ISSN 1977-0669

doi:10.3000/19770669.L_2012.083.ell

Επίσημη Εφημερίδα

της Ευρωπαϊκής Ένωσης

L 83

European flag  

Έκδοση στην ελληνική γλώσσα

Νομοθεσία

55ό έτος
22 Μαρτίου 2012


Περιεχόμενα

 

II   Μη νομοθετικές πράξεις

Σελίδα

 

 

ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΙ

 

*

Κανονισμός (ΕΕ) αριθ. 231/2012 της Επιτροπής, της 9ης Μαρτίου 2012, σχετικά με τη θέσπιση προδιαγραφών για τα πρόσθετα τροφίμων που αναφέρονται στα παραρτήματα ΙΙ και ΙΙΙ του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1333/2008 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου ( 1 )

1

 


 

(1)   Κείμενο που παρουσιάζει ενδιαφέρον για τον ΕΟΧ

EL

Οι πράξεις οι τίτλοι οποίων έχουν τυπωθεί με ημίμαυρα στοιχεία αποτελούν πράξεις τρεχούσης διαχειρίσεως που έχουν θεσπισθεί στο πλαίσιο της γεωργικής πολιτικής και είναι γενικά περιορισμένης χρονικής ισχύος.

Οι τίτλοι όλων των υπολοίπων πράξεων έχουν τυπωθεί με μαύρα στοιχεία και επισημαίνονται με αστερίσκο.


II Μη νομοθετικές πράξεις

ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΙ

22.3.2012   

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

L 83/1


ΚΑΝΟΝΙΣΜΌΣ (ΕΕ) αριθ. 231/2012 ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΉΣ

της 9ης Μαρτίου 2012

σχετικά με τη θέσπιση προδιαγραφών για τα πρόσθετα τροφίμων που αναφέρονται στα παραρτήματα ΙΙ και ΙΙΙ του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1333/2008 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου

(Κείμενο που παρουσιάζει ενδιαφέρον για τον ΕΟΧ)

Η ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ,

Έχοντας υπόψη τη Συνθήκη για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης,

Έχοντας υπόψη τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1333/2008 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 16ης Δεκεμβρίου 2008, που αφορά τα πρόσθετα τροφίμων (1), και ιδίως το άρθρο 14 και το άρθρο 30 παράγραφος 4, και τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1331/2008 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 16ης Δεκεμβρίου 2008, για τη θέσπιση ενιαίας διαδικασίας έγκρισης για τα πρόσθετα τροφίμων, τα ένζυμα τροφίμων και τις αρωματικές ύλες τροφίμων (2), και ιδίως το άρθρο 7 παράγραφος 5,

Εκτιμώντας τα ακόλουθα:

(1)

Πρέπει να εγκριθούν προδιαγραφές όσον αφορά την προέλευση, τα κριτήρια καθαρότητας και οποιεσδήποτε άλλες απαραίτητες πληροφορίες για τα πρόσθετα τροφίμων που περιλαμβάνονται στους καταλόγους της Ένωσης των παραρτημάτων ΙΙ και ΙΙΙ του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1333/2008.

(2)

Για τον σκοπό αυτόν, οι προδιαγραφές για τα πρόσθετα τροφίμων που θεσπίστηκαν παλαιότερα με την οδηγία 2008/128/ΕΚ της Επιτροπής, της 22ας Δεκεμβρίου 2008, για τη θέσπιση ειδικών κριτηρίων καθαρότητας για τις χρωστικές ουσίες που χρησιμοποιούνται στα τρόφιμα (3), την οδηγία 2008/84/ΕΚ της Επιτροπής, της 27ης Αυγούστου 2008, σχετικά με τη θέσπιση ειδικών κριτηρίων καθαρότητας για τα πρόσθετα τροφίμων πλην των χρωστικών και των γλυκαντικών υλών (4), και την οδηγία 2008/60/ΕΚ της Επιτροπής, της 17ης Ιουνίου 2008, για τη θέσπιση ειδικών κριτηρίων καθαρότητας για τα γλυκαντικά που χρησιμοποιούνται στα τρόφιμα (5), πρέπει να επικαιροποιηθούν και να περιληφθούν στον παρόντα κανονισμό. Κατά συνέπεια, οι οδηγίες αυτές πρέπει να καταργηθούν.

(3)

Είναι αναγκαίο να ληφθούν υπόψη οι προδιαγραφές και οι αναλυτικές τεχνικές του Codex Alimentarius που έχει εκπονήσει η κοινή επιτροπή εμπειρογνωμόνων των FAO/ΠΟΥ για τα πρόσθετα τροφίμων (εφεξής JECFA).

(4)

Η Ευρωπαϊκή Αρχή για την Ασφάλεια των Τροφίμων (εφεξής «η Αρχή») διατύπωσε τη γνώμη της σχετικά με την ασφάλεια του βασικού μεθακρυλικού συμπολυμερούς (6) ως υλικού επικάλυψης. Στη συνέχεια η χρήση τού εν λόγω πρόσθετου τροφίμων εγκρίθηκε σε συγκεκριμένες περιπτώσεις και του δόθηκε ο αριθμός Ε 1205. Επομένως, για το εν λόγω πρόσθετο τροφίμων πρέπει να εγκριθούν προδιαγραφές.

(5)

Οι χρωστικές τροφίμων αιθυλεστέρας του β-απο-8'-καροτενικού οξέος (E 160 f) και καστανό FK (E 154), καθώς και το αργίλιο που περιέχει τον φορέα μπεντονίτη (E 558) δεν χρησιμοποιούνται πλέον, σύμφωνα με στοιχεία που υπέβαλαν οι παρασκευαστές τροφίμων. Επομένως, οι τρέχουσες προδιαγραφές για τα εν λόγω πρόσθετα τροφίμων δεν πρέπει να μεταφερθούν στον παρόντα κανονισμό.

(6)

Στις 10 Φεβρουαρίου 2010, η Αρχή διατύπωσε γνώμη σχετικά με την ασφάλεια των εστέρων λιπαρών οξέων με σακχαρόζη (E 473) που παρασκευάζονται από βινυλεστέρες λιπαρών οξέων (7). Οι τρέχουσες προδιαγραφές πρέπει να προσαρμοστούν ανάλογα, μειώνοντας ιδίως τα ανώτατα όρια για τις προσμείξεις που προκαλούν ανησυχίες σχετικά με την ασφάλεια.

(7)

Τα ειδικά κριτήρια καθαρότητας που ισχύουν αυτή τη στιγμή πρέπει να προσαρμοστούν μειώνοντας τα ανώτατα όρια διαφόρων σχετικών μεμονωμένων βαρέων μετάλλων, στις περιπτώσεις που αυτό είναι εφικτό και στις περιπτώσεις που τα όρια JECFA είναι χαμηλότερα από εκείνα που ισχύουν αυτή τη στιγμή. Σύμφωνα με την προσέγγιση αυτή πρέπει να μειωθούν τα ανώτατα όρια για τον επιμολυντή 4-μεθυλιμιδαζόλιο στο εναμμώνιο καραμελόχρωμα (E 150 c), τη θειική τέφρα στο β-καροτένιο [E 160 a (i)] και για τα άλατα μαγνησίου και αλκαλίων στο ανθρακικό ασβέστιο (E 170). Από την εν λόγω προσέγγιση πρέπει να υπάρξει παρέκκλιση μόνο όσον αφορά τα πρόσθετα κιτρικό ασβέστιο [E 331 (iii)] (περιεκτικότητα σε μόλυβδο), καραγενάνη (E 407) και τροποποιημένα φύκη Euchema (E 407 a) (περιεκτικότητα σε κάδμιο), καθώς οι παρασκευαστές έχουν δηλώσει ότι η συμμόρφωση με αυστηρότερες διατάξεις της Ένωσης, οι οποίες να αντικατοπτρίζουν τα όρια JECFA, δεν είναι εφικτή από τεχνική άποψη. Η συμβολή στη συνολική πρόσληψη των δύο εν λόγω επιμολυντών (του μολύβδου και του καδμίου) στα τρία αυτά μεμονωμένα πρόσθετα τροφίμων δεν κρίνεται αξιόλογη. Αντίθετα για τα φωσφορικά άλατα (E 338 – E 341 και E 450 – E 452) πρέπει να θεσπιστούν νέες κατά πολύ χαμηλότερες τιμές, συγκριτικά με εκείνες που προτείνει η JECFA, λόγω νέων εξελίξεων στις διαδικασίες παραγωγής, λαμβανομένων υπόψη των πρόσφατων συστάσεων της Αρχής σχετικά με τη μείωση της πρόσληψης αρσενικού, ιδίως σε ανόργανη μορφή (8). Επιπλέον, πρέπει να εισαχθεί μια νέα διάταξη σχετικά με το αρσενικό στο γλουταμινικό οξύ (E 620), για λόγους ασφάλειας. Οι προσαρμογές αυτές στο σύνολό τους αποβαίνουν προς όφελος των καταναλωτών, καθώς τα ανώτατα όρια για τα βαρέα μέταλλα γίνονται αυστηρότερα γενικά, αλλά κυρίως για τα πρόσθετα τροφίμων. Στις προδιαγραφές πρέπει να περιληφθούν λεπτομερή στοιχεία σχετικά με τη διαδικασία παραγωγής και τις πρώτες ύλες των πρόσθετων τροφίμων, ώστε να διευκολυνθεί οποιαδήποτε μελλοντική απόφαση δυνάμει του άρθρου 12 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1333/2008.

(8)

Οι προδιαγραφές δεν πρέπει να παραπέμπουν σε οργανοληπτικές εξετάσεις που συνδέονται με τη γεύση, αφού δεν είναι δυνατόν να αναμένεται από τις αρχές ελέγχου να διακινδυνεύσουν να δοκιμάσουν μια χημική ουσία.

(9)

Οι προδιαγραφές δεν πρέπει να παραπέμπουν σε κατηγορίες, καθώς δεν υπάρχει προστιθέμενη αξία σε μια τέτοιου είδους παραπομπή.

(10)

Οι προδιαγραφές δεν πρέπει να αναφέρονται στη γενική παράμετρο «βαρέα μέταλλα», καθώς η παράμετρος αυτή δεν συνδέεται με την τοξικότητα αλλά περισσότερο με μια γενική αναλυτική μέθοδο. Οι παράμετροι που συνδέονται με μεμονωμένα βαρέα μέταλλα έχουν σχέση με την τοξικότητα και περιλαμβάνονται στις προδιαγραφές.

(11)

Ορισμένα πρόσθετα τροφίμων αναφέρονται αυτή τη στιγμή με διάφορες ονομασίες [καρβοξυμεθυλοκυτταρίνη (E 466), άλας με νάτριο της καρβοξυμεθυλοκυτταρίνης με σταυροδεσμούς (E 468), ενζυμικά υδρολυμένη καρβοξυμεθυλοκυτταρίνη (E 469) και κηρός μελισσών, λευκός και κίτρινος (E 901)] σε διάφορες διατάξεις της οδηγίας 95/2/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (9). Επομένως, οι διατάξεις που θα θεσπιστούν από τον παρόντα κανονισμό πρέπει να αναφέρονται στις διάφορες αυτές ονομασίες.

(12)

Οι τρέχουσες διατάξεις σχετικά με τους πολυκυκλικούς αρωματικούς υδρογονάνθρακες (ΠΑΥ) είναι πολύ γενικές και δεν έχουν σχέση με την ασφάλεια, επομένως θα πρέπει να αντικατασταθούν από ανώτατα όρια για κάθε έναν ΠΑΥ που προκαλεί ανησυχία για τα πρόσθετα τροφίμων φυτικός άνθρακας (E 153) και μικροκρυσταλλικός κηρός (E 905). Ανάλογα ανώτατα όρια πρέπει να θεσπιστούν για τη φορμαλδεΰδη στην καραγεννάνη (E 407) και στα τροποποιημένα φύκη Eucheuma (E 407 a), για τα ειδικά μικροβιολογικά κριτήρια στο άγαρ (E 406) και για την περιεκτικότητα σε Salmonella spp. στη μαννιτόλη [E 421 (ii)] που παράγεται με ζύμωση.

(13)

Πρέπει να επιτραπεί η χρήση της προπανόλης-2 (ισοπροπανόλη, ισοπροπυλική αλκοόλη) για την παραγωγή των προσθέτων κουρκουμίνη (E 100) και εκχύλισμα πάπρικας (E 160 c), σύμφωνα με τις προδιαγραφές της JECFA, καθώς η συγκεκριμένη αυτή χρήση έχει κριθεί ασφαλής από την Αρχή (10). Πρέπει να επιτραπεί η χρήση της αιθανόλης, σε αντικατάσταση της προπανόλης-2, για την παραγωγή του κόμμεος τζελάν (E 418), στις περιπτώσεις κατά τις οποίες το τελικό προϊόν ανταποκρίνεται σε όλες τις υπόλοιπες προδιαγραφές, καθώς η αιθανόλη προκαλεί μικρότερη ανησυχία όσον αφορά την ασφάλεια.

(14)

Πρέπει να καθοριστεί το ποσοστό της χρωμοφόρου ομάδας για το πρόσθετο κοχενίλη, καρμινικό οξύ, καρμίνες (Ε 120), καθώς πρέπει να εφαρμοστούν ανώτατα όρια στις ποσότητες της ομάδας αυτής.

(15)

Το σύστημα αρίθμησης των υποκατηγοριών των καροτενίων (E 160 a) πρέπει να επικαιροποιηθεί ώστε να συμβαδίσει με το σύστημα αρίθμησης του Codex Alimentarius.

(16)

Στις προδιαγραφές πρέπει επίσης να περιληφθεί και η στερεά μορφή του γαλακτικού οξέος (Ε 270), καθώς παράγεται πλέον σε στερεά μορφή και δεν υπάρχει καμία ανησυχία όσον αφορά την ασφάλεια.

(17)

Η τρέχουσα τιμή απώλειας θερμοκρασίας κατά την ξήρανση για το δισόξινο κιτρικό νάτριο [E 331 (i)], επί άνυδρης ουσίας, πρέπει να προσαρμοστεί καθώς στις συνθήκες που προβλέπονται αυτή τη στιγμή η ουσία διασπάται. Οι συνθήκες ξήρανσης για το κιτρικό νάτριο [E 331 (iii)] πρέπει επίσης να προσαρμοστούν ώστε να βελτιωθεί η αναπαραγωγιμότητα της μεθόδου.

(18)

Η τρέχουσα τιμή απορροφητικότητας για την α-τοκοφερόλη (E 307) πρέπει να διορθωθεί και το σημείο εξάχνωσης για το σορβικό οξύ (Ε 200) πρέπει να αντικατασταθεί από «δοκιμή διαλυτότητας» λόγω του ότι δεν θεωρείται σχετικό. Οι προδιαγραφές όσον αφορά τις πηγές βακτηρίων για την παραγωγή της νισίνης (E 234) και της ναταμυκίνης (E 235) πρέπει να επικαιροποιηθούν σύμφωνα με την τρέχουσα ταξινομική ονοματολογία.

(19)

Επειδή πλέον υπάρχουν διαθέσιμες νέες καινοτόμες τεχνικές παραγωγής που έχουν ως αποτέλεσμα πρόσθετα τροφίμων με λιγότερους επιμολυντές, η παρουσία αργιλίου στα πρόσθετα τροφίμων πρέπει να περιοριστεί. Για λόγους μεγαλύτερης ασφάλειας δικαίου και αποφυγής διακρίσεων είναι σκόπιμο να δοθεί στους παραγωγούς προσθέτων τροφίμων μια μεταβατική περίοδος ώστε να προσαρμοστούν σταδιακά στους εν λόγω περιορισμούς.

(20)

Πρέπει να θεσπιστούν ανώτατα όρια για το αργίλιο στα πρόσθετα τροφίμων κατά περίπτωση και ιδίως για τα φωσφορικά άλατα ασβεστίου [Ε 341 (i)-(iii)] που χρησιμοποιούνται στις τροφές για βρέφη και παιδιά μικρής ηλικίας (11), σύμφωνα με τη σχετική γνωμοδότηση της επιστημονικής επιτροπής τροφίμων που διατυπώθηκε στις 7 Ιουνίου 1996 (12). Στο πλαίσιο αυτό πρέπει, επίσης, να θεσπιστεί ανώτατο όριο για το αργίλιο στο κιτρικό ασβέστιο (Ε 333).

(21)

Τα ανώτατα όρια για το αργίλιο στα φωσφορικά άλατα του ασβεστίου [E 341 (i)-(iii)], στο δισόξινο πυροφωσφορικό νάτριο [E 450 (i)] και στο δισόξινο πυροφωσφορικό ασβέστιο [Ε 450 (vii)] πρέπει να συμφωνούν με τη γνώμη της Αρχής της 22ας Μαΐου 2008 (13). Τα τρέχοντα όρια πρέπει να μειωθούν στις περιπτώσεις στις οποίες είναι τεχνικά δυνατόν και στις περιπτώσεις στις οποίες η συμβολή στη συνολική πρόσληψη αργιλίου είναι σημαντική. Στο πλαίσιο αυτό οι λάκκες αργιλίου των μεμονωμένων χρωστικών τροφίμων πρέπει να επιτρέπονται μόνο εάν είναι απαραίτητο από τεχνική άποψη.

(22)

Οι διατάξεις για τα ανώτατα όρια του αργιλίου στο όξινο φωσφορικό ασβέστιο [E 341 (ii)], στο φωσφορικό ασβέστιο [Ε 341 (iii)] και στο δισόξινο πυροφωσφορικό ασβέστιο [Ε 450 (vii)] δεν πρέπει να προκαλέσουν διαταραχή στην αγορά λόγω πιθανής έλλειψης αποθεμάτων.

(23)

Σύμφωνα με τον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 258/2010 της Επιτροπής, της 25ης Μαρτίου 2010, για την επιβολή ειδικών όρων όσον αφορά το εισαγόμενο κόμμι γκουάρ που κατάγεται ή αποστέλλεται από την Ινδία λόγω του κινδύνου μόλυνσής του από πενταχλωροφαινόλη και διοξίνες (14), πρέπει να καθοριστούν ανώτατα όρια για τον επιμολυντή πενταχλωροφαινόλη όσον αφορά το κόμμι γκουάρ (E 412).

(24)

Σύμφωνα με την αιτιολογική σκέψη 48 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1881/2006 της Επιτροπής, της 19ης Δεκεμβρίου 2006, για καθορισμό μέγιστων επιτρεπτών επιπέδων για ορισμένες ουσίες οι οποίες επιμολύνουν τα τρόφιμα (15), τα κράτη μέλη καλούνται να εξετάσουν και άλλα τρόφιμα, από εκείνα που περιλαμβάνονται στον εν λόγω κανονισμό, για την ύπαρξη του επιμολυντή 3-χλωρο-προπανοδιόλη-1,2 (3-MCPD), προκειμένου να εξεταστεί η αναγκαιότητα θέσπισης ανώτατων ορίων για τη συγκεκριμένη ουσία. Οι γαλλικές αρχές υπέβαλαν στοιχεία σχετικά με υψηλές συγκεντρώσεις 3-MCPD στο πρόσθετο τροφίμων γλυκερόλη (Ε 422) και το μέσο επίπεδο χρήσης του εν λόγω πρόσθετου τροφίμων σε διάφορες κατηγορίες τροφίμων. Πρέπει να καθοριστούν ανώτατα όρια για την 3-MCPD στο συγκεκριμένο αυτό πρόσθετο τροφίμων ώστε να αποφευχθεί η επιμόλυνση των τελικών τροφίμων σε υψηλότερο από το επιτρεπτό όριο, λαμβανομένου υπόψη του παράγοντα της αραίωσης.

(25)

Λόγω της εξέλιξης των αναλυτικών μεθόδων ορισμένες από τις τρέχουσες προδιαγραφές πρέπει να επικαιροποιηθούν. Η τρέχουσα τιμή ορίου «δεν ανιχνεύεται» συνδέεται με την εξέλιξη των αναλυτικών μεθοδολογιών και πρέπει να αντικατασταθεί από συγκεκριμένο αριθμό για τα πρόσθετα εστέρες των μόνο- και διγλυκεριδίων (E 472 a-f), πολυγλυκερίδια λιπαρών οξέων (E 475) και εστέρες λιπαρών οξέων με προπανο-διόλη-1,2 (E 477).

(26)

Πρέπει να επικαιροποιηθούν οι προδιαγραφές για την παραγωγή των εστέρων του κιτρικού οξέος με μονο- και διγλυκερίδια λιπαρών οξέων (E 472 c), επειδή η χρήση των αλκαλικών βάσεων σήμερα έχει αντικατασταθεί από τη χρήση των ηπιότερων ενεργών αλάτων τους.

(27)

Το τρέχον κριτήριο των «ελεύθερων λιπαρών οξέων» για τα πρόσθετα εστέρες του κιτρικού οξέος με μονο- και διγλυκερίδια λιπαρών οξέων (E 472 c) και εστέρες του μονο- και διακετυλοτρυγικού οξέος με μονο- και διγλυκερίδια λιπαρών οξέων (E 472 e) δεν είναι κατάλληλο. Πρέπει να αντικατασταθεί από το κριτήριο «βαθμός οξύτητας», το οποίο εκφράζει καλύτερα την ογκομετρική εκτίμηση των ομάδων ελεύθερων οξέων. Η πρόταση αυτή συμβαδίζει με την 71η έκθεση για τα πρόσθετα τροφίμων της JECFA (16), στην οποία υιοθετήθηκε η εν λόγω αλλαγή για τους εστέρες του μονο- και διακετυλοτρυγικού οξέος με μονο- και διγλυκερίδια λιπαρών οξέων (E 472 e).

(28)

Η τρέχουσα λανθασμένη περιγραφή για το πρόσθετο οξείδιο του μαγνησίου (E 530) πρέπει να διορθωθεί, σύμφωνα με τα στοιχεία που έχουν υποβληθεί από τους παραγωγούς, ώστε να συμφωνεί με τον ευρωπαϊκό φαρμακευτικό κώδικα (Pharmacopoeia Europea) (17). Η τρέχουσα ανώτατη τιμή για την αναγωγική ύλη στο πρόσθετο γλυκονικό οξύ (E 574) πρέπει επίσης να επικαιροποιηθεί καθώς το όριο αυτό δεν είναι τεχνικά εφικτό. Η τρέχουσα μέθοδος για την εκτίμηση της περιεκτικότητας σε νερό της ξυλιτόλης (E 967) που βασίζεται στην «απώλεια κατά την ξήρανση» πρέπει να αντικατασταθεί από άλλη καταλληλότερη μέθοδο.

(29)

Ορισμένες από τις τρέχουσες προδιαγραφές για το πρόσθετο κανδελιλλικός κηρός (E 902) δεν πρέπει να μεταφερθούν στον παρόντα κανονισμό λόγω του ότι είναι λανθασμένες. Για το δισόξινο πυροφωσφορικό ασβέστιο [Ε 450 (vii)] πρέπει να διορθωθεί η τρέχουσα καταχώριση που αφορά την περιεκτικότητα σε P2O5.

(30)

Στην τρέχουσα καταχώριση «δοκιμασία» για την θαυματίνη (E 957) πρέπει να διορθωθεί ένας συντελεστής υπολογισμού. Ο συντελεστής αυτός χρησιμοποιείται στη μέθοδο Kjeldhal για τον υπολογισμό της συνολικής περιεκτικότητας της ουσίας που βασίζεται στη μέτρηση του αζώτου. Ο συντελεστής υπολογισμού πρέπει να επικαιροποιηθεί σύμφωνα με την πρόσφατη βιβλιογραφία σχετικά με τη θαυματίνη (E 957).

(31)

Η Αρχή αξιολόγησε την ασφάλεια του πρόσθετου γλυκοζίτες στεβιόλης ως γλυκαντικού και διατύπωσε τη γνώμη της στις 10 Μαρτίου 2010 (18). Στη συνέχεια επετράπη η χρήση του πρόσθετου γλυκοζίτες στεβιόλης, στο οποίο δόθηκε ο αριθμός Ε 960, βάσει σαφών συνθηκών χρήσης. Επομένως, πρέπει να εγκριθούν προδιαγραφές για το εν λόγω πρόσθετο τροφίμων.

(32)

Λόγω ταξινομικής αλλαγής, πρέπει να επικαιροποιηθούν οι τρέχουσες προδιαγραφές για τις πρώτες ύλες (ζυμομύκητες) που χρησιμοποιούνται στην παρασκευή της ερυθριτόλης (Ε 968).

(33)

Οι τρέχουσες προδιαγραφές για το εκχύλισμα κιλάιας (E 999) που αφορούν το πεδίο τιμών του pH πρέπει να προσαρμοστούν ώστε να συμβαδίζουν με τη JECFA.

(34)

Ο συνδυασμός κιτρικού οξέος και φωσφορικού οξέος [καθένα από τα οποία επιτρέπεται αυτή τη στιγμή για την παραγωγή του πρόσθετου πολυδεξτρόζη (E 1200)] πρέπει να επιτραπεί, εφόσον το τελικό προϊόν εξακολουθεί να τηρεί τις προδιαγραφές καθαρότητας, επειδή έχει ως αποτέλεσμα τον καλύτερο έλεγχο της χημικής κινητικής. Η τροποποίηση αυτή δεν προκαλεί καμία ανησυχία όσον αφορά την ασφάλεια.

(35)

Αντίθετα από τα μικρά μόρια, η μοριακή μάζα ενός πολυμερούς δεν είναι μία μοναδική τιμή. Ένα συγκεκριμένο πολυμερές μπορεί να έχει κατανομή μορίων με διαφορετικές μάζες. Η κατανομή μπορεί να εξαρτάται από τον τρόπο με τον οποίο παράγεται το πολυμερές. Οι φυσικές ιδιότητες και η συμπεριφορά των πολυμερών συνδέονται με τη μάζα και την κατανομή των μορίων με μια ορισμένη μάζα στο μείγμα. Ένα σύνολο μαθηματικών μοντέλων περιγράφουν το μείγμα με διαφορετικούς τρόπους προκειμένου να διευκρινίσουν την κατανομή των μορίων σε αυτό. Από τα διάφορα διαθέσιμα μοντέλα η επιστημονική βιβλιογραφία συνιστά να χρησιμοποιείται το μέσο μοριακό βάρος κατά βάρος (Mw) για την περιγραφή των πολυμερών. Επομένως, οι προδιαγραφές για την πολυβινυλοπυρρολιδόνη (E 1201) πρέπει να προσαρμοστούν ανάλογα.

(36)

Το κριτήριο «πεδίο τιμών απόσταξης» που αναφέρεται στις τρέχουσες προδιαγραφές για την προπανοδιόλη-1,2 (E 1520) οδηγεί σε αντιφατικά συμπεράσματα σε σύγκριση με τα αποτελέσματα της δοκιμασίας. Επομένως, το εν λόγω κριτήριο πρέπει να διορθωθεί και να μετονομαστεί «δοκιμή απόσταξης».

(37)

Τα μέτρα που προβλέπονται στον παρόντα κανονισμό είναι σύμφωνα με τη γνώμη της μόνιμης επιτροπής για την τροφική αλυσίδα και την υγεία των ζώων, ενώ ούτε το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο ούτε το Συμβούλιο αντιτάχθηκαν σ’ αυτά,

ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΟΝ ΠΑΡΟΝΤΑ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟ:

Άρθρο 1

Προδιαγραφές για πρόσθετα τροφίμων

Στο παράρτημα του παρόντος κανονισμού καθορίζονται προδιαγραφές για τα πρόσθετα τροφίμων, συμπεριλαμβανομένων των χρωστικών ουσιών και των γλυκαντικών που περιλαμβάνονται στο παράρτημα ΙΙ και ΙΙΙ του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1333/2008.

Άρθρο 2

Καταργήσεις

Οι οδηγίες 2008/60/ΕΚ, 2008/84/ΕΚ και 2008/128/ΕΚ καταργούνται από την 1η Δεκεμβρίου 2012.

Άρθρο 3

Μεταβατικά μέτρα

Τα τρόφιμα που περιέχουν πρόσθετα τροφίμων τα οποία κυκλοφόρησαν νόμιμα στην αγορά πριν από την 1η Δεκεμβρίου 2012, αλλά δεν συμμορφώνονται με τον παρόντα κανονισμό, επιτρέπεται να κυκλοφορούν έως ότου εξαντληθούν τα αποθέματά τους.

Άρθρο 4

Έναρξη ισχύος

Ο παρών κανονισμός αρχίζει να ισχύει την εικοστή ημέρα από τη δημοσίευσή του στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Εφαρμόζεται από την 1η Δεκεμβρίου 2012.

Ωστόσο, οι προδιαγραφές που καθορίζονται στο παράρτημα για τα πρόσθετα τροφίμων γλυκοζίτες στεβιόλης (E 960) και βασικό μεθακρυλικό συμπολυμερές (Ε 1205) εφαρμόζονται από την ημερομηνία έναρξης ισχύος του παρόντος κανονισμού.

Ο παρών κανονισμός είναι δεσμευτικός ως προς όλα τα μέρη του και ισχύει άμεσα σε κάθε κράτος μέλος.

Βρυξέλλες, 9 Μαρτίου 2012.

Για την Επιτροπή

Ο Πρόεδρος

José Manuel BARROSO


(1)  ΕΕ L 354 της 31.12.2008, σ. 16.

(2)  ΕΕ L 354 της 31.12.2008, σ. 1.

(3)  ΕΕ L 6 της 10.1.2009, σ. 20.

(4)  ΕΕ L 253 της 20.9.2008, σ. 1.

(5)  ΕΕ L 158 της 18.6.2008, σ. 17.

(6)  EFSA Ομάδα για τα πρόσθετα τροφίμων και τις πηγές θρεπτικών συστατικών που προστίθενται στα τρόφιμα (ANS)· επιστημονική γνώμη σχετικά με τη χρήση του βασικού μεθακρυλικού συμπολυμερούς ως πρόσθετου τροφίμων κατόπιν αιτήματος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής. Δελτίο EFSA 2010· 8(2):1513.

(7)  EFSA Ομάδα για τα πρόσθετα τροφίμων και τις πηγές θρεπτικών συστατικών που προστίθενται στα τρόφιμα (ANS)· επιστημονική γνώμη σχετικά με την ασφάλεια των εστέρων λιπαρών οξέων με σακχαρόζη που παρασκευάζονται από βινυλεστέρες λιπαρών οξέων και την επέκταση της χρήσης των εστέρων λιπαρών οξέων με σακχαρόζη στις αρωματικές ύλες, κατόπιν αιτήματος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής. Δελτίο EFSA 2010· 8(3):1512.

(8)  EFSA Ομάδα για τους επιμολυντές στην τροφική αλυσίδα (CONTAM)· επιστημονική γνώμη σχετικά με το αρσενικό στα τρόφιμα. Δελτίο EFSA 2009· 7(10):1351.

(9)  ΕΕ L 61 της 18.3.1995, σ. 1.

(10)  EFSA Ομάδα για τα πρόσθετα τροφίμων και τις πηγές θρεπτικών συστατικών που προστίθενται στα τρόφιμα (ANS)· επιστημονική γνώμη σχετικά με την επαναξιολόγηση της κουρκουμίνης (Ε 100) ως πρόσθετου τροφίμων. Δελτίο EFSA 2010· 8(9):1679.

(11)  Όπως καθορίζεται στην οδηγία 2006/125/ΕΚ της Επιτροπής, της 5ης Δεκεμβρίου 2006, για τις μεταποιημένες τροφές με βάση τα δημητριακά και τις παιδικές τροφές για βρέφη και παιδιά μικρής ηλικίας (κωδικοποιημένη έκδοση), ΕΕ L 339 της 6.12.2006, σ. 16.

(12)  Γνώμη σχετικά με τα πρόσθετα στα θρεπτικά παρασκευάσματα που χρησιμοποιούνται στις τροφές για βρέφη, στις τροφές δεύτερης βρεφικής ηλικίας και στις τροφές απογαλακτισμού. Εκθέσεις της επιστημονικής επιτροπής τροφίμων (40ή σειρά), σ. 13-30 (1997).

(13)  Επιστημονική γνώμη της ομάδας για τα πρόσθετα τροφίμων, τις αρωματικές ύλες, τα βοηθητικά μέσα επεξεργασίας και τα υλικά που έρχονται σε επαφή με τρόφιμα, κατόπιν αιτήματος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής σχετικά με την ασφάλεια του αργιλίου όσον αφορά την πρόσληψη μέσω της τροφής. Δελτίο EFSA (2008) 754, σ. 1-34.

(14)  ΕΕ L 80 της 26.3.2010, σ. 28.

(15)  ΕΕ L 364 της 20.12.2006, σ. 5.

(16)  ΠΟΥ Σειρά τεχνικών εκθέσεων, αριθ. 956, 2010.

(17)  EP 7.0 τόμος 2, σ. 2415- 2416.

(18)  EFSA Ομάδα για τα πρόσθετα τροφίμων και τις πηγές θρεπτικών συστατικών (ANS)· επιστημονική γνώμη σχετικά με την ασφάλεια των γλυκοζιτών στεβιόλης για τις προτεινόμενες χρήσεις ως πρόσθετου τροφίμων. Δελτίο EFSA (2010)· 8(4):1537.


ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ

Σημείωση: Δεν επιτρέπεται η χρήση αιθυλενοξειδίου ως συντηρητικού στα πρόσθετα τροφίμων

Λάκκες αργιλίου προοριζόμενες για χρήση σε χρωστικές ύλες, μόνο όταν αυτό αναφέρεται ρητά

Ορισμός:

Οι λάκκες αργιλίου παρασκευάζονται με χημική αντίδραση χρωστικών υλών, οι οποίες πληρούν τα κριτήρια καθαρότητας που καθορίζονται στις αντίστοιχες μονογραφίες προδιαγραφών, με οξείδιο του αργιλίου (αλουμίνα) σε υδατικό περιβάλλον. Η αλουμίνα είναι συνήθως υλικό που έχει παρασκευαστεί πρόσφατα, χωρίς να ξηρανθεί, με χημική αντίδραση θειικού ή χλωριούχου αργιλίου με ανθρακικό ή όξινο ανθρακικό νάτριο ή ασβέστιο ή αμμωνία. Μετά το σχηματισμό της λάκκας, το προϊόν διηθείται, εκπλύνεται με νερό και ξηραίνεται. Το τελικό προϊόν ενδέχεται να περιέχει αλουμίνα που δεν έχει αντιδράσει.

