ISSN 1977-0901

Επίσημη Εφημερίδα

της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 64

European flag  

Έκδοση στην ελληνική γλώσσα

Ανακοινώσεις και Πληροφορίες

65ό έτος
7 Φεβρουαρίου 2022


Περιεχόμενα

Σελίδα

 

IV   Πληροφορίες

 

ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ ΠΡΟΕΡΧΟΜΕΝΕΣ ΑΠΟ ΤΑ ΘΕΣΜΙΚΑ ΚΑΙ ΛΟΙΠΑ ΟΡΓΑΝΑ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΥΣ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ

 

Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης

2022/C 64/01

Τελευταίες δημοσιεύσεις του Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

1


 

V   Γνωστοποιήσεις

 

ΔΙΚΑΙΟΔΟΤΙΚΕΣ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΕΣ

 

Δικαστήριο

2022/C 64/02

Υπόθεση C-375/20: Διάταξη του Δικαστηρίου (έβδομο τμήμα) της 13ης Οκτωβρίου 2021 [αίτηση του Tribunal da Relação de Coimbra (Πορτογαλία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Liberty Seguros, Compañia de Seguros y Reaseguros, SA — Sucursal em Portugal, πρώην Liberty Seguros SA κατά DR (Προδικαστική παραπομπή – Άρθρο 99 του Κανονισμού Διαδικασίας του Δικαστηρίου – Υποχρέωση ασφαλίσεως της αστικής ευθύνης που προκύπτει από την κυκλοφορία αυτοκινήτων οχημάτων – Οδηγία 2009/103/ΕΚ – Ασφαλιστική σύμβαση συναφθείσα βάσει ψευδών δηλώσεων – Διεθνής μεταφορά προσώπων και εμπορευμάτων χωρίς άδεια – Ακυρότητα της ασφαλιστικής σύμβασης – Αντιτάξιμο έναντι τρίτων θυμάτων ατυχήματος και έναντι του αρμόδιου για την αποζημίωση των θυμάτων οργανισμού)

2

2022/C 64/03

Υπόθεση C-583/20: Διάταξη του Δικαστηρίου (ένατο τμήμα) της 21ης Οκτωβρίου 2021 [αίτηση του Kúria (Ουγγαρία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — EuroChem Agro Hungary Kft. κατά Nemzeti Adó- és Vámhivatal Fellebbviteli Igazgatósága [Προδικαστική παραπομπή – Άρθρο 53, παράγραφος 2, και άρθρο 99 του Κανονισμού Διαδικασίας του Δικαστηρίου – Κοινό σύστημα φόρου προστιθέμενης αξίας (ΦΠΑ) – Οδηγία 2006/112/ΕΚ – Άρθρο 273 – Καταπολέμηση της απάτης – Υποχρέωση δήλωσης σχετικής με τη μεταφορά εμπορευμάτων – Ηλεκτρονικό σύστημα παρακολούθησης οδικών φορτίων – Σύστημα κυρώσεων εφαρμοζόμενο σε φορολογούμενους υψηλού κινδύνου – Αναλογικότητα]

3

2022/C 64/04

Υπόθεση C-691/20: Διάταξη του Δικαστηρίου (ένατο τμήμα) της 22ας Οκτωβρίου 2021 [αίτηση του Tribunal Judicial da Comarca do Porto Este — Penafiel — Juízo Trabalho (Πορτογαλία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — B κατά O, P, OP, G, N (Προδικαστική παραπομπή – Δίκαιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης – Αρχές – Άρθρο 18 ΣΛΕΕ – Ίση μεταχείριση – Διάκριση λόγω ιθαγενείας – Απαγόρευση – Άρθρο 49 ΣΛΕΕ – Ελευθερία εγκαταστάσεως – Εις ολόκληρον ευθύνη, μεταξύ των εταιριών που ανήκουν σε όμιλο, για τις απαιτήσεις οι οποίες απορρέουν από σύμβαση εργασίας συναφθείσα από μία εκ των εταιριών αυτών – Αποκλεισμός από τη νομοθεσία του οικείου κράτους μέλους των εταιριών που έχουν την έδρα τους σε άλλο κράτος μέλος)

3

2022/C 64/05

Υπόθεση C-87/21: Διάταξη του Δικαστηρίου (έκτο τμήμα) της 14ης Οκτωβρίου 2021 [αίτηση του Curtea de Apel Cluj (Ρουμανία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — NSV, NM κατά BT (Προδικαστική παραπομπή – Άρθρο 99 του Κανονισμού Διαδικασίας του Δικαστηρίου – Προστασία των καταναλωτών – Οδηγία 93/13/ΕΟΚ – Καταχρηστικές ρήτρες των συμβάσεων που συνάπτονται με καταναλωτές – Πεδίο εφαρμογής – Άρθρο 1, παράγραφος 2 – Συμβατικές ρήτρες που απηχούν νομοθετικές ή κανονιστικές διατάξεις αναγκαστικού δικαίου – Συμβάσεις δανείου συνομολογηθείσες σε ξένο νόμισμα – Ρήτρες σχετικές με τον συναλλαγματικό κίνδυνο οι οποίες απηχούν εθνική διάταξη ενδοτικού δικαίου – Προβαλλόμενη παράβαση της υποχρεώσεως ενημερώσεως η οποία βαρύνει το τραπεζικό ίδρυμα που χορηγεί το δάνειο – Απαίτηση περί καλής πίστεως – Έλεγχος βάσει του άρθρου 1, παράγραφος 2, της οδηγίας 93/13 κατά προτεραιότητα από το εθνικό δικαστήριο)

4

2022/C 64/06

Υπόθεση C-316/21: Διάταξη του Δικαστηρίου (ένατο τμήμα) της 6ης Οκτωβρίου 2021 [αίτηση του Raad van State (Βέλγιο) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Monument Vandekerckhove NV κατά Stad Gent (Προδικαστική παραπομπή – Άρθρο 99 του Κανονισμού Διαδικασίας του Δικαστηρίου – Οδηγία 2014/24/ΕE – Πρόοδος της διαδικασίας – Επιλογή των συμμετεχόντων και ανάθεση των συμβάσεων – Άρθρο 63 – Προσφέρων στηριζόμενος στις ικανότητες άλλου φορέα για την εκπλήρωση των απαιτήσεων της αναθέτουσας αρχής – Ο φορέας στις ικανότητες του οποίου προτίθεται να στηριχθεί ο προσφέρων δεν πληροί τις προϋποθέσεις σχετικά με την τεχνική και επαγγελματική ικανότητα του προσφέροντος – Είναι υποχρεωτικό να επιτραπεί στον προσφέροντα αυτόν να αντικαταστήσει τον εν λόγω φορέα – Αρχή της αναλογικότητας)

5

2022/C 64/07

Υπόθεση C-193/21 P: Αναίρεση που άσκησε στις 25 Μαρτίου 2021 ο RΥ κατά της αποφάσεως που εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο (τέταρτο τμήμα) στις 13 Ιανουαρίου 2021 στην υπόθεση T-824/19, RΥ κατά Επιτροπής

5

2022/C 64/08

Υπόθεση C-382/21 P: Αναίρεση που άσκησε στις 23 Ιουνίου 2021 το Γραφείο Διανοητικής Ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης κατά της απόφασης την οποία εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο (τρίτο τμήμα) στις 14 Απριλίου 2021 στην υπόθεση T-579/19, The KaiKai Company Jaeger Wichmann GbR κατά Γραφείου Διανοητικής Ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης

6

2022/C 64/09

Υπόθεση C-387/21 P: Αναίρεση που άσκησαν στις 23 Ιουνίου 2021 η Asolo LTD and η WeMO Brands BV κατά της αποφάσεως που εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο (ένατο τμήμα) στις 28 Απριλίου 2021 στην υπόθεση T-509/19, Asolo κατά Γραφείου Διανοητικής Ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης

7

2022/C 64/10

Υπόθεση C-473/21 P: Αναίρεση που άσκησε στις 2 Αυγούστου 2021 η Franz Schröder GmbH & Co. KG κατά της αποφάσεως που εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο (τρίτο τμήμα) στις 2 Ιουνίου 2021 στην υπόθεση T-854/19, Franz Schröder κατά EUIPO

7

2022/C 64/11

Υπόθεση C-474/21 P: Αναίρεση που άσκησε στις 2 Αυγούστου 2021 η Franz Schröder GmbH & Co. KG κατά της αποφάσεως που εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο (τρίτο τμήμα) στις 2 Ιουνίου 2021 στην υπόθεση T-855/19, Franz Schröder κατά EUIPO

7

2022/C 64/12

Υπόθεση C-475/21 P: Αναίρεση που άσκησε στις 2 Αυγούστου 2021 η Franz Schröder GmbH & Co. KG κατά της αποφάσεως που εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο (τρίτο τμήμα) στις 2 Ιουνίου 2021 στην υπόθεση T-856/19, Franz Schröder κατά EUIPO

8

2022/C 64/13

Υπόθεση C-520/21: Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Sąd Rejonowy dla Warszawy — Śródmieścia w Warszawie (Πολωνία) στις 24 Αυγούστου 2021 — A.S. κατά Bank M. SA

8

2022/C 64/14

Υπόθεση C-523/21 P: Αναίρεση που άσκησε στις 24 Αυγούστου 2021 η Innovative Cosmetic Concepts LLC κατά της αποφάσεως που εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο (τρίτο τμήμα) στις 16 Ιουνίου 2021 στην υπόθεση T-196/20, Chanel κατά EUIPO — Innovative Cosmetic Concepts (INCOCO)

9

2022/C 64/15

Υπόθεση C-537/21 P: Αναίρεση που άσκησε στις 25 Αυγούστου 2021 ο PL κατά της αποφάσεως που εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο (έβδομο τμήμα) στις 16 Ιουνίου 2021 στην υπόθεση T-586/19, PL κατά Επιτροπής

9

2022/C 64/16

Υπόθεση C-582/21: Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Sąd Okregowy Warszawa-Praga w Warszawie (Πολωνία) στις 17 Σεπτεμβρίου 2021 — FY κατά Profi Credit Polska S.A.

10

2022/C 64/17

Υπόθεση C-589/21 P: Αναίρεση που άσκησε στις 23 Σεπτεμβρίου 2021 η Abitron Germany GmbH κατά της αποφάσεως που εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο (τρίτο τμήμα) στις 14 Ιουλίου 2021 στην υπόθεση T-75/20, Abitron Germany GmbH κατά Γραφείου Διανοητικής Ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης

11

2022/C 64/18

Υπόθεση C-619/21 P: Αναίρεση που άσκησε την 1η Οκτωβρίου 2021 η Cora κατά της διάταξης που εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο (έκτο τμήμα) στις 20 Ιουλίου 2021 στην υπόθεση T-500/19, Coravin κατά EUIPO — Cora (CORAVIN)

11

2022/C 64/19

Υπόθεση C-632/21: Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Juzgado de Primera Instancia e Instrucción no 2 de Granadilla de Abona (Ισπανία) στις 14 Οκτωβρίου 2021 — JF και NS κατά Diamond Resorts Europe Limited (Υποκατάστημα στην Ισπανία), Diamond Resorts Spanish Sales S.L. και Sunterra Tenerife Sales S.L.

12

2022/C 64/20

Υπόθεση C-635/21: Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Finanzgericht Bremen (Γερμανία) στις 15 Οκτωβρίου 2021 — LB GmbH κατά Hauptzollamt D

13

2022/C 64/21

Υπόθεση C-640/21: Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Tribunalul Cluj (Ρουμανία) στις 19 Οκτωβρίου 2021 — SC Zes Zollner Electronic SRL κατά Direcţia Regională Vamală Cluj — Biroul Vamal de Frontieră Aeroport Cluj Napoca

13

2022/C 64/22

Υπόθεση C-654/21: Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Sąd Okręgowy w Warszawie (Πολωνία) στις 28 Οκτωβρίου 2021 — LM κατά KP

14

2022/C 64/23

Υπόθεση C-664/21: Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Vrhovno sodišče Republike Slovenije (Σλοβενία) στις 5 Νοεμβρίου 2021 — NEC PLUS ULTRA COSMETICS AG κατά Δημοκρατίας της Σλοβενίας

14

2022/C 64/24

Υπόθεση C-669/21: Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Tribunal Judicial da Comarca do Porto — Juízo Central Cível da Póvoa de Varzim (Πορτογαλία) στις 9 Νοεμβρίου 2021 — Gencoal S.A. κατά Conceito Norte — Consultadoria de Gestão, Lda., BT

15

2022/C 64/25

Υπόθεση C-670/21: Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Finanzgericht Köln (Γερμανία) στις 9 Νοεμβρίου 2021 — BA κατά Finanzamt X

16

2022/C 64/26

Υπόθεση C-687/21: Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Amtsgericht Hagen (Γερμανία) στις 16 Νοεμβρίου 2021 — BL κατά Saturn Electro-Handelsgesellschaft mbH Hagen

16

2022/C 64/27

Υπόθεση C-689/21: Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Østre Landsret (Δανία) στις 16 Νοεμβρίου 2021 — X κατά Udlændinge- og Integrationsministeriet

17

2022/C 64/28

Υπόθεση C-691/21: Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Cour de cassation (Γαλλία) στις 18 Νοεμβρίου 2021 — Cafpi SA, Aviva assurances SA κατά Enedis SA

18

2022/C 64/29

Υπόθεση C-702/21 P: Αναίρεση που άσκησε στις 19 Νοεμβρίου 2021 η Laboratoire Pareva κατά της αποφάσεως που εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο (έβδομο τμήμα) στις 15 Σεπτεμβρίου 2021 στις συνεκδικασθείσες υποθέσεις T-337/18 και Τ-347/18, Laboratoire Pareva και Biotech3D κατά Επιτροπής

18

2022/C 64/30

Υπόθεση C-705/21: Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Győri Ítélőtábla (Ουγγαρία) στις 23 Νοεμβρίου 2021 — MJ κατά AxFina Hungary Zrt.

19

2022/C 64/31

Υπόθεση C-707/21: Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Cour de cassation (Γαλλία) στις 24 Νοεμβρίου 2021 — Recamier SA κατά BR

20

2022/C 64/32

Υπόθεση C-711/21: Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Conseil d’État (Βέλγιο) στις 25 Νοεμβρίου 2021 — XXX κατά État belge, εκπροσωπούμενου από τον Secrétaire d’État à l’Asile et la Migration

21

2022/C 64/33

Υπόθεση C-712/21: Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Conseil d’État (Βέλγιο) στις 25 Νοεμβρίου 2021 — XXX κατά État belge, εκπροσωπούμενου από τον Secrétaire d’État à l’Asile et la Migration

21

2022/C 64/34

Υπόθεση C-719/21 P: Αναίρεση που άσκησε στις 25 Νοεμβρίου 2021 ο Frédéric Jouvin κατά της διατάξεως που εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο (όγδοο τμήμα) στις 26 Απριλίου 2021 στις υποθέσεις T-472/20 και Τ-472/20 AJ II, Jouvin κατά Επιτροπής

22

2022/C 64/35

Υπόθεση C-726/21: Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Županijski sud u Puli-Pola (Κροατία) στις 30 Νοεμβρίου 2021 — Ποινική δίκη κατά GR, HS, IT, INTER CONSULTING d.o.o. u likvidaciji

23

2022/C 64/36

Υπόθεση C-742/21 P: Αναίρεση που άσκησαν στις 30 Νοεμβρίου 2021 οι Coopérative des artisans pêcheurs associés (CAPA), Jean Derosière, Fabien Hagneré κ.λπ. κατά της αποφάσεως που εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο (ένατο πενταμελές τμήμα) στις 15 Σεπτεμβρίου 2021 στην υπόθεση T-777/19, CAPA κ.λπ. κατά Επιτροπής

24

2022/C 64/37

Υπόθεση C-757/21 P: Αναίρεση που άσκησε στις 9 Δεκεμβρίου 2021 η Nichicon Corporation κατά της αποφάσεως που εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο (ένατο πενταμελές τμήμα) στις 29 Σεπτεμβρίου 2021 στην υπόθεση T-342/18, Nichicon Corporation κατά Επιτροπής

25

2022/C 64/38

Υπόθεση C-759/21 P: Αναίρεση που άσκησε στις 10 Δεκεμβρίου 2021 η Nippon Chemi-Con Corporation κατά της αποφάσεως που εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο (ένατο πενταμελές τμήμα) στις 29 Σεπτεμβρίου 2021 στην υπόθεση T-363/18, Nippon Chemi-Con Corporation κατά Επιτροπής

26

2022/C 64/39

Υπόθεση C-366/19: Διάταξη του Προέδρου του Δικαστηρίου της 26ης Οκτωβρίου 2021 [αίτηση του Sofiyski rayonen sad (Βουλγαρία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — BOSOLAR EOOD κατά CHEZ ELEKTRO BULGARIA AD, παριστάμενης της:NATSIONALNA ELEKTRICHESKA KOMPANIA EAD

28

2022/C 64/40

Υπόθεση C-136/21: Διάταξη του Προέδρου του Δικαστηρίου της 26ης Οκτωβρίου 2021 [αίτηση του Tribunal Constitucional (Πορτογαλία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Autoridade Tributária e Aduaneira κατά VectorImpacto — Automóveis Unipessoal Lda

28

 

Γενικό Δικαστήριο

2022/C 64/41

Υπόθεση T-751/21: Προσφυγή της 26ης Νοεμβρίου 2021 — EMS Electro Medical Systems κατά EUIPO (AIRFLOW)

29

2022/C 64/42

Υπόθεση T-762/21: Προσφυγή της 8ης Δεκεμβρίου 2021 — C&C IP UK κατά EUIPO — Tipico Group (t)

29

2022/C 64/43

Υπόθεση T-766/21: Προσφυγή της 9ης Δεκεμβρίου 2021 — Daw κατά EUIPO — Sapa Building Systems (alpina)

30

2022/C 64/44

Υπόθεση T-776/21: Προσφυγή της 14ης Δεκεμβρίου 2021 — Gameageventures κατά EUIPO (GAME TOURNAMENTS)

31


EL

 


IV Πληροφορίες

ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ ΠΡΟΕΡΧΟΜΕΝΕΣ ΑΠΟ ΤΑ ΘΕΣΜΙΚΑ ΚΑΙ ΛΟΙΠΑ ΟΡΓΑΝΑ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΥΣ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ

Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης

7.2.2022   

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 64/1


Τελευταίες δημοσιεύσεις του Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

(2022/C 64/01)

