ISSN 1977-0901

Επίσημη Εφημερίδα

της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 104

European flag  

Έκδοση στην ελληνική γλώσσα

Ανακοινώσεις και Πληροφορίες

60ό έτος
3 Απριλίου 2017


Ανακοίνωση αριθ

Περιεχόμενα

Σελίδα

 

IV   Πληροφορίες

 

ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ ΠΡΟΕΡΧΟΜΕΝΕΣ ΑΠΟ ΤΑ ΘΕΣΜΙΚΑ ΚΑΙ ΛΟΙΠΑ ΟΡΓΑΝΑ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΥΣ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ

 

Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης

2017/C 104/01

Τελευταίες δημοσιεύσεις του Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

1


 

V   Γνωστοποιήσεις

 

ΔΙΚΑΙΟΔΟΤΙΚΕΣ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΕΣ

 

Δικαστήριο

2017/C 104/02

Υπόθεση C-604/13 P: Απόφαση του Δικαστηρίου (πρώτο τμήμα) της 26ης Ιανουαρίου 2017 — Aloys F. Dornbracht GmbH & Co. KG κατά Ευρωπαϊκής Επιτροπής, Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης [Αίτηση αναίρεσης — Συμπράξεις — Βελγική, γερμανική, γαλλική, ιταλική, ολλανδική και αυστριακή αγορά ειδών υγιεινής — Συντονισμός τιμών πώλησης και ανταλλαγή ευαίσθητων εμπορικών πληροφοριών — Κανονισμός (ΕΚ) 1/2003 — Άρθρο 23, παράγραφος 2 — Ανώτατο όριο του 10 % επί του κύκλου εργασιών — Κατευθυντήριες γραμμές του 2006 για τη μέθοδο υπολογισμού των προστίμων — Αρχή της μη αναδρομικότητας — Άσκηση της πλήρους δικαιοδοσίας — Υπερβολική διάρκεια της διαδικασίας]

2

2017/C 104/03

Υπόθεση C-609/13 P: Απόφαση του Δικαστηρίου (πρώτο τμήμα) της 26ης Ιανουαρίου 2017 — Duravit AG, Duravit SA, Duravit BeLux SPRL/BVBA κατά Ευρωπαϊκής Επιτροπής, Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης [Αίτηση αναίρεσης — Ανταγωνισμός — Συμπράξεις — Βελγική, γερμανική, γαλλική, ιταλική, ολλανδική και αυστριακή αγορά ειδών υγιεινής — Συντονισμός τιμών πώλησης και ανταλλαγή ευαίσθητων εμπορικών πληροφοριών — Κανονισμός (ΕΚ) 1/2003 — Άρθρο 31 — Υποχρέωση αιτιολόγησης]

2

2017/C 104/04

Υπόθεση C-611/13 P: Απόφαση του Δικαστηρίου (πρώτο τμήμα) της 26ης Ιανουαρίου 2017 — Hansa Metallwerke AG κ.λπ. κατά Ευρωπαϊκής Επιτροπής, Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης [Αίτηση αναίρεσης — Ανταγωνισμός — Συμπράξεις — Βελγική, γερμανική, γαλλική, ιταλική, ολλανδική και αυστριακή αγορά ειδών υγιεινής — Συντονισμός τιμών πώλησης και ανταλλαγή ευαίσθητων εμπορικών πληροφοριών — Κανονισμός (ΕΚ) 1/2003 — Άρθρο 23, παράγραφος 2 — Ανώτατο όριο του 10 % του κύκλου εργασιών — Υποχρέωση αιτιολόγησης — Προστασία της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης]

3

2017/C 104/05

Υπόθεση C-613/13 P: Απόφαση του Δικαστηρίου (πρώτο τμήμα) της 26ης Ιανουαρίου 2017 — Ευρωπαϊκή Επιτροπή κατά Keramag Keramische Werke GmbH, πρώην Keramag Keramische Werke AG κ.λπ. (Αίτηση αναίρεσης — Ανταγωνισμός — Συμπράξεις — Βελγική, γερμανική, γαλλική, ιταλική, ολλανδική και αυστριακή αγορά ειδών υγιεινής — Συντονισμός τιμών πώλησης και ανταλλαγή ευαίσθητων εμπορικών πληροφοριών — Υποχρέωση αιτιολόγησης)

3

2017/C 104/06

Υπόθεση C-614/13 P: Απόφαση του Δικαστηρίου (πρώτο τμήμα) της 26ης Ιανουαρίου 2017 — Masco Corp. κ.λπ. κατά Ευρωπαϊκής Επιτροπής [Αίτηση αναίρεσης — Ανταγωνισμός — Συμπράξεις — Βελγική, γερμανική, γαλλική, ιταλική, ολλανδική και αυστριακή αγορά ειδών υγιεινής — Συντονισμός τιμών πώλησης και ανταλλαγή ευαίσθητων εμπορικών πληροφοριών — Ενιαία και διαρκής παράβαση — Υποχρέωση αιτιολόγησης]

4

2017/C 104/07

Υπόθεση C-618/13 P: Απόφαση του Δικαστηρίου (πρώτο τμήμα) της 26ης Ιανουαρίου 2017 — Zucchetti Rubinetteria SpA κατά Ευρωπαϊκής Επιτροπής [Αίτηση αναίρεσης — Ανταγωνισμός — Συμπράξεις — Βελγική, γερμανική, γαλλική, ιταλική, ολλανδική και αυστριακή αγορά ειδών υγιεινής — Συντονισμός τιμών πώλησης και ανταλλαγή ευαίσθητων εμπορικών πληροφοριών — Κανονισμός (ΕΚ) 1/2003 — Άρθρο 23, παράγραφος 2 — Ανώτατο όριο του 10 % επί του κύκλου εργασιών]

5

2017/C 104/08

Υπόθεση C-619/13 P: Απόφαση του Δικαστηρίου (πρώτο τμήμα) της 26ης Ιανουαρίου 2017 — Mamoli Robinetteria SpA κατά Ευρωπαϊκής Επιτροπής [Αίτηση αναίρεσης — Συμπράξεις — Βελγική, γερμανική, γαλλική, ιταλική, ολλανδική και αυστριακή αγορά ειδών υγιεινής — Συντονισμός τιμών πώλησης και ανταλλαγή ευαίσθητων εμπορικών πληροφοριών — Πρόγραμμα επιείκειας — Κανονισμός (ΕΚ) 1/2003 — Άρθρο 23, παράγραφος 2 — Ανώτατο όριο του 10 % του κύκλου εργασιών — Άσκηση της πλήρους δικαιοδοσίας]

5

2017/C 104/09

Υπόθεση C-625/13 P: Απόφαση του Δικαστηρίου (πρώτο τμήμα) της 26ης Ιανουαρίου 2017 — Villeroy & Boch AG κατά Ευρωπαϊκής Επιτροπής («Αίτηση αναίρεσης — Ανταγωνισμός — Συμπράξεις — Βελγική, γερμανική, γαλλική, ιταλική, ολλανδική και αυστριακή αγορά των ειδών υγιεινής — Απόφαση διαπιστώνουσα παράβαση του άρθρου 101 ΣΛΕΕ και του άρθρου 53 της Συμφωνίας για τον Ευρωπαϊκό Οικονομικό Χώρο — Συντονισμός τιμών πώλησης και ανταλλαγή ευαίσθητων εμπορικών πληροφοριών — Ενιαία παράβαση — Απόδειξη — Πρόστιμα — Πλήρης δικαιοδοσία — Εύλογη προθεσμία — Αναλογικότητα)

6

2017/C 104/10

Υπόθεση C-626/13 P: Απόφαση του Δικαστηρίου (πρώτο τμήμα) της 26ης Ιανουαρίου 2017 — Villeroy & Boch Austria GmbH κατά Ευρωπαϊκής Επιτροπής (Αίτηση αναίρεσης — Ανταγωνισμός — Συμπράξεις — Βελγική, γερμανική, γαλλική, ιταλική, ολλανδική και αυστριακή αγορά ειδών υγιεινής — Απόφαση με την οποία διαπιστώνεται παράβαση του άρθρου 101, παράγραφος 1, ΣΛΕΕ και του άρθρου 53 της Συμφωνίας για τον Ευρωπαϊκό Οικονομικό Χώρο — Συντονισμός τιμών πώλησης και ανταλλαγή ευαίσθητων εμπορικών πληροφοριών — Ενιαία παράβαση — Απόδειξη — Πρόστιμα — Πλήρης δικαιοδοσία — Εύλογη προθεσμία — Αναλογικότητα)

6

2017/C 104/11

Υπόθεση C-636/13 P: Απόφαση του Δικαστηρίου (πρώτο τμήμα) της 26ης Ιανουαρίου 2017 — Roca Sanitario, SA κατά Ευρωπαϊκής Επιτροπής (Αίτηση αναίρεσης — Συμπράξεις — Βελγική, γερμανική, γαλλική, ιταλική, ολλανδική και αυστριακή αγορά ειδών υγιεινής — Συντονισμός τιμών πώλησης και ανταλλαγή ευαίσθητων εμπορικών πληροφοριών — Κατευθυντήριες γραμμές για τον υπολογισμό των προστίμων του 2006 — Υποχρέωση αιτιολόγησης — Αρχή της ίσης μεταχείρισης — Αναλογικότητα — Άσκηση της πλήρους δικαιοδοσίας)

7

2017/C 104/12

Υπόθεση C-637/13 P: Απόφαση του Δικαστηρίου (πρώτο τμήμα) της 26ης Ιανουαρίου 2017 — Laufen Austria AG κατά Ευρωπαϊκής Επιτροπής [Αίτηση αναίρεσης — Συμπράξεις — Βελγική, γερμανική, γαλλική, ιταλική, ολλανδική και αυστριακή αγορά ειδών υγιεινής για μπάνια — Συντονισμός στις αυξήσεις τιμών και ανταλλαγή εμπορικώς ευαίσθητων πληροφοριών — Κανονισμός (ΕΚ) 1/2003 — Άρθρο 23, παράγραφος 2 — Ανώτατο όριο του 10 % του κύκλου εργασιών — Κατευθυντήριες γραμμές για τον υπολογισμό των προστίμων του 2006 — Υποχρέωση αιτιολόγησης — Αρχή της ίσης μεταχείρισης — Άσκηση της πλήρους δικαιοδοσίας]

7

2017/C 104/13

Υπόθεση C-638/13 P: Απόφαση του Δικαστηρίου (πρώτο τμήμα) της 26ης Ιανουαρίου 2017 — Roca SARL κατά Ευρωπαϊκής Επιτροπής (Αίτηση αναίρεσης — Συμπράξεις — Βελγική, γερμανική, γαλλική, ιταλική, ολλανδική και αυστριακή αγορά ειδών υγιεινής — Συντονισμός τιμών πώλησης και ανταλλαγή ευαίσθητων εμπορικών πληροφοριών — Κατευθυντήριες γραμμές για τον υπολογισμό των προστίμων του 2006 — Αρχή της ίσης μεταχείρισης — Άσκηση της πλήρους δικαιοδοσίας)

8

2017/C 104/14

Υπόθεση C-642/13 P: Απόφαση του Δικαστηρίου (πρώτο τμήμα) της 26ης Ιανουαρίου 2017 — Villeroy & Boch — Belgium κατά Ευρωπαϊκής Επιτροπής [Αίτηση αναίρεσης — Ανταγωνισμός — Συμπράξεις — Βελγική, γερμανική, γαλλική, ιταλική, ολλανδική και αυστριακή αγορά ειδών υγιεινής — Απόφαση με την οποία διαπιστώνεται παράβαση του άρθρου 101 ΣΛΕΕ και του άρθρου 53 της Συμφωνίας για τον Ευρωπαϊκό Οικονομικό Χώρο — Συντονισμός τιμών πώλησης και ανταλλαγή ευαίσθητων εμπορικών πληροφοριών — Ενιαία παράβαση — Απόδειξη — Πρόστιμα — Πλήρης δικαιοδοσία — Εύλογη προθεσμία — Αναλογικότητα]

8

2017/C 104/15

Υπόθεση C-644/13 P: Απόφαση του Δικαστηρίου (πρώτο τμήμα) της 26ης Ιανουαρίου 2017 — Villeroy & Βoch SAS κατά Ευρωπαϊκής Επιτροπής (Αίτηση αναίρεσης — Ανταγωνισμός — Συμπράξεις — Βελγική, γερμανική, γαλλική, ιταλική, ολλανδική και αυστριακή αγορά ειδών υγιεινής — Απόφαση διαπιστώνουσα παράβαση του άρθρου 101 ΣΛΕΕ και του άρθρου 53 της Συμφωνίας για τον Ευρωπαϊκό Οικονομικό Χώρο — Συντονισμός τιμών πώλησης και ανταλλαγή ευαίσθητων εμπορικών πληροφοριών — Ενιαία παράβαση — Απόδειξη — Πρόστιμα — Πλήρης δικαιοδοσία — Εύλογη διάρκεια — Αναλογικότητα)

9

2017/C 104/16

Υπόθεση C-421/14: Απόφαση του Δικαστηρίου (πρώτο τμήμα) της 26ης Ιανουαρίου 2017 [αίτηση του Juzgado de Primera Instancia no 2 de Santander (Ισπανία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Banco Primus SA κατά Jesús Gutiérrez García (Προδικαστική παραπομπή — Οδηγία 93/13/EOK — Συμβάσεις μεταξύ επαγγελματιών και καταναλωτών — Καταχρηστικές ρήτρες — Συμβάσεις ενυπόθηκου δανείου — Διαδικασία αναγκαστικής εκτελέσεως με αντικείμενο ενυπόθηκο πράγμα — Αποκλειστική προθεσμία — Εξουσίες των εθνικών δικαστηρίων — Δεδικασμένο)

9

2017/C 104/17

Υπόθεση C-560/14: Απόφαση του Δικαστηρίου (τρίτο τμήμα) της 9ης Φεβρουαρίου 2017 [αίτηση του Supreme Court (Ιρλανδία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — M κατά Minister for Justice and Equality, Ireland, Attorney General (Προδικαστική παραπομπή — Χώρος ελευθερίας, ασφάλειας και δικαιοσύνης — Οδηγία 2004/83/ΕΚ — Ελάχιστες απαιτήσεις σχετικά με τις προϋποθέσεις που πρέπει να πληρούν οι υπήκοοι τρίτων χωρών ή οι απάτριδες για την αναγνώριση της ιδιότητας του πρόσφυγα — Αίτηση υπαγωγής στο καθεστώς επικουρικής προστασίας — Νομότυπος χαρακτήρας της εθνικής διαδικασίας που τηρείται κατά την εξέταση αιτήσεως για την παροχή επικουρικής προστασίας κατόπιν απορρίψεως αιτήσεως για την αναγνώριση της ιδιότητας του πρόσφυγα — Δικαίωμα ακροάσεως — Περιεχόμενο — Δικαίωμα προφορικής συνεντεύξεως — Δικαίωμα κλήσεως και εξετάσεως μαρτύρων κατ’ αντιπαράθεση)

11

2017/C 104/18

Υπόθεση C-573/14: Απόφαση του Δικαστηρίου (τμήμα μείζονος συνθέσεως) της 31ης Ιανουαρίου 2017 [αίτηση του Conseil d'État (Βέλγιο) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Commissaire général aux réfugiés et aux apatrides κατά Mostafa Lounani (Προδικαστική παραπομπή — Χώρος, ασφάλειας και δικαιοσύνης — Άσυλο — Οδηγία 2004/83/ΕΚ — Ελάχιστες απαιτήσεις σχετικά με τις προϋποθέσεις που πρέπει να πληρούν οι υπήκοοι τρίτων χωρών ή οι απάτριδες για την αναγνώριση της ιδιότητας του πρόσφυγα — Άρθρο 12, παράγραφος 2, στοιχείο γʹ, και άρθρο 12, παράγραφος 3 — Αποκλεισμός από το καθεστώς του πρόσφυγα — Έννοια του όρου πράξεις που αντιβαίνουν στους σκοπούς και τις αρχές των Ηνωμένων Εθνών — Περιεχόμενο — Ηγετικό μέλος τρομοκρατικής οργανώσεως — Ποινική καταδίκη για συμμετοχή στις δραστηριότητες τρομοκρατικής ομάδας — Εξατομικευμένη έρευνα)

12

2017/C 104/19

Υπόθεση C-606/14 P: Απόφαση του Δικαστηρίου (πέμπτο τμήμα) της 1ης Φεβρουαρίου 2017 — Portovesme Srl κατά Ευρωπαϊκής Επιτροπής (Αίτηση αναιρέσεως — Ενίσχυση χορηγηθείσα από την Ιταλική Δημοκρατία στην Portovesme Srl — Καθεστώτα προτιμησιακής τιμολόγησης ηλεκτρικής ενέργειας — Απόφαση με την οποία κρίνεται το μέτρο μη συμβατό με την εσωτερική αγορά)

