|
ISSN 1725-2490 doi:10.3000/17252490.C_2009.245.fin |
||
|
Euroopan unionin virallinen lehti |
C 245 |
|
|
||
|
Suomenkielinen laitos |
Tiedonantoja ja ilmoituksia |
52. vuosikerta |
|
Ilmoitusnumero |
Sisältö |
Sivu |
|
|
I Päätöslauselmat, suositukset ja lausunnot |
|
|
|
LAUSUNNOT |
|
|
|
Komissio |
|
|
2009/C 245/01 |
||
|
2009/C 245/02 |
||
|
2009/C 245/03 |
||
|
|
II Tiedonannot |
|
|
|
EUROOPAN UNIONIN TOIMIELINTEN JA ELINTEN ANTAMAT TIEDONANNOT |
|
|
|
Komissio |
|
|
2009/C 245/04 |
Ilmoitetun keskittymän vastustamatta jättäminen (Asia COMP/M.5594 – TNT Post Holding Deutschland/Georg von Holtzbrinck/JVS) ( 1 ) |
|
|
|
IV Tiedotteet |
|
|
|
EUROOPAN UNIONIN TOIMIELINTEN JA ELINTEN ANTAMAT TIEDOTTEET |
|
|
|
Neuvosto |
|
|
2009/C 245/05 |
||
|
2009/C 245/06 |
||
|
2009/C 245/07 |
||
|
|
Komissio |
|
|
2009/C 245/08 |
||
|
|
V Ilmoitukset |
|
|
|
HALLINNOLLISET MENETTELYT |
|
|
|
Komissio |
|
|
2009/C 245/09 |
||
|
|
KILPAILUPOLITIIKAN TOIMEENPANOON LIITTYVÄT MENETTELYT |
|
|
|
Komissio |
|
|
2009/C 245/10 |
Valtiontuki – Kreikka – Valtiontuki C 21/09 (ex N 105/08, ex N 168/08 ja N 169/08) – Satamainfrastruktuuri – Infrastruktuurin ja laitteiden julkinen rahoitus Pireuksen satamassa – Kehotus huomautusten esittämiseen EY:n perustamissopimuksen 88 artiklan 2 kohdan mukaisesti ( 1 ) |
|
|
2009/C 245/11 |
Ennakkoilmoitus yrityskeskittymästä (Asia COMP/M.5620 – Volkswagen Financial Services/MoellerGruppen/JV) – Yksinkertaistettuun menettelyyn mahdollisesti soveltuva asia ( 1 ) |
|
|
|
|
|
|
(1) ETA:n kannalta merkityksellinen teksti |
|
FI |
|
I Päätöslauselmat, suositukset ja lausunnot
LAUSUNNOT
Komissio
|
13.10.2009 |
FI |
Euroopan unionin virallinen lehti |
C 245/1 |
KOMISSION LAUSUNTO
tietyistä työajan järjestämistä koskevista seikoista annetun Euroopan parlamentin ja neuvoston direktiivin 2003/88/EY 17 artiklan 5 kohdan puitteissa (”työaikadirektiivi”)
harjoittelussa olevien lääkäreiden työaikaa koskevien siirtymäjärjestelyjen pidentäminen Yhdistyneessä kuningaskunnassa
2009/C 245/01
1. Johdanto
Tämä lausunto on annettu tietyistä työajan järjestämistä koskevista seikoista annetun Euroopan parlamentin ja neuvoston direktiivin 2003/88/EY (1), jäljempänä ’työaikadirektiivi’, 17 artiklan 5 kohdan perusteella. Lausunto koskee Yhdistyneen kuningaskunnan tämän artiklan mukaisesti tekemää ilmoitusta, jonka mukaan se haluaisi jatkaa siirtymäjärjestelyä 31 päiväänä heinäkuuta 2011 harjoittelussa olevien lääkäreiden työaikarajojen osalta.
Lääkäreiden harjoittelu jätettiin ensimmäisen työaikadirektiivin soveltamisalan ulkopuolelle. Tämä muuttui vuonna 2000, kun annettiin muutosdirektiivi, ja harjoittelussa olevat lääkärit kuuluvat nyt konsolidoidun työaikadirektiivin soveltamisalaan samoin kuin muutkin työntekijät. (2) Direktiivin 6 artiklassa rajoitetaan työaika enintään keskimäärin (3) 48 viikkotuntiin, ylityöt mukaan lukien. Työaikadirektiivin 17 artiklan 5 kohdassa mahdollistetaan kuitenkin siirtymäjärjestelyt sovellettaessa näitä rajoja viikoittaiseen työaikaan lääkäreiden harjoittelun osalta.
Asiaa käsittelevässä 17 artiklan 5 kohdan osassa säädetään seuraavaa:
”… Edellä 6 artiklan osalta (48 tunnin keskimääräistä viikkotyöaikaa koskevia) poikkeuksia (lääkäreiden harjoittelun osalta) sallitaan viiden vuoden siirtymäkauden ajan 1 päivästä elokuuta 2004 alkaen.
Jäsenvaltiot voivat tarvittaessa saada enintään kaksi vuotta (1 päivästä elokuuta 2009) lisää aikaa voidakseen ottaa huomioon työaikamääräysten noudattamista koskevat vaikeudet terveyspalvelujen ja sairaanhoidon järjestämistä ja tarjoamista koskevien jäsenvaltioiden velvollisuuksien osalta. Asianomaisen jäsenvaltion on viimeistään kuusi kuukautta ennen siirtymäkauden päättymistä annettava komission tietoon perustelunsa, jotta komissio voi asianomaisia tahoja kuultuaan antaa lausunnon kolmen kuukauden kuluessa tiedon saamisesta. Jollei jäsenvaltio noudata komission lausuntoa, sen on perusteltava päätöksensä. Jäsenvaltion antama tieto ja perustelut sekä komission lausunto julkaistaan Euroopan unionin virallisessa lehdessä ja toimitetaan Euroopan parlamentille.
Jäsenvaltiot voivat tarvittaessa saada enintään yhden vuoden pituisen lisäajan voidakseen ottaa huomioon (edeltävässä) alakohdassa tarkoitettujen velvollisuuksien noudattamiseen liittyvät erityisvaikeudet. Niiden on noudatettava kyseisessä alakohdassa vahvistettua menettelyä.
Jäsenvaltioiden on varmistettava, että viikoittainen työaika ei missään tapauksessa ylitä 58 tunnin keskiarvoa siirtymäkauden kolmena ensimmäisenä vuonna, 56 tunnin keskiarvoa kahtena seuraavana vuonna ja 52 tunnin keskiarvoa jäljelle jäävänä aikana.
Edellä 16 artiklan b alakohdan osalta (vertailujakso viikoittaisen keskimääräisen työajan laskemista varten) (lääkäreiden harjoittelua koskevat) poikkeukset sallitaan edellyttäen, että viitejakso ei ole pidempi kuin 12 kuukautta siirtymäkauden ensimmäisen osan aikana (2004–2007) ja kuusi kuukautta tämän jälkeen.”
Direktiivin 17 artiklan 5 kohdassa säädetään myös työnantajien ja työntekijöiden edustajien kuulemisesta mahdollisten siirtymäjärjestelyjen toteuttamisen osalta: ”Työnantajan on kuultava hyvissä ajoin työntekijöiden edustajia, jotta päästäisiin mahdollisuuksien mukaan sopimukseen siirtymäkautena sovellettavista järjestelyistä.” Tällaisessa sopimuksessa on noudatettava 17 artiklan 5 kohdassa asetettuja rajoja, mutta siinä voidaan vahvistaa erityisesti toimenpiteet, joita toteutetaan viikoittaisen keskimääräisen työajan vähentämiseksi 48 tuntiin siirtymäkauden lopulla.
Siirtymäjärjestelyt esitetään tiivistettynä seuraavassa taulukossa.
Taulukko: Tiivistelmä 17 artiklan 5 kohdan mukaisista lääkärien harjoittelua koskevista siirtymäsäännöksistä
|
Jakso |
Poikkeus mahdollinen |
Ehdot |
||||
|
1. elokuuta 2004–31 päivä heinäkuuta 2009 |
Poikkeus keskimääräisestä 48 tunnin viikkotyöajasta |
Siirtymärajoja sovelletaan keskimääräiseen viikkotyöaikaan:
|
||||
|
1. elokuuta 2009–31 päivä heinäkuuta 2011 |
Edellä mainitun 48 tunnin rajaa koskevan poikkeuksen pidentäminen |
Tarvittaessa otetaan huomioon vaikeudet työaikamääräysten noudattamisessa ottaen huomioon terveyspalvelujen/sairaanhoidon järjestämiseen ja tarjoamiseen liittyvät velvollisuudet. Jäsenvaltion, joka haluaa hyödyntää poikkeusta, on ilmoitettava siitä komissiolle (perusteluineen) 31. tammikuuta 2009 mennessä. Komissio antaa ilmoituksesta lausunnon. Keskimääräinen työaika ei saa missään tapauksessa ylittää 52 tuntia/viikko. Vertailujakso ei saa ylittää kuutta kuukautta. |
||||
|
1. elokuuta 2011–31 päivä heinäkuuta 2012 |
Edellä mainitun poikkeuksen mahdollinen lisäpidennys |
Tarvittaessa otetaan huomioon erityisvaikeudet edellä mainittujen velvollisuuksien noudattamisessa. Jäsenvaltion, joka haluaa hyödyntää poikkeusta, on ilmoitettava siitä komissiolle (perusteluineen) 31. tammikuuta 2011 mennessä. Komissio antaa ilmoituksesta lausunnon. Keskimääräinen työaika ei saa missään tapauksessa ylittää 52 tuntia/viikko. Vertailujakso ei saa ylittää kuutta kuukautta. |
2. Jäsenvaltion ilmoitus
Yhdistyneen kuningaskunnan kansalliset viranomaiset ilmoittivat komissiolle 28 päivänä tammikuuta 2009 päivätyllä ja 29 päivänä tammikuuta 2009 rekisteröidyllä kirjeellä, että ne aikovat käyttää 17 artiklan 5 kohdan mukaista mahdollisuutta pitää voimassa erityiset siirtymäsäännöt, jotta harjoittelussa olevat lääkärit voivat työskennellä keskimäärin enintään 52 tuntia viikossa enintään kolmen vuoden ajan1 päivänä elokuuta 2009 alkaen.
Ilmoituksessa tuotiin esiin seuraavat seikat:
|
— |
Yhdistynyt kuningaskunta totesi, että se on sitoutunut pyrkimään keskimäärin 48 viikkotunnin työaikarajan noudattamiseen harjoittelussa olevien lääkäreiden osalta yhdessä terveydenhuoltopalvelujen ja lääkäreitä edustavien organisaatioiden kanssa. Uudessa julkisen terveydenhuoltosektorin palkkoja koskevassa työmarkkinaosapuolten sopimuksessa (nk. New Deal) on jo suuria taloudellisia kannustimia sairaaloille, jotta ne vähentäisivät harjoittelussa olevien lääkäreiden työtunteja. Lisäksi kansalliset viranomaiset rahoittavat käynnissä olevaa mittavaa ohjelmaa, jolla tuetaan terveysalan viranomaisia pyrkimyksissä direktiivin täysimittaiseen noudattamiseen. |
|
— |
Yhdistynyt kuningaskunta katsoo, että se on edistynyt merkittävästi pyrkimyksissään noudattaa keskimääräistä 48 viikkotunnin työaikaa harjoittelussa olevien lääkäreiden osalta. Sen mukaan suurin osa Yhdistyneen kuningaskunnan harjoittelussa olevista lääkäreistä työskenteli keskimäärin enintään 48 viikkotuntia jo ennen 1 päivänä elokuuta 2009 (kattavia lukuja ei toimitettu), ja se odottaa, että osuus vielä kasvaa. |
|
— |
Yhdistyneen kuningaskunnan mukaan jotkin harjoittelussa olevat lääkärit ylittävät edelleen 48 tunnin keskimääräisen työajan 1 päivänä elokuuta 2009 jälkeen seuraavista syistä:
|
|
— |
Näiden tekijöiden huomioon ottamiseksi harjoittelussa olevien lääkäreiden määrää lisätään, ja kansalliset viranomaiset ovat myös toteuttamassa toimia, joilla laajennetaan sijaisten tarjontaa ja helpotetaan sairaaloita hallinnoimaan sijaisten kysyntää tehokkaammin. Kansalliset viranomaiset odottavat kuitenkin, että hoitohenkilöstöstä on puutetta edelleen seuraavien kahden kolmen vuoden aikana. |
|
— |
Yhdistynyt kuningaskunta pyrkii varmistamaan, että vain mahdollisimman harvat terveydenhuoltopalvelut hyödyntäisivät sitä mahdollisuutta, että harjoittelussa olevat lääkärit voivat työskennellä keskimäärin 52 tuntia viikossa. Kansalliset viranomaiset aikovat kartoittaa 1 päivänä elokuuta 2009 mennessä, mitkä palvelut tarkkaan ottaen tarvitsevat pidemmän siirtymäajan, ja seuraavat tilannetta huolellisesti kyseisen päivämäärän jälkeen, jotta päästäisiin direktiivin täysimittaiseen noudattamiseen. |
3. Ilmoitusta koskevan kuulemisen tulokset
Kun nykyinen 17 artiklan 5 kohta hyväksyttiin, komissio ilmoitti, että se tulkitsee säännöksen toisessa alakohdassa olevan ilmaisun ”asianomaisia tahoja kuultuaan” tarkoittavan, että komission on kuultava työnantajien ja työntekijöiden Euroopan tason edustajia sekä jäsenvaltioiden edustajia ennen lausunnon antamista siirtymäjärjestelyjen pidentämisestä harjoittelussa olevien lääkäreiden työajan osalta. (5)
Komission yksiköt kuulivat kaikkia jäsenvaltioita sekä Euroopan tason työmarkkinaosapuolia Yhdistyneeltä kuningaskunnalta saadusta ilmoituksesta.
Vastauksia saatiin kahdeksasta jäsenvaltiosta (Alankomaista, Bulgariasta, Espanjasta, Kreikasta, Liettuasta, Luxemburgista, Ranskasta ja Ruotsista). Yksikään jäsenvaltio ei vastustanut Yhdistyneen kuningaskunnan pyyntöä hyödyntää pidennettyä siirtymäkautta.
Työnantajia edustavilta Euroopan tason työmarkkinaosapuolilta ei saatu Yhdistynyttä kuningaskuntaa koskevia vastauksia.
Euroopan ammatillinen yhteisjärjestö EAY vastasi kuulemiseen ja ilmoitti, että sen jäsenjärjestö TUC (Trades Union Congress) ei hyväksynyt Yhdistyneen kuningaskunnan ilmoittamaa aietta.
TUC toi esiin seuraavat seikat useiden harjoittelussa olevia lääkäreitä edustavien jäsenjärjestöjensä sekä harjoittelusta vastaavien asiantuntijoiden (Hospital Consultants and Specialists Association) (6) puolesta:
|
— |
kansalliset viranomaiset eivät ole kuulleet TUC:ta, |
|
— |
harjoittelussa olevien lääkäreiden työaika Yhdistyneessä kuningaskunnassa on lyhentynyt vähitellen viime vuosina ja useat sairaalat ovat ilmoittaneet noudattavansa jo 48 tunnin rajaa, |
|
— |
TUC katsoo, että Yhdistyneessä kuningaskunnassa on riittävästi harjoittelussa olevia lääkäreitä täyttämään avoimet paikat, eikä katso, että työvoiman puute edellyttäisi siirtymäjärjestelyn pidentämistä 31 päivänä heinäkuuta 2009 jälkeen. |
4. Ilmoituksen arviointi direktiivin osalta
Euroopan parlamentti ja neuvosto antoivat työaikadirektiivin EY:n perustamissopimuksen 137 artiklan 2 kohdan nojalla; sen mukaan yhteisön toimenpiteitä voidaan toteuttaa, jos niillä parannetaan työympäristöä työntekijöiden terveyden ja turvallisuuden suojelemiseksi. Direktiivin päätavoitteena on vahvistaa työajan järjestämiseen liittyvät yleistä työturvallisuutta ja -terveyttä koskevat vähimmäisvaatimukset.
On huomattava, että vaikka Yhdistyneen kuningaskunnan ilmoituksessa mainitaan siirtymäjärjestelyjen pidentäminen kolmeksi vuodeksi 1 päivästä elokuuta 2009 lähtien, 17 artiklan 5 kohdassa ei säädetä tällaisesta menettelystä.
Direktiivin 17 artiklan 5 kohdassa todetaan, että siirtymäjärjestelyä voidaan pidentää enintään kaksi vuotta 1 päivän elokuuta 2009 lähtien työaikamääräysten noudattamista koskevien vaikeuksien huomioon ottamiseksi; lisäksi siinä säädetään, että jäsenvaltiot voivat tarvittaessa saada enintään yhden vuoden pituisen lisäajan voidakseen ottaa huomioon (rajoituksen) noudattamiseen liittyvät erityisvaikeudet (7) (8). Jälkimmäisessä tilanteessa jäsenvaltioiden on 17 artiklan 5 kohdan mukaan noudatettava menettelyä, joka on vahvistettu edeltävässä alakohdassa kahden vuoden pidennystä varten.
Näin ollen jos jäsenvaltio ilmoittaa vuonna 2009 haluavansa hyödyntää pidennettyä siirtymäjärjestelyä ottaakseen huomioon vaikeudet 48 tunnin rajan noudattamisessa, ilmoituksen on liityttävä 1 päivän elokuuta 2009 ja 31 päivän heinäkuuta 2011 väliseen ajanjaksoon. Tämän jälkeen kansallisten viranomaisten on seurattava, miten kyseisellä kaudella voidaan päästä lähemmäs 48 tunnin rajan noudattamista, ja arvioitava näiden tietojen perusteella, odottavatko ne pystyvänsä noudattamaan 31 päivään heinäkuuta 2011 mennessä 48 tunnin rajaa vai onko niillä tässä erityisvaikeuksia (ja missä määrin). Jos jäsenvaltio tämän arvioinnin perusteella katsoo, että se tarvitsee yhden vuoden lisäajan, sen on ilmoitettava siitä komissiolle 31 päivään tammikuuta 2011 mennessä ja esitettävä perusteensa.
Komission käytettävissä olevien tietojen mukaan vaikuttaa siltä, että Yhdistyneen kuningaskunnan kansallisessa lainsäädännössä tilanne on seuraavanlainen:
|
— |
Viikoittainen työaika (ylityö mukaan lukien) on rajoitettu 48 tuntiin, laskettuna keskimäärin enintään 6 kuukauden ajalta (12 kuukauden ajalta, jos työehtosopimuksessa niin määrätään) (9). Kansalliset tuomioistuimet ovat soveltaneet Euroopan yhteisöjen tuomioistuimen tuomioita työpaikalla suoritetun päivystysajan osalta, joka lasketaan täysimääräisesti työajaksi. Tätä sovelletaan myös terveydenhuoltosektorilla. |
|
— |
Yhdistynyt kuningaskunta sallii direktiivin 22 artiklan mukaisen opt-out-mahdollisuuden käytön kaikilla toiminta-aloilla. Sekä kansalliset viranomaiset että TUC kuitenkin totesivat, että opt-out-mahdollisuutta ei käytetä yleisesti Yhdistyneessä kuningaskunnassa ja että terveydenhoitopolitiikassa samoin kuin alakohtaisessa New Deal -sopimuksessa keskitytään siihen, että siirrytään pois pitkistä työajoista muuttamalla työn organisointia sairaaloissa. |
Edellä esitetyn perusteella vaikuttaa siltä, että Yhdistynyt kuningaskunta on jo edistynyt merkittävästi 48 viikoittaisen työtunnin rajan noudattamisessa. Vaikuttaa yleisesti hyväksytyltä, että tätä rajaa sovelletaan jo suurimpaan osaan harjoittelussa olevista lääkäreistä, vaikka tarkkoja prosenttiosuuksia ei olekaan toimitettu.
Lisäksi on myönteistä, että sovellettavalla työmarkkinaosapuolten sopimuksella pyritään siirtymään pois harjoittelussa olevien lääkäreiden perinteisesti erittäin pitkistä työajoista ja kehittämään vaihtoehtoisia ratkaisuja, joilla taataan korkealaatuinen harjoittelu ja potilaiden hoito ja vältetään opt-out-mahdollisuuden käyttö, mitä harjoittelussa olevat lääkärit eivät yleensä käytä Yhdistyneessä kuningaskunnassa.
Kun otetaan huomioon nämä tekijät, kansallisten viranomaisten esittämät perusteet sekä työmarkkinaosapuolten vastaukset, tarve siirtymäjärjestelyjen pidentämisestä 1 päivään elokuuta 2011 asti – tiettyjen rajoitettujen poikkeustilanteiden osalta – ei vaikuta kohtuuttomalta. Kansallisten viranomaisten antamien selvitysten mukaan vaikuttaa siltä, että 52 työtunnin viikon käytön voidaan odottaa olevan melko vähäistä, sitä seurataan tiiviisti ja lisäedistystä kohti täysimääräistä noudattamista voidaan odottaa kahden vuoden aikana.
Kansallisia viranomaisia kannustetaan kuitenkin pyrkimään edelleen 48 viikkotunnin täysimääräiseen noudattamiseen 1 päivään elokuuta 2011 mennessä ja järjestämään kuulemisia työnantajien ja lääkäreiden edustajien välillä järjestelyistä, joita olisi sovellettava.
5. Päätelmät
Edellä esitetyn perusteella komissio katsoo seuraavaa:
|
— |
Voidaan hyväksyä, että Yhdistynyt kuningaskunta tarvitsee enintään kaksi lisävuotta 1 päivään elokuuta 2009 lähtien työaikadirektiivin 17 artiklan 5 kohdan mukaisesti, ennen kuin se voi soveltaa kaikkiin harjoittelussa oleviin lääkäreihin työajan rajoitusta täysimääräisesti (keskimäärin enintään 48 tuntiin viikossa). Tätä vaaditaan, jotta voidaan ottaa huomioon tiettyjä virkoja koskevat tilapäiset erityisvaikeudet, kun otetaan huomioon Yhdistyneen kuningaskunnan velvollisuudet terveyspalvelujen ja sairaanhoidon järjestämisessä ja tarjoamisessa. |
|
— |
On korostettava, että pidennettyyn siirtymäjärjestelyyn turvautuvan jäsenvaltion on direktiivin 17 artiklan 5 kohdan mukaisesti joka tapauksessa varmistettava, että viikoittainen työaika ei missään tapauksessa ole yli 52 tuntia keskimäärin kaudella, joka ei ylitä kuutta kuukautta. |
|
— |
Ei vaikuta siltä, että direktiivin 17 artiklan 5 säännöksissä puhuttaisiin siirtymäjärjestelyjen pidentämisestä kolmeksi vuodeksi tässä vaiheessa. Jäsenvaltion pitäisi pikemminkin seurata, mitä edistystä kahdeksi vuodeksi pidennetyn siirtymäjärjestelyn aikana tapahtuu, ja arvioida sillä perusteella, odottaako se – ja missä määrin – erityisvaikeuksia, jotka edellyttäisivät lisäpidennystä. Jos jäsenvaltio odottaa tällaisia vaikeuksia, se voi ilmoittaa tästä 17 artiklan 5 kohdan neljännessä alakohdassa esitetyn menettelyn mukaisesti. |
|
— |
Kansallisten viranomaisten olisi kannustettava terveydenhuollon työnantajia sitoutumaan asiaan ja kuulemaan harjoittelussa olevien lääkäreiden edustajia 17 artiklan 5 kohdan kuudennen alakohdan mukaisesti, jotta päästäisiin mahdollisuuksien mukaan sopimukseen järjestelyistä, joita sovelletaan pidennettyyn siirtymäkauteen, sekä toimenpiteistä, joita toteutetaan viikoittaisen työajan vähentämiseksi keskimäärin 48 tuntiin siirtymäkauden loppuun mennessä. |
|
— |
Kansallisia viranomaisia pyydetään varmistamaan tämän lausunnon levittäminen, jotta toimivaltaiset kansalliset viranomaiset voivat ottaa sen (tarpeen mukaan) huomioon. |
(1) Euroopan parlamentin ja neuvoston direktiivi 2003/88/EY, annettu 4 päiväänä marraskuuta 2003, tietyistä työajan järjestämistä koskevista seikoista (EUVL L 299, 18.11.2003, s. 9). Direktiivillä konsolidoidaan ja kumotaan aiemmat direktiivit 93/104/EY ja 2000/34/EY.
(2) Direktiivi 2000/34/EY oli määrä saattaa osaksi kansallista lainsäädäntöä lääkäreiden harjoittelun osalta 1 päivään elokuuta 2004 mennessä.
(3) Direktiivin 16, 17, 18 ja 19 artiklan mukaan keskimääräinen työaika voidaan laskea ’vertailujakson’ perusteella, joka on enintään 4 kuukautta (perussääntö) 6 kuukautta (lainsäädännöllä tai työehtosopimuksilla, kun on kyse erityistoiminnasta, johon lääkäreiden harjoittelu kuuluu) tai 12 kuukautta (vain työehtosopimuksilla).
(4) Vertailujakso on enimmäisjakso, jonka aikana keskimääräinen viikkotyöaika voidaan laskea.
(5) Komission lausuma direktiivin 2000/34/EY 1 artiklan 6 kohdan täytäntöönpanosta (EYVL L 195, 1.8.2000, s. 45).
(6) TUC ilmoitti kuulleensa myös British Medical Association -järjestöä, joka ei ole sen jäsenjärjestö.
(7) On huomattava, että erityisvaikeudet vaikuttavat olevan eri kriteeri – ja tiukempi sellainen – kuin mitä sovelletaan vuoden 2009 ilmoitukseen (’vaikeudet’).
(8) Korostukset lisätty.
(9) Työaikaa koskeva asetus vuodelta 1998, sellaisena kuin se on muutettuna, pykälä 4.
|
13.10.2009 |
FI |
Euroopan unionin virallinen lehti |
C 245/6 |
KOMISSION LAUSUNTO
tietyistä työajan järjestämistä koskevista seikoista annetun Euroopan parlamentin ja neuvoston direktiivin 2003/88/EY 17 artiklan 5 kohdan puitteissa (”työaikadirektiivi”)
harjoittelussa olevien lääkäreiden työaikaa koskevien siirtymäjärjestelyjen pidentäminen Alankomaissa
2009/C 245/02
1. Johdanto
Tämä lausunto on annettu tietyistä työajan järjestämistä koskevista seikoista annetun Euroopan parlamentin ja neuvoston direktiivin 2003/88/EY (1), jäljempänä ’työaikadirektiivi’, 17 artiklan 5 kohdan perusteella. Lausunto koskee Alankomaiden kyseisen artiklan mukaisesti tekemää ilmoitusta, jonka mukaan se haluaisi jatkaa siirtymäjärjestelyä 31 päivään heinäkuuta 2011 harjoittelussa olevien lääkäreiden työaikarajojen osalta.
Lääkäreiden harjoittelu jätettiin ensimmäisen työaikadirektiivin soveltamisalan ulkopuolelle vuonna 1993. Tämä muuttui vuonna 2000, kun annettiin muutosdirektiivi, ja harjoittelussa olevat lääkärit kuuluvat nyt konsolidoidun työaikadirektiivin soveltamisalaan samoin kuin muutkin työntekijät. (2) Direktiivin 6 artiklassa rajoitetaan työaika enintään keskimäärin (3) 48 viikkotuntiin, ylityöt mukaan lukien. Työaikadirektiivin 17 artiklan 5 kohdassa mahdollistetaan kuitenkin siirtymäjärjestelyt sovellettaessa näitä rajoja viikoittaiseen työaikaan lääkäreiden harjoittelun osalta.
Asiaa käsittelevässä 17 artiklan 5 kohdan osassa säädetään seuraavaa:
”… Edellä 6 artiklan osalta (48 tunnin keskimääräistä viikkotyöaikaa koskevia) poikkeuksia (lääkäreiden harjoittelun osalta) sallitaan viiden vuoden siirtymäkauden ajan 1 päivästä elokuuta 2004 alkaen.
Jäsenvaltiot voivat tarvittaessa saada enintään kaksi vuotta (1 päivästä elokuuta 2009) lisää aikaa voidakseen ottaa huomioon työaikamääräysten noudattamista koskevat vaikeudet terveyspalvelujen ja sairaanhoidon järjestämistä ja tarjoamista koskevien jäsenvaltioiden velvollisuuksien osalta. Asianomaisen jäsenvaltion on viimeistään kuusi kuukautta ennen siirtymäkauden päättymistä annettava komission tietoon perustelunsa, jotta komissio voi asianomaisia tahoja kuultuaan antaa lausunnon kolmen kuukauden kuluessa tiedon saamisesta. Jollei jäsenvaltio noudata komission lausuntoa, sen on perusteltava päätöksensä. Jäsenvaltion antama tieto ja perustelut sekä komission lausunto julkaistaan Euroopan unionin virallisessa lehdessä ja toimitetaan Euroopan parlamentille.
Jäsenvaltiot voivat tarvittaessa saada enintään yhden vuoden pituisen lisäajan voidakseen ottaa huomioon (edeltävässä) alakohdassa tarkoitettujen velvollisuuksien noudattamiseen liittyvät erityisvaikeudet. Niiden on noudatettava kyseisessä alakohdassa vahvistettua menettelyä.
Jäsenvaltioiden on varmistettava, että viikoittainen työaika ei missään tapauksessa ylitä 58 tunnin keskiarvoa siirtymäkauden kolmena ensimmäisenä vuonna, 56 tunnin keskiarvoa kahtena seuraavana vuonna ja 52 tunnin keskiarvoa jäljelle jäävänä aikana. …
Edellä 16 artiklan b alakohdan osalta (vertailujakso viikoittaisen keskimääräisen työajan laskemista varten) (lääkäreiden harjoittelua koskevat) poikkeukset sallitaan edellyttäen, että viitejakso ei ole pidempi kuin 12 kuukautta siirtymäkauden ensimmäisen osan aikana (2004–2007) ja kuusi kuukautta tämän jälkeen.”
Direktiivin 17 artiklan 5 kohdassa säädetään myös työnantajien ja työntekijöiden edustajien kuulemisesta mahdollisten siirtymäjärjestelyjen toteuttamisen osalta: ”Työnantajan on kuultava hyvissä ajoin työntekijöiden edustajia, jotta päästäisiin mahdollisuuksien mukaan sopimukseen siirtymäkautena sovellettavista järjestelyistä.” Tällaisessa sopimuksessa on noudatettava 17 artiklan 5 kohdassa asetettuja rajoja, mutta siinä voidaan vahvistaa erityisesti toimenpiteet, joita toteutetaan viikoittaisen keskimääräisen työajan vähentämiseksi 48 tuntiin siirtymäkauden lopulla.
Siirtymäjärjestelyt esitetään tiivistettynä seuraavassa taulukossa.
