ISSN 1977-0901

Επίσημη Εφημερίδα

της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 72

European flag  

Έκδοση στην ελληνική γλώσσα

Ανακοινώσεις και Πληροφορίες

61ό έτος
26 Φεβρουαρίου 2018


Ανακοίνωση αριθ

Περιεχόμενα

Σελίδα

 

IV   Πληροφορίες

 

ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ ΠΡΟΕΡΧΟΜΕΝΕΣ ΑΠΟ ΤΑ ΘΕΣΜΙΚΑ ΚΑΙ ΛΟΙΠΑ ΟΡΓΑΝΑ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΥΣ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ

 

Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης

2018/C 72/01

Τελευταίες δημοσιεύσεις του Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

1


 

V   Γνωστοποιήσεις

 

ΔΙΚΑΙΟΔΟΤΙΚΕΣ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΕΣ

 

Δικαστήριο

2018/C 72/02

Υπόθεση C-434/15: Απόφαση του Δικαστηρίου (τμήμα μείζονος συνθέσεως) της 20ής Δεκεμβρίου 2017 [αίτηση του Juzgado de lo Mercantil no 3 de Barcelona (Ισπανία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Asociación Profesional Elite Taxi κατά Uber Systems Spain, SL (Προδικαστική παραπομπή — Άρθρο 56 ΣΛΕΕ — Άρθρο 58, παράγραφος 1, ΣΛΕΕ — Υπηρεσίες στον τομέα των μεταφορών — Οδηγία 2006/123/ΕΚ — Υπηρεσίες στην εσωτερική αγορά — Οδηγία 2000/31/ΕΚ — Οδηγία 98/34/ΕΚ — Υπηρεσίες της κοινωνίας της πληροφορίας — Υπηρεσία διαμεσολάβησης στο πλαίσιο της οποίας, μέσω μιας εφαρμογής για έξυπνα τηλέφωνα, διευκολύνεται έναντι αμοιβής η επικοινωνία μεταξύ μη επαγγελματιών οδηγών που χρησιμοποιούν δικό τους όχημα και ατόμων που επιθυμούν να μετακινηθούν εντός πόλης — Απαίτηση κατοχής άδειας)

2

2018/C 72/03

Υπόθεση C-521/15: Απόφαση του Δικαστηρίου (τμήμα μείζονος συνθέσεως) της 20ής Δεκεμβρίου 2017 — Βασίλειο της Ισπανίας κατά Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης [Προσφυγή ακυρώσεως — Εκτελεστική απόφαση (ΕΕ) 2015/1289 — Επιβολή προστίμου σε κράτος μέλος στο πλαίσιο της οικονομικής και δημοσιονομικής εποπτείας στη ζώνη του ευρώ — Παραποίηση στατιστικών στοιχείων σχετικά με το έλλειμμα του οικείου κράτους μέλους — Δικαιοδοσία — Κανονισμός (ΕΕ) 1173/2011 — Άρθρο 8, παράγραφοι 1 και 3 — Κατ’ εξουσιοδότηση απόφαση 2012/678/ΕΕ — Άρθρο 2, παράγραφοι 1 και 3, καθώς και άρθρο 14, παράγραφος 2 — Κανονισμός (ΕΚ) 479/2009 — Άρθρο 3, παράγραφος 1, άρθρο 8, παράγραφος 1, καθώς και άρθρα 11 και 11α — Δικαιώματα άμυνας — Χάρτης των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης — Άρθρο 41, παράγραφος 1 — Δικαίωμα χρηστής διοίκησης — Άρθρα 121, 126 και 136 ΣΛΕΕ — Πρωτόκολλο υπ’ αριθ. 12 σχετικά με τη διαδικασία υπερβολικού ελλείμματος — Υποστατό της παράβασης — Ανακριβείς δηλώσεις — Καθορισμός του προστίμου — Αρχή της μη αναδρομικότητας των ποινικών διατάξεων]

3

2018/C 72/04

Υπόθεση C-664/15: Απόφαση του Δικαστηρίου (δεύτερο τμήμα) της 20ής Δεκεμβρίου 2017 [αίτηση του Verwaltungsgerichtshof (Αυστρία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Protect Natur-, Arten- und Landschaftsschutz Umweltorganisation κατά Bezirkshauptmannschaft Gmünd (Προδικαστική παραπομπή — Περιβάλλον — Οδηγία 2000/60/ΕΚ — Πολιτική της Ευρωπαϊκής Ένωσης στον τομέα των υδάτων — Άρθρο 4, παράγραφος 1, και άρθρο 14, παράγραφος 1 — Υποχρέωση πρόληψης της υποβάθμισης της κατάστασης των υδατικών συστημάτων και υποχρέωση ενθάρρυνσης της ενεργούς συμμετοχής όλων των ενδιαφερόμενων μερών στην υλοποίηση της οδηγίας — Σύμβαση του Aarhus — Συμμετοχή του κοινού στη λήψη αποφάσεων και πρόσβαση στη δικαιοσύνη για περιβαλλοντικά θέματα — Άρθρο 6 και άρθρο 9, παράγραφοι 3 και 4 — Χάρτης των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης — Άρθρο 47 — Δικαίωμα αποτελεσματικής δικαστικής προστασίας — Έργο το οποίο ενδέχεται να έχει επιπτώσεις στην κατάσταση των υδάτων — Διοικητική διαδικασία αδειοδότησης — Οργάνωση για την προστασία του περιβάλλοντος — Αίτημα να της αναγνωριστεί η ιδιότητα του μέρους στη διοικητική διαδικασία — Δυνατότητα επίκλησης δικαιωμάτων που αντλούνται από την οδηγία 2000/60/ΕΚ — Αποκλεισμός της ιδιότητας του μέρους στη διαδικασία και του δικαιώματος προσφυγής σε περίπτωση που δεν γίνει έγκαιρη επίκληση των δικαιωμάτων αυτών στη διάρκεια της διοικητικής διαδικασίας)

4

2018/C 72/05

Υπόθεση C-677/15 P: Απόφαση του Δικαστηρίου (τέταρτο τμήμα) της 20ής Δεκεμβρίου 2017 — Γραφείο Διανοητικής Ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης (EUIPO) κατά European Dynamics Luxembourg SA, Ευρωπαϊκής Δυναμικής — Προηγμένα Συστήματα Τηλεπικοινωνιών Πληροφορικής και Τηλεματικής AE, European Dynamics Belgium SA (Αίτηση αναιρέσεως — Δημόσιες συμβάσεις υπηρεσιών — Παροχή εξωτερικών υπηρεσιών διαχειρίσεως προγράμματος και έργου και παροχή τεχνικών συμβουλών στον τομέα των τεχνολογιών πληροφορικής — Διαδικασία με σύστημα προτεραιότητας — Στάθμιση επιμέρους κριτηρίων στο πλαίσιο των κριτηρίων αναθέσεως — Αρχές της ισότητας των ευκαιριών και της διαφάνειας — Πρόδηλη πλάνη εκτιμήσεως — Πλημμελής αιτιολογία — Απώλεια ευκαιρίας — Εξωσυμβατική ευθύνη της Ευρωπαϊκής Ένωσης — Αίτημα αποζημιώσεως)

5

2018/C 72/06

Συνεκδικασθείσες υποθέσεις C-66/16 P έως C-69/16 P: Απόφαση του Δικαστηρίου (τέταρτο τμήμα) της 20ής Δεκεμβρίου 2017 — Comunidad Autónoma del País Vasco, Itelazpi, SA (C-66/16 P), Comunidad Autónoma de Cataluña, Centre de Telecomunicacions i Tecnologies de la Informació de la Generalitat de Catalunya (CTTI) (C-67/16 P), Navarra de Servicios y Tecnologías SA, (C-68/16 P), Cellnex Telecom SA, πρώην Abertis Telecom SA, Retevisión I SA (C-69/16 P) κατά Ευρωπαϊκής Επιτροπής, SES Astra SA (Αίτηση αναιρέσεως — Κρατικές ενισχύσεις — Ψηφιακή τηλεόραση — Ενίσχυση για την ανάπτυξη της επίγειας ψηφιακής τηλεοράσεως σε απομακρυσμένες και λιγότερο αστικοποιημένες περιοχές — Επιδότηση υπέρ των διαχειριστών πλατφορμών επίγειας ψηφιακής τηλεοράσεως — Απόφαση κηρύσσουσα τα μέτρα ενισχύσεως εν μέρει ασυμβίβαστα με την εσωτερική αγορά — Έννοια της κρατικής ενισχύσεως — Πλεονέκτημα — Υπηρεσία γενικού οικονομικού συμφέροντος — Καθορισμός — Διακριτική ευχέρεια των κρατών μελών)

6

2018/C 72/07

Υπόθεση C-70/16 P: Απόφαση του Δικαστηρίου (τέταρτο τμήμα) της 20ής Δεκεμβρίου 2017 — Comunidad Autónoma de Galicia, Redes de Telecomunicación Galegas Retegal SA (Retegal) κατά Ευρωπαϊκής Επιτροπής, SES Astra SA (Αίτηση αναιρέσεως — Κρατικές ενισχύσεις — Ψηφιακή τηλεόραση — Ενίσχυση για την ανάπτυξη της επίγειας ψηφιακής τηλεοράσεως σε απομακρυσμένες και λιγότερο αστικοποιημένες περιοχές — Επιδότηση υπέρ των διαχειριστών πλατφορμών επίγειας ψηφιακής τηλεοράσεως — Απόφαση κηρύσσουσα τα μέτρα ενισχύσεως εν μέρει ασυμβίβαστα με την εσωτερική αγορά — Έννοια της κρατικής ενισχύσεως — Πλεονέκτημα — Υπηρεσία γενικού οικονομικού συμφέροντος — Καθορισμός — Διακριτική ευχέρεια των κρατών μελών)

6

2018/C 72/08

Υπόθεση C-81/16 P: Απόφαση του Δικαστηρίου (τέταρτο τμήμα) της 20ής Δεκεμβρίου 2017 –Βασίλειο της Ισπανίας κατά Ευρωπαϊκής Επιτροπής (Αίτηση αναιρέσεως — Κρατικές ενισχύσεις — Ψηφιακή τηλεόραση — Ενίσχυση για την ανάπτυξη της επίγειας ψηφιακής τηλεοράσεως σε απομακρυσμένες και λιγότερο αστικοποιημένες περιοχές — Επιδότηση υπέρ των διαχειριστών πλατφορμών επίγειας ψηφιακής τηλεοράσεως — Απόφαση κηρύσσουσα τα μέτρα ενισχύσεως εν μέρει ασυμβίβαστα με την εσωτερική αγορά — Έννοια της κρατικής ενισχύσεως — Πλεονέκτημα — Υπηρεσία γενικού οικονομικού συμφέροντος — Καθορισμός — Διακριτική ευχέρεια των κρατών μελών)

7

2018/C 72/09

Υπόθεση C-102/16: Απόφαση του Δικαστηρίου (δέκατο τμήμα) της 20ής Δεκεμβρίου 2017 [αίτηση του Raad van State (Βέλγιο) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Vaditrans BVBA κατά Belgische Staat [Προδικαστική παραπομπή — Οδικές μεταφορές — Περίοδοι αναπαύσεως του οδηγού — Κανονισμός (ΕΚ) 561/2006 — Άρθρο 8, παράγραφοι 6 και 8 — Δυνατότητα λήψεως των περιόδων ημερήσιας αναπαύσεως και των μειωμένων περιόδων εβδομαδιαίας αναπαύσεως μακριά από τη βάση και μέσα στο όχημα — Εξαιρούνται οι κανονικές περίοδοι εβδομαδιαίας αναπαύσεως]

8

2018/C 72/10

Υπόθεση C-158/16: Απόφαση του Δικαστηρίου (δέκατο τμήμα) της 20ής Δεκεμβρίου 2017 [αίτηση του Juzgado de lo Contencioso-Administrativo no 1 de Oviedo (Ισπανία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως]– Margarita Isabel Vega González κατά Consejería de Hacienda y Sector Público del gobierno del Principado de Asturias (Προδικαστική παραπομπή — Κοινωνική πολιτική — Οδηγία 1999/70/ΕΚ — Συμφωνία-πλαίσιο για την εργασία ορισμένου χρόνου που συνήφθη από τη CES, την UNICE και το CEEP — Ρήτρα 4 — Αρχή της απαγορεύσεως των διακρίσεων — Έννοια των συνθηκών απασχόλησης — Υπαγωγή στο υπηρεσιακό καθεστώς υπαλλήλου σε έκτακτη άδεια — Εθνική ρύθμιση η οποία προβλέπει τη χορήγηση έκτακτης άδειας μόνο στους μόνιμους και όχι στους έκτακτους δημοσίους υπαλλήλους σε περίπτωση εκλογής τους σε δημόσιο αξίωμα)

8

2018/C 72/11

Υπόθεση C-178/16: Απόφαση του Δικαστηρίου (τέταρτο τμήμα) της 20ής Δεκεμβρίου 2017 [αίτηση του Consiglio di Stato (Ιταλία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Impresa di Costruzioni Ing. E. Mantovani SpA, Guerrato SpA κατά Provincia autonoma di Bolzano, Agenzia per i procedimenti e la vigilanza in materia di contratti pubblici di lavori servizi e forniture (ACP), Autorità nazionale anticorruzione (ANAC) (Προδικαστική παραπομπή — Δημόσιες συμβάσεις έργων — Οδηγία 2004/18/ΕΚ — Άρθρο 45, παράγραφοι 2 και 3 — Λόγοι αποκλεισμού από τη συμμετοχή σε διαδικασία για τη σύναψη δημόσιας συμβάσεως — Δήλωση κατά την οποία δεν υφίσταται αμετάκλητη καταδικαστική απόφαση σε βάρος πρώην διαχειριστή ή πρώην μέλους της διοικήσεως της διαγωνιζόμενης εταιρίας — Αξιόποινη πράξη πρώην μέλους της διοικήσεως — Ποινική καταδίκη — Πλήρης και πραγματικός διαχωρισμός της θέσεως της διαγωνιζόμενης επιχειρήσεως από το μέλος της διοικήσεως — Απόδειξη — Εκτίμηση από την αναθέτουσα αρχή των σχετικών με την υποχρέωση αυτή απαιτήσεων)

9

2018/C 72/12

Υπόθεση C-226/16: Απόφαση του Δικαστηρίου (πέμπτο τμήμα) της 20ής Δεκεμβρίου 2017 [αίτηση του Conseil d’État (Γαλλία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Eni SpA, Eni Gas & Power France SA, Union professionnelle des industries privées du gaz (Uprigaz) κατά Premier ministre, Ministre de l’Environnement, de l’Énergie et de la Mer [Προδικαστική παραπομπή — Ενέργεια — Τομέας του αερίου — Ασφάλεια του εφοδιασμού με αέριο — Κανονισμός (ΕΕ) 994/2010 — Υποχρέωση των επιχειρήσεων φυσικού αερίου να λαμβάνουν μέτρα για τη διασφάλιση του εφοδιασμού των προστατευόμενων πελατών με αέριο — Άρθρο 2, δεύτερο εδάφιο, σημείο 1 — Έννοια των προστατευόμενων πελατών — Άρθρο 8, παράγραφος 2 — Πρόσθετη υποχρέωση — Άρθρο 8, παράγραφος 5 — Δυνατότητα των επιχειρήσεων φυσικού αερίου να εκπληρώνουν την υποχρέωσή τους σε περιφερειακό ή σε ενωσιακό επίπεδο — Εθνική κανονιστική ρύθμιση που επιβάλλει στους προμηθευτές αερίου πρόσθετη υποχρέωση αποθήκευσης αερίου και της οποίας το πεδίο εφαρμογής περιλαμβάνει πελάτες που δεν συγκαταλέγονται στους προστατευόμενους πελάτες κατά την έννοια του κανονισμού 994/2010 — Υποχρέωση αποθήκευσης η οποία πρέπει να εκπληρωθεί σε ποσοστό 80 % στο έδαφος του οικείου κράτους μέλους]

10

2018/C 72/13

Υπόθεση C-255/16: Απόφαση του Δικαστηρίου (πρώτο τμήμα) της 20ής Δεκεμβρίου 2017 [αίτηση του Københavns Byret (Δανία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — ποινική δίκη κατά Bent Falbert, Poul Madsen, JP/Politikens Hus A/S (Προδικαστική παραπομπή — Διαδικασία πληροφορήσεως στον τομέα των τεχνικών προτύπων και κανονισμών — Εθνική νομοθεσία που προσδιορίζει ή εισάγει απαγόρευση διοργανώσεως παιγνίων, λαχείων και στοιχημάτων χωρίς άδεια και εισάγει απαγόρευση των διαφημίσεων των παιγνίων, λαχείων και στοιχημάτων που διοργανώνονται χωρίς άδεια)

11

2018/C 72/14

Υπόθεση C-268/16 P: Απόφαση του Δικαστηρίου (τέταρτο τμήμα) της 20ής Δεκεμβρίου 2017 — Binca Seafoods GmbH κατά Ευρωπαϊκής Επιτροπής [Αίτηση αναιρέσεως — Κανονισμός (ΕΚ) 834/2007 — Παραγωγή και επισήμανση βιολογικών προϊόντων — Κανονισμός (ΕΚ) 889/2008 — Εκτελεστικός κανονισμός (ΕΕ) 1358/2014 — Έννομο συμφέρον — Έννοια προσωπικού οφέλους]

11

2018/C 72/15

Υπόθεση C-276/16: Απόφαση του Δικαστηρίου (έβδομο τμήμα) της 20ής Δεκεμβρίου 2017 [αίτηση του Corte suprema di cassazione (Ιταλία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Prequ' Italia Srl κατά Agenzia delle Dogane e dei Monopoli [Προδικαστική παραπομπή — Αρχή του σεβασμού των δικαιωμάτων άμυνας — Δικαίωμα ακροάσεως — Κανονισμός (ΕΟΚ) 2913/92 — Κοινοτικός τελωνειακός κώδικας — Άρθρο 244 — Είσπραξη τελωνειακής οφειλής — Έλλειψη προηγούμενης ακροάσεως του αποδέκτη πριν από την έκδοση διορθωτικής πράξεως επιβολής φόρου — Δικαίωμα του αποδέκτη σε αναστολή εκτελέσεως της διορθωτικής πράξεως — Μη αυτόματη αναστολή σε περίπτωση ασκήσεως διοικητικής προσφυγής — Παραπομπή στις προϋποθέσεις του άρθρου 244 του τελωνειακού κώδικα]

12

2018/C 72/16

Υπόθεση C-277/16: Απόφαση του Δικαστηρίου (δεύτερο τμήμα) της 20ής Δεκεμβρίου 2017 [αίτηση του Sąd Najwyższy (Πολωνία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Polkomtel sp. z o.o. κατά Prezes Urzędu Komunikacji Elektronicznej (Προδικαστική παραπομπή — Κοινό κανονιστικό πλαίσιο για δίκτυα και υπηρεσίες ηλεκτρονικών επικοινωνιών — Οδηγία 2002/21/ΕΚ — Άρθρα 8 και 16 — Οδηγία 2002/19/ΕΚ — Άρθρα 8 και 13 — Φορέας εκμετάλλευσης ο οποίος ορίζεται ως έχων σημαντική ισχύ σε αγορά — Έλεγχος των τιμών — Υποχρεώσεις που επιβάλλονται από τις εθνικές κανονιστικές αρχές — Υποχρέωση καθορισμού των τιμών με γνώμονα το κόστος — Καθορισμός χρεώσεων χαμηλότερων από το κόστος στο οποίο υποβάλλεται ο φορέας για την παροχή των υπηρεσιών τερματισμού φωνητικών κλήσεων σε δίκτυα κινητής τηλεφωνίας — Χάρτης των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης — Άρθρο 16 — Επιχειρηματική ελευθερία — Αναλογικότητα)

13

2018/C 72/17

Υπόθεση C-291/16: Απόφαση του Δικαστηρίου (δεύτερο τμήμα) της 20ής Δεκεμβρίου 2017 [αίτηση του Juzgado de lo Mercantil no 8 de Barcelona (Ισπανία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Schweppes SA κατά Red Paralela SL, Red Paralela BCN SL, πρώην Carbòniques Montaner SL [Προδικαστική παραπομπή — Προσέγγιση των νομοθεσιών — Σήματα — Οδηγία 2008/95/ΕΚ — Άρθρο 7, παράγραφος 1 — Ανάλωση των δικαιωμάτων επί του σήματος — Παράλληλα σήματα — Μεταβίβαση σημάτων για τμήμα του εδάφους του Ευρωπαϊκού Οικονομικού Χώρου (ΕΟΧ) — Εμπορική στρατηγική προωθούσα σκοπίμως τη συνολική και ενιαία εικόνα του σήματος μετά τη μεταβίβαση — Ανεξάρτητοι δικαιούχοι οι οποίοι όμως έχουν στενές εμπορικές και οικονομικές σχέσεις]

14

2018/C 72/18

Υπόθεση C-322/16: Απόφαση του Δικαστηρίου (πρώτο τμήμα) της 20ής Δεκεμβρίου 2017 [αίτηση του Consiglio di Stato (Ιταλία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Global Starnet Ltd κατά Ministero dell’Economia e delle Finanze, Amministrazione Autonoma Monopoli di Stato (Προδικαστική παραπομπή — Ελεύθερη παροχή υπηρεσιών, ελευθερία εγκαταστάσεως, ελεύθερη κυκλοφορία κεφαλαίων και επιχειρηματική ελευθερία — Περιορισμοί — Ανάθεση νέων συμβάσεων παραχωρήσεως για τη διεξαγωγή παιγνίων μέσω διαδικτύου — Αρχές της ασφάλειας δικαίου και της προστασίας της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης — Απόφαση του Συνταγματικού Δικαστηρίου — Υποχρέωση ή μη του εθνικού δικαστηρίου να υποβάλει στο Δικαστήριο αίτηση προδικαστικής αποφάσεως)

15

2018/C 72/19

Υπόθεση C-334/16: Απόφαση του Δικαστηρίου (έκτο τμήμα) της 20ής Δεκεμβρίου 2017 [αίτηση του Audiencia Provincial de Albacete (Ισπανία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — José Luís Núñez Torreiro κατά AIG Europe Limited, Sucursal en España, πρώην Chartis Europe Limited, Sucursal en España, Unión Española de Entidades Aseguradoras y Reaseguradoras (Unespa) (Προδικαστική παραπομπή — Υποχρεωτική ασφάλιση της αστικής ευθύνης που προκύπτει από την κυκλοφορία αυτοκινήτων οχημάτων — Οδηγία 2009/103/ΕΚ — Άρθρο 3, πρώτο εδάφιο — Έννοια του όρου κυκλοφορία οχημάτων — Εθνική ρύθμιση που εξαιρεί την οδήγηση αυτοκινήτων οχημάτων σε οδούς και εδάφη που δεν είναι κατάλληλα για κυκλοφορία, πλην εκείνων τα οποία, μολονότι δεν είναι κατάλληλα για τον σκοπό αυτό, είναι εντούτοις κοινής χρήσεως)

15

2018/C 72/20

Υπόθεση C-364/16 P: Απόφαση του Δικαστηρίου (έκτο τμήμα) της 20ής Δεκεμβρίου 2017 — Trioplast Industrier AB κατά Ευρωπαϊκής Επιτροπής (Αίτηση αναιρέσεως — Συμπράξεις — Αγορά πλαστικών βιομηχανικών σάκων — Όχληση της αναιρεσείουσας από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή για την καταβολή τόκων υπερημερίας για το επιβληθέν πρόστιμο — Προσφυγή ακυρώσεως και αγωγή αποζημιώσεως)

16

2018/C 72/21

Υπόθεση C-372/16: Απόφαση του Δικαστηρίου (πρώτο τμήμα) της 20ής Δεκεμβρίου 2017 [αίτηση του Oberlandesgericht München (Γερμανία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Soha Sahyouni κατά Raja Mamisch [Προδικαστική παραπομπή — Χώρος ελευθερίας, ασφάλειας και δικαιοσύνης — Κανονισμός (ΕΕ) 1259/2010 — Ενισχυμένη συνεργασία στον τομέα του δικαίου που είναι εφαρμοστέο στο διαζύγιο και τον δικαστικό χωρισμό — Αναγνώριση ιδιωτικού διαζυγίου εκδοθέντος από θρησκευτικό δικαστήριο σε τρίτο κράτος — Πεδίο εφαρμογής του εν λόγω κανονισμού]

16

2018/C 72/22

Υπόθεση C-393/16: Απόφαση του Δικαστηρίου (δεύτερο τμήμα) της 20ής Δεκεμβρίου 2017 [αίτηση του Bundesgerichtshof (Γερμανία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Comité Interprofessionnel du Vin de Champagne κατά Aldi Süd Dienstleistungs-GmbH & Co. OHG, εκπροσωπούμενης από την Aldi Süd Dienstleistungs-GmbH, πρώην Aldi Einkauf GmbH & Co. OHG Süd [Προδικαστική παραπομπή — Κοινή οργάνωση των αγορών γεωργικών προϊόντων — Προστασία των προστατευόμενων ονομασιών προέλευσης (ΠΟΠ) — Κανονισμός (ΕΚ) 1234/2007 — Άρθρο 118ιγ, παράγραφος 2, στοιχείο αʹ, σημείο ii, στοιχεία βʹ και γʹ — Κανονισμός (ΕΕ) 1308/2013 — Άρθρο 103, παράγραφος 2, στοιχείο αʹ, σημείο ii, στοιχεία βʹ και γʹ — Πεδίο εφαρμογής — Εκμετάλλευση της φήμης μιας ΠΟΠ — Κατάχρηση, απομίμηση ή επίκληση μιας ΠΟΠ — Ψευδής ή παραπλανητική ένδειξη — ΠΟΠ Champagne η οποία χρησιμοποιείται στην ονομασία τροφίμου — Ονομασία Champagner Sorbet — Τρόφιμο που περιέχει σαμπάνια ως συστατικό — Συστατικό που προσδίδει στο τρόφιμο ένα ουσιώδες χαρακτηριστικό]

17

2018/C 72/23

Συνεκδικασθείσες υποθέσεις C-397/16 και C-435/16: Απόφαση του Δικαστηρίου (δεύτερο τμήμα) της 20ής Δεκεμβρίου 2017 [αιτήσεις των Corte d’appello di Milano, Bundesgerichtshof (Ιταλία, Γερμανία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Acacia Srl κατά Pneusgarda Srl, πτωχεύσασα, Audi AG (C-397/16), Acacia Srl, Rolando D’Amato κατά Dr. Ing. h.c. F. Porsche AG (C-435/16) [Προδικαστική παραπομπή — Κανονισμός (ΕΚ) 6/2002 — Κοινοτικά σχέδια και υποδείγματα — Άρθρο 110, παράγραφος 1 — Έλλειψη προστασίας — Λεγόμενη ρήτρα περί επισκευής — Έννοια του συστατικού σύνθετου προϊόντος — Επισκευή του σύνθετου προϊόντος προς αποκατάσταση της αρχικής του εμφάνισης — Μέτρα που πρέπει να ληφθούν από τον χρήστη για τους σκοπούς επικλήσεως της ρήτρας περί επισκευής — Αντίγραφο σώτρου αυτοκινήτου πανομοιότυπο με το σώτρο αρχικού εξοπλισμού]

18

2018/C 72/24

Υπόθεση C-419/16: Απόφαση του Δικαστηρίου (τρίτο τμήμα) της 20ής Δεκεμβρίου 2017 [αίτηση του Tribunale di Bolzano (Ιταλία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Sabine Simma Federspiel κατά Provincia autonoma di Bolzano, Equitalia Nord SpA (Προδικαστική παραπομπή — Ελευθερία εγκαταστάσεως και ελεύθερη κυκλοφορία των εργαζομένων — Άρθρα 45 και 49 ΣΛΕΕ — Αμοιβαία αναγνώριση διπλωμάτων, πιστοποιητικών και άλλων τίτλων ιατρικής — Οδηγίες 75/363/ΕΟΚ και 93/16/ΕΟΚ — Αμοιβή των ειδικευόμενων ιατρών)

19

2018/C 72/25

Υπόθεση C-434/16: Απόφαση του Δικαστηρίου (δεύτερο τμήμα) της 20ής Δεκεμβρίου 2017 [αίτηση του Supreme Court (Ιρλανδία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Peter Nowak κατά Data Protection Commissioner (Προδικαστική παραπομπή — Προστασία των φυσικών προσώπων έναντι της επεξεργασίας δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα — Οδηγία 95/46/ΕΚ — Άρθρο 2, στοιχείο α' — Έννοια των δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα — Γραπτές απαντήσεις υποψηφίου σε επαγγελματικές εξετάσεις — Διορθώσεις του εξεταστή σχετικές με τις απαντήσεις αυτές — Άρθρο 12, στοιχεία α' και β' — Έκταση των δικαιωμάτων προσβάσεως και διορθώσεως του ενδιαφερομένου)

20

2018/C 72/26

Υπόθεση C-442/16: Απόφαση του Δικαστηρίου (πέμπτο τμήμα) της 20ής Δεκεμβρίου 2017 [αίτηση του Court of Appeal (Ιρλανδία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Florea Gusa κατά Minister for Social Protection, Ιρλανδίας, Attorney General (Προδικαστική παραπομπή — Οδηγία 2004/38/ΕΚ — Πρόσωπο που έπαυσε να ασκεί μη μισθωτή δραστηριότητα — Διατήρηση της ιδιότητας του μη μισθωτού — Δικαίωμα διαμονής — Νομοθεσία κράτους μέλους κατά την οποία το επίδομα ανεργίας χορηγείται μόνο στα πρόσωπα που έχουν δικαίωμα διαμονής στην επικράτεια αυτού του κράτους μέλους)