Τελευταία δημοσίευση

ΕΕ C 51 της 31.1.2022

Ιστορικό των προηγούμενων δημοσιεύσεων

ΕΕ C 37 της 24.1.2022

ΕΕ C 24 της 17.1.2022

ΕΕ C 11 της 10.1.2022

ΕΕ C 2 της 3.1.2022

ΕΕ C 513 της 20.12.2021

ΕΕ C 502 της 13.12.2021

Τα κείμενα αυτά είναι διαθέσιμα στον ιστότοπο

EUR-Lex: http://eur-lex.europa.eu


V Γνωστοποιήσεις

ΔΙΚΑΙΟΔΟΤΙΚΕΣ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΕΣ

Δικαστήριο

7.2.2022   

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 64/2


Διάταξη του Δικαστηρίου (έβδομο τμήμα) της 13ης Οκτωβρίου 2021 [αίτηση του Tribunal da Relação de Coimbra (Πορτογαλία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Liberty Seguros, Compañia de Seguros y Reaseguros, SA — Sucursal em Portugal, πρώην Liberty Seguros SA κατά DR

(Υπόθεση C-375/20) (1)

(Προδικαστική παραπομπή - Άρθρο 99 του Κανονισμού Διαδικασίας του Δικαστηρίου - Υποχρέωση ασφαλίσεως της αστικής ευθύνης που προκύπτει από την κυκλοφορία αυτοκινήτων οχημάτων - Οδηγία 2009/103/ΕΚ - Ασφαλιστική σύμβαση συναφθείσα βάσει ψευδών δηλώσεων - Διεθνής μεταφορά προσώπων και εμπορευμάτων χωρίς άδεια - Ακυρότητα της ασφαλιστικής σύμβασης - Αντιτάξιμο έναντι τρίτων θυμάτων ατυχήματος και έναντι του αρμόδιου για την αποζημίωση των θυμάτων οργανισμού)

(2022/C 64/02)

Γλώσσα διαδικασίας: η πορτογαλική

Αιτούν δικαστήριο

Tribunal da Relação de Coimbra

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

Liberty Seguros, Compañia de Seguros y Reaseguros, SA — Sucursal em Portugal, πρώην Liberty Seguros SA

κατά

DR

παρισταμένων των: Fundo de Garantia Automóvel, VS, FN, JT, Seguradoras Unidas SA

Διατακτικό

Το άρθρο 3, πρώτο εδάφιο, και το άρθρο 13, παράγραφος 1, της οδηγίας 2009/103/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 16ης Σεπτεμβρίου 2009, σχετικά με την ασφάλιση της αστικής ευθύνης που προκύπτει από την κυκλοφορία αυτοκινήτων οχημάτων και τον έλεγχο της υποχρεώσεως προς ασφάλιση της ευθύνης αυτής, έχουν την έννοια ότι αντιβαίνει σε αυτά εθνική ρύθμιση η οποία έχει ως αποτέλεσμα το αντιτάξιμο, έναντι τρίτων θυμάτων ατυχήματος οφειλόμενου στην κυκλοφορία αυτοκίνητων οχημάτων, της ακυρότητας της σύμβασης ασφάλισης αστικής ευθύνης, η οποία προέκυψε από την άσκηση, εκ μέρους του λήπτη της ασφάλισης, εμπορικής δραστηριότητας διεθνούς μεταφοράς χωρίς σχετική άδεια, καθώς και από παραλείψεις και ψευδείς δηλώσεις εκ μέρους του λήπτη προς την ασφαλιστική εταιρία κατά τον χρόνο σύναψης της εν λόγω σύμβασης, έστω και αν οι τρίτοι θύματα είναι επιβάτες που δεν μπορούσαν να αγνοούν αυτή την έλλειψη άδειας.


(1)  ΕΕ C 348 της 19.10.2020.


7.2.2022   

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 64/3


Διάταξη του Δικαστηρίου (ένατο τμήμα) της 21ης Οκτωβρίου 2021 [αίτηση του Kúria (Ουγγαρία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — EuroChem Agro Hungary Kft. κατά Nemzeti Adó- és Vámhivatal Fellebbviteli Igazgatósága

(Υπόθεση C-583/20) (1)

(Προδικαστική παραπομπή - Άρθρο 53, παράγραφος 2, και άρθρο 99 του Κανονισμού Διαδικασίας του Δικαστηρίου - Κοινό σύστημα φόρου προστιθέμενης αξίας (ΦΠΑ) - Οδηγία 2006/112/ΕΚ - Άρθρο 273 - Καταπολέμηση της απάτης - Υποχρέωση δήλωσης σχετικής με τη μεταφορά εμπορευμάτων - Ηλεκτρονικό σύστημα παρακολούθησης οδικών φορτίων - Σύστημα κυρώσεων εφαρμοζόμενο σε φορολογούμενους «υψηλού κινδύνου» - Αναλογικότητα)

(2022/C 64/03)

Γλώσσα διαδικασίας: η ουγγρική

Αιτούν δικαστήριο

Kúria

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

EuroChem Agro Hungary Kft.

κατά

Nemzeti Adó- és Vámhivatal Fellebbviteli Igazgatósága

Διατακτικό

Το άρθρο 273 της οδηγίας 2006/112/ΕΚ του Συμβουλίου, της 28ης Νοεμβρίου 2006, σχετικά με το κοινό σύστημα φόρου προστιθέμενης αξίας, και η αρχή της αναλογικότητας έχουν την έννοια ότι αντιτίθενται σε εθνική ρύθμιση η οποία επιβάλλει σε φορολογούμενο ο οποίος χαρακτηρίζεται ως «φορολογούμενος υψηλού κινδύνου», κατά την έννοια του εθνικού δικαίου, πρόστιμο για την κύρωση παρατυπιών που διαπράχθηκαν με δηλώσεις αποστολής εμπορευμάτων, του οποίου το ποσό δεν μπορεί, σε καμία περίπτωση, να είναι κατώτερο του 30 % επί του 40 % της αξίας των εμπορευμάτων.


(1)  ΕΕ C 28 της 25.1.2021.


7.2.2022   

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 64/3


Διάταξη του Δικαστηρίου (ένατο τμήμα) της 22ας Οκτωβρίου 2021 [αίτηση του Tribunal Judicial da Comarca do Porto Este — Penafiel — Juízo Trabalho (Πορτογαλία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — B κατά O, P, OP, G, N

(Υπόθεση C-691/20) (1)

(Προδικαστική παραπομπή - Δίκαιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης - Αρχές - Άρθρο 18 ΣΛΕΕ - Ίση μεταχείριση - Διάκριση λόγω ιθαγενείας - Απαγόρευση - Άρθρο 49 ΣΛΕΕ - Ελευθερία εγκαταστάσεως - Εις ολόκληρον ευθύνη, μεταξύ των εταιριών που ανήκουν σε όμιλο, για τις απαιτήσεις οι οποίες απορρέουν από σύμβαση εργασίας συναφθείσα από μία εκ των εταιριών αυτών - Αποκλεισμός από τη νομοθεσία του οικείου κράτους μέλους των εταιριών που έχουν την έδρα τους σε άλλο κράτος μέλος)

(2022/C 64/04)

Γλώσσα διαδικασίας: η πορτογαλική

Αιτούν δικαστήριο

Tribunal Judicial da Comarca do Porto Este — Penafiel — Juízo Trabalho

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

B

κατά

O, P, OP, G, N

Διατακτικό

H αρχή της απαγορεύσεως των διακρίσεων, την οποία εφαρμόζει το άρθρο 49 ΣΛΕΕ, έχει την έννοια ότι δεν αντιτίθεται σε εθνική νομοθεσία κατά την οποία εταιρία εγκατεστημένη σε κράτος μέλος διαφορετικό από το κράτος μέλος στο οποίο είναι εγκατεστημένη η εταιρία την οποία αυτή ελέγχει, δεν μπορεί να θεωρηθεί ευθυνόμενη εις ολόκληρον για τις οφειλές της τελευταίας αυτής εταιρίας οι οποίες απορρέουν από σύμβαση εργασίας.


(1)  ΕΕ C 110 της 29.3.2021.


7.2.2022   

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 64/4


Διάταξη του Δικαστηρίου (έκτο τμήμα) της 14ης Οκτωβρίου 2021 [αίτηση του Curtea de Apel Cluj (Ρουμανία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — NSV, NM κατά BT

(Υπόθεση C-87/21) (1)

(Προδικαστική παραπομπή - Άρθρο 99 του Κανονισμού Διαδικασίας του Δικαστηρίου - Προστασία των καταναλωτών - Οδηγία 93/13/ΕΟΚ - Καταχρηστικές ρήτρες των συμβάσεων που συνάπτονται με καταναλωτές - Πεδίο εφαρμογής - Άρθρο 1, παράγραφος 2 - Συμβατικές ρήτρες που απηχούν νομοθετικές ή κανονιστικές διατάξεις αναγκαστικού δικαίου - Συμβάσεις δανείου συνομολογηθείσες σε ξένο νόμισμα - Ρήτρες σχετικές με τον συναλλαγματικό κίνδυνο οι οποίες απηχούν εθνική διάταξη ενδοτικού δικαίου - Προβαλλόμενη παράβαση της υποχρεώσεως ενημερώσεως η οποία βαρύνει το τραπεζικό ίδρυμα που χορηγεί το δάνειο - Απαίτηση περί καλής πίστεως - Έλεγχος βάσει του άρθρου 1, παράγραφος 2, της οδηγίας 93/13 κατά προτεραιότητα από το εθνικό δικαστήριο)

(2022/C 64/05)

Γλώσσα διαδικασίας: η ρουμανική

Αιτούν δικαστήριο

Curtea de Apel Cluj

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

NSV, NM

κατά

BT

Διατακτικό

Το άρθρο 1, παράγραφος 2, της οδηγίας 93/13/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 5ης Απριλίου 1993, σχετικά με τις καταχρηστικές ρήτρες των συμβάσεων που συνάπτονται με καταναλωτές, έχει την έννοια ότι ρήτρα η οποία έχει ενσωματωθεί σε σύμβαση δανείου συνομολογηθείσα σε ξένο νόμισμα και συναφθείσα μεταξύ καταναλωτή και επαγγελματία και η οποία απηχεί εθνική διάταξη ενδοτικού δικαίου δεν εμπίπτει στο πεδίο εφαρμογής της εν λόγω οδηγίας ακόμη και εάν:

η συγκεκριμένη διάταξη του εθνικού δικαίου δεν αποτέλεσε αντικείμενο εκτίμησης εκ μέρους του νομοθέτη προκειμένου να επιτευχθεί εξισορρόπηση μεταξύ των συμφερόντων του καταναλωτή και των συμφερόντων του επαγγελματία, ειδικώς στο πλαίσιο των συμβάσεων τραπεζικού δανείου που συνάπτονται με καταναλωτές·

ο επαγγελματίας ενσωμάτωσε τη ρήτρα αυτή στην οικεία σύμβαση χωρίς να εκπληρώσει την υποχρέωση ενημερώσεως και διαφάνειας την οποία υπέχει·

υφίστανται ενδείξεις βάσει των οποίων είναι δυνατόν να εκτιμηθεί ότι ο οικείος επαγγελματίας ενσωμάτωσε την επίμαχη ρήτρα στη συγκεκριμένη σύμβαση ενεργώντας κακόπιστα, δεδομένου ότι δεν μπορούσε να αγνοεί ότι η εφαρμογή της ρήτρας εδύνατο να προκαλέσει σημαντική έλλειψη ισορροπίας, εις βάρος του καταναλωτή, μεταξύ των δικαιωμάτων και υποχρεώσεων των συμβαλλομένων μερών.


(1)  ΕΕ C 206 της 31.5.2021.


7.2.2022   

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 64/5


Διάταξη του Δικαστηρίου (ένατο τμήμα) της 6ης Οκτωβρίου 2021 [αίτηση του Raad van State (Βέλγιο) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Monument Vandekerckhove NV κατά Stad Gent

(Υπόθεση C-316/21) (1)

(Προδικαστική παραπομπή - Άρθρο 99 του Κανονισμού Διαδικασίας του Δικαστηρίου - Οδηγία 2014/24/ΕE - Πρόοδος της διαδικασίας - Επιλογή των συμμετεχόντων και ανάθεση των συμβάσεων - Άρθρο 63 - Προσφέρων στηριζόμενος στις ικανότητες άλλου φορέα για την εκπλήρωση των απαιτήσεων της αναθέτουσας αρχής - Ο φορέας στις ικανότητες του οποίου προτίθεται να στηριχθεί ο προσφέρων δεν πληροί τις προϋποθέσεις σχετικά με την τεχνική και επαγγελματική ικανότητα του προσφέροντος - Είναι υποχρεωτικό να επιτραπεί στον προσφέροντα αυτόν να αντικαταστήσει τον εν λόγω φορέα - Αρχή της αναλογικότητας)

(2022/C 64/06)

Γλώσσα διαδικασίας: η ολλανδική

Αιτούν δικαστήριο

Raad van State

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

Monument Vandekerckhove NV

κατά

Stad Gent

παρισταμένων των: Denys NV, Aelterman BVBA

Διατακτικό

Το άρθρο 63, παράγραφος 1, δεύτερο εδάφιο, της οδηγίας 2014/24/ΕΕ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 26ης Φεβρουαρίου 2014, σχετικά με τις διαδικασίες σύναψης δημοσίων συμβάσεων και την κατάργηση της οδηγίας 2004/18/ΕΚ, σε συνδυασμό με τις αρχές της ίσης μεταχείρισης, της απαγόρευσης των διακρίσεων και της αναλογικότητας, όπως αυτές καθιερώνονται στο άρθρο 18, παράγραφος 1, της εν λόγω οδηγίας, έχει την έννοια ότι η αναθέτουσα αρχή, όταν διαπιστώνει ότι ο φορέας στις ικανότητες του οποίου προτίθεται να στηριχθεί ένας οικονομικός φορέας δεν πληροί τα κριτήρια επιλογής, οφείλει να ζητήσει από τον οικονομικό φορέα να αντικαταστήσει τον φορέα αυτόν, εάν o εν λόγω οικονομικός φορέας δεν επιθυμεί να αποκλειστεί από τη διαδικασία σύναψης της σχετικής δημόσιας σύμβασης.


(1)  ΕΕ C 320 της 9.8.2021.


7.2.2022   

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 64/5


Αναίρεση που άσκησε στις 25 Μαρτίου 2021 ο RΥ κατά της αποφάσεως που εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο (τέταρτο τμήμα) στις 13 Ιανουαρίου 2021 στην υπόθεση T-824/19, RΥ κατά Επιτροπής

(Υπόθεση C-193/21 P)

(2022/C 64/07)

Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική

Διάδικοι

Αναιρεσείων: RΥ (εκπρόσωπος: J.-N. Louis, avocat)

Αντίδικος κατ’ αναίρεση: Ευρωπαϊκή Επιτροπή

Με διάταξη της 9ης Δεκεμβρίου 2021, το Δικαστήριο (έκτο τμήμα) απέρριψε την αίτηση αναιρέσεως ως προδήλως απαράδεκτη.


7.2.2022   

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 64/6


Αναίρεση που άσκησε στις 23 Ιουνίου 2021 το Γραφείο Διανοητικής Ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης κατά της απόφασης την οποία εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο (τρίτο τμήμα) στις 14 Απριλίου 2021 στην υπόθεση T-579/19, The KaiKai Company Jaeger Wichmann GbR κατά Γραφείου Διανοητικής Ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης

(Υπόθεση C-382/21 P)

(2022/C 64/08)

Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική

Διάδικοι

Αναιρεσείον: Γραφείο Διανοητικής Ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης (εκπρόσωποι: D. Hanf, D. Gája, Ε. Μαρκάκης, V. Ruzek)

Αντίδικος κατ’ αναίρεση: The KaiKai Company Jaeger Wichmann GbR

Αιτήματα

Το αναιρεσείον ζητεί από το Δικαστήριο:

να αναιρέσει εν όλω την αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης της 14ης Απριλίου 2021 στην υπόθεση T-579/19, The KaiKai Company Jaeger Wichmann κατά EUIPO (όργανα και είδη γυμναστικής ή άθλησης)·

να απορρίψει εν όλω την προσφυγή που άσκησε πρωτοδίκως η προσφεύγουσα κατά της επίδικης απόφασης του τρίτου τμήματος προσφυγών στην υπόθεση R 573/2019-3·

να καταδικάσει την πρωτοδίκως προσφεύγουσα στα δικαστικά έξοδα στα οποία υποβλήθηκε το αναιρεσείον τόσο στην παρούσα διαδικασία όσο και στη διαδικασία ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου.

Λόγοι αναιρέσεως και κύρια επιχειρήματα

Ως λόγο αναιρέσεως, το αναιρεσείον EUIPO προβάλλει παράβαση του άρθρου 41, παράγραφος 1, του κανονισμού (EΚ) 6/2002 (1), η οποία εγείρει σημαντικό ζήτημα για την ενότητα, τη συνοχή και την εξέλιξη του δικαίου της Ένωσης κατά την έννοια του άρθρου 58α, τρίτο εδάφιο, του Οργανισμού του Δικαστηρίου.

Η αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση αντιβαίνει στο άρθρο 41, παράγραφος 1, του κανονισμού 6/2002, καθόσον με αυτήν διαπιστώνεται, αντιθέτως προς τη σαφή και μη διφορούμενη διατύπωση της εν λόγω διάταξης, ότι η τελευταία δεν ρυθμίζει την περίπτωση (lacuna legis) κατά την οποία η προτεραιότητα όσον αφορά καταχωρισμένο κοινοτικό σχέδιο ή υπόδειγμα στηρίζεται σε προγενέστερο «δίπλωμα ευρεσιτεχνίας». Επομένως, το Γενικό Δικαστήριο δεν έλαβε υπόψη την εκφραζόμενη με την εν λόγω διάταξη σαφή και μη διφορούμενη απόφαση του νομοθέτη της Ένωσης να μη λαμβάνονται τα διπλώματα ευρεσιτεχνίας ως βάση για δικαιώματα προτεραιότητας σχετικά με καταχωρισμένα κοινοτικά σχέδια ή υποδείγματα και να περιορίζονται τα δικαιώματα αυτά αποκλειστικά σε παλαιότερα σχέδια ή υποδείγματα ή σε παλαιότερα υποδείγματα χρησιμότητας.

Επιπλέον, η αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση αντιβαίνει στο άρθρο 41, παράγραφος 1, του κανονισμού 6/2002, καθόσον, στην εν λόγω απόφαση, η ρητή και εξαντλητική ρύθμιση του άρθρου αυτού αντικαθίσταται με την άμεση εφαρμογή του άρθρου 4 της Σύμβασης των Παρισίων (2). Η συνακόλουθη, κατ’ ανάγκην, αναγνώριση άμεσου αποτελέσματος της ρύθμισης του άρθρου 4 της Σύμβασης των Παρισίων αντιβαίνει στην πάγια νομολογία του Δικαστηρίου, κατά την οποία ούτε η Σύμβαση των Παρισίων ούτε η Συμφωνία TRIPS (3) είναι κατάλληλες να θεμελιώσουν δικαιώματα τα οποία να μπορούν να επικαλεστούν οι ιδιώτες ενώπιον των δικαστηρίων στην Ευρωπαϊκή Ένωση βάσει του δικαίου της Ένωσης.