13

2017/C 104/20

Συνεκδικασθείσες υποθέσεις C-247/15 P, C-253/15 P και C-259/15 P: Απόφαση του Δικαστηρίου (τέταρτο τμήμα) της 26ης Ιανουαρίου 2017 — Maxcom Ltd, Chin Haur Indonesia, PT, Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης, Ευρωπαϊκή Επιτροπή [Αίτηση αναιρέσεως — Ντάμπινγκ — Εκτελεστικός κανονισμός (ΕΕ) 501/2013 — Εισαγωγές ποδηλάτων που αποστέλλονται από την Ινδονησία, τη Μαλαισία, τη Σρι Λάνκα και την Τυνησία — Επέκταση στις ανωτέρω εισαγωγές του οριστικού δασμού αντιντάμπινγκ που έχει επιβληθεί στις εισαγωγές ποδηλάτων καταγωγής Κίνας — Κανονισμός (ΕΚ) 1225/2009 — Άρθρο 13 — Καταστρατήγηση — Άρθρο 18 — Άρνηση συνεργασίας — Απόδειξη — Δέσμη συγκλινουσών ενδείξεων]

13

2017/C 104/21

Συνεκδικασθείσες υποθέσεις C-248/15 P, C-254/15 P και C-260/15 P: Απόφαση του Δικαστηρίου (τέταρτο τμήμα) της 26ης Ιανουαρίου 2017 — Maxcom Ltd, City Cycle Industries, Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης, Ευρωπαϊκή Επιτροπή [Αίτηση αναιρέσεως — Ντάμπινγκ — Εκτελεστικός κανονισμός (ΕΕ) 501/2013 — Εισαγωγές ποδηλάτων που αποστέλλονται από την Ινδονησία, τη Μαλαισία, τη Σρι Λάνκα και την Τυνησία — Επέκταση στις ανωτέρω εισαγωγές του οριστικού δασμού αντιντάμπινγκ που έχει επιβληθεί στις εισαγωγές ποδηλάτων καταγωγής Κίνας — Κανονισμός (ΕΚ) 1225/2009 — Άρθρο 13 — Καταστρατήγηση — Άρθρο 18 — Άρνηση συνεργασίας — Απόδειξη — Δέσμη συγκλινουσών ενδείξεων — Αντιφατική αιτιολογία — Έλλειψη αιτιολογίας — Προσβολή δικονομικών δικαιωμάτων]

14

2017/C 104/22

Υπόθεση C-283/15: Απόφαση του Δικαστηρίου (πρώτο τμήμα) της 9ης Φεβρουαρίου 2017 [αίτηση του Hoge Raad der Nederlanden (Κάτω Χώρες) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — X κατά Staatssecretaris van Financiën (Προδικαστική παραπομπή — Φορολογική νομοθεσία — Φόρος εισοδήματος — Υπήκοος κράτους μέλους με εισοδήματα στο κράτος μέλος αυτό και σε τρίτη χώρα, ο οποίος κατοικεί σε άλλο κράτος μέλος — Φορολογικό πλεονέκτημα με σκοπό να λαμβάνεται υπόψη η προσωπική και οικογενειακή του κατάσταση)

15

2017/C 104/23

Υπόθεση C-373/15 P: Απόφαση του Δικαστηρίου (όγδοο τμήμα) της 26ης Ιανουαρίου 2017 — Γαλλική Δημοκρατία κατά Ευρωπαϊκής Επιτροπής, Βασιλείου της Ισπανίας [Αίτηση αναιρέσεως — Ευρωπαϊκό Γεωργικό Ταμείο Αγροτικής Ανάπτυξης (ΕΓΤΑΑ) — Δαπάνες αποκλειόμενες από τη χρηματοδότηση της Ευρωπαϊκής Ένωσης — Κανονισμοί (ΕΚ) 1698/2005, (ΕΚ)1975/2006 και (ΕΚ) 796/2004 — Μέτρα στηρίξεως της αγροτικής αναπτύξεως — Περιοχές με φυσικά μειονεκτήματα — Επιτόπιοι έλεγχοι — Συντελεστής πυκνότητας του ζωικού κεφαλαίου — Καταμέτρηση των ζώων]

16

2017/C 104/24

Υπόθεση C-392/15: Απόφαση του Δικαστηρίου (πρώτο τμήμα) της 1ης Φεβρουαρίου 2017 — Ευρωπαϊκή Επιτροπή κατά Ουγγαρίας (Παράβαση κράτους μέλους — Άρθρο 49 ΣΛΕΕ — Ελευθερία εγκαταστάσεως — Συμβολαιογράφοι — Προϋπόθεση ιθαγένειας — Άρθρο 51 ΣΛΕΕ — Συμμετοχή στην άσκηση δημόσιας εξουσίας)

16

2017/C 104/25

Υπόθεση C-430/15: Απόφαση του Δικαστηρίου (πρώτο τμήμα) της 1ης Φεβρουαρίου 2017 [αίτηση του Supreme Court of the United Kingdom (Ηνωμένο Βασίλειο) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Secretary of State for Work and Pensions κατά Tolley [Προδικαστική παραπομπή — Κοινωνική ασφάλιση — Κανονισμός (ΕΟΚ) 1408/71 — Επίδομα διαβιώσεως αναπήρων (disability living allowance), τμήμα που αφορά τη φροντίδα — Πρόσωπο καλυπτόμενο από ασφάλεια γήρατος το οποίο έπαυσε οριστικώς οιαδήποτε επαγγελματική δραστηριότητα — Έννοιες παροχή ασθενείας και παροχή αναπηρίας — Εξαγωγιμότητα παροχών]

17

2017/C 104/26

Υπόθεση C-441/15: Απόφαση του Δικαστηρίου (όγδοο τμήμα) της 9ης Φεβρουαρίου 2017 [αίτηση του Finanzgericht Bremen (Γερμανία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Madaus GmbH κατά Hauptzollamt Bremen [Προδικαστική παραπομπή — Κοινό δασμολόγιο — Δασμολογική κατάταξη — Συνδυασμένη Ονοματολογία — Διακρίσεις 3824 90 97 και 2106 90 92 — Προϊόν σε σκόνη το οποίο αποτελείται από ανθρακικό ασβέστιο (95 %) και τροποποιημένο άμυλο (5 %)]

18

2017/C 104/27

Υπόθεση C-506/15 P: Απόφαση του Δικαστηρίου (όγδοο τμήμα) της 26ης Ιανουαρίου 2017 — Βασίλειο της Ισπανίας κατά Ευρωπαϊκής Επιτροπής (Αίτηση αναιρέσεως — Ευρωπαϊκό Γεωργικό Ταμείο Αγροτικής Ανάπτυξης (ΕΓΤΑΑ) — Δαπάνες αποκλειόμενες από τη χρηματοδότηση της Ευρωπαϊκής Ένωσης — Κανονισμοί (ΕΚ) 1698/2005, (ΕΚ) 1975/2006 και (ΕΚ) 796/2004 — Μέτρα στηρίξεως της αγροτικής αναπτύξεως — Περιοχές με φυσικά μειονεκτήματα — Επιτόπιοι έλεγχοι — Συντελεστής πυκνότητας του ζωικού κεφαλαίου — Καταμέτρηση των ζώων)

18

2017/C 104/28

Υπόθεση C-562/15: Απόφαση του Δικαστηρίου (δεύτερο τμήμα) της 8ης Φεβρουαρίου 2017 [αίτηση του Cour d'appel de Paris (Γαλλία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Carrefour Hypermarchés SAS κατά ITM Alimentaire International SASU (Προδικαστική παραπομπή — Συγκριτική διαφήμιση — Οδηγία 2006/114/EΚ — Άρθρο 4 — Οδηγία 2005/29/EΚ — Άρθρο 7 — Αντικειμενική σύγκριση τιμών — Παραπλανητική παράλειψη — Διαφήμιση συγκρίνουσα τις τιμές προϊόντων τα οποία πωλούνται σε καταστήματα διαφορετικού μεγέθους ή διαφορετικής κατηγορίας — Επιτρεπτό — Ουσιώδης πληροφορία — Βαθμός και μέσο μεταδόσεως της πληροφορίας)

19

2017/C 104/29

Υπόθεση C-585/15: Απόφαση του Δικαστηρίου (τρίτο τμήμα) της 9ης Φεβρουαρίου 2017 [αίτηση του Tribunal de première instance francophone de Bruxelles (Βέλγιο) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Raffinerie Tirlemontoise SA κατά État belge [Προδικαστική παραπομπή — Ζάχαρη — Συνεισφορές στην παραγωγή — Υπολογισμός του μέσου όρου ζημιών — Υπολογισμός των συνεισφορών στην παραγωγή — Κανονισμός (ΕΚ) 2267/2000 — Κύρος — Κανονισμός (ΕΚ) 1993/2001 — Κύρος]

20

2017/C 104/30

Υπόθεση C-21/16: Απόφαση του Δικαστηρίου (ένατο τμήμα) της 9ης Φεβρουαρίου 2017 [αίτηση του Tribunal Arbitral Tributário (Centro de Arbitragem Administrativa) (Πορτογαλία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Euro Tyre BV κατά Autoridade Tributária e Aduaneir (Προδικαστική παραπομπή — ΦΠΑ — Οδηγία 2006/112/ΕΚ — Άρθρα 131 και 138 — Προϋποθέσεις απαλλαγής ενδοκοινοτικής παραδόσεως — Σύστημα ανταλλαγής πληροφοριών σχετικά με τον ΦΠΑ (VIES) — Μη καταχώριση του αποκτώντος — Άρνηση χορηγήσεως απαλλαγής — Επιτρέπεται)

21

2017/C 104/31

Υπόθεση C-144/16: Απόφαση του Δικαστηρίου (έκτο τμήμα) της 1ης Φεβρουαρίου 2017 [αίτηση του Tribunal Judicial da Comarca de Setúbal (Πορτογαλία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Município de Palmela κατά Autoridade de Segurança Alimentar e Económica (ASAE) — Divisão de Gestão de Contraordenações (Προδικαστική παραπομπή — Διαδικασίες πληροφόρησης στον τομέα των τεχνικών προτύπων και προδιαγραφών και των κανόνων σχετικά με τις υπηρεσίες της κοινωνίας των πληροφοριών — Οδηγίες 83/189/ΕΟΚ και 98/34/ΕΚ — Σχέδιο τεχνικού κανόνα — Κοινοποίηση στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή — Υποχρεώσεις των κρατών μελών — Παράβαση — Συνέπειες)

21

2017/C 104/32

Υπόθεση C-283/16: Απόφαση του Δικαστηρίου (έκτο τμήμα) της 9ης Φεβρουαρίου 2017 [αίτηση του High Court of Justice, Family Division (England and Wales) (Ηνωμένο Βασίλειο) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — M. S. κατά P. S. [Προδικαστική παραπομπή — Κανονισμός (ΕΚ) 4/2009 — Άρθρο 41, παράγραφος 1 — Αναγνώριση της εκτελέσεως αποφάσεων και της συνεργασίας σε θέματα υποχρεώσεων διατροφής — Εκτέλεση αποφάσεως σε κράτος μέλος — Υποβολή της αιτήσεως απευθείας στην αρμόδια αρχή του κράτους μέλους εκτελέσεως — Εθνική νομοθεσία που απαιτεί την υποβολή στην κεντρική αρχή του κράτους μέλους εκτελέσεως]

22

2017/C 104/33

Υπόθεση C-45/16 P: Διάταξη του Δικαστηρίου (ένατο τμήμα) της 26ης Ιανουαρίου 2017 — d.d. Synergy Hellas Ανώνυμη Εμπορική Εταιρεία Παροχής Υπηρεσιών Πληροφορικής κατά Ευρωπαϊκής Επιτροπής [Αίτηση αναιρέσεως — Άρθρο 181 του Κανονισμού Διαδικασίας του Δικαστηρίου — Ρήτρα διαιτησίας — Σύμβαση Multi-level patient-specific artery and artherogenesis model for outcome prediction, decision support treatment, and virtual hand-on training (ARTreat), συναφθείσα στο πλαίσιο του εβδόμου προγράμματος-πλαισίου δραστηριοτήτων έρευνας, τεχνολογικής ανάπτυξης και επίδειξης (2007-2013) — Καταγγελία της συμβάσεως αυτής λόγω παρατυπιών διαπραχθεισών κατά την εκτέλεση άλλης συμβάσεως συναφθείσας με την Ευρωπαϊκή Επιτροπή — Καλή πίστη — Δικαιολογημένη εμπιστοσύνη όσον αφορά το ότι η Επιτροπή δεν θα προέβαινε σε καταγγελία]

23

2017/C 104/34

Υπόθεση C-53/16 P: Διάταξη του Δικαστηρίου (δέκατο τμήμα) της 24ης Ιανουαρίου 2017 — Carsten René Beul κατά Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης [Αίτηση αναιρέσεως — Άρθρο 181 του Κανονισμού Διαδικασίας του Δικαστηρίου — Προσφυγή ακυρώσεως — Λειτουργία των χρηματοπιστωτικών αγορών — Απαιτήσεις για τη διενέργεια του υποχρεωτικού ελέγχου ετήσιων και ενοποιημένων οικονομικών καταστάσεων οντοτήτων δημόσιου συμφέροντος — Κανονισμός (ΕΕ) 537/2014 — Κανόνες για την οργάνωση και την επιλογή νόμιμων ελεγκτών και ελεγκτικών γραφείων από οντότητες δημόσιου συμφέροντος — Πράξη που δεν αφορά ατομικά τον προσφεύγοντα — Προδήλως απαράδεκτο]

23

2017/C 104/35

Υπόθεση C-566/16: Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Munkaügyi Bíróság (Ουγγαρία) στις 10 Νοεμβρίου 2016 — Vámos Dávid κατά Nemzeti Adó- és Vámhivatal Fellebbviteli Igazgatóság

24

2017/C 104/36

Υπόθεση C-593/16: Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Landesgericht Korneuburg (Αυστρία) στις 23 Νοεμβρίου 2016 — Admiral Casinos & Entertainment AG κατά Alexander Holiczky

24

2017/C 104/37

Υπόθεση C-613/16: Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Finanzgericht Köln (Γερμανία) στις 28 Νοεμβρίου 2016 — Juhler Holding A/S κατά Bundeszentralamt für Steuern

25

2017/C 104/38

Υπόθεση C-629/16: Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Verwaltungsgerichtshof (Αυστρία) στις 7 Δεκεμβρίου 2016 — CX

26

2017/C 104/39

Υπόθεση C-642/16: Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Bundesgerichtshof (Γερμανία) στις 14 Δεκεμβρίου 2016 — Junek Europ-Vertrieb GmbH κατά Lohmann & Rauscher International GmbH & Co. KG

26

2017/C 104/40

Υπόθεση C-649/16: Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Obersten Gerichtshof (Αυστρία) στις 19 Δεκεμβρίου 2016 — Peter Valach κ.λπ. κατά Waldviertler Sparkasse Bank AG κ.λπ.

