ISSN 1977-0901

Επίσημη Εφημερίδα

της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 437

European flag  

Έκδοση στην ελληνική γλώσσα

Ανακοινώσεις και Πληροφορίες

60ό έτος
18 Δεκεμβρίου 2017


Ανακοίνωση αριθ

Περιεχόμενα

Σελίδα

 

IV   Πληροφορίες

 

ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ ΠΡΟΕΡΧΟΜΕΝΕΣ ΑΠΟ ΤΑ ΘΕΣΜΙΚΑ ΚΑΙ ΛΟΙΠΑ ΟΡΓΑΝΑ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΥΣ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ

 

Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης

2017/C 437/01

Τελευταίες δημοσιεύσεις του Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

1


 

V   Γνωστοποιήσεις

 

ΔΙΚΑΙΟΔΟΤΙΚΕΣ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΕΣ

 

Δικαστήριο

2017/C 437/02

Υπόθεση C-389/15: Απόφαση του Δικαστηρίου (τμήμα μείζονος συνθέσεως) της 25ης Οκτωβρίου 2017 — Ευρωπαϊκή Επιτροπή κατά Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης (Προσφυγή ακυρώσεως — Απόφαση του Συμβουλίου με την οποία παρέχεται εξουσιοδότηση για την έναρξη διαπραγματεύσεων σχετικά με αναθεωρημένη Συμφωνία της Λισσαβώνας για τις ονομασίες προελεύσεως και τις γεωγραφικές ενδείξεις — Άρθρο 3, παράγραφος 1, ΣΛΕΕ — Αποκλειστική αρμοδιότητα της Ένωσης — Κοινή εμπορική πολιτική — Άρθρο 207, παράγραφος 1, ΣΛΕΕ — Εμπορικές πτυχές της διανοητικής ιδιοκτησίας)

2

2017/C 437/03

Υπόθεση C-467/15 P: Απόφαση του Δικαστηρίου (τέταρτο τμήμα) της 25ης Οκτωβρίου 2017 — Ευρωπαϊκή Επιτροπή κατά Ιταλικής Δημοκρατίας [Αίτηση αναιρέσεως — Κρατικές ενισχύσεις — Ενίσχυση χορηγηθείσα από την Ιταλική Δημοκρατία στους παραγωγούς γάλακτος — Καθεστώς ενισχύσεων συνδεόμενο με την αποπληρωμή της εισφοράς επί του γάλακτος — Υπό όρους απόφαση — Απόφαση εκδοθείσα από το Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης δυνάμει του άρθρου 108, παράγραφος 2, τρίτο εδάφιο, ΣΛΕΕ — Κανονισμός (ΕΚ) 659/1999 — Άρθρο 1, στοιχεία βʹ και γʹ — Υφιστάμενη ενίσχυση — Νέα ενίσχυση — Έννοιες — Τροποποίηση υφιστάμενης ενισχύσεως κατά παράβαση όρου διασφαλίζοντος τον συμβατό χαρακτήρα της ενισχύσεως με την εσωτερική αγορά]

3

2017/C 437/04

Συνεκδικασθείσες υποθέσεις C-593/15 P και C-594/15 P: Απόφαση του Δικαστηρίου (τέταρτο τμήμα) της 25ης Οκτωβρίου 2017 — Σλοβακική Δημοκρατία κατά Ευρωπαϊκής Επιτροπής (Αίτηση αναιρέσεως — Ίδιοι πόροι της Ευρωπαϊκής Ένωσης — Απόφαση 2007/436/ΕΚ — Οικονομική ευθύνη των κρατών μελών — Απώλεια ορισμένων εισαγωγικών δασμών — Υποχρέωση καταβολής στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή του ποσού που αντιστοιχεί στην απώλεια — Προσφυγή ακυρώσεως — Παραδεκτό — Έγγραφο της Ευρωπαϊκής Επιτροπής — Έννοια πράξη δεκτική προσφυγής)

3

2017/C 437/05

Υπόθεση C-599/15 P: Απόφαση του Δικαστηρίου (τέταρτο τμήμα) της 25ης Οκτωβρίου 2017 — Ρουμανία κατά Ευρωπαϊκής Επιτροπής (Αίτηση αναιρέσεως — Ίδιοι πόροι της Ευρωπαϊκής Ένωσης — Απόφαση 2007/436/ΕΚ — Οικονομική ευθύνη των κρατών μελών — Απώλεια ορισμένων εισαγωγικών δασμών — Υποχρέωση καταβολής στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή του ποσού που αντιστοιχεί στην απώλεια — Προσφυγή ακυρώσεως — Παραδεκτό — Έγγραφο της Ευρωπαϊκής Επιτροπής — Έννοια πράξη δεκτική προσφυγής)

4

2017/C 437/06

Υπόθεση C-650/15 P: Απόφαση του Δικαστηρίου (πρώτο τμήμα) της 25ης Οκτωβρίου 2017 — Polyelectrolyte Producers Group GEIE (PPG), SNF SAS κατά Ευρωπαϊκού Οργανισμού Χημικών Προϊόντων (ECHA), Βασιλείου των Κάτω Χωρών, Ευρωπαϊκής Επιτροπής [Αίτηση αναιρέσεως — Κανονισμός (ΕΚ) 1907/2006 (REACH) — Άρθρο 57 — Άκρως ανησυχητικές ουσίες — Προσδιορισμός — Άρθρο 2, παράγραφος 8, στοιχείο β' — Εξαίρεση — Άρθρο 3, σημείο 15 — Έννοια ενδιάμεσου προϊόντος — Ακρυλαμίδιο]

5

2017/C 437/07

Υπόθεση C-687/15: Απόφαση του Δικαστηρίου (τμήμα μείζονος συνθέσεως) της 25ης Οκτωβρίου 2017 — Ευρωπαϊκή Επιτροπή κατά Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης (Προσφυγή ακυρώσεως — Συμπεράσματα του Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης για την Παγκόσμια Διάσκεψη Ραδιοεπικοινωνιών του 2015 της Διεθνούς Ένωσης Τηλεπικοινωνιών — Άρθρο 218, παράγραφος 9, ΣΛΕΕ — Παρέκκλιση από την προβλεπόμενη νομική μορφή — Έλλειψη αναφοράς της νομικής βάσεως)

5

2017/C 437/08

Υπόθεση C-39/16: Απόφαση του Δικαστηρίου (πέμπτο τμήμα) της 26ης Οκτωβρίου 2017 [αίτηση του Rechtbank van eerste aanleg te Antwerpen (Βέλγιο) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Argenta Spaarbank NV κατά Belgische Staat (Προδικαστική παραπομπή — Φόρος εταιριών — Οδηγία 90/435/ΕΟΚ — Άρθρο 1, παράγραφος 2, και άρθρο 4, παράγραφος 2 — Μητρικές και θυγατρικές εταιρίες διαφορετικών κρατών μελών — Κοινό φορολογικό καθεστώς — Δυνατότητα εκπτώσεως από το φορολογητέο κέρδος της μητρικής εταιρίας — Εθνικές διατάξεις αποσκοπούσες στην κατάργηση της διπλής φορολογήσεως των κερδών που διανέμουν οι θυγατρικές εταιρίες — Μη λήψη υπόψη της υπάρξεως συνδέσμου μεταξύ των τόκων δανείων και της χρηματοδοτήσεως της συμμετοχής βάσει της οποίας εισπράχθηκαν μερίσματα)

6

2017/C 437/09

Υπόθεση C-90/16: Απόφαση του Δικαστηρίου (τέταρτο τμήμα) της 26ης Οκτωβρίου 2017 [αίτηση του Upper Tribunal (Tax and Chancery Chamber) (Ηνωμένο Βασίλειο) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — The English Bridge Union Limited κατά Commissioners for Her Majesty’s Revenue & Customs [Προδικαστική παραπομπή — Φορολογία — Φόρος προστιθέμενης αξίας (ΦΠΑ) — Οδηγία 2006/112/ΕΚ — Απαλλαγές παροχών υπηρεσιών στενά συνδεόμενων με τον αθλητισμό — Έννοια του αθλητισμού — Δραστηριότητα χαρακτηριζόμενη από ορισμένο σωματικό στοιχείο — Αγωνιστικό μπριτζ]

7

2017/C 437/10

Υπόθεση C-106/16: Απόφαση του Δικαστηρίου (τμήμα μείζονος συνθέσεως) της 25ης Οκτωβρίου 2017 [αίτηση του Sąd Najwyższy (Πολωνία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — POLBUD — WYKONAWSTWO sp. z o.o., υπό εκκαθάριση (Προδικαστική παραπομπή — Ελευθερία εγκαταστάσεως — Διασυνοριακή μετατροπή εταιρίας — Μεταφορά της καταστατικής έδρας χωρίς μεταφορά της πραγματικής έδρας — Άρνηση διαγραφής από το εμπορικό μητρώο — Εθνική ρύθμιση η οποία εξαρτά τη διαγραφή από το εμπορικό μητρώο από τη λύση της εταιρίας μετά το πέρας διαδικασίας εκκαθαρίσεως — Πεδίο εφαρμογής της ελευθερίας εγκαταστάσεως — Περιορισμός της ελευθερίας εγκαταστάσεως — Προστασία των συμφερόντων των δανειστών, των μειοψηφούντων εταίρων και των εργαζομένων — Καταπολέμηση των καταχρηστικών πρακτικών)

7

2017/C 437/11

Υπόθεση C-195/16: Απόφαση του Δικαστηρίου (δεύτερο τμήμα) της 26ης Οκτωβρίου 2017 [αίτηση του Amtsgericht Kehl (Γερμανία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Ποινική δίκη κατά I [Προδικαστική παραπομπή — Μεταφορές — Άδεια οδήγησης — Οδηγία 2006/126/ΕΚ — Άρθρο 2, παράγραφος 1 — Αμοιβαία αναγνώριση των αδειών οδήγησης — Έννοια της άδειας οδήγησης — Βεβαίωση επιτυχίας στις εξετάσεις για την άδεια οδήγησης (CEPC), η οποία παρέχει στον κάτοχό της τη δυνατότητα να οδηγεί εντός της επικράτειας του κράτους μέλους που την εξέδωσε, μέχρι την παραλαβή της οριστικής άδειας οδήγησης — Περίπτωση όπου ο κάτοχος CEPC οδηγεί όχημα εντός άλλου κράτους μέλους — Υποχρέωση αναγνώρισης της CEPC — Επιβολή κυρώσεων στον κάτοχο της CEPC, επειδή οδηγούσε όχημα εκτός της επικράτειας του κράτους μέλους που την εξέδωσε — Αναλογικότητα]

8

2017/C 437/12

Υπόθεση C-201/16: Απόφαση του Δικαστηρίου (τμήμα μείζονος συνθέσεως) της 25ης Οκτωβρίου 2017 [αίτηση του Verwaltungsgerichtshof (Αυστρία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Majid Shiri, γνωστός και ως Madzhdi Shiri [Προδικαστική παραπομπή — Κανονισμός (ΕΕ) 604/2013 — Προσδιορισμός του κράτους μέλους που είναι υπεύθυνο για την εξέταση αιτήσεως διεθνούς προστασίας υποβαλλόμενης σε κράτος μέλος από υπήκοο τρίτης χώρας — Άρθρο 27 — Ένδικο βοήθημα — Έκταση του δικαστικού ελέγχου — Άρθρο 29 — Προθεσμία για την πραγματοποίηση της μεταφοράς — Μη πραγματοποίηση της μεταφοράς εντός της ταχθείσας προθεσμίας — Υποχρεώσεις του κράτους μέλους που είναι υπεύθυνο — Μεταβίβαση της ευθύνης — Προϋπόθεση να έχει ληφθεί απόφαση από το κράτος μέλος που είναι υπεύθυνο]

9

2017/C 437/13

Υπόθεση C-347/16: Απόφαση του Δικαστηρίου (πέμπτο τμήμα) της 26ης Οκτωβρίου 2017 [αίτηση του Administrativen sad Sofia-grad (Βουλγαρία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Balgarska energiyna borsa AD (BEB) κατά Komisia za energiyno i vodno regulirane (KEVR) [Προδικαστική παραπομπή — Άρθρα 101 και 102 ΣΛΕΕ — Οδηγία 2009/72/ΕΚ — Άρθρα 9, 10, 13 και 14 — Κανονισμός (ΕΚ) 714/2009 — Άρθρο 3 — Κανονισμός (ΕΚ) 1227/2011 — Άρθρο 2, σημείο 3 — Κανονισμός (ΕΕ) 2015/1222 — Άρθρο 1, παράγραφος 3 — Πιστοποίηση και διορισμός ανεξάρτητου διαχειριστή συστημάτων μεταφοράς — Περιορισμός του αριθμού των κατόχων αδείας μεταφοράς ηλεκτρικής ενέργειας στην εθνική επικράτεια]

10

2017/C 437/14

Υπόθεση C-407/16: Απόφαση του Δικαστηρίου (έκτο τμήμα) της 26ης Οκτωβρίου 2017 [αίτηση του Augstākā tiesa (Λεττονία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Aqua Pro SIA κατά Valsts ieņēmumu dienests (Προδικαστική παραπομπή — Τελωνειακή ένωση — Κοινοτικός τελωνειακός κώδικας — Άρθρο 220, παράγραφος 1 και παράγραφος 2, στοιχείο βʹ — Εκ των υστέρων είσπραξη εισαγωγικών ή εξαγωγικών δασμών — Έννοια της βεβαιώσεως εισαγωγικών δασμών — Απόφαση της αρμόδιας τελωνειακής αρχής — Προθεσμία υποβολής αιτήσεως επιστροφής ή διαγραφής — Υποχρέωση διαβιβάσεως της υποθέσεως στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή — Αποδεικτικά στοιχεία σε περίπτωση προσφυγής κατά αποφάσεως της αρμόδιας αρχής του κράτους μέλους εισαγωγής)

11

2017/C 437/15

Συνεκδικασθείσες υποθέσεις C-454/16 P έως C-456/16 P και C-458/16 P: Απόφαση του Δικαστηρίου (έκτο τμήμα) της 26ης Οκτωβρίου 2017 — Global Steel Wire, SA (C-454/16 P), Moreda-Riviere Trefilerías SA (C-455/16 P), Trefilerías Quijano SA (C-456/16 P), Trenzas y Cables de Acero PSC SL (C-458/16 P) κατά Ευρωπαϊκής Επιτροπής [Αίτηση αναιρέσεως — Κανονισμός (ΕΚ) 1/2003 — Ανταγωνισμός — Συμπράξεις — Ευρωπαϊκή αγορά του προεντεταμένου χάλυβα — Παράβαση του άρθρου 101 ΣΛΕΕ — Πρόστιμα — Κατευθυντήριες γραμμές του 2006 για τον υπολογισμό του ύψους των προστίμων — Σημείο 35 — Οικονομική δυνατότητα πληρωμής του προστίμου — Νέα αίτηση περί μειώσεως του ποσού του προστίμου λόγω μη υπάρξεως οικονομικής ικανότητας πληρωμής του — Απορριπτικό έγγραφο — Προσφυγή κατά του εγγράφου αυτού — Παραδεκτό]

13

2017/C 437/16

Συνεκδικασθείσες υποθέσεις C-457/16 P και C-459/16 P έως C-461/16 P: Απόφαση του Δικαστηρίου (έκτο τμήμα) της 26ης Οκτωβρίου 2017 — Global Steel Wire, SA (C-457/16 P), Trenzas y Cables de Acero PSC SL (C-459/16 P), Trefilerías Quijano SA (C-460/16 P), Moreda-Riviere Trefilerías SA (C-461/16 P) κατά Ευρωπαϊκής Επιτροπής [Αίτηση αναιρέσεως — Κανονισμός (ΕΚ) 1/2003 — Ανταγωνισμός — Συμπράξεις — Ευρωπαϊκή αγορά προεντεταμένου χάλυβα — Παράβαση του άρθρου 101 ΣΛΕΕ — Καταλογισμός της παραβατικής συμπεριφοράς των θυγατρικών στη μητρική τους εταιρία — Έννοια της επιχειρήσεως — Ενδείξεις υπάρξεως οικονομικής ενότητας — Τεκμήριο πραγματικής ασκήσεως καθοριστικής επιρροής — Διαδοχή επιχειρήσεων — Ύψος του προστίμου — Οικονομική δυνατότητα πληρωμής του προστίμου — Προϋποθέσεις — Σεβασμός των δικαιωμάτων άμυνας]

13

2017/C 437/17

Υπόθεση C-534/16: Απόφαση του Δικαστηρίου (ένατο τμήμα) της 26ης Οκτωβρίου 2017 [αίτηση του Najvyšší súd Slovenskej republiky (Σλοβακία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Finančné riaditeľstvo Slovenskej republiky κατά BB construct s. r. o. [Προδικαστική παραπομπή — Φόρος προστιθεμένης αξίας (ΦΠΑ) — Οδηγία 2006/112/ΕΚ — Εγγραφή στο μητρώο υποκείμενων στον ΦΠΑ — Εθνική νομοθεσία επιβάλλουσα τη σύσταση εγγυήσεως — Καταπολέμηση της απάτης — Χάρτης των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης — Επιχειρηματική ελευθερία — Αρχή της απαγορεύσεως των διακρίσεων — Αρχή ne bis in idem — Αρχή της μη αναδρομικότητας]

14

2017/C 437/18

Υπόθεση C-505/17 P: Αναίρεση που άσκησε στις 18 Αυγούστου 2017 η Groupe Léa Nature κατά της αποφάσεως την οποία εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο (έκτο τμήμα) στις 8 Ιουνίου 2017, στην υπόθεση T-341/13 RENV, Groupe Léa Nature κατά Γραφείου Διανοητικής Ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης

15

2017/C 437/19

Υπόθεση C-548/17: Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Bundesfinanzhof (Γερμανία) στις 21 Σεπτεμβρίου 2017 — Finanzamt Goslar κατά baumgarten sports & more GmbH

16

2017/C 437/20

Υπόθεση C-552/17: Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Bundesfinanzhof (Γερμανία) στις 21 Σεπτεμβρίου 2017 — Alpenchalets Resorts GmbH κατά Finanzamt München Abteilung Körperschaften

16

2017/C 437/21

Υπόθεση C-558/17 P: Αναίρεση που άσκησε στις 22 Σεπτεμβρίου 2017 η OZ κατά της αποφάσεως που εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο (έκτο τμήμα) στις 13 Ιουλίου 2017 στην υπόθεση T-607/16, OZ κατά Ευρωπαϊκής Τράπεζας Επενδύσεων

17

2017/C 437/22

Υπόθεση C-562/17: Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Audiencia Nacional (Ισπανία) στις 25 Σεπτεμβρίου 2017 — Nestrade S.A. κατά Agencia Estatal de la Administración Tributaria (AEAT) και Tribunal Económico-Administrativo Central (TEAC)

19

2017/C 437/23

Υπόθεση C-575/17: Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Conseil d’État (Γαλλία) στις 28 Σεπτεμβρίου 2017 — Sofina SA, Rebelco SA, Sidro SA κατά Ministre de l’Action et des Comptes publics

19

2017/C 437/24

Υπόθεση C-590/17: Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Cour de cassation (Γαλλία) στις 12 Οκτωβρίου 2017 — Henri Pouvin, Marie Dijoux, σύζυγος H. Pouvin κατά Electricité de France (EDF)

20

2017/C 437/25

Υπόθεση C-595/17: Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Cour de cassation (Γαλλία) στις 16 Οκτωβρίου 2017 — Apple Sales International, Apple Inc., Apple retail France EURL κατά MJA, ενεργούσα ως σύνδικος πτωχεύσεως της eBizcuss.com (eBizcuss)

21

2017/C 437/26

Υπόθεση C-596/17: Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Conseil d’État (Γαλλία) στις 16 Οκτωβρίου 2017 — Japan Tobacco International SA, Japan Tobacco International France SAS κατά Premier ministre, Ministre de l’Action et des Comptes publics, Ministre des Solidarités et de la Santé

22

2017/C 437/27

Υπόθεση C-600/17: Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Giudice di pace di Roma (Ιταλία) στις 16 Οκτωβρίου 2017 — Pina Cipollone κατά Ministero della Giustizia

22

2017/C 437/28

Υπόθεση C-602/17: Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το tribunal de première instance de Liège (Βέλγιο) στις 19 Οκτωβρίου 2017 — Benoît Sauvage, Kristel Lejeune κατά Βελγικού Δημοσίου

23

2017/C 437/29

Υπόθεση C-603/17: Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Supreme Court of the United Kingdom στις 20 Οκτωβρίου 2017 — Peter Bosworth, Colin Hurley κατά Arcadia Petroleum Limited κ.λπ.

24

 

Γενικό Δικαστήριο

2017/C 437/30

Υπόθεση T-627/15: Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 7ης Νοεμβρίου 2017 — Frame κατά EUIPO — Bianca-Moden (BIANCALUNA) Σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης — Διαδικασία ανακοπής — Αίτηση καταχωρίσεως λεκτικού σήματος της Ευρωπαϊκής Ένωσης BIANCALUNA — Προγενέστερο εθνικό εικονιστικό σήμα bianca — Οικονομία της διαδικασίας — Σχετικός λόγος απαραδέκτου — Κίνδυνος συγχύσεως — Ταυτότητα των προϊόντων — Ομοιότητα των σημείων — Άρθρο 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού (ΕΚ) 207/2009 [νυν άρθρο 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού (ΕΕ) 2017/1001]

26

2017/C 437/31

Υπόθεση T-628/15: Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 7ης Νοεμβρίου 2017 — Frame κατά EUIPO — Bianca-Moden (BiancalunA) Σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης — Διαδικασία ανακοπής — Αίτηση καταχωρίσεως εικονιστικού σήματος της Ευρωπαϊκής Ένωσης BiancalunA — Απόρριψη — Προγενέστερο εθνικό εικονιστικό σήμα bianca — Σχετικός λόγος απαραδέκτου — Έλλειψη κινδύνου συγχύσεως — Ταυτότητα των προϊόντων — Ομοιότητα των σημείων — Άρθρο 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού (ΕΚ) 207/2009 [νυν άρθρο 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού (ΕΕ) 2017/1001]

26

2017/C 437/32

Υπόθεση T-42/16: Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 8ης Νοεμβρίου 2017 — De Nicola κατά Συμβουλίου και Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης (Εξωσυμβατική ευθύνη — Υπαλληλική υπόθεση — Προσωπικό της ΕΤΕπ — Οδηγίες σχετικά με τις θεραπείες με ακτίνες laser — Άρθρο 47 του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων — Εύλογη προθεσμία — Μη τήρηση των κανόνων της δίκαιης δίκης — Υλική ζημία — Ηθική βλάβη — Αιτήματα του ενάγοντος στο πλαίσιο εκκρεμούσας υποθέσεως ενώπιον του Δικαστηρίου Δημόσιας Διοίκησης — Μερική παραπομπή της υποθέσεως ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου)

27

2017/C 437/33

Υπόθεση T-99/16: Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 8ης Νοεμβρίου 2017 — De Nicola κατά Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης (Εξωσυμβατική ευθύνη — Υπαλληλική υπόθεση — Προσωπικό της ΕΤΕπ — Ηθική παρενόχληση — Μη τήρηση των κανόνων της δίκαιης δίκης — Άρθρο 47 του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων — Εύλογη προθεσμία — Αποζημιωτικά αιτήματα στο πλαίσιο προσφυγής-αγωγής ενώπιον του Δικαστηρίου Δημόσιας Διοίκησης — Μερική παραπομπή της υποθέσεως ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου)

28

2017/C 437/34

Υπόθεση T-144/16: Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 7ης Νοεμβρίου 2017 — Mundipharma κατά EUIPO — Multipharma (MULTIPHARMA) [Σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης — Διαδικασία ανακοπής — Αίτηση καταχωρίσεως λεκτικού σήματος της Ευρωπαϊκής Ένωσης MULTIPHARMA — Προγενέστερο λεκτικό σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης MUNDIPHARMA — Σχετικός λόγος απαραδέκτου — Κίνδυνος συγχύσεως — Άρθρο 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού (ΕΚ) 207/2009]

29

2017/C 437/35

Υπόθεση T-754/16: Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 8ης Νοεμβρίου 2017 — Oakley κατά EUIPO — Xuebo Ye (Αναπαράσταση μορφής σε σχήμα ελλειπτικό) Σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης — Διαδικασία ανακοπής — Αίτηση καταχωρίσεως εικονιστικού σήματος της Ευρωπαϊκής Ένωσης που αναπαριστά μορφή σε σχήμα διακεκομμένης ελλείψεως — Προγενέστερο εικονιστικό σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης που αναπαριστάνει μια έλλειψη — Σχετικοί λόγοι απαραδέκτου — Άρθρο 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', και παράγραφος 5, του κανονισμού (ΕΚ) 207/2009 [νυν άρθρο 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', και παράγραφος 5, του κανονισμού (ΕΕ) 2017/1001]

29

2017/C 437/36

Υπόθεση T-776/16: Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 8ης Νοεμβρίου 2017 — Isocell κατά EUIPO — iCell (iCell.) Σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης — Διαδικασία ανακοπής — Αίτηση καταχωρίσεως εικονιστικού σήματος της Ευρωπαϊκής Ένωσης iCell. — Προγενέστερο λεκτικό σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης Isocell, προγενέστερο διεθνές λεκτικό σήμα Isocell και προγενέστερα διεθνές και εθνικό λεκτικά σήματα ISOCELL — Σχετικός λόγος απαραδέκτου — Κίνδυνος συγχύσεως — Άρθρο 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού (ΕΚ) 207/2009 [νυν άρθρο 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού (ΕΕ) 2017/1001]