20

2018/C 72/27

Υπόθεση C-462/16: Απόφαση του Δικαστηρίου (πέμπτο τμήμα) της 20ής Δεκεμβρίου 2017 [αίτηση του Bundesfinanzhof (Γερμανία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Finanzamt Bingen-Alzey κατά Boehringer Ingelheim Pharma GmbH & Co. KG [Προδικαστική παραπομπή — Φορολογία — Φόρος προστιθεμένης αξίας — Οδηγία 2006/112/ΕΚ — Άρθρο 90, παράγραφος 1 — Μείωση του τιμήματος υπό τις προϋποθέσεις που καθορίζουν τα κράτη μέλη — Μείωση της βάσης επιβολής του φόρου — Αρχές που συνάγονται από την απόφαση της 24ης Οκτωβρίου 1996, Elida Gibbs (C-317/94, EU:C:1996:400) — Εκπτώσεις παρεχόμενες στα ιδιωτικά ταμεία ασφαλίσεως υγείας]

21

2018/C 72/28

Υπόθεση C-467/16: Απόφαση του Δικαστηρίου (δεύτερο τμήμα) της 20ής Δεκεμβρίου 2017 [αίτηση του Amtsgericht Stuttgart (Γερμανία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Brigitte Schlömp κατά Landratsamt Schwäbisch Hall (Προδικαστική παραπομπή — Χώρος ελευθερίας, ασφάλειας και δικαιοσύνης — Δικαστική συνεργασία σε αστικές υποθέσεις — Διεθνής δικαιοδοσία, αναγνώριση και εκτέλεση των αποφάσεων σε αστικές και εμπορικές υποθέσεις — Σύμβαση του Λουγκάνο II — Εκκρεμοδικία — Έννοια του δικαστηρίου — Αρχή διαμεσολαβήσεως του ελβετικού δικαίου, αρμόδια για τη διαδικασία διαμεσολαβήσεως η οποία προηγείται υποχρεωτικώς κάθε διαδικασίας επί της ουσίας)

22

2018/C 72/29

Υπόθεση C-492/16: Απόφαση του Δικαστηρίου (δεύτερο τμήμα) της 20ής Δεκεμβρίου 2017 [αίτηση του Fővárosi Törvényszék (Ουγγαρία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Incyte Corporation κατά Szellemi Tulajdon Nemzeti Hivatala [Προδικαστική παραπομπή — Πνευματική και βιομηχανική ιδιοκτησία — Δίκαιο των διπλωμάτων ευρεσιτεχνίας — Φάρμακα που προορίζονται για ανθρώπινη χρήση — Κανονισμός (ΕΚ) 469/2009 — Άρθρο 18 — Φυτοπροστατευτικά προϊόντα — Κανονισμός (ΕΚ) 1610/96 — Άρθρο 17, παράγραφος 2 — Συμπληρωματικό πιστοποιητικό προστασία — Διάρκεια — Καθορισμός της ημερομηνίας λήξεως — Αποτελέσματα αποφάσεως του Δικαστηρίου — Δυνατότητα ή υποχρέωση διορθώσεως της ημερομηνίας λήξεως]

22

2018/C 72/30

Υπόθεση C-500/16: Απόφαση του Δικαστηρίου (δεύτερο τμήμα) της 20ής Δεκεμβρίου 2017 [αίτηση του Naczelny Sąd Administracyjny (Πολωνία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Caterpillar Financial Services sp. z o.o. [Προδικαστική παραπομπή — Φορολογία — Κοινό σύστημα φόρου προστιθέμενης αξίας (ΦΠΑ) — Οδηγία 2006/112/ΕΚ — Άρθρο 135, παράγραφος 1, στοιχείο α' — Απαλλαγές — Φόροι εισπραχθέντες κατά παράβαση του δικαίου της Ένωσης — Εμπόδια για την επιστροφή αχρεωστήτως καταβληθέντος ΦΠΑ — Άρθρο 4, παράγραφος 3, ΣΕΕ — Αρχές της ισοδυναμίας, της αποτελεσματικότητας και της καλόπιστης συνεργασίας — Δικαιώματα υπέρ των ιδιωτών — Συμπλήρωση της προθεσμίας παραγραφής της φορολογικής υποχρεώσεως — Αποτελέσματα αποφάσεως του Δικαστηρίου — Αρχή της ασφάλειας δικαίου]

23

2018/C 72/31

Συνεκδικασθείσες υποθέσεις C-504/16 και 613/16: Απόφαση του Δικαστηρίου (έκτο τμήμα) της 20ής Δεκεμβρίου 2017 [αιτήσεις του Finanzgericht Köln (Γερμανία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Deister Holding AG πρώην Traxx Investments N.V. (C-504/16), Juhler Holding A/S (C-613/16) κατά Bundeszentralamt für Steuern (Προδικαστική παραπομπή — Άμεση φορολογία — Ελευθερία εγκαταστάσεως — Οδηγία 90/435/ΕΟΚ — Άρθρο 1, παράγραφος 2 — Άρθρο 5 — Μητρική εταιρία — Εταιρία χαρτοφυλακίου — Παρακράτηση στην πηγή των κερδών που διανέμονται σε εγκατεστημένη στην αλλοδαπή μητρική εταιρία χαρτοφυλακίου — Απαλλαγή — Φορολογική απάτη, φοροδιαφυγή και φορολογική κατάχρηση — Τεκμήριο)

24

2018/C 72/32

Υπόθεση C-516/16: Απόφαση του Δικαστηρίου (έβδομο τμήμα) της 20ής Δεκεμβρίου 2017 [αίτηση του Bundesverwaltungsgericht (Αυστρία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Erzeugerorganisation Tiefkühlgemüse eGen κατά Agrarmarkt Austria [Προδικαστική παραπομπή — Γεωργία — Κοινή οργάνωση των αγορών — Επιχειρησιακό πρόγραμμα στον τομέα των οπωροκηπευτικών — Κανονισμός (ΕΚ) 1234/2007, όπως τροποποιήθηκε από τον κανονισμό (ΕΚ) 361/2008 — Άρθρα 103β, 103δ και 103ζ — Χρηματοδοτική ενίσχυση της Ευρωπαϊκής Ένωσης — Εκτελεστικός κανονισμός (ΕΕ) 543/2011 — Άρθρο 60 και παράρτημα IX, σημείο 23 — Επενδύσεις σε γεωργικές εκμεταλλεύσεις και/ή σε εγκαταστάσεις της οργανώσεως παραγωγών — Έννοια — Δικαιολογημένη εμπιστοσύνη — Ασφάλεια δικαίου]

24

2018/C 72/33

Υπόθεση C-529/16: Απόφαση του Δικαστηρίου (πρώτο τμήμα) της 20ής Δεκεμβρίου 2017 [αίτηση του Finanzgericht München (Γερμανία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Hamamatsu Photonics Deutschland GmbH κατά Hauptzollamt München (Προδικαστική παραπομπή — Κοινό δασμολόγιο — Τελωνειακός κώδικας — Άρθρο 29 — Καθορισμός της δασμολογητέας αξίας — Διασυνοριακές πράξεις μεταξύ συνδεδεμένων επιχειρήσεων — Συμφωνία προεγκρίσεως ενδοομιλικής τιμολογήσεως — Συμφωνηθείσα τιμή μεταβιβάσεως προκύπτουσα από το αρχικώς χρεωθέν ποσό και από την κατ’ αποκοπήν διόρθωση μετά τη λήξη της περιόδου εκκαθαρίσεως)

25

2018/C 72/34

Υπόθεση C-649/16: Απόφαση του Δικαστηρίου (πρώτο τμήμα) της 20ής Δεκεμβρίου 2017 [αίτηση του Oberster Gerichtshof (Αυστρία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Peter Valach κ.λπ. κατά Waldviertler Sparkasse Bank AG κ.λπ. [Προδικαστική παραπομπή — Δικαστική συνεργασία σε αστικές υποθέσεις — Κανονισμός (ΕΕ) 1215/2012 — Πεδίο εφαρμογής — Αγωγή αποζημιώσεως λόγω αδικοπραξίας ασκηθείσα κατά των μελών μιας επιτροπής πιστωτών τα οποία απέρριψαν πρόγραμμα εξυγιάνσεως στο πλαίσιο διαδικασίας αφερεγγυότητας]

26

2018/C 72/35

Υπόθεση C-571/17 PPU: Απόφαση του Δικαστηρίου (πέμπτο τμήμα) της 22ας Δεκεμβρίου 2017 [αίτηση του Rechtbank Amsterdam (Κάτω Χώρες) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Εκτέλεση ευρωπαϊκού εντάλματος συλλήψεως εις βάρος του Samet Ardic (Προδικαστική παραπομπή — Επείγουσα προδικαστική διαδικασία — Αστυνομική και δικαστική συνεργασία σε ποινικές υποθέσεις — Ευρωπαϊκό ένταλμα συλλήψεως — Απόφαση πλαίσιο 2002/584/ΔΕΥ — Διαδικασίες παραδόσεως μεταξύ κρατών μελών — Προϋποθέσεις εκτελέσεως — Λόγοι προαιρετικής μη εκτελέσεως — Άρθρο 4α, παράγραφος 1, θεσπισθέν με την απόφαση πλαίσιο 2009/299/ΔΕΥ — Ένταλμα εκδοθέν για την εκτέλεση στερητικής της ελευθερίας ποινής — Έννοια της δίκης που οδήγησε σε έκδοση απόφασης — Περιεχόμενο — Πρόσωπο που καταδικάστηκε τελεσίδικα σε στερητική της ελευθερίας ποινή μετά από δίκη που διεξήχθη παρουσία του — Ποινή της οποίας η εκτέλεση μεταγενέστερα ανεστάλη εν μέρει και υπό όρους — Μεταγενέστερη διαδικασία που οδήγησε στην ανάκληση της αναστολής λόγω παραβάσεως των όρων αυτών — Διαδικασία ανακλήσεως που διεξήχθη ερήμην του ενδιαφερομένου)

27

2018/C 72/36

Υπόθεση C-648/17: Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Augstākā tiesa (Λεττονία) στις 20 Νοεμβρίου 2017 — Balcia Insurance SE

27

2018/C 72/37

Υπόθεση C-696/17 P: Αναίρεση που άσκησε στις 8 Δεκεμβρίου 2017 η Alex SCI κατά της διατάξεως που εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο (πρώτο τμήμα) στις 10 Οκτωβρίου 2017 στην υπόθεση T-841/16, Alex κατά Επιτροπής

28

2018/C 72/38

Υπόθεση C-14/18 P: Αναίρεση που άσκησε στις 5 Ιανουαρίου 2018 η Alfamicro — Sistemas de computadores, Sociedade Unipessoal, Lda. κατά της αποφάσεως που εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο (δεύτερο τμήμα) στις 14 Νοεμβρίου 2017 στην υπόθεση T-831/14, Alfamicro κατά Επιτροπής

29

 

Γενικό Δικαστήριο

2018/C 72/39

Υπόθεση T-76/15: Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 18ης Ιανουαρίου 2018 — Kenup Foundation κ.λπ. κατά EIT [Έρευνα και τεχνολογική ανάπτυξη — EIT — Πρόγραμμα πλαίσιο για την Έρευνα και την Καινοτομία Ορίζων 2020 — Πρόσκληση υποβολής προτάσεων για τον ορισμό κοινότητας γνώσης και καινοτομίας — Απόρριψη της προσφοράς των προσφευγόντων — Κανονισμός (ΕΚ) 294/2008 — Κανονισμός (ΕΚ) 1290/2013 — Παράνομη ανάθεση αρμοδιοτήτων]

31

2018/C 72/40

Υπόθεση T-747/15: Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 16ης Ιανουαρίου 2018 — EDF κατά Επιτροπής (Κρατικές ενισχύσεις — Ενισχύσεις χορηγηθείσες από τις γαλλικές αρχές στην EDF — Κεφαλαιοποίηση των λογιστικών προβλέψεων που δημιουργήθηκαν με φοροαπαλλαγή για την ανανέωση του δικτύου μεταφοράς υψηλής τάσης — Δεδικασμένο — Κριτήριο του ιδιώτη επενδυτή)

32

2018/C 72/41

Υπόθεση T-68/16: Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 17ης Ιανουαρίου 2018 — Deichmann κατά EUIPO — Munich (Αναπαράσταση σταυρού στο πλαϊνό μέρος αθλητικού υποδήματος) {Σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης — Διαδικασία για την κήρυξη εκπτώσεως — Εικονιστικό σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης που αναπαριστά σταυρό στο πλαϊνό μέρος αθλητικού υποδήματος — Σήμα θέσεως — Ουσιαστική χρήση του σήματος — Άρθρο 15, παράγραφος 1, και άρθρο 51, παράγραφος 1, στοιχείο α', του κανονισμού (ΕΚ) 207/2009 [νυν άρθρο 18, παράγραφος 1, και άρθρο 58, παράγραφος 1, στοιχείο α', του κανονισμού (ΕE) 2017/1001]}

32

2018/C 72/42

Υπόθεση T-204/16: Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 16ης Ιανουαρίου 2018 — Sun Media κατά EUIPO — Meta4 Spain (METABOX) {Σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης — Διαδικασία ανακοπής — Αίτηση καταχωρίσεως λεκτικού σήματος της Ευρωπαϊκής Ένωσης METABOX — Προγενέστερο λεκτικό σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης και προγενέστερο εθνικό λεκτικό σήμα META4 και προγενέστερο εικονιστικό σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης και προγενέστερο εθνικό εικονιστικό σήμα meta4 — Σχετικός λόγος απαραδέκτου — Άρθρο 8, παράγραφος 1, στοιχείο β, του κανονισμού (ΕΚ) 207/2009 [νυν άρθρο 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού (ΕΕ) 2017/1001] — Ομοιότητα των σημείων — Κίνδυνος συγχύσεως}

33

2018/C 72/43

Υπόθεση T-273/16: Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 16ης Ιανουαρίου 2018 — Sun Media κατά EUIPO — Meta4 Spain (METAPORN) {Σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης — Διαδικασία ανακοπής — Αίτηση καταχωρίσεως του λεκτικού σήματος της Ευρωπαϊκής Ένωσης METAPORN — Προγενέστερο λεκτικό σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης και προγενέστερο λεκτικό εθνικό σήμα META4, καθώς και προγενέστερο εικονιστικό σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης meta4 και προγενέστερο εικονιστικό εθνικό σήμα meta4 — Σχετικός λόγος απαραδέκτου — Άρθρο 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού (ΕΚ) 207/2009 [νυν άρθρο 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού (ΕΕ) 2017/1001] — Ομοιότητα των υπηρεσιών — Έννοια των συμπληρωματικών υπηρεσιών — Ομοιότητα των σημείων — Κίνδυνος συγχύσεως}

34

2018/C 72/44

Υπόθεση T-398/16: Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 16ης Ιανουαρίου 2018 — Starbucks κατά EUIPO — Nersesyan (COFFEE ROCKS) {Σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης — Διαδικασία ανακοπής — Αίτηση καταχωρίσεως εικονιστικού σήματος COFFEE ROCKS της Ευρωπαϊκής Ένωσης — Προγενέστερα εικονιστικά σήματα STARBUCKS COFFEE της Ευρωπαϊκής Ένωσης — Σχετικός λόγος απαραδέκτου — Ομοιότητα των σημείων — Άρθρο 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού (ΕΚ) 207/2009 [νυν άρθρο 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού (ΕΕ) 2017/1001] — Άρθρο 8, παράγραφος 5, του κανονισμού 207/2009 [νυν άρθρο 8, παράγραφος 5, του κανονισμού (ΕΕ) 2017/1001]}

34

2018/C 72/45

Υπόθεση T-630/16: Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 16ης Ιανουαρίου 2018 — Dehtochema Bitumat κατά ECHA (REACH — Οφειλόμενο τέλος για την καταχώριση ουσίας — Μείωση παρεχόμενη στις ΜΜΕ — Σύσταση 2003/361/ΕΚ — Έννοια της συνδεδεμένης επιχειρήσεως — Υποβολή εσφαλμένης δηλώσεως περί του μεγέθους επιχειρήσεως — Μείωση κατά 50 % του ποσού του εφαρμοστέου διοικητικού τέλους — Αρμοδιότητα του ECHA — Παύση παραγωγής της ουσίας)

35

2018/C 72/46

Υπόθεση T-804/16: Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 18ης Ιανουαρίου 2018 — LG Electronics, κατά EUIPO (Dual Edge) {Σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης — Αίτηση καταχωρίσεως λεκτικού σήματος της Ευρωπαϊκής Ένωσης Dual Edge — Απόλυτος λόγος απαραδέκτου — Περιγραφικός χαρακτήρας — Άρθρο 7, παράγραφος 1, στοιχείο γ', του κανονισμού (ΕΚ) 207/2009 [νυν άρθρο 7, παράγραφος 1, στοιχείο γ', του κανονισμού (ΕΕ) 2017/1001]}

36

2018/C 72/47

Υπόθεση T-231/17: Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 16ης Ιανουαρίου 2018 — SE κατά Συμβουλίου (Υπαλληλική υπόθεση — Υπάλληλοι — Αποδοχές — Οικογενειακά επιδόματα — Άρθρο 2, παράγραφος 2, τρίτο εδάφιο, του παραρτήματος VII του Κανονισμού Υπηρεσιακής Καταστάσεως των υπαλλήλων — Έννοια του συντηρούμενου τέκνου — Έννοια του τέκνου έναντι του οποίου ο υπάλληλος έχει υποχρέωση διατροφής σύμφωνα με δικαστική απόφαση βασιζόμενη στη νομοθεσία των κρατών μελών σχετικά με την προστασία των ανηλίκων — Άρνηση αναγνωρίσεως της ιδιότητας του συντηρούμενου τέκνου στην εγγονή του υπαλλήλου)

36

2018/C 72/48

Υπόθεση T-809/17: Προσφυγή της 7ης Δεκεμβρίου 2017 — Intercontact Budapest κατά CdT

37

2018/C 72/49

Υπόθεση T-816/17: Προσφυγή της 14ης Δεκεμβρίου 2017 — Λουξεμβούργο κατά Επιτροπής

38

2018/C 72/50

Υπόθεση T-819/17: Προσφυγή της 18ης Δεκεμβρίου 2017 — Sierra κατά EUIPO

39

2018/C 72/51

Υπόθεση T-823/17: Προσφυγή της 20ής Δεκεμβρίου 2017 — Etnia Dreams κατά EUIPO — Poisson (Etnik)

40

2018/C 72/52

Υπόθεση T-834/17: Αγωγή της 29ης Δεκεμβρίου 2017 — United Parcel Service κατά Επιτροπής

41

2018/C 72/53

Υπόθεση T-835/17: Προσφυγή της 29ης Δεκεμβρίου 2017 — Eurofer κατά Επιτροπής

42

2018/C 72/54

Υπόθεση T-837/17: Προσφυγή της 28ης Δεκεμβρίου 2017 — Negru κατά EUIPO — Sky (SkyPrivate)

43

2018/C 72/55

Υπόθεση T-3/18: Προσφυγή της 9ης Ιανουαρίου 2018 — Holzer y Cia κατά EUIPO — Annco (ANN TAYLOR)

43

2018/C 72/56

Υπόθεση T-4/18: Προσφυγή της 9ης Ιανουαρίου 2018 — Holzer y Cia κατά EUIPO — Annco (AT ANN TAYLOR)

44

2018/C 72/57

Υπόθεση T-5/18: Προσφυγή της 3ης Ιανουαρίου 2018 — Hamburg Beer Company κατά EUIPO (Hamburg BEER COMPANY)

45

2018/C 72/58

Υπόθεση T-6/18: Προσφυγή της 2ας Ιανουαρίου 2018 — Hamburg Beer Company κατά EUIPO (Hamburg Beer Company)

46

2018/C 72/59

Υπόθεση T-7/18: Προσφυγή της 8ης Ιανουαρίου 2018 — inforsacom Informationssysteme κατά EUIPO (Business and technology working as one)

46

2018/C 72/60

Υπόθεση T-9/18: Προσφυγή της 8ης Ιανουαρίου 2018 — Addiko Bank κατά EUIPO (STRAIGHTFORWARD BANKING)

47

2018/C 72/61

Υπόθεση T-12/18: Προσφυγή της 11ης Ιανουαρίου 2018 — Zweirad-Center Stadler κατά EUIPO — Triumph Designs (Triumph)

47


EL

 


IV Πληροφορίες

ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ ΠΡΟΕΡΧΟΜΕΝΕΣ ΑΠΟ ΤΑ ΘΕΣΜΙΚΑ ΚΑΙ ΛΟΙΠΑ ΟΡΓΑΝΑ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΥΣ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ

Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης

26.2.2018   

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 72/1


Τελευταίες δημοσιεύσεις του Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

(2018/C 072/01)

Τελευταία δημοσίευση

ΕΕ C 63 της 19.2.2018

Ιστορικό των προηγούμενων δημοσιεύσεων

ΕΕ C 52 της 12.2.2018

ΕΕ C 42 της 5.2.2018

ΕΕ C 32 της 29.1.2018

ΕΕ C 22 της 22.1.2018

ΕΕ C 13 της 15.1.2018

ΕΕ C 5 της 8.1.2018

Τα κείμενα αυτά είναι διαθέσιμα στον δικτυακό τόπο

EUR-Lex: http://eur-lex.europa.eu


V Γνωστοποιήσεις

ΔΙΚΑΙΟΔΟΤΙΚΕΣ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΕΣ

Δικαστήριο

26.2.2018   

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 72/2


Απόφαση του Δικαστηρίου (τμήμα μείζονος συνθέσεως) της 20ής Δεκεμβρίου 2017 [αίτηση του Juzgado de lo Mercantil no 3 de Barcelona (Ισπανία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Asociación Profesional Elite Taxi κατά Uber Systems Spain, SL

(Υπόθεση C-434/15) (1)

((Προδικαστική παραπομπή - Άρθρο 56 ΣΛΕΕ - Άρθρο 58, παράγραφος 1, ΣΛΕΕ - Υπηρεσίες στον τομέα των μεταφορών - Οδηγία 2006/123/ΕΚ - Υπηρεσίες στην εσωτερική αγορά - Οδηγία 2000/31/ΕΚ - Οδηγία 98/34/ΕΚ - Υπηρεσίες της κοινωνίας της πληροφορίας - Υπηρεσία διαμεσολάβησης στο πλαίσιο της οποίας, μέσω μιας εφαρμογής για έξυπνα τηλέφωνα, διευκολύνεται έναντι αμοιβής η επικοινωνία μεταξύ μη επαγγελματιών οδηγών που χρησιμοποιούν δικό τους όχημα και ατόμων που επιθυμούν να μετακινηθούν εντός πόλης - Απαίτηση κατοχής άδειας))

(2018/C 072/02)

Γλώσσα διαδικασίας: η ισπανική

Αιτούν δικαστήριο

Juzgado de lo Mercantil no 3 de Barcelona

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

Asociación Profesional Elite Taxi

κατά

Uber Systems Spain, SL

Διατακτικό

1)

Το άρθρο 56 ΣΛΕΕ, σε συνδυασμό με το άρθρο 58, παράγραφος 1, ΣΛΕΕ, καθώς και με το άρθρο 2, παράγραφος 2, στοιχείο δ', της οδηγίας 2006/123/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 12ης Δεκεμβρίου 2006, σχετικά με τις υπηρεσίες στην εσωτερική αγορά, και με το άρθρο 1, σημείο 2, της οδηγίας 98/34/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 22ας Ιουνίου 1998, για την καθιέρωση μιας διαδικασίας πληροφόρησης στον τομέα των τεχνικών προτύπων και κανονισμών, όπως τροποποιήθηκε με την οδηγία 98/48/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 20ής Ιουλίου 1998, στο οποίο παραπέμπει το άρθρο 2, στοιχείο α', της οδηγίας 2000/31/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 8ης Ιουνίου 2000, για ορισμένες νομικές πτυχές των υπηρεσιών της κοινωνίας της πληροφορίας, ιδίως του ηλεκτρονικού εμπορίου, στην εσωτερική αγορά («οδηγία για το ηλεκτρονικό εμπόριο»), έχουν την έννοια ότι υπηρεσία διαμεσολάβησης όπως η επίδικη εν προκειμένω, στο πλαίσιο της οποίας, μέσω μιας εφαρμογής για έξυπνα τηλέφωνα, διευκολύνεται έναντι αμοιβής η επικοινωνία μεταξύ μη επαγγελματιών οδηγών που χρησιμοποιούν δικό τους όχημα και ατόμων που επιθυμούν να μετακινηθούν εντός πόλης, πρέπει να θεωρηθεί ότι είναι άρρηκτα συνδεδεμένη με υπηρεσία μεταφοράς και, κατ’ επέκταση, να χαρακτηριστεί «υπηρεσία στον τομέα των μεταφορών» κατά την έννοια του άρθρου 58, παράγραφος 1, ΣΛΕΕ. Ως εκ τούτου, μια τέτοια υπηρεσία αποκλείεται από το πεδίο εφαρμογής του άρθρου 56 ΣΛΕΕ, της οδηγίας 2006/123 και της οδηγίας 2000/31.


(1)  ΕΕ C 363 της 3.11.2015.


26.2.2018   

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 72/3


Απόφαση του Δικαστηρίου (τμήμα μείζονος συνθέσεως) της 20ής Δεκεμβρίου 2017 — Βασίλειο της Ισπανίας κατά Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης

(Υπόθεση C-521/15) (1)

([Προσφυγή ακυρώσεως - Εκτελεστική απόφαση (ΕΕ) 2015/1289 - Επιβολή προστίμου σε κράτος μέλος στο πλαίσιο της οικονομικής και δημοσιονομικής εποπτείας στη ζώνη του ευρώ - Παραποίηση στατιστικών στοιχείων σχετικά με το έλλειμμα του οικείου κράτους μέλους - Δικαιοδοσία - Κανονισμός (ΕΕ) 1173/2011 - Άρθρο 8, παράγραφοι 1 και 3 - Κατ’ εξουσιοδότηση απόφαση 2012/678/ΕΕ - Άρθρο 2, παράγραφοι 1 και 3, καθώς και άρθρο 14, παράγραφος 2 - Κανονισμός (ΕΚ) 479/2009 - Άρθρο 3, παράγραφος 1, άρθρο 8, παράγραφος 1, καθώς και άρθρα 11 και 11α - Δικαιώματα άμυνας - Χάρτης των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης - Άρθρο 41, παράγραφος 1 - Δικαίωμα χρηστής διοίκησης - Άρθρα 121, 126 και 136 ΣΛΕΕ - Πρωτόκολλο υπ’ αριθ. 12 σχετικά με τη διαδικασία υπερβολικού ελλείμματος - Υποστατό της παράβασης - Ανακριβείς δηλώσεις - Καθορισμός του προστίμου - Αρχή της μη αναδρομικότητας των ποινικών διατάξεων])

(2018/C 072/03)

Γλώσσα διαδικασίας: η ισπανική

Διάδικοι

Προσφεύγον: Βασίλειο της Ισπανίας (εκπρόσωποι: A. Gavela Llopis, A. Rubio González και Μ. A. Sampol Pucurull)

Καθού: Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης (εκπρόσωποι: E. Dumitriu-Segnana, A. F. Jensen και A. de Gregorio Merino)

Παρεμβαίνουσα υπέρ του καθού: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: J. Baquero Cruz, J.-P. Keppenne, M. Clausen και F. Simonetti)

Διατακτικό

Το Δικαστήριο αποφασίζει:

1)

Απορρίπτει την προσφυγή.

2)

Το Βασίλειο της Ισπανίας φέρει, εκτός από τα δικαστικά του έξοδα, και τα έξοδα στα οποία υποβλήθηκε το Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

3)

Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή φέρει τα δικαστικά έξοδά της.


(1)  ΕΕ C 406 της 7.12.2015.


