ISSN 1977-0669

Επίσημη Εφημερίδα

της Ευρωπαϊκής Ένωσης

L 78

European flag  

Έκδοση στην ελληνική γλώσσα

Νομοθεσία

60ό έτος
23 Μαρτίου 2017


Περιεχόμενα

 

II   Μη νομοθετικές πράξεις

Σελίδα

 

 

ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΙ

 

*

Κανονισμός (ΕΕ) 2017/542 της Επιτροπής, της 22ας Μαρτίου 2017, για την τροποποίηση του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1272/2008 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου για την ταξινόμηση, την επισήμανση και τη συσκευασία των ουσιών και των μειγμάτων με την προσθήκη ενός παραρτήματος σχετικά με την παροχή εναρμονισμένων πληροφοριών που αφορούν την ανταπόκριση σε καταστάσεις έκτακτου κινδύνου για την υγεία ( 1 )

1

 

*

Εκτελεστικός κανονισμός (ΕΕ) 2017/543 της Επιτροπής, της 22ας Μαρτίου 2017, για τη θέσπιση κανόνων εφαρμογής του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 763/2008 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου σχετικά με τις απογραφές πληθυσμού και στέγασης όσον αφορά τις τεχνικές προδιαγραφές των θεμάτων και των κατανομών τους ( 1 )

13

 

 

Εκτελεστικός κανονισμός (ΕΕ) 2017/544 της Επιτροπής, της 22ας Μαρτίου 2017, για καθορισμό των κατ' αποκοπή τιμών εισαγωγής για τον προσδιορισμό της τιμής εισόδου ορισμένων οπωροκηπευτικών

59

 

 

Εκτελεστικός κανονισμός (ΕΕ) 2017/545 της Επιτροπής, της 22ας Μαρτίου 2017, σχετικά με τον καθορισμό ποσοστού αποδοχής για την έκδοση πιστοποιητικών εξαγωγής, την απόρριψη των αιτήσεων πιστοποιητικών εξαγωγής και την αναστολή της υποβολής των αιτήσεων πιστοποιητικών εξαγωγής για τη ζάχαρη εκτός ποσόστωσης

61

 

 

ΑΠΟΦΑΣΕΙΣ

 

*

Απόφαση (ΕΕ) 2017/546 του Συμβουλίου, της 21ης Μαρτίου 2017, για τον διορισμό ενός τακτικού και ενός αναπληρωματικού μέλους, έπειτα από πρόταση της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμανίας, στην Επιτροπή των Περιφερειών

63

 

*

Εκτελεστική απόφαση (ΕΕ) 2017/547 της Επιτροπής, της 21ης Μαρτίου 2017, για την οργάνωση προσωρινού πειράματος βάσει της οδηγίας 2002/56/ΕΚ του Συμβουλίου όσον αφορά κονδύλους σποράς πατάτας που προέρχονται από βοτανικό πατατόσπορο [κοινοποιηθείσα υπό τον αριθμό C(2017) 1736]  ( 1 )

65

 


 

(1)   Κείμενο που παρουσιάζει ενδιαφέρον για τον ΕΟΧ

EL

Οι πράξεις των οποίων οι τίτλοι έχουν τυπωθεί με λευκά στοιχεία αποτελούν πράξεις τρεχούσης διαχειρίσεως που έχουν θεσπισθεί στο πλαίσιο της γεωργικής πολιτικής και είναι γενικά περιορισμένης χρονικής ισχύος.

Οι τίτλοι όλων των υπολοίπων πράξεων έχουν τυπωθεί με μαύρα στοιχεία και επισημαίνονται με αστερίσκο.


II Μη νομοθετικές πράξεις

ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΙ

23.3.2017   

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

L 78/1


ΚΑΝΟΝΙΣΜΌΣ (ΕΕ) 2017/542 ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΉΣ

της 22ας Μαρτίου 2017

για την τροποποίηση του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1272/2008 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου για την ταξινόμηση, την επισήμανση και τη συσκευασία των ουσιών και των μειγμάτων με την προσθήκη ενός παραρτήματος σχετικά με την παροχή εναρμονισμένων πληροφοριών που αφορούν την ανταπόκριση σε καταστάσεις έκτακτου κινδύνου για την υγεία

(Κείμενο που παρουσιάζει ενδιαφέρον για τον ΕΟΧ)

Η ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ,

Έχοντας υπόψη τη Συνθήκη για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης,

Έχοντας υπόψη τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1272/2008 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 16ης Δεκεμβρίου 2008, για την ταξινόμηση, την επισήμανση και τη συσκευασία των ουσιών και των μειγμάτων, την τροποποίηση και την κατάργηση των οδηγιών 67/548/ΕΟΚ και 1999/45/ΕΚ και την τροποποίηση του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1907/2006 (1), και ιδίως τα άρθρα 45 παράγραφος 4 και 53 παράγραφος 1,

Εκτιμώντας τα ακόλουθα:

(1)

Προκειμένου να εκπληρώσουν τα καθήκοντά τους, οι οργανισμοί που ορίζονται σύμφωνα με το άρθρο 45 παράγραφος 1 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1272/2008 χρειάζονται πληροφορίες σχετικά με τα μείγματα που διατίθενται στην αγορά και ταξινομούνται ως επικίνδυνα βάσει των επιπτώσεών τους στην υγεία και των φυσικών τους επιπτώσεων. Οι πληροφορίες αυτές υποβάλλονται στους φορείς που έχουν ορισθεί σε εθνικό επίπεδο από τους εισαγωγείς και τους μεταγενέστερους χρήστες και κατά κανόνα περιλαμβάνουν την ταυτοποίηση του προϊόντος, τον εντοπισμό των κινδύνων, πληροφορίες για τη σύνθεση και τοξικολογικά στοιχεία. Τα κέντρα δηλητηριάσεων βασίζονται σε πληροφορίες που παρέχονται από τους εν λόγω οριζόμενους φορείς και, σε ορισμένες περιπτώσεις, συνιστούν φορείς και τα ίδια τα κέντρα δηλητηριάσεων.

(2)

Η Επιτροπή διενήργησε την επανεξέταση που προβλέπεται στο άρθρο 45 παράγραφος 4 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1272/2008, και τα αποτελέσματά της, τα οποία βασίστηκαν σε ενδελεχή διαβούλευση εμπειρογνωμόνων, δημοσιεύθηκαν τον Ιανουάριο του 2012. Η επανεξέταση κατέληξε στο συμπέρασμα ότι υπάρχει σημαντική πολυμορφία στα σημερινά συστήματα κοινοποίησης, στους μορφότυπους δεδομένων και στις ειδικές απαιτήσεις ανά χώρα σχετικά με τις ζητούμενες πληροφορίες στα κράτη μέλη. Αυτό σημαίνει ότι οι εισαγωγείς και οι μεταγενέστεροι χρήστες που διαθέτουν τα μείγματα στην αγορά σε διαφορετικά κράτη μέλη υπόκεινται σε πολλαπλές υποβολές στοιχείων και σε διάφορες μορφές όσον αφορά πληροφορίες που είναι συχνά παρόμοιες. Η επανεξέταση έδειξε επίσης ότι αυτή η πολυμορφία οδηγεί σε ανακολουθίες όσον αφορά τις πληροφορίες που διατίθενται στο ιατρικό προσωπικό και στο ευρύ κοινό σε περιπτώσεις περιστατικών δηλητηρίασης σε διαφορετικά κράτη μέλη.

(3)

Τα ευρήματα της επανεξέτασης υποστηρίχθηκαν από μια μελέτη κόστους — οφέλους της Επιτροπής που ολοκληρώθηκε τον Μάρτιο του 2015 (2), η οποία επιβεβαιώνει ότι, πέραν της καλύτερης ανταπόκρισης σε καταστάσεις εκτάκτου κινδύνου για την υγεία, η εναρμόνιση των πληροφοριών που πρέπει να παρέχονται στους οριζόμενους φορείς θα οδηγεί γενικά σε σημαντική εξοικονόμηση κόστους.

(4)

Ζητήθηκε η γνώμη ενδιαφερομένων φορέων, όπως του Ευρωπαϊκού Συνδέσμου Κέντρων Δηλητηριάσεων και Κλινικής Τοξικολογίας (EAPCCT), ιδίως στο πλαίσιο της μελέτης κόστους — οφέλους και μέσω ενός αριθμού εργαστηρίων.

(5)

Ως εκ τούτου, είναι σκόπιμο να εναρμονιστούν οι πληροφορίες που θα λαμβάνουν οι οριζόμενοι φορείς από τους εισαγωγείς και τους μεταγενέστερους χρήστες, καθώς και να θεσπιστεί ένας μορφότυπος για την υποβολή των πληροφοριών.

(6)

Είναι απαραίτητο να διευκρινισθεί ποιες πληροφορίες πρέπει να υποβάλλονται στον οριζόμενο φορέα. Αυτό περιλαμβάνει πληροφορίες σχετικά με την ταυτοποίηση του μείγματος και του υποβάλλοντος, τον προσδιορισμό της επικινδυνότητας και τα συστατικά του μείγματος. Λόγω του γεγονότος ότι οι συνθέσεις των παρασκευασμάτων δύνανται να υπόκεινται σε συχνές ελαφρές τροποποιήσεις με ελάχιστη ή καμία επίπτωση στην αντιμετώπιση έκτακτης ανάγκης σχετικά με την υγεία, η απαίτηση παροχής πληροφοριών σχετικά με τα συστατικά του μείγματος σε ακριβή ποσοστά θα ήταν δυσανάλογη. Ως εκ τούτου, εναλλακτικά, μπορούν να υποβληθούν πληροφορίες ως προς το εύρος συγκέντρωσης των στοιχείων του μείγματος. Τα όρια του εν λόγω εύρους θα πρέπει να καθορίζονται βάσει των επιπτώσεων στην υγεία και των φυσικών επιπτώσεων των συστατικών του μείγματος και της καταλληλότητας των πληροφοριών για την ανταπόκριση σε καταστάσεις έκτακτου κινδύνου για την υγεία.

(7)

Λαμβανομένου υπόψη του γεγονότος ότι τα μείγματα που ταξινομούνται ως επικίνδυνα μπορεί επίσης να περιέχουν μη ταξινομημένα συστατικά, τα οποία ενδέχεται εντούτοις να έχουν αρνητικές επιδράσεις μετά από μη προβλεπόμενη χρήση (π.χ. μετά από κατάποση), οι οριζόμενοι φορείς θα πρέπει να έχουν στη διάθεσή τους πληροφορίες για τα εν λόγω συστατικά όταν θα χρειάζεται να αποφασίσουν τα σχετικά μέτρα πρόληψης ή θεραπείας.

(8)

Ο μορφότυπος για την υποβολή πληροφοριών θα πρέπει να εναρμονιστεί, προκειμένου να μπορούν οι εισαγωγείς και οι μεταγενέστεροι χρήστες που δραστηριοποιούνται σε διαφορετικά κράτη μέλη να χρησιμοποιούν την ίδια διατύπωση ή μορφότυπο στα διάφορα κράτη μέλη. Οι σχετικές αιτήσεις πρέπει να υποβάλλονται ηλεκτρονικά με εναρμονισμένο μορφότυπο XML που τηρείται από τον Ευρωπαϊκό Οργανισμό Χημικών Προϊόντων και να διατίθενται δωρεάν.

(9)

Για τη διευκόλυνση της διαβίβασης των πληροφοριών για την προβλεπόμενη χρήση ενός μείγματος και για να υποστηριχθεί η στατιστική ανάλυση των σχετικών περιπτώσεων δηλητηρίασης, θα πρέπει να αναπτυχθεί ένα ευρωπαϊκό σύστημα κατηγοροποίησης προϊόντων από τον Ευρωπαϊκό Οργανισμό Χημικών Προϊόντων και να χρησιμοποιείται για την υποβολή πληροφοριών.

(10)

Σύμφωνα με τη μελέτη κόστους — οφέλους της Επιτροπής, τα κέντρα δηλητηριάσεων και άλλοι εξουσιοδοτημένοι φορείς ανέφεραν ότι αντιμετωπίζουν προβλήματα σχετικά με την ορθή ταυτοποίηση του μείγματος έως και στο 40 % των κλήσεων που δέχονται. Αυτό θα μπορούσε να οδηγήσει σε άσκοπη χορήγηση υπερβολικής θεραπευτικής αγωγής και νοσηλείας για προληπτικούς λόγους. Ως εκ τούτου, στο πλαίσιο της εναρμόνισης των πληροφοριών είναι αναγκαίο να απαιτείται η ταυτοποίηση κάθε μείγματος με έναν μοναδικό αλφαριθμητικό κωδικό (μοναδικός κωδικός ταυτοποίησης τύπου), που θα πρέπει να τοποθετείται στην ετικέτα.

(11)

Οι περισσότερες κλήσεις προς τα κέντρα δηλητηριάσεων και άλλους εξουσιοδοτημένους φορείς αφορούν τυχαία έκθεση σε επικίνδυνα μείγματα που χρησιμοποιούνται από τους καταναλωτές, καθώς και, σε μικρότερο βαθμό, από επαγγελματίες. Μόνο ένας μικρός αριθμός κλήσεων αφορούν μείγματα για βιομηχανική χρήση, που χρησιμοποιούνται σε βιομηχανικές εγκαταστάσεις. Επιπλέον, στις βιομηχανικές εγκαταστάσεις συνήθως υπάρχει πληρέστερη γνώση των μειγμάτων που χρησιμοποιούνται και είναι γενικά διαθέσιμη ιατρική φροντίδα. Ως εκ τούτου, σε εισαγωγείς και μεταγενέστερους χρήστες μειγμάτων για βιομηχανική χρήση θα πρέπει να επιτρέπεται να πληρούν περιορισμένες απαιτήσεις πληροφόρησης.

(12)

Προκειμένου να διαδοθούν οι αναγκαίες εργασίες για την προσαρμογή του μορφότυπου υποβολής δεδομένων και να δοθεί προτεραιότητα σε ενέργειες παροχής πληροφοριών όπου αυτό είναι περισσότερο αναγκαίο, κρίνεται εύλογο και αναλογικό να προβλεφθεί σταδιακή εφαρμογή των νέων απαιτήσεων πληροφόρησης που ορίζει ο παρών κανονισμός ανάλογα με τη χρήση του μείγματος.

(13)

Προκειμένου να διασφαλιστεί η ομαλή μετάβαση και να αποφευχθεί το δυσανάλογο κόστος, τα στοιχεία που υποβλήθηκαν στους οριζόμενους φορείς πριν από την ημερομηνία εφαρμογής του παρόντος κανονισμού θα εξακολουθήσουν να ισχύουν για ορισμένο διάστημα μετά την έναρξη ισχύος του παρόντος κανονισμού. Εάν ωστόσο επέλθουν σημαντικές αλλαγές στη σύνθεση ή στην τοξικολογία του μείγματος, θα απαιτηθεί η υποβολή στοιχείων επικαιροποίησης σύμφωνα με τον παρόντα κανονισμό.

(14)

Τα μέτρα που προβλέπονται στον παρόντα κανονισμό είναι σύμφωνα με τη γνώμη της επιτροπής που έχει συσταθεί βάσει του άρθρου 54 παράγραφος 1 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1272/2008,

ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΟΝ ΠΑΡΟΝΤΑ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟ:

Άρθρο 1

Ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 1272/2008 τροποποιείται ως εξής:

1)

Στο άρθρο 25 προστίθεται η ακόλουθη παράγραφος 7:

«7.   Όταν σύμφωνα με το παράρτημα VIII ο υποβάλλων δημιουργεί έναν μοναδικό κωδικό ταυτοποίησης τύπου, αυτός πρέπει να αναγράφεται στην ετικέτα σύμφωνα με τις διατάξεις του τμήματος 5 του μέρους Α του εν λόγω παραρτήματος.».

2)

Προστίθεται το παράρτημα VIII όπως καθορίζεται στο παράρτημα του παρόντος κανονισμού.

Άρθρο 2

Ο παρών κανονισμός αρχίζει να ισχύει την εικοστή ημέρα από τη δημοσίευσή του στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Εφαρμόζεται από την 1η Ιανουαρίου 2020.

Ο παρών κανονισμός είναι δεσμευτικός ως προς όλα τα μέρη του και ισχύει άμεσα σε κάθε κράτος μέλος.

Βρυξέλλες, 22 Μαρτίου 2017.

Για την Επιτροπή

Ο Πρόεδρος

Jean-Claude JUNCKER


(1)  ΕΕ L 353 της 31.12.2008, σ. 1.

(2)  Μελέτη για την υποστήριξη της εναρμόνισης των πληροφοριών που θα πρέπει να υποβάλλονται στα κέντρα δηλητηριάσεων, σύμφωνα με το άρθρο 45 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1272/2008 (κανονισμός CLP), της 3.3.2015.


ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ

«

ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ VIII

Εναρμονισμένες πληροφορίες σχετικά με την ανταπόκριση σε καταστάσεις έκτακτου κινδύνου για την υγεία και προληπτικά μέτρα

ΜΕΡΟΣ A

ΓΕΝΙΚΕΣ ΑΠΑΙΤΗΣΕΙΣ

1.   Εφαρμογή

1.1.   Οι εισαγωγείς και οι μεταγενέστεροι χρήστες που διαθέτουν μείγματα στην αγορά για χρήση από τους καταναλωτές, κατά την έννοια του μέρους Α τμήμα 2.4 του παρόντος παραρτήματος, πρέπει να συμμορφώνονται με το παρόν παράρτημα από την 1η Ιανουαρίου 2020.

1.2.   Οι εισαγωγείς και οι μεταγενέστεροι χρήστες που διαθέτουν μείγματα στην αγορά για επαγγελματική χρήση, κατά την έννοια του μέρους Α τμήμα 2.4 του παρόντος παραρτήματος, πρέπει να συμμορφώνονται με το παρόν παράρτημα από την 1η Ιανουαρίου 2021.

1.3.   Οι εισαγωγείς και οι μεταγενέστεροι χρήστες που διαθέτουν μείγματα στην αγορά για βιομηχανική χρήση, κατά την έννοια του μέρους Α τμήμα 2.4 του παρόντος παραρτήματος, πρέπει να συμμορφώνονται με το παρόν παράρτημα από την 1η Ιανουαρίου 2024.

1.4.   Οι εισαγωγείς και οι μεταγενέστεροι χρήστες που έχουν υποβάλει πληροφορίες σχετικά με επικίνδυνα μείγματα σε φορέα που ορίζεται σύμφωνα με το άρθρο 45 παράγραφος 1 πριν από τις ημερομηνίες εφαρμογής που αναφέρονται στα τμήματα 1.1, 1.2 και 1.3 οι οποίες δεν είναι σύμφωνες με το παρόν παράρτημα, δεν υποχρεούνται για τα εν λόγω μείγματα να συμμορφώνονται με το παρόν παράρτημα έως την 1η Ιανουαρίου 2025.

1.5.   Κατά παρέκκλιση από το τμήμα 1.4, εάν μία από τις μεταβολές που περιγράφονται στο μέρος Β τμήμα 4.1 του παρόντος παραρτήματος έχει επέλθει πριν από την 1η Ιανουαρίου 2025, οι εισαγωγείς και οι μεταγενέστεροι χρήστες πρέπει να έχουν συμμορφωθεί με το παρόν παράρτημα πριν από τη διάθεση του εν λόγω μείγματος, όπως τροποποιήθηκε, στην αγορά.

2.   Σκοπός, ορισμοί και πεδίο εφαρμογής

2.1.   Το παρόν παράρτημα ορίζει τις απαιτήσεις που οι εισαγωγείς και οι μεταγενέστεροι χρήστες οι οποίοι διαθέτουν μείγματα στην αγορά, αναφερόμενοι στο εξής ως “υποβάλλοντες”, πρέπει να πληρούν όσον αφορά την υποβολή πληροφοριών, ούτως ώστε οι οριζόμενοι φορείς να έχουν στη διάθεσή τους όλες τις πληροφορίες για την εκτέλεση των καθηκόντων για τα οποία είναι αρμόδιοι βάσει του άρθρου 45.

2.2.   Το παρόν παράρτημα δεν εφαρμόζεται σε μείγματα που προορίζονται για επιστημονική έρευνα και ανάπτυξη και σε μείγματα που προορίζονται για έρευνα και ανάπτυξη προϊόντων και διαδικασιών παραγωγής, όπως ορίζεται στο άρθρο 3 παράγραφος 22 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1907/2006.

Το παρόν παράρτημα δεν εφαρμόζεται σε μείγματα που ταξινομούνται μόνο για έναν ή περισσότερους από τους ακόλουθους κινδύνους:

1)

αέρια υπό πίεση·

2)

εκρηκτικά (ασταθή εκρηκτικά και υποδιαιρέσεις 1.1 έως 1.6).

2.3.   Στην περίπτωση των μειγμάτων που διατίθενται στην αγορά αποκλειστικά για βιομηχανική χρήση, οι υποβάλλοντες δύνανται να επιλέξουν περιορισμένη υποβολή ως εναλλακτική λύση στις γενικές απαιτήσεις υποβολής, σύμφωνα με το παρόν μέρος τμήμα 5.3 καθώς και το μέρος Β τμήμα 3.1.1, υπό την προϋπόθεση ότι είναι διαθέσιμη η ταχεία πρόσβαση σε πρόσθετες λεπτομερείς πληροφορίες, σύμφωνα με το μέρος Β τμήμα 1.3.

2.4.   Για τους σκοπούς του παρόντος παραρτήματος, εφαρμόζονται οι ακόλουθοι ορισμοί:

1)

“Μείγμα για χρήση από τους καταναλωτές” είναι το μείγμα που προορίζεται να χρησιμοποιηθεί από καταναλωτές.

2)

“Μείγμα για επαγγελματική χρήση” είναι το μείγμα που προορίζεται να χρησιμοποιηθεί από επαγγελματίες χρήστες αλλά όχι σε βιομηχανικούς χώρους.

3)

“Μείγμα για βιομηχανική χρήση” είναι το μείγμα που προορίζεται να χρησιμοποιηθεί μόνο σε βιομηχανικούς χώρους.

Όταν τα μείγματα έχουν περισσότερες της μιας χρήσεις, πρέπει να πληρούνται οι απαιτήσεις για όλες τις σχετικές κατηγορίες χρήσης.