27

2017/C 104/41

Υπόθεση C-664/16: Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Curtea de Apel Alba Iulia (Ρουμανία) στις 21 Δεκεμβρίου 2016 — Lucrețiu Hadrian Vădan κατά Agenția Națională de Administrare Fiscală — Direcția Generală de Soluționare a Contestațiilor και Direcția Generală Regională a Finanțelor Publice Brașov — Administrația Județeană a Finanțelor Publice Alba

27

2017/C 104/42

Υπόθεση C-670/16: Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Verwaltungsgericht Minden (Γερμανία) στις 29 Δεκεμβρίου 2016 — Tsegezab Mengesteab κατά Bundesrepublik Deutschland

28

2017/C 104/43

Υπόθεση C-673/16: Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Curtea Constituțională a României (Ρουμανία) στις 30 Δεκεμβρίου 2016 — Relu Adrian Coman, Robert Clabourn Hamilton και Asociația Accept κατά Inspectoratul General pentru Imigrări, Ministerul Afacerilor Interne και Consiliul Naţional pentru Combaterea Discrimin

29

2017/C 104/44

Υπόθεση C-681/16: Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Landgericht Düsseldorf (Γερμανία) στις 27 Δεκεμβρίου 2016 — Pfizer Ireland Pharmaceuticals, Operations Support Group κατά Orifarm GmbH

30

2017/C 104/45

Υπόθεση C-683/16: Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Verwaltungsgericht Köln (Γερμανία) στις 27 Δεκεμβρίου 2016 — Deutscher Naturschutzring, Dachverband der deutschen Natur- und Umweltschutzverbände e.V. κατά Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμανίας

31

2017/C 104/46

Υπόθεση C-684/16: Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Bundesarbeitsgericht (Γερμανία) στις 27 Δεκεμβρίου 2016 — Max-Planck-Gesellschaft zur Förderung der Wissenschaften eV κατά Tetsuji Shimizu

32

2017/C 104/47

Υπόθεση C-2/17: Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Tribunal Superior de Justicia de Galicia (Ισπανία) στις 2 Ιανουαρίου 2017 — Instituto Nacional de la Seguridad Social κατά Tesorería General de la Seguridad Social και Jesús Crespo Rey

33

2017/C 104/48

Υπόθεση C-12/17: Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Curtea de Apel Cluj (Ρουμανία) στις 10 Ιανουαρίου 2017 — Maria Dicu κατά Ministerul Justiției, Consiliul Superior al Magistraturii, Curtea de Apel Suceava, Tribunalul Botoșani

33

2017/C 104/49

Υπόθεση C-16/17: Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Tribunal Arbitral Tributário (Centro de Arbitragem Administrativa — CAAD) (Πορτογαλία) στις 13 Ιανουαρίου 2017 — TGE Gas Engineering GmbH — Sucursal em Portugal κατά Autoridade Tributária e Aduaneira

34

2017/C 104/50

Υπόθεση C-27/17: Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Lietuvos apeliacinis teismas (εφετείο Λιθουανίας) στις 19 Ιανουαρίου 2017 — flyLAL-Lithuanian Airlines, ανώνυμη εταιρία υπό εκκαθάριση κατά Tarptautinis oro uostas Ryga, δημόσια ανώνυμη εταιρία Air Baltic Corporation A/S

35

2017/C 104/51

Υπόθεση C-34/17: Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το High Court (Ιρλανδία) στις 24 Ιανουαρίου 2017 — Eamonn Donnellan κατά The Revenue Commissioners

35

2017/C 104/52

Υπόθεση C-43/17 P: Αναίρεση που άσκησε στις 25 Ιανουαρίου 2017 ο Liam Jenkinson κατά της διατάξεως που εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο (πρώτο τμήμα) στις 9 Νοεμβρίου 2016 στην υπόθεση T-602/15, Liam Jenkinson κατά Ευρωπαϊκής Υπηρεσίας Εξωτερικής Δράσης, Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης, Ευρωπαϊκής Επιτροπής, Eulex Kosovo

36

2017/C 104/53

Υπόθεση C-73/17: Προσφυγή της 9ης Φεβρουαρίου 2017 — Γαλλική Δημοκρατία κατά Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου

37

 

Γενικό Δικαστήριο

2017/C 104/54

Συνεκδικασθείσες υποθέσεις T-14/14 και T-87/14: Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 17ης Φεβρουαρίου 2017 — Islamic Republic of Iran Shipping Lines κ.λπ. κατά Συμβουλίου (Κοινή εξωτερική πολιτική και πολιτική ασφάλειας — Περιοριστικά μέτρα κατά του Ιράν με σκοπό την παρεμπόδιση της διαδόσεως των πυρηνικών όπλων — Δέσμευση κεφαλαίων — Ένσταση ελλείψεως νομιμότητας — Νομική βάση — Κατάχρηση εξουσίας — Δικαιώματα άμυνας — Δικαιολογημένη εμπιστοσύνη — Ασφάλεια δικαίου — Ne bis in idem — Δεδικασμένο — Αναλογικότητα — Πρόδηλη πλάνη εκτιμήσεως — Θεμελιώδη δικαιώματα)

39

2017/C 104/55

Υπόθεση T-191/14: Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 16ης Φεβρουαρίου 2017 — Lubrizol France κατά Συμβουλίου (Κοινό δασμολόγιο — Κανονιστική ρύθμιση για την αναστολή των αυτόνομων δασμών για ορισμένα γεωργικά και βιομηχανικά προϊόντα — Ένσταση κατά ισχυουσών αναστολών — Ισοδυναμία των προϊόντων — Διαδικασία εξέτασης των ενστάσεων)

40

2017/C 104/56

Υπόθεση T-351/14: Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 17ης Φεβρουαρίου 2017 — Construlink κατά EUIPO — Wit Software (GATEWIT) [Σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης — Διαδικασία ανακοπής — Αίτηση καταχωρίσεως λεκτικού σήματος της Ευρωπαϊκής Ένωσης GATEWIT — Προγενέστερο εικονιστικό σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης wit software — Προγενέστερη εθνική εταιρική επωνυμία Wit-Software, Consultoria e Software para a Internet Móvel, SA — Σχετικός λόγος απαραδέκτου — Κίνδυνος συγχύσεως — Ομοιότητα σημείων — Άρθρο 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', και παράγραφος 4, του κανονισμού (ΕΚ) 207/2009]

40

2017/C 104/57

Υπόθεση T-493/14: Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 17ης Φεβρουαρίου 2017 — Mayer κατά EFSA [Αποσπασμένος εθνικός εμπειρογνώμων — Κανόνες της EFSA σχετικά με τους ΑΕΕ — Απόφαση περί μη παρατάσεως της αποσπάσεως — Πρόσβαση στα έγγραφα — Κανονισμός (ΕΚ) 1049/2001 — Άρνηση παροχής προσβάσεως — Εξαίρεση σχετικά με την προστασία του ιδιωτικού βίου και της ακεραιότητας του ατόμου — Προστασία των προσωπικών δεδομένων — Κανονισμός (ΕΚ) 45/2001 — Αναγνωριστικό αίτημα και αίτημα εκδόσεως διαταγής — Συμπληρωματικό υπόμνημα στο δικόγραφο της προσφυγής — Τροποποίηση των αιτημάτων — Παραδεκτό]

41

2017/C 104/58

Υπόθεση T-706/14: Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 16ης Φεβρουαρίου 2017 — Holistic Innovation Institute κατά REA [Έρευνα και τεχνολογική ανάπτυξη — Σχέδια χρηματοδοτούμενα από την Ευρωπαϊκή Ένωση στον τομέα της έρευνας — Έβδομο πρόγραμμα-πλαίσιο δραστηριοτήτων έρευνας, τεχνολογικής ανάπτυξης και επίδειξης (2007-2013) — Προγράμματα ZONeSEC και Inachus — Απόφαση περί αποκλεισμού της προσφεύγουσας-ενάγουσας — Προσφυγή ακυρώσεως και αγωγή αποζημιώσεως]

42

2017/C 104/59

Υπόθεση T-726/14: Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 17ης Φεβρουαρίου 2017 — Novar κατά EUIPO [Εξωσυμβατική ευθύνη — Απόδειξη της υπάρξεως, της εγκυρότητας και της εκτάσεως της προστασίας του προγενέστερου σήματος — Διεθνής καταχώριση με ισχύ στην Ευρωπαϊκή Ένωση — Απόφαση απορρίπτουσα την ανακοπή λόγω μη αποδείξεως της υπάρξεως του προγενέστερου δικαιώματος — Κανόνας 19, παράγραφος 2, στοιχείο α', του κανονισμού (ΕΚ) 2868/95 — Αναθεώρηση της αποφάσεως — Άρθρο 62, παράγραφος 2, του κανονισμού (ΕΚ) 207/2009 — Ζημία συνιστάμενη στην υποβολή σε έξοδα δικηγόρου — Αιτιώδης συνάφεια]

42

2017/C 104/60

Υπόθεση T-783/14: Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 16ης Φεβρουαρίου 2017 — SolarWorld κατά Επιτροπής [Ντάμπινγκ — Επιδοτήσεις — Εισαγωγές φωτοβολταϊκών συστοιχιών κρυσταλλικού πυριτίου και βασικών συστατικών στοιχείων (κυψελών) καταγωγής ή προελεύσεως Κίνας — Έγκριση μειώσεως της ελάχιστης τιμής κατά την εισαγωγή βάσει αναλήψεως υποχρεώσεως που έγινε δεκτή στο πλαίσιο των διαδικασιών αντιντάμπινγκ και των διαδικασιών κατά των επιδοτήσεων — Κλάδος παραγωγής της Ένωσης — Άρθρο 8, παράγραφος 1, του κανονισμού (ΕΚ) 1225/2009]

43

2017/C 104/61

Υπόθεση T-811/14: Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 17ης Φεβρουαρίου 2017 — Unilever κατά EUIPO — Technopharma (Fair & Lovely) [Σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης — Διαδικασία ανακοπής — Αίτηση καταχωρίσεως του εικονιστικού σήματος της Ευρωπαϊκής Ένωσης Fair & Lovely — Προγενέστερα εθνικά λεκτικά σήματα και σήματα Μπενελούξ FAIR & LOVELY — Απόφαση επί της προσφυγής — Άρθρο 64, παράγραφος 1, του κανονισμού (ΕΚ) 207/2009 — Δικαίωμα ακροάσεως — Άρθρο 75, δεύτερη φράση, του κανονισμού 207/2009 — Αναστολή της διοικητικής διαδικασίας — Κανόνας 20, παράγραφος 7, στοιχείο γ', και κανόνας 50, παράγραφος 1, του κανονισμού (ΕΚ) 2868/95 — Δικαιολογημένη εμπιστοσύνη — Κατάχρηση εξουσίας — Πρόδηλη πλάνη εκτιμήσεως]

44

2017/C 104/62

Υπόθεση T-71/15: Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 16ης Φεβρουαρίου 2017 — Jaguar Land Rover κατά EUIPO — Nissan Jidosha (Land Glider) [Σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης — Διαδικασία ανακοπής — Αίτηση καταχωρίσεως λεκτικού σήματος της Ευρωπαϊκής Ένωσης Land Glider — Προγενέστερα σήματα της Ευρωπαϊκής Ένωσης και προγενέστερα εθνικά, λεκτικά και εικονιστικά σήματα LAND ROVER — Σχετικός λόγος απαραδέκτου — Άρθρο 8, παράγραφος 5, του κανονισμού (ΕΚ) 207/2009]

44

2017/C 104/63

Υπόθεση T-145/15: Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 16ης Φεβρουαρίου 2017 — Ρουμανία κατά Επιτροπής [ΕΓΤΕ και ΕΓΤΑΑ — Μέτρα με βάση την έκταση — Δαπάνες αποκλειόμενες από τη χρηματοδότηση — Κατ’ αποκοπήν δημοσιονομικές διορθώσεις — Άρθρο 52 του κανονισμού (ΕΕ) 1306/2013 — Υποχρέωση αιτιολογήσεως — Αναλογικότητα]

45

2017/C 104/64

Υπόθεση T-513/15: Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 16ης Φεβρουαρίου 2017 — Gruppe Nymphenburg Consult κατά EUIPO (Limbic® Map) [Σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης — Αίτηση καταχωρίσεως λεκτικού σήματος της Ευρωπαϊκής Ένωσης Limbic® Map — Έλλειψη περιγραφικού χαρακτήρα — Απόλυτος λόγος απαραδέκτου — Άρθρο 7, παράγραφος 1, στοιχείο γ', του κανονισμού (ΕΚ) 207/2009]

46

2017/C 104/65

Υπόθεση T-516/15: Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 16ης Φεβρουαρίου 2017 — Gruppe Nymphenburg Consult κατά EUIPO (Limbic® Types) [Σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης — Αίτηση καταχωρίσεως λεκτικού σήματος της Ευρωπαϊκής Ένωσης Limbic® Types — Έλλειψη περιγραφικού χαρακτήρα — Απόλυτος λόγος απαραδέκτου — Άρθρο 7, παράγραφος 1, στοιχείο γ', του κανονισμού (ΕΚ) 207/2009]

46

2017/C 104/66

Υπόθεση T-517/15: Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 16ης Φεβρουαρίου 2017 — Gruppe Nymphenburg Consult κατά EUIPO (Limbic® Sales) [Σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης — Αίτηση καταχωρίσεως λεκτικού σήματος της Ευρωπαϊκής Ένωσης Limbic® Sales — Έλλειψη περιγραφικού χαρακτήρα — Απόλυτος λόγος απαραδέκτου — Άρθρο 7, παράγραφος 1, στοιχείο γ', του κανονισμού (ΕΚ) 207/2009]

47

2017/C 104/67

Υπόθεση T-18/16: Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 16ης Φεβρουαρίου 2017 — DMC κατά EUIPO — Etike’ International (De Giusti ORGOGLIO) [Σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης — Διαδικασία ανακοπής — Αίτηση καταχωρίσεως εικονιστικού σήματος της Ευρωπαϊκής Ένωσης De Giusti ORGOGLIO — Προγενέστερο λεκτικό σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης ORGOGLIO — Σχετικός λόγος απαραδέκτου — Ομοιότητα των σημείων — Άρθρο 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού (ΕΚ) 207/2009]

47

2017/C 104/68

Υπόθεση T-871/16: Προσφυγή της 8ης Δεκεμβρίου 2016 — Spliethoff’s Bevrachtingskantoor κατά INEA

48

2017/C 104/69

Υπόθεση T-22/17: Προσφυγή της 16ης Ιανουαρίου 2017 — Πορτογαλία κατά Επιτροπής

49

2017/C 104/70

Υπόθεση T-23/17: Προσφυγή-αγωγή της 17ης Ιανουαρίου 2017 — Barnett κατά ΕΟΚΕ

50

2017/C 104/71

Υπόθεση T-31/17: Προσφυγή της 20ής Ιανουαρίου 2017 — Πορτογαλία κατά Επιτροπής

51

2017/C 104/72

Υπόθεση T-33/17: Προσφυγή της 20ής Ιανουαρίου 2017 — Amicus Therapeutics UK και Amicus Therapeutics κατά EMA

51

2017/C 104/73

Υπόθεση T-37/17: Αγωγή της 23ης Ιανουαρίου 2017 — Bank Tejarat κατά Συμβουλίου

52

2017/C 104/74

Υπόθεση T-38/17: Αγωγή της 20ής Ιανουαρίου 2017 — DQ κ.λπ. κατά Κοινοβουλίου

53

2017/C 104/75

Υπόθεση T-39/17: Προσφυγή της 20ής Ιανουαρίου 2017 — Chambre de commerce et d’industrie métropolitaine Bretagne-ouest (port de Brest) κατά Επιτροπής

54

2017/C 104/76

Υπόθεση T-50/17: Προσφυγή της 30ής Ιανουαρίου 2017 — Mackevision Medien Design κατά EUIPO (TO CREATE REALITY)

55

2017/C 104/77

Υπόθεση T-60/17: Προσφυγή της 31ης Ιανουαρίου 2017 — Safe Skies κατά EUIPO — Travel Sentry (TSA LOCK)

55

2017/C 104/78

Υπόθεση T-64/17: Προσφυγή της 1ης Φεβρουαρίου 2017 — Lions Gate Entertainment κατά EUIPO (DIRTY DANCING)

56

2017/C 104/79

Υπόθεση T-67/17: Προσφυγή της 1ης Φεβρουαρίου 2017 — Italytrade κατά EUIPO — Tpresso (tèespresso)

57

2017/C 104/80

Υπόθεση T-68/17: Προσφυγή της 1ης Φεβρουαρίου 2017 — Italytrade κατά EUIPO — Tpresso (teaespresso)

57

2017/C 104/81

Υπόθεση T-69/17: Προσφυγή της 3ης Φεβρουαρίου 2017 — Constantin Film Produktion κατά EUIPO (Fack Ju Göhte)

58

2017/C 104/82

Υπόθεση T-70/17: Προσφυγή της 31ης Ιανουαρίου 2017 — TenneT Holding κατά EUIPO — Ngrid Intellectual Property (NorthSeaGrid)

59

2017/C 104/83

Υπόθεση T-72/17: Προσφυγή της 3ης Φεβρουαρίου 2017 — Schmid κατά EUIPO — Landeskammer für Land- und Forstwirtschaft in Steiermark (Steirisches Kürbiskernöl)

59

2017/C 104/84

Υπόθεση T-78/17: Προσφυγή της 30ής Ιανουαρίου 2017 — Jumbo Africa κατά EUIPO — ProSiebenSat.1 Licensing (JUMBO)

60

2017/C 104/85

Υπόθεση T-86/17: Προσφυγή της 10ης Φεβρουαρίου 2017 — Le Pen κατά Κοινοβουλίου

61

2017/C 104/86

Υπόθεση T-87/17: Προσφυγή της 8ης Φεβρουαρίου 2017 — Kuka Systems κατά EUIPO (Matrix light)

62


EL

 


IV Πληροφορίες

ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ ΠΡΟΕΡΧΟΜΕΝΕΣ ΑΠΟ ΤΑ ΘΕΣΜΙΚΑ ΚΑΙ ΛΟΙΠΑ ΟΡΓΑΝΑ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΥΣ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ

Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης

3.4.2017   

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 104/1


Τελευταίες δημοσιεύσεις του Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

(2017/C 104/01)

Τελευταία δημοσίευση

ΕΕ C 95 της 27.3.2017

Ιστορικό των προηγούμενων δημοσιεύσεων

ΕΕ C 86 της 20.3.2017

ΕΕ C 78 της 13.3.2017

ΕΕ C 70 της 6.3.2017

ΕΕ C 63 της 27.2.2017

ΕΕ C 53 της 20.2.2017

ΕΕ C 46 της 13.2.2017

Τα κείμενα αυτά είναι διαθέσιμα στον δικτυακό τόπο

EUR-Lex: http://eur-lex.europa.eu


V Γνωστοποιήσεις

ΔΙΚΑΙΟΔΟΤΙΚΕΣ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΕΣ

Δικαστήριο

3.4.2017   

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 104/2


Απόφαση του Δικαστηρίου (πρώτο τμήμα) της 26ης Ιανουαρίου 2017 — Aloys F. Dornbracht GmbH & Co. KG κατά Ευρωπαϊκής Επιτροπής, Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης

(Υπόθεση C-604/13 P) (1)

([Αίτηση αναίρεσης - Συμπράξεις - Βελγική, γερμανική, γαλλική, ιταλική, ολλανδική και αυστριακή αγορά ειδών υγιεινής - Συντονισμός τιμών πώλησης και ανταλλαγή ευαίσθητων εμπορικών πληροφοριών - Κανονισμός (ΕΚ) 1/2003 - Άρθρο 23, παράγραφος 2 - Ανώτατο όριο του 10 % επί του κύκλου εργασιών - Κατευθυντήριες γραμμές του 2006 για τη μέθοδο υπολογισμού των προστίμων - Αρχή της μη αναδρομικότητας - Άσκηση της πλήρους δικαιοδοσίας - Υπερβολική διάρκεια της διαδικασίας])

(2017/C 104/02)

Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική

Διάδικοι

Αναιρεσείουσα: Aloys F. Dornbracht GmbH & Co. KG (εκπρόσωποι: H. Janssen και T. Kapp, Rechtsanwälte)

Λοιποί διάδικοι στην αναιρετική διαδικασία: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: F. Castillo de la Torre και L. Malferrari, επικουρούμενοι από τον A. Böhlke, Rechtsanwalt), Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης

Διατακτικό

Το Δικαστήριο αποφασίζει:

1)

Απορρίπτει την αίτηση αναίρεσης.