26.2.2018   

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 72/4


Απόφαση του Δικαστηρίου (δεύτερο τμήμα) της 20ής Δεκεμβρίου 2017 [αίτηση του Verwaltungsgerichtshof (Αυστρία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Protect Natur-, Arten- und Landschaftsschutz Umweltorganisation κατά Bezirkshauptmannschaft Gmünd

(Υπόθεση C-664/15) (1)

((Προδικαστική παραπομπή - Περιβάλλον - Οδηγία 2000/60/ΕΚ - Πολιτική της Ευρωπαϊκής Ένωσης στον τομέα των υδάτων - Άρθρο 4, παράγραφος 1, και άρθρο 14, παράγραφος 1 - Υποχρέωση πρόληψης της υποβάθμισης της κατάστασης των υδατικών συστημάτων και υποχρέωση ενθάρρυνσης της ενεργούς συμμετοχής όλων των ενδιαφερόμενων μερών στην υλοποίηση της οδηγίας - Σύμβαση του Aarhus - Συμμετοχή του κοινού στη λήψη αποφάσεων και πρόσβαση στη δικαιοσύνη για περιβαλλοντικά θέματα - Άρθρο 6 και άρθρο 9, παράγραφοι 3 και 4 - Χάρτης των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης - Άρθρο 47 - Δικαίωμα αποτελεσματικής δικαστικής προστασίας - Έργο το οποίο ενδέχεται να έχει επιπτώσεις στην κατάσταση των υδάτων - Διοικητική διαδικασία αδειοδότησης - Οργάνωση για την προστασία του περιβάλλοντος - Αίτημα να της αναγνωριστεί η ιδιότητα του μέρους στη διοικητική διαδικασία - Δυνατότητα επίκλησης δικαιωμάτων που αντλούνται από την οδηγία 2000/60/ΕΚ - Αποκλεισμός της ιδιότητας του μέρους στη διαδικασία και του δικαιώματος προσφυγής σε περίπτωση που δεν γίνει έγκαιρη επίκληση των δικαιωμάτων αυτών στη διάρκεια της διοικητικής διαδικασίας))

(2018/C 072/04)

Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική

Αιτούν δικαστήριο

Verwaltungsgerichtshof

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

Protect Natur-, Arten- und Landschaftsschutz Umweltorganisation

κατά

Bezirkshauptmannschaft Gmünd

Διατακτικό

1)

Το άρθρο 9, παράγραφος 3, της Σύμβασης για την πρόσβαση σε πληροφορίες, τη συμμετοχή του κοινού στη λήψη αποφάσεων και την πρόσβαση στη δικαιοσύνη για περιβαλλοντικά θέματα, η οποία υπογράφηκε στο Aarhus στις 25 Ιουνίου 1998 και εγκρίθηκε εξ ονόματος της Ευρωπαϊκής Κοινότητας με την απόφαση 2005/370/ΕΚ του Συμβουλίου, της 17ης Φεβρουαρίου 2005, σε συνδυασμό με το άρθρο 47 του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης, έχει την έννοια ότι περιβαλλοντική οργάνωση η οποία έχει συσταθεί νομίμως και λειτουργεί σύμφωνα με τις απαιτήσεις του εθνικού δικαίου πρέπει να έχει τη δυνατότητα να προσβάλει ενώπιον δικαστηρίου μια απόφαση αδειοδότησης έργου που ενδέχεται να αντιβαίνει στην υποχρέωση πρόληψης της υποβάθμισης της κατάστασης των υδατικών συστημάτων, την οποία επιβάλλει το άρθρο 4 της οδηγίας 2000/60/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 23ης Οκτωβρίου 2000, για τη θέσπιση πλαισίου κοινοτικής δράσης στον τομέα της πολιτικής των υδάτων.

2)

Οι συνδυασμένες διατάξεις του άρθρου 9, παράγραφος 3, της εγκριθείσας με την απόφαση 2005/370 Σύμβασης αυτής, του άρθρου 47 του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων και του άρθρου 14, παράγραφος 1, της οδηγίας 2000/60 έχουν την έννοια ότι δεν επιτρέπουν κανόνες του εθνικού δικονομικού δικαίου οι οποίοι αποκλείουν, σε μια περίπτωση όπως αυτή της υπόθεσης της κύριας δίκης, τις οργανώσεις για την προστασία του περιβάλλοντος από το δικαίωμα συμμετοχής, υπό την ιδιότητα του μέρους στη διαδικασία, σε διαδικασία αδειοδότησης με σκοπό την υλοποίηση της οδηγίας 2000/60 και οι οποίοι παρέχουν το δικαίωμα προσφυγής κατά των αποφάσεων που λαμβάνονται κατόπιν τέτοιας διαδικασίας μόνον σε όσα πρόσωπα έχουν την ως άνω ιδιότητα.

3)

Υπό την επιφύλαξη του ελέγχου από το αιτούν δικαστήριο των κρίσιμων πραγματικών περιστατικών και των κρίσιμων κανόνων του εθνικού δικαίου, το άρθρο 9, παράγραφοι 3 και 4, της εγκριθείσας με την απόφαση 2005/370/ΕΚ Σύμβασης, σε συνδυασμό με το άρθρο 47 του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων, έχει την έννοια ότι δεν επιτρέπει, σε μια περίπτωση όπως αυτή της υπόθεσης της κύριας δίκης, να εφαρμοστεί έναντι περιβαλλοντικής οργάνωσης κανόνας αποκλεισμού ο οποίος προβλέπεται στο εθνικό δικονομικό δίκαιο και ορίζει ότι όποιος παραλείπει να προβάλει εγκαίρως αντιρρήσεις, ήδη στο στάδιο της διοικητικής διαδικασίας και το αργότερο κατά τη διεξαγωγή της προφορικής συζήτησης στο πλαίσιο της εν λόγω διαδικασίας, χάνει την ιδιότητα του μέρους στη διαδικασία και δεν μπορεί, ως εκ τούτου, να ασκήσει προσφυγή κατά της απόφασης που λαμβάνεται με το πέρας της ίδιας πάντοτε διαδικασίας.


(1)  ΕΕ C 111 της 29.3.2016.


26.2.2018   

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 72/5


Απόφαση του Δικαστηρίου (τέταρτο τμήμα) της 20ής Δεκεμβρίου 2017 — Γραφείο Διανοητικής Ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης (EUIPO) κατά European Dynamics Luxembourg SA, Ευρωπαϊκής Δυναμικής — Προηγμένα Συστήματα Τηλεπικοινωνιών Πληροφορικής και Τηλεματικής AE, European Dynamics Belgium SA

(Υπόθεση C-677/15 P) (1)

((Αίτηση αναιρέσεως - Δημόσιες συμβάσεις υπηρεσιών - Παροχή εξωτερικών υπηρεσιών διαχειρίσεως προγράμματος και έργου και παροχή τεχνικών συμβουλών στον τομέα των τεχνολογιών πληροφορικής - Διαδικασία με σύστημα προτεραιότητας - Στάθμιση επιμέρους κριτηρίων στο πλαίσιο των κριτηρίων αναθέσεως - Αρχές της ισότητας των ευκαιριών και της διαφάνειας - Πρόδηλη πλάνη εκτιμήσεως - Πλημμελής αιτιολογία - Απώλεια ευκαιρίας - Εξωσυμβατική ευθύνη της Ευρωπαϊκής Ένωσης - Αίτημα αποζημιώσεως))

(2018/C 072/05)

Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική

Διάδικοι

Αναιρεσείον: Γραφείο Διανοητικής Ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης (EUIPO) (εκπρόσωποι: N. Bambara, επικουρούμενος από τους P. Wytinck και B. Hoorelbeke, avocats)

Λοιποί διάδικοι στη διαδικασία: European Dynamics Luxembourg SA, Ευρωπαϊκή Δυναμική — Προηγμένα Συστήματα Τηλεπικοινωνιών Πληροφορικής και Τηλεματικής AE, European Dynamics Belgium SA (εκπρόσωποι: M. Σφυρής, Χ.-Ν. Δέδε και Δ. Παπαδοπούλου, δικηγόροι)

Διατακτικό

Το Δικαστήριο αποφασίζει:

1)

Αναιρεί την απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης της 7ης Οκτωβρίου 2015, European Dynamics Luxembourg κ.λπ. κατά ΓΕΕΑ (T-299/11, EU:T:2015:757), κατά το μέρος που,

με το σημείο 2 του διατακτικού, η Ευρωπαϊκή Ένωση υποχρεώθηκε να αποκαταστήσει τη ζημία που υπέστη η European Dynamics Luxembourg SA λόγω της απώλειας της ευκαιρίας να της ανατεθεί η σύμβαση-πλαίσιο με την ιδιότητα της πρώτης επιλεγείσας αντισυμβαλλομένης βάσει του συστήματος της προτεραιότητας, και

με τα σημεία 4 και 5 του διατακτικού, ζητήθηκε από τους διαδίκους να γνωστοποιήσουν στο Γενικό Δικαστήριο το ακριβές αριθμητικό ποσό της αποζημιώσεως, το οποίο θα καθόριζαν από κοινού κατόπιν συμφωνίας, ή, σε περίπτωση μη επιτεύξεως συμφωνίας, τα αιτήματά τους, συνοδευόμενα από συγκεκριμένα αριθμητικά στοιχεία.

2)

Απορρίπτει την αίτηση αναιρέσεως κατά τα λοιπά.

3)

Απορρίπτει το αίτημα αποζημιώσεως των European Dynamics Luxembourg SA, Ευρωπαϊκή Δυναμική — Προηγμένα Συστήματα Τηλεπικοινωνιών Πληροφορικής και Τηλεματικής AE και European Dynamics Belgium SA στην υπόθεση T-299/11.

4)

Καταδικάζει το Γραφείο Διανοητικής Ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης (EUIPO) καθώς και τις European Dynamics Luxembourg SA, Ευρωπαϊκή Δυναμική — Προηγμένα Συστήματα Τηλεπικοινωνιών Πληροφορικής και Τηλεματικής AE και European Dynamics Belgium SA στα δικαστικά έξοδα στα οποία αντιστοίχως υποβλήθηκαν στο πλαίσιο τόσο της αναιρετικής διαδικασίας όσο και της διαδικασίας ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου.


(1)  ΕΕ C 90 της 7.3.2016.


26.2.2018   

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 72/6


Απόφαση του Δικαστηρίου (τέταρτο τμήμα) της 20ής Δεκεμβρίου 2017 — Comunidad Autónoma del País Vasco, Itelazpi, SA (C-66/16 P), Comunidad Autónoma de Cataluña, Centre de Telecomunicacions i Tecnologies de la Informació de la Generalitat de Catalunya (CTTI) (C-67/16 P), Navarra de Servicios y Tecnologías SA, (C-68/16 P), Cellnex Telecom SA, πρώην Abertis Telecom SA, Retevisión I SA (C-69/16 P) κατά Ευρωπαϊκής Επιτροπής, SES Astra SA

(Συνεκδικασθείσες υποθέσεις C-66/16 P έως C-69/16 P) (1)

((Αίτηση αναιρέσεως - Κρατικές ενισχύσεις - Ψηφιακή τηλεόραση - Ενίσχυση για την ανάπτυξη της επίγειας ψηφιακής τηλεοράσεως σε απομακρυσμένες και λιγότερο αστικοποιημένες περιοχές - Επιδότηση υπέρ των διαχειριστών πλατφορμών επίγειας ψηφιακής τηλεοράσεως - Απόφαση κηρύσσουσα τα μέτρα ενισχύσεως εν μέρει ασυμβίβαστα με την εσωτερική αγορά - Έννοια της «κρατικής ενισχύσεως» - Πλεονέκτημα - Υπηρεσία γενικού οικονομικού συμφέροντος - Καθορισμός - Διακριτική ευχέρεια των κρατών μελών))

(2018/C 072/06)

Γλώσσα διαδικασίας: η ισπανική

Διάδικοι

Αναιρεσείοντες: Comunidad Autónoma del País Vasco, Itelazpi, SA (C-66/16 P), Comunidad Autónoma de Cataluña, Centre de Telecomunicacions i Tecnologies de la Informació de la Generalitat de Catalunya (CTTI) (C-67/16 P), Navarra de Servicios y Tecnologías SA, (C-68/16 P), Cellnex Telecom SA, πρώην Abertis Telecom SA, Retevisión I SA (C-69/16 P) (εκπρόσωποι: J. Buendía Sierra, A. Lamadrid de Pablo και M. Bolsa Ferruz, abogados)

Λοιποί διάδικοι στη διαδικασία: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: P. Němečková, É. Gippini Fournier και B. Stromsky), SES Astra SA (εκπρόσωποι: F. González Díaz, V. Romero Algarra, abogados και F. Salerno, avocat)

Διατακτικό

Το Δικαστήριο αποφασίζει:

1)

Απορρίπτει τις αιτήσεις αναιρέσεως.

2)

Καταδικάζει τους Comunidad Autónoma del País Vasco, Itelazpi SA, Comunidad Autónoma de Cataluña, Centre de Telecomunicacions i Tecnologies de la Informació de la Generalitat de Catalunya (CTTI), Navarra de Servicios y Tecnologías SA, Cellnex Telecom SA και Retevisión I SA στα δικαστικά έξοδα.


(1)  ΕΕ C 118 της 4.4.2016.


26.2.2018   

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 72/6


Απόφαση του Δικαστηρίου (τέταρτο τμήμα) της 20ής Δεκεμβρίου 2017 — Comunidad Autónoma de Galicia, Redes de Telecomunicación Galegas Retegal SA (Retegal) κατά Ευρωπαϊκής Επιτροπής, SES Astra SA

(Υπόθεση C-70/16 P) (1)

((Αίτηση αναιρέσεως - Κρατικές ενισχύσεις - Ψηφιακή τηλεόραση - Ενίσχυση για την ανάπτυξη της επίγειας ψηφιακής τηλεοράσεως σε απομακρυσμένες και λιγότερο αστικοποιημένες περιοχές - Επιδότηση υπέρ των διαχειριστών πλατφορμών επίγειας ψηφιακής τηλεοράσεως - Απόφαση κηρύσσουσα τα μέτρα ενισχύσεως εν μέρει ασυμβίβαστα με την εσωτερική αγορά - Έννοια της «κρατικής ενισχύσεως» - Πλεονέκτημα - Υπηρεσία γενικού οικονομικού συμφέροντος - Καθορισμός - Διακριτική ευχέρεια των κρατών μελών))

(2018/C 072/07)

Γλώσσα διαδικασίας: η ισπανική

Διάδικοι

Αναιρεσείουσες: Comunidad Autónoma de Galicia, Redes de Telecomunicación Galegas Retegal SA (Retegal) (εκπρόσωποι: F. J. García και B. Pérez Conde, abogados)

Λοιποί διάδικοι στη διαδικασία: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: P. Němečková, É. Gippini Fournier και B. Stromsky), SES Astra SA (εκπρόσωποι: F. González Díaz, V. Romero Algarra, abogados και F. Salerno, avocat)

Διατακτικό

Το Δικαστήριο αποφασίζει:

1)

Αναιρεί την απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης της 26ης Νοεμβρίου 2015, Comunidad Autónoma de Galicia και Retegal κατά Επιτροπής (T-463/13 και T-464/13, μη δημοσιευθείσα, EU:T:2015:901).

2)

Ακυρώνει την απόφαση 2014/489/ΕΕ της Επιτροπής, της 19ης Ιουνίου 2013, σχετικά με την κρατική ενίσχυση SA.28599 [(C 23/2010) (πρώην NN 36/2010, πρώην CP 163/2009)] που έχει χορηγηθεί από το Βασίλειο της Ισπανίας για την ανάπτυξη της επίγειας ψηφιακής τηλεόρασης σε απομακρυσμένες και λιγότερο αστικοποιημένες περιοχές (εκτός της Καστίλλης-Λα Μάντσα).

3)

Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή φέρει τα δικαστικά έξοδα στα οποία υποβλήθηκαν η Comunidad Autónoma de Galicia (Αυτόνομη Κοινότητα της Γαλικίας, Ισπανία) και η Redes de Telecomunicación Galegas Retegal SA (Retegal) στο πλαίσιο της αναιρετικής διαδικασίας καθώς και τα έξοδα στα οποία υποβλήθηκαν αυτές πρωτοδίκως.

4)

Η SES Astra SA φέρει τα δικαστικά έξοδά της.


(1)  ΕΕ C 118 της 4.4.2016.


26.2.2018   

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 72/7


Απόφαση του Δικαστηρίου (τέταρτο τμήμα) της 20ής Δεκεμβρίου 2017 –Βασίλειο της Ισπανίας κατά Ευρωπαϊκής Επιτροπής

(Υπόθεση C-81/16 P) (1)

((Αίτηση αναιρέσεως - Κρατικές ενισχύσεις - Ψηφιακή τηλεόραση - Ενίσχυση για την ανάπτυξη της επίγειας ψηφιακής τηλεοράσεως σε απομακρυσμένες και λιγότερο αστικοποιημένες περιοχές - Επιδότηση υπέρ των διαχειριστών πλατφορμών επίγειας ψηφιακής τηλεοράσεως - Απόφαση κηρύσσουσα τα μέτρα ενισχύσεως εν μέρει ασυμβίβαστα με την εσωτερική αγορά - Έννοια της «κρατικής ενισχύσεως» - Πλεονέκτημα - Υπηρεσία γενικού οικονομικού συμφέροντος - Καθορισμός - Διακριτική ευχέρεια των κρατών μελών))

(2018/C 072/08)

Γλώσσα διαδικασίας: η ισπανική

Διάδικοι

Αναιρεσείον: Βασίλειο της Ισπανίας (εκπρόσωποι: M. A. Sampol Pucurull, M. J. García Valdecasas Dorrego και A. Rubio González)

Αντίδικος κατ’ αναίρεση: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: P. Němečková, É. Gippini Fournier και B. Stromsky)

Διατακτικό

Το Δικαστήριο αποφασίζει:

1)

Απορρίπτει την αίτηση αναιρέσεως.

2)

Καταδικάζει το Βασίλειο της Ισπανίας στα δικαστικά έξοδα.


(1)  ΕΕ C 118 της 4.4.2016.


26.2.2018   

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 72/8


Απόφαση του Δικαστηρίου (δέκατο τμήμα) της 20ής Δεκεμβρίου 2017 [αίτηση του Raad van State (Βέλγιο) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Vaditrans BVBA κατά Belgische Staat

(Υπόθεση C-102/16) (1)

([Προδικαστική παραπομπή - Οδικές μεταφορές - Περίοδοι αναπαύσεως του οδηγού - Κανονισμός (ΕΚ) 561/2006 - Άρθρο 8, παράγραφοι 6 και 8 - Δυνατότητα λήψεως των περιόδων ημερήσιας αναπαύσεως και των μειωμένων περιόδων εβδομαδιαίας αναπαύσεως μακριά από τη βάση και μέσα στο όχημα - Εξαιρούνται οι κανονικές περίοδοι εβδομαδιαίας αναπαύσεως])

(2018/C 072/09)

Γλώσσα διαδικασίας: η ολλανδική

Αιτούν δικαστήριο

Raad van State

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

Vaditrans BVBA

κατά

Belgische Staat

Διατακτικό

1)

Το άρθρο 8, παράγραφοι 6 και 8, του κανονισμού (ΕΚ) 561/2006 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 15ης Μαρτίου 2006, για την εναρμόνιση ορισμένων κοινωνικών διατάξεων στον τομέα των οδικών μεταφορών και για την τροποποίηση των κανονισμών (ΕΟΚ) 3821/85 και (ΕΚ) 2135/98 του Συμβουλίου, καθώς και για την κατάργηση του κανονισμού (ΕΟΚ) 3820/85 του Συμβουλίου, έχει την έννοια ότι ο οδηγός δεν μπορεί να λαμβάνει, μέσα στο όχημά του, τις κανονικές περιόδους εβδομαδιαίας αναπαύσεως που προβλέπει το εν λόγω άρθρο 8, παράγραφος 6.

2)

Από την εξέταση του δεύτερου προδικαστικού ερωτήματος δεν προέκυψε κανένα στοιχείο που να θίγει το κύρος του κανονισμού 561/2006 υπό το πρίσμα της αρχής της νομιμότητας στις ποινικές διαδικασίες, όπως διατυπώνεται στο άρθρο 49, παράγραφος 1, του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης.


(1)  ΕΕ C 165 της 10.5.2016.


26.2.2018   

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 72/8


Απόφαση του Δικαστηρίου (δέκατο τμήμα) της 20ής Δεκεμβρίου 2017 [αίτηση του Juzgado de lo Contencioso-Administrativo no 1 de Oviedo (Ισπανία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως]– Margarita Isabel Vega González κατά Consejería de Hacienda y Sector Público del gobierno del Principado de Asturias

(Υπόθεση C-158/16) (1)

((Προδικαστική παραπομπή - Κοινωνική πολιτική - Οδηγία 1999/70/ΕΚ - Συμφωνία-πλαίσιο για την εργασία ορισμένου χρόνου που συνήφθη από τη CES, την UNICE και το CEEP - Ρήτρα 4 - Αρχή της απαγορεύσεως των διακρίσεων - Έννοια των «συνθηκών απασχόλησης» - Υπαγωγή στο υπηρεσιακό καθεστώς υπαλλήλου σε έκτακτη άδεια - Εθνική ρύθμιση η οποία προβλέπει τη χορήγηση έκτακτης άδειας μόνο στους μόνιμους και όχι στους έκτακτους δημοσίους υπαλλήλους σε περίπτωση εκλογής τους σε δημόσιο αξίωμα))

(2018/C 072/10)

Γλώσσα διαδικασίας: η ισπανική

Αιτούν δικαστήριο

Juzgado de lo Contencioso-Administrativo no 1 de Oviedo

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

Margarita Isabel Vega González

κατά

Consejería de Hacienda y Sector Público del gobierno del Principado de Asturias

Διατακτικό

1)

Η ρήτρα 4, σημείο 1, της συμφωνίας-πλαισίου για την εργασία ορισμένου χρόνου, η οποία συνήφθη στις 18 Μαρτίου 1999 και έχει προσαρτηθεί στην οδηγία 1999/70/ΕΚ του Συμβουλίου, της 28ης Ιουνίου 1999, σχετικά με τη συμφωνία-πλαίσιο για την εργασία ορισμένου χρόνου που συνήφθη από τη CES, την UNICE και το CEEP, έχει την έννοια ότι στον όρο «συνθήκες απασχόλησης» που περιέχει η διάταξη αυτή εμπίπτει το δικαίωμα ενός εργαζομένου που εξελέγη σε κοινοβουλευτικό αξίωμα να λάβει έκτακτη άδεια, προβλεπόμενη από την εθνική νομοθεσία, δυνάμει της οποίας αναστέλλεται η σχέση εργασίας, έτσι ώστε να διασφαλίζονται η διατήρηση της θέσεως εργασίας του εργαζομένου αυτού και το δικαίωμά του προαγωγής έως τη λήξη της κοινοβουλευτικής του θητείας.

2)

Η ρήτρα 4 της συμφωνίας πλαισίου για την εργασία ορισμένου χρόνου που έχει προσαρτηθεί στην οδηγία 1999/70 έχει την έννοια ότι αντιτίθεται σε εθνική ρύθμιση, όπως η επίμαχη στην κύρια δίκη, η οποία αποκλείει κατ’ απόλυτο τρόπο τη χορήγηση σε εργαζόμενο με σχέση εργασίας ορισμένου χρόνου που πρόκειται να αναλάβει πολιτικό αξίωμα άδειας δυνάμει της οποίας αναστέλλεται η σχέση εργασίας έως ότου ο εργαζόμενος αυτός επανέλθει στη θέση του μετά τη λήξη της εν λόγω θητείας, ενώ το δικαίωμα αυτό αναγνωρίζεται στους εργαζομένους με σχέση εργασίας αορίστου χρόνου.


(1)  ΕΕ C 211 της 13.6.2016.


26.2.2018   

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 72/9


Απόφαση του Δικαστηρίου (τέταρτο τμήμα) της 20ής Δεκεμβρίου 2017 [αίτηση του Consiglio di Stato (Ιταλία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Impresa di Costruzioni Ing. E. Mantovani SpA, Guerrato SpA κατά Provincia autonoma di Bolzano, Agenzia per i procedimenti e la vigilanza in materia di contratti pubblici di lavori servizi e forniture (ACP), Autorità nazionale anticorruzione (ANAC)

(Υπόθεση C-178/16) (1)

((Προδικαστική παραπομπή - Δημόσιες συμβάσεις έργων - Οδηγία 2004/18/ΕΚ - Άρθρο 45, παράγραφοι 2 και 3 - Λόγοι αποκλεισμού από τη συμμετοχή σε διαδικασία για τη σύναψη δημόσιας συμβάσεως - Δήλωση κατά την οποία δεν υφίσταται αμετάκλητη καταδικαστική απόφαση σε βάρος πρώην διαχειριστή ή πρώην μέλους της διοικήσεως της διαγωνιζόμενης εταιρίας - Αξιόποινη πράξη πρώην μέλους της διοικήσεως - Ποινική καταδίκη - Πλήρης και πραγματικός διαχωρισμός της θέσεως της διαγωνιζόμενης επιχειρήσεως από το μέλος της διοικήσεως - Απόδειξη - Εκτίμηση από την αναθέτουσα αρχή των σχετικών με την υποχρέωση αυτή απαιτήσεων))

(2018/C 072/11)

Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική

Αιτούν δικαστήριο

Consiglio di Stato

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

Impresa di Costruzioni Ing. E. Mantovani SpA, Guerrato SpA

κατά

Provincia autonoma di Bolzano, Agenzia per i procedimenti e la vigilanza in materia di contratti pubblici di lavori servizi e forniture (ACP), Autorità nazionale anticorruzione (ANAC)

παρισταμένων των: Società Italiana per Condotte d’Acqua SpA, Inso Sistemi per le Infrastrutture Sociali SpA

Διατακτικό

Η οδηγία 2004/18/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 31ης Μαρτίου 2004, περί συντονισμού των διαδικασιών σύναψης δημόσιων συμβάσεων έργων, προμηθειών και υπηρεσιών, και ειδικότερα το άρθρο 45, παράγραφος 2, πρώτο εδάφιο, στοιχεία γ', δ' και ζ', της οδηγίας αυτής, καθώς και οι αρχές της ίσης μεταχειρίσεως και της αναλογικότητας έχουν την έννοια ότι δεν αντιτίθενται σε εθνική ρύθμιση δυνάμει της οποίας η αναθέτουσα αρχή δύναται:

να λάβει υπόψη, υπό τις προϋποθέσεις που η ίδια έχει ορίσει, καταδικαστική απόφαση ποινικού δικαστηρίου σε βάρος του διαχειριστή ή μέλους της διοικήσεως διαγωνιζόμενης επιχειρήσεως, έστω και αν η απόφαση αυτή δεν έχει ακόμη καταστεί αμετάκλητη, για αξιόποινη πράξη που θίγει το επαγγελματικό της ήθος, στην περίπτωση που ο διαχειριστής αυτός ή το μέλος διοικήσεως αυτό έπαυσε να ασκεί τα καθήκοντά του εντός του έτους που προηγείται της ημερομηνίας δημοσιεύσεως της προκηρύξεως του διαγωνισμού, και

να αποκλείσει την εν λόγω επιχείρηση από τη διαδικασία για τη σύναψη της επίμαχης συμβάσεως, με την αιτιολογία ότι η επιχείρηση αυτή, παραλείποντας να δηλώσει την καταδικαστική αυτή απόφαση, η οποία δεν έχει ακόμη καταστεί αμετάκλητη, δεν διαχώρισε τη θέση της πλήρως και πραγματικά από τις ενέργειες του εν λόγω διαχειριστή ή του εν λόγω μέλους της διοικήσεως.


(1)  ΕΕ C 232 της 27.6.2016.


26.2.2018   

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 72/10


Απόφαση του Δικαστηρίου (πέμπτο τμήμα) της 20ής Δεκεμβρίου 2017 [αίτηση του Conseil d’État (Γαλλία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Eni SpA, Eni Gas & Power France SA, Union professionnelle des industries privées du gaz (Uprigaz) κατά Premier ministre, Ministre de l’Environnement, de l’Énergie et de la Mer

(Υπόθεση C-226/16) (1)

([Προδικαστική παραπομπή - Ενέργεια - Τομέας του αερίου - Ασφάλεια του εφοδιασμού με αέριο - Κανονισμός (ΕΕ) 994/2010 - Υποχρέωση των επιχειρήσεων φυσικού αερίου να λαμβάνουν μέτρα για τη διασφάλιση του εφοδιασμού των προστατευόμενων πελατών με αέριο - Άρθρο 2, δεύτερο εδάφιο, σημείο 1 - Έννοια των «προστατευόμενων πελατών» - Άρθρο 8, παράγραφος 2 - Πρόσθετη υποχρέωση - Άρθρο 8, παράγραφος 5 - Δυνατότητα των επιχειρήσεων φυσικού αερίου να εκπληρώνουν την υποχρέωσή τους σε περιφερειακό ή σε ενωσιακό επίπεδο - Εθνική κανονιστική ρύθμιση που επιβάλλει στους προμηθευτές αερίου πρόσθετη υποχρέωση αποθήκευσης αερίου και της οποίας το πεδίο εφαρμογής περιλαμβάνει πελάτες που δεν συγκαταλέγονται στους «προστατευόμενους πελάτες» κατά την έννοια του κανονισμού 994/2010 - Υποχρέωση αποθήκευσης η οποία πρέπει να εκπληρωθεί σε ποσοστό 80 % στο έδαφος του οικείου κράτους μέλους])

(2018/C 072/12)

Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική

Αιτούν δικαστήριο

Conseil d’État

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

Eni SpA, Eni Gas & Power France SA, Union professionnelle des industries privées du gaz (Uprigaz)

κατά

Premier ministre, Ministre de l’Environnement, de l’Énergie et de la Mer

Διατακτικό

1)

Το άρθρο 8, παράγραφος 2, του κανονισμού (ΕΕ) 994/2010 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 20ής Οκτωβρίου 2010, σχετικά με τα μέτρα κατοχύρωσης της ασφάλειας εφοδιασμού με αέριο και την κατάργηση της οδηγίας 2004/67/ΕΚ του Συμβουλίου, έχει την έννοια ότι δεν αντιτίθεται σε εθνική κανονιστική ρύθμιση, όπως η επίμαχη στην υπόθεση της κύριας δίκης, με την οποία επιβάλλεται στους προμηθευτές φυσικού αερίου υποχρέωση αποθήκευσης αερίου της οποίας το πεδίο εφαρμογής περιλαμβάνει και τους πελάτες που δεν συγκαταλέγονται στους προστατευόμενους πελάτες που απαριθμούνται στο άρθρο 2, δεύτερο εδάφιο, σημείο 1, του κανονισμού αυτού, υπό την προϋπόθεση ότι τηρούνται οι προβλεπόμενοι από τις διατάξεις αυτές όροι, πράγμα που εναπόκειται στο αιτούν δικαστήριο να εξακριβώσει.