3.   Απαιτήσεις για την υποβολή στοιχείων

3.1.   Πριν από τη διάθεση μειγμάτων στην αγορά οι υποβάλλοντες παρέχουν πληροφορίες σχετικά με τα μείγματα που ταξινομούνται ως επικίνδυνα, βάσει των επιπτώσεών τους στην υγεία ή των φυσικών τους επιπτώσεων, στους φορείς που ορίζονται βάσει του άρθρου 45 παράγραφος 1 (στο εξής “οριζόμενοι φορείς”), στο κράτος μέλος ή στα κράτη μέλη όπου το μείγμα διατίθεται στην αγορά.

Η υποβολή στοιχείων περιλαμβάνει τις πληροφορίες που προβλέπονται στο μέρος Β. Υποβάλλεται με ηλεκτρονικά μέσα, σε μορφότυπο XML που παρέχει ο Οργανισμός και διατίθεται ατελώς.

3.2.   Όταν, μετά την παραλαβή των πληροφοριών που προβλέπονται στο τμήμα 3.1 ένας οριζόμενος φορέας υποβάλλει αιτιολογημένο αίτημα στον υποβάλλοντα ζητώντας του συμπληρωματικές πληροφορίες ή διευκρινίσεις που είναι αναγκαίες για τον εν λόγω φορέα ώστε να εκτελέσει τα καθήκοντα για τα οποία είναι αρμόδιος βάσει του άρθρου 45, ο υποβάλλων παρέχει τις απαραίτητες πληροφορίες ή διευκρινίσεις που ζητούνται χωρίς αδικαιολόγητη καθυστέρηση.

3.3.   Οι πληροφορίες υποβάλλονται στην (στις) επίσημη(-ες) γλώσσα(-ες) του (των) κράτους(-ών) μέλους(-ών) όπου το μείγμα διατίθεται στην αγορά, εκτός εάν το (τα) ενδιαφερόμενο(-α) κράτος(-η) μέλος(-η) προβλέπει(-ουν) διαφορετικά.

3.4.   Η προβλεπόμενη χρήση του μείγματος πρέπει να περιγράφεται σύμφωνα με ένα εναρμονισμένο σύστημα κατηγοριοποίησης προϊόντων που διατίθεται από τον Οργανισμό.

3.5.   Η επικαιροποίηση των υποβληθεισών πληροφοριών πραγματοποιείται χωρίς αδικαιολόγητη καθυστέρηση όταν πληρούνται οι προϋποθέσεις που προβλέπονται στο μέρος Β τμήμα 4.1.

4.   Ομαδική υποβολή

4.1.   Η ενιαία υποβολή, στο εξής “ομαδική υποβολή”, μπορεί να παρέχεται για περισσότερα από ένα μείγματα όταν όλα τα μείγματα μιας ομάδας έχουν την ίδια ταξινόμηση για την υγεία και τους φυσικούς κινδύνους και ανήκουν στην ίδια κατηγορία προϊόντων που αναφέρονται στο τμήμα 3.4.

4.2.   Ομαδική υποβολή επιτρέπεται μόνο στις περιπτώσεις κατά τις οποίες όλα τα μείγματα της ομάδας περιλαμβάνουν τα ίδια συστατικά (όπως ορίζονται στο μέρος Β τμήμα 3.2) και για καθένα από τα συστατικά το αναφερόμενο εύρος συγκέντρωσης είναι το ίδιο για όλα τα μείγματα (όπως προβλέπεται στο μέρος Β τμήμα 3.4).

4.3.   Κατά παρέκκλιση από το τμήμα 4.2, η ομαδική υποβολή θα επιτρέπεται επίσης στις περιπτώσεις όπου η διαφορά στη σύσταση μεταξύ των διαφόρων μειγμάτων της ομάδας αφορά μόνο αρώματα ή αρωματικές ουσίες, υπό την προϋπόθεση ότι η ολική συγκέντρωση των αρωμάτων και των αρωματικών ουσιών που περιέχονται σε κάθε μείγμα δεν υπερβαίνει το 5 %.

4.4.   Στην περίπτωση ομαδικής υποβολής οι πληροφορίες που απαιτούνται στο μέρος Β παρέχονται για καθένα από τα μείγματα που περιλαμβάνονται στην ομάδα, ανάλογα με την περίπτωση.

5.   Μοναδικός κωδικός ταυτοποίησης τύπου (Unique Formula Identifier — UFI)

5.1.   Ο υποβάλλων πρέπει να δημιουργήσει έναν μοναδικό κωδικό ταυτοποίησης τύπου, στο εξής UFI, με ηλεκτρονικά μέσα που διατίθενται από τον Οργανισμό. Ο UFI είναι ένας μοναδικός αλφαριθμητικός κωδικός που συνδέει μονοσήμαντα τις υποβληθείσες πληροφορίες σχετικά με τη σύνθεση ενός μείγματος ή μιας ομάδας μειγμάτων με ένα συγκεκριμένο μείγμα ή ομάδα μειγμάτων. Η χορήγηση ενός UFI είναι δωρεάν.

Νέος UFI δημιουργείται όταν μια αλλαγή στη σύνθεση του μείγματος ή της ομάδας μειγμάτων πληροί μία ή περισσότερες από τις προϋποθέσεις που προβλέπονται στο μέρος Β τμήμα 4.1 τέταρτη περίπτωση στοιχεία α), β) και γ).

Κατά παρέκκλιση από το δεύτερο εδάφιο, δεν απαιτείται νέος UFI για μείγματα ομαδικής υποβολής που περιέχουν αρώματα ή αρωματικές ουσίες, υπό την προϋπόθεση ότι η μεταβολή της σύνθεσης αφορά μόνο τα εν λόγω αρώματα ή αρωματικές ουσίες ή την προσθήκη νέων αρωμάτων ή αρωματικών ουσιών.

5.2.   Ο υποβάλλων εκτυπώνει ή επικολλά τον UFI στην ετικέτα του επικίνδυνου μείγματος. Του UFI προηγείται η αναγραφή του ακρωνυμίου “UFI” με κεφαλαία γράμματα, και πρέπει να είναι ευδιάκριτος, ευανάγνωστος και με ανεξίτηλη σήμανση.

5.3.   Κατά παρέκκλιση από το τμήμα 5.2, ο UFI μπορεί στην περίπτωση επικίνδυνων μειγμάτων για βιομηχανική χρήση και για τα μείγματα που δεν είναι συσκευασμένα, εναλλακτικά, να αναφέρεται στο δελτίο δεδομένων ασφαλείας.

6.   Μορφότυποι και τεχνική υποστήριξη για την υποβολή πληροφοριών

6.1.   Ο Οργανισμός ορίζει, διατηρεί και επικαιροποιεί το πρόγραμμα δημιουργίας του UFI, τους μορφότυπους XML για την υποβολή στοιχείων και ένα εναρμονισμένο σύστημα κατηγοριοποίησης προϊόντων, τα οποία διαθέτει δωρεάν μέσω του οικείου δικτυακού τόπου.

6.2.   Ο Οργανισμός παρέχει τεχνική και επιστημονική καθοδήγηση, τεχνική υποστήριξη και τα εργαλεία που διευκολύνουν την υποβολή πληροφοριών.

ΜΕΡΟΣ B

ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ ΠΟΥ ΠΕΡΙΕΧΟΝΤΑΙ ΣΤΗΝ ΥΠΟΒΟΛΗ ΣΤΟΙΧΕΙΩΝ

1.   Ταυτοποίηση του μείγματος και του υποβάλλοντος

1.1.   Αναγνωριστικός κωδικός προϊόντος του μείγματος

Ο αναγνωριστικός κωδικός προϊόντος παρέχεται σύμφωνα με το άρθρο 18 παράγραφος 3 στοιχείο α).

Παρέχεται η πλήρης εμπορική ονομασία (ή ονομασίες) του μείγματος, συμπεριλαμβανομένων, ανάλογα με την περίπτωση, της εμπορικής ονομασίας, της ονομασίας του προϊόντος και εναλλακτικών ονομασιών όπως εμφανίζονται στην ετικέτα, χωρίς συντμήσεις και με τρόπο που καθιστά δυνατή την ακριβή ταυτοποίησή του.

Επιπλέον, ο (οι) UFI πρέπει να περιλαμβάνεται(-ονται) στην υποβολή των στοιχείων.

1.2.   Στοιχεία του υποβάλλοντος

Παρέχονται ονοματεπώνυμο, πλήρης διεύθυνση, αριθμός τηλεφώνου και διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου του υποβάλλοντος. Οι πληροφορίες αυτές πρέπει να συμφωνούν με τα στοιχεία που παρέχονται στην ετικέτα σύμφωνα με το άρθρο 17 παράγραφος 1 στοιχείο α).

1.3.   Αριθμός τηλεφώνου και διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου για την ταχεία πρόσβαση σε πρόσθετες πληροφορίες για το προϊόν

Στην περίπτωση περιορισμένης υποβολής, όπως ορίζεται στο μέρος Α τμήμα 2.3, παρέχεται ένας αριθμός τηλεφώνου και μια διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου για ταχεία πρόσβαση σε πρόσθετες λεπτομερείς πληροφορίες σχετικά με το προϊόν στη γλώσσα που προβλέπεται στο μέρος Α τμήμα 3.3 για τους οριζόμενους φορείς σε περίπτωση καταστάσεων έκτακτης ανάγκης. Ο αριθμός τηλεφώνου πρέπει να είναι προσβάσιμος 24 ώρες το 24ωρο, 7 ημέρες την εβδομάδα.

2.   Προσδιορισμός των κινδύνων και πρόσθετες πληροφορίες

Το παρόν τμήμα καθορίζει τις απαιτήσεις πληροφοριών που σχετίζονται με την υγεία και τους φυσικούς κινδύνους του μείγματος και τις κατάλληλες πληροφορίες προειδοποίησης που σχετίζονται με τους κινδύνους αυτούς, καθώς και τις πρόσθετες πληροφορίες που πρέπει να περιλαμβάνονται στην υποβολή των στοιχείων.

2.1.   Ταξινόμηση του μείγματος

Η ταξινόμηση του μείγματος ως προς τους κινδύνους για την υγεία και τους φυσικούς κινδύνους (είδος και κατηγορία κινδύνου) παρέχονται σύμφωνα με τους κανόνες ταξινόμησης του παραρτήματος I.

2.2.   Στοιχεία επισήμανσης

Παρέχονται, κατά περίπτωση, τα ακόλουθα στοιχεία επισήμανσης που απαιτούνται σύμφωνα με το άρθρο 17:

κωδικοί των εικονογραμμάτων κινδύνου (παράρτημα V),

προειδοποιητική λέξη,

κωδικοί δηλώσεων επικινδυνότητας (παράρτημα III, καθώς και συμπληρωματικές πληροφορίες κινδύνου),

κωδικοί δηλώσεων προφύλαξης.

2.3.   Τοξικολογικές πληροφορίες

Στην υποβολή στοιχείων πρέπει να περιλαμβάνονται οι πληροφορίες για τις τοξικολογικές επιπτώσεις του μείγματος ή των συστατικών του που απαιτούνται στο τμήμα 11 του δελτίου δεδομένων ασφαλείας του μείγματος, σύμφωνα με το παράρτημα II του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1907/2006.

2.4.   Πρόσθετες πληροφορίες

Παρέχονται οι ακόλουθες πρόσθετες πληροφορίες:

ο (οι) τύπος(-οι) και οι διαστάσεις της συσκευασίας που χρησιμοποιείται για τη διάθεση του μείγματος στην αγορά για χρήση από καταναλωτές ή επαγγελματική χρήση,

το (τα) χρώμα(-τα) και η (οι) φυσική(-ές) κατάσταση(-εις) του μείγματος, όπως διατίθεται,

το pH, κατά περίπτωση,

η κατηγοριοποίηση του προϊόντος (βλέπε τμήμα 3.4 του μέρους Α),

η χρήση (από καταναλωτές, επαγγελματική, βιομηχανική ή συνδυασμός οποιωνδήποτε από τις τρεις).

3.   Πληροφορίες σχετικά με συστατικά του μείγματος

3.1.   Γενικές απαιτήσεις

Η χημική ταυτότητα και οι συγκεντρώσεις των συστατικών που περιέχονται στο μείγμα πρέπει να αναφέρονται στην υποβολή στοιχείων σύμφωνα με τα τμήματα 3.2, 3.3 και 3.4.

Συστατικά που δεν είναι παρόντα σε ένα μείγμα δεν πρέπει να κοινοποιηθούν.

Κατά παρέκκλιση από το δεύτερο εδάφιο, σε μια ομαδική υποβολή συστατικά αρώματος ή αρωματικής ουσίας σε μείγματα θα πρέπει να είναι παρόντα σε τουλάχιστον ένα από τα μείγματα.

Για την ομαδική υποβολή, όταν τα αρώματα ή οι αρωματικές ουσίες ποικίλλουν μεταξύ των μειγμάτων που περιλαμβάνονται στην ομάδα, πρέπει να παρέχεται κατάλογος των μειγμάτων και των αρωμάτων ή των αρωματικών ουσιών που περιέχουν, συμπεριλαμβανομένης της ταξινόμησής τους.

3.1.1.   Απαιτήσεις για μείγματα βιομηχανικής χρήσης

Στην περίπτωση περιορισμένης υποβολής, όπως ορίζεται στο μέρος Α τμήμα 2.3, οι πληροφορίες που πρέπει να υποβάλλονται σχετικά με τη σύνθεση του μείγματος για βιομηχανική χρήση δύνανται να περιορίζονται στις πληροφορίες που περιέχονται στο δελτίο δεδομένων ασφαλείας σύμφωνα με το παράρτημα II του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1907/2006, με την προϋπόθεση ότι επιπλέον πληροφορίες σχετικά με τα συστατικά είναι άμεσα διαθέσιμες, εφόσον ζητηθούν σε περίπτωση έκτακτης ανάγκης σύμφωνα με το τμήμα 1.3.

3.2.   Συστατικά μείγματος

3.2.1.   Ουσίες

Ο αναγνωριστικός κωδικός προϊόντος για τις ουσίες που προσδιορίζονται σύμφωνα με το τμήμα 3.3 πρέπει να παρέχεται σύμφωνα με το άρθρο 18 παράγραφος 2. Ωστόσο δύναται να χρησιμοποιείται η ονομασία INCI, μια ονομασία δείκτη χρώματος ή άλλη διεθνής χημική ονομασία, υπό την προϋπόθεση ότι η χημική ονομασία είναι γνωστή και ορίζει χωρίς αμφισβήτηση την ταυτότητα της ουσίας. Παρέχεται επίσης η χημική ονομασία των ουσιών για τις οποίες έχει επιτραπεί εναλλακτική χημική ονομασία, σύμφωνα με το άρθρο 24.

3.2.2.   Μείγμα εντός μείγματος

Όταν ένα μείγμα χρησιμοποιείται στη σύνθεση ενός δεύτερου μείγματος που διατίθεται στην αγορά, το πρώτο μείγμα αναφέρεται ως μείγμα εντός μείγματος (στο εξής: MIM, “mixture in mixture”).

Πληροφορίες σχετικά με τις ουσίες που περιέχονται σε ένα ΜΙΜ παρέχονται σύμφωνα με τα κριτήρια του τμήματος 3.2.1, εκτός εάν ο υποβάλλων δεν έχει πρόσβαση σε πληροφορίες σχετικά με την πλήρη σύνθεση του ΜΙΜ. Στην τελευταία περίπτωση παρέχονται πληροφορίες σύμφωνα με το τμήμα 3 σχετικά με τα γνωστά συστατικά μείγματος και το ΜΙΜ ταυτοποιείται με τον αναγνωριστικό κωδικό προϊόντος σύμφωνα με το άρθρο 18 παράγραφος 3 στοιχείο α), μαζί με τη συγκέντρωσή του και τον UFI, εφόσον είναι διαθέσιμα. Ελλείψει UFI παρέχονται το δελτίο δεδομένων ασφαλείας του ΜΙΜ, καθώς και το όνομα, η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου και ο αριθμός τηλεφώνου του προμηθευτή του ΜΙΜ.

3.2.3.   Γενικοί αναγνωριστικοί κωδικοί προϊόντος

Κατά παρέκκλιση από τα τμήματα 3.2.1 και 3.2.2, οι γενικοί αναγνωριστικοί κωδικοί προϊόντος “αρώματα”, “αρωματικές ουσίες” ή “χρωστικές ουσίες” επιτρέπεται να χρησιμοποιούνται για συστατικά μειγμάτων τα οποία χρησιμοποιούνται αποκλειστικά για την προσθήκη αρώματος, οσμής ή χρώματος, εφόσον πληρούνται οι ακόλουθες προϋποθέσεις:

τα συστατικά του μείγματος δεν ταξινομούνται σε κανέναν κίνδυνο για την υγεία,

η συγκέντρωση των συστατικών του μείγματος που προσδιορίζεται με ορισμένο γενικό αναγνωριστικό κωδικό προϊόντος δεν υπερβαίνει συνολικά:

α)

το 5 % για το σύνολο των αρωμάτων και των αρωματικών ουσιών· και

β)

το 25 % για το σύνολο των χρωστικών ουσιών.

3.3.   Συστατικά μείγματος που υπόκεινται σε απαιτήσεις για την υποβολή στοιχείων

Τα ακόλουθα συστατικά μείγματος (ουσίες και MIM) πρέπει να αναφέρονται:

1)

συστατικά μείγματος που ταξινομούνται ως επικίνδυνα βάσει των επιπτώσεών τους στην υγεία ή των φυσικών τους επιπτώσεων τα οποία:

περιέχονται σε συγκεντρώσεις ίσες ή μεγαλύτερες του 0,1 %,

αναγνωρίζονται ακόμη και σε συγκεντρώσεις μικρότερες του 0,1 %, εκτός εάν ο υποβάλλων μπορεί να αποδείξει ότι τα εν λόγω συστατικά δεν σχετίζονται με τους σκοπούς ανταπόκρισης σε καταστάσεις έκτακτου κινδύνου για την υγεία και σε προληπτικά μέτρα·

2)

συστατικά μείγματος που δεν ταξινομούνται ως επικίνδυνα βάσει των επιπτώσεών τους στην υγεία ή των φυσικών τους επιπτώσεων τα οποία προσδιορίζονται και περιέχονται σε συγκεντρώσεις ίσες ή μεγαλύτερες του 1 %.

3.4.   Συγκέντρωση και εύρος συγκεντρώσεων συστατικών του μείγματος

Οι υποβάλλοντες παρέχουν τις πληροφορίες που ορίζονται στα τμήματα 3.4.1 και 3.4.2 όσον αφορά τη συγκέντρωση των συστατικών (ουσιών και MIM) του μείγματος σύμφωνα με το τμήμα 3.3.

3.4.1.   Επικίνδυνα συστατικά μείζονος ανησυχίας για καταστάσεις έκτακτου κινδύνου για την υγεία και προληπτικά μέτρα

Όταν συστατικά μείγματος ταξινομούνται σύμφωνα με τον παρόντα κανονισμό σε τουλάχιστον μία από τις κατηγορίες κινδύνου οι οποίες απαριθμούνται πιο κάτω, η συγκέντρωσή τους σε ένα μείγμα εκφράζεται ως ακριβή ποσοστά κατά φθίνουσα τάξη κατά βάρος ή όγκο:

οξεία τοξικότητα, κατηγορία 1, 2 ή 3,

ειδική τοξικότητα στα όργανα-στόχους — μία εφάπαξ έκθεση, κατηγορία 1 ή 2,

ειδική τοξικότητα στα όργανα-στόχους — επαναλαμβανόμενη έκθεση, κατηγορία 1 ή 2,

διάβρωση του δέρματος, κατηγορία 1, 1A, 1B ή 1Γ,

σοβαρή οφθαλμική βλάβη, κατηγορία 1.

Ως εναλλακτική δυνατότητα, αντί της παροχής συγκεντρώσεων σε ακριβή ποσοστά, μπορεί να υποβληθεί εύρος ποσοστών σύμφωνα με τον πίνακα 1.

Πίνακας 1

Εύρος συγκεντρώσεων που εφαρμόζεται για τα επικίνδυνα συστατικά μείζονος ανησυχίας για καταστάσεις έκτακτου κινδύνου για την υγεία (ουσίες ή MIM)

Εύρος συγκέντρωσης του επικίνδυνου συστατικού που περιέχεται στο μείγμα (%)

Μέγιστη τιμή του εύρους συγκεντρώσεων που πρέπει να χρησιμοποιούνται κατά την υποβολή

≥ 25 - < 100

5 % μονάδες

≥ 10 - < 25

3 % μονάδες

≥ 1 - < 10

1 % μονάδες

≥ 0,1 - < 1

0,3 % μονάδες

> 0 - < 0,1

0,1 % μονάδες

3.4.2.   Άλλα επικίνδυνα συστατικά και συστατικά που δεν ταξινομούνται ως επικίνδυνα

Η συγκέντρωση επικίνδυνων συστατικών στο μείγμα τα οποία δεν ταξινομούνται σε οποιαδήποτε από τις κατηγορίες κινδύνου που αναφέρονται στο τμήμα 3.4.1 και των προσδιορισθέντων συστατικών τα οποία δεν ταξινομούνται ως επικίνδυνα θα εκφράζονται, σύμφωνα με τον πίνακα 2, ως εύρος ποσοστών κατά φθίνουσα τάξη κατά βάρος ή όγκο. Εναλλακτικά, μπορούν να παρέχονται ακριβή ποσοστά.

Κατά παρέκκλιση από το πρώτο εδάφιο, για τα συστατικά αρωμάτων ή αρωματικής ουσίας που δεν ταξινομούνται ή ταξινομούνται μόνο για ευαισθητοποίηση του δέρματος κατηγορίας 1, 1Α ή 1Β ή για τοξικότητα από αναρρόφηση, οι υποβάλλοντες δεν υποχρεούνται να παρέχουν πληροφορίες σχετικά με τη συγκέντρωσή τους, υπό την προϋπόθεση ότι η ολική συγκέντρωση δεν υπερβαίνει το 5 %.