30

2017/C 437/37

Υπόθεση T-777/16: Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 8ης Νοεμβρίου 2017 — Isocell κατά EUIPO — iCell (iCell. Insulation Technology Made in Sweden) Σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης — Διαδικασία ανακοπής — Αίτηση καταχωρίσεως εικονιστικού σήματος της Ευρωπαϊκής Ένωσης iCell. Insulation Technology Made in Sweden — Προγενέστερο λεκτικό σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης Isocell, προγενέστερο διεθνές λεκτικό σήμα Isocell και προγενέστερα διεθνές και εθνικό λεκτικά σήματα ISOCELL — Σχετικός λόγος απαραδέκτου — Κίνδυνος συγχύσεως — Άρθρο 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού (ΕΚ) 207/2009 [νυν άρθρο 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού (ΕΕ) 2017/1001]

31

2017/C 437/38

Υπόθεση T-80/17: Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 8ης Νοεμβρίου 2017 — Steiniger κατά EUIPO — ista Deutschland (IST) Σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης — Διαδικασία ανακοπής — Αίτηση καταχωρίσεως εικονιστικού σήματος της Ευρωπαϊκής Ένωσης IST — Προγενέστερο εικονιστικό σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης ISTA — Σχετικός λόγος απαραδέκτου — Κίνδυνος συγχύσεως — Ενδιαφερόμενο κοινό — Ομοιότητα των προϊόντων και των υπηρεσιών — Ομοιότητα των σημείων — Άρθρο 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού (ΕΚ) 207/2009 [νυν άρθρο 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού (ΕΕ) 2017/1001]

31

2017/C 437/39

Υπόθεση T-623/17: Προσφυγή-αγωγή της 11ης Σεπτεμβρίου 2017 — Previsión Sanitaria Nacional, PSN, Mutua de Seguros y Reaseguros a Prima Fija κατά Ενιαίου Συμβουλίου Εξυγίανσης (SRB)

32

2017/C 437/40

Υπόθεση T-657/17: Προσφυγή της 27ης Σεπτεμβρίου 2017 — Anabi Blanga κατά EUIPO — Polo/Lauren (HPC POLO)

33

2017/C 437/41

Υπόθεση T-667/17: Προσφυγή της 21ης Σεπτεμβρίου 2017 — Alkarim for Trade and Industry κατά Συμβουλίου

33

2017/C 437/42

Υπόθεση T-698/17: Προσφυγή της 11ης Οκτωβρίου 2017 — Man Truck & Bus κατά EUIPO — Halla Holdings (MANDO)

35

2017/C 437/43

Υπόθεση T-703/17: Προσφυγή της 12ης Οκτωβρίου 2017 — Κύπρος κατά EUIPO — Papouis Dairies (Papouis Halloumi)

35

2017/C 437/44

Υπόθεση T-708/17: Προσφυγή της 12ης Οκτωβρίου 2017 — OPS Újpest κατά Επιτροπής

36

2017/C 437/45

Υπόθεση T-709/17: Προσφυγή της 13ης Οκτωβρίου 2017 — M-Sansz κατά Επιτροπής

37

2017/C 437/46

Υπόθεση T-710/17: Προσφυγή της 13ης Οκτωβρίου 2017 — Lux-Rehab Non-Profit κατά Επιτροπής

38

2017/C 437/47

Υπόθεση T-712/17: Προσφυγή της 9ης Οκτωβρίου 2017 — Ντόλας κατά EUIPO — General Nutrition Investment (GN Laboratories)

40

2017/C 437/48

Υπόθεση T-713/17: Προσφυγή της 14ης Οκτωβρίου 2017 — Motex κατά Επιτροπής

40

2017/C 437/49

Υπόθεση T-714/17: Αγωγή της 10ης Οκτωβρίου 2017 — Aeris Invest κατά Ενιαίου Συμβουλίου Εξυγίανσης (SRB)

42

2017/C 437/50

Υπόθεση T-97/17: Διάταξη του Γενικού Δικαστηρίου της 25ης Οκτωβρίου 2017 — Franmax κατά EUIPO — R. Seelig & Hille (her-bea)

42


EL

 


IV Πληροφορίες

ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ ΠΡΟΕΡΧΟΜΕΝΕΣ ΑΠΟ ΤΑ ΘΕΣΜΙΚΑ ΚΑΙ ΛΟΙΠΑ ΟΡΓΑΝΑ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΥΣ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ

Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης

18.12.2017   

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 437/1


Τελευταίες δημοσιεύσεις του Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

(2017/C 437/01)

Τελευταία δημοσίευση

ΕΕ C 424 της 11.12.2017

Ιστορικό των προηγούμενων δημοσιεύσεων

ΕΕ C 412 της 4.12.2017

ΕΕ C 402 της 27.11.2017

ΕΕ C 392 της 20.11.2017

ΕΕ C 382 της 13.11.2017

ΕΕ C 374 της 6.11.2017

ΕΕ C 369 της 30.10.2017

Τα κείμενα αυτά είναι διαθέσιμα στον δικτυακό τόπο

EUR-Lex: http://eur-lex.europa.eu


V Γνωστοποιήσεις

ΔΙΚΑΙΟΔΟΤΙΚΕΣ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΕΣ

Δικαστήριο

18.12.2017   

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 437/2


Απόφαση του Δικαστηρίου (τμήμα μείζονος συνθέσεως) της 25ης Οκτωβρίου 2017 — Ευρωπαϊκή Επιτροπή κατά Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης

(Υπόθεση C-389/15) (1)

((Προσφυγή ακυρώσεως - Απόφαση του Συμβουλίου με την οποία παρέχεται εξουσιοδότηση για την έναρξη διαπραγματεύσεων σχετικά με αναθεωρημένη Συμφωνία της Λισσαβώνας για τις ονομασίες προελεύσεως και τις γεωγραφικές ενδείξεις - Άρθρο 3, παράγραφος 1, ΣΛΕΕ - Αποκλειστική αρμοδιότητα της Ένωσης - Κοινή εμπορική πολιτική - Άρθρο 207, παράγραφος 1, ΣΛΕΕ - Εμπορικές πτυχές της διανοητικής ιδιοκτησίας))

(2017/C 437/02)

Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική

Διάδικοι

Προσφεύγουσα: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: F. Castillo de la Torre, J. Guillem Carrau, B. Hartmann, A. Lewis και M. Kocjan)

Παρεμβαίνον υπέρ της προσφεύγουσας: Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο (εκπρόσωποι: J. Etienne, A. Neergaard και R. Passos)

Καθού: Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης (εκπρόσωποι: Μ. Μπαλτά και F. Florindo Gijón)

Παρεμβαίνοντες υπέρ του καθού: Τσεχική Δημοκρατία (εκπρόσωποι: M. Hedvábná και K. Najmanová, M. Smolek και J. Vláčil), Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας (εκπρόσωποι: T. Henze και J. Techert), Ελληνική Δημοκρατία (εκπρόσωπος: Μ. Τασσοπούλου), Βασίλειο της Ισπανίας (εκπρόσωπος: M. A. Sampol Pucurull), Γαλλική Δημοκρατία (εκπρόσωπος: G. de Bergues, D. Colas, F. Fize, B. Fodda και D. Segoin), Ιταλική Δημοκρατία (εκπρόσωπος: G. Palmieri, επικουρούμενη από τον S. Fiorentino, avvocato dello Stato), Ουγγαρία (εκπρόσωποι: M. Bóra, M. Z. Fehér και G. Koós), Βασίλειο των Κάτω Χωρών (εκπρόσωπος: M. Bulterman, M. Gijzen και B. Koopman), Δημοκρατία της Αυστρίας (εκπρόσωπος: C. Pesendorfer), Πορτογαλική Δημοκρατία (εκπρόσωποι: M. Figueiredo, L. Inez Fernandes και M. L. Duarte), Σλοβακική Δημοκρατία (εκπρόσωπος: M. Kianička), Ηνωμένο Βασίλειο της Μεγάλης Βρετανίας και της Βόρειας Ιρλανδίας (εκπρόσωποι: C. Brodie και τον D. Robertson)

Διατακτικό

Το Δικαστήριο αποφασίζει:

1)

Ακυρώνει την απόφαση 8512/15 του Συμβουλίου, της 7ης Μαΐου 2015, με την οποία παρέχεται εξουσιοδότηση για την έναρξη διαπραγματεύσεων σχετικά με αναθεωρημένη Συμφωνία της Λισσαβώνας για τις ονομασίες προέλευσης και τις γεωγραφικές ενδείξεις όσον αφορά τα θέματα που εμπίπτουν στην αρμοδιότητα της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

2)

Τα αποτελέσματα της αποφάσεως 8512/15 διατηρούνται μέχρι τη θέση σε ισχύ αποφάσεως του Συμβουλίου βάσει των άρθρων 207 και 218 ΣΛΕΕ, εντός εύλογης προθεσμίας μη δυνάμενης να υπερβεί τους έξι μήνες από την ημερομηνία δημοσιεύσεως της παρούσας αποφάσεως.

3)

Καταδικάζει το Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης στα δικαστικά έξοδα.

4)

Η Τσεχική Δημοκρατία, η Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας, η Ελληνική Δημοκρατία, το Βασίλειο της Ισπανίας, η Γαλλική Δημοκρατία, η Ιταλική Δημοκρατία, η Ουγγαρία, το Βασίλειο των Κάτω Χωρών, η Δημοκρατία της Αυστρίας, η Πορτογαλική Δημοκρατία, η Σλοβακική Δημοκρατία, το Ηνωμένο Βασίλειο της Μεγάλης Βρετανίας και της Βόρειας Ιρλανδίας, καθώς και το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο φέρουν τα δικαστικά έξοδά τους.


(1)  ΕΕ C 311 της 21.09.2015.


18.12.2017   

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 437/3


Απόφαση του Δικαστηρίου (τέταρτο τμήμα) της 25ης Οκτωβρίου 2017 — Ευρωπαϊκή Επιτροπή κατά Ιταλικής Δημοκρατίας

(Υπόθεση C-467/15 P) (1)

([Αίτηση αναιρέσεως - Κρατικές ενισχύσεις - Ενίσχυση χορηγηθείσα από την Ιταλική Δημοκρατία στους παραγωγούς γάλακτος - Καθεστώς ενισχύσεων συνδεόμενο με την αποπληρωμή της εισφοράς επί του γάλακτος - Υπό όρους απόφαση - Απόφαση εκδοθείσα από το Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης δυνάμει του άρθρου 108, παράγραφος 2, τρίτο εδάφιο, ΣΛΕΕ - Κανονισμός (ΕΚ) 659/1999 - Άρθρο 1, στοιχεία βʹ και γʹ - Υφιστάμενη ενίσχυση - Νέα ενίσχυση - Έννοιες - Τροποποίηση υφιστάμενης ενισχύσεως κατά παράβαση όρου διασφαλίζοντος τον συμβατό χαρακτήρα της ενισχύσεως με την εσωτερική αγορά])

(2017/C 437/03)

Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική

Διάδικοι

Αναιρεσείουσα: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: V. Di Bucci και P. Němečková)

Αντίδικος κατ’ αναίρεση: Ιταλική Δημοκρατία (εκπρόσωποι: G. Palmieri, επικουρούμενη από τους S. Fiorentino και P. Grasso, avvocati dello Stato)

Διατακτικό

Το Δικαστήριο αποφασίζει:

1)

Αναιρεί τα σημεία 1, 2 και 4 του διατακτικού της αποφάσεως του Γενικού Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης της 24ης Ιουνίου 2015, Ιταλία κατά Επιτροπής (T-527/13, EU:T:2015:429).

2)

Απορρίπτει την προσφυγή που άσκησε η Ιταλική Δημοκρατία ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης στην υπόθεση Τ-527/13.

3)

Η Ιταλική Δημοκρατία φέρει τα δικαστικά έξοδά της, καθώς και τα δικαστικά έξοδα στα οποία υποβλήθηκε η Ευρωπαϊκή Επιτροπή στο πλαίσιο αμφοτέρων των βαθμών δικαιοδοσίας.


(1)  ΕΕ C 406 της 07.12.2015.


18.12.2017   

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 437/3


Απόφαση του Δικαστηρίου (τέταρτο τμήμα) της 25ης Οκτωβρίου 2017 — Σλοβακική Δημοκρατία κατά Ευρωπαϊκής Επιτροπής

(Συνεκδικασθείσες υποθέσεις C-593/15 P και C-594/15 P) (1)

((Αίτηση αναιρέσεως - Ίδιοι πόροι της Ευρωπαϊκής Ένωσης - Απόφαση 2007/436/ΕΚ - Οικονομική ευθύνη των κρατών μελών - Απώλεια ορισμένων εισαγωγικών δασμών - Υποχρέωση καταβολής στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή του ποσού που αντιστοιχεί στην απώλεια - Προσφυγή ακυρώσεως - Παραδεκτό - Έγγραφο της Ευρωπαϊκής Επιτροπής - Έννοια «πράξη δεκτική προσφυγής»))

(2017/C 437/04)

Γλώσσα διαδικασίας: η σλοβακική

Διάδικοι

Αναιρεσείουσα: Σλοβακική Δημοκρατία (εκπρόσωπος: B. Ricziová)

Αναιρεσίβλητη: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: A. Caeiros, A. Tokár, G.-D. Balan και Z. Malůšková)

Παρεμβαίνουσες υπέρ της αναιρεσείουσας: Τσεχική Δημοκρατία (εκπρόσωποι: M. Smolek, J. Vláčil και T. Müller), Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας (εκπρόσωποι: T. Henze και K. Stranz), Ρουμανία (εκπρόσωποι: R.-H. Radu, M. Chicu και A. Wellman)

Διατακτικό

Το Δικαστήριο αποφασίζει:

1)

Απορρίπτει τις αιτήσεις αναιρέσεως.

2)

Η Σλοβακική Δημοκρατία φέρει, πέραν των δικαστικών της εξόδων, και τα έξοδα στα οποία υποβλήθηκε η Ευρωπαϊκή Επιτροπή.

3)

Η Τσεχική Δημοκρατία, η Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας και η Ρουμανία φέρουν τα δικαστικά τους έξοδα.


(1)  ΕΕ C 27 της 25.1.2016.


18.12.2017   

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 437/4


Απόφαση του Δικαστηρίου (τέταρτο τμήμα) της 25ης Οκτωβρίου 2017 — Ρουμανία κατά Ευρωπαϊκής Επιτροπής

(Υπόθεση C-599/15 P) (1)

((Αίτηση αναιρέσεως - Ίδιοι πόροι της Ευρωπαϊκής Ένωσης - Απόφαση 2007/436/ΕΚ - Οικονομική ευθύνη των κρατών μελών - Απώλεια ορισμένων εισαγωγικών δασμών - Υποχρέωση καταβολής στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή του ποσού που αντιστοιχεί στην απώλεια - Προσφυγή ακυρώσεως - Παραδεκτό - Έγγραφο της Ευρωπαϊκής Επιτροπής - Έννοια «πράξη δεκτική προσφυγής»))

(2017/C 437/05)

Γλώσσα διαδικασίας: η ρουμανική

Διάδικοι

Αναιρεσείουσα: Ρουμανία (εκπρόσωποι: R. H. Radu, M. Chicu και A. Wellman)

Αναιρεσίβλητη: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: G.-D. Balan, A. Caeiros, A. Tokár και Z. Malůšková)

Παρεμβαίνουσες υπέρ της αναιρεσείουσας: Τσεχική Δημοκρατία (εκπρόσωποι: M. Smolek, J. Vláčil και T. Müller), Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας (εκπρόσωποι: T. Henze και την K. Stranz), Σλοβακική Δημοκρατία (εκπρόσωπος: B. Ricziová)

Διατακτικό

Το Δικαστήριο αποφασίζει:

1)

Απορρίπτει την αίτηση αναιρέσεως.

2)

Η Ρουμανία φέρει, πέραν των δικαστικών της εξόδων, και τα έξοδα στα οποία υποβλήθηκε η Ευρωπαϊκή Επιτροπή.

3)

Η Τσεχική Δημοκρατία, η Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας και η Σλοβακική Δημοκρατία φέρουν τα δικαστικά τους έξοδα.


(1)  ΕΕ C 38 της 1.2.2016.


18.12.2017   

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 437/5


Απόφαση του Δικαστηρίου (πρώτο τμήμα) της 25ης Οκτωβρίου 2017 — Polyelectrolyte Producers Group GEIE (PPG), SNF SAS κατά Ευρωπαϊκού Οργανισμού Χημικών Προϊόντων (ECHA), Βασιλείου των Κάτω Χωρών, Ευρωπαϊκής Επιτροπής

(Υπόθεση C-650/15 P) (1)

([Αίτηση αναιρέσεως - Κανονισμός (ΕΚ) 1907/2006 (REACH) - Άρθρο 57 - Άκρως ανησυχητικές ουσίες - Προσδιορισμός - Άρθρο 2, παράγραφος 8, στοιχείο β' - Εξαίρεση - Άρθρο 3, σημείο 15 - Έννοια ενδιάμεσου προϊόντος - Ακρυλαμίδιο])

(2017/C 437/06)

Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική

Διάδικοι

Αναιρεσείουσες: Polyelectrolyte Producers Group GEIE (PPG), SNF SAS (εκπρόσωποι: E. Mullier και R. Cana, avocats, D. Abrahams, Barrister)

Λοιποί διάδικοι στη διαδικασία: Ευρωπαϊκός Οργανισμός Χημικών Προϊόντων (ECHA) (εκπρόσωποι: M. Heikkilä και W. Broere, επικουρούμενοι από τους J. Stuyck και S. Raes, advocaten), Βασίλειο των Κάτω Χωρών (εκπρόσωποι: M. Bulterman και B. Koopman), Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: K. Talabér-Ritz, E. Manhaeve, K. Mifsud-Bonnici και D. Kukovec)

Διατακτικό

Το Δικαστήριο αποφασίζει:

1)

Απορρίπτει την αίτηση αναιρέσεως.

2)

Η Polyelectrolyte Producers Group GEIE (PPG) και η SNF SAS φέρουν τα δικαστικά έξοδά τους και καταδικάζονται στα δικαστικά έξοδα του Ευρωπαϊκού Οργανισμού Χημικών Προϊόντων (ECHA).

3)

Το Βασίλειο των Κάτω Χωρών και η Ευρωπαϊκή Επιτροπή φέρουν τα δικαστικά έξοδά τους.


(1)  ΕΕ C 48 της 08.02.2016.


18.12.2017   

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 437/5


Απόφαση του Δικαστηρίου (τμήμα μείζονος συνθέσεως) της 25ης Οκτωβρίου 2017 — Ευρωπαϊκή Επιτροπή κατά Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης

(Υπόθεση C-687/15) (1)

((Προσφυγή ακυρώσεως - Συμπεράσματα του Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης για την Παγκόσμια Διάσκεψη Ραδιοεπικοινωνιών του 2015 της Διεθνούς Ένωσης Τηλεπικοινωνιών - Άρθρο 218, παράγραφος 9, ΣΛΕΕ - Παρέκκλιση από την προβλεπόμενη νομική μορφή - Έλλειψη αναφοράς της νομικής βάσεως))

(2017/C 437/07)

Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική

Διάδικοι

Προσφεύγουσα: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: L. Nicolae και F. Erlbacher)

Καθού: Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης (εκπρόσωποι: I. Šulce, J.-P. Hix και O. Segnana)

Παρεμβαίνοντες προς στήριξη των αιτημάτων του καθού: Τσεχική Δημοκρατία (εκπρόσωποι: M. Smolek, J. Vláčil και M. Hedvábná), Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας (εκπρόσωποι: T. Henze και K. Stranz), Γαλλική Δημοκρατία (εκπρόσωποι: F. Fize, G. de Bergues, B. Fodda και D. Colas), Ηνωμένο Βασίλειο της Μεγάλης Βρετανίας και της Βόρειας Ιρλανδίας (εκπρόσωποι: C. Brodie, M. Holt και D. Robertson, επικουρούμενοι από τον J. Holmes, barrister)

Διατακτικό

Το Δικαστήριο αποφασίζει:

1)

Ακυρώνει τα συμπεράσματα του Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης σχετικά με την παγκόσμια διάσκεψη ραδιοεπικοινωνιών του 2015 (WRC-15) της Διεθνούς Ένωσης Τηλεπικοινωνιών (ITU), τα οποία εγκρίθηκαν από το Συμβούλιο κατά την 3419η σύνοδό του, που πραγματοποιήθηκε στις 26 Οκτωβρίου 2015 στο Λουξεμβούργο.

2)

Καταδικάζει το Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης στα δικαστικά έξοδα.

3)

Η Τσεχική Δημοκρατία, η Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας, η Γαλλική Δημοκρατία και το Ηνωμένο Βασίλειο της Μεγάλης Βρετανίας και της Βόρειας Ιρλανδίας φέρουν τα δικαστικά έξοδά τους.


(1)  ΕΕ C 68 της 22.02.2016.


18.12.2017   

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 437/6


Απόφαση του Δικαστηρίου (πέμπτο τμήμα) της 26ης Οκτωβρίου 2017 [αίτηση του Rechtbank van eerste aanleg te Antwerpen (Βέλγιο) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Argenta Spaarbank NV κατά Belgische Staat

(Υπόθεση C-39/16) (1)

((Προδικαστική παραπομπή - Φόρος εταιριών - Οδηγία 90/435/ΕΟΚ - Άρθρο 1, παράγραφος 2, και άρθρο 4, παράγραφος 2 - Μητρικές και θυγατρικές εταιρίες διαφορετικών κρατών μελών - Κοινό φορολογικό καθεστώς - Δυνατότητα εκπτώσεως από το φορολογητέο κέρδος της μητρικής εταιρίας - Εθνικές διατάξεις αποσκοπούσες στην κατάργηση της διπλής φορολογήσεως των κερδών που διανέμουν οι θυγατρικές εταιρίες - Μη λήψη υπόψη της υπάρξεως συνδέσμου μεταξύ των τόκων δανείων και της χρηματοδοτήσεως της συμμετοχής βάσει της οποίας εισπράχθηκαν μερίσματα))

(2017/C 437/08)

Γλώσσα διαδικασίας: η ολλανδική

Αιτούν δικαστήριο

Rechtbank van eerste aanleg te Antwerpen

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

Argenta Spaarbank NV

κατά

Belgische Staat

Διατακτικό

1)

Το άρθρο 4, παράγραφος 2, της οδηγίας 90/435/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 23ης Ιουλίου 1990, σχετικά με το κοινό φορολογικό καθεστώς το οποίο ισχύει για τις μητρικές και τις θυγατρικές εταιρίες διαφορετικών κρατών μελών, αντιτίθεται σε διάταξη του εθνικού δικαίου, όπως το άρθρο 198, 10o, του κώδικα φορολογίας εισοδήματος του 1992, ο οποίος κωδικοποιήθηκε με το βασιλικό διάταγμα της 10ης Απριλίου 1992 και κυρώθηκε με τον νόμο της 12ης Ιουνίου 1992, δυνάμει της οποίας οι καταβληθέντες από μητρική εταιρία τόκοι δανείου δεν εκπίπτουν από το φορολογητέο της κέρδος έως ποσού ίσου προς τα ήδη φορολογικώς εκπεστέα μερίσματα τα οποία η ανωτέρω μητρική εταιρία έχει εισπράξει από συμμετοχές που διατηρεί στο κεφάλαιο θυγατρικών εταιριών για περίοδο μικρότερη του ενός έτους, ακόμη και όταν οι εν λόγω τόκοι δεν σχετίζονται με τη χρηματοδότηση των συγκεκριμένων συμμετοχών.

2)

Το άρθρο 1, παράγραφος 2, της οδηγίας 90/435 έχει την έννοια ότι δεν επιτρέπει στα κράτη μέλη να εφαρμόζουν εθνική διάταξη όπως το άρθρο 198, 10o, του κώδικα φορολογίας εισοδήματος του 1992, ο οποίος κωδικοποιήθηκε με το βασιλικό διάταγμα της 10ης Απριλίου 1992 και κυρώθηκε με τον νόμο της 12ης Ιουνίου 1992, καθόσον αυτή υπερβαίνει το αναγκαίο μέτρο για την αποφυγή της φορολογικής απάτης και των καταχρήσεων.


(1)  ΕΕ C 136 της 18.4.2016.


