?

30.3.2012    | EN | Official Journal of the European Union | L 94/2230.3.2012    | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | L 94/22
REGULATION (EU) No 260/2012 OF THE EUROPEAN PARLIAMENT AND OF THE COUNCILΚΑΝΟΝΙΣΜΌΣ (EE) αριθ. 260/2012 ΤΟΥ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟΫ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΊΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΊΟΥ
of 14 March 2012της 14ης Μαρτίου 2012
establishing technical and business requirements for credit transfers and direct debits in euro and amending Regulation (EC) No 924/2009σχετικά με την καθιέρωση τεχνικών απαιτήσεων και επιχειρηματικών κανόνων για τις μεταφορές πίστωσης και τις άμεσες χρεώσεις σε ευρώ και με την τροποποίηση του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 924/2009
(Text with EEA relevance)(Κείμενο που παρουσιάζει ενδιαφέρον για τον ΕΟΧ)
THE EUROPEAN PARLIAMENT AND THE COUNCIL OF THE EUROPEAN UNION,ΤΟ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟ ΚΑΙ ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ,
Having regard to the Treaty on the Functioning of the European Union, and in particular Article 114 thereof,Έχοντας υπόψη τη Συνθήκη για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, και ιδίως το άρθρο 114,
Having regard to the proposal from the European Commission,Έχοντας υπόψη την πρόταση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής,
After transmission of the draft legislative act to the national parliaments,Μετά τη διαβίβαση του σχεδίου νομοθετικής πράξης στα εθνικά κοινοβούλια,
Having regard to the opinion of the European Central Bank (1),Έχοντας υπόψη τη γνώμη της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας (1),
Having regard to the opinion of the European Economic and Social Committee (2),Έχοντας υπόψη τη γνώμη της Ευρωπαϊκής Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής (2),
Acting in accordance with the ordinary legislative procedure (3),Αποφασίζοντας με τη συνήθη νομοθετική διαδικασία (3),
Whereas:Εκτιμώντας τα ακόλουθα:
(1) | The creation of an integrated market for electronic payments in euro, with no distinction between national and cross-border payments is necessary for the proper functioning of the internal market. To that end, the single euro payments area (SEPA) project aims to develop common Union-wide payment services to replace current national payment services. As a result of the introduction of open, common payment standards, rules and practices, and through integrated payment processing, SEPA should provide Union citizens and businesses with secure, competitively priced, user-friendly, and reliable payment services in euro. This should apply to SEPA payments within and across national boundaries under the same basic conditions and in accordance with the same rights and obligations, regardless of location within the Union. SEPA should be completed in a way that facilitates access for new market entrants and the development of new products, and creates favourable conditions for increased competition in payment services and for the unhindered development and swift, Union-wide implementation of innovations relating to payments. Consequently, improved economies of scale, increased operating efficiency and strengthened competition should lead to downward price pressure in electronic payment services in euro on a ‘best-of-breed’ basis. The effects of this should be significant, in particular in Member States where payments are relatively expensive compared to other Member States. The transition to SEPA should therefore not be accompanied by overall price increases for payment service users (PSUs) in general and for consumers in particular. Instead, where the PSU is a consumer, the principle of not levying higher charges should be encouraged. The Commission will continue to monitor price developments in the payment sector and is invited to provide an annual analysis thereof.(1) | Η δημιουργία ενιαίας αγοράς για τις ηλεκτρονικές πληρωμές σε ευρώ, χωρίς καμία διάκριση μεταξύ των εθνικών και διασυνοριακών πληρωμών, είναι απαραίτητη για την ορθή λειτουργία της εσωτερικής αγοράς. Για τον σκοπό αυτό, το έργο για τον Ενιαίο Χώρο Πληρωμών σε ευρώ («ΕΧΠΕ») αποσκοπεί στην ανάπτυξη κοινών υπηρεσιών πληρωμών εντός της Ένωσης οι οποίες θα αντικαταστήσουν τις υφιστάμενες εθνικές υπηρεσίες πληρωμών. Ως αποτέλεσμα της καθιέρωσης ανοιχτών, κοινών προτύπων, κανόνων και πρακτικών πληρωμών και μέσω της ενιαίας διεκπεραίωσης πληρωμών, ο ΕΧΠΕ θα πρέπει να παρέχει στους πολίτες και τις επιχειρήσεις της Ένωσης ασφαλείς, φιλικές προς τον χρήστη και αξιόπιστες υπηρεσίες πληρωμών σε ευρώ σε ανταγωνιστικές τιμές. Αυτό θα πρέπει να ισχύει για τις πληρωμές του ΕΧΠΕ, εντός και διαμέσου των εθνικών συνόρων, με τους ίδιους βασικούς όρους και σύμφωνα με τα ίδια δικαιώματα και υποχρεώσεις, ασχέτως του τόπου των πληρωμών αυτών στο εσωτερικό της Ένωσης. Ο ΕΧΠΕ θα πρέπει να ολοκληρωθεί κατά τρόπο ο οποίος να διευκολύνει την πρόσβαση νέων φορέων στην αγορά και την ανάπτυξη νέων προϊόντων και να δημιουργεί ευνοϊκές συνθήκες για αυξημένο ανταγωνισμό στις υπηρεσίες πληρωμών και για την απρόσκοπτη ανάπτυξη και ταχεία υλοποίηση καινοτομιών που σχετίζονται με τις πληρωμές εντός της Ένωσης. Κατά συνέπεια, οι ηλεκτρονικές υπηρεσίες πληρωμών σε ευρώ θα πρέπει να υποστούν πτωτική πίεση στις τιμές τους, με βάση τον βέλτιστο συνδυασμό λύσεων στην κατηγορία τους (best-of-breed), ως επακόλουθο της βελτίωσης των οικονομιών κλίμακας, της αύξησης της λειτουργικής απόδοσης και της ενίσχυσης του ανταγωνισμού. Αυτό θα έχει σημαντικά αποτελέσματα, ιδίως στα κράτη μέλη όπου οι πληρωμές είναι σχετικά δαπανηρές σε σύγκριση με άλλα κράτη μέλη. Η μετάβαση στον ΕΧΠΕ δεν θα πρέπει επομένως να συνοδεύεται από γενικές αυξήσεις τιμών για τους χρήστες υπηρεσιών πληρωμών («χρήστες ΥΠ»), εν γένει, και για τους καταναλωτές ειδικότερα. Αντίθετα, όποτε ο χρήστης ΥΠ είναι καταναλωτής, θα πρέπει να ενθαρρυνθεί η αρχή της μη είσπραξης υψηλότερων προμηθειών. Η Επιτροπή θα συνεχίσει να παρακολουθεί την εξέλιξη των τιμών στον τομέα των πληρωμών και καλείται να εκπονεί ετήσια ανάλυση για το θέμα αυτό.
(2) | The success of SEPA is very important economically and politically. SEPA is fully in line with the Europe 2020 strategy which aims at a smarter economy in which prosperity results from innovation and from the more efficient use of available resources. Both the European Parliament, through its resolutions of 12 March 2009 (4) and of 10 March 2010 (5) on the implementation of SEPA, and the Council in its conclusions adopted on 2 December 2009, have underlined the importance of achieving rapid migration to SEPA.(2) | Η επιτυχία του ΕΧΠΕ είναι πολύ σημαντική από οικονομικής και πολιτικής πλευράς. Το ΕΧΠΕ είναι πλήρως ευθυγραμμισμένο με τη στρατηγική «Ευρώπη 2020» η οποία στοχεύει σε μια πιο έξυπνη οικονομία όπου η ευημερία θα προκύπτει από την καινοτομία και από την αποδοτικότερη χρήση των διαθέσιμων πόρων. Τόσο το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, μέσω των ψηφισμάτων του στις 12 Μαρτίου 2009 (4) και στις 10 Μαρτίου 2010 (5) περί της υλοποίησης του ΕΧΠΕ, όσο και το Συμβούλιο με τα συμπεράσματα που ενέκρινε στις 2 Δεκεμβρίου 2009, έχουν τονίσει τη σημασία της επίτευξης ταχείας μετάβασης στον ΕΧΠΕ.
(3) | Directive 2007/64/EC of the European Parliament and of the Council of 13 November 2007 on payment services in the internal market (6) provides a modern legal foundation for the creation of an internal market for payments, of which SEPA is a fundamental element.(3) | Η οδηγία 2007/64/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 13ης Νοεμβρίου 2007, για τις υπηρεσίες πληρωμών στην εσωτερική αγορά (6) παρέχει μια σύγχρονη νομική βάση για τη δημιουργία εσωτερικής αγοράς πληρωμών, της οποίας ο ΕΧΠΕ αποτελεί θεμελιώδες στοιχείο.
(4) | Regulation (EC) No 924/2009 of the European Parliament and of the Council of 16 September 2009 on cross-border payments in the Community (7) also provides a number of facilitating measures for the success of SEPA such as the extension of the principle of equal charges to cross-border direct debits and reachability for direct debits.(4) | Ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 924/2009 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 16ης Σεπτεμβρίου 2009, για τις διασυνοριακές πληρωμές στην Κοινότητα (7) προσφέρει επίσης ορισμένα μέσα διευκόλυνσης για την επιτυχία του ΕΧΠΕ όπως την επέκταση της αρχής της ισότητας των επιβαρύνσεων στις διασυνοριακές άμεσες χρεώσεις και την προσβασιμότητα για πράξεις άμεσης χρέωσης.
(5) | Self-regulatory efforts of the European banking sector through the SEPA initiative have not proven sufficient to drive forward concerted migration to Union-wide schemes for credit transfers and direct debits on both the supply and the demand side. In particular, consumer and other user interests have not been taken into account in a sufficient and transparent way. The voice of all relevant stakeholders should be heard. Moreover, that self-regulatory process has not been subject to appropriate governance mechanisms, which may partly explain the slow uptake on the demand side. While the recent establishment of the SEPA Council represents a significant improvement of the governance of the SEPA project, fundamentally and formally governance still remains very much in the hands of the European Payments Council (EPC). The Commission should therefore review the governance arrangements of the whole SEPA project before the end of 2012 and, where necessary, make a proposal. That review should examine, inter alia, the composition of the EPC, the interaction between the EPC and an overarching governance structure, such as the SEPA Council, and the role of that overarching structure.(5) | Οι προσπάθειες αυτορύθμισης του ευρωπαϊκού τραπεζικού τομέα μέσω της πρωτοβουλίας για τον ΕΧΠΕ δεν έχουν αποδειχθεί επαρκείς για την προώθηση της εναρμονισμένης μετάβασης σε ενωσιακών διαστάσεων καθεστώτα μεταφορών πίστωσης και άμεσων χρεώσεων, τόσο στην πλευρά της προσφοράς, όσο και στην πλευρά της ζήτησης. Ειδικότερα, τα συμφέροντα των καταναλωτών και άλλων χρηστών δεν έχουν ληφθεί υπόψη επαρκώς και κατά τρόπο διαφανή. Θα πρέπει να ακούγεται η φωνή όλων των ενδιαφερομένων. Επιπλέον, η αυτορυθμιστική αυτή διαδικασία δεν έχει υπαχθεί σε κατάλληλους μηχανισμούς διακυβέρνησης, γεγονός που μπορεί να εξηγεί εν μέρει την αργή υιοθέτηση από την πλευρά της ζήτησης. Ενώ η πρόσφατη δημιουργία του Συμβουλίου του ΕΧΠΕ αντιπροσωπεύει μια σημαντική βελτίωση στη διακυβέρνηση του έργου ΕΧΠΕ, η διακυβέρνηση εξακολουθεί να βρίσκεται θεμελιωδώς και επισήμως στα χέρια του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου Πληρωμών (ΕΣΠ). Η Επιτροπή θα πρέπει συνεπώς να επανεξετάσει το οργανωτικό πλαίσιο διακυβέρνησης του έργου ΕΧΠΕ στο σύνολό του πριν από το τέλος του 2012 και ενδεχομένως να υποβάλει σχετική πρόταση. Κατά την επανεξέταση αυτή θα πρέπει να εξεταστεί, μεταξύ άλλων, η σύνθεση του ΕΣΠ, η αλληλεπίδραση μεταξύ του ΕΣΠ και μιας ευρύτερης δομής διακυβέρνησης, όπως είναι το Συμβούλιο του ΕΧΠΕ, καθώς και ο ρόλος της εν λόγω ευρύτερης δομής διακυβέρνησης.
(6) | Only rapid and comprehensive migration to Union-wide credit transfers and direct debits will generate the full benefits of an integrated payments market, so that the high costs of running both ‘legacy’ and SEPA products in parallel can be eliminated. Rules should therefore be laid down to cover the execution of all credit transfer and direct debit transactions denominated in euro within the Union. However, card transactions should not be covered at this stage, since common standards for Union card payments are still under development. Money remittance, internally processed payments, large-value payment transactions, payments between payment service providers (PSPs) for their own account and payments via mobile phone or any other means of telecommunication or digital or IT device should not fall within the scope of those rules since those payment services are not comparable to credit transfers or direct debits. Where a payment card at the point of sale or some other device such as a mobile phone is used as the means to initiate a payment transaction, either at the point of sale or remotely, which directly results in a credit transfer or a direct debit to and from a payment account identified by the existing national basic bank account number (BBAN) or the international bank account number (IBAN), that payment transaction should, however, be included. In addition, given the specific characteristics of payments processed through large-value payment systems, namely their high priority, urgency, and primarily large amount, it is not appropriate to cover such payments under this Regulation. That exclusion should not include direct debit payments, unless the payer has explicitly requested the payment be routed via a large-value payment system.(6) | Μόνο η ταχεία και ολοκληρωμένη μετάβαση σε μεταφορές πίστωσης και άμεσες χρεώσεις ανά την Ένωση θα αποφέρει τα πλήρη οφέλη μιας ενιαίας αγοράς πληρωμών, ώστε να εξαλειφθεί το υψηλό κόστος της παράλληλης λειτουργίας των «κληροδοτημένων» προϊόντων και των προϊόντων του ΕΧΠΕ. Πρέπει συνεπώς να θεσπιστούν κανόνες που θα καλύπτουν την εκτέλεση του συνόλου των πράξεων μεταφοράς πίστωσης και άμεσης χρέωσης σε ευρώ εντός της Ένωσης. Ωστόσο, στην παρούσα φάση δεν πρέπει να καλύπτονται οι συναλλαγές με κάρτα, εφόσον τα κοινά πρότυπα για τις πληρωμές με κάρτα εντός της Ένωσης βρίσκονται ακόμη στο στάδιο της ανάπτυξης. Οι αποστολές εμβασμάτων, οι εσωτερικές πληρωμές, οι πράξεις πληρωμής μεγάλων ποσών, οι πληρωμές μεταξύ παρόχων υπηρεσιών πληρωμών («πάροχοι ΥΠ») για λογαριασμό των ιδίων και οι πληρωμές μέσω κινητού τηλεφώνου ή μέσω οποιασδήποτε τηλεπικοινωνιακής, ψηφιακής ή ηλεκτρονικής συσκευής, δεν πρέπει να εμπίπτουν στο πεδίο εφαρμογής αυτών των κανόνων, εφόσον οι συγκεκριμένες υπηρεσίες πληρωμών δεν είναι συγκρίσιμες με τις μεταφορές πίστωσης ή τις άμεσες χρεώσεις. Όταν μια κάρτα πληρωμών στο σημείο πώλησης ή κάποια άλλη συσκευή, όπως ένα κινητό τηλέφωνο, χρησιμοποιείται για την εκκίνηση μιας πράξης πληρωμής, είτε στο σημείο πώλησης είτε εξ αποστάσεως, με άμεσο αποτέλεσμα μια μεταφορά πίστωσης ή άμεση χρέωση προς και από έναν λογαριασμό πληρωμών που προσδιορίζεται με τους υπάρχοντες εθνικούς βασικούς αριθμούς τραπεζικών λογαριασμών (BBAN) ή με τον διεθνή αριθμό τραπεζικού λογαριασμού (IBAN), η εν λόγω πράξη πληρωμής πρέπει πάντως να καλύπτεται. Επιπροσθέτως, λαμβανομένων υπόψη των ιδιαίτερων χαρακτηριστικών των πληρωμών που διεκπεραιώνονται μέσω συστημάτων πληρωμής μεγάλων ποσών, όπως ειδικότερα η υψηλή προτεραιότητά τους, ο επείγων χαρακτήρας τους και πρωτίστως το μεγάλο ποσό, οι πληρωμές αυτές δεν είναι σκόπιμο να καλύπτονται από τον παρόντα κανονισμό. Η εξαίρεση αυτή δεν πρέπει να περιλαμβάνει τις άμεσες χρεώσεις, εκτός εάν ο πληρωτής έχει ζητήσει ρητά τη δρομολόγηση της πληρωμής μέσω συστήματος πληρωμής μεγάλων ποσών.
(7) | Several payment services currently exist, mostly for payments through the internet, which also use IBAN and the business identifier code (BIC) and are based on credit transfers or direct debits but have additional features. Those services are expected to extend beyond their current national borders and could fulfil a consumer demand for innovative, safe and cheap payment services. In order not to foreclose such services from the market, the regulation of the end-dates for credit transfers and direct debits provided for in this Regulation should apply only to the credit transfer or direct debit underlying those transactions.(7) | Σήμερα υπάρχουν διάφορες υπηρεσίες πληρωμών, κυρίως για πληρωμές μέσω του Διαδικτύου, οι οποίες επίσης χρησιμοποιούν τον κωδικό IBAN και τον κωδικό αναγνώρισης της επιχείρησης (BIC) και βασίζονται σε μεταφορές πίστωσης και άμεσες χρεώσεις αλλά έχουν επιπρόσθετα χαρακτηριστικά. Οι υπηρεσίες αυτές αναμένεται να επεκταθούν πέρα από τα σημερινά εθνικά σύνορά τους και να μπορούν να ικανοποιήσουν την καταναλωτική ζήτηση για καινοτόμες, ασφαλείς και φθηνές υπηρεσίες πληρωμών. Για να μην αποκλειστούν οι εν λόγω υπηρεσίες από την αγορά, οι καταληκτικές ημερομηνίες σχετικά με τις μεταφορές πίστωσης και τις άμεσες χρεώσεις που προβλέπονται από τον παρόντα κανονισμό θα πρέπει να ισχύουν μόνο για τις μεταφορές πίστωσης ή τις άμεσες χρεώσεις στις οποίες βασίζονται οι εν λόγω συναλλαγές.
(8) | In the vast majority of payment transactions in the Union, it is possible to identify a unique payment account using only IBAN without additionally specifying BIC. Reflecting this reality, banks in a number of Member States have already established a directory, database or other technical means to identify the BIC corresponding to a specific IBAN. BIC is required only in a very small, residual number of cases. It seems unjustified and excessively burdensome to oblige all payers and payees throughout the Union always to provide BIC in addition to IBAN for the small number of cases where this is currently necessary. A much simpler approach would be for PSPs and other parties to solve and eliminate those cases where a payment account cannot be identified unambiguously by a given IBAN. Therefore the necessary technical means should be developed to enable all users to identify unambiguously a payment account by IBAN alone.(8) | Στην τεράστια πλειοψηφία των πράξεων πληρωμών στην Ένωση, είναι δυνατόν να προσδιορισθεί κατά μοναδικό τρόπο ένας λογαριασμός πληρωμών με χρησιμοποίηση μόνο του κωδικού IBAN, χωρίς να παρέχεται επιπροσθέτως ο κωδικός BIC. Ανταποκρινόμενες στην πραγματικότητα αυτή, οι τράπεζες ορισμένων κρατών μελών έχουν ήδη καταρτίσει καταλόγους, βάσεις δεδομένων ή άλλα τεχνικά μέσα για τον προσδιορισμό του κωδικού BIC που αντιστοιχεί σε κάθε κωδικό IBAN. Ο κωδικός BIC χρειάζεται μόνο σε πολύ λίγες εναπομένουσες περιπτώσεις. Φαίνεται αδικαιολόγητο και υπερβολικά οχληρό να υποχρεώνονται όλοι οι πληρωτές και δικαιούχοι σε ολόκληρη την Ένωση να παρέχουν πάντα τον κωδικό BIC επιπλέον του κωδικού IBAN για τις ολιγάριθμες περιπτώσεις όπου αυτό είναι σήμερα αναγκαίο. Μια πολύ απλούστερη προσέγγιση θα ήταν να επιλύουν και να εξαλείφουν αυτές τις περιπτώσεις οι πάροχοι ΥΠ και άλλοι εμπλεκόμενοι όταν ο λογαριασμός πληρωμών δεν μπορεί να προσδιορισθεί κατά σαφή τρόπο με έναν δεδομένο κωδικό IBAN. Χρειάζεται επομένως να αναπτυχθούν τα κατάλληλα τεχνικά μέσα ώστε να μπορούν όλοι οι χρήστες να προσδιορίζουν κατά σαφή τρόπο έναν λογαριασμό πληρωμών μέσω του κωδικού IBAN και μόνο.
(9) | For a credit transfer to be executed, the payee’s payment account must be reachable. Therefore, in order to encourage the successful take-up of Union-wide credit transfer and direct debit services, a reachability obligation should be established across the Union. To improve transparency, it is furthermore appropriate to consolidate that obligation and the reachability obligation for direct debits already established under Regulation (EC) No 924/2009 in a single act. All payee payment accounts reachable for a national credit transfer should also be reachable via a Union-wide credit transfer scheme. All payers’ payment accounts reachable for a national direct debit should also be reachable via a Union-wide direct debit scheme. This should apply whether or not a PSP decides to participate in a particular credit transfer or direct debit scheme.(9) | Για την εκτέλεση μιας μεταφοράς πίστωσης, ο λογαριασμός πληρωμών του δικαιούχου πρέπει να είναι προσβάσιμος. Ως εκ τούτου, προκειμένου να ενθαρρυνθεί η επιτυχής υιοθέτηση πανενωσιακών υπηρεσιών μεταφοράς πίστωσης και άμεσης χρέωσης, πρέπει να επιβληθεί σε ενωσιακό επίπεδο υποχρέωση προσβασιμότητας. Προκειμένου να βελτιωθεί η διαφάνεια, ενδείκνυται επιπλέον η ενοποίηση, σε ενιαία πράξη, αυτής της υποχρέωσης και της υποχρέωσης προσβασιμότητας για τις άμεσες χρεώσεις που έχει ήδη θεσπισθεί με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 924/2009. Όλοι οι λογαριασμοί πληρωμών δικαιούχων που είναι προσβάσιμοι για εθνική μεταφορά πίστωσης θα πρέπει να είναι προσβάσιμοι και μέσω ενός πανενωσιακού καθεστώτος μεταφορών πίστωσης. Όλοι οι λογαριασμοί πληρωμών πληρωτών που είναι προσβάσιμοι για εθνική άμεση χρέωση θα πρέπει να είναι προσβάσιμοι και μέσω ενός πανενωσιακού καθεστώτος άμεσων χρεώσεων. Τα ανωτέρω θα πρέπει να ισχύουν ανεξαρτήτως της απόφασης του παρόχου ΥΠ να συμμετέχει σε ένα συγκεκριμένο καθεστώς μεταφορών πίστωσης ή άμεσων χρεώσεων.