Πίνακας 2

Εύρος συγκεντρώσεων που εφαρμόζεται για άλλα επικίνδυνα συστατικά και συστατικά που δεν ταξινομούνται ως επικίνδυνα (ουσίες ή MIM)

Εύρος συγκέντρωσης του συστατικού που περιέχεται στο μείγμα (%)

Μέγιστη τιμή του εύρους συγκεντρώσεων που πρέπει να χρησιμοποιούνται κατά την υποβολή

≥ 25 - < 100

20 % μονάδες

≥ 10 - < 25

10 % μονάδες

≥ 1 - < 10

3 % μονάδες

> 0 - < 1

1 % μονάδες

3.5.   Ταξινόμηση συστατικών μείγματος (ουσίες και MIM)

Παρέχεται η ταξινόμηση των συστατικών μείγματος ως προς τους κινδύνους για την υγεία και τους φυσικούς κινδύνους (είδη κινδύνου, κατηγορίες κινδύνου και δηλώσεις επικινδυνότητας). Αυτό περιλαμβάνει την ταξινόμηση για όλες τουλάχιστον τις ουσίες που αναφέρονται στο παράρτημα II σημείο 3.2.1 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1907/2006 όσον αφορά τις απαιτήσεις για τη σύνταξη των δελτίων δεδομένων ασφαλείας. Εναλλακτικά, στην περίπτωση ΜΙΜ είναι δυνατόν να παρασχεθεί μόνον η ταξινόμηση ως προς τους κινδύνους για την υγεία και τους φυσικούς κινδύνους.

4.   Υποβολή επικαιροποίησης

4.1.   Όταν ισχύει μία από τις ακόλουθες μεταβολές σε ένα μείγμα, σε ατομική ή ομαδική υποβολή, οι υποβάλλοντες παρέχουν επικαιροποίηση της υποβολής πριν από τη διάθεση στην αγορά του εν λόγω μείγματος, όπως τροποποιήθηκε:

όταν έχει αλλάξει ο αναγνωριστικός κωδικός προϊόντος του μείγματος (συμπεριλαμβανομένου του UFI),

όταν η ταξινόμηση του μείγματος ως προς τους κινδύνους για την υγεία ή τους φυσικούς κινδύνους έχει αλλάξει,

όταν σχετικές νέες τοξικολογικές πληροφορίες που απαιτούνται στο τμήμα 11 του δελτίου δεδομένων ασφαλείας καθίστανται διαθέσιμες ως προς τις επικίνδυνες ιδιότητες του μείγματος ή των συστατικών του,

εάν μια αλλαγή στη σύνθεση του μείγματος πληροί μία από τις ακόλουθες προϋποθέσεις:

α)

προσθήκη, υποκατάσταση ή κατάργηση ενός ή περισσότερων συστατικών του μείγματος που δηλώνονται σύμφωνα με το τμήμα 3.3·

β)

μεταβολή στη συγκέντρωση ενός συστατικού του μείγματος που υπερβαίνει το εύρος συγκεντρώσεων που παρασχέθηκαν στο πλαίσιο της αρχικής υποβολής·

γ)

η ακριβής συγκέντρωση ενός συστατικού είχε παρασχεθεί σύμφωνα με τα τμήματα 3.4.1. ή 3.4.2., και επέρχεται αλλαγή της εν λόγω συγκέντρωσης πέρα από τα όρια που αναφέρονται στον πίνακα 3.

Πίνακας 3

Διακυμάνσεις της συγκέντρωσης των συστατικών που απαιτούν υποβολή επικαιροποίησης

Ακριβής συγκέντρωση του συστατικού που περιέχεται στο μείγμα (%)

Διακυμάνσεις (±) της αρχικής συγκέντρωσης συστατικού που απαιτούν υποβολή επικαιροποίησης

> 25 - ≤ 100

5 %

> 10 - ≤ 25

10 %

> 2,5 - ≤ 10

20 %

≤ 2,5

30 %

Όταν οι αρωματικές ουσίες ή τα αρώματα σε μια ομαδική υποβολή αλλάζουν, επικαιροποιείται ο κατάλογος των μειγμάτων και των αρωματικών ουσιών ή αρωμάτων που περιέχουν, όπως απαιτείται σύμφωνα με το τμήμα 3.1.

4.2.   Περιεχόμενο της υποβολής επικαιροποίησης

Η υποβολή επικαιροποίησης περιλαμβάνει αναθεωρημένη έκδοση της προηγούμενης υποβολής με τις νέες διαθέσιμες πληροφορίες, όπως περιγράφεται στο τμήμα 4.1.

ΜΕΡΟΣ Γ

ΜΟΡΦΟΤΥΠΟΣ ΥΠΟΒΟΛΗΣ

1.1.   Μορφή υποβολής

Η υποβολή πληροφοριών στους οριζόμενους φορείς σύμφωνα με το άρθρο 45 γίνεται σε μορφότυπο που παρέχεται από τον Οργανισμό. Ο μορφότυπος για την υποβολή των πληροφοριών περιλαμβάνει τα ακόλουθα στοιχεία:

1.2.   Ταυτοποίηση του μείγματος και του υποβάλλοντος

Αναγνωριστικός κωδικός προϊόντος

Πλήρης εμπορική ονομασία του προϊόντος (σε περίπτωση ομαδικής υποβολής, αναφέρονται όλοι οι αναγνωριστικοί κωδικοί προϊόντος)

Άλλες ονομασίες, συνώνυμα.

Μοναδικός(-οί) κωδικός(-οί) ταυτοποίησης τύπου (UFI)

Άλλα αναγνωριστικά στοιχεία (αριθμός άδειας, εταιρικοί κωδικοί προϊόντος)

Στοιχεία επικοινωνίας του υποβάλλοντος

Όνομα

Πλήρης διεύθυνση

Αριθμός τηλεφώνου

Διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου

Στοιχεία επικοινωνίας για την ταχεία πρόσβαση σε επιπρόσθετες πληροφορίες για το προϊόν (όλο το 24ωρο, 7 ημέρες την εβδομάδα). Μόνο για περιορισμένη υποβολή

Όνομα

Αριθμός τηλεφώνου (όλο το 24ωρο, 7 ημέρες την εβδομάδα)

Διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου

1.3.   Ταξινόμηση του μείγματος, στοιχεία επισήμανσης και τοξικολογία

Ταξινόμηση του μείγματος και στοιχεία επισήμανσης

Τάξη επικινδυνότητας και κατηγορία

Κωδικοί των εικονογραμμάτων κινδύνου (παράρτημα V)

Προειδοποιητική λέξη

Κωδικοί δηλώσεων επικινδυνότητας, συμπεριλαμβανομένων και των κωδικών των συμπληρωματικών πληροφοριών επικινδυνότητας (παράρτημα III)

Κωδικοί δηλώσεων προφύλαξης (παράρτημα IV)

Τοξικολογικές πληροφορίες

Περιγραφή της τοξικότητας του μείγματος ή των συστατικών του [όπως απαιτείται στο τμήμα 11 του δελτίου δεδομένων ασφαλείας σύμφωνα με το παράρτημα II του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1907/2006]

Πρόσθετες πληροφορίες σχετικά με το μείγμα

Χρώμα

pH (κατά περίπτωση)

Φυσική κατάσταση

Συσκευασία (τύπος και μέγεθος)

Προβλεπόμενη χρήση (κωδικός κατηγοριοποίησης του προϊόντος)

Χρήσεις (από καταναλωτές, επαγγελματική, βιομηχανική)

1.4.   Αναγνωριστικοί κωδικοί προϊόντος των συστατικών του μείγματος

Αναγνωριστικοί κωδικοί προϊόντος των συστατικών του μείγματος (ουσίες και μείγματα εντός μειγμάτων, κατά περίπτωση)

Χημική/εμπορική ονομασία των συστατικών

Αριθμός CAS (κατά περίπτωση)

Αριθμός ΕΚ (κατά περίπτωση)

UFI (κατά περίπτωση)

Συγκέντρωση και εύρος συγκεντρώσεων των συστατικών του μείγματος

Ακριβής συγκέντρωση ή εύρος συγκεντρώσεων

Ταξινόμηση συστατικών μείγματος (ουσιών και MIM)

Ταξινόμηση επικινδυνότητας (κατά περίπτωση)

Επιπλέον αναγνωριστικά στοιχεία (κατά περίπτωση και σχετικά με την ανταπόκριση σε καταστάσεις έκτακτου κινδύνου για την υγεία)

Κατάλογος σύμφωνα με το μέρος Β τμήμα 3.1 τέταρτο εδάφιο (κατά περίπτωση)

».

23.3.2017   

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

L 78/13


ΕΚΤΕΛΕΣΤΙΚΌΣ ΚΑΝΟΝΙΣΜΌΣ (ΕΕ) 2017/543 ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΉΣ

της 22ας Μαρτίου 2017

για τη θέσπιση κανόνων εφαρμογής του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 763/2008 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου σχετικά με τις απογραφές πληθυσμού και στέγασης όσον αφορά τις τεχνικές προδιαγραφές των θεμάτων και των κατανομών τους

(Κείμενο που παρουσιάζει ενδιαφέρον για τον ΕΟΧ)

Η ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ,

Έχοντας υπόψη τη Συνθήκη για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης,

Έχοντας υπόψη τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 763/2008 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 9ης Ιουλίου 2008, σχετικά με τις απογραφές πληθυσμού και στέγασης (1), και ιδίως το άρθρο 5 παράγραφος 4,

Εκτιμώντας τα ακόλουθα:

(1)

Για να εξασφαλίζεται η συγκρισιμότητα των στοιχείων από απογραφές σχετικά με τον πληθυσμό και τη στέγαση που διεξάγονται στα κράτη μέλη και να επιτρέπεται η πραγματοποίηση έγκυρων επισκοπήσεων σε ενωσιακό επίπεδο, τα θέματα απογραφής πρέπει να καθορίζονται και να κατανέμονται κατά τον ίδιο τρόπο σε όλα τα κράτη μέλη. Ως εκ τούτου, πρέπει να υιοθετηθούν οι τεχνικές προδιαγραφές των εν λόγω θεμάτων, καθώς και των κατανομών τους.

(2)

Τα μέτρα που προβλέπονται στον παρόντα κανονισμό είναι σύμφωνα με τη γνώμη της επιτροπής του ευρωπαϊκού στατιστικού συστήματος,

ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΟΝ ΠΑΡΟΝΤΑ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟ:

Άρθρο 1

Οι τεχνικές προδιαγραφές των θεμάτων απογραφής και των κατανομών τους, που εφαρμόζονται στα στοιχεία τα οποία πρέπει να διαβιβάζονται στην Επιτροπή για το έτος αναφοράς 2021, παρατίθενται στο παράρτημα.

Άρθρο 2

Ο παρών κανονισμός αρχίζει να ισχύει την εικοστή ημέρα από τη δημοσίευσή του στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Ο παρών κανονισμός είναι δεσμευτικός ως προς όλα τα μέρη του και ισχύει άμεσα σε κάθε κράτος μέλος.

Βρυξέλλες, 22 Μαρτίου 2017.

Για την Επιτροπή

Ο Πρόεδρος

Jean-Claude JUNCKER


(1)  ΕΕ L 218 της 13.8.2008, σ. 14.


ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ

Τεχνικές προδιαγραφές των θεμάτων απογραφής και των κατανομών τους

Οι τεχνικές προδιαγραφές παρουσιάζονται ως εξής:

Κάθε θέμα προσδιορίζεται από έναν τίτλο.

Ο τίτλος του θέματος μπορεί να ακολουθείται από τεχνικές προδιαγραφές που αναφέρονται στο συγκεκριμένο θέμα γενικά.

Ακολούθως, προσδιορίζεται (-ονται) η (οι) κατανομή (-μές) για το θέμα. Ορισμένα θέματα αποτελούν αντικείμενο περισσοτέρων της μιας κατανομών, από τις οποίες κάθε μία χαρακτηρίζεται από διαφορετικό επίπεδο λεπτομέρειας. Στις περιπτώσεις που συμβαίνει αυτό, το «H» προσδιορίζει τις κατανομές με το υψηλότερο επίπεδο λεπτομέρειας, το «M» προσδιορίζει τις κατανομές με μέσο επίπεδο λεπτομέρειας, το «L» προσδιορίζει τις κατανομές με το χαμηλότερο επίπεδο λεπτομέρειας και το «N» προσδιορίζει την κατανομή που αναφέρεται στο εθνικό επίπεδο.

Προσδιορίζονται τα σύνολα για τα οποία ισχύουν οι κατανομές. Κάθε κατανομή μπορεί να ακολουθείται από περαιτέρω τεχνικές προδιαγραφές που αφορούν ειδικά τη συγκεκριμένη κατανομή.

Θέμα: Τόπος συνήθους διαμονής

Κατά την εφαρμογή του ορισμού της «συνήθους διαμονής» που παρέχεται στο άρθρο 2 παράγραφος δ) του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 763/2008, τα κράτη μέλη χειρίζονται τις ειδικές περιπτώσεις ως εξής:

α)

Εφόσον ένα άτομο διαμένει κατά διαστήματα σε περισσότερους του ενός τόπους στη διάρκεια του έτους, ο τόπος όπου περνά το μεγαλύτερο μέρος του έτους πρέπει να λαμβάνεται ως τόπος συνήθους διαμονής του/της, ανεξάρτητα από το εάν ο τόπος αυτός βρίσκεται σε άλλο μέρος της χώρας ή στο εξωτερικό. Εντούτοις, όσον αφορά ένα άτομο το οποίο εργάζεται μακριά από την οικογενειακή εστία του κατά τη διάρκεια της εβδομάδας και επιστρέφει σ' αυτήν τα Σαββατοκύριακα, ο τόπος αυτής της οικογενειακής εστίας θεωρείται ως τόπος συνήθους διαμονής του/της, ανεξάρτητα από το εάν ο τόπος εργασίας του/της βρίσκεται σε άλλο μέρος της χώρας ή στο εξωτερικό.

β)

Για τους μαθητές πρωτοβάθμιας και δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης που βρίσκονται μακριά από την οικογενειακή εστία τους κατά τη διάρκεια του σχολικού έτους και ανεξάρτητα από το πόσο συχνά επιστρέφουν στην οικογενειακή εστία, ο τόπος αυτής της οικογενειακής εστίας θεωρείται ως τόπος συνήθους διαμονής τους (ανεξάρτητα από το εάν το σχολείο στο οποίο φοιτούν βρίσκεται σε άλλο μέρος της χώρας ή στο εξωτερικό).

γ)

Για τους σπουδαστές τριτοβάθμιας εκπαίδευσης που φοιτούν σε κολέγιο ή πανεπιστήμιο μακριά από την οικογενειακή εστία τους, ο τόπος διαμονής τους κατά τη διάρκεια του σχολικού έτους θεωρείται ως τόπος συνήθους διαμονής τους, ανεξάρτητα από το εάν στεγάζονται σε ίδρυμα (όπως οικοτροφείο) ή σε ιδιωτική κατοικία και ανεξάρτητα από το εάν σπουδάζουν σε άλλο μέρος της χώρας ή στο εξωτερικό. Κατ' εξαίρεση, εφόσον ο τόπος των σπουδών βρίσκεται στην ίδια χώρα με τον τόπο της οικογενειακής εστίας, ο τελευταίος μπορεί να θεωρηθεί ως τόπος συνήθους διαμονής.

δ)

Ένα ίδρυμα θεωρείται ως τόπος συνήθους διαμονής όλων των ενοίκων του οι οποίοι κατά τον χρόνο της απογραφής έχουν διαμείνει, ή είναι πιθανό να διαμείνουν, επί 12 μήνες τουλάχιστον.

ε)

Ο γενικός κανόνας σύμφωνα με τον οποίο ο τόπος όπου ένα άτομο διάγει το μεγαλύτερο μέρος της περιόδου καθημερινής ανάπαυσής του θεωρείται ως τόπος συνήθους διαμονής του ισχύει για τα άτομα που εκτελούν υποχρεωτική στρατιωτική θητεία και για τα μέλη των ενόπλων δυνάμεων που διαμένουν σε στρατώνες ή στρατόπεδα.

στ)

Ο τόπος απογραφής θεωρείται ως τόπος συνήθους διαμονής των αστέγων, των νομάδων, των περιπλανωμένων και των ατόμων που δεν γνωρίζουν την έννοια της συνήθους διαμονής.

ζ)

Για ένα παιδί που μετακινείται κατ' εναλλαγή μεταξύ δύο τόπων διαμονής (για παράδειγμα, στην περίπτωση που οι γονείς του/της είναι διαζευγμένοι) ως τόπος συνήθους διαμονής θεωρείται αυτός στον οποίο το παιδί διάγει το μεγαλύτερο μέρος του χρόνου του. Εφόσον το παιδί περνάει ίσο χρονικό διάστημα με τον καθένα από τους δύο γονείς του, λαμβάνεται υπόψη ως τόπος συνήθους διαμονής εκείνος στον οποίο το παιδί βρίσκεται κατά τη νύχτα της ημερομηνίας της απογραφής ή, εναλλακτικά, το νοικοκυριό που το παιδί έχει ως τόπο μόνιμης ή δηλωθείσας κατοικίας του ή της.

η)

Πρέπει να περιλαμβάνονται οι ναυτικοί του Εμπορικού Ναυτικού και οι αλιείς οι οποίοι διαμένουν συνήθως στη χώρα αλλά κατά τον χρόνο της απογραφής βρίσκονται στη θάλασσα (συμπεριλαμβανομένων και εκείνων που δεν έχουν άλλον τόπο διαμονής εκτός από τους χώρους τους επί του πλοίου).

θ)

Πρέπει να περιλαμβάνονται άτομα που μπορεί να διαμένουν παράτυπα ή που δεν διαθέτουν ταυτότητα, καθώς και άτομα που αναζητούν άσυλο ή έχουν υποβάλλει αίτηση για ένταξη σε καθεστώς πρόσφυγα ή τους έχει χορηγηθεί καθεστώς πρόσφυγα ή παρόμοιο καθεστώς διεθνούς προστασίας, εφόσον πληρούν τα κριτήρια συνήθους κατοικίας στη χώρα. Πρόθεση είναι να μην γίνεται ειδική διάκριση για αυτά τα άτομα αλλά να διασφαλίζεται ότι συμπεριλαμβάνονται στην καταμέτρηση.

ι)

Πρέπει να περιλαμβάνονται παιδιά τα οποία γεννήθηκαν κατά τη διάρκεια των δώδεκα μηνών πριν από τον χρόνο αναφοράς της απογραφής και οι οικογένειες των οποίων διαμένουν συνήθως στη χώρα κατά τον χρόνο αναφοράς της απογραφής.

ια)

Πρέπει να περιλαμβάνονται άτομα των οποίων η παραμονή στη χώρα (πραγματική και/ή προβλεπόμενη) έχει διάρκεια ακριβώς ένα έτος.

Στρατιωτικό, ναυτικό και διπλωματικό προσωπικό και οι οικογένειές τους

ιβ)

Το αλλοδαπό στρατιωτικό, ναυτικό και διπλωματικό προσωπικό και οι οικογένειές τους που βρίσκονται στη χώρα, ανεξάρτητα από τη διάρκεια παραμονής τους, θα αποκλειστούν από τον συνήθως διαμένοντα πληθυσμό της χώρας.

ιγ)

Στις περιπτώσεις όπου μπορεί να καθοριστεί η διάρκεια διαμονής εκτός της χώρας του εθνικού στρατιωτικού, ναυτικού, διπλωματικού προσωπικού και των οικογενειών αυτών που διαμένουν εκτός της χώρας, εφαρμόζονται τα ακόλουθα:

εάν διαμείνουν στο εξωτερικό για λιγότερο από 12 μήνες και σκοπεύουν να επιστρέψουν στον τόπο αναχώρησης, κατανέμονται εντός της χώρας σύμφωνα με τους κανόνες της συνήθους διαμονής. Συγκεκριμένα, μπορούν να κατανεμηθούν (με φθίνουσα σειρά προτεραιότητας):

i)

στη διεύθυνση της οικογενειακής εστίας στη χώρα, εάν υπάρχει, ή

ii)

στον τόπο εργασίας στη χώρα από όπου είχαν αποσπαστεί πριν αποχωρήσουν.

Εάν διαμείνουν στο εξωτερικό για τουλάχιστον 12 μήνες ή εάν δεν σκοπεύουν να επιστρέψουν στον τόπο αναχώρησης (παρόλο που επιστρέφουν στη χώρα εντός περιόδου 12 μηνών), κατανέμονται σε έναν «εικονικό τόπο» (ειδική περιοχή) της χώρας αναχώρησης.

Βάσει του ορισμού του τόπου συνήθους διαμονής, τα άτομα που συνήθως διαμένουν στον τόπο της απογραφής αλλά απουσιάζουν, ή αναμένεται να απουσιάσουν, κατά τη διάρκεια της απογραφής για λιγότερο από ένα έτος θεωρούνται προσωρινώς απόντα και επομένως περιλαμβάνονται στον συνολικό πληθυσμό. Αντιθέτως, τα άτομα που διαμένουν ή αναμένεται να διαμείνουν εκτός του τόπου της απογραφής για ένα ή περισσότερα έτη δεν θεωρούνται προσωρινώς απόντα και επομένως θα αποκλειστούν από τον συνολικό πληθυσμό. Αυτό ισχύει ανεξάρτητα από τη διάρκεια των επισκέψεων που μπορεί να κάνουν στις οικογένειές τους κατά διαστήματα.

Τα άτομα που απογράφονται αλλά δεν ικανοποιούν τα κριτήρια της συνήθους διαμονής στον τόπο της απογραφής, δηλαδή δεν διαμένουν ή δεν αναμένεται να διαμείνουν στον τόπο της απογραφής για συνεχή περίοδο τουλάχιστον 12 μηνών, θεωρούνται προσωρινώς παρόντα και επομένως δεν υπολογίζονται στον συνολικό συνήθως διαμένοντα πληθυσμό.

Γεωγραφική περιοχή  (1)

GEO.N.

GEO.L.

GEO.M.

GEO.H.

0.

Σύνολο (στο έδαφος του κράτους μέλους)

0.

0.

0.

0.

x.

Όλες οι περιφέρειες NUTS 1 στο κράτος μέλος

 

x.

x.

x.

 

x.x.

Όλες οι περιφέρειες NUTS 2 στο κράτος μέλος

 

x.x.

x.x.

x.x.

 

 

x.x.x.

Όλες οι περιφέρειες NUTS 3 στο κράτος μέλος

 

 

x.x.x.

x.x.x.

 

 

 

x.x.x.x.

Όλες οι περιφέρειες LAU 2 στο κράτος μέλος

 

 

 

x.x.x.x.

Η κατανομή ανά «γεωγραφική περιοχή» αποβλέπει να κατανείμει κάθε σύνολο ή υποσύνολο στοιχείων που αναφέρεται σε άτομα (τόπος συνήθους διαμονής). Μπορεί επίσης να χρησιμοποιηθεί για να κατανείμει περιφερειακά κάθε σύνολο το οποίο δεν μπορεί να υπαχθεί ούτε στο θέμα «τόπος συνήθους διαμονής» ούτε στο θέμα «τόπος εργασίας».

