1.

Trína n‑achomharc, féachann Westfälische Drahtindustrie GmbH (‘WDI’), Westfälische Drahtindustrie Verwaltungsgesellschaft mbH & Co. KG (‘WDV’) agus Pampus Industriebeteiligungen GmbH & Co. KG (‘Pampus’) agus, dá ngairtear ‘na hiarratasóirí’ le chéile le breithiúnas Chúirt Ghinearálta an Aontais Eorpaigh an 23 Samhain 2022, Westfälische Drahtindustrie agus páirtithe eile v an Coimisiún (T‑275/20, an breithiúnas atá faoi achomharc, EU:T:2022:723), lenar dhiúltaigh an Chúirt Ghinearálta dá gcaingean lenar iarradh, ar an gcéad dul síos, an litir ón gCoimisiún Eorpach an 2 Márta 2020 – inar éiligh sé go foirmiúil orthu suim EUR 12 236 931.69 a íoc, rud a chomhfhreagraíonn, dar leis, d’iarmhéid na fíneála a forchuireadh orthu an 30 Meán Fómhair 2010 – a chur ar neamhní ar bhonn Airteagal 263 CFAE, ar an dara dul síos, a dhearbhú gur íocadh an fhíneáil ina hiomláine an 17 Deireadh Fómhair 2019 trí shuim EUR 18 149 636.24 a íoc agus, ar an tríú dul síos, a ordú go n‑íocfadh an Coimisiún EUR 1 633 085.17 le WDI, móide an t‑ús cúitimh ón dáta sin, mar gheall ar shaibhriú éagórach, agus, mar mhalairt air sin, a ordú, ar bhonn Airteagal 268 CFAE, go n‑íocfadh an Coimisiún suim EUR 12 236 931.69 leo, arna glacadh ag an gCoimisiún ó WDI, agus suim atá coibhéiseach leis an ró-íocaíocht leis an institiúid sin, is é sin EUR 1 633 085.17, móide ús cúitimh ón 17 Deireadh Fómhair 2019 go dtí go n‑aisíocfar an méid atá dlite ina iomláine.

2.

Tá bunús leis an gcás seo i mbreithiúnas an 15 Iúil 2015, Westfälische Drahtindustrie agus páirtithe eile v an Coimisiún (T‑393/10, ‘breithiúnas an 15 Iúil 2015’, EU:T:2015:515), lenar chuir an Chúirt Ghinearálta, ar dtús, ar neamhní go páirteach, inter alia, cinneadh ón gCoimisiún ina gcinntear gurb ann do shárú ar Airteagal 101 CFAE a mhéid a ghearr sé fíneáil ar na hiarratasóirí, ar an bhforas go ndearna an Coimisiún earráidí nuair a rinne sí measúnú ar a gcumas íocaíochta, agus, ar an dara dul síos, d’ordaigh sé, ag feidhmiú a dlínse neamhtheoranta, do na hiarratasóirí fíneáil a íoc sa mhéid céanna leis an bhfíneáil a forchuireadh orthu sa chinneadh sin. Tar éis an breithiúnas sin a thabhairt, tháinig difríochtaí tuairime chun cinn maidir leis an dáta óna raibh an t‑ús a bhí dlite ar an bhfíneáil sin le fabhrú. Mheas na hiarratasóirí gur cheart go dtosódh an t‑ús ó lá tugtha bhreithiúnas an 15 Iúil 2015, lenar neamhnigh an Chúirt Ghinearálta an fhíneáil a ghearr an Coimisiún ar bhealach ex tunc agus lenar shocraigh sí fíneáil nua ar leith, ach, de réir an Choimisiúin, go raibh an t‑ús dlite ón dáta a leagadh amach sa chinneadh sin ón gCoimisiún, is é sin le rá, beagnach cúig bliana sular tugadh an breithiúnas sin.

3.

I gcomhréir leis an iarraidh ón gCúirt, díreoidh an Tuairim seo ar an anailís ar an gcéad fhoras achomhairc, maidir le cibé, i gcás mar atá sa chás seo, – eadhon, ina gcuireann an Chúirt Ghinearálta cinneadh ón gCoimisiún, lenar socraíodh méid na fíneála a forchuireadh, ar neamhní, ar an gcéad dul síos, agus, ar an dara dul síos i bhfeidhmiú a dlínse neamhtheoranta, lenar socraíodh méid nua don fhíneáil sin, – mar thoradh ar fheidhmiú na dlínse sin ag an gCúirt Ghinearálta, tagann fíneáil chun cinn nach mór a shaintréithriú mar fhíneáil nua agus leithleach go dlíthiúil ón bhfíneáil a d’fhorchuir an Coimisiún, ionas go mbeidh sí dlite ar an dáta a tugadh breithiúnas na Cúirte Ginearálta lena socraítear méid na fíneála.

4.

Dá bhrí sin, tugann an cás seo an deis don Chúirt, ar an gcéad dul síos, cineál dlíthiúil fheidhmiú dhlínse neamhtheoranta Chúirteanna an Aontais Eorpaigh faoi Airteagal 31 de Rialachán (CE) Uimh. 1/2003 ( 2 ) a shoiléiriú agus, ar an dara dul síos, soiléiriú a dhéanamh ar na hiarmhairtí dlíthiúla a eascraíonn as fíneáil arna forchur ag an gCoimisiún faoi Airteagal 23(2) den Rialachán sin a neamhniú nó a leasú, i gcás ina bhfeidhmíonn Cúirteanna an Aontais dlínse den sórt sin, inter alia, a bhaineann leis an túsphointe óna bhfuil an fhíneáil sin dlite agus, go teagmhasach, an t-ús mainneachtana atá dlite a chinneadh.

5.

Foráiltear le hAirteagal 23(2) agus (3) de Rialachán Uimh. 1/2003, dar teideal ‘Fíneálacha’:

‘2.   Féadfaidh an Coimisiún, le cinneadh, fíneálacha a ghearradh ar ghnóthais agus ar chomhlachais gnóthas más rud é, d’aon ghnó nó le faillí:

[...]

3.   Agus méid na bhfíneálacha á shocrú, tabharfar aird ar thromaíocht agus ar fhad an tsáraithe.’

6.

Foráiltear le hAirteagal 31 den Rialachán sin, dar teideal ‘Athbhreithniú ag an gCúirt Bhreithiúnais’:

‘Beidh dlínse neamhtheoranta ag an gCúirt Bhreithiúnais chun athbhreithniú a dhéanamh ar chinntí ina socraíonn an Coimisiún fíneáil nó íocaíocht phionósach thréimhsiúil. Féadfaidh sí an fhíneáil nó na híocaíochtaí pionósacha tréimhsiúla arna bhforchur a chealú, a laghdú nó a mhéadú.’

7.

Foráiltear le pointe 35 de na Treoirlínte maidir leis an modh chun fíneálacha a shocrú arna bhforchur de bhun Airteagal 23(2)(a) de Rialachán (CE) Uimh. 1/2003, ( 3 ) faoin gceannteideal ‘Cumas íocaíochta’:

‘I gcásanna eisceachtúla, féadfaidh an Coimisiún, arna iarraidh dó, cumas an ghnóthais íoc i gcomhthéacs sonrach sóisialta agus eacnamaíoch a chur san áireamh. Ní dheonóidh an Coimisiún aon laghdú ar fhíneálacha ina leith sin ar an gcinneadh sin amháin go bhfuil staid airgeadais neamhfhabhrach nó easnamhach ann. D’fhéadfaí laghdú a dheonú ar bhonn fianaise oibiachtúil, agus ar an mbonn sin amháin, go gcuirfeadh forchur na fíneála dá bhforáiltear sna Treoirlínte seo inmharthanacht eacnamaíoch an ghnóthais lena mbaineann i mbaol agus go gcaillfeadh a shócmhainní a luach uile.’

[Aistriúchán neamhoifigiúil]

8.

Leagtar amach cúlra na díospóide agus inneachar an chinnidh atá faoi chonspóid i míreanna 2 go 26 den bhreithiúnas atá faoi achomharc. Chun críocha an achomhairc seo, is féidir iad a achoimriú mar seo a leanas.

9.

Le Cinneadh C(2010) 4387 final an 30 Meitheamh 2010 a bhaineann le himeacht faoi Airteagal 101 CFAE agus Airteagal 53 de Chomhaontú LEE (Cás COMP/38.344 – Cruach réamhstrusta) (‘Cinneadh CRS’), ghearr an Coimisiún pionós ar roinnt gnóthas, lena n‑áirítear na hiarratasóirí – soláthraithe cruach réamhstrusta – as a bheith rannpháirteach i gcairtéal sa mhargadh cruach réamhstrusta. Ghearr an Coimisiún fíneáil de mhéid EUR 56050000 ar WDI. Reáchtáladh WDV agus Pampus i gcomhpháirt agus go leithleach faoi dhliteanas EUR 45600000 agus EUR 15485000 faoi seach. Forchuireadh an pionós sin i bpointe 8 den chéad mhír d’Airteagal 2 de Chinneadh CRS.

10.

Le linn an nós imeachta riaracháin, rinne na hiarratasóirí iarratas ar laghdú eisceachtúil ar an bhfíneáil de dheasca easpa cumas íocaíochta, ar bhonn phointe 35 de Threoirlínte 2006.

11.

I gCinneadh CRS, dhiúltaigh an Coimisiún don iarratas sin.

12.

Trí iarratas a taisceadh i gClárlann na Cúirte Ginearálta an 14 Meán Fómhair 2010, thionscain na hiarratasóirí caingean chun cinneadh CRS a neamhniú agus a leasú. Cláraíodh an cás faoin uimhir T‑393/10.

13.