2)

Καταδικάζει την Aloys F. Dornbracht GmbH & Co. KG στα δικαστικά έξοδα.


(1)  ΕΕ C 24 της 25.1.2014.


3.4.2017   

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 104/2


Απόφαση του Δικαστηρίου (πρώτο τμήμα) της 26ης Ιανουαρίου 2017 — Duravit AG, Duravit SA, Duravit BeLux SPRL/BVBA κατά Ευρωπαϊκής Επιτροπής, Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης

(Υπόθεση C-609/13 P) (1)

([Αίτηση αναίρεσης - Ανταγωνισμός - Συμπράξεις - Βελγική, γερμανική, γαλλική, ιταλική, ολλανδική και αυστριακή αγορά ειδών υγιεινής - Συντονισμός τιμών πώλησης και ανταλλαγή ευαίσθητων εμπορικών πληροφοριών - Κανονισμός (ΕΚ) 1/2003 - Άρθρο 31 - Υποχρέωση αιτιολόγησης])

(2017/C 104/03)

Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική

Διάδικοι

Αναιρεσείουσες: Duravit AG, Duravit SA, Duravit BeLux SPRL/BVBA (εκπρόσωποι: U. Soltész και C. von Köckritz, Rechtsanwälte)

Λοιποί διάδικοι στην αναιρετική διαδικασία: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: F. Castillo de la Torre και L. Malferrari, επικουρούμενοι από τον A. Böhlke, Rechtsanwalt), Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης

Διατακτικό

Το Δικαστήριο αποφασίζει:

1)

Απορρίπτει την αίτηση αναίρεσης.

2)

Καταδικάζει τις Duravit AG, Duravit SA και Duravit BeLux SPRL/BVBA στα δικαστικά έξοδα.


(1)  ΕΕ C 71 της 8.3.2014.


3.4.2017   

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 104/3


Απόφαση του Δικαστηρίου (πρώτο τμήμα) της 26ης Ιανουαρίου 2017 — Hansa Metallwerke AG κ.λπ. κατά Ευρωπαϊκής Επιτροπής, Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης

(Υπόθεση C-611/13 P) (1)

([Αίτηση αναίρεσης - Ανταγωνισμός - Συμπράξεις - Βελγική, γερμανική, γαλλική, ιταλική, ολλανδική και αυστριακή αγορά ειδών υγιεινής - Συντονισμός τιμών πώλησης και ανταλλαγή ευαίσθητων εμπορικών πληροφοριών - Κανονισμός (ΕΚ) 1/2003 - Άρθρο 23, παράγραφος 2 - Ανώτατο όριο του 10 % του κύκλου εργασιών - Υποχρέωση αιτιολόγησης - Προστασία της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης])

(2017/C 104/04)

Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική

Διάδικοι

Αναιρεσείουσες: Hansa Metallwerke AG, Hansa Nederland BV, Hansa Italiana Srl, Hansa Belgium, Hansa Austria GmbH (εκπρόσωποι: S. Cappellari, H.-J. Hellmann και C. Malz, Rechtsanwälte)

Λοιποί διάδικοι στην αναιρετική διαδικασία: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: L. Malferrari και R. Sauer), Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης

Διατακτικό

Το Δικαστήριο αποφασίζει:

1)

Απορρίπτει την αίτηση αναίρεσης.

2)

Καταδικάζει τις Hansa Metallwerke AG, Hansa Nederland BV, Hansa Italiana Srl, Hansa Belgium και Hansa Austria GmbH στα δικαστικά έξοδα.


(1)  ΕΕ C 52 της 22.2.2014.


3.4.2017   

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 104/3


Απόφαση του Δικαστηρίου (πρώτο τμήμα) της 26ης Ιανουαρίου 2017 — Ευρωπαϊκή Επιτροπή κατά Keramag Keramische Werke GmbH, πρώην Keramag Keramische Werke AG κ.λπ.

(Υπόθεση C-613/13 P) (1)

((Αίτηση αναίρεσης - Ανταγωνισμός - Συμπράξεις - Βελγική, γερμανική, γαλλική, ιταλική, ολλανδική και αυστριακή αγορά ειδών υγιεινής - Συντονισμός τιμών πώλησης και ανταλλαγή ευαίσθητων εμπορικών πληροφοριών - Υποχρέωση αιτιολόγησης))

(2017/C 104/05)

Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική

Διάδικοι

Αναιρεσείουσα: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: F. Castillo de la Torre, F. Ronkes Agerbeek και J. Norris-Usher)

Λοιποί διάδικοι στη διαδικασία: Keramag Keramische Werke GmbH, πρώην Keramag Keramische Werke AG, Koralle Sanitärprodukte GmbH, Koninklijke Sphinx BV, Allia SAS, Produits Céramiques de Touraine SA (PCT), Pozzi Ginori SpA, Sanitec Europe Oy (εκπρόσωποι: J. Killick, barrister, P. Lindfelt, advokat, και K. Struckmann, Rechtsanwalt)

Διατακτικό

Το Δικαστήριο αποφασίζει:

1)

Αναιρεί τα σημεία 1 και 2 του διατακτικού της απόφασης του Γενικού Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης της 16ης Σεπτεμβρίου 2013, Keramag Keramische Werke κ.λπ. κατά Επιτροπής (T-379/10 και T-381/10, EU:T:2013:457).

2)

Απορρίπτει την αίτηση αναίρεσης κατά τα λοιπά.

3)

Απορρίπτει την ανταναίρεση.

4)

Αναπέμπει την υπόθεση στο Γενικό Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης όσον αφορά το τμήμα της απόφασης του Γενικού Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης της 16ης Σεπτεμβρίου 2013, Keramag Keramische Werke κ.λπ. κατά Επιτροπής (T-79/10 και T-381/10, EU:T:2013:457), το οποίο αναιρείται με την παρούσα απόφαση.

5)

Επιφυλάσσεται ως προς τα δικαστικά έξοδα.


(1)  ΕΕ C 52 της 22.2.2014.


3.4.2017   

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 104/4


Απόφαση του Δικαστηρίου (πρώτο τμήμα) της 26ης Ιανουαρίου 2017 — Masco Corp. κ.λπ. κατά Ευρωπαϊκής Επιτροπής

(Υπόθεση C-614/13 P) (1)

([Αίτηση αναίρεσης - Ανταγωνισμός - Συμπράξεις - Βελγική, γερμανική, γαλλική, ιταλική, ολλανδική και αυστριακή αγορά ειδών υγιεινής - Συντονισμός τιμών πώλησης και ανταλλαγή ευαίσθητων εμπορικών πληροφοριών - Ενιαία και διαρκής παράβαση - Υποχρέωση αιτιολόγησης])

(2017/C 104/06)

Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική

Διάδικοι

Αναιρεσείουσες: Masco Corp., Hansgrohe AG, Hansgrohe Deutschland Vertriebs GmbH, Hansgrohe Handelsgesellschaft mbH, Hansgrohe SA/NV, Hansgrohe BV, Hansgrohe SARL, Hansgrohe Srl, Hüppe GmbH, Hüppe GesmbH, Hüppe Belgium SA(NV), Hüppe BV (εκπρόσωποι: D. Schroeder και S. Heinz, Rechtsanwälte, B. Fischer, Αdvocate, εντολοδόχος του J. Temple Lang, Solicitor)

Αντίδικος κατ’ αναίρεση: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: L. Malferrari και F. Ronkes Agerbeek, επικουρούμενοι από τον B. Kennelly, barrister)

Διατακτικό

Το Δικαστήριο αποφασίζει:

1)

Απορρίπτει την αίτηση αναίρεσης.

2)

Καταδικάζει τις Masco Corp., Hansgrohe AG, Hansgrohe Deutschland Vertriebs GmbH, Hansgrohe Handelsgesellschaft mbH, Hansgrohe SA/NV, Hansgrohe BV, Hansgrohe SARL, Hansgrohe Srl, Hüppe GmbH, Hüppe GesmbH, Hüppe Belgium SA/NV και Hüppe BV στα δικαστικά έξοδα.


(1)  ΕΕ C 24 της 25.1.2014.


3.4.2017   

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 104/5


Απόφαση του Δικαστηρίου (πρώτο τμήμα) της 26ης Ιανουαρίου 2017 — Zucchetti Rubinetteria SpA κατά Ευρωπαϊκής Επιτροπής

(Υπόθεση C-618/13 P) (1)

([Αίτηση αναίρεσης - Ανταγωνισμός - Συμπράξεις - Βελγική, γερμανική, γαλλική, ιταλική, ολλανδική και αυστριακή αγορά ειδών υγιεινής - Συντονισμός τιμών πώλησης και ανταλλαγή ευαίσθητων εμπορικών πληροφοριών - Κανονισμός (ΕΚ) 1/2003 - Άρθρο 23, παράγραφος 2 - Ανώτατο όριο του 10 % επί του κύκλου εργασιών])

(2017/C 104/07)

Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική

Διάδικοι

Αναιρεσείουσα: Zucchetti Rubinetteria SpA (εκπρόσωποι: M. Condinanzi, P. Ziotti και N. Vasile, avvocati)

Αντίδικος κατ’ αναίρεση: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: L. Malferrari και F. Ronkes Agerbeek)

Διατακτικό

Το Δικαστήριο αποφασίζει:

1)

Απορρίπτει την αίτηση αναίρεσης.

2)

Καταδικάζει την Zucchetti Rubinetteria SpA στα δικαστικά έξοδα.


(1)  ΕΕ C 45 της 15.2.2014.


3.4.2017   

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 104/5


Απόφαση του Δικαστηρίου (πρώτο τμήμα) της 26ης Ιανουαρίου 2017 — Mamoli Robinetteria SpA κατά Ευρωπαϊκής Επιτροπής

(Υπόθεση C-619/13 P) (1)

([Αίτηση αναίρεσης - Συμπράξεις - Βελγική, γερμανική, γαλλική, ιταλική, ολλανδική και αυστριακή αγορά ειδών υγιεινής - Συντονισμός τιμών πώλησης και ανταλλαγή ευαίσθητων εμπορικών πληροφοριών - Πρόγραμμα επιείκειας - Κανονισμός (ΕΚ) 1/2003 - Άρθρο 23, παράγραφος 2 - Ανώτατο όριο του 10 % του κύκλου εργασιών - Άσκηση της πλήρους δικαιοδοσίας])

(2017/C 104/08)

Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική

Διάδικοι

Αναιρεσείουσα: Mamoli Robinetteria SpA (εκπρόσωποι: F. Capelli και M. Valcada, avvocati)

Αντίδικος κατ’ αναίρεση: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: L. Malferrari και F. Ronkes Agerbeek, επικουρούμενοι από τον F. Ruggeri Laderchi, avvocato)

Διατακτικό

Το Δικαστήριο αποφασίζει:

1)

Απορρίπτει την αίτηση αναίρεσης.

2)

Καταδικάζει τη Mamoli Robinetteria SpA στα δικαστικά έξοδα.


(1)  ΕΕ C 45 της 15.2.2014.


3.4.2017   

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 104/6


Απόφαση του Δικαστηρίου (πρώτο τμήμα) της 26ης Ιανουαρίου 2017 — Villeroy & Boch AG κατά Ευρωπαϊκής Επιτροπής

(Υπόθεση C-625/13 P) (1)

((«Αίτηση αναίρεσης - Ανταγωνισμός - Συμπράξεις - Βελγική, γερμανική, γαλλική, ιταλική, ολλανδική και αυστριακή αγορά των ειδών υγιεινής - Απόφαση διαπιστώνουσα παράβαση του άρθρου 101 ΣΛΕΕ και του άρθρου 53 της Συμφωνίας για τον Ευρωπαϊκό Οικονομικό Χώρο - Συντονισμός τιμών πώλησης και ανταλλαγή ευαίσθητων εμπορικών πληροφοριών - Ενιαία παράβαση - Απόδειξη - Πρόστιμα - Πλήρης δικαιοδοσία - Εύλογη προθεσμία - Αναλογικότητα))

(2017/C 104/09)

Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική

Διάδικοι

Αναιρεσείουσα: Villeroy & Boch AG (εκπρόσωποι: M. Klusmann και T. Kreifels, Rechtsanwälte, επικουρούμενοι από τον S. Thomas, professeur)

Αντίδικος κατ’ αναίρεση: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: L Malferrari, F. Castillo de la Torre και F. Ronkes Agerbeek)

Διατακτικό

Το Δικαστήριο αποφασίζει:

1)

Απορρίπτει την αίτηση αναίρεσης.

2)

Καταδικάζει τη Villeroy & Boch AG στα δικαστικά έξοδα.


(1)  ΕΕ C 39 της 8.2.2014.


3.4.2017   

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 104/6


Απόφαση του Δικαστηρίου (πρώτο τμήμα) της 26ης Ιανουαρίου 2017 — Villeroy & Boch Austria GmbH κατά Ευρωπαϊκής Επιτροπής

(Υπόθεση C-626/13 P) (1)

((Αίτηση αναίρεσης - Ανταγωνισμός - Συμπράξεις - Βελγική, γερμανική, γαλλική, ιταλική, ολλανδική και αυστριακή αγορά ειδών υγιεινής - Απόφαση με την οποία διαπιστώνεται παράβαση του άρθρου 101, παράγραφος 1, ΣΛΕΕ και του άρθρου 53 της Συμφωνίας για τον Ευρωπαϊκό Οικονομικό Χώρο - Συντονισμός τιμών πώλησης και ανταλλαγή ευαίσθητων εμπορικών πληροφοριών - Ενιαία παράβαση - Απόδειξη - Πρόστιμα - Πλήρης δικαιοδοσία - Εύλογη προθεσμία - Αναλογικότητα))

(2017/C 104/10)

Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική

Διάδικοι

Αναιρεσείουσα: Villeroy & Boch Austria GmbH (εκπρόσωποι: A Reidlinger και J. Weichbrodt, Rechtsanwälte)

Αντίδικος κατ’ αναίρεση: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: M. Kellerbauer, L. Malferrari και F. Ronkes Agerbeek)

Διατακτικό

Το Δικαστήριο αποφασίζει:

1)

Απορρίπτει την αίτηση αναίρεσης.

2)

Καταδικάζει τη Villeroy & Boch Austria GmbH στα δικαστικά έξοδα.


(1)  ΕΕ C 39 της 8.2.2014.