Για την κατανομή ανά «γεωγραφική περιοχή» θα χρησιμοποιηθούν οι εκδόσεις της ταξινόμησης των εδαφικών στατιστικών μονάδων (NUTS (2)) και της ταξινόμησης των τοπικών διοικητικών μονάδων (LAU) που θα ισχύουν την 1η Ιανουαρίου 2021.

Θέμα: Τόπος εργασίας

Τόπος εργασίας είναι η γεωγραφική περιοχή στην οποία ένας εργαζόμενος ασκεί την επαγγελματική του δραστηριότητα κατά το συγκεκριμένο χρονικό διάστημα.

Ο τόπος εργασίας εκείνων που συνήθως εργάζονται κατ' οίκον είναι ο ίδιος με τον τόπο της συνήθους διαμονής τους. Η διατύπωση «που εργάζεται/-ονται» αναφέρεται στην εργασία που παρέχει ένας «μισθωτός» σύμφωνα με τον ορισμό που παρέχεται στο θέμα «Καθεστώς τρέχουσας δραστηριότητας». Εργάζεται «συνήθως» κατ' οίκον σημαίνει ότι το άτομο διάγει το σύνολο ή το μεγαλύτερο μέρος του χρόνου εργασίας του κατ' οίκον και λιγότερο ή καθόλου χρόνο εργασίας σε τόπο εργασίας άλλο εκτός από το σπίτι.

Για την κατανομή ανά «τόπο εργασίας» θα χρησιμοποιηθούν οι εκδόσεις της ταξινόμησης των εδαφικών στατιστικών μονάδων (NUTS) που θα ισχύουν την 1η Ιανουαρίου 2021.

Πληροφορίες για άτομα που δεν έχουν μόνιμο τόπο εργασίας αλλά αναφέρονται σε μόνιμη διεύθυνση κατά την έναρξη της περιόδου εργασίας τους (για παράδειγμα οδηγοί λεωφορείων, πληρώματα αερομεταφορέων, εργαζόμενοι σε επιχειρήσεις πάγκων σε υπαίθριες αγορές που δεν μετακινούνται στο τέλος της εργάσιμης ημέρας), πρέπει να αναφέρονται σε αυτή τη διεύθυνση. Η ομάδα αυτή μπορεί επίσης να περιλαμβάνει άτομα τα οποία ταξιδεύουν τακτικά εκτός συνόρων σε γειτονική χώρα για λόγους εργασίας. Η κατανομή «Χωρίς μόνιμο τόπο εργασίας (εντός ή εκτός του κράτους μέλους)» περιλαμβάνει όλα τα άτομα χωρίς μόνιμο τόπο εργασίας αλλά θα αφορά και άτομα, όπως ναυτικούς, αλιείς και εργαζόμενους ανοικτής θάλασσας για τους οποίους μπορεί να μην είναι δυνατό να καθοριστεί τόπος εργασίας.

Τόπος εργασίας  (3)

LPW.N.

LPW.L.

0.

Σύνολο

0.

0.

1.

Στο έδαφος του κράτους μέλους

1.

1.

 

1.x.

Όλες οι περιφέρειες NUTS 1 στο κράτος μέλος

 

1.x.

 

 

1.x.x.

Όλες οι περιφέρειες NUTS 2 στο κράτος μέλος

 

1.x.x.

 

1.y.

Άγνωστος χώρος εργασίας στο κράτος μέλος

 

1.y.

2.

Εκτός εδάφους του κράτους μέλους

2.

2.

3.

Χωρίς μόνιμο τόπο εργασίας (εντός ή εκτός του κράτους μέλους)

3.

3.

4.

Άγνωστος τόπος εργασίας (άγνωστο εάν βρίσκεται εντός ή εκτός του κράτους μέλους)

4.

4.

5.

Δεν έχει εφαρμογή (μη εργαζόμενο άτομο)

5.

5.

Η κατανομή ανά «τόπο εργασίας» αποβλέπει να κατανείμει κάθε σύνολο ή υποσύνολο που αναφέρεται σε άτομα.

Θέμα: Οικιστική περιοχή

Ως οικιστική περιοχή ορίζεται μια διακριτή συγκέντρωση πληθυσμού, δηλαδή μια περιοχή που καθορίζεται από άτομα που ζουν σε γειτονικά ή παρακείμενα κτίρια. Τέτοια κτίρια ενδέχεται:

α)

είτε να αποτελούν μια συνεχή δομημένη περιοχή με σαφώς αναγνωρίσιμη διάταξη των οδών· ή

β)

παρά το γεγονός ότι δεν αποτελούν τμήμα μιας παρόμοιας δομημένης περιοχής, σχηματίζουν ένα σύμπλεγμα στο οποίο αποδίδεται κατ' αποκλειστικότητα ένα τοπικά αναγνωρίσιμο τοπωνύμιο· ή

γ)

παρότι δεν πληρούν καμία από τις ανωτέρω προϋποθέσεις, σχηματίζουν ένα συγκρότημα κτιρίων, εκ των οποίων κανένα δεν βρίσκεται σε απόσταση μεγαλύτερη των 200 μέτρων από το εγγύτερο γειτονικό κτίριο.

Κατά την εφαρμογή αυτού του ορισμού, ορισμένες κατηγορίες χρήσης του εδάφους δεν θεωρούνται ότι διασπούν τη συνοχή μιας δομημένης περιοχής. Σ' αυτές τις κατηγορίες υπάγονται: βιομηχανικά και εμπορικά κτίρια και εγκαταστάσεις, δημόσια πάρκα, παιδικές χαρές και κήποι, γήπεδα ποδοσφαίρου και άλλες αθλητικές εγκαταστάσεις, γεφυρωμένοι ποταμοί, γραμμές σιδηροδρόμων, κανάλια, χώροι στάθμευσης οχημάτων και άλλες υποδομές μεταφορών, εκκλησίες και νεκροταφεία.

Οι τοπικές διοικητικές μονάδες LAU 2 με συνολικό πληθυσμό κάτω των 2 000 κατοίκων μπορούν να θεωρηθούν ως μία οικιστική περιοχή.

Ως πληθυσμός μιας οικιστικής περιοχής ορίζονται τα άτομα που έχουν τη συνήθη στέγη τους στη συγκεκριμένη οικιστική περιοχή.

Ένα απομονωμένο κτίριο κατατάσσεται στην κατηγορία που αντιπροσωπεύει τον αριθμό των ατόμων που έχουν τη συνήθη στέγη τους στο κτίριο.

Μέγεθος οικιστικής περιοχής

LOC.

0.

Σύνολο

0.

1.

1 000 000 άτομα και άνω

1.

2.

500 000 - 999 999 άτομα

2.

3.

200 000 - 499 999 άτομα

3.

4.

100 000 - 199 999 άτομα

4.

5.

50 000 - 99 999 άτομα

5.

6.

20 000 - 49 999 άτομα

6.

7.

10 000 - 19 999 άτομα

7.

8.

5 000 - 9 999 άτομα

8.

9.

2 000 - 4 999 άτομα

9.

10.

1 000 - 1 999 άτομα

10.

11.

500 - 999 άτομα

11.

12.

200 - 499 άτομα

12.

13.

κάτω από 200 άτομα

13.

Η κατανομή ανά «Μέγεθος οικιστικής περιοχής» αποβλέπει να κατανείμει κάθε σύνολο ή υποσύνολο των μονάδων που μπορεί να ευρίσκονται στις «οικιστικές περιοχές», συμπεριλαμβανομένου κάθε συνόλου ή υποσυνόλου που αναφέρεται σε άτομα.

Θέμα: Φύλο

Φύλο

SEX.

0.

Σύνολο

0.

1.

Άρρενες

1.

2.

Θήλεις

2.

Η κατανομή ανά «Φύλο» αποβλέπει να κατανείμει σε κατηγορίες κάθε σύνολο ή υποσύνολο που αναφέρεται σε άτομα.

Θέμα: Ηλικία

Πρέπει να αναφέρεται η ηλικία σε πλήρη έτη που συμπληρώνεται κατά την ημερομηνία αναφοράς.

Ηλικία

AGE.L.

AGE.M.

AGE.H.

0.

Σύνολο

0.

0.

0.

1.

κάτω των 15 ετών

1.

1.

1.

 

1.1.

κάτω των 5 ετών

 

1.1.

1.1.

 

 

1.1.1

κάτω του 1 έτους

 

 

1.1.1

 

 

1.1.2.

1 έτους

 

 

1.1.2.

 

 

1.1.3.

2 ετών

 

 

1.1.3.

 

 

1.1.4.

3 ετών

 

 

1.1.4.

 

 

1.1.5.

4 ετών

 

 

1.1.5.

 

1.2.

5 έως 9 ετών

 

1.2.

1.2.

 

 

1.2.1.

5 ετών

 

 

1.2.1.

 

 

1.2.2.

6 ετών

 

 

1.2.2.

 

 

1.2.3.

7 ετών

 

 

1.2.3.

 

 

1.2.4.

8 ετών

 

 

1.2.4.

 

 

1.2.5.

9 ετών

 

 

1.2.5.

 

1.3.

10 έως 14 ετών

 

1.3.

1.3.

 

 

1.3.1.

10 ετών

 

 

1.3.1.

 

 

1.3.2.

11 ετών

 

 

1.3.2.

 

 

1.3.3.

12 ετών

 

 

1.3.3.

 

 

1.3.4.

13 ετών

 

 

1.3.4.

 

 

1.3.5.

14 ετών

 

 

1.3.5.

2.

15 έως 29 ετών

2.

2.

2.

 

2.1.

15 έως 19 ετών

 

2.1.

2.1.

 

 

2.1.1.

15 ετών

 

 

2.1.1.

 

 

2.1.2.

16 ετών

 

 

2.1.2.

 

 

2.1.3.

17 ετών

 

 

2.1.3.

 

 

2.1.4.

18 ετών

 

 

2.1.4.

 

 

2.1.5.

19 ετών

 

 

2.1.5.

 

2.2.

20 έως 24 ετών

 

2.2.

2.2.

 

 

2.2.1.

20 ετών

 

 

2.2.1.

 

 

2.2.2.

21 ετών

 

 

2.2.2.

 

 

2.2.3.

22 ετών

 

 

2.2.3.

 

 

2.2.4.

23 ετών

 

 

2.2.4.

 

 

2.2.5.

24 ετών

 

 

2.2.5.

 

2.3.

25 έως 29 ετών

 

2.3.

2.3.

 

 

2.3.1.

25 ετών

 

 

2.3.1.

 

 

2.3.2.

26 ετών

 

 

2.3.2.

 

 

2.3.3.

27 ετών

 

 

2.3.3.

 

 

2.3.4.

28 ετών

 

 

2.3.4.

 

 

2.3.5.

29 ετών

 

 

2.3.5.

3.

30 έως 49 ετών

3.

3.

3.

 

3.1.

30 έως 34 ετών

 

3.1.

3.1.

 

 

3.1.1.

30 ετών

 

 

3.1.1.

 

 

3.1.2.

31 ετών

 

 

3.1.2.

 

 

3.1.3.

32 ετών

 

 

3.1.3.

 

 

3.1.4.

33 ετών

 

 

3.1.4.

 

 

3.1.5.

34 ετών

 

 

3.1.5.

 

3.2.

35 έως 39 ετών

 

3.2.

3.2.

 

 

3.2.1.

35 ετών

 

 

3.2.1.

 

 

3.2.2.

36 ετών

 

 

3.2.2.

 

 

3.2.3.

37 ετών

 

 

3.2.3.

 

 

3.2.4.

38 ετών

 

 

3.2.4.

 

 

3.2.5.

39 ετών

 

 

3.2.5.

 

3.3.

40 έως 44 ετών

 

3.3.

3.3.

 

 

3.3.1.

40 ετών

 

 

3.3.1.

 

 

3.3.2.

41 ετών

 

 

3.3.2.

 

 

3.3.3.

42 ετών

 

 

3.3.3.

 

 

3.3.4.

43 ετών

 

 

3.3.4.

 

 

3.3.5.

44 ετών

 

 

3.3.5.

 

3.4.

45 έως 49 ετών

 

3.4.

3.4.

 

 

3.4.1.

45 ετών

 

 

3.4.1.

 

 

3.4.2.

46 ετών

 

 

3.4.2.

 

 

3.4.3.

47 ετών

 

 

3.4.3.

 

 

3.4.4.

48 ετών

 

 

3.4.4.

 

 

3.4.5.

49 ετών

 

 

3.4.5.

4.

50 έως 64 ετών

4.

4.

4.

 

4.1.

50 έως 54 ετών

 

4.1.

4.1.

 

 

4.1.1.

50 ετών

 

 

4.1.1.

 

 

4.1.2.

51 ετών

 

 

4.1.2.

 

 

4.1.3.

52 ετών

 

 

4.1.3.

 

 

4.1.4.

53 ετών

 

 

4.1.4.

 

 

4.1.5.

54 ετών

 

 

4.1.5.

 

4.2.

55 έως 59 ετών

 

4.2.

4.2.

 

 

4.2.1.

55 ετών

 

 

4.2.1.

 

 

4.2.2.

56 ετών

 

 

4.2.2.

 

 

4.2.3.

57 ετών

 

 

4.2.3.

 

 

4.2.4.

58 ετών

 

 

4.2.4.

 

 

4.2.5.

59 ετών

 

 

4.2.5.

 

4.3.

60 έως 64 ετών

 

4.3.

4.3.

 

 

4.3.1.

60 ετών

 

 

4.3.1.

 

 

4.3.2.

61 ετών

 

 

4.3.2.

 

 

4.3.3.

62 ετών

 

 

4.3.3.

 

 

4.3.4.

63 ετών

 

 

4.3.4.

 

 

4.3.5.

64 ετών

 

 

4.3.5.

5.

65 έως 84 ετών

5.

5.

5.

 

5.1.

65 έως 69 ετών

 

5.1.

5.1.

 

 

5.1.1.

65 ετών

 

 

5.1.1.

 

 

5.1.2.

66 ετών

 

 

5.1.2.

 

 

5.1.3.

67 ετών

 

 

5.1.3.

 

 

5.1.4.

68 ετών

 

 

5.1.4.

 

 

5.1.5.

69 ετών

 

 

5.1.5.

 

5.2.

70 έως 74 ετών

 

5.2.

5.2.

 

 

5.2.1.

70 ετών

 

 

5.2.1.

 

 

5.2.2.

71 ετών

 

 

5.2.2.

 

 

5.2.3.

72 ετών

 

 

5.2.3.

 

 

5.2.4.

73 ετών

 

 

5.2.4.

 

 

5.2.5.

74 ετών

 

 

5.2.5.

 

5.3.

75 έως 79 ετών

 

5.3.

5.3.

 

 

5.3.1.

75 ετών

 

 

5.3.1.

 

 

5.3.2.

76 ετών

 

 

5.3.2.

 

 

5.3.3.

77 ετών

 

 

5.3.3.

 

 

5.3.4.

78 ετών

 

 

5.3.4.

 

 

5.3.5.

79 ετών

 

 

5.3.5.

 

5.4.

80 έως 84 ετών

 

5.4.

5.4.

 

 

5.4.1.

80 ετών

 

 

5.4.1.

 

 

5.4.2.

81 ετών

 

 

5.4.2.

 

 

5.4.3.

82 ετών

 

 

5.4.3.

 

 

5.4.4.

83 ετών

 

 

5.4.4.

 

 

5.4.5.

84 ετών

 

 

5.4.5.

6.

85 ετών και άνω

6.

6.

6.

 

6.1.

85 έως 89 ετών

 

6.1.

6.1.

 

 

6.1.1.

85 ετών

 

 

6.1.1.

 

 

6.1.2.

86 ετών

 

 

6.1.2.

 

 

6.1.3.

87 ετών

 

 

6.1.3.

 

 

6.1.4.

88 ετών

 

 

6.1.4.

 

 

6.1.5.

89 ετών

 

 

6.1.5.

 

6.2.

90 έως 94 ετών

 

6.2.

6.2.

 

 

6.2.1.

90 ετών

 

 

6.2.1.

 

 

6.2.2.

91 ετών

 

 

6.2.2.

 

 

6.2.3.

92 ετών

 

 

6.2.3.

 

 

6.2.4.

93 ετών

 

 

6.2.4.

 

 

6.2.5.

94 ετών

 

 

6.2.5.

 

6.3.

95 έως 99 ετών

 

6.3.

6.3.

 

 

6.3.1.

95 ετών

 

 

6.3.1.

 

 

6.3.2.

96 ετών

 

 

6.3.2.

 

 

6.3.3.

97 ετών

 

 

6.3.3.

 

 

6.3.4.

98 ετών

 

 

6.3.4.

 

 

6.3.5.

99 ετών

 

 

6.3.5.

 

6.4.

100 ετών και άνω

 

6.4.

6.4.

Η κατανομή ανά «Ηλικία» αποβλέπει να κατανείμει σε κατηγορίες κάθε σύνολο ή υποσύνολο που αναφέρεται σε άτομα.

Θέμα: Νόμιμο γαμικό καθεστώς

Ως γαμικό καθεστώς ορίζεται η (νόμιμη) συζυγική κατάσταση ενός ατόμου σε σχέση με τη νομοθεσία σχετικά με το γάμο (ή τις συνήθειες) της χώρας (πρόκειται για την κατάσταση de jure).

Ένα άτομο πρέπει να κατατάσσεται σύμφωνα με το πλέον πρόσφατο νόμιμο γαμικό καθεστώς του κατά την ημερομηνία αναφοράς.

Στα κράτη μέλη όπου η νομοθεσία περιλαμβάνει διατάξεις για τους παντρεμένους συντρόφους ή συντρόφους σε καταχωρισμένη συμβίωση «να είναι νόμιμα σε διάσταση», αυτά τα «νομίμως σε διάσταση» άτομα πρέπει να κατατάσσονται υπό τον τίτλο «έγγαμος ή σε καταχωρισμένη συμβίωση» (LMS.L. 2. και LMS.H. 2.).

Νόμιμο γαμικό καθεστώς

LMS.L.

LMS.H.

0.

Σύνολο

0.

0.

1.

Άγαμος/η και δεν έχει συνδεθεί ποτέ με σύμφωνο συμβίωσης

1.

1.

2.

Έγγαμος/η ή με σύμφωνο συμβίωση

2.

2.

 

2.1.

Με γάμο ή σύμφωνο συμβίωση ετεροφύλων

 

2.1.

2.2.

Με γάμο ή σύμφωνο συμβίωση ομοφύλων

 

2.2.

3.

Χήρος/-α ή συνδεδεμένος/-η με σύμφωνο συμβίωσης που έληξε με το θάνατο του συντρόφου (χωρίς νέο γάμο ούτε καταχωρισμένη συμβίωση)

3.

3.

4.

Διαζευγμένος/-η ή συνδεδεμένος/-η με σύμφωνο συμβίωση που λύθηκε νόμιμα (χωρίς νέο γάμο ούτε καταχωρισμένη συμβίωση)

4.

4.

5.

Δεν αναφέρεται

5.

5.

Η κατανομή ανά «Νόμιμο γαμικό καθεστώς» αποβλέπει να κατανείμει σε κατηγορίες κάθε σύνολο ή υποσύνολο που αναφέρεται σε άτομα.

Θέμα: Καθεστώς τρέχουσας δραστηριότητας

Το «Καθεστώς τρέχουσας δραστηριότητας» είναι η τρέχουσα σχέση ενός προσώπου με μια οικονομική δραστηριότητα, βασισμένη σε περίοδο αναφοράς μιας εβδομάδας, η οποία μπορεί να είναι είτε μια προσδιορισμένη, πρόσφατη, καθορισμένη ημερολογιακή εβδομάδα, είτε η τελευταία πλήρης ημερολογιακή εβδομάδα, είτε οι τελευταίες επτά ημέρες πριν από την απογραφή.

Στην κατηγορία «εργατικό δυναμικό» υπάγονται όλα τα άτομα που πληρούν τις προϋποθέσεις για την κατάταξή τους μεταξύ των απασχολουμένων ή των ανέργων.

Στους «απασχολουμένους» περιλαμβάνονται όλα τα άτομα ηλικίας 15 ετών και άνω τα οποία κατά τη διάρκεια της εβδομάδας αναφοράς:

α)

ασκούσαν τουλάχιστον επί μία ώρα εργασία έναντι αμοιβής ή κέρδους, σε μετρητά ή σε είδος, ή

β)

απουσίαζαν προσωρινά από τη θέση εργασίας στην οποία είχαν ήδη εργαστεί και με την οποία διατήρησαν επίσημη σύνδεση, ή από τη δραστηριότητα αυτοαπασχόλησης.

Οι μισθωτοί που απουσιάζουν προσωρινά από την εργασία τους θεωρούνται ότι έχουν αμειβόμενη απασχόληση εφόσον έχουν επίσημη σύνδεση εργασίας. Οι πιθανοί λόγοι για τέτοιες προσωρινές απουσίες είναι:

α)

ασθένεια ή τραυματισμός· ή

β)

κανονική άδεια· ή

γ)

απεργία ή ανταπεργία· ή

δ)

εκπαιδευτική ή άδεια κατάρτισης· ή

ε)

άδεια μητρότητας ή γονική άδεια· ή

στ)

μείωση της οικονομικής δραστηριότητας· ή

ζ)

προσωρινή αποδιοργάνωση ή αναστολή των εργασιών λόγω κακοκαιρίας, μηχανικών ή ηλεκτρικών βλαβών ή έλλειψης πρώτων υλών ή καυσίμων· ή

η)

άλλη προσωρινή απουσία με ή χωρίς άδεια.

Η επίσημη σύνδεση εργασίας πρέπει να καθορίζεται βάσει ενός ή περισσότερων από τα ακόλουθα κριτήρια:

α)

συνεχή παραλαβή της αμοιβής ή του μισθού· ή

β)

εξασφάλιση της επιστροφής στην εργασία μετά το τέλος των έκτακτων συνθηκών, ή συμφωνία όσον αφορά την ημερομηνία επιστροφής· ή

γ)

παρελθούσα διάρκεια απουσίας από την εργασία η οποία, σε ορισμένες περιπτώσεις, μπορεί να είναι η διάρκεια κατά την οποία οι εργαζόμενοι μπορούν να εισπράττουν αμοιβές χωρίς υποχρέωση να δεχθούν άλλη απασχόληση.