Τέλος, η αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση αντιβαίνει στο άρθρο 41, παράγραφος 1, του κανονισμού 6/2002, καθόσον, στην εν λόγω απόφαση, η ρητή και εξαντλητική ρύθμιση του άρθρου αυτού αντικαθίσταται, επιπλέον, με εσφαλμένη ερμηνεία του άρθρου 4 της Σύμβασης των Παρισίων. Η Σύμβαση των Παρισίων δεν περιέχει νομική βάση που να μπορεί να στηρίξει τις διαπιστώσεις του Γενικού Δικαστηρίου κατά τις οποίες η διεκδίκηση προτεραιότητας για καταχωρισμένο κοινοτικό σχέδιο ή υπόδειγμα είναι δυνατόν να στηριχθεί σε δίπλωμα ευρεσιτεχνίας εντός δωδεκάμηνης προθεσμίας διεκδίκησης της προτεραιότητας.

Οι θεμελιώδεις αρχές περί της σχέσης μεταξύ δημοσίου διεθνούς δικαίου και δικαίου της Ένωσης, οι οποίες δεν ελήφθησαν υπόψη στην αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση, αποσκοπούν, μεταξύ άλλων, στην προστασία της θεσμικής ισορροπίας και στην αυτονομία της έννομης τάξης της Ένωσης και καταλαμβάνουν σημαντική θέση, η οποία έχει καταστατικό χαρακτήρα για την έννομη τάξη της Ένωσης. Η αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση δεν έχει μόνο συνέπειες επί του ζητήματος των δικαιωμάτων προτεραιότητας για την καταχώριση δικαιωμάτων διανοητικής ιδιοκτησίας, αλλά, μάλιστα, συνιστά επίσης προηγούμενο για όλους τους ρυθμιζόμενους τομείς οι οποίοι εμπίπτουν στο πεδίο εφαρμογής της Συμφωνίας TRIPS.

Έγκριση της εξετάσεως της αιτήσεως αναιρέσεως

Με διάταξη του Δικαστηρίου (τμήμα εγκρίσεως της εξετάσεως των αναιρέσεων) της 10ης Δεκεμβρίου 2021, εγκρίθηκε πλήρως η εξέταση της αιτήσεως αναιρέσεως.


(1)  Κανονισμός (ΕΚ) 6/2002 του Συμβουλίου, της 12ης Δεκεμβρίου 2001, για τα κοινοτικά σχέδια και υποδείγματα (ΕΕ 2002, L 3, σ. 1).

(2)  Σύμβαση των Παρισίων για την προστασία της βιομηχανικής ιδιοκτησίας της 20ής Μαρτίου 1883, αναθεωρηθείσα για τελευταία φορά στη Στοκχόλμη (Σουηδία) στις 14 Ιουλίου 1967 και τροποποιηθείσα στις 28 Σεπτεμβρίου 1979 (United Nations Treaty Series, τόμος 828, αριθ. 11851, σ. 305, στο εξής: Σύμβαση των Παρισίων).

(3)  Συμφωνία για τα δικαιώματα πνευματικής ιδιοκτησίας στον τομέα του εμπορίου (ΕΕ 1994, L 336, σ. 214) (στο εξής: Συμφωνία TRIPS).


7.2.2022   

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 64/7


Αναίρεση που άσκησαν στις 23 Ιουνίου 2021 η Asolo LTD and η WeMO Brands BV κατά της αποφάσεως που εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο (ένατο τμήμα) στις 28 Απριλίου 2021 στην υπόθεση T-509/19, Asolo κατά Γραφείου Διανοητικής Ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης

(Υπόθεση C-387/21 P)

(2022/C 64/09)

Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική

Διάδικοι

Αναιρεσείουσες: Asolo LTD και WeMO Brands BV (εκπρόσωποι: W. Pors, advocaat, N. Dorenbosch, advocaat)

Αντίδικος κατ’ αναίρεση: Γραφείο Διανοητικής Ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης

Με διάταξη της 13ης Δεκεμβρίου 2019 το Δικαστήριο (τμήμα εγκρίσεως της εξετάσεως των αιτήσεων αναιρέσεως) απέρριψε την αίτηση εγκρίσεως και έκρινε ότι η Asolo LTD και η WeMO Brands BV φέρουν τα δικαστικά τους έξοδα.


7.2.2022   

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 64/7


Αναίρεση που άσκησε στις 2 Αυγούστου 2021 η Franz Schröder GmbH & Co. KG κατά της αποφάσεως που εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο (τρίτο τμήμα) στις 2 Ιουνίου 2021 στην υπόθεση T-854/19, Franz Schröder κατά EUIPO

(Υπόθεση C-473/21 P)

(2022/C 64/10)

Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική

Διάδικοι

Αναιρεσείουσα: Franz Schröder GmbH & Co. KG (εκπρόσωποι: L. Pechan, N. Fangmann, Rechtsanwälte)

Λοιποί διάδικοι: Γραφείο Διανοητικής Ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης, RDS Design ApS

Με διάταξη της 8ης Δεκεμβρίου 2021 το Δικαστήριο (τμήμα εγκρίσεως της εξετάσεως των αιτήσεων αναιρέσεως) απέρριψε την αίτηση εγκρίσεως και έκρινε ότι η Franz Schröder GmbH & Co. KG φέρει τα δικαστικά έξοδά της.


7.2.2022   

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 64/7


Αναίρεση που άσκησε στις 2 Αυγούστου 2021 η Franz Schröder GmbH & Co. KG κατά της αποφάσεως που εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο (τρίτο τμήμα) στις 2 Ιουνίου 2021 στην υπόθεση T-855/19, Franz Schröder κατά EUIPO

(Υπόθεση C-474/21 P)

(2022/C 64/11)

Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική

Διάδικοι

Αναιρεσείουσα: Franz Schröder GmbH & Co. KG (εκπρόσωποι: L. Pechan, N. Fangmann, Rechtsanwälte)

Λοιποί διάδικοι: Γραφείο Διανοητικής Ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης, RDS Design ApS

Με διάταξη της 8ης Δεκεμβρίου 2021 το Δικαστήριο (τμήμα εγκρίσεως της εξετάσεως των αιτήσεων αναιρέσεως) απέρριψε την αίτηση εγκρίσεως και έκρινε ότι η Franz Schröder GmbH & Co. KG φέρει τα δικαστικά έξοδά της.


7.2.2022   

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 64/8


Αναίρεση που άσκησε στις 2 Αυγούστου 2021 η Franz Schröder GmbH & Co. KG κατά της αποφάσεως που εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο (τρίτο τμήμα) στις 2 Ιουνίου 2021 στην υπόθεση T-856/19, Franz Schröder κατά EUIPO

(Υπόθεση C-475/21 P)

(2022/C 64/12)

Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική

Διάδικοι

Αναιρεσείουσα: Franz Schröder GmbH & Co. KG (εκπρόσωποι: L. Pechan, N. Fangmann, Rechtsanwälte)

Λοιποί διάδικοι: Γραφείο Διανοητικής Ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης, RDS Design ApS

Με διάταξη της 8ης Δεκεμβρίου 2021 το Δικαστήριο (τμήμα εγκρίσεως της εξετάσεως των αιτήσεων αναιρέσεως) απέρριψε την αίτηση εγκρίσεως και έκρινε ότι η Franz Schröder GmbH & Co. KG φέρει τα δικαστικά έξοδά της.


7.2.2022   

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 64/8


Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Sąd Rejonowy dla Warszawy — Śródmieścia w Warszawie (Πολωνία) στις 24 Αυγούστου 2021 — A.S. κατά Bank M. SA

(Υπόθεση C-520/21)

(2022/C 64/13)

Γλώσσα διαδικασίας: η πολωνική

Αιτούν δικαστήριο

Sąd Rejonowy dla Warszawy — Śródmieścia w Warszawie

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

Ενάγων: A.S.

Εναγομένη: Bank M. SA

Προδικαστικά ερωτήματα

Έχουν τα άρθρα 6, παράγραφος 1 και 7, παράγραφος 1, της οδηγίας 93/13/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 5ης Απριλίου 1993, σχετικά με τις καταχρηστικές ρήτρες των συμβάσεων που συνάπτονται με καταναλωτές (1), καθώς και οι αρχές της αποτελεσματικότητας, της ασφάλειας δικαίου και της αναλογικότητας, την έννοια ότι αντιτίθενται σε εκ μέρους των δικαστηρίων ερμηνεία των εθνικών διατάξεων υπό την έννοια ότι, σε περίπτωση που διαπιστωθεί ότι σύμβαση δανείου συναφθείσα μεταξύ χρηματοπιστωτικού ιδρύματος και καταναλωτή είναι εξ αρχής άκυρη διότι περιέχει καταχρηστικούς συμβατικούς όρους, τα μέρη, πέραν της επιστροφής των χρηματικών ποσών που καταβλήθηκαν προς εκτέλεση της εν λόγω σύμβασης (όσον αφορά το χρηματοπιστωτικό ίδρυμα, του δανειακού κεφαλαίου, και όσον αφορά τον καταναλωτή, των δόσεων, των καταβολών, των προμηθειών και των ασφαλίστρων), καθώς και των νόμιμων τόκων υπερημερίας από την ημερομηνία όχλησης, μπορούν να ζητήσουν και οποιεσδήποτε άλλες παροχές, συμπεριλαμβανομένων απαιτήσεων (ειδικότερα αμοιβής, αποζημίωσης, επιστροφής εξόδων ή αναπροσαρμογής της παροχής) απορρεουσών από το γεγονός ότι:

1.

ο εκπληρών τη χρηματική παροχή στερήθηκε προσωρινά τη δυνατότητα να χρησιμοποιήσει τα κεφάλαιά του, οπότε απώλεσε τη δυνατότητα να τα επενδύσει και να αποκομίσει όφελος,

2.

ο εκπληρών τη χρηματική παροχή υποβλήθηκε σε δαπάνες για την εξυπηρέτηση της σύμβασης δανείου και τη μεταφορά του χρηματικού ποσού στον αντισυμβαλλόμενο,

3.

ο λήπτης της χρηματικής παροχής απέκτησε όφελος, καθώς μπορούσε να χρησιμοποιεί προσωρινά κεφάλαια τρίτου, έχοντας τη δυνατότητα να τα επενδύσει και να αποκομίσει όφελος,

4.

ο λήπτης της χρηματικής παροχής είχε προσωρινά τη δυνατότητα να χρησιμοποιεί κεφάλαια τρίτου χωρίς κόστος, γεγονός που θα ήταν αδύνατο υπό τις συνθήκες της αγοράς,

5.

η αγοραστική δύναμη του χρήματος μειώθηκε με την πάροδο του χρόνου, πράγμα που συνεπάγεται πραγματική ζημία για τον εκπληρούντα τη χρηματική παροχή,

6.

η προσωρινή διάθεση των προς χρήση κεφαλαίων μπορεί να εξομοιωθεί με παροχή υπηρεσίας για την οποία ο εκπληρών τη χρηματική παροχή δεν έλαβε αμοιβή;


(1)  EE 1993, L 95 σ. 29.


7.2.2022   

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 64/9


Αναίρεση που άσκησε στις 24 Αυγούστου 2021 η Innovative Cosmetic Concepts LLC κατά της αποφάσεως που εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο (τρίτο τμήμα) στις 16 Ιουνίου 2021 στην υπόθεση T-196/20, Chanel κατά EUIPO — Innovative Cosmetic Concepts (INCOCO)

(Υπόθεση C-523/21 P)

(2022/C 64/14)

Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική

Διάδικοι

Αναιρεσείουσα: Innovative Cosmetic Concepts LLC (εκπρόσωποι: J. Oria Sousa-Montes, P. Revuelta Martos και I. Temiño Ceniceros, avocats)

Αντίδικοι κατ’ αναίρεση: Γραφείο Διανοητικής Ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης (EUIPO), Chanel

Με διάταξη της 16ης Δεκεμβρίου 2021, το Δικαστήριο (τμήμα εγκρίσεως της εξετάσεως των αναιρέσεων) απέρριψε την αίτηση εγκρίσεως.


7.2.2022   

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 64/9


Αναίρεση που άσκησε στις 25 Αυγούστου 2021 ο PL κατά της αποφάσεως που εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο (έβδομο τμήμα) στις 16 Ιουνίου 2021 στην υπόθεση T-586/19, PL κατά Επιτροπής

(Υπόθεση C-537/21 P)

(2022/C 64/15)

Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική

Διάδικοι

Αναιρεσείων: PL (εκπρόσωπος: N. de Montigny, δικηγόρος)

Αντίδικος κατ’ αναίρεση: Ευρωπαϊκή Επιτροπή

Αιτήματα

Ο αναιρεσείων ζητεί από το Δικαστήριο:

να δεχθεί την αίτηση αναιρέσεως και να εξαφανίσει την αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση.

να αναπέμψει την υπόθεση ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου.

να καταδικάσει την αναιρεσίβλητη στα δικαστικά έξοδα στα οποία υπεβλήθη ο αναιρεσείων στο πλαίσιο της παρούσας διαδικασίας και της διαδικασίας σε πρώτο βαθμό.

Λόγοι αναιρέσεως και κύρια επιχειρήματα

Με την αίτησή του αναιρέσεως, ο αναιρεσείων προβάλλει, κατ’ ουσίαν, τους ακόλουθους λόγους και επιχειρήματα:

1.

Επί της απορρίψεως του πρώτου σκέλους του πρώτου λόγου της προσφυγής ακυρώσεως:

Ο όρος «καταγγέλτης», τον οποίο χρησιμοποιεί το Γενικό Δικαστήριο, δεν εμφανίζεται στον Κανονισμό Υπηρεσιακής Καταστάσεως και υποδηλώνει μεροληπτική και αρνητική αξιολόγηση.

Το Γενικό Δικαστήριο υπέπεσε σε πλάνη περί το δίκαιο και δεν έλαβε υπόψη τα συμπεράσματα που αντλούνται από την υπόθεση T-689/16, καθόσον έκρινε απαραίτητο να υφίσταται σχέση μεταξύ της επίμαχης διαδικασίας αξιολογήσεως και των καταγγελιών στις οποίες προέβη ο αναιρεσείων ενώπιον της OLAF.

Το Γενικό Δικαστήριο δεν έλαβε υπόψη το περιεχόμενο των εγγράφων της δικογραφίας και την έκταση της προστασίας που συνδέεται με την ιδιότητα του καταγγέλτη και αντέστρεψε παρανόμως τις υποχρεώσεις και το βάρος αποδείξεως.

Το Γενικό Δικαστήριο υπέπεσε, επίσης, σε πλάνη περί το δίκαιο και απεφάνθη ultra petita, καθόσον έκρινε ότι ο αναιρεσείων δεν είχε ζητήσει από τον Γενικό Γραμματέα να αναλάβει τον ρόλο του δευτεροβάθμιου αξιολογητή ούτε από την επιτροπή εκθέσεων να συνεδριάσει.

2.

Επί της απορρίψεως του δεύτερου σκέλους του πρώτου λόγου της προσφυγής ακυρώσεως:

Το Γενικό Δικαστήριο παρανόμως έκρινε ότι το παράρτημα Δ.7 το οποίο είχε προσκομίσει η Επιτροπή ήταν παραδεκτό και αξιόπιστο.

Το Γενικό Δικαστήριο υπέπεσε σε πλάνη περί το δίκαιο και απεφάνθη ultra petita, καθόσον προσήψε στον αναιρεσείοντα ότι δεν είχε αμφισβητήσει τον διορισμό του F ως αξιολογητή κατά τη διαδικασία αξιολογήσεως. Δεν έλαβε, επίσης, υπόψη τους όρους του άρθρου 3, παράγραφος 3, των ΓΕΔ.

Το Γενικό Δικαστήριο έκρινε, σε αντίθεση με τα στοιχεία που περιλαμβάνονται στη δικογραφία, ότι η κατάσταση συγκρούσεως ήταν απλώς υποτιθέμενη ενώ αυτή δεν αμφισβητείτο.

Το Γενικό Δικαστήριο εσφαλμένως, επίσης, έκρινε ότι ο αναιρεσείων δεν απέδειξε ότι, χωρίς την καταγγελθείσα παρατυπία, η αξιολόγηση θα μπορούσε να είναι διαφορετική.

3.

Επί της απορρίψεως του δεύτερου σκέλους του δεύτερου λόγου της προσφυγής ακυρώσεως:

Το Γενικό Δικαστήριο παρέλειψε να αποφανθεί επί του ζητήματος του παραδεκτού και του αξιόπιστου του παραρτήματος Δ.7 μολονότι στηρίχθηκε στο εν λόγω έγγραφο.

Το Γενικό Δικαστήριο δεν έλαβε υπόψη την προστασία που συνδέεται με την ιδιότητα του καταγγέλτη και δεν εξακρίβωσε την ύπαρξη υποκειμενικής μεροληψίας η οποία καθιστά ελαττωματική τη διαδικασία αξιολογήσεως.

Το Γενικό Δικαστήριο προδίκασε την πιθανή έκβαση μιας ακυρωτικής αποφάσεως και απεφάνθη ultra petita. Παραβίασε, επίσης, την αρχή της κατ’ αντιμωλίαν συζητήσεως.

Το Γενικό Δικαστήριο εφάρμοσε, επίσης, εσφαλμένα τις ΓΕΔ σχετικά με την αξιολόγηση.

4.

Επί της απορρίψεως του πρώτου σκέλους του τρίτου λόγου της προσφυγής ακυρώσεως:

Το Γενικό Δικαστήριο, κρίνοντας ότι η έκθεση συντάχθηκε βάσει ακριβών, αξιόπιστων και ελεγχθέντων στοιχείων, αγνόησε τα αποδεικτικά στοιχεία και τα έγγραφα που προσκόμισαν οι διάδικοι. Επιπλέον, το Γενικό Δικαστήριο έθεσε παράνομη προϋπόθεση για το παραδεκτό λόγου ακυρώσεως και αγνόησε τους κανόνες που ισχύουν σε περίπτωση μακροχρόνιας απουσίας. Τέλος, παρανόμως παρέλειψε να αναλύσει επί της ουσίας την κατάσταση του αναιρεσείοντος.

5.

Επί της απορρίψεως του δεύτερου σκέλους του τρίτου λόγου της προσφυγής ακυρώσεως:

Το Γενικό Δικαστήριο δεν έλαβε υπόψη τους κανόνες περί της διεξαγωγής της αποδείξεως και παραβίασε την αρχή της κατ’ αντιμωλίαν συζητήσεως καθώς επίσης προσέβαλε τα δικαιώματα άμυνας.


7.2.2022   

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 64/10


Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Sąd Okregowy Warszawa-Praga w Warszawie (Πολωνία) στις 17 Σεπτεμβρίου 2021 — FY κατά Profi Credit Polska S.A.