Ύλες αδιάλυτες σε HCl

0,5 % κατ’ ανώτατο όριο

Ύλες αδιάλυτες σε ΝaΟΗ

0,5 % κατ’ ανώτατο όριο, μόνο για το Ε 127 ερυθροσίνη

Ύλες εκχυλίσιμες με αιθέρα

0,2 % κατ’ ανώτατο όριο (σε ουδέτερο περιβάλλον)

Ισχύουν επίσης τα ειδικά κριτήρια καθαρότητας για την εκάστοτε χρωστική ύλη.

E 100 ΚΟΥΡΚΟΥΜΙΝΗ

Συνώνυμα

Κίτρινο CI natural 3· κίτρινο κουρκούμης· διφεροϋλο-μεθάνιο

Ορισμός

Η κουρκουμίνη λαμβάνεται με εκχύλιση με διαλύτες της κουρκούμης, δηλαδή του ριζώματος στελεχών του φυτού Curcuma longa L. Για να ληφθεί σκόνη συμπυκνωμένης κουρκουμίνης, το εκχύλισμα καθαρίζεται με κρυστάλλωση. Το προϊόν συνίσταται κυρίως από κουρκουμίνες, δηλαδή τη χρωμοφόρο ομάδα [1,7-δις(4-υδροξυ-3-μεθοξυ-φαινυλ)επταδιενο-1,6-διόνη-3,5] και τα δύο διμεθοξυπαράγωγά της σε διάφορες αναλογίες. Ενδέχεται επίσης να περιέχει μικρές ποσότητες ελαίων και ρητινών που αποτελούν φυσικά συστατικά της κουρκούμης.

Η κουρκουμίνη χρησιμοποιείται, επίσης, με τη μορφή λάκκας αργιλίου· η περιεκτικότητα σε αργίλιο είναι 30 % κατ’ ανώτατο όριο.

Για την εκχύλιση επιτρέπεται να χρησιμοποιούνται μόνον οι εξής διαλύτες: οξικός αιθυλεστέρας, ακετόνη, διοξείδιο του άνθρακα, διχλωρομεθάνιο, κ-βουτανόλη, μεθανόλη, αιθανόλη, εξάνιο, προπανόλη-2.

Αριθ. Colour Index (CI)

75300

Αριθ. EINECS

207-280-5

Χημική ονομασία

I

1,7-δις(4-υδροξυ-3-μεθοξυφαινυλ)επταδιενο-1,6-διόνη-3,5

II

1-(4-Υδροξυ-φαινυλ)-7-(4-υδροξυ-3-μεθοξυ-φαινυλ)επταδιενο-1,6-διόνη-3,5

III

1,7-Δις(4-υδροξυ-φαινυλ)επταδιενο-1,6-διόνη-3,5

Χημικός τύπος

I

C21H20O6

II

C20H18O5

III

C19H16O4

Μοριακό βάρος

I.

368,39

II.

338,39

III.

308,39

Δοκιμασία

Περιεκτικότητα σε ολικές χρωστικές ύλες τουλάχιστον 90 %

Formula1 607 σε μήκος κύματος περίπου 426 nm σε αιθανόλη

Περιγραφή

Πορτοκαλοκίτρινη κρυσταλλική σκόνη

Ταυτοποίηση

Φασματομετρία

Μέγιστο απορρόφησης σε αιθανόλη στα 426 nm περίπου

Πεδίο τιμών σημείου τήξης

179 °C—182 °C

Καθαρότητα

Κατάλοιπα διαλυτών

Οξικός αιθυλεστέρας

50 mg/kg κατ’ ανώτατο όριο, μόνοι ή σε συνδυασμό

Ακετόνη

κ-βουτανόλη

Μεθανόλη

Αιθανόλη

Εξάνιο

Προπανόλη-2

Διχλωρομεθάνιο: 10 mg/kg κατ’ ανώτατο όριο

Αρσενικό

3 mg/kg κατ’ ανώτατο όριο

Μόλυβδος

10 mg/kg κατ’ ανώτατο όριο

Υδράργυρος

1 mg/kg κατ’ ανώτατο όριο

Κάδμιο

1 mg/kg κατ’ ανώτατο όριο

Επιτρέπεται να χρησιμοποιούνται οι λάκκες αργιλίου αυτής της χρωστικής ύλης.

Ε 101 (i) ΡΙΒΟΦΛΑΒΙΝΗ

Συνώνυμα

Λακτοφλαβίνη

Ορισμός

Αριθ. CI

 

Αριθ. EINECS

201-507-1

Χημική ονομασία

7,8-Διμεθυλο-10-(D-ριβοζο-2,3,4,5-τετραϋδροξυ-πεντυλο)βενζο(g)πτεριδινο-διόνη-2,4(3H, 10H)· 7,8-διμεθυλο-10-(1′-D-ριβιτυλ)ισοαλλοξαζίνη

Χημικός τύπος

C17H20N4O6

Μοριακό βάρος

376,37

Δοκιμασία

Περιεκτικότητα τουλάχιστον 98 % επί άνυδρης ουσίας

Formula 328 σε μήκος κύματος περίπου 444 nm σε υδατικό διάλυμα

Περιγραφή

Κίτρινη έως πορτοκαλοκίτρινη κρυσταλλική σκόνη με ελαφρά οσμή

Ταυτοποίηση

Φασματομετρία

Ο λόγος A375/A267 κυμαίνεται μεταξύ 0,31 και 0,33

σε υδατικό διάλυμα

Ο λόγος A444/A267 κυμαίνεται μεταξύ 0,36 και 0,39

Μέγιστο απορρόφησης σε νερό στα 375 nm περίπου

Ειδική στροφική ικανότητα

[α]D 20: μεταξύ – 115° και – 140° σε διάλυμα υδροξειδίου του νατρίου 0,05 N

Καθαρότητα

Απώλεια κατά την ξήρανση

1,5 % κατ’ ανώτατο όριο (105 °C, 4 ώρες)

Θειική τέφρα

0,1 % κατ’ ανώτατο όριο

Πρωτοταγείς αρωματικές αμίνες

100 mg/kg κατ’ ανώτατο όριο (υπολογιζόμενες ως ανιλίνη)

Αρσενικό

3 mg/kg κατ’ ανώτατο όριο

Μόλυβδος

2 mg/kg κατ’ ανώτατο όριο

Υδράργυρος

1 mg/kg κατ’ ανώτατο όριο

Κάδμιο

1 mg/kg κατ’ ανώτατο όριο

Ε 101 (ii) 5′-ΦΩΣΦΟΡΙΚΗ ΡΙΒΟΦΛΑΒΙΝΗ

Συνώνυμα

Άλας με νάτριο της 5′-φωσφορικής ριβοφλαβίνης

Ορισμός

Οι προδιαγραφές αυτές ισχύουν για τα μείγματα 5′-φωσφορικής ριβοφλαβίνης με μικρές ποσότητες ελεύθερης ριβοφλαβίνης και διφωσφορικής ριβοφλαβίνης.

Αριθ. CI

 

Αριθ. EINECS

204-988-6

Χημική ονομασία

Άλας με νάτριο του φωσφορικού (2R,3R,4S)-5-(3′)10′-διυδρο-7′,8′-διμεθυλο-2′,4′-διοξο-10′-βενζο[g]πτεριδινυλο)-2,3,4-τριυδροξυ-πεντυλεστέρα· άλας με νάτριο του 5′-φωσφορικού εστέρα της ριβοφλαβίνης

Χημικός τύπος

Διένυδρη ουσία: C17H20N4NaO9P · 2H2O

Άνυδρη ουσία: C17H20N4NaO9P

Μοριακό βάρος

514,36

Δοκιμασία

Περιεκτικότητα σε ολικές χρωστικές ύλες τουλάχιστον 95 %, υπολογιζόμενη ως C17H20N4NaO9P.2H2O

Formula 250 σε μήκος κύματος περίπου 375 nm σε υδατικό διάλυμα

Περιγραφή

Κίτρινη έως πορτοκαλόχρωμη κρυσταλλική υγροσκοπική σκόνη με ελαφρά οσμή

Ταυτοποίηση

Φασματομετρία

Ο λόγος A375/A267 κυμαίνεται μεταξύ 0,30 και 0,34

σε υδατικό διάλυμα

Ο λόγος A444/A267 κυμαίνεται μεταξύ 0,35 και 0,40

Μέγιστο απορρόφησης σε νερό στα 375 nm περίπου

Ειδική στροφική ικανότητα

[α]D 20: μεταξύ + 38° και + 42° σε διάλυμα HCl 5M

Καθαρότητα

Απώλεια κατά την ξήρανση

8 % κατ’ ανώτατο όριο (100 °C, 5 ώρες υπό κενό υπεράνω P2O5) για τη διένυδρη ουσία

Θειική τέφρα

25 % κατ’ ανώτατο όριο

Ανόργανες φωσφορικές ενώσεις

1,0 % κατ’ ανώτατο όριο (υπολογιζόμενες ως PO4 επί άνυδρης ουσίας)

Βοηθητικές χρωστικές ύλες

Ριβοφλαβίνη (ελεύθερη): 6 % κατ’ ανώτατο όριο

Διφωσφορική ριβοφλαβίνη: 6 % κατ’ ανώτατο όριο

Πρωτοταγείς αρωματικές αμίνες

70 mg/kg κατ’ ανώτατο όριο (υπολογιζόμενες ως ανιλίνη)

Αρσενικό

3 mg/kg κατ’ ανώτατο όριο

Μόλυβδος

2 mg/kg κατ’ ανώτατο όριο

Υδράργυρος

1 mg/kg κατ’ ανώτατο όριο

Κάδμιο

1 mg/kg κατ’ ανώτατο όριο

E 102 ΤΑΡΤΡΑΖΙΝΗ

Συνώνυμα

Κίτρινο CI food 4

Ορισμός

Η ταρτραζίνη παρασκευάζεται από διαζωτωμένο με υδροχλωρικό οξύ και νιτρώδες νάτριο 4-αμινο-βενζολοσουλφονικό οξύ. Ακολουθεί σύζευξη της διαζωνιακής ένωσης με 4,5-διυδρο-5-οξο-1-(4-σουλφοφαινυλο)-1H-πυραζολο-3-καρβοξυλικό οξύ ή με τον μεθυλεστέρα, τον αιθυλεστέρα ή ένα άλας αυτού του καρβοξυλικού οξέος. Η χρωστική που προκύπτει καθαρίζεται και απομονώνεται ως άλας με νάτριο. Η ταρτραζίνη συνίσταται κυρίως από 5-υδροξυ-1-(4-σουλφοφαινυλο)-4-(4-σουλφοφαινυλαζω)-H-πυραζολο-3-καρβοξυλικό νάτριο και βοηθητικές χρωστικές ύλες, μαζί με χλωριούχο και/ή θειικό νάτριο ως το κύριο άχρωμο συστατικό.

Η ταρτραζίνη περιγράφεται ως το άλας με νάτριο. Επιτρέπεται επίσης η χρήση των αλάτων με ασβέστιο και κάλιο.

Αριθ. CI

19140

Αριθ. EINECS

217-699-5

Χημική ονομασία

5-υδροξυ-1-(4-σουλφοφαινυλο)-4-(4-σουλφοφαινυλαζω)-H-πυραζολο-3-καρβοξυλικό νάτριο

Χημικός τύπος

C16H9N4Na3O9S2

Μοριακό βάρος

534,37

Δοκιμασία

Περιεκτικότητα σε ολικές χρωστικές ύλες τουλάχιστον 85 %, υπολογιζόμενη ως άλας με νάτριο

Formula 530 σε μήκος κύματος περίπου 426 nm σε υδατικό διάλυμα

Περιγραφή

Σκόνη ή κόκκοι χρώματος ανοικτού πορτοκαλί

Όψη υδατικού διαλύματος

Κίτρινο

Ταυτοποίηση

Φασματομετρία

Μέγιστο απορρόφησης σε νερό στα 426 nm περίπου

Καθαρότητα

Ύλες αδιάλυτες στο νερό

0,2 % κατ’ ανώτατο όριο

Βοηθητικές χρωστικές ύλες

1,0 % κατ’ ανώτατο όριο

Οργανικές ενώσεις πλην χρωστικών υλών:

 

4-υδραζινο-βενζολοσουλφονικό οξύ

Συνολικά 0,5 % κατ’ ανώτατο όριο

4-αμινοβενζολο-1-σουλφονικό οξύ

5-οξο-1-(4-σουλφοφαινυλο)-2-πυραζολινο-3-καρβοξυλικό οξύ

4,4′-διαζω-αμινο-δι(βενζολοσουλφονικό οξύ)

Τετραϋδροξυ-ηλεκτρικό οξύ

Μη σουλφονωμένες πρωτοταγείς αρωματικές αμίνες

0,01 % κατ’ ανώτατο όριο (υπολογιζόμενες ως ανιλίνη)

Ύλες εκχυλίσιμες με αιθέρα

0,2 % κατ’ ανώτατο όριο σε ουδέτερο περιβάλλον

Αρσενικό

3 mg/kg κατ’ ανώτατο όριο

Μόλυβδος

2 mg/kg κατ’ ανώτατο όριο

Υδράργυρος

1 mg/kg κατ’ ανώτατο όριο

Κάδμιο

1 mg/kg κατ’ ανώτατο όριο

Επιτρέπεται να χρησιμοποιούνται οι λάκκες αργιλίου αυτής της χρωστικής ύλης.

E 104 ΚΙΤΡΙΝΟ ΚΙΝΟΛΙΝΗΣ

Συνώνυμα

Κίτρινο CI food 13

Ορισμός

Το κίτρινο κινολίνης παρασκευάζεται με σούλφωση της 2-(2-κινολυλ)ινδανο-διόνης-1,3 ή μείγματος περιέχοντος περίπου δύο τρίτα 2-(2-κινολυλ)ινδανοδιόνη-1,3 και ένα τρίτο 2-(2-(6-μεθυλο-κινολυλ)ινδανοδιόνη-1,3. Το κίτρινο κινολίνης συνίσταται κυρίως από τα άλατα με νάτριο μείγματος δισουλφονικών (κυρίως), μονοσουλφονικών και τρισουλφονικών παραγώγων των παραπάνω ενώσεων και από βοηθητικές χρωστικές ύλες, μαζί με χλωριούχο και/ή θειικό νάτριο ως το κύριο άχρωμο συστατικό.

Το κίτρινο κινολίνης περιγράφεται ως το άλας με νάτριο. Επιτρέπεται επίσης η χρήση των αλάτων με ασβέστιο και κάλιο.

Αριθ. CI

47005

Αριθ. EINECS

305-897-5

Χημική ονομασία

Άλατα με νάτριο των δισουλφονικών παραγώγων της 2-(2-κινολυλ)ινδανοδιόνης-1,3 (κύριο συστατικό)

Χημικός τύπος

C18H9N Na2O8S2 (κύριο συστατικό)

Μοριακό βάρος

477,38 (κύριο συστατικό)

Δοκιμασία

Περιεκτικότητα σε ολικές χρωστικές ύλες τουλάχιστον 70 %, υπολογιζόμενη ως άλας με νάτριο

Το κίτρινο κινολίνης πρέπει να έχει την ακόλουθη σύνθεση:

Από το σύνολο των περιεχομένων χρωστικών υλών:

τουλάχιστον το 80 % πρέπει να είναι άλας με νάτριο του δισουλφονικού παραγώγου της 2-(2-κινολυλ)ινδανοδιόνης-1,3

το 15 % κατ’ ανώτατο όριο πρέπει να είναι άλας με νάτριο του μονοσουλφονικού παραγώγουτης 2-(2-κινολυλ)ινδανοδιόνης-1,3

το 7,0 % κατ’ ανώτατο όριο πρέπει να είναι άλας με νάτριο του τρισουλφονικού παραγώγουτης 2-(2-κινολυλ)ινδανοδιόνης-1,3

Formula 865 (κύριο συστατικό) σε μήκος κύματος 411 nm περίπου σε υδατικό διάλυμα οξικού οξέος

Περιγραφή

Σκόνη ή κόκκοι κίτρινου χρώματος

Όψη υδατικού διαλύματος

Κίτρινο

Ταυτοποίηση

Φασματομετρία

Μέγιστο απορρόφησης σε υδατικό διάλυμα οξικού οξέος με pH 5 σε μήκος κύματος 411 nm περίπου

Καθαρότητα

Ύλες αδιάλυτες στο νερό

0,2 % κατ’ ανώτατο όριο

Βοηθητικές χρωστικές ύλες

4,0 % κατ’ ανώτατο όριο

Οργανικές ενώσεις πλην χρωστικών υλών:

 

2-μεθυλο-κινολίνη

Συνολικά 0,5 % κατ’ ανώτατο όριο

2-μεθυλοκινολινοσουλφονικό οξύ

Φθαλικό οξύ

2,6-διμεθυλο-κινολίνη

2,6-διμεθυλοκινολινοσουλφονικό οξύ

2-(2-κινολυλ)ινδανοδιόνη-1,3

4 mg/kg κατ’ ανώτατο όριο

Μη σουλφονωμένες πρωτοταγείς αρωματικές αμίνες

0,01 % κατ’ ανώτατο όριο (υπολογιζόμενες ως ανιλίνη)

Ύλες εκχυλίσιμες με αιθέρα

0,2 % κατ’ ανώτατο όριο σε ουδέτερο περιβάλλον

Αρσενικό

3 mg/kg κατ’ ανώτατο όριο

Μόλυβδος

2 mg/kg κατ’ ανώτατο όριο

Υδράργυρος

1 mg/kg κατ’ ανώτατο όριο

Κάδμιο

1 mg/kg κατ’ ανώτατο όριο

Επιτρέπεται να χρησιμοποιούνται οι λάκκες αργιλίου αυτής της χρωστικής ύλης.

E 110 ΚΙΤΡΙΝΟ SUNSET FCF

Συνώνυμα

Κίτρινο CI food 3· κιτρινοπορτοκαλί S

Ορισμός

Το κίτρινο Sunset FCF συνίσταται κυρίως από 2-υδροξυ-1-(4-σουλφοφαινυλαζω)ναφθαλινο-6-σουλφονικό νάτριο και βοηθητικές χρωστικές ύλες, μαζί με χλωριούχο και/ή θειικό νάτριο ως τα κύρια άχρωμα συστατικά. Το κίτρινο sunset FCF παρασκευάζεται από διαζωτωμένο με υδροχλωρικό οξύ και νιτρώδες νάτριο ή θειικό οξύ και νιτρώδες νάτριο 4-αμινο-βενζολοσουλφονικό οξύ. Η διαζωνιακή ένωση υποβάλλεται σε σύζευξη με 6-υδροξυ-2-ναφθαλινο-σουλφονικό οξύ. Η χρωστική απομονώνεται ως άλας με νάτριο και ξηραίνεται.

Το κίτρινο Sunset FCF περιγράφεται ως το άλας με νάτριο. Επιτρέπεται επίσης η χρήση των αλάτων με ασβέστιο και κάλιο.

Αριθ. CI

15985

Αριθ. EINECS

220-491-7

Χημική ονομασία

2-υδροξυ-1-(4-σουλφοφαινυλαζωναφθαλινο-6-σουλφονικό νάτριο

Χημικός τύπος

C16H10N2Na2O7S2

Μοριακό βάρος

452,37

Δοκιμασία

Περιεκτικότητα σε ολικές χρωστικές ύλες τουλάχιστον 85 %, υπολογιζόμενη ως άλας με νάτριο

Formula 555 σε μήκος κύματος 485 nm περίπου σε υδατικό διάλυμα με pH 7

Περιγραφή

Σκόνη ή κόκκοι πορτοκαλοκόκκινου χρώματος

Όψη υδατικού διαλύματος

Πορτοκαλί

Ταυτοποίηση

Φασματομετρία

Μέγιστο απορρόφησης σε νερό σε μήκος κύματος 485 nm περίπου σε pH 7

Καθαρότητα

Ύλες αδιάλυτες στο νερό

0,2 % κατ’ ανώτατο όριο

Βοηθητικές χρωστικές ύλες

5,0 % κατ’ ανώτατο όριο

1-(φαινυλαζω)ναφθαλινόλη-2 (Sudan I)

0,5 mg/kg κατ’ ανώτατο όριο

Οργανικές ενώσεις πλην χρωστικών υλών:

 

4-αμινοβενζολο-1-σουλφονικό οξύ

Συνολικά 0,5 % κατ’ ανώτατο όριο

3-υδροξυ-ναφθαλινο-2,7-δισουλφονικό οξύ

6-υδροξυ-ναφθαλινο-σουλφονικό οξύ

7-υδροξυ-ναφθαλινο-1,3- δισουλφονικό οξύ

4,4′-διαζω-αμινο-δι(βενζολοσουλφονικό οξύ)

6,6′-οξυ-δι(ναφθαλινο-2- σουλφονικό οξύ)

Μη σουλφονωμένες πρωτοταγείς αρωματικές αμίνες

0,01 % κατ’ ανώτατο όριο (υπολογιζόμενες ως ανιλίνη)

Ύλες εκχυλίσιμες με αιθέρα

0,2 % κατ’ ανώτατο όριο σε ουδέτερο περιβάλλον

Αρσενικό

3 mg/kg κατ’ ανώτατο όριο

Μόλυβδος

2 mg/kg κατ’ ανώτατο όριο

Υδράργυρος

1 mg/kg κατ’ ανώτατο όριο

Κάδμιο

1 mg/kg κατ’ ανώτατο όριο

Επιτρέπεται να χρησιμοποιούνται οι λάκκες αργιλίου αυτής της χρωστικής ύλης.

E 120 ΚΟΧΕΝΙΛΗ, ΚΑΡΜΙΝΙΚΟ ΟΞΥ, ΚΑΡΜΙΝΕΣ

Συνώνυμα

Κόκκινο CI natural 4

Ορισμός

Οι καρμίνες και το καρμινικό οξύ λαμβάνονται από υδατικά, υδατικά-αλκοολικά ή αλκοολικά εκχυλίσματα κοχενίλης, η οποία συνίσταται σε αποξηραμένα σώματα θηλυκών εντόμων του είδους Dactylopius coccus Costa.

Η χρωμοφόρος ομάδα είναι το καρμινικό οξύ.

Το καρμινικό οξύ σχηματίζει λάκκες αργιλίου (καρμίνες), στις οποίες η γραμμομοριακή αναλογία αργιλίου/καρμινικού οξέος θεωρείται ότι είναι 1:2.

Τα προϊόντα του εμπορίου περιέχουν τη χρωμοφόρο ομάδα συνδεδεμένη με κατιόντα αμμωνίου, ασβεστίου, καλίου ή νατρίου, μόνα ή σε συνδυασμό, τα οποία ενδέχεται να απαντούν σε περίσσεια.

Τα προϊόντα του εμπορίου ενδέχεται να περιέχουν επίσης πρωτεϊνικό υλικό προερχόμενο από το έντομο και, ενδεχομένως, ελεύθερο καρμινικό ιόν ή μικρή ποσότητα καταλοίπων μη δεσμευμένων κατιόντων αργιλίου.

Αριθ. CI

75470

Αριθ. EINECS

Κοχενίλη: 215-680-6, καρμινικό οξύ: 215-023-3, καρμίνες: 215-724-4

Χημική ονομασία

7-β-D-γλυκοπυρανοζυλο-3,5,6,8-τετραϋδροξυ-1-μεθυλο-9,10-διοξο-ανθρακενο-2-καρβοξυλικό οξύ· η καρμίνη είναι το εφυδατωμένο χηλικό σύμπλοκο του οξέος αυτού με αργίλιο

Χημικός τύπος

C22H20O13 (καρμινικό οξύ)

Μοριακό βάρος

492,39 (καρμινικό οξύ)

Δοκιμασία

Περιεκτικότητα σε καρμινικό οξύ τουλάχιστον 2,0 % προκειμένου για εκχυλίσματα που περιέχουν καρμινικό οξύ και τουλάχιστον 50 % προκειμένου για χηλικά σύμπλοκα.

Περιγραφή

Εύθρυπτο στερεό ή σκόνη κόκκινου έως βαθυκόκκινου χρώματος. Το εκχύλισμα κοχενίλης είναι συνήθως βαθυκόκκινο υγρό αλλά μπορεί επίσης να έχει ξηρανθεί, λαμβάνοντας τη μορφή σκόνης.

Ταυτοποίηση

Φασματομετρία

Μέγιστο απορρόφησης σε υδατικό διάλυμα αμμωνίας στα 518 nm περίπου

Μέγιστο απορρόφησης σε διάλυμα αραιού υδροχλωρικού οξέος στα 494 nm περίπου για το καρμινικό οξύ

Formula 139 στην κορυφή του φάσματος στα 494 nm περίπου σε αραιό υδροχλωρικό οξύ για το καρμινικό οξύ

Καθαρότητα

Αρσενικό

3 mg/kg κατ’ ανώτατο όριο

Μόλυβδος

5 mg/kg κατ’ ανώτατο όριο

Υδράργυρος

1 mg/kg κατ’ ανώτατο όριο

Κάδμιο

1 mg/kg κατ’ ανώτατο όριο

Επιτρέπεται να χρησιμοποιούνται οι λάκκες αργιλίου αυτής της χρωστικής ύλης.

E 122 ΑΖΩΡΟΥΜΠΙΝΗ, ΚΑΡΜΟΪΣΙΝΗ

Συνώνυμα

Κόκκινο CI food 3

Ορισμός

Η αζωρουμπίνη συνίσταται κυρίως από 4-υδροξυ-3-(4-σουλφο-1-ναφθυλαζω)ναφθαλινο-1-σουλφονικό νάτριο και βοηθητικές χρωστικές ύλες, μαζί με χλωριούχο και/ή θειικό νάτριο ως το κύριο άχρωμο συστατικό.

Η αζωρουμπίνη περιγράφεται ως το άλας με νάτριο. Επιτρέπεται επίσης η χρήση των αλάτων με ασβέστιο και κάλιο.

Αριθ. CI

14720

Αριθ. EINECS

222-657-4

Χημική ονομασία

4-υδροξυ-3-(4-σουλφο-1-ναφθυλαζω)ναφθαλινο-1-σουλφονικό νάτριο

Χημικός τύπος

C20H12N2Na2O7S2

Μοριακό βάρος

502,44

Δοκιμασία

Περιεκτικότητα σε ολικές χρωστικές ύλες τουλάχιστον 85 %, υπολογιζόμενη ως άλας με νάτριο

Formula 510 σε μήκος κύματος περίπου 516 nm σε υδατικό διάλυμα

Περιγραφή

Σκόνη ή κόκκοι χρώματος κόκκινου έως καστανού

Όψη υδατικού διαλύματος

Κόκκινο

Ταυτοποίηση

Φασματομετρία

Μέγιστο απορρόφησης σε νερό στα 516 nm περίπου

Καθαρότητα

Ύλες αδιάλυτες στο νερό

0,2 % κατ’ ανώτατο όριο

Βοηθητικές χρωστικές ύλες

1 % κατ’ ανώτατο όριο

Οργανικές ενώσεις πλην χρωστικών υλών:

 

4-αμινο-ναφθαλινο-1-σουλφονικό οξύ

Συνολικά 0,5 % κατ’ ανώτατο όριο

4-υδροξυ-ναφθαλινο-1-σουλφονικό οξύ

Μη σουλφονωμένες πρωτοταγείς αρωματικές αμίνες

0,01 % κατ’ ανώτατο όριο (υπολογιζόμενες ως ανιλίνη)

Ύλες εκχυλίσιμες με αιθέρα

0,2 % κατ’ ανώτατο όριο σε ουδέτερο περιβάλλον

Αρσενικό

3 mg/kg κατ’ ανώτατο όριο

Μόλυβδος

2 mg/kg κατ’ ανώτατο όριο

Υδράργυρος

1 mg/kg κατ’ ανώτατο όριο

Κάδμιο

1 mg/kg κατ’ ανώτατο όριο

Επιτρέπεται να χρησιμοποιούνται οι λάκκες αργιλίου αυτής της χρωστικής ύλης.

E 123 ΑΜΑΡΑΝΘΗ

Συνώνυμα

Κόκκινο CI food 9

Ορισμός

Η αμαράνθη συνίσταται κυρίως από 2-υδροξυ-1-(4-σουλφο-1-ναφθυλαζω)ναφθαλινο-3,6-δισουλφονικό νάτριο και βοηθητικές χρωστικές ύλες, μαζί με χλωριούχο και/ή θειικό νάτριο ως το κύριο άχρωμο συστατικό. Η αμαράνθη παρασκευάζεται με σύζευξη 4-αμινο-1-ναφθαλινο-σουλφονικού οξέος με 3-υδροξυ-2,7-ναφθαλινοδισουλφονικό οξύ.

Η αμαράνθη περιγράφεται ως το άλας με νάτριο. Επιτρέπεται επίσης η χρήση των αλάτων με ασβέστιο και κάλιο.

Αριθ. CI

16185

Αριθ. EINECS

213-022-2

Χημική ονομασία

2-υδροξυ-1-(4-σουλφο-1-ναφθυλαζω)ναφθαλινο-3,6-δισουλφονικό νάτριο

Χημικός τύπος

C20H11N2Na3O10S3

Μοριακό βάρος

604,48

Δοκιμασία

Περιεκτικότητα σε ολικές χρωστικές ύλες τουλάχιστον 85 %, υπολογιζόμενη ως άλας με νάτριο

Formula 440 σε μήκος κύματος περίπου 520 nm σε υδατικό διάλυμα

Περιγραφή

Σκόνη ή κόκκοι χρώματος καστανοκόκκινου

Όψη υδατικού διαλύματος

Κόκκινο

Ταυτοποίηση

Φασματομετρία

Μέγιστο απορρόφησης σε νερό στα 520 nm περίπου

Καθαρότητα

Ύλες αδιάλυτες στο νερό

0,2 % κατ’ ανώτατο όριο

Βοηθητικές χρωστικές ύλες

3,0 % κατ’ ανώτατο όριο

Οργανικές ενώσεις πλην χρωστικών υλών:

 

4-αμινο-ναφθαλινο-1-σουλφονικό οξύ

Συνολικά 0,5 % κατ’ ανώτατο όριο

3-υδροξυ-ναφθαλινο-2,7-δισουλφονικό οξύ

6-υδροξυ-ναφθαλινο-2-σουλφονικό οξύ

7-υδροξυ-ναφθαλινο-1,3- δισουλφονικό οξύ

7-υδροξυ-ναφθαλινο-1,3,6-τρισουλφονικό οξύ

Μη σουλφονωμένες πρωτοταγείς αρωματικές αμίνες

0,01 % κατ’ ανώτατο όριο (υπολογιζόμενες ως ανιλίνη)

Ύλες εκχυλίσιμες με αιθέρα

0,2 % κατ’ ανώτατο όριο σε ουδέτερο περιβάλλον

Αρσενικό

3 mg/kg κατ’ ανώτατο όριο

Μόλυβδος

2 mg/kg κατ’ ανώτατο όριο

Υδράργυρος

1 mg/kg κατ’ ανώτατο όριο

Κάδμιο

1 mg/kg κατ’ ανώτατο όριο

Επιτρέπεται να χρησιμοποιούνται οι λάκκες αργιλίου αυτής της χρωστικής ύλης.

E 124 ΠΟΝΣΩ 4R, ΕΡΥΘΡΟ ΤΗΣ ΚΟΧΕΝΙΛΗΣ Α

Συνώνυμα

Κόκκινο CI food 7· νέα κοξίνη

Ορισμός

Το πονσώ 4R συνίσταται κυρίως από 2-υδροξυ-1-(4-σουλφο-1-ναφθυλαζω)ναφθαλινο-6,8-δισουλφονικό νάτριο και βοηθητικές χρωστικές ύλες, μαζί με χλωριούχο και/ή θειικό νάτριο ως το κύριο άχρωμο συστατικό. Το πονσώ 4R παρασκευάζεται με σύζευξη διαζωτωμένου ναφθιονικού οξέος με οξύ G (2-ναφθολο-6,8-δισουλφονικό οξύ) και μετατροπή του προϊόντος σύζευξης σε άλας με νάτριο.

Το πονσώ 4R περιγράφεται ως το άλας με νάτριο. Επιτρέπεται επίσης η χρήση των αλάτων με ασβέστιο και κάλιο.

Αριθ. CI

16255

Αριθ. EINECS

220-036-2

Χημική ονομασία

2-υδροξυ-1-(4-σουλφο-1-ναφθυλαζω)ναφθαλινο-6,8-δισουλφονικό νάτριο

Χημικός τύπος

C20H11N2Na3O10S3

Μοριακό βάρος

604,48

Δοκιμασία

Περιεκτικότητα σε ολικές χρωστικές ύλες τουλάχιστον 80 %, υπολογιζόμενη ως άλας με νάτριο

Formula 430 σε μήκος κύματος περίπου 505 nm σε υδατικό διάλυμα

Περιγραφή

Σκόνη ή κόκκοι κοκκινωπού χρώματος

Όψη υδατικού διαλύματος

Κόκκινο

Ταυτοποίηση

Φασματομετρία

Μέγιστο απορρόφησης σε νερό στα 505 nm περίπου

Καθαρότητα

Ύλες αδιάλυτες στο νερό

0,2 % κατ’ ανώτατο όριο

Βοηθητικές χρωστικές ύλες

1,0 % κατ’ ανώτατο όριο

Οργανικές ενώσεις πλην χρωστικών υλών:

 

4-αμινο-ναφθαλινο-1-σουλφονικό οξύ

Συνολικά 0,5 % κατ’ ανώτατο όριο

7-υδροξυ-ναφθαλινο-1,3- δισουλφονικό οξύ

3-υδροξυ-ναφθαλινο-2,7- δισουλφονικό οξύ

6-υδροξυ-ναφθαλινο-2-σουλφονικό οξύ

7-υδροξυ-ναφθαλινο-1,3,6-τρισουλφονικό οξύ

Μη σουλφονωμένες πρωτοταγείς αρωματικές αμίνες

0,01 % κατ’ ανώτατο όριο (υπολογιζόμενες ως ανιλίνη)

Ύλες εκχυλίσιμες με αιθέρα

0,2 % κατ’ ανώτατο όριο σε ουδέτερο περιβάλλον

Αρσενικό

3 mg/kg κατ’ ανώτατο όριο

Μόλυβδος

2 mg/kg κατ’ ανώτατο όριο

Υδράργυρος

1 mg/kg κατ’ ανώτατο όριο

Κάδμιο

1 mg/kg κατ’ ανώτατο όριο

Επιτρέπεται να χρησιμοποιούνται οι λάκκες αργιλίου αυτής της χρωστικής ύλης.