Οι αυτοαπασχολούμενοι θεωρούνται ως «απασχολούμενοι», εάν έχουν εργαστεί με αυτή την ιδιότητα κατά τη διάρκεια της εβδομάδας αναφοράς ή εάν είναι προσωρινά απόντες από την εργασία και η επιχείρησή τους εξακολουθεί εν τω μεταξύ να υπάρχει.

Τα συμβοηθούντα μέλη οικογενειακής επιχείρησης θεωρούνται ως «απασχολούμενοι» επί της ίδιας βάσης με τους υπόλοιπους απασχολούμενους, ανεξαρτήτως του αριθμού των ωρών που εργάστηκαν κατά την περίοδο αναφοράς. Παρομοίως, άτομα που εκτελούν εργασίες ή καθήκοντα θέσης απασχόλησης μισθωτού και είναι μέλη της οικογένειας που ζουν στο ίδιο ή σε άλλο νοικοκυριό, ταξινομούνται επίσης ως απασχολούμενα.

Οι «άνεργοι» περιλαμβάνουν όλα τα άτομα ηλικίας 15 ετών και άνω που ήταν:

α)

«χωρίς εργασία», δηλαδή δεν είχαν αμειβόμενη απασχόληση ούτε αυτοαπασχόληση κατά τη διάρκεια της εβδομάδας αναφοράς· και

β)

«διαθέσιμα για εργασία κατ' αυτή την περίοδο», δηλαδή έτοιμα για έναρξη δραστηριότητας ως μισθωτοί ή αυτοαπασχολούμενοι κατά την εβδομάδα αναφοράς και επί δύο εβδομάδες μετά από αυτήν· και

γ)

«αιτούντες εργασία», δηλαδή είχαν λάβει τα συγκεκριμένα μέτρα για την επιδίωξη αμειβόμενης απασχόλησης ή αυτοαπασχόλησης εντός τεσσάρων εβδομάδων από τη λήξη της εβδομάδας αναφοράς.

Η κατηγορία «Άλλα άτομα» περιλαμβάνει άτομα εκτός εργατικού δυναμικού τα οποία λαμβάνουν δημόσια ή ιδιωτική ενίσχυση και όλα τα άλλα άτομα που δεν εμπίπτουν σε καμία από τις παραπάνω κατηγορίες.

Κατά την απόδοση μιας ενιαίας κατάστασης δραστηριότητας σε κάθε άτομο, πρέπει να δίδεται προτεραιότητα στην κατάσταση «απασχολούμενος» σε σχέση με την κατάσταση «άνεργος», και στην κατάσταση «άνεργος» σε σχέση με την κατάσταση«εκτός εργατικού δυναμικού».

Κατά την απόδοση ενός ενιαίου καθεστώτος δραστηριότητας σε κάθε άτομο που βρίσκεται επί του παρόντος εκτός εργατικού δυναμικού, πρέπει να δίδεται προτεραιότητα στην κατάσταση «άτομα κάτω από την εθνική ελάχιστη απαιτούμενη ηλικία για την άσκηση οικονομικής δραστηριότητας» σε σχέση με την κατάσταση «δικαιούχοι σύνταξης ή εισοδημάτων κεφαλαίου», στην κατάσταση «δικαιούχοι σύνταξης ή εισοδημάτων κεφαλαίου» σε σχέση με την κατάσταση «σπουδαστές» και στους «σπουδαστές» σε σχέση με «άλλα άτομα».

Η κατηγορία «σπουδαστές» (CAS.H.2.3.) περιλαμβάνει επομένως τους σπουδαστές δευτεροβάθμιας και τριτοβάθμιας εκπαίδευσης οι οποίοι:

έχουν συμπληρώσει την εθνική ελάχιστη απαιτούμενη ηλικία για την άσκηση οικονομικής δραστηριότητας, και

είναι εκτός εργατικού δυναμικού και

δεν είναι δικαιούχοι σύνταξης ούτε εισοδημάτων κεφαλαίου.

Καθεστώς τρέχουσας δραστηριότητας

CAS.L.

CAS.H.

0.

Σύνολο

0.

0.

1.

Εργατικό δυναμικό

1.

1.

 

1.1.

Απασχολούμενοι

1.1.

1.1.

 

1.2.

Άνεργοι

1.2.

1.2.

2.

Εκτός εργατικού δυναμικού

2.

2.

 

2.1.

Άτομα κάτω από την εθνική ελάχιστη απαιτούμενη ηλικία για την άσκηση οικονομικής δραστηριότητας

 

2.1.

 

2.2.

Δικαιούχοι σύνταξης ή εισοδημάτων κεφαλαίου

 

2.2.

 

2.3.

Σπουδαστές

 

2.3.

 

2.4.

Άλλα άτομα

 

2.4.

3.

Δεν αναφέρεται

3.

3.

Η κατανομή αναλόγως προς το «Καθεστώς τρέχουσας δραστηριότητας» αποβλέπει να κατανείμει σε κατηγορίες κάθε σύνολο ή υποσύνολο που αναφέρεται σε άτομα.

Θέμα: Επάγγελμα

Το «επάγγελμα» αναφέρεται στον τύπο εργασίας που παρέχεται σε μια θέση απασχόλησης. «Ο τύπος εργασίας» περιγράφεται με τα καθήκοντα και τις υποχρεώσεις στο πλαίσιο της εργασίας.

Η κατάταξη ενός προσώπου στις κατανομές των θεμάτων «Επάγγελμα», «Τομέας» και «Καθεστώς απασχόλησης» πρέπει να βασίζεται στην ίδια εργασία. Τα άτομα που ασκούν περισσότερες από μία εργασίες πρέπει να κατατάσσονται σε επάγγελμα βασισμένο στην κύρια εργασία τους, η οποία πρέπει να προσδιορίζεται σύμφωνα με:

1)

τον χρόνο που αφιερώνεται στην εργασία ή, εάν το στοιχείο αυτό δεν είναι διαθέσιμο,

2)

το λαμβανόμενο εισόδημα.

Άτομα ηλικίας 15 ετών και άνω που απασχολήθηκαν [δηλαδή είχαν «καθεστώς τρέχουσας δραστηριότητας — CAS “απασχολούμενοι”» (CAS.L. και CAS.H. 1.1)] κατά τη διάρκεια της εβδομάδας αναφοράς, κατατάσσονται σε μία μόνο κατηγορία από OCC.1. έως OCC.11.

Άτομα ηλικίας κάτω των 15 ετών, καθώς και άτομα ηλικίας 15 ετών και άνω τα οποία:

ήταν άνεργα κατά τη διάρκεια της εβδομάδας αναφοράς [«καθεστώς τρέχουσας δραστηριότητας — “άνεργος”» (CAS.L.1.2. και CAS.H. 1.2)] ή βρίσκονταν

εκτός εργατικού δυναμικού («καθεστώς τρέχουσας δραστηριότητας — “εκτός εργατικού δυναμικού”» (CAS.L. και CAS.H.2.)], κατατάσσονται στην κατηγορία «άνευ αντικειμένου» (OCC.12.).

Εάν η ονομασία των κατηγοριών της ταξινόμησης ISCO που θα ισχύει την 1η Ιανουαρίου 2021 παρεκκλίνει από εκείνη που αναφέρεται στις κατηγορίες OCC.2. έως OCC.11., πρέπει να χρησιμοποιείται η ονομασία των κατηγοριών της ταξινόμησης ISCO που θα ισχύει την 1η Ιανουαρίου 2021.

Επάγγελμα

OCC.

0.

Σύνολο

0.

1.

Διευθυντικά στελέχη

1.

2.

Επαγγελματίες

2.

3.

Τεχνικοί και λοιποί επαγγελματίες ενδιάμεσης βαθμίδας

3.

4.

Εργαζόμενοι με καθήκοντα γραμματείας

4.

5.

Εργαζόμενοι που παρέχουν γενικής μορφής υπηρεσίες και εργαζόμενοι στις πωλήσεις

5.

6.

Ειδικευμένοι εργαζόμενοι στη γεωργία, τη δασονομία και την αλιεία

6.

7.

Βιοτέχνες και εργαζόμενοι σε βιοτεχνικά επαγγέλματα

7.

8.

Χειριστές βιομηχανικών εγκαταστάσεων και μηχανημάτων και συναρμολογητές

8.

9.

Στοιχειώδη επαγγέλματα

9.

10.

Επαγγέλματα ενόπλων δυνάμεων

10.

11.

Δεν αναφέρεται

11.

12.

Άνευ αντικειμένου

12.

Η κατανομή ανά «επάγγελμα» αποβλέπει να κατανείμει σε κατηγορίες κάθε σύνολο ή υποσύνολο που αναφέρεται σε άτομα.

Θέμα: Τομέας

Ο τομέας (κλάδος οικονομικής δραστηριότητας) αναφέρεται στο είδος παραγωγής ή δραστηριότητας της εγκατάστασης ή της παρόμοιας μονάδας όπου βρίσκεται η θέση εργασίας ενός μισθωτού. Για τα άτομα που προσλαμβάνονται και απασχολούνται από μια επιχείρηση αλλά που έχουν στην πραγματικότητα τη θέση εργασίας τους σε άλλη επιχείρηση («εργαζόμενοι σε εταιρεία προσωρινής απασχόλησης», «αποσπασμένοι εργαζόμενοι») πρέπει να αναφέρεται ο τομέας (κλάδος της οικονομικής δραστηριότητας) στης οποίας την εγκατάσταση ή παρόμοια μονάδα βρίσκεται στην πραγματικότητα η θέση εργασίας τους.

Η κατάταξη ενός προσώπου στις κατανομές των θεμάτων «Επάγγελμα», «Τομέας» και «Καθεστώς απασχόλησης» πρέπει να βασίζεται στην ίδια εργασία. Τα άτομα που ασκούν περισσότερες από μία επαγγελματικές δραστηριότητες πρέπει να κατατάσσονται σε τομέα (κλάδο της οικονομικής δραστηριότητας) που αντιστοιχεί στην κύρια δραστηριότητά τους που πρέπει να προσδιορίζεται σύμφωνα με:

τον χρόνο που αφιερώνεται στην εργασία ή, εάν το στοιχείο αυτό δεν είναι διαθέσιμο,

το λαμβανόμενο εισόδημα.

Άτομα ηλικίας 15 ετών και άνω που απασχολήθηκαν [δηλαδή είχαν «καθεστώς τρέχουσας δραστηριότητας — CAS “απασχολούμενοι”» (CAS.L. και CAS.H. 1.1)] κατά τη διάρκεια της εβδομάδας αναφοράς, κατατάσσονται σε μία μόνο κατηγορία από IND.1. έως IND.11.

Άτομα ηλικίας κάτω των 15 ετών, καθώς και άτομα ηλικίας 15 ετών και άνω τα οποία:

ήταν άνεργα κατά τη διάρκεια της εβδομάδας αναφοράς [«καθεστώς τρέχουσας δραστηριότητας — “άνεργος”» (CAS.L.και CAS.H.1.2)] ή βρίσκονταν

εκτός εργατικού δυναμικού [«καθεστώς τρέχουσας δραστηριότητας — “εκτός εργατικού δυναμικού”» (CAS.L. και CAS.H.2.)], κατατάσσονται στην κατηγορία «άνευ αντικειμένου» (IND.12.).

Τομέας

IND.L.

IND.H.

0.

Σύνολο

0.

0.

1.

Γεωργία, δασοκομία και αλιεία

1.

1.

2

Μεταποιητικές βιομηχανίες, ορυχεία και λατομεία, και άλλοι τομείς

2.

2.

 

2.1.

Ορυχεία και λατομεία

 

2.1.

 

2.2.

Μεταποιητικές βιομηχανίες

 

2.2.

 

2.3.

Παροχή ηλεκτρικού ρεύματος, φυσικού αερίου, ατμού και κλιματισμού

 

2.3.

 

2.4

Παροχή νερού· επεξεργασία λυμάτων, διαχείριση αποβλήτων και δραστηριότητες εξυγίανσης

 

2.4.

3.

Κατασκευές

3.

3.

4.

Χονδρικό και λιανικό εμπόριο, μεταφορά και αποθήκευση, στέγαση και υπηρεσίες εστίασης

4.

4.

 

4.1

Χονδρικό και λιανικό εμπόριο· επισκευή μηχανοκίνητων οχημάτων και μοτοσυκλετών

 

4.1.

 

4.2

Μεταφορά και αποθήκευση

 

4.2.

 

4.3

Δραστηριότητες υπηρεσιών παροχής καταλύματος και υπηρεσιών εστίασης

 

4.3.

5.

Ενημέρωση και επικοινωνία

5.

5.

6.

Χρηματοπιστωτικές και ασφαλιστικές δραστηριότητες

6.

6.

7.

Διαχείριση ακίνητης περιουσίας

7.

7.

8.

Επαγγελματικές, επιστημονικές και τεχνικές δραστηριότητες, διοικητικές δραστηριότητες και δραστηριότητες υποστήριξης

8.

8.

 

8.1.

Επαγγελματικές, επιστημονικές και τεχνικές δραστηριότητες

 

8.1.

 

8.2.

Διοικητικές δραστηριότητες και δραστηριότητες υποστήριξης

 

8.2.

9.

Δημόσια διοίκηση και άμυνα, εκπαίδευση, δραστηριότητες σχετικές με την ανθρώπινη υγεία και την κοινωνική μέριμνα

9.

9.

 

9.1.

Δημόσια διοίκηση και άμυνα· υποχρεωτική κοινωνική ασφάλιση

 

9.1.

 

9.2.

Εκπαίδευση

 

9.2.

 

9.3.

Δραστηριότητες σχετικές με την ανθρώπινη υγεία και την κοινωνική μέριμνα

 

9.3.

10.

Άλλες υπηρεσίες

10.

10.

 

10.1.

Τέχνες, διασκέδαση και ψυχαγωγία

 

10.1.

 

10.2.

Άλλες δραστηριότητες παροχής υπηρεσιών

 

10.2.

 

10.3.

Δραστηριότητες νοικοκυριών ως εργοδοτών· μη διαφοροποιημένες δραστηριότητες νοικοκυριών, που αφορούν την παραγωγή αγαθών και υπηρεσιών για ίδια χρήση

 

10.3.

 

10.4.

Δραστηριότητες οργανισμών και φορέων που απολαύουν ετεροδικίας

 

10.4.

11.

Δεν αναφέρεται

11.

11.

12.

Άνευ αντικειμένου

12.

12.

Εάν η ονομασία των κατηγοριών της ταξινόμησης NACE που θα ισχύει την 1η Ιανουαρίου 2021 παρεκκλίνει από εκείνη που αναφέρεται στις κατηγορίες IND.1. έως IND.10., πρέπει να χρησιμοποιείται η ονομασία των κατηγοριών της ταξινόμησης NACE που θα ισχύει την 1η Ιανουαρίου 2021.

Η κατανομή ανά «Τομέα (κλάδο οικονομικής δραστηριότητας)» αποβλέπει να κατανείμει σε κατηγορίες κάθε σύνολο ή υποσύνολο που αναφέρεται σε άτομα.

Θέμα: Καθεστώς απασχόλησης

«Απασχολούμενος» είναι ένα άτομο το οποίο εργάζεται σε «απασχόληση έναντι αμοιβής», δηλαδή σε θέση απασχόλησης στην οποία μια ρητή ή σιωπηρή σύμβαση απασχόλησης παρέχει στον κατέχοντα τη θέση δικαίωμα για μια βασική αμοιβή, η οποία είναι ανεξάρτητη από το εισόδημα της μονάδας για την οποία αυτός εργάζεται (η εν λόγω μονάδα μπορεί να είναι μια εταιρεία, μη κερδοσκοπικό ίδρυμα, μια κυβερνητική μονάδα ή ένα νοικοκυριό). Τα άτομα σε θέσεις «αμειβόμενης απασχόλησης» αμείβονται κανονικά με αμοιβές και μισθούς, αλλά μπορεί ακόμη να πληρώνονται με προμήθειες από πωλήσεις, αμοιβή «με το κομμάτι», πριμοδοτήσεις ή με πληρωμή σε είδος όπως τροφή, στέγη ή κατάρτιση. Μερικά ή όλα τα εργαλεία, ο κύριος εξοπλισμός, τα συστήματα πληροφόρησης και/ή οι εγκαταστάσεις που χρησιμοποιούνται από τον υπεύθυνο μιας επιχείρησης μπορεί να ανήκουν σε άλλα πρόσωπα, και ο υπεύθυνος μπορεί να εργάζεται υπό την άμεση επίβλεψη ή σύμφωνα με ακριβείς οδηγίες που καθορίζονται από τον ιδιοκτήτη ή από άλλα άτομα που απασχολούνται από αυτόν.

Ο «εργοδότης» είναι άτομο το οποίο εργάζεται για δικό του/της λογαριασμό ή με μικρό αριθμό εταίρων, ασκεί δραστηριότητα «αυτοαπασχόλησης» και, με αυτή την ιδιότητα, έχει προσλάβει, σε συνεχή βάση (συμπεριλαμβανομένης της εβδομάδας αναφοράς) ένα ή περισσότερα άτομα τα οποία εργάζονται γι' αυτόν/αυτήν ως «μισθωτοί». Ο υπεύθυνος μιας επιχείρησης λαμβάνει τις επιχειρησιακές αποφάσεις που έχουν επιπτώσεις στην επιχείρηση ή αναθέτει τέτοιες αποφάσεις σε άλλα άτομα, εξακολουθεί όμως να φέρει την ευθύνη για την ευημερία της επιχείρησης.

Εάν ένα άτομο είναι ταυτόχρονα εργοδότης και μισθωτός, πρέπει να κατατάσσεται σε μία μόνον ομάδα σύμφωνα με:

τον χρόνο που αφιερώνεται στην εργασία ή, εάν το στοιχείο αυτό δεν είναι διαθέσιμο,

το λαμβανόμενο εισόδημα.

Ένας «εργαζόμενος για ίδιο λογαριασμό» είναι πρόσωπο το οποίο εργάζεται για δικό του/της λογαριασμό ή με μικρό αριθμό εταίρων, ασκεί δραστηριότητα «αυτοαπασχόλησης» και δεν έχει προσλάβει σε συνεχή βάση (συμπεριλαμβανομένης της εβδομάδας αναφοράς) «μισθωτούς».

Η κατηγορία «Άλλοι απασχολούμενοι» περιλαμβάνει άτομα τα οποία είναι «συμβοηθούντα μέλη οικογενειακής επιχείρησης» και «μέλη συνεταιρισμού παραγωγών».

Ένα «συμβοηθούν μέλος οικογενειακής επιχείρησης» είναι άτομο το οποίο

ασκεί δραστηριότητα «αυτοαπασχόλησης» σε εμπορική επιχείρηση συγγενικού ατόμου με το οποίο ζει στο ίδιο νοικοκυριό, και

δεν μπορεί να θεωρηθεί ως εταίρος (ούτε εργοδότης ή αυτοαπασχολούμενος) επειδή ο βαθμός δέσμευσής του για τη λειτουργία της επιχείρησης, από άποψη χρόνου εργασίας ή άλλων παραγόντων που καθορίζονται διαφορετικά σε κάθε χώρα, δεν είναι επιπέδου συγκρίσιμου με τον βαθμό δέσμευσης του επικεφαλής της επιχείρησης.

«Μέλος συνεταιρισμού παραγωγών» είναι πρόσωπο το οποίο ασκεί δραστηριότητα «αυτοαπασχόλησης» και συμμετέχει σε συνεταιρισμό παραγωγών, στον οποίο κάθε μέλος συμμετέχει σε ίση βάση με τα άλλα μέλη στην οργάνωση της παραγωγής, των πωλήσεων ή/και άλλων εργασιών, στον σχεδιασμό των επενδύσεων και στη διανομή των εσόδων μεταξύ των μελών.

Η κατάταξη ενός προσώπου στις κατανομές των θεμάτων «Επάγγελμα», «Τομέας» και «Καθεστώς απασχόλησης» πρέπει να βασίζεται στην ίδια εργασία. Τα άτομα που ασκούν περισσότερες από μία εργασίες κατατάσσονται σε καθεστώς απασχόλησης που βασίζεται στην κύρια εργασία τους, η οποία πρέπει να προσδιορίζεται σύμφωνα με:

τον χρόνο που αφιερώνεται στην εργασία ή, εάν το στοιχείο αυτό δεν είναι διαθέσιμο,

το λαμβανόμενο εισόδημα.

Άτομα ηλικίας 15 ετών και άνω που απασχολήθηκαν [δηλαδή είχαν «καθεστώς τρέχουσας δραστηριότητας — CAS “απασχολούμενοι”» (CAS.L. και CAS.H.1.1)] κατά τη διάρκεια της εβδομάδας αναφοράς, κατατάσσονται σε μία μόνο κατηγορία από SIE.1. έως SIE.5., ανάλογα με το καθεστώς απασχόλησης.

Άτομα ηλικίας κάτω των 15 ετών, καθώς και άτομα ηλικίας 15 ετών και άνω τα οποία:

ήταν άνεργα κατά τη διάρκεια της εβδομάδας αναφοράς [«καθεστώς τρέχουσας δραστηριότητας — “άνεργος”» (CAS.L.1.2. και CAS.H. 1.2)] ή βρίσκονταν

εκτός εργατικού δυναμικού [«καθεστώς τρέχουσας δραστηριότητας “εκτός εργατικού δυναμικού”» (CAS.L.2 και CAS.H.2.)], κατατάσσονται στην κατηγορία «άνευ αντικειμένου» (SIE.6.).

Καθεστώς απασχόλησης

SIE.

0.

Σύνολο

0.

1.

Μισθωτοί

1.

2.

Εργοδότες

2.

3.

Αυτοαπασχολούμενοι

3.

4.

Άλλοι απασχολούμενοι

4.

5.

Δεν αναφέρεται

5.

6.

Άνευ αντικειμένου

6.

Η κατανομή ανά «Καθεστώς απασχόλησης» αποβλέπει να κατανείμει σε κατηγορίες κάθε σύνολο ή υποσύνολο που αναφέρεται σε άτομα.

Θέμα: Επίπεδο εκπαίδευσης

Το επίπεδο εκπαίδευσης αναφέρεται στο πλέον υψηλό επίπεδο σπουδών που ολοκληρώθηκε επιτυχώς στα πλαίσια του εκπαιδευτικού συστήματος της χώρας όπου παρασχέθηκε η εκπαίδευση. Το σύνολο της εκπαίδευσης που είναι σχετική με την ολοκλήρωση ενός επιπέδου πρέπει να λαμβάνεται υπόψη ακόμα κι αν αυτή παρασχέθηκε εκτός των σχολείων και των πανεπιστημίων.