Le Cinneadh C(2010) 6676 final an 30 Meán Fómhair 2010 (‘cinneadh an 30 Meán Fómhair 2010’), cheartaigh an Coimisiún earráidí áirithe maidir le ríomh na bhfíneálacha ( 4 ) agus leasaigh sé Cinneadh APC, go háirithe pointe 8 den chéad mhír d’Airteagal 2 de, agus é mar aidhm leis na fíneálacha a fhorchuirtear ar ghnóthais áirithe a laghdú (le chéile ‘an cinneadh atá faoi chonspóid’). ( 5 ) Socraíodh an fhíneáil a gearradh ar WDI ag EUR 46550000. Reáchtáladh WDV agus Pampus i gcomhpháirt agus go leithleach faoi dhliteanas EUR 38855000 agus EUR 15485000 faoi seach.

14.

Suíodh le cinneadh an 30 Meán Fómhair 2010 gur ghá íocaíocht na bhfíneálacha dá bhforáiltear i bpointe 8 den chéad mhír d’Airteagal 2 den chinneadh lena mbaineann a dhéanamh laistigh de thrí mhí ón dáta ar tugadh fógra faoin gcinneadh an 30 Meán Fómhair 2010 agus, ar dhul in éag na tréimhse sin, go mbeadh ús dlite go huathoibríoch ag an ráta a chuir an Banc Ceannais Eorpach (BCE) i bhfeidhm ar a phríomhoibríochtaí athmhaoiniúcháin ar an gcéad lá den mhí inar glacadh cinneadh an 30 Meán Fómhair 2010, móide 3.5 pointe céatadáin. Foráladh freisin, i gcás ina dtabharfaidh gnóthas atá faoi smachtbhannaí caingean, go bhféadfadh an gnóthas sin an fhíneáil a chumhdach ar an dáta dlite nó trí ráthaíocht bainc a sholáthar, nó fiú tríd an bhfíneáil a íoc go sealadach, i gcomhréir le hAirteagal 85(a)(1) de Rialachán (CE, Euratom) Uimh. 2342/2002. ( 6 )

15.

An 3 Nollaig 2010, rinne na hiarratasóirí iarratas ar bhearta idirlinne i gCás T‑393/10 a thaisceadh i gClárlann na Cúirte Ginearálta ag iarraidh, go bunúsach, oibriú an chinnidh atá faoi chonspóid a chur ar fionraí go dtí go dtabharfar an breithiúnas ar na príomhimeachtaí.

16.

I litir dar dáta an 14 Feabhra 2011, dhiúltaigh Ard-Stiúrthóir Ard-Stiúrthóireacht ‘Iomaíochta’ an Choimisiúin d’iarraidh eile a rinne na hiarratasóirí go ndéanfaí an fhíneáil a laghdú mar gheall ar a gcumas íocaíochta (‘litir an 14 Feabhra 2011’).

17.

Le hordú an 13 Aibreán 2011, Westfälische Drahtindustrie agus páirtithe eile v an Coimisiún (T‑393/10 R, an t‑ordú maidir le bearta idirlinne, EU:T:2011:178), dheonaigh Uachtarán na Cúirte Ginearálta iarratas páirteach na n‑iarratasóirí ar bhearta idirlinne, agus d’ordaigh sé go gcuirfí ar fionraí an oibleagáid atá orthu ráthaíocht bainc a sholáthar i bhfabhar an Choimisiúin chun aisghabháil láithreach na bhfíneálacha a sheachaint, ar choinníoll go n‑íocfaidh siad leis an institiúid sin, go sealadach, ar dtús, suim EUR 2000000 roimh an 30 Meitheamh 2011 agus, ar an dara dul síos, tráthchodanna míosúla de mhéid EUR 300000, ar an gcúigiú lá déag de gach mí ón 15 Iúil 2011 go dtí go bhfógrófar a mhalairt go dtí go dtabharfar an breithiúnas.

18.

Le breithiúnas an 15 Iúil 2015, chinn an Chúirt Ghinearálta nach ndearna an Coimisiún earráid nuair a chinn sé, sa chinneadh atá faoi chonspóid, maidir leis na hiarratasóirí, go ndearnadh sárú ar Airteagal 101 CFAE. Chuir an Chúirt Ghinearálta an cinneadh atá faoi chonspóid ar neamhní, áfach, a mhéid a gearradh fíneáil ar na hiarratasóirí leis mar aon le litir an 14 Feabhra 2011, ar an bhforas go raibh earráidí déanta ag an gCoimisiún nuair a rinne sé measúnú ar a gcumas íocaíochta. Trína dlínse neamhtheoranta a fheidhmiú, d’ordaigh an Chúirt Ghinearálta do na hiarratasóirí fíneáil a íoc sa mhéid céanna leis an bhfíneáil a forchuireadh orthu sa chinneadh atá faoi chonspóid, mar a leagtar amach sa chuid oibríochtúil de bhreithiúnas an 15 Iúil 2015. ( 7 )

19.

De bhun ordú na mbeart eatramhach, d’íoc WDI EUR 16400000 ar an iomlán go sealadach leis an gCoimisiún le linn na tréimhse ón 29 Meitheamh 2011 go dtí an 16 Meitheamh 2015.

20.

Tar éis fhoilsiú bhreithiúnas an 15 Iúil 2015, chuaigh dlíodóirí na n‑iarratasóirí i dteagmháil le hArd-Stiúrthóireacht ‘an Bhuiséid’ an Choimisiúin chun teacht ar chomhaontú cairdiúil maidir le sceideal íocaíochta le haghaidh na bhfíneálacha a leagtar amach i míreanna 4 go 6 den chuid oibríochtúil den bhreithiúnas sin. Tháinig difríochtaí tuairime chun cinn maidir leis an dáta óna raibh an t‑ús a bhí dlite ar na fíneálacha sin le fabhrú. Mheas na hiarratasóirí gur cheart go dtosódh an t‑ús ón dáta a tugadh breithiúnas an 15 Iúil 2015, ach, de réir Ard-Stiúrthóireacht an ‘Bhuiséid’, bhí an t‑ús dlite ón dáta a d’eascair an dara agus an tríú mír d’Airteagal 2 den chinneadh atá faoi chonspóid, eadhon, maidir leis na hiarratasóirí, laistigh de thrí mhí tar éis fógra a thabhairt faoi chinneadh an 30 Meán Fómhair 2010. Rinneadh an seasamh sin a atáirgeadh i ríomhphost ó Ard-Stiúrthóireacht an ‘Bhuiséid’ an 12 Lúnasa 2015, mar fhreagra ar ríomhphost ó ionadaí na n‑iarratasóirí an 5 Lúnasa 2015, agus arís ag cruinniú a bhí ar siúl an 4 Meán Fómhair 2015 idir an Coimisiún agus WDI.

21.

Bhí breithiúnas an 15 Iúil 2015 ina ábhar achomhairc do na hachomharcóirí, a raibh agóid déanta aige, inter alia, in aghaidh na Cúirte Ginearálta ag cur san áireamh, i bhfeidhmiú a dlínse neamhtheoranta, a gcumas cáin a íoc in 2015, seachas in 2010. Díbheadh an t‑achomharc sin le hordú an 7 Iúil 2016, Westfälische Drahtindustrie agus Pampus Industriebeteiligungen v an Coimisiún (C‑523/15 P, Ordú na Cúirte Breithiúnais, EU:C:2016:541).

22.

Tar éis an t‑achomharc a dhíbhe, d’iarr na hiarratasóirí ar an gCúirt Ghinearálta breithiúnas an 15 Iúil 2015 a fhorléiriú sa chaoi go raibh ús ar mhéid na fíneála a gearradh sa bhreithiúnas sin dlite ón dáta a tugadh an breithiúnas sin. Mar mhalairt air sin, d’iarr na hiarratasóirí ar an gCúirt an breithiúnas sin a cheartú nó a fhorlíonadh trí shonrú a dhéanamh ar an dáta a thosaigh an t‑ús ag tabhú.

23.

Le hordú an 17 Bealtaine 2018, Westfälische Drahtindustrie agus páirtithe eile v an Coimisiún (T‑393/10 INTP, EU:T:2018:293), dhearbhaigh an Chúirt Ghinearálta go raibh na hiarratais sin neamh-inghlactha. Maidir leis an iarratas ar léiriú, mheabhraigh an Chúirt Ghinearálta gur ghá, chun go mbeadh sí inghlactha, baint a bheith aici le pointe a cinneadh sa bhreithiúnas atá le léiriú. Mar sin féin, níor tugadh aghaidh ar an gceist maidir le túsphointe an úis mainneachtana atá dlite i gcás íocaíocht iarchurtha na bhfíneálacha a forchuireadh ar na hiarratasóirí i mbreithiúnas an 15 Iúil 2015. Dar leis an gCúirt Ghinearálta, iarradh, le hiarratas na n‑achomharcóirí, tuairim ar iarmhairtí bhreithiúnas an 15 Iúil 2015, nach dtagann faoi raon feidhme iarratais ar léiriú a rinneadh ar bhonn Airteagal 168(1) dá Rialacha Nós Imeachta. Maidir leis an dá iarratas eile, mheas an Chúirt Ghinearálta go raibh an t-am chun iad a dhéanamh istigh.

24.

An 16 Deireadh Fómhair 2019, chuir WDI in iúl don Choimisiún, ar an gcéad dul síos, go raibh suim EUR 31700000 íoctha aige cheana agus, ar an dara dul síos, go raibh sé beartaithe aige cheana iarmhéid na fíneála a bhí dlite a íoc, i gcaipiteal agus in ús, a mheas sé a bheith cothrom le EUR 18 149 636.24. Chun críocha an ríomha sin, chuir WDI an t‑ús a fabhraíodh ón 15 Deireadh Fómhair 2015 san áireamh, trí mhí tar éis bhreithiúnas an 15 Iúil 2015 a thabhairt, agus chuir sí ráta úis 3.48 % i bhfeidhm.

