ta’ natura li tiġġustifika konsegwenzi negattivi, anki kunsiderevoli, għal ċerti operaturi, inklużi dawk li ma għandhom ebda responsabbiltà fir-rigward tas-sitwazzjoni li wasslet għall-adozzjoni tal-miżuri kkonċernati, iżda li jinsabu b’mod partikolari affettwati fir-rigward tad-drittijiet għall-proprjetà tagħhom ( 89 ).

93.

L-analiżi tal-Qorti Ġenerali dwar l-Artikolu 32(2) tar‑Regolament Nru 961/2010 tidher għalhekk eżenti minn kull żball ta’ liġi.

94.

Rigward in-natura proporzjonata tad-deċiżjoni tal-Kunsill li tinkludi l-appellant fil-lista ta’ persuni u ta’ entitajiet li l-assi tagħhom għandhom jiġu ffriżati, hija ġurisprudenza stabbilita li “l-prinċipju ta’ proporzjonalità jagħmel parti mill-prinċipji ġenerali tad-dritt tal-Unjoni u jeżiġi li l-miżuri implementati permezz ta’ dispożizzjoni tad-dritt tal-Unjoni jkunu kapaċi li jilħqu l-għan imfittex mil-leġiżlazzjoni kkonċernata u li ma jmorrux lil hinn minn dak li huwa meħtieġ sabiex dawn jintlaħqu” ( 90 ). Barra minn hekk, il-Qorti tal-Ġustizzja rrikonoxxiet ukoll li “jeħtieġ li tiġi rikonoxxuta setgħa diskrezzjonali wiesgħa lill-leġiżlatur tal-Unjoni fl-oqsma li jimplikaw minn naħa ta’ din tal-aħħar għażliet ta’ natura politika, ekonomika u soċjali, u li fiha hija msejħa twettaq evalwazzjonijiet kumplessi” ( 91 ).

95.

F’dan ir-rigward, għandu jiġi rrilevat li l-appellant ma jikkontestax il‑leġittimità tal-għan li jrid jintlaħaq mis-sistema ta’ sanzjonijiet kontra l-Iran implementata mir-Regolament Nru 961/2010, u lanqas il‑proporzjonalità tal-kriterji tal-elenkar fil-listi ta’ persuni u ta’ entitajiet li l-assi tagħhom għandhom ikunu ffriżati fihom innifishom, iżda jikkontesta biss l-applikazzjoni, fil-każ tiegħu, tal-miżura restrittiva deċiża mill-Kunsill. B’hekk, għandu jitfakkar li kull deċiżjoni ta’ elenkar intiża sabiex tiġġieled kontra l-proliferazzjoni nukleari fl-Iran għandha għanijiet marbuta mal-paċi u s-sigurtà internazzjonali ( 92 ).

96.

Kif diġà fakkart, is-sistema implementata mill-Artikolu 21 tar‑Regolament Nru 961/2010 – li tikkonsisti fl-eżerċizzju ta’ sorveljanza, mill‑awtoritajiet nazzjonali, tat-trasferimenti li għandhom ikunu awtorizzati qabel l-eżekuzzjoni tagħhom – għandha natura għal kollox differenti minn dik tas-sistema ta’ miżuri restrittivi mfissra fl-Artikolu 16 tar-Regolament Nru 961/2010. Fil-fatt, l-imsemmi regolament jistabbilixxi, b’mod konservatorju, il-prinċipju tal-iffriżar ta’ fondi ta’ persuni u ta’ entitajiet li jissodisfaw il‑kundizzjonijiet għal elenkar fil-listi. Dan l-iffriżar huwa akkumpanjat minn diversi possibbiltajiet ta’ rilaxx, permezz ta’ deroga.

97.

Għall-kuntrarju, l-Artikolu 21 tar-Regolament Nru 961/2010, jaqa’ taħt is-sorveljanza finanzjarja ġenerali u japplika għall-persuni jew l-entitajiet Iranjani kollha li jordnaw jew li jkunu destinatarji ta’ trasferiment ta’ fondi, li jkomplu jgawdu liberament mill-fondi tagħhom. Għalhekk, l-elenkar tal-appellant skont l-Artikolu 16 tar-Regolament Nru 961/2010 jaqa’ f’loġika u f’sistematika partikolari speċifika li ma għandhom xejn x’jaqsmu ma dawk tal-Artikolu 21 tal-imsemmi regolament, ta’ portata ferm iktar wiesgħa, b’tali mod li wieħed ma jistax ikun l-alternattiv tal-ieħor.

98.