Τα άτομα ηλικίας 15 ετών και άνω κατατάσσονται σε μία μόνον κατηγορία από EDU.1. έως EDU.10., σύμφωνα με το επίπεδο εκπαίδευσής τους (ύψιστο ολοκληρωμένο επίπεδο). Τα άτομα ηλικίας κάτω των 15 ετών κατατάσσονται υπό τον τίτλο «άνευ αντικειμένου» (EDU.11.).

Η κατηγορία EDU.1 αφορά άτομα που δεν έχουν ολοκληρώσει επιτυχώς το ISCED επίπεδο 1. Αυτό περιλαμβάνει άτομα που: δεν έχουν παρακολουθήσει ποτέ κάποιο πρόγραμμα εκπαίδευσης, έχουν παρακολουθήσει μέρος της προσχολικής εκπαίδευσης (στην ταξινόμηση των προγραμμάτων εκπαίδευσης ορίζεται ως ISCED επίπεδο 0) ή έχουν παρακολουθήσει μέρος της πρωτοβάθμιας εκπαίδευσης αλλά δεν έχουν ολοκληρώσει επιτυχώς το ISCED επίπεδο 1.

Εάν η ονομασία των κατηγοριών της ταξινόμησης ISCED που θα ισχύει την 1η Ιανουαρίου 2021 παρεκκλίνει από εκείνη που αναφέρεται στις κατηγορίες EDU.2. έως EDU.9., πρέπει να χρησιμοποιείται η ονομασία των κατηγοριών της ταξινόμησης ISCED που θα ισχύει την 1η Ιανουαρίου 2021.

Επίπεδο εκπαίδευσης (ύψιστο ολοκληρωμένο επίπεδο)

EDU.

0.

Σύνολο

0.

1.

ISCED Επίπεδο 0: Κατώτερη της πρωτοβάθμιας εκπαίδευσης

1.

2.

ISCED Επίπεδο 1: Πρωτοβάθμια εκπαίδευση

2.

3.

ISCED Επίπεδο 2: Κατώτερη δευτεροβάθμια εκπαίδευση

3.

4.

ISCED Επίπεδο 3: Ανώτερη δευτεροβάθμια εκπαίδευση

4.

5.

ISCED Επίπεδο 4: Μεταδευτεροβάθμια μη τριτοβάθμια εκπαίδευση

5.

6.

ISCED Επίπεδο 5: Τριτοβάθμια εκπαίδευση σύντομου κύκλου

6.

7.

ISCED Επίπεδο 6: Πτυχίο πανεπιστημίου ή ισοδύναμο επίπεδο

7.

8.

ISCED Επίπεδο 7: Μεταπτυχιακό ή ισοδύναμο επίπεδο

8.

9.

ISCED Επίπεδο 8: Διδακτορικό ή ισοδύναμο επίπεδο.

9.

10.

Δεν αναφέρεται (για άτομα ηλικίας 15 ετών και άνω)

10.

11.

Δεν εφαρμόζεται (άτομα κάτω των 15 ετών)

11.

Η κατανομή ανά «επίπεδο εκπαίδευσης (ύψιστο ολοκληρωμένο επίπεδο)» αποβλέπει να κατανείμει σε κατηγορίες κάθε σύνολο ή υποσύνολο που αναφέρεται σε άτομα.

Θέμα: Χώρα/τόπος γέννησης

Οι πληροφορίες για τον «τόπο γέννησης» πρέπει να συλλέγονται σύμφωνα με τον τόπο συνήθους διαμονής της μητέρας κατά τον χρόνο της γέννησης, ή, εάν δεν είναι διαθέσιμες, σύμφωνα με τον τόπο όπου έλαβε χώρα η γέννηση.

Οι πληροφορίες για τη χώρα γέννησης πρέπει να συλλέγονται βάσει των διεθνών συνόρων που θα υπάρχουν την 1η Ιανουαρίου 2021.

Ως «κράτος μέλος της ΕΕ» νοείται μια χώρα που θα είναι μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης την 1η Ιανουαρίου 2021.

Χώρα/τόπος γέννησης

POB.L.

POB.M.

POB.H.

0.

Σύνολο

0.

0.

0.

1.

Τόπος γέννησης στην υποβάλλουσα έκθεση χώρα

1.

1.

1.

2.

Τόπος γέννησης εκτός της υποβάλλουσας έκθεση χώρας

2.

2.

2.

 

2.1.

Άλλο κράτος μέλος της ΕΕ

2.1.

2.1.

2.1.

 

 

2.1.01.

Βέλγιο

 

 

2.1.01.

 

 

2.1.02.

Βουλγαρία

 

 

2.1.02.

 

 

2.1.03.

Τσεχική Δημοκρατία

 

 

2.1.03.

 

 

2.1.04.

Δανία

 

 

2.1.04.

 

 

2.1.05.

Γερμανία

 

 

2.1.05.

 

 

2.1.06.

Εσθονία

 

 

2.1.06.

 

 

2.1.07.

Ιρλανδία

 

 

2.1.07.

 

 

2.1.08.

Ελλάδα

 

 

2.1.08.

 

 

2.1.09.

Ισπανία

 

 

2.1.09.

 

 

2.1.10.

Γαλλία

 

 

2.1.10.

 

 

2.1.11.

Κροατία

 

 

2.1.11.

 

 

2.1.12.

Ιταλία

 

 

2.1.12.

 

 

2.1.13.

Κύπρος

 

 

2.1.13.

 

 

2.1.14.

Λετονία

 

 

2.1.14.

 

 

2.1.15.

Λιθουανία

 

 

2.1.15.

 

 

2.1.16.

Λουξεμβούργο

 

 

2.1.16.

 

 

2.1.17.

Ουγγαρία

 

 

2.1.17.

 

 

2.1.18.

Μάλτα

 

 

2.1.18.

 

 

2.1.19.

Κάτω Χώρες

 

 

2.1.19.

 

 

2.1.20.

Αυστρία

 

 

2.1.20.

 

 

2.1.21.

Πολωνία

 

 

2.1.21.

 

 

2.1.22.

Πορτογαλία

 

 

2.1.22.

 

 

2.1.23.

Ρουμανία

 

 

2.1.23.

 

 

2.1.24.

Σλοβενία

 

 

2.1.24.

 

 

2.1.25.

Σλοβακία

 

 

2.1.25.

 

 

2.1.26.

Φινλανδία

 

 

2.1.26.

 

 

2.1.27.

Σουηδία

 

 

2.1.27.

 

 

2.1.28.

Ηνωμένο Βασίλειο

 

 

2.1.28.

 

2.2.

Σε άλλο μέρος

2.2.

2.2.

2.2.

 

 

2.2.1.

Σε άλλο μέρος της Ευρώπης

 

2.2.1.

2.2.1.

 

 

 

2.2.1.01.

Αλβανία

 

 

2.2.1.01.

 

 

 

2.2.1.02.

Ανδόρα

 

 

2.2.1.02.

 

 

 

2.2.1.03.

Λευκορωσία

 

 

2.2.1.03.

 

 

 

2.2.1.04.

Πρώην Γιουγκοσλαβική Δημοκρατία της Μακεδονίας

 

 

2.2.1.04.

 

 

 

2.2.1.05.

Ισλανδία

 

 

2.2.1.05.

 

 

 

2.2.1.06.

Κοσσυφοπέδιο (*1)

 

 

2.2.1.06.

 

 

 

2.2.1.07.

Λιχτενστάιν

 

 

2.2.1.07.

 

 

 

2.2.1.08.

Μολδαβία

 

 

2.2.1.08.

 

 

 

2.2.1.09.

Μονακό

 

 

2.2.1.09.

 

 

 

2.2.1.10.

Μαυροβούνιο

 

 

2.2.1.10.

 

 

 

2.2.1.11.

Νορβηγία

 

 

2.2.1.11.

 

 

 

2.2.1.12.

Βοσνία-Ερζεγοβίνη

 

 

2.2.1.12.

 

 

 

2.2.1.13.

Ρωσική Ομοσπονδία

 

 

2.2.1.13.

 

 

 

2.2.1.14.

Άγιος Μαρίνος

 

 

2.2.1.14.

 

 

 

2.2.1.15.

Σερβία

 

 

2.2.1.15.

 

 

 

2.2.1.16.

Ελβετία

 

 

2.2.1.16.

 

 

 

2.2.1.17.

Τουρκία

 

 

2.2.1.17.

 

 

 

2.2.1.18.

Ουκρανία

 

 

2.2.1.18.

 

 

 

2.2.1.19.

Κράτος της Πόλεως του Βατικανού

 

 

2.2.1.19.

 

 

 

2.2.1.20.

Φερόες Νήσοι

 

 

2.2.1.20.

 

 

 

2.2.1.21.

Γιβραλτάρ

 

 

2.2.1.21.

 

 

 

2.2.1.22.

Γκέρνζι

 

 

2.2.1.22.

 

 

 

2.2.1.23.

Νήσος του Μαν

 

 

2.2.1.23.

 

 

 

2.2.1.24.

Τζέρζι

 

 

2.2.1.24.

 

 

 

2.2.1.25.

Sark

 

 

2.2.1.25.

 

 

 

2.2.1.26.

Άλλη χώρα της Ευρώπης

 

 

2.2.1.26.

 

 

2.2.2.

Αφρική

 

2.2.2.

2.2.2.

 

 

 

2.2.2.01.

Αλγερία

 

 

2.2.2.01.

 

 

 

2.2.2.02.

Ανγκόλα

 

 

2.2.2.02.

 

 

 

2.2.2.03.

Μπενίν

 

 

2.2.2.03.

 

 

 

2.2.2.04.

Μποτσουάνα

 

 

2.2.2.04.

 

 

 

2.2.2.05.

Μπουρκίνα Φάσο

 

 

2.2.2.05.

 

 

 

2.2.2.06.

Μπουρούντι

 

 

2.2.2.06.

 

 

 

2.2.2.07.

Καμερούν

 

 

2.2.2.07.

 

 

 

2.2.2.08.

Πράσινο Ακρωτήριο

 

 

2.2.2.08.

 

 

 

2.2.2.09.

Κεντροαφρικανική Δημοκρατία

 

 

2.2.2.09.

 

 

 

2.2.2.10.

Τσαντ

 

 

2.2.2.10.

 

 

 

2.2.2.11.

Κομόρες

 

 

2.2.2.11.

 

 

 

2.2.2.12.

Κονγκό

 

 

2.2.2.12.

 

 

 

2.2.2.13.

Ακτή Ελεφαντοστού

 

 

2.2.2.13.

 

 

 

2.2.2.14.

Λαϊκή Δημοκρατία του Κονγκό

 

 

2.2.2.14.

 

 

 

2.2.2.15.

Τζιμπουτί

 

 

2.2.2.15.

 

 

 

2.2.2.16.

Αίγυπτος

 

 

2.2.2.16.

 

 

 

2.2.2.17.

Ισημερινή Γουινέα

 

 

2.2.2.17.

 

 

 

2.2.2.18.

Ερυθραία

 

 

2.2.2.18.

 

 

 

2.2.2.19.

Αιθιοπία

 

 

2.2.2.19.

 

 

 

2.2.2.20.

Γκαμπόν

 

 

2.2.2.20.

 

 

 

2.2.2.21.

Γκάμπια

 

 

2.2.2.21.

 

 

 

2.2.2.22.

Γκάνα

 

 

2.2.2.22.

 

 

 

2.2.2.23.

Γουινέα

 

 

2.2.2.23.

 

 

 

2.2.2.24.

Γουινέα Μπισάου

 

 

2.2.2.24.

 

 

 

2.2.2.25.

Κένυα

 

 

2.2.2.25.

 

 

 

2.2.2.26.

Λεσόθο

 

 

2.2.2.26.

 

 

 

2.2.2.27.

Λιβερία

 

 

2.2.2.27.

 

 

 

2.2.2.28.

Λιβύη

 

 

2.2.2.28.

 

 

 

2.2.2.29.

Μαδαγασκάρη

 

 

2.2.2.29.

 

 

 

2.2.2.30.

Μαλάουι

 

 

2.2.2.30.

 

 

 

2.2.2.31.

Μάλι

 

 

2.2.2.31.

 

 

 

2.2.2.32.

Μαυριτανία

 

 

2.2.2.32.

 

 

 

2.2.2.33.

Μαυρίκιος

 

 

2.2.2.33.

 

 

 

2.2.2.34.

Μαρόκο

 

 

2.2.2.34.

 

 

 

2.2.2.35.

Μοζαμβίκη

 

 

2.2.2.35.

 

 

 

2.2.2.36.

Ναμίμπια

 

 

2.2.2.36.

 

 

 

2.2.2.37.

Νίγηρας

 

 

2.2.2.37.

 

 

 

2.2.2.38.

Νιγηρία

 

 

2.2.2.38.

 

 

 

2.2.2.39.

Ρουάντα

 

 

2.2.2.39.

 

 

 

2.2.2.40.

Αγία Ελένη

 

 

2.2.2.40.

 

 

 

2.2.2.41.

Σάο Τομέ και Πρίνσιπε

 

 

2.2.2.41.

 

 

 

2.2.2.42.

Σενεγάλη

 

 

2.2.2.42.

 

 

 

2.2.2.43.

Σεϋχέλλες

 

 

2.2.2.43.

 

 

 

2.2.2.44.

Σιέρα Λεόνε

 

 

2.2.2.44.

 

 

 

2.2.2.45.

Σομαλία

 

 

2.2.2.45.

 

 

 

2.2.2.46.

Νότια Αφρική

 

 

2.2.2.46.

 

 

 

2.2.2.47.

Σουδάν

 

 

2.2.2.47.

 

 

 

2.2.2.48.

Νότιο Σουδάν

 

 

2.2.2.48.

 

 

 

2.2.2.49.

Σουαζιλάνδη

 

 

2.2.2.49.

 

 

 

2.2.2.50.

Τόγκο

 

 

2.2.2.50.

 

 

 

2.2.2.51.

Τυνησία

 

 

2.2.2.51.

 

 

 

2.2.2.52.

Ουγκάντα

 

 

2.2.2.52.

 

 

 

2.2.2.53.

Τανζανία

 

 

2.2.2.53.

 

 

 

2.2.2.54.

Δυτική Σαχάρα

 

 

2.2.2.54.

 

 

 

2.2.2.55.

Ζάμπια

 

 

2.2.2.55.

 

 

 

2.2.2.56.

Ζιμπάμπουε

 

 

2.2.2.56.

 

 

 

2.2.2.57.

Άλλη χώρα της Αφρικής

 

 

2.2.2.57.

 

 

2.2.3.

Καραϊβική, Νότια ή Κεντρική Αμερική

 

2.2.3.

2.2.3.

 

 

 

2.2.3.01.

Ανγκουίλα

 

 

2.2.3.01.

 

 

 

2.2.3.02.

Αντίγκουα και Μπαρμπούντα

 

 

2.2.3.02.

 

 

 

2.2.3.03.

Αργεντινή

 

 

2.2.3.03.

 

 

 

2.2.3.04.

Αρούμπα

 

 

2.2.3.04.

 

 

 

2.2.3.05.

Μπαχάμες

 

 

2.2.3.05.

 

 

 

2.2.3.06.

Μπαρμπάντος

 

 

2.2.3.06.

 

 

 

2.2.3.07.

Μπελίζε

 

 

2.2.3.07.

 

 

 

2.2.3.08.

Βολιβία

 

 

2.2.3.08.

 

 

 

2.2.3.09.

Βραζιλία

 

 

2.2.3.09.

 

 

 

2.2.3.10.

Βρετανικές Παρθένοι Νήσοι

 

 

2.2.3.10.

 

 

 

2.2.3.11.

Νήσοι Κάιμαν

 

 

2.2.3.11.

 

 

 

2.2.3.12.

Χιλή

 

 

2.2.3.12.

 

 

 

2.2.3.13.

Κολομβία

 

 

2.2.3.13.

 

 

 

2.2.3.14.

Κόστα Ρίκα

 

 

2.2.3.14.

 

 

 

2.2.3.15.

Κούβα

 

 

2.2.3.15.

 

 

 

2.2.3.16.

Κουρασάο

 

 

2.2.3.16.

 

 

 

2.2.3.17.

Ντομίνικα

 

 

2.2.3.17.

 

 

 

2.2.3.18.

Δομινικανή Δημοκρατία

 

 

2.2.3.18.

 

 

 

2.2.3.19.

Ισημερινός

 

 

2.2.3.19.

 

 

 

2.2.3.20.

Ελ Σαλβαδόρ

 

 

2.2.3.20.

 

 

 

2.2.3.21.

Νήσοι Φόκλαντ (Μαλβίνες)

 

 

2.2.3.21.

 

 

 

2.2.3.22.

Γρενάδα

 

 

2.2.3.22.

 

 

 

2.2.3.23.

Γουατεμάλα

 

 

2.2.3.23.

 

 

 

2.2.3.24.

Γουιάνα

 

 

2.2.3.24.

 

 

 

2.2.3.25.

Αϊτή

 

 

2.2.3.25.

 

 

 

2.2.3.26.

Ονδούρα

 

 

2.2.3.26.

 

 

 

2.2.3.27.

Τζαμάικα

 

 

2.2.3.27.

 

 

 

2.2.3.28.

Μεξικό

 

 

2.2.3.28.

 

 

 

2.2.3.29.

Μοντσεράτ

 

 

2.2.3.29.

 

 

 

2.2.3.30.

Νικαράγουα

 

 

2.2.3.30.

 

 

 

2.2.3.31.

Παναμάς

 

 

2.2.3.31.

 

 

 

2.2.3.32.

Παραγουάη

 

 

2.2.3.32.

 

 

 

2.2.3.33.

Περού

 

 

2.2.3.33.

 

 

 

2.2.3.34.

Άγιος Βαρθολομαίος

 

 

2.2.3.34.

 

 

 

2.2.3.35.

Άγιος Χριστόφορος και Νέβις

 

 

2.2.3.35.

 

 

 

2.2.3.36.

Αγία Λουκία

 

 

2.2.3.36.

 

 

 

2.2.3.37.

Άγιος Μαρτίνος (Γαλλικό τμήμα)

 

 

2.2.3.37.

 

 

 

2.2.3.38.

Άγιος Μαρτίνος (Ολλανδικό τμήμα)

 

 

2.2.3.38.

 

 

 

2.2.3.39.

Άγιος Βικέντιος και Γρεναδίνες

 

 

2.2.3.39.

 

 

 

2.2.3.40.

Σουρινάμ

 

 

2.2.3.40.

 

 

 

2.2.3.41.

Τρινιδάδ και Τομπάγκο

 

 

2.2.3.41.

 

 

 

2.2.3.42.

Νήσοι Τερκ και Κάικος

 

 

2.2.3.42.

 

 

 

2.2.3.43.

Ουρουγουάη

 

 

2.2.3.43.

 

 

 

2.2.3.44.

Βενεζουέλα

 

 

2.2.3.44.

 

 

 

2.2.3.45.

Άλλη χώρα της Καραϊβικής, της Νότιας ή της Κεντρικής Αμερικής

 

 

2.2.3.45.

 

 

2.2.4.

Βόρεια Αμερική

 

2.2.4.

2.2.4.

 

 

 

2.2.4.01.

Καναδάς

 

 

2.2.4.01.

 

 

 

2.2.4.02.

Γροιλανδία

 

 

2.2.4.02.

 

 

 

2.2.4.03.

Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής

 

 

2.2.4.03.

 

 

 

2.2.4.04.

Βερμούδες

 

 

2.2.4.04.

 

 

 

2.2.4.05.

Σεν Πιερ και Μικελόν

 

 

2.2.4.05.

 

 

 

2.2.4.06.

Άλλη χώρα της Βόρειας Αμερικής

 

 

2.2.4.06.

 

 

2.2.5.

Ασία

 

2.2.5.

2.2.5.

 

 

 

2.2.5.01.

Αφγανιστάν

 

 

2.2.5.01.

 

 

 

2.2.5.02.

Αρμενία

 

 

2.2.5.02.

 

 

 

2.2.5.03.

Αζερμπαϊτζάν

 

 

2.2.5.03.

 

 

 

2.2.5.04.

Μπαχρέιν

 

 

2.2.5.04.

 

 

 

2.2.5.05.

Μπανγκλαντές

 

 

2.2.5.05.

 

 

 

2.2.5.06.

Μπουτάν

 

 

2.2.5.06.

 

 

 

2.2.5.07.

Μπρουνέι

 

 

2.2.5.07.

 

 

 

2.2.5.08.

Καμπότζη

 

 

2.2.5.08.

 

 

 

2.2.5.09.

Κίνα

 

 

2.2.5.09.

 

 

 

2.2.5.10.

Γεωργία

 

 

2.2.5.10.

 

 

 

2.2.5.11.

Ινδία

 

 

2.2.5.11.

 

 

 

2.2.5.12.

Ινδονησία

 

 

2.2.5.12.

 

 

 

2.2.5.13.

Ιράκ

 

 

2.2.5.13.

 

 

 

2.2.5.14.

Ιράν

 

 

2.2.5.14.

 

 

 

2.2.5.15.

Ισραήλ

 

 

2.2.5.15.

 

 

 

2.2.5.16.

Ιαπωνία

 

 

2.2.5.16.

 

 

 

2.2.5.17.

Ιορδανία

 

 

2.2.5.17.

 

 

 

2.2.5.18.

Καζαχστάν

 

 

2.2.5.18.

 

 

 

2.2.5.19.

Βόρεια Κορέα

 

 

2.2.5.19.

 

 

 

2.2.5.20.

Νότια Κορέα

 

 

2.2.5.20.

 

 

 

2.2.5.21.

Κουβέιτ

 

 

2.2.5.21.

 

 

 

2.2.5.22.

Κιργιζία

 

 

2.2.5.22.

 

 

 

2.2.5.23.

Λάος

 

 

2.2.5.23.

 

 

 

2.2.5.24.

Λίβανος

 

 

2.2.5.24.

 

 

 

2.2.5.25.

Μαλαισία

 

 

2.2.5.25.

 

 

 

2.2.5.26.

Μαλδίβες

 

 

2.2.5.26.

 

 

 

2.2.5.27.

Μογγολία

 

 

2.2.5.27.