3.4.2017   

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 104/7


Απόφαση του Δικαστηρίου (πρώτο τμήμα) της 26ης Ιανουαρίου 2017 — Roca Sanitario, SA κατά Ευρωπαϊκής Επιτροπής

(Υπόθεση C-636/13 P) (1)

((Αίτηση αναίρεσης - Συμπράξεις - Βελγική, γερμανική, γαλλική, ιταλική, ολλανδική και αυστριακή αγορά ειδών υγιεινής - Συντονισμός τιμών πώλησης και ανταλλαγή ευαίσθητων εμπορικών πληροφοριών - Κατευθυντήριες γραμμές για τον υπολογισμό των προστίμων του 2006 - Υποχρέωση αιτιολόγησης - Αρχή της ίσης μεταχείρισης - Αναλογικότητα - Άσκηση της πλήρους δικαιοδοσίας))

(2017/C 104/11)

Γλώσσα διαδικασίας: η ισπανική

Διάδικοι

Αναιρεσείουσα: Roca Sanitario, SA (εκπρόσωποι: J. Folguera Crespo, P. Vidal Martínez και E. Navarro Varona, abogados)

Αντίδικος κατ’ αναίρεση: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: F. Castilla Contreras, F. Castillo de la Torre και F. Jimeno Fernández)

Διατακτικό

Το Δικαστήριο αποφασίζει:

1)

Απορρίπτει την αίτηση αναίρεσης.

2)

Καταδικάζει τη Roca Sanitario SA στα δικαστικά έξοδα.


(1)  ΕΕ C 52 της 22.2.2014.


3.4.2017   

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 104/7


Απόφαση του Δικαστηρίου (πρώτο τμήμα) της 26ης Ιανουαρίου 2017 — Laufen Austria AG κατά Ευρωπαϊκής Επιτροπής

(Υπόθεση C-637/13 P) (1)

([Αίτηση αναίρεσης - Συμπράξεις - Βελγική, γερμανική, γαλλική, ιταλική, ολλανδική και αυστριακή αγορά ειδών υγιεινής για μπάνια - Συντονισμός στις αυξήσεις τιμών και ανταλλαγή εμπορικώς ευαίσθητων πληροφοριών - Κανονισμός (ΕΚ) 1/2003 - Άρθρο 23, παράγραφος 2 - Ανώτατο όριο του 10 % του κύκλου εργασιών - Κατευθυντήριες γραμμές για τον υπολογισμό των προστίμων του 2006 - Υποχρέωση αιτιολόγησης - Αρχή της ίσης μεταχείρισης - Άσκηση της πλήρους δικαιοδοσίας])

(2017/C 104/12)

Γλώσσα διαδικασίας: η ισπανική

Διάδικοι

Αναιρεσείουσα: Laufen Austria AG (εκπρόσωπος: E. Navarro Varona, abogada)

Αντίδικος κατ’ αναίρεση: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: F. Castilla Contreras, F. Castillo de la Torre και F. Jimeno Fernández)

Διατακτικό

Το Δικαστήριο αποφασίζει:

1)

Αναιρεί την απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης της 16ης Σεπτεμβρίου 2013, Laufen Austria κατά Επιτροπής (T-411/10, EU:T:2013:443).

2)

Αναπέμπει την υπόθεση ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης, προκειμένου αυτό να αποφανθεί επί του αιτήματος της Laufen Austria AG για μείωση του επιβληθέντος προστίμου.

3)

Επιφυλάσσεται ως προς τα δικαστικά έξοδα.


(1)  ΕΕ C 52 της 22.2.2014.


3.4.2017   

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 104/8


Απόφαση του Δικαστηρίου (πρώτο τμήμα) της 26ης Ιανουαρίου 2017 — Roca SARL κατά Ευρωπαϊκής Επιτροπής

(Υπόθεση C-638/13 P) (1)

((Αίτηση αναίρεσης - Συμπράξεις - Βελγική, γερμανική, γαλλική, ιταλική, ολλανδική και αυστριακή αγορά ειδών υγιεινής - Συντονισμός τιμών πώλησης και ανταλλαγή ευαίσθητων εμπορικών πληροφοριών - Κατευθυντήριες γραμμές για τον υπολογισμό των προστίμων του 2006 - Αρχή της ίσης μεταχείρισης - Άσκηση της πλήρους δικαιοδοσίας))

(2017/C 104/13)

Γλώσσα διαδικασίας: η ισπανική

Διάδικοι

Αναιρεσείουσα: Roca SARL (εκπρόσωπος: P. Vidal Martínez, abogada)

Αντίδικος κατ’ αναίρεση: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: F. Castilla Contreras, F. Castillo de la Torre και F. Jimeno Fernández)

Διατακτικό

Το Δικαστήριο αποφασίζει:

1)

Απορρίπτει την αίτηση αναίρεσης.

2)

Καταδικάζει τη Roca SARL στα δικαστικά έξοδα.


(1)  ΕΕ C 52 της 22.2.2014.


3.4.2017   

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 104/8


Απόφαση του Δικαστηρίου (πρώτο τμήμα) της 26ης Ιανουαρίου 2017 — Villeroy & Boch — Belgium κατά Ευρωπαϊκής Επιτροπής

(Υπόθεση C-642/13 P) (1)

([Αίτηση αναίρεσης - Ανταγωνισμός - Συμπράξεις - Βελγική, γερμανική, γαλλική, ιταλική, ολλανδική και αυστριακή αγορά ειδών υγιεινής - Απόφαση με την οποία διαπιστώνεται παράβαση του άρθρου 101 ΣΛΕΕ και του άρθρου 53 της Συμφωνίας για τον Ευρωπαϊκό Οικονομικό Χώρο - Συντονισμός τιμών πώλησης και ανταλλαγή ευαίσθητων εμπορικών πληροφοριών - Ενιαία παράβαση - Απόδειξη - Πρόστιμα - Πλήρης δικαιοδοσία - Εύλογη προθεσμία - Αναλογικότητα])

(2017/C 104/14)

Γλώσσα διαδικασίας: η ολλανδική

Διάδικοι

Αναιρεσείουσα: Villeroy & Boch — Belgium (εκπρόσωποι: O. W. Brouwer και N. Lorjé, advocaten)

Αντίδικος κατ’ αναίρεση: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: L. Malferrari και F. Ronkes Agerbeek)

Διατακτικό

Το Δικαστήριο αποφασίζει:

1)

Απορρίπτει την αίτηση αναίρεσης.

2)

Καταδικάζει τη Villeroy & Boch Belgium στα δικαστικά έξοδα.


(1)  ΕΕ C 45 της 15.2.2014.


3.4.2017   

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 104/9


Απόφαση του Δικαστηρίου (πρώτο τμήμα) της 26ης Ιανουαρίου 2017 — Villeroy & Βoch SAS κατά Ευρωπαϊκής Επιτροπής

(Υπόθεση C-644/13 P) (1)

((Αίτηση αναίρεσης - Ανταγωνισμός - Συμπράξεις - Βελγική, γερμανική, γαλλική, ιταλική, ολλανδική και αυστριακή αγορά ειδών υγιεινής - Απόφαση διαπιστώνουσα παράβαση του άρθρου 101 ΣΛΕΕ και του άρθρου 53 της Συμφωνίας για τον Ευρωπαϊκό Οικονομικό Χώρο - Συντονισμός τιμών πώλησης και ανταλλαγή ευαίσθητων εμπορικών πληροφοριών - Ενιαία παράβαση - Απόδειξη - Πρόστιμα - Πλήρης δικαιοδοσία - Εύλογη διάρκεια - Αναλογικότητα))

(2017/C 104/15)

Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική

Διάδικοι

Αναιρεσείουσα: Villeroy & Boch SAS (εκπρόσωπος: J. Philippe, avocat)

Aντίδικος κατ’ αναίρεση: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: F. Castillo de la Torre, L. Malferrari και F. Ronkes Agerbeek)

Διατακτικό

Το Δικαστήριο αποφασίζει:

1)

Απορρίπτει την αίτηση αναίρεσης.

2)

Καταδικάζει τη Villeroy & Boch SAS στα δικαστικά έξοδα.


(1)  ΕΕ C 45 της 15.2.2014.


3.4.2017   

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 104/9


Απόφαση του Δικαστηρίου (πρώτο τμήμα) της 26ης Ιανουαρίου 2017 [αίτηση του Juzgado de Primera Instancia no 2 de Santander (Ισπανία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Banco Primus SA κατά Jesús Gutiérrez García

(Υπόθεση C-421/14) (1)

((Προδικαστική παραπομπή - Οδηγία 93/13/EOK - Συμβάσεις μεταξύ επαγγελματιών και καταναλωτών - Καταχρηστικές ρήτρες - Συμβάσεις ενυπόθηκου δανείου - Διαδικασία αναγκαστικής εκτελέσεως με αντικείμενο ενυπόθηκο πράγμα - Αποκλειστική προθεσμία - Εξουσίες των εθνικών δικαστηρίων - Δεδικασμένο))

(2017/C 104/16)

Γλώσσα διαδικασίας: η ισπανική

Αιτούν δικαστήριο

Juzgado de Primera Instancia no 2 de Santander

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

Banco Primus SA

κατά

Jesús Gutiérrez García

Διατακτικό

1)

Τα άρθρα 6 και 7 της οδηγίας 93/13/EOK του Συμβουλίου, της 5ης Απριλίου 1993, σχετικά με τις καταχρηστικές ρήτρες των συμβάσεων που συνάπτονται με καταναλωτές, πρέπει να ερμηνευθούν υπό την έννοια ότι αντιτίθενται σε διάταξη του εθνικού δικαίου, όπως η τέταρτη μεταβατική διάταξη του Ley 1/2013, de medidas para reforzar la protección a los deudores hipotecarios, reestructuración de deuda y alquiler social (νόμος 1/2013, περί μέτρων για την ενίσχυση της προστασίας των ενυπόθηκων οφειλετών, αναδιαρθρώσεως του χρέους και κοινωνικού μισθώματος), της 14ης Μαΐου 2013, η οποία τάσσει, για την ενάσκηση από τους καταναλωτές κατά των οποίων κινήθηκε διαδικασία εκτελέσεως ενυπόθηκης απαιτήσεως χωρίς η εν λόγω διαδικασία να έχει περατωθεί πριν από την έναρξη ισχύος του νόμου στον οποίο περιλαμβάνεται η διάταξη αυτή, του δικαιώματός τους να ασκήσουν ανακοπή κατά της ως άνω διαδικασίας λόγω του, φερόμενου ως καταχρηστικού, χαρακτήρα των συμβατικών ρητρών, αποκλειστική προθεσμία ενός μηνός, η οποία άρχεται από την επομένη της δημοσιεύσεως του ως άνω νόμου.

2)

Η οδηγία 93/13 πρέπει να ερμηνευθεί υπό την έννοια ότι δεν αντιτίθεται σε εθνική ρύθμιση, όπως αυτή του άρθρου 207 του Ley 1/2000, de Enjuiciamiento Civil (νόμος 1/2000 περί Κώδικα Πολιτικής Δικονομίας), της 7ης Ιανουαρίου 2000, όπως τροποποιήθηκε με τον Ley 1/2013, de medidas para reforzar la protección a los deudores hipotecarios, reestructuración de deuda y alquiler social (νόμος 1/2013, περί μέτρων για την ενίσχυση της προστασίας των ενυπόθηκων οφειλετών, αναδιαρθρώσεως του χρέους και κοινωνικού μισθώματος), της 14ης Μαΐου 2013, εν συνεχεία με το Real Decreto-Ley 7/2013, de medidas urgentes de naturaleza tributaria, presupuestaria y de fomento de la investigación, el desarrollo y la innovación (βασιλικό νομοθετικό διάταγμα 7/2013, σχετικά με επείγοντα μέτρα φορολογικού και δημοσιονομικού χαρακτήρα και με την προώθηση της έρευνας, της ανάπτυξης και της καινοτομίας), της 28ης Ιουνίου 2013, κατόπιν με το Real Decreto-ley 11/2014, de medidas urgentes en materia concursal (βασιλικό νομοθετικό διάταγμα 11/2014, περί επειγόντων μέτρων για τις πτωχεύσεις), της 5ης Σεπτεμβρίου 2014, που απαγορεύει στον εθνικό δικαστή να επανεξετάσει αυτεπαγγέλτως τον καταχρηστικό χαρακτήρα των ρητρών μιας συμβάσεως, όταν έχει ήδη κριθεί η νομιμότητα, βάσει της ως άνω οδηγίας, όλων των ρητρών της συμβάσεως αυτής, με απόφαση έχουσα ισχύ δεδικασμένου.

Αντιθέτως, σε περίπτωση υπάρξεως μιας ή περισσοτέρων συμβατικών ρητρών των οποίων ο ενδεχομένως καταχρηστικός χαρακτήρας δεν εξετάσθηκε στο πλαίσιο προηγούμενου δικαστικού ελέγχου της επίδικης συμβάσεως περατωθέντος με απόφαση έχουσα ισχύ δεδικασμένου, η οδηγία 93/13 πρέπει να ερμηνευθεί υπό την έννοια ότι ο εθνικός δικαστής, ενώπιον του οποίου ο καταναλωτής έχει ασκήσει νομοτύπως ανακοπή, οφείλει να εκτιμήσει, κατόπιν αιτήσεως των διαδίκων ή αυτεπαγγέλτως εφόσον έχει στη διάθεσή του τα απαραίτητα προς τούτο νομικά και πραγματικά στοιχεία, τον ενδεχομένως καταχρηστικό χαρακτήρα των ρητρών αυτών.

3)

Το άρθρο 3, παράγραφος 1, και το άρθρο 4 της οδηγίας 93/13 πρέπει να ερμηνευθούν υπό την έννοια ότι:

η εξέταση του ενδεχομένως καταχρηστικού χαρακτήρα μιας ρήτρας συμβάσεως συναφθείσας μεταξύ ενός επαγγελματία και ενός καταναλωτή προϋποθέτει εκτίμηση του κατά πόσον η ρήτρα αυτή δημιουργεί, εις βάρος του καταναλωτή, σημαντική ανισορροπία μεταξύ των δικαιωμάτων και των υποχρεώσεων των συμβαλλομένων. Η εξέταση αυτή πρέπει να πραγματοποιείται λαμβανομένων υπόψη των εθνικών κανόνων οι οποίοι εφαρμόζονται αν δεν υπάρχει συμφωνία των μερών, των μέσων τα οποία διαθέτει ο καταναλωτής, βάσει της εθνικής νομοθεσίας, για την παύση της χρησιμοποιήσεως ρητρών τέτοιου είδους, της φύσεως των αγαθών ή των υπηρεσιών που αφορά η επίμαχη σύμβαση καθώς και όλων των περιστάσεων που συνέτρεχαν κατά τη σύναψή της·

εφόσον το αιτούν δικαστήριο εκτιμά ότι συμβατική ρήτρα σχετικά με τον τρόπο υπολογισμού των συμβατικών τόκων, όπως η επίδικη στην κύρια δίκη, δεν είναι διατυπωμένη κατά τρόπο σαφή και κατανοητό κατά την έννοια του άρθρου 4, παράγραφος 2, της ως άνω οδηγίας, οφείλει να εξετάσει αν η ρήτρα αυτή είναι καταχρηστική κατά την έννοια του άρθρου 3, παράγραφος 1, της εν λόγω οδηγίας. Στο πλαίσιο της εξετάσεως αυτής, έργο του αιτούντος δικαστηρίου είναι ιδίως να συγκρίνει τον προβλεπόμενο από τη ρήτρα αυτή τρόπο υπολογισμού του συμβατικού επιτοκίου και το προκύπτον εξ αυτού πραγματικό συμβατικό επιτόκιο με τους συνήθως εφαρμοζόμενους τρόπους υπολογισμού και το νόμιμο επιτόκιο καθώς και τα επιτόκια που εφαρμόζονταν στην αγορά, κατά τη σύναψη της επίδικης στην κύρια δίκη συμβάσεως, για δάνειο ύψους και διάρκειας αντίστοιχων προς εκείνα της οικείας συμβάσεως δανείου, και

σε ό,τι αφορά την εκτίμηση από εθνικό δικαστήριο του ενδεχομένως καταχρηστικού χαρακτήρα της ρήτρας περί καταγγελίας της συμβάσεως δανείου λόγω αθετήσεως από τον οφειλέτη των υποχρεώσεών του κατά τη διάρκεια περιορισμένου χρονικού διαστήματος, είναι έργο του δικαστηρίου αυτού να εξετάσει αν η ευχέρεια που παρέχεται στον επαγγελματία να απαιτήσει ολόκληρο το ποσό του δανείου προϋποθέτει τη μη εκπλήρωση από τον καταναλωτή υποχρεώσεως έχουσας ουσιώδη σημασία στο πλαίσιο της επίμαχης συμβατικής σχέσεως, αν η ευχέρεια αυτή προβλέπεται για τις περιπτώσεις στις οποίες η ως άνω μη εκπλήρωση έχει αρκούντως σοβαρό χαρακτήρα δεδομένης της διάρκειας και του ύψους του δανείου, αν η εν λόγω ευχέρεια παρεκκλίνει από τους κανόνες του κοινού δικαίου που έχουν συναφώς εφαρμογή ελλείψει ειδικών συμβατικών ρυθμίσεων και αν το εθνικό δίκαιο προβλέπει κατάλληλα και αποτελεσματικά μέσα τα οποία παρέχουν τη δυνατότητα στον καταναλωτή, εις βάρος του οποίου εφαρμόζεται μια τέτοια ρήτρα, να άρει τις συνέπειες που απορρέουν από την κατ’ αυτόν τον τρόπο πρόωρη λήξη του δανείου.