Taulukko: Tiivistelmä 17 artiklan 5 kohdan mukaisista lääkärien harjoittelua koskevista siirtymäsäännöksistä
|
Jakso |
Poikkeus mahdollinen |
Ehdot |
||||
|
1. elokuuta 2004–31. heinäkuuta 2009 |
Poikkeus keskimääräisestä 48 tunnin viikkotyöajasta |
Siirtymärajoja sovelletaan keskimääräiseen viikkotyöaikaan:
|
||||
|
1. elokuuta 2009–31. heinäkuuta 2011 |
Edellä mainitun 48 tunnin rajaa koskevan poikkeuksen pidentäminen |
Tarvittaessa otetaan huomioon vaikeudet työaikamääräysten noudattamisessa ottaen huomioon terveyspalvelujen/sairaanhoidon järjestämiseen ja tarjoamiseen liittyvät velvollisuudet. Jäsenvaltion, joka haluaa hyödyntää poikkeusta, on ilmoitettava siitä komissiolle (perusteluineen) 31. tammikuuta 2009 mennessä. Komissio antaa ilmoituksesta lausunnon. Keskimääräinen työaika ei saa missään tapauksessa ylittää 52 tuntia/viikko. Vertailujakso ei saa ylittää kuutta kuukautta. |
||||
|
1. elokuuta 2011–31. heinäkuuta 2012 |
Edellä mainitun poikkeuksen mahdollinen lisäpidennys |
Tarvittaessa otetaan huomioon erityisvaikeudet edellä mainittujen velvollisuuksien noudattamisessa. Jäsenvaltion, joka haluaa hyödyntää poikkeusta, on ilmoitettava siitä komissiolle (perusteluineen) 31. tammikuuta 2011 mennessä. Komissio antaa ilmoituksesta lausunnon. Keskimääräinen työaika ei saa missään tapauksessa ylittää 52 tuntia/viikko. Vertailujakso ei saa ylittää kuutta kuukautta. |
2. Jäsenvaltion ilmoitus
Alankomaiden viranomaiset ilmoittivat komissiolle 27 päivänä tammikuuta 2009 päivätyllä ja 29 päivänä tammikuuta 2009 rekisteröidyllä kirjeellä, että ne haluavat käyttää 17 artiklan 5 kohdan mukaista mahdollisuutta pitää voimassa erityiset siirtymäsäännöt Alankomaissa lääkäreiden harjoittelun osalta kahden vuoden ajan 1 päivänä elokuuta 2009 alkaen. Ilmoituksessa tuotiin esiin seuraavat seikat:
|
— |
Kansallisen lain (5) mukaan harjoittelussa olevien lääkäreiden keskimääräinen viikoittainen työaika on jo rajattu 56 tuntiin kuuden kuukauden vertailujakson aikana 31 päivänä heinäkuuta 2009 asti direktiivin 17 artiklan 5 kohdan mukaisesti. |
|
— |
Lisäksi päivystysaika lasketaan täysimääräisesti mukaan laskettaessa mahdollista viikoittaista enimmäistyöaikaa harjoittelussa oleville lääkäreille. |
|
— |
Sairaalasektorin työnantajia edustavat järjestöt (6) ovat kuitenkin ilmoittaneet kansallisille viranomaisille, että lyhyellä aikavälillä ei ole mahdollista tehdä tarvittavia järjestelyjä, jotta ne voisivat järjestää välttämättömät päivystyspalvelut sairaaloissa, jos keskimääräinen viikoittainen työaika on 48 tuntia. Ne katsovat, että 52 tunnin rajan salliminen vielä kahdeksi vuodeksi on keskeisen tärkeää, jotta ne voivat taata hoitopalvelujen tarvittavan laadun ja jatkuvuuden. |
|
— |
Kansalliset viranomaiset katsovat, että 48 tunnin työviikon vaiheittainen käyttöönotto helpottaa muutosta ajattelutavassa, jonka vakiintuminen kestää jonkin aikaa. |
|
— |
Kansalliset viranomaiset ovat suostuneet sairaalasektorin työnantajajärjestöjen pyyntöön sillä ehdottomalla edellytyksellä, että työnantajajärjestöt yhdessä työntekijäjärjestöjen kanssa laativat 1 päivänä elokuuta 2009 mennessä toimivan suunnitelman, jolla keskimääräinen viikoittainen työaika vähennetään 48 tuntiin 1 päivänä elokuuta 2011 mennessä. |
|
— |
Alankomaiden viranomaiset ilmoittivat komissiolle 22 päivänä heinäkuuta 2009 kirjeellä, että asiaan liittyvät työmarkkinaosapuolet sopivat tällaisesta täytäntöönpanosuunnitelmasta 22 päivänä heinäkuuta 2009 ja että Alankomaiden viranomaiset vahvistavat virallisesti nämä tiedot elokuun 2009 loppuun mennessä. |
3. Ilmoitusta koskevan kuulemisen tulokset
Kun nykyinen 17 artiklan 5 kohta hyväksyttiin, komissio ilmoitti, että se tulkitsee säännöksen toisessa alakohdassa olevan ilmaisun ”asianomaisia tahoja kuultuaan” tarkoittavan, että komission on kuultava työnantajien ja työntekijöiden Euroopan tason edustajia sekä jäsenvaltioiden edustajia ennen lausunnon antamista siirtymäjärjestelyjen pidentämisestä harjoittelussa olevien lääkäreiden työajan osalta. (7)
Komission yksiköt kuulivat kaikkia jäsenvaltioita sekä Euroopan tason työmarkkinaosapuolia Alankomailta saadusta ilmoituksesta.
Vastauksia saatiin seitsemästä jäsenvaltiosta (Bulgariasta, Espanjasta, Kreikasta, Liettuasta, Luxemburgista, Ranskasta ja Ruotsista). Yksikään jäsenvaltio ei vastustanut Alankomaiden pyyntöä hyödyntää pidennettyä siirtymäkautta.
BusinessEurope ilmoitti, että sen jäsenjärjestö VNO-NCW tukee Alankomaiden ilmoitusta. Se vahvisti, että Alankomaiden kansallisten viranomaisten päätös siirtymäsäännösten hyödyntämisestä perustuu sairaalasektorin esittämään pyyntöön ja että Alankomaiden sairaalajärjestö, joka on VNO-NCW:n jäsen, hyväksyy täysin tämän lähestymistavan ja vahvistaa kansallisten viranomaisten Euroopan komissiolle lähettämän kirjeen sisällön.
Euroopan ammatillinen yhteisjärjestö EAY totesi alustavassa vastauksessaan, että Alankomaiden ammattiliitot vaikuttavat olevan sitä mieltä, että kansalliset viranomaiset eivät ole riittävästi kuulleet kansallisia työmarkkinaosapuolia asiassa, mutta asiasta ei esitetty lisänäyttöä.
4. Ilmoituksen arviointi direktiivin osalta
Euroopan parlamentti ja neuvosto antoivat työaikadirektiivin EY:n perustamissopimuksen 137 artiklan 2 kohdan nojalla; sen mukaan yhteisön toimenpiteitä voidaan toteuttaa, jos niillä parannetaan työympäristöä työntekijöiden terveyden ja turvallisuuden suojelemiseksi. Direktiivin päätavoitteena on vahvistaa työajan järjestämiseen liittyvät yleistä työturvallisuutta ja -terveyttä koskevat vähimmäisvaatimukset.
Komission käytössä olevien tietojen mukaan kansallisen lainsäädännön mukainen tilanne on seuraava:
|
— |
Keskimääräiseen viikkotyöaikaan yleisesti sovellettava raja on 48 tuntia vertailujaksolla, joka ei ylitä 16:ta viikkoa. Työaikaa säännellään näissä puitteissa yksityiskohtaisilla työehtosopimuksilla. Vuoden 1996 työaikalain mukaan kuitenkin työpaikalla vietettyä päivystysaikaa, jona ei työskennellä, pidetään lepoaikana, eikä sitä ole otettu huomioon viikoittaista työaikaa laskettaessa. |
|
— |
Euroopan yhteisöjen tuomioistuimen asiassa Jaeger (8) antaman tuomion mukaan tällaiset ajat on laskettava täysimääräisesti direktiivin mukaiseen työaikaan, ja tuomion jälkeen sitä sovellettiin kansallisissa tuomioistuimissa useissa asioissa, jotka liittyivät Alankomaiden terveydenhuolto- ja ensiapusektoriin. Tämän jälkeen työaika-asetuksella 605/2005 muutettiin Alankomaiden kansallista lakia, ja määriteltiin työajaksi työpaikalla vietetty päivystysaika, jona ei työskennellä. Kansallisen lain mukaan työehtosopimukset, jotka oli tehty ennen muutosta, eivät olleet enää voimassa siltä osin kuin niissä ei noudatettu uutta määritelmää. |
|
— |
Kansalliset viranomaiset katsoivat, että muutoksella oli merkittäviä vaikutuksia terveydenhuollon ja sairaanhoidon alalla, joten ne ottivat vuonna 2005 käyttöön direktiivin 22 artiklan nojalla väliaikaisena toimenpiteenä rajoitetun mahdollisuuden olla soveltamatta tätä aloilla, joilla päivystysajan käyttö on yleistä (nk. opt-out-mahdollisuus). |
|
— |
Tämän tilapäisen toimenpiteen mukaisesti mahdollisuuden käyttö on rajattu tilanteisiin, joissa päivystysaikaa vaaditaan palvelun jatkuvuutta ja laatua varten ja joissa sitä ei voida välttää erilaisella työn organisoinnilla. Sen käyttö edellyttää työehtosopimusta samoin kuin asiaan liittyvän työntekijän suostumusta. Sitä voidaan käyttää vain, jos työntekijälle tarjotaan välitön korvaava lepoaika menetetystä päivittäisestä tai viikoittaisesta lepoajasta. Jos nämä edellytykset täyttyvät, työntekijä voi sopia työskentelevänsä enintään 60 tuntia viikossa, päivystysaika mukaan lukien, mikä on laskettu keskimäärin enintään 26 viikon kaudelle. |
Näiden tietojen perusteella komissio katsoo, että poikkeuksen käyttöä varten direktiivissä edellytetyt suojatoimenpiteet on saatettu moitteettomasti osaksi kansallista lainsäädäntöä.
Komission mukaan olisi erityisen suotavaa antaa kansallisille viranomaisille liikkumavaraa siinä, miten ne järjestävät koulutuksen ja työskentelyn, jos näin voidaan vähentää turvautumista pitkiin työaikoihin niiden lääkäreiden osalta, jotka suostuvat opt-out-mahdollisuuden käyttöön.
Kuulemisessa – etenkin työmarkkinaosapuolilta – saatujen vastausten perusteella komissio katsoo, että kansallisten viranomaisten esittämiä perusteluja voidaan pitää hyväksyttävinä.
5. Päätelmät
Edellä esitetyn perusteella komissio katsoo seuraavaa:
|
— |
Voidaan hyväksyä, että Alankomaat saattaa tarvita enintään kaksi lisävuotta 1. elokuuta 2009 alkaen direktiivin 2003/88/EY (työaikadirektiivin) 17 artiklan 5 kohdan mukaisesti, ennen kuin se voi soveltaa harjoittelussa olevien lääkäreiden työaikaan rajoitusta, joka sisältyy direktiivin 6 artiklaan. |
|
— |
On korostettava, että tässä tilanteessa olevan jäsenvaltion on direktiivin 17 artiklan 5 kohdan mukaisesti joka tapauksessa varmistettava, että viikoittainen työaika ei missään tapauksessa ole keskimäärin yli 52 tuntia kaudella, joka ei ylitä kuutta kuukautta. |
|
— |
On huomattava, että ilmoitus riippuu kansallisten viranomaisten määräämästä edellytyksestä, jonka mukaan asianomaisten kansallisen tason työnantaja- ja työntekijäjärjestöjen on laadittava 1 päivänä elokuuta 2009 mennessä suunnitelma, jolla sairaala-alalla päästään 48 tunnin viikoittaiseen työaikaan 1 päivänä elokuuta 2011 mennessä; vaikuttaa siltä, että tällaisesta suunnitelmasta päästiin sopimukseen 22 päivänä heinäkuuta 2009. |
|
— |
Kansallisen tason työnantajajärjestöjä kannustetaan tiedottamaan harjoittelussa olevien lääkäreiden edustajille ja kuulemaan näitä 17 artiklan 5 kohdan kuudennen alakohdan mukaisesti, jotta päästäisiin mahdollisuuksien mukaan sopimukseen järjestelyistä, joita sovelletaan pidennettyyn siirtymäkauteen, sekä toimenpiteistä, joita toteutetaan viikoittaisen työajan vähentämiseksi keskimäärin 48 tuntiin siirtymäkauden loppuun mennessä. |
|
— |
Kansallisia viranomaisia pyydetään varmistamaan tämän lausunnon levittäminen, jotta toimivaltaiset kansalliset viranomaiset voivat ottaa sen (tarpeen mukaan) huomioon. |
(1) Euroopan parlamentin ja neuvoston direktiivi 2003/88/EY, annettu 4 päivänä marraskuuta 2003, tietyistä työajan järjestämistä koskevista seikoista (EUVL L 299, 18.11.2003, s. 9). Direktiivillä konsolidoidaan ja kumotaan aiemmat direktiivit 93/104/EY ja 2000/34/EY.
(2) Direktiivi 2000/34/EY oli määrä saattaa osaksi kansallista lainsäädäntöä lääkäreiden harjoittelun osalta 1 päivänä elokuuta 2004 mennessä.
(3) Direktiivin 16, 17, 18 ja 19 artiklan mukaan keskimääräinen työaika voidaan laskea ’vertailujakson’ perusteella, joka on enintään 4 kuukautta (perussääntö) 6 kuukautta (lainsäädännöllä tai työehtosopimuksilla, kun on kyse erityistoiminnasta, johon lääkäreiden harjoittelu kuuluu) tai 12 kuukautta (vain työehtosopimuksilla).
(4) Vertailujakso on enimmäisjakso, jonka aikana keskimääräinen viikkotyöaika voidaan laskea.
(5) Het Arbeidstijdenbesluit (työaika-asetus).
(6) Nederlandse Federatie van Universitair medische centra – NFU (Alankomaiden yliopistosairaaloiden liitto) ja Nederlandse Vereniging van ziekenhuizen – NVZ (Alankomaiden sairaalajärjestö).
(7) Komission lausuma direktiivin 2000/34/EY 1 artiklan 6 kohdan täytäntöönpanosta (EYVL L 195, 1.8.2000, s. 45).
(8) Jaeger, asia C-151/02.
|
13.10.2009 |
FI |
Euroopan unionin virallinen lehti |
C 245/10 |
KOMISSION LAUSUNTO
tietyistä työajan järjestämistä koskevista seikoista annetun Euroopan parlamentin ja neuvoston direktiivin 2003/88/EY 17 artiklan 5 kohdan puitteissa (”työaikadirektiivi”)
harjoittelussa olevien lääkäreiden työaikaa koskevien siirtymäjärjestelyjen pidentäminen Unkarissa
2009/C 245/03
1. Johdanto
Tämä lausunto on annettu tietyistä työajan järjestämistä koskevista seikoista annetun Euroopan parlamentin ja neuvoston direktiivin 2003/88/EY (1), jäljempänä ’työaikadirektiivi’, 17 artiklan 5 kohdan perusteella. Lausunto koskee Unkarin tämän artiklan mukaisesti tekemää ilmoitusta, jonka mukaan se haluaisi jatkaa siirtymäjärjestelyä 31. päivään heinäkuuta 2011 harjoittelussa olevien lääkäreiden työaikarajojen osalta.
Lääkäreiden harjoittelu jätettiin ensimmäisen työaikadirektiivin soveltamisalan ulkopuolelle. Tämä muuttui vuonna 2000, kun annettiin muutosdirektiivi, ja harjoittelussa olevat lääkärit kuuluvat nyt konsolidoidun työaikadirektiivin soveltamisalaan samoin kuin muutkin työntekijät. (2) Direktiivin 6 artiklassa rajoitetaan työaika enintään keskimäärin (3) 48 viikkotuntiin, ylityöt mukaan lukien. Työaikadirektiivin 17 artiklan 5 kohdassa mahdollistetaan kuitenkin siirtymäjärjestelyt sovellettaessa näitä rajoja viikoittaiseen työaikaan lääkäreiden harjoittelun osalta.
Asiaa käsittelevässä 17 artiklan 5 kohdan osassa säädetään seuraavaa:
”… Edellä 6 artiklan osalta (48 tunnin keskimääräistä viikkotyöaikaa koskevia) poikkeuksia (lääkäreiden harjoittelun osalta) sallitaan viiden vuoden siirtymäkauden ajan 1 päivästä elokuuta 2004 alkaen.
Jäsenvaltiot voivat tarvittaessa saada enintään kaksi vuotta (1 päivästä elokuuta 2009) lisää aikaa voidakseen ottaa huomioon työaikamääräysten noudattamista koskevat vaikeudet terveyspalvelujen ja sairaanhoidon järjestämistä ja tarjoamista koskevien jäsenvaltioiden velvollisuuksien osalta. Asianomaisen jäsenvaltion on viimeistään kuusi kuukautta ennen siirtymäkauden päättymistä annettava komission tietoon perustelunsa, jotta komissio voi asianomaisia tahoja kuultuaan antaa lausunnon kolmen kuukauden kuluessa tiedon saamisesta. Jollei jäsenvaltio noudata komission lausuntoa, sen on perusteltava päätöksensä. Jäsenvaltion antama tieto ja perustelut sekä komission lausunto julkaistaan Euroopan unionin virallisessa lehdessä ja toimitetaan Euroopan parlamentille.
Jäsenvaltiot voivat tarvittaessa saada enintään yhden vuoden pituisen lisäajan voidakseen ottaa huomioon (edeltävässä) alakohdassa tarkoitettujen velvollisuuksien noudattamiseen liittyvät erityisvaikeudet. Niiden on noudatettava kyseisessä alakohdassa vahvistettua menettelyä.
Jäsenvaltioiden on varmistettava, että viikoittainen työaika ei missään tapauksessa ylitä 58 tunnin keskiarvoa siirtymäkauden kolmena ensimmäisenä vuonna, 56 tunnin keskiarvoa kahtena seuraavana vuonna ja 52 tunnin keskiarvoa jäljelle jäävänä aikana.
Edellä 16 artiklan b alakohdan osalta (vertailujakso viikoittaisen keskimääräisen työajan laskemista varten) (lääkäreiden harjoittelua koskevat) poikkeukset sallitaan edellyttäen, että viitejakso ei ole pidempi kuin 12 kuukautta siirtymäkauden ensimmäisen osan aikana (2004–2007) ja kuusi kuukautta tämän jälkeen”.
Direktiivin 17 artiklan 5 kohdassa säädetään myös työnantajien ja työntekijöiden edustajien kuulemisesta mahdollisten siirtymäjärjestelyjen toteuttamisen osalta: ”Työnantajan on kuultava hyvissä ajoin työntekijöiden edustajia, jotta päästäisiin mahdollisuuksien mukaan sopimukseen siirtymäkautena sovellettavista järjestelyistä.” Tällaisessa sopimuksessa on noudatettava 17 artiklan 5 kohdassa asetettuja rajoja, mutta siinä voidaan vahvistaa erityisesti toimenpiteet, joita toteutetaan viikoittaisen keskimääräisen työajan vähentämiseksi 48 tuntiin siirtymäkauden lopulla.
Siirtymäjärjestelyt esitetään tiivistettynä seuraavassa taulukossa.
Taulukko: Tiivistelmä 17 artiklan 5 kohdan mukaisista lääkärien harjoittelua koskevista siirtymäsäännöksistä
|
Jakso |
Poikkeus mahdollinen |
Ehdot |
||||
|
1. elokuuta 2004–31 päivä heinäkuuta 2009 |
Poikkeus keskimääräisestä 48 tunnin viikkotyöajasta |
Siirtymärajoja sovelletaan keskimääräiseen viikkotyöaikaan:
|
||||
|
1. elokuuta 2009–31 päivä heinäkuuta 2011 |
Edellä mainitun 48 tunnin rajaa koskevan poikkeuksen pidentäminen |
Tarvittaessa otetaan huomioon vaikeudet työaikamääräysten noudattamisessa ottaen huomioon terveyspalvelujen/sairaanhoidon järjestämiseen ja tarjoamiseen liittyvät velvollisuudet. Jäsenvaltion, joka haluaa hyödyntää poikkeusta, on ilmoitettava siitä komissiolle (perusteluineen) 31. tammikuuta 2009 mennessä. Komissio antaa ilmoituksesta lausunnon. Keskimääräinen työaika ei saa missään tapauksessa ylittää 52 tuntia/viikko. Vertailujakso ei saa ylittää kuutta kuukautta. |
||||
|
1. elokuuta 2011–31. heinäkuuta 2012 |
Edellä mainitun poikkeuksen mahdollinen lisäpidennys |
Tarvittaessa otetaan huomioon erityisvaikeudet edellä mainittujen velvollisuuksien noudattamisessa. Jäsenvaltion, joka haluaa hyödyntää poikkeusta, on ilmoitettava siitä komissiolle (perusteluineen) 31. tammikuuta 2011 mennessä. Komissio antaa ilmoituksesta lausunnon. Keskimääräinen työaika ei saa missään tapauksessa ylittää 52 tuntia/viikko. Vertailujakso ei saa ylittää kuutta kuukautta. |
2. Jäsenvaltion ilmoitus
Unkarin viranomaiset ilmoittivat komissiolle 28. tammikuuta 2009 päivätyllä ja 3. helmikuuta 2009 rekisteröidyllä kirjeellä, että ne haluavat käyttää 17 artiklan 5 kohdan mukaista mahdollisuutta pitää voimassa erityiset siirtymäsäännöt mahdollistaakseen harjoittelussa olevien lääkäreiden keskimääräiseksi viikkotyöajaksi enintään 52 tuntia kahden vuoden ajan 1. elokuuta 2009 alkaen.
Ilmoituksessa tuotiin esiin seuraavat seikat:
|
— |
Kansallisen lainsäädännön (5) mukaan ensimmäisellä erikoistumisalallaan harjoittelun aloittavien lääkäreiden työaika on jo rajattu keskimäärin 56 tuntiin viikossa 31. heinäkuuta 2009 asti direktiivin 17 artiklan 5 kohdan mukaisesti. |
|
— |
Unkari ei ole kuitenkaan vielä tilanteessa, jossa se voisi vähentää harjoittelussa olevien lääkäreiden keskimääräisen viikkotyöajan 48 tuntiin 1. elokuuta 2009 lähtien. Kansallisten viranomaisten mukaan päivystysajan organisointi terveydenhuoltopalveluissa on vaikeutunut Euroopan yhteisöjen tuomioistuimen tuomioiden (6) vuoksi; tuomioiden mukaan kaikkea päivystysaikaa työpaikalla ja aikaa, jona työpaikan ulkopuolella päivystysvuorossa oleva työskentelee, on pidettävä työaikana. Unkari on saattanut vaatimuksen osaksi kansallista lainsäädäntöään. |
|
— |
On myös tarvetta muuttaa erikoistuvien lääkäreiden harjoittelujärjestelmää näiden hiljattaisten kehitysaskelten huomioon ottamiseksi. Päivystyksen katsotaan kuuluvan olennaisena osana harjoitteluun, ja tällä hetkellä tarvitaan 48 tunnin enimmäisajan ylittävä työaika, jotta harjoittelussa olevat voivat seurata järjestelmällisesti tiettyjä tapauksia saadakseen mahdollisimman nopeasti tiedot ja taidot, joiden ansiosta he pystyvät työskentelemään itsenäisesti. Riittävät lepoajat on varmistettu. |
|
— |
Harjoittelua ollaan parhaillaan tarkistamassa. Tarvitaan kuitenkin pidempää siirtymäkautta, jotta voidaan muuttaa säännöt niiden osalta, jotka ovat jo aloittaneet harjoittelun siirtymäkauden aikana etenkin kun otetaan huomioon henkilöresursseja, taloudellisia näkökohtia, tarjontajärjestelmää ja harjoittelun ammatillista sisältöä varten määriteltävät vaatimukset. |
|
— |
Unkari katsoo, että myös terveydenhuoltoalan henkilöresurssiongelmat ovat perusteena kahden vuoden siirtymäkauden hakemiselle. Tämän kauden aikana terveydenhuollon tarjoajat voivat valmistautua yleisten sääntöjen soveltamiseen harjoittelussa olevien lääkäreiden osalta. |
3. Ilmoitusta koskevan kuulemisen tulokset
Kun nykyinen 17 artiklan 5 kohta hyväksyttiin, komissio ilmoitti, että se tulkitsee säännöksen toisessa alakohdassa olevan ilmaisun ”asianomaisia tahoja kuultuaan” tarkoittavan, että komission on kuultava työnantajien ja työntekijöiden Euroopan tason edustajia sekä jäsenvaltioiden edustajia ennen lausunnon antamista siirtymäjärjestelyjen pidentämisestä harjoittelussa olevien lääkäreiden työajan osalta. (7)
Komission yksiköt kuulivat kaikkia jäsenvaltioita sekä Euroopan tason työmarkkinaosapuolia Unkarilta saadusta ilmoituksesta.
Vastauksia saatiin kahdeksasta jäsenvaltiosta (Alankomaista, Bulgariasta, Espanjasta, Kreikasta, Liettuasta, Luxemburgista, Ranskasta ja Ruotsista). Yksikään jäsenvaltio ei vastustanut Unkarin pyyntöä hyödyntää pidennettyä siirtymäkautta.
Työnantajia edustavilta Euroopan tason työmarkkinaosapuolilta ei saatu Unkaria koskevia vastauksia.
Euroopan ammatillinen yhteisjärjestö EAY vastasi kuulemiseen ja ilmoitti, että lääkäreitä ja harjoittelussa olevia lääkäreitä edustava Unkarin ammattiliitto (Unkarin lääkäriliitto) hyväksyy tarpeen siirtymäjärjestelyyn vielä kahdeksi vuodeksi kansallisten viranomaisten pyynnön mukaisesti. Se tukee myös tarvetta lisäaikaan, jotta lääkäreiden harjoittelun järjestämiseen voidaan tehdä tarvittavat muutokset. Liitto kuitenkin katsoi, että kansalliset viranomaiset eivät tiedottaneet sille tai kuulleet sitä taikka Unkarin lääketieteellistä kiltaa (Magyar Orvosi Kamara) riittävästi pidennettyyn siirtymäkauteen liittyvistä järjestelyistä tai lääkäreiden harjoittelun tarkistamisesta.
4. Ilmoituksen arviointi direktiivin osalta
Euroopan parlamentti ja neuvosto antoivat työaikadirektiivin EY:n perustamissopimuksen 137 artiklan 2 kohdan nojalla; sen mukaan yhteisön toimenpiteitä voidaan toteuttaa, jos niillä parannetaan työympäristöä työntekijöiden terveyden ja turvallisuuden suojelemiseksi. Direktiivin päätavoitteena on vahvistaa työajan järjestämiseen liittyvät yleistä työturvallisuutta ja -terveyttä koskevat vähimmäisvaatimukset.
Komission käytettävissä olevien tietojen mukaan vaikuttaa siltä, että Unkarin kansallisessa lainsäädännössä tilanne on seuraavanlainen:
|
— |
Unkari noudattaa jo 15 artiklan 5 kohdassa vaadittuja siirtymärajoja 31. heinäkuuta 2009 asti panemalla täytäntöön vaaditun (keskimäärin) 58 viikkotunnin rajat 1. elokuuta 2007 asti ja (keskimäärin) 56 viikkotunnin rajan 1. elokuuta 2009 asti. Ministeriasetuksella vahvistetaan edellytykset näiden lisätuntien käytölle, jotka (kansallisten viranomaisten mukaan) on tarkoitettu varmistamaan, että ensiapu- ja päivystyspalveluissa on riittävästi lääkäreitä. |
|
— |
Aiemmin terveydenhuoltoalalla työpaikalla suoritettua päivystysaikaa ei joko laskettu tai laskettiin vain osittain mukaan viikoittaiseen työaikaan. Kansalliset tuomioistuimet katsoivat vuonna 2005, että päivystysaikaa on pidettävä työaikana Euroopan yhteisöjen tuomioistuimen asiaa koskevien tuomioiden mukaisesti. (8) Unkari muutti kansallista lainsäädäntöään vuonna 2007 (9) niin, että kaikki työpaikalla suoritettu päivystysaika on laskettava täysimääräisesti työajaksi 1. tammikuuta 2008 lähtien. |
|
— |
Unkari hyödyntää terveydenhuoltoalalla direktiivin 22 artiklan mukaista poikkeusta (nk. opt-out) (10), ja sen mukaisesti harjoittelussa olevat lääkärit saavat työskennellä yli 48 tuntia viikossa, jos he antavat siihen ennalta kirjallisen suostumuksen. Poikkeuksen käyttöä varten direktiivissä edellytetyt suojatoimenpiteet on saatettu moitteettomasti osaksi kansallista lainsäädäntöä. Työskennellyt lisätunnit voivat kuitenkin olla enintään 12 tuntia viikossa (säännöllinen työ) tai enintään 24 tuntia viikossa (päivystys), jolloin enimmäisraja on keskimäärin 72 tuntia viikossa. |
Komission mukaan olisi erityisen suotavaa antaa kansallisille viranomaisille liikkumavaraa siinä, miten ne järjestävät koulutuksen ja työskentelyn, jos näin voidaan vähentää turvautumista pitkiin työaikoihin niiden lääkäreiden osalta, jotka suostuvat opt-out-mahdollisuuden käyttöön.
Kuulemisessa – etenkin työmarkkinaosapuolilta – saatujen vastausten perusteella komissio katsoo, että kansallisten viranomaisten esittämiä perusteluja voidaan pitää hyväksyttävinä.
5. Päätelmät
Edellä esitetyn perusteella komissio katsoo seuraavaa:
|
— |
Voidaan hyväksyä, että Unkari tarvitsee enintään kaksi lisävuotta 1. elokuuta 2009 lähtien työaikadirektiivin 17 artiklan 5 kohdan mukaisesti, ennen kuin se voi rajoittaa harjoittelussa olevien lääkäreiden työajan keskimäärin enintään 48 viikkotuntiin. Tätä vaaditaan, jotta voidaan ottaa huomioon tilapäiset vaikeudet työaikarajojen noudattamisessa, kun otetaan huomioon Unkarin velvollisuudet terveyspalvelujen ja sairaanhoidon järjestämisessä ja tarjoamisessa. |
|
— |
On korostettava, että tässä tilanteessa olevan jäsenvaltion on direktiivin 17 artiklan 5 kohdan mukaisesti joka tapauksessa varmistettava, että viikoittainen työaika ei missään tapauksessa ole keskimäärin yli 52 tuntia kaudella, joka ei ylitä kuutta kuukautta. |
|
— |
Kansallisia viranomaisia kannustetaan tiedottamaan harjoittelussa olevien lääkäreiden edustajille ja kuulemaan näitä 17 artiklan 5 kohdan kuudennen alakohdan mukaisesti, jotta päästäisiin mahdollisuuksien mukaan sopimukseen järjestelyistä, joita sovelletaan pidennettyyn siirtymäkauteen, sekä toimenpiteistä, joita toteutetaan viikoittaisen työajan vähentämiseksi keskimäärin 48 tuntiin siirtymäkauden loppuun mennessä. |
|
— |
Kansallisia viranomaisia pyydetään varmistamaan tämän lausunnon levittäminen, jotta toimivaltaiset kansalliset viranomaiset voivat ottaa sen (tarpeen mukaan) huomioon. |
(1) Euroopan parlamentin ja neuvoston direktiivi 2003/88/EY, annettu 4 päivänä marraskuuta 2003, tietyistä työajan järjestämistä koskevista seikoista (EUVL L 299, 18.11.2003, s. 9). Direktiivillä konsolidoidaan ja kumotaan aiemmat direktiivit 93/104/EY ja 2000/34/EY.