E 127 ΕΡΥΘΡΟΣΙΝΗ

Συνώνυμα

Κόκκινο CI food 14

Ορισμός

Η ερυθροσίνη συνίσταται κυρίως από μονοένυδρο 2-(2,4,5,7-τετραϊωδο-3-οξειδο-6-οξοξανθεν-9-υλο)βενζοϊκό νάτριο και βοηθητικές χρωστικές ύλες, μαζί με νερό και χλωριούχο ή/και θειικό νάτριο ως τα κύρια άχρωμα συστατικά. Η ερυθροσίνη παρασκευάζεται με ιωδίωση φλουορεσκεΐνης, που είναι το προϊόν συμπύκνωσης ρεσορκινόλης και φθαλικού ανυδρίτη

Η ερυθροσίνη περιγράφεται ως το άλας με νάτριο. Επιτρέπεται επίσης η χρήση των αλάτων με ασβέστιο και κάλιο.

Αριθ. CI

45430

Αριθ. EINECS

240-474-8

Χημική ονομασία

Μονοένυδρο 2-(2,4,5,7-τετραϊωδο-3-οξειδο-6-οξοξανθεν-9-υλο)βενζοϊκό νάτριο

Χημικός τύπος

C20H6I4Na2O5 H2O

Μοριακό βάρος

897,88

Δοκιμασία

Περιεκτικότητα σε ολικές χρωστικές ύλες τουλάχιστον 87 %, υπολογιζόμενη ως άνυδρο άλας με νάτριο

Formula1 100 σε μήκος κύματος περίπου 526 nm σε υδατικό διάλυμα με pH 7

Περιγραφή

Σκόνη ή κόκκοι χρώματος κόκκινου

Όψη υδατικού διαλύματος

Κόκκινο

Ταυτοποίηση

Φασματομετρία

Μέγιστο απορρόφησης σε νερό στα 526 nm περίπου σε pH 7

Καθαρότητα

Ανόργανα ιωδιούχα άλατα

0,1 % κατ’ ανώτατο όριο (υπολογιζόμενες ως ιωδιούχο νάτριο)

Ύλες αδιάλυτες στο νερό

0,2 % κατ’ ανώτατο όριο

Βοηθητικές χρωστικές ύλες (πλην φλουορεσκεΐνης)

4,0 % κατ’ ανώτατο όριο

Φλουορεσκεΐνη

20 mg/kg κατ’ ανώτατο όριο

Οργανικές ενώσεις πλην χρωστικών υλών:

 

Τριιωδο-ρεσορκινόλη

0,2 % κατ’ ανώτατο όριο

2-(2,4-διυδροξυ-3,5-διιωδοβενζοϋλο) βενζοϊκό οξύ

0,2 % κατ’ ανώτατο όριο

Ύλες εκχυλίσιμες με αιθέρα

0,2 % κατ’ ανώτατο όριο από διάλυμα με pH 7-8

Αρσενικό

3 mg/kg κατ’ ανώτατο όριο

Μόλυβδος

2 mg/kg κατ’ ανώτατο όριο

Υδράργυρος

1 mg/kg κατ’ ανώτατο όριο

Κάδμιο

1 mg/kg κατ’ ανώτατο όριο

Επιτρέπεται να χρησιμοποιούνται οι λάκκες αργιλίου αυτής της χρωστικής ύλης.

E 129 ΕΡΥΘΡΟ ALLURA AC

Συνώνυμα

Κόκκινο CI food 17

Ορισμός

Το ερυθρό allura AC συνίσταται κυρίως από 2-υδροξυ-1-(2-μεθοξυ-5-μεθυλο-4-σουλφοφαινυλαζω)ναφθαλινο-6-σουλφονικό νάτριο και βοηθητικές χρωστικές ύλες, μαζί με χλωριούχο ή/και θειικό νάτριο ως το κύριο άχρωμο συστατικό. Το ερυθρό allura AC παρασκευάζεται με σύζευξη διαζωτωμένου 5-αμινο-4-μεθοξυ-2-τολουολοσουλφονικού οξέος με 6-υδροξυ-2-ναφθαλινοσουλφονικό οξύ

Το ερυθρό allura AC περιγράφεται ως το άλας με νάτριο. Επιτρέπεται επίσης η χρήση των αλάτων με ασβέστιο και κάλιο.

Αριθ. CI

16035

Αριθ. EINECS

247-368-0

Χημική ονομασία

2-υδροξυ-1-(2-μεθοξυ-5-μεθυλο-4-σουλφοφαινυλαζω)ναφθαλινο-6-σουλφονικό νάτριο

Χημικός τύπος

C18H14N2Na2O8S2

Μοριακό βάρος

496,42

Δοκιμασία

Περιεκτικότητα σε ολικές χρωστικές ύλες τουλάχιστον 85 %, υπολογιζόμενη ως άλας με νάτριο

Formula 540 σε μήκος κύματος περίπου 504 nm σε υδατικό διάλυμα με pH 7

Περιγραφή

Σκόνη ή κόκκοι χρώματος βαθυκόκκινου

Όψη υδατικού διαλύματος

Κόκκινο

Ταυτοποίηση

Φασματομετρία

Μέγιστο απορρόφησης σε νερό στα 504 nm περίπου

Καθαρότητα

Ύλες αδιάλυτες στο νερό

0,2 % κατ’ ανώτατο όριο

Βοηθητικές χρωστικές ύλες

3,0 % κατ’ ανώτατο όριο

Οργανικές ενώσεις πλην χρωστικών υλών:

 

6-υδροξυ-2-ναφθαλινο-σουλφονικό νάτριο

0,3 % κατ’ ανώτατο όριο

4-αμινο-5-μεθοξυ-2-μεθυλο-βενζολοσουλφονικό οξύ

0,2 % κατ’ ανώτατο όριο

6,6-οξυδις(2-ναφθαλινοσουλφονικό) νάτριο

1,0 % κατ’ ανώτατο όριο

Μη σουλφονωμένες πρωτοταγείς αρωματικές αμίνες

0,01 % κατ’ ανώτατο όριο (υπολογιζόμενες ως ανιλίνη)

Ύλες εκχυλίσιμες με αιθέρα

0,2 % κατ’ ανώτατο όριο από διάλυμα με pH 7

Αρσενικό

3 mg/kg κατ’ ανώτατο όριο

Μόλυβδος

2 mg/kg κατ’ ανώτατο όριο

Υδράργυρος

1 mg/kg κατ’ ανώτατο όριο

Κάδμιο

1 mg/kg κατ’ ανώτατο όριο

Επιτρέπεται να χρησιμοποιούνται οι λάκκες αργιλίου αυτής της χρωστικής ύλης.

E 131 ΠΑΤΕΝΤ ΜΠΛΕ V

Συνώνυμα

Μπλε CI food 5

Ορισμός

Το πάτεντ μπλε V συνίσταται κυρίως από την ένωση με ασβέστιο ή νάτριο του εσωτερικού άλατος του υδροξειδίου του [4-[α-(4-διαιθυλαμινοφαινυλ)-5-υδροξυ-2,4-δισουλφοφαινυλο-μεθυλιδενο)-2,5-κυκλοεξαδιεν-1-υλιδενο]διαιθυλαμμωνίου και από βοηθητικές χρωστικές ύλες μαζί με χλωριούχο νάτριο και/ή θειικό νάτριο και/ή θειικό ασβέστιο ως τα κύρια άχρωμα συστατικά.

Επιτρέπεται επίσης η χρήση του άλατος με κάλιο.

Αριθ. CI

42051

Αριθ. EINECS

222-573-8

Χημική ονομασία

Ένωση με ασβέστιο ή νάτριο του εσωτερικού άλατος του υδροξειδίου του [4-[α-(4-διαιθυλαμινοφαινυλ)-5-υδροξυ-2,4-δισουλφοφαινυλο-μεθυλιδενο)-2,5-κυκλοεξαδιεν-1-υλιδενο]διαιθυλαμμωνίου

Χημικός τύπος

Ένωση με ασβέστιο: C27H31N2O7S2Ca1/2

Ένωση με νάτριο: C27H31N2O7S2Na

Μοριακό βάρος

Ένωση με ασβέστιο: 579,72

Ένωση με νάτριο: 582,67

Δοκιμασία

Περιεκτικότητα σε ολικές χρωστικές ύλες τουλάχιστον 85 %, υπολογιζόμενη ως άλας με νάτριο

Formula2 000 σε μήκος κύματος περίπου 638 nm σε υδατικό διάλυμα με pH 5

Περιγραφή

Σκόνη ή κόκκοι χρώματος βαθυκύανου

Όψη υδατικού διαλύματος

Μπλε

Ταυτοποίηση

Φασματομετρία

Μέγιστο απορρόφησης σε νερό στα 638 nm σε pH 5

Καθαρότητα

Ύλες αδιάλυτες στο νερό

0,2 % κατ’ ανώτατο όριο

Βοηθητικές χρωστικές ύλες

2,0 % κατ’ ανώτατο όριο

Οργανικές ενώσεις πλην χρωστικών υλών:

 

3-υδροξυ-βενζαλδεΰδη

Συνολικά 0,5 % κατ’ ανώτατο όριο

3-υδροξυ-βενζοϊκό οξύ

3-υδροξυ-4-σουλφοβενζοϊκό οξύ

N,N-διαιθυλαμινο-βενζολοσουλφονικό οξύ

Λευκοένωση

4,0 % κατ’ ανώτατο όριο

Μη σουλφονωμένες πρωτοταγείς αρωματικές αμίνες

0,01 % κατ’ ανώτατο όριο (υπολογιζόμενες ως ανιλίνη)

Ύλες εκχυλίσιμες με αιθέρα

0,2 % κατ’ ανώτατο όριο από διάλυμα με pH 5

Αρσενικό

3 mg/kg κατ’ ανώτατο όριο

Μόλυβδος

2 mg/kg κατ’ ανώτατο όριο

Υδράργυρος

1 mg/kg κατ’ ανώτατο όριο

Κάδμιο

1 mg/kg κατ’ ανώτατο όριο

Επιτρέπεται να χρησιμοποιούνται οι λάκκες αργιλίου αυτής της χρωστικής ύλης.

E 132 ΙΝΔΙΚΟΤΙΝΗ, ΙΝΔΙΚΟΚΑΡΜΙΝΗ

Συνώνυμα

Μπλε CI food 1

Ορισμός

Η ινδικοτίνη συνίσταται κυρίως από μείγμα 3,3′-διοξο-2,2′-διινδολυλιδενο-5,5′-δισουλφονικού νατρίου με 3,3′-διοξο-2,2′-διινδολυλιδενο-5,7′-δισουλφονικό νάτριο και από βοηθητικές χρωστικές ύλες, μαζί με χλωριούχο και/ή θειικό νάτριο ως το κύριο άχρωμο συστατικό.

Η ινδικοτίνη περιγράφεται ως το άλας με νάτριο. Επιτρέπεται επίσης η χρήση των αλάτων με ασβέστιο και κάλιο.

Η ινδικοκαρμίνη παράγεται με σούλφωση του ινδικού (λουλάκι), η οποία επιτυγχάνεται με τη θέρμανση ινδικού (ή πάστας ινδικού) παρουσία θειικού οξέος. Η χρωστική απομονώνεται και υποβάλλεται σε διαδικασίες καθαρισμού.

Αριθ. CI

73015

Αριθ. EINECS

212-728-8

Χημική ονομασία

3,3′-διοξο-2,2′-διινδολυλιδενο-5,5′-δισουλφονικό νάτριο

Χημικός τύπος

C16H8N2Na2O8S2

Μοριακό βάρος

466,36

Δοκιμασία

Περιεκτικότητα σε ολικές χρωστικές ύλες τουλάχιστον 85 %, υπολογιζόμενη ως άλας με νάτριο.

3,3′-διοξο-2,2′-διινδολυλιδενο-5,7′-δισουλφονικό νάτριο: 18 % κατ’ ανώτατο όριο

Formula 480 σε μήκος κύματος περίπου 610 nm σε υδατικό διάλυμα

Περιγραφή

Σκόνη ή κόκκοι χρώματος βαθυκύανου

Όψη υδατικού διαλύματος

Μπλε

Ταυτοποίηση

Φασματομετρία

Μέγιστο απορρόφησης σε νερό στα 610 nm περίπου

Καθαρότητα

Ύλες αδιάλυτες στο νερό

0,2 % κατ’ ανώτατο όριο

Βοηθητικές χρωστικές ύλες

Εκτός από 3,3′-διοξο-2,2′-διινδολυλιδενο-5,7′-δισουλφονικό νάτριο: 1,0 % κατ’ ανώτατο όριο

Οργανικές ενώσεις πλην χρωστικών υλών:

 

Ισατινο-5-σουλφονικό οξύ

Συνολικά 0,5 % κατ’ ανώτατο όριο

5-σουλφο-ανθρανιλικό οξύ

Ανθρανιλικό οξύ

Μη σουλφονωμένες πρωτοταγείς αρωματικές αμίνες

0,01 % κατ’ ανώτατο όριο (υπολογιζόμενες ως ανιλίνη)

Ύλες εκχυλίσιμες με αιθέρα

0,2 % κατ’ ανώτατο όριο σε ουδέτερο περιβάλλον

Αρσενικό

3 mg/kg κατ’ ανώτατο όριο

Μόλυβδος

2 mg/kg κατ’ ανώτατο όριο

Υδράργυρος

1 mg/kg κατ’ ανώτατο όριο

Κάδμιο

1 mg/kg κατ’ ανώτατο όριο

Επιτρέπεται να χρησιμοποιούνται οι λάκκες αργιλίου αυτής της χρωστικής ύλης.

E 133 ΛΑΜΠΡΟ ΚΥΑΝΟ FCF

Συνώνυμα

Μπλε CI food 2

Ορισμός

Το λαμπρό κυανό FCF συνίσταται κυρίως από α-[[(4-N-αιθυλο-3-σουλφοβενζυλαμινο)φαινυλ]-α-(4-N-αιθυλο-3-σουλφοβενζυλαμινο)κυκλοεξαδιεν-2,5-υλιδενο]τολουολο-2-σουλφονικό νάτριο και τα ισομερή του, καθώς και από βοηθητικές χρωστικές ύλες, μαζί με χλωριούχο και/ή θειικό νάτριο ως το κύριο άχρωμο συστατικό.

Το λαμπρό κυανό FCF περιγράφεται ως το άλας με νάτριο. Επιτρέπεται επίσης η χρήση των αλάτων με ασβέστιο και κάλιο.

Αριθ. CI

42090

Αριθ. EINECS

223-339-8

Χημική ονομασία

α-[[(4-N-αιθυλο-3-σουλφοβενζυλαμινο)φαινυλ]-α-(4-N-αιθυλο-3-σουλφοβενζυλαμινο)κυκλοεξαδιεν-2,5-υλιδενο]τολουολο-2-σουλφονικό νάτριο

Χημικός τύπος

C37H34N2Na2O9S3

Μοριακό βάρος

792,84

Δοκιμασία

Περιεκτικότητα σε ολικές χρωστικές ύλες τουλάχιστον 85 %, υπολογιζόμενη ως άλας με νάτριο

Formula1 630 σε μήκος κύματος περίπου 630 nm σε υδατικό διάλυμα

Περιγραφή

Σκόνη ή κόκκοι χρώματος κυανοκοκκινωπού

Όψη υδατικού διαλύματος

Μπλε

Ταυτοποίηση

Φασματομετρία

Μέγιστο απορρόφησης σε νερό στα 630 nm περίπου

Καθαρότητα

Ύλες αδιάλυτες στο νερό

0,2 % κατ’ ανώτατο όριο

Βοηθητικές χρωστικές ύλες

6,0 % κατ’ ανώτατο όριο

Οργανικές ενώσεις πλην χρωστικών υλών:

 

Άθροισμα 2-, 3- και 4-φορμυλο-βενζολο-σουφονικού οξέος

1,5 % κατ’ ανώτατο όριο

3-[(αιθυλο)(4-σουλφοφαινυλ)αμινο]-μεθυλο-βενζολο-σουλφονικό οξύ

0,3 % κατ’ ανώτατο όριο

Λευκοένωση

5,0 % κατ’ ανώτατο όριο

Μη σουλφονωμένες πρωτοταγείς αρωματικές αμίνες

0,01 % κατ’ ανώτατο όριο (υπολογιζόμενες ως ανιλίνη)

Ύλες εκχυλίσιμες με αιθέρα

0,2 % κατ’ ανώτατο όριο σε pH 7

Αρσενικό

3 mg/kg κατ’ ανώτατο όριο

Μόλυβδος

2 mg/kg κατ’ ανώτατο όριο

Υδράργυρος

1 mg/kg κατ’ ανώτατο όριο

Κάδμιο

1 mg/kg κατ’ ανώτατο όριο

Επιτρέπεται να χρησιμοποιούνται οι λάκκες αργιλίου αυτής της χρωστικής ύλης.

E 140 (i) ΧΛΩΡΟΦΥΛΛΕΣ

Συνώνυμα

Πράσινο CI natural 3· μαγνησιοχλωροφύλλη· μαγνησιοφαιοφυτίνη

Ορισμός

Οι χλωροφύλλες λαμβάνονται με εκχύλιση με διαλύτες ποικιλιών βρωσίμων φυτικών υλών, αγρωστωδών, τριφυλλιού και τσουκνίδας. Ακολουθεί απομάκρυνση του διαλύτη, κατά την οποία μπορεί επίσης να απομακρυνθεί, πλήρως ή μερικώς, το φυσικώς συμπλοκοποιημένο μαγνήσιο, οπότε προκύπτουν οι αντίστοιχες φαιοφυτίνες. Οι κύριες χρωστικές ύλες είναι οι φαιοφυτίνες και οι μαγνησιοχλωροφύλλες. Το εκχύλισμα, από το οποίο έχει απομακρυνθεί ο διαλύτης, περιέχει επίσης άλλες χρωστικές, όπως καροτενοειδή, καθώς και έλαια, λίπη και κηρούς προερχόμενα από την πρώτη ύλη. Μόνο οι κατωτέρω διαλύτες δύνανται να χρησιμοποιούνται για την εκχύλιση: ακετόνη, μεθυλαιθυλκετόνη, διχλωρομεθάνιο, διοξείδιο του άνθρακα, μεθανόλη, αιθανόλη, προπανόλη-2 και εξάνιο.

Αριθ. CI

75810

Αριθ. EINECS

Χλωροφύλλες: 215-800-7, χλωροφύλλη α: 207-536-6, χλωροφύλλη β: 208-272-4

Χημική ονομασία

Οι κύριες χρωμοφόρες ενώσεις είναι:

(132R, 17S,18S)-3-[8-αιθυλ-132-μεθοξυκαρβονυλο-2,7,12,18-τετραμεθυλ-13′-οξο-3-βινυλο-131,132,17,18-τετραϋδρο-κυκλοπεντα(at)-πορφυριν-17-υλο]προπιονικό φυτύλιο (φαιοφυτίνη α) ή με τη μορφή συμπλόκου με μαγνήσιο (χλωροφύλλη α)

(132R,17S,18S)-3-[8-αιθυλο-7-φορμυλο-132-μεθοξυκαρβονυλο-2,12,18-τριμεθυλ-13′-οξο-3-βινυλο-131,132,17,18-τετραϋδρο-κυκλοπεντα(at)-πορφυριν-17-υλο]προπιονικό φυτύλιο (φαιοφυτίνη β) ή με τη μορφή συμπλόκου με μαγνήσιο (χλωροφύλλη β)

Χημικός τύπος

Χλωροφύλλη α, σύμπλοκο με μαγνήσιο: C55H72MgN4O5

Χλωροφύλλη α: C55H74N4O5

Χλωροφύλλη β, σύμπλοκο με μαγνήσιο: C55H70MgN4O6

Χλωροφύλλη β: C55H72N4O6

Μοριακό βάρος

Χλωροφύλλη α, σύμπλοκο με μαγνήσιο: 893,51

Χλωροφύλλη α: 871,22

Χλωροφύλλη β, σύμπλοκο με μαγνήσιο: 907,49

Χλωροφύλλη β: 885,20

Δοκιμασία

Περιεκτικότητα σε συνδυασμό ολικών χλωροφυλλών και των συμπλόκων τους με μαγνήσιο τουλάχιστον 10 %

Formula 700 σε μήκος κύματος περίπου 409 nm σε χλωροφόρμιο

Περιγραφή

Κηρώδες στερεό, του οποίου το χρώμα ποικίλλει από πράσινο της ελιάς έως βαθύ πράσινο ανάλογα με την περιεκτικότητα σε συμπλοκοποιημένο μαγνήσιο.

Ταυτοποίηση

Φασματομετρία

Μέγιστο απορρόφησης σε χλωροφόρμιο στα 409 nm περίπου

Καθαρότητα

Κατάλοιπα διαλυτών

Ακετόνη

50 mg/kg κατ’ ανώτατο όριο, μόνοι ή σε συνδυασμό

Μεθυλαιθυλκετόνη

Μεθανόλη

Αιθανόλη

Προπανόλη-2

Εξάνιο

Διχλωρομεθάνιο:

10 mg/kg κατ’ ανώτατο όριο

Αρσενικό

3 mg/kg κατ’ ανώτατο όριο

Μόλυβδος

5 mg/kg κατ’ ανώτατο όριο

Υδράργυρος

1 mg/kg κατ’ ανώτατο όριο

Κάδμιο

1 mg/kg κατ’ ανώτατο όριο

E 140 (ii) ΧΛΩΡΟΦΥΛΛΙΝΕΣ

Συνώνυμα

Πράσινο CI natural 5· χλωροφυλλινικό νάτριο· χλωροφυλλινικό κάλιο

Ορισμός

Τα άλατα των χλωροφυλλινών με αλκάλια λαμβάνονται με σαπωνοποίηση εκχυλισμάτων με διαλύτες ποικιλιών βρώσιμων φυτικών υλών, αγρωστωδών, τριφυλλιού και τσουκνίδας. Με τη σαπωνοποίηση απομακρύνονται οι μεθυλεστερικές και φυτολεστερικές ομάδες ενώ είναι δυνατόν να διασπαστεί μερικώς ο κυκλοπεντενικός δακτύλιος. Οι όξινες ομάδες εξουδετερώνονται προς σχηματισμό των αλάτων με κάλιο και/ή νάτριο.

Μόνο οι κατωτέρω διαλύτες δύνανται να χρησιμοποιούνται για την εκχύλιση: ακετόνη, μεθυλαιθυλκετόνη, διχλωρομεθάνιο, διοξείδιο του άνθρακα, μεθανόλη, αιθανόλη, προπανόλη-2 και εξάνιο.

Αριθ. CI

75815

Αριθ. EINECS

287-483-3

Χημική ονομασία

Οι κύριες χρωμοφόρες ενώσεις σε μορφή οξέος είναι:

3-Προπιονικό 10-καρβοξυλ-4-αιθυλο-1,3,5,8-τετραμεθυλ-9-οξο-2-βινυλοφορβιν-7-ύλιο (χλωροφυλλίνη α)

και

3-Προπιονικό 10-καρβοξυλ-4-αιθυλο-3-φορμυλο-1,5,8-τριμεθυλ-9-οξο-2-βινυλοφορβιν-7-ύλιο (χλωροφυλλίνη β)

Ανάλογα με το βαθμό υδρόλυσης, είναι δυνατόν να διασπαστεί ο κυκλοπεντενικός δακτύλιος, οπότε ελευθερώνεται και τρίτη καρβοξυλομάδα.

Είναι επίσης δυνατόν να απαντούν και σύμπλοκα με μαγνήσιο.

Χημικός τύπος

Χλωροφυλλίνη α (σε μορφή οξέος): C34H34N4O5

Χλωροφυλλίνη β (σε μορφή οξέος): C34H32N4O6

Μοριακό βάρος

Χλωροφυλλίνη α: 578,68

Χλωροφυλλίνη β: 592,66

Σε περίπτωση διάσπασης του κυκλοπεντενικού δακτυλίου, κάθε μοριακό βάρος αυξάνεται κατά 18 Dalton.

Δοκιμασία

Περιεκτικότητα σε ολικές χλωροφυλλίνες τουλάχιστον 95 %, προσδιοριζόμενη σε δείγμα που έχει ξηρανθεί στους 100 °C περίπου, επί μια ώρα

Formula 700 σε μήκος κύματος περίπου 405 nm σε υδατικό διάλυμα με pH 9

Formula 140 σε μήκος κύματος περίπου 653 nm σε υδατικό διάλυμα με pH 9

Περιγραφή

Βαθυπράσινη έως κυανόμαυρη σκόνη

Ταυτοποίηση

Φασματομετρία

Μέγιστο απορρόφησης σε υδατικό ρυθμιστικό διάλυμα φωσφορικών ιόντων με pH 9 στα 405 nm περίπου και στα 653 nm περίπου

Καθαρότητα

Κατάλοιπα διαλυτών

Ακετόνη

50 mg/kg κατ’ ανώτατο όριο, μόνοι ή σε συνδυασμό

Μεθυλαιθυλκετόνη

Μεθανόλη

Αιθανόλη

Προπανόλη-2

Εξάνιο

Διχλωρομεθάνιο:

10 mg/kg κατ’ ανώτατο όριο

Αρσενικό

3 mg/kg κατ’ ανώτατο όριο

Μόλυβδος

10 mg/kg κατ’ ανώτατο όριο

Υδράργυρος

1 mg/kg κατ’ ανώτατο όριο

Κάδμιο

1 mg/kg κατ’ ανώτατο όριο

E 141 (i) ΣΥΜΠΛΟΚΑ ΤΩΝ ΧΛΩΡΟΦΥΛΛΩΝ ΜΕ ΧΑΛΚΟ

Συνώνυμα

Πράσινο CI natural 3· χαλκοχλωροφύλλη· χαλκοφαιοφυτίνη

Ορισμός

Οι χαλκοχλωροφύλλες λαμβάνονται με την προσθήκη αλάτων χαλκού στην ουσία που προκύπτει από την εκχύλιση με διαλύτες ποικιλιών βρωσίμων φυτικών υλών, αγρωστωδών, τριφυλλιού και τσουκνίδας. Το προϊόν, από το οποίο έχει απομακρυνθεί ο διαλύτης, περιέχει επίσης άλλες χρωστικές, όπως καροτενοειδή, καθώς και λίπη και κηρούς προερχόμενα από την πρώτη ύλη. Οι κύριες χρωστικές ύλες είναι οι χαλκοφαιοφυτίνες. Μόνο οι κατωτέρω διαλύτες δύνανται να χρησιμοποιούνται για την εκχύλιση: ακετόνη, μεθυλαιθυλκετόνη, διχλωρομεθάνιο, διοξείδιο του άνθρακα, μεθανόλη, αιθανόλη, προπανόλη-2 και εξάνιο.

Αριθ. CI

75810

Αριθ. EINECS

Χαλκοχλωροφύλλη α: 239-830-5· χαλκοχλωροφύλλη β: 246-020-5

Χημική ονομασία

Σύμπλοκο χαλκού (II) με (132R,17S,18S)-3-[8-αιθυλ-132-μεθοξυκαρβονυλο-2,7,12,18-τετραμεθυλ-13′-οξο-3-βινυλο-131,132,17,18-τετραϋδρο-κυκλοπενταν(at)-πορφυριν-17-υλο] προπιονικό φυτύλιο (χαλκοχλωροφύλλη α)

Σύμπλοκο χαλκού (II) με (132R,17S,18S)-3-[8-αιθυλο-7-φορμυλο-132-μεθοξυκαρβονυλο-2,12,18-τριμεθυλ-13′-οξο-3-βινυλο-131,132,17,18-τετραϋδρο-κυκλοπενταν(at)-πορφυριν-17-υλο] προπιονικό φυτύλιο (χαλκοχλωροφύλλη β)

Χημικός τύπος

Χαλκοχλωροφύλλη α: C55H72Cu N4O5

Χαλκοχλωροφύλλη β: C55H70Cu N4O6

Μοριακό βάρος

Χαλκοχλωροφύλλη α: 932,75

Χαλκοχλωροφύλλη β: 946,73

Δοκιμασία

Περιεκτικότητα σε ολικές χαλκοχλωροφύλλες τουλάχιστον 10 %

Formula 540 σε μήκος κύματος περίπου 422 nm σε χλωροφόρμιο

Formula 300 σε μήκος κύματος περίπου 652 nm σε χλωροφόρμιο

Περιγραφή

Κηρώδες στερεό, του οποίου το χρώμα ποικίλλει από κυανοπράσινο έως βαθύ πράσινο ανάλογα με την πρώτη ύλη

Ταυτοποίηση

Φασματομετρία

Μέγιστο απορρόφησης σε χλωροφόρμιο στα 422 nm περίπου και στα 652 nm περίπου

Καθαρότητα

Κατάλοιπα διαλυτών

Ακετόνη

50 mg/kg κατ’ ανώτατο όριο, μόνοι ή σε συνδυασμό

Μεθυλαιθυλκετόνη

Μεθανόλη

Αιθανόλη

Προπανόλη-2

Εξάνιο

Διχλωρομεθάνιο:

10 mg/kg κατ’ ανώτατο όριο

Αρσενικό

3 mg/kg κατ’ ανώτατο όριο

Μόλυβδος

2 mg/kg κατ’ ανώτατο όριο

Υδράργυρος

1 mg/kg κατ’ ανώτατο όριο

Κάδμιο

1 mg/kg κατ’ ανώτατο όριο

Ιόντα χαλκού

200 mg/kg κατ’ ανώτατο όριο

Ολικός χαλκός

8,0 % των ολικών χαλκοφαιοφυτινών κατ’ ανώτατο όριο

Επιτρέπεται να χρησιμοποιούνται οι λάκκες αργιλίου αυτής της χρωστικής ύλης.

E 141 (ii) ΣΥΜΠΛΟΚΑ ΤΩΝ ΧΛΩΡΟΦΥΛΛΙΝΩΝ ΜΕ ΧΑΛΚΟ

Συνώνυμα

Χαλκοχλωροφυλλινικό νάτριο· χαλκοχλωροφυλλινικό κάλιο· πράσινο CI natural 5

Ορισμός

Τα άλατα των χλωροφυλλινών με αλκάλια λαμβάνονται με την προσθήκη χαλκού στο προϊόν που προκύπτει από τη σαπωνοποίηση εκχυλισμάτων με διαλύτες ποικιλιών βρώσιμων φυτικών υλών, αγρωστωδών, τριφυλλιού και τσουκνίδας. Με τη σαπωνοποίηση απομακρύνονται οι μεθυλεστερικές και φυτολεστερικές ομάδες, ενώ είναι δυνατόν να διασπαστεί μερικώς ο κυκλοπεντενικός δακτύλιος. Μετά την προσθήκη του χαλκού στις καθαρές χλωροφυλλίνες, οι όξινες ομάδες εξουδετερώνονται προς σχηματισμό των αλάτων με κάλιο και/ή νάτριο.

Μόνο οι κατωτέρω διαλύτες δύνανται να χρησιμοποιούνται για την εκχύλιση: ακετόνη, μεθυλαιθυλκετόνη, διχλωρομεθάνιο, διοξείδιο του άνθρακα, μεθανόλη, αιθανόλη, προπανόλη-2 και εξάνιο.

Αριθ. CI

75815

Αριθ. EINECS

 

Χημική ονομασία

Οι κύριες χρωμοφόρες ενώσεις σε μορφή οξέος είναι το σύμπλοκο χαλκού με 3-προπιονικό 10-καρβοξυλο-4-αιθυλ-1,3,5,8-τετραμεθυλ-9-οξο-2-βινυλοφορβιν-7-ύλιο (χαλκοχλωροφυλλίνη α) και το σύμπλοκο χαλκού με 3-προπιονικό 10-καρβοξυλ-4-αιθυλο-3-φορμυλο-1,5,8-τριμεθυλ-9-οξο-2-βινυλοφορβιν-7-ύλιο (χαλκοχλωροφυλλίνη β)

Χημικός τύπος

Χαλκοχλωροφυλλίνη α (σε μορφή οξέος): C34H32Cu N4O5

Χαλκοχλωροφυλλίνη β (σε μορφή οξέος): C34H30Cu N4O6

Μοριακό βάρος

Χαλκοχλωροφυλλίνη α: 640,20

Χαλκοχλωροφυλλίνη β: 654,18

Σε περίπτωση διάσπασης του κυκλοπεντενικού δακτυλίου, κάθε μοριακό βάρος αυξάνεται κατά 18 Dalton.

Δοκιμασία

Περιεκτικότητα σε ολικές χαλκοκλωροφυλλίνες τουλάχιστον 95 %, προσδιοριζόμενη σε δείγμα που έχει ξηρανθεί στους 100 °C επί μία ώρα

Formula 565 σε μήκος κύματος περίπου 405 nm σε υδατικό ρυθμιστικό διάλυμα φωσφορικών ιόντων με pH 7,5

Formula 145 σε μήκος κύματος περίπου 630 nm σε υδατικό ρυθμιστικό διάλυμα φωσφορικών ιόντων με pH 7,5

Περιγραφή

Βαθυπράσινη έως κυανόμαυρη σκόνη

Ταυτοποίηση

Φασματομετρία

Μέγιστο απορρόφησης σε υδατικό ρυθμιστικό διάλυμα φωσφορικών ιόντων με pH 7,5 στα 405 nm περίπου και στα 630 nm περίπου

Καθαρότητα

Κατάλοιπα διαλυτών

Ακετόνη

50 mg/kg κατ’ ανώτατο όριο, μόνοι ή σε συνδυασμό

Μεθυλαιθυλκετόνη

Μεθανόλη

Αιθανόλη

Προπανόλη-2

Εξάνιο

Διχλωρομεθάνιο:

10 mg/kg κατ’ ανώτατο όριο

Αρσενικό

3 mg/kg κατ’ ανώτατο όριο

Μόλυβδος

5 mg/kg κατ’ ανώτατο όριο

Υδράργυρος

1 mg/kg κατ’ ανώτατο όριο

Κάδμιο

1 mg/kg κατ’ ανώτατο όριο

Ιόντα χαλκού

200 mg/kg κατ’ ανώτατο όριο

Ολικός χαλκός

8,0 % των ολικών χαλκοχλωροφυλλινών κατ’ ανώτατο όριο

Επιτρέπεται να χρησιμοποιούνται οι λάκκες αργιλίου αυτής της χρωστικής ύλης.