18.12.2017   

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 437/7


Απόφαση του Δικαστηρίου (τέταρτο τμήμα) της 26ης Οκτωβρίου 2017 [αίτηση του Upper Tribunal (Tax and Chancery Chamber) (Ηνωμένο Βασίλειο) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — The English Bridge Union Limited κατά Commissioners for Her Majesty’s Revenue & Customs

(Υπόθεση C-90/16) (1)

([Προδικαστική παραπομπή - Φορολογία - Φόρος προστιθέμενης αξίας (ΦΠΑ) - Οδηγία 2006/112/ΕΚ - Απαλλαγές παροχών υπηρεσιών στενά συνδεόμενων με τον αθλητισμό - Έννοια του «αθλητισμού» - Δραστηριότητα χαρακτηριζόμενη από ορισμένο σωματικό στοιχείο - Αγωνιστικό μπριτζ])

(2017/C 437/09)

Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική

Αιτούν δικαστήριο

Upper Tribunal (Tax and Chancery Chamber)

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

The English Bridge Union Limited

κατά

Commissioners for Her Majesty's Revenue & Customs

Διατακτικό

Το άρθρο 132, παράγραφος 1, στοιχείο ιγ', της οδηγίας 2006/112/ΕΚ του Συμβουλίου, της 28ης Νοεμβρίου 2006, σχετικά με το κοινό σύστημα φόρου προστιθέμενης αξίας, έχει την έννοια ότι μια δραστηριότητα όπως το αγωνιστικό μπριτζ, η οποία χαρακτηρίζεται από αμελητέο σωματικό στοιχείο, δεν εμπίπτει στην έννοια του «αθλήματος» κατά τη διάταξη αυτή.


(1)  ΕΕ C 145 της 25.04.2016.


18.12.2017   

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 437/7


Απόφαση του Δικαστηρίου (τμήμα μείζονος συνθέσεως) της 25ης Οκτωβρίου 2017 [αίτηση του Sąd Najwyższy (Πολωνία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — POLBUD — WYKONAWSTWO sp. z o.o., υπό εκκαθάριση

(Υπόθεση C-106/16) (1)

((Προδικαστική παραπομπή - Ελευθερία εγκαταστάσεως - Διασυνοριακή μετατροπή εταιρίας - Μεταφορά της καταστατικής έδρας χωρίς μεταφορά της πραγματικής έδρας - Άρνηση διαγραφής από το εμπορικό μητρώο - Εθνική ρύθμιση η οποία εξαρτά τη διαγραφή από το εμπορικό μητρώο από τη λύση της εταιρίας μετά το πέρας διαδικασίας εκκαθαρίσεως - Πεδίο εφαρμογής της ελευθερίας εγκαταστάσεως - Περιορισμός της ελευθερίας εγκαταστάσεως - Προστασία των συμφερόντων των δανειστών, των μειοψηφούντων εταίρων και των εργαζομένων - Καταπολέμηση των καταχρηστικών πρακτικών))

(2017/C 437/10)

Γλώσσα διαδικασίας: η πολωνική

Αιτούν δικαστήριο

Sąd Najwyższy

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

POLBUD — WYKONAWSTWO sp. z o.o., υπό εκκαθάριση

Διατακτικό

1)

Τα άρθρα 49 και 54 ΣΛΕΕ έχουν την έννοια ότι η ελευθερία εγκαταστάσεως έχει εφαρμογή ως προς τη μεταφορά της καταστατικής έδρας εταιρίας, συσταθείσας βάσει του δικαίου ενός κράτους μέλους, προς άλλο κράτος μέλος, με σκοπό τη μετατροπή της, σύμφωνα με τις προϋποθέσεις που επιβάλλει η νομοθεσία του άλλου κράτους μέλους, σε εταιρία υπαγόμενη στο δίκαιο του τελευταίου αυτού κράτους μέλους, χωρίς μετατόπιση της πραγματικής έδρας της εν λόγω εταιρίας.

2)

Τα άρθρα 49 και 54 ΣΛΕΕ έχουν την έννοια ότι αντιτίθενται σε ρύθμιση κράτους μέλους κατά την οποία η μεταφορά της καταστατικής έδρας εταιρίας, συσταθείσας βάσει του δικαίου ενός κράτους μέλους, προς άλλο κράτος μέλος, με σκοπό τη μετατροπή της, σύμφωνα με τις προϋποθέσεις που επιβάλλει η νομοθεσία του άλλου κράτους μέλους, εξαρτάται από την εκκαθάρισή της.


(1)  ΕΕ C 211 της 13.06.2016.


18.12.2017   

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 437/8


Απόφαση του Δικαστηρίου (δεύτερο τμήμα) της 26ης Οκτωβρίου 2017 [αίτηση του Amtsgericht Kehl (Γερμανία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Ποινική δίκη κατά I

(Υπόθεση C-195/16) (1)

([Προδικαστική παραπομπή - Μεταφορές - Άδεια οδήγησης - Οδηγία 2006/126/ΕΚ - Άρθρο 2, παράγραφος 1 - Αμοιβαία αναγνώριση των αδειών οδήγησης - Έννοια της «άδειας οδήγησης» - Βεβαίωση επιτυχίας στις εξετάσεις για την άδεια οδήγησης (CEPC), η οποία παρέχει στον κάτοχό της τη δυνατότητα να οδηγεί εντός της επικράτειας του κράτους μέλους που την εξέδωσε, μέχρι την παραλαβή της οριστικής άδειας οδήγησης - Περίπτωση όπου ο κάτοχος CEPC οδηγεί όχημα εντός άλλου κράτους μέλους - Υποχρέωση αναγνώρισης της CEPC - Επιβολή κυρώσεων στον κάτοχο της CEPC, επειδή οδηγούσε όχημα εκτός της επικράτειας του κράτους μέλους που την εξέδωσε - Αναλογικότητα])

(2017/C 437/11)

Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική

Αιτούν δικαστήριο

Amtsgericht Kehl

Ποινική δίκη ενώπιον του αιτούντος δικαστηρίου κατά

I

παρισταμένου του: Staatsanwaltschaft Offenburg

Διατακτικό

1)

Το άρθρο 2, παράγραφος 1, της οδηγίας 2006/126/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 20ής Δεκεμβρίου 2006, για την άδεια οδήγησης, καθώς και τα άρθρα 18, 21, 45, 49 και 56 ΣΛΕΕ έχουν την έννοια ότι επιτρέπουν ρύθμιση κράτους μέλους βάσει της οποίας αυτό το κράτος μέλος μπορεί να αρνηθεί να αναγνωρίσει βεβαίωση που έχει χορηγηθεί σε άλλο κράτος μέλος προς απόδειξη της ύπαρξης δικαιώματος οδήγησης του κατόχου της, εφόσον η βεβαίωση δεν πληροί τις προδιαγραφές του προβλεπόμενου από την οδηγία υποδείγματος άδειας οδήγησης, ακόμη και αν ο κάτοχος της βεβαίωσης πληροί τις προϋποθέσεις τις οποίες ορίζει η οδηγία για την έκδοση άδειας οδήγησης.

2)

Το άρθρο 2, παράγραφος 1, της οδηγίας 2006/126 και τα άρθρα 18, 21, 45, 49 και 56 ΣΛΕΕ έχουν την έννοια ότι επιτρέπουν σε κράτος μέλος να επιβάλει ποινική ή διοικητική κύρωση σε όποιον, μολονότι πληροί τις προϋποθέσεις χορήγησης άδειας οδήγησης τις οποίες ορίζει η οδηγία, οδηγεί μηχανοκίνητο όχημα εντός της επικράτειας του συγκεκριμένου κράτους μέλους χωρίς να είναι κάτοχος άδειας σύμφωνης με τις προδιαγραφές του προβλεπόμενου από την οδηγία υποδείγματος και, εν αναμονή της έκδοσης τέτοιας άδειας από άλλο κράτος μέλος, είναι σε θέση να αποδείξει την ύπαρξη του δικαιώματος οδήγησης το οποίο έχει αποκτήσει στο άλλο αυτό κράτος μέλος μόνο μέσω προσωρινής βεβαίωσης χορηγηθείσας από το τελευταίο, υπό τον όρο όμως ότι η προαναφερθείσα κύρωση δεν είναι δυσανάλογη σε σχέση με τη σοβαρότητα της παράβασης που τελέστηκε. Το αιτούν δικαστήριο οφείλει συναφώς να λάβει υπόψη ως ενδεχόμενη ελαφρυντική περίσταση, στο πλαίσιο της κρίσης του σχετικά με τη σοβαρότητα της παράβασης του ενδιαφερομένου και την αυστηρότητα της ποινής που θα πρέπει να του επιβληθεί, το γεγονός ότι ο ενδιαφερόμενος είχε αποκτήσει δικαίωμα οδήγησης σε άλλο κράτος μέλος, όπερ πιστοποιούσε βεβαίωση η οποία είχε χορηγηθεί από το τελευταίο αυτό κράτος μέλος και επρόκειτο κανονικά να αντικατασταθεί πριν από τη λήξη της ισχύος της και κατόπιν αίτησης του ενδιαφερομένου από άδεια οδήγησης σύμφωνη με τις προδιαγραφές του προβλεπόμενου από την οδηγία 2006/126 υποδείγματος. Το αιτούν δικαστήριο θα πρέπει επίσης να εξετάσει, στο πλαίσιο της σχετικής εκτίμησής του, τι πραγματικό κίνδυνο αντιπροσώπευε ο ενδιαφερόμενος για την οδική ασφάλεια στο αντίστοιχο κράτος μέλος.


(1)  ΕΕ C 260 της 18.07.2016.


18.12.2017   

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 437/9


Απόφαση του Δικαστηρίου (τμήμα μείζονος συνθέσεως) της 25ης Οκτωβρίου 2017 [αίτηση του Verwaltungsgerichtshof (Αυστρία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Majid Shiri, γνωστός και ως Madzhdi Shiri

(Υπόθεση C-201/16) (1)

([Προδικαστική παραπομπή - Κανονισμός (ΕΕ) 604/2013 - Προσδιορισμός του κράτους μέλους που είναι υπεύθυνο για την εξέταση αιτήσεως διεθνούς προστασίας υποβαλλόμενης σε κράτος μέλος από υπήκοο τρίτης χώρας - Άρθρο 27 - Ένδικο βοήθημα - Έκταση του δικαστικού ελέγχου - Άρθρο 29 - Προθεσμία για την πραγματοποίηση της μεταφοράς - Μη πραγματοποίηση της μεταφοράς εντός της ταχθείσας προθεσμίας - Υποχρεώσεις του κράτους μέλους που είναι υπεύθυνο - Μεταβίβαση της ευθύνης - Προϋπόθεση να έχει ληφθεί απόφαση από το κράτος μέλος που είναι υπεύθυνο])

(2017/C 437/12)

Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική

Αιτούν δικαστήριο

Verwaltungsgerichtshof

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

Majid Shiri, γνωστός και ως Madzhdi Shiri

παρισταμένης της: Bundesamt für Fremdenwesen und Asyl

Διατακτικό

1)

Το άρθρο 29, παράγραφος 2, του κανονισμού (ΕΕ) 604/2013 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 26ης Ιουνίου 2013, για τη θέσπιση των κριτηρίων και μηχανισμών για τον προσδιορισμό του κράτους μέλους που είναι υπεύθυνο για την εξέταση αιτήσεως διεθνούς προστασίας που υποβάλλεται σε κράτος μέλος από υπήκοο τρίτης χώρας ή από απάτριδα, έχει την έννοια ότι, εάν η μεταφορά δεν πραγματοποιηθεί εντός της εξάμηνης προθεσμίας που ορίζεται στο άρθρο 29, παράγραφοι 1 και 2, του κανονισμού αυτού, η ευθύνη μεταβιβάζεται αυτοδικαίως στο κράτος μέλος που υπέβαλε το αίτημα, χωρίς να απαιτείται άρνηση, από το υπεύθυνο κράτος μέλος, της αναδοχής ή της εκ νέου αναλήψεως του ενδιαφερόμενου προσώπου.

2)

Το άρθρο 27, παράγραφος 1, του κανονισμού 604/2013, σε συνδυασμό με την αιτιολογική σκέψη 19 του κανονισμού αυτού, καθώς και το άρθρο 47 του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης έχουν την έννοια ότι ο αιτών διεθνή προστασία πρέπει να έχει στη διάθεσή του αποτελεσματικό και ταχύ ένδικο βοήθημα που να του παρέχει τη δυνατότητα να επικαλεσθεί την επελθούσα μετά την έκδοση της αποφάσεως περί μεταφοράς παρέλευση της εξάμηνης προθεσμίας που ορίζεται στο άρθρο 29, παράγραφοι 1 και 2, του εν λόγω κανονισμού. Το δικαίωμα που αναγνωρίζει εθνική ρύθμιση, όπως η επίμαχη στην υπόθεση της κύριας δίκης, στον αιτούντα διεθνή προστασία να επικαλεσθεί περιστάσεις μεταγενέστερες της εκδόσεως της αποφάσεως περί μεταφοράς του, στο πλαίσιο προσφυγής κατά της αποφάσεως αυτής, καλύπτει την εν λόγω υποχρέωση προβλέψεως αποτελεσματικού και ταχέος ενδίκου βοηθήματος.


(1)  ΕΕ C 260 της 18.07.2016.


18.12.2017   

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 437/10


Απόφαση του Δικαστηρίου (πέμπτο τμήμα) της 26ης Οκτωβρίου 2017 [αίτηση του Administrativen sad Sofia-grad (Βουλγαρία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Balgarska energiyna borsa AD (BEB) κατά Komisia za energiyno i vodno regulirane (KEVR)

(Υπόθεση C-347/16) (1)

([Προδικαστική παραπομπή - Άρθρα 101 και 102 ΣΛΕΕ - Οδηγία 2009/72/ΕΚ - Άρθρα 9, 10, 13 και 14 - Κανονισμός (ΕΚ) 714/2009 - Άρθρο 3 - Κανονισμός (ΕΚ) 1227/2011 - Άρθρο 2, σημείο 3 - Κανονισμός (ΕΕ) 2015/1222 - Άρθρο 1, παράγραφος 3 - Πιστοποίηση και διορισμός ανεξάρτητου διαχειριστή συστημάτων μεταφοράς - Περιορισμός του αριθμού των κατόχων αδείας μεταφοράς ηλεκτρικής ενέργειας στην εθνική επικράτεια])

(2017/C 437/13)

Γλώσσα διαδικασίας: η βουλγαρική

Αιτούν δικαστήριο

Administrativen sad Sofia-grad

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

Balgarska energiyna borsa AD (BEB)

κατά

Komisia za energiyno i vodno regulirane (KEVR)

Διατακτικό

Τα άρθρα 9, 10, 13 και 14 της οδηγίας 2009/72/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 13ης Ιουλίου 2009, σχετικά με τους κοινούς κανόνες για την εσωτερική αγορά ηλεκτρικής ενεργείας και για την κατάργηση της οδηγίας 2003/54/EΚ, το άρθρο 3 του κανονισμού (EΚ) 714/2009 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 13ης Ιουλίου 2009, σχετικά με τους όρους πρόσβασης στο δίκτυο για τις διασυνοριακές ανταλλαγές ηλεκτρικής ενεργείας και την κατάργηση του κανονισμού (ΕΚ) 1228/2003, το άρθρο 2, σημείο 3, του κανονισμού (ΕE) 1227/2011 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 25ης Οκτωβρίου 2011, για την ακεραιότητα και τη διαφάνεια στη χονδρική αγορά ενέργειας, σε συνδυασμό με την αιτιολογική σκέψη του 3, καθώς και το άρθρο 1, παράγραφος 3, του κανονισμού (ΕE) 2015/1222 της Επιτροπής, της 24ης Ιουλίου 2015, σχετικά με τον καθορισμό κατευθυντήριων γραμμών για την κατανομή της δυναμικότητας και τη διαχείριση της συμφόρησης, δεν αντίκεινται, σε περιστάσεις όπως αυτές της υποθέσεως της κύριας δίκης, σε εθνική νομοθεσία που περιορίζει τον αριθμό των κατόχων άδειας μεταφοράς ηλεκτρικής ενέργειας για συγκεκριμένη επικράτεια.


(1)  ΕΕ C 326 της 5.9.2016.


18.12.2017   

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 437/11


Απόφαση του Δικαστηρίου (έκτο τμήμα) της 26ης Οκτωβρίου 2017 [αίτηση του Augstākā tiesa (Λεττονία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — «Aqua Pro» SIA κατά Valsts ieņēmumu dienests

(Υπόθεση C-407/16) (1)

((Προδικαστική παραπομπή - Τελωνειακή ένωση - Κοινοτικός τελωνειακός κώδικας - Άρθρο 220, παράγραφος 1 και παράγραφος 2, στοιχείο βʹ - Εκ των υστέρων είσπραξη εισαγωγικών ή εξαγωγικών δασμών - Έννοια της «βεβαιώσεως εισαγωγικών δασμών» - Απόφαση της αρμόδιας τελωνειακής αρχής - Προθεσμία υποβολής αιτήσεως επιστροφής ή διαγραφής - Υποχρέωση διαβιβάσεως της υποθέσεως στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή - Αποδεικτικά στοιχεία σε περίπτωση προσφυγής κατά αποφάσεως της αρμόδιας αρχής του κράτους μέλους εισαγωγής))

(2017/C 437/14)

Γλώσσα διαδικασίας: η λεττονική

Αιτούν δικαστήριο

Augstākā tiesa

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

«Aqua Pro» SIA

κατά

Valsts ieņēmumu dienests

Διατακτικό

1)

Το άρθρο 217, παράγραφος 1, και το άρθρο 220, παράγραφος 1, του κανονισμού (ΕΟΚ) 2913/92 του Συμβουλίου, της 12ης Οκτωβρίου 1992, περί θεσπίσεως κοινοτικού τελωνειακού κώδικα, όπως τροποποιήθηκε με τον κανονισμό (ΕΚ) 2700/2000 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 16ης Νοεμβρίου 2000, έχουν την έννοια ότι, σε περίπτωση εκ των υστέρων εισπράξεως, το ποσό των οφειλομένων δασμών που διαπίστωσαν οι αρχές θεωρείται ότι έχει βεβαιωθεί όταν οι τελωνειακές αρχές εγγράφουν το ποσό αυτό στα λογιστικά βιβλία ή σε οποιοδήποτε άλλο υπόθεμα επέχει θέση βιβλίων, ανεξαρτήτως του αν η απόφαση των αρχών σχετικά με τη βεβαίωση ή τον καθορισμό της υποχρεώσεως καταβολής των δασμών αποτελεί το αντικείμενο διοικητικής ή ένδικης προσφυγής.

2)

Το άρθρο 220, παράγραφος 2, στοιχείο βʹ, καθώς και τα άρθρα 236, 239 και 243 του κανονισμού 2913/92, όπως τροποποιήθηκε με τον κανονισμό 2700/2000, έχουν την έννοια ότι, στο πλαίσιο διοικητικής ή ένδικης προσφυγής, κατά την έννοια του άρθρου 243 του κανονισμού αυτού, όπως τροποποιήθηκε με τον κανονισμό 2700/2000, ασκηθείσας κατά αποφάσεως της αρμόδιας φορολογικής αρχής να βεβαιώσει, εκ των υστέρων, ποσό εισαγωγικών δασμών και να επιβάλει στον εισαγωγέα την καταβολή τους, ο εισαγωγέας μπορεί να επικαλεσθεί δικαιολογημένη εμπιστοσύνη βάσει του άρθρου 220, παράγραφος 2, στοιχείο βʹ, του εν λόγω κανονισμού, όπως τροποποιήθηκε με τον κανονισμό 2700/2000, προκειμένου να αντιταχθεί στη βεβαίωση αυτή, ανεξαρτήτως του κατά πόσον ο εισαγωγέας υπέβαλε αίτηση διαγραφής ή επιστροφής των δασμών αυτών σύμφωνα με την προβλεπόμενη στα άρθρα 236 και 239 του ιδίου αυτού κανονισμού, όπως τροποποιήθηκε με τον κανονισμό 2700/2000, διαδικασία.

3)

Το άρθρο 869, στοιχείο βʹ, του κανονισμού (ΕΟΚ) 2454/93 της Επιτροπής, της 2ας Ιουλίου 1993, για τον καθορισμό ορισμένων διατάξεων εφαρμογής του κανονισμού 2913/92, όπως τροποποιήθηκε με τον κανονισμό (ΕΚ) 1335/2003 της Επιτροπής, της 25ης Ιουλίου 2003, έχει την έννοια ότι, ελλείψει αποφάσεως ή διαδικασίας της Επιτροπής κατά το άρθρο 871, παράγραφος 2, του κανονισμού αυτού, όπως τροποποιήθηκε με τον κανονισμό 1335/2003, σε κατάσταση όπως η επίμαχη στην υπόθεση της κύριας δίκης, οι τελωνειακές αρχές δεν μπορούν να αποφασίσουν από μόνες τους να μη βεβαιώσουν εκ των υστέρων τους μη εισπραχθέντες δασμούς κρίνοντας ότι πληρούνται οι προϋποθέσεις για την κατά το άρθρο 220, παράγραφος 2, στοιχείο βʹ, του κανονισμού 2913/92, όπως τροποποιήθηκε με τον κανονισμό 2700/2000, επίκληση της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης και ότι οι αρχές αυτές υποχρεούνται να υποβάλουν στην Επιτροπή τον φάκελο της υποθέσεως, είτε εφόσον οι εν λόγω αρχές θεωρούν ότι η Επιτροπή διέπραξε σφάλμα κατά την έννοια της εν λόγω διατάξεως του κανονισμού 2913/92, όπως τροποποιήθηκε με τον κανονισμό 2700/2000, είτε εφόσον οι περιστάσεις της υποθέσεως της κύριας δίκης συνδέονται με τα αποτελέσματα έρευνας της Ένωσης κατά το άρθρο 871, παράγραφος 1, δεύτερη περίπτωση, του κανονισμού 2454/93, όπως τροποποιήθηκε με τον κανονισμό 1335/2003, ή όταν το ποσό των επίδικων στην υπόθεση της κύριας δίκης δασμών είναι ίσο προς ή υψηλότερο από 500 000 ευρώ.

4)

Το άρθρο 220, παράγραφος 2, στοιχείο βʹ, του κανονισμού 2913/92, όπως τροποποιήθηκε με τον κανονισμό 2700/2000, έχει την έννοια ότι οι πληροφορίες που περιλαμβάνονται σε έκθεση της Ευρωπαϊκής Υπηρεσίας Καταπολέμησης της Απάτης (OLAF) σχετικά με τη συμπεριφορά των τελωνειακών αρχών του κράτους εξαγωγής και του εξαγωγέα συγκαταλέγονται στα αποδεικτικά στοιχεία που λαμβάνονται υπόψη για να αποδειχθεί κατά πόσον πληρούνται οι προϋποθέσεις υπό τις οποίες ένας εισαγωγέας μπορεί να επικαλεσθεί δικαιολογημένη εμπιστοσύνη βάσει της διατάξεως αυτής. Ωστόσο, αν η έκθεση αυτή θεωρηθεί, σε σχέση με τις πληροφορίες που περιλαμβάνει, ανεπαρκής προκειμένου να αποδειχθεί επαρκώς κατά νόμο αν πράγματι πληρούνται οι προϋποθέσεις αυτές από κάθε άποψη, όπερ εναπόκειται στο εθνικό δικαστήριο να εκτιμήσει, οι τελωνειακές αρχές μπορεί να υποχρεωθούν να προσκομίσουν πρόσθετα αποδεικτικά στοιχεία προς τούτο, ιδίως διενεργώντας εκ των υστέρων ελέγχους.

5)

Το άρθρο 220, παράγραφος 2, στοιχείο βʹ, του κανονισμού 2913/92, όπως τροποποιήθηκε με τον κανονισμό 2700/2000, έχει την έννοια ότι εναπόκειται στο αιτούν δικαστήριο να εκτιμήσει, με βάση το σύνολο των συγκεκριμένων στοιχείων της διαφοράς στην υπόθεση της κύριας δίκης και, ειδικότερα, τις αποδείξεις που προσκόμισαν συναφώς οι διάδικοι της κύριας δίκης, αν πληρούνται οι προϋποθέσεις υπό τις οποίες ένας εισαγωγέας μπορεί να επικαλεστεί δικαιολογημένη εμπιστοσύνη βάσει της διατάξεως αυτής. Για την εκτίμηση αυτή, οι λαμβανόμενες κατά τη διενέργεια εκ των υστέρων ελέγχου πληροφορίες δεν υπερισχύουν των πληροφοριών που περιλαμβάνονται σε έκθεση της Ευρωπαϊκής Υπηρεσίας Καταπολέμησης της Απάτης (OLAF).

6)

Το άρθρο 875 του κανονισμού 2454/93, όπως τροποποιήθηκε με τον κανονισμό 1335/2003, έχει την έννοια ότι ένα κράτος μέλος, υπό τις διευκρινιζόμενες από την Επιτροπή βάσει του άρθρου αυτού προϋποθέσεις, δεσμεύεται από τις εκτιμήσεις της Επιτροπής σε απόφαση εκδοθείσα βάσει του άρθρου 873 του κανονισμού αυτού, όπως τροποποιήθηκε με τον κανονισμό 1335/2003, ως προς άλλο κράτος μέλος, σε περιπτώσεις οι οποίες παρουσιάζουν παρόμοια πραγματικά και νομικά στοιχεία, όπερ εναπόκειται στις αρχές και δικαστήρια του κράτους μέλους να εκτιμήσουν λαμβάνοντας υπόψη, μεταξύ άλλων, τις πληροφορίες σχετικά με τη συμπεριφορά του εξαγωγέα ή των τελωνειακών αρχών του κράτους εξαγωγής όπως προκύπτουν από την έκθεση της Ευρωπαϊκής Υπηρεσίας Καταπολέμησης της Απάτης (OLAF) επί της οποίας βασίζεται η εν λόγω απόφαση.