(2) Direktiivi 2000/34/EY oli määrä saattaa osaksi kansallista lainsäädäntöä lääkäreiden harjoittelun osalta 1. elokuuta 2004 mennessä.
(3) Direktiivin 16, 17, 18 ja 19 artiklan mukaan keskimääräinen työaika voidaan laskea ”vertailujakson” perusteella, joka on enintään 4 kuukautta (perussääntö) 6 kuukautta (lainsäädännöllä tai työehtosopimuksilla, kun on kyse erityistoiminnasta, johon lääkäreiden harjoittelu kuuluu) tai 12 kuukautta (vain työehtosopimuksilla).
(4) Vertailujakso on enimmäisjakso, jonka aikana keskimääräinen viikkotyöaika voidaan laskea.
(5) Terveydenhuoltoa koskevista tietyistä seikoista vuonna 2003 annetun lain LXXXIV pykälä 28(6).
(6) Euroopan yhteisöjen tuomioistuimen tuomiot asioissa SIMAP (C-303/98), Jaeger (C-151/02) ja Dellas (C-14/04).
(7) Komission lausuma direktiivin 2000/34/EY 1 artiklan 6 kohdan täytäntöönpanosta (EYVL L 195, 1.8.2000, s. 45).
(8) Asiat SIMAP (C-303/98) ja Jaeger (C-151/02).
(9) Laki LXXII, annettu vuonna 2007, terveydenhuoltolain muuttamisesta.
(10) Vuoden 2003 terveydenhuoltolaki, 13 pykälä, sellaisena kuin se on muutettuna vuonna 2004 ja 2007.
II Tiedonannot
EUROOPAN UNIONIN TOIMIELINTEN JA ELINTEN ANTAMAT TIEDONANNOT
Komissio
|
13.10.2009 |
FI |
Euroopan unionin virallinen lehti |
C 245/14 |
Ilmoitetun keskittymän vastustamatta jättäminen
(Asia COMP/M.5594 – TNT Post Holding Deutschland/Georg von Holtzbrinck/JVS)
(ETA:n kannalta merkityksellinen teksti)
2009/C 245/04
Komissio päätti 28 päivänä syyskuuta 2009 olla vastustamatta edellä mainittua keskittymää ja todeta sen yhteismarkkinoille soveltuvaksi. Päätös perustuu neuvoston asetuksen (EY) N:o 139/2004 6 artiklan 1 kohdan b alakohtaan. Päätöksen koko teksti on saatavilla vain saksan ja se julkistetaan sen jälkeen kun siitä on poistettu mahdolliset liikesalaisuudet. Päätös on saatavilla:
|
— |
komission kilpailun pääosaston verkkosivuilla (http://ec.europa.eu/competition/mergers/cases/); sivuilla on monenlaisia hakukeinoja sulautumapäätösten löytämiseksi, muun muassa yritys-, asianumero-, päivämäärä- ja alakohtaiset hakemistot, |
|
— |
sähköisessä muodossa EUR-Lex-sivustolta (http://eur-lex.europa.eu/en/index.htm) asiakirjanumerolla 32009M5594. EUR-Lex on Euroopan yhteisön oikeuden online-tietokanta. |
IV Tiedotteet
EUROOPAN UNIONIN TOIMIELINTEN JA ELINTEN ANTAMAT TIEDOTTEET
Neuvosto
|
13.10.2009 |
FI |
Euroopan unionin virallinen lehti |
C 245/15 |
NEUVOSTON PÄÄTÖS,
tehty 9 päivänä lokakuuta 2009,
siirtotyöläisten sosiaaliturvan neuvoa-antavan komitean italialaisten, luxemburgilaisten ja maltalaisten jäsenten ja varajäsenten nimittämisestä
2009/C 245/05
EUROOPAN UNIONIN NEUVOSTO, joka
ottaa huomioon sosiaaliturvajärjestelmien soveltamisesta yhteisön alueella liikkuviin palkattuihin työntekijöihin ja heidän perheenjäseniinsä 14 päivänä kesäkuuta 1971 annetun neuvoston asetuksen (ETY) N:o 1408/71 (1) ja erityisesti sen 82 artiklan,
ottaa huomioon jäsenvaltioiden hallitusten neuvostolle esittämät ehdokasluettelot,
sekä katsoo seuraavaa:
|
(1) |
Neuvosto on 30 päivänä maaliskuuta 2009 tekemällään päätöksellä (2) nimittänyt siirtotyöläisten sosiaaliturvan neuvoa-antavan komitean jäsenet ja varajäsenet 30 päivänä maaliskuuta 2009 alkavaksi ja 29 päivänä maaliskuuta 2011 päättyväksi toimikaudeksi, lukuun ottamatta tiettyjä, muun muassa italialaisia, luxemburgilaisia ja maltalaisia jäseniä ja varajäseniä. |
|
(2) |
Italian, Luxemburgin ja Maltan hallitukset ovat esittäneet ehdokkaat tiettyihin avoinna oleviin paikkoihin, |
ON PÄÄTTÄNYT SEURAAVAA:
Ainoa artikla
Nimitetään seuraavat henkilöt siirtotyöläisten sosiaaliturvan neuvoa-antavan komitean jäseniksi ja varajäseniksi 29 päivänä maaliskuuta 2011 päättyväksi toimikaudeksi:
HALLITUSTEN EDUSTAJAT
|
Maa |
Jäsenet |
Varajäsenet |
|
Italia |
Maria Grazia CATALDI |
Enza AMATO |
|
Luxemburg |
Claude EWEN Romain EWERT |
Mady KRIES |
TYÖNTEKIJÄJÄRJESTÖJEN EDUSTAJAT
|
Maa |
Jäsenet |
Varajäsenet |
|
Italia |
Michele ZERILLO Gianluca LODETTI |
Enrico MORONI |
|
Luxemburg |
Eduardo DIAS Vincent JACQUET |
Tania MATIAS |
|
Malta |
Margaret MAGRIN Martin BALZAN |
Terry GOSDEN |
TYÖNANTAJAJÄRJESTÖJEN EDUSTAJAT
|
Maa |
Jäsenet |
Varajäsenet |
|
Italia |
Paola ASTORRI Giacomo Emilio CURATOLO |
Elvira MASSIMIANO |
|
Luxemburg |
François ENGELS Tom HERMES |
Fabienne LANG |
Tehty Luxemburgissa 9 päivänä lokakuuta 2009.
Neuvoston puolesta
Puheenjohtaja
Å. TORSTENSSON
(1) EYVL L 149, 5.7.1971, s. 2.
(2) EUVL C 83, 7.4.2009, s. 19.
|
13.10.2009 |
FI |
Euroopan unionin virallinen lehti |
C 245/17 |
NEUVOSTON PÄÄTÖS
tehty 9 päivänä lokakuuta 2009,
siirtotyöläisten sosiaaliturvan neuvoa-antavan komitean slovenialaisten varsinaisten jäsenten ja varajäsenten nimeämisestä
2009/C 245/06
EUROOPAN UNIONIN NEUVOSTO, joka
ottaa huomioon sosiaaliturvajärjestelmien soveltamisesta yhteisön alueella liikkuviin palkattuihin työntekijöihin ja heidän perheenjäseniinsä 14 päivänä kesäkuuta 1971 annetun neuvoston asetuksen (ETY) N:o 1408/71 (1) ja erityisesti sen 82 artiklan,
ottaa huomioon jäsenvaltioiden hallitusten neuvostolle esittämät ehdokasluettelot,
sekä katsoo seuraavaa:
|
(1) |
Neuvosto on 30 päivänä maaliskuuta 2009 tekemällään päätöksellä (2) nimennyt siirtotyöläisten sosiaaliturvan neuvoa-antavan komitean jäsenet ja varajäsenet 30 päivänä maaliskuuta 2009 alkaneeksi ja 29 päivänä maaliskuuta 2011 päättyväksi toimikaudeksi lukuun ottamatta eräitä jäseniä kuten slovenialaisia varsinaisia jäseniä ja varajäseniä. |
|
(2) |
Slovenian hallitus on esittänyt ehdokkaat useisiin avoinna oleviin paikkoihin |
ON PÄÄTTÄNYT SEURAAVAA:
Ainoa artikla
Nimetään seuraavat henkilöt siirtotyöläisten sosiaaliturvan neuvoa-antavan komitean jäseniksi ja varajäseniksi 29 päivänä maaliskuuta 2011 päättyväksi toimikaudeksi:
HALLITUSTEN EDUSTAJAT
|
Maa |
Varsinaiset jäsenet |
Varajäsenet |
|
Slovenia |
Jana LOVŠIN Zvezdana VEBER-HARTMAN |
Janja ROMIH |
TYÖNTEKIJÄJÄRJESTÖJEN EDUSTAJAT
|
Maa |
Varsinaiset jäsenet |
Varajäsenet |
|
Slovenia |
Metka ROKSANDIĆ Maja KONJAR |
Ivan van AŠENBERGER AŠENBERGER |
TYÖNANTAJAJÄRJESTÖJEN EDUSTAJAT
|
Maa |
Varsinaiset jäsenet |
Varajäsenet |
|
Slovenia |
Urška JEREB Tomaž BERNIK |
Slavi PIRŠ Slavi PIRŠ |
Tehty Luxemburgissa 9 päivänä lokakuuta 2009.
Neuvoston puolesta
Puheenjohtaja
Å. TORSTENSSON
(1) EYVL L 149, 5.7.1971, s. 2.
(2) EUVL C 83, 7.4.2009, s. 19.
|
13.10.2009 |
FI |
Euroopan unionin virallinen lehti |
C 245/18 |
NEUVOSTON PÄÄTÖS,
tehty 9 päivänä lokakuuta 2009,
Euroopan elin- ja työolojen kehittämissäätiön johtokunnan kahden varajäsenen nimittämisestä
2009/C 245/07
EUROOPAN UNIONIN NEUVOSTO, joka
ottaa huomioon Euroopan elin- ja työolojen kehittämissäätiön luomisesta 26 päivänä toukokuuta 1975 annetun neuvoston asetuksen (ETY) N:o 1365/75 (1), ja erityisesti sen 6 artiklan,
ottaa huomioon jäsenvaltioiden hallitusten sekä työntekijä- ja työnantajajärjestöjen esittämät ehdokasluettelot,
sekä katsoo seuraavaa:
|
(1) |
Neuvosto nimitti 24 päivänä marraskuuta 2007 (2) tekemällään päätöksellä Euroopan elin- ja työolojen kehittämissäätiön johtokunnan varsinaiset jäsenet ja varajäsenet 1 päivänä joulukuuta 2007 alkavaksi ja 30 päivänä marraskuuta 2010 päättyväksi toimikaudeksi, tiettyjä varajäseniä, kuten espanjalaisia ja alankomaalaisia varajäseniä lukuun ottamatta. |
|
(2) |
Euroopan ammatillinen yhteisjärjestö on nimennyt ehdokkaat kahteen täytettävään paikkaan, |
ON PÄÄTTÄNYT SEURAAVAA:
Ainoa artikla
Nimitetään seuraavat henkilöt Euroopan elin- ja työolojen kehittämissäätiön johtokunnan varajäseniksi 30 päivänä marraskuuta 2010 päättyväksi toimikaudeksi:
TYÖNTEKIJÄJÄRJESTÖJEN EDUSTAJAT
|
Maa |
Varajäsenet |
|
Alankomaat |
Arie WOLTMEIJER |
|
Espanja |
Janire DOMINGUEZ |
Tehty Luxemburgissa 9 päivänä lokakuuta 2009.
Neuvoston puolesta
Puheenjohtaja
Å. TORSTENSSON
(1) EYVL L 139, 30.5.1975, s. 1.
(2) EUVL C 282, 24.11.2007, s. 10.
Komissio
|
13.10.2009 |
FI |
Euroopan unionin virallinen lehti |
C 245/19 |
Euron kurssi (1)
12. lokakuuta 2009
2009/C 245/08
1 euro =
|
|
Rahayksikkö |
Kurssi |
|
USD |
Yhdysvaltain dollaria |
1,4765 |
|
JPY |
Japanin jeniä |
132,99 |
|
DKK |
Tanskan kruunua |
7,4442 |
|
GBP |
Englannin puntaa |
0,93330 |
|
SEK |
Ruotsin kruunua |
10,2978 |
|
CHF |
Sveitsin frangia |
1,5175 |
|
ISK |
Islannin kruunua |
|
|
NOK |
Norjan kruunua |
8,3275 |
|
BGN |
Bulgarian leviä |
1,9558 |
|
CZK |
Tšekin korunaa |
25,821 |
|
EEK |
Viron kruunua |
15,6466 |
|
HUF |
Unkarin forinttia |
269,45 |
|
LTL |
Liettuan litiä |
3,4528 |
|
LVL |
Latvian latia |
0,7093 |
|
PLN |
Puolan zlotya |
4,2540 |
|
RON |
Romanian leuta |
4,2860 |
|
TRY |
Turkin liiraa |
2,1595 |
|
AUD |
Australian dollaria |
1,6289 |
|
CAD |
Kanadan dollaria |
1,5248 |
|
HKD |
Hongkongin dollaria |
11,4432 |
|
NZD |
Uuden-Seelannin dollaria |
2,0106 |
|
SGD |
Singaporin dollaria |
2,0633 |
|
KRW |
Etelä-Korean wonia |
1 727,25 |
|
ZAR |
Etelä-Afrikan randia |
10,9490 |
|
CNY |
Kiinan juan renminbiä |
10,0748 |
|
HRK |
Kroatian kunaa |
7,2552 |
|
IDR |
Indonesian rupiaa |
14 012,10 |
|
MYR |
Malesian ringgitiä |
5,0201 |
|
PHP |
Filippiinien pesoa |
68,786 |
|
RUB |
Venäjän ruplaa |
43,5885 |
|
THB |
Thaimaan bahtia |
49,219 |
|
BRL |
Brasilian realia |
2,5735 |
|
MXN |
Meksikon pesoa |
19,4780 |
|
INR |
Intian rupiaa |
68,6420 |
(1) Lähde: Euroopan keskuspankin ilmoittama viitekurssi.
V Ilmoitukset
HALLINNOLLISET MENETTELYT
Komissio
|
13.10.2009 |
FI |
Euroopan unionin virallinen lehti |
C 245/20 |
Euroopan yhteisön seitsemännen tutkimuksen, teknologian kehittämisen ja demonstroinnin puiteohjelman ”Ihmiset”-työohjelmaan 2010 liittyvä ehdotuspyyntö
2009/C 245/09
Euroopan komissio ilmoittaa Euroopan yhteisön seitsemännen tutkimuksen, teknologian kehittämisen ja demonstroinnin puiteohjelman (2007–2013) ”Ihmiset” työohjelmaan 2010 liittyvästä ehdotuspyynnöstä.
Ehdotuspyyntö luetellaan jäljempänä. Ehdotuksen jättöaika ja ehdotuspyynnön budjetti mainitaan ehdotuspyynnössä, joka julkaistaan CORDIS-tietopalvelun verkkosivustolla.
”Ihmiset”-erityisohjelma
|
Ehdotuspyynnön nimi |
Ehdotuspyynnön tunnus |
|
Tutkijoiden yö |
FP7-PEOPLE-2010-NIGHT |
Ehdotuspyyntö liittyy 29.7.2009 tehdyllä komission päätöksellä C(2009) 5892 hyväksyttyyn työohjelmaan 2010.
Ehdotuspyyntöä koskevat säännöt, työohjelma ja opastusta ehdotusten jättämiseen saa CORDIS-tietopalvelun verkkosivulta: http: //cordis.europa.eu/fp7/calls/
KILPAILUPOLITIIKAN TOIMEENPANOON LIITTYVÄT MENETTELYT
Komissio
|
13.10.2009 |
FI |
Euroopan unionin virallinen lehti |
C 245/21 |
VALTIONTUKI – KREIKKA
Valtiontuki C 21/09 (ex N 105/08, ex N 168/08 ja N 169/08) – Satamainfrastruktuuri – Infrastruktuurin ja laitteiden julkinen rahoitus Pireuksen satamassa
Kehotus huomautusten esittämiseen EY:n perustamissopimuksen 88 artiklan 2 kohdan mukaisesti
(ETA:n kannalta merkityksellinen teksti)
2009/C 245/10
Komissio ilmoitti Kreikalle 13 päivänä heinäkuuta 2009 päivätyllä kirjeellä, jonka todistusvoimaisella kielellä laadittu jäljennös on tämän tiivistelmän lopussa, päätöksestään käynnistää EY:n perustamissopimuksen 88 artiklan 2 kohdassa tarkoitettu menettely osasta edellä mainittuja toimenpiteitä.
Komissio päätti, ettei se vastusta tiettyjä toisia toimenpiteitä tämän tiivistelmän lopussa kuvatulla tavalla.
Asiasta kiinnostuneet voivat esittää huomioitaan toimenpiteistä, joista komissio käynnistää menettelyn, yhden kuukauden kuluessa tämän tiivistelmän ja sen lopussa olevan kirjeen julkaisemisesta ja toimittaa ne seuraavaan osoitteeseen:
|
European Commission |
|
Directorate-General for Transport and Energy |
|
Directorate A |
|
1049 Bruxelles/Brussel |
|
BELGIQUE/BELGIË |
|
Faksi +32 22964104 |
Nämä huomiot toimitetaan Kreikalle. Asiasta kiinnostunut huomioiden toimittaja voi kirjallisesti pyytää henkilöllisyytensä käsittelemistä luottamuksellisesti, ja tällainen pyyntö on perusteltava.
TIIVISTELMÄN TEKSTI
I MENETTELY
Kreikan viranomaiset ilmoittivat komissiolle 25. helmikuuta 2008 ja 28. maaliskuuta 2008 kolme toimenpidettä (N 105/08, N 168/08 ja N 169/08), jotka liittyivät useisiin investointeihin Pireuksen satamassa.
Komissio on päättänyt aloittaa EY:n perustamissopimuksen 88 artiklan 2 kohdan mukaisen muodollisen tutkintamenettelyn useasta investoinnista (katso jäljempänä) ja olla vastustamatta kahta ilmoitetuista investoinneista. Ensimmäinen näistä investoinnista koskee Pireuksen sataman matkustajaliikennepuolen matkustajasillan rakentamista, jonka kokonaiskustannus on 2 626 717 EUR (N 105/08). Komissio katsoi, ettei siihen liittyneeseen julkiseen rahoitukseen sisältynyt valtiontukea. Toinen toimenpide koskee kahden pienen rantalaiturin rakentamista Pireuksen sataman matkustajaliikennepuolelle. Niiden kokonaiskustannukset ovat 2 467 800 EUR (N 105/08). Komissio katsoi, että tähän toimenpiteeseen liittyvään julkiseen rahoitukseen sisältyy yhteismarkkinoille soveltuvaa valtiontukea.
II KUVAUS TOIMENPITEISTÄ, JOISTA KOMISSIO ALOITTAA MENETTELYN
Kreikan viranomaiset aikovat rahoittaa kokonaisuudessaan valtion varoista rantalaiturin rakentamisen Pireuksen sataman konttiterminaalin laiturialueelle I sekä siihen kuuluvien laitteiden hankinnan. Niiden kokonaiskustannukset ovat 35 000 000 EUR (N 168/08). Tästä toimenpiteestä hyötyy yksinomaan Pireuksen satamaviranomainen (Piraeus Port Authority, jäljempänä PPA), jonka käyttöön ja hyödynnettäväksi kyseinen infrastruktuuri tulee.
Kreikan viranomaisten aikomuksena on myös rahoittaa kokonaisuudessaan Pireuksen sataman konttiterminaalin lastaus- ja purkulaitteiden hankinta (N 169/08), jonka kokonaiskustannukset ovat 17 813 000 EUR. Osa tästä laitteistosta annetaan PPAn käyttöön, ja loput kuuluvat satamainfrastruktuuriin, joka annetaan Euroopan laajuisen avoimen julkisen tarjouskilpailun perusteella myönnetyn toimiluvan haltijan käyttöön. Toimilupasopimuksen mukaisesti toimiluvan haltijan on kehitettäävä edelleen laiturialuetta II ja rakennettava uusi laiturialue III. Toimiluvan haltijan on määrä tarjota satamapalveluja konttiterminaalissa. Toimiluvan haltija kilpailee PPAn kanssa näiden palvelujen tarjoamisessa.
III TOIMENPITEEN ARVIOINTI
Valtiontuen olemassaolo
Komissio katsoo alustavasti, että valtion osallistuminen laiturialueen I rantalaiturin rakentamiseen (N 168/08) ja kaikkien laitteiden hankintaan (sekä N 168/08 että N 169/08) ei sisällä valtiontukea loppukäyttäjien tasolla, koska infrastruktuuri ja laitteet ovat avoimesti ja vailla syrjintää kaikkien käytettävissä.
Komissio katsoo, ettei toimiluvan haltijan käyttöön annetun laitteiston rahoitus valtion budjetista sisällä valtiontukea myöskään toimiluvan haltijan tasolla, koska toimiluvan haltija maksaa laitteiston käytöstä markkinahinnan avoimen tarjouskilpailun perusteella.
Komissio on kuitenkin alustavasti sitä mieltä, että rantalaiturin ja kaikkien laitteiden rahoitus valtion budjetista muodostaa PPAta hyödyttävän valtiontuen, koska se alentaa sellaisia investointikustannuksia Pireuksen satamainfrastruktuuriin, jotka PPAn kuuluisi itse maksaa.
Tuen soveltuvuus
PPAn hyödyksi koituvaa valtiontukea on arvioitu EY:n perustamissopimuksen 86 artiklan 6 kohdan ja 87 artiklan 3 kohdan c alakohdan nojalla. Komissio on alustavasti sitä mieltä, että ilmoitettuja hankkeita ei voida pitää EY:n perustamissopimuksen 86 artiklan 2 kohdan mukaisina, koska kyseessä ei ole oikeutetusti ja riittävästi määritelty yhteisiin taloudellisiin tarkoituksiin liittyvä palvelu, tehtävää ei ole artiklan vaatimalla tavalla uskottu toimijalle eikä ole varmistettu, että maksettu korvaus on tarkoitukseen nähden oikeasuhteinen.
EY:n perustamissopimuksen 87 artiklan 3 kohdan c alakohdan soveltamisen osalta komissio toteaa, että kaikki tarkasteltavina olevat hankkeet ovat yhteisön liikennepolitiikan tavoitteiden mukaisia. On kuitenkin arvioitava, voisiko investoinnit toteuttaa vähemmällä valtion rahoituksella tai kokonaan ilman sitä. Investointihankkeiden eri infrastruktuurityypit on arvioitava erikseen. Näin ollen komissio pyytää Kreikan viranomaisia toimittamaan sille yksityiskohtaiset tiedot investointikustannusten jakautumisesta ja valtion osallistumisesta, erityisesti laiturialueelle I rakennettavan rantalaiturin ja laiturialueelle I asennettavan suprastruktuurin osalta.
Komissio toteaa, että konttiterminaalin laiturialueen I rantalaituri on tyypillisesti suuria pääomainvestointeja edellyttävä infrastruktuuri ja että yleensä tällaisia infrastruktuuri-investointeja ei tehdä ainoastaan kaupalliselta pohjalta. Valtion osallistumiselle näin ollen voi olla tarvetta.
Toisaalta komissio katsoo, että rantalaiturille I asennettavat laitteet, jotka annetaan PPAn ja toimiluvan haltijan käyttöön, ovat osa sellaista suprastruktuuria, joka yleensä rahoitetaan yksityisistä lähteistä puhtaasti kaupallisin perustein. Näin ollen komissio ei välttämättä usko, että tällainen valtionrahoitus on tarpeen ja ettei PPA pysty itse rahoittamaan kyseisiä laitteita omista varoistaan. Koska komissiolla ei toistaiseksi ole kokemusta siitä, että valtio rahoittaisi suprastruktuuria suurissa kilpailukykyisissä satamissa, se haluaa mielellään kuulla asiasta kiinnostuneiden näkemyksiä tilanteesta.
Koska valtio rahoittaa infrastruktuurista aiheutuvat kustannukset kokonaisuudessaan, herää lisäksi kysymys, onko valtion osallistuminen oikeasuhteinen ja rajattu minimiin.
Sataman sisäisen ja satamien välisen kilpailun osalta komissio katsoo alustavasti, ettei tarkasteltavina oleviin hankkeisiin liittyvällä valtion rahoituksella ole merkittävää vaikutusta PPAn ja toimiluvan haltijan väliseen kilpailuun, koska toimiluvan haltija esitti tarjouksensa julkisessa tarjouskilpailussa, jossa ennakoitiin PPAn tuleva kilpailuasema ilmoitettujen investointihankkeiden jälkeen.
Komissiolla on kuitenkin epäilynsä siitä, aiheutuuko sataman sisäiseen kilpailuun haittaa siitä, että valtio rahoittaa PPAn hyödynnettäväksi annettavaa infrastruktuuria, ja vaikuttaako se jäsenvaltioiden väliseen kauppaan yhteisen edun vastaisella tavalla. Nämä epäilykset ovat erityisen vahvat laitteiden (suprastruktuurin osien) hankinnan osalta, koska yleensä satamaoperaattorit rahoittavat tällaisen infrastruktuurin itse.
KIRJEEN TEKSTI
”Η Επιτροπή επιθυμεί να ενημερώσει την Ελλάδα ότι, κατόπιν εξέτασης των πληροφοριών που υπέβαλαν οι αρχές της χώρας σας σχετικά με τα ως άνω μέτρα, έχει ληφθεί η απόφαση κίνησης της διαδικασίας που ορίζεται στο άρθρο 88 παράγραφος 2 της συνθήκης ΕΚ.
ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ
|
(1) |
Οι ελληνικές αρχές, σύμφωνα με το άρθρο 88 παράγραφος 3 της συνθήκης ΕΚ, κοινοποίησαν στην Επιτροπή, με ηλεκτρονικά μηνύματα της 25ης Φεβρουαρίου και της 28ης Μαρτίου 2008, τα προαναφερθέντα μέτρα. Οι κοινοποιήσεις καταχωρήθηκαν στο μητρώο κρατικών ενισχύσεων με στοιχεία αναφοράς αριθ. N 105/08, N 168/08 και N 169/08. |
|
(2) |
Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή με επιστολές της στις 4 Ιουνίου 2008, στις 28 Αυγούστου 2008, στις 18 Φεβρουαρίου 2009 και στις 16 Απριλίου 2009 (1) ζήτησε περαιτέρω πληροφορίες, τις οποίες διαβίβασαν οι ελληνικές αρχές με τις επιστολές της 27ης Ιουνίου 2008, της 14ης Οκτωβρίου 2008, της 23ης Δεκεμβρίου 2008, της 13ης Μαρτίου 2009 και της 15ης Μαΐου 2009 (2), αντιστοίχως. |
1. ΠΕΡΙΓΡΑΦΗ
1.1. Περιγραφή του δικαιούχου
|
(3) |
Η εταιρεία, Οργανισμός Λιμένος Πειραιώς Α.Ε. ή Piraeus Port Authority S.A. (εφεξής αναφερόμενος ως ο ΟΛΠ) ιδρύθηκε με το νόμο 2688/1999, μετά την μετατροπή του Οργανισμού Λιμένος Πειραιώς, οργανισμού δημόσιου δικαίου, που ιδρύθηκε το 1930, σε εταιρεία κοινής ωφελείας. Βάσει σύμβασης παραχώρησης η οποία υπεγράφη με το Ελληνικό Δημόσιο (3) ο ΟΛΠ έλαβε το αποκλειστικό δικαίωμα εκμετάλλευσης του Λιμένος Πειραιώς, ενώ το Δημόσιο διατηρεί την κυριότητα της ακίνητης υποδομής του Λιμένος. Ο ΟΛΠ έχει αναλάβει καθήκοντα διαχείρισης, περιλαμβανομένης της ευθύνης για την κατασκευή και τη μεταγενέστερη διαχείριση/συντήρηση έργων υποδομής. |
|
(4) |
Ο ΟΛΠ είναι, συνεπώς, δημόσια επιχείρηση με τη μορφή ανώνυμης εταιρείας στην οποία το Ελληνικό Δημόσιο έχει κατέχει μεγαλύτερο μέρος των μετοχών (το 74 % των μετοχών (4). Επίσης, πρέπει να σημειωθεί ότι ο ΟΛΠ έχει ιδιωτικοποιηθεί εν μέρει με τους ιδιώτες μετόχους να κατέχουν το μικρότερο μέρος των μετοχών (το 26 %). Οι μετοχές του ΟΛΠ είναι εισηγμένες στο Χρηματιστήριο Αθηνών. Ωστόσο, από νομικής πλευράς, παραμένει δημόσια επιχείρηση κατά την έννοια του ελληνικού διοικητικού δικαίου καθώς: (α) το Ελληνικό Δημόσιο είναι κάτοχος του μεγαλύτερου μέρους των μετοχών, και κατά συνέπεια, έχει την ικανότητα άσκησης ελέγχου, και (β) ασκεί τη διαχείριση και την εκμετάλλευση του Λιμένος Πειραιώς βάσει σύμβασης παραχώρησης από το Δημόσιο. |
|
(5) |
Οι βασικές δραστηριότητες του ΟΛΠ είναι οι εξής: α) δημιουργία, η οργάνωση και λειτουργία όλων των μερών της λιμενικής υποδομής, β) παροχή λιμενικών υπηρεσιών σε πλοία, η φόρτωση/εκφόρτωση και η αποθήκευση εμπορευμάτων και οχημάτων, και γ) παροχή υπηρεσιών προς τους επιβάτες ακτοπλοΐας και τα κρουαζιερόπλοια. |
|
(6) |
Επιπλέον, η εταιρεία παρέχει εγκαταστάσεις και υπηρεσίες σε πλοία (παροχή ύδατος, ηλεκτρικής ενέργειας, τηλεπικοινωνιών, διαχείριση αποπλυμάτων, κλπ.) και άλλες παρεπόμενες υπηρεσίες (λειτουργία εκθεσιακού/συνεδριακού κέντρου, υπόγειο και υπέργειο χώρο στάθμευσης, ενοικίαση γης και χώρου κτιρίων σε τρίτα μέρη έναντι πληρωμής, ενοικίαση ζώνης επισκευής πλοίων σε μικρομεσαίες επιχειρήσεις επισκευής και κατασκευής πλοίων, κλπ.). |
1.2. Δομή του Λιμένος
|
(7) |
Ο λιμένας Πειραιώς χωρίζεται σε δύο ζώνες (βλ. παράρτημα): το εμπορικό λιμάνι και το επιβατικό λιμάνι. |
|
(8) |
Το εμπορικό λιμάνι διαθέτει 3 τερματικούς σταθμούς. |
i) Ο σταθμός εμπορευματοκιβωτίων
Ο τερματικός σταθμός εμπορευματοκιβωτίων έχει δύο προβλήτες συνολικού μήκους 2,8 χιλ., επιφάνειας 900 000 μ2, με αποθηκευτικό χώρο 626 000 μ2 και ετήσια χωρητικότητα 1,6 — 1,8 εκατ. ισοδύναμων μονάδων είκοσι ποδών (TEUs). Η υποδομή του σταθμού εμπορευματοκιβωτίων επεκτείνεται με την επέκταση του προβλήτα Ι, την ανανέωση του εξοπλισμού του προβλήτα ΙΙ και την κατασκευή νέου προβλήτα ΙΙΙ, με χωρητικότητα εμπορευματοκιβωτίων 1 000 000 TEUs ετησίως. Στόχος της εν λόγω επέκτασης είναι η βελτίωση της αποτελεσματικότητας και η κάλυψη της αυξανόμενης ζήτησης.