E 142 ΠΡΑΣΙΝΟ S

Συνώνυμα

Πράσινο CI food 4· λαμπρό πράσινο BS

Ορισμός

Το πράσινο S συνίσταται κυρίως από άλας με νάτριο του N-[4-[[4-(διμεθυλαμινο)φαινυλ](2-υδροξυ-3,6-δισουλφο-ναφθαλινυλο)μεθυλενο]-2,5-κυκλοεξαδιεν-1-υλιδενο]-N-μεθυλομεθαναμινίου και βοηθητικές χρωστικές ύλες, μαζί με χλωριούχο και/ή θειικό νάτριο ως το κύριο άχρωμο συστατικό.

Το πράσινο S περιγράφεται ως το άλας με νάτριο. Επιτρέπεται επίσης η χρήση των αλάτων με ασβέστιο και κάλιο.

Αριθ. CI

44090

Αριθ. EINECS

221-409-2

Χημική ονομασία

Άλας με νάτριο του N-[4-[[4-(διμεθυλαμινο)φαινυλ](2-υδροξυ-3,6-δισουλφο-ναφθαλινυλο)μεθυλενο]-2,5-κυκλοεξαδιεν-1-υλιδενο]-N-μεθυλομεθαναμινίου 5-[4-διμεθυλ-αμινο-α-(4-διμεθυλιμινο-κυκλοεξαδιεν-2,5-υλιδενο)βενζυλ]-6-υδροξυ-7-σουλφοναφθαλινο-2-σουλφονικό νάτριο (εναλλακτική χημική ονομασία)

Χημικός τύπος

C27H25N2NaO7S2

Μοριακό βάρος

576,63

Δοκιμασία

Περιεκτικότητα σε ολικές χρωστικές ύλες τουλάχιστον 80 %, υπολογιζόμενη ως άλας με νάτριο

Formula1 720 σε μήκος κύματος περίπου 632 nm σε υδατικό διάλυμα

Περιγραφή

Σκόνη ή κόκκοι χρώματος βαθυκύανου ή βαθυπράσινου

Όψη υδατικού διαλύματος

Μπλε ή πράσινο

Ταυτοποίηση

Φασματομετρία

Μέγιστο απορρόφησης σε νερό στα 632 nm περίπου

Καθαρότητα

Ύλες αδιάλυτες στο νερό

0,2 % κατ’ ανώτατο όριο

Βοηθητικές χρωστικές ύλες

1,0 % κατ’ ανώτατο όριο

Οργανικές ενώσεις πλην χρωστικών υλών:

 

4,4′-δις(διμεθυλαμινο)-βενζυδρόλη

0,1 % κατ’ ανώτατο όριο

4,4′-δις(διμεθυλαμινο)-βενζοφαινόνη

0,1 % κατ’ ανώτατο όριο

3-υδροξυ-ναφθαλινο-2,7- δισουλφονικό οξύ

0,2 % κατ’ ανώτατο όριο

Λευκοένωση

5,0 % κατ’ ανώτατο όριο

Μη σουλφονωμένες πρωτοταγείς αρωματικές αμίνες

0,01 % κατ’ ανώτατο όριο (υπολογιζόμενες ως ανιλίνη)

Ύλες εκχυλίσιμες με αιθέρα

0,2 % κατ’ ανώτατο όριο σε ουδέτερο περιβάλλον

Αρσενικό

3 mg/kg κατ’ ανώτατο όριο

Μόλυβδος

2 mg/kg κατ’ ανώτατο όριο

Υδράργυρος

1 mg/kg κατ’ ανώτατο όριο

Κάδμιο

1 mg/kg κατ’ ανώτατο όριο

Επιτρέπεται να χρησιμοποιούνται οι λάκκες αργιλίου αυτής της χρωστικής ύλης.

E 150a ΑΠΛΟ ΚΑΡΑΜΕΛΟΧΡΩΜΑ

Συνώνυμα

Καυστικό καραμελόχρωμα

Ορισμός

Το απλό καραμελόχρωμα παρασκευάζεται με ελεγχόμενη θερμική κατεργασία υδατανθράκων (θρεπτικές γλυκαντικές ύλες του εμπορίου, κατάλληλες για τρόφιμα, που είναι τα μονομερή γλυκόζη και φρουκτόζη και/ή τα πολυμερή τους, π.χ. σιρόπια γλυκόζης, σακχαρόζη ή/και σιρόπια ιμβερτοσακχάρου και δεξτρόζη). Για να υποβοηθηθεί η καραμελοποίηση, μπορούν να χρησιμοποιούνται οξέα, αλκάλια και άλατα, εκτός από ενώσεις του αμμωνίου και του θειώδους οξέος.

Αριθ. CI

 

Αριθ. EINECS

232-435-9

Χημική ονομασία

 

Χημικός τύπος

 

Μοριακό βάρος

 

Δοκιμασία

 

Περιγραφή

Υγρά ή στερεά χρώματος σκοτεινού καστανού έως μαύρου

Ταυτοποίηση

 

Καθαρότητα

Χρωστική ύλη δεσμευόμενη από κυτταρίνη DEAE

50 % κατ’ ανώτατο όριο

Χρωστική ύλη δεσμευόμενη από φωσφορυλιωμένη κυτταρίνη

50 % κατ’ ανώτατο όριο

Χρωματική ένταση (1)

0,01—0,12

Ολικό άζωτο

0,1 % κατ’ ανώτατο όριο

Ολικό θείο

0,2 % κατ’ ανώτατο όριο

Αρσενικό

1 mg/kg κατ’ ανώτατο όριο

Μόλυβδος

2 mg/kg κατ’ ανώτατο όριο

Υδράργυρος

1 mg/kg κατ’ ανώτατο όριο

Κάδμιο

1 mg/kg κατ’ ανώτατο όριο

E 150b ΚΑΥΣΤΙΚΟ ΘΕΙΩΔΕΣ ΚΑΡΑΜΕΛΟΧΡΩΜΑ

Συνώνυμα

 

Ορισμός

Το καυστικό θειώδες καραμελόχρωμα παρασκευάζεται με ελεγχόμενη θερμική κατεργασία υδατανθράκων (θρεπτικές γλυκαντικές ύλες του εμπορίου κατάλληλες για τρόφιμα, που είναι τα μονομερή γλυκόζη και φρουκτόζη και/ή τα πολυμερή τους, π.χ. σιρόπια γλυκόζης, σακχαρόζη και/ή σιρόπια ιμβερτοσακχάρου και δεξτρόζη), με ή χωρίς οξέα ή αλκάλια, παρουσία ενώσεων του αμμωνίου (υδροξείδιο του αμμωνίου, ανθρακικό και όξινο ανθρακικό αμμώνιο και φωσφορικό αμμώνιο). Δεν χρησιμοποιούνται ενώσεις του αμμωνίου.

Αριθ. CI

 

Αριθ. EINECS

232-435-9

Χημική ονομασία

 

Χημικός τύπος

 

Μοριακό βάρος

 

Δοκιμασία

 

Περιγραφή

Υγρά ή στερεά χρώματος σκοτεινού καστανού έως μαύρου

Ταυτοποίηση

 

Καθαρότητα

Χρωστική ύλη δεσμευόμενη από κυτταρίνη DEAE

Άνω του 50 %

Χρωματική ένταση (2)

0,05—0,13

Ολικό άζωτο

0,3 % κατ’ ανώτατο όριο (3)

Διοξείδιο του θείου

0,2 % κατ’ ανώτατο όριο (3)

Ολικό θείο

0,3—3,5 % (3)

Θείο δεσμευόμενο από κυτταρίνη DEAE

Άνω του 40 %

Λόγος απορρόφησης της χρωστικής ύλης που δεσμεύεται από κυτταρίνη DEAE

19—34

Λόγος απορρόφησης (A 280/560)

Μεγαλύτερος από 50

Αρσενικό

1 mg/kg κατ’ ανώτατο όριο

Μόλυβδος

2 mg/kg κατ’ ανώτατο όριο

Υδράργυρος

1 mg/kg κατ’ ανώτατο όριο

Κάδμιο

1 mg/kg κατ’ ανώτατο όριο

E 150c ΕΝΑΜΜΩΝΙΟ ΚΑΡΑΜΕΛΟΧΡΩΜΑ

Συνώνυμα

 

Ορισμός

Το εναμμώνιο καραμελόχρωμα παρασκευάζεται με ελεγχόμενη θερμική κατεργασία υδατανθράκων (θρεπτικές γλυκαντικές ύλες του εμπορίου κατάλληλες για τρόφιμα, που είναι τα μονομερή γλυκόζη και φρουκτόζη και/ή τα πολυμερή τους, π.χ. σιρόπια γλυκόζης, σακχαρόζη και/ή σιρόπια ιμβερτοσακχάρου και δεξτρόζη), με ή χωρίς οξέα ή αλκάλια, παρουσία ενώσεων του αμμωνίου (υδροξείδιο του αμμωνίου, ανθρακικό και όξινο ανθρακικό αμμώνιο και φωσφορικό αμμώνιο). Δεν χρησιμοποιούνται θειώδεις ενώσεις.

Αριθ. CI

 

Αριθ. EINECS

232-435-9

Χημική ονομασία

 

Χημικός τύπος

 

Μοριακό βάρος

 

Δοκιμασία

 

Περιγραφή

Υγρά ή στερεά χρώματος σκοτεινού καστανού έως μαύρου

Ταυτοποίηση

 

Καθαρότητα

Χρωστική ύλη δεσμευόμενη από κυτταρίνη DEAE

50 % κατ’ ανώτατο όριο

Χρωστική ύλη δεσμευόμενη από φωσφορυλιωμένη κυτταρίνη

Άνω του 50 %

Χρωματική ένταση (4)

0,08—0,36

Αμμωνιακό άζωτο

0,3 % κατ’ ανώτατο όριο (5)

4-μεθυλιμιδαζόλιο

200 mg/kg κατ’ ανώτατο όριο (5)

2-ακετυλο-4-τετραϋδροξυ-βουτυλιμιδαζόλιο

10 mg/kg κατ’ ανώτατο όριο (5)

Ολικό θείο

0,2 % κατ’ ανώτατο όριο (5)

Ολικό άζωτο

0,7—3,3 % (5)

Λόγος απορρόφησης της χρωστικής ύλης που δεσμεύεται από φωσφορυλιωμένη κυτταρίνη

13—35

Αρσενικό

1 mg/kg κατ’ ανώτατο όριο

Μόλυβδος

2 mg/kg κατ’ ανώτατο όριο

Υδράργυρος

1 mg/kg κατ’ ανώτατο όριο

Κάδμιο

1 mg/kg κατ’ ανώτατο όριο

E 150d ΕΝΑΜΜΩΝΙΟ ΘΕΙΩΔΕΣ ΚΑΡΑΜΕΛΟΧΡΩΜΑ

Συνώνυμα

 

Ορισμός

Το εναμμώνιο θειώδες καραμελόχρωμα παρασκευάζεται με ελεγχόμενη θερμική κατεργασία υδατανθράκων (θρεπτικές γλυκαντικές ύλες του εμπορίου κατάλληλες για τρόφιμα, που είναι τα μονομερή γλυκόζη και φρουκτόζη και/ή τα πολυμερή τους, π.χ. σιρόπια γλυκόζης, σακχαρόζη και/ή σιρόπια ιμβερτοσακχάρου και δεξτρόζη), με ή χωρίς οξέα ή αλκάλια, παρουσία ενώσεων και του θειώδους οξέος και του αμμωνίου (θειώδες οξύ, θειώδες και όξινο θειώδες κάλιο, θειώδες και όξινο θειώδες νάτριο, υδροξείδιο του αμμωνίου, ανθρακικό και όξινο ανθρακικό αμμώνιο, φωσφορικό αμμώνιο, θειικό αμμώνιο, θειώδες και όξινο θειώδες αμμώνιο).

Αριθ. CI

 

Αριθ. EINECS

232-435-9

Χημική ονομασία

 

Χημικός τύπος

 

Μοριακό βάρος

 

Δοκιμασία

 

Περιγραφή

Υγρά ή στερεά χρώματος σκοτεινού καστανού έως μαύρου

Ταυτοποίηση

 

Καθαρότητα

Χρωστική ύλη δεσμευόμενη από κυτταρίνη DEAE

Άνω του 50 %

Χρωματική ένταση (6)

0,10 - 0,60

Αμμωνιακό άζωτο

0,6 % κατ’ ανώτατο όριο (7)

Διοξείδιο του θείου

0,2 % κατ’ ανώτατο όριο (7)

4-μεθυλιμιδαζόλιο

250 mg/kg κατ’ ανώτατο όριο (7)

Ολικό άζωτο

0,3 - 1,7 % (7)

Ολικό θείο

0,3 - 2,5 % (7)

Λόγος αζώτου προς θείο του ιζήματος που λαμβάνεται με αλκοόλη

0,7 - 2,7

Λόγος απορρόφησης του ιζήματος που λαμβάνεται με αλκοόλη (8)

8 – 14

Λόγος απορρόφησης (A 280/560)

50 κατ’ ανώτατο όριο

Αρσενικό

1 mg/kg κατ’ ανώτατο όριο

Μόλυβδος

2 mg/kg κατ’ ανώτατο όριο

Υδράργυρος

1 mg/kg κατ’ ανώτατο όριο

Κάδμιο

1 mg/kg κατ’ ανώτατο όριο

E 151 ΛΑΜΠΡΟ ΜΑΥΡΟ ΒΝ, ΜΑΥΡΟ PN

Συνώνυμα

Μαύρο CI food 1

Ορισμός

Το λαμπρό μαύρο BN συνίσταται κυρίως από 4-ακεταμιδο-5-υδροξυ-6-[7-σουλφο-4-(4-σουλφοφαινυλαζω)-1-ναφθυλαζω]ναφθαλινο-1,7-δισουλφονικό νάτριο και βοηθητικές χρωστικές ύλες, μαζί με χλωριούχο και/ή θειικό νάτριο ως το κύριο άχρωμο συστατικό.

Το λαμπρό μαύρο BN περιγράφεται ως το άλας με νάτριο. Επιτρέπεται επίσης η χρήση των αλάτων με ασβέστιο και κάλιο.

Αριθ. CI

28440

Αριθ. EINECS

219-746-5

Χημική ονομασία

4-ακεταμιδο-5-υδροξυ-6-[7-σουλφο-4-(4-σουλφοφαινυλαζω)-1-ναφθυλαζω]ναφθαλινο-1,7-δισουλφονικό νάτριο

Χημικός τύπος

C28H17N5Na4O14S4

Μοριακό βάρος

867,69

Δοκιμασία

Περιεκτικότητα σε ολικές χρωστικές ύλες τουλάχιστον 80 %, υπολογιζόμενη ως άλας με νάτριο

Formula 530 σε μήκος κύματος περίπου 570 nm σε υδατικό διάλυμα

Περιγραφή

Σκόνη ή κόκκοι χρώματος μαύρου

Όψη υδατικού διαλύματος

Μαύρο-υποκύανο

Ταυτοποίηση

Φασματομετρία

Μέγιστο απορρόφησης σε νερό στα 570 nm περίπου

Καθαρότητα

Ύλες αδιάλυτες στο νερό

0,2 % κατ’ ανώτατο όριο

Βοηθητικές χρωστικές ύλες

4 % κατ’ ανώτατο όριο (εκφραζόμενη επί της περιεκτικότητας σε χρωστική)

Οργανικές ενώσεις πλην χρωστικών υλών:

 

4-ακεταμιδο-5-υδροξυ-ναφθαλινο-1,7-δισουλφονικό οξύ

Συνολικά 0,8 % κατ’ ανώτατο όριο

4-αμινο-5-υδροξυ-ναφθαλινο-1,7-δισουλφονικό οξύ

8-αμινο-ναφθαλινο-2-σουλφονικό οξύ

4,4′-διαζωαμινο-δι(βενζολοσουλφονικό) οξύ

Μη σουλφονωμένες πρωτοταγείς αρωματικές αμίνες

0,01 % κατ’ ανώτατο όριο (υπολογιζόμενες ως ανιλίνη)

Ύλες εκχυλίσιμες με αιθέρα

0,2 % κατ’ ανώτατο όριο σε ουδέτερο περιβάλλον

Αρσενικό

3 mg/kg κατ’ ανώτατο όριο

Μόλυβδος

2 mg/kg κατ’ ανώτατο όριο

Υδράργυρος

1 mg/kg κατ’ ανώτατο όριο

Κάδμιο

1 mg/kg κατ’ ανώτατο όριο

Επιτρέπεται να χρησιμοποιούνται οι λάκκες αργιλίου αυτής της χρωστικής ύλης.

E 153 ΦΥΤΙΚΟΣ ΑΝΘΡΑΚΑΣ

Συνώνυμα

Φυτικό μαύρο

Ορισμός

Ο φυτικός ενεργός άνθρακας παράγεται με απανθράκωση φυτικών υλών, όπως ξύλο, κατάλοιπα κυτταρίνης, τύρφη και φλοιός κοκκοκαρύου και άλλων καρπών. Ο ενεργός άνθρακας που παράγεται με τον τρόπο αυτόν αλέθεται σε κυλινδρόμυλο και ο υψηλής δραστικότητας κονιοποιημένος άνθρακας που προκύπτει υποβάλλεται σε κατεργασία σε κυκλώνα. Η λεπτόκοκκη σκόνη που εξέρχεται από τον κυκλώνα καθαρίζεται με έκπλυση με υδροχλωρικό οξύ, εξουδετερώνεται και στη συνέχεια ξηραίνεται. Το προϊόν της διαδικασίας αυτής είναι γνωστό παραδοσιακά με την ονομασία φυτικό μαύρο. Προϊόντα με μεγαλύτερη χρωστική ικανότητα παράγονται από τη λεπτόκοκκη σκόνη με περαιτέρω κατεργασία σε κυκλώνα ή επιπλέον άλεση, την οποία ακολουθεί έκπλυση με οξύ, εξουδετέρωση και ξήρανση. Αποτελείται κυρίως από λεπτομερισμένο άνθρακα και μπορεί να περιέχει μικρές ποσότητες αζώτου, υδρογόνου και οξυγόνου. Μετά την παρασκευή, το προϊόν ενδέχεται να απορροφήσει κάποιο ποσοστό υγρασίας.

Αριθ. CI

77266

Αριθ. EINECS

231-153-3

Χημική ονομασία

Άνθρακας

Χημικός τύπος

C

Ατομικό βάρος

12,01

Δοκιμασία

Περιεκτικότητα σε άνθρακα τουλάχιστον 95 %, υπολογιζόμενη επί άνυδρης και απαλλαγμένης από τέφρα ουσίας

Απώλεια κατά την ξήρανση

12 % κατ’ ανώτατο όριο (120 °C, 3H)

Περιγραφή

Μαύρη άοσμη σκόνη

Ταυτοποίηση

Διαλυτότητα

Αδιάλυτη στο νερό και στους οργανικούς διαλύτες

Καύση

Όταν πυρακτώνεται, καίεται αργά χωρίς φλόγα

Καθαρότητα

Τέφρα (ολική)

4,0 % κατ’ ανώτατο όριο (θερμοκρασία ανάφλεξης: 625 °C)

Αρσενικό

3 mg/kg κατ’ ανώτατο όριο

Μόλυβδος

2 mg/kg κατ’ ανώτατο όριο

Υδράργυρος

1 mg/kg κατ’ ανώτατο όριο

Κάδμιο

1 mg/kg κατ’ ανώτατο όριο

Πολυκυκλικοί αρωματικοί υδρογονάνθρακες

Βενζο[a]πυρένιο σε συγκέντρωση μικρότερη των 50 μg/kg στο εκχύλισμα που λαμβάνεται με εκχύλιση 1 g προϊόντος με 10 g καθαρού κυκλοεξανίου σε συσκευή συνεχούς εκχύλισης.

Ύλες διαλυτές σε αλκάλια

Το διήθημα που λαμβάνεται με βρασμό 2 g δείγματος με 20 ml κανονικού διαλύματος υδροξειδίου του νατρίου και διήθηση, πρέπει να είναι άχρωμο

E 155 ΚΑΣΤΑΝΟ HT

Συνώνυμα

Καστανό CI food 3, καστανό της σοκολάτας HT

Ορισμός

Το καστανό HT συνίσταται κυρίως από 4,4′-(2,4-διυδροξυ-5-υδροξυμεθυλο-1,3-φαινυλενοδιαζω)-δι(ναφθαλινο-1-σουλφονικό) νάτριο και βοηθητικές χρωστικές ύλες, μαζί με χλωριούχο και/ή θειικό νάτριο ως το κύριο άχρωμο συστατικό.

Το καστανό HT περιγράφεται ως το άλας με νάτριο. Επιτρέπεται επίσης η χρήση των αλάτων με ασβέστιο και κάλιο.

Αριθ. CI

20285

Αριθ. EINECS

224-924-0

Χημική ονομασία

4,4′-(2,4-διυδροξυ-5-υδροξυμεθυλο-1,3-φαινυλενοδιαζω)-δι(ναφθαλινο-1-σουλφονικό) νάτριο

Χημικός τύπος

C27H18N4Na2O9S2

Μοριακό βάρος

652,57

Δοκιμασία

Περιεκτικότητα σε ολικές χρωστικές ύλες τουλάχιστον 70 %, υπολογιζόμενη ως άλας με νάτριο

Formula 403 σε μήκος κύματος περίπου 460 nm σε υδατικό διάλυμα με pH 7

Περιγραφή

Σκόνη ή κόκκοι χρώματος καστανοκόκκινου

Όψη υδατικού διαλύματος

Καστανό

Ταυτοποίηση

Φασματομετρία

Μέγιστο απορρόφησης σε νερό με pH 7 στα 460 nm περίπου

Καθαρότητα

Ύλες αδιάλυτες στο νερό

0,2 % κατ’ ανώτατο όριο

Βοηθητικές χρωστικές ύλες

10 % κατ' ανώτατο όριο (μέθοδος TLC)

Οργανικές ενώσεις πλην χρωστικών υλών:

 

4-αμινο-ναφθαλινο-1-σουλφονικό οξύ

0,7 % κατ’ ανώτατο όριο

Μη σουλφονωμένες πρωτοταγείς αρωματικές αμίνες

0,01 % κατ’ ανώτατο όριο (υπολογιζόμενες ως ανιλίνη)

Ύλες εκχυλίσιμες με αιθέρα

0,2 % κατ’ ανώτατο όριο σε διάλυμα με pH 7

Αρσενικό

3 mg/kg κατ’ ανώτατο όριο

Μόλυβδος

2 mg/kg κατ’ ανώτατο όριο

Υδράργυρος

1 mg/kg κατ’ ανώτατο όριο

Κάδμιο

1 mg/kg κατ’ ανώτατο όριο

Επιτρέπεται να χρησιμοποιούνται οι λάκκες αργιλίου αυτής της χρωστικής ύλης.

E 160a (i) Β-ΚΑΡΟΤΕΝΙΟ

Συνώνυμα

Πορτοκαλί CI food 5

Ορισμός

Οι προδιαγραφές αυτές ισχύουν κατά κύριο λόγο για όλα τα trans ισομερή του β-καροτενίου, συνοδευόμενα από μικρές ποσότητες άλλων καροτενοειδών. Τα αραιωμένα και σταθεροποιημένα παρασκευάσματα είναι δυνατόν να περιέχουν τα cis και trans ισομερή σε διαφορετικές αναλογίες.

Αριθ. CI

40800

Αριθ. EINECS

230-636-6

Χημική ονομασία

β-καροτένιο, β, β-καροτένιο

Χημικός τύπος

C40H56

Μοριακό βάρος

536,88

Δοκιμασία

Περιεκτικότητα σε ολικές χρωστικές ύλες τουλάχιστον 96 % (εκφραζόμενη ως β-καροτένιο)

Formula2 500 σε μήκος κύματος 440 nm έως 457 nm περίπου σε κυκλοεξάνιο

Περιγραφή

Κρύσταλλοι ή κρυσταλλική σκόνη χρώματος κόκκινου ή καστανοκόκκινου

Ταυτοποίηση

Φασματομετρία

Μέγιστα απορρόφησης σε κυκλοεξάνιο στα 453 έως 456 nm

Καθαρότητα

Θειική τέφρα

0,1 % κατ’ ανώτατο όριο

Βοηθητικές χρωστικές ύλες

Καροτενοειδή εκτός από β-καροτένιο: 3,0 % των ολικών χρωστικών υλών κατ’ ανώτατο όριο

Μόλυβδος

2 mg/kg κατ’ ανώτατο όριο

E 160a (ii) ΦΥΤΙΚΑ ΚΑΡΟΤΕΝΙΑ

Συνώνυμα

Πορτοκαλί CI food 5

Ορισμός

Φυτικά καροτένια λαμβάνονται από ποικιλίες εδώδιμων φυτών, καρότα, φυτικά έλαια, αγρωστώδη, τριφύλλι (μηδική) και τσουκνίδα με εκχύλιση με διαλύτη.

Η κύρια χρωμοφόρος ομάδα αποτελείται από καροτενοειδή, μεταξύ των οποίων υπερισχύει το β-καροτένιο. Ενδέχεται να περιέχονται επίσης α-καροτένιο, γ-καροτένιο και άλλες χρωστικές. Εκτός από τις χρωστικές, το προϊόν ενδέχεται να περιέχει έλαια, λίπη και κηρούς που αποτελούν φυσικά συστατικά της πρώτης ύλης.

Μόνο οι κατωτέρω διαλύτες δύνανται να χρησιμοποιούνται για την εκχύλιση: ακετόνη, μεθυλαιθυλκετόνη, μεθανόλη, αιθανόλη, προπανόλη-2, εξάνιο (9), διχλωρομεθάνιο και διοξείδιο του άνθρακα.

Αριθ. CI

75130

Αριθ. EINECS

230-636-6

Χημική ονομασία

 

Χημικός τύπος

β-Καροτένιο: C40H56

Μοριακό βάρος

β-Καροτένιο: 536,88

Δοκιμασία

Περιεκτικότητα σε καροτένια (υπολογιζόμενη ως β-καροτένιο) 5 % τουλάχιστον. Για προϊόντα λαμβανόμενα με εκχύλιση φυτικών ελαίων: περιεκτικότητα σε βρώσιμα λίπη 0,2 % τουλάχιστον

Formula2 500 σε μήκος κύματος 440 nm έως 457 nm περίπου σε κυκλοεξάνιο

Περιγραφή

 

Ταυτοποίηση

Φασματομετρία

Μέγιστα απορρόφησης σε κυκλοεξάνιο στα 440 nm έως 457 nm και στα 470 nm έως 486 nm

Καθαρότητα

Κατάλοιπα διαλυτών

Ακετόνη

50 mg/kg κατ’ ανώτατο όριο, μόνοι ή σε συνδυασμό

Μεθυλαιθυλκετόνη

Μεθανόλη

Προπανόλη-2

Εξάνιο

Αιθανόλη

Διχλωρομεθάνιο

10 mg/kg κατ’ ανώτατο όριο

Μόλυβδος

2 mg/kg κατ’ ανώτατο όριο

E 160a (iii) Β-ΚΑΡΟΤΕΝΙΟ από Blakeslea trispora

Συνώνυμα

Πορτοκαλί CI food 5

Ορισμός

Λαμβάνεται με διαδικασία ζύμωσης με χρήση μεικτής καλλιέργειας των δύο συζεύξιμων τύπων (+) και (–) ποικιλιών του μύκητα Blakeslea trispora που αναπαράγονται αμφιγονικά. Το β-καροτένιο εκχυλίζεται από τη βιομάζα με οξικό αιθυλεστέρα ή οξικό ισοβουτυλεστέρα και προπανόλη-2 και κρυσταλλώνεται. Το κρυσταλλικό προϊόν αποτελείται κυρίως από trans β-καροτένιο. Λόγω της φυσικής διαδικασίας περίπου το 3 % του προϊόντος αποτελείται από μείγμα καροτενοειδών, που είναι χαρακτηριστικό για το προϊόν.

Αριθ. CI

40800

Αριθ. EINECS

230-636-6

Χημική ονομασία

β-καροτένιο, β, β-καροτένιο

Χημικός τύπος

C40H56

Μοριακό βάρος

536,88

Δοκιμασία

Περιεκτικότητα σε ολικές χρωστικές ύλες τουλάχιστον 96 % (εκφραζόμενη ως β-καροτένιο)

Formula2 500 σε μήκος κύματος περίπου 440 nm έως 457 nm σε κυκλοεξάνιο

Περιγραφή

Κρύσταλλοι ή κρυσταλλική σκόνη χρώματος κόκκινου, καστανοκόκκινου ή πορφυροϊώδους (το χρώμα διαφέρει ανάλογα με το διαλύτη που χρησιμοποιήθηκε για την εκχύλιση και με τις συνθήκες κρυστάλλωσης)

Ταυτοποίηση

Φασματομετρία

Μέγιστο απορρόφησης σε κυκλοεξάνιο στα 453 έως 456 nm

Καθαρότητα

Κατάλοιπα διαλυτών

Οξικός αιθυλεστέρας

0,8 % κατ’ ανώτατο όριο, μόνοι ή σε συνδυασμό

Αιθανόλη

Οξικός ισοβουτυλεστέρας: 1,0 % κατ’ ανώτατο όριο

Προπανόλη-2: 0,1 % κατ’ ανώτατο όριο

Θειική τέφρα

0,2 % κατ’ ανώτατο όριο

Βοηθητικές χρωστικές ύλες

Καροτενοειδή εκτός από β-καροτένιο: 3,0 % των ολικών χρωστικών υλών κατ’ ανώτατο όριο

Μόλυβδος

2 mg/kg κατ’ ανώτατο όριο

Μικροβιολογικά κριτήρια

Μύκητες

100 αποικίες ανά γραμμάριο, κατ’ ανώτατο όριο

Ζυμομύκητες

100 αποικίες ανά γραμμάριο, κατ’ ανώτατο όριο

Salmonella spp.

Απουσία σε 25 g

Escherichia coli

Απουσία σε 5 g

E 160a (iv) ΚΑΡΟΤΕΝΙΑ ΑΠΟ ΦΥΚΗ

Συνώνυμα

Πορτοκαλί CI food 5

Ορισμός

Μείγματα καροτενίων παράγονται επίσης από ποικιλίες των φυκών Dunaliella salina, που φύονται σε μεγάλες αλμυρές λίμνες στην Whyalla της νότιας Αυστραλίας. Το β-καροτένιο λαμβάνεται με εκχύλιση με αιθέριο έλαιο. Το παρασκεύασμα είναι εναιώρημα 20 ως 30 % σε βρώσιμο έλαιο. Η αναλογία των ισομερών trans και cis είναι της τάξης του 50/50 ως 71/29.

Η κύρια χρωμοφόρος ομάδα αποτελείται από καροτενοειδή, μεταξύ των οποίων υπερισχύει το β-καροτένιο. Ενδέχεται να περιέχονται επίσης α-καροτένιο, λουτεΐνη, ζεαξανθίνη και β-κρυπτοξανθίνη. Εκτός από τις χρωστικές, το προϊόν ενδέχεται να περιέχει έλαια, λίπη και κηρούς που αποτελούν φυσικά συστατικά της πρώτης ύλης.

Αριθ. CI

75130

Αριθ. EINECS

 

Χημική ονομασία

 

Χημικός τύπος

β-καροτένιο: C40H56

Μοριακό βάρος

β-καροτένιο: 536,88

Δοκιμασία

Περιεκτικότητα σε καροτένια (υπολογιζόμενη ως β-καροτένιο) 20 % τουλάχιστον.

Formula2 500 σε μήκος κύματος περίπου 440 nm έως 457 nm σε κυκλοεξάνιο

Περιγραφή

 

Ταυτοποίηση

Φασματομετρία

Μέγιστα απορρόφησης σε κυκλοεξάνιο στα 440 nm έως 457 nm και στα 474 nm έως 486 nm

Καθαρότητα

Φυσικές τοκοφερόλες σε βρώσιμα έλαια

0,3 % κατ’ ανώτατο όριο

Μόλυβδος

2 mg/kg κατ’ ανώτατο όριο

E 160b ΑΝΝΑΤΟ, ΜΠΙΞΙΝΗ, ΝΟΡΜΠΙΞΙΝΗ

I)   ΕΚΧΥΛΙΣΜΑΤΑ ΜΠΙΞΙΝΗΣ ΚΑΙ ΝΟΡΜΠΙΞΙΝΗΣ ΜΕ ΔΙΑΛΥΤΕΣ

Συνώνυμα

Πορτοκαλί CI natural 4

Ορισμός

Η μπιξίνη παρασκευάζεται με εκχύλιση του εξωτερικού περιβλήματος των σπερμάτων του δένδρου ανάττο (Bixa orellana L.) με έναν ή περισσότερους από τους διαλύτες: ακετόνη, μεθανόλη, εξάνιο, διχλωρομεθάνιο ή διοξείδιο του άνθρακα, ακολουθούμενη από απομάκρυνση του διαλύτη.

Η νορμπιξίνη παρασκευάζεται με υδρόλυση του εκχυλίσματος μπιξίνης με υδατικά διαλύματα αλκαλίων.

Η μπιξίνη και η νορμπιξίνη ενδέχεται να περιέχουν και άλλες ύλες που συνεκχυλίζονται από τα σπέρματα του δένδρου ανάττο.

Η σκόνη μπιξίνης περιέχει πολλά χρωμοφόρα συστατικά, από τα οποία το κυριότερο αυτούσιο είναι η μπιξίνη και τα οποία απαντούν τόσο σε cis όσο και σε trans μορφή, είναι δε δυνατόν να περιέχει επίσης προϊόντα θερμικής διάσπασης της μπιξίνης.

Η σκόνη νορμπιξίνης περιέχει ως κύρια χρωμοφόρο ομάδα το προϊόν υδρόλυσης της μπιξίνης σε μορφή αλάτων με νάτριο ή κάλιο, απαντούν δε τόσο τα cis όσο και τα trans ισομερή.