2)

Το άρθρο 8, παράγραφος 5, του κανονισμού 994/2010 έχει την έννοια ότι αντιτίθεται σε εθνική κανονιστική ρύθμιση η οποία επιβάλλει στους προμηθευτές φυσικού αερίου να τηρούν αναγκαστικά και αποκλειστικά διά της χρήσεως υποδομών ευρισκόμενων στο εθνικό έδαφος τις υποχρεώσεις τους όσον αφορά τη διατήρηση αποθεμάτων αερίου, προς διασφάλιση του εφοδιασμού σε περίπτωση κρίσης. Εν προκειμένω, εναπόκειται στο αιτούν δικαστήριο να εξακριβώσει εάν η δυνατότητα που παρέχει η εθνική κανονιστική ρύθμιση στην αρμόδια αρχή να λαμβάνει υπόψη τα «λοιπά μέσα ανταπόκρισης» των ενδιαφερομένων προμηθευτών διασφαλίζει πραγματικά σε αυτούς τη δυνατότητα να εκπληρώνουν τις υποχρεώσεις τους σε περιφερειακό ή ενωσιακό επίπεδο.


(1)  ΕΕ C 251 της 11.7.2016.


26.2.2018   

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 72/11


Απόφαση του Δικαστηρίου (πρώτο τμήμα) της 20ής Δεκεμβρίου 2017 [αίτηση του Københavns Byret (Δανία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — ποινική δίκη κατά Bent Falbert, Poul Madsen, JP/Politikens Hus A/S

(Υπόθεση C-255/16) (1)

((Προδικαστική παραπομπή - Διαδικασία πληροφορήσεως στον τομέα των τεχνικών προτύπων και κανονισμών - Εθνική νομοθεσία που προσδιορίζει ή εισάγει απαγόρευση διοργανώσεως παιγνίων, λαχείων και στοιχημάτων χωρίς άδεια και εισάγει απαγόρευση των διαφημίσεων των παιγνίων, λαχείων και στοιχημάτων που διοργανώνονται χωρίς άδεια))

(2018/C 072/13)

Γλώσσα διαδικασίας: η δανική

Αιτούν δικαστήριο

Københavns Byret

Κατηγορούμενοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

Bent Falbert, Poul Madsen, JP/Politikens Hus A/S

Διατακτικό

Το άρθρο 1 της οδηγίας 98/34/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 22ας Ιουνίου 1998, για την καθιέρωση μιας διαδικασίας πληροφόρησης στον τομέα των τεχνικών προτύπων και προδιαγραφών και των κανόνων σχετικά με τις υπηρεσίες της κοινωνίας των πληροφοριών, όπως τροποποιήθηκε με την οδηγία 98/48/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 20ής Ιουλίου 1998, έχει την έννοια ότι εθνική διάταξη, όπως η επίμαχη στην υπόθεση της κύριας δίκης, η οποία τιμωρεί ποινικώς τη χωρίς άδεια διοργάνωση παιγνίων, λαχείων ή στοιχημάτων στην ημεδαπή δεν αποτελεί τεχνικό κανόνα κατά το άρθρο αυτό, ως προς τον οποίο ισχύει υποχρέωση γνωστοποιήσεως δυνάμει του άρθρου 8, παράγραφος 1, της εν λόγω οδηγίας. Αντιθέτως, εθνική διάταξη, όπως η επίμαχη στην υπόθεση της κύριας δίκης, η οποία τιμωρεί ποινικώς τη διαφήμιση μη αδειοδοτημένων παιγνίων, λαχείων ή στοιχημάτων αποτελεί τεχνικό κανόνα, κατά την έννοια του άρθρου αυτού, ως προς τον οποίο ισχύει υποχρέωση γνωστοποιήσεως δυνάμει του άρθρου 8, παράγραφος 1, της εν λόγω οδηγίας, εφόσον από τις προπαρασκευαστικές της εργασίες προκύπτει σαφώς ότι είχε ως αντικείμενο και σκοπό να επεκτείνει και στις υπηρεσίες παιγνίων μέσω του διαδικτύου προϋφιστάμενη απαγόρευση διαφημίσεως, όπερ εναπόκειται στο εθνικό δικαστήριο να εξακριβώσει.


(1)  ΕΕ C 251 της 11.7.2016.


26.2.2018   

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 72/11


Απόφαση του Δικαστηρίου (τέταρτο τμήμα) της 20ής Δεκεμβρίου 2017 — Binca Seafoods GmbH κατά Ευρωπαϊκής Επιτροπής

(Υπόθεση C-268/16 P) (1)

([Αίτηση αναιρέσεως - Κανονισμός (ΕΚ) 834/2007 - Παραγωγή και επισήμανση βιολογικών προϊόντων - Κανονισμός (ΕΚ) 889/2008 - Εκτελεστικός κανονισμός (ΕΕ) 1358/2014 - Έννομο συμφέρον - Έννοια προσωπικού οφέλους])

(2018/C 072/14)

Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική

Διάδικοι

Αναιρεσείουσα: Binca Seafoods GmbH (εκπρόσωπος: H. Schmidt, Rechtsanwalt)

Αντίδικος κατ’ αναίρεση: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: A. Lewis, G. von Rintelen και K. Walkerová)

Διατακτικό

Το Δικαστήριο αποφασίζει:

1)

Αναιρεί τη διάταξη του Γενικού Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης της 11ης Μαρτίου 2016, Binca Seafoods κατά Επιτροπής (T-94/15, μη δημοσιευθείσα, EU:T:2016:164).

2)

Αναπέμπει την υπόθεση στο Γενικό Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

3)

Επιφυλάσσεται ως προς τα δικαστικά έξοδα.


(1)  ΕΕ C 279 της 1.8.2016.


26.2.2018   

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 72/12


Απόφαση του Δικαστηρίου (έβδομο τμήμα) της 20ής Δεκεμβρίου 2017 [αίτηση του Corte suprema di cassazione (Ιταλία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Prequ' Italia Srl κατά Agenzia delle Dogane e dei Monopoli

(Υπόθεση C-276/16) (1)

([Προδικαστική παραπομπή - Αρχή του σεβασμού των δικαιωμάτων άμυνας - Δικαίωμα ακροάσεως - Κανονισμός (ΕΟΚ) 2913/92 - Κοινοτικός τελωνειακός κώδικας - Άρθρο 244 - Είσπραξη τελωνειακής οφειλής - Έλλειψη προηγούμενης ακροάσεως του αποδέκτη πριν από την έκδοση διορθωτικής πράξεως επιβολής φόρου - Δικαίωμα του αποδέκτη σε αναστολή εκτελέσεως της διορθωτικής πράξεως - Μη αυτόματη αναστολή σε περίπτωση ασκήσεως διοικητικής προσφυγής - Παραπομπή στις προϋποθέσεις του άρθρου 244 του τελωνειακού κώδικα])

(2018/C 072/15)

Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική

Αιτούν δικαστήριο

Corte suprema di cassazione

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

Prequ' Italia Srl

κατά

Agenzia delle Dogane e dei Monopoli

Διατακτικό

Το δικαίωμα ακροάσεως κάθε προσώπου πριν από την έκδοση αποφάσεως δυνάμενης να θίξει τα συμφέροντά του πρέπει να ερμηνευθεί υπό την έννοια ότι δεν συντρέχει προσβολή των δικαιωμάτων άμυνας του αποδέκτη διορθωτικής πράξεως επιβολής φόρου, εκδοθείσας από τις τελωνειακές αρχές χωρίς προηγούμενη ακρόαση του ενδιαφερομένου, στην περίπτωση που η εθνική ρύθμιση δυνάμει της οποίας ο ενδιαφερόμενος μπορεί να προσβάλει την πράξη με διοικητική προσφυγή απλώς προβλέπει δυνατότητα υποβολής αιτήσεως αναστολής εκτελέσεως της πράξεως αυτής έως την ενδεχόμενη μεταρρύθμισή της, παραπέμποντας στο άρθρο 244 του κανονισμού (ΕΟΚ) 2913/92 του Συμβουλίου, της 12ης Οκτωβρίου 1992, περί θεσπίσεως κοινοτικού τελωνειακού κώδικα, όπως τροποποιήθηκε με τον κανονισμό (ΕΚ) 2700/2000 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 16ης Νοεμβρίου 2000, χωρίς η άσκηση διοικητικής προσφυγής να αναστέλλει αυτομάτως την εκτέλεση της προσβαλλομένης πράξεως, καθόσον η εφαρμογή του άρθρου 244, δεύτερο εδάφιο, του τελωνειακού κώδικα από τις τελωνειακές αρχές δεν περιορίζει τη χορήγηση της αναστολής εκτελέσεως όταν εγείρονται αμφιβολίες ως προς τη συμφωνία της προσβαλλομένης αποφάσεως με την τελωνειακή νομοθεσία ή όταν υπάρχει κίνδυνος ανεπανόρθωτης ζημίας για τον ενδιαφερόμενο.


(1)  ΕΕ C 305 της 22.8.2016.


26.2.2018   

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 72/13


Απόφαση του Δικαστηρίου (δεύτερο τμήμα) της 20ής Δεκεμβρίου 2017 [αίτηση του Sąd Najwyższy (Πολωνία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Polkomtel sp. z o.o. κατά Prezes Urzędu Komunikacji Elektronicznej

(Υπόθεση C-277/16) (1)

((Προδικαστική παραπομπή - Κοινό κανονιστικό πλαίσιο για δίκτυα και υπηρεσίες ηλεκτρονικών επικοινωνιών - Οδηγία 2002/21/ΕΚ - Άρθρα 8 και 16 - Οδηγία 2002/19/ΕΚ - Άρθρα 8 και 13 - Φορέας εκμετάλλευσης ο οποίος ορίζεται ως έχων σημαντική ισχύ σε αγορά - Έλεγχος των τιμών - Υποχρεώσεις που επιβάλλονται από τις εθνικές κανονιστικές αρχές - Υποχρέωση καθορισμού των τιμών με γνώμονα το κόστος - Καθορισμός χρεώσεων χαμηλότερων από το κόστος στο οποίο υποβάλλεται ο φορέας για την παροχή των υπηρεσιών τερματισμού φωνητικών κλήσεων σε δίκτυα κινητής τηλεφωνίας - Χάρτης των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης - Άρθρο 16 - Επιχειρηματική ελευθερία - Αναλογικότητα))

(2018/C 072/16)

Γλώσσα διαδικασίας: η πολωνική

Αιτούν δικαστήριο

Sąd Najwyższy

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

Polkomtel sp. z o.o.

κατά

Prezes Urzędu Komunikacji Elektronicznej

παρισταμένης της

Krajowa Izba Gospodarcza Elektroniki i Telekomunikacji

Διατακτικό

1)

Το άρθρο 8, παράγραφος 4, και το άρθρο 13 της οδηγίας 2002/19/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 7ης Μαρτίου 2002, σχετικά με την πρόσβαση σε δίκτυα ηλεκτρονικών επικοινωνιών και συναφείς ευκολίες, καθώς και με τη διασύνδεσή τους (οδηγία για την πρόσβαση), έχουν την έννοια ότι, όταν σε φορέα εκμετάλλευσης ο οποίος ορίζεται ως έχων σημαντική ισχύ σε συγκεκριμένη αγορά επιβάλλεται από Εθνική Ρυθμιστική Αρχή υποχρέωση καθορισμού κοστοστρεφών τιμών, η εν λόγω Εθνική Ρυθμιστική Αρχή μπορεί, προκειμένου να προαχθεί η οικονομική αποδοτικότητα και ο βιώσιμος ανταγωνισμός, να καθορίσει τις τιμές για τις υπηρεσίες τις οποίες αφορά η εν λόγω υποχρέωση σε επίπεδο χαμηλότερο του κόστους το οποίο φέρει ο εν λόγω φορέας για την παροχή τους, εφόσον το κόστος αυτό υπερβαίνει το κόστος ενός αποδοτικού φορέα, κάτι που απόκειται στο εθνικό δικαστήριο να ελέγξει.

2)

Το άρθρο 8, παράγραφος 4, και το άρθρο 13, παράγραφος 3, της οδηγίας 2002/19, σε συνδυασμό με το άρθρο 13 του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης, έχουν την έννοια ότι η Εθνική Ρυθμιστική Αρχή δύναται να επιβάλει σε φορέα εκμετάλλευσης, ο οποίος ορίζεται ως έχων σημαντική ισχύ σε συγκεκριμένη αγορά και υπέχει υποχρέωση καθορισμού κοστοστρεφών τιμών, να καθορίζει ετησίως τις τιμές του βάσει των πιο πρόσφατων δεδομένων και να της γνωστοποιεί, προς έλεγχο, τις τιμές αυτές καθώς και τα στοιχεία που τις δικαιολογούν πριν τις θέσει σε εφαρμογή, υπό την προϋπόθεση ότι οι υποχρεώσεις αυτές στηρίζονται στη φύση του διαπιστωθέντος προβλήματος, είναι αναλογικές και δικαιολογούνται υπό το πρίσμα των σκοπών που τάσσει το άρθρο 8 της οδηγίας 2002/21/ΕΚ, του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 7ης Μαρτίου 2002, σχετικά με κοινό κανονιστικό πλαίσιο για δίκτυα και υπηρεσίες ηλεκτρονικών επικοινωνιών (οδηγία-πλαίσιο), κάτι που απόκειται στο εθνικό δικαστήριο να ελέγξει.

3)

Το άρθρο 13, παράγραφος 3, της οδηγίας 2002/19 έχει την έννοια ότι, όταν έχει επιβληθεί σε ορισμένο φορέα η υποχρέωση καθορισμού κοστοστρεφών τιμών βάσει του άρθρου 13, παράγραφος 1, της εν λόγω οδηγίας, είναι δυνατόν να του επιβληθεί υποχρέωση προσαρμογής των τιμών αυτών τόσο πριν αρχίσει να τις εφαρμόζει όσο και αφού έχει αρχίσει να τις εφαρμόζει.


(1)  ΕΕ C 335 της 12.9.2016.


26.2.2018   

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 72/14


Απόφαση του Δικαστηρίου (δεύτερο τμήμα) της 20ής Δεκεμβρίου 2017 [αίτηση του Juzgado de lo Mercantil no 8 de Barcelona (Ισπανία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Schweppes SA κατά Red Paralela SL, Red Paralela BCN SL, πρώην Carbòniques Montaner SL

(Υπόθεση C-291/16) (1)

([Προδικαστική παραπομπή - Προσέγγιση των νομοθεσιών - Σήματα - Οδηγία 2008/95/ΕΚ - Άρθρο 7, παράγραφος 1 - Ανάλωση των δικαιωμάτων επί του σήματος - Παράλληλα σήματα - Μεταβίβαση σημάτων για τμήμα του εδάφους του Ευρωπαϊκού Οικονομικού Χώρου (ΕΟΧ) - Εμπορική στρατηγική προωθούσα σκοπίμως τη συνολική και ενιαία εικόνα του σήματος μετά τη μεταβίβαση - Ανεξάρτητοι δικαιούχοι οι οποίοι όμως έχουν στενές εμπορικές και οικονομικές σχέσεις])

(2018/C 072/17)

Γλώσσα διαδικασίας: η ισπανική

Αιτούν δικαστήριο

Juzgado de lo Mercantil no 8 de Barcelona

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

Schweppes SA

κατά

Red Paralela SL, Red Paralela BCN SL, πρώην Carbòniques Montaner SL

παρισταμένων των

Orangina Schweppes Holding BV, Schweppes International Ltd, Exclusivas Ramírez SL,

Διατακτικό

Το άρθρο 7, παράγραφος 1, της οδηγίας 2008/95/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 22ας Οκτωβρίου 2008, για την προσέγγιση των νομοθεσιών των κρατών μελών περί σημάτων, υπό το πρίσμα του άρθρου 36 ΣΛΕΕ, έχει την έννοια ότι δεν επιτρέπει σε δικαιούχο εθνικού σήματος να αντιτίθεται στην εισαγωγή ομοειδών προϊόντων που φέρουν το ίδιο σήμα και προέρχονται από άλλο κράτος μέλος, εντός του οποίου το σήμα αυτό, το οποίο ανήκε αρχικώς στον ίδιο δικαιούχο, ανήκει πλέον σε τρίτο ο οποίος απέκτησε τα σχετικά δικαιώματα από μεταβίβαση, όταν, μετά τη μεταβίβαση αυτή,

ο δικαιούχος, μόνος του ή συντονίζοντας τη στρατηγική του ως προς το σήμα με τον εν λόγω τρίτο, εξακολούθησε να προωθεί ενεργά και σκόπιμα την ενιαία και συνολική εμφάνιση ή εικόνα του σήματος, δημιουργώντας ή ενισχύοντας με τον τρόπο αυτό σύγχυση στο ενδιαφερόμενο κοινό όσον αφορά την εμπορική προέλευση των φερόντων το σήμα αυτό προϊόντων,

ή

υφίστανται οικονομικοί δεσμοί μεταξύ του δικαιούχου και του εν λόγω τρίτου, υπό την έννοια ότι συντονίζουν τις εμπορικές πολιτικές τους ή συμφωνούν για τον από κοινού έλεγχο της χρήσεως του σήματος, ώστε να έχουν τη δυνατότητα άμεσου ή έμμεσου καθορισμού των προϊόντων επί των οποίων τίθεται το σήμα ή ελέγχου της ποιότητάς τους.


(1)  ΕΕ C 305 της 22.8.2016.


26.2.2018   

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 72/15


Απόφαση του Δικαστηρίου (πρώτο τμήμα) της 20ής Δεκεμβρίου 2017 [αίτηση του Consiglio di Stato (Ιταλία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Global Starnet Ltd κατά Ministero dell’Economia e delle Finanze, Amministrazione Autonoma Monopoli di Stato

(Υπόθεση C-322/16) (1)

((Προδικαστική παραπομπή - Ελεύθερη παροχή υπηρεσιών, ελευθερία εγκαταστάσεως, ελεύθερη κυκλοφορία κεφαλαίων και επιχειρηματική ελευθερία - Περιορισμοί - Ανάθεση νέων συμβάσεων παραχωρήσεως για τη διεξαγωγή παιγνίων μέσω διαδικτύου - Αρχές της ασφάλειας δικαίου και της προστασίας της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης - Απόφαση του Συνταγματικού Δικαστηρίου - Υποχρέωση ή μη του εθνικού δικαστηρίου να υποβάλει στο Δικαστήριο αίτηση προδικαστικής αποφάσεως))

(2018/C 072/18)

Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική

Αιτούν δικαστήριο

Consiglio di Stato

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

Global Starnet Ltd

κατά

Ministero dell’Economia e delle Finanze, Amministrazione Autonoma Monopoli di Stato

Διατακτικό

1)

Το άρθρο 267, παράγραφος 3, ΣΛΕΕ έχει την έννοια ότι το εθνικό δικαστήριο του οποίου οι αποφάσεις δεν υπόκεινται σε ένδικα μέσα υποχρεούται, καταρχήν, να υποβάλει προδικαστικό ερώτημα ως προς την ερμηνεία του δικαίου της Ένωσης ακόμη και όταν, στο πλαίσιο της ίδιας υποθέσεως ενώπιον των εθνικών δικαστηρίων, το Συνταγματικό Δικαστήριο του οικείου κράτους μέλους έχει εκτιμήσει τη συνταγματικότητα των εθνικών ρυθμίσεων υπό το πρίσμα κανόνων αναφοράς που έχουν περιεχόμενο ανάλογο με εκείνο των κανόνων του δικαίου της Ένωσης.

2)

Τα άρθρα 49 και 56 ΣΛΕΕ καθώς και η αρχή της προστασίας της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης έχουν την έννοια ότι δεν αντιτίθενται σε εθνική ρύθμιση όπως η επίμαχη στην υπόθεση της κύριας δίκης, η οποία επιβάλλει στους υφιστάμενους παραχωρησιούχους στον τομέα της διεξαγωγής νόμιμων παιγνίων μέσω διαδικτύου νέες απαιτήσεις για την άσκηση της δραστηριότητάς τους μέσω πράξεως τροποποιητικής της υφιστάμενης συμβάσεως, εφόσον το αιτούν δικαστήριο καταλήξει ότι η ρύθμιση αυτή δύναται να δικαιολογηθεί από επιτακτικούς λόγους γενικού συμφέροντος, είναι πρόσφορη για την επίτευξη των επιδιωκομένων σκοπών και δεν βαίνει πέραν του αναγκαίου για την επίτευξη τους μέτρου.


(1)  ΕΕ C 343 της 19.9.2016.


26.2.2018   

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 72/15


Απόφαση του Δικαστηρίου (έκτο τμήμα) της 20ής Δεκεμβρίου 2017 [αίτηση του Audiencia Provincial de Albacete (Ισπανία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — José Luís Núñez Torreiro κατά AIG Europe Limited, Sucursal en España, πρώην Chartis Europe Limited, Sucursal en España, Unión Española de Entidades Aseguradoras y Reaseguradoras (Unespa)

(Υπόθεση C-334/16) (1)

((Προδικαστική παραπομπή - Υποχρεωτική ασφάλιση της αστικής ευθύνης που προκύπτει από την κυκλοφορία αυτοκινήτων οχημάτων - Οδηγία 2009/103/ΕΚ - Άρθρο 3, πρώτο εδάφιο - Έννοια του όρου «κυκλοφορία οχημάτων» - Εθνική ρύθμιση που εξαιρεί την οδήγηση αυτοκινήτων οχημάτων σε οδούς και εδάφη που δεν είναι «κατάλληλα για κυκλοφορία», πλην εκείνων τα οποία, μολονότι δεν είναι κατάλληλα για τον σκοπό αυτό, είναι εντούτοις «κοινής χρήσεως»))

(2018/C 072/19)

Γλώσσα διαδικασίας: η ισπανική

Αιτούν δικαστήριο

Audiencia Provincial de Albacete

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

José Luís Núñez Torreiro

κατά

AIG Europe Limited, Sucursal en España, πρώην Chartis Europe Limited, Sucursal en España, Unión Española de Entidades Aseguradoras y Reaseguradoras (Unespa)

Διατακτικό

To άρθρο 3, πρώτο εδάφιο, της οδηγίας 2009/103/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 16ης Σεπτεμβρίου 2009, σχετικά με την ασφάλιση της αστικής ευθύνης που προκύπτει από την κυκλοφορία αυτοκινήτων οχημάτων και τον έλεγχο της υποχρεώσεως προς ασφάλιση της ευθύνης αυτής, έχει την έννοια ότι αντιτίθεται σε εθνική ρύθμιση, όπως η επίμαχη στην κύρια δίκη, η οποία επιτρέπει να εξαιρούνται από την κάλυψη της υποχρεωτικής ασφαλίσεως οι ζημίες που επέρχονται επ’ ευκαιρία της οδηγήσεως αυτοκινήτων οχημάτων σε οδούς και εδάφη που δεν είναι «κατάλληλα για κυκλοφορία», πλην εκείνων τα οποία, μολονότι δεν είναι κατάλληλα για τον σκοπό αυτό, είναι εντούτοις «κοινής χρήσεως».


(1)  ΕΕ C 305 της 22.8.2016.


26.2.2018   

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 72/16


Απόφαση του Δικαστηρίου (έκτο τμήμα) της 20ής Δεκεμβρίου 2017 — Trioplast Industrier AB κατά Ευρωπαϊκής Επιτροπής

(Υπόθεση C-364/16 P) (1)

((Αίτηση αναιρέσεως - Συμπράξεις - Αγορά πλαστικών βιομηχανικών σάκων - Όχληση της αναιρεσείουσας από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή για την καταβολή τόκων υπερημερίας για το επιβληθέν πρόστιμο - Προσφυγή ακυρώσεως και αγωγή αποζημιώσεως))

(2018/C 072/20)

Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική

Διάδικοι

Αναιρεσείουσα: Triοplast Industrier AB (εκπρόσωποι: T. Pettersson, F. Sjövall, και A. Johansson, advokater)

Αντίδικος κατ’ αναίρεση: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: V. Bottka και P. Rossi)

Διατακτικό

Το Δικαστήριο αποφασίζει:

1)

Απορρίπτει την αίτηση αναιρέσεως.

2)

Καταδικάζει την Trioplast Industrier AB στα δικαστικά έξοδα.


(1)  ΕΕ C 343 της 19.9.2016.


26.2.2018   

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 72/16


Απόφαση του Δικαστηρίου (πρώτο τμήμα) της 20ής Δεκεμβρίου 2017 [αίτηση του Oberlandesgericht München (Γερμανία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Soha Sahyouni κατά Raja Mamisch

(Υπόθεση C-372/16) (1)

([Προδικαστική παραπομπή - Χώρος ελευθερίας, ασφάλειας και δικαιοσύνης - Κανονισμός (ΕΕ) 1259/2010 - Ενισχυμένη συνεργασία στον τομέα του δικαίου που είναι εφαρμοστέο στο διαζύγιο και τον δικαστικό χωρισμό - Αναγνώριση ιδιωτικού διαζυγίου εκδοθέντος από θρησκευτικό δικαστήριο σε τρίτο κράτος - Πεδίο εφαρμογής του εν λόγω κανονισμού])

(2018/C 072/21)

Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική

Αιτούν δικαστήριο

Oberlandesgericht München

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

Soha Sahyouni

κατά

Raja Mamisch

Διατακτικό

Το άρθρο 1 του κανονισμού (ΕΕ) 1259/2010 του Συμβουλίου, της 20ής Δεκεμβρίου 2010, για τη θέσπιση ενισχυμένης συνεργασίας στον τομέα του δικαίου που είναι εφαρμοστέο στο διαζύγιο και τον δικαστικό χωρισμό, έχει την έννοια ότι διαζύγιο το οποίο απορρέει από μονομερή δήλωση βουλήσεως ενός από τους συζύγους ενώπιον θρησκευτικού δικαστηρίου, όπως το επίμαχο στην κύρια δίκη, δεν εμπίπτει στο καθ’ ύλην πεδίο εφαρμογής του κανονισμού αυτού.


(1)  ΕΕ C 343 της 19.9.2016.


26.2.2018   

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 72/17


Απόφαση του Δικαστηρίου (δεύτερο τμήμα) της 20ής Δεκεμβρίου 2017 [αίτηση του Bundesgerichtshof (Γερμανία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Comité Interprofessionnel du Vin de Champagne κατά Aldi Süd Dienstleistungs-GmbH & Co. OHG, εκπροσωπούμενης από την Aldi Süd Dienstleistungs-GmbH, πρώην Aldi Einkauf GmbH & Co. OHG Süd

(Υπόθεση C-393/16) (1)

([Προδικαστική παραπομπή - Κοινή οργάνωση των αγορών γεωργικών προϊόντων - Προστασία των προστατευόμενων ονομασιών προέλευσης (ΠΟΠ) - Κανονισμός (ΕΚ) 1234/2007 - Άρθρο 118ιγ, παράγραφος 2, στοιχείο αʹ, σημείο ii, στοιχεία βʹ και γʹ - Κανονισμός (ΕΕ) 1308/2013 - Άρθρο 103, παράγραφος 2, στοιχείο αʹ, σημείο ii, στοιχεία βʹ και γʹ - Πεδίο εφαρμογής - Εκμετάλλευση της φήμης μιας ΠΟΠ - Κατάχρηση, απομίμηση ή επίκληση μιας ΠΟΠ - Ψευδής ή παραπλανητική ένδειξη - ΠΟΠ «Champagne» η οποία χρησιμοποιείται στην ονομασία τροφίμου - Ονομασία «Champagner Sorbet» - Τρόφιμο που περιέχει σαμπάνια ως συστατικό - Συστατικό που προσδίδει στο τρόφιμο ένα ουσιώδες χαρακτηριστικό])

(2018/C 072/22)

Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική

Αιτούν δικαστήριο

Bundesgerichtshof

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

Comité Interprofessionnel du Vin de Champagne

κατά

Aldi Süd Dienstleistungs-GmbH & Co. OHG, εκπροσωπούμενης από την Aldi Süd Dienstleistungs-GmbH, πρώην Aldi Einkauf GmbH & Co. OHG Süd

παρισταμένης της: Galana NV

Διατακτικό

1)

Το άρθρο 118ιγ, παράγραφος 2, στοιχείο αʹ, σημείο ii, του κανονισμού (ΕΚ) 1234/2007 του Συμβουλίου, της 22ας Οκτωβρίου 2007, για τη θέσπιση κοινής οργάνωσης των γεωργικών αγορών και ειδικών διατάξεων για ορισμένα γεωργικά προϊόντα («Ενιαίος κανονισμός ΚΟΑ»), όπως τροποποιήθηκε από τον κανονισμό (ΕΚ) 491/2009 του Συμβουλίου, της 25ης Μαΐου 2009, και το άρθρο 103, παράγραφος 2, στοιχείο αʹ, σημείο ii, του κανονισμού (ΕΕ) 1308/2013 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 17ης Δεκεμβρίου 2013, για τη θέσπιση κοινής οργάνωσης των αγορών γεωργικών προϊόντων και την κατάργηση των κανονισμών (ΕΟΚ) 922/72, (ΕΟΚ) 234/79, (ΕΚ) 1037/2001 και (ΕΚ) 1234/2007 του Συμβουλίου, πρέπει να ερμηνευθούν υπό την έννοια ότι το πεδίο εφαρμογής τους καλύπτει την περίπτωση στην οποία μια προστατευόμενη ονομασία προέλευσης όπως η «Champagne» χρησιμοποιείται ως τμήμα της ονομασίας υπό την οποία πωλείται τρόφιμο, όπως το «Champagner Sorbet», το οποίο δεν πληροί την προδιαγραφή προϊόντος της ως άνω προστατευόμενης ονομασίας προέλευσης αλλά περιέχει συστατικό το οποίο πληροί την εν λόγω προδιαγραφή προϊόντος.