 

 

 

2.2.5.28.

Μιανμάρ

 

 

2.2.5.28.

 

 

 

2.2.5.29.

Νεπάλ

 

 

2.2.5.29.

 

 

 

2.2.5.30.

Ομάν

 

 

2.2.5.30.

 

 

 

2.2.5.31.

Πακιστάν

 

 

2.2.5.31.

 

 

 

2.2.5.32.

Φιλιππίνες

 

 

2.2.5.32.

 

 

 

2.2.5.33.

Κατάρ

 

 

2.2.5.33.

 

 

 

2.2.5.34.

Σαουδική Αραβία

 

 

2.2.5.34.

 

 

 

2.2.5.35.

Σινγκαπούρη

 

 

2.2.5.35.

 

 

 

2.2.5.36.

Σρι Λάνκα

 

 

2.2.5.36.

 

 

 

2.2.5.37.

Συρία

 

 

2.2.5.37.

 

 

 

2.2.5.38.

Ταϊβάν

 

 

2.2.5.38.

 

 

 

2.2.5.39.

Τατζικιστάν

 

 

2.2.5.39.

 

 

 

2.2.5.40.

Ταϊλάνδη

 

 

2.2.5.40.

 

 

 

2.2.5.41.

Ανατολικό Τιμόρ

 

 

2.2.5.41.

 

 

 

2.2.5.42.

Τουρκμενιστάν

 

 

2.2.5.42.

 

 

 

2.2.5.43.

Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα

 

 

2.2.5.43.

 

 

 

2.2.5.44.

Ουζμπεκιστάν

 

 

2.2.5.44.

 

 

 

2.2.5.45.

Βιετνάμ

 

 

2.2.5.45.

 

 

 

2.2.5.46.

Παλαιστίνη

 

 

2.2.5.46.

 

 

 

2.2.5.47.

Υεμένη

 

 

2.2.5.47.

 

 

 

2.2.5.48.

Άλλη χώρα της Ασίας

 

 

2.2.5.48.

 

 

2.2.6.

Ωκεανία

 

2.2.6.

2.2.6.

 

 

 

2.2.6.01.

Αυστραλία

 

 

2.2.6.01.

 

 

 

2.2.6.02.

Ηνωμένες Πολιτείες της Μικρονησίας

 

 

2.2.6.02.

 

 

 

2.2.6.03.

Νήσοι Κουκ (Νέα Ζηλανδία)

 

 

2.2.6.03.

 

 

 

2.2.6.04.

Φίτζι

 

 

2.2.6.04.

 

 

 

2.2.6.05.

Γαλλική Πολυνησία

 

 

2.2.6.05.

 

 

 

2.2.6.06.

Γαλλικά Νότια Εδάφη

 

 

2.2.6.06.

 

 

 

2.2.6.07.

Κιριμπάτι

 

 

2.2.6.07.

 

 

 

2.2.6.08.

Νήσοι Μάρσαλ

 

 

2.2.6.08.

 

 

 

2.2.6.09.

Ναουρού

 

 

2.2.6.09.

 

 

 

2.2.6.10.

Νέα Καληδονία

 

 

2.2.6.10.

 

 

 

2.2.6.11.

Νέα Ζηλανδία

 

 

2.2.6.11.

 

 

 

2.2.6.12.

Παλάου

 

 

2.2.6.12.

 

 

 

2.2.6.13.

Παπουασία-Νέα Γουινέα

 

 

2.2.6.13.

 

 

 

2.2.6.14.

Σαμόα

 

 

2.2.6.14.

 

 

 

2.2.6.15.

Νήσοι Σολομώντος

 

 

2.2.6.15.

 

 

 

2.2.6.16.

Τόνγκα

 

 

2.2.6.16.

 

 

 

2.2.6.17.

Τουβαλού

 

 

2.2.6.17.

 

 

 

2.2.6.18.

Νήσοι Πίτκερν

 

 

2.2.6.18.

 

 

 

2.2.6.19.

Βανουάτου

 

 

2.2.6.19.

 

 

 

2.2.6.20.

Νήσοι Ουάλις και Φουτούνα

 

 

2.2.6.20.

 

 

 

2.2.6.21.

Άλλη χώρα της Ωκεανίας

 

 

2.2.6.21.

3.

Άλλο

3.

3.

3.

4.

Δεν αναφέρεται

4.

4.

4.

Η κατανομή ανά «Χώρα/τόπο γέννησης» αποβλέπει να κατανείμει σε κατηγορίες κάθε σύνολο ή υποσύνολο που αναφέρεται σε άτομα.

Ο κατάλογος χωρών για την κατανομή ανά «Χώρα/τόπο γέννησης» έχει εφαρμογή μόνο για στατιστικούς λόγους.

Θέμα: Χώρα ιθαγένειας

Η ιθαγένεια ορίζεται ως ο ιδιαίτερος νομικός δεσμός μεταξύ ενός ατόμου και ενός κράτους, ο οποίος δημιουργείται με τη γέννηση του ατόμου ή με τη νόμιμη απόκτηση της ιθαγένειας, είτε κατόπιν δήλωσης, είτε επιλογής, είτε γάμου ή με άλλα μέσα σύμφωνα με την εθνική νομοθεσία.

Ένα άτομο με δύο ή περισσότερες ιθαγένειες ταξινομείται σε μία μόνο χώρα ιθαγένειας, η οποία καθορίζεται με την ακόλουθη σειρά προτεραιότητας:

1.

υποβάλλουσα έκθεση χώρα· ή

2.

εάν το άτομο δεν έχει την ιθαγένεια της υποβάλλουσας έκθεση χώρας: άλλο κράτος μέλος της ΕΕ· ή

3.

εάν το άτομο δεν έχει την ιθαγένεια άλλου κράτους μέλους της ΕΕ: άλλη χώρα εκτός της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Στις περιπτώσεις διπλής ιθαγένειας εφόσον και οι δύο χώρες είναι κράτη μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης αλλά καμία δεν είναι η υποβάλλουσα έκθεση χώρα, τα κράτη μέλη καθορίζουν σε ποια χώρα πρέπει να καταλογίζεται η ιθαγένεια.

Ως «κράτος μέλος της ΕΕ» νοείται μια χώρα που θα είναι μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης την 1η Ιανουαρίου 2021.

Για τις υποβάλλουσες έκθεση χώρες που είναι κράτη μέλη της ΕΕ, η υποκατηγορία που υπάγεται στην κατηγορία «Ιθαγένεια μη υποβάλλουσας έκθεση χώρας που είναι όμως κράτος μέλος της ΕΕ» (COC.H.2.1.) και αναφέρεται στις ίδιες ως κράτη μέλη δεν έχει εφαρμογή. Για τις υποβάλλουσες έκθεση χώρες που δεν είναι κράτη μέλη της ΕΕ, η κατηγορία «Ιθαγένεια μη υποβάλλουσας έκθεση χώρας που είναι όμως κράτος μέλος της ΕΕ» (COC.L.2.1. COC.M.2.1. COC.H.2.1.) αλλάζει και γίνεται «ιθαγένεια κράτους μέλους της ΕΕ».

Τα άτομα που δεν είναι πολίτες καμίας χώρας ούτε απάτριδες και που έχουν μερικά αλλά όχι όλα τα δικαιώματα και καθήκοντα που απορρέουν από την ιθαγένεια κατατάσσονται ως «αναγνωρισμένοι μη-πολίτες» (COC.H. 2.2.1.20.).

Χώρα ιθαγένειας

COC.L.

COC.M.

COC.H.

0.

Σύνολο

0.

0.

0.

1.

Ιθαγένεια της υποβάλλουσας έκθεση χώρας

1.

1.

1.

2.

Ιθαγένεια μη υποβάλλουσας έκθεση χώρας

2.

2.

2.

 

2.1.

Ιθαγένεια μη υποβάλλουσας έκθεση χώρας που είναι όμως κράτος μέλος της ΕΕ

2.1.

2.1.

2.1.

 

 

2.1.01.

Βέλγιο

 

 

2.1.01.

 

 

2.1.02.

Βουλγαρία

 

 

2.1.02.

 

 

2.1.03.

Τσεχική Δημοκρατία

 

 

2.1.03.

 

 

2.1.04.

Δανία

 

 

2.1.04.

 

 

2.1.05.

Γερμανία

 

 

2.1.05.

 

 

2.1.06.

Εσθονία

 

 

2.1.06.

 

 

2.1.07.

Ιρλανδία

 

 

2.1.07.

 

 

2.1.08.

Ελλάδα

 

 

2.1.08.

 

 

2.1.09.

Ισπανία

 

 

2.1.09.

 

 

2.1.10.

Γαλλία

 

 

2.1.10.

 

 

2.1.11.

Κροατία

 

 

2.1.11.

 

 

2.1.12.

Ιταλία

 

 

2.1.12.

 

 

2.1.13.

Κύπρος

 

 

2.1.13.

 

 

2.1.14.

Λετονία

 

 

2.1.14.

 

 

2.1.15.

Λιθουανία

 

 

2.1.15.

 

 

2.1.16.

Λουξεμβούργο

 

 

2.1.16.

 

 

2.1.17.

Ουγγαρία

 

 

2.1.17.

 

 

2.1.18.

Μάλτα

 

 

2.1.18.

 

 

2.1.19.

Κάτω Χώρες

 

 

2.1.19.

 

 

2.1.20.

Αυστρία

 

 

2.1.20.

 

 

2.1.21.

Πολωνία

 

 

2.1.21.

 

 

2.1.22.

Πορτογαλία

 

 

2.1.22.

 

 

2.1.23.

Ρουμανία

 

 

2.1.23.

 

 

2.1.24.

Σλοβενία

 

 

2.1.24.

 

 

2.1.25.

Σλοβακία

 

 

2.1.25.

 

 

2.1.26.

Φινλανδία

 

 

2.1.26.

 

 

2.1.27.

Σουηδία

 

 

2.1.27.

 

 

2.1.28.

Ηνωμένο Βασίλειο

 

 

2.1.28.

 

2.2.

Ιθαγένεια χώρας μη μέλους της ΕΕ

2.2.

2.2.

2.2.

 

 

2.2.1.

Άλλη ευρωπαϊκή χώρα

 

2.2.1.

2.2.1.

 

 

 

2.2.1.01.

Αλβανία

 

 

2.2.1.01.

 

 

 

2.2.1.02.

Ανδόρα

 

 

2.2.1.02.

 

 

 

2.2.1.03.

Λευκορωσία

 

 

2.2.1.03.

 

 

 

2.2.1.04.

Πρώην Γιουγκοσλαβική Δημοκρατία της Μακεδονίας

 

 

2.2.1.04.

 

 

 

2.2.1.05.

Ισλανδία

 

 

2.2.1.05.

 

 

 

2.2.1.06.

Κοσσυφοπέδιο (*2)

 

 

2.2.1.06.

 

 

 

2.2.1.07.

Λιχτενστάιν

 

 

2.2.1.07.

 

 

 

2.2.1.08.

Μολδαβία

 

 

2.2.1.08.

 

 

 

2.2.1.09.

Μονακό

 

 

2.2.1.09.

 

 

 

2.2.1.10.

Μαυροβούνιο

 

 

2.2.1.10.

 

 

 

2.2.1.11.

Νορβηγία

 

 

2.2.1.11.

 

 

 

2.2.1.12.

Βοσνία-Ερζεγοβίνη

 

 

2.2.1.12.

 

 

 

2.2.1.13.

Ρωσική Ομοσπονδία

 

 

2.2.1.13.

 

 

 

2.2.1.14.

Άγιος Μαρίνος

 

 

2.2.1.14.

 

 

 

2.2.1.15.

Σερβία

 

 

2.2.1.15.

 

 

 

2.2.1.16.

Ελβετία

 

 

2.2.1.16.

 

 

 

2.2.1.17.

Τουρκία

 

 

2.2.1.17.

 

 

 

2.2.1.18.

Ουκρανία

 

 

2.2.1.18.

 

 

 

2.2.1.19.

Κράτος της Πόλεως του Βατικανού

 

 

2.2.1.19.

 

 

 

2.2.1.20.

Αναγνωρισμένοι μη πολίτες

 

 

2.2.1.20.

 

 

 

2.2.1.21.

Άλλη χώρα της Ευρώπης

 

 

2.2.1.21.

 

 

2.2.2.

Χώρα της Αφρικής

 

2.2.2.

2.2.2.

 

 

 

2.2.2.01.

Αλγερία

 

 

2.2.2.01.

 

 

 

2.2.2.02.

Ανγκόλα

 

 

2.2.2.02.

 

 

 

2.2.2.03.

Μπενίν

 

 

2.2.2.03.

 

 

 

2.2.2.04.

Μποτσουάνα

 

 

2.2.2.04.

 

 

 

2.2.2.05.

Μπουρκίνα Φάσο

 

 

2.2.2.05.

 

 

 

2.2.2.06.

Μπουρούντι

 

 

2.2.2.06.

 

 

 

2.2.2.07.

Καμερούν

 

 

2.2.2.07.

 

 

 

2.2.2.08.

Πράσινο Ακρωτήριο

 

 

2.2.2.08.

 

 

 

2.2.2.09.

Κεντροαφρικανική Δημοκρατία

 

 

2.2.2.09.

 

 

 

2.2.2.10.

Τσαντ

 

 

2.2.2.10.

 

 

 

2.2.2.11.

Κομόρες

 

 

2.2.2.11.

 

 

 

2.2.2.12.

Κονγκό

 

 

2.2.2.12.

 

 

 

2.2.2.13.

Ακτή Ελεφαντοστού

 

 

2.2.2.13.

 

 

 

2.2.2.14.

Λαϊκή Δημοκρατία του Κονγκό

 

 

2.2.2.14.

 

 

 

2.2.2.15.

Τζιμπουτί

 

 

2.2.2.15.

 

 

 

2.2.2.16.

Αίγυπτος

 

 

2.2.2.16.

 

 

 

2.2.2.17.

Ισημερινή Γουινέα

 

 

2.2.2.17.

 

 

 

2.2.2.18.

Ερυθραία

 

 

2.2.2.18.

 

 

 

2.2.2.19.

Αιθιοπία

 

 

2.2.2.19.

 

 

 

2.2.2.20.

Γκαμπόν

 

 

2.2.2.20.

 

 

 

2.2.2.21.

Γκάμπια

 

 

2.2.2.21.

 

 

 

2.2.2.22.

Γκάνα

 

 

2.2.2.22.

 

 

 

2.2.2.23.

Γουινέα

 

 

2.2.2.23.

 

 

 

2.2.2.24.

Γουινέα Μπισάου

 

 

2.2.2.24.

 

 

 

2.2.2.25.

Κένυα

 

 

2.2.2.25.

 

 

 

2.2.2.26.

Λεσόθο

 

 

2.2.2.26.

 

 

 

2.2.2.27.

Λιβερία

 

 

2.2.2.27.

 

 

 

2.2.2.28.

Λιβύη

 

 

2.2.2.28.

 

 

 

2.2.2.29.

Μαδαγασκάρη

 

 

2.2.2.29.

 

 

 

2.2.2.30.

Μαλάουι

 

 

2.2.2.30.

 

 

 

2.2.2.31.

Μάλι

 

 

2.2.2.31.

 

 

 

2.2.2.32.

Μαυριτανία

 

 

2.2.2.32.

 

 

 

2.2.2.33.

Μαυρίκιος

 

 

2.2.2.33.

 

 

 

2.2.2.34.

Μαρόκο

 

 

2.2.2.34.

 

 

 

2.2.2.35.

Μοζαμβίκη

 

 

2.2.2.35.

 

 

 

2.2.2.36.

Ναμίμπια

 

 

2.2.2.36.

 

 

 

2.2.2.37.

Νίγηρας

 

 

2.2.2.37.

 

 

 

2.2.2.38.

Νιγηρία

 

 

2.2.2.38.

 

 

 

2.2.2.39.

Ρουάντα

 

 

2.2.2.39.

 

 

 

2.2.2.40.

Σάο Τομέ και Πρίνσιπε

 

 

2.2.2.40.

 

 

 

2.2.2.41.

Σενεγάλη

 

 

2.2.2.41.

 

 

 

2.2.2.42.

Σεϋχέλλες

 

 

2.2.2.42.

 

 

 

2.2.2.43.

Σιέρα Λεόνε

 

 

2.2.2.43.

 

 

 

2.2.2.44.

Σομαλία

 

 

2.2.2.44.

 

 

 

2.2.2.45.

Νότια Αφρική

 

 

2.2.2.45.

 

 

 

2.2.2.46.

Σουδάν

 

 

2.2.2.46.

 

 

 

2.2.2.47.

Νότιο Σουδάν

 

 

2.2.2.47.

 

 

 

2.2.2.48.

Σουαζιλάνδη

 

 

2.2.2.48.

 

 

 

2.2.2.49.

Τόγκο

 

 

2.2.2.49.

 

 

 

2.2.2.50.

Τυνησία

 

 

2.2.2.50.

 

 

 

2.2.2.51.

Ουγκάντα

 

 

2.2.2.51.

 

 

 

2.2.2.52.

Τανζανία

 

 

2.2.2.52.

 

 

 

2.2.2.53.

Δυτική Σαχάρα

 

 

2.2.2.53.

 

 

 

2.2.2.54.

Ζάμπια

 

 

2.2.2.54.

 

 

 

2.2.2.55.

Ζιμπάμπουε

 

 

2.2.2.55.

 

 

 

2.2.2.56.

Άλλη χώρα της Αφρικής

 

 

2.2.2.56.

 

 

2.2.3.

Χώρα της Καραϊβικής, της Νότιας ή της Κεντρικής Αμερικής

 

2.2.3.

2.2.3.

 

 

 

2.2.3.01.

Αντίγκουα και Μπαρμπούντα

 

 

2.2.3.01.

 

 

 

2.2.3.02.

Αργεντινή

 

 

2.2.3.02.

 

 

 

2.2.3.03.

Αρούμπα

 

 

2.2.3.03.

 

 

 

2.2.3.04.

Μπαχάμες

 

 

2.2.3.04.

 

 

 

2.2.3.05.

Μπαρμπάντος

 

 

2.2.3.05.

 

 

 

2.2.3.06.

Μπελίζε

 

 

2.2.3.06.

 

 

 

2.2.3.07.

Βολιβία

 

 

2.2.3.07.

 

 

 

2.2.3.08.

Βραζιλία

 

 

2.2.3.08.

 

 

 

2.2.3.09.

Χιλή

 

 

2.2.3.09.

 

 

 

2.2.3.10.

Κολομβία

 

 

2.2.3.10.

 

 

 

2.2.3.11.

Κόστα Ρίκα

 

 

2.2.3.11.

 

 

 

2.2.3.12.

Κούβα

 

 

2.2.3.12.

 

 

 

2.2.3.13.

Κουρασάο

 

 

2.2.3.13.

 

 

 

2.2.3.14.

Ντομίνικα

 

 

2.2.3.14.

 

 

 

2.2.3.15.

Δομινικανή Δημοκρατία

 

 

2.2.3.15.

 

 

 

2.2.3.16.

Ισημερινός

 

 

2.2.3.16.

 

 

 

2.2.3.17.

Ελ Σαλβαδόρ

 

 

2.2.3.17.

 

 

 

2.2.3.18.

Γρενάδα

 

 

2.2.3.18.

 

 

 

2.2.3.19.

Γουατεμάλα

 

 

2.2.3.19.

 

 

 

2.2.3.20.

Γουιάνα

 

 

2.2.3.20.

 

 

 

2.2.3.21.

Αϊτή

 

 

2.2.3.21.

 

 

 

2.2.3.22.

Ονδούρα

 

 

2.2.3.22.

 

 

 

2.2.3.23.

Τζαμάικα

 

 

2.2.3.23.

 

 

 

2.2.3.24.

Μεξικό

 

 

2.2.3.24.

 

 

 

2.2.3.25.

Νικαράγουα

 

 

2.2.3.25.

 

 

 

2.2.3.26.

Παναμάς

 

 

2.2.3.26.

 

 

 

2.2.3.27.

Παραγουάη

 

 

2.2.3.27.

 

 

 

2.2.3.28.

Περού

 

 

2.2.3.28.

 

 

 

2.2.3.29.

Άγιος Χριστόφορος και Νέβις

 

 

2.2.3.29.

 

 

 

2.2.3.30.

Αγία Λουκία

 

 

2.2.3.30.

 

 

 

2.2.3.31.

Άγιος Μαρτίνος (Ολλανδικό τμήμα)

 

 

2.2.3.31.

 

 

 

2.2.3.32.

Άγιος Βικέντιος και Γρεναδίνες

 

 

2.2.3.32.

 

 

 

2.2.3.33.

Σουρινάμ

 

 

2.2.3.33.

 

 

 

2.2.3.34.

Τρινιδάδ και Τομπάγκο

 

 

2.2.3.34.

 

 

 

2.2.3.35.

Ουρουγουάη

 

 

2.2.3.35.

 

 

 

2.2.3.36.

Βενεζουέλα

 

 

2.2.3.36.

 

 

 

2.2.3.37.

Άλλη χώρα της Καραϊβικής, της Νότιας ή της Κεντρικής Αμερικής

 

 

2.2.3.37.

 

 

2.2.4.

Χώρα της Βόρειας Αμερικής

 

2.2.4.

2.2.4.

 

 

 

2.2.4.01.

Καναδάς

 

 

2.2.4.01.

 

 

 

2.2.4.02.

Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής

 

 

2.2.4.02.

 

 

 

2.2.4.03.

Άλλη χώρα της Βόρειας Αμερικής

 

 

2.2.4.03.

 

 

2.2.5.

Χώρα της Ασίας

 

2.2.5.

2.2.5.

 

 

 

2.2.5.01.

Αφγανιστάν

 

 

2.2.5.01.

 

 

 

2.2.5.02.

Αρμενία

 

 

2.2.5.02.

 

 

 

2.2.5.03.

Αζερμπαϊτζάν

 

 

2.2.5.03.

 

 

 

2.2.5.04.

Μπαχρέιν

 

 

2.2.5.04.

 

 

 

2.2.5.05.

Μπανγκλαντές

 

 

2.2.5.05.

 

 

 

2.2.5.06.

Μπουτάν

 

 

2.2.5.06.

 

 

 

2.2.5.07.

Μπρουνέι

 

 

2.2.5.07.

 

 

 

2.2.5.08.

Καμπότζη

 

 

2.2.5.08.

 

 

 

2.2.5.09.