(10) | Technical interoperability is a prerequisite for competition. In order to create an integrated market for electronic payments systems in euro, it is essential that the processing of credit transfers and direct debits is not hindered by business rules or technical obstacles such as compulsory adherence to more than one system for settling cross-border payments. Credit transfers and direct debits should be carried out under a scheme, the basic rules of which are adhered to by PSPs representing a majority of PSPs within a majority of the Member States and constituting a majority of PSPs within the Union, and which are the same both for cross-border and for purely national credit transfer and direct debit transactions. Where there is more than one payment system for the processing of such payments, those payment systems should be interoperable through the use of Union-wide and international standards so that all PSUs and all PSPs can enjoy the benefits of seamless retail euro payments across the Union.(10) | Η τεχνική διαλειτουργικότητα αποτελεί προϋπόθεση για τον ανταγωνισμό. Προκειμένου να δημιουργηθεί μια ενιαία αγορά για τα συστήματα ηλεκτρονικών πληρωμών σε ευρώ, είναι σημαντικό να μην παρεμποδίζεται η διεκπεραίωση των μεταφορών πίστωσης και των άμεσων χρεώσεων από επιχειρηματικούς κανόνες ή τεχνικά εμπόδια, όπως η υποχρεωτική συμμετοχή σε περισσότερα του ενός συστήματα για τον διακανονισμό διασυνοριακών πληρωμών. Οι μεταφορές πίστωσης και οι άμεσες χρεώσεις θα πρέπει να διεξάγονται βάσει καθεστώτος του οποίου οι βασικοί κανόνες θα τηρούνται από παρόχους ΥΠ που θα αντιπροσωπεύουν την πλειοψηφία των παρόχων ΥΠ εντός των περισσότερων κρατών μελών και θα αποτελούν συνολικά την πλειοψηφία των παρόχων ΥΠ εντός της Ένωσης, και οι οποίοι κανόνες θα είναι οι ίδιοι τόσο για τις διασυνοριακές, όσο και για τις αμιγώς εθνικές πράξεις μεταφοράς πίστωσης ή άμεσης χρέωσης. Σε περίπτωση που υφίστανται περισσότερα του ενός συστήματα πληρωμών για τη διεκπεραίωση των εν λόγω πληρωμών, αυτά τα συστήματα πληρωμών θα πρέπει να είναι διαλειτουργικά μέσω της χρησιμοποίησης ενωσιακών και διεθνών προτύπων, έτσι ώστε όλοι οι χρήστες ΥΠ και όλοι οι πάροχοι ΥΠ να αποκομίζουν τα οφέλη των ενιαίων πληρωμών λιανικής σε ευρώ σε ολόκληρη την Ένωση.
(11) | Given the specific characteristics of the business market, whilst business-to-business credit transfer or direct debit schemes need to comply with all other provisions in this Regulation, including having the same rules for cross-border and national transactions, the requirement that participants represent a majority of PSPs within the majority of Member States should apply only to the extent that PSPs providing business-to-business credit transfer or direct debit services represent a majority of PSPs in the majority of Member States where such services are available, and constitute a majority of PSPs providing such services within the Union.(11) | Λόγω των ιδιαίτερων χαρακτηριστικών της επαγγελματικής αγοράς, ενώ το σύστημα μεταφοράς πίστωσης ή άμεσης χρέωσης μεταξύ επιχειρήσεων πρέπει να συμμορφώνεται προς όλες τις άλλες διατάξεις του παρόντος κανονισμού, και να έχει ίδιους κανόνες για τις διασυνοριακές και τις εθνικές συναλλαγές, η απαίτηση για τους συμμετέχοντες να αντιστοιχούν στην πλειοψηφία των παρόχων ΥΠ εντός της πλειοψηφίας των κρατών μελών θα πρέπει να ισχύει μόνο στον βαθμό που οι πάροχοι ΥΠ που παρέχουν υπηρεσίες μεταφοράς πίστωσης ή άμεσης χρέωσης μεταξύ επιχειρήσεων αντιστοιχούν στην πλειοψηφία των παρόχων ΥΠ στα περισσότερα κράτη μέλη όπου παρέχονται τέτοιες υπηρεσίες και αποτελούν την πλειοψηφία των παρόχων ΥΠ που παρέχουν τέτοιες υπηρεσίες εντός της Ένωσης.
(12) | It is crucial to identify technical requirements unambiguously determining the features which Union-wide payment schemes to be developed under appropriate governance arrangements have to respect in order to ensure interoperability between payment systems. Such technical requirements should not restrict flexibility and innovation but should be open to and neutral towards potential new developments and improvements in the payments market. Technical requirements should be designed taking into account the special characteristics of credit transfers and direct debits, in particular with regard to the data elements contained in the payment message.(12) | Είναι εξαιρετικά σημαντικό να προσδιορισθούν οι τεχνικές απαιτήσεις που θα καθορίζουν με σαφήνεια τα χαρακτηριστικά τα οποία θα πρέπει να πληρούν τα ενωσιακά καθεστώτα πληρωμών που αναπτύχθηκαν στο πλαίσιο των κατάλληλων ρυθμίσεων διακυβέρνησης για τη διασφάλιση της διαλειτουργικότητας μεταξύ των συστημάτων πληρωμών. Οι εν λόγω τεχνικές απαιτήσεις πρέπει να μην περιορίζουν την ευελιξία και την καινοτομία αλλά να είναι ανοιχτές και ουδέτερες απέναντι σε νέες εξελίξεις και βελτιώσεις στην αγορά πληρωμών. Οι τεχνικές απαιτήσεις πρέπει να σχεδιασθούν λαμβάνοντας υπόψη τα ειδικά χαρακτηριστικά των μεταφορών πίστωσης και των άμεσων χρεώσεων, ιδίως όσον αφορά τα στοιχεία που περιέχονται στο μήνυμα πληρωμής.
(13) | It is important to take measures to strengthen the confidence of PSUs in the use of such services, especially for direct debits. Such measures should allow payers to instruct their PSPs to limit direct debit collection to a certain amount or a certain periodicity and to establish specific positive or negative lists of payees. Within the framework of the establishment of Union-wide direct debit schemes, it is appropriate that consumers are able to benefit from such checks. Nevertheless for the practical implementation of such checks on payees, it is important that PSPs are able to check on the basis of IBAN, and, for a transitional period, but only where necessary, BIC, or some other unique creditor identifier of specified payees. Other relevant rights of users are already established in Directive 2007/64/EC and should be fully ensured.(13) | Είναι σημαντικό να ληφθούν μέτρα για την ενίσχυση της εμπιστοσύνης των χρηστών ΥΠ στη χρησιμοποίηση τέτοιων υπηρεσιών, ιδίως όσον αφορά τις άμεσες χρεώσεις. Τα μέτρα αυτά πρέπει να επιτρέπουν στους πληρωτές να παραγγέλλουν στους παρόχους ΥΠ να περιορίζουν τον καταλογισμό άμεσων χρεώσεων σε ορισμένο ποσό ή ορισμένη περιοδικότητα και να καταρτίζουν ειδικούς θετικούς ή αρνητικούς καταλόγους δικαιούχων. Στο πλαίσιο της συγκρότησης ενωσιακών καθεστώτων άμεσης χρέωσης, είναι σκόπιμο να μπορούν οι καταναλωτές να έχουν το όφελος τέτοιων ελέγχων. Εντούτοις, για την πρακτική εφαρμογή τέτοιων ελέγχων όσον αφορά τους δικαιούχους, είναι σημαντικό να μπορούν οι πάροχοι ΥΠ να ελέγχουν βάσει του κωδικού IBAN και, για μια μεταβατική περίοδο αλλά μόνο όποτε καθίσταται αναγκαίο, του κωδικού BIC, ή βάσει κάποιου άλλου μοναδικού αναγνωριστικού πιστωτή συγκεκριμένων δικαιούχων. Άλλα συναφή δικαιώματα των χρηστών έχουν ήδη προβλεφθεί στην οδηγία 2007/64/ΕΚ και πρέπει να διασφαλισθούν πλήρως.
(14) | Technical standardisation is a cornerstone for the integration of networks, such as the Union payments market. The use of standards developed by international or European standardisation bodies should be mandatory as from a given date for all relevant transactions. In the payment context, such mandatory standards are IBAN, BIC, and the financial services messaging standard ‘ISO 20022 XML’. The use of those standards by all PSPs is therefore a requirement for full interoperability throughout the Union. In particular, the mandatory use of IBAN and BIC where necessary should be promoted through comprehensive communication and facilitating measures in Member States in order to allow a smooth and easy transition to Union-wide credit transfers and direct debits, in particular for consumers. PSPs should be able to agree, bilaterally or multilaterally, on the expansion of the basic Latin character set to support regional variations of SEPA standard messages.(14) | Η τεχνική τυποποίηση αποτελεί ακρογωνιαίο λίθο για την ολοκλήρωση δικτύων, όπως είναι η αγορά πληρωμών της Ένωσης. Η χρήση προτύπων που αναπτύχθηκαν από διεθνείς ή ευρωπαϊκούς φορείς τυποποίησης θα πρέπει να είναι υποχρεωτική από μια συγκεκριμένη ημερομηνία για όλες τις σχετικές πράξεις. Στο πλαίσιο των πληρωμών, τα υποχρεωτικά αυτά πρότυπα είναι οι κωδικοί IBAN και BIC, καθώς και το πρότυπο μηνυμάτων χρηματοπιστωτικών υπηρεσιών ISO 20022 XML. Η χρήση αυτών των προτύπων από το σύνολο των παρόχων ΥΠ αποτελεί επομένως προϋπόθεση για την ύπαρξη πλήρους διαλειτουργικότητας σε ολόκληρη την Ένωση. Ειδικότερα, θα πρέπει να προωθηθεί η υποχρεωτική χρήση των κωδικών IBAN και BIC, όπου χρειάζεται, με εκτεταμένα μέτρα επικοινωνίας και διευκόλυνσης στα κράτη μέλη ώστε να καταστεί δυνατή η ομαλή και εύκολη μετάβαση σε πανενωσιακές μεταφορές πίστωσης και άμεσες χρεώσεις, ιδίως για τους καταναλωτές. Οι πάροχοι ΥΠ θα πρέπει να έχουν τη δυνατότητα να αποφασίσουν, διμερώς ή πολυμερώς, την επέκταση του βασικού λατινικού πίνακα χαρακτήρων με στόχο την υποστήριξη περιφερειακών παραλλαγών των τυποποιημένων μηνυμάτων ΕΧΠΕ.
(15) | It is absolutely crucial that all actors, and particularly Union citizens, are properly informed, in a timely manner, so that they are fully prepared for the changes brought about by SEPA. Key stakeholders such as PSPs, public administrations and national central banks as well as other heavy users of regular payments should therefore carry out specific and extensive information campaigns, proportionate to the need and tailored to their audience as may be necessary, in order to raise public awareness and prepare citizens for SEPA migration. In particular, there is a need to familiarise citizens with migration from BBAN to IBAN. National SEPA coordination committees are best placed to coordinate such information campaigns.(15) | Όλοι οι ενδιαφερόμενοι, και ιδίως οι πολίτες της Ένωσης, είναι απολύτως απαραίτητο να ενημερωθούν καταλλήλως και εγκαίρως, ώστε να είναι πλήρως προετοιμασμένοι για τις αλλαγές που επιφέρει ο ΕΧΠΕ. Οι βασικοί ενδιαφερόμενοι, όπως οι πάροχοι ΥΠ, οι δημόσιες διοικήσεις και οι εθνικές κεντρικές τράπεζες, καθώς και άλλοι εντατικοί χρήστες τακτικών πληρωμών, θα πρέπει συνεπώς να πραγματοποιήσουν ειδικές και εκτεταμένες εκστρατείες ενημέρωσης, ανάλογες προς τις ανάγκες και κατάλληλα προσαρμοσμένες στο ακροατήριό τους, προκειμένου να ενισχυθεί η επίγνωση του κοινού και να προετοιμαστούν οι πολίτες για τη μετάβαση στον ΕΧΠΕ. Ειδικότερα, οι πολίτες χρειάζεται να εξοικειωθούν με τη μετάβαση από τους κωδικούς BBAN στους κωδικούς IBAN. Οι εθνικές ομάδες συντονισμού ΕΧΠΕ είναι οι καταλληλότερες να συντονίσουν τέτοιες εκστρατείες ενημέρωσης.
(16) | In order to allow a concerted transition process in the interests of clarity and simplicity for consumers, it is appropriate to set a single migration deadline by which all credit transfers and direct debit transactions should comply with those technical requirements, while leaving the market open for further development and innovation.(16) | Προκειμένου να καταστεί δυνατή μια συντονισμένη διαδικασία μετάβασης, για λόγους σαφήνειας και απλούστευσης προς όφελος των καταναλωτών, είναι σκόπιμο να οριστεί ενιαία προθεσμία μετάβασης εντός της οποίας όλες οι πράξεις μεταφοράς πίστωσης ή άμεσης χρέωσης θα πρέπει να πληρούν αυτές τις τεχνικές απαιτήσεις, ενώ παράλληλα θα αφήνεται η αγορά ανοικτή σε περαιτέρω ανάπτυξη και καινοτομίες.
(17) | For a transitional period, Member States should be able to permit PSPs to allow consumers to continue using BBAN for national payment transactions on condition that interoperability is ensured by converting BBAN technically and securely into the respective unique payment account identifier by the PSP concerned. The PSP should not levy any direct or indirect charges or other fees linked to that service.(17) | Κατά τη διάρκεια μιας μεταβατικής περιόδου, τα κράτη μέλη θα πρέπει να μπορούν να επιτρέπουν στους παρόχους ΥΠ να δίνουν στους καταναλωτές τη δυνατότητα να συνεχίσουν να χρησιμοποιούν τον κωδικό BBAN για τις εθνικές πράξεις πληρωμής, υπό την προϋπόθεση ότι θα εξασφαλίζεται η διαλειτουργικότητα με μια ασφαλή τεχνική μετατροπή του BBAN στον αντίστοιχο μοναδικό κωδικό αναγνώρισης λογαριασμού πληρωμών από τον σχετικό πάροχο ΥΠ. Ο πάροχος ΥΠ δεν πρέπει να επιβάλλει οιαδήποτε άμεση ή έμμεση επιβάρυνση ή άλλες προμήθειες οι οποίες να συνδέονται με αυτή την υποχρέωση.
(18) | Although the level of development of credit transfer and direct debit services differs from one Member State to another, a common deadline at the end of an adequate period for implementation, which allows for all the necessary processes to take place would contribute to a coordinated, coherent and integrated migration to SEPA and would help prevent a two-speed SEPA, which would cause greater confusion among consumers.(18) | Παρόλο που το επίπεδο ανάπτυξης των υπηρεσιών μεταφοράς πιστώσεων και άμεσης χρέωσης διαφέρει στα κράτη μέλη, μια κοινή καταληκτική ημερομηνία μέσα σε χρονικό πλαίσιο επαρκές για την υλοποίηση, το οποίο θα επιτρέπει να συντελεστούν όλες οι απαιτούμενες διεργασίες, θα συνέβαλλε στη συντονισμένη, συνεκτική και ολοκληρωμένη μετάβαση στον ΕΧΠΕ και θα βοηθούσε στην αποφυγή ενός ΕΧΠΕ δύο ταχυτήτων, το οποίο θα προκαλούσε μεγαλύτερη σύγχυση στους καταναλωτές.
(19) | PSPs and PSUs should have sufficient time to adapt to the technical requirements. However, the adaptation period should not unnecessarily delay the benefits to consumers or penalise the efforts of proactive operators that have already moved towards SEPA. For national payment and cross-border payment transactions, the PSPs should provide their retail customers with the necessary technical services in order to ensure a smooth and secure conversion to the technical requirements laid down in this Regulation.(19) | Οι πάροχοι και οι χρήστες ΥΠ θα πρέπει να έχουν επαρκές χρονικό διάστημα για να προσαρμοστούν στις τεχνικές απαιτήσεις. Ωστόσο αυτή η περίοδος προσαρμογής δεν θα πρέπει να καθυστερήσει άσκοπα τα οφέλη για τους καταναλωτές ούτε να ανακόπτει τις προσπάθειες προβλεπτικών φορέων που έχουν ήδη στραφεί προς τον ΕΧΠΕ. Για τις εθνικές και διασυνοριακές πράξεις πληρωμής, οι πάροχοι ΥΠ πρέπει να προσφέρουν στους πελάτες λιανικής τις απαραίτητες τεχνικές υπηρεσίες για την εξασφάλιση εύρυθμης και ασφαλούς μετάβασης στις τεχνικές απαιτήσεις του παρόντος κανονισμού.
(20) | It is important to provide legal certainty to the payments industry on business models for direct debits. Regulation of multilateral interchange fees (MIFs) for direct debits is essential to create neutral conditions of competition between PSPs and so to permit the development of a single market for direct debits. Such fees for transactions which are rejected, refused, returned or reversed because they cannot be properly executed or result in exception processing (so-called ‘R-transactions’ where the letter ‘R’ can signify ‘reject’, ‘refusal’, ‘return’, ‘reversal’, ‘revocation’ or ‘request for cancellation’), could help to allocate costs efficiently within the internal market. Therefore, it would appear beneficial for the creation of an effective European direct debit market to prohibit per transaction MIF. Nevertheless, R-transaction fees should be allowed, provided that they comply with certain conditions. PSPs must provide clear and understandable information to consumers on R-transaction fees in the interests of transparency and consumer protection. In any event, the R-transaction rules are without prejudice to the application of Articles 101 and 102 of the Treaty on the Functioning of the European Union (TFEU). Furthermore, it should be noted that in general direct debits and card payments have different characteristics, in particular in terms of the higher potential for payees to provide incentives for the use of a direct debit by payers through a pre-existing contract between the payee and the payer, whilst for card payments no such prior contract exists and the payment transaction is often an isolated and irregular event. Therefore, the provisions on MIFs for direct debits are without prejudice to the analysis under Union competition rules of MIFs for payment card transactions. Additional optional services are not covered by the prohibition under this Regulation where they are clearly and unequivocally distinct from the core direct debit services and where PSPs and PSUs are completely at liberty to offer or use such services. Nevertheless they remain subject to Union and national competition rules.(20) | Είναι σημαντικό να παρασχεθεί ασφάλεια δικαίου στον κλάδο των πληρωμών όσον αφορά τα επιχειρηματικά μοντέλα για τις άμεσες χρεώσεις. Η κανονιστική ρύθμιση των πολυμερών διατραπεζικών προμηθειών (ΠΔΠ) για τις άμεσες χρεώσεις κρίνεται απαραίτητη για τη δημιουργία ίσων όρων ανταγωνισμού μεταξύ των παρόχων ΥΠ, ώστε να καταστεί δυνατή η ανάπτυξη ενιαίας αγοράς για τις άμεσες χρεώσεις. Οι προμήθειες αυτές για συναλλαγές που υφίστανται απόρριψη, άρνηση, επιστροφή ή αντιστροφή επειδή υπάρχει αδυναμία κατάλληλης εκτέλεσης ή επειδή οδηγούν σε κατ’ εξαίρεση διεκπεραίωση (οι λεγόμενες συναλλαγές τύπου R, όπου το γράμμα «R» μπορεί να υποδηλώνει απόρριψη (reject), άρνηση (refusal), επιστροφή (return), αντιστροφή (reversal), ανάκληση (revocation) και αίτηση ακύρωσης (request for cancellation), θα μπορούσαν να συμβάλλουν στον αποτελεσματικό επιμερισμό του κόστους εντός της εσωτερικής αγοράς. Φαίνεται επομένως ότι η απαγόρευση των ΠΔΠ ανά συναλλαγή θα ευνοούσε τη δημιουργία αποτελεσματικής ευρωπαϊκής αγοράς άμεσων χρεώσεων. Ωστόσο, οι προμήθειες για συναλλαγές τύπου R θα πρέπει να επιτρέπονται, υπό τον όρο ότι πληρούν ορισμένες προϋποθέσεις. Οι πάροχοι ΥΠ πρέπει να δίνουν σαφείς και κατανοητές πληροφορίες στους καταναλωτές σχετικά με τις προμήθειες των συναλλαγών τύπου R, για λόγους διαφάνειας και προστασίας των καταναλωτών. Οι κανόνες, πάντως, για συναλλαγές τύπου R δεν θα θίγουν την εφαρμογή των άρθρων 101 και 102 της Συνθήκης για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης (ΣΛΕΕ). Χρειάζεται περαιτέρω να σημειωθεί ότι οι άμεσες χρεώσεις και οι πληρωμές με κάρτα έχουν εν γένει διαφορετικά χαρακτηριστικά, ιδίως από την άποψη της αυξημένης δυνατότητας των δικαιούχων να παράσχουν κίνητρα για τη χρήση της άμεσης χρέωσης από τους πληρωτές μέσω μιας προϋπάρχουσας σύμβασης μεταξύ δικαιούχου και πληρωτή, ενώ για τις πληρωμές με κάρτα δεν υπάρχει τέτοια προηγούμενη σύμβαση και η πράξη πληρωμής αποτελεί συχνά μεμονωμένο και μη τακτικά επανεμφανιζόμενο γεγονός. Κατά συνέπεια, οι διατάξεις σχετικά με τις ΠΔΠ για τις άμεσες χρεώσεις δεν θίγουν την ανάλυση των ΠΔΠ βάσει των κανόνων ανταγωνισμού της Ένωσης σε ό,τι αφορά τις πράξεις πληρωμής με κάρτα. Οι πρόσθετες προαιρετικές υπηρεσίες δεν καλύπτονται από την απαγόρευση του παρόντος κανονισμού όταν είναι σαφώς και αδιαμφισβητήτως διακριτές από τις βασικές υπηρεσίες άμεσης χρέωσης και όταν οι πάροχοι ΥΠ και οι χρήστες ΥΠ διαθέτουν πλήρη ελευθερία προσφοράς και χρήσης τέτοιων υπηρεσιών. Εντούτοις, οι υπηρεσίες αυτές εξακολουθούν να υπόκεινται στους ενωσιακούς και εθνικούς κανόνες ανταγωνισμού.