Αριθ. CI

75120

Αριθ. EINECS

Αννάτο: 215-735-4, εκχύλισμα σπερμάτων αννάτο: 289-561-2, μπιξίνη: 230-248-7

Χημική ονομασία

Μπιξίνη:

Όξινος 6′-μεθυλεστέρας του 9′-cis-6,6′-διαποκαροτενο-6,6′-δικαρβονικού οξέος

Όξινος 6′-μεθυλεστέρας του 9′-trans-6,6′-διαποκαροτενο- 6,6′-δικαρβονικού οξέος

Νορμπιξίνη:

9′-cis-6,6′-Διαποκαροτενο-6,6′-δικαρβονικό οξύ

9′-trans-6,6′-Διαποκαροτενο-6,6′-δικαρβονικό οξύ

Χημικός τύπος

Μπιξίνη:

C25H30O4

Νορμπιξίνη:

C24H28O4

Μοριακό βάρος

Μπιξίνη:

394,51

Νορμπιξίνη:

380,48

Δοκιμασία

Περιεκτικότητα της σκόνης μπιξίνης σε ολικά καροτενοειδή τουλάχιστον 75 %, υπολογιζόμενη ως μπιξίνη.

Περιεκτικότητα της σκόνης νορμπιξίνης σε ολικά καροτενοειδή τουλάχιστον 25 %, υπολογιζόμενη ως νορμπιξίνη.

Μπιξίνη:

Formula

2 870 σε μήκος κύματος περίπου 502 nm σε χλωροφόρμιο

Νορμπιξίνη:

Formula

2 870 σε μήκος κύματος περίπου 482 nm σε διάλυμα KOH

Περιγραφή

Σκόνη, εναιώρημα ή διάλυμα χρώματος καστανοκόκκινου

Ταυτοποίηση

Φασματομετρία

Μπιξίνη:

Μέγιστο απορρόφησης σε χλωροφόρμιο στα 502 nm περίπου

Νορμπιξίνη:

Μέγιστο απορρόφησης σε αραιό διάλυμα KOH στα 482 nm περίπου

Καθαρότητα

Κατάλοιπα διαλυτών

Ακετόνη

50 mg/kg κατ’ ανώτατο όριο, μόνοι ή σε συνδυασμό

Μεθανόλη

Εξάνιο

Διχλωρομεθάνιο:

10 mg/kg κατ’ ανώτατο όριο

Αρσενικό

3 mg/kg κατ’ ανώτατο όριο

Μόλυβδος

2 mg/kg κατ’ ανώτατο όριο

Υδράργυρος

1 mg/kg κατ’ ανώτατο όριο

Κάδμιο

1 mg/kg κατ’ ανώτατο όριο

II)   ΑΛΚΑΛΙΚΑ ΕΚΧΥΛΙΣΜΑΤΑ ΑΝΑΤΤΟ

Συνώνυμα

Πορτοκαλί CI natural 4

Ορισμός

Το υδατοδιαλυτό ανάττο παρασκευάζεται με εκχύλιση του εξωτερικού περιβλήματος των σπερμάτων του δένδρου ανάττο (Bixa orellana L.) με υδατικά διαλύματα αλκαλίων (υδροξείδιο του νατρίου ή του καλίου).

Το υδατοδιαλυτό ανάττο περιέχει ως κύρια χρωμοφόρο ομάδα νορμπιξίνη, το προϊόν υδρόλυσης της μπιξίνης, σε μορφή αλάτων με νάτριο ή κάλιο, απαντούν δε τόσο τα cis όσο και τα trans ισομερή.

Αριθ. CI

75120

Αριθ. EINECS

Αννάτο: 215-735-4, εκχύλισμα σπερμάτων αννάτο: 289-561-2, μπιξίνη: 230-248-7

Χημική ονομασία

Μπιξίνη:

Όξινος 6′-μεθυλεστέρας του 9′-cis-6,6′-διαποκαροτενο-6,6′-δικαρβονικού οξέος

Όξινος 6′-μεθυλεστέρας του 9′-trans-6,6′-διαποκαροτενο- 6,6′-δικαρβονικού οξέος

Νορμπιξίνη:

9′-cis-6,6′-Διαποκαροτενο-6,6′-δικαρβονικό οξύ

9′-trans-6,6′-Διαποκαροτενο-6,6′-δικαρβονικό οξύ

Χημικός τύπος

Μπιξίνη:

C25H30O4

Νορμπιξίνη:

C24H28O4

Μοριακό βάρος

Μπιξίνη:

394,51

Νορμπιξίνη:

380,48

Δοκιμασία

Περιεκτικότητα σε ολικά καροτενοειδή τουλάχιστον 0,1 %, εκφραζόμενη ως νορμπιξίνη

Νορμπιξίνη:

Formula

2 870 σε μήκος κύματος περίπου 482 nm σε διάλυμα KOH

Περιγραφή

Σκόνη, εναιώρημα ή διάλυμα χρώματος καστανοκόκκινου

Ταυτοποίηση

Φασματομετρία

Μπιξίνη:

Μέγιστο απορρόφησης σε χλωροφόρμιο στα 502 nm περίπου

Νορμπιξίνη:

Μέγιστο απορρόφησης σε αραιό διάλυμα KOH στα 482 nm περίπου

Καθαρότητα

Αρσενικό

3 mg/kg κατ’ ανώτατο όριο

Μόλυβδος

2 mg/kg κατ’ ανώτατο όριο

Υδράργυρος

1 mg/kg κατ’ ανώτατο όριο

Κάδμιο

1 mg/kg κατ’ ανώτατο όριο

III)   ΕΚΧΥΛΙΣΜΑΤΑ ΑΝΑΤΤΟ ΣΕ ΕΛΑΙΟ

Συνώνυμα

Πορτοκαλί CI natural 4

Ορισμός

Τα εκχυλίσματα ανάττο σε έλαιο, σε μορφή διαλύματος ή εναιωρήματος, παρασκευάζονται με εκχύλιση του εξωτερικού περιβλήματος των σπερμάτων του δένδρου ανάττο (Bixa orellana L.) με βρώσιμα φυτικά έλαια. Τα εκχυλίσματα ανάττο σε έλαιο περιέχουν πολλά χρωμοφόρα συστατικά, από τα οποία το κυριότερο αυτούσιο είναι η μπιξίνη και τα οποία απαντούν τόσο σε cis όσο και σε trans μορφή, είναι δε δυνατόν να περιέχουν επίσης προϊόντα θερμικής διάσπασης της μπιξίνης.

Αριθ. CI

75120

Αριθ. EINECS

Αννάτο: 215-735-4, εκχύλισμα σπερμάτων αννάτο: 289-561-2, μπιξίνη: 230-248-7

Χημική ονομασία

Μπιξίνη:

Όξινος 6′-μεθυλεστέρας του 9′-cis-6,6′-διαποκαροτενο-6,6′-δικαρβονικού οξέος

Όξινος 6′-μεθυλεστέρας του 9′-trans-6,6′-διαποκαροτενο- 6,6′-δικαρβονικού οξέος

Νορμπιξίνη:

9′-cis-6,6′-Διαποκαροτενο-6,6′-δικαρβονικό οξύ

9′-trans-6,6′-Διαποκαροτενο-6,6′-δικαρβονικό οξύ

Χημικός τύπος

Μπιξίνη:

C25H30O4

Νορμπιξίνη:

C24H28O4

Μοριακό βάρος

Μπιξίνη:

394,51

Νορμπιξίνη:

380,48

Δοκιμασία

Περιεκτικότητα σε ολικά καροτενοειδή τουλάχιστον 0,1 %, εκφραζόμενη ως μπιξίνη.

Μπιξίνη:

Formula

2 870 σε μήκος κύματος περίπου 502 nm σε χλωροφόρμιο

Περιγραφή

Σκόνη, εναιώρημα ή διάλυμα χρώματος καστανοκόκκινου

Ταυτοποίηση

Φασματομετρία

Μπιξίνη:

Μέγιστο απορρόφησης σε χλωροφόρμιο στα 502 nm περίπου

Νορμπιξίνη:

Μέγιστο απορρόφησης σε αραιό διάλυμα KOH στα 482 nm περίπου

Καθαρότητα

Αρσενικό

3 mg/kg κατ’ ανώτατο όριο

Μόλυβδος

2 mg/kg κατ’ ανώτατο όριο

Υδράργυρος

1 mg/kg κατ’ ανώτατο όριο

Κάδμιο

1 mg/kg κατ’ ανώτατο όριο

E 160c ΕΚΧΥΛΙΣΜΑ ΠΑΠΡΙΚΑΣ, ΚΑΨΑΝΘΙΝΗ, ΚΑΨΟΡΟΥΜΠΙΝΗ

Συνώνυμα

Ελαιορητίνη πάπρικας

Ορισμός

Το εκχύλισμα πάπρικας λαμβάνεται με εκχύλιση με διαλύτες της πάπρικας, δηλαδή του αλεσμένου καρπού — με ή χωρίς σπέρματα — ποικιλιών του φυτού Capsicum annuum L., και περιέχει τις κυριότερες χρωμοφόρες ομάδες αυτού του καρυκεύματος, που είναι η καψανθίνη και η καψορουμπίνη. Περιέχει επίσης μεγάλη ποικιλία άλλων χρωμοφόρων ενώσεων.

Μόνο οι κατωτέρω διαλύτες δύνανται να χρησιμοποιούνται για την εκχύλιση: μεθανόλη, αιθανόλη, ακετόνη, εξάνιο, διχλωρομεθάνιο, οξικός αιθυλεστέρας, προπανόλη-2 και διοξείδιο του άνθρακα.

Αριθ. CI

 

Αριθ. EINECS

Καψανθίνη: 207-364-1, καψορουμπίνη: 207-425-2

Χημική ονομασία

Καψανθίνη: (3R, 3′S, 5′R)-3,3′-διυδροξυ-β,κ-καροτενόνη-6

Καψορουμπίνη: (3S, 3′S, 5R, 5′R)-3,3′-διυδροξυ-κ,κ-καροτενοδιόνη-6,6′

Χημικός τύπος

Καψανθίνη:

C40H56O3

Καψορουμπίνη:

C40H56O4

Μοριακό βάρος

Καψανθίνη:

584,85

Καψορουμπίνη:

600,85

Δοκιμασία

Εκχύλισμα πάπρικας: περιεκτικότητα σε καροτενοειδή τουλάχιστον 7,0 %

Καψανθίνη/καψορουμπίνη: τουλάχιστον 30 % σε ολικά καροτενοειδή

Formula2 100 σε μήκος κύματος περίπου 462 nm σε ακετόνη

Περιγραφή

Βαθυκόκκινο παχύρρευστο υγρό

Ταυτοποίηση

Φασματομετρία

Μέγιστο απορρόφησης σε ακετόνη στα 462 nm περίπου

Χρωματική αντίδραση

Μια σταγόνα δείγματος σε 2-3 σταγόνες χλωροφορμίου παρέχει με την προσθήκη μιας σταγόνας θειικού οξέος βαθυκύανη χρώση

Καθαρότητα

Κατάλοιπα διαλυτών

Οξικός αιθυλεστέρας

50 mg/kg κατ’ ανώτατο όριο, μόνοι ή σε συνδυασμό

Μεθανόλη

Αιθανόλη

Ακετόνη

Εξάνιο

Προπανόλη-2

Διχλωρομεθάνιο:

10 mg/kg κατ’ ανώτατο όριο

Καψαϊκίνη

250 mg/kg κατ’ ανώτατο όριο

Αρσενικό

3 mg/kg κατ’ ανώτατο όριο

Μόλυβδος

2 mg/kg κατ’ ανώτατο όριο

Υδράργυρος

1 mg/kg κατ’ ανώτατο όριο

Κάδμιο

1 mg/kg κατ’ ανώτατο όριο

E 160d ΛΥΚΟΠΕΝΙΟ

(i)   ΣΥΝΘΕΤΙΚΟ ΛΥΚΟΠΕΝΙΟ

Συνώνυμα

Λυκοπένιο από χημική σύνθεση

Ορισμός

Το συνθετικό λυκοπένιο είναι μείγμα γεωμετρικών ισομερών λυκοπενίων και παράγεται με συμπύκνωση Wittig των συνθετικών ενδιαμέσων προϊόντων που χρησιμοποιούνται συνήθως για την παραγωγή άλλων καροτενοειδών τα οποία χρησιμοποιούνται στα τρόφιμα. Το συνθετικό λυκοπένιο αποτελείται κατά κύριο λόγο από όλο-trans-λυκοπένιο και 5-cis-λυκοπένιο καθώς και από άλλα ισομερή σε ήσσονες ποσότητες. Τα παρασκευάσματα λυκοπενίου του εμπορίου που προορίζονται για χρήση στα τρόφιμα μορφοποιούνται ως εναιωρήματα σε βρώσιμα έλαια ή ως σκόνη κολλοειδώς διαλυτή ή διαλυτή στο νερό.

Αριθ. CI

75125

Αριθ. EINECS

207-949-1

Χημική ονομασία

ψ,ψ-καροτένιο, όλο-trans-λυκοπένιο, (όλο-E)-λυκοπένιο, (όλο-E)-2,6,10,14,19,23,27,31-οκταμεθυλο-τριανταδυοδεκατριένιο-2,6,8,10,12,14,16,18,20,22,24,26,30

Χημικός τύπος

C40H56

Μοριακό βάρος

536,85

Δοκιμασία

Περιεκτικότητα σε ολικά λυκοπένια τουλάχιστον 96 % (70 % τουλάχιστον σε όλο-trans-λυκοπένιο)

Η Formula στα 465 - 475 nm σε εξάνιο (για 100 % καθαρό όλο-trans-λυκοπένιο) είναι 3 450.

Περιγραφή

Κόκκινη κρυσταλλική σκόνη

Ταυτοποίηση

Φασματoφωτoμετρία

Διάλυμα σε εξάνιο παρουσιάζει μέγιστο απορρόφησης στα 470 nm περίπου

Δοκιμή καροτενοειδών

Το διάλυμα του δείγματος σε ακετόνη αποχρωματίζεται ύστερα από διαδοχικές προσθήκες διαλύματος νιτρώδους νατρίου 5 % και θειικού οξέος 1Ν.

Διαλυτότητα

Αδιάλυτο στο νερό, εύκολα διαλυτό σε χλωροφόρμιο.

Ιδιότητες του διαλύματος 1 % σε χλωροφόρμιο

Διαυγές με έντονο πορτοκαλοκόκκινο χρώμα

Καθαρότητα

Απώλεια κατά την ξήρανση

0,5 % κατ’ ανώτατο όριο (40 °C, 4 ώρες σε 20 mm Hg)

Απο-12’-λυκοπενάλη

0,15 % κατ’ ανώτατο όριο

Οξείδιο της τριφαινυλοφωσφίνης

0,01 % κατ’ ανώτατο όριο

Κατάλοιπα διαλυτών

Μεθανόλη: 200 mg/kg κατ’ ανώτατο όριο

Εξάνιο, προπανόλη-2: 10 mg/kg κατ’ ανώτατο όριο έκαστο.

Διχλωρομεθάνιο: 10 mg/kg κατ’ ανώτατο όριο (μόνο στα παρασκευάσματα του εμπορίου)

Μόλυβδος

1 mg/kg κατ’ ανώτατο όριο

(ii)   ΛΥΚΟΠΕΝΙΟ ΑΠΟ ΚΟΚΚΙΝΕΣ ΤΟΜΑΤΕΣ

Συνώνυμα

Φυσικό κίτρινο 27

Ορισμός

Το λυκοπένιο παράγεται με εκχύλιση κόκκινης τομάτας (Lycopersicon esculentum L.) με διαλύτη, ακολουθούμενη από απομάκρυνση του διαλύτη. Μόνο οι κατωτέρω διαλύτες δύνανται να χρησιμοποιούνται: διοξείδιο του άνθρακα, οξικός αιθυλεστέρας, ακετόνη, προπανόλη-2, μεθανόλη, αιθανόλη και εξάνιο. Η μείζων χρωμοφόρος ομάδα της τομάτας είναι το λυκοπένιο, ενώ μπορεί να συνυπάρχουν ήσσονες ποσότητες άλλων καροτενοειδών χρωστικών. Εκτός από τις χρωστικές, το προϊόν μπορεί να περιέχει έλαιο, λίπη, κηρούς και αρτυματικές ουσίες που αποτελούν φυσικά συστατικά της τομάτας.

Αριθ. CI

75125

Αριθ. EINECS

207-949-1

Χημική ονομασία

Ψ,Ψ-καροτένιο, όλο-trans-λυκοπένιο, (όλο-E)-λυκοπένιο, (όλο-E)-2,6,10,14,19,23,27,31-οκταμεθυλοτριανταδυοδεκατριένιο-2,6,8,10,12,14,16,18,20,22,24,26,30

Χημικός τύπος

C40H56

Μοριακό βάρος

536,85

Δοκιμασία

Formula3 450 στα 465 - 475 nm σε εξάνιο (για 100 % καθαρό όλο-trans-λυκοπένιο)

Περιεκτικότητα σε ολικές χρωστικές ύλες 5 % τουλάχιστον

Περιγραφή

Βαθυκόκκινο παχύρρευστο υγρό

Ταυτοποίηση

Φασματoφωτoμετρία

Μέγιστο σε εξάνιο στα 472 nm περίπου

Καθαρότητα

Κατάλοιπα διαλυτών

Προπανόλη-2

50 mg/kg κατ’ ανώτατο όριο, μόνοι ή σε συνδυασμό

Εξάνιο

Ακετόνη

Αιθανόλη

Μεθανόλη

Οξικός αιθυλεστέρας

Θειική τέφρα

1 % κατ’ ανώτατο όριο

Υδράργυρος

1 mg/kg κατ’ ανώτατο όριο

Κάδμιο

1 mg/kg κατ’ ανώτατο όριο

Αρσενικό

3 mg/kg κατ’ ανώτατο όριο

Μόλυβδος

2 mg/kg κατ’ ανώτατο όριο

(iii)   ΛΥΚΟΠΕΝΙΟ ΑΠΟ BLAKESLEA TRISPORA

Συνώνυμα

Φυσικό κίτρινο 27

Ορισμός

Το λυκοπένιο από Blakeslea trispora λαμβάνεται με εκχύλιση από τη βιομάζα των μυκήτων, την οποία ακολουθεί καθαρισμός με κρυστάλλωση και διήθηση. Αποτελείται κατά κύριο λόγο από όλο-trans-λυκοπένιο. Μπορεί να περιέχει και ήσσονες ποσότητες άλλων καροτενοειδών. Η προπανόλη-2 και ο οξικός ισοβουτυλεστέρας είναι οι μοναδικοί διαλύτες που χρησιμοποιούνται για την παρασκευή του. Τα παρασκευάσματα λυκοπενίου του εμπορίου που προορίζονται για χρήση στα τρόφιμα μορφοποιούνται ως εναιωρήματα σε βρώσιμα έλαια ή ως σκόνη κολλοειδώς διαλυτή ή διαλυτή στο νερό.

Αριθ. CI

75125

Αριθ. EINECS

207-949-1

Χημική ονομασία

Ψ,Ψ-καροτένιο, όλο-trans-λυκοπένιο, (όλο-E)-λυκοπένιο, (όλο-E)-2,6,10,14,19,23,27,31-οκταμεθυλοτριανταδυοδεκατριένιο-2,6,8,10,12,14,16,18,20,22,24,26,30

Χημικός τύπος

C40H56

Μοριακό βάρος

536,85

Δοκιμασία

Περιεκτικότητα τουλάχιστον 95 % σε ολικά λυκοπένια και τουλάχιστον 90% σε όλο-trans-λυκοπένιο επί των ολικών χρωστικών υλών

Formula3 450 στα 465 - 475 nm σε εξάνιο (για 100 % καθαρό όλο-trans-λυκοπένιο)

Περιγραφή

Κόκκινη κρυσταλλική σκόνη

Ταυτοποίηση

Φασματoφωτoμετρία

Διάλυμα σε εξάνιο παρουσιάζει μέγιστο απορρόφησης στα 470 nm περίπου

Δοκιμή καροτενοειδών

Το διάλυμα του δείγματος σε ακετόνη αποχρωματίζεται ύστερα από διαδοχικές προσθήκες διαλύματος νιτρώδους νατρίου 5 % και θειικού οξέος 1Ν.

Διαλυτότητα

Αδιάλυτο στο νερό, εύκολα διαλυτό σε χλωροφόρμιο.

Ιδιότητες του διαλύματος 1 % σε χλωροφόρμιο

Διαυγές με έντονο πορτοκαλοκόκκινο χρώμα

Καθαρότητα

Απώλεια κατά την ξήρανση

0,5 % κατ’ ανώτατο όριο (40 °C, 4 ώρες σε 20 mm Hg)

Άλλα καροτενοειδή

5 % κατ’ ανώτατο όριο

Κατάλοιπα διαλυτών

Προπανόλη-2: 0,1 % κατ’ ανώτατο όριο

Οξικός ισοβουτυλεστέρας: 1,0 % κατ’ ανώτατο όριο

Διχλωρομεθάνιο: 10 mg/kg κατ’ ανώτατο όριο (μόνο στα παρασκευάσματα του εμπορίου)

Θειική τέφρα

0,3 % κατ’ ανώτατο όριο

Μόλυβδος

1 mg/kg κατ’ ανώτατο όριο

E 160e Β-ΑΠΟ-8′-ΚΑΡΟΤΕΝΑΛΗ (C30)

Συνώνυμα

Πορτοκαλί CI food 6

Ορισμός

Οι προδιαγραφές αυτές ισχύουν για το όλο-trans ισομερές της β-απο-8′-καροτενάλης, που αποτελεί την επικρατέστερη μορφή της, συνοδευόμενο από μικρές ποσότητες άλλων καροτενοειδών. Από β-απο-8′-καροτενάλη που ανταποκρίνεται σ’ αυτές τις προδιαγραφές παρασκευάζονται αραιωμένες και σταθεροποιημένες μορφές, που περιλαμβάνουν διαλύματα ή εναιωρήματα β-απο-8′-καροτενάλης σε βρώσιμα λίπη ή έλαια, γαλακτώματα και σκόνες που σχηματίζουν κολλοειδή υδατικά διαλύματα. Τα εν λόγω παρασκευάσματα μπορεί να περιέχουν τα cis και trans ισομερή σε διαφορετικές αναλογίες.

Αριθ. CI

40820

Αριθ. EINECS

214-171-6

Χημική ονομασία

β-Απο-8′-καροτενάλη, trans-β-Απο-8′-καροτεναλδεΰδη

Χημικός τύπος

C30H40O

Μοριακό βάρος

416,65

Δοκιμασία

Περιεκτικότητα σε ολικές χρωστικές ύλες τουλάχιστον 96 %

Formula2 640 σε μήκος κύματος 460-462 nm σε κυκλοεξάνιο

Περιγραφή

Κρύσταλλοι με μεταλλική λάμψη ή κρυσταλλική σκόνη χρώματος σκοτεινού ιώδους

Ταυτοποίηση

Φασματομετρία

Μέγιστο απορρόφησης σε κυκλοεξάνιο στα 460-462 nm

Καθαρότητα

Θειική τέφρα

0,1 % κατ’ ανώτατο όριο

Βοηθητικές χρωστικές ύλες

Καροτενοειδή εκτός από β-απο-8′-καροτενάλη:

3,0 % των ολικών χρωστικών υλών κατ’ ανώτατο όριο

Αρσενικό

3 mg/kg κατ’ ανώτατο όριο

Μόλυβδος

2 mg/kg κατ’ ανώτατο όριο

Υδράργυρος

1 mg/kg κατ’ ανώτατο όριο

Κάδμιο

1 mg/kg κατ’ ανώτατο όριο

E 161b ΛΟΥΤΕΪΝΗ

Συνώνυμα

Μείγματα καροτενοειδών, ξανθοφύλλες

Ορισμός

Η λουτεΐνη λαμβάνεται με εκχύλιση με διαλύτες ποικιλιών βρώσιμων καρπών και φυτών, αγρωστωδών, τριφυλλιού (μηδικής) και Tagetes erecta. Η κύρια χρωμοφόρος ομάδα είναι τα καροτενοειδή, μεταξύ των οποίων η λουτεΐνη και οι εστέρες της με λιπαρά οξέα περιέχονται στη μεγαλύτερη αναλογία, ενώ σε διάφορες ποσότητες απαντούν καροτένια. Η λουτεΐνη ενδέχεται να περιέχει έλαια, λίπη και κηρούς που αποτελούν φυσικά συστατικά της φυτικής πρώτης ύλης.

Μόνο οι κατωτέρω διαλύτες δύνανται να χρησιμοποιούνται για την εκχύλιση: μεθανόλη, αιθανόλη, προπανόλη-2, εξάνιο, ακετόνη, μεθυλαιθυλοκετόνη και διοξείδιο του άνθρακα.

Αριθ. CI

 

Αριθ. EINECS

204-840-0

Χημική ονομασία

3,3′-διυδροξυ-δ-καροτένιο

Χημικός τύπος

C40H56O2

Μοριακό βάρος

568,88

Δοκιμασία

Περιεκτικότητα σε ολικές χρωστικές ύλες τουλάχιστον 4,0 %, υπολογιζόμενη ως λουτεΐνη

Formula2 550 σε μήκος κύματος περίπου 445 nm σε μείγμα χλωροφορμίου/αιθανόλης (10 + 90) ή μείγμα εξανίου/αιθανόλης/ακετόνης (80 + 10 + 10)

Περιγραφή

Σκοτεινόχρωμο κιτρινοκάστανο υγρό

Ταυτοποίηση

Φασματομετρία

Μέγιστο απορρόφησης σε μείγμα χλωροφορμίου/αιθανόλης (1:9) στα 445 nm περίπου

Καθαρότητα

Κατάλοιπα διαλυτών

Ακετόνη

50 mg/kg κατ’ ανώτατο όριο, μόνοι ή σε συνδυασμό

Μεθυλαιθυλοκετόνη

Μεθανόλη

Αιθανόλη

Προπανόλη-2

Εξάνιο

Αρσενικό

3 mg/kg κατ’ ανώτατο όριο

Μόλυβδος

3 mg/kg κατ’ ανώτατο όριο

Υδράργυρος

1 mg/kg κατ’ ανώτατο όριο

Κάδμιο

1 mg/kg κατ’ ανώτατο όριο

E 161g ΚΑΝΘΑΞΑΝΘΙΝΗ

Συνώνυμα

Πορτοκαλί CI food 8

Ορισμός

Οι προδιαγραφές αυτές ισχύουν για τα όλο-trans ισομερή της κανθαξανθίνης, που αποτελούν την επικρατέστερη μορφή της, συνοδευόμενα από μικρές ποσότητες άλλων καροτενοειδών. Από κανθαξανθίνη που ανταποκρίνεται σ’ αυτές τις προδιαγραφές παρασκευάζονται αραιωμένες και σταθεροποιημένες μορφές, που περιλαμβάνουν διαλύματα ή εναιωρήματα κανθαξανθίνης σε βρώσιμα λίπη ή έλαια, γαλακτώματα και σκόνες που σχηματίζουν κολλοειδή υδατικά διαλύματα. Τα εν λόγω παρασκευάσματα μπορεί να περιέχουν τα cis και trans ισομερή σε διαφορετικές αναλογίες.

Αριθ. CI

40850

Αριθ. EINECS

208-187-2

Χημική ονομασία

β-καροτενοδιόνη-4,4′, κανθαξανθίνη, 4,4′-διοξυ-β-καροτένιο

Χημικός τύπος

C40H52O2

Μοριακό βάρος

564,86

Δοκιμασία

Περιεκτικότητα σε ολικές χρωστικές ύλες τουλάχιστον 96 % (εκφραζόμενη ως κανθαξανθίνη)

Formula

2 200

σε μήκος κύματος περίπου 485 nm σε χλωροφόρμιο

468-472 nm σε κυκλοεξάνιο

464-467 nm σε πετρελαϊκό αιθέρα

Περιγραφή

Κρύσταλλοι ή κρυσταλλική σκόνη χρώματος βαθυϊώδους

Ταυτοποίηση

Φασματομετρία

Μέγιστο απορρόφησης σε χλωροφόρμιο στα 485 nm περίπου

Μέγιστο απορρόφησης σε κυκλοεξάνιο στα 468-472 nm

Μέγιστο απορρόφησης σε πετρελαϊκό αιθέρα στα 464-467 nm

Καθαρότητα

Θειική τέφρα

0,1 % κατ’ ανώτατο όριο

Βοηθητικές χρωστικές ύλες

Καροτενοειδή εκτός από κανθαξανθίνη 5,0 % των ολικών χρωστικών υλών κατ’ ανώτατο όριο

Αρσενικό

3 mg/kg κατ’ ανώτατο όριο

Μόλυβδος

2 mg/kg κατ’ ανώτατο όριο

Υδράργυρος

1 mg/kg κατ’ ανώτατο όριο

Κάδμιο

1 mg/kg κατ’ ανώτατο όριο

E 162 ΕΡΥΘΡΑ ΧΡΩΣΤΙΚΗ ΤΗΣ ΡΙΖΑΣ ΤΩΝ ΤΕΥΤΛΩΝ, ΒΕΤΑΝΙΝΗ

Συνώνυμα

Ερυθρά χρωστική τεύτλων

Ορισμός

Η ερυθρά χρωστική τεύτλων λαμβάνεται από τη ρίζα ποικιλιών των ερυθρών τεύτλων (Beta vulgaris L. var. rubra) ως καθαρός χυμός με έκθλιψη των τεύτλων ή με υδατική εκχύλιση τεμαχισμένων ριζών τεύτλων, ακολουθούμενη από εμπλουτισμό στη δραστική ουσία. Ο χρωματισμός συντίθεται από πολλές χρωστικές, που ανήκουν όλες στην ομάδα των βεταλαϊνών. Η κύρια χρωμοφόρος ομάδα είναι οι βετακυανίνες (κόκκινες), από τις οποίες η βετανίνη περιέχεται σε αναλογία 75-95 %, ενώ σε μικρές ποσότητες είναι δυνατόν να απαντούν η βεταξανθίνη (κίτρινη) και προϊόντα διάσπασης των βεταλαϊνών (ανοικτοκάστανα).

Εκτός από τις χρωστικές, ο χυμός ή το εκχύλισμα περιέχει σάκχαρα, άλατα ή/και πρωτεΐνες που αποτελούν φυσικά συστατικά των ερυθρών τεύτλων. Το διάλυμα ενδέχεται να έχει συμπυκνωθεί και ορισμένα προϊόντα υποβάλλονται σε καθαρισμό για την απομάκρυνση του μεγαλύτερου μέρους των σακχάρων, αλάτων και πρωτεϊνών.

Αριθ. CI

 

Αριθ. EINECS

231-628-5

Χημική ονομασία

S-(R′,R′)-4-[2-[2-καρβοξυ-5(β-D-γλυκοπυρανοζυλοξυ)-2,3-διυδρο-6-υδροξυ-1Η-ινδολ-1-υλ]αιθενυλο]-2,3-διυδρο-2,6-πυριδινο-δικαρβοξυλικό οξύ· 2-καρβοξυλικό 1-[2-(2,6-δικαρβοξυ-1,2,3,4-τετραϋδρο-4-πυριδυλιδεν)αιθυλιδενο]-5(β-D-γλυκοπυρανοζυλοξυ)-6-υδροξυ-ινδόλιο

Χημικός τύπος

Βετανίνη: C24H26N2O13

Μοριακό βάρος

550,48

Δοκιμασία

Περιεκτικότητα σε ερυθρά χρωστική (εκφραζόμενη ως βετανίνη) τουλάχιστον 0,4 %

Formula1 120 σε μήκος κύματος περίπου 535 nm σε υδατικό διάλυμα με pH 5

Περιγραφή

Υγρό, πάστα, σκόνη ή στερεό κόκκινου ή βαθυκόκκινου χρώματος

Ταυτοποίηση

Φασματομετρία

Μέγιστο απορρόφησης σε νερό με pH 5 στα 535 nm περίπου

Καθαρότητα

Νιτρικά ιόντα

Κατ’ ανώτατο όριο 2 g νιτρικών ανιόντων ανά g ερυθράς χρωστικής (όπως αυτή υπολογίζεται στη δοκιμασία)

Αρσενικό

3 mg/kg κατ’ ανώτατο όριο

Μόλυβδος

2 mg/kg κατ’ ανώτατο όριο

Υδράργυρος

1 mg/kg κατ’ ανώτατο όριο

Κάδμιο

1 mg/kg κατ’ ανώτατο όριο

E 163 ΑΝΘΟΚΥΑΝΙΝΕΣ

Συνώνυμα

 

Ορισμός

Οι ανθοκυανίνες λαμβάνονται με διαβροχή ή εκχύλιση με νερό εμπλουτισμένο με θειώδη ιόντα, οξινισμένο νερό, διοξείδιο του άνθρακα, μεθανόλη ή αιθανόλη, από ποικιλίες βρώσιμων οπωροκηπευτικών και στη συνέχεια συμπύκνωση και/ή καθαρισμό, εάν χρειάζεται. Το προϊόν που προκύπτει μπορεί να μετατραπεί σε σκόνη με βιομηχανική διεργασία ξήρανσης. Οι ανθοκυανίνες περιέχουν τα ίδια συστατικά με την πρώτη ύλη, συγκεκριμένα ανθοκυανίνη, οργανικά οξέα, ταννίνες, σάκχαρα, ανόργανα άλατα κ.λπ., αλλά όχι κατ’ ανάγκην στις ίδιες αναλογίες. Η φυσική παρουσία αιθανόλης είναι πιθανή λόγω της διεργασίας διαβροχής. Η χρωμοφόρος ομάδα είναι η ανθοκυανίνη. Τα προϊόντα διατίθενται στην αγορά με βάση τη χρωστική ισχύ τους, όπως προσδιορίζεται με τη δοκιμασία. Η περιεκτικότητα σε χρωστική ύλη δεν εκφράζεται σε ποσοτικές μονάδες.

