Caingean arna tabhairt an 24 Eanáir 2025 – Tartu Agro v an Coimisiún

(Cás T-59/25)

(C/2025/1774)

Teanga an cháis: an Eastóinis

Páirtithe

Iarratasóir: Tartu Agro AS (Tartu, an Eastóin) (ionadaithe: T. Jarviste agus M. A. Rohtla, L. Haal agus B. Koppel, Dlíodóirí)

Cosantóir: an Coimisiún Eorpach

An t-ordú atá á lorg

Iarrann an t-iarratasóir ar an gCúirt Ghinearálta:

—	a dhearbhú go bhfuil an chaingean inghlactha;

—	Cinneadh (AE) ón gCoimisiún Eorpach an 25 November 2024 maidir le Státchabhair SA.39182 (2017/C) (ex 2017/NN) (ex 2014/CP), a bhaineann le Státchabhair a líomhnaítear a bheith neamhdhleathach a dheonú do AS Tartu Agro (‘an Cinneadh’) a chur ar neamhní ina iomláine.

—	a ordú don Choimisiún na costais, lena n-áirítear costais an iarratasóra, a íoc.

Saincheisteanna dlí agus príomhargóintí

Mar thaca leis an gcaingean, maíonn an t-iarratasóir naoi saincheist dlí.

1.	An chéad saincheist dlí, lena n-éilítear go bhfuil an chaingean inghlactha.

—	Tá an chaingean inghlactha ós rud é, de réir an chinnidh atá faoi chonspóid, go líomhnaítear go bhfuil an t-iarratasóir ina faighteoir Státchabhair. Dá bhrí sin, baineann an cinneadh sin leis go díreach agus go leithleach.

2.	An dara saincheist dlí, lena n-éilítear nár lean an Coimisiún a rialacha féin maidir leis an dualgas cruthúnais ná le treoir na Cúirte Ginearálta

—	I mbreithiúnas an 13 Iúil 2022, Tartu Agro v an Coimisiún, T-150/20 (EU:T:2022:443), chuir an Chúirt Ghinearálta treoir ar fáil don Choimisiún ar cheart go dtabharfadh sí air a chinneadh nach raibh aon chabhair ann, ach níor lean an Coimisiún an treoir sin nuair a glacadh an cinneadh.

3.	An tríú saincheist dlí, lena n-éilítear gur sháraigh an Coimisiún, ar bhealach bunúsach, rialacha nós imeachta agus substainteacha agus gur bhain sé míthuiscint as na fíorais agus measúnú á dhéanamh aige an raibh an cíos dá bhforáiltear sa léas ag freagairt don mhargadhluach.

—	Rinne an Coimisiún amach gur ann do Státchabhair ar bhonn sonraí neamhábhartha agus neamhiomláine.

—

Rinne an Coimisiún earráid ina mheasúnú substainteach i dtaobh an raibh an cíos i gcomhréir leis an margadhluach. Ba cheart dó a chinneadh go raibh na hinfheistíochtaí i bhfeabhsú talún, na costais a bhaineann leis an ithir a chothabháil agus cáilíocht na hithreach a fheabhsú go hiomlán mar chuid den léas. D’úsáid an Coimisiún bonn comparáide míchuí.

—	Mhainnigh an Coimisiún an comhthéacs ama agus na cúinsí eacnamaíocha a chur san áireamh agus an cíos á chinneadh aige.

4.	An ceathrú saincheist dlí lena n-éilítear gur sháraigh an Coimisiún rialacha substainteacha agus nós imeachta ar bhealach bunúsach trí mheasúnú a dhéanamh, ar bhonn an nós imeachta tairisceana, an raibh an t-idirbheart i gcomhréir leis an margadh.

—	Tháinig an Coimisiún ar an gconclúid mhícheart nár chomhlíon an nós imeachta tairisceana ceanglais dhálaí an mhargaidh.