Ο προβλήτας Ι σήμερα επεκτείνεται και κατά την ολοκλήρωσή του το 2009 θα αυξήσει την χωρητικότητα διακίνησης εμπορευματοκιβωτίων σε 1 000 000 TEUs. Ο προβλήτας ΙΙ επεκτείνεται επίσης και θα έχει χωρητικότητα διακίνησης εμπορευματοκιβωτίων 1 000 000 TEUs το 2012.
ii) Σταθμός φορτίων
Ο σταθμός φορτίων χειρίζεται γενικά φορτία και στερεά φορτία χύδην και παρέχει τη δυνατότητα φόρτωσης και εκφόρτωσης πλοίων με κυλιόμενη φορτοεκφόρτωση (roll-on/roll-off) (εφεξής αναφερόμενα ως “Ro-Ro”). Η διακίνηση γενικών φορτίων, το 2007, ανήλθε συνολικά σε 6 278 635 μετρικούς τόνους, η διακίνηση στερεών φορτίων χύδην σε 606 454 μετρικούς τόνους και η διακίνηση Ro-Ro σε 1 108 928 μετρικούς τόνους.
iii) Σταθμός αυτοκινήτων
Ο λιμένας Πειραιώς διαθέτει τρεις τερματικούς σταθμούς αυτοκινήτων συνολικού μήκους 1,4 χιλ., χερσαία περιοχή 180 000 μ2, αποθηκευτική χωρητικότητα 12 000 αυτοκινήτων και χωρητικότητα μεταφόρτωσης 670 000 μονάδων ετησίως. Το 2007 από το σταθμό αυτοκινήτων διήλθαν […] (5) επιβατικά αυτοκίνητα […] (5).
|
(9) |
Το επιβατικό λιμάνι διαθέτει δύο επιβατικούς τερματικούς σταθμούς οι οποίοι προορίζονται αντιστοίχως για ακτοπλοΐα και κρουαζιέρες. Ο λιμένας Πειραιώς είναι το μεγαλύτερο επιβατικό λιμάνι στην Ευρώπη και ένα από τα μεγαλύτερα επιβατικά λιμάνια του κόσμου με συνολική κίνηση 21 522 917 ατόμων κατά το 2007. Ο επιβατικός τερματικός σταθμός για την ακτοπλοΐα διαδραματίζει σημαντικό ρόλο στη σύνδεση σχεδόν όλων των ελληνικών νήσων με την ηπειρωτική χώρα και, πιο συγκεκριμένα, με την πρωτεύουσα της Ελλάδας. Το 2007 διακινήθηκαν περίπου σε 8 εκατομμύρια επιβάτες. |
1.3. Σύμβαση παραχώρησης μεταξύ του ΟΛΠ και του Δημοσίου
|
(10) |
Στις 13 Φεβρουαρίου 2002 υπεγράφη σύμβαση παραχώρησης μεταξύ του Ελληνικού Δημοσίου και του ΟΛΠ. |
|
(11) |
Σύμφωνα με την εν λόγω σύμβαση το Δημόσιο εκχώρησε στον ΟΛΠ το αποκλειστικό δικαίωμα χρήσης και εκμετάλλευσης της γης, των κτιρίων και της υποδομής της λιμενικής χερσαίας ζώνης του λιμένος Πειραιώς (6). |
|
(12) |
Ειδικότερα, στη σύμβαση παραχώρησης προβλέπεται το δικαίωμα του ΟΛΠ να αναθέτει με υπεργολαβία τη λειτουργία μέρους του λιμένος σε τρίτους έναντι αμοιβής (7). |
|
(13) |
Η διάρκεια της σύμβασης παραχώρησης είναι 40 έτη, με την δυνατότητα παράτασης με νέα γραπτή συμφωνία (8). |
|
(14) |
Δυνάμει του άρθρου 5 της σύμβασης παραχώρησης ο ΟΛΠ καταβάλλει στο Ελληνικό Δημόσιο το 1 % των ετήσιων συνολικών εσόδων του κατά τα πρώτα τρία έτη της παραχώρησης για το δικαίωμα χρήσης και εκμετάλλευσης του λιμένος Πειραιώς. Το εν λόγω ποσοστό αυξήθηκε στο 2 % των ετήσιων εσόδων μετά το τρίτο έτος της παραχώρησης. Σύμφωνα με τις ελληνικές αρχές, η μέθοδος υπολογισμού του ποσού βάσει της σύμβασης παραχώρησης τους επιτρέπει να έχουν άμεση συμμετοχή στα έσοδα και στα κέρδη της εταιρείας. Η εν λόγω μέθοδος είναι ισοδύναμη ως προς τη λειτουργία και, μέχρι ενός σημείου, ευνοϊκότερη για το Δημόσιο απ' ό,τι ένας μηχανισμός συμμετοχής στα κέρδη. |
|
(15) |
Τα λιμενικά τέλη (δικαιώματα και αμοιβές) που εισπράττονται από τον ΟΛΠ καθορίζονται βάσει ενός κώδικα που καθορίζεταιι από το διοικητικό συμβούλιο του ΟΛΠ σύμφωνα με τους όρους και τις προϋποθέσεις που ορίζονται στο νόμο (9) και στη σύμβαση παραχώρησης (10). Μόλις ληφθεί απόφαση σχετικά με τις λιμενικές επιβαρύνσεις, οι εν λόγω επιβαρύνσεις κοινοποιούνται στο Υπουργείο Εμπορικής Ναυτιλίας, Αιγαίου & Νησιωτικής Πολιτικής και δημοσιεύονται στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως. |
|
(16) |
Οι επιβαρύνσεις οι οποίες προβλέπονται στον κώδικα συχνά προσαρμόζονται, ώστε να αντανακλούν τις μεταβαλλόμενες συνθήκες, αλλά όχι περισσότερες από μία φορά ανά έτος (11). |
|
(17) |
Το άρθρο 21 παράγραφος 2 της σύμβασης παραχώρησης ορίζει σαφώς ότι “κατά τον καθορισμό και την εφαρμογή των δασμών και των επιβαρύνσεων του για εργασίες και υπηρεσίες, ο ΟΛΠ διασφαλίζει τη διαφανή και ενιαία εφαρμογής τους και αποφεύγει οιαδήποτε διάκριση ανάμεσα στους χρήστες του λιμένος. Ωστόσο, ο ΟΛΠ δικαιούται να παρέχει κλιμακωτές εκπτώσεις βάσει αντικειμενικών κριτηρίων, που πρέπει να καθορίζονται λεπτομερώς στους καταλόγους δασμών του”. |
1.4. Ανάθεση από τον ΟΛΠ της διαχείρισης μέρους του σταθμού εμπορευματοκιβωτίων
1.4.1. Διακήρυξη δημόσιου πλειοδοτικού διαγωνισμού
|
(18) |
Στις 25 Νοεμβρίου 2008 ο ΟΛΠ ανέθεσε στην εταιρεία COSCO Pacific Limited (εφεξής αναφερόμενη ως “COSCO” ή “η παραχωρησιούχος”) βάσει σύμβασης παραχώρησης τον υφιστάμενο προβλήτα ΙΙ και το μελλοντικού προβλήτα ΙΙΙ κατόπιν δημόσιου πανευρωπαϊκού πλειοδοτικού διαγωνισμού (12) για τις υπηρεσίες διαχείρισης λιμένος. Στον εν λόγω διαγωνισμό του ΟΛΠ έλαβαν μέρος δύο εταιρίες, η COSCO Pacific Ltd και μία από την κοινοπραξία αποτελούμενη από τις εταιρείες Hutchison Port Holdings L.T.D., Hutchison Ports Investments S.A.R.L., Alapis Joint Stock Company S.A. και Lyd S.A. |
|
(19) |
Η πρόσκληση υποβολής προσφορών προέβλεπε διαδικασίες προσφυγής. Ωστόσο, δεν υποβλήθηκε από κάποιον εκ των συμμετεχόντων καμία προσφυγή στις δικαστικές αρχές σχετικά με τη διαδικασία υποβολής προσφορών ή το τελικό αποτέλεσμα. Επιπρόσθετα, η διαδικασία και το σχέδιο σύμβασης ελέγχθηκαν και εγκρίθηκαν από το Ελληνικό Ελεγκτικό Συνέδριο. |
|
(20) |
Η διάρκεια της σύμβασης παραχώρησης που απετέλεσε αντικείμενο του διαγωνισμού είναι 30 έτη και θα παραταθεί αυτομάτως σε 35 έτη υπό τον όρο ότι η κατασκευή του προβλήτα ΙΙΙ από την παραχωρησιούχο θα ολοκληρωθεί εμπρόθεσμα. Ο ΟΛΠ έχει το δικαίωμα να παρατείνει μονομερώς την παραχώρηση για 5 επιπλέον έτη με πιθανή αύξηση των τελών παραχώρησης και τροποποίηση των εγγυήσεων με την επιφύλαξη ειδοποίησης της παραχωρησιούχου 24 μήνες πριν τη λήξη της σύμβασης παραχώρησης. |
|
(21) |
Οι ελληνικές αρχές ανέφεραν ότι θα υπάρχει ανταγωνισμός μεταξύ των λιμενικών υπηρεσιών οι οποίες παρέχονται από τον ΟΛΠ στον προβλήτα Ι και αυτών που παρέχονται από την παραχωρησιούχο στον προβλήτα ΙΙ και στο μελλοντικό προβλήτα ΙΙΙ, και αυτό ήταν ένας από τους στόχος της επιλογής ιδιώτη παρόχου λιμενικών υπηρεσιών. |
1.4.2. Αντικείμενο της παραχώρησης
|
(22) |
Ο ΟΛΠ παραχωρεί στην παραχωρησιούχο την εκμετάλλευση και την αποκλειστική χρήση του επονομαζόμενου “Νέου Σταθμού Εμπορευματοκιβωτίων”, ο οποίος αποτελείται από τον υφιστάμενο προβλήτα ΙΙ, προς αναβάθμιση, το νέο προβλήτα ΙΙΙ, προς κατασκευή, και την παρακείμενη περιοχή τους, καθώς και τη χρήση της παρακείμενης θαλάσσιας περιοχής ελιγμών ελλιμενισμού πλοίων, η οποία επιτρέπει την ασφαλή πρόσδεση και εξυπηρέτηση των πλοίων. |
|
(23) |
Η παραχωρησιούχος είναι υποχρεωμένη να παρέχει ολόκληρο το φάσμα των λιμενικών υπηρεσιών οι οποίες σχετίζονται με τη λειτουργία του σταθμού εμπορευματοκιβωτίων. |
|
(24) |
Το μέρος 10 παράγραφος 1 σημείο η της σύμβασης παραχώρησης προβλέπει ότι η παραχωρησιούχος διασφαλίζει την πρόσβαση των χρηστών του λιμένος στη βάση της ισότητας και της δίκαιης μεταχείρισης. |
|
(25) |
Όλες οι αναβαθμίσεις του προβλήτα ΙΙ, όπως επίσης και η κατασκευή και η λειτουργία του ανατολικού μέρους του προβλήτα ΙΙΙ θα χρηματοδοτηθούν πλήρως από την παραχωρησιούχο με δική της επιβάρυνση. Συνεπώς, η παραχωρησιούχος δεν θα λάβει δημόσιο χρήμα για τις επενδύσεις της. |
|
(26) |
Επιπρόσθετα, η παραχωρησιούχος αναλαμβάνει όλους τους (εμπορικούς) κινδύνους όσον αφορά τις αναβαθμίσεις και την κατασκευή της απαραίτητης υποδομής. Η παραχωρησιούχος αναλαμβάνει επίσης μία σειρά υποχρεώσεων αναφορικά με τη διασφάλιση εγγυημένης χωρητικότητας του Νέου Σταθμού Εμπορευματοκιβωτίων. |
1.4.3. Τέλη παραχώρησης
|
(27) |
Σύμφωνα με τη σύμβαση παραχώρησης, η παραχωρησιούχος θα πρέπει να καταβάλει στον ΟΛΠ τα ακόλουθα τέλη: — Αρχική αμοιβή: 50 000 000 EUR προς πληρωμή στον ΟΛΠ πριν την έναρξη ισχύος της σύμβασης παραχώρησης· — Συμπληρωματική αμοιβή: 70 000 EUR προς καταβολή σε πέντε ισόποσες ετήσιες δόσεις· — Μεταβλητή αμοιβή: ένα ποσοστό των ετήσιων συνολικών εσόδων της παραχωρησιούχου. Το εν λόγω ποσό θα ανέρχεται στο 21 % των εσόδων για την περίοδο από την 1η Οκτωβρίου 2009 μέχρι την 30η Σεπτεμβρίου 2017 και στο 24,5 % για την περίοδο από την 1η Οκτωβρίου 2017 μέχρι την 30η Σεπτεμβρίου 2044· — Εγγυημένη αμοιβή: μέρος της μεταβλητής αμοιβής θα καταβάλλεται ετησίως ανεξαρτήτως των πραγματικών εσόδων. Η εν λόγω πληρωμή θα αυξάνεται σταδιακά καθόλη τη διάρκεια της σύμβασης από τα 16 667 920 ευρώ κατά το πρώτο έτος στα 166 828 678 ευρώ κατά το τελευταίο έτος της σύμβασης· — Πάγια ετήσια αμοιβή Ι: καθορίζεται από το μήκος των θέσεων πρόσδεσης που είναι διαθέσιμες για τα πλοία μεταφοράς εμπορευματοκιβωτίων. Η εν λόγω αμοιβή ανέρχεται σε 1 800 ευρώ ανά μέτρο μήκους ετησίως και υπολογίζεται βάσει των τιμών του 2008 (13). Η πάγια ετήσια αμοιβή Ι θα προσαρμόζεται ετησίως κατά 2 %, προσαυξανόμενη κατά την τιμή του δείκτη τιμών καταναλωτή (ΔΤΚ) για το εν λόγω έτος (δηλαδή, 2 % + ΔΤΚ). Σε περίπτωση που ο ΔΤΚ έχει αρνητική διακύμανση, η βάση προσαρμογής είναι 2 %· — Πάγια ετήσια αμοιβή ΙΙ: καθορίζεται από την έκταση επιφάνειας των προβλητών του Νέου Σταθμού Εμπορευματοκιβωτίων (ΝΣΕ) που είναι διαθέσιμη για σκοπούς εκμετάλλευσης. Η εν λόγω αμοιβή ανέρχεται σε 4 ευρώ ανά τετραγωνικό μέτρο των προβλητών του ΝΣΕ ετησίως βάσει των τιμών του 2008 (14). Η ίδια αρχή ετήσιας προσαρμογής, βάσει του ΔΤΚ, ισχύει επ’ αυτού· — Εσωτερικός Συντελεστής Απόδοσης (IRR): σε συμμόρφωση με τους όρους που ορίζονται στην προσφορά, σε περίπτωση που ο εσωτερικός συντελεστής απόδοσης του επενδυμένου κεφαλαίου υπερβεί για την παραχωρησιούχο το 16 % σε πραγματικές τιμές , κατά την επόμενη οικονομική χρήση τα κέρδη τα οποία υπερβαίνουν αυτό το ποσοστό κατανέμονται ισότιμα μεταξύ της παραχωρησιούχου και του ΟΛΠ. |
1.5. Περιγραφή των κοινοποιηθέντων έργων
|
(28) |
Τα κοινοποιηθέντα μέτρα αφορούν τη μερική χρηματοδότηση έργων λιμενικών υποδομών μέσω κρατικών πόρων. Τα έργα καλύπτουν την κατασκευή:
|
|
(29) |
Η Επιτροπή αποφάσισε να αξιολογήσει μαζί τις τρεις κοινοποιήσεις με μία απόφαση, καθώς σχετίζονται με έργα υποδομής εντός του λιμένα του Πειραιά και χρηματοδοτούνται με τον ίδιο τρόπο. |
|
(30) |
Όλα τα προβλεπόμενα έργα θα χρηματοδοτηθούν πλήρως μέσω του Επιχειρησιακού Προγράμματος (στο εξής “Το επιχειρησιακό πρόγραμμα”) “Οδικοί Άξονες, Λιμάνια & Αστική Ανάπτυξη”, του οποίου η Ειδική Υπηρεσία Διαχείρισης ανήκει στη Γενική Γραμματεία Δημοσίων Έργων του Υπουργείου Περιβάλλοντος, Χωροταξίας και Δημοσίων Έργων. Το Επιχειρησιακό Πρόγραμμα αποτελεί μέρος του Κοινοτικού Πλαισίου Στήριξης για κοινοτικές διαρθρωτικές παρεμβάσεις στις περιφέρειες που υπάγονται στο στόχο αριθ. 1 στην Ελλάδα (17) και εγκρίθηκε από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή (18). Το Δημόσιο θα συμμετέχει επίσης με δική του χρηματοδότηση σε κάθε έργο μαζί με τη χρηματοδότηση από το Ευρωπαϊκό Ταμείο Περιφερειακής Ανάπτυξης (εφεξής αναφερόμενο ως “ΕΤΠΑ”). |
|
(31) |
Οι ελληνικές αρχές ανέφεραν ότι όλες οι επιχειρήσεις οι οποίες είναι υπεύθυνες για τα έργα που υπάγονται στις τρεις κοινοποιήσεις έχουν επιλεγεί σύμφωνα με τους εθνικούς και ευρωπαϊκούς κανόνες σύναψης συμβάσεων, αναλόγως με το εάν το υπό εξέταση έργο υπολείπεται ή υπερβαίνει τα κατώτατα όρια τα οποία προβλέπονται στο άρθρο 16 της οδηγίας 2004/17/ΕΚ (19). |
|
(32) |
Οι μικρές προβλήτες και η πεζογέφυρα (υπόθεση αριθ. N 105/08), καθώς και μέρος του μικρού προβλήτα του προβλήτα Ι (υπόθεση αριθ. N 168/08) έχουν ήδη κατασκευαστεί. Παρομοίως, έχει ήδη πραγματοποιηθεί η αγορά του εξοπλισμού για το τμήμα του Σταθμού Εμπορευματοκιβωτίων του λιμένος Πειραιώς (υπόθεση αριθ. N 169/08). Οι ελληνικές αρχές ανέφεραν ότι όλες οι εργασίες άρχισαν μετά την υποβολή ξεχωριστής αίτησης χρηματοδότησης από το επιχειρησιακό πρόγραμμα για κάθε έργο εκ μέρους του ΟΛΠ προς την αρχή διαχείρισης. Επιπλέον, η χρηματοδότηση των έργων διασφαλίστηκε με τραπεζικά δάνεια χωρίς προνομιακές εγγυήσεις ή οποιαδήποτε άλλα πλεονεκτήματα. Οι ελληνικές αρχές διευκρίνισαν περαιτέρω ότι ο ΟΛΠ έχει ξεκινήσει τα υπό εξέταση έργα γνωρίζοντας ότι έχει οριστεί ως δυνητικός δικαιούχος του ως άνω αναφερόμενου Επιχειρησιακού Προγράμματος και, ως εκ τούτου, έχει την εύλογη προσδοκία να λάβει λάβει δημόσιους πόρους για τη χρηματοδότηση των έργων, παρόλο που μέχρι σήμερα δεν έχουν ακόμη χορηγηθεί τέτοιοι πόροι. Ωστόσο, λόγω της αύξησης της κίνησης επιβατών και της επικείμενης σύμβασης παραχώρησης με ιδιώτη παραχωρησιούχο, ο ΟΛΠ έπρεπε να ξεκινήσει τα έργα πριν την έκδοση της απόφασης ένταξης των έργων στο Επιχειρησιακό Πρόγραμμα και τα είχε χρηματοδοτήσει προσωρινά με τραπεζικά δάνεια. |
|
(33) |
Σύμφωνα με τις ελληνικές αρχές θα ήταν οικονομικώς αδύνατο για τον ΟΛΠ να καλύψει τις δαπάνες των εν λόγω έργων με ιδίους πόρους, καθώς τα λειτουργικά του έσοδα είναι σαφώς ανεπαρκή για τον σκοπό αυτό. Επιπλέον, η λιμενική υποδομή δεν ανήκει στην κυριότητα του ΟΛΠ, και συνεπώς, ο ΟΛΠ δεν μπορεί να αιτιολογήσει την πλήρη αξία της στα πάγια στοιχεία ενεργητικού του, ενώ παράλληλα είναι νομικώς υποχρεωμένος να διαθέσει υποδομή υψηλής ποιότητας και να την αναβαθμίσει, εάν χρειαστεί. |
|
(34) |
Πρέπει να σημειωθεί ότι, όπως η υφιστάμενη λιμενική υποδομή η οποία ανήκει αποκλειστικά στο Δημόσιο, έτσι και η νέα υποδομή που πρόκειται να κατασκευασθεί θα παραμείνει στην κυριότητα του Δημοσίου και ο ΟΛΠ απλώς θα την κατασκευάσει και θα την εκμεταλλευτεί. |
1.5.1. Κατασκευή μικρών προβλητών (“δοντιών”) και μίας πεζογέφυρας στον ακτοπλοϊκό/επιβατικό τερματικό σταθμό (υπόθεση αριθ. N 105/08)
|
(35) |
Στην υπόθεση αριθ. N 105/08 η υπό εξέταση προγραμματισμένη χρηματοδότηση αφορά τα ακόλουθα δύο έργα υποδομής στο τμήμα ακτοπλοϊκών οχηματαγωγών πλοίων/επιβατών του λιμένα του Πειραιά:
|
|
(36) |
Οι ελληνικές αρχές διευκρίνισαν ότι, παρόλο που οι κρουαζιέρες εξυπηρετούνται και από τον επιβατικό λιμένα, υπάρχει ένας φυσικός διαχωρισμός των εν λόγω δραστηριοτήτων σε μία ζώνη Κρουαζιερών, η οποία είναι απομονωμένη από τον υπόλοιπο επιβατικό λιμένα. Οι ελληνικές αρχές ανέφεραν περαιτέρω ότι τα δύο έργα θα εξυπηρετήσουν αποκλειστικά τις μεταφορικές ανάγκες των ελληνικών νήσων και δεν συνδέονται με κανέναν τρόπο με τη ζώνη κρουαζιερών. |
|
(37) |
Όσον αφορά τους μικρούς προβλήτες, θα έχουν μία έκταση επιφάνειας 900μ2 και 1 100μ2 και θα αποτελούνται από κυματοθραύστες κατασκευασμένους από τεχνητούς ογκόλιθους με θεμέλια των οποίων το βάθος θα είναι 10,5μ. |
|
(38) |
Οι μικροί προβλήτες (“δόντια”) θα διαθέτουν δύο χώρους ελλιμενισμού πλοίων πέραν των 30 ήδη υφιστάμενων διαθέσιμων χώρων για πλοία Ro-Ro, τα οποία παρέχουν ακτοπλοϊκές υπηρεσίες, και θα επιτρέπουν την εξυπηρέτηση δύο επιπλέον πλοίων, καταλαμβάνοντας ανώτατο μήκος μέχρι 390 μ. |
|
(39) |
Ο βασικός σκοπός των μικρών προβλητών (“δοντιών”) είναι η παροχή μεγαλύτερης ασφάλειας κατά τη διάρκεια ελλιμενισμού πλοίων θαλάσσιων μεταφορών μικρών αποστάσεων. Οι προβλήτες εξυπηρετούν ακτοπλοϊκά πλοία τα οποία συνδέουν το βασικό λιμάνι της χώρας σχεδόν με όλα τα ελληνικά νησιά. |
|
(40) |
Το τέλος που χρεώνεται για τη χρήση των μικρών προβλητών (“δοντιών”) βασίζεται στο μέγεθος του πλοίου και ορίζεται στο ίδιο επίπεδο για όλα τα πλοία άνευ διακρίσεων. Οι δασμοί καθορίζονται στον Κώδικα Δασμών του ΟΛΠ Α.Ε. |
|
(41) |
Η πεζογέφυρα συνδέει τον προβλήτα του επιβατικού λιμένα με το σταθμό ηλεκτρικού σιδηρόδρομου Αθήνας-Πειραιά και εξυπηρετεί τους επιβάτες οι οποίοι διασχίζουν το ακτοπλοϊκό — επιβατικό τμήμα του λιμανιού. |
|
(42) |
Η γέφυρα συμβάλλει στην ασφαλή πρόσβαση των επιβατών στο λιμάνι, καθώς συνδέει τον τερματικό σταθμό της υπέργειας σιδηροδρομικής γραμμής με τη ζώνη του κεντρικού λιμένος, χωρίς οι επιβάτες να πρέπει να διασχίσουν πεζοί τη Λεωφόρο Ποσειδώνος με τη μεγάλη κυκλοφορία οχημάτων. Συνεπώς, η υπό εξέταση εναέρια γέφυρα δεν συμβάλλει στην πρόσθετη μεταφορική ικανότητα, αλλά κυρίως στην ασφαλέστερη πρόσβαση των επιβατών οι οποίοι φθάνουν στο λιμάνι με τρένο. |
|
(43) |
Η γέφυρα συνδέει έμμεσα το λιμάνι με το μοναδικό μέσο μεταφοράς σταθερής γραμμής στον Πειραιά, το οποίο επίσης το συνδέει έμμεσα με το αεροδρόμιο. Σύμφωνα με τις ελληνικές αρχές η γέφυρα αποτελεί την καλύτερη εναλλακτική λύση , και συνεπώς προωθεί τις συνδυασμένες μεταφορές, παρέχοντας μία εναλλακτική λύση στις οδικές μεταφορές και εξυπηρετεί εκατομμύρια ευρωπαίων πολιτών οι οποίοι επισκέπτονται τα ελληνικά νησιά. |
|
(44) |
Η πεζογέφυρα είναι ανοιχτή σε όλους τους χρήστες δωρεάν. Οι ελληνικές αρχές επισημαίνουν ότι χάρη στην ύπαρξη ανελκυστήρα, παρέχεται επίσης πρόσβαση σε κοινωνικές ομάδες οι οποίες διαφορετικά αντιμετωπίζουν σοβαρές δυσκολίες όσον αφορά την πρόσβαση τους στο λιμάνι, π.χ. ηλικιωμένοι και άτομα με ειδικές ανάγκες. |
|
(45) |
Ο κεντρικός λιμένας Πειραιώς θα παραμείνει στον ΟΛΠ και δεν υπόκειται σε παραχώρηση. Το εν λόγω τμήμα του λιμένα εξυπηρετεί μόνο ακτοπλοϊκά πλοία και, ως εκ τούτου, οι μικροί προβλήτες (“δόντια”) προς χρηματοδότηση εξυπηρετούν αποκλειστικά ακτοπλοϊκά πλοία για οχήματα και επιβάτες. Παρομοίως, η πεζογέφυρα καθιστά ευκολότερη τη μετακίνηση των επιβατών ακτοπλοΐας από και προς το λιμένα Πειραιώς. |
|
(46) |
Η ακτοπλοΐα αποτελεί το βασικό τρόπο μεταφοράς επιβατών και εμπορευμάτων από και προς τα ελληνικά νησιά, τα οποία συνιστούν σημαντικό μέρος της ελληνικής επικράτειας. Τα περισσότερα νησιά στην ουσία είναι απομονωμένες περιοχές που μειονεκτούν, για τις οποίες είναι πολύ σημαντικό να διασφαλιστούν ακτοπλοϊκές συνδέσεις άνευ προβλημάτων με την ηπειρωτική χώρα της Ελλάδας. Οι ελληνικές αρχές τόνισαν ότι ο λιμένας του Πειραιά είναι ο λιμένας ο οποίος εξασφαλίζει κατά κύριο λόγο τις ακτοπλοϊκές συνδέσεις μεταξύ των νήσων και της ηπειρωτικής Ελλάδας, και ειδικότερα της πρωτεύουσας της χώρας. Οι γειτονικοί λιμένες έχουν περιορισμένη χωρητικότητα και δυναμικό. Επιπλέον, ο λιμένας Πειραιώς αποτελεί τη μοναδική δυνατότητα πρόσβασης στους περισσότερους προορισμούς των νήσων του Αιγαίου Πελάγους. Ο αριθμός διερχομένων επιβατών μέσω του λιμένος Πειραιώς είναι σημαντικά υψηλότερος σε σύγκριση με τα γειτονικά λιμάνια της Ραφήνας και του Λαυρίου, τα οποία, για τεχνικούς λόγους, δεν έχουν τη δυνατότητα χειρισμού του ίδιου αριθμού ακτοπλοϊκών πλοίων με αυτόν του λιμένος Πειραιώς. Ο ετήσιος αριθμός διακινηθέντων επιβατών από το Λιμένα Πειραιώς ανήλθε σε 11 668 647 το 2006 (20), ενώ το λιμάνι του Λαυρίου και το λιμάνι της Ραφήνας εξυπηρέτησαν μαζί 2 516 492 επιβάτες κατά το ίδιο έτος. Όσον αφορά την κίνηση αυτοκινήτων και φορτηγών οχημάτων, ο λιμένας Πειραιώς κατέλαβε και πάλι την πρώτη θέση, εξυπηρετώντας 612 840 αυτοκίνητα το 2007 έναντι 404 973 αυτοκινήτων συνολικά όσον αφορά τα δύο λιμάνια της Ραφήνας και του Λαυρίου, και 260 605 φορτηγά οχήματα κατά το ίδιο έτος έναντι 49 759 φορτηγών οχημάτων συνολικά όσον αφορά τα άλλα δύο λιμάνια. Επιπρόσθετα, τα άλλα δύο λιμάνια δεν καλύπτουν όλους τους προορισμούς προς τα νησιά που εξυπηρετεί ο λιμένας Πειραιώς. |
1.5.2. Κατασκευή μικρού προβλήτα και απόκτηση εξοπλισμού για τον προβλήτα Ι του λιμένος Πειραιώς (υπόθεση αριθ. N 168/08)
|
(47) |
Ο προβλεπόμενος μικρός προβλήτας βρίσκεται στην περιοχή του σταθμού εμπορευματοκιβωτίων ο οποίος θα εξακολουθήσει να υπάγεται στον ΟΛΠ. Οι ελληνικές αρχές αντιλαμβάνονται την εν λόγω επένδυση ως πολύ σημαντική, προκειμένου να δημιουργηθεί ένας ενδολιμενικός ανταγωνισμός μεταξύ του ΟΛΠ και της παραχωρησιούχου. Το συνολικό κόστος κατασκευής του μικρού προβλήτα ανέρχεται σε 35 εκατ. EUR. Το εν λόγω έργο υποδομής θα ανήκει επίσης στο Ελληνικό Δημόσιο, ενώ ο ΟΛΠ θα είναι αρμόδιος βάσει νόμου μόνο για την κατασκευή και τη διαχείριση. |
|
(48) |
Το μήκος της ανατολικής εξέδρας της αποβάθρας του υπό κατασκευή μικρού προβλήτα ορίζεται σε 422 μ, με 3 γερανούς Super Post Panamax (SPP), για την εξυπηρέτηση των πλοίων βασικών γραμμών, καθώς και μία δυτική εξέδρα αποβάθρας μήκους 260 μ με 2 γερανούς Panamax για την εξυπηρέτηση των πλοίων διανομής, δηλαδή πλοίων τα οποία δραστηριοποιούνται στις “θαλάσσιες αρτηρίες”. |
|
(49) |
Ο νέος μικρός προβλήτας έχει χωρητικότητα περίπου 1 εκατομμύριο TEUs, ενώ η υφιστάμενη χωρητικότητα του σταθμού εμπορευματοκιβωτίων ανέρχεται περίπου σε 1,6 εκατομμύρια TEUs. Ο νέος μικρός προβλήτας θα επιτρέψει στον ΟΛΠ να εξυπηρετήσει τη νέα γενιά πλοίων μεταφοράς εμπορευματοκιβωτίων, τα οποία έχουν παραγγελθεί και δεν μπορούν να εξυπηρετηθούν από τις υφιστάμενες υποδομές λόγω του περιορισμένου βάθους του νερού. |
|
(50) |