Αριθ. CI

 

Αριθ. EINECS

208-438-6 (κυανιδίνη), 205-125-6 (παιωνιδίνη), 208-437-0 (δελφινιδίνη), 211-403-8 (μαλβιδίνη), 205-127-7 (πελαργονιδίνη), 215-849-4 (πετουνιδίνη)

Χημική ονομασία

3,3′,4′,5,7-Πενταϋδροξυ-φλαβυλοχλωρίδιο (κυανιδίνη)

3,4′,5,7-Τετραϋδροξυ-3′-μεθοξυ-φλαβυλοχλωρίδιο (παιωνιδίνη)

3,4′,5,7-Τετραϋδροξυ-3′,5′-διμεθοξυ-φλαβυλοχλωρίδιο (μαλβιδίνη)

3,5,7-Τριυδροξυ-2-(3,4,5-τριυδροξυ-φαινυλο)-1-βενζοπυρρυλοχλωρίδιο (δελφινιδίνη)

3,3′4′,5,7-Πενταϋδροξυ-5′-μεθοξυ-φλαβυλοχλωρίδιο (πετουνιδίνη)

3,5,7-Τριυδροξυ-2-(4-υδροξυ-φαινυλο)-1-βενζοπυρρυλοχλωρίδιο (πελαργονιδίνη)

Χημικός τύπος

Κυανιδίνη: C15H11O6Cl

Παιωνιδίνη: C16H13O6Cl

Μαλβιδίνη: C17H15O7Cl

Δελφινιδίνη: C15H11O7Cl

Πετουνιδίνη: C16H13O7Cl

Πελαργονιδίνη: C15H11O5Cl

Μοριακό βάρος

Κυανιδίνη: 322,6

Παιωνιδίνη: 336,7

Μαλβιδίνη: 366,7

Δελφινιδίνη: 340,6

Πετουνιδίνη: 352,7

Πελαργονιδίνη: 306,7

Δοκιμασία

Formula

300 για την καθαρή χρωστική σε μήκος κύματος 515-535 nm σε pH 3,0

Περιγραφή

Υγρό, σκόνη ή πάστα πορφυροκόκκινου χρώματος με ελαφρά χαρακτηριστική οσμή

Ταυτοποίηση

Φασματομετρία

Μέγιστο απορρόφησης σε μεθανόλη με πυκνό HCl σε αναλογία 0,01 % στα

Κυανιδίνη: 535 nm

Παιωνιδίνη: 532 nm

Μαλβιδίνη: 542 nm

Δελφινιδίνη: 546 nm

Πετουνιδίνη: 543 nm

Πελαργονιδίνη: 530 nm

Καθαρότητα

Κατάλοιπα διαλυτών

Μεθανόλη

50 mg/kg κατ’ ανώτατο όριο

Αιθανόλη

200 mg/kg κατ’ ανώτατο όριο

Διοξείδιο του θείου

Κατ’ ανώτατο όριο 1 000 mg/kg ανά εκατοστιαία μονάδα χρωστικής

Αρσενικό

3 mg/kg κατ’ ανώτατο όριο

Μόλυβδος

2 mg/kg κατ’ ανώτατο όριο

Υδράργυρος

1 mg/kg κατ’ ανώτατο όριο

Κάδμιο

1 mg/kg κατ’ ανώτατο όριο

Επιτρέπεται να χρησιμοποιούνται οι λάκκες αργιλίου αυτής της χρωστικής ύλης.

E 170 ΑΝΘΡΑΚΙΚΟ ΑΣΒΕΣΤΙΟ

Συνώνυμα

Λευκό CI Pigment 18· κιμωλία

Ορισμός

Το ανθρακικό ασβέστιο είναι το προϊόν που λαμβάνεται από κονιοποιημένο ασβεστόλιθο ή με καταβύθιση ιόντων ασβεστίου με ανθρακικά ιόντα.

Αριθ. CI

77220

Αριθ. EINECS

Ανθρακικό ασβέστιο: 207-439-9

Ασβεστόλιθος: 215-279-6

Χημική ονομασία

Ανθρακικό ασβέστιο

Χημικός τύπος

CaCO3

Μοριακό βάρος

100,1

Δοκιμασία

Περιεκτικότητα τουλάχιστον 98 % επί άνυδρης ουσίας

Περιγραφή

Λευκή κρυσταλλική ή άμορφη σκόνη, άοσμη και άγευστη

Ταυτοποίηση

Διαλυτότητα

Πρακτικά αδιάλυτο στο νερό και στην αλκοόλη. Διαλύεται με αναβρασμό σε αραιό οξικό οξύ, αραιό υδροχλωρικό οξύ και αραιό νιτρικό οξύ, τα δε προκύπτοντα διαλύματα παρέχουν, μετά από βρασμό, θετικά αποτελέσματα στις αναλύσεις ασβεστίου.

Καθαρότητα

Απώλεια κατά την ξήρανση

2,0 % κατ’ ανώτατο όριο (200 °C, 4 ώρες)

Αδιάλυτες σε οξέα ουσίες

0,2 % κατ’ ανώτατο όριο

Άλατα μαγνησίου και αλκαλίων

1 % κατ’ ανώτατο όριο

Φθόριο

50 mg/kg κατ’ ανώτατο όριο

Αντιμόνιο (στοιχειακό)

100 mg/kg κατ’ ανώτατο όριο, μόνοι ή σε συνδυασμό

Χαλκός (στοιχειακός)

Χρώμιο (στοιχειακό)

Ψευδάργυρος (στοιχειακός)

Βάριο (στοιχειακό)

Αρσενικό

3 mg/kg κατ’ ανώτατο όριο

Μόλυβδος

3 mg/kg κατ’ ανώτατο όριο

Κάδμιο

1 mg/kg κατ’ ανώτατο όριο

E 171 ΔΙΟΞΕΙΔΙΟ ΤΟΥ ΤΙΤΑΝΙΟΥ

Συνώνυμα

Λευκό CI Pigment 6

Ορισμός

Το διοξείδιο του τιτανίου συνίσταται κυρίως από καθαρό διοξείδιο του τιτανίου με την κρυσταλλική μορφή του ανατασίου και/ή του ρουτιλίου, το οποίο μπορεί να έχει επιστρωθεί με μικρές ποσότητες αλουμίνας και/ή διοξειδίου του πυριτίου για τη βελτίωση των τεχνικών ιδιοτήτων του προϊόντος

Οι ποιότητες ανατασίου του χρωστικού διοξειδίου του τιτανίου είναι δυνατόν να επιτευχθούν μόνο με τη διεργασία θειικού άλατος, η οποία δημιουργεί ως παραπροϊόν μεγάλη ποσότητα θειικού οξέος. Οι ποιότητες ρουτιλίου του διοξειδίου του τιτανίου επιτυγχάνονται συνήθως με τη μέθοδο χλωριούχου άλατος.

Ορισμένες ποιότητες ρουτιλίου του διοξειδίου του τιτανίου παράγονται με τη χρήση μαρμαρυγία (γνωστού και ως μεικτό πυριτικό άλας καλίου-αργιλίου) ως προτύπου για τον σχηματισμό της βασικής φολλιδωτής δομής. Η επιφάνεια του μαρμαρυγία υποβάλλεται σε ειδική, κατοχυρωμένη με δίπλωμα ευρεσιτεχνίας, διεργασία με την οποία επικαλύπτεται με διοξειδίο του τιτανίου.

Η φολλιδωτή μορφή ρουτιλίου του διοξειδίου του τιτανίου παρασκευάζεται με την υποβολή του μαργαριτώδους πιγμέντου από μαρμαρυγία που έχει επικαλυφθεί με διοξείδιο του τιτανίου (ρουτίλιο) σε εκχυλιστική διάλυση σε οξύ και στη συνέχεια σε εκχυλιστική διάλυση σε άλκαλι. Κατά τη διάρκεια της διεργασίας αυτής απομακρύνεται το σύνολο του μαρμαρυγία και το προϊόν της είναι η φολλιδωτή μορφή ρουτιλίου του διοξειδίου του τιτανίου.

Αριθ. CI

77891

Αριθ. EINECS

236-675-5

Χημική ονομασία

Διοξείδιο του τιτανίου

Χημικός τύπος

TiO2

Μοριακό βάρος

79,88

Δοκιμασία

Περιεκτικότητα τουλάχιστον 99 % επί ουσίας απαλλαγμένης από αλουμίνα και διοξείδιο του πυριτίου

Περιγραφή

Λευκή έως ελαφρά χρωματισμένη σκόνη

Ταυτοποίηση

Διαλυτότητα

Αδιάλυτο στο νερό και στους οργανικούς διαλύτες. Διαλύεται αργά σε υδροφθορικό οξύ και σε θερμό πυκνό θειικό οξύ.

Καθαρότητα

Απώλεια κατά την ξήρανση

0,5 % κατ’ ανώτατο όριο (105 °C, 3 ώρες)

Απώλεια κατά την καύση

1,0 % κατ’ ανώτατο όριο επί ουσίας απαλλαγμένης από πτητικές ύλες (800 °C)

Οξείδιο του αργιλίου και/ή διοξείδιο του πυριτίου

Συνολικά 2,0 % κατ’ ανώτατο όριο

Ύλες διαλυτές σε HCl 0,5 N

0,5 % κατ’ ανώτατο όριο επί ουσίας απαλλαγμένης από αλουμίνα και διοξείδιο του πυριτίου και, επιπλέον, για προϊόντα που περιέχουν αλουμίνα και/ή διοξείδιο του πυριτίου 1,5 % κατ’ ανώτατο όριο επί του προϊόντος όπως διατίθεται στην αγορά.

Υδατοδιαλυτές ύλες

0,5 % κατ’ ανώτατο όριο

Κάδμιο

1 mg/kg κατ’ ανώτατο όριο μετά από εκχύλιση με HCl 0,5 Ν.

Αντιμόνιο

2 mg/kg κατ’ ανώτατο όριο μετά από εκχύλιση με HCl 0,5 Ν.

Αρσενικό

1 mg/kg κατ’ ανώτατο όριο μετά από εκχύλιση με HCl 0,5 Ν.

Μόλυβδος

10 mg/kg κατ’ ανώτατο όριο μετά από εκχύλιση με HCl 0,5 Ν.

Υδράργυρος

1 mg/kg κατ’ ανώτατο όριο μετά από εκχύλιση με HCl 0,5 Ν.

E 172 ΟΞΕΙΔΙΑ ΤΟΥ ΣΙΔΗΡΟΥ ΚΑΙ ΥΔΡΟΞΕΙΔΙΑ ΤΟΥ ΣΙΔΗΡΟΥ

Συνώνυμα

Κίτρινο του οξειδίου του σιδήρου: Κίτρινο CI Pigment 42 και 43

Κόκκινο του οξειδίου του σιδήρου: Κόκκινο CI Pigment 101 και 102

Μαύρο του οξειδίου του σιδήρου: Μαύρο CI Pigment 11

Ορισμός

Τα οξείδια του σιδήρου και τα υδροξείδια του σιδήρου παρασκευάζονται συνθετικώς και συνίστανται κυρίως από άνυδρα και/ή ένυδρα οξείδια του σιδήρου. Η κλίμακα των αποχρώσεων περιλαμβάνει αποχρώσεις του κίτρινου, του κόκκινου, του καστανού και του μαύρου. Τα οξείδια του σιδήρου καθαρότητας κατάλληλης για τρόφιμα διακρίνονται από τις αντίστοιχες ενώσεις τεχνικής καθαρότητας κατά πρώτο λόγω των συγκριτικά χαμηλών επιπέδων των προσμίξεων άλλων μετάλλων. Αυτό επιτυγχάνεται με επιλογή και έλεγχο της πηγής σιδήρου και/ή με το βαθμό χημικού καθαρισμού κατά την παραγωγική διεργασία.

Αριθ. CI

Κίτρινο του οξειδίου του σιδήρου:

77492

Κόκκινο του οξειδίου του σιδήρου:

77491

Μαύρο του οξειδίου του σιδήρου:

77499

Αριθ. EINECS

Κίτρινο του οξειδίου του σιδήρου:

257-098-5

Κόκκινο του οξειδίου του σιδήρου:

215-168-2

Μαύρο του οξειδίου του σιδήρου:

235-442-5

Χημική ονομασία

Κίτρινο του οξειδίου του σιδήρου: Ένυδρο τριοξείδιο του σιδήρου, ένυδρο οξείδιο του σιδήρου (III)

Κόκκινο του οξειδίου του σιδήρου: Άνυδρο τριοξείδιο του σιδήρου, άνυδρο οξείδιο του σιδήρου (III)

Μαύρο του οξειδίου του σιδήρου: Μείγμα οξειδίου και τριοξειδίου του σιδήρου, οξείδιο του σιδήρου (II, III)

Χημικός τύπος

Κίτρινο του οξειδίου του σιδήρου:

FeO(OH) · H2O

Κόκκινο του οξειδίου του σιδήρου:

Fe2O3

Μαύρο του οξειδίου του σιδήρου:

FeO.Fe2O3

Μοριακό βάρος

88,85:

FeO(OH)

159,70:

Fe2O3

231,55:

FeO.Fe2O3

Δοκιμασία

Περιεκτικότητα του κίτρινου του οξειδίου του σιδήρου σε ολικό σίδηρο τουλάχιστον 60 %, του κόκκινου και του μαύρου τουλάχιστον 68 %, εκφραζόμενη ως σίδηρος

Περιγραφή

Σκόνη χρώματος κίτρινου, κόκκινου, καστανού ή μαύρου σε διάφορες αποχρώσεις

Ταυτοποίηση

Διαλυτότητα

Αδιάλυτα στο νερό και στους οργανικούς διαλύτες.

Διαλυτά σε πυκνά ανόργανα οξέα

Καθαρότητα

Υδατοδιαλυτές ύλες

1,0 % κατ’ ανώτατο όριο

μετά από πλήρη διάλυση

Αρσενικό

3 mg/kg κατ’ ανώτατο όριο

Κάδμιο

1 mg/kg κατ’ ανώτατο όριο

Χρώμιο

100 mg/kg κατ’ ανώτατο όριο

Χαλκός

50 mg/kg κατ’ ανώτατο όριο

Μόλυβδος

10 mg/kg κατ’ ανώτατο όριο

Υδράργυρος

1 mg/kg κατ’ ανώτατο όριο

Νικέλιο

200 mg/kg κατ’ ανώτατο όριο

Ψευδάργυρος

100 mg/kg κατ’ ανώτατο όριο

E 173 ΑΡΓΙΛΙΟ (ΑΛΟΥΜΙΝΙΟ)

Συνώνυμα

Μεταλλικό χρώμα CI Pigment Metal

Ορισμός

Η σκόνη αργιλίου συνίσταται από λεπτομερισμένα σωματίδια αργιλίου. Η λειοτρίβηση μπορεί να γίνει παρουσία ή όχι βρώσιμων φυτικών ελαίων και/ή λιπαρών οξέων ποιότητας προσθέτων των τροφίμων. Το προϊόν είναι απαλλαγμένο από οποιαδήποτε άλλη πρόσμιξη πλην των βρώσιμων φυτικών ελαίων και/ή των λιπαρών οξέων ποιότητας προσθέτων των τροφίμων.

Αριθ. CI

77000

Αριθ. EINECS

231-072-3

Χημική ονομασία

Αργίλιο

Χημικός τύπος

Al

Ατομικό βάρος

26,98

Δοκιμασία

Περιεκτικότητα τουλάχιστον 99 %, υπολογιζόμενη ως Al επί ουσίας απαλλαγμένης από έλαια

Περιγραφή

Σκόνη ή φυλλίδια χρώματος στιλπνού γκρι

Ταυτοποίηση

Διαλυτότητα

Αδιάλυτο στο νερό και στους οργανικούς διαλύτες. Διαλυτό σε αραιό υδροχλωρικό οξύ.

Δοκιμή αργιλίου

Θετική δοκιμή με διάλυμα δείγματος σε αραιό υδροχλωρικό οξύ

Καθαρότητα

Απώλεια κατά την ξήρανση

0,5 % κατ’ ανώτατο όριο (105 °C μέχρι σταθερού βάρους)

Αρσενικό

3 mg/kg κατ’ ανώτατο όριο

Μόλυβδος

10 mg/kg κατ’ ανώτατο όριο

Υδράργυρος

1 mg/kg κατ’ ανώτατο όριο

Κάδμιο

1 mg/kg κατ’ ανώτατο όριο

Ε 174 ΑΡΓΥΡΟΣ

Συνώνυμα

Argentum

Ορισμός

Αριθ. CI

77820

Αριθ. EINECS

231-131-3

Χημική ονομασία

Άργυρος

Χημικός τύπος

Ag

Ατομικό βάρος

107,87

Δοκιμασία

Περιεκτικότητα σε Ag τουλάχιστον 99,5 %

Περιγραφή

Αργυρόχρωμη σκόνη ή αργυρόχρωμα φυλλίδια

Ταυτοποίηση

 

Καθαρότητα

 

Ε 175 ΧΡΥΣΟΣ

Συνώνυμα

Μεταλλικό χρώμα 3· Aurum

Ορισμός

Αριθ. CI

77480

Αριθ. EINECS

231-165-9

Χημική ονομασία

Χρυσός

Χημικός τύπος

Au

Ατομικό βάρος

197,0

Δοκιμασία

Περιεκτικότητα σε Au τουλάχιστον 90 %

Περιγραφή

Χρυσόχρωμη σκόνη ή χρυσόχρωμα φυλλίδια

Ταυτοποίηση

 

Καθαρότητα

Άργυρος

7 % κατ’ ανώτατο όριο

μετά από πλήρη διάλυση

Χαλκός

4 % κατ’ ανώτατο όριο

Ε 180 ΛΙΘΟΡΟΥΜΠΙΝΗ ΒΚ

Συνώνυμα

Κόκκινο CI Pigment 57· rubinpigment· καρμίνη 6B

Ορισμός

Η λιθορουμπίνη BK συνίσταται κυρίως από 3-υδροξυ-4-(4-μεθυλο-2-σουλφοφαινυλαζω)-2-ναφθαλινο-καρβοξυλικό ασβέστιο και βοηθητικές χρωστικές ύλες, μαζί με νερό και χλωριούχο και/ή θειικό ασβέστιο ως τα κύρια άχρωμα συστατικά.

Αριθ. CI

15850:1

Αριθ. EINECS

226-109-5

Χημική ονομασία

3-υδροξυ-4-(4-μεθυλο-2-σουλφοφαινυλαζω)-2-ναφθαλινο-καρβοξυλικό ασβέστιο

Χημικός τύπος

C18H12CaN2O6S

Μοριακό βάρος

424,45

Δοκιμασία

Περιεκτικότητα σε ολικές χρωστικές ύλες 90 % τουλάχιστον

Formula 200 σε μήκος κύματος περίπου 442 nm σε διμεθυλοφορμαμίδιο

Περιγραφή

Κόκκινη σκόνη

Ταυτοποίηση

Φασματομετρία

Μέγιστο απορρόφησης σε διμεθυλοφορμαμίδιο στα 442 nm περίπου

Καθαρότητα

Βοηθητικές χρωστικές ύλες

0,5 % κατ’ ανώτατο όριο

Οργανικές ενώσεις πλην χρωστικών υλών:

 

2-αμινο-5-μεθυλο-βενζολοσουλφονικό ασβέστιο

0,2 % κατ’ ανώτατο όριο

3-υδροξυ-2-ναφθαλινο-καρβοξυλικό ασβέστιο

0,4 % κατ’ ανώτατο όριο

Μη σουλφονωμένες πρωτοταγείς αρωματικές αμίνες

0,01 % κατ’ ανώτατο όριο (εκφραζόμενες σε ανιλίνη)

Ύλες εκχυλίσιμες με αιθέρα

0,2 % κατ’ ανώτατο όριο από διάλυμα με pH 7

Αρσενικό

3 mg/kg κατ’ ανώτατο όριο

Μόλυβδος

2 mg/kg κατ’ ανώτατο όριο

Υδράργυρος

1 mg/kg κατ’ ανώτατο όριο

Κάδμιο

1 mg/kg κατ’ ανώτατο όριο

Επιτρέπεται να χρησιμοποιούνται οι λάκκες αργιλίου αυτής της χρωστικής ύλης.

Ε 200 ΣΟΡΒΙΚΟ ΟΞΥ

Συνώνυμα

 

Ορισμός

Αριθ. EINECS

203-768-7

Χημική ονομασία

Σορβικό οξύ, trans, trans-2,4-Εξαδιενικό οξύ

Χημικός τύπος

C6H8O2

Μοριακό βάρος

112,12

Δοκιμασία

Περιεκτικότητα τουλάχιστον 99 % επί άνυδρης ουσίας

Περιγραφή

Άχρωμες βελόνες ή λευκή ρέουσα σκόνη, με ελαφρά χαρακτηριστική οσμή, της οποίας το χρώμα δεν μεταβάλλεται μετά από θέρμανση στους 105 °C επί 90 λεπτά

Ταυτοποίηση

Πεδίο τιμών σημείου τήξης

133 °C έως 135 °C μετά από ξήρανση υπό κενό επί 4 ώρες σε ξηραντήρα θειικού οξέος

Φασματομετρία

Μέγιστο απορρόφησης διαλύματος σορβικού οξέος σε προπανόλη-2 (1:4 000 000) σε μήκος κύματος 254 ± 2 nm

Δοκιμή ανίχνευσης διπλών δεσμών

Δοκιμή θετική

Διαλυτότητα

Λίγο διαλυτό στο νερό, αδιάλυτο στην αιθανόλη.

Καθαρότητα

Περιεκτικότητα σε νερό

0,5 % κατ’ ανώτατο όριο (μέθοδος Karl Fischer)

Θειική τέφρα

0,2 % κατ’ ανώτατο όριο

Αλδεΰδες

0,1 % κατ’ ανώτατο όριο, εκφραζόμενο σε φορμαλδεΰδη

Αρσενικό

3 mg/kg κατ’ ανώτατο όριο

Μόλυβδος

2 mg/kg κατ’ ανώτατο όριο

Υδράργυρος

1 mg/kg κατ’ ανώτατο όριο

Ε 202 ΣΟΡΒΙΚΟ ΚΑΛΙΟ

Συνώνυμα

 

Ορισμός

Αριθ. EINECS

246-376-1

Χημική ονομασία

Σορβικό κάλιο· (Ε, Ε)-2,4,-εξαδιενικό κάλιο· άλας με κάλιο του trans, trans-2,4-εξαδιενικού οξέος

Χημικός τύπος

C6H7O2K

Μοριακό βάρος

150,22

Δοκιμασία

Περιεκτικότητα τουλάχιστον 99 % επί ξηράς ουσίας

Περιγραφή

Λευκή κρυσταλλική σκόνη, της οποίας το χρώμα δεν μεταβάλλεται μετά από θέρμανση στους 105 °C επί 90 λεπτά

Ταυτοποίηση

Πεδίο τιμών σημείου τήξης του σορβικού οξέος

Πεδίο τιμών σημείου τήξης του σορβικού οξέος, το οποίο απομονώνεται με οξίνιση και χωρίς ανακρυστάλλωση, 133 °C έως 135 °C μετά από ξήρανση υπό κενό σε ξηραντήρα θειικού οξέος

Δοκιμή καλίου

Δοκιμή θετική

Δοκιμή ανίχνευσης διπλών δεσμών

Δοκιμή θετική

Καθαρότητα

Απώλεια κατά την ξήρανση

1,0 % κατ’ ανώτατο όριο (105 °C, 3 ώρες)

Οξύτητα ή αλκαλικότητα

1,0 % περίπου κατ’ ανώτατο όριο (ως σορβικό οξύ ή K2CO3)

Αλδεΰδες

0,1 % κατ’ ανώτατο όριο, εκφραζόμενο σε φορμαλδεΰδη

Αρσενικό

3 mg/kg κατ’ ανώτατο όριο

Μόλυβδος

2 mg/kg κατ’ ανώτατο όριο

Υδράργυρος

1 mg/kg κατ’ ανώτατο όριο

Ε 203 ΣΟΡΒΙΚΟ ΑΣΒΕΣΤΙΟ

Συνώνυμα

 

Ορισμός

Αριθ. EINECS

231-321-6

Χημική ονομασία

Σορβικό ασβέστιο· άλας με ασβέστιο του trans, trans-2,4-εξαδιενικού οξέος

Χημικός τύπος

C12H14O4Ca

Μοριακό βάρος

262,32

Δοκιμασία

Περιεκτικότητα τουλάχιστον 98 % επί ξηράς ουσίας

Περιγραφή

Λευκή λεπτόκοκκη κρυσταλλική σκόνη, της οποίας το χρώμα δεν μεταβάλλεται μετά από θέρμανση στους 105 °C επί 90 λεπτά

Ταυτοποίηση

Πεδίο τιμών σημείου τήξης του σορβικού οξέος

Πεδίο τιμών σημείου τήξης του σορβικού οξέος, το οποίο απομονώνεται με οξίνιση και χωρίς ανακρυστάλλωση, 133 °C έως 135 °C μετά από ξήρανση υπό κενό σε ξηραντήρα θειικού οξέος

Δοκιμή ασβεστίου

Δοκιμή θετική

Δοκιμή ανίχνευσης διπλών δεσμών

Δοκιμή θετική

Καθαρότητα

Απώλεια κατά την ξήρανση

2,0 % κατ’ ανώτατο όριο, προσδιοριζόμενη με ξήρανση υπό κενό επί 4 ώρες σε ξηραντήρα θειικού οξέος

Αλδεΰδες

0,1 % κατ’ ανώτατο όριο, εκφραζόμενο σε φορμαλδεΰδη

Φθόριο

10 mg/kg κατ’ ανώτατο όριο

Αρσενικό

3 mg/kg κατ’ ανώτατο όριο

Μόλυβδος

2 mg/kg κατ’ ανώτατο όριο

Υδράργυρος

1 mg/kg κατ’ ανώτατο όριο

Ε 210 ΒΕΝΖΟΪΚΟ ΟΞΥ

Συνώνυμα

 

Ορισμός

Αριθ. EINECS

200-618-2

Χημική ονομασία

Βενζοϊκό οξύ· βενζολοκαρβοξυλικό οξύ· φαινυλοκαρβοξυλικό οξύ

Χημικός τύπος

C7H6O2

Μοριακό βάρος

122,12

Δοκιμασία

Περιεκτικότητα τουλάχιστον 99,5 % επί άνυδρης ουσίας

Περιγραφή

Λευκή κρυσταλλική σκόνη

Ταυτοποίηση

Πεδίο τιμών σημείου τήξης

121,5 °C -123,5 °C

Δοκιμή εξάχνωσης

Δοκιμή θετική

Δοκιμή βενζοϊκών ιόντων

Δοκιμή θετική

pH

Περίπου 4 (υδατικό διάλυμα)

Καθαρότητα

Απώλεια κατά την ξήρανση

0,5 % κατ’ ανώτατο όριο (3 ώρες, υπεράνω θειικού οξέος)

Θειική τέφρα

0,05 % κατ’ ανώτατο όριο

Χλωριούχες οργανικές ενώσεις

0,07 %, κατ’ ανώτατο όριο ως χλωρίδιο, που αντιστοιχεί σε 0,3 % ως χλωροβενζοϊκό οξύ

Εύκολα οξειδούμενες ουσίες

Προστίθενται 1,5 ml θειικού οξέος σε 100 ml νερού, το διάλυμα θερμαίνεται μέχρι βρασμού και προστίθενται σταγόνες διαλύματος KMnO4 0,1 N, μέχρις ότου το ροζ χρώμα διατηρείται επί 30 δευτερόλεπτα. Στο θερμό διάλυμα διαλύεται 1 g δείγματος, ζυγισμένο με ακρίβεια mg, και ακολουθεί ογκομέτρηση με διάλυμα KMnO4 0,1 N μέχρι να εμφανιστεί ροζ χρώμα που να διατηρείται επί 15 δευτερόλεπτα. Δεν θα πρέπει να καταναλώνονται περισσότερα από 0,5 ml

Ουσίες που απανθρακώνονται εύκολα

Το ψυχρό διάλυμα 0,5 g βενζοϊκού οξέος σε 5 ml θειικού οξέος πυκνότητας 94,5 έως 95,5 % δεν πρέπει να χρωματίζεται εντονότερα από ένα υγρό αναφοράς που περιέχει 0,2 ml χλωριούχου κοβαλτίου TSC (10), 0,3 ml τριχλωριούχου σιδήρου TSC (11), 0,1 ml θειικού χαλκού TSC (12) και 4,4 ml νερού

Πολυκυκλικά οξέα

Το πρώτο ίζημα που σχηματίζεται με κλασματική οξίνιση εξουδετερωμένου διαλύματος βενζοϊκού οξέος, δεν πρέπει να έχει διαφορετικό σημείο τήξης από του βενζοϊκού οξέος

Αρσενικό

3 mg/kg κατ’ ανώτατο όριο

Μόλυβδος

2 mg/kg κατ’ ανώτατο όριο

Υδράργυρος

1 mg/kg κατ’ ανώτατο όριο

Ε 211 ΒΕΝΖΟΪΚΟ ΝΑΤΡΙΟ

Συνώνυμα

 

Ορισμός

Αριθ. EINECS

208-534-8

Χημική ονομασία

Βενζοϊκό νάτριο· άλας με νάτριο του βενζολοκαρβοξυλικού οξέος· άλας με νάτριο του φαινυλοκαρβοξυλικού οξέος

Χημικός τύπος

C7H5O2Na

Μοριακό βάρος

144,11

Δοκιμασία

Περιεκτικότητα σε C7H5O2Na τουλάχιστον 99 % μετά από ξήρανση στους 105 °C επί 4 ώρες

Περιγραφή

Λευκό, σχεδόν άοσμο, κρυσταλλικό στερεό σε σκόνη ή κόκκους

Ταυτοποίηση

Διαλυτότητα

Εύκολα διαλυτό στο νερό, μέτρια διαλυτό σε αιθανόλη

Πεδίο τιμών σημείου τήξης του βενζοϊκού οξέος

Πεδίο τιμών σημείου τήξης του βενζοϊκού οξέος που απομονώνεταιμε οξίνιση και χωρίς ανακρυστάλλωση, 121,5 °C έως 123,5 °C μετά από ξήρανση σε ξηραντήρα θειικού οξέος

Δοκιμή βενζοϊκών ιόντων

Δοκιμή θετική

Δοκιμή νατρίου

Δοκιμή θετική

Καθαρότητα

Απώλεια κατά την ξήρανση

1,5 % κατ’ ανώτατο όριο (105 °C, 4 ώρες)

Εύκολα οξειδούμενες ουσίες

Προστίθενται 1,5 ml θειικού οξέος σε 100 ml νερού, το διάλυμα θερμαίνεται μέχρι βρασμού και προστίθενται σταγόνες διαλύματος KMnO4 0,1 N, μέχρις ότου το ροζ χρώμα διατηρείται επί 30 δευτερόλεπτα. Στο θερμό διάλυμα διαλύεται 1 g δείγματος, ζυγισμένο με ακρίβεια mg, και ακολουθεί ογκομέτρηση με διάλυμα KMnO4 0,1 N μέχρι να εμφανιστεί ροζ χρώμα που να διατηρείται επί 15 δευτερόλεπτα. Δεν θα πρέπει να καταναλώνονται περισσότερα από 0,5 ml

Πολυκυκλικά οξέα

Το πρώτο ίζημα που σχηματίζεται με κλασματική οξίνιση εξουδετερωμένου διαλύματος βενζοϊκού νατρίου, δεν πρέπει να έχει διαφορετικό σημείο τήξης από του βενζοϊκού οξέος

Χλωριούχες οργανικές ενώσεις

0,06 % κατ’ ανώτατο όριο ως χλωρίδιο, που αντιστοιχεί σε 0,25 % ως χλωροβενζοϊκό οξύ

Οξύτητα ή αλκαλικότητα

Για την εξουδετέρωση 1 g βενζοϊκού νατρίου παρουσία φαινολοφθαλεΐνης, δεν πρέπει να απαιτούνται περισσότερα από 0,25 ml διαλύματος NaOH 0,1 N ή HCl 0,1 N

Αρσενικό

3 mg/kg κατ’ ανώτατο όριο

Μόλυβδος

2 mg/kg κατ’ ανώτατο όριο

Υδράργυρος

1 mg/kg κατ’ ανώτατο όριο

Ε 212 ΒΕΝΖΟΪΚΟ ΚΑΛΙΟ

Συνώνυμα

 

Ορισμός

Αριθ. EINECS

209-481-3

Χημική ονομασία

Βενζοϊκό κάλιο· άλας με κάλιο του βενζολοκαρβοξυλικού οξέος· άλας με κάλιο του φαινυλοκαρβοξυλικού οξέος

Χημικός τύπος

C7H5KO2·3H2O

Μοριακό βάρος

214,27

Δοκιμασία

Περιεκτικότητα σε C7H5KO2 τουλάχιστον 99 % μετά από ξήρανση στους 105 °C μέχρι σταθερού βάρους

Περιγραφή

Λευκή κρυσταλλική σκόνη

Ταυτοποίηση

Πεδίο τιμών σημείου τήξης του βενζοϊκού οξέος

Πεδίο τιμών σημείου τήξης του βενζοϊκού οξέος που απομονώνεται με οξίνιση και χωρίς ανακρυστάλλωση, 121,5 °C έως 123,5 °C μετά από ξήρανση υπό κενό σε ξηραντήρα θειικού οξέος

Δοκιμή βενζοϊκών ιόντων

Δοκιμή θετική

Δοκιμή καλίου

Δοκιμή θετική

Καθαρότητα

Απώλεια κατά την ξήρανση

26,5 % κατ’ ανώτατο όριο (105 °C, 4 ώρες)

Χλωριούχες οργανικές ενώσεις

0,06 % κατ’ ανώτατο όριο ως χλωρίδιο, που αντιστοιχεί σε 0,25 % ως χλωροβενζοϊκό οξύ

Εύκολα οξειδούμενες ουσίες

Προστίθενται 1,5 ml θειικού οξέος σε 100 ml νερού, το διάλυμα θερμαίνεται μέχρι βρασμού και προστίθενται σταγόνες διαλύματος KMnO4 0,1 N, μέχρις ότου το ροζ χρώμα διατηρείται επί 30 δευτερόλεπτα. Στο θερμό διάλυμα διαλύεται 1 g δείγματος, ζυγισμένο με ακρίβεια mg, και ακολουθεί ογκομέτρηση με διάλυμα KMnO4 0,1 N μέχρι να εμφανιστεί ροζ χρώμα που να διατηρείται επί 15 δευτερόλεπτα. Δεν θα πρέπει να καταναλώνονται περισσότερα από 0,5 ml

Ουσίες που απανθρακώνονται εύκολα

Το ψυχρό διάλυμα 0,5 g βενζοϊκού οξέος σε 5 ml θειικού οξέος πυκνότητας 94,5-95,5 % δεν πρέπει να χρωματίζεται εντονότερα από ένα υγρό αναφοράς που περιέχει 0,2 ml χλωριούχου κοβαλτίου TSC, 0,3 ml τριχλωριούχου σιδήρου TSC, 0,1 ml θειικού χαλκού TSC και 4,4 ml νερού

Πολυκυκλικά οξέα

Το πρώτο ίζημα που σχηματίζεται με κλασματική οξίνιση εξουδετερωμένου διαλύματος βενζοϊκού καλίου, δεν πρέπει να έχει διαφορετικό σημείο τήξης από του βενζοϊκού οξέος

Οξύτητα ή αλκαλικότητα

Για την εξουδετέρωση 1 g βενζοϊκού καλίου παρουσία φαινολοφθαλεΐνης, δεν πρέπει να απαιτούνται περισσότερα από 0,25 ml διαλύματος NaOH 0,1 N ή HCl 0,1 N

Αρσενικό

3 mg/kg κατ’ ανώτατο όριο

Μόλυβδος

2 mg/kg κατ’ ανώτατο όριο

Υδράργυρος

1 mg/kg κατ’ ανώτατο όριο

Ε 213 ΒΕΝΖΟΪΚΟ ΑΣΒΕΣΤΙΟ

Συνώνυμα

Βενζοϊκό άλας ασβεστίου

Ορισμός

Αριθ. EINECS

218-235-4

Χημική ονομασία

Βενζοϊκό ασβέστιο· διβενζοϊκό ασβέστιο

Χημικός τύπος

Άνυδρο:

C14H10O4Ca

Μονοένυδρο:

C14H10O4Ca·Η2O

Τριένυδρο:

C14H10O4Ca·3H2O

Μοριακό βάρος

Άνυδρο:

282,31

Μονοένυδρο:

300,32

Τριένυδρο:

336,36

Δοκιμασία

Περιεκτικότητα τουλάχιστον 99 % μετά από ξήρανση στους 105 °C

Περιγραφή

Λευκοί ή άχρωμοι κρύσταλλοι ή λευκή σκόνη

Ταυτοποίηση

Πεδίο τιμών σημείου τήξης του βενζοϊκού οξέος

Πεδίο τιμών σημείου τήξης του βενζοϊκού οξέος που απομονώνεται με οξίνιση και χωρίς ανακρυστάλλωση, 121,5 °C έως 123,5 °C μετά από ξήρανση υπό κενό σε ξηραντήρα θειικού οξέος

Δοκιμή βενζοϊκών ιόντων

Δοκιμή θετική

Δοκιμή ασβεστίου

Δοκιμή θετική

Καθαρότητα

Απώλεια κατά την ξήρανση

17,5 % κατ’ ανώτατο όριο (105 °C μέχρι σταθερού βάρους)

Ύλες αδιάλυτες στο νερό

0,3 % κατ’ ανώτατο όριο

Χλωριούχες οργανικές ενώσεις

0,06 % κατ’ ανώτατο όριο ως χλωρίδιο, που αντιστοιχεί σε 0,25 % ως χλωροβενζοϊκό οξύ

Εύκολα οξειδούμενες ουσίες

Προστίθενται 1,5 ml θειικού οξέος σε 100 ml νερού, το διάλυμα θερμαίνεται μέχρι βρασμού και προστίθενται σταγόνες διαλύματος KMnO4 0,1 N, μέχρις ότου το ροζ χρώμα διατηρείται επί 30 δευτερόλεπτα. Στο θερμό διάλυμα διαλύεται 1 g δείγματος, ζυγισμένο με ακρίβεια mg, και ακολουθεί ογκομέτρηση με διάλυμα KMnO4 0,1 N μέχρι να εμφανιστεί ροζ χρώμα που να διατηρείται επί 15 δευτερόλεπτα. Δεν θα πρέπει να καταναλώνονται περισσότερα από 0,5 ml

Ουσίες που απανθρακώνονται εύκολα

Το ψυχρό διάλυμα 0,5 g βενζοϊκού οξέος σε 5 ml θειικού οξέος πυκνότητας 94,5-95,5 %, δεν πρέπει να χρωματίζεται εντονότερα από ένα υγρό αναφοράς που περιέχει 0,2 ml χλωριούχου κοβαλτίου TSC, 0,3 ml τριχλωριούχου σιδήρου TSC, 0,1 ml θειικού χαλκού TSC και 4,4 ml νερού

Πολυκυκλικά οξέα

Το πρώτο ίζημα που σχηματίζεται με κλασματική οξίνιση εξουδετερωμένου διαλύματος βενζοϊκού ασβεστίου, δεν πρέπει να έχει διαφορετικό σημείο τήξης από του βενζοϊκού οξέος

Οξύτητα ή αλκαλικότητα

Για την εξουδετέρωση 1 g βενζοϊκού ασβεστίου παρουσία φαινυλοφθαλεΐνης, δεν πρέπει να απαιτούνται περισσότερα από 0,25 ml διαλύματος NaOH 0,1 N ή HCl 0,1 N

Φθόριο

10 mg/kg κατ’ ανώτατο όριο

Αρσενικό

3 mg/kg κατ’ ανώτατο όριο

Μόλυβδος

2 mg/kg κατ’ ανώτατο όριο

Υδράργυρος

1 mg/kg κατ’ ανώτατο όριο

Ε 214 p-ΥΔΡΟΞΥΒΕΝΖΟΪΚΟΣ ΑΙΘΥΛΕΣΤΕΡΑΣ

Συνώνυμα

Ethylparaben· p-οξυβενζοϊκό αιθύλιο

Ορισμός

Αριθ. EINECS

204-399-4

Χημική ονομασία

p-Υδροξυβενζοϊκό αιθύλιο· p-υδροξυβενζοϊκός αιθυλεστέρας

Χημικός τύπος

C9H10O3

Μοριακό βάρος

166,8

Δοκιμασία

Περιεκτικότητα τουλάχιστον 99,5 % μετά από ξήρανση στους 80 °C επί 2 ώρες

Περιγραφή

Σχεδόν άοσμοι, μικροί άχρωμοι κρύσταλλοι ή λευκή κρυσταλλική σκόνη

Ταυτοποίηση

Πεδίο τιμών σημείου τήξης

115 °C - 118 °C

Δοκιμή p-υδροξυβενζοϊκών ιόντων

Πεδίο τιμών σημείου τήξης του p-υδροξυβενζοϊκού οξέος που απομονώνεται με οξίνιση και χωρίς ανακρυστάλλωση, 213 °C έως 217 °C μετά από ξήρανση υπό κενό σε ξηραντήρα θειικού οξέος

Δοκιμή αλκοόλης

Δοκιμή θετική

Καθαρότητα

Απώλεια κατά την ξήρανση

0,5 % κατ’ ανώτατο όριο (80 °C, 2 ώρες)

Θειική τέφρα

0,05 % κατ’ ανώτατο όριο

p-Υδροξυβενζοϊκό οξύ και σαλικυλικό οξύ

0,35 % κατ’ ανώτατο όριο, εκφρασμένη σε p-υδροξυβενζοϊκό οξύ

Αρσενικό

3 mg/kg κατ’ ανώτατο όριο

Μόλυβδος

2 mg/kg κατ’ ανώτατο όριο

Υδράργυρος

1 mg/kg κατ’ ανώτατο όριο

Ε 215 P-ΥΔΡΟΞΥΒΕΝΖΟΪΚΟΣ ΑΙΘΥΛΕΣΤΕΡΑΣ, ΑΛΑΣ ΜΕ ΝΑΤΡΙΟ

Συνώνυμα

 

Ορισμός

Αριθ. EINECS

252-487-6

Χημική ονομασία

Άλας του p-υδροξυβενζοϊκού αιθυλίου με νάτριο· νατριούχος ένωση του p-υδροξυβενζοϊκού αιθυλεστέρα

Χημικός τύπος

C9H9O3Na

Μοριακό βάρος

188,8

Δοκιμασία

Περιεκτικότητα σε p-υδροξυβενζοϊκό αιθυλεστέρα τουλάχιστον 83 % επί άνυδρης ουσίας

Περιγραφή

Λευκή κρυσταλλική υγροσκοπική σκόνη

Ταυτοποίηση

Πεδίο τιμών σημείου τήξης

115 °C έως 118 °C, μετά από ξήρανση υπό κενό σε ξηραντήρα θειικού οξέος

Δοκιμή p-υδροξυβενζοϊκών ιόντων

Πεδίο τιμών σημείου τήξης του p-υδροξυβενζοϊκού οξέος που παρέχει το δείγμα, 213 °C έως 217 °C

Δοκιμή νατρίου

Δοκιμή θετική

pH

9,9 – 10,3 (υδατικό διάλυμα 0,1 %)

Καθαρότητα

Απώλεια κατά την ξήρανση

5 % κατ’ ανώτατο όριο (ξήρανση υπό κενό σε ξηραντήρα θειικού οξέος)

Θειική τέφρα

37 έως 39 %

p-Υδροξυβενζοϊκό οξύ και σαλικυλικό οξύ

0,35 % κατ’ ανώτατο όριο, εκφρασμένη σε p-υδροξυβενζοϊκό οξύ

Αρσενικό

3 mg/kg κατ’ ανώτατο όριο

Μόλυβδος

2 mg/kg κατ’ ανώτατο όριο

Υδράργυρος

1 mg/kg κατ’ ανώτατο όριο

Ε 218 p-ΥΔΡΟΞΥΒΕΝΖΟΪΚΟΣ ΜΕΘΥΛΕΣΤΕΡΑΣ

Συνώνυμα

p-Οξυβενζοϊκό μεθύλιο

Ορισμός

Αριθ. EINECS

243-171-5

Χημική ονομασία

p-Υδροξυβενζοϊκό μεθύλιο· p-υδροξυβενζοϊκός μεθυλεστέρας

Χημικός τύπος

C8H8O3

Μοριακό βάρος

152,15

Δοκιμασία

Περιεκτικότητα τουλάχιστον 99 % μετά από ξήρανση στους 80 °C επί 2 ώρες

Περιγραφή

Σχεδόν άοσμοι, μικροί άχρωμοι κρύσταλλοι ή λευκή κρυσταλλική σκόνη

Ταυτοποίηση

Πεδίο τιμών σημείου τήξης

125 °C - 128 °C

Δοκιμή p-υδροξυβενζοϊκών ιόντων

Πεδίο τιμών σημείου τήξης του p-υδροξυβενζοϊκού οξέος που παρέχει το δείγμα, 213 °C έως 217 °C μετά από ξήρανση στους 80 °C επί 2 ώρες

Καθαρότητα

Απώλεια κατά την ξήρανση

0,5 % κατ’ ανώτατο όριο (80 °C, 2 ώρες)

Θειική τέφρα

0,05 % κατ’ ανώτατο όριο

p-Υδροξυβενζοϊκό οξύ και σαλικυλικό οξύ

0,35 % κατ’ ανώτατο όριο, εκφρασμένο σε p-υδροξυβενζοϊκό οξύ

Αρσενικό

3 mg/kg κατ’ ανώτατο όριο

Μόλυβδος

2 mg/kg κατ’ ανώτατο όριο

Υδράργυρος

1 mg/kg κατ’ ανώτατο όριο

Ε 219 P-ΥΔΡΟΞΥΒΕΝΖΟΪΚΟΣ ΜΕΘΥΛΕΣΤΕΡΑΣ, ΑΛΑΣ ΜΕ ΝΑΤΡΙΟ

Συνώνυμα

 

Ορισμός

Αριθ. EINECS

 

Χημική ονομασία

Άλας του p-υδροξυβενζοϊκού μεθυλίου με νάτριο· Νατριούχος ένωση του p-υδροξυβενζοϊκού μεθυλεστέρα

Χημικός τύπος

C8H7O3Na

Μοριακό βάρος

174,15

Δοκιμασία

Περιεκτικότητα τουλάχιστον 99,5 % επί άνυδρης ουσίας

Περιγραφή

Λευκή υγροσκοπική σκόνη

Ταυτοποίηση

Πεδίο τιμών σημείου τήξης

Το λευκό ίζημα που σχηματίζεται με οξίνιση, με υδροχλωρικό οξύ, υδατικού διαλύματος 10 % (w/v) του παραγώγου του p-υδροξυβενζοϊκού μεθυλεστέρα με νάτριο (με δείκτη χαρτί ηλιοτροπίου) πρέπει, μετά από έκπλυση με νερό και ξήρανση στους 80 °C επί 2 ώρες, να τήκεται στους 125 °C έως 128 °C

Δοκιμή νατρίου

Δοκιμή θετική

pH

9,7 – 10,3 (διάλυμα 0,1 % σε νερό απαλλαγμένο από διοξείδιο του άνθρακα)

Καθαρότητα

Περιεκτικότητα σε νερό

5 % κατ’ ανώτατο όριο (μέθοδος Karl Fischer)

Θειική τέφρα

40 % έως 44,5 % επί άνυδρης ουσίας

p-Υδροξυβενζοϊκό οξύ και σαλικυλικό οξύ

0,35 % κατ’ ανώτατο όριο, εκφρασμένη ως p-υδροξυβενζοϊκό οξύ

Αρσενικό

3 mg/kg κατ’ ανώτατο όριο

Μόλυβδος

2 mg/kg κατ’ ανώτατο όριο

Υδράργυρος

1 mg/kg κατ’ ανώτατο όριο

Ε 220 ΔΙΟΞΕΙΔΙΟ ΤΟΥ ΘΕΙΟΥ

Συνώνυμα

 

Ορισμός

Αριθ. EINECS

231-195-2

Χημική ονομασία

Διοξείδιο του θείου· ανυδρίτης του θειώδους οξέος

Χημικός τύπος

SO2

Μοριακό βάρος

64,07

Δοκιμασία

Περιεκτικότητα τουλάχιστον 99 %

Περιγραφή

Άχρωμο, άφλεκτο αέριο με δριμεία αποπνικτική οσμή

Ταυτοποίηση

Δοκιμή θειωδών ουσιών

Δοκιμή θετική

Καθαρότητα

Περιεκτικότητα σε νερό

0,05 % κατ’ ανώτατο όριο (μέθοδος Karl Fischer)

Μη πτητικό κατάλοιπο

0,01 % κατ’ ανώτατο όριο

Τριοξείδιο του θείου

0,1 % κατ’ ανώτατο όριο

Σελήνιο

10 mg/kg κατ’ ανώτατο όριο

Αέρια που, υπό κανονικές συνθήκες, δεν περιέχονται στον ατμοσφαιρικό αέρα

Κανένα ίχνος

Αρσενικό

3 mg/kg κατ’ ανώτατο όριο

Μόλυβδος

5 mg/kg κατ’ ανώτατο όριο

Υδράργυρος

1 mg/kg κατ’ ανώτατο όριο

Ε 221 ΘΕΙΩΔΕΣ ΝΑΤΡΙΟ

Συνώνυμα

 

Ορισμός

Αριθ. EINECS

231-821-4

Χημική ονομασία

Θειώδες νάτριο (άνυδρο ή επταένυδρο)

Χημικός τύπος

Άνυδρο:

Na2SO3

Επταένυδρο:

Na2SO37H2O

Μοριακό βάρος

Άνυδρο:

126,04

Επταένυδρο:

252,16

Δοκιμασία

Άνυδρο:

Περιεκτικότητα σε Na2SO3 τουλάχιστον 95 % και σε SO2 τουλάχιστον 48 %

Επταένυδρο:

Περιεκτικότητα σε Na2SO3 τουλάχιστον 48 % και σε SO2 τουλάχιστον 24 %

Περιγραφή

Λευκή κρυσταλλική σκόνη ή άχρωμοι κρύσταλλοι

Ταυτοποίηση

Δοκιμή θειωδών ιόντων

Δοκιμή θετική

Δοκιμή νατρίου

Δοκιμή θετική

pH

8,5-11,5 (άνυδρο: διάλυμα 10 %· επταένυδρο: διάλυμα 20 %)

Καθαρότητα

Θειοθειικά ιόντα

0,1 % κατ’ ανώτατο όριο επί της περιεκτικότητας σε SO2

Σίδηρος

10 mg/kg κατ’ ανώτατο όριο επί της περιεκτικότητας σε SO2

Σελήνιο

5 mg/kg κατ’ ανώτατο όριο επί της περιεκτικότητας σε SO2

Αρσενικό

3 mg/kg κατ’ ανώτατο όριο

Μόλυβδος

2 mg/kg κατ’ ανώτατο όριο

Υδράργυρος

1 mg/kg κατ’ ανώτατο όριο

Ε 222 ΟΞΙΝΟ ΘΕΙΩΔΕΣ ΝΑΤΡΙΟ

Συνώνυμα

 

Ορισμός

Αριθ. EINECS

231-921-4

Χημική ονομασία

Όξινο θειώδες νάτριο

Χημικός τύπος

NaHSO3 σε μορφή υδατικού διαλύματος

Μοριακό βάρος

104,06

Δοκιμασία

Περιεκτικότητα σε NaHSO3 τουλάχιστον 32 % w/w

Περιγραφή

Διαυγές, άχρωμο έως κίτρινο διάλυμα

Ταυτοποίηση

Δοκιμή θειωδών ιόντων

Δοκιμή θετική

Δοκιμή νατρίου

Δοκιμή θετική

pH

2,5-5,5 (υδατικό διάλυμα 10 %)

Καθαρότητα

Σίδηρος

10 mg/kg Na2SO3 κατ’ ανώτατο όριο επί της περιεκτικότητας σε SO2

Σελήνιο

5 mg/kg κατ’ ανώτατο όριο επί της περιεκτικότητας σε SO2

Αρσενικό

3 mg/kg κατ’ ανώτατο όριο

Μόλυβδος

2 mg/kg κατ’ ανώτατο όριο

Υδράργυρος

1 mg/kg κατ’ ανώτατο όριο

Ε 223 ΜΕΤΑΔΙΘΕΙΩΔΕΣ ΝΑΤΡΙΟ

Συνώνυμα

Πυροθειώδες νάτριο

Ορισμός

Αριθ. EINECS

231-673-0

Χημική ονομασία

Διθειώδες νάτριο· πενταοξοδιθειικό νάτριο

Χημικός τύπος

Na2S2O5

Μοριακό βάρος

190,11

Δοκιμασία

Περιεκτικότητα σε Na2S2O5 τουλάχιστον 95 % και σε SO2 τουλάχιστον 64 %

Περιγραφή

Λευκοί κρύσταλλοι ή κρυσταλλική σκόνη

Ταυτοποίηση

Δοκιμή θειωδών ιόντων

Δοκιμή θετική

Δοκιμή νατρίου

Δοκιμή θετική

pH

4,0 – 5,5 (υδατικό διάλυμα 10 %)

Καθαρότητα

Θειοθειικά ιόντα

0,1 % κατ’ ανώτατο όριο επί της περιεκτικότητας σε SO2

Σίδηρος

10 mg/kg κατ’ ανώτατο όριο επί της περιεκτικότητας σε SO2

Σελήνιο

5 mg/kg κατ’ ανώτατο όριο επί της περιεκτικότητας σε SO2

Αρσενικό

3 mg/kg κατ’ ανώτατο όριο

Μόλυβδος

2 mg/kg κατ’ ανώτατο όριο

Υδράργυρος

1 mg/kg κατ’ ανώτατο όριο

Ε 224 ΜΕΤΑΔΙΘΕΙΩΔΕΣ ΚΑΛΙΟ

Συνώνυμα

Πυροθειώδες κάλιο

Ορισμός

Αριθ. EINECS

240-795-3

Χημική ονομασία

Διθειώδες κάλιο· πενταοξοδιθειικό κάλιο

Χημικός τύπος

K2S2O5

Μοριακό βάρος

222,33

Δοκιμασία

Περιεκτικότητα σε K2S2O5 τουλάχιστον 90 % και σε SO2 τουλάχιστον 51,8 %, ενώ το υπόλοιπο είναι σχεδόν εξ ολοκλήρου θειικό κάλιο

Περιγραφή

Άχρωμοι κρύσταλλοι ή λευκή κρυσταλλική σκόνη

Ταυτοποίηση

Δοκιμή θειωδών ιόντων

Δοκιμή θετική

Δοκιμή καλίου

Δοκιμή θετική

Καθαρότητα

Θειοθειικά ιόντα

0,1 % κατ’ ανώτατο όριο επί της περιεκτικότητας σε SO2

Σίδηρος

10 mg/kg κατ’ ανώτατο όριο επί της περιεκτικότητας σε SO2

Σελήνιο

5 mg/kg κατ’ ανώτατο όριο επί της περιεκτικότητας σε SO2

Αρσενικό

3 mg/kg κατ’ ανώτατο όριο

Μόλυβδος

2 mg/kg κατ’ ανώτατο όριο

Υδράργυρος

1 mg/kg κατ’ ανώτατο όριο

Ε 226 ΘΕΙΩΔΕΣ ΑΣΒΕΣΤΙΟ

Συνώνυμα

 

Ορισμός

Αριθ. EINECS

218-235-4

Χημική ονομασία

Θειώδες ασβέστιο

Χημικός τύπος

CaSO3·2H2O

Μοριακό βάρος

156,17

Δοκιμασία

Περιεκτικότητα σε CaSO3 · 2H2O τουλάχιστον 95 % και σε SO2 τουλάχιστον 39 %

Περιγραφή

Άχρωμοι κρύσταλλοι ή λευκή κρυσταλλική σκόνη

Ταυτοποίηση

Δοκιμή θειωδών ιόντων

Δοκιμή θετική

Δοκιμή ασβεστίου

Δοκιμή θετική

Καθαρότητα

Σίδηρος

10 mg/kg κατ’ ανώτατο όριο επί της περιεκτικότητας σε SO2

Σελήνιο

5 mg/kg κατ’ ανώτατο όριο επί της περιεκτικότητας σε SO2

Αρσενικό

3 mg/kg κατ’ ανώτατο όριο

Μόλυβδος

2 mg/kg κατ’ ανώτατο όριο

Υδράργυρος

1 mg/kg κατ’ ανώτατο όριο

Ε 227 ΟΞΙΝΟ ΘΕΙΩΔΕΣ ΑΣΒΕΣΤΙΟ

Συνώνυμα

 

Ορισμός

Αριθ. EINECS

237-423-7

Χημική ονομασία

Όξινο θειώδες ασβέστιο

Χημικός τύπος

Ca(HSO3)2

Μοριακό βάρος

202,22

Δοκιμασία

6 έως 8 % (w/v) διοξειδίου του θείου και 2,5 έως 3,5 % (w/v) διοξειδίου του ασβεστίου, που αντιστοιχούν σε 10 έως 14 % (w/v) όξινου θειώδους ασβεστίου [Ca(HSO3)2]

Περιγραφή

Διαυγές πρασινοκίτρινο υδατικό διάλυμα με χαρακτηριστική οσμή διοξειδίου του θείου

Ταυτοποίηση

Δοκιμή θειωδών ιόντων

Δοκιμή θετική

Δοκιμή ασβεστίου

Δοκιμή θετική

Καθαρότητα

Σίδηρος

10 mg/kg κατ’ ανώτατο όριο επί της περιεκτικότητας σε SO2

Σελήνιο

5 mg/kg κατ’ ανώτατο όριο επί της περιεκτικότητας σε SO2

Αρσενικό

3 mg/kg κατ’ ανώτατο όριο

Μόλυβδος

2 mg/kg κατ’ ανώτατο όριο

Υδράργυρος

1 mg/kg κατ’ ανώτατο όριο

Ε 228 ΟΞΙΝΟ ΘΕΙΩΔΕΣ ΚΑΛΙΟ

Συνώνυμα

 

Ορισμός

Αριθ. EINECS

231-870-1

Χημική ονομασία

Όξινο θειώδες κάλιο

Χημικός τύπος

KHSO3 σε μορφή υδατικού διαλύματος

Μοριακό βάρος

120,17

Δοκιμασία

Περιεκτικότητα τουλάχιστον 280 g KHSO3 ανά λίτρο (ή 150 g SO2 ανά λίτρο)

Περιγραφή

Διαυγές άχρωμο υδατικό διάλυμα

Ταυτοποίηση

Δοκιμή θειωδών ιόντων

Δοκιμή θετική

Δοκιμή καλίου

Δοκιμή θετική

Καθαρότητα

Σίδηρος

10 mg/kg κατ’ ανώτατο όριο επί της περιεκτικότητας σε SO2

Σελήνιο

5 mg/kg κατ’ ανώτατο όριο επί της περιεκτικότητας σε SO2

Αρσενικό

3 mg/kg κατ’ ανώτατο όριο

Μόλυβδος

2 mg/kg κατ’ ανώτατο όριο

Υδράργυρος

1 mg/kg κατ’ ανώτατο όριο

Ε 234 ΝΙΣΙΝΗ

Συνώνυμα

 

Ορισμός

Η νισίνη συνίσταται από πολλά συγγενή πολυπεπτίδια, τα οποία παράγονται από στελέχη του είδους Lactococcus lactis, υποείδος lactis

Αριθ. EINECS

215-807-5

Χημική ονομασία

 

Χημικός τύπος

C143H230N42O37S7

Μοριακό βάρος

3 354,12

Δοκιμασία

Περιεκτικότητα του συμπυκνώματος νισίνης τουλάχιστον 900 μονάδες ανά mg σε μείγμα στερεών υπολειμμάτων γάλακτος χωρίς λίπος και ελάχιστη περιεκτικότητα σε χλωριούχο νάτριο 50 %

Περιγραφή

Λευκή σκόνη

Ταυτοποίηση

 

Καθαρότητα

Απώλεια κατά την ξήρανση

3 % κατ’ ανώτατο όριο (102 °C έως 103 °C, μέχρι σταθερού βάρους)

Αρσενικό

1 mg/kg κατ’ ανώτατο όριο

Μόλυβδος

1 mg/kg κατ’ ανώτατο όριο

Υδράργυρος

1 mg/kg κατ’ ανώτατο όριο

Ε 235 ΝΑΤΑΜΥΚΙΝΗ

Συνώνυμα

Πιμαρικίνη

Ορισμός

Η ναταμυκίνη είναι μυκητοκτόνο της ομάδας των πολυενικών μακρολιδών και παράγεται από στελέχη του είδους Streptomyces natalensis και άλλων σχετικών ειδών

Αριθ. EINECS

231-683-5

Χημική ονομασία

Στερεοϊσομερές του 22-(3-αμινο-3,6-διδεσοξυ-β-D-μαννοπυρανοζυλοξυ)-1,3,26-τριυδροξυ-12-μεθυλ-10-οξο-6,11,28-τριοξατρικυκλο[22.3.1.05,7]εικοσιοκτα-8,14,16,18,20-πενταενο-25-καρβοξυλικού οξέος

Χημικός τύπος

C33H47O13N

Μοριακό βάρος

665,74

Δοκιμασία

Περιεκτικότητα τουλάχιστον 95 % επί ξηράς ουσίας

Περιγραφή

Λευκή έως υπόλευκη κρυσταλλική σκόνη

Ταυτοποίηση

Χρωματικές αντιδράσεις

Μερικοί κρύσταλλοι ναταμυκίνης, όταν προστεθούν επάνω σε πλάκα σταγονομετρικής ανάλυσης σε μία σταγόνα:

 

πυκνού υδροχλωρικού οξέος, παρέχουν μπλε χρώση,

 

πυκνού φωσφορικού οξέος, παρέχουν πράσινη χρώση, η οποία, μετά από λίγα λεπτά, μετατρέπεται σε ασθενή κόκκινη

Φασματομετρία

Το φάσμα διαλύματος 0,0005 % w/v σε μεθανολικό διάλυμα οξικού οξέος 1 %, παρουσιάζει μέγιστα απορρόφησης σε μήκη κύματος περίπου 290 nm, 303 nm και 318 nm, μια μικρή κορυφή στα 280 nm περίπου και ελάχιστα απορρόφησης στα 250 nm, 295,5 nm και 311 nm περίπου

pH

5,5 - 7,5 (διάλυμα 1 % w/v σε μείγμα 20 μερών διμεθυλοφορμαμιδίου και 80 μερών νερού που έχει προηγουμένως εξουδετερωθεί)

Ειδική στροφική ικανότητα

[α]D 20 + 250° έως + 295° (διάλυμα 1 % w/v σε παγόμορφο οξικό οξύ στους 20 °C και υπολογισμός επί ξηρού)

Καθαρότητα

Απώλεια κατά την ξήρανση

8 % κατ’ ανώτατο όριο (υπό κενό στους 60 °C, υπεράνω P2O5, μέχρι σταθερού βάρους)

Θειική τέφρα

0,5 % κατ’ ανώτατο όριο

Αρσενικό

3 mg/kg κατ’ ανώτατο όριο

Μόλυβδος

2 mg/kg κατ’ ανώτατο όριο

Υδράργυρος

1 mg/kg κατ’ ανώτατο όριο

Μικροβιολογικά κριτήρια

Συνολικός αριθμός μικροοργανισμών

100 αποικίες ανά γραμμάριο κατ’ ανώτατο όριο

Ε 239 ΕΞΑΜΕΘΥΛΕΝΟΤΕΤΡΑΜΙΝΗ

Συνώνυμα

Εξαμίνη· μεθεναμίνη

Ορισμός

Αριθ. EINECS

202-905-8

Χημική ονομασία

1,3,5,7-Τετρααζω-τρικυκλο [3.3.1.13,7]-δεκάνιο, εξαμεθυλενοτετραμίνη

Χημικός τύπος

C6H12N4

Μοριακό βάρος

140,19

Δοκιμασία

Περιεκτικότητα τουλάχιστον 99 % επί άνυδρης ουσίας

Περιγραφή

Άχρωμη ή λευκή κρυσταλλική σκόνη

Ταυτοποίηση

Δοκιμή φορμαλδεΰδης

Δοκιμή θετική

Δοκιμή αμμωνίας

Δοκιμή θετική

Σημείο εξάχνωσης

Περίπου 260 °C

Καθαρότητα

Απώλεια κατά την ξήρανση

0,5 % κατ’ ανώτατο όριο (στους 105 °C υπό κενό υπεράνω P2O5 επί 2 ώρες)

Θειική τέφρα

0,05 % κατ’ ανώτατο όριο

Θειικά ιόντα

0,005 % κατ’ ανώτατο όριο, εκφρασμένη σε SO4

Ιόντα χλωρίου

0,005 % κατ’ ανώτατο όριο, εκφρασμένη σε Cl

Αμμωνιακά άλατα

Δεν ανιχνεύονται

Αρσενικό

3 mg/kg κατ’ ανώτατο όριο

Μόλυβδος

2 mg/kg κατ’ ανώτατο όριο

Υδράργυρος

1 mg/kg κατ’ ανώτατο όριο

Ε 242 ΔΙΚΑΡΒΟΝΙΚΟΣ ΔΙΜΕΘΥΛΕΣΤΕΡΑΣ

Συνώνυμα

DMDC· πυροκαρβονικό διμεθύλιο

Ορισμός

Αριθ. EINECS

224-859-8

Χημική ονομασία

Δικαρβονικό διμεθύλιο· Διμεθυλεστέρας του πυροκαρβονικού οξέος

Χημικός τύπος

C4H6O5

Μοριακό βάρος

134,09

Δοκιμασία

Περιεκτικότητα τουλάχιστον 99,8 %

Περιγραφή

Άχρωμο υγρό, διασπώμενο όταν διαλυθεί σε νερό. Είναι διαβρωτικό για το δέρμα και τους οφθαλμούς και τοξικό μέσω της εισπνοής και της κατάποσης

Ταυτοποίηση

Διάσπαση

Θετικές δοκιμές CO2 και μεθανόλης μετά από αραίωση

Σημείο τήξης

17 °C

Σημείο βρασμού

172 °C με διάσπαση

Πυκνότητα στους 20 °C

1,25 g/cm3 περίπου

Φάσμα απορρόφησης υπερύθρου

Μέγιστα απορρόφησης σε μήκη κύματος 1 156 και 1 832 cm–1

Καθαρότητα

Καρβονικό διμεθύλιο

0,2 % κατ’ ανώτατο όριο

Ολικό χλώριο

3 mg/kg κατ’ ανώτατο όριο

Αρσενικό

3 mg/kg κατ’ ανώτατο όριο

Μόλυβδος

2 mg/kg κατ’ ανώτατο όριο

Υδράργυρος

1 mg/kg κατ’ ανώτατο όριο

Ε 249 ΝΙΤΡΩΔΕΣ ΚΑΛΙΟ

Συνώνυμα

 

Ορισμός

Αριθ. EINECS

231-832-4

Χημική ονομασία

Νιτρώδες κάλιο

Χημικός τύπος

KNO2

Μοριακό βάρος

85,11

Δοκιμασία

Περιεκτικότητα τουλάχιστον 95 % επί άνυδρης ουσίας (14)

Περιγραφή

Λευκοί ή ελαφρώς κίτρινοι ρευστοποιούμενοι κόκκοι

Ταυτοποίηση

Δοκιμή νιτρωδών ιόντων

Δοκιμή θετική

Δοκιμή καλίου

Δοκιμή θετική

pH

6,0 - 9,0 (διάλυμα 5 %)

Καθαρότητα

Απώλεια κατά την ξήρανση

3 % κατ’ ανώτατο όριο [4 ώρες, υπεράνω πυριτικής πηκτής (silica gel)]

Αρσενικό

3 mg/kg κατ’ ανώτατο όριο

Μόλυβδος

2 mg/kg κατ’ ανώτατο όριο

Υδράργυρος

1 mg/kg κατ’ ανώτατο όριο

Ε 250 ΝΙΤΡΩΔΕΣ ΝΑΤΡΙΟ

Συνώνυμα

 

Ορισμός

Αριθ. EINECS

231-555-9

Χημική ονομασία

Νιτρώδες νάτριο

Χημικός τύπος

NaNO2

Μοριακό βάρος

69,00

Δοκιμασία

Περιεκτικότητα τουλάχιστον 97 % επί άνυδρης ουσίας (15)

Περιγραφή

Λευκή κρυσταλλική σκόνη ή υποκίτρινοι σβώλοι

Ταυτοποίηση

Δοκιμή νιτρωδών ιόντων

Δοκιμή θετική

Δοκιμή νατρίου

Δοκιμή θετική

Καθαρότητα

Απώλεια κατά την ξήρανση

0,25 % κατ’ ανώτατο όριο [4 ώρες, υπεράνω πυριτικής πηκτής (silica gel)]

Αρσενικό

3 mg/kg κατ’ ανώτατο όριο

Μόλυβδος

2 mg/kg κατ’ ανώτατο όριο

Υδράργυρος

1 mg/kg κατ’ ανώτατο όριο

Ε 251 ΝΙΤΡΙΚΟ ΝΑΤΡΙΟ

(i)   ΣΤΕΡΕΟ ΝΙΤΡΙΚΟ ΝΑΤΡΙΟ

Συνώνυμα

Νίτρο της Χιλής· νιτρική σόδα

Ορισμός

Αριθ. EINECS

231-554-3

Χημική ονομασία

Νιτρικό νάτριο

Χημικός τύπος

NaNO3

Μοριακό βάρος

85,00

Δοκιμασία

Περιεκτικότητα τουλάχιστον 99 % επί άνυδρης ουσίας

Περιγραφή

Λευκή, κρυσταλλική, ελαφρώς υγροσκοπική σκόνη

Ταυτοποίηση

Δοκιμή νιτρικών ιόντων

Δοκιμή θετική

Δοκιμή νατρίου

Δοκιμή θετική

pH

5,5 - 8,3 (διάλυμα 5 %)

Καθαρότητα

Απώλεια κατά την ξήρανση

2 % κατ’ ανώτατο όριο (105 °C, 4 ώρες)

Νιτρώδη ιόντα

30 mg/kg κατ’ ανώτατο όριο εκφρασμένα σε NaNO2

Αρσενικό

3 mg/kg κατ’ ανώτατο όριο

Μόλυβδος

2 mg/kg κατ’ ανώτατο όριο

Υδράργυρος

1 mg/kg κατ’ ανώτατο όριο

(ii)

ΥΓΡΟ ΝΙΤΡΙΚΟ ΝΑΤΡΙΟ

Συνώνυμα

 

Ορισμός

Το υγρό νιτρικό νάτριο είναι υδατικό διάλυμα νιτρικού νατρίου που προκύπτει ως άμεσο αποτέλεσμα της χημικής αντίδρασης μεταξύ του υδροξειδίου του νατρίου και του νιτρικού οξέος σε στοιχειομετρικά ποσά, χωρίς να έπεται κρυστάλλωση. Οι τυποποιημένες μορφές που παρασκευάζονται από υγρό νιτρικό νάτριο που ανταποκρίνεται στις παρούσες προδιαγραφές επιτρέπεται να περιέχουν νιτρικό οξύ σε περίσσεια, εάν δηλώνεται ή επισημαίνεται σαφώς.