7)

Το άρθρο 220, παράγραφος 2, στοιχείο βʹ, του κανονισμού 2913/92, όπως τροποποιήθηκε με τον κανονισμό 2700/2000, και το άρθρο 875 του κανονισμού 2454/93, όπως τροποποιήθηκε με τον κανονισμό 1335/2003, έχουν την έννοια ότι οι τελωνειακές αρχές μπορούν, καταρχήν, να διενεργούν όλους τους εκ των υστέρων ελέγχους τους οποίους κρίνουν αναγκαίους και να χρησιμοποιούν τις λαμβανόμενες κατά τους ελέγχους αυτούς πληροφορίες τόσο για να εκτιμήσουν αν πληρούνται οι προϋποθέσεις υπό τις οποίες ένας εισαγωγέας μπορεί να επικαλεσθεί δικαιολογημένη εμπιστοσύνη βάσει του άρθρου 220, παράγραφος 2, στοιχείο βʹ, του κανονισμού 2913/92, όπως τροποποιήθηκε με τον κανονισμό 2700/2000, όσο και για να καθορίσουν αν η περίπτωση της οποίας έχουν επιληφθεί παρουσιάζει «παρόμοια» πραγματικά και νομικά στοιχεία, κατά το άρθρο 875 του κανονισμού 2454/93, όπως τροποποιήθηκε με τον κανονισμό 1335/2003, με περίπτωση που έχει αποτελέσει το αντικείμενο αποφάσεως περί μη βεβαιώσεως δασμών την οποία έλαβε η Ευρωπαϊκή Επιτροπή σύμφωνα με το άρθρο 873 του κανονισμού 2454/93, όπως τροποποιήθηκε με τον κανονισμό 1335/2003.

8)

Το άρθρο 220, παράγραφος 2, στοιχείο βʹ, του κανονισμού 2913/92, όπως τροποποιήθηκε με τον κανονισμό 2700/2000, έχει την έννοια ότι το γεγονός ότι ένας εισαγωγέας εισήγαγε εμπορεύματα βάσει συμφωνίας διανομής δεν ασκεί επιρροή επί της δυνατότητάς του να επικαλεσθεί δικαιολογημένη εμπιστοσύνη υπό τις ίδιες συνθήκες με εισαγωγέα ο οποίος εισήγαγε εμπορεύματα αγοράζοντάς τα απευθείας από τον εξαγωγέα, ήτοι εφόσον πληρούνται τρεις σωρευτικές προϋποθέσεις. Καταρχάς, οι δασμοί αυτοί πρέπει να μην έχουν εισπραχθεί λόγω σφάλματος των ιδίων των αρμοδίων αρχών, περαιτέρω, το σφάλμα αυτό πρέπει να είναι τέτοιας φύσεως ώστε να μην μπορούσε ευλόγως να εντοπισθεί από καλόπιστο οφειλέτη και, τέλος, ο εν λόγω οφειλέτης πρέπει να έχει τηρήσει όλες τις ισχύουσες διατάξεις όσον αφορά την τελωνειακή διασάφησή του. Συναφώς, στον εισαγωγέα αυτόν εναπόκειται να προφυλαχθεί από τους κινδύνους ενός εις βάρος του μέτρου για την εκ των υστέρων είσπραξη δασμών, μεταξύ άλλων, επιδιώκοντας να λάβει από τον αντισυμβαλλόμενο στην εν λόγω συμφωνία διανομής, επ’ ευκαιρία ή κατόπιν της συνάψεως της συμφωνίας αυτής, όλα τα αποδεικτικά στοιχεία που επιβεβαιώνουν την ακρίβεια του πιστοποιητικού καταγωγής «τύπου A» που εκδόθηκε για τα εμπορεύματα αυτά. Επομένως, δεν υφίσταται η κατά την έννοια της εν λόγω διατάξεως δικαιολογημένη εμπιστοσύνη, ιδίως, σε περίπτωση που ο εισαγωγέας, καίτοι είχε προφανείς λόγους ώστε να αμφιβάλλει για την ορθότητα ενός πιστοποιητικού καταγωγής «τύπου A», δεν αναζήτησε πληροφορίες για τις περιστάσεις της εκδόσεως του πιστοποιητικού αυτού προκειμένου να ελέγξει αν οι αμφιβολίες αυτές είναι δικαιολογημένες.


(1)  ΕΕ C 343 της 19.09.2016.


18.12.2017   

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 437/13


Απόφαση του Δικαστηρίου (έκτο τμήμα) της 26ης Οκτωβρίου 2017 — Global Steel Wire, SA (C-454/16 P), Moreda-Riviere Trefilerías SA (C-455/16 P), Trefilerías Quijano SA (C-456/16 P), Trenzas y Cables de Acero PSC SL (C-458/16 P) κατά Ευρωπαϊκής Επιτροπής

(Συνεκδικασθείσες υποθέσεις C-454/16 P έως C-456/16 P και C-458/16 P) (1)

([Αίτηση αναιρέσεως - Κανονισμός (ΕΚ) 1/2003 - Ανταγωνισμός - Συμπράξεις - Ευρωπαϊκή αγορά του προεντεταμένου χάλυβα - Παράβαση του άρθρου 101 ΣΛΕΕ - Πρόστιμα - Κατευθυντήριες γραμμές του 2006 για τον υπολογισμό του ύψους των προστίμων - Σημείο 35 - Οικονομική δυνατότητα πληρωμής του προστίμου - Νέα αίτηση περί μειώσεως του ποσού του προστίμου λόγω μη υπάρξεως οικονομικής ικανότητας πληρωμής του - Απορριπτικό έγγραφο - Προσφυγή κατά του εγγράφου αυτού - Παραδεκτό])

(2017/C 437/15)

Γλώσσα διαδικασίας: η ισπανική

Διάδικοι

Αναιρεσείουσες: Global Steel Wire, SA (C-454/16 P), Moreda-Riviere Trefilerías SA (C-455/16 P), Trefilerías Quijano SA (C-456/16 P), Trenzas y Cables de Acero PSC SL (C-458/16 P) (εκπρόσωποι: F. González Díaz, A. Tresandi Blanco και V. Romero Algarra, abogados)

Αντίδικος κατ’ αναίρεση: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: F. Castillo de la Torre και C. Urraca Caviedes)

Διατακτικό

Το Δικαστήριο αποφασίζει:

1)

Απορρίπτει τις αιτήσεις αναιρέσεως.

2)

Καταδικάζει τις Global Steel Wire SA, Moreda-Riviere Trefilerías SA, Trefilerías Quijano SA και Trenzas y Cables de Acero PSC SL στα δικαστικά έξοδα.


(1)  EE C 392 της 24.10.2016.


18.12.2017   

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 437/13


Απόφαση του Δικαστηρίου (έκτο τμήμα) της 26ης Οκτωβρίου 2017 — Global Steel Wire, SA (C-457/16 P), Trenzas y Cables de Acero PSC SL (C-459/16 P), Trefilerías Quijano SA (C-460/16 P), Moreda-Riviere Trefilerías SA (C-461/16 P) κατά Ευρωπαϊκής Επιτροπής

(Συνεκδικασθείσες υποθέσεις C-457/16 P και C-459/16 P έως C-461/16 P) (1)

([Αίτηση αναιρέσεως - Κανονισμός (ΕΚ) 1/2003 - Ανταγωνισμός - Συμπράξεις - Ευρωπαϊκή αγορά προεντεταμένου χάλυβα - Παράβαση του άρθρου 101 ΣΛΕΕ - Καταλογισμός της παραβατικής συμπεριφοράς των θυγατρικών στη μητρική τους εταιρία - Έννοια της «επιχειρήσεως» - Ενδείξεις υπάρξεως οικονομικής ενότητας - Τεκμήριο πραγματικής ασκήσεως καθοριστικής επιρροής - Διαδοχή επιχειρήσεων - Ύψος του προστίμου - Οικονομική δυνατότητα πληρωμής του προστίμου - Προϋποθέσεις - Σεβασμός των δικαιωμάτων άμυνας])

(2017/C 437/16)

Γλώσσα διαδικασίας: η ισπανική

Διάδικοι

Αναιρεσείουσες: Global Steel Wire, SA (C-457/16 P), Trenzas y Cables de Acero PSC SL (C-459/16 P), Trefilerías Quijano SA (C-460/16 P), Moreda-Riviere Trefilerías SA (C-461/16 P) (εκπρόσωποι: F. González Díaz, A. Tresandi Blanco και V. Romero Algarra, abogados)

Αντίδικος κατ’ αναίρεση: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: F. Castillo de la Torre και C. Urraca Caviedes, επικουρούμενοι από τους L. Ortiz Blanco και A. Lamadrid de Pablo, abogados)

Διατακτικό

Το Δικαστήριο αποφασίζει:

1)

Απορρίπτει τις αιτήσεις αναιρέσεως.

2)

Καταδικάζει τις Global Steel Wire SA, Trenzas y Cables de Acero PSC SL, Trefilerías Quijano SA και Moreda-Riviere Trefilerías SA στα δικαστικά έξοδα.


(1)  EE C 392 της 24.10.2016.


18.12.2017   

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 437/14


Απόφαση του Δικαστηρίου (ένατο τμήμα) της 26ης Οκτωβρίου 2017 [αίτηση του Najvyšší súd Slovenskej republiky (Σλοβακία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Finančné riaditeľstvo Slovenskej republiky κατά BB construct s. r. o.

(Υπόθεση C-534/16) (1)

([Προδικαστική παραπομπή - Φόρος προστιθεμένης αξίας (ΦΠΑ) - Οδηγία 2006/112/ΕΚ - Εγγραφή στο μητρώο υποκείμενων στον ΦΠΑ - Εθνική νομοθεσία επιβάλλουσα τη σύσταση εγγυήσεως - Καταπολέμηση της απάτης - Χάρτης των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης - Επιχειρηματική ελευθερία - Αρχή της απαγορεύσεως των διακρίσεων - Αρχή ne bis in idem - Αρχή της μη αναδρομικότητας])

(2017/C 437/17)

Γλώσσα διαδικασίας: η σλοβακική

Αιτούν δικαστήριο

Najvyšší súd Slovenskej republiky

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

Finančné riaditeľstvo Slovenskej republiky

κατά

BB construct s. r. o.

Διατακτικό

1)

Το άρθρο 273 της οδηγίας 2006/112/ΕΚ του Συμβουλίου, της 28ης Νοεμβρίου 2006, σχετικά με το κοινό σύστημα φόρου προστιθέμενης αξίας, και το άρθρο 16 του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης έχουν την έννοια ότι δεν αντιτίθενται στο να επιβάλλουν οι φορολογικές αρχές σε υποκείμενο στον φόρο, του οποίου ο διαχειριστής ήταν προηγουμένως διαχειριστής ή μεριδιούχος άλλου νομικού προσώπου που δεν είχε τηρήσει τις φορολογικές του υποχρεώσεις, τη σύσταση εγγυήσεως ύψους έως και 500 000 ευρώ κατά την εγγραφή του στο μητρώο φόρου προστιθέμενης αξίας, καθόσον η απαιτούμενη εγγύηση του ανωτέρω υποκειμένου στον φόρο δεν βαίνει πέραν του αναγκαίου μέτρου για την επίτευξη των σκοπών που μνημονεύονται στο άρθρο 273, στοιχείο που εναπόκειται στο αιτούν δικαστήριο να εξακριβώσει.

2)

Η αρχή της ίσης μεταχειρίσεως έχει την έννοια ότι δεν αντιτίθεται στο να απαιτούν οι φορολογικές αρχές από έναν νέο υποκείμενο στον φόρο, κατά την εγγραφή του στο μητρώο ΦΠΑ, να συστήσει τέτοια εγγύηση λόγω των δεσμών του με άλλο νομικό πρόσωπο το οποίο έχει ληξιπρόθεσμες φορολογικές οφειλές.


(1)  ΕΕ C 22 της 23.1.2017.


18.12.2017   

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 437/15


Αναίρεση που άσκησε στις 18 Αυγούστου 2017 η Groupe Léa Nature κατά της αποφάσεως την οποία εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο (έκτο τμήμα) στις 8 Ιουνίου 2017, στην υπόθεση T-341/13 RENV, Groupe Léa Nature κατά Γραφείου Διανοητικής Ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης

(Υπόθεση C-505/17 P)

(2017/C 437/18)

Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική

Διάδικοι

Αναιρεσείουσα: Groupe Léa Nature (εκπρόσωπος: E. Baud, avocat)

Λοιποί διάδικοι στην αναιρετική διαδικασία: Γραφείο Διανοητικής Ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης, Debonair Trading Internacional Lda

Αιτήματα

Η αναιρεσείουσα ζητεί από το Δικαστήριο:

να αναιρέσει την απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 8ης Ιουνίου 2017·

να αναπέμψει την υπόθεση στο Γενικό Δικαστήριο· και

να καταδικάσει την Debonair στα δικαστικά έξοδα.

Λόγοι αναιρέσεως και κύρια επιχειρήματα

Προς στήριξη της αιτήσεώς της αναιρέσεως, η αναιρεσείουσα προβάλλει δύο λόγους.

Με τον πρώτο λόγο αναιρέσεως προβάλλεται παράβαση του άρθρου 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού για το σήμα της ΕΕ, λόγω παραβιάσεως της πάγιας νομολογίας σχετικά με την εκτίμηση περί κινδύνου συγχύσεως μεταξύ των σημάτων.

Προς στήριξη του λόγου αυτού, η αναιρεσείουσα υποστηρίζει ότι το Γενικό Δικαστήριο:

δεν εφήρμοσε τα εφαρμοστέα κριτήρια που απαιτούνται για τον καθορισμό του ενδιαφερομένου κοινού·

δεν εκτίμησε προσηκόντως τις ομοιότητες μεταξύ των σημείων·

δεν εφήρμοσε προσηκόντως τις ισχύουσες απαιτήσεις που καθιστούν δυνατή την εκτίμηση περί κτήσεως διακριτικού χαρακτήρα διά της χρήσεως και

δεν προέβη σε βάσιμη ανάλυση όσον αφορά τη σφαιρική εκτίμηση περί κινδύνου συγχύσεως.

Με τον δεύτερο λόγο αναιρέσεως προβάλλεται παράβαση του άρθρου 8, παράγραφος 5, του κανονισμού για το σήμα της ΕΕ, λόγω παραβιάσεως της πάγιας νομολογίας σχετικά με τις χρήσεις που θίγουν τη φήμη προγενέστερου σήματος.

Προς στήριξη του λόγου αυτού, η αναιρεσείουσα διατείνεται ότι το Γενικό Δικαστήριο:

δεν εφήρμοσε όλα τα κριτήρια που απαιτούνται προς απόδειξη της φήμης προγενέστερου σήματος·

δεν εκτίμησε προσηκόντως τις ομοιότητες μεταξύ των σημείων·

δεν προέβη σε βάσιμη ανάλυση όσον αφορά το ζήτημα αν το ενδιαφερόμενο κοινό μπορεί να συσχετίσει τα σήματα μεταξύ τους και

δεν εκτίμησε προσηκόντως το πώς η χρήση σήματος δύναται να θίγει τη φήμη προγενέστερου σήματος.


18.12.2017   

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 437/16


Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Bundesfinanzhof (Γερμανία) στις 21 Σεπτεμβρίου 2017 — Finanzamt Goslar κατά baumgarten sports & more GmbH

(Υπόθεση C-548/17)

(2017/C 437/19)

Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική

Αιτούν δικαστήριο

Bundesfinanzhof

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

Αναιρεσείουσα: Finanzamt Goslar

Αναιρεσίβλητη: baumgarten sports & more GmbH

Προδικαστικά ερωτήματα

1)

Πρέπει το άρθρο 63 της οδηγίας 2006/112/ΕΚ του Συμβουλίου, της 28ης Νοεμβρίου 2006, σχετικά με το κοινό σύστημα φόρου προστιθέμενης αξίας (1), να ερμηνευθεί συσταλτικώς, λαμβανομένης υπόψη της αναθέσεως στον υποκείμενο στον φόρο του καθήκοντος του φοροεισπράκτορα για λογαριασμό του κράτους, υπό την έννοια ότι το εισπρακτέο ως αντίτιμο της παροχής ποσό πρέπει

α)

να είναι ληξιπρόθεσμο ή

β)

τουλάχιστον να οφείλεται απαλλαγμένο αιρέσεων;

2)

Σε περίπτωση αρνητικής απαντήσεως στο πρώτο ερώτημα: Οφείλει ο υποκείμενος στον φόρο να προχρηματοδοτήσει τον οφειλόμενο για την παροχή φόρο για περίοδο δύο ετών, εφόσον ο ίδιος δύναται να λάβει την αμοιβή για την παροχή του (εν μέρει) μόνο δύο έτη μετά την επέλευση της γενεσιουργού αιτίας του φόρου;

3)

Σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως στο δεύτερο ερώτημα: Δύνανται τα κράτη μέλη, λαμβανομένων υπόψη των εξουσιών που τους απονέμονται με το άρθρο 90, παράγραφος 2, της οδηγίας 2006/112/ΕΚ του Συμβουλίου, της 28ης Νοεμβρίου 2006, σχετικά με το κοινό σύστημα φόρου προστιθέμενης αξίας, να προβλέπουν την εφαρμογή διακανονισμού κατά την έννοια του άρθρου 90, παράγραφος 1, της οδηγίας 2006/112/ΕΚ του Συμβουλίου, της 28ης Νοεμβρίου 2006, σχετικά με το κοινό σύστημα φόρου προστιθέμενης αξίας, ήδη κατά την φορολογική περίοδο εντός της οποίας ο φόρος κατέστη απαιτητός, εφόσον ο υποκείμενος στον φόρο δύναται να εισπράξει το εισπρακτέο ποσό μόνο δύο έτη μετά την επέλευση της γενεσιουργού αιτίας του φόρου, επειδή αυτό δεν έχει ακόμα καταστεί ληξιπρόθεσμο;


(1)  ΕΕ L 347, σ. 1.


18.12.2017   

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 437/16


Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Bundesfinanzhof (Γερμανία) στις 21 Σεπτεμβρίου 2017 — Alpenchalets Resorts GmbH κατά Finanzamt München Abteilung Körperschaften

(Υπόθεση C-552/17)

(2017/C 437/20)

Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική

Αιτούν δικαστήριο

Bundesfinanzhof

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

Προσφεύγουσα και αναιρεσείουσα: Alpenchalets Resorts GmbH

Καθού και αναιρεσίβλητο: Finanzamt München Abteilung Körperschaften

Προδικαστικά ερωτήματα

1)

Υπάγεται η παροχή που συνίσταται κατά κύριο λόγο στη διάθεση εξοχικής κατοικίας, τα πρόσθετα στοιχεία της οποίας θεωρούνται απλώς και μόνον παρεπόμενες παροχές, κατ’ εφαρμογή της αποφάσεως του Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης της 12ης Νοεμβρίου 1992, Van Ginkel, C-163/91 (EU:C:1992:435), στο ειδικό καθεστώς των πρακτορείων ταξιδίων, κατά το άρθρο 306 της οδηγίας 2006/112/EΚ του Συμβουλίου, της 28ης Νοεμβρίου 2006, σχετικά με το κοινό σύστημα φόρου προστιθέμενης αξίας (1);

2)

Σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως στο πρώτο ερώτημα: Είναι δυνατή η υπαγωγή της εν λόγω παροχής, εκτός από το ειδικό καθεστώς των πρακτορείων ταξιδίων, κατά το άρθρο 306 της οδηγίας 2006/112/EΚ του Συμβουλίου, της 28ης Νοεμβρίου 2006, σχετικά με το κοινό σύστημα φόρου προστιθέμενης αξίας, και στον μειωμένο φορολογικό συντελεστή που εφαρμόζεται στην παροχή καταλύματος διακοπών, κατά το άρθρο 98, παράγραφος 2, της οδηγίας 2006/112/EΚ του Συμβουλίου, της 28ης Νοεμβρίου 2006, σχετικά με το κοινό σύστημα φόρου προστιθέμενης αξίας, σε συνδυασμό με το παράρτημα ΙΙΙ, σημείο 12;


(1)  EE L 347, σ. 1.


18.12.2017   

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 437/17


Αναίρεση που άσκησε στις 22 Σεπτεμβρίου 2017 η OZ κατά της αποφάσεως που εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο (έκτο τμήμα) στις 13 Ιουλίου 2017 στην υπόθεση T-607/16, OZ κατά Ευρωπαϊκής Τράπεζας Επενδύσεων

(Υπόθεση C-558/17 P)

(2017/C 437/21)

Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική

Διάδικοι

Αναιρεσείουσα: OZ (εκπρόσωπος: B. Maréchal, δικηγόρος)

Αντίδικος κατ’ αναίρεση: Ευρωπαϊκή Τράπεζα Επενδύσεων

Αιτήματα

Η αναιρεσείουσα ζητεί από το Δικαστήριο:

να αναιρέσει την απόφαση επί της υποθέσεως T-607/16 στο σύνολό της·

να ακυρώσει την απόφαση του Werner Hoyer, Προέδρου της ΕΤΕπ, της 16ης Οκτωβρίου 2015, η οποία εκδόθηκε στο πλαίσιο διαδικασίας σχετικά με την προσωπική αξιοπρέπεια στον χώρο εργασίας που κινήθηκε κατόπιν καταγγελίας της ΟZ της 20ής Μαΐου 2015 κατά του προϊσταμένου της, F., η οποία εξετάστηκε από την επιτροπή έρευνας, και να ακυρώσει τη σχετική έκθεση της 14ης Σεπτεμβρίου 2015 την οποία εξέδωσε η τελευταία, με την οποία απορρίφθηκε η καταγγελία της ΟΖ και στην οποία συμπεριλαμβάνονταν ανάρμοστες συστάσεις·

να της επιδικάσει αποζημίωση για ιατρικές δαπάνες στις οποίες υποβλήθηκε λόγω της βλάβης που υπέστη (i) ύψους 977 ευρώ έως σήμερα (συμπεριλαμβανομένου ΦΠΑ) και (ii) προσωρινού ύψους 5 850 ευρώ για μέλλουσες ιατρικές δαπάνες·

να της επιδικάσει χρηματική ικανοποίηση ύψους 20 000 ευρώ για την ηθική βλάβη που υπέστη·

να διατάξει την απόδοση των εξόδων στα οποία υποβλήθηκε η αναιρεσείουσα στο πλαίσιο της παρούσας διαδικασίας, ύψους 35 100 ευρώ (συμπεριλαμβανομένου ΦΠΑ)·

να καταδικάσει την ΕΤΕπ τόσο στα έξοδα τόσο της υπό κρίση αναιρέσεως, όσο και στα έξοδα της προσφυγής ενώπιον Γενικού Δικαστηρίου·

να διατάξει την επανέναρξη από την ΕΤΕπ της διαδικασίας σχετικά με την προσωπική αξιοπρέπεια στον χώρο εργασίας και/ή την έκδοση νέας αποφάσεως από τον Πρόεδρο της ΕΤΕπ.

Λόγοι αναιρέσεως και κύρια επιχειρήματα

Η αναιρεσείουσα προβάλλει ότι το Δικαστήριο οφείλει να αναιρέσει την απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 13ης Ιουλίου 2017, OZ κατά Ευρωπαϊκής Τράπεζας Επενδύσεων (υπόθεση T-607/16) με την οποία το τελευταίο απέρριψε την προσφυγή ακυρώσεως κατά της από 16 Οκτωβρίου 2015 αποφάσεως του Προέδρου της ΕΤΕπ, η οποία εκδόθηκε στο πλαίσιο διαδικασίας σχετικά με την προσωπική αξιοπρέπεια στον χώρο εργασίας που κινήθηκε κατόπιν καταγγελίας της ΟZ της 20ής Μαΐου 2015 κατά του F., όσον αφορά κατηγορίες περί σεξουαλικής παρενοχλήσεως που εξετάστηκαν από την επιτροπή έρευνας και να ακυρώσει την έκθεση της 14ης Σεπτεμβρίου 2015 την οποία συνέταξε η τελευταία, με την οποία απορρίφθηκε η από 20 Μαΐου 2015 καταγγελία της ΟΖ (στο εξής: επίμαχη απόφαση και επίμαχη έκθεση).

Η υπόθεση αφορά κατηγορίες περί σεξουαλικής παρενοχλήσεως που διατύπωσε η ΟΖ κατά του προϊσταμένου της, F., η οποία φέρεται να έλαβε χώρα μεταξύ του 2011 και του 2014 και οδήγησε την OZ στην κίνηση διαδικασίας σχετικά με την αξιοπρέπεια στον χώρο εργασίας στις 20 Μαΐου 2015.

Στο πλαίσιο της διαδικασίας σχετικά με την προσωπική αξιοπρέπεια στον χώρο εργασίας η ορισθείσα επιτροπή έρευνας εξέδωσε, στις 14 Σεπτεμβρίου 2014, έκθεση, βάσει της οποίας ο Πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Τράπεζας Επενδύσεων εξέδωσε την από 16 Οκτωβρίου 2015 απόφαση.