(Υπόθεση C-582/21)

(2022/C 64/16)

Γλώσσα διαδικασίας: η πολωνική

Αιτούν δικαστήριο

Sąd Okregowy Warszawa-Praga w Warszawie

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

Αιτούσα την αναψηλάφηση: FY

Καθής η αναψηλάφηση: Profi Credit Polska S.A.

Προδικαστικά ερωτήματα

1)

Έχουν τα άρθρα 4, παράγραφος 3, και 19, παράγραφος 1, της Συνθήκης για την Ευρωπαϊκή Ένωση, ερμηνευόμενα υπό το πρίσμα της απορρέουσας από τη νομολογία του Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης αρχής της ισοδυναμίας, την έννοια ότι απόφαση του Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης για την ερμηνεία του δικαίου της Ένωσης, η οποία εκδόθηκε δυνάμει του άρθρου 267, παράγραφος 1, ΣΛΕΕ, αποτελεί λόγο επανάληψης της διαδικασίας στο πλαίσιο πολιτικής δίκης η οποία περατώθηκε με την έκδοση προγενέστερης τελεσίδικης απόφασης, εφόσον διάταξη της εθνικής νομοθεσίας, όπως το άρθρο 4011 του πολωνικού Κώδικα Πολιτικής Δικονομίας, επιτρέπει την επανάληψη της διαδικασίας σε περίπτωση τελεσίδικης απόφασης που στηρίχθηκε σε διάταξη η οποία κρίθηκε, με απόφαση του Trybunał Konstytucyjny (Συνταγματικού Δικαστηρίου, Πολωνία), ως αντίθετη προς κανόνα δικαίου υπέρτερης τυπικής ισχύος;

2)

Επιβάλλει η αρχή της ερμηνείας του εθνικού δικαίου σύμφωνα με το δίκαιο της Ένωσης, που απορρέει από το άρθρο 4, παράγραφος 3, της Συνθήκης για την Ευρωπαϊκή Ένωση και τη νομολογία του Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης, τη διασταλτική ερμηνεία διάταξης του εθνικού δικαίου, όπως το άρθρο 401, σημείο 2, του πολωνικού Κώδικα Πολιτικής Δικονομίας, κατά τρόπο ώστε στους λόγους επανάληψης της διαδικασίας που προβλέπει η εν λόγω διάταξη να περιληφθεί η τελεσίδικη απόφαση που εκδόθηκε ερήμην, με την οποία το δικαστήριο, παραβαίνοντας τις υποχρεώσεις που υπέχει από την απόφαση του Δικαστηρίου στην υπόθεση C-176/17 Profi Credit, παρέλειψε να εξετάσει τη σύμβαση που συνδέει τον καταναλωτή με τον δανειστή υπό το πρίσμα των καταχρηστικών συμβατικών ρητρών, περιοριζόμενο μόνο στην εξέταση του τυπικού κύρους του γραμματίου εις διαταγήν;


7.2.2022   

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 64/11


Αναίρεση που άσκησε στις 23 Σεπτεμβρίου 2021 η Abitron Germany GmbH κατά της αποφάσεως που εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο (τρίτο τμήμα) στις 14 Ιουλίου 2021 στην υπόθεση T-75/20, Abitron Germany GmbH κατά Γραφείου Διανοητικής Ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης

(Υπόθεση C-589/21 P)

(2022/C 64/17)

Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική

Διάδικοι

Αναιρεσείουσα: Abitron Germany GmbH (εκπρόσωποι: T. Dolde, C. Zimmer, Rechtsanwälte)

Λοιποί διάδικοι στην αναιρετική διαδικασία: Γραφείο Διανοητικής Ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης, Hetronic International, Inc.

Με διάταξη της 13ης Δεκεμβρίου 2021 το Δικαστήριο (τμήμα εγκρίσεως της εξετάσεως των αναιρέσεων) απέρριψε την αίτηση εγκρίσεως και έκρινε ότι η αναιρεσείουσα φέρει τα δικαστικά έξοδά της.


7.2.2022   

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 64/11


Αναίρεση που άσκησε την 1η Οκτωβρίου 2021 η Cora κατά της διάταξης που εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο (έκτο τμήμα) στις 20 Ιουλίου 2021 στην υπόθεση T-500/19, Coravin κατά EUIPO — Cora (CORAVIN)

(Υπόθεση C-619/21 P)

(2022/C 64/18)

Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική

Διάδικοι

Αναιρεσείουσα: Cora (εκπρόσωπος: M. Georges-Picot, avocate)

Αντίδικοι κατ’ αναίρεση: Coravin Inc., Γραφείο Διανοητικής Ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης (EUIPO)

Με διάταξη της 13ης Δεκεμβρίου 2021, το Δικαστήριο (τμήμα εγκρίσεως της εξετάσεως των αναιρέσεων) απέρριψε την αίτηση εγκρίσεως.


7.2.2022   

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 64/12


Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Juzgado de Primera Instancia e Instrucción no 2 de Granadilla de Abona (Ισπανία) στις 14 Οκτωβρίου 2021 — JF και NS κατά Diamond Resorts Europe Limited (Υποκατάστημα στην Ισπανία), Diamond Resorts Spanish Sales S.L. και Sunterra Tenerife Sales S.L.

(Υπόθεση C-632/21)

(2022/C 64/19)

Γλώσσα διαδικασίας: η ισπανική

Αιτούν δικαστήριο

Juzgado de Primera Instancia e Instrucción no 2 de Granadilla de Abona

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

Ενάγoντες: JF και NS

Εναγόμενες: Diamond Resorts Europe Limited (Υποκατάστημα στην Ισπανία), Diamond Resorts Spanish Sales S.L. και Sunterra Tenerife Sales S.L.

Προδικαστικά ερωτήματα

1)

Έχουν η Σύμβαση της Ρώμης του 1980 (1), σχετικά με το εφαρμοστέο δίκαιο στις συμβατικές ενοχές, και ο κανονισμός 593/2008 (2), για το εφαρμοστέο δίκαιο στις συμβατικές ενοχές, εφαρμογή σε συμβάσεις στις οποίες αμφότεροι οι συμβαλλόμενοι είναι υπήκοοι Ηνωμένου Βασιλείου;

Σε περίπτωση καταφατικής απάντησης στο πρώτο ερώτημα

2)

Έχει ο κανονισμός 593/2008 την έννοια ότι εφαρμόζεται σε συμβάσεις που συνήφθησαν πριν από την έναρξη ισχύος του, σύμφωνα με το άρθρο 24 του εν λόγω κανονισμού; Σε περίπτωση αρνητικής απάντησης, εμπίπτει σύμβαση χρονομεριστικής μίσθωσης ακινήτων υπό μορφή απόκτησης μορίων λέσχης στο πεδίο εφαρμογής του άρθρου 4, παράγραφος 3, ή του άρθρου 5 της Σύμβασης της Ρώμης του 1980, ακόμη και όταν ο καταναλωτής επιλέγει ως εφαρμοστέο δίκαιο το δίκαιο κράτους άλλου από εκείνο της συνήθους διαμονής του; Επιπλέον, αν η απάντηση είναι ότι η σύμβαση θα μπορούσε να εμπίπτει στο πεδίο εφαρμογής και των δύο ρυθμίσεων, ποια από αυτές υπερισχύει;

3)

Ανεξαρτήτως των απαντήσεων στο δεύτερο ερώτημα, πρέπει σύμβαση χρονομεριστικής μίσθωσης ακινήτων υπό μορφή απόκτησης μορίων λέσχης να θεωρηθεί ως σύμβαση με την οποία αποκτώνται εμπράγματα δικαιώματα επί ακινήτων ή ενοχικά δικαιώματα αναγόμενα σε συμμετοχή σε ένωση προσώπων;

Στην περίπτωση που θεωρείται ότι αποκτώνται εμπράγματα δικαιώματα, για τον προσδιορισμό του εφαρμοστέου δικαίου, μεταξύ των άρθρων 4, παράγραφος 1, στοιχείο γ', και 6, παράγραφος 1, του κανονισμού 593/2008, ποια εκ των δύο διατάξεων υπερισχύει, ακόμη και όταν ο καταναλωτής επιλέγει ως εφαρμοστέο δίκαιο το δίκαιο κράτους άλλου από εκείνο της συνήθους διαμονής του;

Στην περίπτωση που θεωρείται ότι αποκτώνται ενοχικά δικαιώματα, πρέπει να θεωρηθούν ως δικαιώματα από μίσθωση ακινήτου κατά την έννοια του άρθρου 4, παράγραφος 1, στοιχείο γ', ή ως δικαιώματα σε παροχή υπηρεσιών κατά την έννοια του άρθρου 4, παράγραφος 1, στοιχείο β'; Σε κάθε περίπτωση, υπερισχύει το άρθρο 6, παράγραφος 1, καθόσον πρόκειται για σχέση με καταναλωτές ή/και χρήστες, ακόμη και όταν ο καταναλωτής επιλέγει ως εφαρμοστέο δίκαιο το δίκαιο κράτους άλλου από εκείνο της συνήθους διαμονής του;

4)

Σε όλες τις ανωτέρω περιπτώσεις, έχουν οι σχετικές με το εφαρμοστέο δίκαιο διατάξεις της Σύμβασης της Ρώμης του 1980 και του κανονισμού 593/2008 την έννοια ότι δεν αντιτίθενται σε εθνική ρύθμιση η οποία ορίζει ότι «[ό]λες οι συμβάσεις που αφορούν δικαιώματα σχετικά με τη χρήση ενός ή περισσοτέρων ακινήτων που ευρίσκονται στην Ισπανία για ορισμένη ή προσδιορίσιμη περίοδο του έτους διέπονται από τις διατάξεις του παρόντος νόμου ανεξαρτήτως του τόπου και της ημερομηνίας σύναψής τους»;


(1)  Σύμβαση 80/934/ΕΟΚ για το εφαρμοστέο δίκαιο στις συμβατικές ενοχές η οποία άνοιξε προς υπογραφή στη Ρώμη στις 19 Ιουνίου 1980 (ΕΕ 1980, L 266, σ. 1).

(2)  Κανονισμός (ΕΚ) 593/2008 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 17ης Ιουνίου 2008, για το εφαρμοστέο δίκαιο στις συμβατικές ενοχές (Ρώμη Ι) (ΕΕ 2008, L 177, σ. 6).


7.2.2022   

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 64/13


Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Finanzgericht Bremen (Γερμανία) στις 15 Οκτωβρίου 2021 — LB GmbH κατά Hauptzollamt D

(Υπόθεση C-635/21)

(2022/C 64/20)

Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική

Αιτούν δικαστήριο

Finanzgericht Bremen

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

Προσφεύγουσα: LB GmbH

Καθού: Hauptzollamt D

Προδικαστικά ερωτήματα

Έχει η Συνδυασμένη Ονοματολογία του παραρτήματος Ι του κανονισμού (ΕΟΚ) 2658/87 του Συμβουλίου, της 23ης Ιουλίου 1987, για τη δασμολογική και στατιστική ονοματολογία και το κοινό δασμολόγιο (1) όπως τροποποιήθηκε με τον εκτελεστικό κανονισμό (ΕΕ) 2016/1821 της Επιτροπής, της 6ης Οκτωβρίου 2016, σχετικά με την τροποποίηση του παραρτήματος I του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 2658/87 του Συμβουλίου, για τη δασμολογική και στατιστική ονοματολογία και το κοινό δασμολόγιο (2), την έννοια ότι τα καλούμενα air lounger, όπως αυτά που αποτελούν αντικείμενο της υπό κρίση υποθέσεως και περιγράφονται λεπτομερώς στην παρούσα διάταξη, πρέπει να καταταγούν στη διάκριση 9401 8000;


(1)  ΕΕ 1987, L 256, σ. 1.

(2)  ΕΕ 2016, L 294, σ. 1.


7.2.2022   

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 64/13


Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Tribunalul Cluj (Ρουμανία) στις 19 Οκτωβρίου 2021 — SC Zes Zollner Electronic SRL κατά Direcţia Regională Vamală Cluj — Biroul Vamal de Frontieră Aeroport Cluj Napoca

(Υπόθεση C-640/21)

(2022/C 64/21)

Γλώσσα διαδικασίας: η ρουμανική

Αιτούν δικαστήριο

Tribunalul Cluj

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

Εκκαλούσα: SC Zes Zollner Electronic SRL

Εφεσίβλητη: Direcţia Regională Vamală Cluj — Biroul Vamal de Frontieră Aeroport Cluj Napoca

Προδικαστικά ερωτήματα

1)

Έχει εφαρμογή το άρθρο 173 ή το άρθρο 174 του κανονισμού 952/2013 (1) στην περίπτωση που ο παραλήπτης των εμπορευμάτων διαπιστώνει ποσοτική διαφορά προς τα άνω σε σχέση με την αναγραφόμενη στην αρχική τελωνειακή διασάφηση;

2)

Η φράση «εμπορεύματα άλλα από αυτά που καλύπτονταν αρχικά [από την τελωνειακή διασάφηση]», κατά την έννοια του άρθρου 173 του κανονισμού [αυτού], αναφέρεται σε εμπορεύματα τα οποία διαφέρουν από άποψη ποσότητας ή ποιότητας ή από αμφότερες τις απόψεις;

3)

Στην περίπτωση που εντοπίζεται ποσοτική διαφορά προς τα άνω σε σχέση με τα εμπορεύματα που αναγράφονται στην τελωνειακή διασάφηση, διαθέτει ο παραλήπτης των εμπορευμάτων διαδικαστική δυνατότητα βάσει του [ανωτέρω] κανονισμού να διορθώσει τα σφάλματα χωρίς να επισύρονται διοικητικές ή ποινικές κυρώσεις;


(1)  Κανονισμός (ΕΕ) 952/2013 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 9ης Οκτωβρίου 2013, για τη θέσπιση του ενωσιακού τελωνειακού κώδικα (ΕΕ 2013, L 269, σ. 1).


7.2.2022   

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 64/14


Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Sąd Okręgowy w Warszawie (Πολωνία) στις 28 Οκτωβρίου 2021 — LM κατά KP

(Υπόθεση C-654/21)

(2022/C 64/22)

Γλώσσα διαδικασίας: η πολωνική

Αιτούν δικαστήριο

Sąd Okręgowy w Warszawie

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

Ενάγων και αντεναγόμενος: LM

Εναγόμενος και αντενάγων: KP

Προδικαστικά ερωτήματα

1)

Έχει το άρθρο 124, στοιχείο δ', σε συνδυασμό με το άρθρο 128, παράγραφος 1, του κανονισμού (ΕΕ) 2017/1001 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 14ης Ιουνίου 2017, για το σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης (1), την έννοια ότι η «ανταγωγή ακυρότητας», κατά τις διατάξεις αυτές, περιλαμβάνει μόνον το αίτημα κήρυξης ακυρότητας που συνδέεται με την κύρια αγωγή περί προσβολής σήματος της Ευρωπαϊκής Ένωσης και, επομένως, επιτρέπει στο εθνικό δικαστήριο να εξετάσει την ανταγωγή ακυρότητας μόνον εντός του πλαισίου που ορίζεται από την συνδεόμενη με αυτή κύρια αγωγή περί προσβολής του σήματος;

2)

Έχει το άρθρο 129, παράγραφος 3, του κανονισμού (ΕΕ) 2017/1001 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 14ης Ιουνίου 2017, για το σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης, την έννοια ότι η διάταξη αυτή, η οποία αναφέρεται στους «δικονομικούς κανόνες οι οποίοι εφαρμόζονται στις αντίστοιχες αγωγές που αφορούν εθνικό σήμα», παραπέμπει στις εθνικές δικονομικές διατάξεις που θα εφαρμόζονταν στο πλαίσιο της συγκεκριμένης διαδικασίας που κινήθηκε λόγω προσβολής σήματος της Ευρωπαϊκής Ένωσης (και της διαδικασίας της ανταγωγής ακυρότητας) ή παραπέμπει γενικώς στις υφιστάμενες εθνικές δικονομικές διατάξεις της έννομης τάξης κράτους μέλους, στοιχείο το οποίο έχει σημασία όταν, κατά την ημερομηνία που κινήθηκε η συγκεκριμένη διαδικασία λόγω προσβολής σήματος της Ευρωπαϊκής Ένωσης, δεν υφίσταντο στην έννομη τάξη του κράτους μέλους δικονομικοί κανόνες για την άσκηση ανταγωγής με αίτημα την ακυρότητα εθνικών σημάτων;


(1)  ΕΕ 2017, L 154, σ. 1.


7.2.2022   

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 64/14


Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Vrhovno sodišče Republike Slovenije (Σλοβενία) στις 5 Νοεμβρίου 2021 — NEC PLUS ULTRA COSMETICS AG κατά Δημοκρατίας της Σλοβενίας

(Υπόθεση C-664/21)

(2022/C 64/23)

Γλώσσα διαδικασίας: η σλοβενική

Αιτούν δικαστήριο

Vrhovno sodišče Republike Slovenije

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

Αναιρεσείουσα: NEC PLUS ULTRA COSMETICS AG

Αναιρεσίβλητη: Δημοκρατία της Σλοβενίας

Προδικαστικό ερώτημα

Αντιτίθενται οι διατάξεις της οδηγίας περί ΦΠΑ (1), ιδίως δε το άρθρο της 131 και το άρθρο της 138, παράγραφος 1, καθώς και οι αρχές του δικαίου της Ένωσης, ειδικότερα δε οι αρχές της φορολογικής ουδετερότητας, της αποτελεσματικότητας και της αναλογικότητας, σε εθνική ρύθμιση η οποία απαγορεύει την προσκόμιση και εξέταση νέων αποδεικτικών στοιχείων προκειμένου να αποδειχθεί ότι πληρούνται οι ουσιαστικές απαιτήσεις του άρθρου 138, παράγραφος 1, της οδηγίας περί ΦΠΑ ήδη κατά το στάδιο της πρωτοβάθμιας διοικητικής διαδικασίας και, συγκεκριμένα, στο πλαίσιο των παρατηρήσεων που υποβάλλονται επί του πρακτικού διενεργηθέντος φορολογικού ελέγχου το οποίο εκδίδεται πριν από την έκδοση πράξης περί επιβολής φόρου;


(1)  Οδηγία 2006/112/ΕΚ του Συμβουλίου, της 28ης Νοεμβρίου 2006, σχετικά με το κοινό σύστημα φόρου προστιθέμενης αξίας (ΕΕ 2006, L 347, σ. 1).


7.2.2022   

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 64/15


Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Tribunal Judicial da Comarca do Porto — Juízo Central Cível da Póvoa de Varzim (Πορτογαλία) στις 9 Νοεμβρίου 2021 — Gencoal S.A. κατά Conceito Norte — Consultadoria de Gestão, Lda., BT

(Υπόθεση C-669/21)

(2022/C 64/24)

Γλώσσα διαδικασίας: η πορτογαλική

Αιτούν δικαστήριο

Tribunal Judicial da Comarca do Porto — Juízo Central Cível da Póvoa de Varzim

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

Ενάγουσα: Gencoal S.A.