Ikkunsidrat l-għan leġittimu li jrid jintlaħaq – u mhux ikkontestat – l-implementazzjoni tal-Artikolu 16 tar-Regolament Nru 961/2010 kontra l-appellant tidher bħala miżura xierqa għaliex għandha l-effet li twaqqaf il-fondi kollha li huwa għandu u li tqiegħed għad-dispożizzjoni biss – ir-rilaxx – b’mod eċċezzjonali. B’dan il-mod, il-Kunsill jiżgura li l-fondi ta’ EIH ma jintużawx iktar mill-entitajiet indikati b’mod mhux konformi mar-regolament, skont dak deċiż mill-Qorti Ġenerali fil-punt 202 tas-sentenza appellata. Minn din il-konstatazzjoni jirriżulta naturalment li l-effett preventiv żgurat mill-implementazzjoni tal‑Artikolu 16 tar-Regolament Nru 961/2010 ma huwiex paragunabbli mal-effett tal-Artikolu 21 tal-istess regolament, għaliex, infakkar, li f’dak il-każ, l-entità kkonċernata tibqa’ tamministra l-fondi tagħha.

99.

Ma’ dan inżid ngħid li r-raġuni tal-elenkar tal-appellant fil-lista ta’ persuni u ta’ entitajiet li l-assi tagħhom għandhom ikunu ffriżati ma tinsabx fl-eventwali lakuni tas-sistema ta’ sorveljanza finanzjarja Ġermaniża, b’tali mod li ma jistax jiġi dedott mill-allegati miżuri alternattivi mressqa mill-appellant, li jikkonsistu fi bdil fil-linji gwida tal-Bundesbank jew f’titjib tal-imsemmija sistema fil-livell nazzjonali – anki jekk imwettaq f’isem il-kooperazzjoni leali – li hemm miżuri li jistgħu jikkostitwixxu alternattiva valida għal miżuri tal-iffriżar ta’ fondi imposta fuq EIH. Barra minn hekk, l-argument ta’ EIH huwa bbażat mhux fuq miżuri alternattivi eżistenti iżda fuq miżuri alternattivi potenzjali biss. Fil-fatt, il-miżuri invokati minn EIH għandhom, fil-biċċa l-kbira, natura purament prospettiva, biex ma ngħidx ipotetika, li l-Qorti tal-Ġustizzja ma tistax tkun issodisfatta bihom fid-deċiżjoni dwar l-evalwazzjoni mwettqa mill-Qorti Ġenerali tan-natura proporzjonata tal-użu ta’ miżura ta’ ffriżar ta’ fondi fir‑rigward ta’ EIH.

100.

Fid-dawl ta’ dawn l-elementi, huwa ġust li l-Qorti Ġenerali ddeċidiet li ebda waħda mill-miżuri mressqa mill-apellant ma setgħu jkunu previsti bħala miżura alternattiva għall-iffriżar ta’ fondi ta’ EIH li jippreżentaw, għal dan il-għan, l-istess livell ta’ effettività filwaqt li jnaqqsu l-preġudizzju fuq id‑drittijiet u l-libertajiet tal-appellant.

101.

Għar-raġunijiet kollha preċedenti, jiena nikkunsidra li hemm lok li r-raba’ aggravju jiġi miċħud.

102.

Skont l-Artikolu 184(2) tar-Regoli tal-Proċedura tal-Qorti tal-Ġustizzja, meta l-appell ma jkunx fondat, il-Qorti tal-Ġustizzja għandha tiddeċiedi dwar l‑ispejjeż. Skont l-Artikolu 138(1) tal-istess regoli, applikabbli għall‑proċedura ta’ appell skont l-Artikolu 184(1), il-parti li titlef għandha tbati l-ispejjeż jekk dawn ikunu ġew mitluba. Peress li l‑Kunsill talab li l-appellant ibati l-ispejjeż u dan tal-aħħar, fil-fehma tiegħi, għandu jitlef, hemm lok li huwa jbati l-ispejjeż relatati mal‑appell. Ir-Renju Unit tal-Gran Brittanja u l-Irlanda ta’ Fuq, li ħa sehem fil-proċeduri quddiem il-Qorti tal-Ġustizzja abbażi tal‑Artikolu 172 tar-Regoli tal-Proċedura ta’ din tal-aħħar, huwa għandu jbati l-ispejjeż tiegħu skont l-Artikolu 140(1) tal-imsemmija regoli.

103.

Fid-dawl tal-kunsiderazzjonijiet preċedenti kollha, nipproponi li l-Qorti tal-Ġustizzja tiddeċiedi kif ġej: