ISSN 1977-0901

Επίσημη Εφημερίδα

της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 221

European flag  

Έκδοση στην ελληνική γλώσσα

Ανακοινώσεις και Πληροφορίες

60ό έτος
10 Ιουλίου 2017


Ανακοίνωση αριθ

Περιεχόμενα

Σελίδα

 

IV   Πληροφορίες

 

ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ ΠΡΟΕΡΧΟΜΕΝΕΣ ΑΠΟ ΤΑ ΘΕΣΜΙΚΑ ΚΑΙ ΛΟΙΠΑ ΟΡΓΑΝΑ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΥΣ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ

 

Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης

2017/C 221/01

Τελευταίες δημοσιεύσεις του Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

1


 

V   Γνωστοποιήσεις

 

ΔΙΚΑΙΟΔΟΤΙΚΕΣ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΕΣ

 

Δικαστήριο

2017/C 221/02

Υπόθεση C-117/17: Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Tribunale Amministrativo Regionale per le Marche (Ιταλία) στις 6 Μαρτίου 2017 — Comune di Castelbellino κατά Regione Marche κ.λπ.

2

2017/C 221/03

Υπόθεση C-118/17: Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Budai Központi Kerületi Bíróság (Ουγγαρία) στις 7 Μαρτίου 2017 — Dunai Zsuzsanna κατά ERSTE Bank Hungary Zrt.

2

2017/C 221/04

Υπόθεση C-126/17: Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Fővárosi Törvényszék (Ουγγαρία) στις 10 Μαρτίου 2017 — Orsolya Czakó κατά ERSTE Bank Hungary Zrt.

3

2017/C 221/05

Υπόθεση C-135/17: Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Bundesfinanzhof (Γερμανία) στις 15 Μαρτίου 2017 — X-GmbH κατά Finanzamt Stuttgart — Körperschaften

4

2017/C 221/06

Υπόθεση C-159/17: Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Curtea de Apel Constanţa (Ρουμανία) στις 29 Μαρτίου 2017 — Întreprinderea Individuală Dobre M. Marius κατά Ministerul Finanțelor Publice — Agenția Națională de Administrare Fiscală — Direcția Generală Regională a Finanțelor Publice Galați — Serviciul Soluționare Contestații, Agenția Națională de Administrare Fiscală — Direcția Generală Regională a Finanțelor Publice Galați — Administrația Județeană a Finanțelor Publice Constanța — Serviciul Inspecție Fiscală Persoane Fizice

5

2017/C 221/07

Υπόθεση C-168/17: Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Kúria (Ανώτατο Δικαστήριο, Ουγγαρία) στις 3 Απριλίου 2017 — SH κατά TG

5

2017/C 221/08

Υπόθεση C-182/17: Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Kúria (Ουγγαρία) στις 11 Απριλίου 2017 — Nagyszénás Településszolgáltatási Nonprofit Kft. κατά Nemzeti Adó- és Vámhivatal Fellebbviteli Igazgatóság

6

2017/C 221/09

Υπόθεση C-183/17 P: Αναίρεση που άσκησε στις 11 Απριλίου 2017 η International Management Group κατά της αποφάσεως που εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο (πέμπτο τμήμα) στις 2 Φεβρουαρίου 2017 στην υπόθεση T-29/15, International Management Group κατά Ευρωπαϊκής Επιτροπής

7

2017/C 221/10

Υπόθεση C-186/17: Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Landgericht Berlin (Γερμανία) στις 12 Απριλίου 2017 — flightright GmbH κατά Iberia Express SA

8

2017/C 221/11

Υπόθεση C-190/17: Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Tribunal Superior de Justicia de Madrid (Ισπανία) στις 12 Απριλίου 2017 — Lu Zheng κατά Ministerio de Economía y Competitividad

8

2017/C 221/12

Υπόθεση C-195/17: Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Amtsgericht Hannover (Γερμανία) στις 13 Απριλίου 2017 — Helga Krüsemann κ.λπ. κατά TUIfly GmbH

9

2017/C 221/13

Υπόθεση C-199/17: Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Amtsgericht Hannover (Γερμανία) στις 13 Απριλίου 2017 — Rita Hoffmeyer και Rudolf Meyer κατά TUIfly GmbH

10

2017/C 221/14

Υπόθεση C-203/17: Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Amtsgericht Hannover (Γερμανία) στις 13 Απριλίου 2017 — Eberhard Schmeer κατά TUIfly GmbH

10

2017/C 221/15

Υπόθεση C-223/17 P: Αναίρεση που άσκησε στις 26 Απριλίου 2017 η Lubrizol France SAS κατά της αποφάσεως που εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο (πέμπτο τμήμα) στις 16 Φεβρουαρίου 2017 στην υπόθεση T-191/14, Lubrizol France SAS κατά Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης

11

2017/C 221/16

Υπόθεση C-233/17 P: Αναίρεση που άσκησε στις 4 Μαΐου 2017 ο GX κατά της διατάξεως που εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο (τρίτο τμήμα) στις 3 Μαρτίου 2017 στην υπόθεση T-556/16, GX κατά Ευρωπαϊκής Επιτροπής

12

2017/C 221/17

Υπόθεση C-239/17: Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Østre Landsret (Δανία) στις 10 Μαΐου 2017 — Gert Teglgaard, Fløjstrupgård I/S κατά Fødevareministeriets Klagecenter

13

2017/C 221/18

Υπόθεση C-241/17 P: Αναίρεση που άσκησε στις 2 Μαΐου 2017 η Holistic Innovation Institute, S.L.U. κατά της αποφάσεως που εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο (πέμπτο τμήμα) στις 16 Φεβρουαρίου 2017 στην υπόθεση T-706/14, Holistic Innovation Institute κατά REA

14

2017/C 221/19

Υπόθεση C-249/17: Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Supreme Court (Ιρλανδία) στις 12 Μαΐου 2017 — Ryanair Ltd κατά The Revenue Commissioners

15

2017/C 221/20

Υπόθεση C-251/17: Προσφυγή της 12ης Μαΐου 2017 — Ευρωπαϊκή Επιτροπή κατά Ιταλικής Δημοκρατίας

16

2017/C 221/21

Υπόθεση C-254/17: Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Amtsgericht Hannover (Γερμανία) στις 15 Μαΐου 2017 — Regina Lorenz και Prisca Sprecher κατά TUIfly GmbH

17

 

Γενικό Δικαστήριο

2017/C 221/22

Υπόθεση T-85/15: Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 16ης Μαΐου 2017 — AW κατά EUIPO — Pharma Mar (YLOELIS) [Σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης — Διαδικασία ανακοπής — Αίτηση καταχωρίσεως λεκτικού σήματος της Ευρωπαϊκής Ένωσης YLOELIS — Προγενέστερο λεκτικό σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης YONDELIS — Σχετικός λόγος απαραδέκτου — Κίνδυνος συγχύσεως — Άρθρο 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού (ΕΚ) 207/2009]

18

2017/C 221/23

Υπόθεση T-223/15: Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 15ης Μαΐου 2017 — Morton’s of Chicago κατά EUIPO — Mortons the Restaurant (MORTON’S) [Σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης — Διαδικασία για την κήρυξη ακυρότητας — Εικονιστικό σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης MORTON’S — Προγενέστερα μη καταχωρισμένα εθνικά σήματα MORTON’S, MORTONS, MORTON’S CLUB, MORTONS CLUB, MORTON’S THE RESTAURANT, MORTONS RESTAURANT και M MORTON’S — Σχετικός λόγος απαραδέκτου — Κήρυξη της ακυρότητας — Άρθρο 8, παράγραφος 4, και άρθρο 53, παράγραφος 1, στοιχείο γ', του κανονισμού (ΕΚ) 207/2009]

18

2017/C 221/24

Υπόθεση T-480/15: Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 16ης Μαΐου 2017 — Agria Polska κ.λπ. κατά Επιτροπής (Ανταγωνισμός — Σύμπραξη — Κατάχρηση δεσπόζουσας θέσεως — Αγορά της διανομής φυτοπροστατευτικών προϊόντων — Απόφαση περί απορρίψεως καταγγελίας — Υποτιθέμενη συμπεριφορά παραγωγών και διανομέων θίγουσα τον ανταγωνισμό — Συμφωνημένη ή συντονισμένη δράση καταθέσεως, εκ μέρους των παραγωγών και διανομέων, καταγγελιών ενώπιον των διοικητικών και ποινικών αρχών — Καταγγελία περί παραβάσεων της ισχύουσας νομοθεσίας από τους παράλληλους εισαγωγείς — Διοικητικοί έλεγχοι τους οποίους πραγματοποίησαν κατόπιν της καταγγελίας αυτής οι διοικητικές αρχές — Επιβολή, από τις εθνικές αρχές, διοικητικών κυρώσεων στους παράλληλους εισαγωγείς — Εξομοίωση των καταγγελιών των παραγωγών και διανομέων προς κακόβουλες ενέργειες ή κατάχρηση διοικητικών διαδικασιών — Έλλειψη συμφέροντος της Ένωσης — Δικαίωμα σε αποτελεσματική δικαστική προστασία)

19

2017/C 221/25

Υπόθεση T-107/16: Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 16ης Μαΐου 2017 — Airhole Facemasks κατά EUIPO — sindustrysurf (AIR HOLE FACE MASKS YOU IDIOT) [Σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης — Διαδικασία κηρύξεως της ακυρότητας — Εικονιστικό σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης AIR HOLE FACE MASKS YOU IDIOT — Κακή πίστη — Άρθρο 52, παράγραφος 1, στοιχείο βʹ, του κανονισμού (ΕΚ) 207/2009 — Εξουσία μεταρρυθμίσεως]

20

2017/C 221/26

Υπόθεση T-163/16: Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 18ης Μαΐου 2017 — Reisswolf κατά EUIPO (secret.service.) [Σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης — Αίτηση καταχωρίσεως λεκτικού σήματος της Ευρωπαϊκής Ένωσης secret.service. — Απόλυτος λόγος απαραδέκτου — Περιγραφικός χαρακτήρας — Άρθρο 7, παράγραφος 1, στοιχείο γ', του κανονισμού (ΕΚ) 207/2009 — Αυτεπάγγελτη εξέταση των πραγματικών περιστατικών — Άρθρο 76 του κανονισμού 207/2009 — Υποχρέωση αιτιολογήσεως — Άρθρο 75 του κανονισμού 207/2009]

20

2017/C 221/27

Υπόθεση T-166/16: Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 18ης Μαΐου 2017 — Panzeri κατά Κοινοβουλίου (Κανονιστικές ρυθμίσεις περί καταβολής των εξόδων και αποζημιώσεων των βουλευτών του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου — Αποζημίωση βουλευτικής επικουρίας — Ανάκτηση αχρεωστήτως καταβληθέντων ποσών)

21

2017/C 221/28

Υπόθεση T-218/16: Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 16ης Μαΐου 2017 — Mühlbauer Technology κατά EUIPO (Magicrown) [Σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης — Αίτηση καταχωρίσεως του λεκτικού σήματος της Ευρωπαϊκής Ένωσης Magicrown — Απόλυτοι λόγοι απαραδέκτου — Έλλειψη διακριτικού χαρακτήρα — Περιγραφικός χαρακτήρας — Άρθρο 7, παράγραφος, στοιχεία β' και γ', του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 207/2009]

21

2017/C 221/29

Υπόθεση T-355/16: Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 17ης Μαΐου 2017 — adp Gauselmann κατά EUIPO (MULTI FRUITS) [Σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης — Αίτηση καταχωρίσεως λεκτικού σήματος της Ευρωπαϊκής Ένωσης MULTI FRUITS — Απόλυτοι λόγοι απαραδέκτου — Περιγραφικός χαρακτήρας — Άρθρο 7, παράγραφος 1, στοιχεία β' και γ', του κανονισμού (ΕΚ) 207/2009]

22

2017/C 221/30

Υπόθεση T-372/16: Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 11ης Μαΐου 2017 — Bammer κατά EUIPO — mydays (MÄNNERSPIELPLATZ) [Σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης — Διαδικασία για την κήρυξη ακυρότητας — Λεκτικό σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης MÄNNERSPIELPLATZ — Απόλυτος λόγος απαραδέκτου — Περιγραφικός χαρακτήρας — Άρθρο 52, παράγραφος 1, στοιχείο α', και άρθρο 7, παράγραφος 1, στοιχείο γ', του κανονισμού (ΕΚ) 207/2009]

22

2017/C 221/31

Υπόθεση T-375/16: Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 18ης Μαΐου 2017 — Sabre GLBL κατά EUIPO (INSTASITE) [Σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης — Αίτηση καταχωρίσεως του λεκτικού σήματος της Ευρωπαϊκής Ένωσης INSTASITE — Απόλυτος λόγος απαραδέκτου — Περιγραφικός χαρακτήρας — Άρθρο 7, παράγραφος 1, στοιχείο γ', του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 207/2009]

23

2017/C 221/32

Υπόθεση T-410/16: Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 18ης Μαΐου 2017 — Makhlouf κατά Συμβουλίου (Κοινή εξωτερική πολιτική και πολιτική ασφαλείας — Περιοριστικά μέτρα κατά της Συρίας — Δέσμευση κεφαλαίων — Δικαιώματα άμυνας — Δικαίωμα αποτελεσματικής δικαστικής προστασίας — Υποχρέωση αιτιολόγησης — Πρόδηλο σφάλμα εκτίμησης — Δικαίωμα προστασίας της τιμής — Δικαίωμα ιδιοκτησίας — Τεκμήριο αθωότητας — Περιορισμοί εισόδου στο έδαφος της Ένωσης και διέλευσης από αυτό — Αναλογικότητα)

23

2017/C 221/33

Υπόθεση T-472/16: Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 16ης Μαΐου 2017 — Marsh κατά EUIPO (LegalPro) [Σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης — Αίτηση καταχωρίσεως λεκτικού σήματος της Ευρωπαϊκής Ένωσης LegalPro — Απόλυτος λόγος απαραδέκτου — Περιγραφικός χαρακτήρας — Άρθρο 7, παράγραφος 1, στοιχείο γ', του κανονισμού (ΕΚ) 207/2009]

24

2017/C 221/34

Υπόθεση T-583/16: Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 17ης Μαΐου 2017 — PG κατά Frontex (Υπαλληλική υπόθεση — Έκτακτοι υπάλληλοι — Μη ανανέωση συμβάσεως ορισμένου χρόνου — Διαδικασία ανανέωσης — Άρθρο 266 ΣΛΕΕ — Καθήκον μέριμνας — Εξωσυμβατική ευθύνη)

25

2017/C 221/35

Υπόθεση T-742/16: Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 16ης Μαΐου 2017 — CW κατά Κοινοβουλίου (Υπαλληλική υπόθεση — Υπάλληλοι — Ηθική παρενόχληση — Άρθρο 12α του ΚΥΚ — Υποχρέωση αρωγής — Εσωτερικοί κανόνες για τη συμβουλευτική επιτροπή σχετικά με την παρενόχληση και την πρόληψή της στον χώρο εργασίας — Άρθρο 24 του ΚΥΚ — Αίτηση αρωγής — Απόρριψη — Απόφαση περί απορρίψεως της ενστάσεως — Αυτοτελές περιεχόμενο — Πρώιμος χαρακτήρα της ενστάσεως — Δεν υφίσταται — Ρόλος και εξουσίες της συμβουλευτικής επιτροπής για την ηθική παρενόχληση και την πρόληψή της στον χώρο εργασίας — Προαιρετική αίτηση γνωμοδοτήσεως από τον υπάλληλο — Εξωσυμβατική ευθύνη)

25

2017/C 221/36

Υπόθεση T-55/16 P: Διάταξη του Γενικού Δικαστηρίου της 3ης Μαΐου 2017 — De Nicola κατά ΕΤΕπ (Αναίρεση — Υπαλληλική υπόθεση — Προσωπικό της ΕΤΕπ — Αξιολόγηση — Έκθεση αξιολογήσεως σταδιοδρομίας — Διαδικασία αξιολόγησης 2009 — Πλάνη περί το δίκαιο — Αίτηση αναιρέσεως εν μέρει προδήλως απαράδεκτη και εν μέρει προδήλως αβάσιμη)

26

2017/C 221/37

Υπόθεση T-59/16 P: Διάταξη του Γενικού Δικαστηρίου της 3ης Μαΐου 2017 — De Nicola κατά ΕΤΕπ (Αναίρεση — Υπαλληλική υπόθεση — Προσωπικό της ΕΤΕπ — Αξιολόγηση — Έκθεση αξιολογήσεως σταδιοδρομίας — Διαδικασία αξιολογήσεως του έτους 2012 — Πλάνη περί το δίκαιο — Αίτηση αναιρέσεως εν μέρει προδήλως απαράδεκτη και εν μέρει προδήλως αβάσιμη)

27

2017/C 221/38

Υπόθεση T-60/16 P: Διάταξη του Γενικού Δικαστηρίου της 3ης Μαΐου 2017 — De Nicola κατά ΕΤΕπ (Αναίρεση — Υπαλληλική υπόθεση — Προσωπικό της ΕΤΕπ — Αξιολόγηση — Έκθεση αξιολογήσεως σταδιοδρομίας — Διαδικασία αξιολογήσεως του έτους 2011 — Πλάνη περί το δίκαιο — Αίτηση αναιρέσεως εν μέρει προδήλως απαράδεκτη και εν μέρει προδήλως αβάσιμη)

27

2017/C 221/39

Υπόθεση T-70/16 P: Διάταξη του Γενικού Δικαστηρίου της 3ης Μαΐου 2017 — De Nicola κατά ΕΤΕπ (Αναίρεση — Υπαλληλική υπόθεση — Προσωπικό της ΕΤΕπ — Ηθική παρενόχληση — Εξωσυμβατική ευθύνη — Πλάνη περί το δίκαιο — Αίτηση αναιρέσεως προδήλως αβάσιμη)

28

2017/C 221/40

Υπόθεση T-341/16: Διάταξη του Γενικού Δικαστηρίου της 4ης Μαΐου 2017 — De Masi κατά Επιτροπής (Προσφυγή ακυρώσεως — Πρόσβαση στα έγγραφα — Αίτημα προσβάσεως βάσει της διοργανικής συνεργασίας δυνάμει του άρθρου 230 ΣΛΕΕ — Έγγραφα αφορώντα τις εργασίες της ομάδας Κώδικας Δεοντολογίας (Φορολογία των επιχειρήσεων) που συγκρότησε το Συμβούλιο — Πράξη μη δεκτική προσφυγής — Απαράδεκτο)

28

2017/C 221/41

Υπόθεση T-59/17: Προσφυγή-αγωγή της 14ης Απριλίου 2017 — L κατά Κοινοβουλίου

29

2017/C 221/42

Υπόθεση T-227/17: Προσφυγή της 19ης Απριλίου 2017 — Falmouth University κατά Επιτροπής

29

2017/C 221/43

Υπόθεση T-236/17: Προσφυγή της 17ης Απριλίου 2017 — Balti Gaas κατά Επιτροπής και INEA

30

2017/C 221/44

Υπόθεση T-243/17: Προσφυγή της 24ης Απριλίου 2017 — Ecolab Deutschland και Lysoform Dr. Hans Rosemann κατά ECHA

31

2017/C 221/45

Υπόθεση T-249/17: Προσφυγή της 28ης Απριλίου 2017 — Casino, Guichard-Perrachon και EMC Distribution κατά Επιτροπής

32

2017/C 221/46

Υπόθεση T-257/17: Προσφυγή της 3ης Μαΐου 2017 — RE κατά Επιτροπής

33

2017/C 221/47

Υπόθεση T-260/17: Προσφυγή της 3ης Μαΐου 2017 — Bank of New York Mellon κατά EUIPO — Nixen Partners (NEXEN PULSE)

34

2017/C 221/48

Υπόθεση T-261/17: Προσφυγή της 5ης Μαΐου 2017 — Bayer κατά EUIPO — UNI-Pharma (SALOSPIR)

34

2017/C 221/49

Υπόθεση T-264/17: Προσφυγή της 4ης Μαΐου 2017 — Uponor Innovation κατά EUIPO — Swep International (SMATRIX)

35

2017/C 221/50

Υπόθεση T-273/17: Προσφυγή της 8ης Μαΐου 2017 — Quadri di Cardano κατά Επιτροπής

35

2017/C 221/51

Υπόθεση T-274/17: Προσφυγή της 10ης Μαΐου 2017 — Monster Energy κατά EUIPO — Bösel (MONSTER DIP)

36

2017/C 221/52

Υπόθεση T-96/17: Διατακτικό του Γενικού Δικαστηρίου της 5ης Μαΐου 2017 — King.com κατά EUIPO — TeamLava (Κινούμενα εικονίδια)

37


EL

 


IV Πληροφορίες

ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ ΠΡΟΕΡΧΟΜΕΝΕΣ ΑΠΟ ΤΑ ΘΕΣΜΙΚΑ ΚΑΙ ΛΟΙΠΑ ΟΡΓΑΝΑ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΥΣ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ

Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης

10.7.2017   

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 221/1


Τελευταίες δημοσιεύσεις του Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

(2017/C 221/01)

Τελευταία δημοσίευση

ΕΕ C 213 της 3.7.2017

Ιστορικό των προηγούμενων δημοσιεύσεων

ΕΕ C 202 της 26.6.2017

ΕΕ C 195 της 19.6.2017

ΕΕ C 178 της 6.6.2017

ΕΕ C 168 της 29.5.2017

ΕΕ C 161 της 22.5.2017

ΕΕ C 151 της 15.5.2017

Τα κείμενα αυτά είναι διαθέσιμα στον δικτυακό τόπο

EUR-Lex: http://eur-lex.europa.eu


V Γνωστοποιήσεις

ΔΙΚΑΙΟΔΟΤΙΚΕΣ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΕΣ

Δικαστήριο

10.7.2017   

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 221/2


Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Tribunale Amministrativo Regionale per le Marche (Ιταλία) στις 6 Μαρτίου 2017 — Comune di Castelbellino κατά Regione Marche κ.λπ.

(Υπόθεση C-117/17)

(2017/C 221/02)

Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική

Αιτούν δικαστήριο

Tribunale Amministrativo Regionale per le Marche

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

Προσφεύγουσα: Comune di Castelbellino

Καθών: Regione Marche, Ministero per i beni e le attività culturali, Ministero dell’Ambiente e della Tutela del Territorio e del Mare, Regione Marche Servizio Infrastrutture Trasporti Energia — P.F. Rete Elettrica Regionale, Provincia di Ancona

Προδικαστικά ερωτήματα

1)

Αντιβαίνει καταρχήν στο κοινοτικό δίκαιο (και ιδίως στην οδηγία 2011/92/ΕΕ (1), ως ίσχυε κατά την ημερομηνία εκδόσεως των προσβαλλόμενων αποφάσεων), εθνική νομοθεσία ή διοικητική πρακτική η οποία επιτρέπει να υπόκεινται σε έλεγχο περί υποχρεώσεως υποβολής σε εκτίμηση περιβαλλοντικών επιπτώσεων (ΕΠΕ) ή να υποβάλλονται σε ΕΠΕ σχέδια έργων που αφορούν μονάδες ήδη κατασκευασθείσες κατά τη διενέργεια του ελέγχου ή, αντιθέτως, επιτρέπει το κοινοτικό δίκαιο να λαμβάνονται υπόψη εξαιρετικές περιστάσεις οι οποίες δικαιολογούν παρέκκλιση από τη γενική αρχή κατά την οποία η ΕΠΕ έχει χαρακτήρα προληπτικής εκτιμήσεως;

2)

Ειδικότερα, δικαιολογείται τέτοια παρέκκλιση σε περίπτωση που μεταγενέστερη νομοθεσία απαλλάσσει από τη διενέργεια ΕΠΕ συγκεκριμένο σχέδιο έργου, το οποίο έπρεπε να υπόκειται σε έλεγχο περί υποχρεώσεως υποβολής σε ΕΠΕ βάσει αποφάσεως εθνικού δικαστηρίου που έκρινε αντισυνταγματικό ή/και μη εφαρμοστέο προϊσχύσαντα κανόνα που προέβλεπε την απαλλαγή;


(1)  Οδηγία 2011/92/ΕΕ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 13ης Δεκεμβρίου 2011, για την εκτίμηση των επιπτώσεων ορισμένων σχεδίων δημοσίων και ιδιωτικών έργων στο περιβάλλον (EE 2012, L 26, σ. 1).


10.7.2017   

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 221/2


Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Budai Központi Kerületi Bíróság (Ουγγαρία) στις 7 Μαρτίου 2017 — Dunai Zsuzsanna κατά ERSTE Bank Hungary Zrt.

(Υπόθεση C-118/17)

(2017/C 221/03)

Γλώσσα διαδικασίας: η ουγγρική

Αιτούν δικαστήριο

Budai Központi Kerületi Bíróság

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

Ανακόπτουσα: Dunai Zsuzsanna

Καθής η ανακοπή: ERSTE Bank Hungary Zrt.

Προδικαστικά ερωτήματα

1)

Έχει το σημείο 3 [του διατακτικού] της αποφάσεως του Δικαστηρίου στην υπόθεση C-26/13 την έννοια ότι το εθνικό δικαστήριο δύναται επίσης να θεραπεύσει την ακυρότητα ρήτρας συμβάσεως που έχει συναφθεί μεταξύ επαγγελματία και καταναλωτή, όταν η διατήρηση της ισχύος της συμβάσεως είναι αντίθετη προς τα οικονομικά συμφέροντα του καταναλωτή;

2)

Συνάδει με την αρμοδιότητα που έχει παρασχεθεί στην Ευρωπαϊκή Ένωση προκειμένου να διασφαλίζει υψηλό επίπεδο προστασίας των καταναλωτών καθώς και με τις θεμελιώδεις αρχές του δικαίου της Ένωσης περί ισότητας ενώπιον του νόμου, περί απαγορεύσεως των διακρίσεων, περί αποτελεσματικής ένδικης προσφυγής και περί δίκαιης δίκης η διά νόμου τροποποίηση από το κοινοβούλιο κράτους μέλους συμβάσεων ιδιωτικού δικαίου ανάλογων κατηγοριών, οι οποίες συνάπτονται μεταξύ επαγγελματία και καταναλωτή;

2. α)

Σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως στο προηγούμενο ερώτημα, συνάδει με την αρμοδιότητα που έχει παρασχεθεί στην Ευρωπαϊκή Ένωση προκειμένου να διασφαλίζει υψηλό επίπεδο προστασίας των καταναλωτών καθώς και με τις θεμελιώδεις αρχές του δικαίου της Ένωσης περί ισότητας ενώπιον του νόμου, περί απαγορεύσεως των διακρίσεων, περί αποτελεσματικής ένδικης προσφυγής και περί δίκαιης δίκης η διά νόμου τροποποίηση από το κοινοβούλιο κράτους μέλους διαφόρων όρων συμβάσεων δανείων συνομολογηθεισών σε ξένο νόμισμα, η οποία αποσκοπεί μεν στην προστασία των καταναλωτών, πλην όμως παράγει αποτελέσματα που είναι αντίθετα προς τα δίκαια συμφέροντα των καταναλωτών, στο μέτρο κατά το οποίο η σύμβαση δανείου παραμένει σε ισχύ κατόπιν των τροποποιήσεων αυτών και ο καταναλωτής υποχρεούται να συνεχίσει να φέρει την απορρέουσα από τον συναλλαγματικό κίνδυνο επιβάρυνση;

3)

Όσον αφορά το περιεχόμενο των συμβάσεων που συνάπτονται μεταξύ επαγγελματία και καταναλωτή, συνάδει με την αρμοδιότητα που έχει παρασχεθεί στην Ευρωπαϊκή Ένωση προκειμένου να διασφαλίζει υψηλό επίπεδο προστασίας των καταναλωτών καθώς και με τις θεμελιώδεις αρχές του δικαίου της Ένωσης περί αποτελεσματικής ένδικης προσφυγής και περί δίκαιης δίκης σε κάθε διαφορά αστικού δικαίου η δυνατότητα του συμβουλίου ενιαίας εφαρμογής του ανώτατου δικαστηρίου κράτους μέλους να κατευθύνει μέσω «αποφάσεων που εκδίδονται στο πλαίσιο ενιαίας ερμηνείας των κανόνων δικαίου» τη νομολογία του εκάστοτε επιλαμβανόμενου δικαστηρίου;

3. α)

Σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως στο προηγούμενο ερώτημα: συνάδει με την αρμοδιότητα που έχει παρασχεθεί στην Ευρωπαϊκή Ένωση προκειμένου να διασφαλίζει υψηλό επίπεδο προστασίας των καταναλωτών καθώς και με τις θεμελιώδεις αρχές του δικαίου της Ένωσης περί αποτελεσματικής ένδικης προσφυγής και περί δίκαιης δίκης σε κάθε διαφορά αστικού δικαίου η δυνατότητα του συμβουλίου ενιαίας εφαρμογής του ανώτατου δικαστηρίου κράτους μέλους να κατευθύνει μέσω «αποφάσεων που εκδίδονται στο πλαίσιο ενιαίας ερμηνείας των κανόνων δικαίου» τη νομολογία του εκάστοτε επιλαμβανόμενου δικαστηρίου, λαμβανομένου υπόψη ότι ο διορισμός των δικαστών μελών του συμβουλίου ενιαίας εφαρμογής δεν γίνεται κατά τρόπο διαφανή βάσει προκαθορισμένων κανόνων, η διαδικασία ενώπιον του συμβουλίου δεν είναι δημόσια και δεν είναι δυνατόν να καταστεί εκ των υστέρων γνωστή η τηρηθείσα διαδικασία, ειδικότερα δε τα στοιχεία πραγματογνωμοσύνης και τα επιστημονικά συγγράμματα που χρησιμοποιήθηκαν, καθώς και η ψήφος των μελών (υπέρ της γνώμης της πλειοψηφίας ή της μειοψηφίας);


10.7.2017   

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 221/3


Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Fővárosi Törvényszék (Ουγγαρία) στις 10 Μαρτίου 2017 — Orsolya Czakó κατά ERSTE Bank Hungary Zrt.

(Υπόθεση C-126/17)

(2017/C 221/04)

Γλώσσα διαδικασίας: η ουγγρική

Αιτούν δικαστήριο

Fővárosi Törvényszék

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

Ενάγουσα πρωτοδίκως: Orsolya Czakó

Εναγόμενη πρωτοδίκως: ERSTE Bank Hungary Zrt.

Προδικαστικά ερωτήματα

1)

Για τον σκοπό του καθορισμού του ποσού συμβάσεως δανείου, μπορεί να θεωρηθεί σαφής και κατανοητή, σύμφωνα με τα κριτήρια του άρθρου 4, παράγραφος 2, και του άρθρου 5 της οδηγίας 93/13/ΕΟΚ (1), διατύπωση όπως αυτή των ρητρών I/1 και II/1 της επίμαχης συμβάσεως, σύμφωνα με την οποία το ποσό των 64 731 ελβετικών φράγκων (CHF) αναγράφεται ενδεικτικά, ενώ ως αίτημα χρηματοδοτήσεως αναγράφεται το μέγιστο ποσό των 8 280 000 ουγγρικών φιορινίων (HUF), ο δε καθορισμός του ποσού της συμβάσεως δανείου συνδέεται με δήλωση του αντισυμβαλλομένου του καταναλωτή, η οποία παράγει έννομα αποτελέσματα, καθώς και με στοιχεία καταχωρισμένα στα λογιστικά βιβλία του εν λόγω αντισυμβαλλόμενου;

2)

Εάν ο καθορισμός του ποσού βάσει των ρητρών I/1 και II/1 της συμβάσεως δεν ανταποκρίνεται στην έννοια της σαφούς και κατανοητής διατυπώσεως και είναι δυνατόν να εξετασθεί αν οι διατάξεις των ρητρών αυτών είναι καταχρηστικές, μπορεί, εφόσον οι εν λόγω ρήτρες θεωρηθούν καταχρηστικές, να κηρυχθεί άκυρη η σύμβαση στο σύνολό της, λαμβανομένου υπόψη ότι, στην περίπτωση που το αντικείμενο της συμβάσεως δεν προσδιορίζεται, το εθνικό δίκαιο προβλέπει ως έννομη συνέπεια την ακυρότητα της συμβάσεως στο σύνολό της;

3)

Εφόσον η σύμβαση μπορεί να κηρυχθεί έγκυρη, είναι δυνατόν να να καθορισθεί το ποσό κατά τρόπο ευνοϊκότερο για τον καταναλωτή;


(1)  Οδηγία 93/13/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 5ης Απριλίου 1993, σχετικά με τις καταχρηστικές ρήτρες των συμβάσεων που συνάπτονται με καταναλωτές (ΕΕ 1993, L 95, σ. 29).


10.7.2017   

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 221/4


Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Bundesfinanzhof (Γερμανία) στις 15 Μαρτίου 2017 — X-GmbH κατά Finanzamt Stuttgart — Körperschaften

(Υπόθεση C-135/17)

(2017/C 221/05)

Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική

Αιτούν δικαστήριο

Bundesfinanzhof

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

Προσφεύγουσα και αναιρεσείουσα: X-GmbH

Καθής και αναιρεσίβλητη: Finanzamt Stuttgart — Körperschaften

Προδικαστικά ερωτήματα

1)

Έχει το άρθρο 57, παράγραφος 1, ΕΚ (νυν άρθρο 64, παράγραφος 1, ΣΛΕΕ) την έννοια ότι οι διατάξεις του άρθρου 56 ΕΚ (νυν άρθρου 63 ΣΛΕΕ) δεν θίγουν επιβληθέντα από κράτος μέλος και ισχύοντα, όσον αφορά τις άμεσες επενδύσεις, κατά την 31η Δεκεμβρίου 1993 περιορισμό της κινήσεως κεφαλαίων από ή προς τρίτες χώρες, ακόμη και στην περίπτωση που η ισχύουσα κατά την εν λόγω ημερομηνία διάταξη της εθνικής νομοθεσίας, με την οποία περιοριζόταν η κίνηση κεφαλαίων από ή προς τρίτες χώρες, κατ’ ουσίαν ίσχυε μόνο για τις άμεσες επενδύσεις, αλλά μετά την ημερομηνία η εφαρμογή της επεκτάθηκε και σε συμμετοχές χαρτοφυλακίου σε αλλοδαπές εταιρίες κατά ποσοστό υπολειπόμενο του ορίου συμμετοχής 10 %;

2)

Σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως στο πρώτο ερώτημα: έχει το άρθρο 57, παράγραφος 1, ΕΚ την έννοια ότι μπορεί να θεωρηθεί ότι εφαρμόζεται ισχύουσα κατά την ημερομηνία της 31ης Δεκεμβρίου 1993 διάταξη της εθνικής νομοθεσίας, με την οποία περιορίζεται η κίνηση κεφαλαίων από ή προς τρίτες χώρες όσον αφορά τις άμεσες επενδύσεις, σε περίπτωση που εφαρμόζεται μεταγενέστερη του ισχύοντος κατά τη συγκεκριμένη ημερομηνία περιορισμού νομοθετική διάταξη, η οποία είναι κατ’ ουσίαν αντίστοιχη προς τον περιορισμό αυτόν, αλλά ο ισχύων κατά τη συγκεκριμένη ημερομηνία περιορισμός είχε τροποποιηθεί ουσιωδώς, μετά τη συγκεκριμένη ημερομηνία και για σύντομη περίοδο, με νόμο ο οποίος, μολονότι τέθηκε τυπικώς σε ισχύ, ωστόσο δεν εφαρμόστηκε ποτέ στην πράξη, επειδή, ήδη πριν από την ημερομηνία της ενάρξεως εφαρμογής του σε συγκεκριμένες περιπτώσεις, αντικαταστάθηκε από τη νυν εφαρμοζόμενη νομοθετική διάταξη;

3)

Σε περίπτωση αρνητικής απαντήσεως σε ένα από τα δύο πρώτα ερωτήματα: αντιβαίνει στο άρθρο 56 ΕΚ ρύθμιση κράτους μέλους βάσει της οποίας, στη βάση επιβολής φόρου σε υποκείμενο στον φόρο ο οποίος είναι εγκατεστημένος στο κράτος μέλος εκείνο και συμμετέχει κατά ποσοστό τουλάχιστον 1 % σε εταιρία εγκατεστημένη σε άλλη χώρα (εν προκειμένω στην Ελβετία), συνυπολογίζονται αναλογικώς, αντιστοίχως προς το ακριβές ποσοστό συμμετοχής, τα εισοδήματα από επενδύσεις τα οποία απέκτησε η εν λόγω εταιρία, εφόσον τα εισοδήματα αυτά υπόκεινται σε χαμηλότερη φορολόγηση συγκριτικώς προς το προαναφερθέν κράτος;


10.7.2017   

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 221/5


Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Curtea de Apel Constanţa (Ρουμανία) στις 29 Μαρτίου 2017 — Întreprinderea Individuală Dobre M. Marius κατά Ministerul Finanțelor Publice — Agenția Națională de Administrare Fiscală — Direcția Generală Regională a Finanțelor Publice Galați — Serviciul Soluționare Contestații, Agenția Națională de Administrare Fiscală — Direcția Generală Regională a Finanțelor Publice Galați — Administrația Județeană a Finanțelor Publice Constanța — Serviciul Inspecție Fiscală Persoane Fizice

(Υπόθεση C-159/17)

(2017/C 221/06)

Γλώσσα διαδικασίας: η ρουμανική

Αιτούν δικαστήριο

Curtea de Apel Constanţa

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

Προσφεύγουσα: Întreprinderea Individuală Dobre M. Marius

Καθών η προσφυγή: Ministerul Finanțelor Publice — Agenția Națională de Administrare Fiscală — Direcția Generală Regională a Finanțelor Publice Galați — Serviciul Soluționare Contestații, Agenția Națională de Administrare Fiscală — Direcția Generală Regională a Finanțelor Publice Galați — Administrația Județeană a Finanțelor Publice Constanța — Serviciul Inspecție Fiscală Persoane Fizice

Προδικαστικό ερώτημα

Έχουν οι διατάξεις των άρθρων 167, 168, 169, 179, του άρθρου 213, παράγραφος 1, του άρθρου 214, παράγραφος 1, στοιχείο α', και του άρθρου 273 της οδηγίας 2006/112/ΕΚ (1) την έννοια ότι αντιτίθενται σε εθνική κανονιστική ρύθμιση η οποία, υπό περιστάσεις όπως αυτές της υποθέσεως της κύριας δίκης, επιβάλλει στον φορολογούμενο, υποκείμενο στον φόρο, ο οποίος διαγράφτηκε από το μητρώο φόρου προστιθέμενης αξίας, να καταβάλει στο Δημόσιο τον ΦΠΑ που εισέπραξε κατά το χρονικό διάστημα στο οποίο είχε διαγραφεί από το μητρώο ΦΠΑ, χωρίς ωστόσο να του αναγνωρισθεί το δικαίωμα εκπτώσεως του ΦΠΑ που αφορά τις αγορές που πραγματοποίησε κατά την ίδια χρονική περίοδο;


(1)  Οδηγία 2006/112/ΕΚ του Συμβουλίου, της 28ης Νοεμβρίου 2006, σχετικά με το κοινό σύστημα φόρου προστιθέμενης αξίας (EE L 347, σ. 1).


10.7.2017   

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 221/5


Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Kúria (Ανώτατο Δικαστήριο, Ουγγαρία) στις 3 Απριλίου 2017 — SH κατά TG

(Υπόθεση C-168/17)

(2017/C 221/07)

Γλώσσα διαδικασίας: η ουγγρική

Αιτούν δικαστήριο

Kúria

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

Ενάγουσα-αναιρεσίβλητη: SH

Εναγόμενη-αναιρεσείουσα: TG

Παρεμβαίνουσα υπέρ της ενάγουσας: UF

Προδικαστικά ερωτήματα

1)

Εμπίπτουν στο πεδίο εφαρμογής του κανονισμού 204/2011 (1) ή, ενδεχομένως, του κανονισμού 2016/44 (2) οι ακόλουθες υποχρεώσεις καταβολής των εξόδων εγγυήσεως, οι οποίες απορρέουν από συμβάσεις αντεγγυήσεως συναφθείσες, στο πλαίσιο διαδοχικών συμβάσεων, για την έκδοση τραπεζικής εγγυήσεως προς όφελος του Λιβυκού Συμβουλίου Κατοικίας και Υποδομών (Libyan Housing and Infrastructure Board, στο εξής: HIB):

1.1)

όταν, δυνάμει συμβάσεως αντεγγυήσεως, τράπεζα εγκαταστημένη στην Ευρωπαϊκή Ένωση υποχρεούται να καταβάλει τα έξοδα σε λιβυκή τράπεζα, η οποία περιλαμβάνεται στον κατάλογο των υποκείμενων σε απαγορεύσεις προσώπων και φορέων του παραρτήματος III του κανονισμού 204/2011;

1.2)

όταν, δυνάμει συμβάσεως αντεγγυήσεως, τράπεζα εγκαταστημένη στην Ευρωπαϊκή Ένωση υποχρεούται να καταβάλει τα έξοδα σε λιβυκή τράπεζα, η οποία δεν περιλαμβάνεται στον κατάλογο των υποκείμενων σε απαγορεύσεις προσώπων και φορέων του παραρτήματος III του κανονισμού 204/2011, αλλά η τραπεζική εγγύηση έχει εκδοθεί προς όφελος του HIB, το οποίο περιλαμβάνεται στον εν λόγω κατάλογο;

1.3)

όταν, κατά το χρονικό διάστημα μετά την τροποποίηση του κανονισμού 204/2011 με τον κανονισμό 45/2014, ο κανονισμός 204/2011 απαγορεύει τις άμεσες ή έμμεσες πληρωμές σε οποιαδήποτε λιβυκή οντότητα;

1.4)

όταν η υποχρέωση καταβολής των εξόδων εγγυήσεως απορρέει από σύμβαση αντεγγυήσεως συναφθείσα, στο πλαίσιο της σχέσεως μεταξύ δύο τραπεζών εγκαταστημένων στην Ευρωπαϊκή Ένωση, στο πλαίσιο διαδοχικών συμβάσεων, για την έκδοση τραπεζικής εγγυήσεως προς όφελος του HIB;

1.5)

όταν η εκκαθάριση των εξόδων εγγυήσεως λαμβάνει χώρα μετά τη λήξη του χρόνου ισχύος της εγγυήσεως, στο πλαίσιο ένδικης διαδικασίας, μετά την έναρξη ισχύος του κανονισμού 2016/44;

2)

Στην περίπτωση που η προμνησθείσα στα σημεία 1.1 και 1.2 υποχρέωση καταβολής των εξόδων εγγυήσεως εμπίπτει στο πεδίο εφαρμογής του κανονισμού, πρέπει να θεωρηθεί ότι συνιστούν κεφάλαια που χρησιμοποιούνται άμεσα ή έμμεσα προς όφελος των νομικών προσώπων, οντοτήτων ή φορέων που απαριθμούνται στο παράρτημα III του κανονισμού 204/2011 τα έξοδα εγγυήσεως που καταβάλλονται σε λιβυκή τράπεζα –η οποία περιλήφθηκε επίσης για κάποιο χρονικό διάστημα στον κατάλογο των υποκείμενων σε απαγορεύσεις προσώπων και φορέων του παραρτήματος III– για την έκδοση εγγυήσεως επιστροφής της προκαταβολής και εγγυήσεως καλής εκτελέσεως προς όφελος του HIB;

3)

Έχει το άρθρο 12, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού 204/2011, κατά το χρονικό διάστημα μετά την τροποποίηση του εν λόγω κανονισμού με τον κανονισμό 45/2014 (σημείο 1.3), την έννοια ότι πρέπει να θεωρηθεί ότι συνιστούν άμεσα ή έμμεσα απαιτήσεις βάσει εγγυήσεως τα έξοδα και οι δαπάνες που αξιώνει λιβυκή τράπεζα και που καταβάλλονται, δυνάμει συμβάσεως αντεγγυήσεως, από τράπεζα εγκαταστημένη στην Ευρωπαϊκή Ένωση;

4)

Πρέπει να θεωρηθεί πρόσωπο ή οντότητα κατά την έννοια του άρθρου 12, παράγραφος 1, στοιχείο γ', του κανονισμού 204/2011, όπως τροποποιήθηκε με τον κανονισμό 45/2014 –πρόσωπο ή οντότητα που ενεργεί μέσω ή εξ ονόματος ή προς όφελος ενός εκ των προσώπων, οντοτήτων ή φορέων που μνημονεύονται στα στοιχεία α' και β' του εν λόγω άρθρου 12, παράγραφος 1– τράπεζα εγκαταστημένη στην Ευρωπαϊκή Ένωση η οποία, δυνάμει συμβάσεως αντεγγυήσεως συναφθείσας, στο πλαίσιο διαδοχικών συμβάσεων, για την έκδοση τραπεζικής εγγυήσεως προς όφελος του HIB, υποχρεούται να καταβάλει τα έξοδα εγγυήσεως σε λιβυκή οντότητα (σημείο 1.4); Πρέπει να θεωρηθεί ότι τα έξοδα εγγυήσεως που αξιώνει η εν λόγω τράπεζα από άλλη τράπεζα εγκαταστημένη στην Ευρωπαϊκή Ένωση συνιστούν άμεσα ή έμμεσα απαιτήσεις βάσει εγγυήσεως;

5)

Αφορά η κατά το άρθρο 9 του κανονισμού 204/2011 εξαίρεση οποιαδήποτε πληρωμή;

6)

Στο μέτρο που η εκκαθάριση των εξόδων εγγυήσεως πραγματοποιείται μετά την έναρξη ισχύος του κανονισμού 2016/44 του Συμβουλίου, ο οποίος κατάργησε τον κανονισμό 204/2011 αλλά περιέχει, κατ’ ουσίαν, πανομοιότυπες διατάξεις (σημείο 1.5), εφαρμόζεται ο κανονισμός 2016/44 για την επίλυση της ανακύψασας διαφοράς μεταξύ των διαδίκων και έχει το άρθρο 17, παράγραφος 1, στοιχείο β', του ως άνω κανονισμού την έννοια ότι πρέπει να θεωρηθεί ότι συνιστούν άμεσα ή έμμεσα απαιτήσεις βάσει εγγυήσεως τα έξοδα και οι δαπάνες που αξιώνει λιβυκή τράπεζα και που καταβάλλονται, δυνάμει συμβάσεως αντεγγυήσεως, από τράπεζα εγκαταστημένη στην Ευρωπαϊκή Ένωση; Πρέπει να θεωρηθεί ως πρόσωπο ή οντότητα κατά το άρθρο 17, παράγραφος 1, στοιχείο γ', του εν λόγω κανονισμού –πρόσωπο ή οντότητα που ενεργεί μέσω ή εξ ονόματος ή προς όφελος ενός εκ των προσώπων, οντοτήτων ή φορέων που μνημονεύονται στα στοιχεία α' και β' του ως άνω άρθρου 17, παράγραφος 1– τράπεζα εγκαταστημένη στην Ευρωπαϊκή Ένωση η οποία, δυνάμει συμβάσεως αντεγγυήσεως συναφθείσας, στο πλαίσιο διαδοχικών συμβάσεων, για την έκδοση τραπεζικής εγγυήσεως προς όφελος του HIB, υποχρεούται να καταβάλει τα έξοδα εγγυήσεως σε λιβυκή οντότητα; Πρέπει να θεωρηθεί ότι τα έξοδα εγγυήσεως που αξιώνει η εν λόγω τράπεζα από άλλη τράπεζα εγκαταστημένη στην Ευρωπαϊκή Ένωση συνιστούν άμεσα ή έμμεσα απαιτήσεις βάσει εγγυήσεως;


(1)  Της 2ας Μαρτίου 2011, σχετικά με περιοριστικά μέτρα λόγω της κατάστασης στη Λιβύη (ΕΕ L 58, σ. 1).

(2)  Της 18ης Ιανουαρίου 2016, σχετικά με περιοριστικά μέτρα λόγω της κατάστασης στη Λιβύη και για την κατάργηση του κανονισμού (EE) 204/2011 (ΕΕ L 12, σ. 1).


10.7.2017   

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 221/6


Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Kúria (Ουγγαρία) στις 11 Απριλίου 2017 — Nagyszénás Településszolgáltatási Nonprofit Kft. κατά Nemzeti Adó- és Vámhivatal Fellebbviteli Igazgatóság

(Υπόθεση C-182/17)

(2017/C 221/08)

Γλώσσα διαδικασίας: η ουγγρική

Αιτούν δικαστήριο

Kúria

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

Αναιρεσείουσα: Nagyszénás Településszolgáltatási Nonprofit Kft.

Αναιρεσίβλητη: Nemzeti Adó- és Vámhivatal Fellebbviteli Igazgatóság.

Προδικαστικά ερωτήματα

1)

Εμπίπτει στην έννοια του «οργανισμ[ού] δημοσίου δικαίου» που προβλέπεται στο άρθρο 13, παράγραφος 1, πρώτο εδάφιο, της οδηγίας 2006/112/ΕΚ (1) του Συμβουλίου, της 28ης Νοεμβρίου 2006, σχετικά με το κοινό σύστημα φόρου προστιθέμενης αξίας, εμπορική εταιρεία η οποία ανήκει εξ ολοκλήρου (100 %) σε δήμο;

2)

Σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως στο πρώτο ερώτημα, πρέπει να θεωρηθεί ότι η εμπορική εταιρεία εκτελεί ως δημόσια αρχή τα καθήκοντα που υπέχει υποχρεωτικά ο δήμος, αλλά τα οποία αυτός αναθέτει στην εν λόγω εταιρεία;

3)

Σε περίπτωση αρνητικής απαντήσεως σε οποιοδήποτε από τα ανωτέρω δύο ερωτήματα, πρέπει να θεωρηθεί ότι το ποσό που καταβάλλει ο δήμος στην εμπορική εταιρεία για την εκτέλεση των καθηκόντων συνιστά αντιπαροχή.


(1)  ΕΕ L 347, σ. 1.


10.7.2017   

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 221/7


Αναίρεση που άσκησε στις 11 Απριλίου 2017 η International Management Group κατά της αποφάσεως που εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο (πέμπτο τμήμα) στις 2 Φεβρουαρίου 2017 στην υπόθεση T-29/15, International Management Group κατά Ευρωπαϊκής Επιτροπής

(Υπόθεση C-183/17 P)

(2017/C 221/09)

Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική

Διάδικοι

Αναιρεσείουσα: International Management Group (εκπρόσωπος: L. Levi, δικηγόρος)

Αναιρεσίβλητη: Ευρωπαϊκή Επιτροπή

Αιτήματα

Η αναιρεσείουσα ζητεί από το Δικαστήριο:

να αναιρέσει την αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση·

και, ως εκ τούτου

να ακυρώσει το τροποποιηθέν παράρτημα της εκτελεστικής αποφάσεως της Επιτροπής, της 7ης Νοεμβρίου 2013, σχετικά με το πρόγραμμα ετήσιας δράσεως του 2013 για τη Μιανμάρ/Βιρμανία που πρόκειται να χρηματοδοτηθεί από τον γενικό προϋπολογισμό της Ευρωπαϊκής Ένωσης (1), το οποίο εκδόθηκε στις 16 Δεκεμβρίου 2014· και

να καταδικάσει την Ευρωπαϊκή Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα.

να υποχρεώσει την Ευρωπαϊκή Επιτροπή να φέρει τα έξοδα της αναιρετικής και της πρωτόδικης διαδικασίας.

Λόγοι αναιρέσεως και κύρια επιχειρήματα

Προς στήριξη της αιτήσεώς της αναιρέσεως, η αναιρεσείουσα προβάλλει τέσσερις λόγους:

1)

Παράβαση της υποχρεώσεως αιτιολογήσεως — Παράβαση της υποχρεώσεως αιτιολογήσεως της δικαστικής αποφάσεως — Παραμόρφωση των στοιχείων της δικογραφίας

2)

Παράβαση του δημοσιονομικού κανονισμού του 2002 (2) και του δημοσιονομικού κανονισμού του 2012 (3) — Παράβαση του κανονισμού εφαρμογής της Επιτροπής (4) και του κατ’ εξουσιοδότηση κανονισμού της Επιτροπής (5) — Παράβαση της υποχρεώσεως αιτιολογήσεως της δικαστικής αποφάσεως — Παραμόρφωση των στοιχείων της δικογραφίας

3)

Παραβίαση της αρχής της χρηστής δημοσιονομικής διαχειρίσεως — Παράβαση της υποχρεώσεως αιτιολογήσεως — Παράβαση της υποχρεώσεως αιτιολογήσεως της δικαστικής αποφάσεως — Παράβαση των άρθρων 61, παράγραφος 1, και 60, παράγραφος 2, του δημοσιονομικού κανονισμού του 2012

4)

Παραβίαση της αρχής της χρηστής διοικήσεως — Προσβολή του δικαιώματος προηγούμενης ακροάσεως

Η αναιρεσείουσα βάλλει επίσης κατά της αποφάσεως με την οποία απορρίφθηκε το αίτημά της να της γνωστοποιηθεί η έκθεση της OLAF.


(1)  C(2013) 7682 τελικό.

(2)  Κανονισμός (ΕΚ, Ευρατόμ) 1605/2002 του Συμβουλίου, της 25ης Ιουνίου 2002, για τη θέσπιση του δημοσιονομικού κανονισμού που εφαρμόζεται στο γενικό προϋπολογισμό των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, όπως τροποποιήθηκε (ΕΕ 2002, L 248, σ. 1).

(3)  Κανονισμός (ΕΕ, Ευρατόμ) 966/2012 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 25ης Οκτωβρίου 2012, σχετικά με τους δημοσιονομικούς κανόνες που εφαρμόζονται στον γενικό προϋπολογισμό της Ένωσης και την κατάργηση του κανονισμού (ΕΚ, Ευρατόμ) 1605/2002 του Συμβουλίου (ΕΕ 2012, L 298, σ. 1).

(4)  Κανονισμός (ΕΚ, Ευρατόμ) 2342/2002 της Επιτροπής, της 23ης Δεκεμβρίου 2002, για τη θέσπιση των κανόνων εφαρμογής του κανονισμού (EK, Ευρατόμ) 1605/2002 του Συμβουλίου, για τη θέσπιση του Δημοσιονομικού Κανονισμού που εφαρμόζεται στο γενικό προϋπολογισμό των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, όπως τροποποιήθηκε (ΕΕ 2002, L 357, σ. 1).

(5)  Κατ’ εξουσιοδότηση κανονισμός (ΕΕ) 1268/2012 της Επιτροπής, της 29ης Οκτωβρίου 2012, σχετικά με τους κανόνες εφαρμογής του κανονισμού (ΕΕ, Ευρατόμ) 966/2012 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου για τους δημοσιονομικούς κανόνες που εφαρμόζονται στον γενικό προϋπολογισμό της Ένωσης (ΕΕ 2012, L 362, σ. 1).


10.7.2017   

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 221/8


Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Landgericht Berlin (Γερμανία) στις 12 Απριλίου 2017 — flightright GmbH κατά Iberia Express SA

(Υπόθεση C-186/17)

(2017/C 221/10)

Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική

Αιτούν δικαστήριο

Landgericht Berlin

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

Εκκαλούσα: flightright GmbH

Εφεσίβλητη: Iberia Express SA

Προδικαστικό ερώτημα

Υφίσταται δικαίωμα αποζημιώσεως δυνάμει του άρθρου 7 του κανονισμού (ΕΚ) 261/2004 (1) ακόμη και όταν επιβάτης δεν προλαβαίνει να επιβιβασθεί σε πτήση άμεσης ανταποκρίσεως λόγω σχετικά μικρής καθυστερήσεως στην άφιξη της αρχικής πτήσεως και τούτο έχει ως αποτέλεσμα να αφιχθεί στον τελικό του προορισμό με καθυστέρηση τριών ή περισσότερων ωρών, αλλά οι δύο πτήσεις εκτελέσθηκαν από διαφορετικούς αερομεταφορείς και η κράτηση είχε πραγματοποιηθεί από διοργανωτή ταξιδίων για το συνολικό αεροπορικό ταξίδι μέσω άλλης αεροπορικής εταιρίας;


(1)  Κανονισμός (ΕΚ) 261/2004 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 11ης Φεβρουαρίου 2004, για τη θέσπιση κοινών κανόνων αποζημίωσης των επιβατών αεροπορικών μεταφορών και παροχής βοήθειας σε αυτούς σε περίπτωση άρνησης επιβίβασης και ματαίωσης ή μεγάλης καθυστέρησης της πτήσης και για την κατάργηση του κανονισμού (ΕΟΚ) 295/91 (EE L 46, σ. 1).


10.7.2017   

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 221/8


Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Tribunal Superior de Justicia de Madrid (Ισπανία) στις 12 Απριλίου 2017 — Lu Zheng κατά Ministerio de Economía y Competitividad

(Υπόθεση C-190/17)

(2017/C 221/11)

Γλώσσα διαδικασίας: η ισπανική

Αιτούν δικαστήριο

Tribunal Superior de Justicia de Madrid

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

Προσφεύγων-εκκαλών: Lu Zheng

Καθού-εφεσίβλητο: Ministerio de Economía y Competitividad

Προδικαστικά ερωτήματα

1)

Έχει το άρθρο 9, παράγραφος 1, του κανονισμού (ΕΚ) 1889/2005 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 26ης Οκτωβρίου 2005, σχετικά με τους ελέγχους ρευστών διαθεσίμων που εισέρχονται ή εξέρχονται από την Κοινότητα (1), την έννοια ότι αντιτίθεται σε εθνική νομοθεσία, όπως η επίμαχη στην κύρια δίκη, η οποία επιτρέπει, για τον κολασμό της μη συμμορφώσεως προς την κατά το άρθρο 3 του κανονισμού αυτού υποχρέωση δηλώσεως, την επιβολή προστίμου το οποίο μπορεί να ανέλθει έως και το διπλάσιο της αξίας των χρησιμοποιηθέντων μέσων πληρωμής;

2)

Έχει το άρθρο 9, παράγραφος 1, του κανονισμού (ΕΚ) 1889/2005 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 26ης Οκτωβρίου 2005, σχετικά με τους ελέγχους ρευστών διαθεσίμων που εισέρχονται ή εξέρχονται από την Κοινότητα, την έννοια ότι αντιτίθεται σε εθνική ρύθμιση, όπως η επίμαχη στην κύρια δίκη, η οποία προβλέπει ως επιβαρυντικές περιστάσεις για τη μη συμμόρφωση προς την υποχρέωση δηλώσεως τη μη απόδειξη της νόμιμης προελεύσεως των μέσων πληρωμής και την έλλειψη συνάφειας μεταξύ της αναπτυσσομένης από τον ενδιαφερόμενο δραστηριότητας;

3)

Σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως στα δύο προηγούμενα ερωτήματα, έχει το άρθρο 9, παράγραφος 1, του κανονισμού (ΕΚ) 1889/2005 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 26ης Οκτωβρίου 2005, σχετικά με τους ελέγχους ρευστών διαθεσίμων που εισέρχονται ή εξέρχονται από την Κοινότητα, την έννοια ότι η επιβολή χρηματικής κυρώσεως η οποία, ανεξαρτήτως του ποσού το οποίο αφορά η κίνηση, μπορεί να ανέλθει έως και το 25 % των μη δηλωθέντων ρευστών διαθεσίμων πληροί την απαίτηση περί αναλογικότητας;


(1)  ΕΕ 2005, L 309, σ. 9.


10.7.2017   

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 221/9


Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Amtsgericht Hannover (Γερμανία) στις 13 Απριλίου 2017 — Helga Krüsemann κ.λπ. κατά TUIfly GmbH

(Υπόθεση C-195/17)

(2017/C 221/12)

Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική

Αιτούν δικαστήριο

Amtsgericht Hannover

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

Ενάγουσες: Helga Krüsemann, Gabriele Heidenreich, Doris Manneck, Rita Juretschke

Εναγομένη: TUIfly GmbH

Προδικαστικά ερωτήματα

1)

Συνιστά έκτακτη περίσταση, κατά την έννοια του άρθρου 5, παράγραφος 3, του κανονισμού (ΕΚ) 261/2004 (1), η απουσία λόγω ασθενείας σημαντικού για τη διεξαγωγή πτήσεων τμήματος του προσωπικού του πραγματικού αερομεταφορέα; Σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως στο υπ’ αριθ. 1 ερώτημα: πόσο υψηλό πρέπει να είναι το ποσοστό απουσιών ώστε να γίνει δεκτό ότι συντρέχει έκτακτη περίσταση;

2)

Σε περίπτωση αρνητικής απαντήσεως στο υπ’ αριθ. 1 ερώτημα: Συνιστά έκτακτη περίσταση, κατά την έννοια του άρθρου 5, παράγραφος 3, του κανονισμού (ΕΚ) 261/2004, η αυθόρμητη απουσία σημαντικού για τη διεξαγωγή πτήσεων τμήματος του προσωπικού του πραγματικού αερομεταφορέα λόγω παύσεως εργασίας η οποία δεν συνάδει προς την εργατική νομοθεσία και τις συλλογικές συμβάσεις («αδέσποτη απεργία»); Σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως στο υπ’ αριθ. 2 ερώτημα: πόσο υψηλό πρέπει να είναι το ποσοστό απουσιών ώστε να γίνει δεκτό ότι συντρέχει τέτοια περίσταση;

3)

Σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως στα υπ’ αριθ. 1 ή 2 ερωτήματα: Πρέπει η έκτακτη περίσταση να συνέτρεξε κατά την ίδια τη ματαιωθείσα πτήση ή ο πραγματικός αερομεταφορέας έχει το δικαίωμα να καταρτίσει νέο πρόγραμμα πτήσεων για οικονομικούς λόγους;

4)

Σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως στα υπ’ αριθ. 1 ή 2 ερωτήματα: Για την ερμηνεία της έννοιας της δυνατότητας αποφυγής έχει σημασία η έκτακτη περίσταση ή, αντιθέτως, οι συνέπειες της επελεύσεως της έκτακτης περιστάσεως;


(1)  Κανονισμός (ΕΚ) 261/2004 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 11ης Φεβρουαρίου 2004, για τη θέσπιση κοινών κανόνων αποζημίωσης των επιβατών αεροπορικών μεταφορών και παροχής βοήθειας σε αυτούς σε περίπτωση άρνησης επιβίβασης και ματαίωσης ή μεγάλης καθυστέρησης της πτήσης και για την κατάργηση του κανονισμού (ΕΟΚ) 295/91 (ΕΕ L 46, σ. 1).


10.7.2017   

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 221/10


Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Amtsgericht Hannover (Γερμανία) στις 13 Απριλίου 2017 — Rita Hoffmeyer και Rudolf Meyer κατά TUIfly GmbH

(Υπόθεση C-199/17)

(2017/C 221/13)

Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική

Αιτούν δικαστήριο

Amtsgericht Hannover

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

Ενάγοντες: Rita Hoffmeyer, Rudolf Meyer

Εναγομένη: TUIfly GmbH

Προδικαστικά ερωτήματα

1)

Συνιστά έκτακτη περίσταση, κατά την έννοια του άρθρου 5, παράγραφος 3, του κανονισμού (ΕΚ) 261/2004 (1), η απουσία λόγω ασθενείας σημαντικού για τη διεξαγωγή πτήσεων τμήματος του προσωπικού του πραγματικού αερομεταφορέα; Σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως στο υπ’ αριθ. 1 ερώτημα: πόσο υψηλό πρέπει να είναι το ποσοστό απουσιών ώστε να γίνει δεκτό ότι συντρέχει έκτακτη περίσταση;

2)

Σε περίπτωση αρνητικής απαντήσεως στο υπ’ αριθ. 1 ερώτημα: Συνιστά έκτακτη περίσταση, κατά την έννοια του άρθρου 5, παράγραφος 3, του κανονισμού (ΕΚ) 261/2004, η αυθόρμητη απουσία σημαντικού για τη διεξαγωγή πτήσεων τμήματος του προσωπικού του πραγματικού αερομεταφορέα λόγω παύσεως εργασίας η οποία δεν συνάδει προς την εργατική νομοθεσία και τις συλλογικές συμβάσεις («αδέσποτη απεργία»); Σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως στο υπ’ αριθ. 2 ερώτημα: πόσο υψηλό πρέπει να είναι το ποσοστό απουσιών ώστε να γίνει δεκτό ότι συντρέχει τέτοια περίσταση;

3)

Σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως στα υπ’ αριθ. 1 ή 2 ερωτήματα: Πρέπει η έκτακτη περίσταση να συνέτρεξε κατά την ίδια τη ματαιωθείσα πτήση ή ο πραγματικός αερομεταφορέας έχει το δικαίωμα να καταρτίσει νέο πρόγραμμα πτήσεων για οικονομικούς λόγους;

4)

Σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως στα υπ’ αριθ. 1 ή 2 ερωτήματα: Για την ερμηνεία της έννοιας της δυνατότητας αποφυγής έχει σημασία η έκτακτη περίσταση ή, αντιθέτως, οι συνέπειες της επελεύσεως της έκτακτης περιστάσεως;


(1)  Κανονισμός (ΕΚ) 261/2004 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 11ης Φεβρουαρίου 2004, για τη θέσπιση κοινών κανόνων αποζημίωσης των επιβατών αεροπορικών μεταφορών και παροχής βοήθειας σε αυτούς σε περίπτωση άρνησης επιβίβασης και ματαίωσης ή μεγάλης καθυστέρησης της πτήσης και για την κατάργηση του κανονισμού (ΕΟΚ) 295/91 (ΕΕ L 46, σ. 1).