Αριθ. EINECS

231-554-3

Χημική ονομασία

Νιτρικό νάτριο

Χημικός τύπος

NaNO3

Μοριακό βάρος

85,00

Δοκιμασία

Περιεκτικότητα σε NaNO3 μεταξύ 33,5 % και 40,0 %

Περιγραφή

Διαυγές άχρωμο υγρό

Ταυτοποίηση

Δοκιμή νιτρικών ιόντων

Δοκιμή θετική

Δοκιμή νατρίου

Δοκιμή θετική

pH

1,5 - 3,5

Καθαρότητα

Ελεύθερο νιτρικό οξύ

0,01 % κατ’ ανώτατο όριο

Νιτρώδη ιόντα

10 mg/kg κατ’ ανώτατο όριο εκφρασμένα σε NaNO2

Αρσενικό

1 mg/kg κατ’ ανώτατο όριο

Μόλυβδος

1 mg/kg κατ’ ανώτατο όριο

Υδράργυρος

0,3 mg/kg κατ’ ανώτατο όριο

Οι προδιαγραφές αυτές αφορούν υδατικό διάλυμα 35 %

Ε 252 ΝΙΤΡΙΚΟ ΚΑΛΙΟ

Συνώνυμα

Νίτρο της Χιλής· νιτρική σόδα

Ορισμός

Αριθ. EINECS

231-818-8

Χημική ονομασία

Νιτρικό κάλιο

Χημικός τύπος

KNO3

Μοριακό βάρος

101,11

Δοκιμασία

Περιεκτικότητα τουλάχιστον 99 % επί άνυδρης ουσίας

Περιγραφή

Λευκή κρυσταλλική σκόνη ή διαφανή πρίσματα με ψυχρή, αλμυρή και δριμεία γεύση

Ταυτοποίηση

Δοκιμή νιτρικών ιόντων

Δοκιμή θετική

Δοκιμή καλίου

Δοκιμή θετική

pH

4,5 - 8,5 (διάλυμα 5 %)

Καθαρότητα

Απώλεια κατά την ξήρανση

1 % κατ’ ανώτατο όριο (105 °C, 4 ώρες)

Νιτρώδη ιόντα

20 mg/kg κατ’ ανώτατο όριο (ως KNO2)

Αρσενικό

3 mg/kg κατ’ ανώτατο όριο

Μόλυβδος

2 mg/kg κατ’ ανώτατο όριο

Υδράργυρος

1 mg/kg κατ’ ανώτατο όριο

Ε 260 ΟΞΙΚΟ ΟΞΥ

Συνώνυμα

 

Ορισμός

Αριθ. EINECS

200-580-7

Χημική ονομασία

Οξικό οξύ· Αιθανικό οξύ

Χημικός τύπος

C2H4O2

Μοριακό βάρος

60,05

Δοκιμασία

Περιεκτικότητα τουλάχιστον 99,8 %

Περιγραφή

Διαυγές άχρωμο υγρό με χαρακτηριστική δριμεία οσμή

Ταυτοποίηση

Σημείο βρασμού

118 °C σε πίεση 760 mm (στήλης υδραργύρου)

Ειδικό βάρος

1049 περίπου

Δοκιμή οξικών ιόντων

Διάλυμα σε αναλογία 1:3 παρέχει θετικές δοκιμές οξικών ιόντων

Σημείο πήξης

Τουλάχιστον 14,5 °C

Καθαρότητα

Μη πτητικό κατάλοιπο

100 mg/kg κατ’ ανώτατο όριο

Μυρμηκικό οξύ, μυρμηκικά άλατα και άλλες οξειδούμενες ουσίες

1 000 mg/kg κατ’ ανώτατο όριο ως μυρμηκικό οξύ

Εύκολα οξειδούμενες ουσίες

Σε δοχείο με γυάλινο πώμα αραιώνονται 2 ml δείγματος με 10 ml νερού και προστίθενται 0,1 ml διαλύματος υπερμαγγανικού καλίου 0,1 N. Το ροζ χρώμα δεν μετατρέπεται σε καφέ επί 30 λεπτά.

Αρσενικό

1 mg/kg κατ’ ανώτατο όριο

Μόλυβδος

0,5 mg/kg κατ’ ανώτατο όριο

Υδράργυρος

1 mg/kg κατ’ ανώτατο όριο

Ε 261 ΟΞΙΚΟ ΚΑΛΙΟ

Συνώνυμα

 

Ορισμός

Αριθ. EINECS

204-822-2

Χημική ονομασία

Οξικό κάλιο

Χημικός τύπος

C2H3O2K

Μοριακό βάρος

98,14

Δοκιμασία

Περιεκτικότητα τουλάχιστον 99 % επί άνυδρης ουσίας

Περιγραφή

Άχρωμοι, ρευστοποιούμενοι κρύσταλλοι ή λευκή κρυσταλλική σκόνη, άοσμα ή με ελαφρά οσμή ξιδιού

Ταυτοποίηση

pH

7,5 – 9,0 (υδατικό διάλυμα 5 %)

Δοκιμή οξικών ιόντων

Δοκιμή θετική

Δοκιμή καλίου

Δοκιμή θετική

Καθαρότητα

Απώλεια κατά την ξήρανση

8 % κατ’ ανώτατο όριο (150 °C, 2 ώρες)

Μυρμηκικό οξύ, μυρμηκικά άλατα και άλλες οξειδούμενες ουσίες

1 000 mg/kg κατ’ ανώτατο όριο ως μυρμηκικό οξύ

Αρσενικό

3 mg/kg κατ’ ανώτατο όριο

Μόλυβδος

2 mg/kg κατ’ ανώτατο όριο

Υδράργυρος

1 mg/kg κατ’ ανώτατο όριο

Ε 262 (i) ΟΞΙΚΑ ΑΛΑΤΑ ΤΟΥ ΝΑΤΡΙΟΥ

Συνώνυμα

 

Ορισμός

Αριθ. EINECS

204-823-8

Χημική ονομασία

Οξικό νάτριο

Χημικός τύπος

C2H3NaO2·nH2O (n = 0 ή 3)

Μοριακό βάρος

Άνυδρο:

82,03

Τριένυδρο:

136,08

Δοκιμασία

Περιεκτικότητα (και των δύο μορφών, άνυδρης και τριένυδρης), τουλάχιστον 98,5 % επί άνυδρης ουσίας

Περιγραφή

Άνυδρο:

Λευκή, άοσμη, κοκκώδης υγροσκοπική σκόνη

Τριένυδρο:

Άχρωμοι διαφανείς κρύσταλλοι ή κοκκώδης κρυσταλλική σκόνη, άοσμα ή με ελαφρά οσμή ξιδιού. Σε επαφή με θερμό ξηρό αέρα, αποσαθρώνεται

Ταυτοποίηση

pH

8,0-9,5 (υδατικό διάλυμα 1 %)

Δοκιμή οξικών ιόντων

Δοκιμή θετική

Δοκιμή νατρίου

Δοκιμή θετική

Καθαρότητα

Απώλεια κατά την ξήρανση

Άνυδρο:

2 % κατ’ ανώτατο όριο (120 °C, 4 ώρες)

Τριένυδρο:

Μεταξύ 36 % και 42 % (120 °C, 4 ώρες)

Μυρμηκικό οξύ, μυρμηκικά άλατα και άλλες οξειδούμενες ουσίες

1 000 mg/kg κατ’ ανώτατο όριο ως μυρμηκικό οξύ

Αρσενικό

3 mg/kg κατ’ ανώτατο όριο

Μόλυβδος

2 mg/kg κατ’ ανώτατο όριο

Υδράργυρος

1 mg/kg κατ’ ανώτατο όριο

Ε 262 (ii) ΔΙΟΞΙΚΟ ΝΑΤΡΙΟ

Συνώνυμα

 

Ορισμός

Το διοξικό νάτριο είναι μοριακή ένωση οξικού νατρίου και οξικού οξέος

Αριθ. EINECS

204-814-9

Χημική ονομασία

Όξινο οξικό νάτριο

Χημικός τύπος

C4H7NaO4·nH2O (n = 0 ή 3)

Μοριακό βάρος

142,09 (άνυδρο)

Δοκιμασία

Περιεκτικότητα 39-41 % σε ελεύθερο οξικό οξύ και 58-60 % σε οξικό νάτριο

Περιγραφή

Λευκό υγροσκοπικό κρυσταλλικό στερεό, με οσμή ξιδιού

Ταυτοποίηση

pH

4,5 – 5,0 (υδατικό διάλυμα 10 %)

Δοκιμή οξικών ιόντων

Δοκιμή θετική

Δοκιμή νατρίου

Δοκιμή θετική

Καθαρότητα

Περιεκτικότητα σε νερό

2 % κατ’ ανώτατο όριο (μέθοδος Karl Fischer)

Μυρμηκικό οξύ, μυρμηκικά άλατα και άλλες οξειδούμενες ουσίες

1 000 mg/kg κατ’ ανώτατο όριο ως μυρμηκικό οξύ

Αρσενικό

3 mg/kg κατ’ ανώτατο όριο

Μόλυβδος

2 mg/kg κατ’ ανώτατο όριο

Υδράργυρος

1 mg/kg κατ’ ανώτατο όριο

Ε 263 ΟΞΙΚΑ ΑΛΑΤΑ ΤΟΥ ΑΣΒΕΣΤΙΟΥ

Συνώνυμα

 

Ορισμός

Αριθ. EINECS

200-540-9

Χημική ονομασία

Οξικό ασβέστιο

Χημικός τύπος

Άνυδρο:

C4H6O4Ca

Μονοένυδρο:

C4H6O4Ca·Η2O

Μοριακό βάρος

Άνυδρο:

158,17

Μονοένυδρο:

176,18

Δοκιμασία

Περιεκτικότητα τουλάχιστον 98 % επί άνυδρης ουσίας

Περιγραφή

Το άνυδρο οξικό ασβέστιο είναι λευκό, υγροσκοπικό, ογκώδες κρυσταλλικό στερεό με υπόπικρη γεύση. Ενδέχεται να αποπνέει ελαφρά οσμή οξικού οξέος. Το μονοένυδρο άλας μπορεί να έχει τη μορφή βελονών, κόκκων ή σκόνης.

Ταυτοποίηση

pH

6,0 – 9,0 (υδατικό διάλυμα 10 %)

Δοκιμή οξικών οξέων

Δοκιμή θετική

Δοκιμή ασβεστίου

Δοκιμή θετική

Καθαρότητα

Απώλεια κατά την ξήρανση

11 % κατ’ ανώτατο όριο (155 °C μέχρι σταθερού βάρους, για το μονοένυδρο άλας)

Ύλες αδιάλυτες στο νερό

0,3 % κατ’ ανώτατο όριο

Μυρμηκικό οξύ, μυρμηκικά άλατα και άλλες οξειδούμενες ουσίες

1 000 mg/kg κατ’ ανώτατο όριο ως μυρμηκικό οξύ

Αρσενικό

3 mg/kg κατ’ ανώτατο όριο

Μόλυβδος

2 mg/kg κατ’ ανώτατο όριο

Υδράργυρος

1 mg/kg κατ’ ανώτατο όριο

Ε 270 ΓΑΛΑΚΤΙΚΟ ΟΞΥ

Συνώνυμα

 

Ορισμός

Αποτελείται από μείγμα γαλακτικού οξέος (C3H6O3) και λακτιδίου του γαλακτικού οξέος (C6H10O5). Λαμβάνεται ως προϊόν της γαλακτικής ζύμωσης των σακχάρων ή παρασκευάζεται συνθετικώς.

Το γαλακτικό οξύ είναι υγροσκοπικό και, συμπυκνούμενο με βρασμό, σχηματίζει το λακτίδιο του γαλακτικού οξέος, το οποίο, με αραίωση και θέρμανση, υδρολύεται προς γαλακτικό οξύ.

Αριθ. EINECS

200-018-0

Χημική ονομασία

Γαλακτικό οξύ· 2-Υδροξυ-προπιονικό οξύ· 1-Υδροξυ-αιθανο-1-καρβοξυλικό οξύ

Χημικός τύπος

C3H6O3

Μοριακό βάρος

90,08

Δοκιμασία

Περιεκτικότητα τουλάχιστον 76 %

Περιγραφή

Άχρωμο ή υποκίτρινο, σχεδόν άοσμο σιροπιώδες υγρό έως στερεό

Ταυτοποίηση

Δοκική γαλακτικών ιόντων

Δοκιμή θετική

Καθαρότητα

Θειική τέφρα

0,1 % κατ’ ανώτατο όριο

Χλώριο

0,2 % κατ’ ανώτατο όριο

Θειικά ιόντα

0,25 % κατ’ ανώτατο όριο

Σίδηρος

10 mg/kg κατ’ ανώτατο όριο

Αρσενικό

3 mg/kg κατ’ ανώτατο όριο

Μόλυβδος

2 mg/kg κατ’ ανώτατο όριο

Υδράργυρος

1 mg/kg κατ’ ανώτατο όριο

Σημείωση: Οι προδιαγραφές αυτές αφορούν υδατικό διάλυμα 80 %· προκειμένου για αραιότερα υδατικά διαλύματα, υπολογίζονται αντίστοιχες τιμές ανάλογα με την περιεκτικότητά τους σε γαλακτικό οξύ

Ε 280 ΠΡΟΠΙΟΝΙΚΟ ΟΞΥ

Συνώνυμα

 

Ορισμός

Αριθ. EINECS

201-176-3

Χημική ονομασία

Προπιονικό οξύ· Προπανικό οξύ

Χημικός τύπος

C3H6O2

Μοριακό βάρος

74,08

Δοκιμασία

Περιεκτικότητα τουλάχιστον 99,5 %

Περιγραφή

Άχρωμο ή ελαφρώς υποκίτρινο, ελαιώδες υγρό με ελαφρώς δριμεία οσμή

Ταυτοποίηση

Σημείο τήξης

- 22 °C

Εύρος θερμοκρασιών απόσταξης

138,5 °C έως 142,5 °C

Καθαρότητα

Μη πτητικό κατάλοιπο

0,01 % κατ’ ανώτατο όριο μετά από ξήρανση στους 140 °C μέχρι σταθερού βάρους

Αλδεΰδες

0,1 % κατ’ ανώτατο όριο, εκφρασμένες σε φορμαλδεΰδη

Αρσενικό

3 mg/kg κατ’ ανώτατο όριο

Μόλυβδος

2 mg/kg κατ’ ανώτατο όριο

Υδράργυρος

1 mg/kg κατ’ ανώτατο όριο

Ε 281 ΠΡΟΠΙΟΝΙΚΟ ΝΑΤΡΙΟ

Συνώνυμα

 

Ορισμός

Αριθ. EINECS

205-290-4

Χημική ονομασία

Προπιονικό νάτριο· Προπανικό νάτριο

Χημικός τύπος

C3H5O2Na

Μοριακό βάρος

96,06

Δοκιμασία

Περιεκτικότητα τουλάχιστον 99 % μετά από ξήρανση στους 105 °C επί 2 ώρες

Περιγραφή

Λευκή κρυσταλλική υγροσκοπική σκόνη ή λεπτόκοκκη λευκή σκόνη

Ταυτοποίηση

Δοκιμή προπιονικών ιόντων

Δοκιμή θετική

Δοκιμή νατρίου

Δοκιμή θετική

pH

7,5 – 10,5 (υδατικό διάλυμα 10 %)

Καθαρότητα

Απώλεια κατά την ξήρανση

4 % κατ’ ανώτατο όριο (105 °C, 2 ώρες)

Ουσίες αδιάλυτες στο νερό

0,1 % κατ’ ανώτατο όριο

Σίδηρος

50 mg/kg κατ’ ανώτατο όριο

Αρσενικό

3 mg/kg κατ’ ανώτατο όριο

Μόλυβδος

5 mg/kg κατ’ ανώτατο όριο

Υδράργυρος

1 mg/kg κατ’ ανώτατο όριο

Ε 282 ΠΡΟΠΙΟΝΙΚΟ ΑΣΒΕΣΤΙΟ

Συνώνυμα

 

Ορισμός

Αριθ. EINECS

223-795-8

Χημική ονομασία

Προπιονικό ασβέστιο

Χημικός τύπος

C6H10O4Ca

Μοριακό βάρος

186,22

Δοκιμασία

Περιεκτικότητα τουλάχιστον 99 % μετά από ξήρανση στους 105 °C επί 2 ώρες

Περιγραφή

Λευκή κρυσταλλική σκόνη

Ταυτοποίηση

Δοκιμή προπιονικών ιόντων

Δοκιμή θετική

Δοκιμή ασβεστίου

Δοκιμή θετική

pH

6,0 – 9,0 (υδατικό διάλυμα 10 %)

Καθαρότητα

Απώλεια κατά την ξήρανση

4 % κατ’ ανώτατο όριο (105 °C, 2 ώρες)

Ουσίες αδιάλυτες στο νερό

0,3 % κατ’ ανώτατο όριο

Σίδηρος

50 mg/kg κατ’ ανώτατο όριο

Φθόριο

10 mg/kg κατ’ ανώτατο όριο

Αρσενικό

3 mg/kg κατ’ ανώτατο όριο

Μόλυβδος

5 mg/kg κατ’ ανώτατο όριο

Υδράργυρος

1 mg/kg κατ’ ανώτατο όριο

Ε 283 ΠΡΟΠΙΟΝΙΚΟ ΚΑΛΙΟ

Συνώνυμα

 

Ορισμός

Αριθ. EINECS

206-323-5

Χημική ονομασία

Προπιονικό κάλιο· Προπανικό κάλιο

Χημικός τύπος

C3H5KO2

Μοριακό βάρος

112,17

Δοκιμασία

Περιεκτικότητα τουλάχιστον 99 % μετά από ξήρανση στους 105 °C επί 2 ώρες

Περιγραφή

Λευκή κρυσταλλική σκόνη

Ταυτοποίηση

Δοκιμή προπιονικών ιόντων

Δοκιμή θετική

Δοκιμή καλίου

Δοκιμή θετική

Καθαρότητα

Απώλεια κατά την ξήρανση

4 % κατ’ ανώτατο όριο (105 °C, 2 ώρες)

Ουσίες αδιάλυτες στο νερό

0,1 % κατ’ ανώτατο όριο

Σίδηρος

30 mg/kg κατ’ ανώτατο όριο

Φθόριο

10 mg/kg κατ’ ανώτατο όριο

Αρσενικό

3 mg/kg κατ’ ανώτατο όριο

Μόλυβδος

5 mg/kg κατ’ ανώτατο όριο

Υδράργυρος

1 mg/kg κατ’ ανώτατο όριο

Ε 284 ΒΟΡΙΚΟ ΟΞΥ

Συνώνυμα

Βορακικό οξύ· ορθοβορικό οξύ· borofax

Ορισμός

Αριθ. EINECS

233-139-2

Χημική ονομασία

 

Χημικός τύπος

H3BO3

Μοριακό βάρος

61,84

Δοκιμασία

Περιεκτικότητα τουλάχιστον 99,5 %

Περιγραφή

Άχρωμοι, άοσμοι, διαφανείς κρύσταλλοι ή κόκκοι ή σκόνη λευκού χρώματος, ελαφρώς λιπαρής υφής. Η ουσία απαντά στη φύση με τη μορφή του ορυκτού σασωλίνη

Ταυτοποίηση

Σημείο τήξης

Στους 171 °C περίπου

Δοκιμή καύσης

Καίεται με ωραία πράσινη φλόγα

pH

3,8 – 4,8 (υδατικό διάλυμα 3,3 %)

Καθαρότητα

Υπεροξείδια

Με την προσθήκη διαλύματος KI δεν εμφανίζεται χρώση

Αρσενικό

1 mg/kg κατ’ ανώτατο όριο

Μόλυβδος

5 mg/kg κατ’ ανώτατο όριο

Υδράργυρος

1 mg/kg κατ’ ανώτατο όριο

Ε 285 ΤΕΤΡΑΒΟΡΙΚΟ ΝΑΤΡΙΟ (ΒΟΡΑΚΑΣ)

Συνώνυμα

Βορικό νάτριο

Ορισμός

Αριθ. EINECS

215-540-4

Χημική ονομασία

Τετραβορικό νάτριο· Βορικό νάτριο· Πυροβορικό νάτριο· Άνυδρο άλας του τετραβορικού οξέος

Χημικός τύπος

Na2B4O7

Na2B4O7·10H2O

Μοριακό βάρος

201,27

Δοκιμασία

 

Περιγραφή

Σκόνη ή υαλώδεις πλάκες που γίνονται αδιαφανείς όταν εκτεθούν στον ατμοσφαιρικό αέρα· διαλύεται αργά στο νερό

Ταυτοποίηση

Πεδίο τιμών σημείου τήξης

Μεταξύ 171 °C και 175 °C με διάσπαση

Καθαρότητα

Υπεροξείδια

Με την προσθήκη διαλύματος KI δεν εμφανίζεται χρώση

Αρσενικό

1 mg/kg κατ’ ανώτατο όριο

Μόλυβδος

5 mg/kg κατ’ ανώτατο όριο

Υδράργυρος

1 mg/kg κατ’ ανώτατο όριο

Ε 290 ΔΙΟΞΕΙΔΙΟ ΤΟΥ ΑΝΘΡΑΚΑ

Συνώνυμα

Αέριο ανθρακικό οξύ· ξηρός πάγος (στερεά μορφή)· ανυδρίτης του ανθρακικού οξέος

Ορισμός

Αριθ. EINECS

204-696-9

Χημική ονομασία

Διοξείδιο του άνθρακα

Χημικός τύπος

CO2

Μοριακό βάρος

44,01

Δοκιμασία

Περιεκτικότητα τουλάχιστον 99 % v/v επί του αερίου

Περιγραφή

Στις συνήθεις περιβαλλοντικές συνθήκες, άχρωμο αέριο με ελαφρώς δριμεία οσμή. Το διοξείδιο του άνθρακα του εμπορίου μεταφέρεται και διακινείται σε υγρή μορφή —σε κυλίνδρους ή συστήματα αποθήκευσης προϊόντων χύμα υπό πίεση— ή σε συμπιεσμένα στερεά τεμάχια «ξηρού πάγου». Οι στερεές μορφές (ξηρός πάγος) περιέχουν συνήθως πρόσθετες ουσίες, όπως προπυλενογλυκόλη ή ορυκτέλαια, ως συνδετικούς παράγοντες

Ταυτοποίηση

Σχηματισμός ιζήματος

Εάν ένα ρεύμα δείγματος διοχετευθεί σε διάλυμα υδροξειδίου του βαρίου, σχηματίζεται λευκό ίζημα, το οποίο διαλύεται σε αραιό οξικό οξύ με αναβρασμό

Καθαρότητα

Οξύτητα

Η διοχέτευση 915 ml του αερίου σε 50 ml πρόσφατα βρασμένου νερού δεν πρέπει να του προσδίδει μεγαλύτερη οξύτητα, έναντι του δείκτη πορτοκαλί του μεθυλίου, από την οξύτητα 50 ml πρόσφατα βρασμένου νερού, στα οποία έχει προστεθεί 1 ml υδροχλωρικού οξέος (0,01 N)

Αναγωγικές ουσίες, φωσφίνη και υδρόθειο

Η διοχέτευση 915 ml του αερίου σε 25 ml αντιδραστηρίου εναμμωνίου νιτρικού αργύρου, στο οποίο έχουν προστεθεί 3 ml αμμωνίας, δεν πρέπει να θολώνει ή να αμαυρώνει αυτό το διάλυμα

Μονοξείδιο του άνθρακα

10 μl/l κατ’ ανώτατο όριο

Ορυκτέλαια

5 mg/kg κατ’ ανώτατο όριο

E 296 ΜΗΛΙΚΟ ΟΞΥ

Συνώνυμα

Pomalous acid

Ορισμός

Αριθ. EINECS

230-022-8, 210-514-9, 202-601-5

Χημική ονομασία

Υδροξυβουτανοδικαρβονικό οξύ· υδροξυηλεκτρικό οξύ

Χημικός τύπος

C4H6O5

Μοριακό βάρος

134,09

Δοκιμασία

Περιεκτικότητα τουλάχιστον 99,0 %

Περιγραφή

Κρυσταλλική σκόνη ή κόκκοι λευκού ή σχεδόν λευκού χρώματος

Ταυτοποίηση

Πεδίο τιμών σημείου τήξης

127 °C - 132 °C

Δοκιμή μηλικών ιόντων

Δοκιμή θετική

Καθαρότητα

Θειική τέφρα

0,1 % κατ’ ανώτατο όριο

Φουμαρικό οξύ

1,0 % κατ’ ανώτατο όριο

Μηλεϊνικό οξύ

0,05 % κατ’ ανώτατο όριο

Αρσενικό

3 mg/kg κατ’ ανώτατο όριο

Μόλυβδος

2 mg/kg κατ’ ανώτατο όριο

Υδράργυρος

1 mg/kg κατ’ ανώτατο όριο

E 297 ΦΟΥΜΑΡΙΚΟ ΟΞΥ

Συνώνυμα

 

Ορισμός

Αριθ. EINECS

203-743-0

Χημική ονομασία

trans-Βουτενοδικαρβονικό οξύ· trans-1,2-αιθυλενο-δικαρβοξυλικό οξύ

Χημικός τύπος

C4H4O4

Μοριακό βάρος

116,07

Δοκιμασία

Περιεκτικότητα τουλάχιστον 99,0 % επί άνυδρης ουσίας

Περιγραφή

Κρυσταλλική σκόνη ή κόκκοι λευκού χρώματος

Ταυτοποίηση

Πεδίο τιμών σημείου τήξης

286 °C - 302 °C (κλειστός τριχοειδής σωλήνας, ταχεία θέρμανση)

Δοκιμή ανίχνευσης διπλών δεσμών

Δοκιμή θετική

Δοκιμή 1,2-δικαρβοξυλικού οξέος

Δοκιμή θετική

pH

3,0 - 3,2 (διάλυμα 0,05 % στους 25 °C)

Καθαρότητα

Απώλεια κατά την ξήρανση

0,5 % κατ’ ανώτατο όριο (120 °C, 4 ώρες)

Θειική τέφρα

0,1 % κατ’ ανώτατο όριο

Μηλεϊνικό οξύ

0,1 % κατ’ ανώτατο όριο

Αρσενικό

3 mg/kg κατ’ ανώτατο όριο

Μόλυβδος

2 mg/kg κατ’ ανώτατο όριο

Υδράργυρος

1 mg/kg κατ’ ανώτατο όριο

Ε 300 ΑΣΚΟΡΒΙΚΟ ΟΞΥ, L-ΑΣΚΟΡΒΙΚΟ ΟΞΥ

Συνώνυμα

L-xylo-Ascorbic acid· L(+)-ασκορβικό οξύ

Ορισμός

Αριθ. EINECS

200-066-2

Χημική ονομασία

L-ασκορβικό οξύ· Ασκορβικό οξύ· 1,4-Λακτόνη του 2,3-διδεϋδρο-L-θρεο-εξουρονικού οξέος· 3-Κετο-L-γουλοφουρανολακτόνη

Χημικός τύπος

C6H8O6

Μοριακό βάρος

176,13

Δοκιμασία

Περιεκτικότητα σε C6H8O6 τουλάχιστον 99 %, μετά από ξήρανση σε ξηραντήρα κενού υπεράνω θειικού οξέος για 24 ώρες

Περιγραφή

Λευκή έως ωχροκίτρινη, άοσμη κρυσταλλική σκόνη

Πεδίο τιμών σημείου τήξης

Μεταξύ 189 °C και 193 °C με διάσπαση

Ταυτοποίηση

Δοκιμή ασκορβικού οξέος

Δοκιμή θετική

pH

Μεταξύ 2,4 και 2,8 (υδατικό διάλυμα 2 %)

Ειδική στροφική ικανότητα

[α]D 20 μεταξύ + 20,5° και + 21,5° (υδατικό διάλυμα 10 % w/v)

Καθαρότητα

Απώλεια κατά την ξήρανση

0,4 % κατ’ ανώτατο όριο (υπό κενό υπεράνω θειικού οξέος επί 24 ώρες)

Θειική τέφρα

0,1 % κατ’ ανώτατο όριο

Αρσενικό

3 mg/kg κατ’ ανώτατο όριο

Μόλυβδος

2 mg/kg κατ’ ανώτατο όριο

Υδράργυρος

1 mg/kg κατ’ ανώτατο όριο

Ε 301 ΑΣΚΟΡΒΙΚΟ ΝΑΤΡΙΟ

Συνώνυμα

L-Ασκορβικό νάτριο· άλας του L-ασκορβικού οξέος με νάτριο

Ορισμός

Αριθ. EINECS

205-126-1

Χημική ονομασία

Ασκορβικό νάτριο· L-Ασκορβικό νάτριο· Άλας με νάτριο της ενολο-1,4-λακτόνης του 2,3-διδεϋδρο-L-θρεο-εξουρονικού οξέος· Άλας με νάτριο της ενολο-3-κετο-L-γουλοφουρανολακτόνης

Χημικός τύπος

C6H7O6Na

Μοριακό βάρος

198,11

Δοκιμασία

Περιεκτικότητα του ασκορβικού νατρίου σε C6H7O6Na τουλάχιστον 99 %, μετά από ξήρανση σε ξηραντήρα κενού υπεράνω θειικού οξέος για 24 ώρες

Περιγραφή

Λευκή ή σχεδόν λευκή, άοσμη κρυσταλλική σκόνη που, όταν εκτεθεί στο φως, αμαυρώνεται

Ταυτοποίηση

Δοκιμή ασκορβικών ιόντων

Δοκιμή θετική

Δοκιμή νατρίου

Δοκιμή θετική

pH

Μεταξύ 6,5 και 8,0 (υδατικό διάλυμα 10 %)

Ειδική στροφική ικανότητα

[α]D 20 μεταξύ + 103° και + 106° (υδατικό διάλυμα 10 % w/v)

Καθαρότητα

Απώλεια κατά την ξήρανση

0,25 % κατ’ ανώτατο όριο (υπό κενό υπεράνω θειικού οξέος επί 24 ώρες)

Αρσενικό

3 mg/kg κατ’ ανώτατο όριο

Μόλυβδος

2 mg/kg κατ’ ανώτατο όριο

Υδράργυρος

1 mg/kg κατ’ ανώτατο όριο

Ε 302 ΑΣΚΟΡΒΙΚΟ ΑΣΒΕΣΤΙΟ

Συνώνυμα

Διένυδρο ασκορβικό ασβέστιο

Ορισμός

Αριθ. EINECS

227-261-5

Χημική ονομασία

Διένυδρο ασκορβικό ασβέστιο· διένυδρο άλας με ασβέστιο της 1,4-λακτόνης του 2,3-διδεϋδρο-L-θρεο-εξουρονικού οξέος

Χημικός τύπος

C12H14O12Ca·2H2O

Μοριακό βάρος

426,35

Δοκιμασία

Περιεκτικότητα τουλάχιστον 98 % επί ουσίας απαλλαγμένης από πτητικές ύλες

Περιγραφή

Λευκή έως ελαφρώς φαιοκίτρινη, άοσμη κρυσταλλική σκόνη

Ταυτοποίηση

Δοκιμή ασκορβικών ιόντων

Δοκιμή θετική

Δοκιμή ασβεστίου

Δοκιμή θετική

pH

Μεταξύ 6,0 και 7,5 (υδατικό διάλυμα 10 %)

Ειδική στροφική ικανότητα

[α]D 20 μεταξύ + 95° και + 97° (υδατικό διάλυμα 5 % w/v)

Καθαρότητα

Φθόριο

10 mg/kg κατ’ ανώτατο όριο (εκφρασμένη σε φθόριο)

Πτητικές ύλες

0,3 % κατ’ ανώτατο όριο, προσδιοριζόμενες με ξήρανση σε θερμοκρασία περιβάλλοντος για 24 ώρες μέσα σε ξηραντήρα που περιέχει θειικό οξύ ή πεντοξείδιο του φωσφόρου

Αρσενικό

3 mg/kg κατ’ ανώτατο όριο

Μόλυβδος

2 mg/kg κατ’ ανώτατο όριο

Υδράργυρος

1 mg/kg κατ’ ανώτατο όριο

Ε 304 (i) ΠΑΛΜΙΤΙΚΟ ΑΣΚΟΡΒΥΛΙΟ

Συνώνυμα