Κίνα

 

 

2.2.5.09.

 

 

 

2.2.5.10.

Γεωργία

 

 

2.2.5.10.

 

 

 

2.2.5.11.

Ινδία

 

 

2.2.5.11.

 

 

 

2.2.5.12.

Ινδονησία

 

 

2.2.5.12.

 

 

 

2.2.5.13.

Ιράκ

 

 

2.2.5.13.

 

 

 

2.2.5.14.

Ιράν

 

 

2.2.5.14.

 

 

 

2.2.5.15.

Ισραήλ

 

 

2.2.5.15.

 

 

 

2.2.5.16.

Ιαπωνία

 

 

2.2.5.16.

 

 

 

2.2.5.17.

Ιορδανία

 

 

2.2.5.17.

 

 

 

2.2.5.18.

Καζαχστάν

 

 

2.2.5.18.

 

 

 

2.2.5.19.

Βόρεια Κορέα

 

 

2.2.5.19.

 

 

 

2.2.5.20.

Νότια Κορέα

 

 

2.2.5.20.

 

 

 

2.2.5.21.

Κουβέιτ

 

 

2.2.5.21.

 

 

 

2.2.5.22.

Κιργιζία

 

 

2.2.5.22.

 

 

 

2.2.5.23.

Λάος

 

 

2.2.5.23.

 

 

 

2.2.5.24.

Λίβανος

 

 

2.2.5.24.

 

 

 

2.2.5.25.

Μαλαισία

 

 

2.2.5.25.

 

 

 

2.2.5.26.

Μαλδίβες

 

 

2.2.5.26.

 

 

 

2.2.5.27.

Μογγολία

 

 

2.2.5.27.

 

 

 

2.2.5.28.

Μιανμάρ/Βιρμανία

 

 

2.2.5.28.

 

 

 

2.2.5.29.

Νεπάλ

 

 

2.2.5.29.

 

 

 

2.2.5.30.

Ομάν

 

 

2.2.5.30.

 

 

 

2.2.5.31.

Πακιστάν

 

 

2.2.5.31.

 

 

 

2.2.5.32.

Φιλιππίνες

 

 

2.2.5.32.

 

 

 

2.2.5.33.

Κατάρ

 

 

2.2.5.33.

 

 

 

2.2.5.34.

Σαουδική Αραβία

 

 

2.2.5.34.

 

 

 

2.2.5.35.

Σινγκαπούρη

 

 

2.2.5.35.

 

 

 

2.2.5.36.

Σρι Λάνκα

 

 

2.2.5.36.

 

 

 

2.2.5.37.

Συρία

 

 

2.2.5.37.

 

 

 

2.2.5.38.

Ταϊβάν

 

 

2.2.5.38.

 

 

 

2.2.5.39.

Τατζικιστάν

 

 

2.2.5.39.

 

 

 

2.2.5.40.

Ταϊλάνδη

 

 

2.2.5.40.

 

 

 

2.2.5.41.

Ανατολικό Τιμόρ

 

 

2.2.5.41.

 

 

 

2.2.5.42.

Τουρκμενιστάν

 

 

2.2.5.42.

 

 

 

2.2.5.43.

Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα

 

 

2.2.5.43.

 

 

 

2.2.5.44.

Ουζμπεκιστάν

 

 

2.2.5.44.

 

 

 

2.2.5.45.

Βιετνάμ

 

 

2.2.5.45.

 

 

 

2.2.5.46.

Παλαιστίνη

 

 

2.2.5.46.

 

 

 

2.2.5.47.

Υεμένη

 

 

2.2.5.47.

 

 

 

2.2.5.48.

Άλλη χώρα της Ασίας

 

 

2.2.5.48.

 

 

2.2.6.

Χώρα της Ωκεανίας

 

2.2.6.

2.2.6.

 

 

 

2.2.6.01.

Αυστραλία

 

 

2.2.6.01.

 

 

 

2.2.6.02.

Ηνωμένες Πολιτείες της Μικρονησίας

 

 

2.2.6.02.

 

 

 

2.2.6.03.

Φίτζι

 

 

2.2.6.03.

 

 

 

2.2.6.04.

Κιριμπάτι

 

 

2.2.6.04.

 

 

 

2.2.6.05.

Νήσοι Μάρσαλ

 

 

2.2.6.05.

 

 

 

2.2.6.06.

Ναουρού

 

 

2.2.6.06.

 

 

 

2.2.6.07.

Νέα Ζηλανδία

 

 

2.2.6.07.

 

 

 

2.2.6.08.

Παλάου

 

 

2.2.6.08.

 

 

 

2.2.6.09.

Παπουασία-Νέα Γουινέα

 

 

2.2.6.09.

 

 

 

2.2.6.10.

Σαμόα

 

 

2.2.6.10.

 

 

 

2.2.6.11.

Νήσοι Σολομώντος

 

 

2.2.6.11.

 

 

 

2.2.6.12.

Τόνγκα

 

 

2.2.6.12.

 

 

 

2.2.6.13.

Τουβαλού

 

 

2.2.6.13.

 

 

 

2.2.6.14.

Βανουάτου

 

 

2.2.6.14.

 

 

 

2.2.6.15.

Άλλη χώρα της Ωκεανίας

 

 

2.2.6.15.

3.

Άπατρις

3.

3.

3.

4.

Δεν αναφέρεται

4.

4.

4.

Η κατανομή ανά «Χώρα ιθαγένειας» αποβλέπει να κατανείμει σε κατηγορίες κάθε σύνολο ή υποσύνολο που αναφέρεται σε άτομα.

Ο κατάλογος χωρών για την κατανομή ανά «Χώρα ιθαγένειας» θα έχει εφαρμογή μόνο για στατιστικούς λόγους.

Θέμα: Μόνιμη κατοικία στο εξωτερικό και έτος άφιξης στη χώρα (από το 1980 και μετά)

Ως έτος άφιξης θεωρείται το ημερολογιακό έτος κατά το οποίο ένα άτομο απέκτησε την πλέον πρόσφατη συνήθη διαμονή στη χώρα. Αναφέρεται το έτος της πλέον πρόσφατης άφιξης στη χώρα παρά το έτος πρώτης άφιξης (δηλαδή το θέμα «Έτος της άφιξης στη χώρα» δεν παρέχει πληροφορίες για διακεκομμένες παραμονές).

Η κατανομή ανά «Έτος της άφιξης στη χώρα από το 2010 και μετά» επικεντρώνεται στην πιο πρόσφατη διεθνή μετανάστευση από το 2010 και μετά.

Έτος άφιξης στη χώρα από το 2010 και μετά

YAT.

0.

Σύνολο

0.

1.

Μόνιμη κατοικία στο εξωτερικό και άφιξη στη χώρα από το 2010 και μετά

1.

2.

Μόνιμη κατοικία στο εξωτερικό και άφιξη στη χώρα το 2009 ή πριν, ή καμία κατοικία στο εξωτερικό

2.

3.

Δεν αναφέρεται

3.

Η κατανομή ανά «Έτος της άφιξης στη χώρα από το 2010 και μετά» αποβλέπει να κατανείμει σε κατηγορίες κάθε σύνολο ή υποσύνολο που αναφέρεται σε άτομα.

Η κατανομή ανά «Έτος της άφιξης στη χώρα από το 1980 και μετά» επικεντρώνεται στη διεθνή μετανάστευση από το 1980 και μετά.

Τα στοιχεία για το 2021 θα αναφέρονται στο χρονικό διάστημα μεταξύ 1ης Ιανουαρίου 2021 και ημερομηνίας αναφοράς.

Έτος άφιξης στη χώρα από το 1980 και μετά

YAE.L.

YAE.H.

0.

Σύνολο

0.

0.

1.

Μόνιμη κατοικία στο εξωτερικό και άφιξη στη χώρα από το 1980 και μετά

1.

1.

 

1.1.

2020 έως 2021

1.1.

1.1.

 

 

1.1.1.

2021

 

1.1.1.

 

 

1.1.2.

2020

 

1.1.2.

 

1.2.

2015 έως 2019

1.2.

1.2.

 

 

1.2.1.

2019

 

1.2.1.

 

 

1.2.2.

2018

 

1.2.2.

 

 

1.2.3.

2017

 

1.2.3.

 

 

1.2.4.

2016

 

1.2.4.

 

 

1.2.5.

2015

 

1.2.5.

 

1.3.

2010 έως 2014

1.3.

1.3.

 

 

1.3.1.

2014

 

1.3.1.

 

 

1.3.2.

2013

 

1.3.2.

 

 

1.3.3.

2012

 

1.3.3.

 

 

1.3.4.

2011

 

1.3.4.

 

 

1.3.5.

2010

 

1.3.5.

 

1.4.

2005 έως 2009

1.4.

1.4.

 

 

1.4.1.

2009

 

1.4.1.

 

 

1.4.2.

2008

 

1.4.2.

 

 

1.4.3.

2007

 

1.4.3.

 

 

1.4.4.

2006

 

1.4.4.

 

 

1.4.5.

2005

 

1.4.5.

 

1.5.

2000 έως 2004

1.5.

1.5.

 

1.6.

1995 έως 1999

1.6.

1.6.

 

1.7.

1990 έως 1994

1.7.

1.7.

 

1.8.

1985 έως 1989

1.8.

1.8.

 

1.9.

1980 έως 1984

1.9.

1.9.

2.

Κατοικία στο εξωτερικό και άφιξη στη χώρα το 1979 ή πριν, ή καμία κατοικία στο εξωτερικό

2.

2.

3.

Δεν αναφέρεται

3.

3.

Η κατανομή ανά «Έτος της άφιξης στη χώρα από το 1980 και μετά» αποβλέπει να κατανείμει σε κατηγορίες κάθε σύνολο ή υποσύνολο που αναφέρεται σε άτομα.

Θέμα: Προηγούμενος τόπος συνήθους διαμονής και ημερομηνία άφιξης στον σημερινό τόπο ή τόπος συνήθους διαμονής ένα έτος πριν από την απογραφή

Πρέπει να αναφέρεται η σχέση μεταξύ του σημερινού τόπου συνήθους διαμονής και του τόπου συνήθους διαμονής ένα έτος πριν από την απογραφή.

Στην κατανομή ανά «τόπο συνήθους διαμονής ένα έτος πριν από την απογραφή» κάθε αλλαγή της διαμονής πρέπει να αναφέρεται στο χρονικό διάστημα μεταξύ ενός έτους πριν από την ημερομηνία αναφοράς και της ημερομηνίας αναφοράς. Μετακίνηση εντός της ίδιας περιοχής LAU2 θεωρείται επίσης ως μετακίνηση εντός της ίδιας περιοχής NUTS 3.

Τα παιδιά κάτω του ενός έτους κατατάσσονται υπό τον τίτλο «άνευ αντικειμένου» (ROY.4.).

Οι χώρες που συλλέγουν πληροφορίες σχετικά με το θέμα «Προηγούμενος τόπος συνήθους διαμονής και ημερομηνία άφιξης στον σημερινό τόπο» πρέπει να κατατάσσουν όλα τα άτομα που έχουν αλλάξει τη συνήθη διαμονή τους περισσότερο από μία φορά μέσα στο έτος πριν από την ημερομηνία αναφοράς σύμφωνα με τον προηγούμενο τόπο συνήθους διαμονής τους, δηλαδή τον τόπο συνήθους διαμονής τους από τον οποίο μετακινήθηκαν προς το σημερινό τόπο συνήθους διαμονής τους.

Τόπος συνήθους διαμονής ένα έτος πριν από την απογραφή

ROY.

0.

Σύνολο

0.

1.

Συνήθης διαμονή αμετάβλητη

1.

2.

Αλλαγή συνήθους διαμονής

2.

 

2.1.

Μετακίνηση μέσα στην υποβάλλουσα έκθεση χώρα

2.1.

 

 

2.1.1.

Συνήθης διαμονή ένα έτος πριν από την απογραφή μέσα στην ίδια περιοχή NUTS 3 της σημερινής συνήθους διαμονής

2.1.1.

 

 

2.1.2.

Συνήθης διαμονή ένα έτος πριν από την απογραφή εκτός της περιοχής NUTS 3 της σημερινής συνήθους διαμονής

2.1.2.

 

2.2.

Μετακίνηση εκτός της υποβάλλουσας έκθεση χώρας

2.2.

3.

Δεν αναφέρεται

3.

4.

Άνευ αντικειμένου

4.

Η κατανομή ανά «τόπο συνήθους διαμονής ένα έτος πριν από την απογραφή» αποβλέπει να κατανείμει σε κατηγορίες κάθε σύνολο ή υποσύνολο που αναφέρεται σε άτομα.

Θέμα: Οικογενειακό καθεστώς

Ο οικογενειακός πυρήνας ορίζεται κατά τη στενή έννοια ως δύο ή περισσότερα άτομα που ανήκουν στο ίδιο νοικοκυριό και είναι είτε σύζυγοι, είτε σύντροφοι σε καταχωρισμένη συμβίωση, είτε σύντροφοι σε συναινετική ένωση, είτε γονέας και παιδί. Κατά συνέπεια μια οικογένεια περιλαμβάνει ένα ζευγάρι χωρίς παιδιά, ή ένα ζευγάρι με ένα ή περισσότερα παιδιά, ή έναν μόνο γονέα με ένα ή περισσότερα παιδιά. Αυτή η έννοια της οικογενείας περιορίζει τις σχέσεις μεταξύ παιδιών και ενηλίκων στην άμεση συγγενική σχέση (πρώτου βαθμού), δηλαδή μεταξύ γονέων και παιδιών.

Ο όρος παιδί (γιος/κόρη) αναφέρεται σε γιο ή κόρη εξ αίματος ή σε προγονό/προγονή ή σε γιο ή κόρη εξ υιοθεσίας (ανεξάρτητα από ηλικία ή γαμική κατάσταση) που έχει συνήθη διαμονή στο νοικοκυριό τουλάχιστον ενός από τους γονείς και που δεν έχει σύντροφο ή παιδί στο ίδιο νοικοκυριό. Τα παιδιά των οποίων έχει αναληφθεί η φροντίδα ή η συντήρηση δεν συμπεριλαμβάνονται. Ένας γιος ή μια κόρη που ζει με σύζυγο, με καταχωρισμένο σύντροφο, με σύντροφο σε συναινετική ένωση, ή με ένα ή περισσότερα παιδιά, δεν θεωρείται παιδί. Για ένα παιδί που διαμένει εναλλακτικά σε δύο νοικοκυριά (για παράδειγμα εάν οι γονείς του είναι διαζευγμένοι) πρέπει να λαμβάνεται υπόψη ως νοικοκυριό στο οποίο ζει εκείνο στο οποίο περνάει το μεγαλύτερο μέρος του χρόνου του. Εφόσον το παιδί περνάει ίσο χρονικό διάστημα με τον καθένα από τους δύο γονείς του, λαμβάνεται υπόψη ως νοικοκυριό εκείνο στο οποίο το παιδί βρίσκεται κατά τη νύχτα της ημερομηνίας της απογραφής ή εναλλακτικά το νοικοκυριό που το παιδί έχει ως τόπο μόνιμης ή δηλωθείσας κατοικίας του ή της.

Ο όρος «σύντροφοι» περιλαμβάνει τα παντρεμένα ζευγάρια, τα ζευγάρια σε καταχωρισμένη συμβίωση και τα ζευγάρια που ζουν σε συναινετική ένωση. Το «σύμφωνο συμβίωσης» ορίζεται όπως στις τεχνικές προδιαγραφές για το θέμα «Νόμιμο γαμικό καθεστώς».

Δύο άτομα θεωρούνται σύντροφοι σε «συναινετική ένωση» όταν αυτοί

ανήκουν στο ίδιο νοικοκυριό, και

έχουν οιονεί γαμική σχέση μεταξύ τους, και

δεν είναι παντρεμένοι ούτε έχουν καταχωρισμένη συμβίωση.

Τα «νοικοκυριά από τα οποία λείπει η ενδιάμεση γενεά» (νοικοκυριά που αποτελούνται από έναν παππού ή μία γιαγιά ή τον παππού και τη γιαγιά και ένα ή περισσότερα εγγόνια, αλλά κανέναν γονέα των εγγονιών) δεν καλύπτονται από τον ορισμό της οικογένειας.

Οικογενειακό καθεστώς

FST.L.

FST.M.

FST.H.

0.

Σύνολο

0.

0.

0.

1.

Σύντροφοι

1.

1.

1.

 

1.1.

Άτομα ως παντρεμένο ζευγάρι ή σε καταχωρισμένη συμβίωση

 

1.1.

1.1.

 

 

1.1.1.

Άτομα με γάμο ή καταχωρισμένη συμβίωση ετεροφύλων

 

 

1.1.1.

 

 

1.1.2.

Άτομα με γάμο ή καταχωρισμένη συμβίωση ομοφύλων

 

 

1.1.2.

 

1.2.

Σύντροφοι σε συναινετική ένωση

 

1.2.

1.2.

2.

Μόνοι γονείς

2.

2.

2.

3.

Γιοι/κόρες

3.

3.

3.

 

3.1.

Όχι μόνου γονέα

 

3.1.

3.1.

 

3.2.

Μόνου γονέα

 

3.2.

3.2.

4.

Δεν αναφέρεται

4.

4.

4.

5.

Δεν εφαρμόζεται — δεν αποτελούν οικογενειακό πυρήνα

5.

5.

5.

Η κατανομή ανά «Οικογενειακό καθεστώς» αποβλέπει να κατανείμει σε κατηγορίες κάθε σύνολο ή υποσύνολο που αναφέρεται σε άτομα.

Θέμα: Τύπος οικογενειακού πυρήνα

Οι προδιαγραφές για τις έννοιες τις σχετικές με την οικογένεια και οι ορισμοί των όρων «οικογενειακός πυρήνας», «παιδί», «ζευγάρι» και «συναινετική ένωση» που παρέχονται για το θέμα «Οικογενειακό καθεστώς» έχουν επίσης εφαρμογή στο θέμα «Τύπος οικογενειακού πυρήνα».

Τύπος οικογενειακού πυρήνα

TFN.L.

TFN.H.

0.

Σύνολο

0.

0.

1.

Οικογένειες παντρεμένων ζευγαριών ή ζευγαριών σε καταχωρισμένη συμβίωση

1.

1.

 

1.1.

Οικογένειες παντρεμένων ζευγαριών ή ζευγαριών σε καταχωρισμένη συμβίωση χωρίς παιδιά υπό την ίδια στέγη

 

1.1.

 

 

1.1.1.

Οικογένειες ζευγών συζύγων

 

1.1.1.

 

 

1.1.2.

Οικογένειες παντρεμένων ζευγαριών ή ζευγαριών σε καταχωρισμένη συμβίωση ομοφύλων

 

1.1.2.

 

1.2.

Οικογένειες παντρεμένων ζευγαριών ή ζευγαριών σε καταχωρισμένη συμβίωση με τουλάχιστον ένα παιδί κάτω των 25 ετών υπό την ίδια στέγη

 

1.2.

 

 

1.2.1.

Οικογένειες ζευγών συζύγων

 

1.2.1.

 

 

1.2.2.

Οικογένειες παντρεμένων ζευγαριών ή ζευγαριών σε καταχωρισμένη συμβίωση ομοφύλων

 

1.2.2.

 

1.3.

Οικογένειες παντρεμένων ζευγαριών ή ζευγαριών σε καταχωρισμένη συμβίωση, με το νεώτερο γιο/τη νεώτερη κόρη ηλικίας 25 ετών και άνω υπό την ίδια στέγη

 

1.3.

 

 

1.3.1.

Οικογένειες ζευγών συζύγων

 

1.3.1.

 

 

1.3.2.

Οικογένειες παντρεμένων ζευγαριών ή ζευγαριών σε καταχωρισμένη συμβίωση ομοφύλων

 

1.3.2.

2.

Οικογένειες ζευγαριών σε συναινετική ένωση

2.

2.

 

2.1.

Ζευγάρια σε συναινετική ένωση χωρίς παιδιά υπό την ίδια στέγη

 

2.1.

 

2.2.

Ζευγάρια σε συναινετική ένωση με τουλάχιστον ένα παιδί υπό την ίδια στέγη κάτω των 25 ετών

 

2.2.

 

2.3.

Ζευγάρια σε συναινετική ένωση, με το νεώτερο γιο/τη νεώτερη κόρη ηλικίας 25 ετών και άνω υπό την ίδια στέγη

 

2.3.

3.

Οικογένειες μόνου πατέρα

3.

3.

 

3.1.

Οικογένειες μόνου πατέρα με τουλάχιστον ένα παιδί υπό την ίδια στέγη κάτω των 25 ετών

 

3.1.

 

3.2.

Οικογένειες μόνου πατέρα, με το νεώτερο γιο/τη νεώτερη κόρη ηλικίας 25 ετών και άνω υπό την ίδια στέγη

 

3.2.

4.

Οικογένειες μόνης μητέρας

4.

4.

 

4.1.

Οικογένειες μόνης μητέρας με τουλάχιστον ένα παιδί υπό την ίδια στέγη κάτω των 25 ετών

 

4.1.

 

4.2.

Οικογένειες μόνης μητέρας, με το νεώτερο γιο/τη νεώτερη κόρη ηλικίας 25 ετών και άνω υπό την ίδια στέγη

 

4.2.

Η κατανομή ανά «τύπο οικογενειακού πυρήνα» αποβλέπει να κατανείμει σε κατηγορίες το σύνολο των «οικογενειακών πυρήνων» και κάθε υποσύνολο.

Θέμα: Μέγεθος οικογενειακού πυρήνα

Ο ορισμός του όρου «οικογενειακός πυρήνας» που παρέχεται για το θέμα «οικογενειακό καθεστώς» έχει επίσης εφαρμογή στο θέμα «μέγεθος του οικογενειακού πυρήνα».

Μέγεθος οικογενειακού πυρήνα

SFN.

0.

Σύνολο

0.

1.

2 άτομα

1.

2.

3 έως 5 άτομα

2.

 

2.1.

3 άτομα

2.1.

 

2.2.

4 άτομα

2.2.

 

2.3.

5 άτομα

2.3.

3.

6 και περισσότερα άτομα

3.

 

3.1.

6 έως 10 άτομα

3.1.

 

3.2.

11 και περισσότερα άτομα

3.2.

Η κατανομή ανά «μέγεθος οικογενειακού πυρήνα» αποβλέπει να κατανείμει σε κατηγορίες το σύνολο των «οικογενειακών πυρήνων» και κάθε υποσύνολο.