10.7.2017   

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 221/10


Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Amtsgericht Hannover (Γερμανία) στις 13 Απριλίου 2017 — Eberhard Schmeer κατά TUIfly GmbH

(Υπόθεση C-203/17)

(2017/C 221/14)

Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική

Αιτούν δικαστήριο

Amtsgericht Hannover

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

Ενάγων: Eberhard Schmeer

Εναγομένη: TUIfly GmbH

Προδικαστικά ερωτήματα

1)

Συνιστά έκτακτη περίσταση, κατά την έννοια του άρθρου 5, παράγραφος 3, του κανονισμού (ΕΚ) 261/2004 (1), η απουσία λόγω ασθενείας σημαντικού για τη διεξαγωγή πτήσεων τμήματος του προσωπικού του πραγματικού αερομεταφορέα; Σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως στο υπ’ αριθ. 1 ερώτημα: πόσο υψηλό πρέπει να είναι το ποσοστό απουσιών ώστε να γίνει δεκτό ότι συντρέχει έκτακτη περίσταση;

2)

Σε περίπτωση αρνητικής απαντήσεως στο υπ’ αριθ. 1 ερώτημα: Συνιστά έκτακτη περίσταση, κατά την έννοια του άρθρου 5, παράγραφος 3, του κανονισμού (ΕΚ) 261/2004, η αυθόρμητη απουσία σημαντικού για τη διεξαγωγή πτήσεων τμήματος του προσωπικού του πραγματικού αερομεταφορέα λόγω παύσεως εργασίας η οποία δεν συνάδει προς την εργατική νομοθεσία και τις συλλογικές συμβάσεις («αδέσποτη απεργία»); Σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως στο υπ’ αριθ. 2 ερώτημα: πόσο υψηλό πρέπει να είναι το ποσοστό απουσιών ώστε να γίνει δεκτό ότι συντρέχει τέτοια περίσταση;

3)

Σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως στα υπ’ αριθ. 1 ή 2 ερωτήματα: Πρέπει η έκτακτη περίσταση να συνέτρεξε κατά την ίδια τη ματαιωθείσα πτήση ή ο πραγματικός αερομεταφορέας έχει το δικαίωμα να καταρτίσει νέο πρόγραμμα πτήσεων για οικονομικούς λόγους;

4)

Σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως στα υπ’ αριθ. 1 ή 2 ερωτήματα: Για την ερμηνεία της έννοιας της δυνατότητας αποφυγής έχει σημασία η έκτακτη περίσταση ή, αντιθέτως, οι συνέπειες της επελεύσεως της έκτακτης περιστάσεως;


(1)  Κανονισμός (ΕΚ) 261/2004 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 11ης Φεβρουαρίου 2004, για τη θέσπιση κοινών κανόνων αποζημίωσης των επιβατών αεροπορικών μεταφορών και παροχής βοήθειας σε αυτούς σε περίπτωση άρνησης επιβίβασης και ματαίωσης ή μεγάλης καθυστέρησης της πτήσης και για την κατάργηση του κανονισμού (ΕΟΚ) 295/91 (ΕΕ L 46, σ. 1).


10.7.2017   

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 221/11


Αναίρεση που άσκησε στις 26 Απριλίου 2017 η Lubrizol France SAS κατά της αποφάσεως που εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο (πέμπτο τμήμα) στις 16 Φεβρουαρίου 2017 στην υπόθεση T-191/14, Lubrizol France SAS κατά Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης

(Υπόθεση C-223/17 P)

(2017/C 221/15)

Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική

Διάδικοι

Αναιρεσείουσα: Lubrizol France SAS (εκπρόσωποι: R. MacLean, Solicitor, A. Bochon, avocat)

Λοιποί διάδικοι στην αναιρετική διαδικασία: Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης, Ευρωπαϊκή Επιτροπή

Αιτήματα

Η αναιρεσείουσα ζητεί από το Δικαστήριο:

να αναιρέσει την απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου στην υπόθεση T-191/14, Lubrizol France κατά Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης, όσον αφορά τους δύο λόγους ακυρώσεως στην προσφυγή της αναιρεσείουσας ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου·

να δεχθεί και τους δύο ως άνω λόγους ως βάσιμους·

να ασκήσει την εξουσία του να αποφανθεί το ίδιο επί των δύο επίμαχων λόγων και να αποφανθεί οριστικώς·

επικουρικώς, να αναπέμψει την υπόθεση στο Γενικό Δικαστήριο ούτως ώστε να μπορέσει να αποφανθεί επί των δύο προβληθέντων από την προσφεύγουσα λόγων περί παραβιάσεως της νομοθεσίας και παραβάσεως της διαδικασίας· και

να καταδικάσει το Συμβούλιο και τους παρεμβαίνοντες στα δικαστικά έξοδα της παρούσας διαδικασίας, καθώς και στα δικαστικά έξοδα της πρωτοβάθμιας διαδικασίας.

Λόγοι αναιρέσεως και κύρια επιχειρήματα

Προς στήριξη της αναιρέσεώς της, η αναιρεσείουσα προβάλλει τρεις λόγους.

1.

Με τον πρώτο λόγο προβάλλεται ότι το Γενικό Δικαστήριο παρέλειψε να εκτιμήσει την εφαρμογή των κρίσιμων κριτηρίων από το Συμβούλιο με γνώμονα το ορθό νομικό κριτήριο

Η αναιρεσείουσα υποστηρίζει ότι, παραλείποντας να εφαρμόσει τα κρίσιμα κριτήρια τα οποία προβλέπονται στην ανακοίνωση της Επιτροπής για τις αυτόνομες δασμολογικές αναστολές και ποσοστώσεις (ανακοίνωση 2011/C 363/02 (1)) κατά την εκτίμηση περί του αν πρέπει να λήξει η αυτόνομη δασμολογική αναστολή για το εισαγόμενο προϊόν Benzenepropanoic acid, 3,5-bis(1,1-dimethylethylene)-4-hydroxy-, butyl ester (στο εξής: BPA), το Γενικό Δικαστήριο παρέλειψε να εκτιμήσει ορθώς τα επιχειρήματα και τους ισχυρισμούς του Συμβουλίου και της Επιτροπής με γνώμονα τα κρίσιμα νομικά κριτήρια και σύμφωνα με τα εφαρμοστέα στην παρούσα περίπτωση ορθά νομικά κριτήρια.

2.

Με τον δεύτερο λόγο προβάλλεται ότι το Γενικό Δικαστήριο αντικατέστησε απαραδέκτως το σκεπτικό του Συμβουλίου με το δικό του και παραμόρφωσε προδήλως τα αποδεικτικά στοιχεία

Η αναιρεσείουσα υποστηρίζει ότι, κατά πρώτο λόγο, το Γενικό Δικαστήριο αντικατέστησε απαραδέκτως το σκεπτικό του Συμβουλίου και της Επιτροπής με το δικό του και ότι, κατ’ αυτόν τον τρόπο, παρέσχε απαραδέκτως έναν δικό του λόγο ως έρεισμα για το ότι τα προσφερόμενα από την ενισταμένη εμπορεύματα θα μπορούσαν να θεωρηθούν πανομοιότυπα, ισοδύναμα ή υποκατάστατα του BPA.

Κατά δεύτερο λόγο, η αναιρεσείουσα υποστηρίζει ότι το Γενικό Δικαστήριο εκτίμησε κατά τρόπο προδήλως εσφαλμένο τα αποδεικτικά στοιχεία τα οποία είναι συναφή με την ικανότητα της ενισταμένης να παράσχει επαρκώς διαθέσιμες ποσότητες των προβαλλόμενων ως συγκρινόμενων με το BPA εμπορευμάτων, παραμορφώνοντας το σαφές περιεχόμενο των αποδεικτικών στοιχείων και την εφαρμογή τους στην αξιολόγηση της υποθέσεως πρωτοδίκως.

3.

Με τον τρίτο λόγο προβάλλεται ότι το Γενικό Δικαστήριο υπέπεσε σε πρόδηλα σφάλματα κατά την εφαρμογή των συναφών διαδικασιών και υιοθέτησε αντιφατική αιτιολογία

Η αναιρεσείουσα υποστηρίζει ότι το Γενικό Δικαστήριο υπέπεσε σε πλάνη περί το δίκαιο, κρίνοντας ότι η εξουσία της Επιτροπής περί απορρίψεως ενστάσεως λόγω περιόδου καθυστερήσεως στην απάντηση κατά πολύ μακρύτερης από τις 15 εργάσιμες ημέρες οι οποίες προβλέπονται στην ανακοίνωση της Επιτροπής, αφορά μόνο την πρώτη επαφή μεταξύ της ενισταμένης και των αιτούντων εταιριών και όχι μεταγενέστερες επικοινωνίες, κρίση βάσει της οποίας το Γενικό Δικαστήριο έκρινε ότι η εν λόγω καθυστέρηση δεν ασκεί επιρροή. Κατ’ αυτόν τον τρόπο, το Γενικό Δικαστήριο υιοθέτησε αντιφατική αιτιολογία σχετικά με τη φύση, τη λειτουργία και τους ρόλους των διαφόρων συμμετεχόντων στη διαδικασία η οποία προβλέπεται στην ανακοίνωση της Επιτροπής.


(1)  ΕΕ 2011, C 363, σ. 6.


10.7.2017   

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 221/12


Αναίρεση που άσκησε στις 4 Μαΐου 2017 ο GX κατά της διατάξεως που εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο (τρίτο τμήμα) στις 3 Μαρτίου 2017 στην υπόθεση T-556/16, GX κατά Ευρωπαϊκής Επιτροπής

(Υπόθεση C-233/17 P)

(2017/C 221/16)

Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική

Διάδικοι

Αναιρεσείων: GX (εκπρόσωπος: G.-M. Enache, avocat)

Αντίδικος κατ’ αναίρεση: Ευρωπαϊκή Επιτροπή

Αιτήματα

Ο αναιρεσείων ζητεί από το Δικαστήριο:

να αναιρέσει την αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση και εν συνεχεία να ακυρώσει την προσβαλλόμενη απόφαση της ΑΔΑ·

να αποζημιωθεί για την υλική και ηθική ζημία που υπέστη λόγω της αποφάσεως αυτής·

να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα.

Λόγοι αναιρέσεως και κύρια επιχειρήματα

Με την αίτηση αναιρέσεως ο αναιρεσείων ζητεί από τη Δικαστήριο την αναίρεση της διατάξεως του Γενικού Δικαστηρίου της 3ης Μαρτίου 2017 στην υπόθεση T-556/16, GX κατά Επιτροπής, με την οποία απορρίφθηκε η προσφυγή που είχε ασκήσει για την ακύρωση της αποφάσεως της εξεταστικής επιτροπής του γενικού διαγωνισμού EPSO/AD/248/13 να μην περιλάβει το όνομά του στον πίνακα επιτυχόντων του διαγωνισμού αυτού.

Προς στήριξη της αναιρέσεως ο αναιρεσείων προβάλλει δύο λόγους:

1.

Τον παράνομο χαρακτήρα της προκηρύξεως του διαγωνισμού, του διορθωτικού και των βασικών αρχών του κέντρου αξιολογήσεως

Ο αναιρεσείων φρονεί ότι η προκήρυξη του διαγωνισμού δεν είναι σύννομη, στο μέτρο που δεν δικαιολογεί αντικειμενικά ούτε τον περιορισμό στην επιλογή της δεύτερης γλώσσας (γερμανικά, αγγλικά ή γαλλικά) υπό το πρίσμα του συμφέροντος της υπηρεσίας ούτε την αναλογικότητα του περιορισμού αυτού υπό το πρίσμα των πραγματικών αναγκών της υπηρεσίας.

Δεύτερον, ο αναιρεσείων προβάλλει ότι δεν είναι σύννομες, έγκυρες και επιστημονικά θεμελιωμένες οι βασικές αρχές των αξιολογικών κέντρων οι οποίες διέπουν τους ανοιχτούς διαγωνισμούς EPSO, καθώς δεν υφίσταται τεκμηρίωση, στοιχεία ή επαλήθευση των θεμελιωδών πρακτικών που χρησιμοποιούνται στην EPSO βάσει των ακόλουθων αρχών: (i) «η παλαιότερη συμπεριφορά αποτελεί το καλύτερο κριτήριο προβλέψεως μελλοντικής επιδόσεως» (ii) «τα κέντρα αξιολογήσεως, στα οποία γίνεται προσομοίωση πραγματικών καταστάσεων εργασιακού περιβάλλοντος, είναι το καταλληλότερο εργαλείο για την πρόβλεψη της επιδόσεως υπό πραγματικές συνθήκες».

Τρίτον, ο αναιρεσείων υποστηρίζει ότι δεν είναι σύννομο ένα διορθωτικό που δημοσιεύθηκε στον διαγωνισμό EPSO/AD/248/13.

2.

Διαδικαστικές παρατυπίες στα κέντρα αξιολογήσεως.

Ο αναιρεσείων προβάλλει σειρά διαδικαστικών παρατυπιών στο κέντρο αξιολογήσεως για τον διαγωνισμό EPSO/AD/248/13.


10.7.2017   

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 221/13


Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Østre Landsret (Δανία) στις 10 Μαΐου 2017 — Gert Teglgaard, Fløjstrupgård I/S κατά Fødevareministeriets Klagecenter

(Υπόθεση C-239/17)

(2017/C 221/17)

Γλώσσα διαδικασίας: η δανική

Αιτούν δικαστήριο

Østre Landsret

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

Προσφεύγοντες: Gert Teglgaard, Fløjstrupgård I/S

Καθού: Fødevareministeriets Klagecenter

Προδικαστικά ερωτήματα

1)

Σε περίπτωση κατά την οποία γεωργός δεν εφάρμοσε τις κανονιστικές απαιτήσεις διαχειρίσεως ή τις ορθές γεωργικές και περιβαλλοντικές συνθήκες κατά τη διάρκεια ενός ημερολογιακού έτους και, επομένως, πρέπει να μειωθούν οι άμεσες ενισχύσεις προς τον γεωργό αυτόν σύμφωνα με τις συνδυασμένες διατάξεις του άρθρου 6, παράγραφος 1, του κανονισμού 1782/2003 (1) του Συμβουλίου και του άρθρου 66, παράγραφος 1, του κανονισμού 796/2004 (2) της Επιτροπής, θα πρέπει η μείωση των ενισχύσεων να υπολογιστεί βάσει των άμεσων ενισχύσεων προς τον γεωργό:

α)

στο ημερολογιακό έτος κατά το οποίο έλαβε χώρα η μη συμμόρφωση ή

β)

στο (μεταγενέστερο) ημερολογιακό έτος κατά το οποίο διαπιστώθηκε η μη συμμόρφωση;

2)

Είναι ίδιο το αποτέλεσμα με γνώμονα τις συνδυασμένες μεταγενέστερες διατάξεις του άρθρου 23, παράγραφος 1, του κανονισμού 73/2009 (3) του Συμβουλίου και του άρθρου 70, παράγραφοι 4 και 8, στοιχείο α', του κανονισμού 1122/2009 (4) της Επιτροπής;

3)

Σε περίπτωση κατά την οποία γεωργός δεν εφάρμοσε τις κανονιστικές απαιτήσεις διαχειρίσεως ή τις ορθές γεωργικές και περιβαλλοντικές συνθήκες το 2007 και 2008, αλλά η μη συμμόρφωση διαπιστώθηκε μόλις το 2011, οι εφαρμοστέες διατάξεις για τον καθορισμό της μειώσεως των ενισχύσεων είναι οι συνδυασμένες διατάξεις του κανονισμού 1782/2003 του Συμβουλίου και του κανονισμού 796/2004 της Επιτροπής ή οι συνδυασμένες διατάξεις του κανονισμού 73/2009 του Συμβουλίου και του κανονισμού 1122/2009 της Επιτροπής;


(1)  Κανονισμός (ΕΚ) 1782/2003 του Συμβουλίου, της 29ης Σεπτεμβρίου 2003, για τη θέσπιση κοινών κανόνων για τα καθεστώτα άμεσης στήριξης στα πλαίσια της κοινής γεωργικής πολιτικής και για τη θέσπιση ορισμένων καθεστώτων στήριξης για τους γεωργούς και για την τροποποίηση των κανονισμών (ΕΟΚ) 2019/93, (ΕΚ) 1452/2001, (ΕΚ) 1453/2001, (ΕΚ) 1454/2001, (ΕΚ) 1868/94, (ΕΚ) 1251/1999, (ΕΚ) 1254/1999, (ΕΚ) 1673/2000, (ΕΟΚ) 2358/71 και (ΕΚ) 2529/2001 (ΕΕ 2003, L 270, σ. 1).

(2)  Κανονισμός (ΕΚ) 796/2004 της Eπιτροπής της 21ης Απριλίου 2004, σχετικά με τη θέσπιση λεπτομερών κανόνων για την εφαρμογή της πολλαπλής συμμόρφωσης, της διαφοροποίησης και του ολοκληρωμένου συστήματος διαχείρισης και ελέγχου που προβλέπονται στον κανονισμό (ΕΚ) 1782/2003 του Συμβουλίου για τη θέσπιση κοινών κανόνων για τα καθεστώτα άμεσης στήριξης στα πλαίσια της κοινής γεωργικής πολιτικής και για τη θέσπιση ορισμένων καθεστώτων στήριξης για τους γεωργούς (ΕΕ 2004, L 141, σ. 18).

(3)  Κανονισμός (ΕΚ) 73/2009 του Συμβουλίου, της 19ης Ιανουαρίου 2009, σχετικά με τη θέσπιση κοινών κανόνων για τα καθεστώτα άμεσης στήριξης για τους γεωργούς στο πλαίσιο της κοινής γεωργικής πολιτικής και τη θέσπιση ορισμένων καθεστώτων στήριξης για τους γεωργούς, για την τροποποίηση των κανονισμών (ΕΚ) 1290/2005, (ΕΚ) 247/2006, (ΕΚ) 378/2007 και για την κατάργηση του κανονισμού (ΕΚ) 1782/2003 (ΕΕ 2009, L 30, σ. 16).

(4)  Κανονισμός (ΕΚ) 1122/2009 της Επιτροπής, της 30ής Νοεμβρίου 2009, σχετικά με τη θέσπιση λεπτομερών διατάξεων εφαρμογής του κανονισμού (ΕΚ) 73/2009 του Συμβουλίου όσον αφορά την πολλαπλή συμμόρφωση, τη διαφοροποίηση και το ολοκληρωμένο σύστημα διαχείρισης και ελέγχου, στο πλαίσιο των καθεστώτων άμεσης στήριξης για τους γεωργούς που προβλέπονται στον εν λόγω κανονισμό, καθώς και λεπτομερών διατάξεων εφαρμογής του κανονισμού (ΕΚ) 1234/2007 του Συμβουλίου όσον αφορά την πολλαπλή συμμόρφωση στο πλαίσιο του καθεστώτος στήριξης που προβλέπεται για τον αμπελοοινικό τομέα (ΕΕ 2009, L 316, σ. 65).


10.7.2017   

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 221/14


Αναίρεση που άσκησε στις 2 Μαΐου 2017 η Holistic Innovation Institute, S.L.U. κατά της αποφάσεως που εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο (πέμπτο τμήμα) στις 16 Φεβρουαρίου 2017 στην υπόθεση T-706/14, Holistic Innovation Institute κατά REA

(Υπόθεση C-241/17 P)

(2017/C 221/18)

Γλώσσα διαδικασίας: η ισπανική

Διάδικοι

Αναιρεσείουσα: Holistic Innovation Institute, S.L.U. (εκπρόσωπος: J. J. Marín López, abogado)

Αντίδικος κατ’ αναίρεση: Εκτελεστικός Οργανισμός Έρευνας (REA)

Αιτήματα

Η αναιρεσείουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:

να αναιρέσει την απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου (πέμπτο τμήμα) της 16ης Φεβρουαρίου 2017, Holistic Innovation Institute κατά REA, T-706/14, EU:T:2017:89.

να ακυρώσει την από 24 Ιουλίου 2014 απόφαση του διευθυντή του Εκτελεστικού Οργανισμού Έρευνας [ARES (2014) 2461 172], για τον τερματισμό των διαπραγματεύσεων με την Holistic Innovation Institute, S.L.U. και την απόρριψη της συμμετοχή της στα ευρωπαϊκά προγράμματα Inachus και ZONeSEC.

να επιδικάσει αποζημίωση υπέρ της Holistic Innovation Institute, S.L.U. υπό τους όρους που υποδεικνύονται στο σημείο 177 του δικογράφου της αιτήσεως αναιρέσεως.

Λόγοι αναιρέσεως και κύρια επιχειρήματα

1.

Πλάνη περί το δίκαιο, κατά το μέτρο που στην αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση διαπιστώνεται ότι η REA ενήργησε στο πλαίσιο των αρμοδιοτήτων της και ότι δεν υπερέβη τα όρια των καθηκόντων που της είχαν ανατεθεί όσον αφορά τη διαχείριση του εβδόμου προγράμματος πλαισίου, κατά την αξιολόγηση της ικανότητας της Holistic Innovation Institute και τον αποκλεισμό της από τις διαπραγματεύσεις στο πλαίσιο των προγραμμάτων Inachus και ZONeSEC (σκέψη 39 της αναιρεσιβαλλόμενης αποφάσεως).

2.

Πλάνη περί το δίκαιο, καθότι το τμήμα 2.2.2, πρώτο εδάφιο, του παραρτήματος της αποφάσεως 2012/838 ερμηνεύθηκε κατά τρόπον ώστε να δύναται η REA να αποκλείσει την Holistic Innovation Institute από τις διαπραγματεύσεις στο πλαίσιο των προγραμμάτων Inachus και ZONeSEC (σκέψη 126 της αναιρεσιβαλλόμενης αποφάσεως).