Η αναιρεσείουσα προβάλλει ότι: (i) υπήρξαν διάφορες παρατυπίες κατά τη διάρκεια της διαδικασίας έρευνας, ιδίως όσον αφορά προσβολές σχετικές με τα δικαιώματα άμυνας της ΟΖ και το δικαίωμά της σε δίκαιη δίκη (όπως κατοχυρώνονται στο άρθρο 6 της Ευρωπαϊκής Συμβάσεως για την Προάσπιση των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου και των Θεμελιωδών Ελευθεριών (στο εξής: ΕΣΔΑ) και στο άρθρο 47 του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης (στο εξής: Χάρτη) και (ii) τόσο η επίμαχη έκθεση όσο και η επίμαχη απόφαση περιλαμβάνουν διάφορα στοιχεία τα οποία είτε δεν είναι κρίσιμα για την εξέταση της καταγγελίας της OZ περί σεξουαλικής παρενοχλήσεως, δεδομένου ότι αφορούν την ιδιωτική ζωή της OZ και επομένως πρέπει να απαλειφθούν, είτε είναι άσχετα και κείνται πέραν του φάσματος της έρευνας.

Δεδομένου ότι δεν κατέστη δυνατή η επίτευξη φιλικού διακανονισμού, ιδίως διά της κινήσεως διαδικασίας συμφιλιώσεως δυνάμει του άρθρου 41 του κανονισμού εργασίας της Ευρωπαϊκής Τράπεζας Επενδύσεων (η οριστική αποτυχία της οποίας διαπιστώθηκε στις 22 Απριλίου 2016), η OZ, διά του δικηγόρου της, Benoit Maréchal, προσέφυγε στο Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης της Ευρωπαϊκής Ένωσης κατά της επίμαχης αποφάσεως και της επίμαχης εκθέσεως.

Με απόφαση της 13ης Ιουλίου 2017 το Γενικό Δικαστήριο απέρριψε την προσφυγή-αγωγή. Το Γενικό Δικαστήριο έκρινε ότι η Ευρωπαϊκή Τράπεζα Επενδύσεων δεν είχε προβεί σε παράνομες ενέργειες έναντι της OZ στο πλαίσιο της διαδικασίας σχετικά με την προσωπική αξιοπρέπεια στον χώρο εργασίας και απέρριψε το αίτημα της ΟΖ περί αποζημιώσεως.

Η OZ ασκεί την υπό κρίση αίτηση αναιρέσεως προβάλλοντας ότι το Γενικό Δικαστήριο παραβίασε το δίκαιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης και αποπειράται να καταδείξει την ευθύνη της ΕΤΕπ.

Πρώτος λόγος: παράβαση της διαδικασίας περί προστασίας της προσωπικής αξιοπρέπειας στον χώρο εργασίας και παράβαση του άρθρου 6 της ΕΣΔΑ και του άρθρου 47 του Χάρτη: εθίγη, κατά τη διάρκεια της διαδικασίας που κινήθηκε κατόπιν της καταγγελίας περί σεξουαλικής παρενοχλήσεως υπήρξε προσβολή του δικαιωμάτων άμυνας της OZ, του δικαιώματός της σε δίκαιη δίκη, και το δικαίωμά της αποτελεσματικής ακροάσεως, σύμφωνα με το άρθρο 6 της ΕΣΔΑ και του άρθρου 47 του Χάρτη.

Δεύτερος λόγος: παράβαση του άρθρου 8 της ΕΣΔΑ και του άρθρου 7 του Χάρτη: συμπερίληψη στην έκθεση και στην απόφαση του Προέδρου της ΕΤΕπ άσχετων στοιχείων και σχολίων — προσβολή του δικαιώματος της OZ στον σεβασμό της ιδιωτικής της ζωής.

Τρίτος λόγος: αρνησιδικία, καθόσον το Γενικό Δικαστήριο δεν απεφάνθη με βάση τα πραγματικά περιστατικά και τη νομική βάση που αναφέρονταν στο δικόγραφο της προσφυγής-αγωγής.


18.12.2017   

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 437/19


Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Audiencia Nacional (Ισπανία) στις 25 Σεπτεμβρίου 2017 — Nestrade S.A. κατά Agencia Estatal de la Administración Tributaria (AEAT) και Tribunal Económico-Administrativo Central (TEAC)

(Υπόθεση C-562/17)

(2017/C 437/22)

Γλώσσα διαδικασίας: η ισπανική

Αιτούν δικαστήριο

Audiencia Nacional

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

Προσφεύγουσα: Nestrade S.A.

Καθών: Agencia Estatal de la Administración Tributaria (AEAT) και Tribunal Económico-Administrativo Central (TEAC)

Προδικαστικά ερωτήματα

1)

Έχει η απόφαση Petroma (υπόθεση C-271/12) (1) την έννοια ότι πρέπει να γίνει δεκτή η επιστροφή ποσών ΦΠΑ την οποία ζητεί επιχείρηση μη εγκαταστημένη στην Ένωση, παρότι η εθνική φορολογική αρχή έχει ήδη εκδώσει απορριπτική απόφαση απορρίψεως για την εν λόγω επιστροφή, με την αιτιολογία ότι η επιχείρηση δεν ανταποκρίθηκε σε αίτημα παροχής πληροφοριών σχετικά με τον ΑΦΜ, λαμβανομένου υπόψη ότι η φορολογική αρχή διέθετε κατά τον συγκεκριμένο χρόνο την εν λόγω πληροφορία, την οποία η προσφεύγουσα είχε παράσχει ανταποκρινόμενη σε άλλα αιτήματα;

2)

Σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως στο πρώτο ερώτημα:

Επιβάλλει ενδεχομένως η αναδρομική εφαρμογή της αποφάσεως Senatex (υπόθεση C-518/14) (2) την ακύρωση διοικητικής πράξεως απορριπτικής της επιστροφής των οικείων ποσών ΦΠΑ, λαμβανομένου υπόψη ότι η εν λόγω πράξη περιορίστηκε στο να επιβεβαιώσει προηγούμενη διοικητική απόφαση περί απορρίψεως της επιστροφής ποσών ΦΠΑ που κατέστη απρόσβλητη, την οποία εξέδωσε η AEAT εφαρμόζοντας διαδικασία διαφορετική από την προβλεπόμενη στον νόμο για τη συγκεκριμένη περίπτωση και η οποία περιόρισε, επιπλέον, τα δικαιώματα του αιτούντος την επιστροφή, και δη τα δικαιώματα άμυνας αυτού;


(1)  Απόφαση της 8ης Μαΐου 2013, Petroma Transports κ.λπ., C-271/12, EU:C:2013:297.

(2)  Απόφαση της 15ης Σεπτεμβρίου 2016, Senatex, C-518/14, EU:C:2016:691.


18.12.2017   

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 437/19


Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Conseil d’État (Γαλλία) στις 28 Σεπτεμβρίου 2017 — Sofina SA, Rebelco SA, Sidro SA κατά Ministre de l’Action et des Comptes publics

(Υπόθεση C-575/17)

(2017/C 437/23)

Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική

Αιτούν δικαστήριο

Conseil d’État

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

Αναιρεσείουσες: Sofina SA, Rebelco SA, Sidro SA

Αναιρεσίβλητος: Ministre de l’Action et des Comptes publics

Προδικαστικά ερωτήματα

1)

Πρέπει τα άρθρα 56 και 58 της Συνθήκης για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, νυν άρθρα 63 και 65 της Συνθήκης για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, να ερμηνευθούν υπό την έννοια ότι το ταμειακό μειονέκτημα που προκύπτει από την επιβολή παρακρατήσεως φόρου στην πηγή επί των μερισμάτων που καταβάλλονται στις ζημιογόνες εδρεύουσες στην αλλοδαπή εταιρίες –ενώ αντιθέτως οι ζημιογόνες εδρεύουσες στην ημεδαπή εταιρίες δεν φορολογούνται επί του ποσού των μερισμάτων που εισπράττουν παρά μόνον κατά τη χρήση για την οποία αυτές καθίστανται ενδεχομένως εκ νέου κερδοφόρες– συνιστά, αυτό καθαυτό, διαφορετική μεταχείριση που περιορίζει την ελεύθερη κυκλοφορία των κεφαλαίων;

2)

Μπορεί ο ενδεχόμενος περιορισμός της ελεύθερης κυκλοφορίας των κεφαλαίων, που αναφέρεται στο προηγούμενο ερώτημα, να θεωρηθεί, υπό το πρίσμα των απαιτήσεων που απορρέουν από τα άρθρα 56 και 58 της Συνθήκης για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, νυν άρθρα 63 και 65 της Συνθήκης για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, ότι δικαιολογείται από την ανάγκη διασφαλίσεως της αποτελεσματικότητας της εισπράξεως του φόρου, καθόσον οι εδρεύουσες στην αλλοδαπή εταιρίες δεν υπόκεινται στον έλεγχο της γαλλικής φορολογικής διοικήσεως, ή ακόμη από την ανάγκη διατηρήσεως της κατανομής της φορολογικής εξουσίας μεταξύ των κρατών μελών;

3)

Σε περίπτωση που η επιβολή της επίμαχης παρακρατήσεως φόρου στην πηγή μπορεί καταρχήν να γίνει δεκτή υπό το πρίσμα της ελεύθερης κυκλοφορίας των κεφαλαίων:

αποκλείουν οι διατάξεις αυτές την παρακράτηση φόρου στην πηγή επί των μερισμάτων που καταβάλλονται από εδρεύουσα στην ημεδαπή εταιρία σε εδρεύουσα σε άλλο κράτος μέλος ζημιογόνο εταιρία, όταν η τελευταία παύει τη δραστηριότητά της χωρίς να καταστεί εκ νέου κερδοφόρα, ενώ αντιθέτως εδρεύουσα στην ημεδαπή εταιρία που βρίσκεται στην ίδια κατάσταση δεν υπόκειται σε πραγματική φορολόγηση του ποσού των μερισμάτων αυτών;

πρέπει οι διατάξεις αυτές να ερμηνευθούν υπό την έννοια ότι, όταν υφίστανται φορολογικοί κανόνες που αντιμετωπίζουν με διαφορετικό τρόπο τα μερίσματα αναλόγως του αν καταβάλλονται σε κατοίκους ημεδαπής ή αλλοδαπής, πρέπει να συγκρίνεται η πραγματική φορολογική επιβάρυνση που φέρει καθένας από αυτούς όσον αφορά τα μερίσματα αυτά, ούτως ώστε περιορισμός της ελεύθερης κυκλοφορίας των κεφαλαίων οφειλόμενος στο ότι οι κανόνες αυτοί αποκλείουν μόνο για τους κατοίκους αλλοδαπής την έκπτωση των δαπανών που συνδέονται ευθέως με την είσπραξη, αυτή καθαυτή, των μερισμάτων, θα μπορούσε να θεωρηθεί ως δικαιολογημένος λόγω της διαφοράς των συντελεστών μεταξύ της φορολογήσεως του κοινού δικαίου που επιβάλλεται, για μεταγενέστερη χρήση, στους κατοίκους ημεδαπής και της παρακρατήσεως φόρου στην πηγή επί των μερισμάτων που καταβάλλονται στους κατοίκους αλλοδαπής, όταν η διαφορά αυτή αντισταθμίζει, λαμβανομένου υπόψη του ποσού του καταβληθέντος φόρου, τη διαφορά της βάσεως επιβολής του φόρου;


18.12.2017   

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 437/20


Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Cour de cassation (Γαλλία) στις 12 Οκτωβρίου 2017 — Henri Pouvin, Marie Dijoux, σύζυγος H. Pouvin κατά Electricité de France (EDF)

(Υπόθεση C-590/17)

(2017/C 437/24)

Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική

Αιτούν δικαστήριο

Cour de cassation

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

Αναιρεσείοντες: Henri Pouvin, Marie Dijoux, σύζυγος H. Pouvin

Αναιρεσίβλητη: Electricité de France (EDF)

Προδικαστικά ερωτήματα

1)

Έχει το άρθρο 2 της οδηγίας 93/13/ΕΟΚ (1) του Συμβουλίου, της 5ης Απριλίου 1993, σχετικά με τις καταχρηστικές ρήτρες των συμβάσεων που συνάπτονται με καταναλωτές, την έννοια ότι μια εταιρία, όπως η εταιρία EDF, ενεργεί ως επαγγελματίας όταν συνάπτει με υπάλληλό της σύμβαση στεγαστικού δανείου που υπάγεται στη ρύθμιση περί ενισχύσεως της προσβάσεως στην αγορά κατοικίας, στην οποία εμπίπτουν μόνον μέλη του προσωπικού της εταιρίας;

2)

Έχει το άρθρο 2 της προαναφερθείσας οδηγίας την έννοια ότι μια εταιρία, όπως η εταιρία EDF, ενεργεί ως επαγγελματίας όταν συνάπτει μια τέτοια σύμβαση στεγαστικού δανείου με τη σύζυγο του υπαλλήλου, η οποία δεν αποτελεί μέλος του προσωπικού της εν λόγω εταιρίας αλλά είναι αλληλεγγύως και εις ολόκληρον ευθυνόμενη συνοφειλέτης;

3)

Έχει το άρθρο 2 της προαναφερθείσας οδηγίας την έννοια ότι ο υπάλληλος μιας εταιρίας, όπως η εταιρία EDF, ο οποίος συνάπτει με την εν λόγω εταιρία σύμβαση στεγαστικού δανείου, ενεργεί ως καταναλωτής;

4)

Έχει το άρθρο 2 της προαναφερθείσας οδηγίας την έννοια ότι η σύζυγος του υπαλλήλου αυτού, η οποία συμβάλλεται στην ίδια δανειακή σύμβαση όχι υπό την ιδιότητα του υπαλλήλου της εταιρίας, αλλά υπό την ιδιότητα του αλληλεγγύως και εις ολόκληρον ευθυνόμενου συνοφειλέτη, ενεργεί ως καταναλωτής;


(1)  EE L 95, σ. 29.


18.12.2017   

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 437/21


Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Cour de cassation (Γαλλία) στις 16 Οκτωβρίου 2017 — Apple Sales International, Apple Inc., Apple retail France EURL κατά MJA, ενεργούσα ως σύνδικος πτωχεύσεως της eBizcuss.com (eBizcuss)

(Υπόθεση C-595/17)

(2017/C 437/25)

Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική

Αιτούν δικαστήριο

Cour de cassation

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

Αναιρεσείουσες: Apple Sales International, Apple Inc., Apple retail France EURL

Αναιρεσίβλητη: MJA, ενεργούσα ως σύνδικος πτωχεύσεως της eBizcuss.com (eBizcuss)

Προδικαστικά ερωτήματα

1)

Έχει το άρθρο 23 του κανονισμού 44/2001 (1) την έννοια ότι επιτρέπει στον εθνικό δικαστή που επιλαμβάνεται αγωγής αποζημιώσεως, ασκηθείσας από διανομέα κατά του προμηθευτή του βάσει του άρθρου 102 της Συνθήκης για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, να εφαρμόσει ρήτρα παρεκτάσεως διεθνούς δικαιοδοσίας η οποία συνομολογήθηκε με τη σύμβαση που συνήψαν τα μέρη;

2)

Σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως επί του πρώτου ερωτήματος, έχει το άρθρο 23 του κανονισμού 44/2001 την έννοια ότι επιτρέπει στον εθνικό δικαστή που επιλαμβάνεται αγωγής αποζημιώσεως, ασκηθείσας από διανομέα κατά του προμηθευτή του βάσει του άρθρου 102 της Συνθήκης για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, να εφαρμόσει ρήτρα παρεκτάσεως διεθνούς δικαιοδοσίας η οποία περιλαμβάνεται στη σύμβαση που συνήψαν τα μέρη, ακόμη και στην περίπτωση κατά την οποία η εν λόγω ρήτρα δεν περιέχει ρητή μνεία στις διαφορές που αφορούν ευθύνη λόγω παραβάσεως του δικαίου του ανταγωνισμού;

3)

Έχει το άρθρο 23 του κανονισμού 44/2001 την έννοια ότι επιτρέπει στον εθνικό δικαστή που επιλαμβάνεται αγωγής αποζημιώσεως, ασκηθείσας από διανομέα κατά του προμηθευτή του βάσει του άρθρου 102 της Συνθήκης για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, να αποκλείσει την εφαρμογή ρήτρας παρεκτάσεως διεθνούς δικαιοδοσίας η οποία συνομολογήθηκε με τη σύμβαση που συνήψαν τα μέρη στην περίπτωση κατά την οποία δεν έχει διαπιστωθεί από εθνική ή ευρωπαϊκή αρχή παράβαση του δικαίου του ανταγωνισμού;


(1)  Κανονισμός (ΕΚ) 44/2001 του Συμβουλίου, της 22ας Δεκεμβρίου 2000, για τη διεθνή δικαιοδοσία, την αναγνώριση και την εκτέλεση αποφάσεων σε αστικές και εμπορικές υποθέσεις (ΕΕ 2001, L 12, σ. 1).


18.12.2017   

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 437/22


Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Conseil d’État (Γαλλία) στις 16 Οκτωβρίου 2017 — Japan Tobacco International SA, Japan Tobacco International France SAS κατά Premier ministre, Ministre de l’Action et des Comptes publics, Ministre des Solidarités et de la Santé

(Υπόθεση C-596/17)

(2017/C 437/26)

Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική

Αιτούν δικαστήριο

Conseil d’État

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

Προσφεύγουσες: Japan Tobacco International SA, Japan Tobacco International France SAS

Καθών: Premier ministre, Ministre de l’Action et des Comptes publics, Ministre des Solidarités et de la Santé

Προδικαστικά ερωτήματα

1)

Πρέπει η οδηγία 2011/64/ΕΕ της 21ης Ιουνίου 2011 (1) να ερμηνευθεί υπό την έννοια ότι διέπει, λαμβανομένων υπόψη των ορισμών των προϊόντων καπνού που περιλαμβάνει στα άρθρα της 2, 3 και 4, επίσης και την τιμή των συσκευασμένων προϊόντων καπνού;

2)

Σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως στο προηγούμενο ερώτημα, πρέπει το άρθρο 15 της οδηγίας της 21ης Ιουνίου 2011, στο μέτρο που καθιερώνει την αρχή του ελεύθερου καθορισμού της τιμής των προϊόντων καπνού, να ερμηνευθεί υπό την έννοια ότι αποκλείει κανόνα καθορισμού της τιμής των προϊόντων αυτών ανά 1 000 μονάδες ή ανά 1 000 γραμμάρια, ο οποίος έχει ως συνέπεια να απαγορεύεται στους καπνοβιομήχανους να διαμορφώνουν τις τιμές τους ανάλογα με ενδεχόμενες διαφορές του κόστους συσκευασίας των προϊόντων αυτών;


(1)  Οδηγία 2011/64/ΕΕ του Συμβουλίου, της 21ης Ιουνίου 2011, για τη διάρθρωση και τους συντελεστές του ειδικού φόρου κατανάλωσης που εφαρμόζονται στα βιομηχανοποιημένα καπνά (ΕΕ L 176, σ. 24).


18.12.2017   

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 437/22


Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Giudice di pace di Roma (Ιταλία) στις 16 Οκτωβρίου 2017 — Pina Cipollone κατά Ministero della Giustizia

(Υπόθεση C-600/17)

(2017/C 437/27)

Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική

Αιτούν δικαστήριο

Giudice di pace di Roma

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

Ενάγουσα: Pina Cipollone

Εναγόμενο: Ministero della Giustizia

Προδικαστικά ερωτήματα

1)

Εμπίπτει η ενάγουσα ειρηνοδίκης, ως εκ της επαγγελματικής δραστηριότητάς της, στην έννοια του «εργαζομένου ορισμένου χρόνου» κατά τις συνδυασμένες διατάξεις των άρθρων 1, παράγραφος 3, και 7 της οδηγίας, 2003/88, της ρήτρας 2 της συμφωνίας-πλαισίου για την εργασία ορισμένου χρόνου και του άρθρου 31, παράγραφος 2, του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης (στο εξής: Χάρτης);

2)

Σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως στο πρώτο ερώτημα, μπορεί ο τακτικός ή «togato» δικαστής να θεωρηθεί ως εργαζόμενος αορίστου χρόνου συγκρίσιμος προς εργαζόμενο ορισμένου χρόνου, όπως ο ειρηνοδίκης, από πλευράς εφαρμογής της ρήτρας 4 του συμφωνίας-πλαισίου για την εργασία ορισμένου χρόνου;

3)

Σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως στο δεύτερο ερώτημα, συνιστά η διαφορά μεταξύ της διαδικασίας προσλήψεως των τακτικών δικαστών αορίστου χρόνου και των διαδικασιών επιλογής που προβλέπονται από τον νόμο για την πρόσληψη ειρηνοδικών ορισμένου χρόνου αντικειμενικό λόγο, υπό την έννοια της ρήτρας 4, σημείο 1 ή σημείο 4, της συμφωνίας-πλαισίου για την εργασία ορισμένου χρόνου, δικαιολογούντα την, κατά τη νομολογία που απορρέει από την απόφαση 13721/2017 που εξέδωσε το Corte di Cassazione, σε κοινή συνεδρίαση των τμημάτων του, και τη γνωμοδότηση 464/2017 του Consiglio di Stato, της 8ης Απριλίου 2017, μη εφαρμογή στους ειρηνοδίκες, όπως στην περίπτωση της ενάγουσας, εργαζομένης ορισμένου χρόνου, των ίδιων όρων εργασίας με αυτούς που ισχύουν για τους αντίστοιχους τακτικούς δικαστές αορίστου χρόνου, καθώς και των προληπτικών ή κατασταλτικών μέτρων κατά της καταχρηστικής χρήσεως των διαδοχικών συμβάσεων ορισμένου χρόνου, τα οποία προβλέπονται στη ρήτρα 5 της συμφωνίας-πλαισίου για την εργασία ορισμένου χρόνου και στις εθνικές διατάξεις περί μεταφοράς της στην εσωτερική έννομη τάξη, λαμβανομένου υπόψη ότι στο εθνικό δίκαιο δεν υφίσταται κανένας κανόνας, έστω και συνταγματικός, ικανός να δικαιολογήσει τη διάκριση ως προς τους όρους εργασίας ή την απόλυτη απαγόρευση μετατροπής της σχέσεως εργασίας των ειρηνοδικών σε σχέση εργασίας αορίστου χρόνου, καθώς και λαμβανομένου υπόψη προϊσχύσαντος κανόνα του εσωτερικού δικαίου (legge n.217), που προέβλεπε, για ορισμένους επίτιμους δικαστικούς (και ειδικότερα τους ειρηνοδίκες), τους ίδιους όρους εργασίας [με εκείνους των τακτικών δικαστών] και τη μετατροπή των σχέσεών τους εργασίας σε σχέσεις εργασίας αορίστου χρόνου;

4)

Εν πάση περιπτώσει, σε μια κατάσταση όπως αυτής της υποθέσεως της κύριας δίκης, αντιτίθενται το άρθρο 47, παράγραφος 2, του Χάρτη και η κατά το δίκαιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης έννοια του ανεξάρτητου και αμερόληπτου δικαστηρίου στη δυνατότητα ενός ειρηνοδίκη, ο οποίος έχει θεωρητικά συμφέρον στην επίλυση της διαφοράς υπέρ της ενάγουσας, η οποία ασκεί, ως αποκλειστική επαγγελματική δραστηριότητα, τα ίδια δικαιοδοτικά καθήκοντα με τον εν λόγω ειρηνοδίκη, να υποκαταστήσει το δικαστήριο που είναι αρμόδιο στην Ιταλία για την εκδίκαση των εν γένει εργατικών διαφορών ή των διαφορών στις οποίες εμπλέκονται τακτικοί δικαστές, καθόσον το δικάζον σε τελευταίο βαθμό δικαστήριο (το Corte di Cassazione, και μάλιστα σε κοινή συνεδρίαση των τμημάτων του) αρνήθηκε να διασφαλίσει την προστασία των δικαιωμάτων που προβλέπονται και προστατεύονται από το κοινοτικό δίκαιο, επιβάλλοντας στο φυσικώς αρμόδιο δικαστήριο [Tribunale di lavoro (εργατοδικείο) ή Tribunale amministrativo regionale (περιφερειακό διοικητικό πρωτοδικείο)], εφόσον του υποβληθεί η διαφορά, να κηρύξει εαυτό αναρμόδιο, ενώ το δικαίωμα του οποίου γίνεται επίκληση, ήτοι οι αποδοχές άδειας, στηρίζεται στο δίκαιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης, το οποίο είναι δεσμευτικό και υπερισχύει του ιταλικού δικαίου; Εάν το Δικαστήριο κρίνει ότι συντρέχει παράβαση του άρθρου 47 του Χάρτη, το αιτούν δικαστήριο ζητεί να του υποδείξει επιπλέον τα μέσα του εσωτερικού δικαίου που θα πρέπει να τυγχάνουν εφαρμογής ούτως ώστε η παράβαση του κανόνα του πρωτογενούς δικαίου της Ένωσης να μην οδηγεί, στο εσωτερικό δίκαιο, και σε απόλυτη άρνηση της προστασίας των θεμελιωδών δικαιωμάτων τα οποία διασφαλίζει το δίκαιο της Ένωσης στην υπό κρίση υπόθεση.