Εναγόμενοι: Conceito Norte — Consultadoria de Gestão, Lda., BT

Προδικαστικό ερώτημα

Παραβιάζουν την αρχή της φορολογικής ουδετερότητας (με επιπτώσεις για την ουδετερότητα στον τομέα του ανταγωνισμού και την αρχή της ισότητας όσον αφορά την απαγόρευση των διακρίσεων) που απορρέει από το κοινό σύστημα ΦΠΑ που προκύπτει από τις αιτιολογικές σκέψεις 4, 5 και 7 και από τα άρθρα 167, 170, 171 και 178 της οδηγίας 2006/112/ΕΚ (1) του Συμβουλίου, της 28ης Νοεμβρίου 2006, όπως τροποποιήθηκε με την οδηγία 2008/8/ΕΚ (2) του Συμβουλίου, της 12ης Φεβρουαρίου 2008, καθώς και από το θεμελιώδες δικαίωμα που κατοχυρώνεται στο άρθρο 41, παράγραφος 1, του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης, το άρθρο 31, παράγραφοι 1 και 4, του Real Decreto 1624/1992 (βασιλικού διατάγματος 1624/1992), της 29ης Δεκεμβρίου 1992, περί κύρωσης του Reglamento español del IVA (ισπανικού κανονισμού του ΦΠΑ), και το άρθρο 15, παράγραφος 1, της οδηγίας 2008/9/ΕΚ (3), της 12ης Φεβρουαρίου 2008, στο μέτρο που προβλέπουν, το μεν πρώτο, ότι η προθεσμία για την υποβολή της αίτησης επιστροφής του ΦΠΑ από τους επιχειρηματίες ή τους επαγγελματίες που δεν είναι εγκατεστημένοι στο έδαφος εφαρμογής του φόρου, αλλά είναι εγκατεστημένοι εντός της Κοινότητας [Ευρωπαϊκής Ένωσης], αρχίζει την επομένη της λήξης κάθε ημερολογιακού τριμήνου ή κάθε ημερολογιακού έτους και λήγει στις 30 του Σεπτεμβρίου που ακολουθεί το ημερολογιακό έτος κατά το οποίο καταβλήθηκε ο σχετικός φόρος, το δε δεύτερο, ότι η αίτηση επιστροφής υποβάλλεται στο κράτος μέλος της εγκατάστασης έως τις 30 Σεπτεμβρίου του ημερολογιακού έτους που ακολουθεί την περίοδο επιστροφής;


(1)  Οδηγία 2006/112/ΕΚ του Συμβουλίου, της 28ης Νοεμβρίου 2006, σχετικά με το κοινό σύστημα φόρου προστιθέμενης αξίας (ΕΕ 2006, L 347, σ. 1).

(2)  Οδηγία 2008/8/ΕΚ του Συμβουλίου, της 12ης Φεβρουαρίου 2008, για την τροποποίηση της οδηγίας 2006/112/ΕΚ όσον αφορά τον τόπο παροχής υπηρεσιών (ΕΕ 2008, L 44, σ. 11).

(3)  Οδηγία 2008/9/ΕΚ του Συμβουλίου, της 12ης Φεβρουαρίου 2008, για τον καθορισμό λεπτομερών κανόνων σχετικά με την επιστροφή του φόρου προστιθέμενης αξίας, που προβλέπεται στην οδηγία 2006/112/ΕΚ, σε υποκείμενους στο φόρο μη εγκατεστημένους στο κράτος μέλος επιστροφής αλλά εγκατεστημένους σε άλλο κράτος μέλος (ΕΕ 2008, L 44, σ. 23).


7.2.2022   

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 64/16


Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Finanzgericht Köln (Γερμανία) στις 9 Νοεμβρίου 2021 — BA κατά Finanzamt X

(Υπόθεση C-670/21)

(2022/C 64/25)

Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική

Αιτούν δικαστήριο

Finanzgericht Köln

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

Προσφεύγων: BA

Καθής: Finanzamt X

Προδικαστικό ερώτημα

Έχουν τα άρθρα 63, παράγραφος 1, 64 και 65 ΣΛΕΕ την έννοια ότι αντιβαίνει σε αυτά εθνική ρύθμιση κράτους μέλους σχετικά με την επιβολή φόρου κληρονομίας, η οποία για τον υπολογισμό του εν λόγω φόρου προβλέπει ότι λαμβάνεται υπόψη το σύνολο της αξίας οικοδομηθέντος ακινήτου το οποίο αποτελεί ατομική περιουσία και βρίσκεται σε τρίτη χώρα (εν προκειμένω στον Καναδά) και εκμισθώνεται ως κατοικία, ενώ αντιστοίχως λαμβάνεται υπόψη μόνο το 90 % της αξίας ακινήτου το οποίο αποτελεί ατομική περιουσία και βρίσκεται στην ημεδαπή, σε κράτος μέλος ή σε κράτος του Ευρωπαϊκού Οικονομικού Χώρου και εκμισθώνεται ως κατοικία;


7.2.2022   

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 64/16


Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Amtsgericht Hagen (Γερμανία) στις 16 Νοεμβρίου 2021 — BL κατά Saturn Electro-Handelsgesellschaft mbH Hagen

(Υπόθεση C-687/21)

(2022/C 64/26)

Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική

Αιτούν δικαστήριο

Amtsgericht Hagen

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

Ενάγων: BL

Εναγομένη: Saturn Electro-Handelsgesellschaft mbH Hagen

Προδικαστικά ερωτήματα

1.

Εφαρμόζεται ο κανόνας περί αποζημίωσης που προβλέπεται στον γενικό κανονισμό για την προστασία των δεδομένων (1) (άρθρο 82 του ΓΚΠΔ) στην περίπτωση της μη υλικής ζημίας, δεδομένης της ασάφειας όσον αφορά τις προβλεπόμενες έννομες συνέπειες;

2.

Απαιτείται, για να θεμελιωθεί αξίωση αποζημίωσης, πέραν της άνευ αδείας γνωστοποίησης των δεδομένων που πρέπει να προστατευθούν σε μη δικαιούμενο τρίτο, η διάγνωση της προβαλλόμενης από τον ενάγοντα μη υλικής ζημίας;

3.

Αρκεί, για να στοιχειοθετηθεί παράβαση του γενικού κανονισμού για την προστασία των δεδομένων, τα προσωπικά δεδομένα του υποκειμένου των δεδομένων (όνομα, διεύθυνση, επάγγελμα, εισόδημα, εργοδότης) να διαβιβάζονται εγγράφως σε τρίτον εκ παραδρομής, από σφάλμα των υπαλλήλων της οικείας επιχείρησης, τυπωμένα σε χαρτί;

4.

Υφίσταται παράνομη περαιτέρω επεξεργασία μέσω τυχαίας διαβίβασης (κοινολόγησης) σε τρίτο, σε περίπτωση κατά την οποία η επιχείρηση έχει διαβιβάσει εκ παραδρομής διά των υπαλλήλων της σε έντυπη μορφή σε μη δικαιούμενο τρίτο τα δεδομένα τα οποία παρεμπιπτόντως έχουν εισαχθεί στο σύστημα ηλεκτρονικής επεξεργασίας δεδομένων (άρθρο 2, παράγραφος 1, άρθρο 5, παράγραφος 1, στοιχείο στ', άρθρο 6, παράγραφος 1, άρθρο 24, του γενικού κανονισμού για την προστασία των δεδομένων);

5.

Υφίσταται μη υλική ζημία, κατά την έννοια του άρθρου 82 του γενικού κανονισμού για την προστασία των δεδομένων, όταν ο τρίτος στον οποίο περιήλθε το έγγραφο που περιέχει τα προσωπικά δεδομένα δεν έλαβε γνώση των δεδομένων προτού επιστραφεί το έγγραφο στο οποίο περιέχονται οι πληροφορίες, ή αρκεί για την ύπαρξη μη υλικής ζημίας, κατά την έννοια του άρθρου 82 του γενικού κανονισμού για την προστασία των δεδομένων, η δυσαρέσκεια του προσώπου του οποίου τα προσωπικά δεδομένα διαβιβάσθηκαν παρανόμως, δεδομένου ότι σε κάθε περίπτωση άνευ αδείας κοινολόγησης υφίσταται η πιθανότητα, η οποία δεν μπορεί να αποκλεισθεί, της περαιτέρω διάδοσης των δεδομένων έναντι αγνώστου αριθμού προσώπων ή ακόμη και της κατάχρησης των δεδομένων;

6.

Πόσο σοβαρή πρέπει να θεωρείται η παράβαση, δεδομένου ότι πρέπει να αποφεύγεται η τυχαία διαβίβαση στον τρίτο, μέσω καλύτερου ελέγχου των βοηθητικών υπαλλήλων που απασχολούνται στην επιχείρηση ή/και μέσω καλύτερης οργάνωσης της ασφάλειας των δεδομένων, όπως λ.χ. μέσω χωριστής πραγματοποίησης της παράδοσης των προϊόντων και των συμβατικών εγγράφων, ιδίως αυτών της χρηματοδότησης, με χωριστό σημείωμα παράδοσης ή με διαβίβαση εντός της επιχείρησης στους υπαλλήλους του τμήματος παράδοσης προϊόντων –χωρίς ανάμιξη του πελάτη στον οποίο παραδόθηκαν τα τυπωμένα έγγραφα, συμπεριλαμβανομένης της εξουσιοδότησης παραλαβής (άρθρο 32, παράγραφος 1, στοιχείο β', και παράγραφος 2, καθώς και άρθρο 4, σημείο 7, του γενικού κανονισμού για την προστασία των δεδομένων);

7.

Έχει η αποκατάσταση της μη υλικής ζημίας την έννοια της επιβολής ποινής όπως στην περίπτωση της συμβατικής ποινής;


(1)  Κανονισμός (ΕΕ) 2016/679 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 27ης Απριλίου 2016, για την προστασία των φυσικών προσώπων έναντι της επεξεργασίας των δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα και για την ελεύθερη κυκλοφορία των δεδομένων αυτών και την κατάργηση της οδηγίας 95/46/ΕΚ (Γενικός Κανονισμός για την Προστασία Δεδομένων) (ΕΕ 2016, L 119, σ. 1).


7.2.2022   

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 64/17


Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Østre Landsret (Δανία) στις 16 Νοεμβρίου 2021 — X κατά Udlændinge- og Integrationsministeriet

(Υπόθεση C-689/21)

(2022/C 64/27)

Γλώσσα διαδικασίας: η δανική

Αιτούν δικαστήριο

Østre Landsret

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

Προσφεύγουσα: X

Καθού: Udlændinge- og Integrationsministeriet

Προδικαστικά ερωτήματα

1)

Αντιτίθεται το άρθρο 20 ΣΛΕΕ, σε συνδυασμό με το άρθρο 7 [του Χάρτη], σε νομοθεσία κράτους μέλους, όπως η επίμαχη στην κύρια δίκη, η οποία προβλέπει, καταρχήν, την αυτοδίκαιη απώλεια της ιθαγένειας του εν λόγω κράτους μέλους, όταν πρόσωπα γεννηθέντα εκτός του εδάφους του κράτους μέλους, τα οποία ουδέποτε έζησαν ούτε διέμειναν σε αυτό υπό συνθήκες που υποδηλώνουν στενό δεσμό με το εν λόγω κράτος μέλος, συμπληρώνουν το 22ο έτος της ηλικίας τους, με αποτέλεσμα πρόσωπα που δεν έχουν ούτε την ιθαγένεια άλλου κράτους μέλους να στερούνται της ιδιότητας του πολίτη της Ένωσης και των δικαιωμάτων που απορρέουν από αυτήν, λαμβανομένου υπόψη του ότι από την επίμαχη στην υπόθεση της κύριας δίκης νομοθεσία προκύπτει ότι:

α)

η ύπαρξη στενού δεσμού με το κράτος μέλος τεκμαίρεται ιδίως μετά από διαμονή συνολικής διάρκειας ενός έτους στο εν λόγω κράτος μέλος,

β)

αν η αίτηση για τη διατήρηση της ιθαγένειας υποβληθεί πριν από τη συμπλήρωση του 22ου έτους της ηλικίας, μπορεί να επιτραπεί η διατήρηση της ιθαγένειας του κράτους μέλους υπό λιγότερο αυστηρούς όρους και για τον σκοπό αυτόν οι αρμόδιες αρχές οφείλουν να εξετάσουν τις συνέπειες της απώλειας της ιθαγένειας, και

γ)

η απολεσθείσα ιθαγένεια μπορεί να αποδοθεί εκ νέου μετά τη συμπλήρωση του 22ου έτους της ηλικίας του ενδιαφερομένου μόνο μέσω της διαδικασίας της πολιτογράφησης, για την οποία πρέπει να πληρούνται ορισμένες προϋποθέσεις, μεταξύ των οποίων και εκείνη της αδιάλειπτης διαμονής στο κράτος μέλος για μεγαλύτερο χρονικό διάστημα, αν και η περίοδος διαμονής μπορεί να είναι συντομότερη για τους πρώην υπηκόους του εν λόγω κράτους μέλους;


7.2.2022   

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 64/18


Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Cour de cassation (Γαλλία) στις 18 Νοεμβρίου 2021 — Cafpi SA, Aviva assurances SA κατά Enedis SA

(Υπόθεση C-691/21)

(2022/C 64/28)

Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική

Αιτούν δικαστήριο

Cour de cassation

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

Αναιρεσείουσες: Cafpi SA, Aviva assurances SA

Αναιρεσίβλητη: Enedis SA

Προδικαστικά ερωτήματα

Έχουν τα άρθρα 2 και 3, παράγραφος 1, της οδηγίας 85/374/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 25ης Ιουλίου 1985, για την προσέγγιση των νομοθετικών, κανονιστικών και διοικητικών διατάξεων των κρατών μελών σε θέματα ευθύνης λόγω ελαττωματικών προϊόντων (1), την έννοια ότι ο διαχειριστής δικτύου διανομής ηλεκτρικής ενέργειας μπορεί να θεωρηθεί ως «παραγωγός» δεδομένου ότι μετατρέπει το επίπεδο τάσης της ηλεκτρικής ενέργειας που προέρχεται από τον προμηθευτή ενόψει της διανομής της στον τελικό καταναλωτή;


(1)  ΕΕ 1985, L 210, σ. 29.


7.2.2022   

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 64/18


Αναίρεση που άσκησε στις 19 Νοεμβρίου 2021 η Laboratoire Pareva κατά της αποφάσεως που εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο (έβδομο τμήμα) στις 15 Σεπτεμβρίου 2021 στις συνεκδικασθείσες υποθέσεις T-337/18 και Τ-347/18, Laboratoire Pareva και Biotech3D κατά Επιτροπής

(Υπόθεση C-702/21 P)

(2022/C 64/29)

Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική

Διάδικοι

Αναιρεσείουσα: Laboratoire Pareva (εκπρόσωποι: P. Sellar, K. Van Maldegem, advocaten, M. Grunchard, S. Englebert, M. Ombredane, avocats)

Αντίδικοι κατ’ αναίρεση: Biotech3D Ltd & Co. KG, Ευρωπαϊκή Επιτροπή, Γαλλική Δημοκρατία, Ευρωπαϊκός Οργανισμός Χημικών Προϊόντων

Αιτήματα

Η αναιρεσείουσα ζητεί από το Δικαστήριο:

να διατάξει τη διεξαγωγή αποδείξεων δυνάμει του άρθρου 64, παράγραφος 2, στοιχείο β', του Κανονισμού Διαδικασίας, και πιο συγκεκριμένα την προσκόμιση των έγγραφων πρακτικών της επ’ ακροατηρίου συζητήσεως ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου,

να αναιρέσει την απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου, και

να ακυρώσει τις προσβαλλόμενες πράξεις και να επιδικάσει υπέρ της τα δικαστικά έξοδα τόσο της αναιρετικής διαδικασίας όσο και της διαδικασίας ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου ή να επιδικάσει υπέρ της τα δικαστικά έξοδα της αναιρετικής διαδικασίας και να αναπέμψει την υπόθεση στο Γενικό Δικαστήριο.

Λόγοι αναιρέσεως και κύρια επιχειρήματα

1.

Το Γενικό Δικαστήριο παρέλειψε να εξετάσει αυτεπαγγέλτως την έλλειψη επαρκούς αιτιολογίας.

Το Γενικό Δικαστήριο υπέπεσε σε πλάνη περί το δίκαιο παραλείποντας να εξετάσει αυτεπαγγέλτως ως λόγο ακυρώσεως την ανεπάρκεια της αιτιολογίας των προσβαλλομένων πράξεων και, κατά συνέπεια, να κρίνει το σχετικό νομικό ζήτημα. Το Γενικό Δικαστήριο κατέληξε στο συμπέρασμα ότι «ο καθοριστικός παράγοντας για την εκτίμηση των μη αποδεκτών κινδύνων που ενέχει το PHMB του Pareva για την ανθρώπινη υγεία είναι η τερατογόνος επίδραση και όχι η υποξεία τοξικότητα διά της εισπνοής» (σκέψη 133), παρότι η αιτιολογία των προσβαλλομένων πράξεων δεν αναφέρεται σε κανέναν τέτοιον παράγοντα. Όπως όμως προκύπτει από την πάγια νομολογία του Δικαστηρίου, το Γενικό Δικαστήριο όφειλε να ελέγξει και να αξιολογήσει κατά πόσον η καθής, παραλείποντας να αιτιολογήσει επαρκώς την προβαλλόμενη τερατογόνο επίδραση, παρέβη την υποχρέωση την οποία υπείχε από το άρθρο 296 ΣΛΕΕ, με συνέπεια οι προσβαλλόμενες πράξεις να είναι πλημμελείς.

2.

Το Γενικό Δικαστήριο παραμόρφωσε τα πραγματικά περιστατικά

Το Γενικό Δικαστήριο παραμόρφωσε τα πραγματικά περιστατικά κρίνοντας ότι η επίδικη ουσία έχει τερατογόνο επίδραση και ότι η αναιρεσείουσα δεν αμφισβήτησε ότι η επίδραση αυτή ήταν ο καθοριστικός για την ανθρώπινη υγεία παράγοντας που ελήφθη υπόψη για την έκδοση των προσβαλλόμενων πράξεων. Με το ως άνω συμπέρασμα παραμορφώθηκε το περιεχόμενο, αφενός, των πραγματικών περιστατικών όπως καταγράφηκαν στα πρακτικά της δίκης ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου και, αφετέρου, των δηλώσεων που έγιναν κατά την επ’ ακροατηρίου συζήτηση, όπερ είχε ως επακόλουθο να σχηματίσει το Γενικό Δικαστήριο στρεβλή πεποίθηση ως προς τη νομιμότητα των προσβαλλομένων πράξεων.


7.2.2022   

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 64/19


Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Győri Ítélőtábla (Ουγγαρία) στις 23 Νοεμβρίου 2021 — MJ κατά AxFina Hungary Zrt.