3.

Πλάνη περί το δίκαιο, καθότι το Γενικό Δικαστήριο έκρινε αιτιολογημένη την προσβαλλόμενη απόφαση (σκέψη 67 της αναιρεσιβαλλόμενης αποφάσεως), παρότι η τελευταία παραπέμπει, ως αναπόσπαστο τμήμα της αιτιολογίας, αφενός, στην απόφαση της Επιτροπής, της 13ης Μαρτίου 2014 [ARES (2014) 710158] με την οποία αποκλείεται η συμμετοχή της αναιρεσείουσας στο πρόγραμμα eDIGIREGION (σκέψεις 57 και 60 έως 62 της αναιρεσιβαλλόμενης αποφάσεως), και, αφετέρου, στις τελικές εκθέσεις των ελέγχων 11-INFS-025 και 11-BA119-016 (σκέψεις 63 και 64 της αναιρεσιβαλλόμενης αποφάσεως), ενώ τόσο η απόφαση της Επιτροπής, της 13ης Μαρτίου 2014 [ARES (2014) 710158], προπαρατεθείσα, όσο και οι τελικές εκθέσεις των ελέγχων 11-INFS-025 και 11-BA119-016 έχουν ήδη αποτελέσει αντικείμενο αιτήσεων αναιρέσεως.

4.

Πλάνη περί το δίκαιο, συνιστάμενη στο ότι η αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση παραμόρφωσε το περιεχόμενο των προσκομισθέντων αποδεικτικών στοιχείων, κατά το μέτρο που διαπιστώθηκε ότι η REA ζήτησε «επανειλημμένως» από την προσφεύγουσα-ενάγουσα να προσκομίσει συγκεκριμένες πληροφορίες (σκέψη 75 της αναιρεσιβαλλόμενης αποφάσεως), ότι «υπέβαλε εκ νέου σχετικό αίτημα» με το δικόγραφο της 14ης Μαΐου 2014 (σκέψη 78 της αναιρεσιβαλλόμενης αποφάσεως) και ότι «αντηλλάγησαν διάφορα έγγραφα μεταξύ της REA και της προσφεύγουσας-ενάγουσας» (σκέψη 118 της αναιρεσιβαλλόμενης αποφάσεως).

5.

Πλάνη περί το δίκαιο, συνιστάμενη στο ότι το Γενικό Δικαστήριο παραμόρφωσε το περιεχόμενο των προσκομισθέντων αποδεικτικών στοιχείων κατά το μέτρο που η αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση περιέχει μνεία, στις σκέψεις 8, 77 και 78, σε ανύπαρκτο έγγραφο που δεν περιέχεται στην δικογραφία.

6.

Πλάνη περί το δίκαιο, συνιστάμενη στο ότι το Γενικό Δικαστήριο έκρινε με την αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση ως αιτιολογημένη την προσβαλλόμενη απόφαση (σκέψεις 80, 84, 94, 108 και 127 της αναιρεσιβαλλόμενης αποφάσεως), ενώ η προσβαλλόμενη απόφαση αντιβαίνει στο τμήμα 2.2.2 του παραρτήματος της αποφάσεως 2012/838, κατά το μέτρο που αποκλίνει από τη θετική αξιολόγηση των ανεξάρτητων εξωτερικών αξιολογητών σχετικά με την επιχειρησιακή ικανότητα της αναιρεσείουσας χωρίς να προβάλλει προς τούτο «ισχυρή και εμπεριστατωμένη επιχειρηματολογία».

7.

Πλάνη περί το δίκαιο, συνιστάμενη στην έλλειψη αιτιολογίας της αναιρεσιβαλλόμενης αποφάσεως, κατά το μέτρο που κρίθηκε ότι «η προσφεύγουσα-ενάγουσα δεν προσκόμισε κανένα αποδεικτικό στοιχείο δυνάμενο να κλονίσει την επιχειρηματολογία [της REA]» (σκέψη 58 της αναιρεσιβαλλόμενης αποφάσεως) και ότι το έγγραφο της 2ας Ιουνίου 2014, το οποίο προσκομίστηκε ως παράρτημα Α26 της προσφυγής-αγωγής «αναπαρήγαγε τμήμα των στοιχείων που ήδη περιέχονται στο επεξηγηματικό έγγραφο που αναφέρεται στην ως άνω σκέψη 8, χωρίς εντούτοις να προσκομίζει τα συγκεκριμένα στοιχεία που είχε ζητήσει η REA, όπως αυτά επισημαίνονται στις σκέψεις 7, 9 και 10 ανωτέρω» (σκέψη 78 της αναιρεσιβαλλόμενης αποφάσεως).

8.

Πλάνη περί το δίκαιο, συνιστάμενη στο ότι το Γενικό Δικαστήριο έκρινε στην αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση ότι το χρονοδιάγραμμα σχετικά με τις εντολές διαπραγματεύσεως προβλέπει το ενδεχόμενο τερματισμού των διαπραγματεύσεων κατά τρόπο «όλως ενδεικτικό» (σκέψη 130 της αναιρεσιβαλλόμενης αποφάσεως).

9.

Πλάνη περί το δίκαιο, κατά το μέτρο που το Γενικό Δικαστήριο έκρινε εσφαλμένως στην αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση ότι δεν πρέπει να επιδικασθεί χρηματική ικανοποίηση για την ηθική βλάβη ούτε αποζημίωση για τις υλικές ζημίες που προκλήθηκαν λόγω της εκδόσεως της προσβαλλόμενης αποφάσεως (σκέψεις 147, 148 και 150 της αναιρεσιβαλλόμενης αποφάσεως).


10.7.2017   

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 221/15


Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Supreme Court (Ιρλανδία) στις 12 Μαΐου 2017 — Ryanair Ltd κατά The Revenue Commissioners

(Υπόθεση C-249/17)

(2017/C 221/19)

Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική

Αιτούν δικαστήριο

Supreme Court

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

Αναιρεσείουσα: Ryanair Ltd

Αναιρεσίβλητοι: The Revenue Commissioners

Προδικαστικά ερωτήματα

1)

Αρκεί η μελλοντική πρόθεση παροχής υπηρεσιών διαχειρίσεως σε εταιρία που αποτελεί τον στόχο εξαγοράς, εφόσον η εξαγορά ολοκληρωθεί, προκειμένου να στοιχειοθετηθεί ότι ο πιθανός αγοραστής ασκεί οικονομική δραστηριότητα κατά την έννοια του άρθρου 4 της έκτης οδηγίας για τον ΦΠΑ (1), έτσι ώστε ο ΦΠΑ που καταβάλει ο πιθανός αγοραστής επί των αγαθών ή υπηρεσιών που προμηθεύεται προκειμένου να προωθήσει τη συγκεκριμένη εξαγορά να θεωρηθεί ότι συνιστά ΦΠΑ επί των εισροών για τη σκοπούμενη οικονομική δραστηριότητα, η οποία συνίσταται στην παροχή των οικείων υπηρεσιών διαχειρίσεως;

2)

Υφίσταται επαρκής «ευθεία και άμεση σχέση», όπως αυτή έχει καθοριστεί ως απαραίτητη προϋπόθεση από το Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης με την απόφαση Cibo (2), μεταξύ επαγγελματικών υπηρεσιών που παρέχονται στο πλαίσιο πιθανής εξαγοράς όπως η προαναφερθείσα και μεταγενέστερων οικονομικών πράξεων, ήτοι της ενδεχόμενης παροχής υπηρεσιών διαχειρίσεως στην εταιρία που θα αποτελέσει το αντικείμενο της εξαγοράς σε περίπτωση που η εν λόγω εξαγορά ολοκληρωθεί, έτσι ώστε να επιτρέπεται η έκπτωση του ΦΠΑ που καταβλήθηκε επί των προαναφερθεισών επαγγελματικών υπηρεσιών;


(1)  Έκτη οδηγία 77/388/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 17ης Μαΐου 1977, περί εναρμονίσεως των νομοθεσιών των κρατών μελών, των σχετικών με τους φόρους κύκλου εργασιών — Κοινό σύστημα φόρου προστιθεμένης αξίας: ομοιόμορφη φορολογική βάση (ΕΕ ειδ. έκδ. 09/001, σ. 49).

(2)  Απόφαση της 27ης Σεπτεμβρίου 2001, Cibo Participations (C-16/00, EU:C:2001:495).


10.7.2017   

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 221/16


Προσφυγή της 12ης Μαΐου 2017 — Ευρωπαϊκή Επιτροπή κατά Ιταλικής Δημοκρατίας

(Υπόθεση C-251/17)

(2017/C 221/20)

Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική

Διάδικοι

Προσφεύγουσα: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: E. Manhaeve και L. Cimaglia)

Καθής: Ιταλική Δημοκρατία

Αιτήματα

Η Επιτροπή ζητεί από το Δικαστήριο:

να διαπιστώσει ότι η Ιταλική Δημοκρατία, παραλείποντας να λάβει όλα τα μέτρα που ήταν αναγκαία για την εκτέλεση της εκδοθείσας από το Δικαστήριο στις 19 Ιουλίου 2012 αποφάσεως επί της υποθέσεως C-565/10, Επιτροπή κατά Ιταλίας, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από το άρθρο 260, παράγραφος 1, ΣΛΕΕ·

να υποχρεώσει την Ιταλική Δημοκρατία να καταβάλει χρηματική ποινή ύψους 346 922,40 ευρώ, αφαιρουμένης της ενδεχόμενης μειώσεως ως προκύπτει από τον προταθέντα τύπο μειώσεως του ποσού της χρηματικής ποινής, για κάθε ημέρα καθυστερήσεως ως προς την εκτέλεση της αποφάσεως που εκδόθηκε επί της υποθέσεως C-565/10, από της ημερομηνίας εκδόσεως αποφάσεως επί της υπό κρίση υποθέσεως και μέχρι την ημερομηνία κατά την οποία θα έχει λάβει χώρα η εκτέλεση της αποφάσεως που εκδόθηκε επί της υποθέσεως C-565/10·

να υποχρεώσει την Ιταλική Δημοκρατία να καταβάλει ημερησίως κατ’ αποκοπήν ποσό ύψους 39 113,80 ευρώ, με συνολικό ποσό που να ανέρχεται κατ’ ελάχιστον σε 62 699 421,40 ευρώ, από της ημερομηνίας εκδόσεως της αποφάσεως επί της υποθέσεως C-565/10 και μέχρι την ημερομηνία εκδόσεως αποφάσεως επί της υπό κρίση υποθέσεως ή μέχρι την ημερομηνία κατά την οποία θα έχει λάβει χώρα η εκτέλεση της αποφάσεως που εκδόθηκε επί της υποθέσεως C-565/10·

να καταδικάσει την Ιταλική Δημοκρατία στα δικαστικά έξοδα.

Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα

Με την προσφυγή της, η Επιτροπή βάλλει κατά της μη εκτελέσεως της εκδοθείσας από το Δικαστήριο στις 19 Ιουλίου 2012 αποφάσεως εν σχέσει προς 80 ιταλικούς οικισμούς που συγκαταλέγονται μεταξύ εκείνων οι οποίοι είχαν αποτελέσει αντικείμενο της αποφάσεως αυτής.

Συναφώς, η Ιταλική Δημοκρατία αναγνωρίζει ότι έχει παραβεί τις υποχρεώσεις που υπέχει από το άρθρο 3 της οδηγίας 91/271/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 21ης Μαΐου 1991, για την επεξεργασία των αστικών λυμάτων (1), εν σχέσει προς 35 οικισμούς. Η Ιταλική Δημοκρατία αναγνωρίζει, ωσαύτως, ότι έχει παραβεί τις υποχρεώσεις που υπέχει από τα άρθρα 4 και 10 της οδηγίας αυτής εν σχέσει προς 70 οικισμούς.

Η Επιτροπή συνάγει εξ αυτών ότι η Ιταλική Δημοκρατία δεν έλαβε όλα τα μέτρα που ήταν αναγκαία για την πλήρη εκτέλεση της αποφάσεως της 19ης Ιουλίου 2012.


(1)  ΕΕ L 135, σ. 40.


10.7.2017   

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 221/17


Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Amtsgericht Hannover (Γερμανία) στις 15 Μαΐου 2017 — Regina Lorenz και Prisca Sprecher κατά TUIfly GmbH

(Υπόθεση C-254/17)

(2017/C 221/21)

Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική

Αιτούν δικαστήριο

Amtsgericht Hannover

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

Ενάγουσες: Regina Lorenz, Prisca Sprecher

Εναγομένη: TUIfly GmbH

Προδικαστικά ερωτήματα

1)

Συνιστά έκτακτη περίσταση, κατά την έννοια του άρθρου 5, παράγραφος 3, του κανονισμού (ΕΚ) 261/2004 (1), η απουσία λόγω ασθενείας σημαντικού για τη διεξαγωγή πτήσεων τμήματος του προσωπικού του πραγματικού αερομεταφορέα; Σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως στο υπ’ αριθ. 1 ερώτημα: πόσο υψηλό πρέπει να είναι το ποσοστό απουσιών ώστε να γίνει δεκτό ότι συντρέχει έκτακτη περίσταση;

2)

Σε περίπτωση αρνητικής απαντήσεως στο υπ’ αριθ. 1 ερώτημα: Συνιστά έκτακτη περίσταση, κατά την έννοια του άρθρου 5, παράγραφος 3, του κανονισμού (ΕΚ) 261/2004, η αυθόρμητη απουσία σημαντικού για τη διεξαγωγή πτήσεων τμήματος του προσωπικού του πραγματικού αερομεταφορέα λόγω παύσεως εργασίας η οποία δεν συνάδει προς την εργατική νομοθεσία και τις συλλογικές συμβάσεις («αδέσποτη απεργία»); Σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως στο υπ’ αριθ. 2 ερώτημα: πόσο υψηλό πρέπει να είναι το ποσοστό απουσιών ώστε να γίνει δεκτό ότι συντρέχει τέτοια περίσταση;

3)

Σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως στα υπ’ αριθ. 1 ή 2 ερωτήματα: Πρέπει η έκτακτη περίσταση να συνέτρεξε κατά την ίδια τη ματαιωθείσα πτήση ή ο πραγματικός αερομεταφορέας έχει το δικαίωμα να καταρτίσει νέο πρόγραμμα πτήσεων για οικονομικούς λόγους;

4)

Σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως στα υπ’ αριθ. 1 ή 2 ερωτήματα: Για την ερμηνεία της έννοιας της δυνατότητας αποφυγής έχει σημασία η έκτακτη περίσταση ή, αντιθέτως, οι συνέπειες της επελεύσεως της έκτακτης περιστάσεως;


(1)  Κανονισμός (ΕΚ) 261/2004 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 11ης Φεβρουαρίου 2004, για τη θέσπιση κοινών κανόνων αποζημίωσης των επιβατών αεροπορικών μεταφορών και παροχής βοήθειας σε αυτούς σε περίπτωση άρνησης επιβίβασης και ματαίωσης ή μεγάλης καθυστέρησης της πτήσης και για την κατάργηση του κανονισμού (ΕΟΚ) 295/91 (ΕΕ L 46, σ. 1).


Γενικό Δικαστήριο

10.7.2017   

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 221/18


Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 16ης Μαΐου 2017 — AW κατά EUIPO — Pharma Mar (YLOELIS)

(Υπόθεση T-85/15) (1)

([Σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης - Διαδικασία ανακοπής - Αίτηση καταχωρίσεως λεκτικού σήματος της Ευρωπαϊκής Ένωσης YLOELIS - Προγενέστερο λεκτικό σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης YONDELIS - Σχετικός λόγος απαραδέκτου - Κίνδυνος συγχύσεως - Άρθρο 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού (ΕΚ) 207/2009])

(2017/C 221/22)

Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική

Διάδικοι

Προσφεύγουσα: Alfa Wassermann SpA (AW) (Alanno, Ιταλία), στην οποία επετράπη να υποκατασταθεί στα δικαιώματα της Alfa Wassermann Hungary Kft (εκπρόσωποι: M. Best, U. Pfleghar και S. Schäffner, δικηγόροι)

Καθού: Γραφείο Διανοητικής Ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης (εκπρόσωπος: S. Palmero Cabezas)

Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών του EUIPO, παρεμβαίνουσα ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου: Pharma Mar, SA (Colmenar Viejo, Ισπανία) (εκπρόσωπος: N. González-Alberto Rodríguez, δικηγόρος)

Αντικείμενο

Προσφυγή κατά της αποφάσεως του πρώτου τμήματος προσφυγών του EUIPO της 18ης Δεκεμβρίου 2014 (υπόθεση R 1100/2014-1), σχετικά με διαδικασία ανακοπής μεταξύ Pharma Mar και Alfa Wassermann Hungary.

Διατακτικό

Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:

1)

Απορρίπτει την προσφυγή.

2)

Καταδικάζει την Alfa Wassermann SpA (AW) στα δικαστικά έξοδα.


(1)  EE C 118 της 13.4.2015.


10.7.2017   

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 221/18


Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 15ης Μαΐου 2017 — Morton’s of Chicago κατά EUIPO — Mortons the Restaurant (MORTON’S)

(Υπόθεση T-223/15) (1)

([Σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης - Διαδικασία για την κήρυξη ακυρότητας - Εικονιστικό σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης MORTON’S - Προγενέστερα μη καταχωρισμένα εθνικά σήματα MORTON’S, MORTONS, MORTON’S CLUB, MORTONS CLUB, MORTON’S THE RESTAURANT, MORTONS RESTAURANT και M MORTON’S - Σχετικός λόγος απαραδέκτου - Κήρυξη της ακυρότητας - Άρθρο 8, παράγραφος 4, και άρθρο 53, παράγραφος 1, στοιχείο γ', του κανονισμού (ΕΚ) 207/2009])

(2017/C 221/23)

Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική

Διάδικοι

Προσφεύγουσα: Morton’s of Chicago, Inc. (Σικάγο, Ιλλινόις, Ηνωμένες Πολιτείες) (εκπρόσωπος: J. Moss, barrister)

Καθού: Γραφείο Διανοητικής Ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης (εκπρόσωπος: H. O’Neill)

Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών του EUIPO, παρεμβαίνουσα ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου: Mortons the Restaurant Ltd (Λονδίνο, Ηνωμένο Βασίλειο) (εκπρόσωποι: J. Barry, solicitor, και P. Nagpal, barrister)

Αντικείμενο

Προσφυγή κατά της αποφάσεως του πρώτου τμήματος προσφυγών του EUIPO της 12ης Φεβρουαρίου 2015 (υπόθεση R 46/2014-1), σχετικά με διαδικασία για την κήρυξη ακυρότητας μεταξύ Mortons The Restaurant και Morton’s of Chicago.

Διατακτικό

Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:

1)

Απορρίπτει την προσφυγή.

2)

Καταδικάζει την Morton’s of Chicago, Inc. στα δικαστικά έξοδα.


(1)  EE C 228 της 13.7.2015.


10.7.2017   

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 221/19


Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 16ης Μαΐου 2017 — Agria Polska κ.λπ. κατά Επιτροπής

(Υπόθεση T-480/15) (1)

((Ανταγωνισμός - Σύμπραξη - Κατάχρηση δεσπόζουσας θέσεως - Αγορά της διανομής φυτοπροστατευτικών προϊόντων - Απόφαση περί απορρίψεως καταγγελίας - Υποτιθέμενη συμπεριφορά παραγωγών και διανομέων θίγουσα τον ανταγωνισμό - Συμφωνημένη ή συντονισμένη δράση καταθέσεως, εκ μέρους των παραγωγών και διανομέων, καταγγελιών ενώπιον των διοικητικών και ποινικών αρχών - Καταγγελία περί παραβάσεων της ισχύουσας νομοθεσίας από τους παράλληλους εισαγωγείς - Διοικητικοί έλεγχοι τους οποίους πραγματοποίησαν κατόπιν της καταγγελίας αυτής οι διοικητικές αρχές - Επιβολή, από τις εθνικές αρχές, διοικητικών κυρώσεων στους παράλληλους εισαγωγείς - Εξομοίωση των καταγγελιών των παραγωγών και διανομέων προς κακόβουλες ενέργειες ή κατάχρηση διοικητικών διαδικασιών - Έλλειψη συμφέροντος της Ένωσης - Δικαίωμα σε αποτελεσματική δικαστική προστασία))

(2017/C 221/24)

Γλώσσα διαδικασίας: η πολωνική

Διάδικοι

Προσφεύγουσες: Agria Polska sp. z o.o. (Sosnowiec, Πολωνία), Agria Chemicals Poland sp. z o.o. (Sosnowiec), Star Agro Analyse und Handels GmbH (Allerheiligen bei Wildon, Αυστρία) και Agria Beteiligungsgesellschaft mbH (Allerheiligen bei Wildon) (εκπρόσωποι: S. Dudzik και J. Budzik, στη συνέχεια P. Graczyk και W. Rocławski, δικηγόροι)

Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: J. Szczodrowski, A. Dawes και J. Norris-Usher)

Αντικείμενο

Προσφυγή δυνάμει του άρθρου 263 ΣΛΕΕ με αίτημα την ακύρωση της αποφάσεως C(2015) 4284 τελικό της Επιτροπής, της 19ης Ιουνίου 2015 [υπόθεση AT.39864 — BASF (πρώην AGRIA κ.λπ. κατά BASF κ.λπ.)], με την οποία απορρίφθηκε καταγγελία των προσφευγουσών σχετικά με παραβάσεις του άρθρου 101 και/ή του άρθρου 102 ΣΛΕΕ που υποτίθεται ότι είχαν διαπράξει, ουσιαστικά, δεκατρείς επιχειρήσεις παραγωγής και διανομής φυτοπροστατευτικών προϊόντων, με τη βοήθεια ή μέσω τεσσάρων επαγγελματικών οργανώσεων και ενός δικηγορικού γραφείου.

Διατακτικό

Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:

1)

Απορρίπτει την προσφυγή.

