Presuda Suda (deseto vijeće) od 13. lipnja 2024. (zahtjev za prethodnu odluku koji je uputio Tribunalul Argeş – Rumunjska) – SC Adient Ltd & Co. Kg/Agenţia Naţională de Administrare Fiscală, Agenţia Naţională de Administrare Fiscală – Direcţia Generală Regională a Finanţelor Publice Ploieşti – Administraţia Judeţeană a Finanţelor Publice Argeş

(Predmet C-533/22 (1) , Adient)

(Zahtjev za prethodnu odluku - Oporezivanje - Zajednički sustav poreza na dodanu vrijednost (PDV) - Direktiva 2006/112/EZ - Članak 44. - Provedbena uredba (EU) br. 282/2011 - Članak 11. stavak 1. - Mjesto pružanja usluga - Pojam „stalna poslovna jedinica” - Sposobnost primanja i korištenja usluga za vlastite potrebe putem osoblja i tehničkih sredstava - Usluge proizvodnje navlaka za sjedala motornih vozila koje obavlja jedno društvo za račun drugog društva, koje pripada istoj grupi i ima sjedište u drugoj državi članici)

(C/2024/4557)

Jezik postupka: rumunjski

Sud koji je uputio zahtjev

Tribunalul Argeş

Stranke glavnog postupka

Tužitelj: SC Adient Ltd & Co.Kg

Tuženici: Agenţia Naţională de Administrare Fiscală, Agenţia Naţională de Administrare Fiscală – Direcţia Generală Regională a Finanţelor Publice Ploieşti – Administraţia Judeţeană a Finanţelor Publice Argeş

Izreka

Članak 44. Direktive Vijeća 2006/112/EZ od 28. studenoga 2006. o zajedničkom sustavu poreza na dodanu vrijednost, kako je izmijenjena Direktivom Vijeća (EU) 2018/1695/EZ od 6. studenoga 2018., i članak 11. stavak 1. Provedbene uredbe Vijeća (EU) br. 282/2011 od 15. ožujka 2011. o utvrđivanju provedbenih mjera za Direktivu 2006/112/EZ o zajedničkom sustavu poreza na dodanu vrijednost

treba tumačiti na način da se:

ne može smatrati da društvo koje je obveznik poreza na dodanu vrijednost koje ima sjedište svojeg poslovanja u jednoj državi članici i koje prima usluge koje pruža društvo sa sjedištem u drugoj državi članici, za potrebe određivanja mjesta pružanja tih usluga, u potonjoj državi članici ima stalnu poslovnu jedinicu samo zato što dva društva pripadaju istoj grupi i jer su ta društva međusobno povezana ugovorom o pružanju usluga.

Članak 44. Direktive 2006/112, kako je izmijenjena Direktivom 2018/1695, i članak 11. Provedbene uredbe br. 282/2011

treba tumačiti na način da:

ni okolnost da društvo koje je obveznik poreza na dodanu vrijednost (PDV), koje ima sjedište svojeg poslovanja u jednoj državi članici, a koje prima usluge obrade koje pruža društvo sa sjedištem u drugoj državi članici, u potonjoj državi članici raspolaže strukturom koja sudjeluje u isporuci gotovih proizvoda dobivenih od tih usluga obrade, ni činjenica da su te transakcije isporuke uglavnom izvršene izvan navedene države članice i da transakcije koje su ondje izvršene podliježu PDV-u, nisu relevantne za potrebe određivanja, s obzirom na mjesto pružanja usluga, da to društvo u toj potonjoj državi članici ima stalnu poslovnu jedinicu.

Članke 44. i 192.a Direktive 2006/112, kako je izmijenjena Direktivom 2018/1695, kao i članke 11. i 53. Provedbene uredbe br. 282/2011

treba tumačiti na način da:

društvo porezni obveznik poreza na dodanu vrijednost koje ima sjedište svog poslovanja u jednoj državi članici, koje prima usluge koje pruža društvo sa sjedištem u drugoj državi članici, nema stalnu poslovnu jedinicu u toj potonjoj državi članici ako osoblje i tehnička sredstva kojima ono raspolaže u navedenoj državi članici nisu različiti od onih kojima mu se pružaju usluge ili ako ta sredstva i tehnička sredstva osiguravaju samo pripremne ili pomoćne aktivnosti.

(1) SL C 463, 5. 12. 2022.