(21) | Therefore, the possibility to apply per transaction MIF for national and cross-border direct debits should be limited in time and general conditions should be laid down for the application of interchange fees for R-transactions.(21) | Κατά συνέπεια, θα πρέπει να περιοριστεί χρονικά η δυνατότητα επιβολής ΠΔΠ ανά συναλλαγή για εθνικές και διασυνοριακές άμεσες χρεώσεις και να θεσπιστούν γενικοί όροι για την επιβολή διατραπεζικών προμηθειών για συναλλαγές τύπου R.
(22) | The Commission should monitor the level of R-transaction fees across the Union. R-transaction fees in the internal market should converge over time so that they do not vary across Member States to an extent to threaten the level playing field.(22) | Η Επιτροπή θα πρέπει να παρακολουθεί, σε επίπεδο Ένωσης, το ύψος των προμηθειών για τις συναλλαγές τύπου R. Οι συναλλαγές τύπου R στην εσωτερική αγορά θα πρέπει να συγκλίνουν με την πάροδο του χρόνου ώστε να μη διαφέρουν μεταξύ των κρατών μελών σε βαθμό που να απειλεί τους ίσους όρους ανταγωνισμού.
(23) | In some Member States, there are certain legacy payment services which are credit transfers or direct debits but which have very specific functionalities, often due to historical or legal reasons. The transaction volume of such services is usually marginal. Such services could therefore be classified as niche products. A transitional period for such niche products, sufficiently long to minimise the impact of migration on PSUs, should help both sides of the market to focus first on the migration of the bulk of credit transfers and direct debits, thereby allowing the majority of the potential benefits of an integrated payments market in the Union to be reaped earlier. In some Member States, specific direct debit instruments exist which seem very similar to payment card transactions in that the payer uses a card at the point of sale to initiate the payment transaction but the underlying payment transaction is a direct debit. In such payment transactions the card is used only for a read-out in order to facilitate the electronic generation of the mandate, which has to be signed by the payer at the point of sale. Although such payment services cannot be classified as a niche product, there is a need for a transitional period in relation to such payment services because of the substantial transaction volume involved. In order to enable the stakeholders to implement an adequate SEPA substitute, that transitional period should be of sufficient length.(23) | Σε μερικά κράτη μέλη υπάρχουν ορισμένες κληροδοτημένες υπηρεσίες πληρωμών που αποτελούν μεταφορές πίστωσης ή άμεσες χρεώσεις, αλλά έχουν πολύ συγκεκριμένες λειτουργικές δυνατότητες, οι οποίες συχνά οφείλονται σε ιστορικούς ή νομικούς λόγους. Ο όγκος των συναλλαγών των εν λόγω υπηρεσιών είναι συνήθως οριακός. Οι υπηρεσίες αυτές μπορούν κατά συνέπεια να καταταχθούν στα προϊόντα μικρής εξειδικευμένης αγοράς. Μια μεταβατική περίοδος για τα εν λόγω προϊόντα εξειδικευμένης αγοράς, αρκετά μεγάλη ώστε να ελαχιστοποιήσει τις επιπτώσεις της μετάβασης στους χρήστες ΥΠ, θα βοηθήσει και τις δύο πλευρές της αγοράς να επικεντρωθούν αρχικά στη μετάβαση του κυρίως όγκου των μεταφορών πίστωσης και των άμεσων χρεώσεων, επιταχύνοντας με αυτόν τον τρόπο την αποκόμιση του μεγαλύτερου μέρους των δυνητικών οφελών μιας ενιαίας αγοράς πληρωμών της Ένωσης. Σε μερικά κράτη μέλη υπάρχουν ειδικά μέσα άμεσης χρέωσης που φαίνονται πολύ παρόμοια με τις πράξεις πληρωμών με κάρτα, δεδομένου ότι ο πληρωτής χρησιμοποιεί κάρτα στο σημείο πώλησης για να ξεκινήσει η πράξη πληρωμής, αλλά η υποκείμενη πράξη πληρωμής συνιστά άμεση χρέωση. Σε αυτού του είδους τις πράξεις πληρωμών, η κάρτα χρησιμοποιείται μόνο για μια ανάγνωσή της με σκοπό να διευκολυνθεί η ηλεκτρονική δημιουργία της εντολής, η οποία χρειάζεται να υπογραφεί από τον πληρωτή στο σημείο πώλησης. Μολονότι μια τέτοια υπηρεσία πληρωμών δεν μπορεί να καταταχθεί στα προϊόντα μικρής εξειδικευμένης αγοράς, χρειάζεται μια μεταβατική περίοδος για τις εν λόγω υπηρεσίες πληρωμών εξαιτίας του σημαντικού όγκου των συναφών συναλλαγών. Για να μπορέσουν οι ενδιαφερόμενοι να υλοποιήσουν ένα επαρκές υποκατάστατο του ΕΧΠΕ, η σχετική μεταβατική περίοδος πρέπει να έχει επαρκή διάρκεια.
(24) | For the proper functioning of the internal market for payments it is essential to ensure that payers such as consumers, businesses or public authorities are able to send credit transfers to payment accounts held by the payees with PSPs which are located in other Member States and which are reachable in accordance with this Regulation.(24) | Για την πρακτική λειτουργία της εσωτερικής αγοράς πληρωμών είναι αναγκαίο να εξασφαλισθεί ότι οι πληρωτές, όπως οι καταναλωτές, οι επιχειρήσεις ή οι δημόσιες αρχές, μπορούν να αποστέλλουν μεταφορές πίστωσης σε λογαριασμούς πληρωμών τους οποίους κατέχουν οι δικαιούχοι σε παρόχους ΥΠ οι οποίοι βρίσκονται σε άλλο κράτος μέλος και είναι προσβάσιμοι σύμφωνα με τον παρόντα κανονισμό.
(25) | In order to secure a smooth transition to SEPA, a valid payee authorisation to collect recurring direct debits in a legacy scheme should remain valid after the migration deadline established in this Regulation. Such an authorisation should be considered as representing consent to the payer’s PSP to execute the recurring direct debits collected by the payee in compliance with this Regulation, in the absence of national law relating to the continued validity of the mandate or customer agreements changing direct debit mandates to allow their continuation. However, consumer rights must be protected and where existing direct debit mandates have unconditional refund rights, such rights should be maintained.(25) | Προκειμένου να εξασφαλισθεί ομαλή μετάβαση στον ΕΧΠΕ, κάθε έγκυρη άδεια δικαιούχου για την είσπραξη επαναλαμβανόμενων άμεσων χρεώσεων στο πλαίσιο κληροδοτημένου καθεστώτος θα πρέπει να εξακολουθήσει να ισχύει μετά την καταληκτική ημερομηνία που ορίζει ο παρών κανονισμός για τη μετάβαση. Η άδεια αυτή θα πρέπει να θεωρείται ότι αντιπροσωπεύει τη συγκατάθεση από τον δικαιούχο προς τον πάροχο ΥΠ του πληρωτή να εκτελεί τις επαναλαμβανόμενες άμεσες χρεώσεις που εισπράττει ο δικαιούχος σύμφωνα με τον παρόντα κανονισμό, εάν δεν υπάρχει εθνική νομοθεσία σχετικά με τη συνεχιζόμενη ισχύ της εντολής ή συμφωνίες πελατών που τροποποιούν τις εντολές άμεσης χρέωσης ώστε να καταστεί δυνατή η συνέχισή τους. Ωστόσο, τα δικαιώματα των καταναλωτών θα πρέπει να προστατεύονται και, στην περίπτωση που μία υφιστάμενη εντολή άμεσης χρέωσης περιλαμβάνει άνευ όρων δικαίωμα επιστροφής χρημάτων, το δικαίωμα αυτό θα πρέπει να διατηρηθεί.
(26) | Competent authorities should be empowered to fulfil their monitoring duties efficiently and to take all necessary measures including considering complaints to ensure that PSPs comply with this Regulation. Also, Member States should ensure that complaints against PSUs for not complying with this Regulation can be filed and that this Regulation can be enforced in an effective and efficient manner by administrative or judicial means. To foster compliance with this Regulation the competent authorities of different Member States should cooperate with each other and, where appropriate, with the European Central Bank (ECB) and the national central banks of the Member States and other relevant competent authorities, such as the European Supervisory Authority (European Banking Authority) established by Regulation (EU) No 1093/2010 of the European Parliament and of the Council (8) (EBA), designated under Union or national legislation applicable to PSPs.(26) | Θα πρέπει να εξουσιοδοτηθούν οι αρμόδιες αρχές να εκπληρώνουν αποτελεσματικά τα οικεία καθήκοντα παρακολούθησης και να λαμβάνουν όλα τα απαραίτητα μέτρα, συμπεριλαμβανομένης και της εξέτασης των καταγγελιών, για να διασφαλίσουν τη συμμόρφωση των παρόχων ΥΠ με τον παρόντα κανονισμό. Επίσης, τα κράτη μέλη θα πρέπει να μεριμνήσουν ώστε οι καταγγελίες κατά παρόχων ΥΠ οι οποίοι δεν συμμορφώνονται με τον παρόντα κανονισμό να υποβάλλονται και ο παρών κανονισμός να εφαρμόζεται αποτελεσματικά με διοικητικά ή δικαστικά μέσα. Για την ενίσχυση της συμμόρφωσης με τον παρόντα κανονισμό, οι αρμόδιες αρχές των διάφορων κρατών μελών θα πρέπει να συνεργάζονται μεταξύ τους και, εφόσον χρειάζεται, με την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα (ΕΚΤ) και τις εθνικές κεντρικές τράπεζες των κρατών μελών και άλλες σχετικές αρμόδιες αρχές, όπως η Ευρωπαϊκή Εποπτική Αρχή (Ευρωπαϊκή Αρχή Τραπεζών) που συστάθηκε με τον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 1093/2010 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (8) (ΕΑΤ), οι οποίες έχουν ορισθεί βάσει της ενωσιακής ή της εθνικής νομοθεσίας που είναι εφαρμοστέα στους παρόχους ΥΠ.
(27) | Member States should lay down rules on the penalties applicable to infringements of this Regulation and should ensure that those penalties are effective, proportionate and dissuasive and that they are applied. Those penalties should not be applied to consumers.(27) | Τα κράτη μέλη θα πρέπει να θεσπίζουν κανόνες σχετικά με τις κυρώσεις που επιβάλλονται σε περίπτωση παράβασης του παρόντος κανονισμού και να εξασφαλίζουν ότι οι εν λόγω κυρώσεις είναι αποτελεσματικές, αναλογικές και αποτρεπτικές και ότι εφαρμόζονται. Οι εν λόγω κυρώσεις δεν θα πρέπει να εφαρμόζονται στους καταναλωτές.
(28) | In order to ensure that redress is possible where this Regulation has been incorrectly applied, or where disputes occur between PSUs and PSPs concerning rights and obligations arising under this Regulation, Member States should establish adequate and effective out-of-court complaint and redress procedures. Member States should be able to decide that those procedures apply only to consumers or only to consumers and microenterprises.(28) | Για να εξασφαλισθεί η παροχή της δυνατότητας προσφυγής σε περιπτώσεις εσφαλμένης εφαρμογής του παρόντος κανονισμού, ή όταν προκύπτουν διαφορές αναφορικά με δικαιώματα και υποχρεώσεις που απορρέουν από τον παρόντα κανονισμό μεταξύ των χρηστών ΥΠ και των παρόχων ΥΠ, τα κράτη μέλη θα πρέπει να θεσπίσουν κατάλληλες και αποτελεσματικές εξωδικαστικές διαδικασίες υποβολής ενστάσεων και προσφυγών. Τα κράτη μέλη θα πρέπει να μπορούν να αποφασίζουν ότι οι διαδικασίες αυτές εφαρμόζονται μόνο σε καταναλωτές ή μόνο σε καταναλωτές και πολύ μικρές επιχειρήσεις.
(29) | The Commission should submit a report to the European Parliament, the Council, the European Economic and Social Committee, EBA and the ECB on the application of this Regulation. The report should be accompanied, where necessary, by a proposal for the amendment of this Regulation.(29) | Η Επιτροπή θα πρέπει να υποβάλει έκθεση στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, στο Συμβούλιο, στην Ευρωπαϊκή Οικονομική και Κοινωνική Επιτροπή, στην ΕΑΤ και στην ΕΚΤ όσον αφορά την εφαρμογή του παρόντος κανονισμού. Η έκθεση θα πρέπει να συνοδεύεται, ενδεχομένως, από προτάσεις για την τροποποίηση του παρόντος κανονισμού.
(30) | In order to ensure that the technical requirements for credit transfers and direct debits in euro remain up to date, the power to adopt acts in accordance with Article 290 TFEU should be delegated to the Commission in respect of those technical requirements. In the Declaration (No 39) on Article 290 TFEU, annexed to the Final Act of the Intergovernmental Conference which adopted the Treaty of Lisbon, the Conference took note of the Commission’s intention to continue to consult experts appointed by the Member States in the preparation of draft delegated acts in the financial services area, in accordance with its established practice. It is of particular importance that the Commission carry out appropriate and transparent consultation during its preparatory work, including with the ECB and all relevant stakeholders. The Commission, when preparing and drawing up delegated acts, should ensure a simultaneous, timely and appropriate transmission of relevant documents to the European Parliament and the Council.(30) | Για να εξασφαλισθεί η επικαιροποίηση των τεχνικών απαιτήσεων για τις μεταφορές πίστωσης και τις άμεσες χρεώσεις σε ευρώ, θα πρέπει να ανατεθεί στην Επιτροπή η εξουσία να εκδίδει πράξεις σύμφωνα με το άρθρο 290 της ΣΛΕΕ σχετικά με τις εν λόγω τεχνικές απαιτήσεις. Με τη δήλωση (αριθ. 39) σχετικά με το άρθρο 290 της ΣΛΕΕ η οποία προσαρτάται στην Τελική Πράξη της διακυβερνητικής διάσκεψης που ενέκρινε τη Συνθήκη της Λισαβόνας, η διάσκεψη έλαβε γνώση της πρόθεσης της Επιτροπής να εξακολουθήσει να συμβουλεύεται εμπειρογνώμονες διορισμένους από τα κράτη μέλη κατά την προπαρασκευή σχεδίων πράξεων κατ’ εξουσιοδότηση στον τομέα των χρηματοοικονομικών υπηρεσιών, σύμφωνα με την καθιερωμένη πρακτική της. Είναι ιδιαίτερα σημαντικό να διεξάγει η Επιτροπή κατάλληλη και διαφανή διαβούλευση κατά τη διάρκεια του προπαρασκευαστικού της έργου, συμπεριλαμβανομένης της διαβούλευσης με την ΕΚΤ και όλους τους ενδιαφερομένους. Κατά την επεξεργασία και κατάρτιση των κατ’ εξουσιοδότηση πράξεων, η Επιτροπή θα πρέπει να εξασφαλίζει ταυτόχρονη, έγκαιρη και κατάλληλη διαβίβαση των σχετικών εγγράφων στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και στο Συμβούλιο.
(31) | Since PSPs located in Member States whose currency is not the euro would need to undertake special preparatory work outside the payments market for their national currency, such PSPs should be allowed to defer the application of the technical requirements for a certain period. Member States whose currency is not the euro should, however, comply with the technical requirements to create a true European payments area, which will strengthen the internal market.(31) | Επειδή οι πάροχοι ΥΠ που είναι εγκατεστημένοι στα κράτη μέλη που δεν έχουν ως νόμισμα το ευρώ θα χρειαστεί να αναλάβουν ειδικές προπαρασκευαστικές εργασίες εκτός αγοράς πληρωμών για το εθνικό νόμισμά τους, θα πρέπει να επιτραπεί στους εν λόγω παρόχους ΥΠ να αναβάλουν την εφαρμογή των τεχνικών απαιτήσεων για μια ορισμένη περίοδο. Ωστόσο, τα κράτη μέλη που δεν έχουν νόμισμα το ευρώ θα πρέπει να συμμορφώνονται με τις τεχνικές απαιτήσεις για τη δημιουργία ενός πραγματικού ευρωπαϊκού χώρου πληρωμών που θα ενισχύσει την εσωτερική αγορά.
(32) | In order to ensure broad public support for SEPA, a high level of protection for payers is essential, particularly for direct debit transactions. The current and only pan-European direct debit scheme for consumers developed by the EPC provides for a ‘no-questions-asked’, unconditional refund right for authorised payments during a period of 8 weeks from the date on which the funds were debited, while that refund right is subject to several conditions under Articles 62 and 63 of Directive 2007/64/EC. In the light of the prevailing market situation and of the necessity to ensure a high level of consumer protection, the impact of those provisions should be assessed in the report that, in accordance with Article 87 of Directive 2007/64/EC, the Commission shall, no later than 1 November 2012, present to the European Parliament, the Council, the European Economic and Social Committee and the ECB accompanied, where appropriate, by a proposal for its revision.(32) | Για να εξασφαλιστεί ευρεία υποστήριξη του κοινού στον ΕΧΠΕ, απαιτείται υψηλό επίπεδο προστασίας των πληρωτών, ιδίως για τις πράξεις άμεσης χρέωσης. Το ισχύον σήμερα περιοριστικώς πανευρωπαϊκό καθεστώς άμεσης χρέωσης για τους καταναλωτές, που αναπτύχθηκε από το ΕΣΠ, προβλέπει ένα άνευ διευκρινίσεων και άνευ όρων δικαίωμα επιστροφής για τις εξουσιοδοτημένες πληρωμές εντός διαστήματος οκτώ εβδομάδων από την ημερομηνία χρέωσης του ποσού, ενώ βάσει των άρθρων 62 και 63 της οδηγίας 2007/64/ΕΚ το εν λόγω δικαίωμα επιστροφής υπόκειται σε διάφορες προϋποθέσεις. Υπό το πρίσμα της επικρατούσας κατάστασης στην αγορά και της ανάγκης να εξασφαλιστεί υψηλό επίπεδο προστασίας των καταναλωτών, ο αντίκτυπος των διατάξεων αυτών πρέπει να αξιολογηθεί στην έκθεση την οποία, σύμφωνα με το άρθρο 87 της οδηγίας 2007/64/ΕΚ, η Επιτροπή υποβάλει το αργότερο έως την 1η Νοεμβρίου 2012 στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, στο Συμβούλιο, στην Ευρωπαϊκή Οικονομική και Κοινωνική Επιτροπή και στην ΕΚΤ, συνοδευόμενη, εφόσον κριθεί σκόπιμο, από πρόταση αναθεώρησης της οδηγίας.
(33) | Directive 95/46/EC of the European Parliament and of the Council of 24 October 1995 on the protection of individuals with regard to the processing of personal data and on the free movement of such data (9) governs the processing of personal data carried out pursuant to this Regulation. Migration to SEPA and the introduction of common standards and rules for payments should be based on compliance with national law on the protection of sensitive personal data in Member States and should safeguard the interests of Union citizens.(33) | Η οδηγία 95/46/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 24ης Οκτωβρίου 1995, για την προστασία των φυσικών προσώπων έναντι της επεξεργασίας δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα και για την ελεύθερη κυκλοφορία των δεδομένων αυτών (9), διέπει την επεξεργασία των δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα που πραγματοποιείται σύμφωνα με τον παρόντα κανονισμό. Η μετάβαση στον ΕΧΠΕ και η καθιέρωση κοινών προτύπων και κανόνων πληρωμών θα πρέπει να βασίζεται στη συμμόρφωση προς την εθνική νομοθεσία όσον αφορά την προστασία των ευαίσθητων προσωπικών δεδομένων στα κράτη μέλη και να προασπίζει τα συμφέροντα των πολιτών της Ένωσης.
(34) | Financial messages relating to payments and transfers in the SEPA are outside the scope of the Agreement between the European Union and the United States of America of 28 June 2010 on the processing and transfer of Financial Messaging Data from the European Union to the United States for the purposes of the Terrorist Finance Tracking Program (10).(34) | Τα χρηματοπιστωτικά μηνύματα σχετικά με τις πληρωμές και τις μεταφορές στον ΕΧΠΕ δεν εμπίπτουν στο πεδίο εφαρμογής της συμφωνίας μεταξύ της Ευρωπαϊκής Ένωσης και των Ηνωμένων Πολιτειών της Αμερικής, της 28ης Ιουνίου 2010, για την επεξεργασία και τη διαβίβαση δεδομένων χρηματοπιστωτικών μηνυμάτων από την Ευρωπαϊκή Ένωση στις Ηνωμένες Πολιτείες για σκοπούς του προγράμματος παρακολούθησης της χρηματοδότησης της τρομοκρατίας (10).