2)

Καταδικάζει τις Agria Polska sp. z o.o., Agria Chemicals Poland sp. z o.o., Star Agro Analyse und Handels GmbH και Agria Beteiligungsgesellschaft mbH στα δικαστικά έξοδα.


(1)  EE C 337 της 12.10.2015.


10.7.2017   

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 221/20


Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 16ης Μαΐου 2017 — Airhole Facemasks κατά EUIPO — sindustrysurf (AIR HOLE FACE MASKS YOU IDIOT)

(Υπόθεση T-107/16) (1)

([Σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης - Διαδικασία κηρύξεως της ακυρότητας - Εικονιστικό σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης AIR HOLE FACE MASKS YOU IDIOT - Κακή πίστη - Άρθρο 52, παράγραφος 1, στοιχείο βʹ, του κανονισμού (ΕΚ) 207/2009 - Εξουσία μεταρρυθμίσεως])

(2017/C 221/25)

Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική

Διάδικοι

Προσφεύγουσα: Airhole Facemasks, Inc. (Βανκούβερ, Καναδάς) (εκπρόσωποι: S. Barker, solicitor, και A. Michaels, barrister)

Καθού: Γραφείο Διανοητικής Ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης (EUIPO)

Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών του EUIPO: sindustrysurf, SL (Trapagaran, Ισπανία)

Αντικείμενο

Προσφυγή κατά της αποφάσεως του τετάρτου τμήματος προσφυγών του EUIPO της 18ης Ιανουαρίου 2016 (υπόθεση R 2547/2014-4), σχετικά με διαδικασία κηρύξεως ακυρότητας μεταξύ της Airhole Facemasks και της sindustrysurf.

Διατακτικό

Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:

1)

Ακυρώνει την απόφαση του τετάρτου τμήματος προσφυγών του Γραφείου Διανοητικής Ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης (EUIPO) της 18ης Ιανουαρίου 2016 (υπόθεση R 2547/2014-4), σχετικά με διαδικασία για την κήρυξη ακυρότητας μεταξύ της Airhole Facemasks, Inc. και της sindustrysurf, SL, και τη μεταρρυθμίζει υπό την έννοια ότι απορρίπτει την προσφυγή της sindustrysurf ενώπιον του EUIPO κατά της αποφάσεως του τμήματος ακυρώσεων της 30ής Ιουλίου 2014.

2)

Η Airhole Facemasks και το EUIPO φέρουν έκαστος τα δικαστικά έξοδά του ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου.

3)

Η sindustrysurf καταδικάζεται στα έξοδα της Airhole Facemasks ενώπιον του τμήματος προσφυγών του EUIPO.

4)

Απορρίπτει την προσφυγή κατά τα λοιπά.


(1)  ΕΕ C 175 της 17.5.2016.


10.7.2017   

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 221/20


Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 18ης Μαΐου 2017 — Reisswolf κατά EUIPO (secret.service.)

(Υπόθεση T-163/16) (1)

([Σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης - Αίτηση καταχωρίσεως λεκτικού σήματος της Ευρωπαϊκής Ένωσης secret.service. - Απόλυτος λόγος απαραδέκτου - Περιγραφικός χαρακτήρας - Άρθρο 7, παράγραφος 1, στοιχείο γ', του κανονισμού (ΕΚ) 207/2009 - Αυτεπάγγελτη εξέταση των πραγματικών περιστατικών - Άρθρο 76 του κανονισμού 207/2009 - Υποχρέωση αιτιολογήσεως - Άρθρο 75 του κανονισμού 207/2009])

(2017/C 221/26)

Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική

Διάδικοι

Προσφεύγουσα: Reisswolf Akten- und Datenvernichtung GmbH & Co. KG (Αμβούργο, Γερμανία) (εκπρόσωπος: A. Ebert Weidenfeller, δικηγόρος)

Καθού: Γραφείο διανοητικής ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης (εκπρόσωπος: S. Hanne)

Αντικείμενο

Προσφυγή κατά της αποφάσεως του τετάρτου τμήματος προσφυγών του EUIPO της 8ης Φεβρουαρίου 2016 (υπόθεση R 1820/2015-4), σχετικά με αίτηση καταχωρίσεως του λεκτικού σημείου secret.service. ως σήματος της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Διατακτικό

Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:

1)

Απορρίπτει την προσφυγή.

2)

Καταδικάζει την Reisswolf Akten- und Datenvernichtung GmbH & Co. KG στα δικαστικά έξοδα.


(1)  EE C 200 της 6.6.2016.


10.7.2017   

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 221/21


Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 18ης Μαΐου 2017 — Panzeri κατά Κοινοβουλίου

(Υπόθεση T-166/16) (1)

((Κανονιστικές ρυθμίσεις περί καταβολής των εξόδων και αποζημιώσεων των βουλευτών του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου - Αποζημίωση βουλευτικής επικουρίας - Ανάκτηση αχρεωστήτως καταβληθέντων ποσών))

(2017/C 221/27)

Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική

Διάδικοι

Προσφεύγων: Pier Antonio Panzeri (Calusco d’Adda, Ιταλία) (εκπρόσωπος: C. Cerami, δικηγόρος)

Καθού: Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο (εκπρόσωποι: N. Lorenz, A. Caiola, G. Corstens και S. Seyr)

Αντικείμενο

Προσφυγή δυνάμει του άρθρου 263 ΣΛΕΕ με αίτημα την ακύρωση της αποφάσεως του Γενικού Γραμματέα του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου της 11ης Φεβρουαρίου 2016 περί ανακτήσεως, έναντι του προσφεύγοντος, ποσού 83 764,34 ευρώ, καθώς και του σχετικού χρεωστικού σημειώματος της ίδιας ημερομηνίας.

Διατακτικό

Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:

1)

Απορρίπτει την προσφυγή.

2)

Καταδικάζει τον Pier Antonio Panzeri στα δικαστικά έξοδα.


(1)  EE C 200 της 6.6.2016.


10.7.2017   

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 221/21


Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 16ης Μαΐου 2017 — Mühlbauer Technology κατά EUIPO (Magicrown)

(Υπόθεση T-218/16) (1)

([Σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης - Αίτηση καταχωρίσεως του λεκτικού σήματος της Ευρωπαϊκής Ένωσης Magicrown - Απόλυτοι λόγοι απαραδέκτου - Έλλειψη διακριτικού χαρακτήρα - Περιγραφικός χαρακτήρας - Άρθρο 7, παράγραφος, στοιχεία β' και γ', του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 207/2009])

(2017/C 221/28)

Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική

Διάδικοι

Προσφεύγουσα: Mühlbauer Technology GmbH (Αμβούργο, Γερμανία) (εκπρόσωποι: M. Zintler και A. Stolz, δικηγόροι)

Καθού: Γραφείο διανοητικής ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης (εκπρόσωπος: S. Hanne)

Αντικείμενο

Προσφυγή κατά της αποφάσεως του τετάρτου τμήματος προσφυγών του EUIPO της 7ης Μαρτίου 2016 (υπόθεση R 1213/2015-4), σχετικά με αίτηση καταχωρίσεως του λεκτικού σήματος Magicrown ως σήματος της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Διατακτικό

Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:

1)

Απορρίπτει την προσφυγή.

2)

Καταδικάζει την Mühlbauer Technology GmbH στα δικαστικά έξοδα.


(1)  EE C 232 της 27.6.2016.


10.7.2017   

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 221/22


Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 17ης Μαΐου 2017 — adp Gauselmann κατά EUIPO (MULTI FRUITS)

(Υπόθεση T-355/16) (1)

([Σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης - Αίτηση καταχωρίσεως λεκτικού σήματος της Ευρωπαϊκής Ένωσης MULTI FRUITS - Απόλυτοι λόγοι απαραδέκτου - Περιγραφικός χαρακτήρας - Άρθρο 7, παράγραφος 1, στοιχεία β' και γ', του κανονισμού (ΕΚ) 207/2009])

(2017/C 221/29)

Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική

Διάδικοι

Προσφεύγουσα: adp Gauselmann GmbH (Espelkamp, Γερμανία) (εκπρόσωπος: P. Koch Moreno, δικηγόρος)

Καθού: Γραφείο Διανοητικής Ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης (εκπρόσωπος: A. Schifko)

Αντικείμενο

Προσφυγή κατά της αποφάσεως του πέμπτου τμήματος προσφυγών του EUIPO της 29ης Απριλίου 2016 (υπόθεση R 1043/2015-5), σχετικά με αίτηση καταχωρίσεως του λεκτικού σημείου MULTI FRUITS ως σήματος της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Διατακτικό

Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:

1)

Απορρίπτει την προσφυγή.

2)

Καταδικάζει την adp Gauselmann GmbH στα δικαστικά έξοδα.


(1)  EE C 296 της 16.8.2016.


10.7.2017   

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 221/22


Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 11ης Μαΐου 2017 — Bammer κατά EUIPO — mydays (MÄNNERSPIELPLATZ)

(Υπόθεση T-372/16) (1)

([Σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης - Διαδικασία για την κήρυξη ακυρότητας - Λεκτικό σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης MÄNNERSPIELPLATZ - Απόλυτος λόγος απαραδέκτου - Περιγραφικός χαρακτήρας - Άρθρο 52, παράγραφος 1, στοιχείο α', και άρθρο 7, παράγραφος 1, στοιχείο γ', του κανονισμού (ΕΚ) 207/2009])

(2017/C 221/30)

Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική

Διάδικοι

Προσφεύγων: Alexander Bammer (Sindelfingen, Γερμανία) (εκπρόσωπος: W. Riegger, δικηγόρος)

Καθού: Γραφείο Διανοητικής Ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης (εκπρόσωπος: S. Hanne)

Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών του EUIPO, παρεμβαίνουσα ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου: mydays GmbH (Μόναχο, Γερμανία) (εκπρόσωπος: F. Pfefferkorn, δικηγόρος)

Αντικείμενο

Προσφυγή κατά της αποφάσεως του πρώτου τμήματος προσφυγών του EUIPO της 28ης Απριλίου 2016 (υπόθεση R 1796/2015-1), σχετικά με διαδικασία για την κήρυξη ακυρότητας μεταξύ mydays και A. Bammer.

Διατακτικό

Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:

1)

Απορρίπτει την προσφυγή.

2)

Καταδικάζει τον Alexander Bammer στα δικαστικά έξοδα.


(1)  EE C 314 της 29.8.2016.


10.7.2017   

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 221/23


Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 18ης Μαΐου 2017 — Sabre GLBL κατά EUIPO (INSTASITE)

(Υπόθεση T-375/16) (1)

([Σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης - Αίτηση καταχωρίσεως του λεκτικού σήματος της Ευρωπαϊκής Ένωσης INSTASITE - Απόλυτος λόγος απαραδέκτου - Περιγραφικός χαρακτήρας - Άρθρο 7, παράγραφος 1, στοιχείο γ', του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 207/2009])

(2017/C 221/31)

Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική

Διάδικοι

Προσφεύγουσα: Sabre GLBL, Inc. (Southlake, Τέξας, Ηνωμένες Πολιτείες) (εκπρόσωπος: J. Zecher, δικηγόρος)

Καθού: Γραφείο διανοητικής ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης (εκπρόσωποι: D. Hanf και S. Crabbe)

Αντικείμενο

Προσφυγή κατά της αποφάσεως του δευτέρου τμήματος προσφυγών του EUIPO της 27ης Απριλίου 2016 (υπόθεση R 1742/2015-2), σχετικά με αίτηση καταχωρίσεως του λεκτικού σήματος INSTASITE ως σήματος της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Διατακτικό

Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:

1)

Απορρίπτει την προσφυγή.

2)

Καταδικάζει την Sabre GLBL, Inc στα δικαστικά έξοδα.


(1)  EE C 326 της 5.9.2016.


10.7.2017   

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 221/23


Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 18ης Μαΐου 2017 — Makhlouf κατά Συμβουλίου

(Υπόθεση T-410/16) (1)

((Κοινή εξωτερική πολιτική και πολιτική ασφαλείας - Περιοριστικά μέτρα κατά της Συρίας - Δέσμευση κεφαλαίων - Δικαιώματα άμυνας - Δικαίωμα αποτελεσματικής δικαστικής προστασίας - Υποχρέωση αιτιολόγησης - Πρόδηλο σφάλμα εκτίμησης - Δικαίωμα προστασίας της τιμής - Δικαίωμα ιδιοκτησίας - Τεκμήριο αθωότητας - Περιορισμοί εισόδου στο έδαφος της Ένωσης και διέλευσης από αυτό - Αναλογικότητα))

(2017/C 221/32)

Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική

Διάδικοι

Προσφεύγων: Rami Makhlouf (Δαμασκός, Συρία) (εκπρόσωπος: E. Ruchat, δικηγόρος)

Καθού: Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης (εκπρόσωποι: αρχικώς Σ. Κυριακοπούλου, G. Étienne και A. Vitro, ακολούθως Σ. Κυριακοπούλου και A. Vitro, και εν συνεχεία Σ. Κυριακοπούλου και J. Bauerschmidt)

Παρεμβαίνουσα υπέρ του καθού: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: F. Castillo de la Torre, L. Havas και R. Tricot)

Αντικείμενο

Προσφυγή δυνάμει του άρθρου 263 ΣΛΕΕ, με αίτημα την ακύρωση της απόφασης ΚΕΠΠΑ/2016/850 του Συμβουλίου, της 27ης Μαΐου 2016, για την τροποποίηση της απόφασης 2013/255/ΚΕΠΠΑ σχετικά με περιοριστικά μέτρα κατά της Συρίας (ΕΕ 2016, L 141, σ. 125), και τις μεταγενέστερες εκτελεστικές της πράξεις, στο μέτρο που οι πράξεις αυτές αφορούν τον προσφεύγοντα.

Διατακτικό

Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:

1.

Απορρίπτει την προσφυγή.

2.

Καταδικάζει τον. Rami Makhlouf στα δικαστικά έξοδα, τόσο τα δικά του όσο και εκείνα στα οποία υποβλήθηκε το Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

3)

Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή φέρει τα δικαστικά της έξοδα.


(1)  EE C 371 της 10.10.2016.


10.7.2017   

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 221/24


Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 16ης Μαΐου 2017 — Marsh κατά EUIPO (LegalPro)

(Υπόθεση T-472/16) (1)

([Σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης - Αίτηση καταχωρίσεως λεκτικού σήματος της Ευρωπαϊκής Ένωσης LegalPro - Απόλυτος λόγος απαραδέκτου - Περιγραφικός χαρακτήρας - Άρθρο 7, παράγραφος 1, στοιχείο γ', του κανονισμού (ΕΚ) 207/2009])

(2017/C 221/33)

Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική

Διάδικοι

Προσφεύγουσα: Marsh GmbH (Φρανκφούρτη επί του Μάιν, Γερμανία) (εκπρόσωπος: W. Riegger, δικηγόρος)

Καθού: Γραφείο Διανοητικής Ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης (εκπρόσωπος: M. Fischer)

Αντικείμενο

Προσφυγή κατά της αποφάσεως του τετάρτου τμήματος προσφυγών του EUIPO της 17ης Ιουνίου 2016 (υπόθεση R 146/2016-4), σχετικά με αίτηση καταχωρίσεως του λεκτικού σημείου LegalPro ως σήματος της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Διατακτικό

Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:

1)

Απορρίπτει την προσφυγή.

2)

Καταδικάζει την Marsch GmbH στα δικαστικά έξοδα.


(1)  EE C 383 της 17.10.2016.


10.7.2017   

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 221/25


Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 17ης Μαΐου 2017 — PG κατά Frontex

(Υπόθεση T-583/16)

((Υπαλληλική υπόθεση - Έκτακτοι υπάλληλοι - Μη ανανέωση συμβάσεως ορισμένου χρόνου - Διαδικασία ανανέωσης - Άρθρο 266 ΣΛΕΕ - Καθήκον μέριμνας - Εξωσυμβατική ευθύνη))

(2017/C 221/34)

Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική

Διάδικοι

Προσφεύγων: PG (εκπρόσωπος: Σ. Παππάς, δικηγόρος)

Καθού: Οργανισμός Ευρωπαϊκής Συνοριοφυλακής και Ακτοφυλακής (Frontex) (εκπρόσωποι: H. Caniard και S. Drew, επικουρούμενοι από τον B. Wägenbaur, δικηγόρο)

Αντικείμενο

Προσφυγή-αγωγή δυνάμει του άρθρου 270 ΣΛΕΕ με την οποία ζητείται, αφενός, η ακύρωση της αποφάσεως της αρμόδιας για τη σύναψη των συμβάσεων προσλήψεων αρχής της Frontex της 9ης Ιουνίου 2015 περί μη ανανεώσεως της συμβάσεως του προσφεύγοντος-ενάγοντος και, αφετέρου, η αποκατάσταση της ζημίας που φέρεται να υπέστη ο προσφεύγων-ενάγων.

Διατακτικό

Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:

1)

Απορρίπτει την προσφυγή.

2)

Καταδικάζει τον PG στα δικαστικά έξοδα.


10.7.2017   

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 221/25


Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 16ης Μαΐου 2017 — CW κατά Κοινοβουλίου

(Υπόθεση T-742/16) (1)

((Υπαλληλική υπόθεση - Υπάλληλοι - Ηθική παρενόχληση - Άρθρο 12α του ΚΥΚ - Υποχρέωση αρωγής - Εσωτερικοί κανόνες για τη συμβουλευτική επιτροπή σχετικά με την παρενόχληση και την πρόληψή της στον χώρο εργασίας - Άρθρο 24 του ΚΥΚ - Αίτηση αρωγής - Απόρριψη - Απόφαση περί απορρίψεως της ενστάσεως - Αυτοτελές περιεχόμενο - Πρώιμος χαρακτήρα της ενστάσεως - Δεν υφίσταται - Ρόλος και εξουσίες της συμβουλευτικής επιτροπής για την ηθική παρενόχληση και την πρόληψή της στον χώρο εργασίας - Προαιρετική αίτηση γνωμοδοτήσεως από τον υπάλληλο - Εξωσυμβατική ευθύνη))

(2017/C 221/35)

Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική

Διάδικοι

Προσφεύγουσα-ενάγουσα: CW (εκπρόσωπος: C. Bernard-Glanz, δικηγόρος)

Καθού-εναγόμενο: Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο (εκπρόσωποι: E. Taneva και M. Dean)

Αντικείμενο

Προσφυγή-αγωγή δυνάμει του άρθρου 270 ΣΛΕΕ αφενός, περί ακυρώσεως της αποφάσεως του Κοινοβουλίου της 8ης Απριλίου 2013, με την οποία αυτό απέρριψε την αίτηση αρωγής που υπέβαλε η προσφεύγουσα-ενάγουσα σχετικά με ηθική παρενόχληση που, κατά τη γνώμη της, είχε υποστεί από τους ιεραρχικώς ανωτέρους της, καθώς και περί ακυρώσεως της αποφάσεως του Γενικού Γραμματέα του Κοινοβουλίου της 23ης Οκτωβρίου 2013, με την οποία αυτός απέρριψε τη διοικητική ένσταση της προσφεύγουσας-ενάγουσας της 9ης Ιουλίου 2013 και, αφετέρου, περί αποκαταστάσεως της ηθικής βλάβης που φέρεται να υπέστη η προσφεύγουσα-ενάγουσα.

Διατακτικό

Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:

1)

Ακυρώνει την απόφαση της 23ης Οκτωβρίου 2013 του Γενικού Γραμματέα του Κοινοβουλίου με την οποία αυτός απέρριψε, ως αρμόδια για τους διορισμούς αρχή, τη διοικητική ένσταση της CW της 9ης Ιουλίου 2013.

2)

Απορρίπτει την προσφυγή ακυρώσεως της αποφάσεως του Κοινοβουλίου της 8ης Απριλίου 2013 με την οποία το τελευταίο απέρριψε την αίτηση αρωγής που είχε υποβάλει η CW ως απαράδεκτη.

3)

Υποχρεώνει το Κοινοβούλιο να καταβάλει στη CW, προς αποκατάσταση της προξενηθείσας ηθικής βλάβης, ποσόν ύψους 2 000 ευρώ προσαυξημένου με τόκους υπερημερίας, από της εκδόσεως της παρούσας αποφάσεως, με το επιτόκιο που έχει ορίσει η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα (ΕΚΤ) για τις κύριες πράξεις αναχρηματοδοτήσεως.

4)

Απορρίπτει, κατά τα λοιπά, το αίτημα αποζημιώσεως.

5)

Το Κοινοβούλιο φέρει τα δικαστικά του έξοδα καθώς και τα δικαστικά έξοδα στα οποία υποβλήθηκε η CW στο πλαίσιο της αρχικής διαδικασίας ενώπιον του Δικαστηρίου Δημόσιας Διοίκησης της Ευρωπαϊκής Ένωσης, στο πλαίσιο της υποθέσεως F-124/13, στο πλαίσιο της κατ’ αναίρεση δίκης στην υπόθεση T-309/15 P και στο πλαίσιο της παρούσας διαδικασίας παραπομπής στην υπόθεση T-742/16 RENV.


(1)  EE C 52 της 22.2.2014 (υπόθεση η οποία καταχωρίστηκε αρχικώς στο πρωτόκολλο του Δικαστηρίου Δημόσιας Διοίκησης της Ευρωπαϊκής Ένωσης με τον αριθμό F-124/13).