25.

An 17 Deireadh Fómhair 2019, d’íoc WDI an tsuim sin de EUR 18 149 636.24 isteach i gcuntas bainc an Choimisiúin, rud a d’fhág méid iomlán na n‑íocaíochtaí a rinneadh ón 29 Meitheamh 2011 i leith, mar shocrú ar an bhfíneáil, EUR 49 849 636.24.

26.

I litir dar dáta an 2 Márta 2020 (‘an beart atá faoi chonspóid’), chuir an Coimisiún in iúl nach n‑aontaíonn sé leis an seasamh a chuir WDI in iúl ina litir dar dáta an 16 Deireadh Fómhair 2019. Shonraigh an Coimisiún, i gcomhréir leis na critéir a leagadh síos i mbreithiúnas an 14 Iúil 1995, CB v an Coimisiún (T‑275/94, an breithiúnas in CB, EU:T:1995:141), nach raibh tús curtha leis an ús ó dháta bhreithiúnas an 15 Iúil 2015, ach ón dáta a leagadh síos sa chinneadh atá faoi chonspóid, eadhon an 4 Eanáir 2011, agus ar ráta 4.5 %. Dá bhrí sin, thug an Coimisiún fógra foirmiúil do WDI go n‑íocfadh sé suim EUR 12 236 931.69 a chomhfhreagraíonn don iarmhéid gan íoc, agus dáta luacha an 31 Márta 2020 á chur san áireamh.

27.

Trí iarratas a taisceadh i gClárlann na Cúirte Ginearálta an 11 Bealtaine 2020, rinne na hiarratasóirí iarratas chuig an gCúirt, go príomha, ar an gcéad dul síos, chun an beart atá faoi chonspóid a neamhniú, ar an dara dul síos, chun a chinneadh gur cheart don Choimisiún na híocaíochtaí arna ndéanamh ag WDI a fhritháireamh le linn na tréimhse ón 29 Meitheamh 2011 go dtí an 16 Meitheamh 2015, mar aon le hús a bhaineann leis an méid sin le linn na tréimhse sin, is é sin le rá, suim iomlán EUR 17820610, i gcoinne na fíneála a ghearr an Chúirt Ghinearálta i bhfeidhmiú a dlínse neamhtheoranta i mbreithiúnas an 15 Iúil 2015, le héifeacht ón dáta sin, agus dá bhrí sin íocadh an fhíneáil sin go hiomlán leis an íocaíocht a rinne WDI an 17 Deireadh Fómhair 2019 i méid EUR 18 149 636.24 agus, ar an tríú dul síos, ordú go n‑íocfaidh an Coimisiún suim EUR 1 633 085.17 do WDI, mar aon le hús ón 17 Deireadh Fómhair 2019 go dtí aisíoc iomlán na suime dlite, i ndáil le saibhriú éagórach. Mar mhalairt air sin, d’iarr na hiarratasóirí go n‑ordófaí don Aontas Eorpach, a bhfuil an Coimisiún ina ionadaí dó, cúiteamh a íoc leo arb ionann é agus an méid a éilítear sa bheart atá faoi chonspóid, eadhon EUR 12 236 931.69, agus, ar an dara dul síos, an tsuim atá coibhéiseach leis an méid a ró-íoc an institiúid sin an 17 Deireadh Fómhair 2019 a íoc leo, i méid EUR 1 633 085.17, móide ús ón dáta sin go dtí go n‑aisíocfar an méid atá dlite ina iomláine.

28.

Sa bhreithiúnas atá faoi achomharc, rinne an Chúirt Ghinearálta scrúdú den chéad uair ar an gceathrú ceann éilimh, maidir le héileamh ar dhamáistí bunaithe ar neamhdhleathacht iompar an Choimisiúin, ar an bhforas nár chomhlíon an Coimisiún breithiúnas an 15 Iúil 2015 i gceart, agus ar an gcaoi sin sháraigh sé a oibleagáidí faoin gcéad mhír d’Airteagal 266 CFAE. ( 8 ) Mar thaca leis an éileamh sin ar dhamáistí, chuir na hiarratasóirí ceithre phléadáil dlí chun cinn. I ndáil leis sin, chinn an Chúirt Ghinearálta go raibh na sáruithe go léir a ndearnadh gearán ina leith bunaithe ar an toimhde nach ndearnadh an fhíneáil a gearradh sa chinneadh atá faoi chonspóid a ‘chothabháil’ nó ‘a dhearbhú’ le breithiúnas an 15 Iúil 2015, ach gur cuireadh ar neamhní iad ex tunc agus gur cuireadh fíneáil nua ina hionad, ar thagair na hachomharcóirí di mar ‘fhíneáil bhreithiúnach’ [aistriúchán neamhoifigiúil], nach raibh dlite ach amháin ón dáta a tugadh an breithiúnas sin. ( 9 )

29.

Tar éis di a dhearbhú go raibh an t‑éileamh ar chúiteamh inghlactha, ( 10 ) chinn an Chúirt Ghinearálta, ar an gcéad dul síos, ós rud é nach raibh an cheist maidir le túsphointe an úis mainneachtana a bhí dlite ar mhéid na fíneála ina ábhar d’aon mhalartú idir na páirtithe le linn na n‑imeachtaí breithiúnacha agus nár tugadh aghaidh air go sainráite i mbreithiúnas an 15 Iúil 2015, sna forais nó sa chuid oibríochtúil den bhreithiúnas sin, ( 11 ) gur ghá a chinneadh an bhféadfaí a thuiscint ón mbreithiúnas sin go raibh an fhíneáil a leag an Chúirt Ghinearálta síos go dlíthiúil éagsúil ón bhfíneáil a d’fhorchuir an Coimisiún sa chinneadh atá faoi chonspóid. ( 12 ) I ndáil leis sin, i gcomhréir leis an gcásdlí a d’eascair as a breithiúnas in BC, thug an Chúirt Ghinearálta dá haire gur léir ó fhoclaíocht Airteagal 31 de Rialachán Uimh. 1/2003 go mbaineann an dlínse neamhtheoranta a thugtar do Chúirteanna an Aontais Eorpaigh i gcúrsaí iomaíochta leis an bhfíneáil a d’fhorchuir an Coimisiún ar dtús agus go bhfuil sí teoranta di agus, dá réir sin, nach ionann an fhíneáil a shocraíonn Cúirteanna an Aontais Eorpaigh agus fíneáil nua, atá leithleach go dlíthiúil ón bhfíneáil a d’fhorchuir an Coimisiún. ( 13 ) Dá réir sin, dar leis an gCúirt Ghinearálta, i gcás ina ndéanfaidh Cúirteanna an Aontais Eorpaigh a measúnú féin a ionadú le haghaidh mheasúnú an Choimisiúin agus méid na fíneála a laghdú i bhfeidhmiú a ndlínse neamhtheoranta, glacfaidh siad, laistigh den chinneadh ón gCoimisiún, an méid a socraíodh ar dtús sa chinneadh sin in ionad an mhéid a d’eascair as a mheasúnú féin, agus dá bhrí sin, mar gheall ar éifeacht ionadach an bhreithiúnais arna thabhairt ag Cúirteanna an Aontais, meastar i gcónaí gurb é cinneadh an Choimisiúin an ceann a bhí mar thoradh ar mheasúnú an bhreithiúnais sin. ( 14 )

30.

Ina dhiaidh sin, mheabhraigh an Chúirt Ghinearálta, agus í ag tagairt d’ordú na Cúirte Breithiúnais, gur chinn an Chúirt Bhreithiúnais, ar an gcéad dul síos, sa chás sin, cé go raibh mar thoradh ar fheidhmiú a athbhreithnithe ag an gCúirt Ghinearálta ar dhlíthiúlacht an chinnidh atá faoi chonspóid, go ndearnadh an cinneadh sin a neamhniú a mhéid a ghearr an Coimisiún fíneáil ar na hachomharcóirí, nach raibh sé intuigthe ar bhealach ar bith go raibh an Chúirt Ghinearálta, ar an gcúis sin, in ann a thuiscint go raibh an Chúirt Ghinearálta, ar an gcúis sin, an chumhacht chun a dlínse neamhtheoranta a fheidhmiú a bhaint de agus, ar an dara dul síos, gur mheas an Chúirt Ghinearálta ar deireadh gurbh iomchuí méid na fíneála a chur i bhfeidhm sa chás seo arb ionann é agus an fhíneáil a socraíodh sa chinneadh atá faoi chonspóid, nach raibh aon tionchar aige sin ar dhlíthiúlacht fheidhmiú a dlínse neamhtheoranta. ( 15 ) Chinn an Chúirt Ghinearálta, bhí an Coimisiún den tuairim, ós rud é nár fhíneáil nua a bhí san fhíneáil a leag an Chúirt Ghinearálta síos, go raibh an fhíneáil sin dlite ón dáta a leagadh síos sa chinneadh atá faoi chonspóid. ( 16 )

31.

Dar leis an gCúirt Ghinearálta, ní féidir le hargóintí na n‑achomharcóirí an measúnú sin a cheistiú, á rá, inter alia, go raibh an fhíneáil a forchuireadh ar dtús curtha ar neamhní ag an gCúirt Ghinearálta sular socraíodh suim nua ar bhonn tosca i ndiaidh an chinnidh atá faoi chonspóid ( 17 ) agus gur ordaigh Uachtarán na Cúirte Ginearálta, trína ordú eatramhach, an oibleagáid maidir le ráthaíocht bainc a chur ar fáil a chur ar fionraí. I ndáil leis an méid sin, thug an Chúirt Ghinearálta dá haire nach raibh sé i gceist iníocaíocht an fhiachais a chur ar fionraí le glacadh an ordaithe do bhearta idirlinne, rud a lean d’ús mainneachtana a chruthú le linn na n‑imeachtaí breithiúnacha. ( 18 )

32.