—	Ba cheart don Choimisiún an comhthéacs ama tráth a tugadh an léas i gcrích, na breithnithe eacnamaíocha an tráth sin agus na caighdeáin léirmhínitheacha a bhí i bhfeidhm an tráth sin a chur san áireamh.

5.	An cúigiú saincheist dlí lena n-éilítear gur sháraigh an Coimisiún reachtaíocht an Aontais ar bhealach bunúsach agus gur bhain sé míthuiscint as na fíorais agus méid an bhuntáiste á chinneadh aige.

—	Tháinig an Coimisiún ar an gconclúid go mícheart, don bhliain 2004, ar bhonn tuarascála ó Uus Maa, gur léiríodh, leis an raon praghsanna a luaitear sa tuarascáil, éabhlóid na bpraghsanna le linn na tréimhse sin.

—	Chinn an Coimisiún go mícheart, i ndáil leis na blianta 2005 go 2019, gur cheart sonraí údarás na talún a úsáid chun an bonn comparáide do phraghas bliantúil an mhargaidh a chinneadh.

—	Theip ar an gCoimisiún an fíoras a chur san áireamh nach raibh cuid mhór de 3 061,9 heicteár den talamh ar léas ar fáil chun críoch sonrach.

6.	An séú saincheist dlí lena n-éilítear gur sháraigh an Coimisiún reachtaíocht an Aontais ar bhealach bunúsach agus gur bhain sé míthuiscint as na fíorais trí na fíorais a aicmiú mar Státchabhair nua.

—

Is roimh aontachas na hEastóine leis an Aontas Eorpach a tharla aon deonú nó neamhíoc Státchabhrach líomhainte agus bhí deireadh curtha leis go hiomlán tráth an aontachais leis an Aontas Eorpach, tar éis phríobháidiú na cuideachta in 2001 agus rinneadh cumasc an iarratasóra agus úinéirí a codanna in 2002.

7.	An seachtú saincheist dlí lena n-éilítear gur sháraigh an Coimisiún forálacha dlí ar bhealach bunúsach agus gur bhain sé míthuiscint as na fíorais nuair a chinn sé nach raibh an Státchabhair imithe i léig ach go páirteach.

—	Ba cheart don Choimisiún teacht ar an gconclúid gur tháinig deireadh leis an Státchabhair a líomhnaítear a bheith mar thoradh ar an gcomhaontú léasa ar a dhéanaí tráth chumasc an iarratasóra agus úinéirí a chodanna in 2002 agus, dá bhrí sin, go raibh sí imithe i léig go hiomlán.

8.	An t-ochtú saincheist dlí lena n-éilítear gur sháraigh an Coimisiún forálacha dlí trí cheangal a chur ar Phoblacht na hEastóine an Státchabhair a aisghabháil, contrártha le prionsabail an ionchais dhlísteanaigh agus na deimhneachta dlíthiúla.

—	Is ann d’imthosca speisialta lena léirítear go mbeadh aisghabháil thar a bheith éagórach i ndáil leis an iarratasóir — ní raibh ar an iarratasóir a thuiscint gurb ann do Státchabhair.

—	De réir Chinneadh C(2020) 252 final ón gCoimisiún an 24 Eanáir 2020 maidir le Státchabhair SA.39182 (2017/C) (ex 2017/NN) (ex 2014/CP), bhí ionchas dlisteanach agus cinnteacht ag an iarratasóir nach dtiocfadh méadú ar mhéid na Státchabhrach atá le haisghabháil.

9.	An naoú saincheist dlí lena n-éilítear gur sháraigh an Coimisiún reachtaíocht an Aontais ar bhealach bunúsach agus gur bhain sé míthuiscint as na fíorais tríd an Státchabhair a aicmiú mar chabhair nach bhfuil i gcomhréir leis an margadh inmheánach.

—	Thug na páirtithe leasmhara cúiseanna maidir leis an gcaoi ar chuidigh an comhaontú léasa le forbairt eacnamaíoch a chur chun cinn, ach níor thug an Coimisiún barúil ar shubstaint an ábhair.