(1)

D’fhéadfadh rioscaí méadaithe don chobhsaíocht airgeadais a bheith mar thoradh ar an scáthbhaincéireacht. Le húdarú agus maoirseacht i gcomhréir le dlí an Aontais, maolaítear an riosca sin. Dá bhrí sin, is iomchuí a leagan síos nach measfar eintitis atá faoi réir údarú agus maoirseacht den sórt sin a bheith ina n-eintitis scáthbhaincéireachta. Chun na críche sin, is gá dlí an Aontais sin a shonrú.

(2)

Le linn ghéarchéim Covid-19 a bhí ann le déanaí, bhí fadhbanna tromchúiseacha leachtachta roimh chistí margaidh airgid. Léiríodh leis sin nach maolaítear ina n-iomláine na rioscaí a bhaineann le cistí margaidh airgid leis na ceanglais stuamachta atá ann cheana san Aontas, go háirithe faoi dhálaí anáis sa mhargadh, agus dá bhrí sin, go bhféadfadh riosca méadaithe don chobhsaíocht airgeadais a bheith mar thoradh orthu. Ar an gcúis sin, ba cheart neamhchosaintí ar chistí margaidh airgid a mheas mar neamhchosaintí ar eintitis scáthbhaincéireachta.

(3)

Bíonn rioscaí breise ag baint le cistí infheistíochta malartacha a úsáideann giaráil ar bhonn substaintiúil agus ní meastar go maolaítear na rioscaí sin go leordhóthanach ó thaobh na stuamachta de leis na ceanglais a fhorchuirtear ar a mbainisteoirí sócmhainní faoi Threoir 2011/61/AE ó Pharlaimint na hEorpa agus ón gComhairle (2). Dá bhrí sin, is gá a áirithiú go ndéanfaidh institiúidí eintitis scáthbhaincéireachta a mheas mar chistí infheistíochta malartacha i gcás ina mbaineann na gnóthais sin úsáid as giaráil ar bhonn substaintiúil, ina dtionscnaíonn siad iasachtaí i ngnáthchúrsa a ngnó, nó ina gceannaíonn siad neamhchosaintí ar iasachtú tríú páirtí dá gcuntas féin.

(4)

Níor cheart d’institiúidí a mheas gur eintitis scáthbhaincéireachta iad institiúidí airgeadais a láimhseáiltear mar institiúidí chun sócmhainní atá ualaithe ó thaobh riosca de a ríomh faoin gcur chuige caighdeánaithe a leagtar amach in Airteagal 119(5) de Rialachán (AE) Uimh. 575/2013, ós rud é go ndéanann na húdaráis inniúla na hinstitiúidí airgeadais sin a údarú agus a mhaoirsiú agus go bhfuil siad faoi réir ceanglais stuamachta atá inchomparáide, ó thaobh stóinseachta de, leis na ceanglais sin a chuirtear i bhfeidhm maidir le hinstitiúidí.

(5)

Mar gheall ar a gcineál poiblí nó leathphoiblí nó a stádas comhoibritheach, eisiatar eintitis áirithe go sainráite ó raon feidhme Threoir 2013/36/AE ó Pharlaimint na hEorpa agus ón gComhairle (3), Rialachán (AE) Uimh. 648/2012 ó Pharlaimint na hEorpa agus ón gComhairle (4) agus Rialachán (AE) Uimh. 575/2013. Ar an gcúis sin, níor cheart d’institiúidí a mheas gur eintitis scáthbhaincéireachta iad na heintitis sin.

(6)

Le hAirteagal 4 de Threoir 2009/138/CE ó Pharlaimint na hEorpa agus ón gComhairle (5), eisiatar gnóthais árachais agus athárachais áirithe ó raon feidhme na Treorach sin, i ngeall ar a méid. Ós rud é gur gnóthais bheaga iad na gnóthais sin, ní bhaineann riosca suntasach don chobhsaíocht airgeadais leo. Ar an gcúis sin, níor cheart d’institiúidí a mheas gur eintitis scáthbhaincéireachta iad na gnóthais sin.