Chuir an Chúirt Ghinearálta in iúl freisin, i gcás ina gcoinníonn Cúirteanna an Aontais Eorpaigh cuid de mhéid na fíneála, nó méid iomlán na fíneála, i bhfeidhmiú a ndlínse neamhtheoranta, nach pionós é an oibleagáid ús mainneachtana ab initio a íoc de bhreis ar an bhfíneáil a d’fhorchuir an Coimisiún ar dtús. Go bunúsach, ós rud é nach bhfuil aon difir ó thaobh dlí de idir an fíneáil arna leasú ag Cúirteanna an Aontais Eorpaigh agus an prionsabal nach bhfuil éifeacht fionraíochta ag caingne, chuirfí bac ar an gCoimisiún an gnóthas sin – ar gnóthas é nár íoc an fhíneáil sin láithreach agus ar seasadh lena caingean i bpáirt – a scaoileadh óna oibleagáid ús ar mhéid na fíneála arna leagan síos ag Cúirteanna an Aontais Eorpaigh a íoc, amhail ón dáta a bhfuil an fhíneáil a ghearr an Coimisiún dlite. ( 19 )

33.

I bhfianaise na mbreithnithe sin, tháinig an Chúirt Ghinearálta ar an gconclúid nach raibh aon sárú sách tromchúiseach ar oibleagáidí an Choimisiúin faoin gcéad mhír d’Airteagal 266 CFAE agus dhíbh siad éileamh na n‑achomharcóirí ar dhamáistí. Ós rud é go raibh na cinn éilimh eile a chuir na hachomharcóirí chun cinn bunaithe, go bunúsach, ar an mbonn gur sháraigh an Coimisiún an fhoráil sin, dhiúltaigh an Chúirt Ghinearálta an chaingean ina hiomláine. ( 20 )

34.

Trína n‑achomharc, iarrann na hachomharcóirí ar an gCúirt Bhreithiúnais an breithiúnas atá faoi achomharc a chur ar ceal agus, go bunúsach, a bhfoirm ordaithe atá á lorg ag an gcéad chéim a athdhearbhú. ( 21 ) Maidir leis an gCoimisiún, áitíonn sé gur cheart don Chúirt an t‑achomharc a dhíbhe, agus a ordú do na hiarratasóirí na costais a íoc.

35.

Mar thaca lena n‑achomharc, chuir na hiarratasóirí trí fhoras achomhairc chun cinn, ag líomhain, ar dtús, earráid dlí mar gheall ar mhainneachtain breithiúnas an 15 Iúil 2015 a chomhlíonadh agus réasúnaíocht mhícheart agus bhréagnaitheach sa bhreithiúnas faoi achomharc, an dara ceann ina líomhnaítear sárú ar Airteagal 266 CFAE mar gheall ar mhainneachtain cloí leis an smacht reachta atá mar thoradh ar an teaglaim d’éifeacht an neamhnithe agus cineál dlíthiúil ionadach agus, ar an tríú dul síos, sárú ar an gceart chun trialach córa. Mar a d’iarr an Chúirt, díreoidh an Tuairim seo ar an anailís ar an gcéad fhoras achomhairc.

36.

Is léir ón gcur síos ar chúlra na díospóide, amhail an chaingean ag an gcéad chéim os comhair na Cúirte Ginearálta, go ndíríonn an t‑achomharc seo os comhair na Cúirte Breithiúnais, agus go háirithe an chéad fhoras achomhairc, go bunúsach, ar cé acu ar eascair fíneáil ón gCúirt Ghinearálta a bheith ag feidhmiú a dlínse neamhtheoranta i gcomhthéacs bhreithiúnas an 15 Iúil 2015, ar fíneáil í nach mór a shaintréithriú mar bheith ‘nua’ agus ‘ar leithligh ó thaobh dlí’ ón bhfíneáil a d’fhorchuir an Coimisiún leis an gcinneadh atá faoi chonspóid.

37.

Go sonrach, i gcomhthéacs an chéad fhorais achomhairc sin, is í argóint na n‑achomharcóirí, go bunúsach, go ndearna an Chúirt Ghinearálta, le breithiúnas an 15 Iúil 2015, an fhíneáil a d’fhorchuir an Coimisiún a neamhniú ex tunc, ós rud é go raibh éileamh ina bhfabhar mar thoradh ar an neamhniú sin, a chomhfhreagraíonn don tsuim a d’íoc siad go sealadach, de bhun an ordaithe do bhearta idirlinne, móide ús, agus, ar an dara dul síos, gur shocraigh sí fíneáil nua ar leith, le héifeacht ó dháta seachadta bhreithiúnas an 15 Iúil 2015, ar a dtugtar an ‘fíneáil bhreithiúnach’, seachas an ‘fhíneáil a gearradh’ a d’fhorchuir an Coimisiún in 2010.

38.

Sa mhéid go bhfuil na gearáin éagsúla go léir a chuir na hiarratasóirí chun cinn i gcomhthéacs an chéad fhorais achomhairc bunaithe ar an mbonn, go bunúsach, gur dhiúltaigh an Chúirt Ghinearálta sa dlí nuair a chinn sí nach fíneáil nua, atá éagsúil go dlíthiúil ón bhfíneáil a fhorchuireann an Coimisiún leis an gcinneadh atá faoi chonspóid í an fhíneáil a ghearr an Chúirt Ghinearálta i mbreithiúnas an 15 Iúil 2015, dealraíonn sé dom go bhfuil sé úsáideach, ar dtús, réamhbharúlacha a thabhairt maidir le cineál na dlínse neamhtheoranta agus, go háirithe, maidir leis na hiarmhairtí atá lena cur i bhfeidhm (A) ansin, ina dhiaidh sin, anailís a dhéanamh ar réasúnaíocht na Cúirte Ginearálta sa bhreithiúnas faoi achomharc agus scrúdú á dhéanamh ar na gearáin éagsúla a d’agair na hiarratasóirí i gcomhthéacs a gcéad fhorais achomhairc (B).

39.

Ar an gcéad dul síos, ba cheart a mheabhrú gurb é atá sa chóras athbhreithnithe bhreithiúnaigh ar chinntí ón gCoimisiún a bhaineann le himeachtaí faoi Airteagail 101 agus 102 CFAE athbhreithniú ar dhlíthiúlacht ghníomhartha na n‑institiúidí a leagtar síos in Airteagal 263 CFAE, ar féidir iad a fhorlíonadh, de bhun Airteagal 261 CFAE agus Airteagal 31 de Rialachán Uimh. 1/2003, ( 22 ) agus arna iarraidh sin don iarratasóir, trí dhlínse neamhtheoranta a fheidhmiú ag an gCúirt maidir le pionóis arna bhforchur sa réimse sin ag an gCoimisiún. ( 23 ) Dá bhrí sin, ní féidir dlínse neamhtheoranta a fheidhmiú ach amháin, mar bheart forlíontach, i gcomhthéacs an athbhreithnithe ar dhlíthiúlacht dá bhforáiltear in Airteagal 263 CFAE, agus ní hionann é agus caingean neamhspleách de réir bhrí na gcaingne dá dtagraítear in Airteagal 256 CFAE. ( 24 )

40.

I ndáil leis sin, ba mhaith liom a thabhairt chun cuimhne go mbaineann raon feidhme an athbhreithnithe sin ar dhlíthiúlacht le gach gné de chinntí an Choimisiúin a bhaineann le himeachtaí faoi Airteagail 101 agus 102 CFAE, lena n‑áirithíonn an Chúirt Ghinearálta athbhreithniú críochnúil, i ndlí agus i bhfíoras, i bhfianaise na saincheisteanna a d’ardaigh an t‑iarratasóir agus ag féachaint don fhianaise uile a thíolaic an t‑iarratasóir. Mar sin féin, i gcomhthéacs an athbhreithnithe sin, ní fhéadfaidh Cúirteanna an Aontais, i gcás ar bith, a measúnú féin a chur in ionad measúnú údar an ghnímh atá faoi chonspóid. ( 25 )

41.

Ar an taobh eile, i gcás ina bhfeidhmíonn siad a ndlínse neamhtheoranta, tugtar de chumhacht do Chúirteanna an Aontais Eorpaigh, chomh maith le hathbhreithniú a dhéanamh ar dhlíthiúlacht an phionóis, agus méid an phionóis sin á chinneadh, a measúnú féin a chur in ionad mheasúnú an Choimisiúin, údar an ghnímh inar socraíodh an méid sin ar dtús. Dá bhrí sin, féadfaidh Cúirteanna an Aontais Eorpaigh an gníomh atá faoi chonspóid a athrú, fiú in éagmais neamhniú, d’fhonn an fhíneáil a fhorchuirtear a neamhniú, a laghdú nó a mhéadú, agus na cúinsí fíorasacha uile á gcur san áireamh (athbhreithniú de novo). ( 26 )

42.

Dá bhrí sin, cé go bhfuil raon feidhme na dlínse neamhtheoranta sin teoranta go docht, murab ionann agus an t‑athbhreithniú ar dhlíthiúlacht, maidir le méid na fíneála a chinneadh, ( 27 ) tugtar de chumhacht do Chúirteanna an Aontais Eorpaigh a ndlínse neamhtheoranta a fheidhmiú i gcás ina bhfuil an cheist maidir le méid na fíneála faoi réir a measúnaithe, ( 28 ) agus is é atá faoi chonspóid le feidhmiú na dlínse sin aistriú cinntitheach chuig an dlínse sin den chumhacht pionóis a fhorchur. ( 29 )

43.