(35) | Since the objective of this Regulation, namely establishing technical and business requirements for credit transfers and direct debits in euro, cannot be sufficiently achieved by the Member States and can therefore, by reason of its scale or effects, be better achieved at Union level, the Union may adopt measures in accordance with the principle of subsidiarity as set out in Article 5 of the Treaty on European Union. In accordance with the principle of proportionality, as set out in that Article, this Regulation does not go beyond what is necessary in order to achieve that objective.(35) | Δεδομένου ότι ο στόχος του παρόντος κανονισμού, δηλαδή η καθιέρωση επιχειρηματικών κανόνων και τεχνικών απαιτήσεων για τις μεταφορές πίστωσης και τις άμεσες χρεώσεις σε ευρώ, δεν μπορεί να επιτευχθεί επαρκώς από τα κράτη μέλη και μπορεί συνεπώς, λόγω της κλίμακας ή των επιπτώσεών του, να επιτευχθεί καλύτερα στο επίπεδο της Ένωσης, η Ένωση μπορεί να θεσπίζει μέτρα σύμφωνα με την αρχή της επικουρικότητας, όπως ορίζεται στο άρθρο 5 της Συνθήκης για την Ευρωπαϊκή Ένωση. Σύμφωνα με την αρχή της αναλογικότητας, όπως διατυπώνεται στο εν λόγω άρθρο, ο παρών κανονισμός δεν υπερβαίνει τα αναγκαία όρια για την επίτευξη του στόχου αυτού.
(36) | Pursuant to Article 5(1) of Regulation (EC) No 924/2009, Member States are to remove settlement-based national reporting obligations on PSPs for balance of payments statistics relating to payment transactions of their customers of up to EUR 50 000. The collection of balance-of-payments statistics based on settlements emerged after the end of foreign exchange controls and until now, constitutes a major data source alongside others such as direct surveys, contributing to good quality statistics. From the beginning of the 1990s some Member States opted to rely more on information reported directly by companies and households than on data reported through banks on behalf of their customers. Although settlement-based reporting represents a solution that, in terms of society as a whole, reduces the cost of balance-of-payments compilation while assuring good-quality statistics, in strict terms of cross-border payments the maintenance of such reporting in some Member States might diminish efficiency and increases costs. Since one aim of SEPA is to reduce the costs of cross-border payments, settlement-based balance-of-payments reporting should be abolished completely.(36) | Σύμφωνα με το άρθρο 5 παράγραφος 1 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 924/2009, τα κράτη μέλη θα καταργήσουν τις εθνικές υποχρεώσεις παροχής στοιχείων βάσει διακανονισμών οι οποίες επιβάλλονται στους παρόχους ΥΠ για τις στατιστικές του ισοζυγίου πληρωμών και αφορούν πράξεις πληρωμών των πελατών τους ύψους μέχρι 50 000 ευρώ. Η συλλογή στατιστικών στοιχείων του ισοζυγίου πληρωμών βάσει διακανονισμών προέκυψε μετά το τέλος των συναλλαγματικών ελέγχων και έχει αποτελέσει σημαντική πηγή δεδομένων, δίπλα σε άλλες πηγές όπως οι άμεσες έρευνες, συμβάλλοντας στην καλή ποιότητα των στατιστικών. Από την αρχή της δεκαετίας του 1990 ορισμένα κράτη μέλη επέλεξαν να βασιστούν περισσότερο σε στοιχεία που διαβιβάζονται απευθείας από τις επιχειρήσεις και τα νοικοκυριά παρά σε στοιχεία που διαβιβάζουν οι τράπεζες για λογαριασμό των πελατών τους. Μολονότι η υποβολή στοιχείων βάσει διακανονισμού αποτελεί μια λύση που, από τη σκοπιά της κοινωνίας στο σύνολό της, μειώνει το κόστος της συγκέντρωσης στοιχείων για το ισοζύγιο πληρωμών και ταυτόχρονα εξασφαλίζει στατιστικές καλής ποιότητας, η διατήρηση της γνωστοποίησης αυτής σε ορισμένα κράτη μέλη ενδέχεται να μειώνει την αποτελεσματικότητα και να αυξάνει το κόστος όσον αφορά ειδικότερα τις διασυνοριακές πληρωμές. Δεδομένου ότι ένας στόχος του ΕΧΠΕ είναι η μείωση του κόστους των διασυνοριακών πληρωμών, η γνωστοποίηση στοιχείων για το ισοζύγιο πληρωμών βάσει διακανονισμού πρέπει να καταργηθεί τελείως.
(37) | In order to enhance legal certainty it is appropriate to align the deadlines for interchange fees set out in Article 7 of Regulation (EC) No 924/2009 with the provisions laid down in this Regulation.(37) | Για να υπάρξει μεγαλύτερη ασφάλεια δικαίου, ενδείκνυται να εναρμονιστούν οι προθεσμίες που καθορίζονται για τις διατραπεζικές προμήθειες στο άρθρο 7 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 924/2009 με τις διατάξεις του παρόντος κανονισμού.
(38) | Regulation (EC) No 924/2009 should therefore be amended accordingly,(38) | Ως εκ τούτου, ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 924/2009 θα πρέπει να τροποποιηθεί αναλόγως,
HAVE ADOPTED THIS REGULATION:ΕΞΕΔΩΣΑΝ ΤΟΝ ΠΑΡΟΝΤΑ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟ:
Article 1Άρθρο 1
Subject matter and scopeΑντικείμενο και πεδίο εφαρμογής
1.   This Regulation lays down rules for credit transfer and direct debit transactions denominated in euro within the Union where both the payer’s payment service provider and the payee’s payment service provider are located in the Union, or where the sole payment service provider (PSP) involved in the payment transaction is located in the Union.1.   Με τον παρόντα κανονισμό θεσπίζονται κανόνες για τις πράξεις μεταφοράς πίστωσης και άμεσης χρέωσης σε ευρώ εντός της Ένωσης σε περίπτωση που τόσο ο πάροχος υπηρεσιών πληρωμών («πάροχος ΥΠ») του πληρωτή, όσο και ο πάροχος ΥΠ του δικαιούχου, βρίσκονται εντός της Ένωσης ή σε περίπτωση που ο μόνος πάροχος ΥΠ που εμπλέκεται στην πράξη πληρωμής βρίσκεται στην Ένωση.
2.   This Regulation does not apply to the following:2.   Ο παρών κανονισμός δεν εφαρμόζεται:
(a) | payment transactions carried out between and within PSPs, including their agents or branches, for their own account;α) | σε πράξεις πληρωμής που πραγματοποιούνται μεταξύ και εντός παρόχων ΥΠ, περιλαμβανομένων των αντιπροσώπων ή υποκαταστημάτων τους, για λογαριασμό των ιδίων·
(b) | payment transactions processed and settled through large-value payment systems, excluding direct debit payment transactions which the payer has not explicitly requested be routed via a large-value payment system;β) | σε πράξεις πληρωμής που διεκπεραιώνονται και εκκαθαρίζονται μέσω συστημάτων πληρωμών μεγάλων ποσών, αποκλειομένων των πράξεων πληρωμών άμεσης χρέωσης για τις οποίες πληρωτής δεν έχει ζητήσει ρητά τη δρομολόγηση μέσω συστήματος πληρωμής μεγάλων ποσών·
(c) | payment transactions through a payment card or similar device, including cash withdrawals, unless the payment card or similar device is used only to generate the information required to directly make a credit transfer or direct debit to and from a payment account identified by BBAN or IBAN;γ) | σε πράξεις πληρωμής μέσω κάρτας πληρωμών ή ανάλογου μέσου, συμπεριλαμβανομένων των αναλήψεων μετρητών από λογαριασμό πληρωμών, εκτός εάν η κάρτα πληρωμών ή το ανάλογο μέσο χρησιμοποιούνται αποκλειστικά για την παραγωγή της πληροφορίας που απαιτείται για την απευθείας μεταφορά πίστωσης ή άμεση χρέωση προς και από λογαριασμό πληρωμών που αναγνωρίζεται με BBAN ή με ΙΒΑΝ·
(d) | payment transactions by means of any telecommunication, digital or IT device, if such payment transactions do not result in a credit transfer or direct debit to and from a payment account identified by BBAN or IBAN;δ) | σε πράξεις πληρωμής με οποιαδήποτε τηλεπικοινωνιακή, ψηφιακή ή ηλεκτρονική συσκευή, εάν οι εν λόγω πράξεις πληρωμής δεν συνεπάγονται μεταφορά πίστωσης ή άμεση χρέωση προς και από λογαριασμό πληρωμών που αναγνωρίζεται με BBAN ή ΙΒΑΝ·
(e) | transactions of money remittance as defined in point (13) of Article 4 of Directive 2007/64/EC;ε) | σε πράξεις υπηρεσιών εμβασμάτων, όπως καθορίζονται στο άρθρο 4 σημείο 13 της οδηγίας 2007/64/ΕΚ·
(f) | payment transactions transferring electronic money as defined in point (2) of Article 2 of Directive 2009/110/EC of the European Parliament and of the Council of 16 September 2009 on the taking up, pursuit and prudential supervision of the business of electronic money institutions (11), unless such transactions result in a credit transfer or direct debit to and from a payment account identified by BBAN or IBAN.στ) | σε πράξεις πληρωμής κατά τις οποίες μεταβιβάζεται ηλεκτρονικό χρήμα, όπως αυτό ορίζεται στο άρθρο 2 σημείο 2 της οδηγίας 2009/110/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 16ης Σεπτεμβρίου 2009, για την ανάληψη, άσκηση και προληπτική εποπτεία της δραστηριότητας ιδρύματος ηλεκτρονικού χρήματος (11), εκτός εάν οι εν λόγω πράξεις συνεπάγονται μεταφορά πίστωσης ή άμεση χρέωση προς και από λογαριασμό πληρωμών που αναγνωρίζεται με BBAN ή IBAN.
3.   Where payment schemes are based on payment transactions by credit transfers or direct debits but have additional optional features or services, this Regulation applies only to the underlying credit transfers or direct debits.3.   Όταν τα καθεστώτα πληρωμών βασίζονται σε πράξεις πληρωμής με μεταφορά πίστωσης ή άμεση χρέωση, αλλά διαθέτουν επιπρόσθετα προαιρετικά χαρακτηριστικά ή υπηρεσίες, ο παρών κανονισμός εφαρμόζεται μόνο στις μεταφορές πίστωσης ή άμεσες χρεώσεις στις οποίες βασίζονται τα εν λόγω καθεστώτα.
Article 2Άρθρο 2
DefinitionsΟρισμοί
For the purposes of this Regulation, the following definitions apply:Για τους σκοπούς του παρόντος κανονισμού, ισχύουν οι ακόλουθοι ορισμοί:
(1) | ‘credit transfer’ means a national or cross-border payment service for crediting a payee’s payment account with a payment transaction or a series of payment transactions from a payer’s payment account by the PSP which holds the payer’s payment account, based on an instruction given by the payer;1)   «μεταφορά πίστωσης»: η εθνική ή διασυνοριακή υπηρεσία πληρωμών για την πίστωση λογαριασμού πληρωμών του δικαιούχου με πράξη πληρωμής ή μια σειρά πράξεων πληρωμής από λογαριασμό πληρωμών του πληρωτή μέσω του παρόχου ΥΠ που τηρεί τον λογαριασμό αυτό, βάσει εντολής του πληρωτή·
(2) | ‘direct debit’ means a national or cross-border payment service for debiting a payer’s payment account, where a payment transaction is initiated by the payee on the basis of the payer’s consent;2)   «άμεση χρέωση»: η εθνική ή διασυνοριακή υπηρεσία πληρωμής για τη χρέωση λογαριασμού πληρωμών του πληρωτή, όταν η πράξη πληρωμής πραγματοποιείται με πρωτοβουλία του δικαιούχου βάσει της συναίνεσης του πληρωτή·
(3) | ‘payer’ means a natural or legal person who holds a payment account and allows a payment order from that payment account or, where there is no payer’s payment account, a natural or legal person who makes a payment order to a payee’s payment account;3)   «πληρωτής»: το φυσικό ή νομικό πρόσωπο το οποίο διατηρεί λογαριασμό πληρωμών και επιτρέπει εντολή πληρωμής από αυτόν το λογαριασμό πληρωμών ή, εάν δεν υπάρχει λογαριασμός πληρωμών του πληρωτή, το φυσικό ή νομικό πρόσωπο που δίνει τέτοια εντολή πληρωμής στον λογαριασμό πληρωμών του δικαιούχου·
(4) | ‘payee’ means a natural or legal person who holds a payment account and who is the intended recipient of funds which have been the subject of a payment transaction;4)   «δικαιούχος»: το φυσικό ή νομικό πρόσωπο που διατηρεί λογαριασμό πληρωμών και που είναι ο προοριζόμενος αποδέκτης των χρηματικών ποσών που αποτελούν αντικείμενο της πράξης πληρωμής·
(5) | ‘payment account’ means an account held in the name of one or more payment service users which is used for the execution of payment transactions;5)   «λογαριασμός πληρωμών»: ο λογαριασμός που διατηρείται στο όνομα ενός ή περισσότερων χρηστών υπηρεσιών πληρωμών και χρησιμοποιείται για την εκτέλεση των πράξεων πληρωμής·
(6) | ‘payment system’ means a funds transfer system with formal and standardised arrangements and common rules for the processing, clearing or settlement of payment transactions;6)   «σύστημα πληρωμών»: ένα σύστημα μεταφοράς χρηματικών ποσών με επίσημες και τυποποιημένες ρυθμίσεις και κοινούς κανόνες για την επεξεργασία, την εκκαθάριση ή τον διακανονισμό των πράξεων πληρωμής·
(7) | ‘payment scheme’ means a single set of rules, practices, standards and/or implementation guidelines agreed between PSPs for the execution of payment transactions across the Union and within Member States, and which is separated from any infrastructure or payment system that supports its operation;7)   «καθεστώς πληρωμών»: ένα ενιαίο σύνολο κανόνων, πρακτικών, προτύπων και/ή κατευθυντήριων γραμμών εφαρμογής που έχει συμφωνηθεί μεταξύ των παρόχων ΥΠ για την εκτέλεση πράξεων πληρωμών μεταξύ των κρατών μελών της Ένωσης και στο εσωτερικό τους, και το οποίο είναι διαχωρισμένο από κάθε υποδομή ή σύστημα πληρωμών που υποστηρίζει τη λειτουργία του·
(8) | ‘PSP’ means a payment service provider falling under any of the categories referred to in Article 1(1) of Directive 2007/64/EC and the legal and natural persons referred to in Article 26 of Directive 2007/64/EC, but excludes the bodies listed in Article 2 of Directive 2006/48/EC of the European Parliament and of the Council of 14 June 2006 relating to the taking up and pursuit of the business of credit institutions (12) benefiting from a waiver under Article 2(3) of Directive 2007/64/EC;8)   «πάροχος ΥΠ»: ο πάροχος υπηρεσιών πληρωμών ο οποίος εμπίπτει σε οποιαδήποτε από τις κατηγορίες που αναφέρονται στο άρθρο 1 παράγραφος 1 της οδηγίας 2007/64/ΕΚ και τα φυσικά ή νομικά πρόσωπα που αναφέρονται στο άρθρο 26 της οδηγίας 2007/64/ΕΚ, εξαιρουμένων όμως των φορέων που απαριθμούνται στο άρθρο 2 της οδηγίας 2006/48/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 14ης Ιουνίου 2006, σχετικά με την ανάληψη και την άσκηση δραστηριότητας πιστωτικών ιδρυμάτων (12) και οι οποίοι καλύπτονται από την εξαίρεση του άρθρου 2 παράγραφος 3 της οδηγίας 2007/64/ΕΚ·
(9) | ‘PSU’ means a natural or legal person making use of a payment service in the capacity of payer or payee;9)   «χρήστης ΥΠ»: φυσικό ή νομικό πρόσωπο το οποίο κάνει χρήση μιας υπηρεσίας πληρωμών, υπό την ιδιότητα του πληρωτή ή του δικαιούχου·
(10) | ‘payment transaction’ means an act, initiated by the payer or by the payee of transferring funds between payment accounts in the Union, irrespective of any underlying obligations between the payer and the payee;10)   «πράξη πληρωμής»: μια πράξη μεταφοράς χρηματικών ποσών μεταξύ λογαριασμών πληρωμών εντός της Ένωσης με πρωτοβουλία του πληρωτή ή του δικαιούχου, ανεξάρτητα από οποιαδήποτε υποκείμενη υποχρέωση μεταξύ του πληρωτή και του δικαιούχου·
(11) | ‘payment order’ means an instruction by a payer or payee to his PSP requesting the execution of a payment transaction;11)   «εντολή πληρωμής»: κάθε οδηγία εκ μέρους πληρωτή ή δικαιούχου προς τον πάροχο υπηρεσιών πληρωμών που τον εξυπηρετεί, με την οποία του ζητεί να εκτελέσει μια πράξη πληρωμής·
(12) | ‘interchange fee’ means a fee paid between the payer’s PSP and the payee’s PSP for direct debit transactions;12)   «διατραπεζική προμήθεια»: η προμήθεια που καταβάλλεται μεταξύ των παρόχων ΥΠ του πληρωτή και του παρόχου ΥΠ του δικαιούχου για πράξεις άμεσης χρέωσης·
(13) | ‘MIF’ means a multilateral interchange fee which is subject to an arrangement between more than two PSPs;13)   «ΠΔΠ»: η πολυμερής διατραπεζική προμήθεια που υπόκειται σε συμφωνία μεταξύ άνω των δύο παρόχων ΥΠ·
(14) | ‘BBAN’ means a payment account number identifier, which unambiguously identifies an individual payment account with a PSP in a Member State and which can only be used for national payment transactions while the same payment account is identified by IBAN for cross-border payment transactions;14)   «BBAN»: κωδικός αναγνώρισης του αριθμού ενός λογαριασμού πληρωμών, ο οποίος ταυτίζει με σαφήνεια έναν ατομικό λογαριασμό πληρωμών με έναν πάροχο ΥΠ σε ένα κράτος μέλος και ο οποίος μπορεί να χρησιμοποιηθεί μόνο για εθνικές πράξεις πληρωμής, ενώ ο ίδιος λογαριασμός πληρωμών προσδιορίζεται από τον κωδικό ΙΒΑΝ για τις διασυνοριακές πράξεις πληρωμής·
(15) | ‘IBAN’ means an international payment account number identifier, which unambiguously identifies an individual payment account in a Member State, the elements of which are specified by the International Organisation for Standardisation (ISO);15)   «IBAN»: διεθνής κωδικός αναγνώρισης του αριθμού ενός λογαριασμού πληρωμών, ο οποίος ταυτίζει με σαφήνεια έναν ατομικό λογαριασμό πληρωμών σε ένα κράτος μέλος· τα στοιχεία του κωδικού αυτού καθορίζονται από τον Διεθνή Οργανισμό Τυποποίησης (ISO)·
(16) | ‘BIC’ means a business identifier code that unambiguously identifies a PSP, the elements of which are specified by the ISO;16)   «BIC»: κωδικός αναγνώρισης της επιχείρησης που ταυτοποιεί με σαφήνεια έναν πάροχο ΥΠ και του οποίου τα στοιχεία καθορίζονται από τον ISΟ·
(17) | ‘ISO 20022 XML standard’ means a standard for the development of electronic financial messages as defined by the ISO, encompassing the physical representation of the payment transactions in XML syntax, in accordance with business rules and implementation guidelines of Union-wide schemes for payment transactions falling within the scope of this Regulation;17)   «πρότυπο ISO 20022 XML»: ένα πρότυπο για την ανάπτυξη των ηλεκτρονικών χρηματοπιστωτικών μηνυμάτων, όπως ορίζονται από τον ISO, το οποίο περιλαμβάνει τη φυσική αναπαράσταση των πράξεων πληρωμής με σύνταξη XML, σύμφωνα με τους επιχειρηματικούς κανόνες και τις κατευθυντήριες γραμμές εφαρμογής των καθεστώτων της Ένωσης για τις πράξεις πληρωμής που εμπίπτουν στο πεδίο εφαρμογής του παρόντος κανονισμού·
(18) | ‘large-value payment system’ means a payment system the main purpose of which is to process, clear or settle single payment transactions of high priority and urgency, and primarily of large amount;18)   «σύστημα πληρωμών μεγάλων ποσών»: σύστημα πληρωμών του οποίου ο βασικός προορισμός είναι η επεξεργασία, εκκαθάριση ή διακανονισμός μεμονωμένων πράξεων πληρωμής με υψηλή προτεραιότητα και επείγοντα χαρακτήρα, και πρωτίστως μεγάλου ποσού·
(19) | ‘settlement date’ means a date on which obligations with respect to the transfer of funds are discharged between the payer’s PSP and the payee’s PSP;19)   «ημερομηνία διακανονισμού»: η ημερομηνία κατά την οποία εκπληρώνονται οι υποχρεώσεις μεταφοράς ποσών ανάμεσα στον πάροχο ΥΠ του πληρωτή και τον πάροχο ΥΠ του δικαιούχου·
(20) | ‘collection’ means a part of a direct debit transaction starting from its initiation by the payee until its end through the normal debiting of the payer’s payment account;20)   «είσπραξη»: μέρος μιας πράξης άμεσης χρέωσης που αρχίζει με την εκκίνηση της πράξης από τον δικαιούχο και τελειώνει με την κανονική χρέωση του λογαριασμού πληρωμών του πληρωτή·
(21) | ‘mandate’ means the expression of consent and authorisation given by the payer to the payee and (directly or indirectly via the payee) to the payer’s PSP to allow the payee to initiate a collection for debiting the payer’s specified payment account and to allow the payer’s PSP to comply with such instructions;21)   «εντολή»: έκφραση της συναίνεσης και εξουσιοδότησης που παρέχεται από τον πληρωτή στον δικαιούχο και (άμεσα ή έμμεσα μέσω του δικαιούχου) στον πάροχο ΥΠ του πληρωτή για να έχει ο δικαιούχος τη δυνατότητα να κινήσει είσπραξη για χρέωση του προσδιοριζόμενου λογαριασμού πληρωμών του πληρωτή και για να έχει ο πάροχος ΥΠ του πληρωτή τη δυνατότητα να συμμορφωθεί προς τις οδηγίες αυτές·
(22) | ‘retail payment system’ means a payment system the main purpose of which is to process, clear or settle credit transfers or direct debits, which are generally bundled together for transmission and are primarily of small amount and low priority, and that is not a large-value payment system;22)   «σύστημα πληρωμών λιανικής»: σύστημα πληρωμών κύριος σκοπός του οποίου είναι η διεκπεραίωση, ο συμψηφισμός ή η εκκαθάριση μεταφορών πίστωσης ή άμεσων χρεώσεων, οι οποίες γενικώς ομαδοποιούνται προς διαβίβαση και είναι κατά κύριο λόγο μικρού ποσού και χαμηλής προτεραιότητας, και το οποίο δεν αποτελεί σύστημα πληρωμών μεγάλων ποσών·
(23) | ‘microenterprise’ means an enterprise, which at the time of conclusion of the payment service contract, is an enterprise as defined in Article 1 and Article 2(1) and (3) of the Annex to Commission Recommendation 2003/361/EC (13);23)   «πολύ μικρή επιχείρηση»: επιχείρηση η οποία, κατά τη στιγμή της σύναψης της σύμβασης υπηρεσίας πληρωμών, είναι επιχείρηση κατά την έννοια του άρθρου 1 και του άρθρου 2 παράγραφοι 1 και 3 του παραρτήματος της σύστασης 2003/361/ΕΚ της Επιτροπής (13)·
(24) | ‘consumer’ means a natural person acting for purposes other than trade, business or profession in payment service contracts;24)   «καταναλωτής»: το φυσικό πρόσωπο που δεν ενεργεί υπό εμπορική, επιχειρηματική ή επαγγελματική ιδιότητα όσον αφορά συμβάσεις υπηρεσιών πληρωμών·
(25) | ‘R-transaction’ means a payment transaction which cannot be properly executed by a PSP or which results in exception processing, inter alia, because of a lack of funds, revocation, a wrong amount or a wrong date, a lack of mandate or wrong or closed account;25)   «συναλλαγή τύπου R»: πράξη πληρωμής που δεν μπορεί να εκτελεστεί δεόντως από έναν πάροχο ΥΠ ή που συνεπάγεται μια κατ’ εξαίρεση επεξεργασία, μεταξύ άλλων λόγω έλλειψης χρημάτων, ανάκλησης, εσφαλμένου ποσού ή εσφαλμένης ημερομηνίας, έλλειψης εντολής ή εσφαλμένου ή κλεισμένου λογαριασμού·
(26) | ‘cross-border payment transaction’ means a payment transaction initiated by a payer or by a payee where the payer’s PSP and the payee’s PSP are located in different Member States;26)   «διασυνοριακή πράξη πληρωμής»: πράξη πληρωμής που δρομολογείται από έναν πληρωτή ή έναν δικαιούχο, όταν ο πάροχος ΥΠ του πληρωτή και ο πάροχος ΥΠ του δικαιούχου βρίσκονται σε διαφορετικά κράτη μέλη·
(27) | ‘national payment transaction’ means a payment transaction initiated by a payer or by a payee, where the payer’s PSP and the payee’s PSP are located in the same Member State;27)   «εθνική πράξη πληρωμής»: πράξη πληρωμής που δρομολογείται από έναν πληρωτή ή έναν δικαιούχο, όταν ο πάροχος ΥΠ του πληρωτή και ο πάροχος ΥΠ του δικαιούχου βρίσκονται στο ίδιο κράτος μέλος·
(28) | ‘reference party’ means a natural or legal person on behalf of whom a payer makes a payment or a payee receives a payment.28)   «μέρος αναφοράς»: φυσικό ή νομικό πρόσωπο για λογαριασμό του οποίου ο πληρωτής προβαίνει σε πληρωμή ή ο δικαιούχος σε είσπραξη πληρωμής.