(Υπόθεση C-705/21)

(2022/C 64/30)

Γλώσσα διαδικασίας: η ουγγρική

Αιτούν δικαστήριο

Győri Ítélőtábla

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

Εκκαλούσα: MJ

Εφεσίβλητη: AxFina Hungary Zrt.

Προδικαστικά ερωτήματα

1.)

Αντιτίθενται τα άρθρα 6, παράγραφος 1, και 7, παράγραφος 1, της οδηγίας 93/13/ΕΟΚ (1) του Συμβουλίου, σχετικά με τις καταχρηστικές ρήτρες των συμβάσεων που συνάπτονται με καταναλωτές, σε ερμηνεία του εθνικού δικαίου κατά την οποία οι έννομες συνέπειες της έλλειψης ισχύος λόγω καταχρηστικής ρήτρας περιλαμβανόμενης σε σύμβαση συναφθείσα με καταναλωτή, στην περίπτωση κατά την οποία η καταχρηστική ρήτρα αφορά το κύριο αντικείμενο της παροχής, με αποτέλεσμα η σύμβαση (δανείου) να μην μπορεί να διατηρηθεί χωρίς τη ρήτρα αυτή, συνίστανται στο ότι το εθνικό δικαστήριο, αφού προηγουμένως κηρύξει ανίσχυρη τη σύμβαση στο σύνολό της –με συνέπεια αυτή καθαυτή η σύμβαση στο σύνολό της να μην μπορεί να διατηρηθεί και να παραγάγει δεσμευτικά για τον καταναλωτή έννομα αποτελέσματα –,

α)

κηρύσσει έγκυρη τη σύμβαση μετατρέποντας το λογιστικό νόμισμα του χορηγηθέντος δανείου, το οποίο αποτελεί το κύριο αντικείμενο της σύμβασης, σε ουγγρικό φιορίνι και αντικαθιστώντας το ποσό του λογιστικού νομίσματος με το ποσό φιορινιών που έχει πράγματι λάβει ο καταναλωτής από τον πιστωτή, ενώ ταυτοχρόνως υπολογίζει (αντικαθιστά) τους συμβατικούς τόκους επί του ως άνω κεφαλαίου κατά τρόπο διαφορετικό από εκείνον με τον οποίον είχαν υπολογιστεί στο πλαίσιο της σύμβασης που κηρύχθηκε ανίσχυρη, με αποτέλεσμα το «αρχικό» κατά τον χρόνο σύναψης της σύμβασης επιτόκιο να ισούται με την τιμή του διατραπεζικού επιτοκίου δανεισμού σε φιορίνια της Βουδαπέστης ως επιτοκίου αναφοράς (BUBOR), όπως αυτό ίσχυε κατά τον χρόνο σύναψης της σύμβασης, πλέον του περιθωρίου επιτοκίου που είχε προβλεφθεί στην αρχική σύμβαση (συνομολογηθείσα σε ξένο νόμισμα)·

β)

κηρύσσει έγκυρη τη σύμβαση θέτοντας ανώτατο όριο στη συναλλαγματική ισοτιμία μετατροπής του ξένου νομίσματος σε ουγγρικό φιορίνι, ήτοι, μειώνοντας τον συναλλαγματικό κίνδυνο τον οποίον πράγματι αναλαμβάνει ο καταναλωτής και ο οποίος απορρέει από την καταχρηστική ρήτρα της σύμβασης σε επίπεδο το οποίο κρίνει εύλογο το δικαιοδοτικό όργανο και το οποίο θα μπορούσε να είχε προβλεφθεί από τον καταναλωτή κατά τον χρόνο σύναψης της σύμβασης και διατηρώντας σε ισχύ το ορισθέν στη σύμβαση επιτόκιο έως την ημερομηνία που, κατ’ επιταγήν μεταγενέστερου νόμου, λαμβάνει χώρα η μετατροπή σε φιορίνια;

2.)

Ασκεί επιρροή, κατά την απάντηση στο πρώτο προδικαστικό ερώτημα, το γεγονός ότι η κήρυξη ως έγκυρης της σύμβασης σύμφωνα με το ουγγρικό δίκαιο:

α)

πραγματοποιείται στο πλαίσιο πραγματικής κατάστασης στην οποία υφίσταται ακόμη σύμβαση μεταξύ των μερών, ήτοι στην οποία η διατήρηση της σύμβασης αποσκοπεί στη μελλοντική συνέχιση της έννομης σχέσης των μερών μέσω αναδρομικής διόρθωσης των ρητρών που κρίνονται καταχρηστικές –με ταυτόχρονο επανυπολογισμό, μέσω των τροποποιηθεισών ρητρών, των έως τότε καταβολών–, και στην κατ’ αυτόν τον τρόπο προστασία του καταναλωτή από τις ιδιαιτέρως δυσμενείς συνέπειες που θα συνεπαγόταν η υποχρέωση άμεσης αποπληρωμής του συνολικού ποσού·

β)

πραγματοποιείται στο πλαίσιο πραγματικής κατάστασης στην οποία η σύμβαση μεταξύ των μερών, η οποία πρόκειται να εξεταστεί σε δίκη σχετική με καταχρηστική συμβατική ρήτρα, δεν υφίσταται πλέον –διότι η σύμβαση έχει λήξει ή διότι ο πιστωτής την έχει ήδη καταγγείλει λόγω αθέτησης καταβολής δόσεων ή λόγω ανεπάρκειας, κατά την άποψή του, του καταβληθέντος ποσού ή, σε κάθε περίπτωση, διότι στην πραγματικότητα κανένα από τα μέρη δεν θεωρεί τη σύμβαση έγκυρη ή διότι δεν μπορεί πλέον να τεθεί ζήτημα κύρους της λόγω έκδοσης δικαστικής απόφασης– ήτοι κατάστασης στην οποία η αναδρομική κήρυξη της σύμβασης ως έγκυρης δεν αποβλέπει στη διατήρηση της σύμβασης προς όφελος του καταναλωτή, αλλά στην εκκαθάριση των αμοιβαίων υποχρεώσεων και στη λύση της έννομης σχέσης μέσω της διόρθωσης της ρήτρας ή των ρητρών που κρίνονται καταχρηστικές;

3.)

Σε περίπτωση καταφατικής απάντησης από το Δικαστήριο στο πρώτο προδικαστικό ερώτημα, στοιχεία α' ή β', λαμβανομένων δε υπόψη των στοιχείων που εκτίθενται στο δεύτερο προδικαστικό ερώτημα, αντιτίθενται οι κρίσιμες διατάξεις της εν λόγω οδηγίας, στο πλαίσιο πραγματικής κατάστασης όπως η εκτεθείσα στο δεύτερο προδικαστικό ερώτημα, στοιχείο α', στη διατήρηση, μέσω αντικατάστασης, της σύμβασης σε ισχύ έως την ημερομηνία τροποποίησης που προβλέπεται από τον νόμο περί μετατροπής του ξένου νομίσματος σε φιορίνια, μέσω εφαρμογής εθνικών νομοθετικών διατάξεων κατά τις οποίες:

εκτός αντίθετης συμφωνίας (όπερ δεν συμβαίνει εν προκειμένω), οι χρηματικές οφειλές καταβάλλονται στο νόμιμο νόμισμα του τόπου εκπλήρωσης της παροχής·

υπό την επιφύλαξη αντίθετης νομοθετικής πρόβλεψης, οι συμβατικές σχέσεις παράγουν τόκους·

υπό την επιφύλαξη αντίθετης νομοθετικής πρόβλεψης, το επιτόκιο ισούται με το βασικό επιτόκιο της κεντρικής τράπεζας;


(1)  ΕΕ 1993, L 95, σ. 29.


7.2.2022   

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 64/20


Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Cour de cassation (Γαλλία) στις 24 Νοεμβρίου 2021 — Recamier SA κατά BR

(Υπόθεση C-707/21)

(2022/C 64/31)

Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική

Αιτούν δικαστήριο

Cour de cassation

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

Αναιρεσείουσα: Recamier SA

Αναιρεσίβλητος: BR

Προδικαστικά ερωτήματα

1)

Έχει το άρθρο 33, παράγραφος 1, του κανονισμού (ΕΚ) 44/2001 του Συμβουλίου, της 22ας Δεκεμβρίου 2000, για τη διεθνή δικαιοδοσία, την αναγνώριση και την εκτέλεση αποφάσεων σε αστικές και εμπορικές υποθέσεις (1) (κανονισμού «Βρυξέλλες Ι»), την έννοια ότι ο αυτοτελής ορισμός του δεδικασμένου αφορά το σύνολο των όρων και των έννομων συνεπειών του ή ο καθορισμός ορισμένων εξ αυτών είναι δυνατό να απόκειται εν μέρει στο δίκαιο του επιληφθέντος δικαστηρίου και/ή του δικαστηρίου που εξέδωσε την απόφαση;

2)

Στην πρώτη περίπτωση, πρέπει να θεωρηθεί ότι, υπό το πρίσμα του αυτοτελούς ορισμού του δεδικασμένου, οι αιτήσεις παροχής ένδικης προστασίας που υποβάλλονται στην κρίση των δικαστηρίων δύο κρατών μελών έχουν την ίδια αιτία όταν ο αιτών ένδικη προστασία επικαλείται πανομοιότυπα πραγματικά περιστατικά αλλά προβάλλει διαφορετικούς νομικούς ισχυρισμούς;

3)

Θεωρείται ότι έχουν την ίδια αιτία δύο αιτήσεις παροχής ένδικης προστασίας που στηρίζονται η μία στη συμβατική ευθύνη και η άλλη στην αδικοπρακτική ευθύνη, αλλά αφορούν την ίδια έννομη σχέση, όπως η εκτέλεση εντολής διαχειριστή;

4)

Στη δεύτερη περίπτωση, έχει το άρθρο 33, παράγραφος 1, του κανονισμού (ΕΚ) 44/2001, κατ’ εφαρμογήν του οποίου έχει κριθεί ότι μια δικαστική απόφαση πρέπει να κυκλοφορεί στα κράτη μέλη με το ίδιο περιεχόμενο και τις ίδιες έννομες συνέπειες με εκείνες που έχει στο κράτος μέλος στο οποίο εκδόθηκε, την έννοια ότι πρέπει να λαμβάνεται υπόψη το δίκαιο του δικαστηρίου που την έχει εκδώσει ή επιτρέπει, όσον αφορά τις δικονομικές συνέπειες που συνδέονται με αυτή, την εφαρμογή του δικαίου του δικάζοντος δικαστή;


(1)  ΕΕ 2001, L 12, σ. 1.


7.2.2022   

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 64/21


Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Conseil d’État (Βέλγιο) στις 25 Νοεμβρίου 2021 — XXX κατά État belge, εκπροσωπούμενου από τον Secrétaire d’État à l’Asile et la Migration

(Υπόθεση C-711/21)

(2022/C 64/32)

Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική

Αιτούν δικαστήριο

Conseil d’État

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

Αναιρεσείων: XXX

Αναιρεσίβλητο: État belge, εκπροσωπούμενο από τον Secrétaire d’État à l’Asile et la Migration

Προδικαστικά ερωτήματα

1.

Έχουν τα άρθρα 4, 7 και 47 του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης και τα άρθρα 5, 6, παράγραφος 6, και 13 της οδηγίας 2008/115/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 16ης Δεκεμβρίου 2008, σχετικά με τους κοινούς κανόνες και διαδικασίες στα κράτη μέλη για την επιστροφή των παρανόμως διαμενόντων υπηκόων τρίτων χωρών (1), υπό το πρίσμα της αποφάσεως C-181/16 της 19ης Ιουνίου 2018, την έννοια ότι ο δικαστής που επιλαμβάνεται προσφυγής ασκηθείσας κατά αποφάσεως επιστροφής, η οποία εκδίδεται κατόπιν αποφάσεως περί απορρίψεως αιτήσεως για την παροχή διεθνούς προστασίας, οφείλει, κατά την εκτίμηση της νομιμότητας της αποφάσεως επιστροφής, να λαμβάνει υπόψη μόνον τις μεταβολές των περιστάσεων οι οποίες δύνανται να έχουν ουσιώδη σημασία για την εκτίμηση της καταστάσεως βάσει του προμνημονευθέντος άρθρου 5 και επήλθαν πριν από την περάτωση της διαδικασίας παροχής διεθνούς προστασίας ενώπιον του Conseil du contentieux des étrangers (Συμβουλίου επιλύσεως ένδικων διαφορών επί υποθέσεων αλλοδαπών);

2.

Πρέπει οι περιστάσεις που αναφέρονται στο άρθρο 5 της οδηγίας 2008/115/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 16ης Δεκεμβρίου 2008, σχετικά με τους κοινούς κανόνες και διαδικασίες στα κράτη μέλη για την επιστροφή των παρανόμως διαμενόντων υπηκόων τρίτων χωρών, να έχουν ανακύψει σε χρονικό σημείο κατά το οποίο ο αλλοδαπός διέμενε νομίμως ή του επιτρεπόταν να παραμένει στην επικράτεια;


(1)  ΕΕ 2008, L 348, σ. 98.


7.2.2022   

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 64/21


Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Conseil d’État (Βέλγιο) στις 25 Νοεμβρίου 2021 — XXX κατά État belge, εκπροσωπούμενου από τον Secrétaire d’État à l’Asile et la Migration

(Υπόθεση C-712/21)

(2022/C 64/33)

Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική

Αιτούν δικαστήριο

Conseil d’État

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

Αναιρεσείων: XXX

Αναιρεσίβλητο: État belge, εκπροσωπούμενο από τον Secrétaire d’État à l’Asile et la Migration

Προδικαστικά ερωτήματα

1.

Έχουν τα άρθρα 7 και 47 του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης και τα άρθρα 5, 6, παράγραφος 6, και 13 της οδηγίας 2008/115/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 16ης Δεκεμβρίου 2008, σχετικά με τους κοινούς κανόνες και διαδικασίες στα κράτη μέλη για την επιστροφή των παρανόμως διαμενόντων υπηκόων τρίτων χωρών (1), υπό το πρίσμα της αποφάσεως C-181/16 της 19ης Ιουνίου 2018, την έννοια ότι ο δικαστής που επιλαμβάνεται προσφυγής ασκηθείσας κατά αποφάσεως επιστροφής, η οποία εκδίδεται κατόπιν αποφάσεως περί απορρίψεως αιτήσεως για την παροχή διεθνούς προστασίας, οφείλει, κατά την εκτίμηση της νομιμότητας της αποφάσεως επιστροφής, να λαμβάνει υπόψη μόνον τις μεταβολές των περιστάσεων οι οποίες δύνανται να έχουν ουσιώδη σημασία για την εκτίμηση της καταστάσεως βάσει του προμνημονευθέντος άρθρου 5 και επήλθαν πριν από την περάτωση της διαδικασίας παροχής διεθνούς προστασίας ενώπιον του Conseil du contentieux des étrangers (Συμβουλίου επιλύσεως ένδικων διαφορών επί υποθέσεων αλλοδαπών);

2.

Πρέπει οι περιστάσεις που αναφέρονται στο άρθρο 5 της οδηγίας 2008/115/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 16ης Δεκεμβρίου 2008, σχετικά με τους κοινούς κανόνες και διαδικασίες στα κράτη μέλη για την επιστροφή των παρανόμως διαμενόντων υπηκόων τρίτων χωρών, να έχουν ανακύψει σε χρονικό σημείο κατά το οποίο ο αλλοδαπός διέμενε νομίμως ή του επιτρεπόταν να παραμένει στην επικράτεια;


(1)  ΕΕ 2008, L 348, σ. 98.


7.2.2022   

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 64/22


Αναίρεση που άσκησε στις 25 Νοεμβρίου 2021 ο Frédéric Jouvin κατά της διατάξεως που εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο (όγδοο τμήμα) στις 26 Απριλίου 2021 στις υποθέσεις T-472/20 και Τ-472/20 AJ II, Jouvin κατά Επιτροπής

(Υπόθεση C-719/21 P)

(2022/C 64/34)

Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική

Διάδικοι

Αναιρεσείων: Frédéric Jouvin (εκπρόσωπος: L. Bôle-Richard, avocat)

Αντίδικος κατ’ αναίρεση: Ευρωπαϊκή Επιτροπή

Αιτήματα

Ο αναιρεσείων ζητεί από το Δικαστήριο:

να αναιρέσει τη διάταξη του Γενικού Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης της 26ης Απριλίου 2021 στις υποθέσεις T-472/20 και T-472/20 AJ II, Jouvin κατά Επιτροπής καθόσον με αυτή απορρίπτεται η προσφυγή ως προδήλως αβάσιμη·

να κάνει δεκτά τα αιτήματα που προβλήθηκαν πρωτοδίκως και να αναπέμψει τον φάκελο στην Επιτροπή·

να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα.

Λόγοι αναιρέσεως και κύρια επιχειρήματα

Προς στήριξη της αναιρέσεώς του, ο αναιρεσείων προβάλλει τρεις λόγους.

Με τον πρώτο λόγο προβάλλεται προδήλως εσφαλμένος χαρακτηρισμός των πραγματικών περιστατικών που υποβλήθηκαν στην κρίση του Γενικού Δικαστηρίου, εσφαλμένη διαπίστωση του Γενικού Δικαστηρίου όσον αφορά το περιεχόμενο των αποδεικτικών στοιχείων και νομικό σφάλμα του εν λόγω δικαιοδοτικού οργάνου ως προς το απαιτούμενο επίπεδο απόδειξης. Κατά τον αναιρεσείοντα, το Γενικό Δικαστήριο υπέπεσε σε νομική πλάνη, καθόσον προέβη σε εσφαλμένο νομικό χαρακτηρισμό των πραγματικών περιστατικών που υποβλήθηκαν στην κρίση του. Το Γενικό Δικαστήριο δέχεται ότι ο πολύ μεγάλος αριθμός περιπτώσεων προσβολής του διπλώματος ευρεσιτεχνίας δεν ανατρέπει τη διαπίστωση της Επιτροπής ότι δεν υπάρχουν ενδείξεις για την ύπαρξη συμπαιγνίας μεταξύ των επιχειρήσεων τις οποίες αφορά η καταγγελία του αναιρεσείοντος. Πλην όμως, η διαπίστωση μεγάλου και ραγδαία αυξανόμενου αριθμού τέτοιων περιπτώσεων δεν σκοπεί στην απόδειξη της ύπαρξης συμπαιγνίας, αλλά φαίνεται να είναι συνέπεια αυτής.