Ó thaobh na modheolaíochta de, is tar éis do Chúirteanna an Aontais Eorpaigh a n‑athbhreithniú ar dhlíthiúlacht an chinnidh a cuireadh faoina mbráid a thabhairt chun críche, i bhfianaise na saincheisteanna a chuirtear faoina mbráid, gur fúthu atá sé, in éagmais neamhniú iomlán an chinnidh sin, a dlínse neamhtheoranta a fheidhmiú chun, ar an gcéad dul síos, teacht ar na conclúidí iomchuí óna mbreithiúnas maidir le dlíthiúlacht an chinnidh sin agus, ar an dara dul síos, i bhfianaise na dtosca a cuireadh os a gcomhair, a chinneadh an iomchuí, agus imthosca uile an cháis á gcur san áireamh, a mheasúnú féin a chur in ionad mheasúnú an Choimisiúin, ionas go mbeidh méid na fíneála iomchuí. ( 30 )

44.

Ar an dara dul síos, meabhraím go gceanglaítear ar Chúirteanna an Aontais Eorpaigh, chun na ceanglais maidir le dlínse neamhtheoranta de réir bhrí Airteagal 47 den Chairt um Chearta Bunúsacha an Aontais Eorpaigh maidir leis an bhfíneáil a chomhlíonadh, i bhfeidhmiú na gcumhachtaí dá bhforáiltear in Airteagail 261 agus 263 CFAE, scrúdú agus ceartú a dhéanamh ar aon ghearán, ar aon dlí nó ar fhíoras, ag iarraidh a thaispeáint nach bhfuil méid na fíneála i gcomhréir le tromchúis agus fad an tsáraithe. ( 31 ) Is de bharr na dlínse neamhtheoranta seo a chomhlíonann an t‑athbhreithniú breithiúnach dá bhforáiltear leis na Conarthaí ceanglais phrionsabal an chirt chun leigheas éifeachtach a fháil atá in Airteagal 47 den Chairt um Chearta Bunúsacha. ( 32 ) Dá bhrí sin, ceanglaítear leis an bhfeidhmiú sin, de bhun Airteagal 23(3) de Rialachán Uimh. 1/2003, tromchúis an tsáraithe atá faoi chonspóid agus fad an tsáraithe sin a chur san áireamh, i gcomhréir le prionsabail, inter alia, an ráitis ar chúiseanna, na comhréireachta, an indibhidiúlaithe pionós agus na córa comhionainne, agus gan Cúirteanna an Aontais Eorpaigh a bheith faoi cheangal ag na rialacha táscacha arna sainiú ag an gCoimisiún ina Threoirlínte, cé go bhféadfadh na treoirlínte sin treoir a thabhairt do Chúirteanna an Aontais Eorpaigh agus a ndlínse neamhtheoranta á feidhmiú acu. ( 33 )

45.

Ar an tríú dul síos, ba cheart a chur in iúl nach ionann feidhmiú na dlínse neamhtheoranta sin agus athbhreithniú ex officio agus gur imeachtaí sáraíochta atá faoi chonspóid fós. Cé is moite de na saincheisteanna dlí lena mbaineann ábhair maidir leis an ord poiblí a cheanglaítear ar na Cúirteanna a ardú as a stuaim féin, amhail mainneachtain cúiseanna leis an gcinneadh atá faoi chonspóid a lua, ( 34 ) is faoin iarratasóir atá sé saincheisteanna dlí a tharraingt anuas i gcoinne an chinnidh sin agus fianaise a thabhairt ar aird mar thaca leis na saincheisteanna sin. ( 35 ) Chinn an Chúirt nach sáraítear prionsabal an leighis éifeachtaigh leis an easpa athbhreithniú ex officio ar an gcinneadh atá faoi chonspóid ina iomláine. Ní cheanglaítear le comhlíonadh an phrionsabail sin gur cheart go mbeadh sé d’oibleagáid ar an gCúirt Ghinearálta – a bhfuil sé d’oibleagáid uirthi freagairt do na saincheisteanna dlí a ardaíodh agus athbhreithniú a dhéanamh ar an dlí agus ar na fíorais araon – imscrúdú nua cuimsitheach a dhéanamh ar an gcomhad uaithi féin. ( 36 ) Dá réir sin, i bhfeidhmiú a ndlínse neamhtheoranta, féadfaidh Cúirteanna an Aontais Eorpaigh a chinneadh freisin nach dtugann aon cheann de na hargóintí a d’ardaigh na páirtithe údar le húsáid na dlínse sin chun méid na bhfíneálacha a laghdú. ( 37 )

46.

Is i bhfianaise na dtorthaí ginearálta sin nach mór an chéad phléadáil dlí a rinne na hiarratasóirí a scrúdú.

47.

De réir a gcéad fhorais achomhairc – arb é atá ann sraith gearán, a bhfuil forluí den chuid is mó eatarthu agus a bhaineann le míreanna 98, 99, 102, 105, 107, 111, 113, 115, 117, 118, 125 agus 127 den bhreithiúnas atá faoi achomharc – déanann na hiarratasóirí gearán, go bunúsach, go ndearna an Chúirt Ghinearálta earráid dlí trí mhainneachtain a breithiúnas féin an 15 Iúil 2015 a chomhlíonadh agus trí ráiteas mícheart bréagnaitheach ar chúiseanna maidir leis an mbreithiúnas sin a leagan amach, rud a sháraíonn an prionsabal res judicata.

48.

Sa mhéid is go dtosaíonn argóintí uile na n‑achomharcóirí ar an mbonn, le breithiúnas an 15 Iúil 2015, gur fhorchuir an Chúirt Ghinearálta fíneáil nua, a bhí éagsúil go dlíthiúil ón bhfíneáil a d’fhorchuir an Coimisiún sa chinneadh atá faoi chonspóid, measaim, ar mhaithe le soiléireacht agus riaradh fónta an cheartais, gur gá a scrúdú an bhfuil an bonn sin ceart. Murab amhlaidh an cás, bheadh na gearáin go léir a chuir na hiarratasóirí chun cinn faoin gcéad fhoras achomhairc dá réir sin gan bhunús agus dhiúltófaí dóibh, sa mhéid is nach bhfuil aon chontrárthacht idir breithiúnas an 15 Iúil 2015 agus an breithiúnas atá faoi achomharc.

49.

Ar dtús, measaim gur cheart a thabhairt faoi deara go raibh sé de cheart ag an gCúirt Ghinearálta, i míreanna 96 agus 97 den bhreithiúnas atá faoi achomharc, a chur in iúl, ós rud é nár tugadh aghaidh go sainráite i mbreithiúnas an 15 Iúil 2015 maidir le túsphointe an úis mainneachtana atá dlite ar mhéid na fíneála, gur ghá a chinneadh an bhféadfaí a thuiscint ó fhorais an bhreithiúnais sin go raibh an fhíneáil a leag an Chúirt Ghinearálta síos go dlíthiúil éagsúil ón bhfíneáil a d’fhorchuir an Coimisiún sa chinneadh atá faoi chonspóid. ( 38 )

50.

Maidir leis sin, tugaim faoi deara gur gá gurb é a bheadh mar thúsphointe chun anailís a dhéanamh ar aon chontrárthacht idir an breithiúnas atá faoi achomharc agus breithiúnas an 15 Iúil 2015 ná an t‑inneachar, agus go háirithe, na forais agus an chuid oibríochtúil de bhreithiúnas an 15 Iúil 2015, arna léamh freisin i bhfianaise ordú na Cúirte. I ndáil leis sin, tá an achoimre ar inneachar bhreithiúnas an 15 Iúil 2015 – a ndearna an Chúirt Ghinearálta i míreanna 95 agus 100 den bhreithiúnas atá faoi achomharc agus atá mar bhonn lena hanailís –beacht agus comhsheasmhach le léirmhíniú na Cúirte Breithiúnais, mar a leagtar amach ina hordú. ( 39 )

51.

Mar mheabhrúchán, mar thaca lena gcaingean i gcoinne an chinnidh atá faoi chonspóid ba chúis le breithiúnas an 15 Iúil 2015, d’ardaigh na hiarratasóirí naoi bhforas achomhairc, agus ní raibh ach an séú agus an naoú ceann ábhartha chun críocha an achomhairc seo. Ar thaobh amháin, bhain an séú foras achomhairc go háirithe le sárú ar phrionsabal na comhréireachta sa mhéid is nár chur an Coimisiún a n-easpa cumas íocaíochta san áireamh sa chinneadh atá faoi chonspóid. Ar an dara dul síos, líomhnaíodh sa naoú forais achomharc go ndearnadh measúnú mícheart ar a gcumas íocaíochta i litir an 14 Feabhra 2011, ar iarr na hiarratasóirí go ndéanfaí é a neamhniú freisin.

52.

Le breithiúnas an 15 Iúil 2015, chuir an Chúirt Ghinearálta, a sheas leis an dá shaincheist dlí sin, an cinneadh atá faoi chonspóid ar neamhní, a mhéid a ghearr sí fíneáil ar na hiarratasóirí, agus an litir dar dáta an 14 Feabhra 2011, ar an bhforas go ndearna an Coimisiún earráidí sa chinneadh sin nuair a rinne sé measúnú ar a gcumas íocaíocht de réir bhrí phointe 35 de Threoirlínte 2006. Go sonrach, ina hathbhreithniú ar dhlíthiúlacht an chinnidh atá faoi chonspóid, chinn an Chúirt Ghinearálta, i míreanna 285 go 332 de bhreithiúnas an 15 Iúil 2015, gur ndearna an Coimisiún earráidí ina mheasúnú ar chumas íocaíochta na n‑achomharcóirí, agus go raibh na hearráidí sin amhail, ar an gcéad dul síos, an cinneadh atá faoi chonspóid a chur ar neamhní a mhéid a gearradh fíneáil ar na hiarratasóirí chomh maith le litir an 14 Feabhra 2011, agus, ar an dara dul síos, údar a thabhairt le feidhmiú a dlínse neamhtheoranta ag an gCúirt Ghinearálta. ( 40 )

53.