Οι ελληνικές αρχές σημειώνουν ότι η εν λόγω υποδομή θα επιτρέψει στο λιμένα να λειτουργήσει σύμφωνα με τις βασικές τρέχουσες διεθνείς προδιαγραφές που ισχύουν για συγκρίσιμους λιμένες. |
|
(51) |
Επίσης, αναμένεται ότι η αύξηση της χωρητικότητας του προβλήτα Ι θα συνεισφέρει σημαντικά στις διεξαγόμενες προσπάθειες για την αλλαγή του τρόπου εκτέλεσης των μεταφορών εμπορευμάτων από τους οδικούς άξονες στη θάλασσα στο πλαίσιο της ανάπτυξης θαλάσσιων αρτηριών. Ειδικότερα, ο νέος μικρός προβλήτας επιτρέπει την ταυτόχρονη εξυπηρέτηση δύο πλοίων μεταφοράς εμπορευματοκιβωτίων στη δυτική πλευρά, σε σχετικά κοντινές αποστάσεις. |
1.5.3. Απόκτηση εξοπλισμού ο οποίος τίθεται στη διάθεση της παραχωρησιούχου (COSCO) και του ΟΛΠ (υπόθεση αριθ. N 169/08)
|
(52) |
Το εν λόγω έργο περιλαμβάνει την απόκτηση μηχανικού εξοπλισμού για τη βελτίωση των υπηρεσιών φόρτωσης και εκφόρτωσης που παρέχονται στους διαφορετικούς προβλήτες του λιμένος Πειραιώς, συνολικού κόστους 17,8 εκατ. EUR. Ο μηχανικός εξοπλισμός περιλαμβάνει: 5 ημιρυμουλκούμενα εμπορευματοκιβώτια, 12 ελκυστήρες τύπου Ro-Ro, 4 τηλεσκοπικές ανυψωτικές διατάξεις εμπορευματοκιβωτίων, 18 οχήματα στοιβάξεως και μετακίνησης εμπορευματοκιβωτίων, 1 κινητό γερανό, 4 ανυψωτικά μηχανήματα, ένα ηλεκτροκίνητο και ένα πετρελαιοκίνητο περονοφόρο φορτηγό όχημα και 10 ελκυστήρες τερματικού τύπου. |
|
(53) |
Σύμφωνα με τις ελληνικές αρχές, η εν λόγω επένδυση είναι απαραίτητη προκειμένου ο λιμένας ι να λειτουργήσει σύμφωνα με τις τρέχουσες διεθνείς προδιαγραφές για συγκρίσιμους λιμένες. |
|
(54) |
Η απόκτηση του εν λόγω μηχανικού εξοπλισμού περιλαμβάνει κυρίως την ανανέωση του υφιστάμενου στόλου μηχανημάτων στοιβάξεως καθώς και την αγορά ενός κινητού γερανού. Ο γερανός αυτός επιτρέπει στον διαχειριστή του λιμένος να αναπληρώσει την απώλεια χωρητικότητας στη περίπτωση ζημιάς ή συντήρησης των σταθερών γερανών και να αποφύγει τη συμφόρηση. Παράλληλα, ο κινητός γερανός επιτρέπει μεγαλύτερη ευελιξία στην εξυπηρέτηση όλων των πλοίων, περιλαμβανομένων των μικρότερων, με περισσότερους γερανούς. Η επένδυση δεν προορίζεται για την προσθήκη νέας παραγωγικής ικανότητας. |
|
(55) |
Πρέπει να σημειωθεί ότι μόνο ο κινητός γερανός και δύο περονοφόρα προορίζονται για τον προβλήτα Ι και θα τεθούν στη διάθεση του ΟΛΠ. Ο άλλος εξοπλισμός θα τοποθετηθεί στον προβλήτα ΙΙ, ο οποίος θα γίνει μέρος των εγκαταστάσεων που τίθενται στη διάθεση της Cosco βάσει των όρων της σύμβασης παραχώρησης για το σταθμό εμπορευματοκιβωτίων. Επιπλέον, ο εν λόγω εξοπλισμός έχει ήδη περιληφθεί στη δημόσια προσφορά ως μέρος της υποδομής προς παραχώρηση στον ανάδοχο. Σύμφωνα με τις ελληνικές αρχές, ο εν λόγω εξοπλισμός συνιστά βασική και απαραίτητη υποδομή για την αποτελεσματική λειτουργία του σταθμού εμπορευματοκιβωτίων. Επίσης, οι ελληνικές αρχές υποστηρίζουν ότι η παροχή του εξοπλισμού αποτέλεσε σημαντικό κίνητρο για την προσέλκυση προσφορών για την παραχώρηση του σταθμού εμπορευματοκιβωτίων. |
2. ΠΡΟΚΑΤΑΡΚΤΙΚΗ ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΤΩΝ ΜΕΤΡΩΝ
2.1. Ύπαρξη ενίσχυσης
|
(56) |
Δυνάμει του άρθρου 87 παράγραφος 1 της συνθήκης ΕΚ ενισχύσεις οι οποίες χορηγούνται υπό οποιαδήποτε μορφή από ένα κράτος μέλος ή μέσω κρατικών πόρων και νοθεύουν ή απειλούν να νοθεύσουν τον ανταγωνισμό δια της ευνοϊκής μεταχείρισης ορισμένων επιχειρήσεων ή διά της προμήθειας ορισμένων αγαθών είναι ασυμβίβαστες με την κοινή αγορά στο βαθμό που επηρεάζουν τις μεταξύ των κρατών μελών συναλλαγές, εκτός εάν ορίζεται διαφορετικά στη συνθήκη ΕΚ. |
|
(57) |
Ως εκ τούτου, πρέπει πρώτα να αξιολογηθεί κατά πόσο η χρηματοδότηση εκάστου μέτρου που περιλαμβάνεται στις τρεις κοινοποιήσεις των ελληνικών αρχών συνιστά κρατική ενίσχυση κατά την έννοια του άρθρου 87 παράγραφος 1 της συνθήκης ΕΚ και στη συνέχεια, σε περίπτωση που συνιστά κρατική ενίσχυση, κατά πόσο η εν λόγω ενίσχυση είναι συμβατή με την κοινή αγορά. |
|
(58) |
Ο χαρακτηρισμός ενός μέτρου ως κρατικής ενίσχυσης προϋποθέτει ότι πληρούνται οι ακόλουθοι σωρευτικοί όροι: (1) το μέτρο χρηματοδοτείται μέσω κρατικών πόρων, (2) εξασφαλίζει κάποιο πλεονέκτημα στο δικαιούχο, (3) το πλεονέκτημα είναι επιλεκτικό και (4) το μέτρο νοθεύει ή απειλεί να νοθεύσει τον ανταγωνισμό και είναι ικανό να επηρεάσει τις συναλλαγές μεταξύ των κρατών μελών (21). |
|
(59) |
Η ύπαρξη κρατικής ενίσχυσης πρέπει να αξιολογηθεί σε δύο επίπεδα, ήτοι στο επίπεδο των τελικών χρηστών της υποδομής και στο επίπεδο του διαχειριστή/φορέα εκμετάλλευσης της υπό εξέταση υποδομής. |
2.1.1. Έννοια της επιχείρησης
|
(60) |
Για την υπαγωγή τους στη νομοθεσία περί ανταγωνισμού της ΕΚ οι δικαιούχοι κρατικής ενίσχυσης πρέπει να είναι επιχειρήσεις οι οποίες αναλαμβάνουν οικονομικές δραστηριότητες. Συνεπώς, η Επιτροπή πρέπει πρώτα να διαπιστώσει κατά πόσο ο ΟΛΠ και η παραχωρησιούχος (COSCO) μπορούν να ταξινομηθούν στην κατηγορία των οικονομικών επιχειρήσεων. Σύμφωνα με την πάγια νομολογία του Δικαστηρίου η επιχείρηση είναι μία οντότητα η οποία ασκεί οικονομικές δραστηριότητες, ανεξαρτήτως του νομικού καθεστώτος της οντότητας και του τρόπου με τον οποίο χρηματοδοτείται (22). Επιπρόσθετα, οποιαδήποτε δραστηριότητα που συνίσταται στην παροχή αγαθών και υπηρεσιών σε μία δεδομένη αγορά αποτελεί οικονομική δραστηριότητα (23). |
|
(61) |
Η Επιτροπή σημειώνει ότι ο ΟΛΠ παρέχει δημόσιες υπηρεσίες, τυπικό χαρακτηριστικό για κάθε “λιμενική αρχή”. Πράγματι, βάσει του νόμου 2688/1999 και της σύμβασης παραχώρησης με το ελληνικό κράτος ο ΟΛΠ έχει αναλάβει τη διοίκηση και τη διαχείριση των υποδομών του λιμανιού, τον έλεγχο και την ασφάλεια της ναυσιπλοΐας, τη διασφάλιση της εθνικής ασφάλειας και της δημόσιας τάξης και την προστασία του περιβάλλοντος — καθήκοντα τα οποία εξυπηρετούν σαφώς το δημόσιο συμφέρον. Τρίτον, ο ΟΛΠ ενεργεί επίσης στο πλαίσιο δημόσιας εντολής κατά την ανάθεση με σύμβαση παραχώρησης μέρους του τερματικού σταθμού εμπορευματοκιβωτίων. |
|
(62) |
Ωστόσο, ο ΟΛΠ παρέχει επίσης λιμενικές υπηρεσίες, όπως είναι ενδεικτικά οι ακόλουθες: εργασίες χειρισμού φορτίων, επιβατικές υπηρεσίες (24) και άλλες υπηρεσίες προς πλοία, καθώς και παρεπόμενες υπηρεσίες (25). Οι εν λόγω υπηρεσίες παρέχονται έναντι καταβολής τελών από τους χρήστες, οι οποίες ορίζονται ελεύθερα από τον ΟΛΠ και αναπροσαρμόζονται τακτικά. |
|
(63) |
Επιπλέον, το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο απεφάνθη ρητώς στην απόφασή του “Аéroport de Paris” (26) ότι η παροχή εγκαταστάσεων υποδομής σε τρίτα μέρη έναντι αμοιβής συνιστά οικονομική δραστηριότητα. |
|
(64) |
Στο πλαίσιο των ανωτέρω η Επιτροπή καταλήγει στο συμπέρασμα ότι ο ΟΛΠ ασκεί οικονομικές δραστηριότητες και πρέπει να θεωρείται ως επιχείρηση. Κατά συνέπεια, δεν μπορεί να αποκλειστεί, εκ των προτέρων, ότι η υπό εξέταση δημόσια χρηματοδότηση ενδέχεται να συνιστά κρατική ενίσχυση με εξασφάλιση οικονομικού πλεονεκτήματος στον ΟΛΠ. Το ερώτημα θα αξιολογηθεί περαιτέρω παρακάτω σε σχέση με τη χρηματοδότηση κάθε κοινοποιηθέντος έργου. |
|
(65) |
Όσον αφορά την παραχωρησιούχο, όπως αναφέρεται ανωτέρω στο σημείο (24), θα παράσχει ολόκληρο το φάσμα λιμενικών υπηρεσιών εντός του σταθμού εμπορευματοκιβωτίων έναντι αμοιβής. Ως εκ τούτου, μπορεί να εξαχθεί το συμπέρασμα ότι η παραχωρησιούχος είναι επιχείρηση. |
2.1.2. Κατασκευή πεζογέφυρας στο επιβατικό λιμάνι (υπόθεση αριθ. N 105/08)
2.1.2.1. Κρατικοί πόροι
|
(66) |
Πρέπει πρώτα να εξεταστεί κατά πόσο εμπλέκονται κρατικοί πόροι και κατά πόσο οι εν λόγω πόροι καταλογίζονται στο κράτος σε συμμόρφωση με την πάγια νομολογία (27). |
|
(67) |
Όπως αναφέρεται στο σημείο (30) της παρούσας απόφασης, όλα τα έργα, συμπεριλαμβανομένης της κατασκευής της πεζογέφυρας στον επιβατικό λιμένα, θα χρηματοδοτηθούν πλήρως από ένα επιχειρησιακό πρόγραμμα, το οποίο αποτελεί μέρος του Γ' Κοινοτικού Πλαισίου Στήριξης, χρηματοδοτούμενο από το Ε.Τ.Π.Α. και από κρατικούς πόρους. Το πρόγραμμα διαχειρίζεται η ειδική υπηρεσία διαχείρισης, η οποία ανήκει στο Υπουργείο Περιβάλλοντος, Χωροταξίας και Δημοσίων Έργων. Κατά συνέπεια, σαφώς εμπλέκονται κρατικοί πόροι. |
|
(68) |
Όσον αφορά τη την κρατική χρηματοδότηση, η Επιτροπή σημειώνει ότι οι ελληνικές αρχές έχουν μεγάλη διακριτική ευχέρεια όσον αφορά την λήψη αποφάσεων σχετικά με την επιλογή επιδοτούμενων έργων βάσει του Επιχειρησιακού Προγράμματος και ότι τα κοινοποιηθέντα μέτρα επελέγησαν από το — και συνεπώς πρέπει να χρηματοδοτηθούν — από το ελληνικό κράτος. |
2.1.2.2. Οικονομικό πλεονέκτημα
|
(69) |
Η Επιτροπή, με την απόφαση της σχετικά με τη “Χρηματοδοτική ενίσχυση για έργα υποδομής σε λιμένες της Φλάνδρας” (28), όρισε λεπτομερώς ποια είδη υποδομής θέτουν θέμα κρατικής ενίσχυσης και ποια όχι. Εν προκειμένω, η Επιτροπή έκανε διαχωρισμό μεταξύ των υποδομών οι οποίες δύνανται να αποτελέσουν αντικείμενο οικονομικής εκμετάλλευσης και των υποδομών οι οποίες δεν δύνανται να αποτελέσουν αντικείμενο οικονομικής εκμετάλλευσης. Οι τελευταίες θεωρήθηκε ότι δεν θέτουν θέμα κρατικής ενίσχυσης. |
|
(70) |
Όπως αναφέρεται στα σημεία (41)-(44) της παρούσας απόφασης, η χρήση της πεζογέφυρας είναι δωρεάν και ανοικτή για χρήση από όλους τους δυνητικούς επιβάτες ισότιμα και άνευ διακρίσεων. Καθώς δεν γίνεται κανένας διαχωρισμός ανάμεσα στους δυνητικούς χρήστες, η γέφυρα δεν παρέχει επιλεκτικό πλεονέκτημα σε επίπεδο χρηστών. Επιπρόσθετα, η γέφυρα θα χρησιμοποιείται αποκλειστικά από ιδιώτες και όχι από επιχειρήσεις και θα εξυπηρετεί κυρίως κοινωνικούς σκοπούς καθώς, όντας εξοπλισμένη με ανελκυστήρες και κυλιόμενες σκάλες, θα παρέχει πρόσβαση στο λιμάνι σε άτομα τα οποία θα αντιμετώπιζαν διαφορετικά δυσκολίες πρόσβασης, όπως ηλικιωμένοι, παιδιά και άτομα με ειδικές ανάγκες, ιδίως λόγω της ανάγκης να διασχίσουν τη Λεωφόρο Ποσειδώνος. |
|
(71) |
Στο επίπεδο του διαχειριστή λιμένος η κατασκευή της πεζογέφυρας δεν μπορεί να αποφέρει επιπλέον έσοδα για τον ΟΛΠ, καθώς η πρόσβαση στη γέφυρα είναι δωρεάν και δεν αναμένεται να επιφέρει αύξηση του αριθμού των επιβατών. Πράγματι, η πεζογέφυρα έχει καθαρά μη εμπορικές λειτουργίες καθώς παρέχει καλύτερη και ασφαλέστερη πρόσβαση για πεζούς επιβάτες από το σιδηροδρομικό σταθμό Αθήνας-Πειραιά στον επιβατικό λιμένα, οι οποίοι παλαιότερα έπρεπε να διασχίσουν τη λεωφόρο. Ως εκ τούτου, η κατασκευή της πεζογέφυρας σαφώς εντάσσεται στο πλαίσιο της υποχρέωσης του κράτους να φροντίζει για την ικανοποίηση των αναγκών του πληθυσμού με την εκτέλεση έργων γενικού συμφέροντος. Πράγματι, η κατασκευή της θα μπορούσε να έχει ανατεθεί στην τοπική αυτοδιοίκηση ή σε οποιαδήποτε άλλη δημόσια αρχή για την ανάπτυξη της γενικής υποδομής. Τούτο επιβεβαιώνεται περαιτέρω από το γεγονός ότι ο ΟΛΠ δεν θα είναι ο ιδιοκτήτης της υποδομής και θα είναι μόνον υπεύθυνος για τη συντήρησή της. |
|
(72) |
Εν τούτοις, καθώς ο ΟΛΠ ασκεί επίσης οικονομικές δραστηριότητες, η Επιτροπή διαπιστώνει ότι η αντιστάθμιση που καταβάλλεται από το κράτος στον ΟΛΠ για την εκτέλεση των εν λόγω εργασιών περιορίζεται στο κόστος των εργασιών και συνεπώς εξαλείφεται οποιοσδήποτε κίνδυνος αδικαιολόγητων δευτερογενών επιπτώσεων στις εμπορικές δραστηριότητες που ασκεί ο ΟΛΠ. |
|
(73) |
Εν προκειμένω, η Επιτροπή πρώτον σημειώνει ότι η σύμβαση δημοσίων έργων για την κατασκευή της πεζογέφυρας συνάφθηκε κατόπιν ανοικτού, διαφανούς και άνευ διακρίσεων δημόσιου διαγωνισμού σύμφωνα με τους ισχύοντες κανόνες περί σύναψης δημόσιων συμβάσεων. Κατά συνέπεια, μπορεί να εξαχθεί το συμπέρασμα ότι η συμβολή του Δημοσίου δεν υπερβαίνει την τιμή της αγοράς για την κατασκευή και αποκλείει οποιονδήποτε κίνδυνο υπεραντιστάθμισης, τόσο για τον ΟΛΠ όσο και για τον ανάδοχο ο οποίος εκτελεί τις απαραίτητες εργασίες. Επιπλέον, η συμμετοχή του Δημοσίου δεν καλύπτει κανένα μεταγενέστερο κόστος συντήρησης ή επισκευής, το οποίο θα καλύπτεται αποκλειστικά από τον ΟΛΠ. |
2.1.2.3. Συμπέρασμα
|
(74) |
Εν όψει των ανωτέρω, η Επιτροπή θεωρεί ότι η δημόσια χρηματοδότηση της πεζογέφυρας δεν εξασφαλίζει κανένα πλεονέκτημα στον ΟΛΠ όσον αφορά τις εμπορικές του δραστηριότητες και θα ωφελήσει το σύνολο της τοπικής και της ναυτιλιακής κοινότητας. Συνεπώς, η Επιτροπή καταλήγει στο συμπέρασμα ότι η δημόσια χρηματοδότηση δεν εμπεριέχει κανένα στοιχείο κρατικής ενίσχυσης κατά την έννοια του άρθρου 87 παράγραφος 1 της συνθήκης ΕΚ. |
2.1.3. Κατασκευή δύο μικρών προβλητών (“δοντιών”) στον Επιβατικό Λιμένα (υπόθεση αριθ. N 105/08)
2.1.3.1. Κρατικοί πόροι
|
(75) |
Τα συμπεράσματα στα οποία καταλήγει η Επιτροπή στα ανωτέρω σημεία (66)-(68) ισχύουν πλήρως για τη χρηματοδότηση των δύο μικρών προβλητών (“δοντιών”). Συνεπώς, είναι σαφές ότι εμπλέκονται κρατικοί πόροι. |
2.1.3.2. Οικονομικό πλεονέκτημα
|
(76) |
Η Επιτροπή σημειώνει ότι οι δύο μικροί προβλήτες οι οποίοι χρηματοδοτούνται από κρατικούς πόρους στον επιβατικό λιμένα είναι ανοικτοί σε όλους τους δυνητικούς χρήστες ισότιμα και άνευ διακρίσεων. Συνεπώς, στο επίπεδο χρηστών (ναυτιλιακές εταιρείες, υπηρεσίες πορθμείων, κλπ.) η δημόσια χρηματοδότηση για την κατασκευή της εν λόγω υποδομής δεν θα παράσχει οικονομικό πλεονέκτημα σε καμία επιχείρηση κατά την έννοια του άρθρου 87 παράγραφος 1 της συνθήκης ΕΚ (29). |
|
(77) |
Ωστόσο, όπως αναφέρεται ανωτέρω, δεν μπορεί να αποκλειστεί, εκ των προτέρων, ότι τα δημόσια κεφάλαια τα οποία τίθενται στη διάθεση του ΟΛΠ του παρέχουν επιλεκτικό πλεονέκτημα. Η Επιτροπή, στην ανακοίνωσή της σχετικά με τη “Βελτίωση της ποιότητας των υπηρεσιών στους θαλάσσιους λιμένες: Βασικό στοιχείο των ευρωπαϊκών μεταφορών” (30), τόνισε ότι, γενικά, οι μικροί προβλήτες (“δόντια”) αποτελούν μέρος της υποδομής για συγκεκριμένους χρήστες (31) η οποία σχετίζεται άμεσα με την εκμετάλλευση του τερματικού σταθμού από τον πάροχο λιμενικών υπηρεσιών (σε αυτήν την περίπτωση τον ΟΛΠ) (32). Η σχετική υποδομή μπορεί να έχει τη δυνατότητα να αποφέρει πρόσθετα κέρδη για τον ΟΛΠ, ο οποίος μπορεί να χρεώσει εμπορικά τέλη για τη χρήση των εγκαταστάσεων. Επίσης, το εν λόγω πλεονέκτημα είναι σαφώς επιλεκτικό ως προς το ότι αφορά μόνο μία επιχείρηση (ΟΛΠ). |
|
(78) |
Πράγματι, η κατασκευή των δύο πρόσθετων μικρών προβλητών (“δοντιών”) στον επιβατικό λιμένα θα αυξήσει τη χωρητικότητα που έχει στη διάθεσή του ο ΟΛΠ για την εξυπηρέτηση ακτοπλοϊκών πλοίων (33). Αυτό με τη σειρά του θα αυξήσει τα έσοδα του ΟΛΠ, καθώς η χρήση όλων των μικρών προβλητών (“δοντιών”) στον επιβατικό λιμένα είναι έναντι αμοιβής, βάσει του μεγέθους κάθε πλοίου. Τα έσοδα του ΟΛΠ μπορεί να αυξηθούν περαιτέρω, επειδή εισπράττει επίσης τέλη για κάθε χρήστη (επιβάτη, αυτοκίνητο, λεωφορείο, φορτηγό όχημα, κλπ.) της υποδομής του. |
|
(79) |
Οι ελληνικές αρχές ανέφεραν ότι ο ΟΛΠ δεν παρέχει υπηρεσίες στους επιβάτες ή στα πλοία στον επιβατικό λιμένα, καθώς είναι υπεύθυνος μόνο για την παροχή και τη συντήρηση της απαιτούμενης υποδομής προκειμένου να διασφαλιστεί ο ασφαλής ελλιμενισμός των πλοίων και η ασφαλής και άνετη επιβίβαση — αποβίβαση των επιβατών. Το επιχείρημα αυτό δεν μπορεί να γίνει δεκτό. Πράγματι, ο ΟΛΠ έχει την υποχρέωση συντήρησης και διατήρησης της υποδομής σε καλή κατάσταση, αλλά επίσης παρέχει λιμενικές υπηρεσίες σε πλοία και επιβάτες. Πρώτον, ο ΟΛΠ εισπράττει εμπορικά τέλη από κάθε χρήστη (επιβάτη, αυτοκίνητο, λεωφορείο, φορτηγό όχημα, κλπ.) ο οποίος χρησιμοποιεί τις υπηρεσίες του και όχι μόνον από τα πλοία τα οποία προσεγγίζουν τους μικρούς προβλήτες. Δεύτερον, όπως και οι άλλοι δασμοί που εισπράττει ο ΟΛΠ, τα τέλη που εισπράττονται στον επιβατικό λιμένα ορίζονται ελεύθερα από τον ίδιο τον ΟΛΠ και αναπροσαρμόζονται τακτικά, με βάση τις εμπορικές του αμοιβές. Τα εν λόγω τέλη, συνεπώς, θεωρούνται εμπορικά τέλη. |
|
(80) |
Συνεπώς, η υπό εξέταση δημόσια χρηματοδότηση παρέχει πλεονέκτημα στον ΟΛΠ, καθώς αφορά δημόσια επένδυση σε λιμενική εγκατάσταση η οποία αποτελεί ή μπορεί να αποτελέσει αντικείμενο εμπορικής εκμετάλλευσης, ενώ τα εν λόγω δημόσια κεφάλαια επιφέρουν μείωση των επενδυτικών δαπανών για το φορέα εκμετάλλευσης της υποδομής (ΟΛΠ), με τις οποίες θα επιβαρυνόταν διαφορετικά σε σχέση με τις εμπορικές του δραστηριότητες. |
|
(81) |
Θα μπορούσε να προβληθεί το επιχείρημα ότι οι κρατικοί πόροι που χορηγούνται στον ΟΛΠ δεν του παρέχουν οικονομικό πλεονέκτημα, εάν αποδειχθεί ότι η επονομαζόμενη αρχή του ιδιώτη επενδυτή που ενεργεί υπό συνθήκες οικονομίας της αγοράς είναι εφαρμόσιμη στην εν λόγω περίπτωση (34). |
|
(82) |
Στο πλαίσιο αυτό πρέπει να αξιολογηθεί κατά πόσο το Δημόσιο ενήργησε ως επενδυτής μεγιστοποίησης κερδών, ενεργώντας υπό τους συνήθεις όρους της αγοράς, δηλαδή κατά πόσο η επένδυσή του στους μικρούς προβλήτες είναι πιθανό να είναι οικονομικώς επικερδής. Το Δικαστήριο διευκρίνισε ότι πρέπει να καθοριστεί “εάν, υπό παρόμοιες συνθήκες, ένας ιδιώτης μέτοχος, στηριζόμενος στις προβλέψιμες δυνατότητες αποδοτικότητας, ανεξάρτητα από κάθε άποψη κοινωνικής, περιφερειακής ή κλαδικής πολιτικής θα είχε προβεί σε παρόμοια εισφορά κεφαλαίου” (35). Αυτό περιλαμβάνει την εισφορά νέου κεφαλαίου για επενδύσεις, υπό τον όρο ότι ο λιμένας ή ο φορέας εκμετάλλευσης δεν θα διαθέτουν πλεονάζουσα διαρθρωτική μεταφορική ικανότητας στην κοινή αγορά, και ότι η χρηματοοικονομική κατάσταση της εταιρείας είναι υγιής (36). |
|
(83) |
Πρέπει να σημειωθεί ότι όσον αφορά την κατασκευή των δύο μικρών προβλητών (“δοντιών”), οι ελληνικές αρχές δεν έχουν παράσχει ένα πλήρες επιχειρηματικό σχέδιο από το οποίο να αποδεικνύεται ότι οι υπό εξέταση επενδύσεις θα έχουν θετική απόδοση. Ενδεχομένως να αναμένεται κάποια απόδοση για το Δημόσιο μέσω της αύξησης του τέλους παραχώρησης που καταβάλλεται από τον ΟΛΠ (αποτελούμενο από το 2 % των καθαρών εσόδων του ΟΛΠ), το οποίο θα προέκυπτε από αύξηση των τελών που εισπράττει ο ΟΛΠ στον επιβατικό λιμένα. Ωστόσο, δεν έχουν παρασχεθεί σχετικά ποσοτικά δεδομένα. Επίσης, οι ελληνικές αρχές δεν έχουν παράσχει στοιχεία όσον αφορά την έρευνα της αγοράς σχετικά με τον τρόπο που θα αυξηθεί η ζήτηση για τις εν λόγω εγκαταστάσεις, ώστε να αιτιολογηθεί η αύξηση της χωρητικότητας που εξασφαλίζεται με την επένδυση. |
|
(84) |
Επίσης, το Δημόσιο θα καλύψει πλήρως τις επενδυτικές δαπάνες για τα δύο έργα αντί να τις μοιραστεί με τον ΟΛΠ. Αυτό οδηγεί σε υψηλότερους κινδύνους για το Δημόσιο σε περίπτωση που η επένδυση δεν είναι επικερδής. |
|
(85) |
Η Επιτροπή, συνεπώς, καταλήγει προκαταρκτικά στο συμπέρασμα ότι υπάρχει έλλειψη προβλεπόμενης και σαφούς προοπτικής κερδών από τις επενδύσεις του Δημοσίου και ότι η δημόσια χρηματοδότηση των υπό εξέταση έργων υποδομής δεν συμμορφώνεται με την αρχή του ιδιώτη επενδυτή που ενεργεί υπό συνθήκες οικονομίας της αγοράς. Επομένως, το υπό εξέταση μέτρο εξασφαλίζει οικονομικό επιλεκτικό πλεονέκτημα στον ΟΛΠ. |
2.1.3.3. Στρέβλωση του ανταγωνισμού και επηρεασμός του εμπορίου
|
(86) |
Πρέπει να σημειωθεί ότι ο επιβατικός λιμένας Πειραιώς είναι ο μεγαλύτερος επιβατικός λιμένας της Ελλάδας και ένας από τους μεγαλύτερους της Ευρώπης, εξυπηρετώντας συνολικά πάνω από 20 εκατομμύρια επιβάτες ετησίως. Ο αριθμός των επιβατών ακτοπλοΐας είναι επίσης σχετικά αξιόλογος — περίπου 8 εκατομμύρια. Όσον αφορά την ακτοπλοΐα, ο λιμένας πιθανώς να ανταγωνίζεται τους άλλους δύο γειτονικούς λιμένες, δηλαδή τους λιμένες Λαυρίου και Ραφήνας. Συνεπώς, το οικονομικό πλεονέκτημα που λαμβάνει ο ΟΛΠ από τη δημόσια χρηματοδότηση μπορεί να ενισχύσει τη θέση του ΟΛΠ σε σχέση με τους ανταγωνιστές του. |
|
(87) |
Εν όψει των ανωτέρω, δεν μπορεί να αποκλειστεί ότι η δημόσια χρηματοδότηση των μικρών προβλητών (“δοντιών”) νοθεύει ή απειλεί να νοθεύσει τον ανταγωνισμό και να επηρεάσει τις εμπορικές συναλλαγές μεταξύ των κρατών μελών. |
2.1.3.4. Συμπέρασμα
|
(88) |
Για τους ανωτέρω λόγους η Επιτροπή καταλήγει στο συμπέρασμα ότι η κατασκευή των δύο μικρών προβλητών (“δοντιών”) στον επιβατικό λιμένα περιλαμβάνει κρατική ενίσχυση κατά την έννοια του άρθρου 87 παράγραφος 1 της συνθήκης ΕΚ. |
2.1.4. Κατασκευή μικρού προβλήτα στον προβλήτα Ι του σταθμού εμπορευματοκιβωτίων, απόκτηση του παρακείμενου εξοπλισμού (υπόθεση αριθ. N 168/08) και απόκτηση άλλου εξοπλισμού που τίθεται στη διάθεση της παραχωρησιούχου (COSCO) και του ΟΛΠ (υπόθεση αριθ. N 169/08)
2.1.4.1. Κρατικοί πόροι
|
(89) |
Ο μικρός προβλήτας και όλα τα στοιχεία εξοπλισμού θα χρηματοδοτηθούν με τον ίδιο τρόπο όπως η πεζογέφυρα και οι δύο μικροί προβλήτες (“δόντια”) στον επιβατικό λιμένα, δηλαδή με χρηματικά ποσά τόσο από το Ε.Τ.Π.Α. όσο και από το ελληνικό κράτος. Κατά συνέπεια, μπορεί να εξαχθεί το συμπέρασμα ότι η χρηματοδότηση της υπό εξέταση υποδομής περιλαμβάνει κρατικούς πόρους. |