10.7.2017   

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 221/26


Διάταξη του Γενικού Δικαστηρίου της 3ης Μαΐου 2017 — De Nicola κατά ΕΤΕπ

(Υπόθεση T-55/16 P) (1)

((Αναίρεση - Υπαλληλική υπόθεση - Προσωπικό της ΕΤΕπ - Αξιολόγηση - Έκθεση αξιολογήσεως σταδιοδρομίας - Διαδικασία αξιολόγησης 2009 - Πλάνη περί το δίκαιο - Αίτηση αναιρέσεως εν μέρει προδήλως απαράδεκτη και εν μέρει προδήλως αβάσιμη))

(2017/C 221/36)

Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική

Διάδικοι

Αναιρεσείων: Carlo De Nicola (Strassen, Λουξεμβούργο) (εκπρόσωπος: G. Ferabecoli, δικηγόρος)

Αντίδικος κατ’ αναίρεση: Ευρωπαϊκή Τράπεζα Επενδύσεων (ΕΤΕπ) (εκπρόσωποι: G. Nuvoli και G. Faedo, επικουρούμενοι από τον A. Dal Ferro, δικηγόρο)

Αντικείμενο

Αίτηση αναιρέσεως κατά της αποφάσεως του Δικαστηρίου Δημόσιας Διοίκησης (μονομελές τμήμα) της 18ης Δεκεμβρίου 2015, De Nicola κατά ΕΤΕπ (F-45/11, EU:F:2015:167), περί μερικής ακυρώσεως της αποφάσεως αυτής.

Διατακτικό

Το Γενικό Δικαστήριο διατάσσει:

1)

Απορρίπτει την αίτηση αναιρέσεως.

2)

Ο Carlo De Nicola φέρει τα έξοδά του καθώς και αυτά στα οποία υποβλήθηκε η Ευρωπαϊκή Τράπεζα Επενδύσεων (ΕΤΕπ) στο πλαίσιο της παρούσας διαδικασίας.


(1)  EE C 106 της 21.3.2016.


10.7.2017   

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 221/27


Διάταξη του Γενικού Δικαστηρίου της 3ης Μαΐου 2017 — De Nicola κατά ΕΤΕπ

(Υπόθεση T-59/16 P) (1)

((Αναίρεση - Υπαλληλική υπόθεση - Προσωπικό της ΕΤΕπ - Αξιολόγηση - Έκθεση αξιολογήσεως σταδιοδρομίας - Διαδικασία αξιολογήσεως του έτους 2012 - Πλάνη περί το δίκαιο - Αίτηση αναιρέσεως εν μέρει προδήλως απαράδεκτη και εν μέρει προδήλως αβάσιμη))

(2017/C 221/37)

Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική

Διάδικοι

Αναιρεσείων: Carlo De Nicola (Strassen, Λουξεμβούργο) (εκπρόσωπος: G. Ferabecoli, δικηγόρος)

Αντίδικος κατ’ αναίρεση: Ευρωπαϊκή Τράπεζα Επενδύσεων (ΕΤΕπ) (εκπρόσωποι: αρχικώς μεν G. Nuvoli και F. Martin, εν συνεχεία δε G. Nuvoli και G. Faedo, επικουρούμενοι από τον A. Dal Ferro, δικηγόρο)

Αντικείμενο

Αίτηση αναιρέσεως της αποφάσεως του Δικαστηρίου Δημόσιας Διοίκησης (μονομελές τμήμα), της 18ης Δεκεμβρίου 2015, De Nicola κατά ΕΤΕπ (F-9/14, EU:F:2015:163), με αίτημα τη μερική αναίρεση της αποφάσεως αυτής.

Διατακτικό

Το Γενικό Δικαστήριο διατάσσει:

1)

Απορρίπτει την αίτηση αναιρέσεως.

2)

Ο Carlo De Nicola φέρει τα δικαστικά έξοδά του, καθώς και τα έξοδα στα οποία υποβλήθηκε η Ευρωπαϊκή Τράπεζα Επενδύσεων (ΕΤΕπ) στο πλαίσιο της παρούσας διαδικασίας.


(1)  EE C 111 της 29.3.2016.


10.7.2017   

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 221/27


Διάταξη του Γενικού Δικαστηρίου της 3ης Μαΐου 2017 — De Nicola κατά ΕΤΕπ

(Υπόθεση T-60/16 P) (1)

((Αναίρεση - Υπαλληλική υπόθεση - Προσωπικό της ΕΤΕπ - Αξιολόγηση - Έκθεση αξιολογήσεως σταδιοδρομίας - Διαδικασία αξιολογήσεως του έτους 2011 - Πλάνη περί το δίκαιο - Αίτηση αναιρέσεως εν μέρει προδήλως απαράδεκτη και εν μέρει προδήλως αβάσιμη))

(2017/C 221/38)

Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική

Διάδικοι

Αναιρεσείων: Carlo De Nicola (Strassen, Λουξεμβούργο) (εκπρόσωπος: G. Ferabecoli, δικηγόρος)

Αντίδικος κατ’ αναίρεση: Ευρωπαϊκή Τράπεζα Επενδύσεων (ΕΤΕπ) (εκπρόσωποι: αρχικώς μεν G. Nuvoli και F. Martin, εν συνεχεία δε G. Nuvoli και G. Faedo, επικουρούμενοι από τον A. Dal Ferro, δικηγόρο)

Αντικείμενο

Αίτηση αναιρέσεως της αποφάσεως του Δικαστηρίου Δημόσιας Διοίκησης (μονομελές τμήμα), της 18ης Δεκεμβρίου 2015, De Nicola κατά ΕΤΕπ (F-55/13, EU:F:2015:165), με αίτημα τη μερικής αναίρεση της αποφάσεως αυτής.

Διατακτικό

Το Γενικό Δικαστήριο διατάσσει:

1)

Απορρίπτει την αίτηση αναιρέσεως.

2)

Ο Carlo De Nicola φέρει τα δικαστικά έξοδά του, καθώς και τα έξοδα στα οποία υποβλήθηκε η Ευρωπαϊκή Τράπεζα Επενδύσεων (ΕΤΕπ) στο πλαίσιο της παρούσας διαδικασίας.


(1)  EE C 111 της 29.3.2016.


10.7.2017   

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 221/28


Διάταξη του Γενικού Δικαστηρίου της 3ης Μαΐου 2017 — De Nicola κατά ΕΤΕπ

(Υπόθεση T-70/16 P) (1)

((Αναίρεση - Υπαλληλική υπόθεση - Προσωπικό της ΕΤΕπ - Ηθική παρενόχληση - Εξωσυμβατική ευθύνη - Πλάνη περί το δίκαιο - Αίτηση αναιρέσεως προδήλως αβάσιμη))

(2017/C 221/39)

Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική

Διάδικοι

Αναιρεσείων: Carlo De Nicola (Strassen, Λουξεμβούργο) (εκπρόσωπος: G. Ferabecoli, δικηγόρος)

Αντίδικος κατ’ αναίρεση: Ευρωπαϊκή Τράπεζα Επενδύσεων (ΕΤΕπ) (εκπρόσωποι: G. Nuvoli και G. Faedo, επικουρούμενοι από τον A. Dal Ferro, δικηγόρο)

Αντικείμενο

Αίτηση αναιρέσεως της αποφάσεως του Δικαστηρίου Δημόσιας Διοίκησης (μονομελές τμήμα), της 18ης Δεκεμβρίου 2015, De Nicola κατά ΕΤΕπ (F-104/13, EU:F:2015:164), με αίτημα τη μερική αναίρεση της αποφάσεως αυτής.

Διατακτικό

Το Γενικό Δικαστήριο διατάσσει:

1)

Απορρίπτει την αίτηση αναιρέσεως.

2)

Ο Carlo De Nicola φέρει τα δικαστικά έξοδά του, καθώς και τα έξοδα στα οποία υποβλήθηκε η Ευρωπαϊκή Τράπεζα Επενδύσεων (ΕΤΕπ) στο πλαίσιο της παρούσας διαδικασίας.


(1)  EE C 111 της 29.3.2016.


10.7.2017   

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 221/28


Διάταξη του Γενικού Δικαστηρίου της 4ης Μαΐου 2017 — De Masi κατά Επιτροπής

(Υπόθεση T-341/16) (1)

((Προσφυγή ακυρώσεως - Πρόσβαση στα έγγραφα - Αίτημα προσβάσεως βάσει της διοργανικής συνεργασίας δυνάμει του άρθρου 230 ΣΛΕΕ - Έγγραφα αφορώντα τις εργασίες της ομάδας «Κώδικας Δεοντολογίας (Φορολογία των επιχειρήσεων)» που συγκρότησε το Συμβούλιο - Πράξη μη δεκτική προσφυγής - Απαράδεκτο))

(2017/C 221/40)

Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική

Διάδικοι

Προσφεύγων: Fabio De Masi (Βρυξέλλες, Βέλγιο) (εκπρόσωπος: A. Fischer-Lescano, καθηγητής)

Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: F. Erlbacher και J. Baquero Cruz)

Αντικείμενο

Προσφυγή δυνάμει του άρθρου 263 ΣΛΕΕ με αίτημα την ακύρωση της αποφάσεως που φέρεται ότι περιέχεται στην επιστολή της Επιτροπής, της 8ης Ιουνίου 2016, με την οποία δόθηκε απάντηση στο αίτημα του προέδρου της ειδικής επιτροπής του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου σχετικά με τις φορολογικές αποφάσεις τύπου «tax ruling» και άλλα μέτρα παρόμοιου χαρακτήρα ή αποτελέσματος (TAXE2) για πλήρη πρόσβαση στα έγγραφα της ομάδας «Κώδικας Δεοντολογίας (Φορολογία των επιχειρήσεων)».

Διατακτικό

Το Γενικό Δικαστήριο διατάσσει:

1)

Απορρίπτει την προσφυγή ως απαράδεκτη.

2)

Ο Fabio De Masi φέρει τα έξοδά του, καθώς και αυτά στα οποία υποβλήθηκε η Ευρωπαϊκή Επιτροπή.


(1)  EE C 287 της 8.8.2016.


10.7.2017   

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 221/29


Προσφυγή-αγωγή της 14ης Απριλίου 2017 — L κατά Κοινοβουλίου

(Υπόθεση T-59/17)

(2017/C 221/41)

Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική

Διάδικοι

Προσφεύγων-ενάγων: L (εκπρόσωπος: I. Coutant Peyre, δικηγόρος)

Καθού-εναγόμενο: Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο

Αιτήματα

Ο προσφεύγων-ενάγων ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:

να ακυρώσει την από 24 Ιουνίου 2016 απόφαση του Κοινοβουλίου περί απολύσεως του προσφεύγοντος-ενάγοντος, η οποία παρελήφθη στις 25 Ιουλίου 2016·

να υποχρεώσει το Κοινοβούλιο να καταβάλει ποσό 100 000 ευρώ προς αποκατάσταση μη περιουσιακής ζημίας· και

να καταδικάσει το Κοινοβούλιο στα δικαστικά έξοδα.

Λόγοι και κύρια επιχειρήματα

Προς στήριξη της προσφυγής-αγωγής του, ο προσφεύγων-ενάγων προβάλλει οκτώ λόγους.

1.

Με τον πρώτο λόγο προβάλλεται παραβίαση των αρχών της προστασίας των μαρτύρων δημοσίου συμφέροντος όπως ορίζονται στα άρθρα 22α και 22β του Κανονισμού Υπηρεσιακής Καταστάσεως των υπαλλήλων της Ευρωπαϊκής Ένωσης, καθώς και στο άρθρο 6, παράγραφος 1, των εσωτερικών κανόνων.

2.

Με τον δεύτερο λόγο προβάλλεται έλλειψη αιτιολογίας.

3.

Με τον τρίτο λόγο προβάλλεται πρόδηλη πλάνη εκτιμήσεως.

4.

Με τον τέταρτο λόγο προβάλλεται παραβίαση της αρχής της αναλογικότητας.

5.

Με τον πέμπτο λόγο προβάλλεται παράβαση του καθήκοντος επιμέλειας.

6.

Με τον έκτο λόγο προβάλλεται έλλειψη απαντήσεως από το Κοινοβούλιο στο αίτημα αρωγής του προσφεύγοντος-ενάγοντος, προσβολή του δικαιώματος άμυνας, προσβολή του δικαιώματος συμβιβασμού.

7.

Με τον έβδομο λόγο προβάλλεται προσβολή του δικαιώματος προσβάσεως στα έγγραφα.

8.

Με τον όγδοο λόγο προβάλλεται κατάχρηση εξουσίας.


10.7.2017   

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 221/29


Προσφυγή της 19ης Απριλίου 2017 — Falmouth University κατά Επιτροπής

(Υπόθεση T-227/17)

(2017/C 221/42)

Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική

Διάδικοι

Προσφεύγον: Falmouth University (Falmouth, Ηνωμένο Βασίλειο) (εκπρόσωποι: V. Sloane, Barrister, F. Harmel, δικηγόρος, και T. Kotsonis, Solicitor)

Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή

Αιτήματα

Το προσφεύγον ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:

να ακυρώσει την απόφαση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής με την οποία διαπιστώθηκαν, όσον αφορά την περίοδο προγραμματισμού 2007-2013 του Ευρωπαϊκού Ταμείου Περιφερειακής Ανάπτυξης, παρατυπίες κατά την εκτέλεση της δράσεως «Enhancing the Creative Knowledge Base of Cornwall», και με την οποία επιβλήθηκε κατ’ αποκοπή δημοσιονομική διόρθωση 25 %·

να υποχρεώσει την Ευρωπαϊκή Επιτροπή να φέρει τα δικαστικά έξοδά της καθώς και τα έξοδα στα οποία υποβλήθηκε το προσφεύγον.

Λόγοι και κύρια επιχειρήματα

Προς στήριξη της προσφυγής του, το προσφεύγον προβάλλει τέσσερις λόγους.

1.

Στο πλαίσιο του πρώτου λόγου, υποστηρίζεται ότι η Επιτροπή εσφαλμένα διαπίστωσε ότι τα κριτήρια επιλογής ήταν αντίθετα προς το άρθρο 44, παράγραφος 2, της οδηγίας 2004/18/ΕΚ (1).

2.

Στο πλαίσιο του δεύτερου λόγου, υποστηρίζεται ότι η Επιτροπή δεν είχε τη δυνατότητα να στηριχτεί στις τρεις προβαλλόμενες πρόσθετες παρατυπίες.

3.

Στο πλαίσιο του τρίτου λόγου, υποστηρίζεται ότι, εν πάση περιπτώσει, η Επιτροπή εσφαλμένα διαπίστωσε την ύπαρξη τριών πρόσθετων παρατυπιών.

4.

Στο πλαίσιο του τέταρτου λόγου, υποστηρίζεται ότι η κρίση της Επιτροπής κατά την οποία η προς επιβολή δημοσιονομική διόρθωση ανερχόταν σε 25 % ήταν προδήλως μη εύλογη και δυσανάλογη.


(1)  Οδηγία 2004/18/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 31ης Μαρτίου 2004, περί συντονισμού των διαδικασιών σύναψης δημόσιων συμβάσεων έργων, προμηθειών και υπηρεσιών (EE 2004, L 134, σ. 114).


10.7.2017   

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 221/30


Προσφυγή της 17ης Απριλίου 2017 — Balti Gaas κατά Επιτροπής και INEA

(Υπόθεση T-236/17)

(2017/C 221/43)

Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική

Διάδικοι

Προσφεύγουσα: Balti Gaas OÜ (Ταλίν, Εσθονία) (εκπρόσωποι: E. Tamm και L. Naaber-Kivisoo, δικηγόροι)

Καθών: Ευρωπαϊκή Επιτροπή και Εκτελεστικός Οργανισμός Καινοτομίας και Δικτύων (INEA)

Αιτήματα

Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:

να ακυρώσει την απόφαση των καθών της 17ης Φεβρουαρίου 2017 Ref Ares(2017)890302 (1)·

να καταδικάσει τους καθών στα δικαστικά έξοδα, καθώς και στα έξοδα στα οποία υποβλήθηκε η προσφεύγουσα.

Λόγοι και κύρια επιχειρήματα

Προς στήριξη της προσφυγής της, η προσφεύγουσα υποστηρίζει ότι οι καθών δεν διασφάλισαν ότι οι διαδικασίες χορηγήσεως επιδοτήσεων θα διεξάγονταν σύμφωνα με τις αρχές της νομιμότητας, της διαφάνειας και της χρηστής διοικήσεως, και προβάλλει τέσσερις λόγους ακυρώσεως.

1.

Ο πρώτος λόγος αφορά αναρμοδιότητα.

2.

Ο δεύτερος λόγος αφορά παράβαση ουσιώδους τύπου λόγω μη παραθέσεως αιτιολογίας στην απόφαση.

3.

Ο τρίτος λόγος αφορά έλλειψη αιτιολογίας.

4.

Ο τέταρτος λόγος αφορά πλημμελή, από απόψεως περιεχομένου, αιτιολογία.


(1)  Απόφαση που εκδόθηκε κατ’ εφαρμογή της εκτελεστικής αποφάσεως της Επιτροπής C(2016)1587 τελικό της 17ης Μαρτίου 2016 περί τροποποιήσεως της εκτελεστικής αποφάσεως της Επιτροπής C(2014)2080 για τη θέσπιση πολυετούς προγράμματος εργασιών στον τομέα των διευρωπαϊκών υποδομών ενέργειας, στο πλαίσιο του μηχανισμού «Συνδέοντας την Ευρώπη», για την περίοδο 2014-2020.


10.7.2017   

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 221/31


Προσφυγή της 24ης Απριλίου 2017 — Ecolab Deutschland και Lysoform Dr. Hans Rosemann κατά ECHA

(Υπόθεση T-243/17)

(2017/C 221/44)

Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική

Διάδικοι

Προσφεύγουσες: Ecolab Deutschland GmbH (Monheim, Γερμανία) και Lysoform Dr. Hans Rosemann GmbH (Βερολίνο, Γερμανία) (εκπρόσωποι: K. Van Maldegem, M. Grunchard και P. Sellar, δικηγόροι)

Καθού: Ευρωπαϊκός Οργανισμός Χημικών Προϊόντων

Αιτήματα

Οι προσφεύγουσες ζητούν από το Γενικό Δικαστήριο:

να κρίνει την προσφυγή παραδεκτή και βάσιμη·

να ακυρώσει την απόφαση του Ευρωπαϊκού Οργανισμού Χημικών Προϊόντων (ECHA) σχετικά με την ένταξη της εταιρίας Sasol Chemie GmbH & Co. KG, ως προμηθεύτριας για τη δραστική ουσία 1-προπανόλη, στον κατάλογο ο οποίος προβλέπεται από το άρθρο 95, παράγραφος 1, του κανονισμού (ΕΕ) 528/2012 (1) (στο εξής: κατάλογος του άρθρου 95) για τους τύπους προϊόντων 1, 2 και 4·

να καταδικάσει τον ECHA στα δικαστικά έξοδα.

Λόγοι και κύρια επιχειρήματα

Προς στήριξη της προσφυγής τους, οι προσφεύγουσες προβάλλουν τρεις λόγους.

1.

Με τον πρώτο λόγο προβάλλεται παράβαση του άρθρου 95, παράγραφος 1, δεύτερο εδάφιο, του κανονισμού (ΕΕ) 528/2012

Οι προσφεύγουσες προβάλλουν ότι ο ECHA παρέλειψε να συμμορφωθεί προς τις νομικές προϋποθέσεις για την ένταξη εταιρίας όπως η Sasol στον κατάλογο του άρθρου 95, οι οποίες προβλέπονται από το άρθρο 95, παράγραφος 1, του κανονισμού (ΕΕ) 528/2012, καθόσον η Sasol δεν ηδύνατο να υποβάλει πλήρη φάκελο στον ECHA. Κατά τις προσφεύγουσες, ο φάκελός της δεν ήταν δυνατό να περιλαμβάνει αντίγραφο της εξετάσεως Comet Assay ή επιστολή προσβάσεως η οποία να παραχωρεί δικαιώματα αναφοράς στην εν λόγω εξέταση.

2.

Με τον δεύτερο λόγο προβάλλεται παραβίαση της αρχής της απαγορεύσεως των διακρίσεων

Οι προσφεύγουσες προβάλλουν ότι ο ECHA, αποδεχόμενος ως πλήρη τον υποβληθέντα από τη Sasol φάκελο για την ένταξη στον κατάλογο του άρθρου 95, μεταχειρίσθηκε κατά τρόπο διαφορετικό εταιρίες ευρισκόμενες σε παρόμοια κατάσταση, άνευ αντικειμενικού δικαιολογητικού λόγου, κατά παραβίαση της αρχής της απαγορεύσεως των διακρίσεων.

3.

Με τον τρίτο λόγο προβάλλεται παράβαση των ίσων όρων ανταγωνισμού οι οποίοι εγκαθιδρύονται από τον κανονισμό (ΕΕ) 528/2012, καθώς και δημιουργία αθέμιτου ανταγωνισμού

Οι προσφεύγουσες ισχυρίζονται ότι ο ECHA, εντάσσοντας τη Sasol στον κατάλογο του άρθρου 95, παρέλειψε να εφαρμόσει τους κανόνες των άρθρων 62 και 63 του κανονισμού (ΕΕ) 528/2012 οι οποίοι αποσκοπούν στη διασφάλιση ίσων όρων ανταγωνισμού μεταξύ εταιριών όπως οι προσφεύγουσες, οι οποίες έχουν λάβει μέρος στον έλεγχο για την 1-προπανόλη, και εταιριών όπως η Sasol, οι οποίες δεν έχουν λάβει μέρος στον εν λόγω έλεγχο.


(1)  Κανονισμός (ΕΕ) 528/2012 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 22ας Μαΐου 2012, σχετικά με τη διάθεση στην αγορά και τη χρήση βιοκτόνων (ΕΕ L 167, σ. 1).