Agus a dlínse neamhtheoranta á feidhmiú aici, mheas an Chúirt Ghinearálta, áfach, nach raibh údar le héileamh na n-achomharcóirí laghdú ar an bhfíneáil a dheonú dóibh mar gheall ar a easpa cumas íocaíochta agus, dá bhrí sin, an fhíneáil a shocrú ag an méid céanna a forchuireadh orthu sa chinneadh atá faoi chonspóid. Go sonrach, i míreanna 333 go 358 de bhreithiúnas an 15 Iúil 2015, chinn an Chúirt Ghinearálta féin, agus Treoirlínte 2006 á gcur i bhfeidhm aici, ar bhonn na fianaise a thug na hiarratasóirí ar aird maidir lena staid airgeadais, mar a d’fhorbair sí tar éis ghlacadh an chinnidh atá faoi chonspóid, nach raibh údar le héileamh na n-iarratasóirí gur cheart laghdú ar an bhfíneáil a dheonú dóibh mar gheall ar a easpa cumas íocaíochta, ar chúiseanna cosúil leis na cúiseanna atá beartaithe i bpointe 35 de Threoirlínte 2006 sin, agus, dá bhrí sin, gur cheart a ordú do na hiarratasóirí fíneáil den mhéid céanna a íoc agus a fhorchuirtear sa chinneadh atá faoi chonspóid. ( 41 )

54.

I ndáil leis sin, is cosúil go bhfuil sé tábhachtach a chur in iúl, cé go ndearna an Chúirt í féin a theorannú do na forais neamhnithe a bhaineann leis an measúnú ar chumas íocaíochta na n‑achomharcóirí, gur diúltaíodh do na saincheisteanna uile a bhaineann le dlíthiúlacht an tsáraithe agus le méid na fíneála a forchuireadh mar thoradh air sin. I bhfocail eile, níor shainaithin an Chúirt Ghinearálta aon chúis lena mheas go raibh méid na bhfíneálacha a gearradh ar na hachomharcóirí, mar a leagtar amach sa chéad mhír d’Airteagal 2(8) den chinneadh atá faoi chonspóid, ( 42 ) míchuí ar bhonn na chéad cheithre saincheist dlí sa chaingean, nár léirigh a scrúdú aon earráid a d’fhéadfadh an cinneadh atá faoi chonspóid a dhéanamh neamhdhleathach. Ba ar an gcúis sin freisin a shocraigh an Chúirt Ghinearálta fíneáil sa mhéid céanna leis an bhfíneáil a d’fhorchuir an Coimisiún roimhe sin ar na hiarratasóirí sa chinneadh atá faoi chonspóid. Thairis sin, meabhraítear gurb é cur i bhfeidhm phointe 35 de Threoirlínte 2006 an toisc dheireanach a chuirtear san áireamh agus méid na bhfíneálacha arna bhforchur mar gheall ar shárú ar na rialacha iomaíochta á gcinneadh. ( 43 )

55.

Maidir leis an gcuid oibríochtúil de bhreithiúnas an 15 Iúil 2015, is fíor, i mír 2 di, go ndearna an Chúirt Ghinearálta pointe 8 den chéad mhír d’Airteagal 2 den chinneadh atá faoi chonspóid a chur ar neamhní, eadhon, an foráil lenar forchuireadh fíneáil ar na hiarratasóirí ar thaobh amháin, agus lenar socraíodh méideanna na fíneála ar an taobh eile, a fhreagraíonn do mhéideanna an chinnidh atá faoi chonspóid, i míreanna 4 go 6 den chuid oibríochtúil sin. Mar sin féin, dá measfaí gur rún ag an gCúirt Ghinearálta a bhí ann fíneáil nua a bhunú atá leithleach go dlíthiúil ón méid a shocraigh an Coimisiún, rud a léireodh an iomarca foirmiúlachais agus, i mo thuairimse, a chuirfeadh i gcoinne na bunrialach, a d’eascair ó cásdlí socair, nach mór an chuid oibríochtúil de bhreithiúnas a léamh i bhfianaise na bhforas a bhí léi agus arb é is bun leis. ( 44 ) Thairis sin, tá go leor samplaí ann inar chuir an Chúirt Ghinearálta an chuid oibríochtúil de chinneadh ón gCoimisiún maidir leis an bhfíneáil ar neamhní, agus an méid nua á leagan síos aici ina dhiaidh sin i bhfeidhmiú a dlínse neamhtheoranta. ( 45 ) Mar a thugann an Coimisiún faoi deara, i gcásanna áirithe, amhail i mbreithiúnas an 15 Iúil 2015, neamhníonn an Chúirt Ghinearálta ar dtús an t‑airteagal den chinneadh ón gCoimisiún lena leagtar síos an fhíneáil agus ansin socraíonn sí an fhíneáil arís sa chuid oibríochtúil den bhreithiúnas sin. ( 46 ) I gcásanna eile, ní dhéanann an Chúirt Ghinearálta ach an fhíneáil a leasú gan an t‑airteagal ábhartha den chinneadh ón gCoimisiún a chur ar neamhní. ( 47 ) Cé gur trua an easpa comhsheasmhachta sin i gcleachtas na Cúirte Ginearálta agus go bhféadfadh sí, ó thaobh na foirmiúlachta amháin de, a bheith ina cúis mearbhaill, ó tharla go mbaineann dlínse neamhtheoranta, i gcomhréir leis an gcásdlí a eascraíonn as breithiúnas CB, ‘leis an bhfíneáil a ghearr an Coimisiún i dtosach agus go bhfuil sí teoranta di’, ( 48 ) ní bheadh aon tionchar aici, i bprionsabal, ar na hiarmhairtí dlíthiúla. ( 49 )

56.

I bhfianaise an mhéid sin roimhe seo, maidir le hargóint fhorbartha na n‑achomharcóirí i gcomhthéacs an chéad fhorais achomhairc, ar dá réir, le breithiúnas an 15 Iúil 2015, a d’fhorchuir an Chúirt Ghinearálta fíneáil nua a bhí leithleach go dlíthiúil ón bhfíneáil a d’fhorchuir an Coimisiún sa chinneadh atá faoi chonspóid, measaim nach leanann sé ó fhorais an bhreithiúnais sin agus go bhfuil sé mícheart ó bhonn.

57.

Is leor an chonclúid sin, dar liom, chun diúltú d’argóintí uile na n‑achomharcóirí toisc iad a bheith gan bhunús, gan é a bheith riachtanach scrúdú breise a dhéanamh ar na gearáin éagsúla den chéad fhoras achomhairc.

58.

Mar sin féin, má mheasann an Chúirt gur gá aghaidh a thabhairt ar na hargóintí éagsúla a chuir na hiarratasóirí chun cinn, mar mhalairt air sin, agus ar mhaithe le hiomláine, molaim iad a dhiúltú ar bhonn na hanailíse seo a leanas.

59.

Sa chéad áit, maíonn na hiarratasóirí, i mír 98 den bhreithiúnas atá faoi achomharc, go ndearna an Chúirt Ghinearálta an cinneadh mícheart ‘nach ionann an fhíneáil a leagann Cúirteanna an Aontais síos agus fíneáil nua, atá leithleach go dlíthiúil ón bhfíneáil a fhorchuireann an Coimisiún’ (féach, chuige sin, [breithiúnas CB], míreanna 58 agus 60’. Tá an cinneadh sin mícheart, toisc nach dtugtar freagra leis ar an gceist maidir lena bhfuil i gceist le héifeacht leasaitheach agus ionadach bhreithiúnas an 15 Iúil 2015 maidir leis an bhfíneáil a cuireadh ar neamhní leis an gcinneadh atá faoi chonspóid.

60.

Mar thaca lena n‑argóint, áitíonn na hiarratasóirí go raibh an Chúirt Ghinearálta mícheart chun tagairt a dhéanamh do mhíreanna 58 agus 60 den bhreithiúnas CB, atá éagsúil le breithiúnas an 15 Iúil 2015. Go deimhin, murab ionann agus breithiúnas CB, i mbreithiúnas an 15 Iúil 2015, d’ordaigh an Chúirt Ghinearálta, ar thaobh amháin, go n‑íocfaí an ‘fhíneáil bhreithiúnach’ ar bhonn ‘fíorais nua’ agus, ar an taobh eile, ar dtús, rinne sí an fhíneáil a forchuireadh a chealú ina hiomláine ón tús (laghdú ex tunc), sular bunaíodh an ‘fhíneáil bhreithiúnach’ agus, dá bhrí sin, ní bheadh sí tar éis a roghnú cinneadh tosaigh an Choimisiúin agus an fhíneáil a forchuireadh faoin gcinneadh sin a dheimhniú nó a laghdú (go haisghníomhach).

61.

Ní éireoidh leis na hargóintí sin, dar liom.

62.

Go bunúsach, ar an gcéad dul síos, mar a luadh i míreanna 52 go 56 den Tuairim seo, i mbreithiúnas an 15 Iúil 2015, níor ghearr Cúirteanna an Aontais Eorpaigh fíneáil in ionad na bhfíneálacha a d’fhorchuir an Coimisiún, rud nach raibh siad in ann a dhéanamh; ní raibh siad in ann ach an fhíneáil a socraíodh ar dtús sa chinneadh atá faoi chonspóid a ‘leasú’. Is é sin le rá, tá féiniúlacht fhíorasach agus dhlíthiúil idir an fhíneáil a ghearr an Coimisiún sa chinneadh atá faoi chonspóid agus an fhíneáil a leagadh síos i mbreithiúnas an 15 Iúil 2015 tar éis an athbhreithnithe a rinne an Chúirt Ghinearálta.