2.1.4.2. Οικονομικό πλεονέκτημα
|
(90) |
Όπως αναφέρεται στο σημείο (48) της παρούσας απόφασης, τα κοινοποιηθέντα μέτρα στην υπόθεση N 168/08 περιλαμβάνουν την κατασκευή ενός μικρού προβλήτα και την απόκτηση μίας σειράς στοιχείων εξοπλισμού (37) που θα τεθούν στη διάθεση του ΟΛΠ. Αντιθέτως, ο ΟΛΠ θα εκμεταλλευτεί μόνο μέρος του εξοπλισμού που κοινοποιείται βάσει της υπόθεσης N 169/08 (38), ενώ η πλειοψηφία των εγκαταστάσεων εξοπλισμού θα παραχωρηθεί στην παραχωρησιούχο COSCO (39). Επ’ αυτού, πρέπει να γίνει διάκριση μεταξύ της χρήσης και της χρηματοδότησης του μικρού προβλήτα και του εξοπλισμού. |
|
(91) |
Η Επιτροπή σημειώνει ότι τόσο ο μικρός προβλήτας όσο και ο εξοπλισμός που χρηματοδοτούνται με κρατικούς πόρους είναι ανοικτοί σε όλους του δυνητικούς χρήστες ισότιμα και άνευ διακρίσεων. Τούτο απορρέει από το γεγονός ότι τόσο ο ΟΛΠ όσο και η παραχωρησιούχος (COSCO) έχουν σαφή υποχρέωση, η οποία προβλέπεται στις συμβάσεις τους σχετικά με την παραχώρηση, εξασφάλισης ισότιμης και δίκαιης πρόσβασης σε όλους τους δυνητικούς χρήστες της υποδομής που εκμεταλλεύονται. Συνεπώς, σε επίπεδο χρηστών (ήτοι, ναυτιλιακές εταιρείες) η δημόσια χρηματοδότηση για την κατασκευή της εν λόγω υποδομής δεν θα πρέπει να παρέχει οικονομικό πλεονέκτημα σε καμία επιχείρηση κατά την έννοια του άρθρου 87 παράγραφος 1 της συνθήκης ΕΚ (40). |
|
(92) |
Η Επιτροπή πρέπει στη συνέχεια να αξιολογήσει εάν η κρατική χρηματοδότηση του μικρού προβλήτα και του εξοπλισμού παρέχει πλεονέκτημα στον ΟΛΠ ή/και στην παραχωρησιούχο. |
|
(93) |
Όσον αφορά τον μικρό προβλήτα, έχει ήδη διευκρινιστεί στο σημείο (77) της παρούσας απόφασης ότι οι μικροί προβλήτες (“δόντια”) που αποτελούν μέρος της υποδομής για “συγκεκριμένους χρήστες”, δύνανται να αποτελέσουν αντικείμενο εμπορικής εκμετάλλευσης και να αποφέρουν έσοδα για τον ΟΛΠ. Πράγματι, ο μικρός προβλήτας στον προβλήτα Ι του σταθμού εμπορευματοκιβωτίων θα τεθεί στη διάθεση του ΟΛΠ και μπορεί να αποτελέσει αντικείμενο εμπορικής εκμετάλλευσης, καθώς θα χρησιμοποιηθεί για υπηρεσίες χειρισμού φορτίων για τις οποίες ο ΟΛΠ θα χρεώνει εμπορικά τέλη. Ως εκ τούτου, η Επιτροπή καταλήγει προκαταρκτικά στο συμπέρασμα ότι η κατασκευή του μικρού προβλήτα στον προβλήτα Ι με κρατικούς πόρους μπορεί να επιφέρει μείωση των επενδυτικών δαπανών με τις οποίες ο λιμενικός οργανισμός ΟΛΠ θα επιβαρυνόταν κανονικά, και επομένως ενδέχεται να παράσχει πλεονέκτημα στον ΟΛΠ. Επίσης, το εν λόγω πλεονέκτημα είναι σαφώς επιλεκτικό επειδή αφορά μόνο μία επιχείρηση, τον ΟΛΠ. |
|
(94) |
Όσον αφορά τα στοιχεία εξοπλισμού (41), η Επιτροπή στην ανακοίνωσή της σχετικά με τη Βελτίωση της ποιότητας των υπηρεσιών στους θαλάσσιους λιμένες ταξινόμησε “όλους τους τύπους σταθερού ή ημικινητού εξοπλισμού, όπως οι γερανοί και οι ράμπες φορτοεκφόρτωσης” ως μέρος της ανωδομής ενός λιμένος (42). Δήλωσε επίσης ότι “τέτοιες επενδύσεις συνήθως ευνοούν ορισμένες επιχειρήσεις και επομένως συνιστούν ενίσχυση”. Αυτό οφείλεται στο γεγονός ότι η σχετική υποδομή χρησιμοποιείται άμεσα για εμπορικούς σκοπούς (φόρτωση και εκφόρτωση φορτίων) και είναι απαραίτητη για την παροχή ανταγωνιστικών υπηρεσιών χειρισμού φορτίων από φορείς εκμετάλλευσης λιμένων. |
|
(95) |
Εφόσον διάφορα στοιχεία εξοπλισμού προορίζονται για χρήση είτε από τον ΟΛΠ είτε από την παραχωρησιούχο, πρέπει να αξιολογηθεί εάν η κρατική χρηματοδότηση παρέχει οικονομικό πλεονέκτημα σε κάποια εκ των δύο οντοτήτων. |
Εξασφάλιση οικονομικού πλεονεκτήματος στον ΟΛΠ
|
(96) |
Όσον αφορά τον ΟΛΠ, οι 3 γερανοί Super Post Panamax (SPP) και οι 2 γερανοί Panamax προς εγκατάσταση στον μικρό προβλήτα του προβλήτα Ι (σύμφωνα με την υπόθεση αριθ. N 168/08), καθώς και ο κινητός γερανός και τα 2 περονοφόρα που πρόκειται να αγοραστούν ως επιπλέον εξοπλισμός (σύμφωνα με την υπόθεση αριθ. N 169/08), θα χρησιμοποιηθούν άμεσα από τον ΟΛΠ για τις δραστηριότητες χειρισμού φορτίων. Συνεπώς, όσον αφορά τα εν λόγω στοιχεία εξοπλισμού, ο ΟΛΠ ενδέχεται να εξασφαλίσει οικονομικό πλεονέκτημα. |
|
(97) |
Όσον αφορά τον εξοπλισμό που χορηγείται στην παραχωρησιούχο, σημειώνεται ότι δεν θα είναι στη διάθεση του ΟΛΠ, και επομένως ο ΟΛΠ δεν θα μπορεί να τον χρησιμοποιεί άμεσα για τις εμπορικές του δραστηριότητες. Εν τούτοις, πρέπει να ληφθούν υπόψη τα ακόλουθα. Πρώτον, ο ΟΛΠ είναι νομικά υποχρεωμένος από το κράτος να κατασκευάζει και να συντηρεί σε καλή κατάσταση όλες τις λιμενικές εγκαταστάσεις, καθώς και να παρέχει ο ίδιος λιμενικές υπηρεσίες ή να επιτηρεί τις υπηρεσίες οι οποίες παρέχονται από τρίτους σε περίπτωση που παραχωρήσει την εκμετάλλευση τμημάτων του λιμένα. Κατά συνέπεια, η κρατική χρηματοδότηση απαλλάσσει τον ΟΛΠ από μέρος της χρηματοοικονομικής επιβάρυνσής του όσον αφορά την παροχή σύγχρονης ανωδομής. Δεύτερον, ο ΟΛΠ (και όχι άμεσα το κράτος) είναι αυτός που παραχωρεί μέρος του σταθμού εμπορευματοκιβωτίων στην παραχωρησιούχο, συμπεριλαμβανομένου του υπό εξέταση εξοπλισμού, για τον οποίο η παραχωρησιούχος θα καταβάλει τέλος παραχώρησης και διάφορες αμοιβές αποκλειστικά στον ΟΛΠ και όχι στο κράτος. Επομένως, η Επιτροπή καταλήγει στο συμπέρασμα, σε αυτό το στάδιο, ότι το κράτος, χρηματοδοτώντας τον υπό εξέταση εξοπλισμό, ενδέχεται να παράσχει πλεονέκτημα στον ΟΛΠ, επειδή από τον απαλλάσσει από τις δαπάνες απόκτησης του εν λόγω εξοπλισμού, με τις οποίες κανονικά θα επιβαρυνόταν. |
|
(98) |
Όπως στην περίπτωση των μικρών προβλητών (“δοντιών”) στον επιβατικό λιμένα (βλ. ανωτέρω), μπορεί να προβληθεί το επιχείρημα ότι οι κρατικοί πόροι που χορηγούνται στον ΟΛΠ για την κατασκευή του μικρού προβλήτα και τον εξοπλισμό στο σταθμό εμπορευματοκιβωτίων δεν του παρέχουν οικονομικό πλεονέκτημα, εάν αποδειχθεί ότι η αρχή του ιδιώτη επενδυτή που ενεργεί υπό συνθήκες οικονομίας της αγοράς είναι εφαρμόσιμη στην εν λόγω περίπτωση. Ωστόσο, η Επιτροπή θεωρεί ότι τα συμπεράσματα στα οποία κατάληξε αναφορικά με τους μικρούς προβλήτες στον επιβατικό λιμένα ισχύουν πλήρως σε αυτήν την περίπτωση (43). Συγκεκριμένα, οι ελληνικές αρχές δεν έχουν παρουσιάσει ένα πλήρες επιχειρηματικό σχέδιο στο οποίο να αποδεικνύεται θετική απόδοση της επένδυσης, ενώ το κράτος θα καλύψει πλήρως τις δαπάνες των έργων επένδυσης αντί να τις μοιραστεί με τον ΟΛΠ. Αυτό οδηγεί σε υψηλότερους κινδύνους για το κράτος σε περίπτωση που η επένδυση δεν είναι επικερδής. |
|
(99) |
Επίσης, οι ελληνικές αρχές δεν έχουν προσκομίσει αποδεικτικά στοιχεία όσον αφορά την έρευνα της αγοράς σχετικά με τον τρόπο που θα αυξηθεί η ζήτηση για τις εν λόγω εγκαταστάσεις, ώστε να αιτιολογηθεί η αύξηση χωρητικότητας που παρέχεται από την επένδυση. Ειδικότερα, όσον αφορά τον πρόσφατα αποκτηθέντα εξοπλισμό (44) οι ελληνικές αρχές ισχυρίζονται ότι δεν θα επιφέρει αύξηση στη χωρητικότητα του λιμένα, αλλά απλώς θα αναπληρώσει πιθανή ανεπάρκεια χωρητικότητας σε περίπτωση ζημιάς ή συντήρησης των σταθερών γερανών και θα παράσχει περισσότερη ευελιξία στην παραγωγική ικανότητα του λιμένα. Αυτό φαίνεται να συνεπάγεται ότι δεν αναμένονται πρόσθετα κέρδη από τα νέα στοιχεία εξοπλισμού. Οι ελληνικές αρχές αναγνωρίζουν περαιτέρω ότι δεν είναι εύκολο να υπολογισθεί με ακρίβεια η αναμενόμενη απόδοση αναφορικά με το νέο εξοπλισμό. |
|
(100) |
Η Επιτροπή, συνεπώς, καταλήγει προκαταρκτικά στο συμπέρασμα ότι υπάρχει έλλειψη προβλεπόμενης και σαφούς προοπτικής κερδών από τις επενδύσεις του Δημοσίου και ότι η δημόσια χρηματοδότηση των υπό εξέταση έργων υποδομής δεν συμμορφώνεται με την αρχή του ιδιώτη επενδυτή που ενεργεί υπό συνθήκες οικονομίας της αγοράς. Επομένως, το υπό εξέταση μέτρο παρέχει οικονομικό επιλεκτικό πλεονέκτημα στον ΟΛΠ. |
Εξασφάλιση οικονομικού πλεονεκτήματος στην παραχωρησιούχου
|
(101) |
Όσον αφορά τα δυνητικά πλεονεκτήματα υπέρ της παραχωρησιούχου (COSCO), η Επιτροπή σημειώνει ότι ο εξοπλισμός αποτελούσε μέρος της παραχωρηθείσας προς την παραχωρησιούχο μέσω δημόσιου διαγωνισμού λιμενικής υποδομής στο σταθμό εμπορευματοκιβωτίων. |
|
(102) |
Η Επιτροπή έχει ήδη καθορίσει τους όρους υπό τους οποίους πράξεις όπως η πώληση γης ή κτιρίων (45) ή η ιδιωτικοποίηση επιχειρήσεων (46) δεν θέτουν κατά τη γνώμη της πρόβλημα κρατικής ενίσχυσης. Αυτό συμβαίνει γενικά στην περίπτωση που οι πράξεις αυτές γίνονται με βάση τις τιμές της αγοράς, ειδικά όταν η τιμή είναι το αποτέλεσμα ανοικτού διαγωνισμού χωρίς όρους και χωρίς διακρίσεις ο οποίος έτυχε της δέουσας δημοσίευσης, γεγονός που διασφαλίζει την ισότιμη μεταχείριση των υποψηφίων. Με την επιφύλαξη των υποχρεώσεων που προκύπτουν από τους κανόνες και τις αρχές που διέπουν τους δημόσιους διαγωνισμούς και τις συμβάσεις παραχώρησης, στις περιπτώσεις που ισχύουν, το ίδιο σκεπτικό ισχύει, τηρουμένων των αναλογιών, και για την πώληση ή την διάθεση υποδομής από τις δημόσιες αρχές (47) |
|
(103) |
Εντούτοις, όπως έχει ήδη επισημάνει η Επιτροπή (48), δεν μπορεί να αποκλεισθεί το γεγονός ότι σε ορισμένες περιπτώσεις ενδέχεται να υπάρχουν στοιχεία ενίσχυσης. Για παράδειγμα, ενδέχεται να υπάρχει ενίσχυση στην περίπτωση που η υποδομή διατίθεται σε προκαθορισμένο διαχειριστή με συνέπεια να αποκτήσει αθέμιτο πλεονέκτημα εξ αυτού του γεγονότος ή εάν είναι τόσο μεγάλη η διαφορά μεταξύ της τιμής πώλησης και της τιμής μιας πρόσφατης κατασκευής με συνέπεια να αποκτήσει αθέμιτο πλεονέκτημα ο αγοραστής. |
|
(104) |
Όπως αναφέρεται στο σημείο (18) της παρούσας απόφασης, ο εν λόγω διαγωνισμός οργανώθηκε σε πανευρωπαϊκή κλίμακα σύμφωνα με τους ευρωπαϊκούς κανόνες σύναψης συμβάσεων που προβλέπονται στην απόφαση 2004/17/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 31ης Μαρτίου 2004, περί συντονισμού των διαδικασιών σύναψης συμβάσεων στους τομείς του ύδατος, της ενέργειας, των μεταφορών και των ταχυδρομικών υπηρεσιών (49). Η Επιτροπή δεν έχει λόγο να πιστεύει, βάσει των στοιχείων που έχει στη διάθεσή της, ότι η διαδικασία επιλογής έχει διεξαχθεί με εσφαλμένο τρόπο. |
|
(105) |
Επιπλέον, η Επιτροπή θεωρεί ότι η διάρκεια της σύμβασης παραχώρησης — 30 έτη στην αρχή με δυνατότητα παράτασης επί πέντε έτη εάν εκτελεστεί εμπρόθεσμα η κατασκευή του προβλήτα ΙΙΙ και με μια δεύτερη δυνατότητα παράτασης κατά 5 ακόμη έτη υπό τον όρο ότι θα αυξηθούν τα τέλη παραχώρησης — αντανακλά επακριβώς το γεγονός ότι ο παραχωρησιούχος θα πραγματοποιήσει επενδύσεις σε πολύ δαπανηρά στοιχεία υποδομής, τα οποία μπορούν να αποφέρουν κέρδη μόνο μετά την παρέλευση πολλών ετών (50). Εξάλλου, οι όροι παράτασης πέραν των 30 ετών εξαρτώνται άμεσα από την πραγματοποίηση αυτών των επενδύσεων. |
|
(106) |
Όσον αφορά την παροχή του εξοπλισμού, πρέπει να επισημανθεί ότι αποτελούσε μέρος των όρων του διαγωνισμού, οι προσφορές οι οποίες υποβλήθηκαν στο πλαίσιο του εν λόγω διαγωνισμού πρέπει να έχουν ήδη λάβει υπόψη το γεγονός ότι ο εξοπλισμός ήταν ήδη διαθέσιμος για χρήση και δεν θα χρειαζόταν να αγοραστεί από την παραχωρησιούχο. |
|
(107) |
Επιπλέον, εν όψει του σημείου (26), η Επιτροπή προκαταρκτικά θεωρεί ότι η σύμβαση παραχώρησης δεν μειώνει τους κινδύνους που πρέπει συνήθως να αναλαμβάνει μία παραχωρησιούχος και, συνεπώς, δεν απαλλάσσει την επιχείρηση από χρηματοοικονομικούς κινδύνους που είναι εγγενείς στις δραστηριότητες λιμενικών υπηρεσιών, οι οποίοι ενδεχομένως στη συνέχεια να αποτελέσουν χρηματοοικονομική επιβάρυνση για τον ΟΛΠ. |
|
(108) |
Η Επιτροπή επισημαίνει ότι στην προκειμένη περίπτωση τα προσφάτως αποκτηθέντα περιουσιακά στοιχεία [εξοπλισμός φόρτωσης και εκφόρτωσης (51)] που χρηματοδοτήθηκε από το κράτος και τέθηκε στη διάθεση του παραχωρησιούχου έχει όντως σχετικά μικρή διάρκεια ζωής σε σύγκριση με άλλα στοιχεία υποδομής που έχουν μεγάλη διάρκεια ζωής, όπως είναι οι προβλήτες, οι οποίες θα μπορούσε να θεωρηθεί στην προκειμένη περίπτωση ότι μεταβιβάστηκαν προς τον δικαιούχο στην πλήρη οικονομική τους αξία. Η Επιτροπή επισημαίνει επίσης ότι δεν φαίνεται να υπάρχει μεγάλη διαφορά ανάμεσα στην τιμή του προσφάτως αποκτηθέντος εξοπλισμού ο οποίος ετέθη στη διάθεση του παραχωρησιούχου και στα τέλη παραχώρησης που πρέπει να καταβάλει ο παραχωρησιούχος, τα οποία υπερβαίνουν κατά πολύ την τιμή του εξοπλισμού (52). |
|
(109) |
Κατά συνέπεια, με βάση τις προαναφερόμενες αρχές (53) καισύμφωνα με την πρακτική για τη λήψη των αποφάσεών της (54), και με την επιφύλαξη χορήγησης άλλων κρατικών ενισχύσεων προς την παραχωρησιούχο εκτός των πλαισίων του παρόντος μέτρου, η Επιτροπή καταλήγει στο συμπέρασμα ότι ο αποκτηθείς εξοπλισμός ο οποίος τίθεται στη διάθεση της παραχωρησιούχου δεν της παρέχει κανένα πλεονέκτημα — και συνεπώς καμία κρατική ενίσχυση — στην παραχωρησιούχο, καθώς η τελευταία θα καταβάλει την τιμή αγοράς για τη χρήση του εν λόγω εξοπλισμού. |
2.1.4.3. Στρέβλωση του ανταγωνισμού και επηρεασμός του εμπορίου
|
(110) |
Η Επιτροπή, κατόπιν της διαπίστωσης ότι η κρατική χρηματοδότηση του μικρού προβλήτα και του εξοπλισμού στο σταθμό εμπορευματοκιβωτίων παρέχει στον ΟΛΠ (αλλά όχι στην παραχωρησιούχο και στους τελικούς χρήστες) επιλεκτικό οικονομικό πλεονέκτημα, πρέπει τώρα να αξιολογήσει κατά πόσο το εν λόγω πλεονέκτημα έχει την ικανότητα να νοθεύσει τον ανταγωνισμό και να επηρεάσει τις ενδοκοινοτικές συναλλαγές. |
|
(111) |
Η Επιτροπή σημειώνει ότι μπορεί να υπάρχει ανταγωνισμός μεταξύ των παρόχων λιμενικών υπηρεσιών, ειδικά μεταξύ κύριων κόμβων που εξυπηρετούν μεγάλες γεωγραφικές περιοχές. Ο σταθμός εμπορευματοκιβωτίων του λιμένος Πειραιώς έχει ουσιαστική χωρητικότητα (1 373 εκατομμύρια TEUs το 2007) και εν δυνάμει βρίσκεται σε ανταγωνισμό με άλλους λιμένες (55) της ΕΕ. Προβλέπεται ότι η νέα χωρητικότητα που θα προσθέσει ο νέος μικρός προβλήτας θα ανέρχεται τουλάχιστον σε 1 εκατομμύριο TEUs για τον ΟΛΠ. Μέρος της χωρητικότητας που θα είναι στη διάθεση του ΟΛΠ θα παραχωρηθεί στην COSCO. Εν τούτοις, ως αποτέλεσμα της κατασκευής του νέου μικρού προβλήτα και της απόκτησης του νέου εξοπλισμού, ο ΟΛΠ θα εξακολουθήσει να είναι ο κύριος φορέας εκμετάλλευσης του λιμένος. Επιπλέον, οι ίδιες οι ελληνικές αρχές θεωρούν ότι τα εν λόγω έργα είναι απαραίτητα για να αναπτυχθούν λιμενικές υπηρεσίες από τον ΟΛΠ και να καταστούν οι εν λόγω υπηρεσίες ανταγωνιστικές σε σχέση με αυτές που παρέχονται από την παραχωρησιούχο COSCO, αλλά και σε σχέση με τις υπηρεσίες που παρέχονται από άλλους λιμένες. |
|
(112) |
Επιπλέον, το 27 % των εμπορευματοκιβωτίων που αναχωρούν και το 33 % των εμπορευματοκιβωτίων που φθάνουν στο λιμένα Πειραιώς αφορούν συναλλαγές με άλλα κράτη μέλη της ΕΕ. Συνεπώς, δεν μπορεί να αποκλειστεί ότι η υπό εξέταση δημόσια χρηματοδότηση θα νοθεύσει ή θα απειλήσει να νοθεύσει τον ανταγωνισμό και θα επηρεάσει τις εμπορικές συναλλαγές μεταξύ των κρατών μελών. |
2.1.4.4. Συμπέρασμα
|
(113) |
Βάσει των ανωτέρω, η Επιτροπή καταλήγει στο συμπέρασμα, σε αυτό το στάδιο, ότι τα δύο κοινοποιηθέντα μέτρα συνιστούν κρατική ενίσχυση υπέρ του ΟΛΠ κατά την έννοια του άρθρου 87 παράγραφος 1 της συνθήκης ΕΚ. |
2.2. Συμβατότητα της ενίσχυσης
|
(114) |
Η Επιτροπή πρέπει να εξετάσει εάν η κρατική ενίσχυση προς τον ΟΛΠ η οποία διαπιστώνεται ανωτέρω, όσον αφορά τους δύο μικρούς προβλήτες στον επιβατικό λιμένα και τον μικρό προβλήτα και τον εξοπλισμό στον εμπορικό λιμένα, μπορεί να θεωρηθεί ότι είναι συμβατή με την κοινή αγορά. |
Η ενίσχυση ως κίνητρο
|
(115) |
Για να αποτελέσει κίνητρο η κρατική ενίσχυση ο αιτών πρέπει να υποβάλει αίτηση για ενίσχυση πριν την έναρξη του έργου. Στην προκειμένη περίπτωση ο ΟΛΠ υπέβαλε αιτήσεις για την χρηματοδότηση των έργων από το επιχειρησιακό πρόγραμμα πριν την έναρξη των εργασιών. Επιπλέον, τον καιρό που άρχισαν τα έργα ο ΟΛΠ γνώριζε καλά ότι ήταν ένας πιθανός δικαιούχος ενίσχυσης βάσει του επιχειρησιακού προγράμματος και κατά συνέπεια ήταν λογικό να προσδοκούσε ότι θα ελάμβανε δημόσια χρηματοδότηση. Ενόψει των προαναφερομένων η Επιτροπή καταλήγει στο συμπέρασμα ότι η εν λόγω κρατική ενίσχυση εμπεριέχει το στοιχείο του κινήτρου. |
Νομική βάση της αξιολόγησης
|
(116) |
Στην παρούσα περίπτωση, φαίνεται να υπάρχουν μόνο δύο δυνατότητες συμβατότητας. Πρέπει πρώτα να εξετασθεί εάν εφαρμόζεται το άρθρο 86 παράγραφος 2 της συνθήκης ΕΚ και, εφόσον δεν εφαρμόζεται, εάν τα μέτρα εμπίπτουν στην εξαίρεση που προβλέπεται στον άρθρο 87 παράγραφος 3 σημείο γ) της συνθήκης ΕΚ. |
2.2.1. Δυνατότητα εφαρμογής του άρθρου 86 παράγραφος 2
|
(117) |
Η Ελλάδα πιστεύει ότι η υπό εξέταση υποδομή θα επιτρέψει στον ΟΛΠ να εκτελέσει αποτελεσματικά τα καθήκοντά του, τα οποία εξυπηρετούν το γενικό δημόσιο συμφέρον. Με άλλα λόγια, η Ελλάδα θεωρεί ότι οι λιμενικές υπηρεσίες οι οποίες παρέχονται από τον ΟΛΠ αντιστοιχούν σε υπηρεσίες γενικού οικονομικού συμφέροντος (εφεξής αναφερόμενες ως “ΥΓΟΣ”) και ότι η δημόσια χρηματοδότηση που χορηγείται για τα κοινοποιηθέντα επενδυτικά έργα είναι σύμφωνη με το άρθρο 86 παράγραφος 2 της συνθήκης ΕΚ (56). |
|
(118) |
Μια κρατική ενίσχυση ως θεωρείται ως αντιστάθμιση προς μία επιχείρηση για την παροχή μίας ΥΓΟΣ, ώστε να κριθεί συμβατή με την κοινή αγορά, όταν πληρούνται οι ακόλουθοι τρεις όροι: 1) η υπό εξέταση ΥΓΟΣ πρέπει να ισοδυναμεί με μία γνήσια υπηρεσία γενικού οικονομικού συμφέροντος, 2) η παροχή της ΥΓΟΣ πρέπει να ανατίθεται κατά τον δέοντα τρόπο στο φορέα εκμετάλλευσης, και 3) η ενίσχυση η οποία χορηγείται στο φορέα εκμετάλλευσης πρέπει να είναι ανάλογη με τον επιδιωκόμενο στόχο. |
|
(119) |
Πρώτον, η Επιτροπή, σε αυτό το στάδιο, αμφιβάλλει ως προς το ότι το πλήρες εύρος των δραστηριοτήτων που προβλέπονται από τον ΟΛΠ μπορεί να θεωρηθεί ως γνήσια ΥΓΟΣ. |
|
(120) |
Κατά το Πρωτοδικείο, “[…] όπως προκύπτει από τη νομολογία, η παροχή της επίμαχης υπηρεσίας πρέπει, εξ ορισμού, να εξυπηρετεί την κοινή ωφέλεια ή το δημόσιο συμφέρον. Στο πλαίσιο αυτό, οι ΥΓΟΣ διακρίνονται, μεταξύ άλλων, από τις υπηρεσίες που εξυπηρετούν ιδιωτικό συμφέρον, ανεξαρτήτως του αν το εν λόγω ιδιωτικό συμφέρον είναι περισσότερο ή λιγότερο συλλογικό ή αν έχει αναγνωριστεί από το κράτος ως εύλογο ή ωφέλιμο” (57). Ειδικότερα, το Δικαστήριο αποφάνθηκε ότι η εκμετάλλευση ενός εμπορικού λιμένα δεν είναι αυτομάτως ταυτόσημη με την παροχή ΥΓΟΣ, ιδίως εάν προβάλλεται ο ισχυρισμός ότι όλες οι υπηρεσίες οι οποίες παρέχονται σε έναν τέτοιο λιμένα αφορούν μία τέτοια αποστολή (58). |
|
(121) |
Κατά συνέπεια, δεν μπορεί να αποκλειστεί εκ προοιμίου ότι μέρος των δραστηριοτήτων που εκτελούνται σε έναν λιμένα ενδέχεται να θωρούνται ως ΥΓΟΣ υπό δεόντως αιτιολογημένες περιστάσεις. Ωστόσο, στην παρούσα περίπτωση, οι ελληνικές αρχές δεν έχουν προσκομίσει μέχρι τώρα καμία απόδειξη περί σαφώς καθορισμένης ΥΓΟΣ εντός του πλαισίου των συνολικών δραστηριοτήτων του ΟΛΠ στο Λιμένα Πειραιώς. |
|
(122) |
Ο ΟΛΠ ασκεί, για παράδειγμα, δραστηριότητες σε άμεσο ανταγωνισμό με την παραχωρησιούχο στον εμπορικό τερματικό σταθμό. Δεν μπορεί να προβληθεί ο ισχυρισμός ότι οι εν λόγω δραστηριότητες ισοδυναμούν με ΥΓΟΣ, καθώς παρέχονται ήδη με όρους αγοράς από άλλες επιχειρήσεις. |
|
(123) |
Επιπλέον, ούτε ο νόμος ίδρυσης του ΟΛΠ (νόμος 2688/1999) ούτε η σύμβαση παραχώρησης η οποία έχει συναφθεί μεταξύ του ΟΛΠ και του ελληνικού κράτους δεν περιέχουν ρητή διάταξη με την οποία να ορίζεται κάποια ΥΓΟΣ προς εκτέλεση από τον ΟΛΠ. Συγκεκριμένα, οι υποχρεώσεις, οι οποίες αναφέρονται στο τμήμα 9 της σύμβασης παραχώρησης, είναι πολύ γενικής φύσεως (απαιτώντας από τον ΟΛΠ να διασφαλίσει “ένα πλήρες εύρος λιμενικών υπηρεσιών και διευκολύνσεων”) και δεν μπορεί να θεωρηθεί ως σαφώς καθορισμένη ΥΓΟΣ. Επίσης, δεν υπάρχει σαφώς καθορισμένη υποχρέωση δημόσιας υπηρεσίας η οποία να επιβάλλεται στον ΟΛΠ σε σχέση με τις συνδέσεις μεταξύ της ηπειρωτικής χώρας και των ελληνικών νήσων. |
|
(124) |
Ακόμη και εάν υποτεθεί ότι μέρος των δραστηριοτήτων του ΟΛΠ δύναται να θεωρηθεί ότι συνιστούν ΥΓΟΣ, δεν φαίνεται να πληρούνται οι άλλοι όροι που απαιτούνται για συμβατότητα με την κοινή αγορά, ήτοι, η πράξη ανάθεσης και η αναλογικότητα. |
|
(125) |
Όσον αφορά την πράξη ανάθεσης, υπάρχει μία σύμβαση παραχώρησης μεταξύ του κράτους και του ΟΛΠ, όπου το κράτος ρητώς αναθέτει στον ΟΛΠ την παροχή λιμενικών υπηρεσιών. Η εν λόγω σύμβαση επίσης περιλαμβάνει υποχρεώσεις για τον ΟΛΠ κατά την παροχή των σχετικών υπηρεσιών. Ωστόσο, καθώς δεν ορίζεται επακριβώς το πεδίο όπου υπάρχει υποχρέωση παροχής δημόσιων υπηρεσιών, δεν είναι επίσης σαφές ποιο είναι το πεδίο εφαρμογής της αντίστοιχης πράξης ανάθεσης στον ΟΛΠ. |
|
(126) |