(7)

Tá raon feidhme teoranta ag gníomhaíochtaí idirghabhála creidmheasa de chuid eintiteas atá ina gcuid de ghrúpa neamhairgeadais, gníomhaíochtaí a dhéantar thar ceann eintitis eile laistigh den ghrúpa neamhairgeadais sin. Ar an gcúis sin, ní bhaineann riosca suntasach don chobhsaíocht airgeadais leo agus níor cheart, dá bhrí sin, iad a shainaithint mar eintitis scáthbhaincéireachta.

(8)

Eintitis a áirítear sa mhaoirseacht ar bhonn comhdhlúite ar institiúidí atá faoi réir na gceanglas stuamachta a leagtar síos i Rialachán (AE) Uimh. 575/2013, níor cheart iad a shainaithint mar eintitis scáthbhaincéireachta, toisc go ngabhtar rioscaí na n-eintiteas sin ar an leibhéal comhdhlúite.

(9)

Is prionsabail a chomhaontaítear go hidirnáisiúnta iad Croíphrionsabail Basel do mhaoirseacht baincéireachta éifeachtach agus is bunús fónta iad do rialáil, do mhaoirseacht, do rialachas agus do bhainistiú riosca earnála baincéireachta tíre. Dá bhrí sin, níor cheart institiúid tríú tír a ndearna údarás maoirseachta í a údarú agus a ndéanann údarás maoirseachta í a mhaoirsiú, ar údarás maoirseachta é a chuireann na Croíphrionsabail Basel sin i bhfeidhm, a bheith ina riosca suntasach don chobhsaíocht airgeadais agus níor cheart í a shainaithint mar eintiteas scáthbhaincéireachta.

(10)

Ar an gcúis chéanna, níor cheart a mheas gur eintitis scáthbhaincéireachta iad fochuideachtaí máthairghnóthais atá údaraithe agus maoirsithe i gcomhréir le Croíphrionsabail Basel agus a áirítear sa chomhdhlúthú stuamachta agus sa mhaoirseacht stuamachta ar bhonn comhdhlúite ar an máthairghnóthais sin.

(11)

Liostaítear i bpointí 1, 2, 3, 6, 7, 8 agus 10 d’Iarscríbhinn I a ghabhann le Treoir 2013/36/AE seirbhísí agus gníomhaíochtaí áirithe ar seirbhísí agus gníomhaíochtaí baincéireachta iad. Mar sin féin, tá seirbhísí agus gníomhaíochtaí eile ann a dhéanann eintitis áirithe atá an-chosúil leis na seirbhísí agus na gníomhaíochtaí baincéireachta sin, i gcás ina bhfuil baint ag claochlú aibíochta, claochlú leachtachta, giaráil, nó aistriú riosca creidmheasa leo. Ar an gcúis sin, ba cheart na seirbhísí agus na gníomhaíochtaí sin a mheas mar sheirbhísí agus gníomhaíochtaí baincéireachta chun eintitis scáthbhaincéireachta a shainaithint.

(12)

Tá an Rialachán seo bunaithe ar na dréachtchaighdeáin theicniúla rialála a chuir an tÚdarás Baincéireachta Eorpach faoi bhráid an Choimisiúin.

(13)

Rinne an tÚdarás Baincéireachta Eorpach comhairliúcháin phoiblí oscailte a reáchtáil maidir leis na dréachtchaighdeáin theicniúla rialála ar a bhfuil an Rialachán seo bunaithe, rinne sé anailís ar na costais agus ar na tairbhí a d’fhéadfadh a bheith ag baint leo agus d’iarr sé comhairle ar an nGrúpa Geallsealbhóirí Baincéireachta arna bhunú i gcomhréir le hAirteagal 37 de Rialachán (AE) Uimh. 1093/2010 ó Pharlaimint na hEorpa agus ón gComhairle (6),