Presuda Suda (peto vijeće) od 7. studenoga 2019. (zahtjev za prethodnu odluku koji je uputio Curtea de Apel București - Rumunjska) – SC Petrotel-Lukoil SA protiv Agenția Națională de Administrare Fiscală - Direcția Generală de Administrare a Marilor Contribuabili, Agenția Națională de Administrare Fiscală – Direcția Generală de Soluționare a Contestațiilor

(predmet C-68/18) (1)

(Zahtjev za prethodnu odluku - Oporezivanje energenata i električne energije - Direktiva 2003/96/EZ - Članak 21. stavak 3. - Nepostojanje oporezivog događaja kojim nastaje obveza plaćanja poreza - Potrošnja energenata unutar poslovnog prostora poduzeća za proizvodnju takvih proizvoda - Članak 2. stavak 3. - Obveza ishođenja klasifikacije energenata za potrebe određivanja trošarine - Stopa poreza koja se primjenjuje na navedene proizvode - Načelo proporcionalnosti)

(2020/C 10/06)

Jezik postupka: rumunjski

Sud koji je uputio zahtjev

Curtea de Apel București

Stranke glavnog postupka

Tužitelj: SC Petrotel-Lukoil SA

Tuženici: Agenția Națională de Administrare Fiscală - Direcția Generală de Administrare a Marilor Contribuabili, Agenția Națională de Administrare Fiscală – Direcția Generală de Soluționare a Contestațiilor

Izreka

1.

Članak 21. stavak 3. Direktive Vijeća 2003/96/EZ od 27. listopada 2003. o restrukturiranju sustava Zajednice za oporezivanje energenata i električne energije treba tumačiti na način da mu se protive nacionalne odredbe ili prakse kojima je predviđeno oporezivanje energenata koji se koriste u termoelektrani poduzeća u kojem su proizvedeni, pod uvjetom da je ta potrošnja namijenjena proizvodnji energenata generiranjem toplinske energije koja je nužna za tehnološki postupak proizvodnje navedenih proizvoda. To tumačenje načelno ne dovodi u pitanje primjenu članka 14. stavka 1. točke (a) te direktive na dio energenata koji se koriste u svrhu proizvodnje električne energije.

2.

Članak 2. stavak 3. Direktive 2003/96 kao i načelo proporcionalnosti treba tumačiti na način da im se protive nacionalne odredbe ili prakse kojima se, u slučaju nepodnošenja zahtjeva nadležnim poreznim tijelima radi klasifikacije energenata u pogledu trošarina čija razina oporezivanja nije određena tom direktivom, predviđa primjena stope trošarine predviđene za plinsko ulje i zadržavanje te stope, iako je kasnije donesena odluka o klasifikaciji kojom se ti proizvodi izjednačuju s loživim uljem.

---

(1)  SL C 152, 30. 4. 2018.