Article 3Άρθρο 3
ReachabilityΠροσβασιμότητα
1.   A payee’s PSP which is reachable for a national credit transfer under a payment scheme shall be reachable, in accordance with the rules of a Union-wide payment scheme, for credit transfers initiated by a payer through a PSP located in any Member State.1.   Ο πάροχος ΥΠ ενός πληρωτή που είναι προσβάσιμος για εθνικές πράξεις μεταφοράς πίστωσης στο πλαίσιο ενός καθεστώτος πληρωμών, είναι προσβάσιμος, σύμφωνα με τους κανόνες ενός πανενωσιακού καθεστώτος πληρωμών, για μεταφορές πίστωσης τις οποίες δρομολογεί ένας πληρωτής μέσω παρόχου ΥΠ που βρίσκεται σε οποιοδήποτε κράτος μέλος.
2.   A payer’s PSP which is reachable for a national direct debit under a payment scheme shall be reachable, in accordance with the rules of a Union-wide payment scheme, for direct debits initiated by a payee through a PSP located in any Member State.2.   Ο πάροχος ΥΠ ενός πληρωτή που είναι προσβάσιμος για εθνικές πράξεις άμεσης χρέωσης στο πλαίσιο ενός καθεστώτος πληρωμών, είναι προσβάσιμος, σύμφωνα με τους κανόνες ενός πανενωσιακού καθεστώτος πληρωμών, για άμεσες χρεώσεις τις οποίες δρομολογεί ένας δικαιούχος μέσω παρόχου ΥΠ που βρίσκεται σε οποιοδήποτε κράτος μέλος.
3.   Paragraph 2 shall apply only to direct debits which are available to consumers as payers under the payment scheme.3.   Η παράγραφος 2 εφαρμόζεται μόνο στις πράξεις άμεσης χρέωσης που διατίθενται στους καταναλωτές ως πληρωτές στο πλαίσιο του καθεστώτος πληρωμών.
Article 4Άρθρο 4
InteroperabilityΔιαλειτουργικότητα
1.   Payment schemes to be used by PSPs for the purposes of carrying out credit transfers and direct debits shall comply with the following conditions:1.   Τα καθεστώτα πληρωμών που χρησιμοποιούνται από παρόχους ΥΠ για τη διενέργεια μεταφορών πίστωσης και άμεσων χρεώσεων πληρούν τις ακόλουθες προϋποθέσεις:
(a) | their rules are the same for national and cross-border credit transfer transactions within the Union and similarly for national and cross-border direct debit transactions within the Union; andα) | οι κανόνες τους είναι οι ίδιοι για εθνικές και διασυνοριακές πράξεις μεταφοράς πίστωσης εντός της Ένωσης και ομοίως για εθνικές και διασυνοριακές πράξεις άμεσης χρέωσης εντός της Ένωσης· και
(b) | the participants in the payment scheme represent a majority of PSPs within a majority of Member States, and constitute a majority of PSPs within the Union, taking into account only PSPs that provide credit transfers or direct debits respectively.β) | οι συμμετέχοντες στο σύστημα πληρωμών αντιστοιχούν στην πλειονότητα των παρόχων ΥΠ εντός των περισσότερων κρατών μελών και αποτελούν την πλειοψηφία των παρόχων ΥΠ εντός της Ένωσης, λαμβανομένων υπόψη μόνο των παρόχων ΥΠ που παρέχουν υπηρεσίες μεταφοράς πίστωσης ή άμεσης χρέωσης αντιστοίχως.
For the purposes of point (b) of the first subparagraph, where neither the payer nor the payee is a consumer, only Member States where such services are made available by PSPs and only PSPs providing such services shall be taken into account.Για τους σκοπούς του στοιχείου β) του πρώτου εδαφίου, εάν ούτε ο πληρωτής ούτε ο δικαιούχος είναι καταναλωτές, λαμβάνονται υπόψη μόνο τα κράτη μέλη στα οποία διατίθενται τέτοιες υπηρεσίες από παρόχους ΥΠ και μόνο οι πάροχοι ΥΠ που παρέχουν τέτοιες υπηρεσίες.
2.   The operator or, in the absence of a formal operator, the participants of a retail payment system within the Union shall ensure that their payment system is technically interoperable with other retail payment systems within the Union through the use of standards developed by international or European standardisation bodies. In addition, they shall not adopt business rules that restrict interoperability with other retail payment systems within the Union. Payment systems designated under Directive 98/26/EC of the European Parliament and of the Council of 19 May 1998 on settlement finality in payment and securities settlement systems (14) shall only be obliged to ensure technical interoperability with other payment systems designated under the same Directive.2.   Ο φορέας εκμετάλλευσης ή, ελλείψει επίσημου φορέα εκμετάλλευσης, οι συμμετέχοντες σε ένα σύστημα πληρωμών λιανικής εντός της Ένωσης, εξασφαλίζουν ότι το σύστημα πληρωμών τους είναι διαλειτουργικό σε τεχνικό επίπεδο με τα άλλα συστήματα πληρωμών λιανικής εντός της Ένωσης μέσω της χρήσης προτύπων που έχουν αναπτυχθεί από διεθνείς ή ευρωπαϊκούς φορείς τυποποίησης. Επιπλέον, δεν υιοθετούν επιχειρηματικούς κανόνες που περιορίζουν τη διαλειτουργικότητα με τα άλλα συστήματα πληρωμών λιανικής εντός της Ένωσης. Τα συστήματα πληρωμών που προσδιορίζονται από την οδηγία 98/26/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 19ης Μαΐου 1998, σχετικά με το αμετάκλητο του διακανονισμού στα συστήματα πληρωμών και στα συστήματα διακανονισμού αξιογράφων (14) έχουν υποχρέωση να εξασφαλίσουν τεχνική διαλειτουργικότητα μόνο με τα άλλα συστήματα πληρωμών που προσδιορίζονται από την ίδια οδηγία.
3.   The processing of credit transfers and direct debits shall not be hindered by technical obstacles.3.   Η διεκπεραίωση των μεταφορών πίστωσης και των άμεσων χρεώσεων δεν παρεμποδίζεται από τεχνικά εμπόδια.
4.   The payment scheme owner or, where there is no formal payment scheme owner, the leading participant of a new entrant retail payment scheme which has participants in at least eight Member States, may apply to the competent authorities in the Member State where the payment scheme owner or leading participant is located for a temporary exemption from the conditions set out in point (b) of the first subparagraph of paragraph 1. Those competent authorities may grant, after consulting the competent authorities in the other Member States where the new entrant payment scheme has a participant, the Commission and the ECB, such an exemption for a maximum of 3 years. Those competent authorities shall base their decision on the potential of the new entrant payment scheme to develop into a fully fledged pan-European payment scheme and its contribution to improving competition or promoting innovation.4.   Ο ιδιοκτήτης του καθεστώτος πληρωμών ή, ελλείψει επίσημου ιδιοκτήτη του καθεστώτος πληρωμών, ο κυριότερος συμμετέχων ενός νεότευκτου συστήματος πληρωμών λιανικής το οποίο έχει συμμετέχοντες σε τουλάχιστον οκτώ κράτη μέλη μπορεί να ζητήσει, από τις αρμόδιες αρχές του κράτους μέλους στο οποίο βρίσκεται ο ιδιοκτήτης του καθεστώτος πληρωμών ή ο κυριότερος συμμετέχων, προσωρινή εξαίρεση από τους όρους που αναφέρονται στο στοιχείο β) του πρώτου εδαφίου της παραγράφου 1. Αφού ζητήσουν τη γνώμη των αρμόδιων αρχών των άλλων κρατών μελών στα οποία το νέο αυτό καθεστώς πληρωμών έχει συμμετέχοντα, της Επιτροπής και της ΕΚΤ, οι εν λόγω αρμόδιες αρχές μπορούν να χορηγήσουν εξαίρεση για μέγιστη διάρκεια τριών ετών. Οι εν λόγω αρμόδιες αρχές βασίζουν την απόφασή τους στη δυνατότητα του νέου καθεστώτος πληρωμών να εξελιχθεί σε ένα πλήρως ανεπτυγμένο πανευρωπαϊκό καθεστώς πληρωμών, καθώς και στη συμβολή του στη βελτίωση του ανταγωνισμού ή την προώθηση της καινοτομίας.
5.   With the exception of payment services benefiting from a waiver under Article 16(4), this Article shall be effective by 1 February 2014.5.   Εκτός των υπηρεσιών πληρωμών που υπόκεινται σε εξαίρεση βάσει του άρθρου 16 παράγραφος 4, το παρόν άρθρο ισχύει το αργότερο από την 1η Φεβρουαρίου 2014.
Article 5Άρθρο 5
Requirements for credit transfer and direct debit transactionsΑπαιτήσεις για τις πράξεις μεταφοράς πίστωσης και άμεσης χρέωσης
1.   PSPs shall carry out credit transfer and direct debit transactions in accordance with the following requirements:1.   Οι πάροχοι ΥΠ διενεργούν πράξεις μεταφοράς πίστωσης και άμεσης χρέωσης σύμφωνα με τις ακόλουθες απαιτήσεις:
(a) | they must use the payment account identifier specified in point (1)(a) of the Annex for the identification of payment accounts regardless of the location of the PSPs concerned;α) | πρέπει να χρησιμοποιούν τον κωδικό αναγνώρισης λογαριασμού πληρωμών που καθορίζεται στο σημείο 1 στοιχείο α) του παραρτήματος για την αναγνώριση των λογαριασμών πληρωμών ασχέτως του τόπου στον οποίο βρίσκεται ο σχετικός πάροχος ΥΠ·
(b) | they must use the message formats specified in point (1)(b) of the Annex, when transmitting payment transactions to another PSP or via a retail payment system;β) | πρέπει να χρησιμοποιούν τις μορφές μηνυμάτων που καθορίζονται στο σημείο 1 στοιχείο β) του παραρτήματος κατά τη διαβίβαση πράξεων πληρωμής σε άλλον πάροχο ΥΠ ή μέσω ενός συστήματος πληρωμών λιανικής·
(c) | they must ensure that PSUs use the payment account identifier specified in point (1)(a) of the Annex for the identification of payment accounts, whether the payer’s PSP and the payee’s PSP or the sole PSP in the payment transaction are located in the same Member State or in different Member States;γ) | πρέπει να εξασφαλίζουν ότι οι χρήστες ΥΠ χρησιμοποιούν τον κωδικό αναγνώρισης που καθορίζεται στο σημείο 1 στοιχείο α) του παραρτήματος για την αναγνώριση των λογαριασμών πληρωμών, είτε ο πάροχος ΥΠ τόσο του πληρωτή όσο και του δικαιούχου είτε ο μοναδικός πάροχος ΥΠ της πράξης πληρωμής βρίσκονται στο ίδιο κράτος με τους χρήστες ΥΠ ή σε διαφορετικά κράτη μέλη·
(d) | they must ensure that where a PSU that is not a consumer or a microenterprise, initiates or receives individual credit transfers or individual direct debits which are not transmitted individually, but are bundled together for transmission, the message formats specified in point (1)(b) of the Annex are used.δ) | πρέπει να εξασφαλίζουν ότι, όταν ο χρήστης ΥΠ που δεν είναι καταναλωτής ή πολύ μικρή επιχείρηση δρομολογεί ή δέχεται επιμέρους μεταφορές πίστωσης ή επιμέρους άμεσες χρεώσεις οι οποίες δεν διαβιβάζονται χωριστά αλλά συγκεντρωτικά, χρησιμοποιούνται οι μορφές μηνυμάτων που καθορίζονται στο σημείο 1 στοιχείο β) του παραρτήματος.
Without prejudice to point (b) of the first subparagraph, PSPs shall, upon the specific request of a PSU, use the message formats specified in point (1)(b) of the Annex in relation to that PSU.Με την επιφύλαξη του στοιχείου β) του πρώτου εδαφίου, οι πάροχοι ΥΠ, ύστερα από ειδικό αίτημα χρήστη ΥΠ, χρησιμοποιούν τις μορφές μηνυμάτων που καθορίζονται στο σημείο 1 στοιχείο β) του παραρτήματος για τη σχέση τους με τον συγκεκριμένο χρήστη ΥΠ.
2.   PSPs shall carry out credit transfers in accordance with the following requirements, subject to any obligation laid down in the national law implementing Directive 95/46/EC:2.   Οι πάροχοι ΥΠ διενεργούν τις μεταφορές πίστωσης σύμφωνα με τις ακόλουθες απαιτήσεις, με την επιφύλαξη οιασδήποτε υποχρέωσης που καθορίζεται στην εθνική νομοθεσία εφαρμογής της οδηγίας 95/46/ΕΚ:
(a) | the payer’s PSP must ensure that the payer provides the data elements specified in point (2)(a) of the Annex;α) | ο πάροχος ΥΠ του πληρωτή πρέπει να εξασφαλίζει ότι ο πληρωτής διαβιβάζει τα δεδομένα που καθορίζονται στο σημείο 2 στοιχείο α) του παραρτήματος·
(b) | the payer’s PSP must provide the data elements specified in point (2)(b) of the Annex to the payee’s PSP;β) | ο πάροχος ΥΠ του πληρωτή πρέπει να διαβιβάζει στον πάροχο ΥΠ του δικαιούχου τα δεδομένα που καθορίζονται στο σημείο 2 στοιχείο β) του παραρτήματος·
(c) | the payee’s PSP must provide or make available to the payee the data elements specified in point (2)(d) of the Annex.γ) | ο πάροχος ΥΠ του δικαιούχου πρέπει να διαβιβάζει ή θέτει στη διάθεσή του δικαιούχου τα δεδομένα που καθορίζονται στο σημείο 2 στοιχείο δ) του παραρτήματος.
3.   PSPs shall carry out direct debits in accordance with the following requirements, subject to any obligation laid down in national law implementing Directive 95/46/EC:3.   Οι πάροχοι ΥΠ πραγματοποιούν άμεσες χρεώσεις σύμφωνα με τις ακόλουθες απαιτήσεις, με την επιφύλαξη οιασδήποτε υποχρέωσης που καθορίζεται στην εθνική νομοθεσία εφαρμογής της οδηγίας 95/46/ΕΚ:
(a) | the payee’s PSP must ensure that: | (i) | the payee provides the data elements specified in point (3)(a) of the Annex with the first direct debit and one-off direct debit and with each subsequent payment transaction, | (ii) | the payer gives consent both to the payee and to the payer’s PSP (directly or indirectly via the payee), the mandates, together with later modifications or cancellation, are stored by the payee or by a third party on behalf of the payee and the payee is informed of this obligation by the PSP in accordance with Articles 41 and 42 of Directive 2007/64/EC;α) | οι πάροχοι ΥΠ του δικαιούχου πρέπει να εξασφαλίζουν ότι: | i) | κατά την πρώτη πράξη άμεσης χρέωσης και τις εφάπαξ πράξεις άμεσης χρέωσης, καθώς και σε κάθε μεταγενέστερη πράξη πληρωμής, ο δικαιούχος παρέχει τα στοιχεία που καθορίζονται στο σημείο 3 στοιχείο α) του παραρτήματος· | ii) | ο πληρωτής παρέχει τη συναίνεσή του τόσο στον δικαιούχο όσο κ. στον πάροχο ΥΠ του πληρωτή (άμεσα ή έμμεσα μέσω του δικαιούχου), ότι οι εντολές, μαζί με τις μετέπειτα τροποποιήσεις ή την ακύρωση, φυλάσσονται από τον δικαιούχο ή από τρίτο για λογαριασμό του δικαιούχου και ότι ο δικαιούχος ενημερώνεται σχετικά με την υποχρέωση αυτή από τον δικό του πάροχο ΥΠ σύμφωνα με τα άρθρα 41 και 42 της οδηγίας 2007/64/ΕΚ·
(b) | the payee’s PSP must provide the payer’s PSP with the data elements specified in point (3)(b) of the Annex;β) | ο πάροχος ΥΠ του δικαιούχου πρέπει να διαβιβάζει στον πάροχο ΥΠ του πληρωτή τα δεδομένα που καθορίζονται στο σημείο 3 στοιχείο β) του παραρτήματος·
(c) | the payer’s PSP must provide or make available to the payer the data elements specified in point (3)(c) of the Annex;γ) | ο πάροχος ΥΠ του πληρωτή πρέπει να διαβιβάζει στον πληρωτή ή θέτει στη διάθεσή του τα δεδομένα που καθορίζονται στο σημείο 3 στοιχείο γ) του παραρτήματος·
(d) | the payer must have the right to instruct its PSP: | (i) | to limit a direct debit collection to a certain amount or periodicity or both, | (ii) | where a mandate under a payment scheme does not provide for the right to a refund, to verify each direct debit transaction, and to check whether the amount and periodicity of the submitted direct debit transaction is equal to the amount and periodicity agreed in the mandate, before debiting their payment account, based on the mandate-related information, | (iii) | to block any direct debits to the payer’s payment account or to block any direct debits initiated by one or more specified payees or to authorise direct debits only initiated by one or more specified payees;δ) | ο πληρωτής πρέπει να έχει το δικαίωμα να παραγγέλλει στον δικό του πάροχο ΥΠ: | i) | να περιορίζει την είσπραξη μιας άμεσης χρέωσης σε συγκεκριμένο ποσό ή περιοδικότητα ή και τα δύο· | ii) | όταν η εντολή βάσει ενός καθεστώτος πληρωμών δεν προβλέπει το δικαίωμα επιστροφής χρημάτων, να ελέγχει κάθε πράξη άμεσης χρέωσης, πριν από τη χρέωση του λογαριασμού πληρωμών του πληρωτή, για να διαπιστώσει, βάσει των πληροφοριακών στοιχείων που σχετίζονται με την εντολή, αν το ποσό και η περιοδικότητα της υποβληθείσας πράξης άμεσης χρέωσης αντιστοιχεί στο ποσό και την περιοδικότητα που συμφωνήθηκαν στο πλαίσιο της εντολής· | iii) | να εμποδίζει οιεσδήποτε άμεσες χρεώσεις στον λογαριασμό πληρωμών του πληρωτή, ή να εμποδίζει οιεσδήποτε άμεσες χρεώσεις που προέρχονται από έναν ή περισσότερους προσδιοριζόμενους δικαιούχους, ή να εγκρίνει μόνον άμεσες χρεώσεις που προέρχονται από έναν ή περισσότερους προσδιοριζόμενους δικαιούχους.
Where neither the payer nor the payee is a consumer, PSPs shall not be required to comply with point (d)(i), (ii) or (iii).Εάν ούτε ο πληρωτής ούτε ο δικαιούχος είναι καταναλωτές, οι πάροχοι ΥΠ δεν υποχρεούνται να συμμορφώνονται προς τις διατάξεις του στοιχείου δ) σημεία i), ii) ή iii).