10.7.2017   

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 221/32


Προσφυγή της 28ης Απριλίου 2017 — Casino, Guichard-Perrachon και EMC Distribution κατά Επιτροπής

(Υπόθεση T-249/17)

(2017/C 221/45)

Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική

Διάδικοι

Προσφεύγουσες: Casino, Guichard-Perrachon (Saint-Étienne, Γαλλία) και EMC Distribution (Vitry-sur-Seine, Γαλλία) (εκπρόσωποι: D. Théophile, I. Simic, O. de Juvigny και T. Reymond, δικηγόροι)

Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή

Αιτήματα

Οι προσφεύγουσες ζητούν από το Γενικό Δικαστήριο:

πριν αποφανθεί επί της προσφυγής, να διατάξει την Επιτροπή, βάσει των άρθρων 89 και 90 του Κανονισμού Διαδικασίας του Γενικού Δικαστηρίου, να προσκομίσει όλα τα έγγραφα και λοιπά στοιχεία και πληροφορίες βάσει των οποίων έκρινε, κατά την ημερομηνία της αποφάσεως C(2017) 1054, ότι διαθέτει επαρκείς σοβαρές ενδείξεις που να δικαιολογούν τη διενέργεια ελέγχου στις εγκαταστάσεις των προσφευγουσών·

να κρίνει ανεφάρμοστο εν προκειμένω, βάσει του άρθρου 277 ΣΛΕΕ, το άρθρο 20 του κανονισμού 1/2003 και, ακολούθως, να ακυρώσει την απόφαση C(2017) 1054 της Επιτροπής της 9ης Φεβρουαρίου 2017·

να ακυρώσει, βάσει του άρθρου 263 ΣΛΕΕ, την απόφαση C(2017) 1054 της Ευρωπαϊκής Επιτροπής της 9ης Φεβρουαρίου 2017·

να καταδικάσει την Επιτροπή στο σύνολο των δικαστικών εξόδων.

Λόγοι και κύρια επιχειρήματα

Προς στήριξη της προσφυγής τους, οι προσφεύγουσες προβάλλουν πέντε λόγους.

1.

Ο πρώτος λόγος στηρίζεται στην έλλειψη νομιμότητας της αποφάσεως της Ευρωπαϊκής Επιτροπής της 9ης Φεβρουαρίου 2017, με την οποία υποχρεώθηκαν οι προσφεύγουσες να υποβληθούν σε έλεγχο δυνάμει του άρθρου 20, παράγραφοι 1 και 4, του κανονισμού (ΕΚ) 1/2003 του Συμβουλίου, της 16ης Δεκεμβρίου 2002, για την εφαρμογή των κανόνων ανταγωνισμού που προβλέπονται στα άρθρα 81 και 82 της Συνθήκης (ΕΕ 2003, L 1, σ. 1), απόφαση η οποία προσβάλλεται εν προκειμένω (στο εξής: προσβαλλόμενη απόφαση). Οι προσφεύγουσες υποστηρίζουν συναφώς ότι:

η προσβαλλόμενη απόφαση στηρίζεται σε διάταξη, η οποία είναι η ίδια μη νόμιμη και συνεπώς ανεφάρμοστη εν προκειμένω, βάσει του άρθρου 277 της Συνθήκης για τη Λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης (στο εξής: ΣΛΕΕ)·

το άρθρο 20 του κανονισμού 1/2003 προσβάλλει το θεμελιώδες δικαίωμα πραγματικής προσφυγής που προβλέπει το άρθρο 47 του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης (στο εξής: Χάρτης) και το άρθρο 6 της Συμβάσεως για την Προάσπιση των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου και των Θεμελιωδών Ελευθεριών (στο εξής: ΕΣΔΑ), στο μέτρο που δεν παρέχει στις επιχειρήσεις — αποδέκτες αποφάσεως της Επιτροπής περί ελέγχου να ασκήσουν πραγματική προσφυγή κατά της διενέργειας ελέγχου·

η διάταξη αυτή παραβιάζει, επίσης, την αρχή της ισότητας των όπλων και προσβάλλει τα δικαιώματα άμυνας που κατοχυρώνουν τα άρθρα 47 και 48 του Χάρτη και το άρθρο 6 της ΕΣΔΑ, στο μέτρο που δεν παρέχει στους ενδιαφερόμενους τη δυνατότητα προσβάσεως στα στοιχεία επί των οποίων στηρίζεται η απόφαση της Επιτροπής περί διενέργειας ελέγχου.

2.

Ο δεύτερος λόγος στηρίζεται στην προσβολή του θεμελιώδους δικαιώματος του απαραβίαστου της κατοικίας, το οποίο προβλέπεται στο άρθρο 7 του Χάρτη και στο άρθρο 8 της ΕΣΔΑ, στο μέτρο που η προσβαλλόμενη απόφαση έχει απεριόριστη διάρκεια ισχύος καθώς και ένα πεδίο εφαρμογής, το οποίο δεν μπορεί να προσδιοριστεί επακριβώς και δεν συνάδει προς την αρχή της αναλογικότητας, καθόσον:

η προσβαλλόμενη απόφαση προσδιορίζει μόνον την ημερομηνία ενάρξεως του ελέγχου, αλλά δεν προβλέπει ούτε ημερομηνία λήξεως, ούτε τη μέγιστη διάρκεια του ελέγχου·

αφορά όλες τις εταιρίες του ομίλου Casino, ανεξαρτήτως της δραστηριότητάς τους και της γεωγραφικής τους θέσεως, χωρίς να προσδιορίζει καμία εξ αυτών ατομικώς πλην της μητρικής εταιρίας·

επιτρέπει τον έλεγχο σε οποιαδήποτε από τις εγκαταστάσεις του ομίλου.

3.

Ο τρίτος λόγος στηρίζεται στην παράβαση της υποχρεώσεως αιτιολογήσεως που υπέχει η Επιτροπή, στο μέτρο που η προσβαλλόμενη απόφαση δεν διευκρινίζει ούτε το είδος, ούτε τη φύση, ούτε την προέλευση, ούτε το περιεχόμενο των πληροφοριών, βάσει των οποίων η Επιτροπή αποφάσισε τη διενέργεια ελέγχου.

4.

Ο τέταρτος λόγος στηρίζεται στην προσβολή διά της προσβαλλομένης αποφάσεως του θεμελιώδους δικαιώματος του απαραβίαστου της κατοικίας, το οποίο προβλέπεται στο άρθρο 7 του Χάρτη και στο άρθρο 8 της ΕΣΔΑ, στο μέτρο που η εν λόγω απόφαση εκδόθηκε χωρίς η Επιτροπή να διαθέτει επαρκείς σοβαρές ενδείξεις που να δικαιολογούν τη διενέργεια ελέγχου στις εγκαταστάσεις των προσφευγουσών.

5.

Ο πέμπτος λόγος στηρίζεται στην παραβίαση της αρχής της αναλογικότητας διά της εκδόσεως της προσβαλλομένης αποφάσεως, στο μέτρο που η απόφαση αυτή προέβλεψε την έναρξη του ελέγχου σε εξαιρετικώς δυσμενή για τη δραστηριότητα των προσφευγουσών ημερομηνία, ενώ θα μπορούσε να έχει επιλεγεί μια άλλη λιγότερο προβληματική ημερομηνία χωρίς καμία επιβάρυνση της Επιτροπής. Συναφώς, οι προσφεύγουσες προβάλλουν ότι η προσβαλλόμενη απόφαση, μολονότι μνημονεύει συγκεκριμένα τις εγκαταστάσεις της εταιρίας του ομίλου Casino που είναι υπεύθυνη για τις διαπραγματεύσεις με τους προμηθευτές, προβλέπει την έναρξη του ελέγχου στις 20 Φεβρουαρίου 2017 ή λίγο αργότερα, δηλαδή την τελευταία εβδομάδα των διαπραγματεύσεων για τη σύναψη ετήσιων συμφωνιών με τους προμηθευτές, οι οποίες πρέπει, βάσει του άρθρου L. 441-7 του γαλλικού εμπορικού κώδικα, να έχουν συναφθεί πριν από την 1η Μαρτίου του τρέχοντος έτους, κάτι το οποίο γνώριζε με βεβαιότητα η Επιτροπή.


10.7.2017   

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 221/33


Προσφυγή της 3ης Μαΐου 2017 — RE κατά Επιτροπής

(Υπόθεση T-257/17)

(2017/C 221/46)

Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική

Διάδικοι

Προσφεύγων: RE (εκπρόσωπος: Σ. Παππάς, δικηγόρος)

Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή

Αιτήματα

Ο προσφεύγων ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:

να ακυρωθεί η σιωπηρή απόφαση της Διευθύνσεως ασφάλειας, περί απορρίψεως της επιβεβαιωτικής αιτήσεως προσβάσεως στα έγγραφα, την οποία υπέβαλε ο προσφεύγων στις 20 Ιανουαρίου 2017·

να επιβάλει στην καθής την ορθή και δίκαιη ικανοποίηση της ηθικής βλάβης την οποία υπέστη ο προσφεύγων λόγω της μη σύννομης αρνήσεως εξετάσεως της αιτήσεώς του προσβάσεως στα έγγραφα κατά παράβαση των διατάξεων του κανονισμού 1049/2001 (1)· και

να καταδικάσει την καθής στα δικαστικά της έξοδα καθώς και στα δικαστικά έξοδα του προσφεύγοντος κατά την παρούσα διαδικασία.

Λόγοι και κύρια επιχειρήματα

Με την παρούσα προσφυγή του, ο προσφεύγων ζητεί την ακύρωση της προμνημονευθείσας σιωπηρής αποφάσεως για δύο λόγους: πρώτον, διότι η προσβαλλομένη απόφαση δεν περιλαμβάνει καμία αιτιολογία ως προς τη μη δημοσιοποίηση των 15 εγγράφων που ζήτησε ο προσφεύγων, τα οποία δεν αναφέρονται στην από 22 Δεκεμβρίου 2016 απόφαση, με την οποία απορρίφθηκε η αίτηση προσβάσεως σε έγγραφα που είχε αρχικώς υποβάλει ο προσφεύγων· και δεύτερον, διότι η μη δημοσιοποίηση των λοιπών εγγράφων δεν ήταν αιτιολογημένη, ή εν πάση περιπτώσει, αιτιολογήθηκε εσφαλμένως, αν θεωρηθεί ότι η αιτιολογία της από 22 Δεκεμβρίου 2016 αποφάσεως περί απορρίψεως της αρχικής αιτήσεως προσβάσεως του προσφεύγοντος περιλαμβάνεται στην προσβαλλομένη σιωπηρή απόφαση.

Τέλος, ο προσφεύγων ζητεί την πρόσφορη ικανοποίηση της ηθικής βλάβης την οποία υπέστη, η οποία απορρέει από συνεχιζόμενες καθυστερήσεις της διοικήσεως και τη μη σύννομη άρνηση να του χορηγηθεί πρόσβαση στα επίμαχα έγγραφα, κατά παράβαση των διατάξεων του κανονισμού 1049/2001.


(1)  Κανονισμός (ΕΚ) 1049/2001 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 30ής Μαΐου 2001, για την πρόσβαση του κοινού στα έγγραφα του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, του Συμβουλίου και της Επιτροπής (ΕΕ L 145, 2001, σ. 43)


10.7.2017   

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 221/34


Προσφυγή της 3ης Μαΐου 2017 — Bank of New York Mellon κατά EUIPO — Nixen Partners (NEXEN PULSE)

(Υπόθεση T-260/17)

(2017/C 221/47)

Γλώσσα του δικογράφου της προσφυγής: η αγγλική

Διάδικοι

Προσφεύγουσα: The Bank of New York Mellon Corp. (Νέα Υόρκη, Νέα Υόρκη, Ηνωμένες Πολιτείες) (εκπρόσωποι: A. Klett και K. Schlüter, δικηγόροι)

Καθού: Γραφείο Διανοητικής Ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης (EUIPO)

Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών: Nixen Partners (Παρίσι, Γαλλία)

Στοιχεία σχετικά με τη διαδικασία ενώπιον του EUIPO

Αιτούσα: Η προσφεύγουσα

Επίδικο σήμα: Λεκτικό σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης «NEXEN PULSE» — Υπ’ αριθ. 13 374 194 αίτηση καταχωρίσεως

Διαδικασία ενώπιον του EUIPO: Διαδικασία ανακοπής

Προσβαλλόμενη απόφαση: Απόφαση του δευτέρου τμήματος προσφυγών του EUIPO της 23ης Φεβρουαρίου 2017 στην υπόθεση R 1571/2016-2

Αιτήματα

Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:

να ακυρώσει την προσβαλλόμενη απόφαση και να απορρίψει την ανακοπή·

να καταδικάσει το EUIPO στα δικαστικά έξοδα, καθώς και στα έξοδα των διαδικασιών ενώπιον του τμήματος προσφυγών και του τμήματος ανακοπών, περιλαμβανομένων εκείνων στα οποία αναγκάστηκε να υποβληθεί η προσφεύγουσα.

Προβαλλόμενος λόγος

Παράβαση του άρθρου 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού 207/2009.


10.7.2017   

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 221/34


Προσφυγή της 5ης Μαΐου 2017 — Bayer κατά EUIPO — UNI-Pharma (SALOSPIR)

(Υπόθεση T-261/17)

(2017/C 221/48)

Γλώσσα του δικογράφου της προσφυγής: η αγγλική

Διάδικοι

Προσφεύγουσα: Bayer AG (Λεβερκούζεν, Γερμανία) (εκπρόσωπος: V. von Bomhard, δικηγόρος)

Καθού: Γραφείο Διανοητικής Ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης (EUIPO)

Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών: UNI-Pharma Κλέων Τσέτης Φαρμακευτικά Εργαστήρια ΑΕ) (Κηφισιά, Ελλάδα)

Στοιχεία σχετικά με τη διαδικασία ενώπιον του EUIPO

Αιτούσα: Η προσφεύγουσα

Επίδικο σήμα: Εικονιστικό σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης που περιέχει το λεκτικό στοιχείο «SALOSPIR» — Υπ’ αριθ. 12 351 458 αίτηση καταχωρίσεως

Διαδικασία ενώπιον του EUIPO: Διαδικασία ανακοπής

Προσβαλλόμενη απόφαση: Απόφαση του τετάρτου τμήματος προσφυγών του EUIPO της 17ης Φεβρουαρίου 2017 στην υπόθεση R 2444/2015-4

Αιτήματα

Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:

να ακυρώσει την προσβαλλόμενη απόφαση·

να καταδικάσει το EUIPO και τη Uni-Pharma, εάν η τελευταία ασκήσει το δικαίωμά της παρεμβάσεως, στα δικαστικά έξοδα.

Προβαλλόμενος λόγος

Παράβαση του άρθρου 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', παράγραφος 4 και παράγραφος 5, του κανονισμού 207/2009.


10.7.2017   

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 221/35


Προσφυγή της 4ης Μαΐου 2017 — Uponor Innovation κατά EUIPO — Swep International (SMATRIX)

(Υπόθεση T-264/17)

(2017/C 221/49)

Γλώσσα του δικογράφου της προσφυγής: η αγγλική

Διάδικοι

Προσφεύγουσα: Uponor Innovation AB (Borås, Σουηδία) (εκπρόσωπος: A. Kylhammar, δικηγόρος)

Καθού: Γραφείο Διανοητικής Ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης (EUIPO)

Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών: Swep International AB (Landskrona, Σουηδία)

Στοιχεία σχετικά με τη διαδικασία ενώπιον του EUIPO

Αιτούσα: Η προσφεύγουσα

Επίδικο σήμα: Λεκτικό σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης «SMATRIX» — Υπ’ αριθ. 12 540 431 αίτηση καταχωρίσεως

Διαδικασία ενώπιον του EUIPO: Διαδικασία ανακοπής

Προσβαλλόμενη απόφαση: Απόφαση του δευτέρου τμήματος προσφυγών του EUIPO της 1ης Μαρτίου 2017 στην υπόθεση R 236/2016-2

Αιτήματα

Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:

να ακυρώσει την προσβαλλόμενη απόφαση·

να καταδικάσει το EUIPO στα δικαστικά έξοδα·

να καταδικάσει τη SWEP International στα έξοδα στα οποία υποβλήθηκε η προσφεύγουσα ενώπιον του τμήματος ανακοπών και του τμήματος προσφυγών.

Προβαλλόμενος λόγος

Παράβαση του άρθρου 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού 207/2009.


10.7.2017   

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 221/35


Προσφυγή της 8ης Μαΐου 2017 — Quadri di Cardano κατά Επιτροπής

(Υπόθεση T-273/17)

(2017/C 221/50)

Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική

Διάδικοι

Προσφεύγων: Alessandro Quadri di Cardano (Schaerbeek, Βέλγιο) (εκπρόσωποι: N. De Montigny και J.-N. Louis, δικηγόροι)

Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή

Αιτήματα

Ο προσφεύγων ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:

να ακυρώσει την απόφαση του Γραφείου Διαχείρισης και Εκκαθάρισης των Ατομικών Δικαιωμάτων (PMO) της 19ης Ιουλίου 2016, περί καθορισμού των ατομικών του δικαιωμάτων κατά την ανάληψη καθηκόντων στον Εκτελεστικό Οργανισμό Καινοτομίας και Δικτύων (INEA), καθό μέρος δεν αναγνωρίζει σε αυτόν το δικαίωμα προς λήψη του επιδόματος αποδημίας 16 % κατ’ εφαρμογήν του άρθρου 4 του παραρτήματος VII του ΚΥΚ, συνεπαγόμενη, ως εκ τούτου, τη μη αναγνώριση των συναφών με το εν λόγω επίδομα δικαιωμάτων, όπως το δικαίωμα προς λήψη των εξόδων ετησίου ταξιδίου·

να καταδικάσει την καθής στα δικαστικά έξοδα.

Λόγοι και κύρια επιχειρήματα

Προς στήριξη της προσφυγής του ο προσφεύγων προβάλλει δύο λόγους.

1.

Ο πρώτος λόγος αντλείται από αγνόηση των συζητήσεων και των διαπραγματεύσεων που σχετίζονται με την περίοδο προ της αναθεωρήσεως του Κανονισμού Υπηρεσιακής Καταστάσεως των υπαλλήλων και, ιδίως, από διάψευση δικαιολογημένων προσδοκιών, παραβίαση της αρχής της προστασίας της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης και της αρχής της ασφάλειας δικαίου έναντι του προσφεύγοντος, καθώς και προσβολή των κεκτημένων δικαιωμάτων του, εξαιτίας της αιφνίδιας διαφοροποιήσεως που σημειώθηκε κατά την εξέταση του φακέλου του ατομικών δικαιωμάτων.

2.

Ο δεύτερος λόγος αφορά τη διεπόμενη από το βελγικό δίκαιο σύμβαση προσωρινής απασχολήσεως την οποία η Επιτροπή επικαλείται προς δικαιολόγηση του καθορισμού ως τόπου διαμονής του προσφεύγοντος του Βελγίου, κατά το διάστημα κατά το οποίο αυτός απασχολήθηκε σε ιδιώτη. Ο λόγος αυτός διαρθρώνεται σε τρία σκέλη.

Το πρώτο σκέλος αντλείται από κατάχρηση εξουσίας στην οποία, κατά τον προσφεύγοντα, η Επιτροπή προέβη στην προσπάθειά της να αποκλείσει οιαδήποτε σχέση εξαρτήσεώς του από την ίδια κατά το διάστημα απασχολήσεώς του με σύμβαση προσωρινής απασχολήσεως, τούτο δε προκειμένου να αντιπαρέλθει αυτή το γεγονός ότι ο προσφεύγων εργάσθηκε για διεθνή οργανισμό, στοιχείο που πρέπει κατ’ αρχήν να μεταθέσει προς τα πίσω το χρονικό διάστημα που πρέπει να ληφθεί υπόψη κατά την εξέταση των προϋποθέσεων του άρθρου 4 του παραρτήματος VII του ΚΥΚ·

το δεύτερο σκέλος αντλείται από πλάνη περί το δίκαιο, παράβαση των βελγικών διατάξεων περί συμβάσεων προσωρινής απασχολήσεως καθώς και καταστρατήγηση της νομοθεσίας εκ μέρους της Επιτροπής·

το τρίτο σκέλος αντλείται από πρόδηλη πλάνη εκτιμήσεως και από παραβίαση της αρχής της αναλογικότητας και της αρχής της χρηστής διοικήσεως.


10.7.2017   

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 221/36


Προσφυγή της 10ης Μαΐου 2017 — Monster Energy κατά EUIPO — Bösel (MONSTER DIP)

(Υπόθεση T-274/17)

(2017/C 221/51)

Γλώσσα του δικογράφου της προσφυγής: η αγγλική

Διάδικοι

Προσφεύγουσα: Monster Energy Company (Corona, Καλιφόρνια, Ηνωμένες Πολιτείες) (εκπρόσωπος: P. Brownlow, Solicitor)

Καθού: Γραφείο Διανοητικής Ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης (EUIPO)

Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών: Marco Bösel (Bad Fallingbostel, Γερμανία)

Στοιχεία σχετικά με τη διαδικασία ενώπιον του EUIPO

Αιτούσα: Η αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών

Επίδικο σήμα: Εικονιστικό σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης που περιέχει το λεκτικό στοιχείο «MONSTER DIP» — Υπ’ αριθ. 13 118 211 αίτηση καταχωρίσεως

Διαδικασία ενώπιον του EUIPO: Διαδικασία ανακοπής

Προσβαλλόμενη απόφαση: Απόφαση του δευτέρου τμήματος προσφυγών του EUIPO της 10ης Φεβρουαρίου 2017 στην υπόθεση R 1062/2016-2

Αιτήματα

Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:

να ακυρώσει την προσβαλλόμενη απόφαση·

να ακυρώσει την απόφαση του τμήματος ανακοπών της 19ης Απριλίου 2016 επί της ανακοπής αριθ. B 2433681·

να απορρίψει το αντιταχθέν σήμα για το σύνολο των προϊόντων και των υπηρεσιών·

να καταδικάσει το EUIPO στα δικαστικά έξοδα.

Προβαλλόμενος λόγοι

Παράβαση του άρθρου 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', παράγραφος 4 και παράγραφος 5, του κανονισμού 207/2009.


10.7.2017   

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 221/37


Διατακτικό του Γενικού Δικαστηρίου της 5ης Μαΐου 2017 — King.com κατά EUIPO — TeamLava (Κινούμενα εικονίδια)

(Υπόθεση T-96/17) (1)

(2017/C 221/52)

Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική

Ο πρόεδρος του πρώτου τμήματος αποφάσισε τη διαγραφή της υποθέσεως.


(1)  ΕΕ C 112 της 10.4.2017.