63.

Ar an dara dul síos, meabhraím gur chinn an Chúirt Ghinearálta i míreanna 58 go 60 den bhreithiúnas in CB, go mbaineann an dlínse neamhtheoranta a thugtar do Chúirteanna an Aontais Eorpaigh i ndáil le cur i bhfeidhm na rialacha iomaíochta leis an bhfíneáil a ghearr an Coimisiún ar dtús agus go bhfuil sí teoranta don fhíneáil sin, ‘baineann agus tá sé teoranta don fhíneáil a ghearr an Coimisiún ar dtús’ (mír 58), ‘nach bhfuil an chumhacht ag an gcúirt sin fíneáil a fhorchur’ (mír 59), agus, dá bhrí sin, nach bhfuil dlínse aici ‘an fhíneáil arna forchur ag an gCoimisiún a ionadú le fíneáil nua atá leithleach go dlíthiúil uaithi’ (mír 60). Mar sin féin, is cosúil go bhfuil na ráitis ghinearálta sin, a rinne an Chúirt Ghinearálta in 1995, bailí fós inniu ( 50 )

64.

Ar an tríú dul síos, maidir leis an argóint gur dhearbhaigh an Chúirt Ghinearálta, sa bhreithiúnas in CB, an chuid sin den fhíneáil atá faoi chonspóid tar éis athmheasúnú a dhéanamh ar na fíorais chéanna is cúis leis an gcinneadh atá faoi chonspóid, cé gur chinn an Chúirt Ghinearálta, i mbreithiúnas an 15 Iúil 2015, seasamh leis an bhfíneáil chéanna freisin ar bhonn fíorais nua a scrúdú, ní bhaineann an t‑idirdhealú a rinne na hiarratasóirí le hábhar ó thaobh an dlí de. Mar is léir ón gcásdlí socair, ní mór don chúirt neamhtheoranta, i bprionsabal agus faoi réir scrúdú a dhéanamh ar an bhfianaise a chuireann na páirtithe faoina bráid, an staid dhlíthiúil agus fhíorasach atá i réim ar an dáta a thugann sí breithiúnas a chur san áireamh i gcás ina measann sí go bhfuil údar maith lena cumhacht chun cinntí a leasú a fheidhmiú. ( 51 )A fortiori, ciallaíonn sé sin gur féidir leis an gCúirt ag a bhfuil dlínse neamhtheoranta ní hamháin gnéithe roimhe sin nach bhfuil san áireamh sa ghníomh atá faoi chonspóid a chur san áireamh, ( 52 ) ach, de réir mar is iomchuí agus go heisceachtúil, gnéithe tar éis ghlacadh an chinnidh freisin. Mar a chinn an Chúirt Bhreithiúnais i mír 43 d’Ordú na Cúirte Breithiúnais, d’fhonn cur le feidhmiú a athbhreithnithe ar dhlíthiúlacht, tá Cúirteanna an Aontais Eorpaigh i dteideal na himthosca fíorasacha uile a mheasann siad a bheith ábhartha a chur san áireamh, cibé acu a bhí nó nach raibh na himthosca sin ann roimh an gcinneadh atá faoi chonspóid nó tar éis an dáta sin. ( 53 ) Is é sin an cás, a fortiori, más rud é, mar atá sa chás seo, go mbaineann feidhmiú dlínse neamhtheoranta le scrúdú a dhéanamh ar chumas íocaíochta an ghnóthais lena mbaineann. Mar a chuir an Chúirt in iúl, mura bhféadfadh Cúirteanna an Aontais Eorpaigh measúnú a dhéanamh ar an acmhainneacht sin tríd an staid fhíorasach a bhí ann ag an am a rialaíonn siad a chur san áireamh, d’fhéadfadh sé go mbeadh orthu laghdú nó cealú fíneála atá dlite nó míchuí a dhiúltú nó a dheonú, amhail a bheith ina chúis le míbhuntáiste nó buntáiste iomaíochta nach bhfuil údar maith leis nó lena thabhairt faoi deara. ( 54 ) Anuas air sin, tugaim chun cuimhne go gcuirtear ‘comhthéacs áirithe sóisialta agus eacnamaíoch’ san áireamh sa mheasúnú ar an easpa cumas íocaíochta, de réir bhrí phointe 35 de Threoirlínte 2006, is é sin an uair úd a chuirtear fíneáil, d’fhonn a mheas an gcuirfí inmharthanacht eacnamaíoch an ghnóthais i gceist ‘i mbaol doleigheasta’. Dá bhrí sin, tá rialú den sórt sin ionchasach, de bharr a chineáil agus a chuspóra, agus d’fhéadfaí a cheangal leis, go heisceachtúil, go gcuirfí gnéithe tar éis an chinnidh lena bhforchuirtear an fhíneáil san áireamh.

65.

Sa dara háit, maíonn na hiarratasóirí go bhfuil réasúnaíocht an bhreithiúnais faoi achomharc contrártha maidir le héifeacht ionadach bhreithiúnas an 15 Iúil 2015. Go sonrach, i mír 99 den bhreithiúnas atá faoi achomharc, chinn an Chúirt Ghinearálta ‘[i] gcás ina gcuireann Cúirteanna an Aontais Eorpaigh a measúnú féin in ionad mheasúnú an Choimisiúin agus ina laghdaíonn siad méid na fíneála i bhfeidhmiú a ndlínse neamhtheoranta, cuireann siad, laistigh den chinneadh ón gCoimisiún, an méid a socraíodh ar dtús sa chinneadh sin in ionad an mhéid a bhí mar thoradh ar a mheasúnú féin’. De réir na n‑achomharcóirí, más cosúil gur túsphointe ceart é an breithniú sin, ba cheart don Chúirt Ghinearálta, mar sin féin, teacht ar na conclúidí seo a leanas: i) i mbreithiúnas an 15 Iúil 2015, chuir an Chúirt Ghinearálta a measúnú féin in ionad mheasúnú an Choimisiúin; ii) ar bhonn an mheasúnaithe sin, laghdaigh sí méid na fíneála a cuireadh ar neamhní i bhfeidhmiú a dlínse neamhtheoranta trí bhíthin neamhniú agus fritháireamh sainráite íocaíochtaí a rinneadh cheana, agus iii) chuir an Chúirt Ghinearálta an fhíneáil chúirte a cuireadh ar neamhní in ionad na fíneála dlínse arna leasú. In ionad na gconclúidí sin a bhaint, áfach, chinn an Chúirt Ghinearálta, i mír 99 den bhreithiúnas atá faoi achomharc, ‘go meastar, dá bhrí sin, gurb é cinneadh an Choimisiúin, mar gheall ar éifeacht ionadach an bhreithiúnais a thug Cúirteanna an Aontais Eorpaigh, an cinneadh a tháinig as measúnú na gCúirteanna sin i gcónaí (féach, chuige sin, breithiúnas [CB] míreanna 60 go 65 agus 85 go 87’.

66.

I dtaca leis sin, cé go ndearna an Chúirt Ghinearálta, le breithiúnas an 15 Iúil 2015, an cinneadh atá faoi chonspóid maidir leis an gcairtéal a neamhniú ar dtús a mhéid a shocraigh sí méid na fíneála a gearradh ar na hiarratasóirí agus, ar an dara dul síos, go socraíonn sí méid na fíneála ar an leibhéal céanna, i bhfeidhmiú a dlínse neamhtheoranta, ar na cúiseanna a leagtar amach míreanna 53 agus 54 den Tuairim seo, agus mar a chinn an Chúirt Bhreithiúnais i míreanna 38 agus 40 dá hordú, ina ndéantar tagairt do mhír 101 den bhreithiúnas faoi achomharc, ní dhearnadh aon leasú radacach ná ‘nuálach’ ar an bhfíneáil ar an ócáid sin.

67.

Sa tríú háit, áitíonn na hiarratasóirí go gcuireann an leasú ar an bhfíneáil cosc ar an bhfíneáil a bheith dlite go haisghníomhach ón 4 Eanáir 2011 i leith. Dá bhrí sin, díospóideann siad an ráiteas ón gCúirt Ghinearálta, i mír 102 den bhreithiúnas atá faoi achomharc, ‘... [s]a chás seo, bhí an Coimisiún i dteideal an tuairim a ghlacadh, ós rud é nár fhíneáil nua a bhí san fhíneáil a leag an Chúirt Ghinearálta síos, go raibh an fhíneáil sin dlite ón 4 Eanáir 2011’. Dar leo, chuirfeadh díothú iomlán na fíneála agus cealú na fíneála cosc ar an bhfíneáil sin a bheith dlite go haisghníomhach, ós rud é gur léir go soiléir ó mhíreanna 302 agus 356 de bhreithiúnas an 15 Iúil 2015 gur cuireadh íocaíocht na fíneála breithiúnaí siar. Le linn na tréimhse idir cinneadh an Choimisiúin agus breithiúnas an 15 Iúil 2015, ní raibh éileamh comhfhreagrach ag an gCoimisiún.

68.