The payer’s PSP shall inform the payer of the rights referred to in point (d) in accordance with Articles 41 and 42 of Directive 2007/64/EC.Ο πάροχος ΥΠ του πληρωτή ενημερώνει τον πληρωτή όσον αφορά τα δικαιώματα που αναφέρονται στο στοιχείο δ) σύμφωνα με τα άρθρα 41 και 42 της οδηγίας 2007/64/ΕΚ.
Upon the first direct debit transaction or a one-off direct debit transaction and upon each subsequent direct debit transaction, the payee shall send the mandate-related information to his or her PSP and the payee’s PSP shall transmit that mandate-related information to the payer’s PSP with each direct debit transaction.Κατά την πρώτη πράξη άμεσης χρέωσης ή τις εφάπαξ πράξεις άμεσης χρέωσης, καθώς και σε κάθε μεταγενέστερη πράξη άμεσης χρέωσης, ο δικαιούχος αποστέλλει στον πάροχο ΥΠ του δικαιούχου τις πληροφορίες που αφορούν την εντολή και ο πάροχος ΥΠ του δικαιούχου διαβιβάζει τις εν λόγω σχετικές με την εντολή πληροφορίες στον πάροχο ΥΠ του πληρωτή με κάθε πράξη άμεσης χρέωσης.
4.   In addition to the requirements referred to in paragraph 1, the payee accepting credit transfers shall communicate its payment account identifier specified in point (1)(a) of the Annex and, until 1 February 2014 for national payment transactions and until 1 February 2016 for cross-border payment transactions, but only where necessary, its PSP’s BIC to its payers, when a credit transfer is requested.4.   Εκτός από τις απαιτήσεις της παραγράφου 1, ο δικαιούχος που δέχεται μεταφορές πίστωσης κοινοποιεί στους πληρωτές του τον κώδικα αναγνώρισης του λογαριασμού του πληρωμών που καθορίζεται στο σημείο 1 στοιχείο α) του παραρτήματος καθώς και, πριν από την 1η Φεβρουαρίου 2014 για τις εθνικές πράξεις πληρωμής και πριν από την 1η Φεβρουαρίου 2016 για τις διασυνοριακές πράξεις πληρωμής, αλλά μόνο εφόσον απαιτείται, τον κωδικό BIC του δικού του παρόχου ΥΠ.
5.   Before the first direct debit transaction, a payer shall communicate its payment account identifier specified in point (1)(a) of the Annex. The BIC of a payer’s PSP shall be communicated until 1 February 2014 for national payment transactions and until 1 February 2016 for cross-border payment transactions by the payer but only where necessary.5.   Πριν την πρώτη πράξη άμεσης χρέωσης, ο πληρωτής κοινοποιεί τον κωδικό αναγνώρισης του λογαριασμού του πληρωμών που καθορίζεται στο σημείο 1 στοιχείο α) του παραρτήματος. Ο πληρωτής κοινοποιεί τον κωδικό BIC του δικού του παρόχου ΥΠ πριν από την 1η Φεβρουαρίου 2014 για τις εθνικές πράξεις πληρωμής και πριν από την 1η Φεβρουαρίου 2016 για τις διασυνοριακές πράξεις πληρωμής, αλλά μόνον όταν τούτο καθίσταται αναγκαίο.
6.   Where the framework agreement between the payer and the payer’s PSP does not provide for the right to a refund, the payer’s PSP shall, without prejudice to paragraph (3)(a)(ii), verify each direct debit transaction to check whether the amount of the submitted direct debit transaction is equal to the amount and periodicity agreed in the mandate before debiting the payer’s payment account, based on the mandate-related information.6.   Όταν η συμφωνία-πλαίσιο μεταξύ του πληρωτή και του παρόχου ΥΠ του δικαιούχου δεν προβλέπει το δικαίωμα επιστροφής χρημάτων, ο πάροχος ΥΠ του πληρωτή, με την επιφύλαξη της παραγράφου 3 στοιχείο α) σημείο ii), ελέγχει κάθε πράξη άμεσης χρέωσης, πριν από τη χρέωση του λογαριασμού πληρωμών του πληρωτή, για να διαπιστώσει, βάσει των πληροφοριακών στοιχείων που σχετίζονται με την εντολή, αν το ποσό της υποβληθείσας πράξης άμεσης χρέωσης αντιστοιχεί στο ποσό και την περιοδικότητα που συμφωνήθηκαν στο πλαίσιο της εντολής.
7.   After 1 February 2014 for national payment transactions and after 1 February 2016 for cross-border payment transactions PSPs shall not require PSUs to indicate the BIC of the PSP of a payer or of the PSP of a payee.7.   Μετά την 1η Φεβρουαρίου 2014 για τις εθνικές πράξεις πληρωμής και μετά την 1η Φεβρουαρίου 2016 για τις διασυνοριακές πράξεις πληρωμής, οι πάροχοι ΥΠ δεν απαιτούν από τους χρήστες ΥΠ να αναφέρουν τον BIC του παρόχου ΥΠ του πληρωτή ή του παρόχου ΥΠ του δικαιούχου.
8.   The payer’s PSP and the payee’s PSP shall not levy additional charges or other fees on the read-out process to automatically generate a mandate for those payment transactions initiated through or by means of a payment card at the point of sale, which result in direct debit.8.   Οι πάροχοι ΥΠ του πληρωτή και του δικαιούχου δεν επιβάλλουν πρόσθετες επιβαρύνσεις ή άλλες προμήθειες στη διαδικασία ανάγνωσης για την αυτόματη παραγωγή εντολής όσον αφορά εκείνες τις πράξεις πληρωμής που δρομολογούνται μέσω ή με τη χρησιμοποίηση κάρτας πληρωμής στο σημείο πώλησης και καταλήγουν σε άμεση χρέωση.
Article 6Άρθρο 6
End-datesΚαταληκτικές ημερομηνίες
1.   By 1 February 2014, credit transfers shall be carried out in accordance with the technical requirements set out in Article 5(1), (2) and (4) and points 1 and 2 of the Annex.1.   Από την 1η Φεβρουαρίου 2014, οι μεταφορές πίστωσης πραγματοποιούνται σύμφωνα με τις τεχνικές απαιτήσεις του άρθρου 5 παράγραφοι 1, 2 και 4 και των σημείων 1 και 2 του παραρτήματος
2.   By 1 February 2014, direct debits shall be carried out in accordance with Article 8(2) and (3) and with the requirements set out in Article 5(1), (3), (5), (6) and (8) and points 1 and 3 of the Annex.2.   Από την 1η Φεβρουαρίου 2014, οι άμεσες χρεώσεις πραγματοποιούνται σύμφωνα με το άρθρο 8 παράγραφοι 2 και 3 και τις απαιτήσεις του άρθρου 5 παράγραφοι 1, 3, 5, 6 και 8 και των σημείων 1 και 3 του παραρτήματος.
3.   Without prejudice to Article 3, direct debits shall be carried out in accordance with the requirements set out in Article 8(1) by 1 February 2017 for national payments and by 1 November 2012 for cross-border payments.3.   Με την επιφύλαξη του άρθρου 3, οι άμεσες χρεώσεις πραγματοποιούνται σύμφωνα με τις απαιτήσεις του άρθρου 8 παράγραφος 1 από την 1η Φεβρουαρίου 2017 το αργότερο για τις εθνικές πράξεις πληρωμών και από την 1η Νοεμβρίου 2012 το αργότερο για τις διασυνοριακές πράξεις πληρωμών.
4.   For national payment transactions a Member State or, with the approval of the Member State concerned, the PSPs of a Member State may, after taking into account and evaluating the state of preparedness and readiness of their citizens, set earlier dates than those referred to in paragraphs 1 and 2.4.   Για τις εθνικές πράξεις πληρωμών, ένα κράτος μέλος ή, με την έγκριση του σχετικού κράτους μέλους, οι πάροχοι ΥΠ ενός κράτους μέλους μπορούν, αφού λάβουν υπόψη και αξιολογήσουν τον βαθμό ετοιμότητας και προθυμίας των πολιτών τους, να ορίσουν ημερομηνίες προγενέστερες από τις αναφερόμενες στις παραγράφους 1 και 2.
Article 7Άρθρο 7
Validity of mandates and right to a refundΕγκυρότητα των εντολών και δικαίωμα επιστροφής χρημάτων
1.   A valid payee authorisation to collect recurring direct debits in a legacy scheme prior to 1 February 2014 shall continue to remain valid after that date and shall be considered as representing the consent to the payer’s PSP to execute the recurring direct debits collected by that payee in compliance with this Regulation in the absence of national law or customer agreements continuing the validity of direct debit mandates.1.   Έγκυρη άδεια δικαιούχου για την είσπραξη επαναλαμβανόμενων άμεσων χρεώσεων στο πλαίσιο κληροδοτημένου καθεστώτος πριν από την 1η Φεβρουαρίου 2014 εξακολουθεί να ισχύει μετά την εν λόγω ημερομηνία, και θεωρείται ότι αντιπροσωπεύει τη συγκατάθεση προς τον πάροχο ΥΠ του πληρωτή να εκτελεί τις επαναλαμβανόμενες άμεσες χρεώσεις που εισπράττει ο εν λόγω δικαιούχος σύμφωνα με τον παρόντα κανονισμό, εάν δεν υπάρχει εθνική νομοθεσία ή συμφωνίες πελατών που παρατείνουν την ισχύ των εντολών άμεσης χρέωσης.
2.   Mandates as referred to in paragraph 1 shall allow for unconditional refunds and refunds backdated to the date of the refunded payment where such refunds have been provided for within the framework of the existing mandate.2.   Εντολή στην οποία αναφέρεται η παράγραφος 1 επιτρέπει άνευ όρων επιστροφή χρημάτων, καθώς και επιστροφή χρημάτων προχρονολογημένη στην ημερομηνία της σχετικής πληρωμής, εάν αυτό έχει προβλεφθεί στο πλαίσιο της υπάρχουσας εντολής.
Article 8Άρθρο 8
Interchange fees for direct debit transactionsΔιατραπεζικές προμήθειες για τις πράξεις άμεσης χρέωσης
1.   Without prejudice to paragraph 2, no MIF per direct debit transaction or other agreed remuneration with an equivalent object or effect shall apply to direct debit transactions.1.   Με την επιφύλαξη της παραγράφου 2, δεν εφαρμόζεται στις πράξεις άμεσης χρέωσης ΠΔΠ ανά πράξη άμεσης χρέωσης ούτε άλλη συμφωνημένη αμοιβή με ισοδύναμο αντικείμενο ή αποτέλεσμα.
2.   For R-transactions a MIF may be applied provided that the following conditions are complied with:2.   Για τις συναλλαγές τύπου R, επιτρέπεται η επιβολή μιας ΠΔΠ υπό τον όρο ότι πληρούνται οι ακόλουθες προϋποθέσεις:
(a) | the arrangement aims at efficiently allocating costs to the PSP which, or the PSU of which, has caused the R-transaction, as appropriate, while taking into account the existence of transaction costs and ensures that the payer is not automatically charged and the PSP is prohibited from charging PSUs in respect of a given type of R-transaction fees that exceed the cost borne by the PSP for such transactions;α) | η συμφωνία στοχεύει στον αποτελεσματικό καταλογισμό του κόστους στον πάροχο ΥΠ ή στον χρήστη ΥΠ που προκάλεσε τη συναλλαγή τύπου R, λαμβάνοντας παράλληλα δεόντως υπόψη την ύπαρξη εξόδων συναλλαγής και εξασφαλίζει ότι ο πληρωτής δεν χρεώνεται αυτομάτως και ότι ο πάροχος ΥΠ απαγορεύεται να χρεώνει επιβαρύνσεις στους χρήστες ΥΠ για έναν δεδομένο τύπο προμηθειών για συναλλαγές τύπου R που υπερβαίνουν το κόστος το οποίο υφίσταται ο πάροχος ΥΠ για τις συναλλαγές αυτές·
(b) | the fees are strictly cost based;β) | οι προμήθειες βασίζονται αυστηρά στο κόστος·
(c) | the level of the fees does not exceed the actual costs of handling an R-transaction by the most cost-efficient comparable PSP that is a representative party to the arrangement in terms of volume of transactions and nature of services;γ) | το ύψος των προμηθειών δεν υπερβαίνει τα πραγματικά έξοδα διαχείρισης των συναλλαγών τύπου R από τον οικονομικά αποδοτικότερο συγκρίσιμο πάροχο ΥΠ που αποτελεί αντιπροσωπευτικό από πλευράς όγκου συναλλαγών και είδους υπηρεσιών συμβαλλόμενο μέρος σε συμφωνία·
(d) | the application of the fees in accordance with points (a), (b) and (c) prevent the PSP from charging additional fees relating to the costs covered by those interchange fees to their respective PSUs;δ) | η επιβολή των προμηθειών σύμφωνα με τα στοιχεία α), β) και γ) εμποδίζει τους παρόχους ΥΠ να επιβάλλουν στους αντίστοιχους χρήστες ΥΠ επιπρόσθετες προμήθειες σχετικές με τα έξοδα που καλύπτονται από αυτές τις διατραπεζικές προμήθειες·
(e) | there is no practical and economically viable alternative to the arrangement which would lead to an equally or more efficient handling of R-transactions at equal or lower cost to consumers.ε) | δεν υφίσταται πρακτική και οικονομικά βιώσιμη εναλλακτική λύση έναντι της συμφωνίας, η οποία θα οδηγούσε σε μια εξίσου ή και περισσότερο αποδοτική διαχείριση των συναλλαγών τύπου R με ίσο ή χαμηλότερο κόστος για τους καταναλωτές.
For the purposes of the first subparagraph, only cost categories directly and unequivocally relevant to the handling of the R-transaction shall be considered in the calculation of the R-transaction fees. Those costs shall be precisely determined. The breakdown of the amount of the costs, including separate identification of each of its components, shall be part of the arrangement to allow for easy verification and monitoring.Για τους σκοπούς του πρώτου εδαφίου, στον υπολογισμό των προμηθειών για τις συναλλαγές τύπου R λαμβάνονται υπόψη μόνο οι κατηγορίες κόστους που σχετίζονται άμεσα και αναμφισβήτητα με τη διαχείριση των συναλλαγών τύπου R. Τα έξοδα αυτά προσδιορίζονται επακριβώς. Η ανάλυση του ποσού των εξόδων, συμπεριλαμβανομένου του χωριστού προσδιορισμού κάθε στοιχείου του, αποτελεί μέρος της συμφωνίας ώστε να καθιστά δυνατή την εύκολη επαλήθευση και παρακολούθηση.
3.   Paragraphs 1 and 2 shall apply mutatis mutandis to unilateral arrangements by a PSP and to bilateral arrangements between PSPs that have an object or effect equivalent to that of a multilateral arrangement.3.   Οι παράγραφοι 1 και 2 ισχύουν κατ’ αναλογία για μονομερείς διακανονισμούς από έναν πάροχο ΥΠ και για διμερείς διακανονισμούς μεταξύ παρόχων ΥΠ ισοδύναμου προς πολυμερή διακανονισμό αντικειμένου ή αποτελέσματος.
Article 9Άρθρο 9
Payment accessibilityΠροσβασιμότητα των πληρωμών
1.   A payer making a credit transfer to a payee holding a payment account located within the Union shall not specify the Member State in which that payment account is to be located, provided that the payment account is reachable in accordance with Article 3.1.   Ο πληρωτής που προβαίνει σε μεταφορά πίστωσης προς δικαιούχο ο οποίος διατηρεί λογαριασμό πληρωμών εντός της Ένωσης δεν προσδιορίζει το κράτος μέλος στο οποίο πρέπει να βρίσκεται ο λογαριασμός πληρωμών, υπό την προϋπόθεση ότι ο εν λόγω λογαριασμός πληρωμών είναι προσβάσιμος σύμφωνα με το άρθρο 3.
2.   A payee accepting a credit transfer or using a direct debit to collect funds from a payer holding a payment account located within the Union shall not specify the Member State in which that payment account is to be located, provided that the payment account is reachable in accordance with Article 3.2.   Ο δικαιούχος που δέχεται μεταφορά ή χρησιμοποιεί άμεση χρέωση για τη λήψη χρηματικών ποσών από πληρωτή ο οποίος διατηρεί λογαριασμό πληρωμών εντός της Ένωσης δεν προσδιορίζει το κράτος μέλος στο οποίο πρέπει να βρίσκεται ο εν λόγω λογαριασμός πληρωμών, υπό την προϋπόθεση ότι ο λογαριασμός πληρωμών είναι προσβάσιμος σύμφωνα με το άρθρο 3.
Article 10Άρθρο 10
Competent authoritiesΑρμόδιες αρχές
1.   Member States shall designate as the competent authorities responsible for ensuring compliance with this Regulation public authorities, bodies recognised by national law or public authorities expressly empowered for that purpose by national law, including national central banks. Member States may designate existing bodies to act as competent authorities.1.   Τα κράτη μέλη ορίζουν ως αρμόδιες αρχές που είναι υπεύθυνες για τη διασφάλιση της συμμόρφωσης με τον παρόντα κανονισμό δημόσιες αρχές, φορείς αναγνωρισμένους από το εθνικό δίκαιο ή δημόσιες αρχές που έχουν εξουσιοδοτηθεί ρητά προς τούτο από το εθνικό δίκαιο, συμπεριλαμβανομένων των εθνικών κεντρικών τραπεζών. Τα κράτη μέλη μπορούν να ορίσουν υφιστάμενους φορείς ως αρμόδιες αρχές.
2.   Member States shall notify the Commission of the competent authorities designated under paragraph 1 by 1 February 2013. They shall notify the Commission and the European Supervisory Authority (European Banking Authority) (EBA) without delay of any subsequent change concerning those authorities.2.   Τα κράτη μέλη γνωστοποιούν στην Επιτροπή τις αρμόδιες αρχές που ορίζονται βάσει της παραγράφου 1 έως την 1η Φεβρουαρίου 2013 και ενημερώνουν χωρίς καθυστέρηση την Επιτροπή και την Ευρωπαϊκή Εποπτική Αρχή (Ευρωπαϊκή Αρχή Τραπεζών) (ΕΑΤ) σχετικά με κάθε μεταγενέστερη μεταβολή που αφορά τις αρχές αυτές.
3.   Member States shall ensure that the competent authorities referred to in paragraph 1 have all the powers necessary for the performance of their duties. Where there is more than one competent authority for matters covered by this Regulation on its territory, Member States shall ensure that those authorities cooperate closely so that they can discharge their respective duties effectively.3.   Τα κράτη μέλη μεριμνούν ώστε οι αρμόδιες αρχές που αναφέρονται στην παράγραφο 1 να διαθέτουν όλες τις αναγκαίες αρμοδιότητες για την άσκηση των καθηκόντων τους. Όταν οι αρμόδιες αρχές για τα θέματα που καλύπτει ο παρών κανονισμός είναι περισσότερες της μιας στην επικράτεια κράτους μέλους, το κράτος μέλος διασφαλίζει τη στενή συνεργασία των εν λόγω αρχών ώστε να είναι σε θέση να ασκήσουν αποτελεσματικά τα καθήκοντά τους.
4.   The competent authorities shall monitor compliance by PSPs with this Regulation effectively and take all necessary measures to ensure such compliance. They shall cooperate with each other in accordance with Article 24 of Directive 2007/64/EC and with Article 31 of Regulation (EU) No 1093/2010.4.   Οι αρμόδιες αρχές παρακολουθούν αποτελεσματικά τη συμμόρφωση των παρόχων ΥΠ με τον παρόντα κανονισμό και λαμβάνουν όλα τα απαραίτητα μέτρα για τη διασφάλιση της εν λόγω συμμόρφωσης. Οι αρμόδιες αρχές συνεργάζονται μεταξύ τους σύμφωνα με το άρθρο 24 της οδηγίας 2007/64/ΕΚ και το άρθρο 31 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1093/2010.
Article 11Άρθρο 11
PenaltiesΚυρώσεις
1.   Member States shall, by 1 February 2013, lay down rules on the penalties applicable to infringements of this Regulation and shall take all measures necessary to ensure that they are implemented. Such penalties shall be effective, proportionate and dissuasive. Member States shall notify the Commission of those rules and measures by 1 August 2013 and shall notify it without delay of any subsequent amendment affecting them.1.   Έως την 1η Φεβρουαρίου 2013, τα κράτη μέλη θεσπίζουν κανόνες σχετικά με τις κυρώσεις που επιβάλλονται σε περίπτωση παράβασης του παρόντος κανονισμού και λαμβάνουν όλα τα απαραίτητα μέτρα για τη διασφάλιση της εφαρμογής τους. Οι εν λόγω κυρώσεις είναι αποτελεσματικές, αναλογικές και αποτρεπτικές. Τα κράτη μέλη κοινοποιούν στην Επιτροπή τους εν λόγω κανόνες και μέτρα το αργότερο την 1η Αυγούστου 2013 και την ενημερώνουν χωρίς καθυστέρηση σχετικά με κάθε μεταγενέστερη τροποποίηση τους.
2.   The penalties referred to in paragraph 1 shall not be applied to consumers.2.   Οι κυρώσεις που αναφέρονται στην πρώτη παράγραφο δεν εφαρμόζονται στους καταναλωτές.
Article 12Άρθρο 12
Out-of-court complaint and redress proceduresΕξωδικαστικές διαδικασίες υποβολής καταγγελιών και προσφυγών
1.   Member States shall establish adequate and effective out-of-court complaint and redress procedures for the settlement of disputes concerning rights and obligations arising from this Regulation between PSUs and their PSPs. For those purposes, Member States shall designate existing bodies or where appropriate, set up new bodies.1.   Τα κράτη μέλη θεσπίζουν πρόσφορες και αποτελεσματικές εξωδικαστικές διαδικασίες υποβολής καταγγελιών και προσφυγών για την επίλυση των διαφορών που προκύπτουν μεταξύ των χρηστών και των παρόχων των υπηρεσιών πληρωμών, όσον αφορά τα δικαιώματα και τις υποχρεώσεις που απορρέουν από τις διατάξεις του παρόντος κανονισμού. Για τους σκοπούς αυτούς, τα κράτη μέλη ορίζουν υφιστάμενους φορείς ή, όπου κρίνεται σκόπιμο, συνιστούν νέους.