18.12.2017   

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 437/23


Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το tribunal de première instance de Liège (Βέλγιο) στις 19 Οκτωβρίου 2017 — Benoît Sauvage, Kristel Lejeune κατά Βελγικού Δημοσίου

(Υπόθεση C-602/17)

(2017/C 437/28)

Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική

Αιτούν δικαστήριο

Tribunal de première instance de Liège

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

Προσφεύγοντες: Benoît Sauvage, Kristel Lejeune

Καθού: Βελγικό Δημόσιο

Προδικαστικό ερώτημα

Αντιβαίνει το άρθρο 15, παράγραφος 1, της Συμβάσεως για την αποφυγή της διπλής φορολογίας που υπογράφηκε μεταξύ του Βελγίου και του Μεγάλου Δουκάτου του Λουξεμβούργου στις 17 Σεπτεμβρίου 1970, ερμηνευόμενο υπό την έννοια ότι επιτρέπει τον περιορισμό της φορολογικής εξουσίας του κράτους προελεύσεως των εισοδημάτων επί των αμοιβών μισθωτού κατοίκου Βελγίου που ασκεί τις δραστηριότητές του για Λουξεμβουργιανό εργοδότη ώστε να τελεί σε αναλογία προς την ασκούμενη στο έδαφος του Λουξεμβούργου δραστηριότητα, ερμηνευόμενο υπό την έννοια ότι επιτρέπει την απονομή στο κράτος κατοικίας φορολογικής εξουσίας για το υπόλοιπο των αμοιβών που αφορούν τις δραστηριότητες που ασκούνται εκτός του εδάφους του Λουξεμβούργου, ερμηνευόμενο υπό την έννοια ότι απαιτεί τη μόνιμη και καθημερινή φυσική παρουσία του μισθωτού στην έδρα του εργοδότη του ενώ δεν αμφισβητείται ότι ο μισθωτός μεταβαίνει εκεί σε τακτική βάση σύμφωνα με δικαστική εκτίμηση η οποία διενεργείται με πνεύμα ελαστικότητας βάσει αντικειμενικών και επαληθεύσιμων στοιχείων και ερμηνευόμενο υπό την έννοια ότι απαιτεί από τα δικαστήρια να εκτιμήσουν την ύπαρξη και την έκταση των παροχών που πραγματοποιούνται στο κάθε κράτος, μέρα με τη μέρα, με σκοπό τον αναλογικό επιμερισμό επί μιας βάσεως 220 εργάσιμων ημερών, στο άρθρο 45 της Συνθήκης για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, στο μέτρο που συνιστά φορολογικής φύσεως εμπόδιο το οποίο αποτρέπει τις διασυνοριακές δραστηριότητες, και στη γενική αρχή της ασφάλειας δικαίου, στο μέτρο που δεν προβλέπει σταθερό και βέβαιο καθεστώς απαλλαγής του συνόλου των αμοιβών που λαμβάνονται από κάτοικο Βελγίου ο οποίος απασχολείται βάσει συμβάσεως εργασίας από εργοδότη του οποίου η πραγματική έδρα διευθύνσεως ευρίσκεται στο Μεγάλο Δουκάτο του Λουξεμβούργου και τον εκθέτει σε κίνδυνο διπλής φορολογήσεως του συνόλου ή μέρους των εισοδημάτων του και σε καθεστώς το οποίο είναι απρόβλεπτο και πλήρως στερούμενο ασφάλειας δικαίου;


18.12.2017   

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 437/24


Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Supreme Court of the United Kingdom στις 20 Οκτωβρίου 2017 — Peter Bosworth, Colin Hurley κατά Arcadia Petroleum Limited κ.λπ.

(Υπόθεση C-603/17)

(2017/C 437/29)

Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική

Αιτούν δικαστήριο

Supreme Court of the United Kingdom

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

Αναιρεσείοντες: Peter Bosworth, Colin Hurley

Αναιρεσίβλητες: Arcadia Petroleum Limited κ.λπ.

Προδικαστικά ερωτήματα

1.

Ποιο είναι το ορθό κριτήριο για να προσδιορισθεί εάν η αγωγή εργοδότη κατά εργαζομένου ή πρώην εργαζομένου (στο εξής: εργαζόμενος) συνιστά «διαφορ[ά] από» ατομική σύμβαση εργασίας κατά την έννοια του τμήματος 5 του τίτλου ΙΙ (άρθρα 18-21) της Συμβάσεως του Λουγκάνο;

1)

Αρκεί, για να εμπίπτει αγωγή εργοδότη κατά εργαζομένου στα άρθρα 18-21, να μπορούσε στην προσαπτόμενη συμπεριφορά να στηριχθεί επίσης αγωγή του εργοδότη από παράβαση των υποχρεώσεων του εργαζομένου από την ατομική σύμβαση εργασίας, ακόμη και αν η αγωγή που άσκησε ο εργοδότης δεν στηρίζεται σε παράβαση της συμβάσεως, αλλά (για παράδειγμα) σε έναν ή περισσότερους από τους λόγους που εκτίθενται στα σημεία 26 και 27 της συνόψεως των πραγματικών περιστατικών και των προς επίλυση ζητημάτων;

2)

Επικουρικώς, ισχύει ότι αγωγή εργοδότη κατά εργαζομένου εμπίπτει στα άρθρα 18-21 μόνο αν αυτή όντως στηρίζεται σε υποχρέωση από τη σύμβαση εργασίας; Εάν αυτό ισχύει, συνεπάγεται τούτο ότι δεν εμπίπτει στο τμήμα 5 αγωγή, η οποία στηρίζεται αποκλειστικά σε παράβαση υποχρεώσεως που δεν σχετίζεται με τη σύμβαση εργασίας (και, στο βαθμό που αυτό είναι κρίσιμο, δεν αποτελεί υποχρέωση, στην οποία «συναίνεσε ελεύθερα» ο εργαζόμενος);

3)

Εάν το ορθό κριτήριο δεν περιλαμβάνεται στα ανωτέρω, ποιο είναι το ορθό κριτήριο;

2.

Εάν μια εταιρία και ένα φυσικό πρόσωπο «συνάψουν σύμβαση» (κατά την έννοια του άρθρου 5, σημείο 1, της Συμβάσεως), μέχρι ποιου σημείου είναι αναγκαίο να υπάρχει σχέση εξαρτήσεως μεταξύ της εταιρίας και του φυσικού προσώπου, ώστε η σύμβαση να αποτελεί «ατομική σύμβαση εργασίας» για τους σκοπούς του τμήματος 5; Υπάρχει τέτοια σχέση, όταν το φυσικό πρόσωπο έχει τη δυνατότητα να καθορίσει (και όντως καθορίζει) τους όρους της συμβάσεώς του με την εταιρία και έχει έλεγχο της καθημερινής διαχειρίσεως της εταιρίας και αυτονομία ως προς αυτήν και ως προς την εκπλήρωση των καθηκόντων του, αλλά οι μέτοχοι της εταιρίας έχουν την εξουσία να καταγγείλουν τη σχέση;

3.

Εάν το τμήμα 5 του τίτλου ΙΙ της Συμβάσεως του Λουγκάνο εφαρμόζεται μόνο σε αγωγές οι οποίες, εκτός από το τμήμα 5, εμπίπτουν στο άρθρο 5, σημείο 1, της Συμβάσεως, ποιο είναι το ορθό κριτήριο, για να προσδιορισθεί αν ορισμένη αγωγή εμπίπτει στο άρθρο 5, σημείο 1;

1)

Ισχύει ότι ορισμένη αγωγή εμπίπτει στο άρθρο 5, σημείο 1, εάν στην προσαπτόμενη συμπεριφορά θα μπορούσε να στηριχθεί αγωγή από παράβαση συμβάσεως, ακόμη και αν η αγωγή που άσκησε ο εργοδότης δεν στηρίζεται σε παράβαση της εν λόγω συμβάσεως;

2)

Επικουρικώς, ισχύει ότι ορισμένη αγωγή εμπίπτει στο άρθρο 5, σημείο 1, μόνο αν στηρίζεται σε συμβατική υποχρέωση; Εάν αυτό ισχύει, συνεπάγεται τούτο ότι δεν εμπίπτει στο άρθρο 5, σημείο 1, αγωγή, η οποία στηρίζεται αποκλειστικά σε παράβαση υποχρεώσεως που δεν σχετίζεται με τη σύμβαση (και, στο βαθμό που αυτό είναι κρίσιμο, δεν αποτελεί υποχρέωση, στην οποία «συναίνεσε ελεύθερα» ο εναγόμενος);

3)

Εάν το ορθό κριτήριο δεν περιλαμβάνεται στα ανωτέρω, ποιο είναι το ορθό κριτήριο;

4.

Σε περίπτωση που:

1)

Οι εταιρίες Α και Β αποτελούν μέλη του αυτού ομίλου εταιριών.

2)

Ο εναγόμενος Χ ασκεί de facto τα καθήκοντα του διευθύνοντος συμβούλου του εν λόγω ομίλου εταιριών (όπως ο P. Bosworth στον όμιλο Arcadia, Σύνοψη των πραγματικών περιστατικών και των προς επίλυση ζητημάτων, σημείο 14)· Ο Χ έχει προσληφθεί από μια εταιρία του ομίλου, την εταιρία Α (και συνεπώς είναι εργαζόμενος της εταιρίας Α) (όπως ήταν ο P. Bosworth κατά περιόδους υπό τις περιστάσεις που περιγράφονται στη Σύνοψη των πραγματικών περιστατικών και των προς επίλυση ζητημάτων, σημείο 15) και κατά το εθνικό δίκαιο δεν έχει προσληφθεί από την εταιρία Β·

3)

Η εταιρία Α ασκεί αγωγή κατά του Χ η οποία εμπίπτει στα άρθρα 18-21· και

4)

Η έτερη εταιρία του ομίλου, η εταιρία Β, ασκεί επίσης αγωγή κατά του Χ για παρόμοια συμπεριφορά προς εκείνη στην οποία στηρίζεται η αγωγή της εταιρίας Α κατά του Χ·

ποιο είναι το ορθό κριτήριο, για να προσδιορισθεί αν η αγωγή της εταιρίας Β εμπίπτει στο τμήμα 5; Ειδικότερα:

1)

Εξαρτάται η απάντηση από την ύπαρξη «ατομικής συμβάσεως εργασίας» μεταξύ του Χ και της εταιρίας Β κατά την έννοια του τμήματος 5 και, σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως, ποιο είναι το ορθό κριτήριο, για να προσδιορισθεί εάν υπήρχε τέτοια σύμβαση;

2)

Πρέπει να θεωρηθεί η εταιρία Β ως «εργοδότρια» του Χ για τους σκοπούς του τμήματος 5 του τίτλου ΙΙ της Συμβάσεως ή/και ότι η αγωγή της εταιρίας Β κατά του Χ (ανωτέρω, σημείο 4, υπό 4) εμπίπτουν στα άρθρα 18-21 όπως και η αγωγή της εταιρίας Α κατά του Χ; Ειδικότερα:

α)

Η αγωγή της εταιρίας Β εμπίπτει στο άρθρο 18 μόνο αν η υποχρέωση, στην οποία στηρίζεται, απορρέει όντως από τη σύμβαση εργασίας μεταξύ της εταιρίας Β και του Χ;

β)

Επικουρικώς, εμπίπτει η αγωγή στο άρθρο 18, αν η προσαπτόμενη συμπεριφορά συνιστά παράβαση υποχρεώσεως από τη σύμβαση εργασίας μεταξύ της εταιρίας Α και του Χ;

3)

Εάν το ορθό κριτήριο δεν περιλαμβάνεται στα ανωτέρω, ποιο είναι το ορθό κριτήριο;


Γενικό Δικαστήριο

18.12.2017   

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 437/26


Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 7ης Νοεμβρίου 2017 — Frame κατά EUIPO — Bianca-Moden (BIANCALUNA)

(Υπόθεση T-627/15) (1)

(«Σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης - Διαδικασία ανακοπής - Αίτηση καταχωρίσεως λεκτικού σήματος της Ευρωπαϊκής Ένωσης BIANCALUNA - Προγενέστερο εθνικό εικονιστικό σήμα bianca - Οικονομία της διαδικασίας - Σχετικός λόγος απαραδέκτου - Κίνδυνος συγχύσεως - Ταυτότητα των προϊόντων - Ομοιότητα των σημείων - Άρθρο 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού (ΕΚ) 207/2009 [νυν άρθρο 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού (ΕΕ) 2017/1001]»)

(2017/C 437/30)

Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική

Διάδικοι

Προσφεύγουσα: Frame Srl (San Giuseppe Vesuviano, Ιταλία) (εκπρόσωποι: E. Montelione, M. Borghese και R. Giordano, δικηγόροι)

Καθού: Γραφείο Διανοητικής Ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης (εκπρόσωπος: S. Bonne)

Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών του EUIPO, παρεμβαίνουσα ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου: Bianca-Moden GmbH & Co. KG (Ochtrup, Γερμανία) (εκπρόσωπος: P. Lange, δικηγόρος)

Αντικείμενο

Προσφυγή κατά της αποφάσεως του πέμπτου τμήματος προσφυγών του EUIPO της 7ης Αυγούστου 2015 (υπόθεση R 2952/2014-5), σχετικά με διαδικασία ανακοπής μεταξύ Bianca-Moden και Frame.

Διατακτικό

Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:

1)

Απορρίπτει την προσφυγή.

2)

Καταδικάζει την Frame Srl στα δικαστικά έξοδα.


(1)  EE C 68 της 22.2.2016.


18.12.2017   

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 437/26


Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 7ης Νοεμβρίου 2017 — Frame κατά EUIPO — Bianca-Moden (BiancalunA)

(Υπόθεση T-628/15) (1)

(«Σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης - Διαδικασία ανακοπής - Αίτηση καταχωρίσεως εικονιστικού σήματος της Ευρωπαϊκής Ένωσης BiancalunA — Απόρριψη - Προγενέστερο εθνικό εικονιστικό σήμα bianca - Σχετικός λόγος απαραδέκτου - Έλλειψη κινδύνου συγχύσεως - Ταυτότητα των προϊόντων - Ομοιότητα των σημείων - Άρθρο 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού (ΕΚ) 207/2009 [νυν άρθρο 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού (ΕΕ) 2017/1001]»)

(2017/C 437/31)

Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική

Διάδικοι

Προσφεύγουσα: Frame Srl (San Giuseppe Vesuviano, Ιταλία) (εκπρόσωποι: E. Montelione, M. Borghese και R. Giordano, δικηγόροι)

Καθού: Γραφείο Διανοητικής Ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης (εκπρόσωπος: S. Bonne)

Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών του EUIPO, παρεμβαίνουσα ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου: Bianca-Moden GmbH & Co. KG (Ochtrup, Γερμανία) (εκπρόσωπος: P. Lange, δικηγόρος)

Αντικείμενο

Προσφυγή κατά της αποφάσεως του πέμπτου τμήματος προσφυγών του EUIPO της 7ης Αυγούστου 2015 (υπόθεση R 2720/2014-5), σχετικά με διαδικασία ανακοπής μεταξύ Bianca-Moden και Frame.

Διατακτικό

Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:

1)

Ακυρώνει την απόφαση του πέμπτου τμήματος προσφυγών του Γραφείου Διανοητικής Ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης (EUIPO) της 7ης Αυγούστου 2015 (υπόθεση R 2720/2014-5).

2)

Το EUIPO φέρει, πέραν των δικών του δικαστικών εξόδων, τα έξοδα της Frame Srl.

3)

Η Bianca-Moden GmbH & Co. KG φέρει τα δικαστικά έξοδά της.


(1)  EE C 7 της 11.1.2016.


18.12.2017   

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 437/27


Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 8ης Νοεμβρίου 2017 — De Nicola κατά Συμβουλίου και Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης

(Υπόθεση T-42/16) (1)

((Εξωσυμβατική ευθύνη - Υπαλληλική υπόθεση - Προσωπικό της ΕΤΕπ - Οδηγίες σχετικά με τις θεραπείες με ακτίνες laser - Άρθρο 47 του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων - Εύλογη προθεσμία - Μη τήρηση των κανόνων της δίκαιης δίκης - Υλική ζημία - Ηθική βλάβη - Αιτήματα του ενάγοντος στο πλαίσιο εκκρεμούσας υποθέσεως ενώπιον του Δικαστηρίου Δημόσιας Διοίκησης - Μερική παραπομπή της υποθέσεως ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου))

(2017/C 437/32)

Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική

Διάδικοι

Ενάγων: Carlo De Nicola (Strassen, Λουξεμβούργο) (εκπρόσωποι: αρχικώς L. Isola και G. Isola, στη συνέχεια G. Ferabecoli, δικηγόροι)

Εναγόμενα: Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης (εκπρόσωποι: E. Rebasti και M. Veiga) και Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης (εκπρόσωποι: αρχικώς J. Inghelram, P. Giusta και L. Tonini Alabiso, στη συνέχεια J. Inghelram)

Αντικείμενο

Αγωγή, βάσει του άρθρου 268 ΣΛΕΕ, με αίτημα την αποκατάσταση της ζημίας την οποία υποστηρίζει ότι υπέστη ο ενάγων λόγω, πρώτον, της εκδόσεως από τον νομοθέτη της Ένωσης ορισμένων οδηγιών σχετικά με τις θεραπείες με ακτίνες laser, δεύτερον, της φερόμενης ως υπερβολικής διάρκειας των δικών ενώπιον του Δικαστηρίου Δημόσιας Διοίκησης της Ευρωπαϊκής Ένωσης και του Γενικού Δικαστηρίου σχετικά με την αίτησή του για επιστροφή ιατρικών εξόδων που αφορούν θεραπεία με ακτίνες laser, τρίτον, του κατά την άποψή του μη δίκαιου χαρακτήρα των δικών αυτών και, τέταρτον, των πολυάριθμων προσφυγών τις οποίες υποχρεώθηκε να ασκήσει εξαιτίας της συμπεριφοράς του Δικαστηρίου Δημόσιας Διοίκησης και του Γενικού Δικαστηρίου.

Διατακτικό

Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:

1)

Απορρίπτει την αγωγή.

2)

Καταδικάζει τον Carlo De Nicola στα δικαστικά έξοδα της δίκης τόσο ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης όσο και ενώπιον του Δικαστηρίου Δημόσιας Διοίκησης της Ευρωπαϊκής Ένωσης.


(1)  EE C 279 της 24.8.2015 (υπόθεση η οποία είχε καταχωριστεί αρχικώς στο πρωτόκολλο του Δικαστηρίου Δημόσιας Διοίκησης της Ευρωπαϊκής Ένωσης με τον αριθμό F-82/15).


18.12.2017   

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 437/28


Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 8ης Νοεμβρίου 2017 — De Nicola κατά Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης

(Υπόθεση T-99/16) (1)

((Εξωσυμβατική ευθύνη - Υπαλληλική υπόθεση - Προσωπικό της ΕΤΕπ - Ηθική παρενόχληση - Μη τήρηση των κανόνων της δίκαιης δίκης - Άρθρο 47 του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων - Εύλογη προθεσμία - Αποζημιωτικά αιτήματα στο πλαίσιο προσφυγής-αγωγής ενώπιον του Δικαστηρίου Δημόσιας Διοίκησης - Μερική παραπομπή της υποθέσεως ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου))

(2017/C 437/33)

Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική

Διάδικοι

Ενάγων: Carlo De Nicola (Strassen, Λουξεμβούργο) (εκπρόσωποι: αρχικώς L. Isola και G. Isola, στη συνέχεια G. Ferabecoli, δικηγόροι)

Εναγόμενο: Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης (εκπρόσωποι: αρχικώς J. Inghelram, P. Giusta και L. Tonini Alabiso, στη συνέχεια J. Inghelram)

Αντικείμενο

Αγωγή, βάσει του άρθρου 268 ΣΛΕΕ, με αίτημα την αποκατάσταση της ζημίας την οποία υποστηρίζει ότι υπέστη ο ενάγων πρώτον, λόγω, αφενός, της εις βάρος του ηθικής παρενοχλήσεως εκ μέρους της Ευρωπαϊκής Τράπεζας Επενδύσεων (ΕΤΕπ) και, αφετέρου, του κατά την άποψή του μη δίκαιου χαρακτήρα των δικών ενώπιον του Δικαστηρίου Δημόσιας Διοίκησης της Ευρωπαϊκής Ένωσης και του Γενικού Δικαστηρίου στις οποίες ο ενάγων υπήρξε διάδικος και, δεύτερον, λόγω της φερόμενης ως υπερβολικής διάρκειας των εν λόγω δικών.

Διατακτικό

Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:

1)

Απορρίπτει την αγωγή.

2)

Καταδικάζει τον Carlo De Nicola στα δικαστικά έξοδα της δίκης τόσο ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης όσο και του Δικαστηρίου Δημόσιας Διοίκησης της Ευρωπαϊκής Ένωσης.


(1)  EE C 414 της 14.12.2015 (υπόθεση η οποία είχε καταχωριστεί αρχικώς στο πρωτόκολλο του Δικαστηρίου Δημόσιας Διοίκησης της Ευρωπαϊκής Ένωσης με τον αριθμό F-100/15).


18.12.2017   

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 437/29


Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 7ης Νοεμβρίου 2017 — Mundipharma κατά EUIPO — Multipharma (MULTIPHARMA)

(Υπόθεση T-144/16) (1)

([Σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης - Διαδικασία ανακοπής - Αίτηση καταχωρίσεως λεκτικού σήματος της Ευρωπαϊκής Ένωσης MULTIPHARMA - Προγενέστερο λεκτικό σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης MUNDIPHARMA - Σχετικός λόγος απαραδέκτου - Κίνδυνος συγχύσεως - Άρθρο 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού (ΕΚ) 207/2009])

(2017/C 437/34)

Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική

Διάδικοι

Προσφεύγουσα: Mundipharma AG (Βασιλεία, Ελβετία) (εκπρόσωπος: F. Nielsen, δικηγόρος)

Καθού: Γραφείο Διανοητικής Ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης (εκπρόσωπος: H. Kunz)

Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών του EUIPO, παρεμβαίνουσα ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου: Multipharma SA (Λουξεμβούργο, Λουξεμβούργο) (εκπρόσωποι: P. Goldenbaum και I. Rohr, δικηγόροι)

Αντικείμενο

Προσφυγή κατά της αποφάσεως του πρώτου τμήματος προσφυγών του EUIPO της 22ας Ιανουαρίου 2016 (υπόθεση R 2950/2014-1), σχετικά με διαδικασία ανακοπής μεταξύ Mundipharma και Multipharma.

Διατακτικό

Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:

1)

Ακυρώνει την απόφαση του πρώτου τμήματος προσφυγών του Γραφείου Διανοητικής Ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης (EUIPO) της 22ας Ιανουαρίου 2016 (υπόθεση R 2950/2014-1).

2)

Το EUIPO φέρει, πέραν των δικών του δικαστικών εξόδων, και εκείνα της Mundipharma AG, περιλαμβανομένων των αναγκαίων εξόδων στα οποία υποβλήθηκε η Mundipharma στο πλαίσιο της διαδικασίας ενώπιον του τμήματος προσφυγών του EUIPO.

3)

Η Multipharma SA φέρει τα δικαστικά της έξοδα.


(1)  EE C 191 της 30.5.2016.


18.12.2017   

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 437/29


Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 8ης Νοεμβρίου 2017 — Oakley κατά EUIPO — Xuebo Ye (Αναπαράσταση μορφής σε σχήμα ελλειπτικό)

(Υπόθεση T-754/16) (1)

(«Σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης - Διαδικασία ανακοπής - Αίτηση καταχωρίσεως εικονιστικού σήματος της Ευρωπαϊκής Ένωσης που αναπαριστά μορφή σε σχήμα διακεκομμένης ελλείψεως - Προγενέστερο εικονιστικό σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης που αναπαριστάνει μια έλλειψη - Σχετικοί λόγοι απαραδέκτου - Άρθρο 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', και παράγραφος 5, του κανονισμού (ΕΚ) 207/2009 [νυν άρθρο 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', και παράγραφος 5, του κανονισμού (ΕΕ) 2017/1001]»)

(2017/C 437/35)

Γλώσσα διαδικασίας: η ισπανική

Διάδικοι

Προσφεύγουσα: Oakley, Inc. (Foothill Ranch, Καλιφόρνια, Ηνωμένες Πολιτείες) (εκπρόσωποι: E. Ochoa Santamaría και V. Rodríguez Pombo, δικηγόροι)

Καθού: Γραφείο Διανοητικής Ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης (εκπρόσωπος: S. Palmero Cabezas)

Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών του EUIPO: Xuebo Ye (Wenzhou, Κίνα)

Αντικείμενο

Προσφυγή κατά της αποφάσεως του τετάρτου τμήματος προσφυγών του EUIPO της 31ης Αυγούστου 2016 (υπόθεση R 2608/2015-4), σχετικά με διαδικασία ανακοπής μεταξύ Oakley και Xuebo Ye.

Διατακτικό

Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:

1)

Ακυρώνει την απόφαση του τετάρτου τμήματος προσφυγών του Γραφείου Διανοητικής Ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης (EUIPO) της 31ης Αυγούστου 2016 (υπόθεση R 2608/2015-4) καθόσον αυτή επικύρωσε την απόφαση του τμήματος ανακοπών και απέρριψε την ανακοπή στο μέτρο που η τελευταία στηριζόταν στον λόγο του άρθρου 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού (ΕΚ) 207/2009 του Συμβουλίου, της 26ης Φεβρουαρίου 2009, για το σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης [νυν άρθρο 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού (ΕΕ) 2017/1001 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 14ης Ιουνίου 2017, για το σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης].

2)

Απορρίπτει την προσφυγή κατά τα λοιπά.

3)

Κάθε διάδικος φέρει τα δικαστικά έξοδά του.


(1)  EE C 14 της 16.1.2017.


18.12.2017   

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 437/30


Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 8ης Νοεμβρίου 2017 — Isocell κατά EUIPO — iCell (iCell.)