4)

Η οδηγία 93/13 πρέπει να ερμηνευθεί υπό την έννοια ότι αντιτίθεται σε νομολογιακή ερμηνεία διατάξεως του εθνικού δικαίου η οποία διέπει τις ρήτρες περί καταγγελίας των συμβάσεων δανείου, όπως αυτή του άρθρου 693, παράγραφος 2, του νόμου 1/2000, όπως τροποποιήθηκε από το βασιλικό νομοθετικό διάταγμα 7/2013, κατά την οποία απαγορεύεται στον εθνικό δικαστή ο οποίος διαπιστώνει τον καταχρηστικό χαρακτήρα μιας τέτοιας συμβατικής ρήτρας να κρίνει ως άκυρη και να αφήσει ανεφάρμοστη τη ρήτρα αυτή όταν, στην πράξη, ο επαγγελματίας δεν εφάρμοσε την εν λόγω ρήτρα, αλλά τήρησε τις προϋποθέσεις τις οποίες προβλέπει η ως άνω διάταξη του εθνικού δικαίου.


(1)  ΕΕ C 421 της 24.11.2014.


3.4.2017   

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 104/11


Απόφαση του Δικαστηρίου (τρίτο τμήμα) της 9ης Φεβρουαρίου 2017 [αίτηση του Supreme Court (Ιρλανδία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — M κατά Minister for Justice and Equality, Ireland, Attorney General

(Υπόθεση C-560/14) (1)

((Προδικαστική παραπομπή - Χώρος ελευθερίας, ασφάλειας και δικαιοσύνης - Οδηγία 2004/83/ΕΚ - Ελάχιστες απαιτήσεις σχετικά με τις προϋποθέσεις που πρέπει να πληρούν οι υπήκοοι τρίτων χωρών ή οι απάτριδες για την αναγνώριση της ιδιότητας του πρόσφυγα - Αίτηση υπαγωγής στο καθεστώς επικουρικής προστασίας - Νομότυπος χαρακτήρας της εθνικής διαδικασίας που τηρείται κατά την εξέταση αιτήσεως για την παροχή επικουρικής προστασίας κατόπιν απορρίψεως αιτήσεως για την αναγνώριση της ιδιότητας του πρόσφυγα - Δικαίωμα ακροάσεως - Περιεχόμενο - Δικαίωμα προφορικής συνεντεύξεως - Δικαίωμα κλήσεως και εξετάσεως μαρτύρων κατ’ αντιπαράθεση))

(2017/C 104/17)

Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική

Αιτούν δικαστήριο

Supreme Court

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

M

κατά

Minister for Justice and Equality, Ireland, Attorney General

Διατακτικό

Το δικαίωμα ακροάσεως, όπως τυγχάνει εφαρμογής στο πλαίσιο της οδηγίας 2004/83/ΕΚ του Συμβουλίου, της 29ης Σεπτεμβρίου 2004, για θέσπιση ελάχιστων απαιτήσεων για την αναγνώριση και το καθεστώς των υπηκόων τρίτων χωρών ή των απατρίδων ως προσφύγων ή ως προσώπων που χρήζουν διεθνούς προστασίας για άλλους λόγους, δεν επιβάλλει, καταρχήν, σε περίπτωση κατά την οποία εθνική ρύθμιση, όπως η επίμαχη στην υπόθεση της κύριας δίκης, προβλέπει δύο αυτοτελείς και διαδοχικές διαδικασίες για την εξέταση της αιτήσεως αναγνωρίσεως της ιδιότητας του πρόσφυγα και της αιτήσεως για την παροχή επικουρικής προστασίας, αντιστοίχως, να παρέχεται στον αιτούντα την παροχή επικουρικής προστασίας δικαίωμα προφορικής συνεντεύξεως σχετικής με την αίτησή του και δικαίωμα να καλεί και να εξετάζει μάρτυρες στο πλαίσιο της συνεντεύξεως αυτής.

Πρέπει, πάντως, να διεξάγεται προφορική συνέντευξη σε περίπτωση κατά την οποία ειδικές περιστάσεις, απτόμενες των στοιχείων που διαθέτει η αρμόδια αρχή ή της προσωπικής ή γενικής καταστάσεως στην οποία εντάσσεται η αίτηση παροχής επικουρικής προστασίας, την καθιστούν αναγκαία προκειμένου η αίτηση αυτή να εξετασθεί με πλήρη γνώση των πραγματικών περιστατικών της υποθέσεως, στοιχείο του οποίου η διακρίβωση απόκειται στο αιτούν δικαστήριο.


(1)  ΕΕ C 81 της 9.3.2015.


3.4.2017   

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 104/12


Απόφαση του Δικαστηρίου (τμήμα μείζονος συνθέσεως) της 31ης Ιανουαρίου 2017 [αίτηση του Conseil d'État (Βέλγιο) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Commissaire général aux réfugiés et aux apatrides κατά Mostafa Lounani

(Υπόθεση C-573/14) (1)

((Προδικαστική παραπομπή - Χώρος, ασφάλειας και δικαιοσύνης - Άσυλο - Οδηγία 2004/83/ΕΚ - Ελάχιστες απαιτήσεις σχετικά με τις προϋποθέσεις που πρέπει να πληρούν οι υπήκοοι τρίτων χωρών ή οι απάτριδες για την αναγνώριση της ιδιότητας του πρόσφυγα - Άρθρο 12, παράγραφος 2, στοιχείο γʹ, και άρθρο 12, παράγραφος 3 - Αποκλεισμός από το καθεστώς του πρόσφυγα - Έννοια του όρου «πράξεις που αντιβαίνουν στους σκοπούς και τις αρχές των Ηνωμένων Εθνών» - Περιεχόμενο - Ηγετικό μέλος τρομοκρατικής οργανώσεως - Ποινική καταδίκη για συμμετοχή στις δραστηριότητες τρομοκρατικής ομάδας - Εξατομικευμένη έρευνα))

(2017/C 104/18)

Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική

Αιτούν δικαστήριο

Conseil d'État

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

Commissaire général aux réfugiés et aux apatrides

κατά

Mostafa Lounani

Διατακτικό

1)

Το άρθρο 12, παράγραφος 2, στοιχείο γʹ, της οδηγίας 2004/83/EΚ του Συμβουλίου, της 29ης Απριλίου 2004, για θέσπιση ελάχιστων απαιτήσεων για την αναγνώριση και το καθεστώς των υπηκόων τρίτων χωρών ή των απατρίδων ως προσφύγων ή ως προσώπων που χρήζουν διεθνούς προστασίας για άλλους λόγους, έχει την έννοια ότι, προκειμένου να γίνει δεκτό ότι συντρέχει ο λόγος αποκλεισμού από το καθεστώς του πρόσφυγα που διαλαμβάνεται στη διάταξη αυτή, δεν απαιτείται ο αιτών την υπαγωγή στο καθεστώς διεθνούς προστασίας να έχει καταδικασθεί για κάποιο από τα εγκλήματα τρομοκρατίας που προβλέπει το άρθρο 1, παράγραφος 1, της αποφάσεως-πλαισίου 2002/475/ΔΕΥ του Συμβουλίου, της 13ης Ιουνίου 2002, για την καταπολέμηση της τρομοκρατίας.

2)

Το άρθρο 12, παράγραφος 2, στοιχείο γʹ, και το άρθρο 12, παράγραφος 3, της οδηγίας 2004/83 έχουν την έννοια ότι πράξεις συμμετοχής στις δραστηριότητες τρομοκρατικής ομάδας, όπως αυτές για τις οποίες καταδικάσθηκε ο αναιρεσίβλητος της κύριας δίκης, μπορούν να δικαιολογήσουν τον αποκλεισμό από το καθεστώς του πρόσφυγα, μολονότι δεν αποδείχθηκε ότι το οικείο πρόσωπο τέλεσε, αποπειράθηκε ή απείλησε να τελέσει τρομοκρατική πράξη, όπως αυτή ορίζεται επακριβώς στα ψηφίσματα του Συμβουλίου Ασφαλείας των Ηνωμένων Εθνών. Όσον αφορά την εξατομικευμένη εκτίμηση των πραγματικών περιστατικών βάσει των οποίων θα κριθεί αν υπάρχουν σοβαροί λόγοι να πιστεύεται ότι πρόσωπο είναι ένοχο πράξεων που αντιβαίνουν στους σκοπούς και τις αρχές των Ηνωμένων Εθνών, ήταν ο ηθικός αυτουργός τέτοιων πράξεων ή συμμετείχε σε αυτές ως συνεργός καθ’ οιονδήποτε άλλο τρόπο, το γεγονός ότι το πρόσωπο αυτό καταδικάσθηκε, από τα δικαστήρια κράτους μέλους, για συμμετοχή στις δραστηριότητες τρομοκρατικής ομάδας έχει ιδιαίτερη σημασία, όπως και η διαπίστωση ότι το εν λόγω πρόσωπο ήταν ηγετικό μέλος της ομάδας αυτής, χωρίς να απαιτείται να αποδειχθεί ότι το πρόσωπο αυτό ήταν το ίδιο ο ηθικός αυτουργός τρομοκρατικής πράξεως ή ότι συμμετείχε σε αυτήν ως συνεργός καθ’ οιονδήποτε άλλο τρόπο.


(1)  ΕΕ C 46 της 09.02.2015.


3.4.2017   

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 104/13


Απόφαση του Δικαστηρίου (πέμπτο τμήμα) της 1ης Φεβρουαρίου 2017 — Portovesme Srl κατά Ευρωπαϊκής Επιτροπής

(Υπόθεση C-606/14 P) (1)

((Αίτηση αναιρέσεως - Ενίσχυση χορηγηθείσα από την Ιταλική Δημοκρατία στην Portovesme Srl - Καθεστώτα προτιμησιακής τιμολόγησης ηλεκτρικής ενέργειας - Απόφαση με την οποία κρίνεται το μέτρο μη συμβατό με την εσωτερική αγορά))

(2017/C 104/19)

Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική

Διάδικοι

Αναιρεσείουσα: Portovesme Srl (εκπρόσωποι: G. Dore, M. Liberati, A. Vinci και F. Ciulli, avvocati)

Αντίδικος κατ’ αναίρεση: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: V. Di Bucci και É. Gippini Fournier)

Διατακτικό

Το Δικαστήριο αποφασίζει:

1)

Απορρίπτει την αίτηση αναιρέσεως.

2)

Καταδικάζει την Portovesme Srl στα δικαστικά έξοδα.


(1)  ΕΕ C 89 της 16.3.2015.


3.4.2017   

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 104/13


Απόφαση του Δικαστηρίου (τέταρτο τμήμα) της 26ης Ιανουαρίου 2017 — Maxcom Ltd, Chin Haur Indonesia, PT, Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης, Ευρωπαϊκή Επιτροπή

(Συνεκδικασθείσες υποθέσεις C-247/15 P, C-253/15 P και C-259/15 P) (1)

([Αίτηση αναιρέσεως - Ντάμπινγκ - Εκτελεστικός κανονισμός (ΕΕ) 501/2013 - Εισαγωγές ποδηλάτων που αποστέλλονται από την Ινδονησία, τη Μαλαισία, τη Σρι Λάνκα και την Τυνησία - Επέκταση στις ανωτέρω εισαγωγές του οριστικού δασμού αντιντάμπινγκ που έχει επιβληθεί στις εισαγωγές ποδηλάτων καταγωγής Κίνας - Κανονισμός (ΕΚ) 1225/2009 - Άρθρο 13 - Καταστρατήγηση - Άρθρο 18 - Άρνηση συνεργασίας - Απόδειξη - Δέσμη συγκλινουσών ενδείξεων])

(2017/C 104/20)

Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική

Διάδικοι

(Υπόθεση C-247/15 P)

Aναιρεσείουσα: Maxcom Ltd (εκπρόσωποι: L. Ruessmann, avocat, και J. Beck, solicitor)

Λοιποί διάδικοι στη διαδικασία: Chin Haur Indonesia, PT (εκπρόσωποι: T. Müller-Ibold, Rechtsanwalt, και F. -C. Laprévote, avocat), Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης (εκπρόσωποι: αρχικά S. Boelaert, στη συνέχεια H. Marcos Fraile, B. Driessen, επικουρούμενοι από τους R. Bierwagen και C. Hipp, Rechtsanwälte), Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: J. -F. Brakeland και M. França)

(Υπόθεση C-253/15 P)

Αναιρεσείουσα: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: J. -F. Brakeland και M. França)

Λοιποί διάδικοι στη διαδικασία: Chin Haur Indonesia PT (εκπρόσωποι: T. Müller-Ibold, Rechtsanwalt, και F.-C. Laprévote, avocat), Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης (εκπρόσωποι: αρχικά S. Boelaert, στη συνέχεια H. Marcos Fraile καθώς και B. Driessen, επικουρούμενοι από τους R. Bierwagen και C. Hipp, Rechtsanwälte), Maxcom Ltd (εκπρόσωποι: L. Ruessmann, avocat, και J. Beck, solicitor,

(Υπόθεση C-259/15 P)

Αναιρεσείον: Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης (εκπρόσωποι: αρχικά S. Boelaert, στη συνέχεια H. Marcos Fraile καθώς και B. Driessen, επικουρούμενοι από τους R. Bierwagen και C. Hipp, Rechtsanwälle

Λοιποί διάδικοι στη διαδικασία: Chin Haur Indonesia PT (εκπρόσωποι: T. Müller-Ibold, Rechtsanwalt, και F. C. Laprévote, avocat), Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: J. F. Brakeland και M. França), Maxcom Ltd (εκπρόσωποι: L. Ruessmann, avocat, και J. Beck, solicitor)

Διατακτικό

Το Δικαστήριο αποφασίζει:

1)

Αναιρεί την απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης της 19ης Μαρτίου 2015, Chin Haur Indonesia κατά Συμβουλίου (T-412/13, EU:T:2015:163).

2)

Απορρίπτει την προσφυγή που άσκησε η Chin Haur Indonesia PT ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης στην υπόθεση T-412/13.

3)

Η Chin Haur Indonesia PT φέρει τα δικαστικά της έξοδα και καταδικάζεται στα δικαστικά έξοδα στα οποία υποβλήθηκαν η Maxcom Ltd και το Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης τόσο στο πλαίσιο της πρωτόδικης δίκης στην υπόθεση T-412/13 όσο και στο πλαίσιο της αναιρετικής δίκης.

4)

Η Chin Haur Indonesia PT καταδικάζεται στα δικαστικά έξοδα στα οποία υποβλήθηκε η Ευρωπαϊκή Επιτροπή στο πλαίσιο της αναιρετικής δίκης στην υπόθεση C-253/15 P.

5)

Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή φέρει τα δικαστικά της έξοδα στο πλαίσιο της αναιρετικής δίκης στις υποθέσεις C-247/15 P και C-259/15 P και στο πλαίσιο της πρωτόδικης δίκης στην υπόθεση T- 412/13.