2.   Member States shall notify the Commission of the bodies referred to in paragraph 1 by 1 February 2013. They shall notify the Commission without delay of any subsequent change concerning those bodies.2.   Τα κράτη μέλη γνωστοποιούν στην Επιτροπή τους φορείς που αναφέρονται στην παράγραφο 1, έως την 1η Φεβρουαρίου 2013. Ενημερώνουν χωρίς καθυστέρηση την Επιτροπή σχετικά με κάθε μεταγενέστερη μεταβολή που αφορά τους εν λόγω φορείς.
3.   Member States may provide for this Article to apply only to PSUs that are consumers or only to those that are consumers and microenterprises. Member States shall inform the Commission of any such provision by 1 August 2013.3.   Τα κράτη μέλη μπορούν να προβλέπουν ότι το παρόν άρθρο εφαρμόζεται μόνο σε χρήστες ΥΠ που είναι καταναλωτές ή μόνο σε όσους είναι καταναλωτές ή πολύ μικρές επιχειρήσεις. Τα κράτη μέλη ενημερώνουν την Επιτροπή για οιαδήποτε τέτοια διάταξη έως την 1η Αυγούστου 2013.
Article 13Άρθρο 13
Delegation of powerΕξουσιοδότηση
The Commission shall be empowered to adopt delegated acts in accordance with Article 14 to amend the Annex, in order to take account of technical progress and market developments.Ανατίθεται στην Επιτροπή η εξουσία να εκδίδει πράξεις κατ’ εξουσιοδότηση, σύμφωνα με το άρθρο 14, για την τροποποίηση του παραρτήματος προκειμένου να λαμβάνονται υπόψη η τεχνική πρόοδος και οι εξελίξεις της αγοράς.
Article 14Άρθρο 14
Exercise of the delegationΆσκηση ανατιθέμενων αρμοδιοτήτων
1.   The power to adopt delegated acts is conferred on the Commission subject to the conditions laid down in this Article.1.   Η εξουσία για την έκδοση κατ’ εξουσιοδότηση πράξεων ανατίθεται στην Επιτροπή με την επιφύλαξη των προϋποθέσεων που ορίζονται στο παρόν άρθρο.
2.   The power to adopt delegated acts referred to in Article 13 shall be conferred on the Commission for a period of 5 years from 31 March 2012. The Commission shall draw up a report in respect of the delegation of power not later than 9 months before the end of the five-year period. The delegation of power shall be tacitly extended for periods of an identical duration, unless the European Parliament or the Council opposes such extension not later than 3 months before the end of each period.2.   Η κατά το άρθρο 13 εξουσιοδότηση χορηγείται στην Επιτροπή για περίοδο πέντε ετών από τις 31 Μαρτίου 2012. Η Επιτροπή υποβάλλει έκθεση σχετικά με τις εξουσίες που της έχουν ανατεθεί το αργότερο εννέα μήνες πριν από τη λήξη της πενταετίας. Η εξουσιοδότηση ανανεώνεται αυτομάτως για περιόδους ίσης διάρκειας, εκτός αν το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο ή το Συμβούλιο προβάλουν αντιρρήσεις για μια τέτοια παράταση το αργότερο εντός τριών μηνών πριν από τη λήξη της κάθε περιόδου.
3.   The delegation of power referred to in Article 13 may be revoked at any time by the European Parliament or by the Council. A decision to revoke shall put an end to the delegation of the power specified in that decision. It shall take effect on the day following the publication of the decision in the Official Journal of the European Union or on a later date specified therein. It shall not affect the validity of any delegated acts already in force.3.   Η εξουσιοδότηση που αναφέρεται στο άρθρο 13 μπορεί να ανακληθεί ανά πάσα στιγμή από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο ή το Συμβούλιο. Η απόφαση ανάκλησης περατώνει την ανάθεση εξουσίας που προσδιορίζεται στην απόφαση. Αρχίζει να ισχύει την επόμενη ημέρα από τη δημοσίευση της απόφασης στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης ή σε μεταγενέστερη ημερομηνία που ορίζεται σε αυτή. Δεν θίγει το κύρος των ήδη εν ισχύι κατ’ εξουσιοδότηση πράξεων.
4.   As soon as it adopts a delegated act, the Commission shall notify it simultaneously to the European Parliament and to the Council.4.   Αμέσως μετά την έκδοση κατ’ εξουσιοδότηση πράξης, η Επιτροπή την κοινοποιεί ταυτόχρονα στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και στο Συμβούλιο.
5.   A delegated act adopted pursuant to Article 13 shall enter into force only if no objection has been expressed either by the European Parliament or the Council within a period of 3 months of notification of that act to the European Parliament and the Council or if, before the expiry of that period, the European Parliament and the Council have both informed the Commission that they will not object. That period shall be extended by 3 months at the initiative of the European Parliament or the Council.5.   Μια κατ’ εξουσιοδότηση πράξη που εκδίδεται δυνάμει του άρθρου 13 αρχίζει να ισχύει μόνο εάν δεν διατυπωθεί αντίρρηση από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο ή το Συμβούλιο εντός διμήνου από την κοινοποίησή της στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και στο Συμβούλιο ή εάν, πριν από τη λήξη της προθεσμίας αυτής, τόσο το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο όσο και το Συμβούλιο ενημερώσουν την Επιτροπή ότι δεν θα διατυπώσουν αντίρρηση. Με πρωτοβουλία του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου ή του Συμβουλίου, η προθεσμία αυτή παρατείνεται κατά τρεις μήνες.
Article 15Άρθρο 15
ReviewΕπανεξέταση
By 1 February 2017, the Commission shall present to the European Parliament, the Council, the European Economic and Social Committee, ECB and EBA a report on the application of this Regulation accompanied, if appropriate, by a proposal.Έως την 1η Φεβρουαρίου 2017, η Επιτροπή υποβάλλει στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, στο Συμβούλιο, στην Ευρωπαϊκή Οικονομική και Κοινωνική Επιτροπή, στην ΕΚΤ και στην ΕΑΤ έκθεση σχετικά με την εφαρμογή του παρόντος κανονισμού, συνοδευόμενη, εάν κρίνεται σκόπιμο, από πρόταση.
Article 16Άρθρο 16
Transitional provisionsΜεταβατικές διατάξεις
1.   By way of derogation from Article 6(1) and (2), Member States may allow PSPs to provide PSUs, until 1 February 2016, with conversion services for national payment transactions enabling PSUs that are consumers to continue using BBAN instead of the payment account identifier specified in point (1)(a) of the Annex on condition that interoperability is ensured by converting the payer’s and the payee’s BBAN technically and securely into the respective payment account identifier specified in point (1)(a) of the Annex. That payment account identifier shall be delivered to the initiating PSU, where appropriate before the payment is executed. In such a case PSPs shall not levy any charges or other fees on the PSU directly or indirectly linked to those conversion services.1.   Κατά παρέκκλιση από το άρθρο 6 παράγραφοι 1 και 2, τα κράτη μέλη μπορούν να επιτρέπουν στους παρόχους ΥΠ, έως την 1η Φεβρουαρίου 2016, να παρέχουν υπηρεσίες μετατροπής για εθνικές πράξεις πληρωμών στους χρήστες ΥΠ, δίνοντας τη δυνατότητα στους χρήστες ΥΠ που είναι καταναλωτές να συνεχίσουν να χρησιμοποιούν τον BBAN αντί του κωδικού αναγνώρισης λογαριασμού πληρωμών που καθορίζεται στο σημείο 1 στοιχείο α) του παραρτήματος, υπό την προϋπόθεση ότι εξασφαλίζεται η διαλειτουργικότητα με ασφαλή τεχνική μετατροπή του κωδικού BBAN του πληρωτή και του δικαιούχου στον αντίστοιχο κωδικό αναγνώρισης λογαριασμού πληρωμών που καθορίζεται στο σημείο 1 στοιχείο α) του παραρτήματος. Ο εν λόγω κωδικός αναγνώρισης λογαριασμού πληρωμών παρέχεται στον χρήστη ΥΠ που κινεί την πράξη πληρωμής, όποτε καθίσταται ενδεδειγμένο πριν από την εκτέλεση της πληρωμής. Στην περίπτωση αυτή οι πάροχοι ΥΠ δεν επιβάλλουν οιαδήποτε επιβάρυνση ή άλλες προμήθειες στους χρήστες ΥΠ, άμεσα ή έμμεσα, σε σχέση με αυτές τις υπηρεσίες μετατροπής.
2.   PSPs that offer payment services denominated in euro and that are located in a Member State which does not have the euro as its currency shall comply with Article 3 when offering payment services denominated in euro by 31 October 2016. If, however, the euro is introduced as the currency of any such Member State before 31 October 2015, the PSP located in that Member State shall comply with Article 3 within 1 year of the date on which the Member State concerned joined the euro area.2.   Οι πάροχοι ΥΠ που παρέχουν υπηρεσίες πληρωμών σε ευρώ και που βρίσκονται σε κράτος μέλος το οποίο δεν χρησιμοποιεί ως νόμισμά του το ευρώ συμμορφώνονται, όταν παρέχουν υπηρεσίες πληρωμών σε ευρώ, με το άρθρο 3 το αργότερο στις 31 Οκτωβρίου 2016. Εάν, ωστόσο, καθιερωθεί το ευρώ ως το νόμισμα οποιουδήποτε από τα εν λόγω κράτη μέλη πριν από τις 31η Οκτωβρίου 2015, οι πάροχοι ΥΠ που βρίσκονται στο συγκεκριμένο κράτος μέλος συμμορφώνονται με το άρθρο 3 εντός ενός έτους από την ημερομηνία προσχώρησης του εν λόγω κράτους μέλους στη ζώνη του ευρώ.
3.   Member States may allow their competent authorities to waive all or some of the requirements referred to in Article 6(1) and (2) for those credit transfer or direct debit transactions with a cumulative market share, based on the official payment statistics published annually by the ECB, of less than 10 % of the total number of credit transfers or direct debit transactions respectively, in that Member State until 1 February 2016.3.   Τα κράτη μέλη μπορούν να επιτρέπουν στις αρμόδιες αρχές τους να εξαιρούν, έως την 1η Φεβρουαρίου 2016, από το σύνολο ή μέρος των απαιτήσεων που καθορίζονται στο άρθρο 6 παράγραφοι 1 και 2 τις πράξεις μεταφοράς πίστωσης ή άμεσης χρέωσης με σωρευτικό μερίδιο αγοράς, σύμφωνα με τις επίσημες στατιστικές πληρωμών που δημοσιεύονται ετησίως από την ΕΚΤ, λιγότερο από το 10 % του συνολικού αριθμού των πράξεων μεταφοράς πίστωσης ή άμεσης χρέωσης, αντιστοίχως, στο σχετικό κράτος μέλος.
4.   Member States may allow their competent authorities to waive all or some of the requirements referred to in Article 6(1) and (2) for those payment transactions generated using a payment card at the point of sale which result in direct debit to and from a payment account identified by BBAN or IBAN until 1 February 2016.4.   Τα κράτη μέλη μπορούν να επιτρέπουν στις αρμόδιες αρχές τους να εξαιρούν, έως την 1η Φεβρουαρίου 2016, από το σύνολο ή μέρος των απαιτήσεων που καθορίζονται στο άρθρο 6 παράγραφοι 1 και 2 τις πράξεις πληρωμής που εκκινούν μέσω κάρτας πληρωμών στο σημείο πώλησης και συνεπάγονται άμεση χρέωση προς και από λογαριασμό πληρωμών που αναγνωρίζεται με κωδικό BBAN ή IBAN.
5.   By way of derogation from Article 6(1) and (2), Member States may allow their competent authorities, until 1 February 2016, to waive the specific requirement to use the message formats specified in point (1)(b) of the Annex set out in Article 5(1)(d) for PSUs which initiate or receive individual credit transfers or direct debits that are bundled together for transmission. Notwithstanding a possible waiver, PSPs shall fulfil the requirements set out in Article 5(1)(d) where a PSU requests such a service.5.   Κατά παρέκκλιση από το άρθρο 6 παράγραφοι 1 και 2, τα κράτη μέλη μπορούν να επιτρέπουν στις αρμόδιες αρχές τους, έως την 1η Φεβρουαρίου 2016, να εξαιρούν από την ειδική απαίτηση για χρησιμοποίηση της μορφής μηνυμάτων που καθορίζεται στο σημείο 1 στοιχείο β) του παραρτήματος, σύμφωνα με το άρθρο 5 παράγραφος 1 στοιχείο δ), τους χρήστες ΥΠ οι οποίοι δρομολογούν ή λαμβάνουν μεμονωμένες μεταφορές πίστωσης ή άμεσες χρεώσεις που ομαδοποιούνται προς διαβίβαση. Παρά την ενδεχόμενη εξαίρεση, οι πάροχοι ΥΠ υποχρεούνται να συμμορφώνονται προς τις απαιτήσεις του άρθρου 5 παράγραφος 1 στοιχείο δ) όταν ένας χρήστης ΥΠ ζητά μια τέτοια υπηρεσία.
6.   By way of derogation from Article 6(1) and (2), Member States may defer the requirements relating to provision of BIC for national payment transactions in Article 5(4), (5) and (7) until 1 February 2016.6.   Κατά παρέκκλιση από το άρθρο 6 παράγραφοι 1 και 2, τα κράτη μέλη μπορούν να αναβάλλουν την εφαρμογή των απαιτήσεων σχετικά με την παροχή του BIC για εθνικές πράξεις πληρωμής, όπως προβλέπεται στο άρθρο 5 παράγραφοι 4, 5 και 7, έως την 1η Φεβρουαρίου 2016.
7.   Where a Member State intends to make use of a derogation as provided for in paragraph 1, 3, 4, 5 or 6, that Member State shall notify the Commission accordingly by 1 February 2013, and shall subsequently allow its competent authority to waive, as relevant, some or all of the requirements set out in Article 5, Article 6(1) or (2) and the Annex, for the relevant payment transactions as referred to in the respective paragraphs or subparagraphs and for a period not exceeding that of the derogation. Member States shall notify the Commission of the payment transactions subject to the derogation and of any subsequent change.7.   Εάν ένα κράτος μέλος προτίθεται να κάνει χρήση εξαίρεσης όπως προβλέπεται στις παραγράφους 1, 3, 4, 5 ή 6, το εν λόγω κράτος μέλος ειδοποιεί σχετικά την Επιτροπή έως την 1η Φεβρουαρίου 2013 και εν συνεχεία επιτρέπει στην αρμόδια αρχή του να εξαιρέσει, κατά περίπτωση, από μέρος ή το σύνολο των απαιτήσεων του άρθρου 5, του άρθρου 6 παράγραφος 1 ή 2 και του παραρτήματος τις σχετικές πράξεις πληρωμών, όπως αναφέρονται στη σχετική παράγραφο ή εδάφιο, για χρονικό διάστημα που δεν υπερβαίνει τη διάρκεια της εξαίρεσης. Τα κράτη μέλη γνωστοποιούν στην Επιτροπή τις πράξεις πληρωμών που υπάγονται στην εξαίρεση και οιαδήποτε μεταγενέστερη μεταβολή.
8.   PSPs located in, and PSUs making use of a payment service in a Member State which does not have the euro as its currency shall comply with the requirements of Articles 4 and 5 by 31 October 2016. Operators of retail payment systems for a Member State which does not have the euro as its currency shall comply with the requirements of Article 4(2) by 31 October 2016.8.   Οι πάροχοι ΥΠ που βρίσκονται σε ένα κράτος μέλος και οι χρήστες ΥΠ που κάνουν χρήση υπηρεσίας πληρωμών σε ένα κράτος μέλος που δεν έχει ως νόμισμα το ευρώ συμμορφώνονται προς τις απαιτήσεις των άρθρων 4 και 5 έως την 31η Οκτωβρίου 2016 το αργότερο. Οι φορείς εκμετάλλευσης συστημάτων πληρωμών λιανικής για ένα κράτος μέλος που δεν έχει ως νόμισμα το ευρώ συμμορφώνονται προς τις απαιτήσεις του άρθρου 4 παράγραφος 2 έως την 31η Οκτωβρίου 2016 το αργότερο.
If, however, the euro is introduced as the currency of any such Member State before 31 October 2015, the PSPs or where relevant operators of retail payment systems located and PSUs making use of a payment service, in that Member State shall comply with the respective provisions within 1 year of the date on which the Member State concerned joined the euro area, but not earlier than the respective dates specified for the Member States having the euro as their own currency on 31 March 2012.Εάν ωστόσο το ευρώ καθιερωθεί ως νόμισμα του εν λόγω κράτους μέλους πριν από την 31η Οκτωβρίου 2015, οι πάροχοι ΥΠ ή, κατά περίπτωση, οι φορείς εκμετάλλευσης συστημάτων πληρωμών λιανικής που βρίσκονται σε αυτό το κράτος μέλος και οι χρήστες ΥΠ που κάνουν χρήση υπηρεσίας πληρωμών σε αυτό το κράτος μέλος συμμορφώνονται προς τις αντίστοιχες διατάξεις εντός ενός έτους από την ημερομηνία κατά την οποία το σχετικό κράτος μέλος προσχώρησε στη ζώνη του ευρώ, αλλά όχι νωρίτερα από τις αντίστοιχες ημερομηνίες που καθορίστηκαν για τα κράτη μέλη που έχουν ως νόμισμα το ευρώ στις 31 Μαρτίου 2012.
Article 17Άρθρο 17
Amendments to Regulation (EC) No 924/2009Τροποποιήσεις του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 924/2009
Regulation (EC) No 924/2009 is hereby amended as follows:Ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 924/2009 τροποποιείται ως εξής:
(1) | in Article 2, point (10) is replaced by the following: | ‘10. | “funds” means banknotes and coins, scriptural money and electronic money as defined in Article 2(2) of Directive 2009/110/EC of the European Parliament and of the Council of 16 September 2009 on the taking up, pursuit and prudential supervision of the business of electronic money institutions (15).1) | στο άρθρο 2, το σημείο 10 αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο: | «10. | ως “χρηματικά ποσά” νοούνται τα τραπεζογραμμάτια και κέρματα, το λογιστικό χρήμα καθώς και το ηλεκτρονικό χρήμα όπως ορίζεται στο άρθρο 2 παράγραφος 2 της οδηγίας 2009/110/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 16ης Σεπτεμβρίου 2009, για την ανάληψη, την άσκηση και την προληπτική εποπτεία της δραστηριότητας ιδρύματος ηλεκτρονικού χρήματος (15).
(2) | in Article 3, paragraph 1 is replaced by the following: | ‘1.   Charges levied by a payment service provider on a payment service user in respect of cross-border payments shall be the same as the charges levied by that payment service provider on payment service users for corresponding national payments of the same value and in the same currency.’;2) | στο άρθρο 3, η παράγραφος 1 αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο: | «1.   Οι επιβαρύνσεις που χρεώνονται από έναν πάροχο υπηρεσιών πληρωμής σε χρήστη υπηρεσιών πληρωμών για τις διασυνοριακές πληρωμές είναι οι ίδιες με τις επιβαρύνσεις που χρεώνονται από τον ίδιο πάροχο υπηρεσιών πληρωμής στους χρήστες υπηρεσιών πληρωμών για τις αντίστοιχες εθνικές πληρωμές της ίδιας αξίας και με το ίδιο νόμισμα.»·
(3) | Article 4 is amended as follows: | (a) | paragraph 2 is deleted; | (b) | paragraph 3 is replaced by the following: | ‘3.   The payment service provider may levy charges additional to those levied in accordance with Article 3(1) on the payment service user where that user instructs the payment service provider to execute the cross-border payment without communicating IBAN and, where appropriate and in accordance with Regulation (EU) No 260/2012 of the European Parliament and of the Council of 14 March 2012 establishing technical and business requirements for credit transfers and direct debits in euro and amending Regulation (EC) No 924/2009 (16), the related BIC for the payment account in the other Member State. Those charges shall be appropriate and in line with the costs. They shall be agreed between the payment service provider and the payment service user. The payment service provider shall inform the payment service user of the amount of the additional charges in good time before the payment service user is bound by such an agreement.3) | το άρθρο 4 τροποποιείται ως εξής: | α) | η παράγραφος 2 διαγράφεται· | β) | η παράγραφος 3 αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο: | «3.   Ο πάροχος υπηρεσιών πληρωμής δύναται να επιβάλει στον χρήστη υπηρεσιών πληρωμής πρόσθετες επιβαρύνσεις πέραν αυτών που επιβάλλονται σύμφωνα με το άρθρο 3 παράγραφος 1, εάν ο τελευταίος δώσει εντολή στον πάροχο υπηρεσιών πληρωμής να εκτελέσει τη διασυνοριακή πληρωμή χωρίς να κοινοποιήσει τον ΙΒΑΝ και, κατά περίπτωση και σύμφωνα με τον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 260/2012 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 14ης Μαρτίου 2012, σχετικά με την καθιέρωση τεχνικών απαιτήσεων και επιχειρηματικών κανόνων για τις μεταφορές πίστωσης και τις άμεσες χρεώσεις σε ευρώ και με την τροποποίηση του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 924/2009 (16), τον σχετικό BIC για τον λογαριασμό πληρωμών στο άλλο κράτος μέλος. Οι εν λόγω επιβαρύνσεις είναι οι προσήκουσες και είναι ευθυγραμμισμένες προς το κόστος. Καθορίζονται δε κατόπιν συμφωνίας μεταξύ του παρόχου υπηρεσιών πληρωμής και του χρήστη υπηρεσιών πληρωμής. Ο πάροχος υπηρεσιών πληρωμής ενημερώνει τον χρήστη υπηρεσιών πληρωμής για το ποσό των πρόσθετων επιβαρύνσεων εγκαίρως και προτού ο χρήστης υπηρεσιών πληρωμής δεσμευθεί από μια τέτοια συμφωνία.