Ο αναιρεσείων προσκόμισε στοιχεία όσον αφορά τη συμπαιγνία, από τα οποία αποδεικνύεται ότι είχε επικοινωνήσει με τις εταιρίες οι οποίες συμμετείχαν στις εργασίες τυποποίησης, με σκοπό την παραχώρηση αδειών χρήσης των διπλωμάτων ευρεσιτεχνίας του χαρτοφυλακίου του. Μετά την αποτυχία των διαπραγματεύσεων, όλες οι εταιρείες με τις οποίες είχε έρθει σε επαφή συμμετείχαν στις εργασίες τυποποίησης στον ISO, καμία δε από αυτές δεν τήρησε την υποχρέωση που υπείχε να δηλώσει αν τυχόν έχει περιέλθει σε γνώση της δίπλωμα ευρεσιτεχνίας το οποίο θα μπορούσε να σχετίζεται με το υπό κατάρτιση πρότυπο. Τα στοιχεία αυτά συνιστούν συμπαιγνία, η οποία είχε ως αποτέλεσμα τη ραγδαία αύξηση του αριθμού περιπτώσεων προσβολής του διπλώματος ευρεσιτεχνίας.

Ο αναιρεσείων προβάλλει επίσης νομικό σφάλμα όσον αφορά το επίπεδο απόδειξης το οποίο απαίτησε η Επιτροπή και, εν συνεχεία, το Γενικό Δικαστήριο στη διάταξή του προκειμένου να αποδειχθεί η ύπαρξη συμπαιγνίας μεταξύ των εμπλεκόμενων επιχειρήσεων.

Με τον δεύτερο λόγο αναιρέσεως προβάλλεται ότι δεν ελήφθησαν υπόψη πραγματικά περιστατικά τα οποία υποβλήθηκαν στην κρίση του Γενικού Δικαστηρίου. Το Γενικό Δικαστήριο διαπιστώνει, κατά τον αναιρεσείοντα, ότι τα επιχειρήματα του τελευταίου όσον αφορά την κατανομή των αγορών δεν είχαν προβληθεί κατά τη διάρκεια της διοικητικής διαδικασίας. Ωστόσο, ο αναιρεσείων προέβαλε το επιχείρημα αυτό κατά τη διάρκεια της εν λόγω διαδικασίας, και συγκεκριμένα με επιστολή του 15ης Μαΐου 2018, την οποία απηύθυνε στην Επιτροπή, ήτοι δύο και πλέον έτη πριν από την οριστική απόφαση της τελευταίας περί απόρριψης της καταγγελίας του. Συνεπώς, το Γενικό Δικαστήριο υπέπεσε σε νομικό σφάλμα, καθόσον δεν αξιολογεί το πραγματικό περιεχόμενο του αποδεικτικού στοιχείο που υποβλήθηκε στην κρίση του.

Τέλος, με τον τρίτο λόγο αναιρέσεως προβάλλεται ότι το Γενικό Δικαστήριο υπέπεσε σε νομικό σφάλμα κατά την κρίση του όσον αφορά το περιεχόμενο αποδεικτικού στοιχείου. Το Γενικό Δικαστήριο κρίνει ότι ο αναιρεσείων ζητεί ουσιαστικά να διαπιστωθεί παράβαση των κανόνων ανταγωνισμού. Ωστόσο, ο αναιρεσείων ισχυρίζεται ότι η Επιτροπή, αξιολογώντας την πραγματική αξία των στοιχείων που της προσκόμισε κατά τη διοικητική διαδικασία, θα έπρεπε να διαπιστώσει συμπαιγνία μεταξύ των επιχειρήσεων τις οποίες αφορά η καταγγελία και, κατά συνέπεια, παράβαση των κανόνων ανταγωνισμού.

Όσον αφορά τη διαπίστωση δυσμενούς μεταχείρισης του, ο αναιρεσείων περιορίστηκε με την προσφυγή του στην ανάπτυξη των επιχειρημάτων που είχε προβάλει κατά τη διοικητική διαδικασία και του προδήλου σφάλματος εκτιμήσεως στο οποίο υπέπεσε η Επιτροπή, καθόσον η τελευταία δεν έλαβε υπόψη της τα προσκομισθέντα από αυτόν στοιχεία. Κρίνοντας ότι ο αναιρεσείων δεν προέβαλε κανένα επιχείρημα σχετικά με την προσβαλλόμενη απόφαση, αυτή καθεαυτήν, το Γενικό Δικαστήριο παρέβη την υποχρέωση αιτιολογήσεως που υπέχει, ενώ όλα τα επιχειρήματα του αναιρεσείοντος στόχο είχαν να καταδείξουν το πρόδηλο σφάλμα εκτιμήσεως στο οποίο υπέπεσε η Επιτροπή.

Όσον αφορά τον νομικό χαρακτηρισμό της συμπαιγνίας, ο αναιρεσείων προσάπτει στην Επιτροπή πρόδηλο σφάλμα εκτιμήσεως. Ο αναιρεσείων σε καμία περίπτωση δεν ζήτησε από το Γενικό Δικαστήριο προβεί στη διαπίστωση άμεσης παράβασης των κανόνων ανταγωνισμού, αλλά να εκφέρει την κρίση ότι η ανάλυση των πραγματικών περιστατικών τα οποία τέθηκαν υπόψη της Επιτροπής θα έπρεπε αναμφιβόλως να την οδηγήσουν να διαπιστώσει η ίδια ότι πρόκειται για παράβαση των εν λόγω κανόνων και των συστάσεων που αυτή εξέδωσε.


7.2.2022   

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 64/23


Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Županijski sud u Puli-Pola (Κροατία) στις 30 Νοεμβρίου 2021 — Ποινική δίκη κατά GR, HS, IT, INTER CONSULTING d.o.o. u likvidaciji

(Υπόθεση C-726/21)

(2022/C 64/35)

Γλώσσα διαδικασίας: η κροατική

Αιτούν δικαστήριο

Županijski sud u Puli-Pola

Ποινική δίκη ενώπιον του αιτούντος δικαστηρίου κατά

GR, HS, IT, INTER CONSULTING d.o.o. u likvidaciji

Προδικαστικό ερώτημα

Για να κριθεί κατά πόσον συντρέχει περίπτωση παραβίασης της αρχής ne bis in idem, μπορούν να συγκριθούν μόνον τα πραγματικά περιστατικά που παρατίθενται στο συμπέρασμα του κατηγορητηρίου της Županijsko državno odvjetništvo u Puli (εισαγγελίας της Pula) της 28ης Σεπτεμβρίου 2015, με τα βασικά πραγματικά περιστατικά που παρατίθενται στο συμπέρασμα του κατηγορητηρίου της Staatsanwaltschaft Klagenfurt (εισαγγελίας του Klagenfurt) της 9ης Ιανουαρίου 2015, και στο διατακτικό της αποφάσεως του Landesgericht Klagenfurt (περιφερειακού δικαστηρίου του Klagenfurt) της 3ης Νοεμβρίου 2016, η οποία επικυρώθηκε με την απόφαση του Oberster Gerichtshof (Ανωτάτου Δικαστηρίου της Δημοκρατίας της Αυστρίας) της 4ης Μαρτίου 2019, ή μπορούν να συγκριθούν τα πραγματικά περιστατικά που παρατίθενται στο συμπέρασμα του κατηγορητηρίου της Županijsko državno odvjetništvo u Puli (εισαγγελίας της Pula) με τα πραγματικά περιστατικά που παρατίθενται στο σκεπτικό της αποφάσεως του Landesgericht Klagenfurt (περιφερειακού δικαστηρίου του Klagenfurt) της 3ης Νοεμβρίου 2016, η οποία επικυρώθηκε με την απόφαση του Oberster Gerichtshof (Ανωτάτου Δικαστηρίου της Δημοκρατίας της Αυστρίας), και που αποτελούσαν το αντικείμενο προκαταρκτικής έρευνας την οποία είχε κινήσει η Staatsanwaltschaft Klagenfurt (εισαγγελία του Klagenfurt) κατά διαφόρων προσώπων, και ειδικότερα του GR και του HS, εν συνεχεία όμως παραλείφθηκαν από το κατηγορητήριο της Staatsanwaltschaft Klagenfurt (εισαγγελίας του Klagenfurt) της 9ης Ιανουαρίου 2015 (και δεν παρατέθηκαν στο συμπέρασμα του);


7.2.2022   

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 64/24


Αναίρεση που άσκησαν στις 30 Νοεμβρίου 2021 οι Coopérative des artisans pêcheurs associés (CAPA), Jean Derosière, Fabien Hagneré κ.λπ. κατά της αποφάσεως που εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο (ένατο πενταμελές τμήμα) στις 15 Σεπτεμβρίου 2021 στην υπόθεση T-777/19, CAPA κ.λπ. κατά Επιτροπής

(Υπόθεση C-742/21 P)

(2022/C 64/36)

Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική

Διάδικοι

Αναιρεσείοντες: Coopérative des artisans pêcheurs associés (CAPA), Jean Derosière, Fabien Hagneré κ.λπ. (εκπρόσωπος: M. Le Berre, avocat)

Αντίδικοι κατ’ αναίρεση: Ευρωπαϊκή Επιτροπή, Comité régional des pêches maritimes et des élevages marins Hauts-de-France, Fonds régional d’organisation du marché du poisson (From Nord), Organisation de producteurs CME Manche-Mer du Nord (OP CME Manche-Mer du Nord), Γαλλική Δημοκρατία, Ailes Marines SAS, Éoliennes Offshore des Hautes Falaises, Éoliennes Offshore du Calvados, Parc du Banc de Guérande, Éoliennes en Mer Dieppe Le Tréport, Éoliennes en Mer Îles d’Yeu et de Noirmoutier, Herviou & Associés SARL

Αιτήματα

Οι αναιρεσείοντες ζητούν από το Δικαστήριο:

να κρίνει παραδεκτή και βάσιμη την αίτηση αναιρέσεως,

να αναιρέσει την απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης της 15ης Σεπτεμβρίου 2021 στην υπόθεση T-777/19, CAPA κ.λπ. κατά Ευρωπαϊκής Επιτροπής;

να κηρύξει παραδεκτή την ασκηθείσα ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου προσφυγή,

να αναπέμψει την υπόθεση στο Γενικό Δικαστήριο,

να καταδικάσει την Ευρωπαϊκή Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα.

Λόγοι αναιρέσεως και κύρια επιχειρήματα

Προς στήριξη της αναιρέσεώς τους, οι αναιρεσείοντες προβάλλουν έξι λόγους αναιρέσεως.

Ο πρώτος λόγος αναιρέσεως αφορά έλλειψη αποτελεσματικού δικαστικού ελέγχου. Κατά τους αναιρεσείοντες, το Γενικό Δικαστήριο δεν άσκησε πλήρως τη δικαιοδοτική του αρμοδιότητα, καθότι δεν εξέτασε αν υφίστατο κίνδυνος να έχει η επίδικη ενίσχυση απτό αντίκτυπο στους νυν αναιρεσείοντες.

Ο δεύτερος λόγος αφορά ανακριβείς διαπιστώσεις και παραμόρφωση των αποδεικτικών στοιχείων. Κατά τους αναιρεσείοντες, το Γενικό Δικαστήριο προέβη σε ανακριβείς διαπιστώσεις σχετικά με ορισμένα αποδεικτικά στοιχεία που προσκόμισαν οι νυν αναιρεσείοντες και παραμόρφωσε ορισμένα άλλα αποδεικτικά στοιχεία που επίσης προσκόμισαν οι νυν αναιρεσείοντες, ιδίως όσον αφορά τους κινδύνους που ενέχει ο αντίκτυπος της επίδικης ενίσχυσης στη δραστηριότητά τους.

Ο τρίτος λόγος αφορά σφάλματα στον νομικό χαρακτηρισμό των πραγματικών περιστατικών. Κατά τους αναιρεσείοντες, η αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση περιέχει σφάλματα στον νομικό χαρακτηρισμό των πραγματικών περιστατικών, καθόσον προέβη σε διακρίσεις μεταξύ ορισμένων αποτελεσμάτων της επίδικης ενίσχυσης και έκρινε ότι ορισμένα από τα αποτελέσματα αυτά δεν σχετίζονταν με την επίδικη ενίσχυση.

Ο τέταρτος λόγος αφορά εσφαλμένη εφαρμογή του άρθρου 108, παράγραφος 2, ΣΛΕΕ και του άρθρου 1, στοιχείο η', του κανονισμού (ΕΕ) 2015/1589 (1). Κατά τους αναιρεσείοντες, η αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση εφαρμόζει εσφαλμένως την κατά τις διατάξεις αυτές έννοια του ενδιαφερομένου, τόσο από πλευράς ύπαρξης σχέσης ανταγωνισμού μεταξύ των αναιρεσειόντων και των δικαιούχων της επίδικης ενίσχυσης όσο και από πλευράς του κινδύνου να έχει η επίδικη ενίσχυση απτό αντίκτυπο στους αναιρεσείοντες.

Ο πέμπτος λόγος αφορά εσφαλμένη εφαρμογή του άρθρου 39 ΣΛΕΕ. Κατά τους αναιρεσείοντες, η αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση εφαρμόζει εσφαλμένως το άρθρο 39 ΣΛΕΕ όσον αφορά το ζήτημα αν οι αναιρεσείοντες έχουν την ιδιότητα του ενδιαφερομένου.

Τέλος, ο έκτος λόγος αφορά ελλιπή αιτιολογία καθόσον η αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση ενέχει παραβίαση της υποχρέωσης αιτιολόγησης, ιδίως στο μέτρο που δεν δικαιολογεί τη μη αναγνώριση της ιδιότητας του ενδιαφερομένου στους νυν αναιρεσείοντες, λαμβανομένων δε υπόψη, αφενός, της διαπίστωσης σχετικά με την έλλειψη συνάφειας μεταξύ της επίδικης ενίσχυσης και των κινδύνων επιπτώσεων των χρηματοδοτούμενων έργων αιολικής ενέργειας και, αφετέρου, της μη συνεκτίμησης του κατά το άρθρο 39 ΣΛΕΕ «ιδιαίτερου χαρακτήρα» της αλιευτικής δραστηριότητας κατά την εξέταση του κατά πόσον οι αναιρεσείοντες έχουν την ιδιότητα του ενδιαφερομένου.


(1)  Κανονισμός (ΕΕ) 2015/1589 του Συμβουλίου, της 13ης Ιουλίου 2015, περί λεπτομερών κανόνων για την εφαρμογή του άρθρου 108 της Συνθήκης για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης (ΕΕ 2015, L 248, σ. 9).


7.2.2022   

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 64/25


Αναίρεση που άσκησε στις 9 Δεκεμβρίου 2021 η Nichicon Corporation κατά της αποφάσεως που εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο (ένατο πενταμελές τμήμα) στις 29 Σεπτεμβρίου 2021 στην υπόθεση T-342/18, Nichicon Corporation κατά Επιτροπής

(Υπόθεση C-757/21 P)

(2022/C 64/37)

Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική

Διάδικοι

Αναιρεσείουσα: Nichicon Corporation (εκπρόσωποι: A. Ablasser-Neuhuber, F. Neumayr, G. Fussenegger, H. Kühnert, Rechtsanwälte)

Αντίδικος κατ’ αναίρεση: Ευρωπαϊκή Επιτροπή

Αιτήματα

Η αναιρεσείουσα ζητεί από το Δικαστήριο:

να αναιρέσει την αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση και να ακυρώσει την απόφαση C(2018) 1768 τελικό της Επιτροπής, της 21ης Μαρτίου 2018, σχετικά με διαδικασία εφαρμογής του άρθρου 101 ΣΛΕΕ και του άρθρου 53 της Συμφωνίας ΕΟΧ (Υπόθεση AT.40136 Capacitors, στο εξής: προσβαλλόμενη απόφαση), κατά το μέρος που αφορά την αναιρεσείουσα,

επικουρικώς, να αναιρέσει την αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση στο μέτρο που, με την εν λόγω απόφαση, το Γενικό Δικαστήριο απέρριψε

τον πρώτο λόγο ακυρώσεως, ο οποίος αφορούσε πλάνη περί τα πραγματικά περιστατικά σχετικά με τις συναντήσεις της «18ης Δεκεμβρίου 1998», του «Απριλίου/Μαΐου 2005», του «Φεβρουαρίου 2009», του «Ιουλίου 2009», της «9ης Μαρτίου 2010» και της «31ης Μαΐου 2010», προκειμένου να στοιχειοθετηθεί ότι η αναιρεσείουσα συμμετείχε σε παράβαση των κανόνων του δικαίου της Ένωσης περί ανταγωνισμού,

το δεύτερο σκέλος του δεύτερου λόγου ακυρώσεως, σχετικά με την έλλειψη ευθύνης της αναιρεσείουσας για τις διμερείς και τριμερείς επαφές μεταξύ των άλλων εμπλεκομένων επιχειρήσεων,

το τρίτο σκέλος του δεύτερου λόγου ακυρώσεως, σχετικά με τη μη συμμετοχή, το διάστημα πριν από τις 7 Νοεμβρίου 2003, σε ενιαία και διαρκή παράβαση,

τον τέταρτο λόγο ακυρώσεως σχετικά με πρόδηλα σφάλματα εκτιμήσεως κατά τον καθορισμό του προστίμου,

και, συνεπακόλουθα, να ακυρώσει εν μέρει την προσβαλλόμενη απόφαση και να μειώσει το πρόστιμο των 72 901 000 ευρώ που επιβλήθηκε στην αναιρεσείουσα κατά το ανάλογο ποσό,

επικουρικώς, να αναπέμψει την υπόθεση στο Γενικό Δικαστήριο προς επανεκδίκαση, και

να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα.

Λόγοι αναιρέσεως και κύρια επιχειρήματα

Η αναιρεσείουσα προβάλλει, κατ’ ουσίαν, τέσσερις λόγους αναιρέσεως.

Με τον πρώτο λόγο αναιρέσεως προβάλλεται παράβαση ουσιώδους τύπου λόγω μη κύρωσης της αναιρεσιβαλλόμενης αποφάσεως

Η αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση δεν υπογράφτηκε ιδιοχείρως από τους αρμόδιους δικαστές. Επομένως, δεν έχει κυρωθεί. Η έλλειψη υπογραφών πρέπει να θεωρηθεί ως παράβαση ουσιώδους τύπου. Συνεπώς, η αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση πρέπει να αναιρεθεί.

Με τον δεύτερο λόγο αναιρέσεως προβάλλεται πλάνη κατά τον έλεγχο των διαπιστώσεων της Επιτροπής ως προς τα πραγματικά περιστατικά

Το Γενικό Δικαστήριο παραμόρφωσε το περιεχόμενο των αποδεικτικών στοιχείων κατά την ανάλυση των λόγων ακυρώσεως που προέβαλε η αναιρεσείουσα πρωτοδίκως, υπέπεσε σε πλάνη περί το δίκαιο και παρέθεσε ανεπαρκή αιτιολογία.