Μία ενίσχυση η οποία καταβάλλεται ως αντιστάθμιση για την εκτέλεση μίας δυνητικής ΥΓΟΣ για να είναι συμβατή με την κοινή αγορά, πρέπει να είναι ανάλογη με τον επιδιωκόμενο σκοπό. Ειδικότερα, αυτό σημαίνει ότι η πράξη ανάθεσης πρέπει να περιέχει διατάξεις που να εμποδίζουν την υπεραντιστάθμιση και τη διεπιδότηση εμπορικών δραστηριοτήτων. Πρέπει επίσης να υπάρχει σαφής διαχωρισμός λογαριασμών μεταξύ των εμπορικών δραστηριοτήτων και των δραστηριοτήτων δημόσιας υπηρεσίας του φορέα εκμετάλλευσης, καθώς και ένα επαρκές σύστημα για την κατανομή των κοινών δαπανών για τις δημόσιες υπηρεσίες και τις εμπορικές δραστηριότητες του. |
|
(127) |
Η Επιτροπή σημειώνει ότι η σύμβαση παραχώρησης δεν περιέχει διατάξεις για την αποφυγή υπεραντιστάθμισης κατά την παροχή ΥΓΟΣ. Επίσης, δεν υπάρχει λογιστικός διαχωρισμός για τις εμπορικές δραστηριότητες και για τις δραστηριότητες οι οποίες θα αφορούσαν πιθανώς μία ΥΓΟΣ και, ως εκ τούτου, δεν υπάρχει καμία εγγύηση ότι τα έσοδα από την παροχή μίας τέτοιας ΥΓΟΣ δεν θα χρησιμοποιηθούν για τις εμπορικές δραστηριότητες (π.χ. πώληση σε χαμηλότερες τιμές από αυτές των ανταγωνιστών μέσω της επιδοτούμενης ΥΓΟΣ). |
|
(128) |
Κατά συνέπεια, σε αυτό το στάδιο, η Επιτροπή καταλήγει στο συμπέρασμα ότι δεν καθορισθεί κατά τον ενδεδειγμένο και σαφή τρόπο ή ΥΓΟΣ στο πλαίσιο των δραστηριοτήτων που εκτελεί ο ΟΛΠ. Επίσης, δεν προβλέπεται δεόντως η ανάθεση τέτοιων δυνητικών ΥΓΟΣ και δεν υπάρχει καμία διάταξη με την οποία να διασφαλίζεται η αναλογικότητα της αντιστάθμισης η οποία καταβάλλεται για την εκτέλεσή τους. Επομένως, η Επιτροπή προκαταρκτικά θεωρεί ότι η κρατική ενίσχυση η οποία χορηγείται στον ΟΛΠ αναφορικά με τα κοινοποιηθέντα έργα δεν μπορεί να θεωρηθεί συμβατή με το άρθρο 86 παράγραφος 2 της συνθήκης ΕΚ. |
2.2.2. Δυνατότητα εφαρμογής του άρθρου 87 παράγραφος 3 σημείο γ) της συνθήκης ΕΚ
|
(129) |
Εν όψει των ανωτέρω, η Επιτροπή θεωρεί ότι η κατάλληλη νομική βάση για την αξιολόγηση της κρατικής ενίσχυσης προς την υπό εξέταση λιμενική υποδομή πρέπει να είναι το άρθρο 87 παράγραφος 3 σημείο γ) της συνθήκης ΕΚ. Το εν λόγω άρθρο προβλέπει ότι “οι ενισχύσεις για την προώθηση της αναπτύξεως ορισμένων οικονομικών δραστηριοτήτων ή οικονομικών περιοχών, εφόσον δεν αλλοιώνουν τους όρους των συναλλαγών κατά τρόπο που θα αντίκειτο προς το κοινό συμφέρον”, δύναται να θεωρηθεί ότι είναι συμβατές με την κοινή αγορά. Εφόσον δεν υπάρχουν ακόμα κοινοτικές κατευθυντήριες γραμμές σχετικά με τις κρατικές ενισχύσεις στον τομέα των λιμένων, το άρθρο 87 παράγραφος 3 σημείο γ) έχει άμεση εφαρμογή. |
|
(130) |
Η Επιτροπή, κατά συνέπεια, πρέπει να εξετάσει για κάθε κοινοποιηθέν έργο όπου περιλαμβάνεται κρατική ενίσχυση εάν η εν λόγω ενίσχυση είναι συμβατή με το άρθρο 87 παράγραφος 3 σημείο γ) της συνθήκης ΕΚ. Τα σχετικά έργα είναι: i) η κατασκευή των δύο μικρών προβλητών (“δοντιών”) στον επιβατικό λιμένα, ii) η κατασκευή του μικρού προβλήτα στον προβλήτα Ι του σταθμού εμπορευματοκιβωτίων και iii) η απόκτηση του εξοπλισμού προς χρήση από τον ΟΛΠ και την παραχωρησιούχο στο σταθμό εμπορευματοκιβωτίων. |
2.2.2.1. Κατασκευή των δύο μικρών προβλητών (“δοντιών”) στον επιβατικό λιμένα (υπόθεση αριθ. N 105/08)
|
(131) |
Θα πρέπει κατ' αρχάς να εξετασθεί κατά πόσον ισχύουν στην προκειμένη περίπτωση οι κοινοτικές κατευθυντήριες γραμμές σχετικά με τις κρατικές ενισχύσεις στις θαλάσσιες μεταφορές (59) (στο εξής “οι κατευθυντήριες γραμμές”). Όντως, το τμήμα 10 των κατευθυντήριων γραμμών περιλαμβάνει κανόνες σχετικά με τις κρατικές ενισχύσεις για την ακτοπλοΐα. Εν τούτοις, οι κανόνες αυτοί καλύπτουν μόνο την παροχή ακτοπλοϊκών υπηρεσιών (60), αλλά όχι την κατασκευή υποδομών που προορίζεται γι' αυτές τις υπηρεσίες, όπως συμβαίνει στην περίπτωση των δύο προβλητών στον επιβατικό λιμένα. Κατά συνέπεια, οι κατευθυντήριες γραμμές δεν μπορούν να εφαρμοστούν ως προς αυτό το μέτρο και για το λόγο αυτό η Επιτροπή πρέπει να εξετάσει κατά πόσο εμπίπτουν στους γενικούς στόχους της πολιτικής μεταφορών της ΕΕ. |
|
(132) |
Σημειώνεται ότι η σύνδεση περιφερειακών περιοχών και νήσων μέσω της προώθησης των θαλάσσιων μεταφορών μικρών αποστάσεων αποτελεί μία από τις προτεραιότητες της πολιτικής μεταφορών της ΕΕ (61). Επιπλέον, ένας από τους στόχους ένταξης των λιμένων στη στρατηγική ΔΕΔ-Μ είναι η βελτίωση της δυνατότητας πρόσβασης των περιφερειακών περιοχών και η ενίσχυση της οικονομικής και κοινωνικής συνοχής εντός της Κοινότητας, βελτιώνοντας τις κοινοτικές εσωτερικές ακτοπλοϊκές συνδέσεις και δίνοντας ιδιαίτερη προσοχή στα νησιά και στις περιφερειακές περιοχές (62). Πράγματι, η σύνδεση των νήσων και των περιφερειακών περιοχών με περισσότερα κεντρικά σημεία της επικράτειας της ΕΕ επιτρέπει στους πολίτες της ΕΕ, στις επιχειρήσεις και στις περιφερειακές και τοπικές κοινωνίες να επωφεληθούν πλήρως από την εσωτερική αγορά. Προκειμένου να αναπτυχθούν τέτοιες λιμενικές υπηρεσίες, επιβάλλεται η θέση σε λειτουργία της απαραίτητης υποδομής. Ωστόσο, καθώς οι πόροι της αγοράς ενδεχομένως να μην είναι πάντα διαθέσιμοι για πρωτοβουλίες οι οποίες δεν είναι βραχυπρόθεσμα επικερδείς, αυτό συνεπάγεται ότι η επένδυση σε τέτοιες εγκαταστάσεις θα πρέπει ενδεχομένως να συμπληρωθεί με στοιχεία κρατικής ενίσχυσης. |
|
(133) |
Όπως αναφέρεται ανωτέρω, οι δύο μικροί προβλήτες (“δόντια”) στον επιβατικό λιμένα θα εξυπηρετούν μόνο τα ακτοπλοϊκά σκάφη, τα οποία συνδέουν σχεδόν όλα τα ελληνικά νησιά με τον κύριο λιμένα και την πρωτεύουσα της Ελλάδας. Επιπρόσθετα, ο εν λόγω λιμένας εξυπηρετεί μία σειρά συνδέσεων προς τα νησιά οι οποίες δεν παρέχονται από κανέναν άλλον εναλλακτικό λιμένα της ηπειρωτικής χώρας. Ακόμα και σε περιπτώσεις όπου υπάρχουν εναλλακτικές συνδέσεις από τους λιμένες της Ραφήνας ή/και του Λαυρίου, οι εν λόγω λιμένες δεν διαθέτουν επαρκή ικανότητα χειρισμού του μεγάλου αριθμού των πλοίων που εξυπηρετούνται από το λιμένα Πειραιώς. Επίσης, ο λιμένας Πειραιώς παρέχει σημαντική άμεση διατροπική σύνδεση με το σιδηροδρομικό σύστημα της αστικής ζώνης Πειραιώς-Αθήνας, η οποία εξασφαλίζει άμεση και ταχεία πρόσβαση στην Αθήνα και σε άλλες βασικές εγκαταστάσεις μεταφοράς (όπως ο εθνικός αερολιμένας). Αυτό σαφώς επιτρέπει στον επιβατικό λιμένα Πειραιώς να παρέχει τις απαραίτητες ακτοπλοϊκές υπηρεσίες επιβατών οι οποίες δεν είναι συγκρίσιμες με τις υπηρεσίες που παρέχονται από τους δυνητικούς του ανταγωνιστές. |
|
(134) |
Η Επιτροπή διαπιστώνει επίσης ότι η δημόσια χρηματοδότηση περιορίζεται στις δαπάνες των έργων, και επομένως ότι εξαλείφεται οποιοσδήποτε κίνδυνος αδικαιολόγητης υπεραντιστάθμισης για τον ΟΛΠ ή τον ανάδοχο που εκτέλεσε τα απαραίτητα έργα. Εν προκειμένω, η Επιτροπή σημειώνει τα ακόλουθα. Πρώτον, όπως στην περίπτωση της πεζογέφυρας, η σύμβαση δημόσιων έργων για την κατασκευή των δύο μικρών προβλητών (“δοντιών”) συνάφθηκε κατόπιν ανοικτού, διαφανούς και άνευ διακρίσεων δημόσιου διαγωνισμού σύμφωνα με τους ισχύοντες κανόνες σύναψης δημόσιων συμβάσεων. Ως εκ τούτου, μπορεί να θεωρηθεί ότι η συμβολή του Δημοσίου δεν θα υπερβεί την τιμή της αγοράς για την κατασκευή. Δεύτερον, παρόλο που η κρατική χρηματοδότηση καλύπτει πλήρως τις δαπάνες της υποδομής, σημειώνεται ότι το ποσό της ενίσχυσης είναι σχετικά μικρό σε σύγκριση με τη συνολική ικανότητα του επιβατικού λιμένα και, επομένως, θα έχει περιορισμένες συνέπειες στο συνολικό αριθμό των πλοίων και των επιβατών που χρησιμοποιούν το λιμένα. Τρίτον, η συμβολή του Δημοσίου δεν θα καλύψει κανένα μεταγενέστερο κόστος συντήρησης και επισκευής, το οποίο θα καλύπτεται αποκλειστικά από τον ΟΛΠ. Τέλος, οποιαδήποτε δυνητική αύξηση στα έσοδα του ΟΛΠ που προκύπτει από την επένδυση θα περιέρχεται εν μέρει στο ελληνικό κράτος, καθώς ο ΟΛΠ πρέπει να καταβάλλει 2 % των ετήσιων εσόδων του στο ελληνικό κράτος σύμφωνα με τους όρους της σύμβασης παραχώρησης. |
|
(135) |
Συνεπώς, η Επιτροπή καταλήγει στο συμπέρασμα ότι αποκλείεται οποιαδήποτε υπεραντιστάθμιση για τον ΟΛΠ και την επιχείρηση η οποία είναι υπεύθυνη για την κατασκευή των δύο μικρών προβλητών (“δοντιών”) στον επιβατικό λιμένα. |
|
(136) |
Εν όψει των ανωτέρω, η Επιτροπή θεωρεί ότι η δημόσια χρηματοδότηση των δύο μικρών προβλητών (“δοντιών”) στον επιβατικό λιμένα δεν είναι σε θέση να νοθεύσει τον ανταγωνισμό στην Κοινότητα σε βαθμό που να αντίκειται στο κοινό συμφέρον και δύναται, κατά συνέπεια, να θεωρηθεί συμβατή με την κοινή αγορά δυνάμει του άρθρου 87 παράγραφος 3 σημείο γ) της συνθήκης ΕΚ. |
2.2.2.2. Κατασκευή ενός μικρού προβλήτα στον προβλήτα Ι του σταθμού εμπορευματοκιβωτίων , απόκτηση του παρακείμενου εξοπλισμού (υπόθεση αριθ. N 168/08) καθώς και απόκτηση άλλου εξοπλισμού που τίθεται στη διάθεση της παραχωρησιούχου (COSCO) και του ΟΛΠ (υπόθεση αριθ. N 169/08)
|
(137) |
Η Επιτροπή έχει τονίσει σε μία σειρά εγγράφων πολιτικής ότι οι λιμένες είναι απαραίτητοι για την οικονομική ανάπτυξη και για τη διασφάλιση της ασφάλειας των προμηθειών προς τους ευρωπαίους πολίτες και το βιομηχανικό κλάδο (63). Επιπλέον, οι λιμένες αποτελούν βασικό εργαλείο για την υλοποίηση των στόχων της κοινοτικής πολιτικής μεταφορών, όπως διατυπώνονται στη Λευκή Βίβλο του 2001 και στην αναθεώρηση της του 2006. Επομένως, η ύπαρξη επαρκούς αριθμού λιμένων με επαρκή ικανότητα σε όλες τις ακτές της Κοινότητας είναι απαραίτητη για ένα αποτελεσματικό και βιώσιμο δίκτυο μεταφορών. |
|
(138) |
Ένα σημαντικό σχετικό επιχείρημα είναι η σημασία των θαλάσσιων μεταφορών, οι οποίες ισοδυναμούν με το 39 % των εσωτερικών μεταφορών εμπορευμάτων και σχεδόν με το 90 % του όγκου του εξωτερικού εμπορίου (64). Οι θαλάσσιες μεταφορές επίσης αποτελούν αξιόλογη εναλλακτική λύση στις χερσαίες μεταφορές, όπως φαίνεται και με την ιδέα των “θαλάσσιων αρτηριών” (65). Πράγματι, η ανάπτυξη λιμενικών εγκαταστάσεων κοντά σε προορισμούς προέλευσης/τελικούς προορισμούς εμπορευμάτων πρέπει να θεωρείται ο απλούστερος τρόπος μείωσης της συμφόρησης στις χερσαίες μεταφορές, και συνεπώς συμβάλλει στη μείωση της συμφόρησης και της επιβάρυνσης του περιβάλλοντος. Ειδικότερα, πρέπει να τονιστεί ότι η θαλάσσια μεταφορά εμπορευματοκιβωτίων έχει συντελέσει σημαντικά στην ανάπτυξη των θαλάσσιων μεταφορών. Έχει μεγάλες μελλοντικές δυνατότητες στις εργασίες της εφοδιαστικής αλυσίδας με χρήση συνδυασμών μεταξύ θαλάσσιων και σιδηροδρομικών ή/και εσωτερικών πλωτών μεταφορών (66). |
|
(139) |
Εν όψει των ανωτέρω, η Επιτροπή θεωρεί ότι ενδεχομένως να είναι απαραίτητες οι επενδύσεις σε λιμενικές εγκαταστάσεις — και πιο συγκεκριμένα, σε υποδομές θαλάσσιας μεταφοράς εμπορευματοκιβωτίων — όπου τα στοιχεία κρατικής ενίσχυσης διαδραματίζουν πρωταγωνιστικό ρόλο, όταν οι πόροι της αγοράς δεν είναι διαθέσιμοι για αναπτύξεις υποδομών οι οποίες βραχυπρόθεσμα δεν είναι επικερδείς. Ωστόσο, όταν ορισμένα στοιχεία υποδομών μπορούν να αποτελέσουν αμέσως αντικείμενο εμπορικής εκμετάλλευσης και είναι ήδη επικερδή βραχυπρόθεσμα, οι δαπάνες τους δύνανται να καλυφθούν από ιδιώτες επενδυτές. Σε αυτές τις περιπτώσεις η χορήγηση κρατικής ενίσχυσης μπορεί να μην δικαιολογείται. |
Η φύση των διαφορετικών στοιχείων υποδομής
|
(140) |
Η Επιτροπή θεωρεί ότι η κρατική παρέμβαση όσον αφορά την κατασκευή του μικρού προβλήτα στον προβλήτα Ι και την απόκτηση του εξοπλισμού συνάδει με τους προαναφερθέντες στόχους πολιτικής της ΕΕ. Εν τούτοις, η Επιτροπή πρέπει να αξιολογήσει, αναφορικά με κάθε στοιχείο υποδομής, εάν η αντίστοιχη επένδυση μπορεί να υλοποιηθεί με λιγότερη ή καθόλου κρατική χρηματοδότηση, προκειμένου να καθοριστεί εάν είναι απαραίτητη η κρατική παρέμβαση. |
|
(141) |
Στο πλαίσιο αυτό, η Επιτροπή σημειώνει ότι είναι σημαντικό να γίνει σαφής διαχωρισμός των δαπανών επένδυσης και των κρατικών παρεμβάσεων όσον αφορά την υποδομή για συγκεκριμένους χρήστες (ήτοι, τον μικρό προβλήτα στον προβλήτα Ι του σταθμού εμπορευματοκιβωτίων) από τις δαπάνες επένδυσης και τις κρατικές παρεμβάσεις όσον αφορά τα στοιχεία ανωδομής που πρέπει να εγκατασταθούν στον προβλήτα Ι (ήτοι, ο εξοπλισμός ο οποίος κοινοποιήθηκε με βάση την περίπτωση αριθ. N 168/08). Ο εν λόγω διαχωρισμός επενδυτικών δαπανών είναι απαραίτητος για να αξιολογηθεί ξεχωριστά η συμβατότητα των διαφορετικών τύπων υποδομής με την κοινή αγορά. |
|
(142) |
Οι ελληνικές αρχές δεν έχουν προσκομίσει μέχρι στιγμής ανάλυση της κατανομής των εν λόγω επενδυτικών δαπανών. Επίσης, βάσει των διαθέσιμων στοιχείων, φαίνεται ότι οι συγκεκριμένες συμβάσεις για την υλοποίηση των εν λόγω δημόσιων έργων κάλυψαν όλα τα στοιχεία υποδομής συνολικά. Ως εκ τούτου, η Επιτροπή καλεί τις ελληνικές αρχές να προσκομίσουν λεπτομερή ανάλυση της κατανομής των επενδυτικών δαπανών και των κρατικών παρεμβάσεων. |
|
(143) |
Όσον αφορά την υποδομή για συγκεκριμένους χρήστες, όπως η κατασκευή του μικρού προβλήτα στον προβλήτα Ι του σταθμού εμπορευματοκιβωτίων, η Επιτροπή αναγνωρίζει ότι τέτοια έργα λιμενικών υποδομών ενδέχεται να απαιτήσουν σημαντικές επενδύσεις κεφαλαίων οι οποίες μπορούν να αποσβεσθούν, εάν ποτέ αποσβεσθούν μόνον, μακροπρόθεσμα, και, για το λόγο αυτό, δεν γίνονται συνήθως τέτοιες επενδύσεις από ιδιώτες. Κατά συνέπεια, η οικονομική τους βιωσιμότητα δεν μπορεί να διασφαλιστεί χωρίς δημόσια χρηματοδότηση (67). Ως εκ τούτου, η Επιτροπή θεωρεί ότι, σε αυτό το στάδιο, ενδεχομένως να υπάρχει ανάγκη για κρατική παρέμβαση, ούτως ώστε να διασφαλιστεί η κατασκευή του μικρού προβλήτα στον προβλήτα Ι. |
|
(144) |
Αντιθέτως, η Επιτροπή θεωρεί ότι τα στοιχεία ανωδομής, ήτοι, ο εξοπλισμός προς εγκατάσταση στον προβλήτα Ι (68) και ο εξοπλισμός που πρέπει να τεθεί στη διάθεση του ΟΛΠ ή της παραχωρησιούχου (69), εν γένει δεν συνδέονται με υψηλές επενδυτικές δαπάνες. Συνεπώς, οι εν λόγω δαπάνες συνήθως καλύπτονται από ιδιωτική χρηματοδότηση επί καθαρά εμπορικής βάσεως. Αυτό ισχύει ιδιαιτέρως στην περίπτωση που η ανωδομή βρίσκεται σε μεγάλους λιμενικούς κόμβους — όπως ο λιμένας Πειραιώς — με μεγάλο κύκλο εργασιών και κέρδος και με σημαντική θέση σε σχέση με τους ανταγωνιστές τους. |
|
(145) |
Συνεπώς, η Επιτροπή, σε αυτό το στάδιο, αμφιβάλλει σχετικά με το κατά πόσο η κρατική χρηματοδότηση των υπό εξέταση στοιχείων εξοπλισμού είναι απαραίτητη και κατά πόσο ο ΟΛΠ δεν είναι σε θέση να τα χρηματοδοτήσει με ιδίους πόρους. Οι ελληνικές αρχές καλούνται να προσκομίσουν περαιτέρω σχετικές πληροφορίες. |
|
(146) |
Εξάλλου, επειδή η Επιτροπή δεν έχει προς το παρόν καμία εμπειρία όσον αφορά την χρηματοδότηση ανωδομής από το κράτος σε τόσο μεγάλους και τόσο ανταγωνιστικούς λιμένες (70), θα ήθελε να γνωρίζει τις γνώμες των ενδιαφερόμενων μερών επ' αυτού του θέματος. |
|
(147) |
Ακόμη και εάν η Επιτροπή κατέληγε στο συμπέρασμα ότι η κρατική χρηματοδότηση των στοιχείων εξοπλισμού ήταν απαραίτητη, το γεγονός ότι το κράτος θα καλύψει πλήρως τις δαπάνες των στοιχείων της υποδομής δημιουργεί αμφιβολίες ως προς το κατά πόσο η υπό εξέταση κρατική ενίσχυση είναι αναλογική και περιορίζεται στο ελάχιστο αναγκαίο. |
|
(148) |
Το γεγονός ότι το κόστος των στοιχείων του εξοπλισμού καθορίστηκε κατόπιν ανοικτού, διαφανούς και άνευ διακρίσεων δημόσιου διαγωνισμού για την αγορά τους σύμφωνα με τους ισχύοντες κανόνες σύναψης δημόσιων συμβάσεων αποκλείει την περίπτωση οι καθορισθείσες τιμές να υπερβαίνουν την αγοραία αξία. Συνεπώς, μπορεί να εξαχθεί το συμπέρασμα ότι δεν έχει παρασχεθεί κανένα πλεονέκτημα στον ανάδοχο προμηθευτή του εξοπλισμού και καμία υπεραντιστάθμιση στον ΟΛΠ. |
|
(149) |
Εντούτοις, το γεγονός ότι χρεώνεται η τιμή αγοράς για την κατασκευή της ανωδομής δεν αιτιολογεί την πλήρη κάλυψη των δαπανών από το κράτος. Εν προκειμένω, οι ελληνικές αρχές καλούνται να προσκομίσουν περαιτέρω πληροφορίες σχετικά με τους λόγους για τους οποίους ο ΟΛΠ δεν θα καλύψει όλες ή μέρος των εν λόγω δαπανών, ιδίως λαμβάνοντας υπόψη ότι θα χρεώσει εμπορικά τέλη ή θα λάβει τέλη παραχώρησης για τη χρήση της εν λόγω υποδομής που προορίζεται για ειδική χρήση. |
|
(150) |
Η Επιτροπή σημειώνει το γεγονός ότι ο ΟΛΠ καταβάλλει στο ελληνικό κράτος τέλος παραχώρησης το οποίο αντιστοιχεί σε ένα ποσοστό των εσόδων του. Συνεπώς, με την αύξηση της ικανότητας του ΟΛΠ λόγω της κατασκευής των μικρών προβλητών και της αγοράς του εξοπλισμού, το κράτος θα έχει μεγαλύτερη έσοδα λόγω της αύξησης του καθαρού ποσού που θα καταβάλλει ο ΟΛΠ με τη μορφή τελών παραχώρησης. Αυτό μπορεί να θεωρηθεί ως ειδικός μηχανισμός, ώστε το κράτος να ανακτήσει μέρος της χορηγούμενης κρατικής ενίσχυσης. Εν τούτοις, στο παρόν στάδιο, η Επιτροπή δεν διαθέτει επαρκή στοιχεία προκειμένου να αξιολογήσει κατά πόσο ο εν λόγω μηχανισμός μειώνει το επίπεδο της κρατικής ενίσχυσης που χορηγείται στον ΟΛΠ. Οι ελληνικές αρχές καλούνται να προσκομίσουν περαιτέρω σχετικές πληροφορίες. |
Η ανάπτυξη του εμπορίου δεν νοθεύεται σε βαθμό που να αντίκειται στο κοινοτικό συμφέρον
|
(151) |
Ο μικρός προβλήτας και ο εξοπλισμός αποτελούν υποδομές οι οποίες δύνανται να αποτελέσουν αντικείμενο εμπορικής εκμετάλλευσης και θα χρησιμοποιηθούν άμεσα από τον ΟΛΠ για την παροχή λιμενικών υπηρεσιών. Αυτό σημαίνει ότι η κρατική χρηματοδότηση των έργων υποδομής μπορεί να ενισχύσει τη θέση του ΟΛΠ σε σχέση με τους ανταγωνιστές του στην ευρωπαϊκή αγορά για τις υπηρεσίες χειρισμού φορτίων. Αυτό μπορεί να γίνει σε δύο επίπεδα: i) στον ανταγωνισμό μεταξύ του ΟΛΠ και της παραχωρησιούχου εντός του λιμένα (ενδολιμενικός ανταγωνισμός), και ii) στον ανταγωνισμό μεταξύ του ΟΛΠ και άλλων φορέων εκμετάλλευσης τερματικών σταθμών εμπορευματοκιβωτίων που παρέχουν υπηρεσίες που επιδέχονται υποκατάσταση (διαλιμενικός ανταγωνισμός). |
|
(152) |
Όσον αφορά τον ενδολιμενικό ανταγωνισμό η Επιτροπή επισημαίνει ότι μέρος των λιμενικών υπηρεσιών θα έχουν πολύ θετική επίπτωση στον ενδολιμενικό ανταγωνισμό επειδή θα δημιουργήσουν πραγματικό ανταγωνισμό ανάμεσα στις λιμενικές υπηρεσίες που θα παρέχονται από την COSCO και από αυτές που θα παρέχονται από τον ΟΛΠ. Όπως προαναφέρεται, είναι η πρώτη φορά που στην Ελλάδα δημιουργείται τέτοιος ανταγωνισμός, ο οποίος ελπίζεται ότι θα βελτιώσει τόσο την αποτελεσματικότητα όσο και την ποιότητα των παρεχόμενων υπηρεσιών. Επιπλέον, ο χρηματοδοτούμενος από το κράτος εξοπλισμός δεν χρησιμοποιείται μόνο από τον ΟΛΠ αλλά και από την παραχωρησιούχο, καθώς μέρος του εξοπλισμού τέθηκε στη διάθεση της παραχωρησιούχου υπό τους όρους της σύμβασης παραχώρησης (αλλά καταβάλλει της τιμές της αγοράς για τη χρήση τους). |
|
(153) |
Για αυτούς τους λόγους, η Επιτροπή θεωρεί προκαταρκτικά ότι η κρατική παρέμβαση στην κατασκευή του μικρού προβλήτα και του εξοπλισμού δεν έχει σημαντική επιρροή στον ενδολιμενικό ανταγωνισμό. |
|
(154) |
Όσον αφορά το διαλιμενικό ανταγωνισμό, ο ΟΛΠ βρίσκεται σαφώς σε ανταγωνισμό με τους άλλους βασικούς κοινοτικούς φορείς εκμετάλλευσης λιμένων της περιοχής, όπως (ενδεικτικά) τον λιμένα της Κονστάντσας στη Ρουμανία, το λιμένα της Τεργέστης στην Ιταλία και τον λιμένα Κόπερ στη Σλοβενία. Επομένως, η Επιτροπή εκφράζει αμφιβολίες κατά πόσο η κρατική χρηματοδότηση της υποδομής προς εκμετάλλευση από τον ΟΛΠ δεν θα επηρεάσει τις συναλλαγές μεταξύ των κρατών μελών σε βαθμό που να αντίκειται στο κοινοτικό συμφέρον. Οι εν λόγω αμφιβολίες είναι ιδιαίτερα έντονες όσον αφορά την απόκτηση εξοπλισμού (στοιχεία ανωδομής) καθώς, όπως σημειώνεται ανωτέρω, τέτοιες υποδομές συνήθως χρηματοδοτούνται από τους ίδιους τους φορείς εκμετάλλευσης λιμένων. Ως εκ τούτου, η Επιτροπή καλεί τις ελληνικές αρχές και τους ενδιαφερόμενους να παράσχουν πληροφορίες σχετικά με τις επιπτώσεις των υπό εξέταση μέτρων κρατικής ενίσχυσης στο διαλιμενικό ανταγωνισμό. |
2.3. Συμπέρασμα
|
(155) |
Βάσει της αξιολόγησης που αναφέρεται στα ανωτέρω τμήματα, η Επιτροπή καταλήγει στο συμπέρασμα ότι:
|
|
(156) |
Η Επιτροπή περαιτέρω θεωρεί, στο παρόν στάδιο, ότι η κρατική χρηματοδότηση για την κατασκευή του μικρού προβλήτα στον προβλήτα Ι του σταθμού εμπορευματοκιβωτίων , η απόκτηση του παρακείμενου εξοπλισμού στον εν λόγω μικρό προβλήτα (υπόθεση αριθ. N 168/08), καθώς και η απόκτηση του εξοπλισμού που τίθεται στη διάθεση της παραχωρησιούχου (COSCO) και του ΟΛΠ (υπόθεση αριθ. N 169/08) συνιστά κρατική ενίσχυση προς τον ΟΛΠ. Στο παρόν στάδιο της διαδικασίας, η Επιτροπή εκφράζει αμφιβολίες σχετικά με το κατά πόσο η εν λόγω κρατική ενίσχυση είναι συμβατή με την κοινή αγορά. Ειδικότερα, η Επιτροπή εκφράζει αμφιβολίες και επομένως ζητάει από τις ελληνικές αρχές να υποβάλουν παρατηρήσεις και να παράσχουν περαιτέρω πληροφορίες σχετικά με τα ακόλουθα ζητήματα:
|
3. ΑΠΟΦΑΣΗ
Η Επιτροπή έχει, ως εκ τούτου, αποφασίσει ότι η κατασκευή της πεζογέφυρας στον επιβατικό λιμένα (υπόθεση αριθ. N 105/08) δεν συνιστά κρατική ενίσχυση.