2)

Το άρθρο 118ιγ, παράγραφος 2, στοιχείο αʹ, σημείο ii, του κανονισμού 1234/2007, όπως τροποποιήθηκε από τον κανονισμό 491/2009, και το άρθρο 103, παράγραφος 2, στοιχείο αʹ, σημείο ii, του κανονισμού 1308/2013 πρέπει να ερμηνευθούν υπό την έννοια ότι η χρήση προστατευόμενης ονομασίας προέλευσης ως τμήματος της ονομασίας υπό την οποία πωλείται τρόφιμο το οποίο δεν πληροί την προδιαγραφή προϊόντος της ως άνω προστατευόμενης ονομασίας προέλευσης αλλά περιέχει συστατικό το οποίο πληροί την εν λόγω προδιαγραφή προϊόντος, όπως το «Champagner Sorbet», συνιστά εκμετάλλευση της φήμης μιας προστατευόμενης ονομασίας προέλευσης, κατά την έννοια των ως άνω διατάξεων, αν το τρόφιμο δεν έχει, ως ουσιώδες χαρακτηριστικό, γεύση η οποία δημιουργείται κυρίως από την ύπαρξη του συστατικού αυτού στη σύνθεσή του.

3)

Το άρθρο 118ιγ, παράγραφος 2, στοιχείο βʹ, του κανονισμού 1234/2007, όπως τροποποιήθηκε από τον κανονισμό 491/2009, και το άρθρο 103, παράγραφος 2, στοιχείο βʹ, του κανονισμού 1308/2013 πρέπει να ερμηνευθούν υπό την έννοια ότι η χρήση προστατευόμενης ονομασίας προέλευσης ως τμήματος της ονομασίας υπό την οποία πωλείται τρόφιμο το οποίο δεν πληροί την προδιαγραφή προϊόντος της ως άνω προστατευόμενης ονομασίας προέλευσης αλλά περιέχει συστατικό το οποίο πληροί την εν λόγω προδιαγραφή προϊόντος, όπως το «Champagner Sorbet», δεν συνιστά κατάχρηση, απομίμηση ή επίκληση, κατά την έννοια των διατάξεων αυτών.

4)

Το άρθρο 118ιγ, παράγραφος 2, στοιχείο γʹ, του κανονισμού 1234/2007, όπως τροποποιήθηκε από τον κανονισμό 491/2009, και το άρθρο 103, παράγραφος 2, στοιχείο γʹ, του κανονισμού 1308/2013 πρέπει να ερμηνευθούν υπό την έννοια ότι έχουν εφαρμογή τόσο στην περίπτωση των ψευδών ή παραπλανητικών ενδείξεων που ενδέχεται να δημιουργήσουν εσφαλμένες εντυπώσεις όσον αφορά την καταγωγή του οικείου προϊόντος όσο και στην περίπτωση των ψευδών και παραπλανητικών ενδείξεων σχετικά με τον χαρακτήρα ή τις βασικές ιδιότητες του προϊόντος αυτού.


(1)  ΕΕ C 402 της 31.10.2016.


26.2.2018   

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 72/18


Απόφαση του Δικαστηρίου (δεύτερο τμήμα) της 20ής Δεκεμβρίου 2017 [αιτήσεις των Corte d’appello di Milano, Bundesgerichtshof (Ιταλία, Γερμανία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Acacia Srl κατά Pneusgarda Srl, πτωχεύσασα, Audi AG (C-397/16), Acacia Srl, Rolando D’Amato κατά Dr. Ing. h.c. F. Porsche AG (C-435/16)

(Συνεκδικασθείσες υποθέσεις C-397/16 και C-435/16) (1)

([Προδικαστική παραπομπή - Κανονισμός (ΕΚ) 6/2002 - Κοινοτικά σχέδια και υποδείγματα - Άρθρο 110, παράγραφος 1 - Έλλειψη προστασίας - Λεγόμενη ρήτρα «περί επισκευής» - Έννοια του «συστατικού σύνθετου προϊόντος» - Επισκευή του σύνθετου προϊόντος προς αποκατάσταση της αρχικής του εμφάνισης - Μέτρα που πρέπει να ληφθούν από τον χρήστη για τους σκοπούς επικλήσεως της ρήτρας «περί επισκευής» - Αντίγραφο σώτρου αυτοκινήτου πανομοιότυπο με το σώτρο αρχικού εξοπλισμού])

(2018/C 072/23)

Γλώσσες διαδικασίας: η γερμανική και η ιταλική

Αιτούντα δικαστήρια

Corte d’appello di Milano, Bundesgerichtshof

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

Acacia Srl (C-397/16), Acacia Srl, Rolando D’Amato (C-435/16)

κατά

Pneusgarda Srl, πτωχεύσασα, Audi AG (C-397/16), Dr. Ing. h.c. F. Porsche AG (C-435/16)

Διατακτικό

1)

Το άρθρο 110, παράγραφος 1, του κανονισμού (ΕΚ) 6/2002 του Συμβουλίου, της 12ης Δεκεμβρίου 2001, για τα κοινοτικά σχέδια και υποδείγματα, έχει την έννοια ότι η λεγόμενη ρήτρα «περί επισκευής», που αυτό περιλαμβάνει, δεν εξαρτά τον αποκλεισμό από την προστασία ως κοινοτικού σχεδίου ή υποδείγματος του σχεδίου ή υποδείγματος που αποτελεί συστατικό σύνθετου προϊόντος, το οποίο χρησιμοποιείται για την επισκευή του εν λόγω σύνθετου προϊόντος, προς αποκατάσταση της αρχικής του εμφάνισης, από την προϋπόθεση ότι το προστατευόμενο σχέδιο ή υπόδειγμα εξαρτάται από την εμφάνιση του σύνθετου προϊόντος.

2)

Το άρθρο 110, παράγραφος 1, του κανονισμού 6/2002 έχει την έννοια ότι η λεγόμενη ρήτρα «περί επισκευής» που αυτό περιλαμβάνει εξαρτά τον αποκλεισμό από την προστασία ως κοινοτικού σχεδίου ή υποδείγματος του σχεδίου ή υποδείγματος που αποτελεί συστατικό σύνθετου προϊόντος, το οποίο χρησιμοποιείται για την επισκευή του εν λόγω σύνθετου προϊόντος, προς αποκατάσταση της αρχικής του εμφάνισης, από την προϋπόθεση ότι το ανταλλακτικό έχει εμφάνιση οπτικώς πανομοιότυπη με εκείνη του συστατικού που είχε αρχικά ενσωματωθεί στο σύνθετο προϊόν κατά τη διάθεσή του στην αγορά.

3)

Το άρθρο 110, παράγραφος 1, του κανονισμού 6/2002 έχει την έννοια ότι, για να μπορεί να επικαλεστεί τη λεγόμενη ρήτρα «περί επισκευής», που η διάταξη αυτή περιλαμβάνει, ο κατασκευαστής ή ο πωλητής ενός συστατικού σύνθετου προϊόντος υπόκειται σε μια υποχρέωση επιμέλειας όσον αφορά την τήρηση από τους μεταγενέστερους χρήστες των όρων που προβλέπει η εν λόγω διάταξη.


(1)  ΕΕ C 371 της 10.10.2016.


26.2.2018   

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 72/19


Απόφαση του Δικαστηρίου (τρίτο τμήμα) της 20ής Δεκεμβρίου 2017 [αίτηση του Tribunale di Bolzano (Ιταλία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Sabine Simma Federspiel κατά Provincia autonoma di Bolzano, Equitalia Nord SpA

(Υπόθεση C-419/16) (1)

((Προδικαστική παραπομπή - Ελευθερία εγκαταστάσεως και ελεύθερη κυκλοφορία των εργαζομένων - Άρθρα 45 και 49 ΣΛΕΕ - Αμοιβαία αναγνώριση διπλωμάτων, πιστοποιητικών και άλλων τίτλων ιατρικής - Οδηγίες 75/363/ΕΟΚ και 93/16/ΕΟΚ - Αμοιβή των ειδικευόμενων ιατρών))

(2018/C 072/24)

Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική

Αιτούν δικαστήριο

Tribunale di Bolzano

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

Sabine Simma Federspiel

κατά

Provincia autonoma di Bolzano, Equitalia Nord SpA

Διατακτικό

1)

Το άρθρο 2, παράγραφος 1, στοιχείο γʹ, της οδηγίας 75/363/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 16ης Ιουνίου 1975, περί του συντονισμού των νομοθετικών, κανονιστικών και διοικητικών διατάξεων που αφορούν τις δραστηριότητες των ιατρών, όπως τροποποιήθηκε με την οδηγία 82/76/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 26ης Ιανουαρίου 1982, καθώς και το άρθρο 24, παράγραφος 1, στοιχείο γʹ, της οδηγίας 93/16/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 5ης Απριλίου 1993, για τη διευκόλυνση της ελεύθερης κυκλοφορίας των ιατρών και της αμοιβαίας αναγνώρισης των διπλωμάτων, πιστοποιητικών και άλλων τίτλων τους, έχουν την έννοια ότι δεν αντιτίθενται σε ρύθμιση κράτους μέλους, όπως η επίμαχη στην υπόθεση της κύριας δίκης, δυνάμει της οποίας η χορήγηση της εθνικής υποτροφίας για τη χρηματοδότηση εκπαιδεύσεως, η οποία παρέχεται σε άλλο κράτος μέλος και καταλήγει στην απόκτηση τίτλου ιατρικής ειδικότητας, εξαρτάται από την προϋπόθεση ότι ο δικαιούχος ιατρός θα ασκήσει την επαγγελματική του δραστηριότητα στο πρώτο κράτος μέλος για πέντε έτη εντός της δεκαετίας μετά την ολοκλήρωση της ειδικότητας, ειδάλλως επιστρέφει έως το 70 % του ποσού της ληφθείσας υποτροφίας, νομιμοτόκως.

2)

Τα άρθρα 45 και 49 ΣΛΕΕ έχουν την έννοια ότι δεν αντιτίθενται σε ρύθμιση κράτους μέλους, όπως η επίμαχη στην υπόθεση της κύριας δίκης, δυνάμει της οποίας η χορήγηση εθνικής υποτροφίας για τη χρηματοδότηση εκπαιδεύσεως, η οποία παρέχεται σε άλλο κράτος μέλος και καταλήγει στην απόκτηση τίτλου ιατρικής ειδικότητας, εξαρτάται από την προϋπόθεση ότι ο δικαιούχος ιατρός θα ασκήσει την επαγγελματική του δραστηριότητα στο πρώτο αυτό κράτος μέλος για πέντε έτη εντός της δεκαετίας μετά την ολοκλήρωση της ειδικότητας, ειδάλλως επιστρέφει έως το 70 % του ποσού της ληφθείσας υποτροφίας, νομιμοτόκως, εκτός εάν τα προβλεπόμενα με τη ρύθμιση αυτή μέτρα δεν συμβάλλουν πράγματι στην επίτευξη των σκοπών προστασίας της δημόσιας υγείας και δημοσιονομικής ισορροπίας του συστήματος κοινωνικής ασφαλίσεως και βαίνουν πέραν αυτού που είναι συναφώς αναγκαίο, όπερ εναπόκειται στο αιτούν δικαστήριο να εκτιμήσει.


(1)  ΕΕ C 392 της 24.10.2016.


26.2.2018   

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 72/20


Απόφαση του Δικαστηρίου (δεύτερο τμήμα) της 20ής Δεκεμβρίου 2017 [αίτηση του Supreme Court (Ιρλανδία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Peter Nowak κατά Data Protection Commissioner

(Υπόθεση C-434/16) (1)

((Προδικαστική παραπομπή - Προστασία των φυσικών προσώπων έναντι της επεξεργασίας δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα - Οδηγία 95/46/ΕΚ - Άρθρο 2, στοιχείο α' - Έννοια των «δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα» - Γραπτές απαντήσεις υποψηφίου σε επαγγελματικές εξετάσεις - Διορθώσεις του εξεταστή σχετικές με τις απαντήσεις αυτές - Άρθρο 12, στοιχεία α' και β' - Έκταση των δικαιωμάτων προσβάσεως και διορθώσεως του ενδιαφερομένου))

(2018/C 072/25)

Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική

Αιτούν δικαστήριο

Supreme Court

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

Peter Nowak

κατά

Data Protection Commissioner

Διατακτικό

Το άρθρο 2, στοιχείο α', της οδηγίας 95/46/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 24ης Οκτωβρίου 1995, για την προστασία των φυσικών προσώπων έναντι της επεξεργασίας δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα και για την ελεύθερη κυκλοφορία των δεδομένων αυτών, έχει την έννοια ότι, υπό συνθήκες όπως αυτές της διαφοράς της κύριας δίκης, οι γραπτές απαντήσεις υποψηφίου σε επαγγελματικές εξετάσεις και οι ενδεχόμενες διορθώσεις του εξεταστή σχετικά με τις απαντήσεις αυτές συνιστούν δεδομένα προσωπικού χαρακτήρα, υπό την έννοια της διατάξεως αυτής.


(1)  ΕΕ C 364 της 3.10.2016.


26.2.2018   

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 72/20


Απόφαση του Δικαστηρίου (πέμπτο τμήμα) της 20ής Δεκεμβρίου 2017 [αίτηση του Court of Appeal (Ιρλανδία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Florea Gusa κατά Minister for Social Protection, Ιρλανδίας, Attorney General

(Υπόθεση C-442/16) (1)

((Προδικαστική παραπομπή - Οδηγία 2004/38/ΕΚ - Πρόσωπο που έπαυσε να ασκεί μη μισθωτή δραστηριότητα - Διατήρηση της ιδιότητας του μη μισθωτού - Δικαίωμα διαμονής - Νομοθεσία κράτους μέλους κατά την οποία το επίδομα ανεργίας χορηγείται μόνο στα πρόσωπα που έχουν δικαίωμα διαμονής στην επικράτεια αυτού του κράτους μέλους))

(2018/C 072/26)

Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική

Αιτούν δικαστήριο

Court of Appeal

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

Florea Gusa

κατά

Minister for Social Protection, Ιρλανδίας, Attorney General

Διατακτικό

Το άρθρο 7, παράγραφος 3, στοιχείο β', της οδηγίας 2004/38/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 29ης Απριλίου 2004, σχετικά με το δικαίωμα των πολιτών της Ένωσης και των μελών των οικογενειών τους να κυκλοφορούν και να διαμένουν ελεύθερα στην επικράτεια των κρατών μελών, για την τροποποίηση του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 1612/68 και την κατάργηση των οδηγιών 64/221/ΕΟΚ, 68/360/ΕΟΚ, 72/194/ΕΟΚ, 73/148/ΕΟΚ, 75/34/ΕΟΚ, 75/35/ΕΟΚ, 90/364/ΕΟΚ, 90/365/ΕΟΚ και 93/96/ΕΟΚ, έχει την έννοια ότι υπήκοος κράτους μέλους ο οποίος, αφού διέμεινε νόμιμα και άσκησε μη μισθωτή δραστηριότητα σε άλλο κράτος μέλος επί τέσσερα περίπου χρόνια, έπαυσε τη δραστηριότητα αυτή λόγω δεόντως διαπιστωθείσας έλλειψης πελατείας οφειλόμενης σε λόγους ανεξάρτητους από τη βούλησή του και ο οποίος έχει καταγραφεί στην αρμόδια υπηρεσία απασχολήσεως του τελευταίου αυτού κράτους μέλους ως πρόσωπο το οποίο αναζητεί εργασία διατηρεί την ιδιότητα του μη μισθωτού δυνάμει του άρθρου 7, παράγραφος 1, στοιχείο α', της οδηγίας αυτής.


(1)  ΕΕ C 383 της 17.10.2016.


26.2.2018   

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 72/21


Απόφαση του Δικαστηρίου (πέμπτο τμήμα) της 20ής Δεκεμβρίου 2017 [αίτηση του Bundesfinanzhof (Γερμανία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Finanzamt Bingen-Alzey κατά Boehringer Ingelheim Pharma GmbH & Co. KG

(Υπόθεση C-462/16) (1)

([Προδικαστική παραπομπή - Φορολογία - Φόρος προστιθεμένης αξίας - Οδηγία 2006/112/ΕΚ - Άρθρο 90, παράγραφος 1 - Μείωση του τιμήματος υπό τις προϋποθέσεις που καθορίζουν τα κράτη μέλη - Μείωση της βάσης επιβολής του φόρου - Αρχές που συνάγονται από την απόφαση της 24ης Οκτωβρίου 1996, Elida Gibbs (C-317/94, EU:C:1996:400) - Εκπτώσεις παρεχόμενες στα ιδιωτικά ταμεία ασφαλίσεως υγείας])

(2018/C 072/27)

Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική

Αιτούν δικαστήριο

Bundesfinanzhof

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

Finanzamt Bingen-Alzey

κατά

Boehringer Ingelheim Pharma GmbH & Co. KG

Διατακτικό

Με γνώμονα τις αρχές που συνήγαγε το Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης με την απόφαση της 24ης Οκτωβρίου 1996, Elida Gibbs (C-317/94, EU:C:1996:400, σκέψεις 28 και 31), όσον αφορά τον προσδιορισμό της βάσης επιβολής του φόρου προστιθέμενης αξίας, και λαμβανομένης υπόψη της αρχής της ίσης μεταχειρίσεως κατά το δίκαιο της Ένωσης, το άρθρο 90, παράγραφος 1, της οδηγίας 2006/112/ΕΚ του Συμβουλίου, της 28ης Νοεμβρίου 2006, σχετικά με το κοινό σύστημα φόρου προστιθέμενης αξίας, έχει την έννοια ότι η έκπτωση που παρέχεται, βάσει εθνικού νόμου, από φαρμακευτική επιχείρηση σε ιδιωτικό ταμείο ασφαλίσεως υγείας συνεπάγεται, κατά την έννοια του άρθρου αυτού, μείωση της βάσης επιβολής του φόρου υπέρ της φαρμακευτικής αυτής επιχειρήσεως, όταν οι παραδόσεις φαρμακευτικών προϊόντων πραγματοποιούνται μέσω χονδρεμπόρων σε φαρμακεία τα οποία πραγματοποιούν τις εν λόγω παραδόσεις σε ασφαλισμένους σε ιδιωτικό ταμείο ασφαλίσεως υγείας το οποίο επιστρέφει στους ασφαλισμένους του την τιμή της αγοράς των φαρμακευτικών προϊόντων.


(1)  ΕΕ C 402 της 31.10.2016.


26.2.2018   

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 72/22


Απόφαση του Δικαστηρίου (δεύτερο τμήμα) της 20ής Δεκεμβρίου 2017 [αίτηση του Amtsgericht Stuttgart (Γερμανία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Brigitte Schlömp κατά Landratsamt Schwäbisch Hall

(Υπόθεση C-467/16) (1)

((Προδικαστική παραπομπή - Χώρος ελευθερίας, ασφάλειας και δικαιοσύνης - Δικαστική συνεργασία σε αστικές υποθέσεις - Διεθνής δικαιοδοσία, αναγνώριση και εκτέλεση των αποφάσεων σε αστικές και εμπορικές υποθέσεις - Σύμβαση του Λουγκάνο II - Εκκρεμοδικία - Έννοια του «δικαστηρίου» - Αρχή διαμεσολαβήσεως του ελβετικού δικαίου, αρμόδια για τη διαδικασία διαμεσολαβήσεως η οποία προηγείται υποχρεωτικώς κάθε διαδικασίας επί της ουσίας))

(2018/C 072/28)

Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική

Αιτούν δικαστήριο

Amtsgericht Stuttgart

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

Brigitte Schlömp

κατά

Landratsamt Schwäbisch Hall

Διατακτικό

Τα άρθρα 27 και 30 της Συμβάσεως για τη διεθνή δικαιοδοσία, την αναγνώριση και την εκτέλεση αποφάσεων σε αστικές και εμπορικές υποθέσεις, που υπεγράφη στις 30 Οκτωβρίου 2007, η σύναψη της οποίας εγκρίθηκε στο όνομα της Κοινότητας με την απόφαση 2009/430/ΕΚ του Συμβουλίου, της 27ης Νοεμβρίου 2008, έχουν την έννοια ότι, σε περίπτωση εκκρεμοδικίας, η ημερομηνία κατά την οποία κινείται υποχρεωτική διαδικασία διαμεσολαβήσεως ενώπιον αρχής διαμεσολαβήσεως του ελβετικού δικαίου συνιστά την ημερομηνία από την οποία λογίζεται ως επιληφθέν ένα «δικαστήριο».


(1)  ΕΕ C 428 της 21.11.2016.


26.2.2018   

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 72/22


Απόφαση του Δικαστηρίου (δεύτερο τμήμα) της 20ής Δεκεμβρίου 2017 [αίτηση του Fővárosi Törvényszék (Ουγγαρία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Incyte Corporation κατά Szellemi Tulajdon Nemzeti Hivatala

(Υπόθεση C-492/16) (1)

([Προδικαστική παραπομπή - Πνευματική και βιομηχανική ιδιοκτησία - Δίκαιο των διπλωμάτων ευρεσιτεχνίας - Φάρμακα που προορίζονται για ανθρώπινη χρήση - Κανονισμός (ΕΚ) 469/2009 - Άρθρο 18 - Φυτοπροστατευτικά προϊόντα - Κανονισμός (ΕΚ) 1610/96 - Άρθρο 17, παράγραφος 2 - Συμπληρωματικό πιστοποιητικό προστασία - Διάρκεια - Καθορισμός της ημερομηνίας λήξεως - Αποτελέσματα αποφάσεως του Δικαστηρίου - Δυνατότητα ή υποχρέωση διορθώσεως της ημερομηνίας λήξεως])

(2018/C 072/29)

Γλώσσα διαδικασίας: η ουγγρική

Αιτούν δικαστήριο

Fővárosi Törvényszék

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

Incyte Corporation

κατά

Szellemi Tulajdon Nemzeti Hivatala

Διατακτικό

1)

Το άρθρο 18 του κανονισμού (ΕΚ) 469/2009 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 6ης Μαΐου 2009, περί του συμπληρωματικού πιστοποιητικού προστασίας για τα φάρμακα, σε συνδυασμό με το άρθρο 17, παράγραφος 2, του κανονισμού (ΕΚ) 1610/96 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 23ης Ιουλίου 1996, σχετικά με την καθιέρωση συμπληρωματικού πιστοποιητικού προστασίας για τα φυτοπροστατευτικά προϊόντα, έχει την έννοια ότι η αναγραφόμενη σε αίτηση χορηγήσεως συμπληρωματικού πιστοποιητικού προστασίας ημερομηνία της πρώτης άδειας κυκλοφορίας στην αγορά βάσει της οποίας η αρμόδια εθνική αρχή για τη χορήγηση του πιστοποιητικού αυτού υπολόγισε τη διάρκεια της ισχύος του είναι εσφαλμένη σε περίπτωση, όπως η επίμαχη στην κύρια δίκη, όπου οδήγησε σε υπολογισμό της διάρκειας του εν λόγω πιστοποιητικού ο οποίος δεν συνάδει με τα οριζόμενα στο άρθρο 13, παράγραφος 1, του κανονισμού 469/2009, όπως αυτό ερμηνεύθηκε με μεταγενέστερη απόφαση του Δικαστηρίου.

2)

Tο άρθρο 18 του κανονισμού 469/2009, σε συνδυασμό με την αιτιολογική σκέψη 17 και το άρθρο 17, παράγραφος 2, του κανονισμού 1610/96, έχει την έννοια ότι, σε περίπτωση όπως αυτή που περιγράφεται στο σημείο 1 του παρόντος διατακτικού, ο δικαιούχος συμπληρωματικού πιστοποιητικού προστασίας έχει, βάσει του εν λόγω άρθρου 18, δικαίωμα να υποβάλει αίτηση διορθώσεως της διάρκειας που αναγράφεται στο πιστοποιητικό αυτό, εφόσον η ισχύς του δεν έχει λήξει.


(1)  ΕΕ C 454 της 5.12.2016.


26.2.2018   

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 72/23


Απόφαση του Δικαστηρίου (δεύτερο τμήμα) της 20ής Δεκεμβρίου 2017 [αίτηση του Naczelny Sąd Administracyjny (Πολωνία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Caterpillar Financial Services sp. z o.o.

(Υπόθεση C-500/16) (1)

([Προδικαστική παραπομπή - Φορολογία - Κοινό σύστημα φόρου προστιθέμενης αξίας (ΦΠΑ) - Οδηγία 2006/112/ΕΚ - Άρθρο 135, παράγραφος 1, στοιχείο α' - Απαλλαγές - Φόροι εισπραχθέντες κατά παράβαση του δικαίου της Ένωσης - Εμπόδια για την επιστροφή αχρεωστήτως καταβληθέντος ΦΠΑ - Άρθρο 4, παράγραφος 3, ΣΕΕ - Αρχές της ισοδυναμίας, της αποτελεσματικότητας και της καλόπιστης συνεργασίας - Δικαιώματα υπέρ των ιδιωτών - Συμπλήρωση της προθεσμίας παραγραφής της φορολογικής υποχρεώσεως - Αποτελέσματα αποφάσεως του Δικαστηρίου - Αρχή της ασφάλειας δικαίου])

(2018/C 072/30)

Γλώσσα διαδικασίας: η πολωνική

Αιτούν δικαστήριο

Naczelny Sąd Administracyjny

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

Caterpillar Financial Services sp. z o.o.

παρισταμένου του: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie

Διατακτικό

Οι αρχές της ισοδυναμίας και της αποτελεσματικότητας, ερμηνευόμενες υπό το πρίσμα του άρθρου 4, παράγραφος 3, ΣΕΕ, έχουν την έννοια ότι δεν αποκλείουν εθνική ρύθμιση, όπως η επίμαχη στην κύρια δίκη, η οποία επιτρέπει την απόρριψη αιτήσεως επιστροφής αχρεωστήτως καταβληθέντος φόρου προστιθέμενης αξίας (ΦΠΑ), όταν η αίτηση αυτή έχει υποβληθεί από τον υποκείμενο στον φόρο μετά τη συμπλήρωση πενταετούς προθεσμίας παραγραφής, μολονότι από απόφαση του Δικαστηρίου εκδοθείσα μετά τη συμπλήρωση της εν λόγω προθεσμίας συνάγεται ότι δεν υφίστατο οφειλή όσον αφορά την καταβολή του ΦΠΑ που αποτελεί το αντικείμενο της εν λόγω αιτήσεως επιστροφής.


(1)  ΕΕ C 22 της 23.1.2017.


26.2.2018   

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 72/24


Απόφαση του Δικαστηρίου (έκτο τμήμα) της 20ής Δεκεμβρίου 2017 [αιτήσεις του Finanzgericht Köln (Γερμανία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Deister Holding AG πρώην Traxx Investments N.V. (C-504/16), Juhler Holding A/S (C-613/16) κατά Bundeszentralamt für Steuern

(Συνεκδικασθείσες υποθέσεις C-504/16 και 613/16) (1)

((Προδικαστική παραπομπή - Άμεση φορολογία - Ελευθερία εγκαταστάσεως - Οδηγία 90/435/ΕΟΚ - Άρθρο 1, παράγραφος 2 - Άρθρο 5 - Μητρική εταιρία - Εταιρία χαρτοφυλακίου - Παρακράτηση στην πηγή των κερδών που διανέμονται σε εγκατεστημένη στην αλλοδαπή μητρική εταιρία χαρτοφυλακίου - Απαλλαγή - Φορολογική απάτη, φοροδιαφυγή και φορολογική κατάχρηση - Τεκμήριο))

(2018/C 072/31)

Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική

Αιτούν δικαστήριο

Finanzgericht Köln

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

Deister Holding AG, πρώην Traxx Investments NV (C-504/16), Juhler Holding A/S (C-613/16)

κατά

Bundeszentralamt für Steuern

Διατακτικό

Το άρθρο 1, παράγραφος 2, της οδηγίας 90/435/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 23ης Ιουλίου 1990, σχετικά με το κοινό φορολογικό καθεστώς το οποίο ισχύει για τις μητρικές και τις θυγατρικές εταιρίες διαφορετικών κρατών μελών, όπως έχει τροποποιηθεί με την οδηγία 2006/98/ΕΚ του Συμβουλίου, της 20ής Νοεμβρίου 2006, σε συνδυασμό με το άρθρο 5, παράγραφος 1, της οδηγίας αυτής, αφενός, και το άρθρο 49 ΣΛΕΕ, αφετέρου, έχουν την έννοια ότι αντιτίθενται σε εθνική φορολογική νομοθεσία κράτους μέλους όπως η επίμαχη στην υπόθεση της κύριας δίκης, η οποία, στην περίπτωση κατοχής μεριδίων συμμετοχής από πρόσωπα που δεν θα δικαιούνταν την επιστροφή ή την απαλλαγή από την παρακράτηση στην πηγή εάν αποκτούσαν άμεσα τα μερίσματα από εγκατεστημένη στην ημεδαπή θυγατρική, δεν παρέχει στην εν λόγω μητρική εταιρία, όταν πληρούται μία από τις προϋποθέσεις που ορίζονται με τη νομοθεσία αυτή, την απαλλαγή από τον επιβαλλόμενο επί της διανομής μερισμάτων φόρο εισοδημάτων από κεφάλαια.


(1)  ΕΕ C 475 της 19.12.2016.


26.2.2018   

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 72/24


Απόφαση του Δικαστηρίου (έβδομο τμήμα) της 20ής Δεκεμβρίου 2017 [αίτηση του Bundesverwaltungsgericht (Αυστρία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Erzeugerorganisation Tiefkühlgemüse eGen κατά Agrarmarkt Austria

(Υπόθεση C-516/16) (1)

([Προδικαστική παραπομπή - Γεωργία - Κοινή οργάνωση των αγορών - Επιχειρησιακό πρόγραμμα στον τομέα των οπωροκηπευτικών - Κανονισμός (ΕΚ) 1234/2007, όπως τροποποιήθηκε από τον κανονισμό (ΕΚ) 361/2008 - Άρθρα 103β, 103δ και 103ζ - Χρηματοδοτική ενίσχυση της Ευρωπαϊκής Ένωσης - Εκτελεστικός κανονισμός (ΕΕ) 543/2011 - Άρθρο 60 και παράρτημα IX, σημείο 23 - Επενδύσεις σε γεωργικές εκμεταλλεύσεις και/ή σε εγκαταστάσεις της οργανώσεως παραγωγών - Έννοια - Δικαιολογημένη εμπιστοσύνη - Ασφάλεια δικαίου])

(2018/C 072/32)

Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική

Αιτούν δικαστήριο

Bundesverwaltungsgericht

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

Erzeugerorganisation Tiefkühlgemüse eGen

κατά

Agrarmarkt Austria

Διατακτικό

1)

Το παράρτημα IX, σημείο 23, του εκτελεστικού κανονισμού (ΕΕ) 543/2011 της Επιτροπής, της 7ης Ιουνίου 2011, για τη θέσπιση λεπτομερών κανόνων εφαρμογής του κανονισμού (ΕΚ) 1234/2007 του Συμβουλίου όσον αφορά τους τομείς των οπωροκηπευτικών και των μεταποιημένων οπωροκηπευτικών, στον βαθμό που αναφέρεται σε επενδύσεις που πραγματοποιούνται «σε εκμετάλλευση και/ή σε εγκαταστάσεις οργάνωσης παραγωγών», πρέπει να ερμηνευθεί υπό την έννοια ότι:

το γεγονός και μόνον ότι μια επένδυση που πραγματοποιείται στο πλαίσιο επιχειρησιακού προγράμματος εμπίπτοντος στο άρθρο 60, παράγραφος 1, του κανονισμού αυτού βρίσκεται σε ακίνητο του οποίου ιδιοκτήτης είναι τρίτος, και όχι η οικεία οργάνωση παραγωγών, δεν συνιστά, κατ’ αρχήν, δυνάμει της πρώτης από τις διατάξεις αυτές, λόγο που καθιστά μη επιλέξιμες προς ενίσχυση τις δαπάνες στις οποίες υποβλήθηκε η οργάνωση παραγωγών στο πλαίσιο της επενδύσεως αυτής·

το παράρτημα αυτό IX, σημείο 23, αφορά επενδύσεις που πραγματοποιούνται σε εκμεταλλεύσεις και/ή εγκαταστάσεις που τελούν, τόσο από νομικής απόψεως όσο και στην πράξη, υπό τον αποκλειστικό έλεγχο της εν λόγω οργανώσεως παραγωγών, ούτως ώστε να αποκλείεται οποιαδήποτε χρήση των επενδύσεων αυτών επ’ ωφελεία τρίτου.

2)

Η αρχή της προστασίας της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης πρέπει να ερμηνευθεί υπό την έννοια ότι δεν απαγορεύει, υπό περιστάσεις όπως οι κρίσιμες στην κύρια δίκη, στην αρμόδια εθνική αρχή, αφενός, να αρνηθεί την καταβολή του υπολοίπου της χρηματοδοτικής ενισχύσεως την οποία είχε ζητήσει οργάνωση παραγωγών για επένδυση η οποία εν τέλει θεωρήθηκε ως μη επιλέξιμη κατ’ εφαρμογήν του παραρτήματος IX, σημείο 23, του εκτελεστικού κανονισμού 543/2011 και, αφετέρου, να απαιτήσει από την οργάνωση παραγωγών την απόδοση της ενισχύσεως που ήδη ελήφθη για την επένδυση αυτή.

3)

Υπό περιστάσεις όπως οι κρίσιμες στην κύρια δίκη, το δίκαιο της Ένωσης πρέπει να ερμηνευθεί υπό την έννοια ότι, σε περίπτωση μη περιορισμού των διαχρονικών αποτελεσμάτων της παρούσας αποφάσεως, δεν αντίκειται στη συνεκτίμηση της αρχής της ασφάλειας δικαίου προκειμένου να αποκλεισθεί η απόδοση ενισχύσεως που καταβλήθηκε αχρεωστήτως, με την επιφύλαξη ότι οι προβλεπόμενες προϋποθέσεις είναι οι ίδιες με τις προϋποθέσεις για την ανάκτηση αμιγώς εθνικών οικονομικών παροχών, ότι λαμβάνεται πλήρως υπόψη το συμφέρον της Ένωσης και ότι αποδεικνύεται η καλή πίστη του δικαιούχου.


(1)  ΕΕ C 462 της 12.12.2016.


26.2.2018   

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 72/25


Απόφαση του Δικαστηρίου (πρώτο τμήμα) της 20ής Δεκεμβρίου 2017 [αίτηση του Finanzgericht München (Γερμανία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Hamamatsu Photonics Deutschland GmbH κατά Hauptzollamt München

(Υπόθεση C-529/16) (1)

((Προδικαστική παραπομπή - Κοινό δασμολόγιο - Τελωνειακός κώδικας - Άρθρο 29 - Καθορισμός της δασμολογητέας αξίας - Διασυνοριακές πράξεις μεταξύ συνδεδεμένων επιχειρήσεων - Συμφωνία προεγκρίσεως ενδοομιλικής τιμολογήσεως - Συμφωνηθείσα τιμή μεταβιβάσεως προκύπτουσα από το αρχικώς χρεωθέν ποσό και από την κατ’ αποκοπήν διόρθωση μετά τη λήξη της περιόδου εκκαθαρίσεως))

(2018/C 072/33)

Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική

Αιτούν δικαστήριο

Finanzgericht München

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

Hamamatsu Photonics Deutschland GmbH

κατά

Hauptzollamt München

Διατακτικό

Τα άρθρα 28 έως 31 του κανονισμού (ΕΟΚ) 2913/92 του Συμβουλίου, της 12ης Οκτωβρίου 1992, περί θεσπίσεως κοινοτικού τελωνειακού κώδικα, όπως τροποποιήθηκε με τον κανονισμό (EK) 82/97 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 19ης Δεκεμβρίου 1996, έχουν την έννοια ότι δεν επιτρέπουν να λαμβάνεται υπόψη, ως δασμολογητέα αξία, η συμφωνημένη συναλλακτική αξία η οποία προκύπτει με βάση, εν μέρει, ένα αρχικώς χρεωθέν και δηλωθέν ποσό και, εν μέρει, μια κατ’ αποκοπήν διόρθωση μετά τη λήξη της περιόδου εκκαθαρίσεως, χωρίς να είναι γνωστό αν, κατά τη λήξη της περιόδου εκκαθαρίσεως, θα επιβληθεί επιπρόσθετη χρέωση ή θα πραγματοποιηθεί πίστωση.


(1)  ΕΕ C 30 της 30.1.2017.


26.2.2018   

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 72/26


Απόφαση του Δικαστηρίου (πρώτο τμήμα) της 20ής Δεκεμβρίου 2017 [αίτηση του Oberster Gerichtshof (Αυστρία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Peter Valach κ.λπ. κατά Waldviertler Sparkasse Bank AG κ.λπ.

(Υπόθεση C-649/16) (1)

([Προδικαστική παραπομπή - Δικαστική συνεργασία σε αστικές υποθέσεις - Κανονισμός (ΕΕ) 1215/2012 - Πεδίο εφαρμογής - Αγωγή αποζημιώσεως λόγω αδικοπραξίας ασκηθείσα κατά των μελών μιας επιτροπής πιστωτών τα οποία απέρριψαν πρόγραμμα εξυγιάνσεως στο πλαίσιο διαδικασίας αφερεγγυότητας])

(2018/C 072/34)

Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική

Αιτούν δικαστήριο

Oberster Gerichtshof

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

Peter Valach, Alena Valachová, SC Europa ZV II a.s., SC Europa LV a.s., VAV Parking a.s., SC Europa BB a.s., Byty A s.r.o.

κατά

Waldviertler Sparkasse Bank AG, Československá obchodná banka a.s., Stadt Banská Bystrica

Διατακτικό

Το άρθρο 1, παράγραφος 2, στοιχείο β', του κανονισμού (ΕΕ) 1215/2012 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 12ης Δεκεμβρίου 2012, για τη διεθνή δικαιοδοσία, την αναγνώριση και την εκτέλεση αποφάσεων σε αστικές και εμπορικές υποθέσεις, έχει την έννοια ότι η διάταξη αυτή τυγχάνει εφαρμογής επί αγωγής αποζημιώσεως λόγω αδικοπραξίας, η οποία έχει ασκηθεί κατά των μελών μιας επιτροπής πιστωτών λόγω της συμπεριφοράς που αυτά επέδειξαν σε ψηφοφορία σχετική με πρόγραμμα εξυγιάνσεως στο πλαίσιο διαδικασίας αφερεγγυότητας, και ότι, ως εκ τούτου, μια τέτοια αγωγή δεν εμπίπτει στο καθ’ ύλην πεδίο εφαρμογής του κανονισμού αυτού.


(1)  ΕΕ C 104 της 3.4.2017.


26.2.2018   

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 72/27


Απόφαση του Δικαστηρίου (πέμπτο τμήμα) της 22ας Δεκεμβρίου 2017 [αίτηση του Rechtbank Amsterdam (Κάτω Χώρες) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Εκτέλεση ευρωπαϊκού εντάλματος συλλήψεως εις βάρος του Samet Ardic

(Υπόθεση C-571/17 PPU) (1)

((Προδικαστική παραπομπή - Επείγουσα προδικαστική διαδικασία - Αστυνομική και δικαστική συνεργασία σε ποινικές υποθέσεις - Ευρωπαϊκό ένταλμα συλλήψεως - Απόφαση πλαίσιο 2002/584/ΔΕΥ - Διαδικασίες παραδόσεως μεταξύ κρατών μελών - Προϋποθέσεις εκτελέσεως - Λόγοι προαιρετικής μη εκτελέσεως - Άρθρο 4α, παράγραφος 1, θεσπισθέν με την απόφαση πλαίσιο 2009/299/ΔΕΥ - Ένταλμα εκδοθέν για την εκτέλεση στερητικής της ελευθερίας ποινής - Έννοια της «δίκης που οδήγησε σε έκδοση απόφασης» - Περιεχόμενο - Πρόσωπο που καταδικάστηκε τελεσίδικα σε στερητική της ελευθερίας ποινή μετά από δίκη που διεξήχθη παρουσία του - Ποινή της οποίας η εκτέλεση μεταγενέστερα ανεστάλη εν μέρει και υπό όρους - Μεταγενέστερη διαδικασία που οδήγησε στην ανάκληση της αναστολής λόγω παραβάσεως των όρων αυτών - Διαδικασία ανακλήσεως που διεξήχθη ερήμην του ενδιαφερομένου))

(2018/C 072/35)

Γλώσσα διαδικασίας: η ολλανδική

Αιτούν δικαστήριο

Rechtbank Amsterdam

Καθού το ένταλμα

Samet Ardic

Διατακτικό

Σε περίπτωση που ο ενδιαφερόμενος παρέστη αυτοπροσώπως στην ποινική δίκη η οποία οδήγησε σε δικαστική απόφαση που τον έκρινε τελεσίδικα ένοχο για την τέλεση αδικήματος και του επέβαλε, για τον λόγο αυτόν, στερητική της ελευθερίας ποινή, η εκτέλεση της οποίας, στη συνέχεια, ανεστάλη εν μέρει και υπό όρους, η φράση «δίκη που οδήγησε στην έκδοση της απόφασης», κατά το άρθρο 4α, παράγραφος 1, της αποφάσεως πλαισίου 2002/584/ΔΕΥ του Συμβουλίου, της 13ης Ιουνίου 2002, για το ευρωπαϊκό ένταλμα σύλληψης και τις διαδικασίες παράδοσης μεταξύ των κρατών μελών, όπως τροποποιήθηκε με την απόφαση πλαίσιο 2009/299/ΔΕΥ του Συμβουλίου, της 26ης Φεβρουαρίου 2009, πρέπει να ερμηνευθεί υπό την έννοια ότι δεν αφορά μεταγενέστερη διαδικασία περί ανακλήσεως της αναστολής αυτής, η οποία στηρίχθηκε σε παράβαση των εν λόγω όρων κατά τη δοκιμαστική περίοδο, υπό την προϋπόθεση ότι η απόφαση περί ανακλήσεως που εκδόθηκε στο πέρας της διαδικασίας αυτής δεν μεταβάλλει ούτε τη φύση ούτε το ύψος της αρχικώς επιβληθείσας ποινής.


(1)  ΕΕ C 402 της 27.11.2017.


26.2.2018   

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 72/27


Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Augstākā tiesa (Λεττονία) στις 20 Νοεμβρίου 2017 — «Balcia Insurance» SE

(Υπόθεση C-648/17)

(2018/C 072/36)

Γλώσσα διαδικασίας: η λεττονική

Αιτούν δικαστήριο

Augstākā tiesa

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

Αναιρεσείουσα:«Balcia Insurance» SE

Αντίδικος κατ’ αναίρεση: AS «Baltijas Apdrošināšanas Nams»

Προδικαστικά ερωτήματα

1)

Έχει το άρθρο 3, παράγραφος 1, της οδηγίας 72/166/ΕΟΚ (1) του Συμβουλίου, της 24ης Απριλίου 1972, περί εναρμονίσεως των νομοθεσιών των κρατών μελών των σχετικών με την ασφάλιση της αστικής ευθύνης που προκύπτει από την κυκλοφορία αυτοκινήτων οχημάτων και με τον έλεγχο της υποχρεώσεως προς ασφάλιση της ευθύνης αυτής (πρώτη οδηγία), την έννοια ότι εμπίπτει στον όρο «κυκλοφορία οχημάτων» κατάσταση όπως είναι η επίμαχη στην υπόθεση της κύριας δίκης, ήτοι το άνοιγμα των πορτών σταθμευμένου οχήματος;

2)

Σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως στο πρώτο ερώτημα, έχει το άρθρο 3, παράγραφος 1, της οδηγίας 72/166/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 24ης Απριλίου 1972, την έννοια ότι εμπίπτει στον όρο «κυκλοφορία οχημάτων» κατάσταση όπως είναι η επίμαχη στην υπόθεση της κύριας δίκης, ήτοι κατάσταση στην οποία η ζημία στην ιδιοκτησία τρίτου προκαλείται από τη χρησιμοποίηση του οχήματος από επιβαίνοντα;


(1)  ΕΕ L ειδ. έκδ. 06/001, σ. 136.


26.2.2018   

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 72/28


Αναίρεση που άσκησε στις 8 Δεκεμβρίου 2017 η Alex SCI κατά της διατάξεως που εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο (πρώτο τμήμα) στις 10 Οκτωβρίου 2017 στην υπόθεση T-841/16, Alex κατά Επιτροπής

(Υπόθεση C-696/17 P)

(2018/C 072/37)

Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική

Διάδικοι

Αναιρεσείουσα: Alex SCI (εκπρόσωπος: J. Fouchet, δικηγόρος)

Αντίδικος κατ’ αναίρεση: Ευρωπαϊκή Επιτροπή

Αιτήματα

Η αναιρεσείουσα ζητεί από το Δικαστήριο:

να αναιρέσει τη διάταξη του Γενικού Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης της 10ης Οκτωβρίου 2017 ως προς όλα τα σημεία της, πλην εκείνου με το οποίο αναγνωρίζει τον χαρακτήρα της αποφάσεως της Επιτροπής της 21ης Σεπτεμβρίου 2016 ως πράξεως δεκτικής προσφυγής

ώστε, με νέα κρίση,:

να ακυρώσει την απόφαση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής της 21ης Σεπτεμβρίου 2016·

να κηρύξει παράνομες και ασυμβίβαστες με την κοινή αγορά τις ενισχύσεις τις οποίες κατέβαλαν στην CABAB μέσω του Ευρωπαϊκού Ταμείου Περιφερειακής Ανάπτυξης (ΕΤΠΕ), το Γαλλικό Δημόσιο, το Conseil régional d’Aquitaine και το Conseil général des Pyrénées Atlantiques·

να καταδικάσει την Ευρωπαϊκή Επιτροπή στο σύνολο των δικαστικών εξόδων, συμπεριλαμβανομένης της αμοιβής δικηγόρου ύψους 5 000 ευρώ.

Λόγοι αναιρέσεως και κύρια επιχειρήματα

A.   Παραδεκτό

Η αναιρεσείουσα ζητεί την επικύρωση της αποφάσεως του Γενικού Δικαστηρίου ως προς τον χαρακτήρα της προσβαλλομένης πράξεως ως πράξεως δεκτικής προσφυγής. Το έγγραφο της 21ης Σεπτεμβρίου 2016 συνιστά πράξη δεκτική προσφυγής υπό την έννοια των διατάξεων του άρθρου 263, παράγραφος 1, ΣΛΕΕ.

Ως προς την ενεργητική νομιμοποίηση και το έννομο συμφέρον της Alex SCI, η αναιρεσείουσα ζητεί τη μεταρρύθμιση της διατάξεως του Γενικού Δικαστηρίου. Η εμπορική της κατάσταση επηρεάζεται υπό την έννοια του άρθρου 263, παράγραφος 4, ΣΛΕΕ.

B.   Επί της ουσίας

Ο πρώτος λόγος αναιρέσεως αφορά την έλλειψη εξωτερικής νομιμότητας λόγω ελλείψεως αιτιολογίας. Δεν μνημονεύεται οποιαδήποτε νομική βάση, νομοθετική ή νομολογιακή, στην απόφαση της 21ης Σεπτεμβρίου 2016, με αποτέλεσμα με την απλή ανάγνωσή της, η Alex SCI, εκπροσωπούμενη από τον διαχειριστή της, να μην κατανοεί την απόφαση αυτή. Καθόσον είναι όλως ανεπαρκώς αιτιολογημένη, από πραγματικής και νομικής απόψεως, η προσβαλλόμενη απόφαση ενέχει έλλειψη εξωτερικής νομιμότητας.

Ο δεύτερος λόγος αναιρέσεως αφορά την έλλειψη εσωτερικής νομιμότητας (ύπαρξη κρατικής ενισχύσεως και έλλειψη κοινοποιήσεως). Η Communauté d’Agglomération Côte-basque — Adour (CABAB) επιθυμούσε, στο πλαίσιο της οικονομικής της στρατηγικής, τη διευθέτηση του χώρου «Technocité» στη Bayonne προκειμένου να εγκαταστήσει μια εξειδικευμένη πλατφόρμα στον τομέα της αεροναυτικής. Προς τον σκοπό αυτό, ζήτησε χρηματοδότηση από το ΕΤΠΕ, το Γαλλικό Δημόσιο, το Conseil régional d’Aquitaine και το Conseil général des Pyrénées Atlantiques για τη συγχρηματοδότηση του έργου της με την καταβολή, από κάθε φορέα, του ποσού του 1 000 000 ευρώ.

Αφενός, λόγω της συνδρομής των συστατικών στοιχείων της κρατικής ενισχύσεως, οι καταβολές αυτές συνιστούν μη κοινοποιηθείσες κρατικές ενισχύσεις, αντίθετες προς το άρθρο 108 ΣΛΕΕ.

Αφετέρου, οι καταβολές αυτές είναι ασυμβίβαστες με την κοινή αγορά. Το έργο Technocité συνιστά στην πραγματικότητα πλατφόρμα του βιομηχανικού και τριτογενή τομέα ειδικευμένη στην ανάπτυξη των πλέον προηγμένων τεχνολογιών στους τομείς της αεροναυτικής, του διαστήματος και των ενσωματωμένων συστημάτων. Ο τομέας αυτός όλως πρόσφατα άνοιξε στον ανταγωνισμό. Οι εν λόγω ενισχύσεις είναι, επομένως, αντίθετες προς το άρθρο 107 ΣΛΕΕ.

Τέλος, όσον αφορά τη μη εκτέλεση των συμβάσεων καταβολής ενισχύσεων, υπενθυμίζεται ότι αντικείμενο των συμβάσεων αυτών είναι η χρηματοδότηση του έργου «Αεροναυτική ζώνη Technocité», για τη διευθέτηση του χώρου και για τη μετατροπή της σε «εξειδικευμένη πλατφόρμα για την έρευνα και την ανάπτυξη των πλέον προηγμένων τεχνολογιών στους τομείς της αεροναυτικής, του διαστήματος και των ενσωματωμένων συστημάτων». Η ζώνη Technocité καλύπτει δραστηριότητες κάθε φύσεως οι οποίες ασκούνται από διάφορες εταιρίες όπως οι Fidal, Avantis, Decra, Sepa, Trescal, KPMG, Capgemini…, ήτοι από εταιρίες οι οποίες δραστηριοποιούνται σε τομείς μη εμπίπτοντες στην αεροναυτική.

Ως εκ τούτου, οι κρατικές ενισχύσεις πρέπει να ακυρωθούν και να επιστραφούν τα ποσά [βλ. ιδίως τους κανονισμούς 734/2013 (1) και 2988/95 (2), άρθρο 4, παράγραφοι 1 και 4· Conseil d’État français (CE), 2 Ιουνίου 1992, Rec. σ. 165· CE, 6 Νοεμβρίου 1998, Rec. σ. 397· ΔΕΕ, 11 Ιουλίου 1996, SFEI υπόθεση C-39/94].


(1)  Κανονισμός (ΕΕ) 734/2013 του Συμβούλιου, της 22ας Ιουλίου 2013, που να τροποποιεί τον κανονισμό (ΕΚ) 659/1999 για τη θέσπιση λεπτομερών κανόνων εφαρμογής του άρθρου 93 της Συνθήκης ΕΚ (ΕΕ L 204, σ. 15).

(2)  Κανονισμός (ΕΚ, Ευρατόμ) 2988/95 του Συμβουλίου, της 18ης Δεκεμβρίου 1995, σχετικά με την προστασία των οικονομικών συμφερόντων των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (ΕΕ L 312, σ. 1).


26.2.2018   

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 72/29


Αναίρεση που άσκησε στις 5 Ιανουαρίου 2018 η Alfamicro — Sistemas de computadores, Sociedade Unipessoal, Lda. κατά της αποφάσεως που εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο (δεύτερο τμήμα) στις 14 Νοεμβρίου 2017 στην υπόθεση T-831/14, Alfamicro κατά Επιτροπής

(Υπόθεση C-14/18 P)

(2018/C 072/38)

Γλώσσα διαδικασίας: η πορτογαλική

Διάδικοι

Αναιρεσείουσα: Alfamicro — Sistemas de computadores, Sociedade Unipessoal, Lda. (εκπρόσωποι: G. Gentil Anastácio και D. Pirra Xarepe, δικηγόροι)

Αντίδικος κατ’ αναίρεση: Ευρωπαϊκή Επιτροπή

Αιτήματα

Η αναιρεσείουσα ζητεί από το Δικαστήριο:

να αναιρέσει την απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 14ης Νοεμβρίου 2017, στην υπόθεση T-831/14,

να αναπέμψει την υπόθεση στο Γενικό Δικαστήριο, προκειμένου αυτό να αποφανθεί σύμφωνα με το άρθρο 263 ΣΛΕΕ, και

να καταδικάσει την Ευρωπαϊκή Επιτροπή στο σύνολο των δικαστικών εξόδων.

Λόγοι αναιρέσεως και κύρια επιχειρήματα

Η Alfamicro διαφωνεί με την ερμηνεία που έδωσε το Γενικό Δικαστήριο απορρίπτοντας την προσφυγή την οποία άσκησε η εταιρία και υποχρεώνοντάς την να καταβάλει στην Επιτροπή το ποσό των 277 849,93 ευρώ, προσαυξημένο κατά 26,88 ευρώ για κάθε ημέρα καθυστέρησης πληρωμής. Η Alfamicro θεωρεί ότι το Γενικό Δικαστήριο όφειλε να στηριχθεί στο άρθρο 263 ΣΛΕΕ, και όχι στο 272 ΣΛΕΕ. Εξάλλου, η Alfamicro ισχυρίζεται ότι η Επιτροπή, όπως και το Γενικό Δικαστήριο, δεν τήρησε στην απόφασή της, η οποία είναι διοικητικής φύσης, τις αρχές της αναλογικότητας, της καλής πίστης και της ασφάλειας δικαίου.

Η Alfamicro υποστηρίζει ότι τόσο από την ανάλυση όσο και από το όλο πλαίσιο του από 28 Οκτωβρίου 2014 εγγράφου της Επιτροπής συνάγεται ότι αυτό αποτελεί διοικητική πράξη με τον χαρακτήρα απόφασης, δηλαδή διοικητική απόφαση. Η διατύπωση που χρησιμοποιείται στο έγγραφο, το γεγονός ότι βασίζεται σε λογιστικό έλεγχο του Ελεγκτικού Συνεδρίου, το γεγονός ότι η Επιτροπή προέβη σε παρεκβολή των πορισμάτων του λογιστικού ελέγχου σε όλες τις άλλες συμφωνίες στις οποίες μετείχε η αναιρεσείουσα, οι πράξεις συμψηφισμού της Επιτροπής, όλα αυτά τα στοιχεία συνηγορούν υπέρ του συμπεράσματος ότι πρόκειται για διοικητική απόφαση. Η απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου, η οποία αντανακλά την εκ μέρους του ερμηνεία του ένδικου βοηθήματος ως αναγνωριστικής αγωγής και όχι ως προσφυγής ακύρωσης κατά διοικητικής απόφασης, περιορίζει σοβαρά τα δικαιώματα άμυνας της αναιρεσείουσας. Επιπλέον, η Alfamicro προσάπτει στο Γενικό Δικαστήριο ότι παραβίασε κατάφωρα τις αρχές της ισότητας των διαδίκων και της συμβατικής ισορροπίας.

Η Επιτροπή, περικόπτοντας κατά περισσότερο από 93 % τη χρηματοδότηση την οποία είχε διαπραγματευθεί με την αναιρεσείουσα, δεν έλαβε τα κατάλληλα μέτρα που θα όφειλε να λάβει βάσει της σύμβασης χρηματοδότησης και παραβίασε, ως εκ τούτου, την αρχή της αναλογικότητας. Το Γενικό Δικαστήριο, δεχόμενο τον τρόπο με τον οποίο ενήργησε η Επιτροπή, δεν τήρησε και, μάλιστα, παραβίασε την αρχή της αναλογικότητας. Άλλωστε, όταν η Επιτροπή λαμβάνει απρόσφορα και αυθαίρετα μέτρα αντί για τα κατάλληλα, το αποτέλεσμα είναι να επικρατεί ανασφάλεια δικαίου. Κατά συνέπεια, το Γενικό Δικαστήριο, δεχόμενο τον τρόπο με τον οποίο ενήργησε η Επιτροπή, παραβίασε επίσης την αρχή της ασφάλειας δικαίου.


Γενικό Δικαστήριο

26.2.2018   

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 72/31


Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 18ης Ιανουαρίου 2018 — Kenup Foundation κ.λπ. κατά EIT

(Υπόθεση T-76/15) (1)

([Έρευνα και τεχνολογική ανάπτυξη - EIT - Πρόγραμμα πλαίσιο για την Έρευνα και την Καινοτομία Ορίζων 2020 - Πρόσκληση υποβολής προτάσεων για τον ορισμό κοινότητας γνώσης και καινοτομίας - Απόρριψη της προσφοράς των προσφευγόντων - Κανονισμός (ΕΚ) 294/2008 - Κανονισμός (ΕΚ) 1290/2013 - Παράνομη ανάθεση αρμοδιοτήτων])

(2018/C 072/39)

Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική

Διάδικοι

Προσφεύγοντα: Kenup Foundation (Kalkara, Μάλτα), Candena GmbH (Lunebourg, Γερμανία), CO BIK Center odličnosti za biosenzoriko, instrumentacijo in procesno kontrolo (Ajdovščina, Σλοβενία), Evotec AG (Αμβούργο, Γερμανία) (εκπρόσωποι: αρχικώς U. Soltész, C. Wagner, H. Weiß και A. Richter, εν συνεχεία U. Soltész, H. Weiß και A. Richter και τελικώς U. Soltész και H. Weiß, δικηγόροι)

Καθού: Ευρωπαϊκό Ινστιτούτο Καινοτομίας και Τεχνολογίας (EIT) (εκπρόσωποι: M. Kern, επικουρούμενος από τον P. de Bandt και την R. Gherghinaru, δικηγόρους)

Παρεμβαίνοντες υπέρ των προσφευγόντων: Δημοκρατία της Μάλτας (εκπρόσωπος: M. E. Perici Calascione, δικηγόρος) και Stiftung Universität Lüneburg (εκπρόσωπος: F. Oehl, δικηγόρος)

Αντικείμενο

Αίτημα, δυνάμει του άρθρου 263 ΣΛΕΕ, για την ακύρωση των αποφάσεων της 9ης Δεκεμβρίου 2014, των οποίων το περιεχόμενο κοινοποιήθηκε με επιστολή της 10ης Δεκεμβρίου 2014 και με τις οποίες το EIT όρισε την «κοινότητα γνώσης και καινοτομίας» (στο εξής: ΚΓΚ) για τον τομέα «καινοτομία για υγιή διαβίωση και ενεργό γήρανση» και απέρριψε την πρόταση που είχε υποβάλει η κοινοπραξία Kenup.

Διατακτικό

Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:

1)

Ακυρώνει τις αποφάσεις της 9ης Δεκεμβρίου 2014, των οποίων το περιεχόμενο κοινοποιήθηκε με επιστολή της 10ης Δεκεμβρίου 2014 και με τις οποίες το Ευρωπαϊκό Ινστιτούτο Καινοτομίας και Τεχνολογίας (EIT) όρισε την κοινότητα γνώσης και καινοτομίας (ΚΓΚ) για τον τομέα «καινοτομία για υγιή διαβίωση και ενεργό γήρανση» και απέρριψε την πρόταση που είχε υποβάλει η κοινοπραξία Kenup.

2)

Το EIT φέρει τα δικαστικά έξοδά του, καθώς και τα έξοδα στα οποία υποβλήθηκαν οι Kenup Foundation, Candena GmbH, CO BIK Center odličnosti za biosenzoriko, instrumentacijo in procesno kontrolo και Evotec AG.


(1)  EE C 146 της 4.5.2015.


26.2.2018   

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 72/32


Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 16ης Ιανουαρίου 2018 — EDF κατά Επιτροπής

(Υπόθεση T-747/15) (1)

((Κρατικές ενισχύσεις - Ενισχύσεις χορηγηθείσες από τις γαλλικές αρχές στην EDF - Κεφαλαιοποίηση των λογιστικών προβλέψεων που δημιουργήθηκαν με φοροαπαλλαγή για την ανανέωση του δικτύου μεταφοράς υψηλής τάσης - Δεδικασμένο - Κριτήριο του ιδιώτη επενδυτή))

(2018/C 072/40)

Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική

Διάδικοι

Προσφεύγουσα: Électricité de France (EDF) (Παρίσι, Γαλλία) (εκπρόσωπος: M. Debroux, δικηγόρος)

Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: É. Gippini Fournier, B. Stromsky και D. Recchia)

Παρεμβαίνουσα υπέρ της προσφεύγουσας: Γαλλική Δημοκρατία (εκπρόσωποι: αρχικώς G. de Bergues, D. Colas και J. Bousin, στη συνέχεια D. Colas και J. Bousin)

Αντικείμενο

Αίτημα βάσει του άρθρου 263 ΣΛΕΕ για την ακύρωση των άρθρων 1 έως 5 της αποφάσεως (ΕΕ) 2016/154 της Επιτροπής, της 22ας Ιουλίου 2015, σχετικά με την κρατική ενίσχυση SA.13869 (C 68/2002) (πρώην NN 80/2002) — Κεφαλαιοποίηση των λογιστικών προβλέψεων που δημιουργήθηκαν με φοροαπαλλαγή για την ανανέωση του δικτύου μεταφοράς υψηλής τάσης την οποία έθεσε σε εφαρμογή η Γαλλία υπέρ της EDF (ΕΕ 2016, L 34, σ. 152).

Διατακτικό

Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:

1)

Απορρίπτει την προσφυγή.

2)

Η Électricité de France (EDF) καταδικάζεται να φέρει, πέραν των δικαστικών εξόδων της, τα έξοδα της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, πλην των εξόδων στα οποία υποβλήθηκε η τελευταία λόγω της παρεμβάσεως της Γαλλικής Δημοκρατίας.

3)

Η Γαλλική Δημοκρατία καταδικάζεται να φέρει, πέραν των δικαστικών εξόδων της, και τα οφειλόμενα στην παρέμβασή της δικαστικά έξοδα της Επιτροπής.


(1)  EE C 78 της 29.2.2016.


26.2.2018   

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 72/32


Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 17ης Ιανουαρίου 2018 — Deichmann κατά EUIPO — Munich (Αναπαράσταση σταυρού στο πλαϊνό μέρος αθλητικού υποδήματος)

(Υπόθεση T-68/16) (1)

({Σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης - Διαδικασία για την κήρυξη εκπτώσεως - Εικονιστικό σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης που αναπαριστά σταυρό στο πλαϊνό μέρος αθλητικού υποδήματος - Σήμα θέσεως - Ουσιαστική χρήση του σήματος - Άρθρο 15, παράγραφος 1, και άρθρο 51, παράγραφος 1, στοιχείο α', του κανονισμού (ΕΚ) 207/2009 [νυν άρθρο 18, παράγραφος 1, και άρθρο 58, παράγραφος 1, στοιχείο α', του κανονισμού (ΕE) 2017/1001]})

(2018/C 072/41)

Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική

Διάδικοι

Προσφεύγουσα: Deichmann SE (Essen, Γερμανία) (εκπρόσωπος: C. Onken, δικηγόρος)

Καθού: Γραφείο Διανοητικής Ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης (εκπρόσωπος: D. Gája)

Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών του EUIPO, παρεμβαίνουσα ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου: Munich, SL (Capellades, Ισπανία) (εκπρόσωποι: J. Güell Serra και M. del Mar Guix Vilanova, δικηγόροι)

Αντικείμενο

Προσφυγή κατά της αποφάσεως του τετάρτου τμήματος προσφυγών του EUIPO της 4ης Δεκεμβρίου 2015 (υπόθεση R 2345/2014-4), σχετικά με διαδικασία για την κήρυξη εκπτώσεως μεταξύ της Deichmann και της Munich.

Διατακτικό

Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:

1)

Απορρίπτει την προσφυγή.

2)

Καταδικάζει την Deichmann SE στα δικαστικά έξοδα του Γραφείου Διανοητικής Ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης (EUIPO) και της Munich, SL.


(1)  EE C 111 της 29.3.2016.


26.2.2018   

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 72/33


Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 16ης Ιανουαρίου 2018 — Sun Media κατά EUIPO — Meta4 Spain (METABOX)

(Υπόθεση T-204/16) (1)

({Σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης - Διαδικασία ανακοπής - Αίτηση καταχωρίσεως λεκτικού σήματος της Ευρωπαϊκής Ένωσης METABOX - Προγενέστερο λεκτικό σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης και προγενέστερο εθνικό λεκτικό σήμα META4 και προγενέστερο εικονιστικό σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης και προγενέστερο εθνικό εικονιστικό σήμα meta4 - Σχετικός λόγος απαραδέκτου - Άρθρο 8, παράγραφος 1, στοιχείο β, του κανονισμού (ΕΚ) 207/2009 [νυν άρθρο 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού (ΕΕ) 2017/1001] - Ομοιότητα των σημείων - Κίνδυνος συγχύσεως})

(2018/C 072/42)

Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική

Διάδικοι

Προσφεύγουσα: Sun Media Ltd (Χονγκ Κονγκ, Κίνα) (εκπρόσωπος: A. Schnider, δικηγόρος)

Καθού: Γραφείο Διανοητικής Ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης (εκπρόσωπος: S. Bonne)

Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών του EUIPO, παρεμβαίνουσα ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου: Meta4 Spain, SA (Las Rozas, Ισπανία) (εκπρόσωπος: I. Temiño Ceniceros, δικηγόρος)

Αντικείμενο

Προσφυγή κατά της αποφάσεως του δευτέρου τμήματος προσφυγών του EUIPO της 8ης Φεβρουαρίου 2016 (υπόθεση R 307/2015-2), σχετικά με διαδικασία ανακοπής μεταξύ Meta4 Spain και Sun Media.

Διατακτικό

Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:

1)

Απορρίπτει την προσφυγή.

2)

Καταδικάζει την Sun Media Ltd στα δικαστικά έξοδα.


(1)  EE C 232 της 27.6.2016


26.2.2018   

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 72/34


Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 16ης Ιανουαρίου 2018 — Sun Media κατά EUIPO — Meta4 Spain (METAPORN)

(Υπόθεση T-273/16) (1)

({Σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης - Διαδικασία ανακοπής - Αίτηση καταχωρίσεως του λεκτικού σήματος της Ευρωπαϊκής Ένωσης METAPORN - Προγενέστερο λεκτικό σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης και προγενέστερο λεκτικό εθνικό σήμα META4, καθώς και προγενέστερο εικονιστικό σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης meta4 και προγενέστερο εικονιστικό εθνικό σήμα meta4 - Σχετικός λόγος απαραδέκτου - Άρθρο 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού (ΕΚ) 207/2009 [νυν άρθρο 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού (ΕΕ) 2017/1001] - Ομοιότητα των υπηρεσιών - Έννοια των συμπληρωματικών υπηρεσιών - Ομοιότητα των σημείων - Κίνδυνος συγχύσεως})

(2018/C 072/43)

Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική

Διάδικοι

Προσφεύγουσα: Sun Media Ltd (Χονγκ Κονγκ, Κίνα) (εκπρόσωπος: A. Schnider, δικηγόρος)

Καθού: Γραφείο Διανοητικής Ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης (εκπρόσωπος: S. Bonne)

Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών του EUIPO, παρεμβαίνουσα ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου: Meta4 Spain, SA (Las Rozas, Ισπανία) (εκπρόσωπος: I. Temiño Ceniceros, δικηγόρος)

Αντικείμενο

Προσφυγή κατά της αποφάσεως του δευτέρου τμήματος προσφυγών του EUIPO της 3ης Μαρτίου 2016 (συνεκδικασθείσες υποθέσεις R 653/2015-2 και R 674/2015-2), σχετικά με διαδικασία ανακοπής μεταξύ Meta4 Spain και Sun Media.

Διατακτικό

Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:

1)

Απορρίπτει την προσφυγή.

2)

Καταδικάζει την Sun Media Ltd στα δικαστικά έξοδα.


(1)  EE C 270 της 25.7.2016.


26.2.2018   

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 72/34


Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 16ης Ιανουαρίου 2018 — Starbucks κατά EUIPO — Nersesyan (COFFEE ROCKS)

(Υπόθεση T-398/16) (1)

({Σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης - Διαδικασία ανακοπής - Αίτηση καταχωρίσεως εικονιστικού σήματος COFFEE ROCKS της Ευρωπαϊκής Ένωσης - Προγενέστερα εικονιστικά σήματα STARBUCKS COFFEE της Ευρωπαϊκής Ένωσης - Σχετικός λόγος απαραδέκτου - Ομοιότητα των σημείων - Άρθρο 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού (ΕΚ) 207/2009 [νυν άρθρο 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού (ΕΕ) 2017/1001] - Άρθρο 8, παράγραφος 5, του κανονισμού 207/2009 [νυν άρθρο 8, παράγραφος 5, του κανονισμού (ΕΕ) 2017/1001]})

(2018/C 072/44)

Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική

Διάδικοι

Προσφεύγουσα: Starbucks Corp. (Seattle, Ουάσινγκτον, Ηνωμένες Πολιτείες) (εκπρόσωποι: J. Schmitt, δικηγόρος, και I. Fowler, solicitor)

Καθού: Γραφείο Διανοητικής Ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης

Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών του EUIPO: Hasmik Nersesyan (Borgloon, Βέλγιο)

Αντικείμενο

Προσφυγή κατά της αποφάσεως του τετάρτου τμήματος προσφυγών του EUIPO της 24ης Μαΐου 2016 (υπόθεση R 559/2015-4), σχετικά με διαδικασία ανακοπής μεταξύ Starbucks Corp. και Hasmik Nersesyan.

Διατακτικό

Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:

1)

Aκυρώνει την απόφαση του τετάρτου τμήματος προσφυγών του Γραφείου Διανοητικής Ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης (EUIPO) της 24ης Μαΐου 2016 (υπόθεση R 559/2015-4).

2)

Καταδικάζει το EUIPO στα δικαστικά έξοδα.


(1)  EE C 335 της 12.9.2016.


26.2.2018   

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 72/35


Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 16ης Ιανουαρίου 2018 — Dehtochema Bitumat κατά ECHA

(Υπόθεση T-630/16) (1)

((REACH - Οφειλόμενο τέλος για την καταχώριση ουσίας - Μείωση παρεχόμενη στις ΜΜΕ - Σύσταση 2003/361/ΕΚ - Έννοια της συνδεδεμένης επιχειρήσεως - Υποβολή «εσφαλμένης δηλώσεως περί του μεγέθους επιχειρήσεως» - Μείωση κατά 50 % του ποσού του εφαρμοστέου διοικητικού τέλους - Αρμοδιότητα του ECHA - Παύση παραγωγής της ουσίας))

(2018/C 072/45)

Γλώσσα διαδικασίας: η τσεχική

Διάδικοι

Προσφεύγουσα: Dehtochema Bitumat s. r. o. (Bělá pod Bezdězem, Τσεχική Δημοκρατία) (εκπρόσωπος: P. Holý, δικηγόρος)

Καθού: Ευρωπαϊκός Οργανισμός Χημικών Προϊόντων (ECHA) (εκπρόσωποι: αρχικώς J.-P. Trnka, E. Maurage και M. Heikkilä, στη συνέχεια J.-P. Trnka και M. Heikkilä)

Αντικείμενο

Προσφυγή βάσει του άρθρου 263 ΣΛΕΕ για την ακύρωση της αποφάσεως SME(2016) 3038 του ECHA, της 7ης Ιουλίου 2016, με την οποία, αφενός, διαπιστώθηκε ότι η προσφεύγουσα δεν πληροί τις προϋποθέσεις ώστε να της παρασχεθεί η μείωση του τέλους η οποία προβλέπεται για τις μεσαίου μεγέθους επιχειρήσεις και, αφετέρου, επιβλήθηκε διοικητικό τέλος στην προσφεύγουσα.

Διατακτικό

Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:

1)

Απορρίπτει ως απαράδεκτο το αίτημα αναστολής εκτελέσεως της αποφάσεως SME(2016) 3038 του Ευρωπαϊκού Οργανισμού Χημικών Προϊόντων (ECHA), της 7ης Ιουλίου 2016.

2)

Απορρίπτει κατά τα λοιπά την προσφυγή.

3)

Καταδικάζει την Dehtochema Bitumat s. r. o. στα δικαστικά έξοδα.


(1)  EE C 402 της 31.10.2016.


26.2.2018   

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 72/36


Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 18ης Ιανουαρίου 2018 — LG Electronics, κατά EUIPO (Dual Edge)

(Υπόθεση T-804/16) (1)

({Σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης - Αίτηση καταχωρίσεως λεκτικού σήματος της Ευρωπαϊκής Ένωσης Dual Edge - Απόλυτος λόγος απαραδέκτου - Περιγραφικός χαρακτήρας - Άρθρο 7, παράγραφος 1, στοιχείο γ', του κανονισμού (ΕΚ) 207/2009 [νυν άρθρο 7, παράγραφος 1, στοιχείο γ', του κανονισμού (ΕΕ) 2017/1001]})

(2018/C 072/46)

Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική

Διάδικοι

Προσφεύγουσα: LG Electronics, Inc. (Σεούλ, Δημοκρατία της Κορέας) (εκπρόσωπος: M. Graf, δικηγόρος)

Καθού: Γραφείο Διανοητικής Ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης (εκπρόσωπος: M. Rajh)

Αντικείμενο

Προσφυγή κατά της αποφάσεως του δευτέρου τμήματος προσφυγών του EUIPO της 2ας Σεπτεμβρίου 2016 (υπόθεση R 832/2016-2), σχετικά με αίτηση καταχωρίσεως του λεκτικού σημείου Dual Edge ως σήματος της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Διατακτικό

Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:

1)

Απορρίπτει την προσφυγή.

2)

Καταδικάζει την LG Electronics, Inc. στα δικαστικά έξοδα.


(1)  EE C 22 της 23.1.2017.


26.2.2018   

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 72/36


Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 16ης Ιανουαρίου 2018 — SE κατά Συμβουλίου

(Υπόθεση T-231/17) (1)

((Υπαλληλική υπόθεση - Υπάλληλοι - Αποδοχές - Οικογενειακά επιδόματα - Άρθρο 2, παράγραφος 2, τρίτο εδάφιο, του παραρτήματος VII του Κανονισμού Υπηρεσιακής Καταστάσεως των υπαλλήλων - Έννοια του συντηρούμενου τέκνου - Έννοια του τέκνου έναντι του οποίου ο υπάλληλος έχει υποχρέωση διατροφής σύμφωνα με δικαστική απόφαση βασιζόμενη στη νομοθεσία των κρατών μελών σχετικά με την προστασία των ανηλίκων - Άρνηση αναγνωρίσεως της ιδιότητας του συντηρούμενου τέκνου στην εγγονή του υπαλλήλου))

(2018/C 072/47)

Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική

Διάδικοι

Προσφεύγων: SE (εκπρόσωπος: N. de Montigny, δικηγόρος)

Καθού: Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης (εκπρόσωποι: M. Bauer και R. Meyer)

Αντικείμενο

Αίτηση δυνάμει του άρθρου 270 ΣΛΕΕ για την ακύρωση της από 22 Ιουνίου 2016 απόφασης του Συμβουλίου, με την οποία η αρμόδια για τους διορισμούς αρχή του εν λόγω οργάνου δεν αναγνώρισε ότι η εγγονή του προσφεύγοντος ήταν συντηρούμενο τέκνο υπό την έννοια του άρθρου 2, παράγραφος 2, τρίτο εδάφιο, του παραρτήματος VII του Κανονισμού Υπηρεσιακής Καταστάσεως των υπαλλήλων της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Διατακτικό

Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:

1)

Απορρίπτει την προσφυγή.

2)

Καταδικάζει τον SE στα δικαστικά έξοδα.


(1)  EE C 213 της 3.7.2017.


26.2.2018   

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 72/37


Προσφυγή της 7ης Δεκεμβρίου 2017 — Intercontact Budapest κατά CdT

(Υπόθεση T-809/17)

(2018/C 072/48)

Γλώσσα διαδικασίας: η ουγγρική

Διάδικοι

Προσφεύγουσα: Intercontact Budapest Fordító és Pénzügyi Tanácsadó Kft. (Βουδαπέστη, Ουγγαρία) (εκπρόσωπος: É. Subasicz, δικηγόρος)

Καθού: Μεταφραστικό Κέντρο των Οργάνων της Ευρωπαϊκής Ένωσης (CdT)

Αιτήματα

Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:

κυρίως, να αποφανθεί εάν η βαθμολογία που δόθηκε σε κάθε προσφέροντα ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα επί τη βάσει της συγκρίσεως των προσφορών που υποβλήθηκαν και να γίνουν σεβαστές οι αρχές της ίσης μεταχειρίσεως, της αποφυγής των διακρίσεων, της αναλογικότητας και της διαφάνειας.

επικουρικώς, να ακυρώσει την απόφαση του καθού της 10ης Ιουλίου 2017, περί του αποτελέσματος των διαδικασιών δημόσιων προμηθειών FL/GEN 16-01 και FL/GEN 16-02.

επικουρικότερα, να ακυρώσει τη διαδικασία δημόσιων προμηθειών.

να καταδικάσει το καθού στα δικαστικά έξοδα.

Λόγοι και κύρια επιχειρήματα

Προς στήριξη της προσφυγής της, η προσφεύγουσα προβάλλει τέσσερις λόγους.

1.

H προσφεύγουσα στηρίζει τον πρώτο λόγο στην παραβίαση των αρχών της ίσης μεταχειρίσεως, της αποφυγής των διακρίσεων, της αναλογικότητας και της διαφάνειας, διότι το καθού προέβη σε διαφορετική εκτίμηση των προσφερόντων στις διαδικασίες δημόσιων προμηθειών, υπό την έννοια ότι εκτίμησε με διαφορετικό τρόπο σε κάθε διαδικασία πανομοιότυπες δραστηριότητες (1).

2.

H προσφεύγουσα στηρίζει τον δεύτερο λόγο στο γεγονός ότι το καθού υπέπεσε σε κατάχρηση εξουσίας, διότι δεν της γνωστοποίησε τις πληροφορίες τις οποίες είχε ζητήσει στο πλαίσιο των διαδικασιών δημόσιων προμηθειών (2).

3.

H προσφεύγουσα στηρίζει τον τρίτο λόγο στη μη τήρηση της αρχής της διαφάνειας στις διαδικασίες δημόσιας συμβάσεως, δεδομένου ότι το καθού δημοσίευσε μόνον το αποτέλεσμα της διαδικασίας στην Επίσημη Εφημερίδα εκπρόθεσμα και χωρίς να περιλάβει το πλήρες περιεχόμενο όπως ορίζει η οδηγία της Ένωσης (3).

4.

H προσφεύγουσα στηρίζει τον τέταρτο λόγο στο γεγονός ότι το καθού παρέβη τον κανονισμό για τις δημόσιες συμβάσεις, διότι δεν της γνωστοποίησε τις προθεσμίες για την άσκηση προσφυγής, περιορίζοντας με τον τρόπο αυτόν τη δυνατότητα ασκήσεως προσφυγής (4).


(1)  Aιτιολογικές σκέψεις 1 και 90 της οδηγίας 2014/24/ΕΕ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 26ης Φεβρουαρίου 2014, σχετικά με τις δημόσιες προμήθειες και την κατάργηση της οδηγίας 2004/18/ΕΚ (ΕΕ 2014, L 94, σ. 65).

(2)  Άρθρο 113 του κανονισμού (ΕΕ, Ευρατόμ) αριθ. 966/2012 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 25ης Οκτωβρίου 2012, σχετικά με τους δημοσιονομικούς κανόνες που εφαρμόζονται στον γενικό προϋπολογισμό της Ένωσης και την κατάργηση του κανονισμού (ΕΚ, Ευρατόμ) 1605/2002 του Συμβουλίου (ΕΕ 2012, L 298, σ. 1).

(3)  Άρθρο 50 της οδηγίας 2014/24/ΕΕ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 26ης Φεβρουαρίου 2014, σχετικά με τις δημόσιες προμήθειες και την κατάργηση της οδηγίας 2004/18/ΕΚ (ΕΕ 2014, L 94, σ. 65).

(4)  Παράρτημα V, μέρος Δ, σημείο 16, της οδηγίας 2014/24/ΕΕ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 26ης Φεβρουαρίου 2014, σχετικά με τις δημόσιες προμήθειες και την κατάργηση της οδηγίας 2004/18/ΕΚ (ΕΕ 2014, L 94, σ. 65).


26.2.2018   

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 72/38


Προσφυγή της 14ης Δεκεμβρίου 2017 — Λουξεμβούργο κατά Επιτροπής

(Υπόθεση T-816/17)

(2018/C 072/49)

Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική

Διάδικοι

Προσφεύγον: Μεγάλο Δουκάτο του Λουξεμβούργου (εκπρόσωποι: D. Holderer, D. Waelbroeck και A. Steichen, δικηγόροι)

Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή

Αιτήματα

Το προσφεύγον ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:

να κρίνει την παρούσα προσφυγή παραδεκτή και βάσιμη·

να ακυρώσει την απόφαση της Επιτροπής, της 4ης Οκτωβρίου 2017, σχετικά με την κρατική ενίσχυση SA.38944 που φέρεται να χορήγησε το Λουξεμβούργο στην Amazon·

επικουρικώς, να ακυρώσει την απόφαση της Επιτροπής, της 4ης Οκτωβρίου 2017, σχετικά με την κρατική ενίσχυση SA.38944 που φέρεται να χορήγησε το Λουξεμβούργο στην Amazon, στο μέτρο που επιβάλλει την ανάκτηση της ενισχύσεως·

να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα.

Λόγοι και κύρια επιχειρήματα

Προς στήριξη της προσφυγής του, το προσφεύγον προβάλλει πέντε λόγους.

1.

Ο πρώτος λόγος ακυρώσεως, που υποδιαιρείται σε τρία σκέλη, αντλείται από παράβαση του άρθρου 107 ΣΛΕΕ, στο μέτρο που η Επιτροπή δεν απέδειξε την ύπαρξη πλεονεκτήματος υπέρ της Amazon EU S.à.r.l (στο εξής: LuxOpCO).

Το πρώτο σκέλος στηρίζεται στο ότι η εφαρμογή της φορολογικής αποφάσεως και η ανανέωσή της το 2011 δεν οδήγησαν σε παροχή οιουδήποτε πλεονεκτήματος, στο μέτρο που το ποσό το οποίο θα έπρεπε να καταβάλει ένας τρίτος για να λάβει άδεια εκμεταλλεύσεως των άυλων περιουσιακών στοιχείων θα ήταν μεγαλύτερο από το ποσό που κατέβαλε η LuxOpCo στην Amazon Europe Holding Technologies SCS (στο εξής: LuxSCS) δυνάμει της συμφωνίας για την παροχή άδειας εκμεταλλεύσεως. Το προσφεύγον εκτιμά ότι η απόφαση της Επιτροπής, της 4ης Οκτωβρίου 2017, σχετικά με την κρατική ενίσχυση SA.38944 που φέρεται να χορήγησε το Λουξεμβούργο στην Amazon (στο εξής: προσβαλλόμενη απόφαση) δέχεται εσφαλμένως ότι το ποσό που όντως καταβλήθηκε από την LuxOpCo διαφέρει από την τιμή πλήρους ανταγωνισμού.

Το δεύτερο σκέλος αντλείται από πρόδηλες πλάνες περί τα πραγματικά περιστατικά και περί το δίκαιο, οι οποίες καθιστούν πλημμελή την περιεχόμενη στην προσβαλλόμενη απόφαση ανάλυση σχετικά με την προβαλλόμενη εσφαλμένη εφαρμογή της μεθόδου του καθαρού περιθωρίου κέρδους συναλλαγής στο πλαίσιο της φορολογικής αποφάσεως, όσον αφορά τόσο την επιλογή του ελεγχόμενου μέρους όσο και την εφαρμογή των παραμέτρων της εν λόγω μεθόδου.

Το τρίτο σκέλος στηρίζεται στο επιχείρημα ότι, αντιθέτως, ο εκ μέρους της Επιτροπής υπολογισμός της τιμής μεταβιβάσεως στην προσβαλλόμενη απόφαση είναι αυτός που οδηγεί σε αποτέλεσμα το οποίο παρεκκλίνει προδήλως από την αρχή του πλήρους ανταγωνισμού.

2.

Ο δεύτερος λόγος ακυρώσεως, που υποδιαιρείται σε δύο σκέλη, αντλείται από παράβαση του άρθρου 107 ΣΛΕΕ, στο μέτρο που η Επιτροπή δεν απέδειξε την επιλεκτική μεταχείριση στο πλαίσιο της επίμαχης φορολογικής αποφάσεως.

Το πρώτο σκέλος στηρίζεται στο ότι η Επιτροπή δέχθηκε εσφαλμένως ότι η επίμαχη φορολογική απόφαση συνεπάγεται επιλεκτική μεταχείριση ενώ, κατ’ εφαρμογήν της νομολογίας, η Επιτροπή δεν μπορούσε να συνάγει την ύπαρξη πλεονεκτήματος ώστε να δεχθεί την εν λόγω επιλεκτική μεταχείριση, αλλά όφειλε υποχρεωτικώς, κατά την ανάλυση της επιλεκτικής μεταχειρίσεως, καταρχάς να ορίσει το ισχύον πλαίσιο αναφοράς και ακολούθως να προσδιορίσει τυχόν παρεκκλίσεις από το εν λόγω πλαίσιο αναφοράς.

Το δεύτερο σκέλος στηρίζεται στην περίσταση ότι η Επιτροπή δεν απέδειξε την προβαλλόμενη επιλεκτική μεταχείριση της ενισχύσεως στο πλαίσιο των επικουρικών βάσεων αιτιολογήσεως της αποφάσεώς της. Αυτές οι δύο επικουρικές διαπιστώσεις επιλεκτικής μεταχειρίσεως είναι προδήλως πλημμελείς, στο μέτρο που η Επιτροπή έσφαλε όσον αφορά τα πλαίσια αναφοράς και, εν πάση περιπτώσει, δεν απέδειξε την ύπαρξη οιασδήποτε παρεκκλίσεως από τα πλαίσια αυτά.

3.

Ο τρίτος λόγος ακυρώσεως αντλείται από παράβαση των άρθρων 4 και 5 ΣΛΕΕ, στο μέτρο που η Επιτροπή προέβη σε συγκαλυμμένη φορολογική εναρμόνιση επιβάλλοντας τη δική της ερμηνεία της «δέουσας» τιμής μεταβιβάσεως που η LuxOpCo θα έπρεπε να καταβάλει στη LuxSCS δυνάμει της επίμαχης συμφωνίας για την παροχή άδειας εκμεταλλεύσεως. Συναφώς, το προσφεύγον υποστηρίζει ότι η Επιτροπή εκμεταλλεύτηκε στην πραγματικότητα το δίκαιο περί κρατικών ενισχύσεων για να πετύχει τη συγκαλυμμένη φορολογική εναρμόνιση σε σχέση με τις τιμές μεταβιβάσεως, προσβάλλοντας την αποκλειστική αρμοδιότητα των κρατών μελών στον τομέα της άμεσης φορολογίας.

4.

Ο τέταρτος λόγος ακυρώσεως αντλείται από παράβαση του κανονισμού 2015/1589 και προσβολή των δικαιωμάτων άμυνας, στο μέτρο που η Επιτροπή προσέβαλε τα δικαιώματα άμυνας εκδίδοντας απόφαση, η οποία απέρριπτε εκ των υστέρων προσκομισθέντα από την Amazon στοιχεία, ενώ ως προς το κεντρικό επιχείρημά της περί εσφαλμένης επιλογής του ελεγχόμενου μέρους για τις ανάγκες της μεθόδου του καθαρού περιθωρίου κέρδους συναλλαγής ούτε το Μεγάλο Δουκάτο του Λουξεμβούργου ούτε η Amazon είχαν τη δυνατότητα να διατυπώσουν προηγουμένως τις απόψεις τους.

5.

Ο πέμπτος λόγος ακυρώσεως, ο οποίος προβάλλεται επικουρικώς, αντλείται από παράβαση εκ μέρους της Επιτροπής του άρθρου 16 του κανονισμού 2015/1589, στο μέτρο που η ανάκτηση της ενισχύσεως δεν συνάδει προς την αρχή της ασφάλειας δικαίου, λαμβανομένου υπόψη ότι το Μεγάλο Δουκάτο του Λουξεμβούργου ενήργησε καλόπιστα εφαρμόζοντας τις τιμές μεταβιβάσεως και δεν μπορούσε να προβλέψει τη νέα προσέγγιση τιμών μεταβιβάσεως που εφάρμοσε η Επιτροπή στην προσβαλλόμενη απόφαση.


26.2.2018   

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 72/39


Προσφυγή της 18ης Δεκεμβρίου 2017 — Sierra κατά EUIPO

(Υπόθεση T-819/17)

(2018/C 072/50)

Γλώσσα διαδικασίας: η ισπανική

Διάδικοι

Προσφεύγουσα: Mercedes Sierra (Αλικάντε, Ισπανία) (εκπρόσωπος: E. Fontes Vila, δικηγόρος)

Καθού: Γραφείο Διανοητικής Ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης

Αιτήματα

Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο να υποχρεώσει την εναγομένη να διαγράψει από την «Appraisal Report» του καθού, για την περίοδο αξιολογήσεως του έτους 2016, οποιαδήποτε μομφή συνδέεται με το επικοινωνιακό ύφος του καθού, δεδομένου ότι πρόκειται για ψεύδος και προσβολή του θεμελιώδους ατομικού δικαιώματος της στην ελευθερία εκφράσεως των ιδεών και των απόψεών της.

Λόγοι και κύρια επιχειρήματα

Η παρούσα προσφυγή στρέφεται κατά της αποφάσεως του EUIPO η εξεδόθη στο πλαίσιο της ετήσιας υπηρεσιακής αξιολογήσεως της προσφεύγουσας στη θέση εργασίας της, για το έτος 2016.

Η προσφεύγουσα ζητεί, συγκεκριμένα, να εξαλειφθούν από την «Appraisal Report» ορισμένες αξιολογήσεις.

Προς στήριξη της προσφυγής της, η προσφεύγουσα προβάλλει το δικαίωμά της να εκφράζει ελεύθερα τις απόψεις της για την Υπηρεσία χωρίς να φοβάται ότι θα υποστεί αντίποινα στην περίπτωση που το πράξει.

Η προσφεύγουσα φρονεί ότι πλήττεται το δικαίωμά της στην ελευθερία εκφράσεως και φρονεί ότι το αιτιολογικό στο οποίο στηρίζεται η απόφαση να μην εξελιχθεί υπηρεσιακά με τον τρόπο που θα άξιζε, λαμβανομένης υπόψη της αφοσιώσεώς της, της ποιότητας της εργασίας της και του εργασιακού ζήλου της, την περιαγάγει σε απόλυτη αδυναμία να αμυνθεί.


26.2.2018   

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 72/40


Προσφυγή της 20ής Δεκεμβρίου 2017 — Etnia Dreams κατά EUIPO — Poisson (Etnik)

(Υπόθεση T-823/17)

(2018/C 072/51)

Γλώσσα του δικογράφου της προσφυγής: η ισπανική

Διάδικοι

Προσφεύγουσα: Etnia Dreams, SL (Βαλένθια, Ισπανία) (εκπρόσωπος: P. Gago Comes, δικηγόρος)

Καθού: Γραφείο Διανοητικής Ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης (EUIPO)

Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών: Serge Poisson (Limal, Βέλγιο)

Στοιχεία σχετικά με τη διαδικασία ενώπιον του EUIPO

Αιτούσα: Η αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών

Επίδικο σήμα: Λεκτικό σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης «Etnik» — Υπ’ αριθ. 15 721 301 αίτηση καταχωρίσεως

Διαδικασία ενώπιον του EUIPO: Διαδικασία ανακοπής

Προσβαλλόμενη απόφαση: Απόφαση του τετάρτου τμήματος προσφυγών του EUIPO της 19ης Οκτωβρίου 2018 στην υπόθεση R 880/2017-4

Αιτήματα

Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο, αφού δεχθεί την προσφυγή, να εκδώσει νέα απόφαση δεχόμενο την υπ’ αριθ. B 2 791 229 ανακοπή, και ως εκ τούτου, κατόπιν της κατάλληλης διαδικασίας που προβλέπεται από τον νόμο, να απορρίψει την υπ’ αριθ. 15 721 301 αίτηση καταχωρίσεως του σήματος «Etnik» ως σήματος της Ευρωπαϊκής Ένωσης για τις κλάσεις 3 και 35, δυνάμει του άρθρου 8, παράγραφος 1, στοιχεία α' και β' του κανονισμού για το σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης, διότι υπάρχει κίνδυνος συγχύσεως με το υπ’ αριθ. 11 017 241 κοινοτικό σήμα του οποίου δικαιούχος είναι η Etnia Dreams S.L.

Προβαλλόμενοι λόγοι

Η ανακοπή στηρίζεται σαφώς στο άρθρο 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού 207/2009.

Το καθού θα έπρεπε να εφαρμόσει το τελευταίο τμήμα του κανόνα 17, παράγραφοι 3 και 4, του κανονισμού 2868/95 και, ως εκ τούτου, να της γνωστοποιήσει την πλημμέλεια προκειμένου να θεραπευθεί εντός προθεσμίας δύο μηνών.

Παράβαση των άρθρων 41 και 42 του κανονισμού 207/2009.

Παράβαση των άρθρων 10, 41, 47 και 48, παράγραφος 2, του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Παραβίαση των αρχών της καλής πίστεως και της προστασίας της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης.


26.2.2018   

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 72/41


Αγωγή της 29ης Δεκεμβρίου 2017 — United Parcel Service κατά Επιτροπής

(Υπόθεση T-834/17)

(2018/C 072/52)

Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική

Διάδικοι

Ενάγουσα: United Parcel Service, Inc. (Ατλάντα, Γεωργία, Ηνωμένες Πολιτείες) (εκπρόσωποι: A. Ryan, solicitor, F. Hoseinian και W. Knibbeler, δικηγόροι)

Εναγομένη: Ευρωπαϊκή Επιτροπή

Αιτήματα

Η ενάγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:

να επιδικάσει στην UPS αποζημίωση ύψους 1 742 εκατομμυρίων ευρών, πλέον τόκων, για τις ζημία που υπέστη·

να επιδικάσει στην UPS αποζημίωση για τους φόρους που θα επιβληθούν επί της καταβληθησομένης χρηματικής αποζημιώσεως, βάσει του φορολογικού συντελεστή που θα ισχύει κατά την ημερομηνία εκδόσεως της αποφάσεως· και

να καταδικάσει την εναγομένη στα έξοδα της παρούσας διαδικασίας.

Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα

Η ενάγουσα ζητεί την καταβολή αποζημιώσεως σύμφωνα με το άρθρο 340 ΣΛΕΕ για τη ζημία που υπέστη λόγω της αποφάσεως της Επιτροπής C(2013) 431, Υπόθεση COMP/M.6570 UPS/TNT Express (στο εξής: απόφαση), η οποία ακυρώθηκε από το Γενικό Δικαστήριο με απόφαση της 7ης Μαρτίου 2017, στην υπόθεση T-194/13.

Προς στήριξη της αγωγής της, η ενάγουσα υποστηρίζει ότι η απόφαση ενέχει σοβαρές παραβάσεις κανόνων δικαίου που αποσκοπούν στην απονομή δικαιωμάτων στην UPS. Κατά την ενάγουσα, κάθε παράβαση μεμονωμένα στήριζε την έκδοση της αποφάσεως και παρεμπόδιζε την ενάγουσα να αποκτήσει την TNT και να εξαργυρώσει τα οφέλη που συνδέονταν με την προταθείσα αυτή συναλλαγή.

Η ενάγουσα υποστηρίζει ότι οι εν λόγω παραβάσεις συνιστούν κατάφωρη παράβαση των κανόνων δικαίου σχετικά με (1) την ανάλυση της συγκεντρώσεως ως προς τις τιμές· (2) την ανάλυση της αποτελεσματικότητας· (3) την αξιολόγηση της ανταγωνιστικότητας της FedEx· και (4) την εκτίμηση ως προς την εγγύτητα του ανταγωνισμού που περιέχεται στην απόφαση.

Κατά την ενάγουσα, οι παραβάσεις αυτές, από κοινού ή μεμονωμένα, συνιστούν τη βάση της ακυρωθείσας παράνομης αποφάσεως και θεμελιώνουν την ευθύνη της Ένωσης σύμφωνα με το άρθρο 340 ΣΛΕΕ.

Περαιτέρω, η ενάγουσα υποστηρίζει ότι οι παραβάσεις αυτές είχαν ως αποτέλεσμα να υποστεί ζημία, δεδομένου ότι, αν δεν είχαν λάβει χώρα, η UPS θα είχε προβεί στην απόκτηση της TNT. Η ενάγουσα υποστηρίζει ότι εάν δεν είχε πραγματοποιηθεί κατά τρόπο εσφαλμένο η ανάλυση της συγκεντρώσεως ως προς τις τιμές, η ανάλυση της αποτελεσματικότητας, η αξιολόγηση της ανταγωνιστικότητας της FedEx και η εκτίμηση ως προς την εγγύτητα του ανταγωνισμού, η προταθείσα συναλλαγή δεν θα είχε απαγορευθεί από καμία συνετή και επιμελή διοίκηση.

Ως εκ τούτου, η ενάγουσα υποστηρίζει ότι θα πρέπει να υπάρξει επαναφορά της, δια της καταβολής αποζημιώσεως σύμφωνα με το άρθρο 340 ΣΛΕΕ, στην κατάσταση στην οποία αυτή θα βρισκόταν αν η παράνομη απόφαση που ακυρώθηκε δεν είχε εκδοθεί.


26.2.2018   

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 72/42


Προσφυγή της 29ης Δεκεμβρίου 2017 — Eurofer κατά Επιτροπής

(Υπόθεση T-835/17)

(2018/C 072/53)

Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική

Διάδικοι

Προσφεύγουσα: Eurofer, Association Européenne de l’Acier, ASBL (Βρυξέλλες, Βέλγιο) (εκπρόσωποι: J. Killick, Barrister, και G. Forwood, δικηγόρος)

Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή

Αιτήματα

Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:

να ακυρώσει το άρθρο 2 του εκτελεστικού κανονισμού 2017/1795 της Επιτροπής, της 5ης Οκτωβρίου 2017 (ΕΕ 2017, L 258, σ. 24

να διατάξει τα απαιτούμενα μέτρα οργανώσεως της διαδικασίας· και

να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα.

Λόγοι και κύρια επιχειρήματα

Προς στήριξη της προσφυγής η προσφεύγουσα προβάλλει τρεις λόγους ακυρώσεως:

1.

Με τον πρώτο λόγο προβάλλεται πρόδηλη πλάνη εκτιμήσεως και πλάνη περί το δίκαιο, καθόσον αποφασίσθηκε να μην υπολογισθούν οι εισαγωγές από τη Σερβία σωρευτικά μαζί με τις εισαγωγές από τις άλλες τέσσερις χώρες για τις οποίες διεξαγόταν έρευνα, σύμφωνα με το άρθρο 3, παράγραφος 4, του βασικού κανονισμού (1).

2.

Με τον δεύτερο λόγο προβάλλεται πρόδηλη πλάνη εκτιμήσεως και πλάνη περί το δίκαιο, καθόσον κρίθηκε ότι δεν χρειαζόταν, υπό την έννοια του άρθρου 9, παράγραφος 2, του βασικού κανονισμού, να ληφθούν προστατευτικά μέτρα κατά της Σερβίας, ακόμη και χωρίς τον σωρευτικό υπολογισμό.

3.

Με τον τρίτο λόγο προβάλλεται παράβαση του άρθρου 20, παράγραφος 2, του βασικού κανονισμού, προσβολή του δικαιώματος του αιτούντος να λάβει γνώση και των προσβολή δικαιωμάτων άμυνας, και παραβίαση της αρχής της χρηστής διοίκησης που κατοχυρώνεται από το άρθρο 41 του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης, λόγω της παράλειψης της Επιτροπής να αποκαλύψει το περιθώριο ζημίας (underselling) και το περιθώριο υπερτιμολόγησης για τις σερβικές εισαγωγές και της επακόλουθης άρνησής της να εξετάσει προσεκτικά και αμερόληπτα όλες τις πτυχές της υπόθεσης.


(1)  Κανονισμός (ΕΕ) 2016/1036 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 8ης Ιουνίου 2016, για την άμυνα κατά των εισαγωγών που αποτελούν αντικείμενο ντάμπινγκ εκ μέρους χωρών μη μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης (EE 2016, L 176, σ. 21).


26.2.2018   

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 72/43


Προσφυγή της 28ης Δεκεμβρίου 2017 — Negru κατά EUIPO — Sky (SkyPrivate)

(Υπόθεση T-837/17)

(2018/C 072/54)

Γλώσσα του δικογράφου της προσφυγής: η ρουμανική

Διάδικοι

Προσφεύγων: Alexandru Negru (Ιάσιο, Ρουμανία) (εκπρόσωπος: I.-M. Iliescu, δικηγόρος)

Καθού: Γραφείο Διανοητικής Ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης (EUIPO)

Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών: Sky plc (Isleworth, Ηνωμένο Βασίλειο)

Στοιχεία σχετικά με τη διαδικασία ενώπιον του EUIPO

Αιτών: Ο προσφεύγων

Επίδικο σήμα: Διεθνής καταχώριση με ισχύ στην Ευρωπαϊκή Ένωση του εικονιστικού σήματος που περιέχει το λεκτικό στοιχείο «Skyprivate»

Διαδικασία ενώπιον του EUIPO: Διαδικασία ανακοπής

Προσβαλλόμενη απόφαση: Απόφαση του δευτέρου τμήματος προσφυγών του EUIPO της 12ης Οκτωβρίου 2017, υπόθεση R 349/2017-2

Αιτήματα

Ο προσφεύγων ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:

να ακυρώσει την προσβαλλόμενη απόφαση·

να καταδικάσει το EUIPO στα δικαστικά έξοδα.

Προβαλλόμενος λόγος

Παράβαση του άρθρου 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού 207/2009.


26.2.2018   

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 72/43


Προσφυγή της 9ης Ιανουαρίου 2018 — Holzer y Cia κατά EUIPO — Annco (ANN TAYLOR)

(Υπόθεση T-3/18)

(2018/C 072/55)

Γλώσσα του δικογράφου της προσφυγής: η αγγλική

Διάδικοι

Προσφεύγουσα: Holzer y Cia, SA de CV (Πόλη του Μεξικού, Μεξικό) (εκπρόσωπος: N. Fernández Fernández-Pacheco, δικηγόρος)

Καθού: Γραφείο Διανοητικής Ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης (EUIPO)

Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών: Annco, Inc. (Νέα Υόρκη, Νέα Υόρκη, Ηνωμένες Πολιτείες)

Στοιχεία σχετικά με τη διαδικασία ενώπιον του EUIPO

Δικαιούχος του επίδικου σήματος: Η προσφεύγουσα

Επίδικο σήμα: Λεκτικό σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης «ANN TAYLOR» — Υπ’ αριθ. 9 865 651 σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

Διαδικασία ενώπιον του EUIPO: Διαδικασία για την κήρυξη ακυρότητας

Προσβαλλόμενη απόφαση: Απόφαση του δευτέρου τμήματος προσφυγών του EUIPO της 2ας Νοεμβρίου 2017 στην υπόθεση R 2370/2016-2

Αιτήματα

Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:

να δεχθεί την προσφυγή·

να ακυρώσει την προσβαλλόμενη απόφαση·

να υποχρεώσει το καθού να αναγνωρίσει την εγκυρότητα του καταχωρισμένου σήματος της Ευρωπαϊκής Ένωσης υπ’ αριθ. 9 865 651 «ANN TAYLOR» για όλα τα προϊόντα για τα οποία ζητήθηκε προστασία με την αίτηση·

να καταδικάσει τον παρεμβαίνοντα στα δικαστικά έξοδα της διαδικασίας.

Προβαλλόμενος λόγος

Το τμήμα προσφυγών έσφαλε στην ανάλυσή του όσον αφορά: την ύπαρξη κινδύνου συγχύσεως λόγω της ομοιότητας μεταξύ των συγκρουόμενων σημάτων και τη γνώση του δικαιούχου του παρόμοιου, σε βαθμό που να προκαλεί σύγχυση, σήματος κατά την κατάθεση της αιτήσεως καταχωρίσεως· την πρόθεση του δικαιούχου κατά τον χρόνο της καταθέσεως της αιτήσεως καταχωρίσεως του σήματός του· την αποδεικτική ισχύ των αποδεικτικών στοιχείων που προσκόμισε ο αιτών την κήρυξη της ακυρότητας και το βάρος αποδείξεως.


26.2.2018   

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 72/44


Προσφυγή της 9ης Ιανουαρίου 2018 — Holzer y Cia κατά EUIPO — Annco (AT ANN TAYLOR)

(Υπόθεση T-4/18)

(2018/C 072/56)

Γλώσσα του δικογράφου της προσφυγής: η αγγλική

Διάδικοι

Προσφεύγουσα: Holzer y Cia, SA de CV (Πόλη του Μεξικού, Μεξικό) (εκπρόσωπος: N. Fernández Fernández-Pacheco, δικηγόρος)

Καθού: Γραφείο Διανοητικής Ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης (EUIPO)

Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών: Annco, Inc. (Νέα Υόρκη, Νέα Υόρκη, Ηνωμένες Πολιτείες)

Στοιχεία σχετικά με τη διαδικασία ενώπιον του EUIPO

Δικαιούχος του επίδικου σήματος: Η προσφεύγουσα

Επίδικο σήμα: Εικονιστικό σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης που περιέχει τα λεκτικά στοιχεία «AT ANN TAYLOR» — Υπ’ αριθ. 11 197 647 σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

Διαδικασία ενώπιον του EUIPO: Διαδικασία για την κήρυξη ακυρότητας

Προσβαλλόμενη απόφαση: Απόφαση του δευτέρου τμήματος προσφυγών του EUIPO της 8ης Νοεμβρίου 2017 στην υπόθεση R 2371/2016-2

Αιτήματα

Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:

να δεχθεί την προσφυγή·

να ακυρώσει την προσβαλλόμενη απόφαση·

να υποχρεώσει το καθού να αναγνωρίσει την εγκυρότητα του καταχωρισμένου σήματος της Ευρωπαϊκής Ένωσης υπ’ αριθ. 11 197 647 «AT ANN TAYLOR» για όλα τα προϊόντα για τα οποία ζητήθηκε προστασία με την αίτηση·

να καταδικάσει τον παρεμβαίνοντα στα δικαστικά έξοδα της διαδικασίας.

Προβαλλόμενος λόγος

Το τμήμα προσφυγών έσφαλε στην ανάλυσή του όσον αφορά: την ύπαρξη κινδύνου συγχύσεως λόγω της ομοιότητας μεταξύ των συγκρουόμενων σημάτων και τη γνώση του δικαιούχου του παρόμοιου, σε βαθμό που να προκαλεί σύγχυση, σήματος κατά την κατάθεση της αιτήσεως καταχωρίσεως· την πρόθεση του δικαιούχου κατά τον χρόνο της καταθέσεως της αιτήσεως καταχωρίσεως του σήματός του· την αποδεικτική ισχύ των αποδεικτικών στοιχείων που προσκόμισε ο αιτών την κήρυξη της ακυρότητας και το βάρος αποδείξεως.


26.2.2018   

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 72/45


Προσφυγή της 3ης Ιανουαρίου 2018 — Hamburg Beer Company κατά EUIPO (Hamburg BEER COMPANY)

(Υπόθεση T-5/18)

(2018/C 072/57)

Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική

Διάδικοι

Προσφεύγουσα: Hamburg Beer Company GmbH (Αμβούργο, Γερμανία) (εκπρόσωποι: O. Spieker, A. Schönfleisch και M. Alber, δικηγόροι)

Καθού: Γραφείο Διανοητικής Ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης (EUIPO)

Στοιχεία σχετικά με τη διαδικασία ενώπιον του EUIPO

Επίδικο σήμα: Εικονιστικό σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης που περιέχει το λεκτικό στοιχείο «Hamburg BEER COMPANY» — Υπ’ αριθ. 15 272 743 αίτηση καταχωρίσεως

Προσβαλλόμενη απόφαση: Απόφαση του πέμπτου τμήματος προσφυγών του EUIPO της 6ης Σεπτεμβρίου 2017 στην υπόθεση R 436/2017-5

Αιτήματα

Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:

να ακυρώσει την προσβαλλόμενη απόφαση·

να καταδικάσει το EUIPO στα δικαστικά έξοδα.

Προβαλλόμενοι λόγοι ακυρώσεως

Παράβαση του άρθρου 7, παράγραφος 1, στοιχείο β', σε συνδυασμό με το άρθρο 7, παράγραφος 2, του κανονισμού 207/2009.

Παράβαση του άρθρου 7, παράγραφος 1, στοιχείο γ', σε συνδυασμό με το άρθρο 7, παράγραφος 2, του κανονισμού 207/2009.


26.2.2018   

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 72/46


Προσφυγή της 2ας Ιανουαρίου 2018 — Hamburg Beer Company κατά EUIPO (Hamburg Beer Company)

(Υπόθεση T-6/18)

(2018/C 072/58)

Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική

Διάδικοι

Προσφεύγουσα: Hamburg Beer Company GmbH (Αμβούργο, Γερμανία) (εκπρόσωποι: O. Spieker, A. Schönfleisch και M. Alber, δικηγόροι)

Καθού: Γραφείο Διανοητικής Ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης (EUIPO)

Στοιχεία σχετικά με τη διαδικασία ενώπιον του EUIPO

Επίδικο σήμα: Λεκτικό σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης «Hamburg Beer Company» — Υπ’ αριθ. 15 272 784 αίτηση καταχωρίσεως

Προσβαλλόμενη απόφαση: Απόφαση του πέμπτου τμήματος προσφυγών του EUIPO της 29ης Σεπτεμβρίου 2017 στην υπόθεση R 437/2017-5

Αιτήματα

Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:

να ακυρώσει την προσβαλλόμενη απόφαση·

να καταδικάσει το EUIPO στα δικαστικά έξοδα.

Προβαλλόμενοι λόγοι ακυρώσεως

Παράβαση του άρθρου 7, παράγραφος 1, στοιχείο β', σε συνδυασμό με το άρθρο 7, παράγραφος 2, του κανονισμού 207/2009.

Παράβαση του άρθρου 7, παράγραφος 1, στοιχείο γ', σε συνδυασμό με το άρθρο 7, παράγραφος 2, του κανονισμού 207/2009.


26.2.2018   

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 72/46


Προσφυγή της 8ης Ιανουαρίου 2018 — inforsacom Informationssysteme κατά EUIPO (Business and technology working as one)

(Υπόθεση T-7/18)

(2018/C 072/59)

Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική

Διάδικοι

Προσφεύγουσα: inforsacom Informationssysteme GmbH (Neu-Isenburg, Γερμανία) (εκπρόσωποι: O. Spieker, A. Schönfleisch και M. Alber, δικηγόροι)

Καθού: Γραφείο Διανοητικής Ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης (EUIPO)

Στοιχεία σχετικά με τη διαδικασία ενώπιον του EUIPO

Επίδικο σήμα: Λεκτικό σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης «Business and technology working as one» — Υπ’ αριθ. 15 272 586 αίτηση καταχωρίσεως

Προσβαλλόμενη απόφαση: Απόφαση του πρώτου τμήματος προσφυγών του EUIPO της 20ής Οκτωβρίου 2017 στην υπόθεση R 808/2017-1

Αιτήματα

Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:

να ακυρώσει την προσβαλλόμενη απόφαση·

να καταδικάσει το EUIPO στα δικαστικά έξοδα.

Προβαλλόμενοι λόγοι ακυρώσεως

Παράβαση του άρθρου 7, παράγραφος 1, στοιχείο γ', σε συνδυασμό με το άρθρο 7, παράγραφος 2, του κανονισμού 2017/1001·

Παράβαση του άρθρου 7, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού 2017/1001, σε συνδυασμό με το άρθρο 7, παράγραφος 2, του κανονισμού 2017/1001.


26.2.2018   

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 72/47


Προσφυγή της 8ης Ιανουαρίου 2018 — Addiko Bank κατά EUIPO (STRAIGHTFORWARD BANKING)

(Υπόθεση T-9/18)

(2018/C 072/60)

Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική

Διάδικοι

Προσφεύγουσα: Addiko Bank AG (Βιέννη, Αυστρία) (εκπρόσωπος: A. Seling, δικηγόρος)

Καθού: Γραφείο Διανοητικής Ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης (EUIPO)

Στοιχεία σχετικά με τη διαδικασία ενώπιον του EUIPO

Επίδικο σήμα: Λεκτικό σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης «STRAIGHTFORWARD BANKING» — Υπ’ αριθ. 16 133 449 αίτηση καταχωρίσεως

Προσβαλλόμενη απόφαση: Απόφαση του δευτέρου τμήματος προσφυγών του EUIPO της 25ης Οκτωβρίου 2017 στην υπόθεση R 1090/2017-2

Αιτήματα

Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:

να ακυρώσει την προσβαλλόμενη απόφαση·

να καταδικάσει το EUIPO στα δικαστικά έξοδα.

Προβαλλόμενοι λόγοι

Παράβαση του άρθρου 7, παράγραφος 1, στοιχείο γ', του κανονισμού 2017/1001·

Παράβαση του άρθρου 7, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού 2017/1001.


26.2.2018   

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 72/47


Προσφυγή της 11ης Ιανουαρίου 2018 — Zweirad-Center Stadler κατά EUIPO — Triumph Designs (Triumph)

(Υπόθεση T-12/18)

(2018/C 072/61)

Γλώσσα του δικογράφου της προσφυγής: η αγγλική

Διάδικοι

Προσφεύγουσα: Zweirad-Center Stadler GmbH (Regensburg, Γερμανία) (εκπρόσωποι: P. Ruess και A. Doepner-Thiele, δικηγόροι)

Καθού: Γραφείο Διανοητικής Ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης (EUIPO)

Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών: Triumph Designs Ltd (Swadlincote, Ηνωμένο Βασίλειο)

Στοιχεία σχετικά με τη διαδικασία ενώπιον του EUIPO

Αιτούσα: Η προσφεύγουσα

Επίδικο σήμα: Λεκτικό σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης «Triumph» — Υπ’ αριθ. 6 717 672 αίτηση καταχωρίσεως

Διαδικασία ενώπιον του EUIPO: Διαδικασία ανακοπής

Προσβαλλόμενη απόφαση: Απόφαση του πέμπτου τμήματος προσφυγών του EUIPO της 2ας Νοεμβρίου 2017 στην υπόθεση R 665/2017-5

Αιτήματα

Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:

να ακυρώσει την προσβαλλόμενη απόφαση κατά το μέρος που απέρριψε την αίτηση καταχωρίσεως σήματος για προϊόντα των κλάσεων 9, 12 και 25·

να απορρίψει την ανακοπή στο σύνολό της και να επιτρέψει την καταχώριση του σήματος για τα εν λόγω αγαθά, ή, επικουρικώς, να αναπέμψει την υπόθεση στο EUIPO προκειμένου αυτό να λάβει τα κατάλληλα μέτρα·

να καταδικάσει το EUIPO και την αντίδικο ενώπιον του τμήματος προσφυγών του EUIPO στα δικαστικά έξοδα στα οποία υποβλήθηκε η προσφεύγουσα.

Προβαλλόμενος λόγος

Παράβαση του άρθρου 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού 207/2009.