Με τον τρίτο λόγο αναιρέσεως προβάλλεται πλάνη περί το δίκαιο κατά τον έλεγχο των διαπιστώσεων της Επιτροπής όσον αφορά την ύπαρξη ενιαίας και διαρκούς παράβασης και την ευθύνη της αναιρεσείουσας για συμμετοχή σε μια τέτοια παράβαση

Πρώτον, το Γενικό Δικαστήριο στηρίχθηκε σε ανεπαρκή αιτιολογία και υπέπεσε σε πλάνη περί το δίκαιο, καθόσον απέρριψε τον λόγο ακυρώσεως κατά τον οποίο η Επιτροπή δεν απέδειξε, εφαρμόζοντας τα απαιτούμενα νομικά κριτήρια, την ευθύνη της νυν αναιρεσείουσας για τις διμερείς και τριμερείς συναντήσεις μεταξύ των άλλων εμπλεκομένων επιχειρήσεων. Δεύτερον, το Γενικό Δικαστήριο υπέπεσε σε πλάνη περί το δίκαιο απορρίπτοντας τον λόγο ακυρώσεως της νυν αναιρεσείουσας κατά τον οποίο η Επιτροπή δεν απέδειξε την ύπαρξη διαρκούς παράβασης.

Με τον τέταρτο λόγο προβάλλεται πρόδηλη πλάνη εκτιμήσεως κατά τον καθορισμό του προστίμου

Πρώτον, το Γενικό Δικαστήριο υπέπεσε σε νομική πλάνη, καθόσον έλαβε ως βάση υπολογισμού την αξία των βάσει τιμολογίων πωλήσεων εντός του ΕΟΧ αντί της αξίας των πωλήσεων που απεστάλησαν προς τον ΕΟΧ. Επιπλέον, καθορίζοντας τον πολλαπλασιαστή βαρύτητας σε 16 %, το Γενικό Δικαστήριο εφάρμοσε ανεπαρκές νομικό κριτήριο, καθόσον δεν έλαβε υπόψη τις ατομικές περιστάσεις της αναιρεσείουσας. Δεύτερον, το Γενικό Δικαστήριο δεν έλαβε επαρκώς υπόψη τις ελαφρυντικές περιστάσεις, με αποτέλεσμα το απόλυτο ποσό του προστίμου που επιβλήθηκε στην αναιρεσείουσα να είναι δυσανάλογο. Το Γενικό Δικαστήριο παραβίασε, μεταξύ άλλων, την αρχή της αναλογικότητας και της ίσης μεταχείρισης, καθόσον δεν έλαβε δεόντως υπόψη την περιορισμένη συμμετοχή της νυν αναιρεσείουσας. Περαιτέρω, το Γενικό Δικαστήριο υπέπεσε σε πλάνη περί το δίκαιο, καθόσον αρνήθηκε να δεχθεί ως ελαφρυντικά την αμέλεια και την ανταγωνιστική συμπεριφορά της αναιρεσείουσας.


7.2.2022   

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 64/26


Αναίρεση που άσκησε στις 10 Δεκεμβρίου 2021 η Nippon Chemi-Con Corporation κατά της αποφάσεως που εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο (ένατο πενταμελές τμήμα) στις 29 Σεπτεμβρίου 2021 στην υπόθεση T-363/18, Nippon Chemi-Con Corporation κατά Επιτροπής

(Υπόθεση C-759/21 P)

(2022/C 64/38)

Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική

Διάδικοι

Αναιρεσείουσα: Nippon Chemi-Con Corporation (εκπρόσωποι: H.-J. Niemeyer, M. Röhrig, P. Neideck, Rechtsanwälte, I.-L. Stoicescu, avocate)

Αντίδικος κατ’ αναίρεση: Ευρωπαϊκή Επιτροπή

Αιτήματα

Η αναιρεσείουσα ζητεί από το Δικαστήριο:

να αναιρέσει την αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση και να ακυρώσει την απόφαση C(2018) 1768 τελικό της Επιτροπής, της 21ης Μαρτίου 2018 (1), σχετικά με διαδικασία εφαρμογής του άρθρου 101 ΣΛΕΕ και του άρθρου 53 της Συμφωνίας ΕΟΧ (AT.40136 Capacitors, στο εξής: προσβαλλόμενη απόφαση), κατά το μέρος που αφορά την αναιρεσείουσα,

επικουρικώς, να αναιρέσει την αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση κατά το μέρος που επικύρωσε το πρόστιμο που επιβλήθηκε στην αναιρεσείουσα και να ακυρώσει το άρθρο 2, στοιχείο ιʹ, της απόφασης της Ευρωπαϊκής Επιτροπής της 21ης Μαρτίου 2018,

έτι επικουρικότερον, να μειώσει το ποσό του προστίμου που επιβλήθηκε στην αναιρεσείουσα κατά το μέτρο που κριθούν βάσιμοι οι λόγοι της αναίρεσης, και

να καταδικάσει την Ευρωπαϊκή Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα του πρώτου και δευτέρου βαθμού.

Λόγοι αναιρέσεως και κύρια επιχειρήματα

Προς στήριξη της αιτήσεως αναιρέσεως, η αναιρεσείουσα προβάλλει έξι λόγους.

1.   Ο πρώτος λόγος αναιρέσεως αφορά την απουσία των υπογραφών των δικαστών στην απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου

Ελλείψει των υπογραφών των τριών δικαστών, η απόφαση είναι στο σύνολό της άκυρη, όπως προκύπτει από το άρθρο 118 του Κανονισμού Διαδικασίας του Γενικού Δικαστηρίου και από το άρθρο 37 του Οργανισμού του Δικαστηρίου.

2.   Ο δεύτερος λόγος αναιρέσεως αφορά παράβαση του άρθρου 101 ΣΛΕΕ (σκέψεις 143 έως 307 της αναιρεσιβαλλόμενης απόφασης)

Το Γενικό Δικαστήριο έσφαλε κατά την εφαρμογή του άρθρου 101 ΣΛΕΕ όταν επικύρωσε τη διαπίστωση της Επιτροπής περί παραβάσεως. Το Γενικό Δικαστήριο παρέλειψε να αξιολογήσει σωστά τη σημασία της εικαζόμενης παράβασης για τον ΕΟΧ. Εφάρμοσε εσφαλμένα τη θεωρία της «δέσμης αποδείξεων» και αντέστρεψε το βάρος αποδείξεως σε βάρος της νυν αναιρεσείουσας, παραβιάζοντας έτσι το τεκμήριο αθωότητας.

3.   Ο τρίτος λόγος αναιρέσεως αφορά την ενιαία και διαρκή παράβαση (σκέψεις 308 έως 400 της αναιρεσιβαλλόμενης απόφασης)

Το Γενικό Δικαστήριο έσφαλε κατά την εφαρμογή του άρθρου 101 ΣΛΕΕ στο μέτρο που διαπίστωσε ενιαία και διαρκή παράβαση που κάλυπτε όλους τους ηλεκτρολυτικούς πυκνωτές για το διάστημα από τις 26 Ιουνίου 1998 έως τις 23 Απριλίου 2012. Το Γενικό Δικαστήριο εφάρμοσε εσφαλμένο νομικό κριτήριο για να προσδιορίσει αν υπήρχε συνολικό σχέδιο, το οποίο αποτελεί συστατικό στοιχείο της ενιαίας και διαρκούς παράβασης. Εξάλλου, ακόμη και αν γινόταν δεκτό το νομικό κριτήριο, τα πραγματικά περιστατικά, όπως διαπιστώθηκαν από το Γενικό Δικαστήριο, δεν καθιστούν δυνατό να πιθανολογηθεί το τεκμήριο της διαρκούς, δηλαδή αδιάλειπτης, παράβασης.

4.   Ο τέταρτος λόγος αναιρέσεως αφορά παράβαση εξ αντικειμένου (σκέψεις 401 έως 429 της αναιρεσιβαλλόμενης απόφασης)

Το Γενικό Δικαστήριο έσφαλε κατά την εφαρμογή του άρθρου 101 ΣΛΕΕ, στο μέτρο που επιβεβαίωσε την άποψη της Επιτροπής ότι το σύνολο της παράβασης πρέπει να χαρακτηριστεί ως παράβαση εξ αντικειμένου. Το Γενικό Δικαστήριο αιτιολόγησε ανεπαρκώς το συμπέρασμά του και εφάρμοσε εσφαλμένο νομικό κριτήριο κατά την εκτίμηση των πληροφοριών που ανταλλάχθηκαν.

5.   Ο πέμπτος λόγος αναιρέσεως αφορά τη δικαιοδοσία (σκέψεις 71 έως 83 της αναιρεσιβαλλόμενης αποφάσεως)

Το Γενικό Δικαστήριο έσφαλε στο μέτρο που επιβεβαίωσε ότι η Ευρωπαϊκή Επιτροπή είχε διεθνή δικαιοδοσία σύμφωνα με το άρθρο 101 ΣΛΕΕ και τα άρθρα 53 και 56 της Συμφωνίας ΕΟΧ για την επιβολή κυρώσεων για το σύνολο της παράβασης. Το Γενικό Δικαστήριο όφειλε, για τη θεμελίωση της δικαιοδοσίας, να εφαρμόσει ένα όριο ανοχής, αντί να περιοριστεί στη διαπίστωση της «απλής πώλησης [ηλεκτρολυτικών πυκνωτών] εντός της Ευρωπαϊκής Ένωσης» και, εν πάση περιπτώσει, όφειλε να αιτιολογήσει επαρκώς το συμπέρασμά του.

6.   Ο έκτος λόγος αφορά τον υπολογισμό του προστίμου (σκέψεις 430 έως 526 της αναιρεσιβαλλόμενης αποφάσεως)

Το Γενικό Δικαστήριο δεν εφάρμοσε ορθά την αρχή της αναλογικότητας και, κατά την εκτίμηση των αποδεικτικών στοιχείων που προσκόμισε η αναιρεσείουσα στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή, παρέβη ορισμένες δικονομικές απαιτήσεις, ήτοι τις υποχρεώσεις αιτιολογήσεως, πλήρους εκτιμήσεως των αποδεικτικών στοιχείων και ενδελεχούς εξετάσεως των πραγματικών περιστατικών.


(1)  Απόφαση C(2018) 1768 τελικό της Επιτροπής.


7.2.2022   

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 64/28


Διάταξη του Προέδρου του Δικαστηρίου της 26ης Οκτωβρίου 2021 [αίτηση του Sofiyski rayonen sad (Βουλγαρία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — «BOSOLAR» EOOD κατά «CHEZ ELEKTRO BULGARIA» AD, παριστάμενης της:«NATSIONALNA ELEKTRICHESKA KOMPANIA» EAD

(Υπόθεση C-366/19) (1)

(2022/C 64/39)

Γλώσσα διαδικασίας: η βουλγαρική

Ο Πρόεδρος του Δικαστηρίου αποφάσισε τη διαγραφή της υποθέσεως.


(1)  ΕΕ C 255 της 29.7.2019.


7.2.2022   

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 64/28


Διάταξη του Προέδρου του Δικαστηρίου της 26ης Οκτωβρίου 2021 [αίτηση του Tribunal Constitucional (Πορτογαλία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Autoridade Tributária e Aduaneira κατά VectorImpacto — Automóveis Unipessoal Lda

(Υπόθεση C-136/21) (1)

(2022/C 64/40)

Γλώσσα διαδικασίας: η πορτογαλική

Ο Πρόεδρος του Δικαστηρίου αποφάσισε τη διαγραφή της υποθέσεως.


(1)  ΕΕ C 189 της 17.5.2021.


Γενικό Δικαστήριο

7.2.2022   

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 64/29


Προσφυγή της 26ης Νοεμβρίου 2021 — EMS Electro Medical Systems κατά EUIPO (AIRFLOW)

(Υπόθεση T-751/21)

(2022/C 64/41)

Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική

Διάδικοι

Προσφεύγουσα: EMS Electro Medical Systems GmbH (Μόναχο, Γερμανία) (εκπρόσωποι: K. Scheib και C. Schulte, δικηγόροι)

Καθού: Γραφείο Διανοητικής Ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης (EUIPO)

Στοιχεία σχετικά με τη διαδικασία ενώπιον του EUIPO

Επίδικο σήμα: Αίτηση επεκτάσεως στην Ευρωπαϊκή Ένωση της προστασίας που παρέχεται βάσει της διεθνούς καταχωρίσεως του λεκτικού σήματος AIRFLOW– Υπ’ αριθ. 1 533 193 αίτηση καταχωρίσεως

Προσβαλλόμενη απόφαση: Απόφαση του τετάρτου τμήματος προσφυγών του EUIPO της 29ης Σεπτεμβρίου 2021, στην υπόθεση R 546/2021-4

Αιτήματα

Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:

να ακυρώσει την προσβαλλόμενη απόφαση·

να καταδικάσει το EUIPO στα δικαστικά έξοδά του, καθώς και σε εκείνα στα οποία υποβλήθηκε η EMS Electro Medical Systems GmbH.

Προβαλλόμενοι λόγοι

Εσφαλμένη ερμηνεία των άρθρων 7, παράγραφος 1, στοιχείο γ', και 7, παράγραφος 2, του κανονισμού (ΕΕ) 2017/1001 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου·

Εσφαλμένη ερμηνεία των άρθρων 7, παράγραφος 1, στοιχείο β', και 7, παράγραφος 2, του κανονισμού (ΕΕ) 2017/1001 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου·

Παράβαση του άρθρου 75, παράγραφος 1, του κανονισμού (ΕΕ) 2017/1001 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου·

Παράβαση του άρθρου 76, παράγραφος 1, του κανονισμού (ΕΕ) 2017/1001 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου.


7.2.2022   

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 64/29


Προσφυγή της 8ης Δεκεμβρίου 2021 — C&C IP UK κατά EUIPO — Tipico Group (t)

(Υπόθεση T-762/21)

(2022/C 64/42)

Γλώσσα του δικογράφου της προσφυγής: η αγγλική

Διάδικοι

Προσφεύγουσα: C&C IP UK Ltd (Bristol, Ηνωμένο Βασίλειο) (εκπρόσωποι: A. von Mühlendahl και H. Hartwig, δικηγόροι)

Καθού: Γραφείο Διανοητικής Ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης (EUIPO)

Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών: Tipico Group ltd. (St. Julian’s, Μάλτα)

Στοιχεία σχετικά με τη διαδικασία ενώπιον του EUIPO

Αιτούσα: Η αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών

Επίδικο σήμα: Αίτηση καταχωρίσεως εικονιστικού σήματος της Ευρωπαϊκής Ένωσης t — Υπ’ αριθ. 17 915 463 αίτηση καταχωρίσεως

Διαδικασία ενώπιον του EUIPO: Διαδικασία ανακοπής

Προσβαλλόμενη απόφαση: Απόφαση του δευτέρου τμήματος προσφυγών του EUIPO της 3ης Σεπτεμβρίου 2021 στην υπόθεση R 2326/2020-2

Αιτήματα

Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:

να ακυρώσει την προσβαλλόμενη απόφαση·

να απορρίψει την προσφυγή που άσκησε η Tipico Group Ltd. κατά της απόφασης του τμήματος ανακοπών του EUIPO της 19ης Οκτωβρίου 2020 στην υπόθεση B 3 080 138·

να καταδικάσει στα δικαστικά έξοδα το EUIPO και την Tipico Group Ltd., στην περίπτωση που αυτή παρέμβει.

Προβαλλόμενοι λόγοι

Παράβαση των άρθρων 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', και 8, παράγραφος 5, του κανονισμού (ΕΕ) 2017/1001 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου·

Παράβαση του άρθρου 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού (ΕΕ) 2017/1001 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου.


7.2.2022   

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 64/30


Προσφυγή της 9ης Δεκεμβρίου 2021 — Daw κατά EUIPO — Sapa Building Systems (alpina)

(Υπόθεση T-766/21)

(2022/C 64/43)

Γλώσσα του δικογράφου της προσφυγής: αγγλική

Διάδικοι

Προσφεύγουσα: Daw SE (Ober-Ramstadt, Γερμανία) (εκπρόσωπος: A. Haberl, δικηγόρος)

Καθού: Γραφείο Διανοητικής Ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης (EUIPO)

Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών: Sapa Building Systems SpA (Naviglio, Ιταλία)

Στοιχεία σχετικά με τη διαδικασία ενώπιον του EUIPO

Αιτούσα: Η αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών

Επίδικο σήμα: Αίτηση καταχωρίσεως εικονιστικού σήματος της Ευρωπαϊκής Ένωσης alpina — Υπ’ αριθ. 15 123 342 αίτηση καταχωρίσεως

Διαδικασία ενώπιον του EUIPO: Διαδικασία ανακοπής

Προσβαλλόμενη απόφαση: Απόφαση του δευτέρου τμήματος προσφυγών του EUIPO της 23ης Σεπτεμβρίου 2021 στην υπόθεση R 2198/2020-2

Αιτήματα

Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:

να ακυρώσει την προσβαλλόμενη απόφαση·

να καταδικάσει την Sapa Building Systems SpA στα δικαστικά έξοδα.

Προβαλλόμενοι λόγοι

Παράβαση του άρθρου 33, παράγραφος 2, του κανονισμού (ΕΕ) 2017/1001 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου·

Παράβαση του άρθρου 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού (ΕΕ) 2017/1001 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου.


7.2.2022   

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 64/31


Προσφυγή της 14ης Δεκεμβρίου 2021 — Gameageventures κατά EUIPO (GAME TOURNAMENTS)

(Υπόθεση T-776/21)

(2022/C 64/44)

Γλώσσα διαδικασίας: αγγλική

Διάδικοι

Προσφεύγουσα: Gameageventures LLP (Folkestone, Ηνωμένο Βασίλειο) (εκπρόσωπος: S. Santos Rodríguez, δικηγόρος)

Καθού: Γραφείο Διανοητικής Ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης (EUIPO)

Στοιχεία σχετικά με τη διαδικασία ενώπιον του EUIPO

Επίδικο σήμα: Αίτηση καταχωρίσεως εικονιστικού σήματος της Ευρωπαϊκής Ένωσης GAME TOURNAMENTS– Υπ’ αριθ. 18 207 605 αίτηση καταχωρίσεως

Προσβαλλόμενη απόφαση: Απόφαση του πέμπτου τμήματος προσφυγών του EUIPO της 5ης Οκτωβρίου 2021 στην υπόθεση R 211/2021-5

Αιτήματα

Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:

να ακυρώσει την προσβαλλόμενη απόφαση·

να καταδικάσει το EUIPO στα δικαστικά έξοδα, περιλαμβανομένων εκείνων της διαδικασίας ενώπιον του EUIPO.

Προβαλλόμενοι λόγοι

Παράβαση της υποχρέωσης αιτιολόγησης και προσβολή του δικαιώματος ακρόασης·

Παράβαση του άρθρου 7, παράγραφος 1, στοιχείο γ', του κανονισμού (ΕΕ) 2017/1001 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου·

Παράβαση του άρθρου 7, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού (ΕΕ) 2017/1001 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου·

Παράβαση του άρθρου 7, παράγραφος 3, του κανονισμού (ΕΕ) 2017/1001 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου·

Παραβίαση των αρχών της ίσης μεταχείρισης και της χρηστής διοίκησης.