(Υπόθεση T-776/16) (1)

(«Σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης - Διαδικασία ανακοπής - Αίτηση καταχωρίσεως εικονιστικού σήματος της Ευρωπαϊκής Ένωσης iCell. - Προγενέστερο λεκτικό σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης Isocell, προγενέστερο διεθνές λεκτικό σήμα Isocell και προγενέστερα διεθνές και εθνικό λεκτικά σήματα ISOCELL - Σχετικός λόγος απαραδέκτου - Κίνδυνος συγχύσεως - Άρθρο 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού (ΕΚ) 207/2009 [νυν άρθρο 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού (ΕΕ) 2017/1001]»)

(2017/C 437/36)

Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική

Διάδικοι

Προσφεύγουσα: Isocell GmbH (Neumarkt am Wallersee, Αυστρία) (εκπρόσωπος: C. Thiele, δικηγόρος)

Καθού: Γραφείο Διανοητικής Ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης (εκπρόσωπος: A. Schifko)

Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών του EUIPO, παρεμβαίνουσα ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου: iCell AB (Älvdalen, Σουηδία) (εκπρόσωπος: J. Kroher, δικηγόρος)

Αντικείμενο

Προσφυγή κατά της αποφάσεως του πρώτου τμήματος προσφυγών του EUIPO της 15ης Σεπτεμβρίου 2016 (υπόθεση R 2496/2015-1), σχετικά με διαδικασία ανακοπής μεταξύ Isocell και iCell.

Διατακτικό

Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:

1)

Απορρίπτει την προσφυγή.

2)

Καταδικάζει την Isocell GmbH στα δικαστικά έξοδα.


(1)  EE C 14 της 16.1.2017.


18.12.2017   

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 437/31


Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 8ης Νοεμβρίου 2017 — Isocell κατά EUIPO — iCell (iCell. Insulation Technology Made in Sweden)

(Υπόθεση T-777/16) (1)

(«Σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης - Διαδικασία ανακοπής - Αίτηση καταχωρίσεως εικονιστικού σήματος της Ευρωπαϊκής Ένωσης iCell. Insulation Technology Made in Sweden - Προγενέστερο λεκτικό σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης Isocell, προγενέστερο διεθνές λεκτικό σήμα Isocell και προγενέστερα διεθνές και εθνικό λεκτικά σήματα ISOCELL - Σχετικός λόγος απαραδέκτου - Κίνδυνος συγχύσεως - Άρθρο 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού (ΕΚ) 207/2009 [νυν άρθρο 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού (ΕΕ) 2017/1001]»)

(2017/C 437/37)

Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική

Διάδικοι

Προσφεύγουσα: Isocell GmbH (Neumarkt am Wallersee, Αυστρία) (εκπρόσωπος: C. Thiele, δικηγόρος)

Καθού: Γραφείο Διανοητικής Ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης (εκπρόσωπος: A. Schifko)

Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών του EUIPO, παρεμβαίνουσα ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου: iCell AB (Älvdalen, Σουηδία) (εκπρόσωπος: J. Kroher, δικηγόρος)

Αντικείμενο

Προσφυγή κατά της αποφάσεως του πρώτου τμήματος προσφυγών του EUIPO της 28ης Ιουλίου 2016 (υπόθεση R 181/2016-1), σχετικά με διαδικασία ανακοπής μεταξύ Isocell και iCell.

Διατακτικό

Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:

1)

Απορρίπτει την προσφυγή.

2)

Καταδικάζει την Isocell GmbH στα δικαστικά έξοδα.


(1)  EE C 14 της 16.1.2017.


18.12.2017   

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 437/31


Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 8ης Νοεμβρίου 2017 — Steiniger κατά EUIPO — ista Deutschland (IST)

(Υπόθεση T-80/17) (1)

(«Σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης - Διαδικασία ανακοπής - Αίτηση καταχωρίσεως εικονιστικού σήματος της Ευρωπαϊκής Ένωσης IST - Προγενέστερο εικονιστικό σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης ISTA - Σχετικός λόγος απαραδέκτου - Κίνδυνος συγχύσεως - Ενδιαφερόμενο κοινό - Ομοιότητα των προϊόντων και των υπηρεσιών - Ομοιότητα των σημείων - Άρθρο 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού (ΕΚ) 207/2009 [νυν άρθρο 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού (ΕΕ) 2017/1001]»)

(2017/C 437/38)

Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική

Διάδικοι

Προσφεύγων: Ingo Steiniger (Nümbrecht, Γερμανία) (εκπρόσωπος: K. Schulze Horn, δικηγόρος)

Καθού: Γραφείο Διανοητικής Ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης (εκπρόσωποι: V. Mensing και A. Schifko)

Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών του EUIPO, παρεμβαίνουσα ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου: ista Deutschland GmbH (Έσσεν, Γερμανία) (εκπρόσωπος: F. Lindenberg, δικηγόρος)

Αντικείμενο

Προσφυγή κατά της αποφάσεως του πέμπτου τμήματος προσφυγών του EUIPO της 1ης Δεκεμβρίου 2016 (υπόθεση R 2242/2015-5), σχετικά με διαδικασία ανακοπής μεταξύ ista Deutschland και I. Steiniger.

Διατακτικό

Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:

1)

Απορρίπτει την προσφυγή.

2)

Καταδικάζει τον Ingo Steiniger στα δικαστικά έξοδα.


(1)  EE C 112 της 10.4.17.


18.12.2017   

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 437/32


Προσφυγή-αγωγή της 11ης Σεπτεμβρίου 2017 — Previsión Sanitaria Nacional, PSN, Mutua de Seguros y Reaseguros a Prima Fija κατά Ενιαίου Συμβουλίου Εξυγίανσης (SRB)

(Υπόθεση T-623/17)

(2017/C 437/39)

Γλώσσα διαδικασίας: η ισπανική

Διάδικοι

Προσφεύγουσα-ενάγουσα: Previsión Sanitaria Nacional, PSN, Mutua de Seguros y Reaseguros a Prima Fija (Μαδρίτη, Ισπανία) (εκπρόσωπος: R. Ariño Sánchez, δικηγόρος)

Καθού-εναγόμενο: Ενιαίο Συμβούλιο Εξυγίανσης

Αιτήματα

Η προσφεύγουσα-ενάγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:

να ακυρώσει την προσβαλλόμενη πράξη·

Εν πάση περιπτώσει, να δεχθεί ότι συντρέχει υποχρέωση αναθέσεως της συμβάσεως παροχής υπηρεσιών που αφορούν την οριστική αξιολόγηση και την αξιολόγηση κατά το άρθρο 20, παράγραφοι 16 έως 19, του κανονισμού 806/2014 μέσω διαγωνιστικής διαδικασίας στην οποία δεν μπορεί να μετάσχει ο εμπειρογνώμονας ο οποίος προέβη στην προσωρινή αποτίμηση της Banco Popular, αναγνωρίζοντας το δικαίωμα όσων ζημιώθηκαν από την αρχική πράξη να ακουστούν κατά τη διαδικασία a posteriori αποτιμήσεως, έχοντας πρόσβαση σε ολόκληρη τη διοικητική διαδικασία και έχοντας δικαίωμα στο μεγαλύτερο αντίτιμο που θα προκύψει ενδεχομένως a posteriori, το οποίο θα πρέπει να ικανοποιηθεί από τον φορέα στον οποίο κατακυρώθηκε η Banco Popular [Banco de Santander] ή, επικουρικώς, από το SRB·

Ανεξάρτητα από το δεύτερο αίτημα και ως παρακολούθημα του πρώτου αιτήματος, να υποχρεώσει το SRB να καταβάλει στην προσφεύγουσα-ενάγουσα το ποσό των 276 201,42 ευρώ, πλέον νομίμων τόκων από της ασκήσεως της προσφυγής-αγωγής.

Λόγοι και κύρια επιχειρήματα

Οι λόγοι και τα κύρια επιχειρήματα είναι παρόμοιοι προς τα όσα προβάλλονται στις υποθέσεις T-478/17, Mutualidad de la Abogacía και Hermandad Nacional de Arquitectos Superiores y Químicos κατά Ενιαίου Συμβουλίου Εξυγίανσης, T-481/17, Fundación Tatiana Pérez de Guzmán y Bueno και SFL κατά Ενιαίου Συμβουλίου Εξυγίανσης, T-482/17, Comercial Vascongada Recalde κατά Επιτροπής και Ενιαίου Συμβουλίου Εξυγίανσης, T-483/17, García Suárez κ.λπ. κατά Επιτροπής και Ενιαίου Συμβουλίου Εξυγίανσης, T-484/17, Fidesban κ.λπ. κατά Ενιαίου Συμβουλίου Εξυγίανσης, T-497/17, Sáchez del Valle και Calatrava Real State 2015 κατά Επιτροπής και Ενιαίου Συμβουλίου Εξυγίανσης, και T-498/17, Pablo Alvarez de Linera Granda κατά Επιτροπής και Ενιαίου Συμβουλίου Εξυγίανσης.


18.12.2017   

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 437/33


Προσφυγή της 27ης Σεπτεμβρίου 2017 — Anabi Blanga κατά EUIPO — Polo/Lauren (HPC POLO)

(Υπόθεση T-657/17)

(2017/C 437/40)

Γλώσσα του δικογράφου της προσφυγής: η αγγλική

Διάδικοι

Προσφεύγων: Gidon Anabi Blanga (Μεξικό, Πόλη του Μεξικού) (εκπρόσωπος: M. Sanmartín Sanmartín, δικηγόρος)

Καθού: Γραφείο Διανοητικής Ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης (EUIPO)

Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών: The Polo/Lauren Company LP (Νέα Υόρκη, Νέα Υόρκη, Ηνωμένες Πολιτείες)

Στοιχεία σχετικά με τη διαδικασία ενώπιον του EUIPO

Αιτών: Ο προσφεύγων

Επίδικο σήμα: Λεκτικό σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης «HPC POLO» — Υπ’ αριθ. 13 531 462 αίτηση καταχωρίσεως

Διαδικασία ενώπιον του EUIPO: Διαδικασία ανακοπής

Προσβαλλόμενη απόφαση: Απόφαση του πρώτου τμήματος προσφυγών του EUIPO της 14ης Ιουνίου 2017 στην υπόθεση R 2368/2016-1

Αιτήματα

Ο προσφεύγων ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:

να ακυρώσει την προσβαλλόμενη απόφαση·

να καταδικάσει το EUIPO στα δικαστικά έξοδά του και στα έξοδα του προσφεύγοντος.

Προβαλλόμενος λόγος

Παράβαση του άρθρου 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού 207/2009.


18.12.2017   

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 437/33


Προσφυγή της 21ης Σεπτεμβρίου 2017 — Alkarim for Trade and Industry κατά Συμβουλίου

(Υπόθεση T-667/17)

(2017/C 437/41)

Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική

Διάδικοι

Προσφεύγουσα: Alkarim for Trade and Industry LLC (Tal Kurdi, Συρία) (εκπρόσωποι: J.-P. Buyle και L. Cloquet, δικηγόροι)

Καθού: Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης

Αιτήματα

Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:

να ακυρώσει την εκτελεστική απόφαση (ΚΕΠΠΑ) 2017/1245 του Συμβουλίου, της 10ης Ιουλίου 2017, για την εφαρμογή της αποφάσεως 2013/255/ΚΕΠΠΑ σχετικά με περιοριστικά μέτρα κατά της Συρίας, καθόσον την αφορά·

να ακυρώσει τον εκτελεστικό κανονισμό (ΕΕ) 2017/1241 του Συμβουλίου, της 10ης Ιουλίου 2017, για την εφαρμογή του κανονισμού (EE) 36/2012 σχετικά με περιοριστικά μέτρα λόγω της κατάστασης στη Συρία, καθόσον την αφορά·

να καταδικάσει το Συμβούλιο στο σύνολο των δικαστικών εξόδων, συμπεριλαμβανομένων και των δικαστικών εξόδων στα οποία υποβλήθηκε η προσφεύγουσα.

Λόγοι και κύρια επιχειρήματα

Προς στήριξη της προσφυγής της, η προσφεύγουσα προβάλλει πέντε λόγους.

1.

Ο πρώτος λόγος αφορά πρόδηλο σφάλμα εκτιμήσεως των πραγματικών περιστατικών, καθόσον το Συμβούλιο δεν προσκόμισε καμία απόδειξη για το ότι η προσφεύγουσα είναι διεθνώς αναγνωρισμένος συριακός όμιλος.

Κατά την προσφεύγουσα, ο πλήρως εσφαλμένος ισχυρισμός αυτός, είναι ενδεικτικός των πολυάριθμων ουσιωδών ανακριβειών στην προσέγγιση του Συμβουλίου.

Επιπλέον, η προσφεύγουσα εκτιμά ότι έχει αποδείξει ότι δεν είναι μεγάλη εταιρία αλλά ότι ανταποκρίνεται στον ορισμό της μικρής ή μεσαίας επιχειρήσεως σύμφωνα με την ευρωπαϊκή νομοθεσία και ότι δεν χαίρει καμίας διεθνούς φήμης.

Η προσφεύγουσα εκτιμά, επίσης, ότι το Συμβούλιο δεν έλαβε υπόψη ούτε την απόφαση της 6ης Απριλίου 2017, Alkarim for Trade and Industry κατά Συμβουλίου (T-35/15, μη δημοσιευθείσα, EU:T:2017:262), ούτε την απόφαση της 11ης Μαΐου 2017, Abdulkarim κατά Συμβουλίου (T-304/15, μη δημοσιευθείσα, EU:T:2017:327), με τις οποίες το Γενικό Δικαστήριο ακύρωσε τις κυρώσεις που είχαν επιβληθεί στην προσφεύγουσα και στον M. Wael Abdulkarim, αντιστοίχως, λόγω προδήλων σφαλμάτων εκτιμήσεως του Συμβουλίου.

2.

Ο δεύτερος λόγος αφορά παραβίαση της γενικής αρχής της αναλογικότητας καθόσον:

τα προσβαλλόμενα μέτρα απέκλεισαν την προσφεύγουσα από το διεθνές εμπόριο, δεδομένου ότι η προσφεύγουσα διεξάγει σημαντικό μέρος των δραστηριοτήτων της με ευρωπαίους προμηθευτές και πελάτες·

τα προσβαλλόμενα μέτρα είναι εξάλλου δυνατό να καταστήσουν άνευ αντικειμένου πολλές προγενέστερες και υφιστάμενες συμβάσεις και να στοιχειοθετήσουν αδικαιολογήτως τη συμβατική ευθύνη και την ευθύνη από οιονεί αδικοπραξία της προσφεύγουσας, έναντι των πελατών και των αντισυμβαλλόμενών της. Η προσφεύγουσα θεωρεί ότι τέτοιου είδους κύρωση είναι απολύτως δυσανάλογη.

3.

Ο τρίτος λόγος αφορά δυσανάλογη παραβίαση του δικαιώματος της ιδιοκτησίας και άσκησης επαγγελματικής δραστηριότητας καθόσον, με τις επιβληθείσες κυρώσεις, το Συμβούλιο προσέβαλε αναπόφευκτα το δικαίωμα ιδιοκτησίας της προσφεύγουσας καθώς και το δικαίωμά της να ασκεί οικονομικές δραστηριότητες, κατά παράβαση του πρώτου πρόσθετου πρωτοκόλλου της Ευρωπαϊκής Σύμβασης των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου. Η προσφεύγουσα θεωρεί ότι δεν μπορεί να διαχειριστεί απρόσκοπτα τα αγαθά της και την οικονομική της ελευθερία, γεγονός που δικαιολογεί την ακύρωση των προσβαλλόμενων μέτρων, καθόσον την αφορούν.

4.

Ο τέταρτος λόγος αφορά κατάχρηση εξουσίας καθόσον τα μέτρα που λήφθηκαν από το Συμβούλιο δεν ασκούν επιρροή στο συριακό καθεστώς και καθόσον η προσφεύγουσα παρέμεινε ανεξάρτητη από την πολιτική εξουσία της χώρας. Συνεπώς, η προσφεύγουσα εκτιμά ότι οι προβλεπόμενες από το Συμβούλιο κυρώσεις στερούνται ερείσματος και αποδεικτικών στοιχείων και δεν αφορούν το συριακό καθεστώς αλλά αποκλειστικά την προσφεύγουσα, για λόγους τους οποίους η προσφεύγουσα αγνοεί.

5.

Ο πέμπτος λόγος αφορά παραβίαση της υποχρεώσεως αιτιολογίας που προβλέπεται στο άρθρο 296, δεύτερο εδάφιο, της Συνθήκης για τη Λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης (ΣΛΕΕ). Στο πλαίσιο αυτό, η προσφεύγουσα υποστηρίζει ότι η αιτιολογία του Συμβουλίου για την εφαρμογή των προσβαλλόμενων μέτρων είναι ελλιπής και δεν επικαλείται κανένα κρίσιμο στοιχείο βάσει του οποίου θα μπορούσε να προσδιορίσει για ποιο λόγο θεωρείται «διεθνώς αναγνωρισμένος συριακός όμιλος, που συνδέεται με τον Wael Abdulkarim, ο οποίος κατονομάζεται ως σημαντικός επιχειρηματίας που δραστηριοποιείται στη Συρία».


18.12.2017   

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 437/35


Προσφυγή της 11ης Οκτωβρίου 2017 — Man Truck & Bus κατά EUIPO — Halla Holdings (MANDO)

(Υπόθεση T-698/17)

(2017/C 437/42)

Γλώσσα του δικογράφου της προσφυγής: η γερμανική

Διάδικοι

Προσφεύγουσα: Man Truck & Bus AG (Μόναχο, Γερμανία) (εκπρόσωπος: C. Röhl, δικηγόρος)

Καθού: Γραφείο Διανοητικής Ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης (EUIPO)

Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών: Halla Holdings Corp. (Yongin-si, Κορέα)

Στοιχεία σχετικά με τη διαδικασία ενώπιον του EUIPO

Αιτούσα: Η αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών

Επίδικο σήμα: Λεκτικό σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης «MANDO» — Υπ’ αριθ. 11 276 144 αίτηση καταχωρίσεως

Διαδικασία ενώπιον του EUIPO: Διαδικασία ανακοπής

Προσβαλλόμενη απόφαση: Απόφαση του πρώτου τμήματος προσφυγών του EUIPO της 13ης Ιουλίου 2017 στην υπόθεση R 1919/2016-1

Αιτήματα

Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:

να ακυρώσει την προσβαλλόμενη απόφαση·

να καταδικάσει το EUIPO στα δικαστικά έξοδα.

Προβαλλόμενος λόγος

Παράβαση του άρθρου 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού 207/2009.


18.12.2017   

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 437/35


Προσφυγή της 12ης Οκτωβρίου 2017 — Κύπρος κατά EUIPO — Papouis Dairies (Papouis Halloumi)

(Υπόθεση T-703/17)

(2017/C 437/43)

Γλώσσα του δικογράφου της προσφυγής: η αγγλική

Διάδικοι

Προσφεύγουσα: Κυπριακή Δημοκρατία (εκπρόσωποι: V. Marsland, Solicitor, και S. Malynicz, QC)

Καθού: Γραφείο Διανοητικής Ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης (EUIPO)

Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών: Papouis Dairies LTD (Λευκωσία, Κύπρος)

Στοιχεία σχετικά με τη διαδικασία ενώπιον του EUIPO

Αιτούσα: Η αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών

Επίδικο σήμα: Έγχρωμο εικονιστικό σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης που περιέχει τα λεκτικά στοιχεία «Papouis Halloumi» — Υπ’ αριθ. 11 176 344 αίτηση καταχωρίσεως

Διαδικασία ενώπιον του EUIPO: Διαδικασία ανακοπής

Προσβαλλόμενη απόφαση: Απόφαση του τετάρτου τμήματος προσφυγών του EUIPO της 3ης Αυγούστου 2017 στην υπόθεση R 2924/2014-4

Αιτήματα

Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:

να ακυρώσει την προσβαλλόμενη απόφαση·

να καταδικάσει το EUIPO και την αντίδικο ενώπιον του τμήματος προσφυγών στα δικαστικά έξοδά τους και στα έξοδα της προσφεύγουσας.

Προβαλλόμενος λόγος

Παράβαση του άρθρου 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού 207/2009.


18.12.2017   

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 437/36


Προσφυγή της 12ης Οκτωβρίου 2017 — OPS Újpest κατά Επιτροπής

(Υπόθεση T-708/17)

(2017/C 437/44)

Γλώσσα διαδικασίας: η ουγγρική

Διάδικοι

Προσφεύγουσα: OPS Újpesti Csökkentmunkaképességűek Ipari és Kereskedelmi Kft. (Βουδαπέστη, Ουγγαρία) (εκπρόσωπος: L. Szabó, δικηγόρος)

Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή

Αιτήματα

Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:

κυρίως, να διαπιστώσει ότι η απόφαση της Επιτροπής SA.29432 — CP 290/2009 — Ουγγαρία — «Ενίσχυση για την απασχόληση εργαζομένων με αναπηρία φερόμενη ως αντίθετη με το δίκαιο λόγω του εισάγοντος δυσμενείς διακρίσεις χαρακτήρα της ρυθμίσεως», της 20ής Ιουλίου 2011, και η απόφαση της Επιτροπής SA.45498 (FC/2016) — «Καταγγελία του OPS Újpest-lift Kft. Σχετικά με τις κρατικές ενισχύσεις που χορηγήθηκαν μεταξύ 2006 και 2012 σε επιχειρήσεις που απασχολούν εργαζομένους με αναπηρία», της 25ης Ιανουαρίου 2017 (στο εξής: προσβαλλόμενες αποφάσεις) δεν κηρύσσουν την κρατική ενίσχυση συμβατή υπό την έννοια του άρθρου 107 ΣΛΕΕ, παράγραφος 1·

επικουρικώς, να διαπιστώσει ότι οι προσβαλλόμενες αποφάσεις δεν συνιστούν νομικά δεσμευτικές πράξεις για την προσφεύγουσα στο πλαίσιο της αγωγής αποζημιώσεως την οποία άσκησε κατά του Emberi Erőforrások Minisztériuma (Υπουργείου ανθρώπινων πόρων, Ουγγαρία), και η οποία εκκρεμεί με αριθ. 28. P. 21.072/2016 (πρώην, 28. P. 21.143/2017) ενώπιον του Fővárosi Törvényszék (πρωτοβάθμιο δικαστήριο Βουδαπέστης, Ουγγαρία) καθόσον στηρίζει την αξίωσή της για αποζημίωση σε παράβαση του άρθρου 107 ΣΛΕΕ, παράγραφος 1, και όχι σε παράβαση του άρθρου 107 ΣΛΕΕ, παράγραφος 3·

σε περίπτωση που οι προσβαλλόμενες αποφάσεις θεωρηθούν νομικά δεσμευτικές πράξεις για την προσφεύγουσα στο πλαίσιο της αγωγής αποζημιώσεως η οποία στηρίζεται σε παράβαση του άρθρου 107 ΣΛΕΕ, παράγραφος 1, να κηρύξει ανίσχυρες τις προσβαλλόμενες αποφάσεις δεδομένου ότι η κρατική ενίσχυση την οποία χορήγησαν οι ουγγρικές αρχές είναι αντίθετη προς το άρθρο 107 ΣΛΕΕ, παράγραφος 1.

Λόγοι και κύρια επιχειρήματα

Προς στήριξη της προσφυγής, η προσφεύγουσα προβάλλει τους ακόλουθους λόγους.

1.

Προβαλλόμενος λόγος προς στήριξη του πρώτου αιτήματος

Οι προσβαλλόμενες αποφάσεις δεν κηρύσσουν συμβατή την κρατική ενίσχυση βάσει του άρθρου 107 ΣΛΕΕ, παράγραφος 1· για τον λόγο αυτό, οι συγκεκριμένες αποφάσεις δεν συνιστούν νομικά δεσμευτικές πράξεις στο πλαίσιο της αγωγής αποζημιώσεως την οποία άσκησε η προσφεύγουσα κατά του Emberi Erőforrások Minisztériuma (Υπουργείου ανθρωπίνων πόρων, Ουγγαρία) ενώπιον του Fővárosi Törvényszék (πρωτοβάθμιου δικαστηρίου της Βουδαπέστης, Ουγγαρία).

2.

Προβαλλόμενος λόγος προς στήριξη του δεύτερου αιτήματος

Με τις προσβαλλόμενες αποφάσεις η Επιτροπή κήρυξε συμβατή την κρατική ενίσχυση όχι βάσει του άρθρου 107 ΣΛΕΕ, παράγραφος 1, το οποίο επικαλείται η προσφεύγουσα, αλλά βάσει του άρθρου 107 ΣΛΕΕ, παράγραφος 3. Κατά συνέπεια, οι εν λόγω αποφάσεις είναι άνευ σημασίας για τη νομική θεμελίωση της αξιώσεως που προβάλλεται στο πλαίσιο της αγωγής αποζημιώσεως η οποία εκκρεμεί ενώπιον του Fővárosi Törvényszék (πρωτοβάθμιου δικαστηρίου της Βουδαπέστης, Ουγγαρία) και δεν συνιστούν νομικά δεσμευτικές πράξεις για την προσφεύγουσα.

3.