De réir na hargóinte sin, ní dhéanann na hiarratasóirí ach argóint, atá neamhéifeachtach freisin, áfach, toisc go bhfuil sí bunaithe ar mhíthuiscint ar bhreithiúnas an 15 Iúil 2015. Dá bhrí sin, maíonn na hiarratasóirí go héagórach, sa chás seo, go bhfuil éifeacht ex nunc ag éifeacht ionadach na fíneála a leag an Chúirt Ghinearálta síos leis an mbreithiúnas atá faoi achomharc agus, dá bhrí sin, gur sháraigh an Chúirt Ghinearálta a dlínse neamhtheoranta maidir le pionóis. I ndáil leis sin, is leor a mheabhrú gur chinn an Chúirt Bhreithiúnais ina hordú nach fíneáil nua a bhí san fhíneáil a ghearr an Chúirt Ghinearálta. ( 55 ) Ina theannta sin, mar a tugadh le fios i míreanna 53 agus 54 den Tuairim seo, níor mheas an Chúirt Ghinearálta go raibh méid na bhfíneálacha a forchuireadh ar na hiarratasóirí míchuí, mar a leagtar amach sa chéad mhír d’Airteagal 2(8) den chinneadh atá faoi chonspóid, ar bhonn na chéad cheithre fhoras achomhairc, nár léirigh an scrúdú orthu aon earráid a d’fhéadfadh an cinneadh atá faoi chonspóid a dhéanamh neamhdhleathach, rud a thug údar le fíneáil den mhéid céanna a fhorchur leis an bhfíneáil a d’fhorchuir an Coimisiún roimhe sin ar na hachomharcóirí sa chinneadh atá faoi chonspóid.

69.

Sa cheathrú háit, áitíonn na hiarratasóirí go ndearna an Chúirt Ghinearálta earráid measúnaithe maidir le breithiúnas Trioplast (míreanna 15 agus 56 go 62), nuair a déanann sí tagairt don bhreithiúnas sin, ag mír 105 den bhreithiúnas atá faoi chonspóid, mar thaca leis an gconclúid ‘[go bhfuil] éifeacht ionadach cosúil leis an éifeacht dá dtagraítear i mír 99 thuas aitheanta cheana féin i gcás cuid oibríochtúil inar neamhnigh an Chúirt ar dtús an méid a bhí i seilbh máthairchuideachta i gcomhpháirt agus go leithleach faoi dhliteanas i leith fíneáil a d’fhorchuir an Coimisiún a íoc agus ansin an méid sin a shocrú arís i bhfeidhmiú a dlínse neamhtheoranta’. Dar leis na hiarratasóirí, níl an cásdlí sin ábhartha agus léiríonn sé nár aithin Cúirteanna an Aontais Eorpaigh aon bhreithiúnas a raibh éifeacht fhasaigh ag gabháil leis lena ndéanfaí an túsphointe cúlghabhálach chun tabhú an úis a shonrú go cinntitheach cheana féin i gcás ina mbeadh meascán de neamhniú agus de chiontú ann.

70.

Mar sin féin, amhail an Coimisiún, agus i bhfianaise an chásdlí a luaitear i mír 55 den Tuairim seo, measaim go bhfuil Trioplast ábhartha maidir le tús na rátaí úis. Sa bhreithiúnas sin, rinne an Chúirt Ghinearálta, amhail sa chás seo, méid na fíneála a bhí faoi dhliteanas i gcomhpháirt agus go leithleach ag máthairchuideachta a neamhniú sa chuid oibríochtúil den bhreithiúnas sin, sular chuir sí í arís i bhfeidhmiú a dlínse neamhtheoranta. Dá bhrí sin, cuireadh an fhíneáil a d’fhorchuir an Coimisiún ar dtús in ionad ex tunc. Ós rud é, dá bhrí sin, go bhfuil imthosca Trioplast inchomparáide go hiomlán le cúinsí an cháis seo, is féidir an ceathrú gearán sin a dhiúltú freisin.

71.

Sa chúigiú háit, maíonn na hiarratasóirí gur dhiúltaigh an Chúirt Ghinearálta ina measúnú ar chumas íocaíochta nua na n‑achomharcóirí a bunaíodh in 2015 agus ar na hiarmhairtí a bhaineann leis sin do mhéid na ‘fíneála breithiúnaí’. Go sonrach, i mír 107 den bhreithiúnas atá faoi achomharc, luann an Chúirt Ghinearálta ‘[i] gcomhthéacs a athbhreithnithe ar dhlíthiúlacht, níor chinn an Chúirt Ghinearálta ach go ndearna an Coimisiún earráidí nuair a rinne sé measúnú ar chumas íocaíochta na n‑achomharcóirí, ach gan a chur in iúl nach bhféadfaí aon fhíneáil a ghearradh orthu in 2010 agus 2011’ agus i mír 109 den bhreithiúnas atá faoi achomharc, ‘[gur chinn] an Chúirt Ghinearálta i mbreithiúnas an 15 Iúil 2015 go raibh cumas íocaíochta áirithe ag na hachomharcóirí in 2010 agus in 2011, i gcontrárthacht lena bhfuil á éileamh acu’. Dar leis na hachomharcóirí, ní léir, i mbreithiúnas an 15 Iúil 2015, gur chinn an Chúirt Ghinearálta, mar gheall ar chumas áirithe íocaíochta, a cinneadh tosaigh lenar forchuireadh fíneáil a choinneáil agus, ar an gcaoi sin, méid míchuí na fíneála a cuireadh ar neamhní a dhearbhú.

72.

Mar sin féin, murab ionann agus an méid a éilíonn na hiarratasóirí, tugaim faoi deara, i míreanna 108 agus 109 den bhreithiúnas atá faoi achomharc, nach ndearna an Chúirt Ghinearálta ach a mhíniú, mar fhreagra ar cheann de na hargóintí a rinne na hiarratasóirí agus trí thagairt a dhéanamh do mhír 346 de bhreithiúnas an 15 Iúil 2015, gur chinn sí, sa bhreithiúnas sin, go raibh sé ar chumas na n‑achomharcóirí, ar bhonn an phlean íocaíochta shealadaigh a leagadh síos san ordú do bhearta idirlinne, suim níos mó ná EUR 15000000 a íoc cheana féin ó 2011 i leith, rud a léirigh go raibh ‘cumas áirithe íocaíochta’ ag na hachomharcóirí le linn na tréimhse 2010 agus 2011.

73.

Sa séú háit, cáineann na hiarratasóirí an míniú a thugann an Chúirt Ghinearálta i mír 125 den bhreithiúnas faoi achomharc, ar dá réir ‘is é neamhniú phointe 8 den chéad mhír d’Airteagal 2 den chinneadh atá faoi chonspóid is cúis leis an ordú go n‑íocfaidh an Coimisiún leath na gcostas arna dtabhú ag na hiarratasóirí [...]’. Dar leis na hiarratasóirí, tugtar chun suntais sa chuid oibríochtúil de na costais a glacadh ‘cinneadh fabhrach ábhartha na Cúirte Ginearálta maidir leis an bhfíneáil a modhnaíodh go substaintiúil [ina bhfabhar]] le breithiúnas an 15 Iúil 2015’.

74.

Ní mór a mheas go bhfuil an argóint sin bunaithe ar an mbonn mícheart go bhfuil nasc idir leasú rathúil ar an bhfíneáil a forchuireadh ar dtús agus cánachas ar na costais agus, dá bhrí sin, nach mór diúltú dó toisc é a bheith mí-éifeachtach.

75.

Sa seachtú háit agus ar deireadh, cuireann na hiarratasóirí i gcoinne an chinnidh i mír 127 den bhreithiúnas atá faoi achomharc ‘nach ionann an oibleagáid ús mainneachtana ab initio a íoc agus pionós, de bhreis ar an bhfíneáil a d’fhorchuir an Coimisiún ar dtús, rud atá ina chonstaic ar an gceart achomhairc’.

76.

I ndáil leis sin, ba cheart a mheabhrú, ar an gcéad dul síos, go bhfuil an oibleagáid ús mainneachtana a íoc i gcás nach n‑íoctar fíneáil laistigh den tréimhse fhorordaithe ina iarmhairt dhíreach ar in‑fhorfheidhmitheacht ghníomhartha an Choimisiúin a bhfuil oibleagáid airgid i gceist leo, mar a shainmhínítear in Airteagal 299 CFAE. Ní fhéadfar forfheidhmiú gníomhartha den sórt sin a fhionraí ach amháin ar bhonn breith ón gCúirt Bhreithiúnais. Dá bhrí sin, is é is aidhm don oibleagáid ús mainneachtana a íoc éifeachtacht na bhfíneálacha arna bhforchur ag an gCoimisiún i réimse dhlí na hiomaíochta a áirithiú agus na seolaithe a spreagadh chun iad a íoc laistigh de na teorainneacha ama forordaithe. Mar sin, ní pionós de bhreis ar an bhfíneáil a d’fhorchuir an Coimisiún é an oibleagáid ús mainneachtana ab initio a íoc.

77.

Ar an taobh eile, lena breithiúnas an 15 Iúil 2015, níor chuir an Chúirt Ghinearálta na forálacha maidir le hús mainneachtana atá i gcinneadh maidir leis an gcairtéal ar neamhní ná níor leag sí síos teorainn ama nua le haghaidh íocaíochta nó ráta nua úis mainneachtana. Os a choinne sin, in ordú uaithi an 17 Bealtaine 2018 i gCás Westfälische Drahtindustrie agus páirtithe eile v an Coimisiún, ( 56 ) dheimhnigh an Chúirt Ghinearálta go sainráite nach raibh aon tionchar ag breithiúnas an 15 Iúil 2015 ar eisiúint an úis mainneachtana. Dá bhrí sin, ní féidir leis na hiarratasóirí a mhaíomh go bailí nach raibh aon ús mainneachtana dlite ón tráth a glacadh cinneadh an Choimisiúin.

78.

I bhfianaise na mbreithnithe roimhe seo, agus a mhéid nach bhféachtar sa Tuairim seo ach chun an chéad fhoras achomhairc, molaim go ndiúltódh an Chúirt don fhoras achomhairc sin toisc é a bheith gan bhunús.