(1)  ΕΕ C 262 της 10.8.2015

EE C 254 της 3.8.2015


3.4.2017   

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 104/14


Απόφαση του Δικαστηρίου (τέταρτο τμήμα) της 26ης Ιανουαρίου 2017 — Maxcom Ltd, City Cycle Industries, Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης, Ευρωπαϊκή Επιτροπή

(Συνεκδικασθείσες υποθέσεις C-248/15 P, C-254/15 P και C-260/15 P) (1)

([Αίτηση αναιρέσεως - Ντάμπινγκ - Εκτελεστικός κανονισμός (ΕΕ) 501/2013 - Εισαγωγές ποδηλάτων που αποστέλλονται από την Ινδονησία, τη Μαλαισία, τη Σρι Λάνκα και την Τυνησία - Επέκταση στις ανωτέρω εισαγωγές του οριστικού δασμού αντιντάμπινγκ που έχει επιβληθεί στις εισαγωγές ποδηλάτων καταγωγής Κίνας - Κανονισμός (ΕΚ) 1225/2009 - Άρθρο 13 - Καταστρατήγηση - Άρθρο 18 - Άρνηση συνεργασίας - Απόδειξη - Δέσμη συγκλινουσών ενδείξεων - Αντιφατική αιτιολογία - Έλλειψη αιτιολογίας - Προσβολή δικονομικών δικαιωμάτων])

(2017/C 104/21)

Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική

Διάδικοι

(Υπόθεση C-248/15 P)

Αναιρεσείουσα: Maxcom Ltd (εκπρόσωποι: L. Ruessmann, avocat, και J. Beck, Solicitor)

Λοιποί διάδικοι στη διαδικασία: City Cycle Industries (εκπρόσωποι: T. Müller Ibold, Rechtsanwalt, και F.-C. Laprévote, avocat), Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης (εκπρόσωποι: αρχικά S. Boelaert, στη συνέχεια H. Marcos Fraile και B. Driessen, επικουρούμενοι από τους R. Bierwagen και C. Hipp, Rechtsanwälte), Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: J. -F. Brakeland και M. França)

(Υπόθεση C-254/15 P)

Αναιρεσείουσα: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: J. F. Brakeland και M. França)

Λοιποί διάδικοι στη διαδικασία: City Cycle Industries (εκπρόσωποι: T. Müller-Ibold, Rechtsanwalt, και F.-C. Laprévote, avocat), Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης (εκπρόσωποι: αρχικά S. Boelaert, στη συνέχεια H. Marcos Fraile και B. Driessen, επικουρούμενοι από τους R. Bierwagen και C. Hipp, Rechtsanwälte), Maxcom Ltd (εκπρόσωποι: L. Ruessmann, avocat, και J. Beck, solicitor),

(Υπόθεση C-260/15 P)

Αναιρεσείον: Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης (εκπρόσωποι: αρχικά S. Boelaert, στη συνέχεια H. Marcos Fraile και B. Driessen, επικουρούμενοι από τους R. Bierwagen και C. Hipp, Rechtsanwälte)

Λοιποί διάδικοι στη διαδικασία: City Cycle Industries (εκπρόσωποι: T. Müller-Ibold, Rechtsanwalt, και F.-C. Laprévote, avocat), Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: J. -F. Brakeland και M. França), Maxcom Ltd (εκπρόσωποι: L. Ruessmann, avocat, και J. Beck, solicitor,

Διατακτικό

Το Δικαστήριο αποφασίζει:

1)

Απορρίπτει τις αιτήσεις αναιρέσεως στις υποθέσεις C-248/15 P, C-254/15 P και C-260/15 P.

2)

Η Maxcom Ltd, το Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης και η Ευρωπαϊκή Επιτροπή φέρουν τα δικαστικά τους έξοδα και καταδικάζονται στα δικαστικά έξοδα στα οποία υποβλήθηκε η City Cycle Industries, τόσο στο πλαίσιο της πρωτόδικης δίκης στην υπόθεση T-413/13 όσο και στο πλαίσιο των αναιρετικών διαδικασιών.


(1)  ΕΕ C 262 της 10.8.2015.

EE C 254 της 3.8.2015.


3.4.2017   

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 104/15


Απόφαση του Δικαστηρίου (πρώτο τμήμα) της 9ης Φεβρουαρίου 2017 [αίτηση του Hoge Raad der Nederlanden (Κάτω Χώρες) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — X κατά Staatssecretaris van Financiën

(Υπόθεση C-283/15) (1)

((Προδικαστική παραπομπή - Φορολογική νομοθεσία - Φόρος εισοδήματος - Υπήκοος κράτους μέλους με εισοδήματα στο κράτος μέλος αυτό και σε τρίτη χώρα, ο οποίος κατοικεί σε άλλο κράτος μέλος - Φορολογικό πλεονέκτημα με σκοπό να λαμβάνεται υπόψη η προσωπική και οικογενειακή του κατάσταση))

(2017/C 104/22)

Γλώσσα διαδικασίας: η ολλανδική

Αιτούν δικαστήριο

Hoge Raad der Nederlanden

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

X

κατά

Staatssecretaris van Financiën

Διατακτικό

1)

Το άρθρο 49 ΣΛΕΕ έχει την έννοια ότι δεν επιτρέπει σε κράτος μέλος με φορολογική νομοθεσία προβλέπουσα την έκπτωση των «αρνητικών εισοδημάτων» από ιδιοκατοίκηση να αρνείται την έκπτωση αυτή σε αυτοαπασχολούμενο κάτοικο αλλοδαπής όταν αυτός αποκτά στο εν λόγω κράτος μέλος το 60 % του συνόλου των εισοδημάτων του και δεν αποκτά στο κράτος μέλος της κατοικίας του εισόδημα παρέχον δικαίωμα αντίστοιχης εκπτώσεως.

2)

Η απορρέουσα από την απάντηση στο πρώτο ερώτημα απαγόρευση αφορά κάθε κράτος μέλος ασκήσεως δραστηριότητας στο οποίο ο αυτοαπασχολούμενος αποκτά εισοδήματα παρέχοντα δικαίωμα αντίστοιχης εκπτώσεως, κατά την αναλογία του μέρους των εν λόγω εισοδημάτων τα οποία αποκτά σε κάθε κράτος μέλος στο οποίο ασκεί δραστηριότητα. Συναφώς, «κράτος μέλος ασκήσεως δραστηριότητας» είναι κάθε κράτος μέλος το οποίο έχει την εξουσία να φορολογεί τα προερχόμενα από άσκηση δραστηριότητας εισοδήματα κατοίκου αλλοδαπής τα οποία αυτός αποκτά επί του εδάφους του, ανεξαρτήτως του τόπου στον οποίο ασκείται συγκεκριμένα η δραστηριότητα αυτή.

3)

Το γεγονός ότι ο φορολογούμενος κάτοικος αλλοδαπής δεν αποκτά ένα μέρος των φορολογητέων εισοδημάτων του σε κράτος μέλος, αλλά σε τρίτη χώρα, δεν ασκεί επιρροή στη δοθείσα στο δεύτερο ερώτημα απάντηση.


(1)  ΕΕ C 294 της 7.9.2015.


3.4.2017   

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 104/16


Απόφαση του Δικαστηρίου (όγδοο τμήμα) της 26ης Ιανουαρίου 2017 — Γαλλική Δημοκρατία κατά Ευρωπαϊκής Επιτροπής, Βασιλείου της Ισπανίας

(Υπόθεση C-373/15 P) (1)

([Αίτηση αναιρέσεως - Ευρωπαϊκό Γεωργικό Ταμείο Αγροτικής Ανάπτυξης (ΕΓΤΑΑ) - Δαπάνες αποκλειόμενες από τη χρηματοδότηση της Ευρωπαϊκής Ένωσης - Κανονισμοί (ΕΚ) 1698/2005, (ΕΚ)1975/2006 και (ΕΚ) 796/2004 - Μέτρα στηρίξεως της αγροτικής αναπτύξεως - Περιοχές με φυσικά μειονεκτήματα - Επιτόπιοι έλεγχοι - Συντελεστής πυκνότητας του ζωικού κεφαλαίου - Καταμέτρηση των ζώων])

(2017/C 104/23)

Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική

Διάδικοι

Αναιρεσείουσα: Γαλλική Δημοκρατία (εκπρόσωποι: αρχικώς F. Alabrune, G. de Bergues, D. Colas και C. Candat, στη συνέχεια de Bergues, Colas, F. Fize και A. Daly)

Λοιποί διάδικοι στην αναιρετική διαδικασία: Βασίλειο της Ισπανίας (εκπρόσωπος: M. A. Sampol Pucurull, Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: D. Bianchi και G. von Rintelen)

Διατακτικό

Το Δικαστήριο αποφασίζει:

1)

Αναιρεί την απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης της 30ής Απριλίου 2015, Γαλλία κατά Επιτροπής (T-259/13, μη δημοσιευθείσα, EU:T:2015:250).

2)

Αναπέμπει την υπόθεση στο Γενικό Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

3)

Επιφυλάσσεται ως προς τα δικαστικά έξοδα.


(1)  ΕΕ C 294 της 7.9.2015.


3.4.2017   

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 104/16


Απόφαση του Δικαστηρίου (πρώτο τμήμα) της 1ης Φεβρουαρίου 2017 — Ευρωπαϊκή Επιτροπή κατά Ουγγαρίας

(Υπόθεση C-392/15) (1)

((Παράβαση κράτους μέλους - Άρθρο 49 ΣΛΕΕ - Ελευθερία εγκαταστάσεως - Συμβολαιογράφοι - Προϋπόθεση ιθαγένειας - Άρθρο 51 ΣΛΕΕ - Συμμετοχή στην άσκηση δημόσιας εξουσίας))

(2017/C 104/24)

Γλώσσα διαδικασίας: η ουγγρική

Διάδικοι

Προσφεύγουσα: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: H. Støvlbæk και K. Talabér-Ritz)

Καθής: Ουγγαρία (εκπρόσωποι: M.Z. Fehér, G. Koós και M. Tátrai)

Παρεμβαίνουσα υπέρ της καθής: Τσεχική Δημοκρατία (εκπρόσωποι: M. Smolek, J. Vláčil και D. Hadroušek)

Διατακτικό

Το Δικαστήριο αποφασίζει:

1)

Η Ουγγαρία, προβλέποντας προϋπόθεση ιθαγένειας για την πρόσβαση στο επάγγελμα του συμβολαιογράφου, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από το άρθρο 49 ΣΛΕΕ.

2)

Καταδικάζει την Ουγγαρία στα δικαστικά έξοδα.

3)

Η Τσεχική Δημοκρατία φέρει τα δικαστικά της έξοδα.


(1)  ΕΕ C 301 της 14.9.2015.


3.4.2017   

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 104/17


Απόφαση του Δικαστηρίου (πρώτο τμήμα) της 1ης Φεβρουαρίου 2017 [αίτηση του Supreme Court of the United Kingdom (Ηνωμένο Βασίλειο) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Secretary of State for Work and Pensions κατά Tolley

(Υπόθεση C-430/15) (1)

([Προδικαστική παραπομπή - Κοινωνική ασφάλιση - Κανονισμός (ΕΟΚ) 1408/71 - Επίδομα διαβιώσεως αναπήρων (disability living allowance), τμήμα που αφορά τη φροντίδα - Πρόσωπο καλυπτόμενο από ασφάλεια γήρατος το οποίο έπαυσε οριστικώς οιαδήποτε επαγγελματική δραστηριότητα - Έννοιες «παροχή ασθενείας» και «παροχή αναπηρίας» - Εξαγωγιμότητα παροχών])

(2017/C 104/25)

Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική

Αιτούν δικαστήριο

Supreme Court of the United Kingdom

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

Secretary of State for Work and Pensions

κατά

Tolley

Διατακτικό

1)

Παροχή όπως το σχετικό με τη φροντίδα τμήμα του επιδόματος διαβιώσεως αναπήρων (disability living allowance) συνιστά παροχή ασθενείας κατά την έννοια του κανονισμού (ΕΟΚ) 1408/71 του Συμβουλίου, της 14ης Ιουνίου 1971, περί εφαρμογής των συστημάτων κοινωνικής ασφάλισης στους μισθωτούς, στους μη μισθωτούς και στα μέλη των οικογενειών τους που διακινούνται εντός της Κοινότητας, όπως τροποποιήθηκε και ενημερώθηκε με τον κανονισμό (ΕΚ) 118/97 του Συμβουλίου, της 2ας Δεκεμβρίου 1996, όπως και αυτός τροποποιήθηκε με τον κανονισμό (ΕΚ) 307/1999 του Συμβουλίου, της 8ης Φεβρουαρίου 1999.

2)

Κατ’ ορθή ερμηνεία του άρθρου 13, παράγραφος 2, στοιχείο στʹ, του κανονισμού 1408/71, όπως τροποποιήθηκε και ενημερώθηκε με τον κανονισμό 118/97, όπως και αυτός τροποποιήθηκε με τον κανονισμό 307/1999, το γεγονός ότι πρόσωπο έχει θεμελιώσει δικαίωμα σε σύνταξη γήρατος βάσει εισφορών που είχε καταβάλει επί ορισμένο χρονικό διάστημα στο σύστημα κοινωνικής ασφαλίσεως κράτους μέλους δεν αποκλείει ενδεχόμενη παύση της εφαρμογής της νομοθεσίας του εν λόγω κράτους μέλους επί του προσώπου αυτού. Αποτελεί έργο του εθνικού δικαστηρίου να προσδιορίσει, λαμβάνοντας υπόψη τις περιστάσεις της διαφοράς της οποίας έχει επιληφθεί και των διατάξεων του εφαρμοστέου εθνικού δικαίου, το χρονικό σημείο κατά το οποίο η νομοθεσία αυτή έπαυσε να τυγχάνει εφαρμογής επί του εν λόγω προσώπου.

3)

Κατ’ ορθή ερμηνεία του άρθρου 22, παράγραφος 1, στοιχείο βʹ, του κανονισμού 1408/71, όπως τροποποιήθηκε και ενημερώθηκε με τον κανονισμό 118/97, όπως και αυτός τροποποιήθηκε με τον κανονισμό 307/1999, η νομοθεσία του αρμοδίου κράτους δεν δύναται να εξαρτά τη χορήγηση επιδόματος όπως το επίμαχο στην υπόθεση της κύριας δίκης από προϋπόθεση περί κατοικίας και παρουσίας στο έδαφος του εν λόγω κράτους μέλους.

Κατ’ ορθή ερμηνεία του άρθρου 22, παράγραφος 1, στοιχείο βʹ, και του άρθρου 22, παράγραφος 2, του κανονισμού 1408/71, όπως τροποποιήθηκε και ενημερώθηκε με τον κανονισμό 118/97, όπως και αυτός τροποποιήθηκε με τον κανονισμό 307/1999, πρόσωπο που τελεί σε κατάσταση όπως η επίμαχη στην υπόθεση της κύριας δίκης διατηρεί το δικαίωμα λήψεως των παροχών για τις οποίες γίνεται λόγος στην πρώτη εκ των εν λόγω διατάξεων μετά τη μεταφορά της κατοικίας του σε κράτος μέλος άλλο από το αρμόδιο κράτος, υπό τον όρον ότι έχει λάβει έγκριση για τη μεταφορά αυτήν.


(1)  ΕΕ C 320 της 28.09.2015.


3.4.2017   

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 104/18


Απόφαση του Δικαστηρίου (όγδοο τμήμα) της 9ης Φεβρουαρίου 2017 [αίτηση του Finanzgericht Bremen (Γερμανία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Madaus GmbH κατά Hauptzollamt Bremen

(Υπόθεση C-441/15) (1)

([Προδικαστική παραπομπή - Κοινό δασμολόγιο - Δασμολογική κατάταξη - Συνδυασμένη Ονοματολογία - Διακρίσεις 3824 90 97 και 2106 90 92 - Προϊόν σε σκόνη το οποίο αποτελείται από ανθρακικό ασβέστιο (95 %) και τροποποιημένο άμυλο (5 %)])

(2017/C 104/26)

Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική

Αιτούν δικαστήριο

Finanzgericht Bremen

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

Madaus GmbH

κατά

Hauptzollamt Bremen

Διατακτικό

Η Συνδυασμένη Ονοματολογία που διαλαμβάνεται στο παράρτημα I του κανονισμού (ΕΟΚ) 2658/87 του Συμβουλίου, της 23ης Ιουλίου 1987, για τη δασμολογική και στατιστική ονοματολογία και το κοινό δασμολόγιο, όπως τροποποιήθηκε από τον εκτελεστικό κανονισμό (ΕΕ) 1001/2013 της Επιτροπής, της 4ης Οκτωβρίου 2013, πρέπει να ερμηνευθεί υπό την έννοια ότι προϊόν όπως το επίδικο στην κύρια δίκη, που χρησιμοποιείται για την παρασκευή δισκίων ασβεστίου υπό τη μορφή απλών, αναβραζόντων και μασωμένων δισκίων, αποτελείται από καθορισμένης χημικής συστάσεως ανθρακικό ασβέστιο σε σκόνη και από τροποποιημένο άμυλο προστεθέν προς διευκόλυνση της δισκιοποιήσεως και έχει περιεκτικότητα σε άμυλο μικρότερη του 5 % κατά βάρος, πρέπει να καταταγεί στην κλάση 2106 της ως άνω Συνδυασμένης Ονοματολογίας.


(1)  ΕΕ C 398 της 30.11.2015.


3.4.2017   

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 104/18


Απόφαση του Δικαστηρίου (όγδοο τμήμα) της 26ης Ιανουαρίου 2017 — Βασίλειο της Ισπανίας κατά Ευρωπαϊκής Επιτροπής

(Υπόθεση C-506/15 P) (1)

((Αίτηση αναιρέσεως - Ευρωπαϊκό Γεωργικό Ταμείο Αγροτικής Ανάπτυξης (ΕΓΤΑΑ) - Δαπάνες αποκλειόμενες από τη χρηματοδότηση της Ευρωπαϊκής Ένωσης - Κανονισμοί (ΕΚ) 1698/2005, (ΕΚ) 1975/2006 και (ΕΚ) 796/2004 - Μέτρα στηρίξεως της αγροτικής αναπτύξεως - Περιοχές με φυσικά μειονεκτήματα - Επιτόπιοι έλεγχοι - Συντελεστής πυκνότητας του ζωικού κεφαλαίου - Καταμέτρηση των ζώων))

(2017/C 104/27)

Γλώσσα διαδικασίας: η ισπανική

Διάδικοι

Αναιρεσείον: Βασίλειο της Ισπανίας (εκπρόσωπος: M. A. Sampol Pucurull)

Αντίδικος κατ’ αναίρεση: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: I. Galindo Martín και G. von Rintelen)

Παρεμβαίνουσα υπέρ του αναιρεσείοντος: Γαλλική Δημοκρατία (εκπρόσωποι: D. Colas και A. Daly)

Διατακτικό

Το Δικαστήριο αποφασίζει:

1)

Απορρίπτει την αίτηση αναιρέσεως.