Προβαλλόμενος λόγος προς στήριξη του τρίτου αιτήματος

Κατά την προσφεύγουσα, οι προσβαλλόμενες αποφάσεις είναι ανίσχυρες διότι οι ουγγρικές αρχές χορήγησαν παράνομη κρατική ενίσχυση κατά παράβαση του άρθρου 107 ΣΛΕΕ, παράγραφος 1, για την οποία, σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 108 ΣΛΕΕ, παράγραφος 3, η Επιτροπή έπρεπε να είχε ενημερωθεί. Προς θεμελίωση του παράνομου χαρακτήρα της ενισχύσεως, η προσφεύγουσα επικαλείται την ανακοίνωση της Επιτροπής σχετικά με την έννοια της κρατικής ενίσχυσης, όπως αναφέρεται στο άρθρο 107, παράγραφος 1, [ΣΛΕΕ] (1) και τον κανονισμό (ΕΚ) 800/2008 της Επιτροπής, της 6ης Αυγούστου 2008, για την κήρυξη ορισμένων κατηγοριών ενισχύσεων ως συμβατών με την κοινή αγορά κατ' εφαρμογή των άρθρων [107 ΣΛΕΕ] και [108 ΣΛΕΕ] (Γενικός κανονισμός απαλλαγής κατά κατηγορία) (2).


(1)  ΕΕ 2016, C 262, σ. 1.

(2)  ΕΕ 2008, L 214, σ. 3.


18.12.2017   

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 437/37


Προσφυγή της 13ης Οκτωβρίου 2017 — M-Sansz κατά Επιτροπής

(Υπόθεση T-709/17)

(2017/C 437/45)

Γλώσσα διαδικασίας: η ουγγρική

Διάδικοι

Προσφεύγουσα: M-Sansz Kereskedelmi, Termelő és Szolgáltató Kft. (Pécs, Ουγγαρία) (εκπρόσωπος: L. Szabó, δικηγόρος)

Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή

Αιτήματα

Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:

κυρίως, να διαπιστώσει ότι η απόφαση της Επιτροπής SA.29432 — CP 290/2009 — Ουγγαρία — «Ενίσχυση για την απασχόληση εργαζομένων με αναπηρία φερόμενη ως αντίθετη με το δίκαιο λόγω του εισάγοντος δυσμενείς διακρίσεις χαρακτήρα της ρυθμίσεως», της 20ής Ιουλίου 2011, και η απόφαση της Επιτροπής SA.45498 (FC/2016) — «Καταγγελία του OPS Újpest-lift Kft. σχετικά με τις κρατικές ενισχύσεις που χορηγήθηκαν μεταξύ 2006 και 2012 σε επιχειρήσεις που απασχολούν εργαζομένους με αναπηρία», της 25ης Ιανουαρίου 2017, (στο εξής: προσβαλλόμενες αποφάσεις) δεν κηρύσσουν την κρατική ενίσχυση συμβατή υπό την έννοια του άρθρου 107 , παράγραφος 1, ΣΛΕΕ·

επικουρικώς, να διαπιστώσει ότι οι προσβαλλόμενες αποφάσεις δεν συνιστούν νομικά δεσμευτικές πράξεις για την προσφεύγουσα στο πλαίσιο της αγωγής αποζημιώσεως την οποία άσκησε κατά του Emberi Erőforrások Minisztériuma (Υπουργείου ανθρώπινων πόρων, Ουγγαρία), και η οποία εκκρεμεί με αριθ. 23. P. 25.843/2016 ενώπιον του Fővárosi Törvényszék (πρωτοβάθμιου δικαστηρίου Βουδαπέστης, Ουγγαρία), και ότι, για τον λόγο αυτό, οι ως άνω αποφάσεις δεν την αφορούν άμεσα και ατομικά, καθόσον στηρίζει την αξίωσή της για αποζημίωση σε παράβαση του άρθρου 107, παράγραφος 1, ΣΛΕΕ, και όχι σε παράβαση του άρθρου 107 , παράγραφος 3, ΣΛΕΕ·

σε περίπτωση που οι προσβαλλόμενες αποφάσεις θεωρηθούν νομικά δεσμευτικές πράξεις για την προσφεύγουσα στο πλαίσιο της αγωγής αποζημιώσεως η οποία στηρίζεται σε παράβαση του άρθρου 107 , παράγραφος 1, ΣΛΕΕ, να κηρύξει ανίσχυρες τις προσβαλλόμενες αποφάσεις δεδομένου ότι η κρατική ενίσχυση την οποία χορήγησαν οι ουγγρικές αρχές είναι αντίθετη προς το άρθρο 107, παράγραφος 1, ΣΛΕΕ.

Λόγοι και κύρια επιχειρήματα

Προς στήριξη της προσφυγής, η προσφεύγουσα προβάλλει τους ακόλουθους λόγους.

1.

Προβαλλόμενος λόγος προς στήριξη του πρώτου αιτήματος

Οι προσβαλλόμενες αποφάσεις δεν κηρύσσουν συμβατή την κρατική ενίσχυση βάσει του άρθρου 107, παράγραφος 1, ΣΛΕΕ· για τον λόγο αυτό, οι συγκεκριμένες αποφάσεις δεν συνιστούν νομικά δεσμευτικές πράξεις στο πλαίσιο της αγωγής αποζημιώσεως την οποία άσκησε η προσφεύγουσα κατά του Emberi Erőforrások Minisztériuma (Υπουργείου ανθρωπίνων πόρων, Ουγγαρία) ενώπιον του Fővárosi Törvényszék (πρωτοβάθμιου δικαστηρίου της Βουδαπέστης, Ουγγαρία).

2.

Προβαλλόμενος λόγος προς στήριξη του δεύτερου αιτήματος

Με τις προσβαλλόμενες αποφάσεις η Επιτροπή κήρυξε συμβατή την κρατική ενίσχυση όχι βάσει του άρθρου 107, παράγραφος 1, ΣΛΕΕ, το οποίο επικαλείται η προσφεύγουσα, αλλά βάσει του άρθρου 107, παράγραφος 3, ΣΛΕΕ. Κατά συνέπεια, οι εν λόγω αποφάσεις είναι άνευ σημασίας για τη νομική θεμελίωση της αξιώσεως που προβάλλεται στο πλαίσιο της αγωγής αποζημιώσεως η οποία εκκρεμεί ενώπιον του Fővárosi Törvényszék (πρωτοβάθμιου δικαστηρίου της Βουδαπέστης, Ουγγαρία) και δεν συνιστούν νομικά δεσμευτικές πράξεις για την προσφεύγουσα.

3.

Προβαλλόμενος λόγος προς στήριξη του τρίτου αιτήματος

Κατά την προσφεύγουσα, οι προσβαλλόμενες αποφάσεις είναι ανίσχυρες διότι οι ουγγρικές αρχές χορήγησαν παράνομη κρατική ενίσχυση κατά παράβαση του άρθρου 107, παράγραφος 1, ΣΛΕΕ, για την οποία, σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 108 , παράγραφος 3, ΣΛΕΕ, η Επιτροπή έπρεπε να είχε ενημερωθεί. Προς θεμελίωση του παράνομου χαρακτήρα της ενισχύσεως, η προσφεύγουσα επικαλείται την ανακοίνωση της Επιτροπής σχετικά με την έννοια της κρατικής ενίσχυσης, όπως αναφέρεται στο άρθρο 107, παράγραφος 1, [ΣΛΕΕ] (1) και τον κανονισμό (ΕΚ) 800/2008 της Επιτροπής, της 6ης Αυγούστου 2008, για την κήρυξη ορισμένων κατηγοριών ενισχύσεων ως συμβατών με την κοινή αγορά κατ' εφαρμογή των άρθρων [107 ΣΛΕΕ] και [108 ΣΛΕΕ] (Γενικός κανονισμός απαλλαγής κατά κατηγορία) (2).


(1)  ΕΕ 2016, C 262, σ. 1.

(2)  ΕΕ 2008, L 214, σ. 3.


18.12.2017   

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 437/38


Προσφυγή της 13ης Οκτωβρίου 2017 — Lux-Rehab Non-Profit κατά Επιτροπής

(Υπόθεση T-710/17)

(2017/C 437/46)

Γλώσσα διαδικασίας: η ουγγρική

Διάδικοι

Προσφεύγουσα: LUX-REHAB Foglalkoztató Non-Profit Kft. (Szombathely, Ουγγαρία) (εκπρόσωπος: L. Szabó, δικηγόρος)

Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή

Αιτήματα

Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:

κυρίως, να διαπιστώσει ότι η απόφαση της Επιτροπής SA.29432 — CP 290/2009 — Ουγγαρία — «Ενίσχυση για την απασχόληση εργαζομένων με αναπηρία φερόμενη ως αντίθετη με το δίκαιο λόγω του εισάγοντος δυσμενείς διακρίσεις χαρακτήρα της ρυθμίσεως», της 20ής Ιουλίου 2011, και η απόφαση της Επιτροπής SA.45498 (FC/2016) — «Καταγγελία του OPS Újpest-lift Kft. σχετικά με τις κρατικές ενισχύσεις που χορηγήθηκαν μεταξύ 2006 και 2012 σε επιχειρήσεις που απασχολούν εργαζομένους με αναπηρία», της 25ης Ιανουαρίου 2017, (στο εξής: προσβαλλόμενες αποφάσεις) δεν κηρύσσουν την κρατική ενίσχυση συμβατή υπό την έννοια του άρθρου 107, παράγραφος 1, ΣΛΕΕ·

επικουρικώς, να διαπιστώσει ότι οι προσβαλλόμενες αποφάσεις δεν συνιστούν νομικά δεσμευτικές πράξεις για την προσφεύγουσα στο πλαίσιο της αγωγής αποζημιώσεως την οποία άσκησε κατά του Emberi Erőforrások Minisztériuma (Υπουργείου ανθρώπινων πόρων, Ουγγαρία), και η οποία εκκρεμεί με αριθ. 66. P. 22.195/2017 ενώπιον του Fővárosi Törvényszék (πρωτοβάθμιου δικαστηρίου Βουδαπέστης, Ουγγαρία), και ότι, για τον λόγο αυτό, οι ως άνω αποφάσεις δεν την αφορούν άμεσα και ατομικά, καθόσον στηρίζει την αξίωσή της για αποζημίωση σε παράβαση του άρθρου 107, παράγραφος 1, ΣΛΕΕ, και όχι σε παράβαση του άρθρου 107, παράγραφος 3, ΣΛΕΕ·

σε περίπτωση που οι προσβαλλόμενες αποφάσεις θεωρηθούν νομικά δεσμευτικές πράξεις για την προσφεύγουσα στο πλαίσιο της αγωγής αποζημιώσεως η οποία στηρίζεται σε παράβαση του άρθρου 107 ΣΛΕΕ, παράγραφος 1, να κηρύξει ανίσχυρες τις προσβαλλόμενες αποφάσεις δεδομένου ότι η κρατική ενίσχυση την οποία χορήγησαν οι ουγγρικές αρχές είναι αντίθετη προς το άρθρο 107, παράγραφος 1, ΣΛΕΕ.

Λόγοι και κύρια επιχειρήματα

Προς στήριξη της προσφυγής, η προσφεύγουσα προβάλλει τους ακόλουθους λόγους.

1.

Προβαλλόμενος λόγος προς στήριξη του πρώτου αιτήματος

Οι προσβαλλόμενες αποφάσεις δεν κηρύσσουν συμβατή την κρατική ενίσχυση βάσει του άρθρου 107, παράγραφος 1, ΣΛΕΕ· για τον λόγο αυτό, οι συγκεκριμένες αποφάσεις δεν συνιστούν νομικά δεσμευτικές πράξεις στο πλαίσιο της αγωγής αποζημιώσεως την οποία άσκησε η προσφεύγουσα κατά του Emberi Erőforrások Minisztériuma (Υπουργείου ανθρωπίνων πόρων, Ουγγαρία) ενώπιον του Fővárosi Törvényszék (πρωτοβάθμιου δικαστηρίου της Βουδαπέστης, Ουγγαρία).

2.

Προβαλλόμενος λόγος προς στήριξη του δεύτερου αιτήματος

Με τις προσβαλλόμενες αποφάσεις η Επιτροπή κήρυξε συμβατή την κρατική ενίσχυση όχι βάσει του άρθρου 107, παράγραφος 1, ΣΛΕΕ το οποίο επικαλείται η προσφεύγουσα, αλλά βάσει του άρθρου 107, παράγραφος 3, ΣΛΕΕ. Κατά συνέπεια, οι εν λόγω αποφάσεις είναι άνευ σημασίας για τη νομική θεμελίωση της αξιώσεως που προβάλλεται στο πλαίσιο της αγωγής αποζημιώσεως η οποία εκκρεμεί ενώπιον του Fővárosi Törvényszék (πρωτοβάθμιου δικαστηρίου της Βουδαπέστης, Ουγγαρία) και δεν συνιστούν νομικά δεσμευτικές πράξεις για την προσφεύγουσα.

3.

Προβαλλόμενος λόγος προς στήριξη του τρίτου αιτήματος

Κατά την προσφεύγουσα, οι προσβαλλόμενες αποφάσεις είναι ανίσχυρες διότι οι ουγγρικές αρχές χορήγησαν παράνομη κρατική ενίσχυση κατά παράβαση του άρθρου 107, παράγραφος 1, ΣΛΕΕ, για την οποία, σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 108, παράγραφος 3, ΣΛΕΕ, η Επιτροπή έπρεπε να είχε ενημερωθεί. Προς θεμελίωση του παράνομου χαρακτήρα της ενισχύσεως, η προσφεύγουσα επικαλείται την ανακοίνωση της Επιτροπής σχετικά με την έννοια της κρατικής ενίσχυσης, όπως αναφέρεται στο άρθρο 107, παράγραφος 1, [ΣΛΕΕ] (1) και τον κανονισμό (ΕΚ) 800/2008 της Επιτροπής, της 6ης Αυγούστου 2008, για την κήρυξη ορισμένων κατηγοριών ενισχύσεων ως συμβατών με την κοινή αγορά κατ' εφαρμογή των άρθρων [107 ΣΛΕΕ] και [108 ΣΛΕΕ] (Γενικός κανονισμός απαλλαγής κατά κατηγορία) (2).


(1)  ΕΕ 2016, C 262, σ. 1.

(2)  ΕΕ 2008, L 214, σ. 3.


18.12.2017   

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 437/40


Προσφυγή της 9ης Οκτωβρίου 2017 — Ντόλας κατά EUIPO — General Nutrition Investment (GN Laboratories)

(Υπόθεση T-712/17)

(2017/C 437/47)

Γλώσσα του δικογράφου της προσφυγής: η αγγλική

Διάδικοι

Προσφεύγων: Χρήστος Ντόλας (Wuppertal, Γερμανία) (εκπρόσωπος: C. Renger, δικηγόρος)

Καθού: Γραφείο Διανοητικής Ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης (EUIPO)

Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών: General Nutrition Investment Co. (Delaware, Arizona, Ηνωμένες Πολιτείες)

Στοιχεία σχετικά με τη διαδικασία ενώπιον του EUIPO

Αιτών: Ο προσφεύγων

Επίδικο σήμα: Λεκτικό σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης «GN Laboratories» — Υπ’ αριθ. 11 223 559 αίτηση καταχωρίσεως

Διαδικασία ενώπιον του EUIPO: Διαδικασία ανακοπής

Προσβαλλόμενη απόφαση: Απόφαση του πέμπτου τμήματος προσφυγών του EUIPO της 18ης Ιουλίου 2017 στην υπόθεση R 2358/2016-5

Αιτήματα

Ο προσφεύγων ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:

να ακυρώσει την προσβαλλόμενη απόφαση·

να απορρίψει την ανακοπή κατά της υπ’ αριθ. 011223559 αιτήσεως καταχωρίσεως κοινοτικού σήματος·

να καταδικάσει το EUIPO στα δικαστικά έξοδα.

Προβαλλόμενος λόγος

Παράβαση του άρθρου 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού 207/2009.


18.12.2017   

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 437/40


Προσφυγή της 14ης Οκτωβρίου 2017 — Motex κατά Επιτροπής

(Υπόθεση T-713/17)

(2017/C 437/48)

Γλώσσα διαδικασίας: η ουγγρική

Διάδικοι

Προσφεύγουσα: MOTEX Ipari és Szolgáltató Rehabilitációs Kft. (Esztergom-Kertváros, Ουγγαρία) (εκπρόσωπος: L. Szabó, δικηγόρος)

Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή

Αιτήματα

Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:

κυρίως, να διαπιστώσει ότι η απόφαση της Επιτροπής SA.29432 — CP 290/2009 — Ουγγαρία — «Ενίσχυση για την απασχόληση εργαζομένων με αναπηρία φερόμενη ως αντίθετη με το δίκαιο λόγω του εισάγοντος δυσμενείς διακρίσεις χαρακτήρα της ρυθμίσεως», της 20ής Ιουλίου 2011, και η απόφαση της Επιτροπής SA.45498 (FC/2016) — «Καταγγελία του OPS Újpest-lift Kft. Σχετικά με τις κρατικές ενισχύσεις που χορηγήθηκαν μεταξύ 2006 και 2012 σε επιχειρήσεις που απασχολούν εργαζομένους με αναπηρία», της 25ης Ιανουαρίου 2017, (στο εξής: προσβαλλόμενες αποφάσεις) δεν κηρύσσουν την κρατική ενίσχυση συμβατή υπό την έννοια του άρθρου 107 , παράγραφος 1, ΣΛΕΕ·

επικουρικώς, να διαπιστώσει ότι οι προσβαλλόμενες αποφάσεις δεν συνιστούν νομικά δεσμευτικές πράξεις για την προσφεύγουσα στο πλαίσιο της αγωγής αποζημιώσεως την οποία άσκησε κατά του Emberi Erőforrások Minisztériuma (Υπουργείου ανθρώπινων πόρων, Ουγγαρία), και η οποία εκκρεμεί με αριθ. 18. G. 40.399/2017 ενώπιον του Fővárosi Törvényszék (πρωτοβάθμιου δικαστηρίου Βουδαπέστης, Ουγγαρία), και ότι, για τον λόγο αυτό, οι ως άνω αποφάσεις δεν την αφορούν άμεσα και ατομικά, καθόσον στηρίζει την αξίωσή της για αποζημίωση σε παράβαση του άρθρου 107, παράγραφος 1, ΣΛΕΕ, και όχι σε παράβαση του άρθρου 107, παράγραφος 3, ΣΛΕΕ·

σε περίπτωση που οι προσβαλλόμενες αποφάσεις θεωρηθούν νομικά δεσμευτικές πράξεις για την προσφεύγουσα στο πλαίσιο της αγωγής αποζημιώσεως η οποία στηρίζεται σε παράβαση του άρθρου 107 , παράγραφος 1, ΣΛΕΕ, να κηρύξει ανίσχυρες τις προσβαλλόμενες αποφάσεις δεδομένου ότι η κρατική ενίσχυση την οποία χορήγησαν οι ουγγρικές αρχές είναι αντίθετη προς το άρθρο 107 , παράγραφος 1, ΣΛΕΕ.

Λόγοι και κύρια επιχειρήματα

Προς στήριξη της προσφυγής, η προσφεύγουσα προβάλλει τους ακόλουθους λόγους.

1.

Προβαλλόμενος λόγος προς στήριξη του πρώτου αιτήματος

Οι προσβαλλόμενες αποφάσεις δεν κηρύσσουν συμβατή την κρατική ενίσχυση βάσει του άρθρου 107, παράγραφος 1, ΣΛΕΕ· για τον λόγο αυτό, οι συγκεκριμένες αποφάσεις δεν συνιστούν νομικά δεσμευτικές πράξεις στο πλαίσιο της αγωγής αποζημιώσεως την οποία άσκησε η προσφεύγουσα κατά του Emberi Erőforrások Minisztériuma (Υπουργείου ανθρωπίνων πόρων, Ουγγαρία) ενώπιον του Fővárosi Törvényszék (πρωτοβάθμιου δικαστηρίου της Βουδαπέστης, Ουγγαρία).

2.

Προβαλλόμενος λόγος προς στήριξη του δεύτερου αιτήματος

Με τις προσβαλλόμενες αποφάσεις η Επιτροπή κήρυξε συμβατή την κρατική ενίσχυση όχι βάσει του άρθρου 107, παράγραφος 1, ΣΛΕΕ, το οποίο επικαλείται η προσφεύγουσα, αλλά βάσει του άρθρου 107, παράγραφος 3, ΣΛΕΕ. Κατά συνέπεια, οι εν λόγω αποφάσεις είναι άνευ σημασίας για τη νομική θεμελίωση της αξιώσεως που προβάλλεται στο πλαίσιο της αγωγής αποζημιώσεως η οποία εκκρεμεί ενώπιον του Fővárosi Törvényszék (πρωτοβάθμιου δικαστηρίου της Βουδαπέστης, Ουγγαρία) και δεν συνιστούν νομικά δεσμευτικές πράξεις για την προσφεύγουσα.

3.

Προβαλλόμενος λόγος προς στήριξη του τρίτου αιτήματος

Κατά την προσφεύγουσα, οι προσβαλλόμενες αποφάσεις είναι ανίσχυρες διότι οι ουγγρικές αρχές χορήγησαν παράνομη κρατική ενίσχυση κατά παράβαση του άρθρου 107, παράγραφος 1, ΣΛΕΕ, για την οποία, σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 108 , παράγραφος 3, ΣΛΕΕ, η Επιτροπή έπρεπε να είχε ενημερωθεί. Προς θεμελίωση του παράνομου χαρακτήρα της ενισχύσεως, η προσφεύγουσα επικαλείται την ανακοίνωση της Επιτροπής σχετικά με την έννοια της κρατικής ενίσχυσης, όπως αναφέρεται στο άρθρο 107, παράγραφος 1, [ΣΛΕΕ] (1) και τον κανονισμό (ΕΚ) 800/2008 της Επιτροπής, της 6ης Αυγούστου 2008, για την κήρυξη ορισμένων κατηγοριών ενισχύσεων ως συμβατών με την κοινή αγορά κατ' εφαρμογή των άρθρων [107 ΣΛΕΕ] και [108 ΣΛΕΕ] (Γενικός κανονισμός απαλλαγής κατά κατηγορία) (2).


(1)  ΕΕ 2016, C 262, σ. 1.

(2)  ΕΕ 2008, L 214, σ. 3.


18.12.2017   

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 437/42


Αγωγή της 10ης Οκτωβρίου 2017 — Aeris Invest κατά Ενιαίου Συμβουλίου Εξυγίανσης (SRB)

(Υπόθεση T-714/17)

(2017/C 437/49)

Γλώσσα διαδικασίας: η ισπανική

Διάδικοι

Ενάγουσα: Aeris Invest Sàrl (Λουξεμβούργο, Λουξεμβούργο) (εκπρόσωποι: M. Roca Junyent, J. Calvo Costa, R. Vallina Hoset και A. Sellés Marco, δικηγόροι)

Εναγόμενο: Ενιαίο Συμβούλιο Εξυγίανσης

Αιτήματα

Η ενάγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:

να διαπιστώσει ότι το Ενιαίο Συμβούλιο Εξυγίανσης υπέχει εξωσυμβατική ευθύνη και να το υποχρεώσει να ανορθώσει τη ζημία την οποία υπέστη η ενάγουσα λόγω του συνόλου των πράξεων και των παραλείψεών του εξαιτίας των οποίων στερήθηκε τα ομόλογα και τους τίτλους της BANCO POPULAR ESPAÑOL, S.A. τους οποίους κατείχε·

να υποχρεώσει το Ενιαίο Συμβούλιο Εξυγίανσης να καταβάλει στην ενάγουσα ως αποζημίωση (στο εξής: απαιτητό ποσό):

το ποσό των επενδύσεών της σε μετοχές της Banco Popular, ύψους 113 022 558,44 ευρώ·

επικουρικώς, το ποσό των 93,74 εκατομμυρίων ευρώ· άλλως,

όλως επικουρικώς, το ποσό των 54,29 εκατομμυρίων ευρώ.

να αυξήσει το απαιτητό ποσό κατά τους αντισταθμιστικούς τόκους που υπολογίζονται από τις 7 Ιουνίου 2017 έως την έκδοση της αποφάσεως με την οποία θα περατωθεί η δίκη·

να αυξήσει το απαιτητό ποσό κατά τους αντίστοιχους τόκους υπερημερίας που υπολογίζονται από της εκδόσεως της αποφάσεως έως την πλήρη καταβολή του απαιτητού ποσού, βάσει του επιτοκίου της ΕΚΤ για τις κύριες πράξεις αναχρηματοδοτήσεως, προσαυξημένου κατά δύο ποσοστιαίες μονάδες·

να καταδικάσει το Ενιαίο Συμβούλιο Εξυγίανσης στα δικαστικά έξοδα.

Λόγοι και κύρια επιχειρήματα

Οι λόγοι και τα κύρια επιχειρήματα είναι παρόμοιοι προς τα όσα προβάλλονται στην υπόθεση T-659/17, Vallina Fonseca κατά SRB.


18.12.2017   

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 437/42


Διάταξη του Γενικού Δικαστηρίου της 25ης Οκτωβρίου 2017 — Franmax κατά EUIPO — R. Seelig & Hille (her-bea)

(Υπόθεση T-97/17) (1)

(2017/C 437/50)

Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική

Ο πρόεδρος του δευτέρου τμήματος αποφάσισε τη διαγραφή της υποθέσεως.


(1)  ΕΕ C 112 της 10.4.2017.