(4) | in Article 5, paragraph 1 is replaced by the following: | ‘1.   With effect from 1 February 2016, Member States shall remove settlement-based national reporting obligations on payment service providers for balance of payments statistics relating to payment transactions of their customers.’;4) | στο άρθρο 5, η παράγραφος 1 αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο: | «1.   Από την 1η Φεβρουαρίου 2016, τα κράτη μέλη καταργούν τις εθνικές υποχρεώσεις παροχής στοιχείων βάσει διακανονισμών που επιβάλλονται στους παρόχους υπηρεσιών πληρωμής για τις στατιστικές του ισοζυγίου πληρωμών που αφορούν πράξεις πληρωμών των πελατών τους.»·
(5) | Article 7 is amended as follows: | (a) | in paragraph 1, the date ‘1 November 2012’ is replaced by ‘1 February 2017’; | (b) | in paragraph 2, the date ‘1 November 2012’ is replaced by ‘1 February 2017’; | (c) | in paragraph 3, the date ‘1 November 2012’ is replaced by ‘1 February 2017’;5) | το άρθρο 7 τροποποιείται ως εξής: | α) | στην παράγραφο 1, η ημερομηνία «1η Νοεμβρίου 2012» αντικαθίσταται από την ημερομηνία «1 Φεβρουαρίου 2017»· | β) | στην παράγραφο 2, η ημερομηνία «1η Νοεμβρίου 2012» αντικαθίσταται από την ημερομηνία «1η Φεβρουαρίου 2017»· | γ) | στην παράγραφο 3, η ημερομηνία «1η Νοεμβρίου 2012» αντικαθίσταται από την ημερομηνία «1η Φεβρουαρίου 2017»·
(6) | Article 8 is deleted.6) | το άρθρο 8 διαγράφεται.
Article 18Άρθρο 18
Entry into forceΈναρξη ισχύος
This Regulation shall enter into force on the day following that of its publication in the Official Journal of the European Union.Ο παρών κανονισμός αρχίζει να ισχύει την επόμενη ημέρα από την ημέρα δημοσίευσής του στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
This Regulation shall be binding in its entirety and directly applicable in all Member States.Ο παρών κανονισμός είναι δεσμευτικός ως προς όλα τα μέρη του και ισχύει άμεσα σε κάθε κράτος μέλος.
Done at Strasbourg, 14 March 2012.Στρασβούργο, 14 Μαρτίου 2012.
For the European ParliamentΓια το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο
The PresidentΟ Πρόεδρος
M. SCHULZM. SCHULZ
For the CouncilΓια το Συμβούλιο
The PresidentΟ Πρόεδρος
N. WAMMENN. WAMMEN
(1)  OJ C 155, 25.5.2011, p. 1.(1)  ΕΕ C 155 της 25.5.2011, σ. 1.
(2)  OJ C 218, 23.7.2011, p. 74.(2)  ΕΕ C 218 της 23.7.2011, σ. 74.
(3)  Position of the European Parliament of 14 February 2012 (not yet published in the Official Journal) and Council decision of 28 February 2012.(3)  Θέση του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου της 14ης Φεβρουαρίου 2012 (δεν έχει ακόμη δημοσιευθεί στην Επίσημη Εφημερίδα) και απόφαση του Συμβουλίου της 28ης Φεβρουαρίου 2012.
(4)  OJ C 87 E, 1.4.2010, p. 166.(4)  ΕΕ C 87 E της 1.4.2010, σ. 166.
(5)  OJ C 349 E, 22.12.2010, p. 43.(5)  ΕΕ C 349 E της 22.12.2010, σ. 43.
(6)  OJ L 319, 5.12.2007, p. 1.(6)  ΕΕ L 319 της 5.12.2007, σ. 1.
(7)  OJ L 266, 9.10.2009, p. 11.(7)  ΕΕ L 266 της 9.10.2009, σ. 11.
(8)  OJ L 331, 15.12.2010, p. 12.(8)  ΕΕ L 331 της 15.12.2010, σ. 12.
(9)  OJ L 281, 23.11.1995, p. 31.(9)  ΕΕ L 281 της 23.11.1995, σ. 31.
(10)  OJ L 195, 27.7.2010, p. 5.(10)  ΕΕ L 195 της 27.7.2010, σ. 5.
(11)  OJ L 267, 10.10.2009, p. 7.(11)  ΕΕ L 267 της 10.10.2009, σ. 7.
(12)  OJ L 177, 30.6.2006, p. 1.(12)  ΕΕ L 177 της 30.6.2006, σ. 1.
(13)  OJ L 124, 20.5.2003, p. 36.(13)  ΕΕ L 124 της 20.5.2003, σ. 36.
(14)  OJ L 166, 11.6.1998, p. 45.(14)  ΕΕ L 166 της 11.6.1998, σ. 45.
(15)  OJ L 267, 10.10.2009, p. 7.’;(15)  ΕΕ L 267 της 10.10.2009, σ. 7.»·
(16)  OJ L 94, 30.3.2012 p. 22.’;(16)  ΕΕ L 94 της 30.3.2012, σ. 22»·
ANNEXΠΑΡΑΡΤΗΜΑ
TECHNICAL REQUIREMENTS (ARTICLE 5)ΤΕΧΝΙΚΕΣ ΑΠΑΙΤΗΣΕΙΣ (ΑΡΘΡΟ 5)
(1) | In addition to the essential requirements set out in Article 5, the following technical requirements shall apply to credit transfers and direct debit transactions: | (a) | The payment account identifier referred to in Article 5(1)(a) and (c) must be IBAN. | (b) | The standard for message format referred to in Article 5(1)(b) and (d) must be the ISO 20022 XML standard. | (c) | The remittance data field must allow for 140 characters. Payment schemes may allow for a higher number of characters, except if the device used to remit information has technical limitations relating to the number of characters, in which case the technical limit of the device applies. | (d) | Remittance reference information and all the other data elements provided in accordance with points (2) and (3) of this Annex must be passed in full and without alteration between PSPs in the payment chain. | (e) | Once the required data is available in electronic form payment transactions must allow for a fully automated, electronic processing in all process stages throughout the payment chain (end-to-end straight through processing), enabling the entire payment process to be conducted electronically without the need for re-keying or manual intervention. This must also apply to exceptional handling of credit transfers and direct debit transactions, whenever possible. | (f) | Payment schemes must set no minimum threshold for the amount of the payment transaction allowing for credit transfers and direct debits but are not required to process payment transactions with zero amount. | (g) | Payment schemes are not obliged to carry out credit transfers and direct debits exceeding the amount of EUR 999 999 999,99.1. | Εκτός από τις βασικές απαιτήσεις του άρθρου 5, οι ακόλουθες τεχνικές απαιτήσεις ισχύουν για τις πράξεις μεταφοράς πίστωσης και για τις πράξεις άμεσης χρέωσης: | α) | Ο κωδικός αναγνώρισης του λογαριασμού πληρωμών που αναφέρεται στο άρθρο 5 παράγραφος 1 στοιχεία α) και γ) πρέπει να είναι ο κωδικός IBAN. | β) | Το πρότυπο της μορφής μηνυμάτων που αναφέρεται στο άρθρο 5 παράγραφος 1 στοιχεία β) και δ) πρέπει να είναι το πρότυπο ISO 20022 XML. | γ) | Το πεδίο δεδομένων της αποστολής πρέπει να επιτρέπει 140 χαρακτήρες. Τα καθεστώτα πληρωμών μπορούν να επιτρέπουν μεγαλύτερο αριθμό χαρακτήρων, εκτός εάν η συσκευή που χρησιμοποιείται για την αποστολή των πληροφοριών υφίσταται τεχνικούς περιορισμούς ως προς τον αριθμό των χαρακτήρων· στην περίπτωση αυτή ισχύει το τεχνικό όριο της συσκευής. | δ) | Οι πληροφορίες αναφοράς της αποστολής και όλα τα υπόλοιπα στοιχεία των δεδομένων που παρέχονται σύμφωνα με τα σημεία 2 και 3 του παρόντος παραρτήματος πρέπει να διαβιβάζονται πλήρως και χωρίς τροποποίηση μεταξύ των παρόχων ΥΠ σε ολόκληρη την αλυσίδα πληρωμών. | ε) | Μόλις τα απαιτούμενα δεδομένα είναι διαθέσιμα σε ηλεκτρονική μορφή, οι πράξεις πληρωμής πρέπει να επιτρέπουν την τελείως αυτόματη, ηλεκτρονική επεξεργασία σε όλα τα στάδια επεξεργασίας της αλυσίδας πληρωμών (διατερματική απρόσκοπτη επεξεργασία/straight-through processing ή STP), ώστε να είναι δυνατή η ηλεκτρονική διεξαγωγή του συνόλου της διαδικασίας πληρωμής χωρίς την ανάγκη εκ νέου πληκτρολόγησης ή χειρωνακτικής παρέμβασης. Αυτό πρέπει να ισχύει και για την έκτακτη διαχείριση πράξεων μεταφοράς πίστωσης και άμεσης χρέωσης, εφόσον είναι δυνατόν. | στ) | Τα καθεστώτα πληρωμών δεν πρέπει να ορίζουν ελάχιστο όριο για το ποσό της πράξης πληρωμής που επιτρέπει τις μεταφορές πίστωσης και τις άμεσες χρεώσεις, αλλά δεν πρέπει να υποχρεούνται να διεκπεραιώνουν πράξεις πληρωμών μηδενικού ποσού. | ζ) | Τα καθεστώτα πληρωμών δεν πρέπει να υποχρεούνται να εκτελούν μεταφορές πίστωσης και άμεσες χρεώσεις πέραν του ποσού των 999 999 999,99 ευρώ.
(2) | In addition to the requirements referred to in point (1), the following requirements shall apply to credit transfer transactions: | (a) | The data elements referred to in Article 5(2)(a) are the following: | (i) | the payer’s name and/or the IBAN of the payer’s payment account, | (ii) | the amount of the credit transfer, | (iii) | the IBAN of the payee’s payment account, | (iv) | where available, the payee’s name, | (v) | any remittance information. | (b) | The data elements referred to in Article 5(2)(b) are the following: | (i) | the payer’s name, | (ii) | the IBAN of the payer’s payment account, | (iii) | the amount of the credit transfer, | (iv) | the IBAN of the payee’s payment account, | (v) | any remittance information, | (vi) | any payee identification code, | (vii) | the name of any payee reference party, | (viii) | any purpose of the credit transfer, | (ix) | any category of the purpose of the credit transfer. | (c) | In addition, the following mandatory data elements are to be provided by the payer’s PSP to the payee’s PSP: | (i) | the BIC of the payer’s PSP (if not agreed otherwise by the PSPs involved in the payment transaction), | (ii) | the BIC of the payee’s PSP (if not agreed otherwise by the PSPs involved in the payment transaction), | (iii) | the identification code of the payment scheme, | (iv) | the settlement date of the credit transfer, | (v) | the reference number of the credit transfer message of the payer’s PSP, | (d) | The data elements referred to in Article 5(2)(c) are the following: | (i) | the payer’s name, | (ii) | the amount of the credit transfer, | (iii) | any remittance information.2. | Επιπλέον των απαιτήσεων που αναφέρονται στο σημείο 1, για τις πράξεις μεταφοράς πίστωσης ισχύουν οι ακόλουθες απαιτήσεις: | α) | Τα δεδομένα που αναφέρονται στο άρθρο 5 παράγραφος 2 στοιχείο α) είναι τα εξής: | i) | το όνομα του πληρωτή ή/και ο κωδικός IBAN του λογαριασμού πληρωμών του πληρωτή· | ii) | το ποσό της μεταφοράς πίστωσης· | iii) | ο κωδικός IBAN του λογαριασμού πληρωμών του δικαιούχου· | iv) | το όνομα του δικαιούχου, αν είναι διαθέσιμο· | v) | κάθε πληροφορία αποστολής. | β) | Τα δεδομένα που αναφέρονται στο άρθρο 5 παράγραφος 2 στοιχείο β) είναι τα εξής: | i) | το όνομα του πληρωτή· | ii) | ο κωδικός IBAN του λογαριασμού πληρωμών του πληρωτή· | iii) | το ποσό της μεταφοράς πίστωσης· | iv) | ο κωδικός IBAN του λογαριασμού πληρωμών του δικαιούχου· | v) | κάθε πληροφορία αποστολής· | vi) | κάθε κωδικός ταυτοποίησης του δικαιούχου· | vii) | το όνομα κάθε μέρους αναφοράς του δικαιούχου· | viii) | οιοσδήποτε σκοπός της μεταφοράς πίστωσης· | ix) | η ενδεχόμενη κατηγορία του σκοπού της μεταφοράς πίστωσης. | γ) | Επιπλέον, τα ακόλουθα υποχρεωτικά στοιχεία δεδομένων πρέπει να παρέχονται από τον πάροχο ΥΠ του πληρωτή στον πάροχο ΥΠ του δικαιούχου: | i) | ο κωδικός BIC του παρόχου ΥΠ του πληρωτή (εκτός αντίθετης συμφωνίας μεταξύ των παρόχων ΥΠ που μετέχουν στην πράξη πληρωμής)· | ii) | ο κωδικός BIC του παρόχου ΥΠ του δικαιούχου (εκτός αντίθετης συμφωνίας μεταξύ των παρόχων ΥΠ που μετέχουν στην πράξη πληρωμής)· | iii) | ο αναγνωριστικός κωδικός του καθεστώτος πληρωμών· | iv) | η ημερομηνία διακανονισμού της μεταφοράς πίστωσης· | v) | ο αριθμός αναφοράς του μηνύματος της πράξης πίστωσης από τον πάροχο ΥΠ του πληρωτή. | δ) | Τα δεδομένα που αναφέρονται στο άρθρο 5 παράγραφος 2 στοιχείο γ) είναι τα εξής: | i) | το όνομα του πληρωτή· | ii) | το ποσό της μεταφοράς πίστωσης· | iii) | κάθε πληροφορία αποστολής.
(3) | In addition to the requirements referred to in point (1), the following requirements shall apply to direct debit transactions: | (a) | The data elements referred to in Article 5(3)(a)(i) are the following: | (i) | the type of direct debit (recurrent, one-off, first, last or reversal), | (ii) | the payee’s name, | (iii) | the IBAN of the payee’s payment account to be credited for the collection, | (iv) | where available, the payer’s name, | (v) | the IBAN of the payer’s payment account to be debited for the collection, | (vi) | the unique mandate reference, | (vii) | where the payer’s mandate is given after 31 March 2012, the date on which it was signed, | (viii) | the amount of the collection, | (ix) | where the mandate has been taken over by a payee other than the payee who issued the mandate, the unique mandate reference as given by the original payee who issued the mandate, | (x) | the payee’s identifier, | (xi) | where the mandate has been taken over by a payee other than the payee who issued the mandate, the identifier of the original payee who issued the mandate, | (xii) | any remittance information from the payee to the payer, | (xiii) | any purpose of the collection, | (xiv) | any category of the purpose of the collection. | (b) | The data elements referred to in Article 5(3)(b) are the following: | (i) | the BIC of the payee’s PSP (if not agreed otherwise by the PSPs involved in the payment transaction), | (ii) | the BIC of the payer’s PSP (if not agreed otherwise by the PSPs involved in the payment transaction), | (iii) | the payer reference party’s name (if present in dematerialised mandate), | (iv) | the payer reference party’s identification code (if present in dematerialised mandate), | (v) | the payee reference party’s name (if present in the dematerialised mandate), | (vi) | the payee reference party’s identification code (if present in dematerialised mandate), | (vii) | the identification code of the payment scheme, | (viii) | the settlement date of the collection, | (ix) | the payee’s PSP’s reference for the collection, | (x) | the type of mandate, | (xi) | the type of direct debit (recurrent, one-off, first, last or reversal), | (xii) | the payee’s name, | (xiii) | the IBAN of the payee’s payment account to be credited for the collection, | (xiv) | where available, the payer’s name, | (xv) | the IBAN of the payer’s payment account to be debited for the collection, | (xvi) | the unique mandate reference, | (xvii) | the date of signing of the mandate if the mandate is given by the payer after 31 March 2012, | (xviii) | the amount of the collection, | (xix) | the unique mandate reference as given by the original payee who issued the mandate (if the mandate has been taken over by another payee than the payee who issued the mandate), | (xx) | the payee’s identifier, | (xxi) | the identifier of the original payee who issued the mandate (if the mandate has been taken over by a payee other than the payee who issued the mandate), | (xxii) | any remittance information from the payee to the payer. | (c) | The data elements referred to in Article 5(3)(c) are the following: | (i) | the unique mandate reference, | (ii) | the payee’s identifier, | (iii) | the payee’s name, | (iv) | the amount of the collection, | (v) | any remittance information, | (vi) | the identification code of the payment scheme.3. | Επιπλέον των απαιτήσεων που αναφέρονται στο σημείο 1, για τις πράξεις άμεσης χρέωσης ισχύουν οι ακόλουθες απαιτήσεις: | α) | Τα δεδομένα που αναφέρονται στο άρθρο 5 παράγραφος 3 στοιχείο α) σημείο i) είναι τα εξής: | i) | το είδος της άμεσης χρέωσης (επαναλαμβανόμενη, εφάπαξ, πρώτη, τελευταία ή αντιστροφή πράξης)· | ii) | το όνομα του δικαιούχου· | iii) | ο κωδικός IBAN του λογαριασμού πληρωμών του δικαιούχου που θα πιστωθεί για την είσπραξη· | iv) | το όνομα του πληρωτή, αν είναι διαθέσιμο· | v) | ο κωδικός IBAN του λογαριασμού πληρωμών του πληρωτή που θα χρεωθεί για την είσπραξη· | vi) | το μοναδικό στοιχείο αναφοράς της εντολής· | vii) | εάν η εντολή του πληρωτή έχει εκδοθεί μετά τις 31 Μαρτίου 2012, η ημερομηνία υπογραφής της εντολής· | viii) | το ποσό της είσπραξης· | ix) | εάν η εντολή έχει αναληφθεί από άλλον δικαιούχο εκτός από εκείνον που την εξέδωσε, το μοναδικό στοιχείο αναφοράς της εντολής που αποδίδεται από τον αρχικό δικαιούχο που εξέδωσε την εντολή· | x) | ο αναγνωριστικός κωδικός του δικαιούχου· | xi) | εάν η εντολή έχει αναληφθεί από άλλο δικαιούχο εκτός από εκείνον που την εξέδωσε, ο αναγνωριστικός κωδικός του αρχικού δικαιούχου που εξέδωσε την εντολή· | xii) | κάθε πληροφορία αποστολής που παρέχεται από τον δικαιούχο στον πληρωτή· | xiii) | κάθε σκοπός της μεταφοράς πίστωσης· | xiv) | η ενδεχόμενη κατηγορία του σκοπού της μεταφοράς πίστωσης. | β) | Τα δεδομένα που αναφέρονται στο άρθρο 4α παράγραφος 3 στοιχείο β) είναι τα εξής: | i) | ο κωδικός BIC του παρόχου ΥΠ του δικαιούχου (εκτός αντίθετης συμφωνίας μεταξύ των παρόχων ΥΠ που μετέχουν στην πράξη πληρωμής)· | ii) | ο κωδικός BIC του παρόχου ΥΠ του πληρωτή (εκτός αντίθετης συμφωνίας μεταξύ των παρόχων ΥΠ που μετέχουν στην πράξη πληρωμής)· | iii) | το όνομα του μέρους αναφοράς του πληρωτή (εάν υπάρχει σε άυλη εντολή)· | iv) | ο αναγνωριστικός κωδικός του μέρους αναφοράς του πληρωτή (εάν υπάρχει σε άυλη εντολή)· | v) | το όνομα του μέρους αναφοράς του δικαιούχου (εάν υπάρχει σε άυλη εντολή)· | vi) | ο αναγνωριστικός κωδικός του μέρους αναφοράς του δικαιούχου (εάν υπάρχει σε άυλη εντολή)· | vii) | ο αναγνωριστικός κωδικός του καθεστώτος πληρωμών· | viii) | η ημερομηνία διακανονισμού της είσπραξης· | ix) | τα στοιχεία αναφοράς που έχουν αποδοθεί στην είσπραξη από τον πάροχο ΥΠ του δικαιούχου· | x) | το είδος της εντολής· | xi) | το είδος της άμεσης χρέωσης (επαναλαμβανόμενη, εφάπαξ, πρώτη, τελευταία ή αντιστροφή πράξης)· | xii) | το όνομα του δικαιούχου· | xiii) | ο κωδικός IBAN του λογαριασμού πληρωμών του δικαιούχου που θα πιστωθεί για την είσπραξη· | xiv) | το όνομα του πληρωτή, αν είναι διαθέσιμο· | xv) | ο κωδικός IBAN του λογαριασμού πληρωμών του πληρωτή που θα χρεωθεί για την είσπραξη· | xvi) | το μοναδικό στοιχείο αναφοράς της εντολής· | xvii) | η ημερομηνία υπογραφής της εντολής, εάν η εντολή έχει εκδοθεί από τον πληρωτή μετά τις 31 Μαρτίου 2012· | xviii) | το ποσό της είσπραξης· | xix) | το μοναδικό στοιχείο αναφοράς της εντολής που αποδόθηκε από τον αρχικό δικαιούχο που εξέδωσε την εντολή (εάν η εντολή έχει αναληφθεί από άλλο δικαιούχο εκτός από εκείνον που την εξέδωσε)· | xx) | ο αναγνωριστικός κωδικός του δικαιούχου· | xxi) | ο αναγνωριστικός κωδικός του αρχικού δικαιούχου που εξέδωσε την εντολή (εάν η εντολή έχει αναληφθεί από άλλο δικαιούχο εκτός από εκείνον που την εξέδωσε)· | xxii) | κάθε πληροφορία αποστολής που παρέχεται από τον δικαιούχο στον πληρωτή. | γ) | Τα δεδομένα που αναφέρονται στο άρθρο 5 παράγραφος 3 στοιχείο γ) είναι τα εξής: | i) | το μοναδικό στοιχείο αναφοράς της εντολής· | ii) | ο αναγνωριστικός κωδικός του δικαιούχου· | iii) | το όνομα του δικαιούχου· | iv) | το ποσό της είσπραξης· | v) | οιαδήποτε πληροφορία αποστολής· | vi) | ο αναγνωριστικός κωδικός του καθεστώτος πληρωμών.