Η κρατική ενίσχυση για την κατασκευή των δύο μικρών προβλητών (“δοντιών”) στον επιβατικό λιμένα (υπόθεση αριθ. N 105/08) είναι συμβατή με την κοινή αγορά.
Όσον αφορά την κρατική ενίσχυση για την κατασκευή του μικρού προβλήτα στον προβλήτα Ι του σταθμού εμπορευματοκιβωτίων ,την απόκτηση του παρακείμενου εξοπλισμού στον εν λόγω μικρό προβλήτα (υπόθεση αριθ. N 168/2008) καθώς και την απόκτηση του εξοπλισμού που τίθεται στη διάθεση της παραχωρησιούχου (COSCO) και του ΟΛΠ (υπόθεση αριθ. N 169/08), η Επιτροπή, ενεργώντας βάσει της διαδικασίας που αναφέρεται στο άρθρο 88 παράγραφος 2 της συνθήκης ΕΚ, ζητάει από την Ελλάδα να υποβάλει τις παρατηρήσεις της και να παράσχει όλες τις σχετικές πληροφορίες, οι οποίες μπορεί να συνδράμουν την αξιολόγηση των μέτρων, εντός ενός μηνός από την ημερομηνία παραλαβής της παρούσας επιστολής.
Η Επιτροπή επιθυμεί να υπενθυμίσει στην Ελλάδα ότι το άρθρο 88 παράγραφος 3 της συνθήκης ΕΚ έχει ανασταλτικό αποτέλεσμα και εφιστά την προσοχή σας στο άρθρο 14 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 659/1999 του Συμβουλίου, στον οποίο προβλέπεται ότι όλες οι ενισχύσεις οι οποίες χορηγούνται παράνομα ενδέχεται να ανακτηθούν από τον αποδέκτη.
Η Επιτροπή προειδοποιεί την Ελλάδα ότι θα ενημερώσει τους ενδιαφερόμενους, δημοσιεύοντας την παρούσα επιστολή και μία σύντομη περίληψή της στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Θα ενημερώσει επίσης τους ενδιαφερόμενους στις χώρες ΕΖΕΣ που έχουν υπογράψει τη συμφωνία για τον ΕΟΧ, δημοσιεύοντας σχετική ανακοίνωση στο συμπλήρωμα ΕΟΧ της Επίσημης Εφημερίδας της Ευρωπαϊκής Ένωσης, καθώς και την Εποπτεύουσα Αρχή της ΕΖΕΣ με αποστολή αντιγράφου της παρούσας επιστολής. Όλοι οι ενδιαφερόμενοι θα κληθούν να υποβάλουν τις παρατηρήσεις τους εντός ενός μηνός από την ημερομηνία της δημοσίευσης.
”(1) Στοιχείο αναφοράς: TREN(2008) D/423861, TREN(2008) D/432683, TREN(2009) D/43829, και TREN(2009) D/50782.
(2) Καταχωρήθηκε με στοιχεία αναφοράς: TREN(2008) A/508196, TREN(2008) A/523428, TREN(2008) A/5020, TREN(2008) A/12294 και TREN(2009) A/18832.
(3) Μέρος 2 στη συνέχεια.
(4) Δεδομένα της 14.3.2008, Πηγή: Οργανισμός Λιμένος Πειραιώς Α.Ε.
(5) Εμπιστευτικές πληρoφoρίες.
(6) Βλ. άρθρο 1 παράγραφος 1 της σύμβασης παραχώρησης σχετικά με το πεδίο εφαρμογής της, και το άρθρο 3 σχετικά με το δικαίωμα χρήσης και εκμετάλλευσης.
(7) Άρθρο 3 παράγραφος 1 σημείο iii).
(8) Άρθρο 4 παράγραφος 2.
(9) Άρθρο 2, παράγραφος 7 του νόμου 2688/1999.
(10) Άρθρο 21.
(11) Άρθρο 21 παράγραφος 1 της σύμβασης παραχώρησης.
(12) Δημοσιεύτηκε στην Επίσημη Εφημερίδα. Στοιχεία αναφοράς: 2008/S 20-026332 στις 30.1.2008, και τροποποιήθηκε με στοιχεία αναφοράς: 2008/S 54-072476 στις 18.3.2008, παρατείνοντας την προθεσμία υποβολής προσφορών μέχρι τις 19.5.2008.
(13) Το αρχικό ποσό αντιπροσωπεύει το τρέχον μήκος του κρηπιδότοιχου του προβλήτα ΙΙ (μήκους 2011 μέτρων), το οποίο πρέπει να αυξηθεί δεόντως κατά 803 μέτρα μόλις το διευρυμένο μήκος του προβλήτα ΙΙΙ γίνει διαθέσιμο για εμπορική εκμετάλλευση.
(14) Η αξία καθορίζεται βάσει των τρεχόντων διαθέσιμων 373 365 τετραγωνικών μέτρων του προβλήτα ΙΙ και θα προσαρμοσθεί με επαύξηση κατά 152 672 τετραγωνικά μέτρα μόλις η επέκταση του προβλήτα ΙΙΙ καταστεί διαθέσιμη για εμπορική εκμετάλλευση.
(15) 3 γερανοί Super Post Panamax και 2 γερανοί Panamax.
(16) Συγκεκριμένα, το έργο προβλέπει την προμήθεια 5 ημιρυμουλκούμενων εμπορευματοκιβωτίων, 12 ελκυστήρων RoRo, 4 τηλεσκοπικών γερανών εμπορευματοκιβωτίων, 18 γερανογεφυρών, 1 αυτόματου γερανού, 4 ανυψωτικών μηχανημάτων, 1 ηλεκτρικού περονοφόρου φορτηγού οχήματος, 1 πετρελαιοκίνητου περονοφόρου φορτηγού οχήματος και 10 τερματικών ελκυστήρων.
(17) Απόφαση της Επιτροπής της 28ης Νοεμβρίου 2001 για την έγκριση του κοινοτικού πλαισίου στήριξης για τις κοινοτικές διαρθρωτικές παρεμβάσεις στις περιφέρειες που υπάγονται στο στόχο αριθ. 1 στην Ελλάδα [κοινοποιηθείσα υπό τον αριθμό C(2000) 3405] (2002/322/EC), ΕΕ L 122 της 8.5.2002, σ. 7.
(18) Απόφαση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής αριθ. E(2001) 534/19.3.2001 για την έγκριση του Επιχειρηματικού Προγράμματος Οδικοί Άξονες, Λιμάνια & Αστική Ανάπτυξη, απόφαση της Επιτροπής αριθ. E(2004) 5674/23.12.2004 για την έγκριση της 1ης αναθεώρησης του και αποφάσεις αριθ. E(2005) 5912/22.12.2005 και C(2006) 6421/7.12.2006 για την έγκριση της 2ης και 3ης αναθεώρησης τους, αντιστοίχως.
(19) Οδηγία 2004/17/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 31ης Μαρτίου 2004, περί συντονισμού των διαδικασιών σύναψης συμβάσεων στους τομείς του ύδατος, της ενέργειας, των μεταφορών και των ταχυδρομικών υπηρεσιών (ΕΕ L 134 της 30.4.2004, σ. 1).
(20) Αυτός είναι ο αριθμός εγχώριων επιβατών, ενώ ο συνολικός αριθμός για το 2006 όλων των επιβατών — εγχώριων και υπερπόντιων (κρουαζιέρες, γραμμές και διαμετακόμιση) επιβατών, καθώς και επιβατών πορθμείων — ανήλθε σε 20 507 263.
(21) Βλ., για παράδειγμα, υπόθεση C-222/04 Ministero dell'Economia e delle Finanze κατά Cassa di Risparmio di Firenze (Συλλογή 2006, σ. I-289, σκέψη 129).
(22) Υπόθεση C-41/90 Höfner και Elser (Συλλογή 1991, σ. I-1979, σκέψη 21, και συνεκδικασθείσες υποθέσεις C-264/01, C-306/01, C-354/01 και C-355/01 AOK Bundesverband και άλλοι (Συλλογή 2004, σ. I-2493, σκέψη 46).
(23) Υπόθεση 118/85 Επιτροπή κατά Ιταλίας (Συλλογή 1987, σ. 2599, σκέψη 7 υπόθεση 35/96 Επιτροπή κατά Ιταλίας (Συλλογή 1998, σ. I-3851, σκέψη 36).
(24) Βλ. σημείο (5) της παρούσας απόφασης.
(25) Βλ. σημείο (6) της παρούσας απόφασης.
(26) Ευρωπαϊκό Δικαστήριο (ΔΕΚ) υπόθεση C-82/01P της 24.10.2002, Aéroport de Paris, Συλλογή 2002, σ. I -9297.
(27) Βλ. τις ακόλουθες αποφάσεις: Συνεκδικασθείσες υποθέσεις 67/85, 68/85 και 70/85 Van der Kooy και άλλοι κατά Επιτροπής (Συλλογή 1988, σ. 219, σκέψη 35· υπόθεση C-303/88 Ιταλία κατά Επιτροπής (Συλλογή 1991, σ. I-1433, σκέψη 11· υπόθεση C-305/89 Ιταλία κατά Επιτροπής (Συλλογή 1991, σ. I-1603, σκέψη 13· υπόθεση C-482/99 Γαλλία κατά Επιτροπής (Συλλογή 2002, σκέψη 24).
(28) Βλ. απόφαση της Επιτροπής της 20.10.2004 σχετικά με την κρατική ενίσχυση αριθ. N 520/03 — Βέλγιο — Χρηματοδοτική ενίσχυση για έργα υποδομής σε λιμένες της Φλάνδρας, ΕΕ C 176 της 16.7.2005, σ. 11.
(29) Απόφαση της Επιτροπής της 20.10.2004 σχετικά με την κρατική ενίσχυση αριθ. N 520/03 — Βέλγιο — Χρηματοδοτική ενίσχυση για έργα υποδομής σε λιμένες της Φλάνδρας, ΕΕ C 176 της 16.7.2005, σ. 11, σημείο 47.
(30) Ανακοίνωση της Επιτροπής προς το Συμβούλιο και το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο της 13ης Φεβρουαρίου 2001: Βελτίωση της ποιότητας των υπηρεσιών στους θαλάσσιους λιμένες: βασικό στοιχείο των ευρωπαϊκών μεταφορών, COM(2001) 0035 τελικό.
(31) Βάσει της ίδιας ανακοίνωσης άλλες υποδομές για συγκεκριμένους χρήστες είναι: ναυπηγεία, αγωγοί και καλώδια για τις κοινωφελείς υπηρεσίες στους χώρους του τερματικού σταθμού ενός λιμένα.
(32) Η Επιτροπή ακολούθησε παρόμοια προσέγγιση, στην απόφαση της Επιτροπής της 20.10.2004 σχετικά με την κρατική ενίσχυση αριθ. N 520/03 — Βέλγιο — Χρηματοδοτική ενίσχυση για έργα υποδομής σε λιμένες της Φλάνδρας, (ΕΕ C 176 της 16.7.2005, σ. 11), όπου οι προβλήτες θεωρήθηκαν ως μέρος του έργου που σχετίζεται με την υποδομή.
(33) Βλ. σημείο (38) της παρούσας απόφασης.
(34) Συγκεκριμένα, το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο με την απόφασή του στην υπόθεση Stardust Marine απεφάνθη ότι “δυνάμει της αρχής της ίσης μεταχείρισης μεταξύ δημόσιων και ιδιωτικών επιχειρήσεων προκύπτει ότι τα κεφάλαια που τίθενται από το κράτος, άμεσα ή έμμεσα, στη διάθεση μίας επιχείρησης, υπό συνθήκες οι οποίες αντιστοιχούν στους συνήθεις όρους της αγοράς δεν μπορούν να χαρακτηρισθούν ως κρατικές ενισχύσεις” [υπόθεση C-482/99 Γαλλία κατά Επιτροπής (Συλλογή 2002, σ. I-4397) (“Stardust Marine”). Βλ. επίσης υπόθεση C-303/88 Ιταλία κατά Επιτροπής (Συλλογή 1991, σ. I-1433, σκέψη 20].
(35) Βλ. συνεκδικασθείσες υποθέσεις T-129/95, T-2/96 και T-97/96 Neue Maxhütte Stahlwerke και Lech-Stahlwerke κατά Επιτροπής (Συλλογή 1999, σ. II-17, σκέψη 120).
(36) Απόφαση της Επιτροπής της 24.4.2007 σχετικά με την κρατική ενίσχυση αριθ. N 60/06 — Κάτω Χώρες — Έργο “Ανάπτυξη του κύριου λιμένα του Ρότερνταμ” — ΕΕ C 196 της 24.8.2007, σ. 1. Βλ. επίσης Κατευθυντήριες γραμμές σχετικά με την εφαρμογή των άρθρων 92 και 93 της συνθήκης ΕΟΚ στις εταιρείες χαρτοφυλακίου του Δημοσίου (Δελτίο ΕΚ 91984), παράγραφος 3.2. σημείο (ii).
(37) 3 γερανοί Super Post Panamax (SPP) και 2 γερανοί Panamax.
(38) 1 κινητός γερανός και 2 περονοφόρα.
(39) 5 ημιρυμουλκούμενα εμπορευματοκιβωτίων, 12 ελκυστήρες RoRo, 4 τηλεσκοπικοί γερανοί εμπορευματοκιβωτίων, 18 γερανογέφυρες και κινητά οχήματα, 4 ανυψωτικά μηχανήματα, 10 ελκυστήρες τύπου τερματικού σταθμού.
(40) Απόφαση της Επιτροπής της 20.10.2004 σχετικά με την κρατική ενίσχυση αριθ. N 520/03 — Βέλγιο — Χρηματοδοτική ενίσχυση για έργα υποδομής σε λιμένες της Φλάνδρας, ΕΕ C 176 της 16.7.2005, σ. 11, σημείο 47.
(41) Βάσει τόσο της υπόθεσης αριθ. N 168/08 όσο και της υπόθεσης αριθ. N 169/08.
(42) Βλ. ειδικότερα την ανακοίνωση της Επιτροπής προς το Συμβούλιο και το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο της 13ης Φεβρουαρίου 2001: Βελτίωση της ποιότητας των υπηρεσιών στους θαλάσσιους λιμένες: βασικό στοιχείο των ευρωπαϊκών μεταφορών, COM(2001) 0035 τελικό.
(43) Βλ. ανωτέρω σημεία (81)-(85).
(44) Ειδικότερα, τον εξοπλισμό σύμφωνα με την υπόθεση αριθ. N 169/08.
(45) Ανακοίνωση της Επιτροπής σχετικά με στοιχεία κρατικής ενίσχυσης στις πωλήσεις γηπέδων, οικοπέδων και κτιρίων από δημόσιες αρχές, ΕΕ C 209, της 10.7.1997, σ. 3-5.
(46) Έκθεση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής σχετικά με την πολιτική ανταγωνισμού, 1993, παράγραφοι 402 και 403.
(47) Κοινοτικές κατευθυντήριες γραμμές για τη χρηματοδότηση των αερολιμένων και τις κρατικές ενισχύσεις σε αεροπορικές εταιρίες για την έναρξη νέων γραμμών με αναχώρηση από περιφερειακούς αερολιμένες, ΕΕ C 312 της 9.12.2005, σ. 1, παράγραφος 58.
(48) Κοινοτικές κατευθυντήριες γραμμές για τη χρηματοδότηση των αερολιμένων και τις κρατικές ενισχύσεις σε αεροπορικές εταιρίες για την έναρξη νέων γραμμών με αναχώρηση από περιφερειακούς αερολιμένες, ΕΕ C 312 της 9.12.2005, σ. 1, παράγραφος 59.
(49) ΕΕ L 134 της 30.4.2004, σ. 1.
(50) Βλ. π.χ. την απόφαση της Επιτροπής της 10.12.2008 σχετικά με την κρατική ενίσχυση Ν 110/08 — Γερμανία — για τη χρηματοδότηση του έργου Jade WeserPort Project, ΕΕ C 137 της 17.6.2009, σ. 1, όπου η διάρκεια της συμφωνίας παραχώρησης για την κατασκευή παρόμοιου έργου ήταν εξ αρχής 40 έτη.
(51) Βλέπε σημείο (52) παραπάνω.
(52) Βλέπε σημείο (27) παραπάνω.
(53) Βλέπε σημείο (102) και επόμενα.
(54) Βλ. για παράδειγμα απόφαση της Επιτροπής της 10.12.2008 σχετικά με την κρατική ενίσχυση αριθ. N 110/08 — Γερμανία — Δημόσια χρηματοδότηση του έργου JadeWeserPort, ΕΕ C 137 της 17.6.2009, σ. 1· αποφάσεις της Επιτροπής της 10.7.2007 σχετικά με την κρατική ενίσχυση αριθ. N 134/07 — Ελλάδα — Έργο υποθαλάσσιας σήραγγας Θεσσαλονίκης, ΕΕ C 234 της 6.10.2007, σ. 2· απόφαση σχετικά με την κρατική ενίσχυση αριθ. 565/2007 — Ελλάδα – Οδική υποδομή — Δημόσια χρηματοδότηση του έργου κεντρικού οδικού άξονα της Ελλάδας (E65), απόφαση σχετικά με την κρατική ενίσχυση αιρθ. N 633/07 — Ελλάδα — Οδική υποδομή — Δημόσια χρηματοδότηση των τμημάτων οδικού άξονα μεταξύ των περιοχών Μαλιακός και Κλειδί (μέρος του προγράμματος ΠΑΘΕ), μεταξύ των Τεμπών και της Σκοτίνας, και μεταξύ του Ευαγγελισμού και της Λεπτοκαρυάς, ΕΕ C 70 της 15.3.2008, σ. 6· και απόφαση σχετικά με την κρατική ενίσχυση αριθ. N 45/08 — Ελλάδα — Οδική υποδομή — Δημόσια χρηματοδότηση του έργου οδικού άξονα Ελευσίνας — Κορίνθου — Πάτρας — Πύργου — Τσάκωνα, ΕΕ C 177 της 12.7.2008, σ. 1.
(55) Για παράδειγμα, ο λιμένας της Θεσσαλονίκης (με 447 εκατομμύρια TEU το 2007), ο λιμένας της Κονστάντσας στη Ρουμανία (με 1 411 εκατομμύρια TEU για το ίδιο έτος), ο λιμένας του Κόπερ στη Σλοβενία και μία σειρά λιμένων στην Ιταλία μπορούν να θεωρηθούν ως άμεσοι ανταγωνιστές του ΟΛΠ.
(56) Το άρθρο 86 παράγραφος 2 της συνθήκης ΕΚ ορίζει ότι “Οι επιχειρήσεις οι οποίες είναι επιφορτισμένες με τη διαχείριση υπηρεσιών γενικού οικονομικού συμφέροντος ή που έχουν χαρακτήρα δημοσιονομικού μονοπωλίου υπόκεινται στους κανόνες της παρούσας συνθήκης, ιδίως στους κανόνες ανταγωνισμού, κατά το μέτρο που η εφαρμογή των κανόνων αυτών δεν εμποδίζει, εκ του νόμου ή εκ των πραγμάτων, την εκπλήρωση της ιδιαίτερης αποστολής που τους έχει ανατεθεί. Η ανάπτυξη των συναλλαγών δεν πρέπει να επηρεάζεται σε βαθμό ο οποίος θα αντίκειτο προς το συμφέρον της Κοινότητας.”
(57) Βλ. υπόθεση T-289/03, Bupa και άλλοι κατά Επιτροπής, (Συλλογή 2008, σ. II-000, σκέψη 178).
(58) Βλ. υπόθεση C-242/95, GT-Link A/S κατά De Danske Statsbaner, Συλλογή, σ. 1-4349, σκέψη 52).
(59) Ανακοίνωση της Επιτροπής C(2004) 43 — Κοινοτικές κατευθυντήριες γραμμές για τις κρατικές ενισχύσεις στον τομέα των θαλάσσιων μεταφορών, ΕΕ C 13 της 17.1.2004, σ. 3.
(60) Ως θαλάσσιες μεταφορές μικρών αποστάσεων θεωρούνται “η θαλάσσια μετακίνηση φορτίων και επιβατών μεταξύ λιμένων ευρισκόμενων γεωγραφικά στην Ευρώπη ή μεταξύ αυτών των λιμένων και λιμένων ευρισκόμενων σε μη ευρωπαϊκές χώρες των οποίων η ακτογραμμή βρίσκεται στις περίκλειστες θάλασσες που συνορεύουν με την Ευρώπη (βλ. ανακοίνωση της Επιτροπής προς το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, το Συμβούλιο, την Οικονομική Κοινωνική Επιτροπή και την Επιτροπή των Περιφερειών. Η ανάπτυξη των θαλάσσιων μεταφορών μικρών αποστάσεων στην Ευρώπη: μια δυναμική εναλλακτική λύση στην αλυσίδα των βιώσιμων μεταφορών — δεύτερη διετής έκθεση προόδου” COM(1999) 317 τελικό, σ. 2).
(61) Πράσινη Βίβλος σχετικά με τους θαλάσσιους λιμένες και τις ναυτιλιακές υποδομές, COM(1997) 678 τελικό της 10.12.1997.
(62) Πράσινη Βίβλος σχετικά με τους θαλάσσιους λιμένες και τις ναυτιλιακές υποδομές, COM(1997) 678 τελικό της 10.12.1997, σ. 9. Βλ. επίσης ανακοίνωση της Επιτροπής COM(2004) 453 τελικό της 2.7.2004 σχετικά με τις θαλάσσιες μεταφορές μικρών αποστάσεων.
(63) Βλ. για παράδειγμα: Ανακοίνωση “Ευρωπαϊκή πολιτική των μεταφορών στον ορίζοντα του 2010: η ώρα των επιλογών”, COM(2001) 370 της 12ης Σεπτεμβρίου 2001. Βλ. επίσης: Ανακοίνωση της Επιτροπής προς το Συμβούλιο και το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο “Η Ευρώπη σε συνεχή κίνηση — Βιώσιμη κινητικότητα στην ήπειρό μας — Ενδιάμεση επανεξέταση της Λευκής βίβλου για τις μεταφορές του 2001 της Ευρωπαϊκής Επιτροπής”, COM(2006) 314 της 22ας Ιουνίου 2006.
(64) Βλ. ανακοίνωση της Επιτροπής “Η Ευρώπη σε συνεχή κίνηση — Βιώσιμη κινητικότητα στην ήπειρό μας — Ενδιάμεση επανεξέταση της Λευκής Βίβλου για τις μεταφορές του 2001 της Ευρωπαϊκής Επιτροπής”, (2006) που αναφέρεται στην υποσημείωση 59.
(65) Ανακοίνωση της Επιτροπής COM(2004) 453 τελικό της 2.7.2004 σχετικά με τις θαλάσσιες μεταφορές μικρών αποστάσεων.
(66) Ανακοίνωση της Επιτροπής “Η Ευρώπη σε συνεχή κίνηση — Βιώσιμη κινητικότητα στην ήπειρό μας — Ενδιάμεση επανεξέταση της Λευκής Βίβλου για τις μεταφορές του 2001 της Ευρωπαϊκής Επιτροπής”, (2006) που αναφέρεται στην υποσημείωση 62.
(67) Πρέπει να σημειωθεί ότι η Επιτροπή δέχθηκε προηγουμένως ότι η κατασκευή προβλητών αποτελεί συμβατή ενίσχυση υπό ορισμένους όρους (απόφαση της Επιτροπής της 20.10.2004 σχετικά με την κρατική ενίσχυση αριθ. N 520/03 — Βέλγιο — Χρηματοδοτική ενίσχυση για έργα υποδομής σε λιμένες της Φλάνδρας, ΕΕ C 176 της 16.7.2005, σ. 11).
(68) Κοινοποιηθείς μαζί με την κατασκευή του προβλήτα στον προβλήτα Ι στο πλαίσιο της υπόθεσης αριθ. N 168/08.
(69) Κοινοποιηθεί στο πλαίσιο της υπόθεσης αριθ. N 169/08.
(70) Πρέπει να σημειωθεί ότι μέχρι στιγμής όλα τα στοιχεία ανωδομής, σε όλα τα έργα λιμενικών υποδομών τα οποία κοινοποιήθηκαν στην Επιτροπή (απόφαση της Επιτροπής της 10.12.2008 σχετικά με την κρατική ενίσχυση αριθ. N 110/08 — Γερμανία — Δημόσια χρηματοδότηση του έργου JadeWeserPort, ΕΕ C 137, 17.06.2009, σ. 1, απόφαση της Επιτροπής της 24.4.2007 σχετικά με την κρατική ενίσχυση αριθ. N 60/06 — Κάτω Χώρες — Έργο “Ανάπτυξη του κυρίους λιμένα του Ρότερνταμ” — ΕΕ C 196 της 24.8.2007, σ. 1· και απόφαση της Επιτροπής της 20.10.2004 σχετικά με την κρατική ενίσχυση αριθ. N 520/03 — Βέλγιο — Χρηματοδοτική ενίσχυση για έργα υποδομής σε λιμένες της Φλάνδρας, ΕΕ C 176 της 16.7.2005, σ. 11), έπρεπε να αγοραστούν ή να κατασκευαστούν από το φορέα εκμετάλλευσης λιμενικών υπηρεσιών με δική του χρηματοδότηση, και επομένως χωρίς κρατική ενίσχυση.
(71) Πηγή: www.olp.gr
|
13.10.2009 |
FI |
Euroopan unionin virallinen lehti |
C 245/41 |
Ennakkoilmoitus yrityskeskittymästä
(Asia COMP/M.5620 – Volkswagen Financial Services/MoellerGruppen/JV)
Yksinkertaistettuun menettelyyn mahdollisesti soveltuva asia
(ETA:n kannalta merkityksellinen teksti)
2009/C 245/11
|
1. |
Komissio vastaanotti 2 päivänä lokakuuta 2009 neuvoston asetuksen (EY) N:o 139/2004 (1) 4 artiklan mukaisen ilmoituksen ehdotetusta yrityskeskittymästä, jolla yhtymään VW Group kuuluva saksalainen yritys Volkswagen Financial Services AG ja Moeller-perheen määräysvallassa oleva norjalainen yritys MoellerGruppen AS hankkivat asetuksen 3 artiklan 1 kohdan b alakohdassa tarkoitetun yhteisen määräysvallan norjalaisessa yrityksessä Newco BilFinans AS ostamalla äskettäin perustetun yhteisyrityksen osakkeita. |
|
2. |
Kyseisten yritysten liiketoiminnan sisältö on seuraava:
|
|
3. |
Komissio katsoo alustavan tarkastelun perusteella, että ilmoitettu keskittymä voi kuulua asetuksen (EY) N:o 139/2004 soveltamisalaan. Asiaa koskeva lopullinen päätös tehdään kuitenkin vasta myöhemmin. Asia soveltuu mahdollisesti käsiteltäväksi menettelyssä, joka on esitetty komission tiedonannossa yksinkertaistetusta menettelystä tiettyjen keskittymien käsittelemiseksi neuvoston asetuksen (EY) N:o 139/2004 (2) nojalla. |
|
4. |
Komissio pyytää kolmansia osapuolia esittämään ehdotettua toimenpidettä koskevat huomautuksensa. Huomautusten on oltava komissiolla 10 päivän kuluessa tämän ilmoituksen julkaisupäivästä. Huomautukset voidaan lähettää komissiolle faksilla (+32 22964301 tai 22967244) tai postitse viitteellä COMP/M.5620 – Volkswagen Financial Services/MoellerGruppen/JV seuraavaan osoitteeseen:
|
(1) EUVL L 24, 29.1.2004, s. 1.
(2) EUVL C 56, 5.3.2005, s. 32.