2)

Καταδικάζει το Βασίλειο της Ισπανίας στα δικαστικά έξοδα.

3)

Η Γαλλική Δημοκρατία φέρει τα δικαστικά έξοδά της.


(1)  ΕΕ C 381 της 16.11.2015.


3.4.2017   

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 104/19


Απόφαση του Δικαστηρίου (δεύτερο τμήμα) της 8ης Φεβρουαρίου 2017 [αίτηση του Cour d'appel de Paris (Γαλλία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Carrefour Hypermarchés SAS κατά ITM Alimentaire International SASU

(Υπόθεση C-562/15) (1)

((Προδικαστική παραπομπή - Συγκριτική διαφήμιση - Οδηγία 2006/114/EΚ - Άρθρο 4 - Οδηγία 2005/29/EΚ - Άρθρο 7 - Αντικειμενική σύγκριση τιμών - Παραπλανητική παράλειψη - Διαφήμιση συγκρίνουσα τις τιμές προϊόντων τα οποία πωλούνται σε καταστήματα διαφορετικού μεγέθους ή διαφορετικής κατηγορίας - Επιτρεπτό - Ουσιώδης πληροφορία - Βαθμός και μέσο μεταδόσεως της πληροφορίας))

(2017/C 104/28)

Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική

Αιτούν δικαστήριο

Cour d'appel de Paris

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

Carrefour Hypermarchés SAS

κατά

ITM Alimentaire International SASU

Διατακτικό

Κατ’ ορθή ερμηνεία του άρθρου 4, στοιχεία α' και γ', της οδηγίας 2006/114/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 12ης Δεκεμβρίου 2006, για την παραπλανητική και τη συγκριτική διαφήμιση, σε συνδυασμό με το άρθρο 7, παράγραφοι 1 έως 3, της οδηγίας 2005/29/EK του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 11ης Μαΐου 2005, για τις αθέμιτες εμπορικές πρακτικές των επιχειρήσεων προς τους καταναλωτές στην εσωτερική αγορά και για την τροποποίηση της οδηγίας 84/450/ΕΟΚ του Συμβουλίου, των οδηγιών 97/7/ΕΚ, 98/27/ΕΚ, 2002/65/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου και του κανονισμού (ΕΚ) 2006/2004 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου («Οδηγία για τις αθέμιτες εμπορικές πρακτικές»), ενδέχεται να είναι ανεπίτρεπτη, κατά την έννοια της πρώτης εκ των διατάξεων αυτών, διαφήμιση, όπως η επίμαχη στην υπόθεση της κύριας δίκης, η οποία συγκρίνει τις τιμές προϊόντων που πωλούνται σε καταστήματα διαφορετικού μεγέθους ή διαφορετικής κατηγορίας, οσάκις τα καταστήματα αυτά ανήκουν σε αλυσίδες εκάστη των οποίων διαθέτει σειρά καταστημάτων διαφορετικού μεγέθους ή διαφορετικής κατηγορίας και ο διαφημιζόμενος συγκρίνει τις τιμές των καταστημάτων μεγαλύτερου μεγέθους ή υψηλότερης κατηγορίας της αλυσίδας του με τις τιμές που κατεγράφησαν στα καταστήματα μικρότερου μεγέθους ή χαμηλότερης κατηγορίας των ανταγωνιστικών αλυσίδων, εκτός εάν παρέχεται στους καταναλωτές, κατά τρόπο σαφή και με το ίδιο το διαφημιστικό μήνυμα, η πληροφορία ότι η σύγκριση πραγματοποιήθηκε μεταξύ των τιμών των καταστημάτων μεγαλύτερου μεγέθους ή υψηλότερης κατηγορίας της αλυσίδας του διαφημιζομένου και των τιμών των καταστημάτων μικρότερου μεγέθους ή χαμηλότερης κατηγορίας των ανταγωνιστικών αλυσίδων.

Απόκειται στο αιτούν δικαστήριο να εξακριβώσει, στο πλαίσιο της αξιολογήσεως του επιτρεπτού μιας τέτοιας διαφημίσεως, κατά πόσον, στην υπόθεση της κύριας δίκης και λαμβανομένων υπόψη των συγκεκριμένων περιστάσεων, η επίμαχη διαφήμιση ανταποκρίνεται ή όχι στην επιταγή περί αντικειμενικότητας της συγκρίσεως και/ή είναι ή όχι παραπλανητική, αφενός, συνεκτιμώντας την αντίληψη του μέσου καταναλωτή των οικείων προϊόντων, ο οποίος έχει τη συνήθη πληροφόρηση και είναι ευλόγως προσεκτικός και ενημερωμένος, και αφετέρου, λαμβάνοντας υπόψη τις ενδείξεις που περιέχονται στην εν λόγω διαφήμιση, ειδικότερα δε εκείνες που αφορούν τα καταστήματα της αλυσίδας του διαφημιζομένου και τα καταστήματα των ανταγωνιστικών αλυσίδων των οποίων οι τιμές συγκρίθηκαν και, εν γένει, το σύνολο των στοιχείων της διαφημίσεως.


(1)  ΕΕ C 27 της 25.1.2016.


3.4.2017   

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 104/20


Απόφαση του Δικαστηρίου (τρίτο τμήμα) της 9ης Φεβρουαρίου 2017 [αίτηση του Tribunal de première instance francophone de Bruxelles (Βέλγιο) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Raffinerie Tirlemontoise SA κατά État belge

(Υπόθεση C-585/15) (1)

([Προδικαστική παραπομπή - Ζάχαρη - Συνεισφορές στην παραγωγή - Υπολογισμός του μέσου όρου ζημιών - Υπολογισμός των συνεισφορών στην παραγωγή - Κανονισμός (ΕΚ) 2267/2000 - Κύρος - Κανονισμός (ΕΚ) 1993/2001 - Κύρος])

(2017/C 104/29)

Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική

Αιτούν δικαστήριο

Tribunal de première instance francophone de Bruxelles

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

Raffinerie Tirlemontoise SA

κατά

État belge

Διατακτικό

1)

Το άρθρο 33, παράγραφος 1, του κανονισμού (ΕΚ) 2038/1999 του Συμβουλίου, της 13ης Σεπτεμβρίου 1999, για την κοινή οργάνωση της αγοράς στον τομέα της ζάχαρης, έχει την έννοια ότι, για τον υπολογισμό του μέσου όρου ζημιών, πρέπει το συνολικό ποσό των πραγματικών δαπανών λόγω των επιστροφών κατά την εξαγωγή των προϊόντων που εμπίπτουν στη διάταξη αυτή να διαιρεθεί διά του συνόλου των εξαχθεισών ποσοτήτων των προϊόντων αυτών, ανεξαρτήτως του αν έχουν όντως καταβληθεί επιστροφές για τις ποσότητες αυτές.

2)

Το άρθρο 33, παράγραφος 2, του ως άνω κανονισμού έχει την έννοια ότι, για τον συνολικό υπολογισμό των συνεισφορών στην παραγωγή, πρέπει να ληφθεί υπόψη ο μέσος όρος ζημιών που προκύπτει από τη διαίρεση του συνολικού ποσού των πραγματικών δαπανών λόγω των επιστροφών κατά την εξαγωγή των προϊόντων που εμπίπτουν στη διάταξη αυτή διά του συνόλου των εξαχθεισών ποσοτήτων των προϊόντων αυτών, ανεξαρτήτως του αν έχουν όντως καταβληθεί επιστροφές για τις ποσότητες αυτές.

3)

Κηρύσσονται ανίσχυροι οι κανονισμοί (ΕΚ) 2267/2000 της Επιτροπής, της 12ης Οκτωβρίου 2000, για τον καθορισμό, για την περίοδο εμπορίας 1999/2000, των ποσών των συνεισφορών στην παραγωγή, καθώς και του συντελεστή υπολογισμού της συμπληρωματικής εισφοράς στον τομέα της ζάχαρης, και (ΕΚ) 1993/2001 της Επιτροπής, της 11ης Οκτωβρίου 2001, για τον καθορισμό, για την περίοδο εμπορίας 2000/01, των ποσών των συνεισφορών στην παραγωγή στον τομέα της ζάχαρης.


(1)  ΕΕ C 38 της 1.2.2016.


3.4.2017   

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 104/21


Απόφαση του Δικαστηρίου (ένατο τμήμα) της 9ης Φεβρουαρίου 2017 [αίτηση του Tribunal Arbitral Tributário (Centro de Arbitragem Administrativa) (Πορτογαλία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Euro Tyre BV κατά Autoridade Tributária e Aduaneir

(Υπόθεση C-21/16) (1)

((Προδικαστική παραπομπή - ΦΠΑ - Οδηγία 2006/112/ΕΚ - Άρθρα 131 και 138 - Προϋποθέσεις απαλλαγής ενδοκοινοτικής παραδόσεως - Σύστημα ανταλλαγής πληροφοριών σχετικά με τον ΦΠΑ (VIES) - Μη καταχώριση του αποκτώντος - Άρνηση χορηγήσεως απαλλαγής - Επιτρέπεται))

(2017/C 104/30)

Γλώσσα διαδικασίας: η πορτογαλική

Αιτούν δικαστήριο

Tribunal Arbitral Tributário (Centro de Arbitragem Administrativa)

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

Euro Tyre BV

κατά

Autoridade Tributária e Aduaneir

Διατακτικό

Το άρθρο 131 και το άρθρο 138, παράγραφος 1, της οδηγίας 2006/112/ΕΚ του Συμβουλίου, της 28ης Νοεμβρίου 2006, σχετικά με το κοινό σύστημα φόρου προστιθέμενης αξίας, έχουν την έννοια ότι δεν επιτρέπουν σε φορολογική αρχή κράτους μέλους να αρνείται να απαλλάξει ενδοκοινοτική παράδοση από τον φόρο προστιθεμένης αξίας για τον λόγο και μόνον ότι, κατά τον χρόνο της παραδόσεως αυτής, ο αποκτών, ο οποίος κατοικεί στο έδαφος του κράτους μέλους προορισμού και είναι κάτοχος έγκυρου αριθμού φορολογικού μητρώου του φόρου προστιθεμένης αξίας για τις εντός του κράτους αυτού πράξεις, δεν είναι εγγεγραμμένος στο σύστημα ανταλλαγής πληροφοριών σχετικά με τον φόρο προστιθεμένης αξίας και δεν υπόκειται σε καθεστώς φορολογήσεως των ενδοκοινοτικών αποκτήσεων, ενώ δεν υφίσταται καμία σοβαρή ένδειξη υποδηλώνουσα την ύπαρξη φοροδιαφυγής και αποδεικνύεται ότι πληρούνται οι επί της ουσίας προϋποθέσεις για την απαλλαγή. Στην περίπτωση αυτή, το άρθρο 138, παράγραφος 1, της οδηγίας αυτής, υπό το πρίσμα της αρχής της αναλογικότητας, δεν επιτρέπει επίσης τέτοιου είδους άρνηση όταν ο πωλητής γνώριζε τη συγκεκριμένη κατάσταση του αποκτώντος όσον αφορά την εφαρμογή του φόρου προστιθεμένης αξίας και ήταν πεπεισμένος ότι, μεταγενέστερα, ο αποκτών θα καταχωριζόταν αναδρομικώς ως ενδοκοινοτικός φορέας.


(1)  ΕΕ C 118 της 4.4.2016.


3.4.2017   

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 104/21


Απόφαση του Δικαστηρίου (έκτο τμήμα) της 1ης Φεβρουαρίου 2017 [αίτηση του Tribunal Judicial da Comarca de Setúbal (Πορτογαλία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Município de Palmela κατά Autoridade de Segurança Alimentar e Económica (ASAE) — Divisão de Gestão de Contraordenações

(Υπόθεση C-144/16) (1)

((Προδικαστική παραπομπή - Διαδικασίες πληροφόρησης στον τομέα των τεχνικών προτύπων και προδιαγραφών και των κανόνων σχετικά με τις υπηρεσίες της κοινωνίας των πληροφοριών - Οδηγίες 83/189/ΕΟΚ και 98/34/ΕΚ - Σχέδιο τεχνικού κανόνα - Κοινοποίηση στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή - Υποχρεώσεις των κρατών μελών - Παράβαση - Συνέπειες))

(2017/C 104/31)

Γλώσσα διαδικασίας: η πορτογαλική

Αιτούν δικαστήριο

Tribunal Judicial da Comarca de Setúbal

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

Município de Palmela

κατά

Autoridade de Segurança Alimentar e Económica (ASAE) — Divisão de Gestão de Contraordenações

Διατακτικό

Το άρθρο 8, παράγραφος 1, της οδηγίας 83/189/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 28ης Μαρτίου 1983, για την καθιέρωση μιας διαδικασίας πληροφόρησης στον τομέα των τεχνικών προτύπων και προδιαγραφών, όπως τροποποιήθηκε με την Πράξη περί των όρων προσχωρήσεως της Δημοκρατίας της Αυστρίας, της Δημοκρατίας της Φινλανδίας και του Βασιλείου της Σουηδίας και των προσαρμογών των συνθηκών επί των οποίων βασίζεται η Ένωση, και το άρθρο 8, παράγραφος 1, της οδηγίας 98/34/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 22ας Ιουνίου 1998, για την καθιέρωση μιας διαδικασίας πληροφόρησης στον τομέα των τεχνικών προτύπων και προδιαγραφών και των κανόνων σχετικά με τις υπηρεσίες της κοινωνίας των πληροφοριών, όπως τροποποιήθηκε από την οδηγία 98/48/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 20ής Ιουλίου 1998, πρέπει να ερμηνευθούν υπό την έννοια ότι η κύρωση του μη αντιτάξιμου ενός τεχνικού κανόνα ο οποίος δεν κοινοποιήθηκε, όπως το άρθρο 16, παράγραφοι 1 και 2, του Regulamento que estabelece as condições de segurança a observar na localização, implantação, conceção e organização funcional dos espaços de jogo e recreio, respetivamente, equipamento e superfícies de impacto (κανονισμός για τους όρους ασφαλείας που πρέπει να τηρούνται κατά την επιλογή θέσεως, την εγκατάσταση, τον σχεδιασμό και τη λειτουργική οργάνωση των παιδικών χαρών και χώρων αθλοπαιδιών καθώς και του σχετικού εξοπλισμού και των επιφανειών πρόσκρουσης), που είναι προσαρτημένος στο Decreto-Lei no 379/97 (νομοθετικό διάταγμα αριθ. 379/97), της 27ης Δεκεμβρίου 1997, όπως τροποποιήθηκε από το Decreto-Lei no 119/2009 (νομοθετικό διάταγμα αριθ. 119/2009), της 19ης Μαΐου 2009, πλήττει μόνο τον εν λόγω τεχνικό κανόνα και όχι ολόκληρο το νομοθετικό κείμενο στο οποίο αυτός περιλαμβάνεται.


(1)  ΕΕ C 211 της 13.6.2016.


3.4.2017   

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 104/22


Απόφαση του Δικαστηρίου (έκτο τμήμα) της 9ης Φεβρουαρίου 2017 [αίτηση του High Court of Justice, Family Division (England and Wales) (Ηνωμένο Βασίλειο) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — M. S. κατά P. S.

(Υπόθεση C-283/16) (1)

([Προδικαστική παραπομπή - Κανονισμός (ΕΚ) 4/2009 - Άρθρο 41, παράγραφος 1 - Αναγνώριση της εκτελέσεως αποφάσεων και της συνεργασίας σε θέματα υποχρεώσεων διατροφής - Εκτέλεση αποφάσεως σε κράτος μέλος - Υποβολή της αιτήσεως απευθείας στην αρμόδια αρχή του κράτους μέλους εκτελέσεως - Εθνική νομοθεσία που απαιτεί την υποβολή στην κεντρική αρχή του κράτους μέλους εκτελέσεως])

(2017/C 104/32)

Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική

Αιτούν δικαστήριο

High Court of Justice, Family Division (England and Wales)

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

M. S.

κατά

P. S.

Διατακτικό

1)

Οι διατάξεις του κεφαλαίου IV του κανονισμού (ΕΚ) 4/2009 του Συμβουλίου, της 18ης Δεκεμβρίου 2008, για τη διεθνή δικαιοδοσία, το εφαρμοστέο δίκαιο, την αναγνώριση και εκτέλεση αποφάσεων και τη συνεργασία σε θέματα υποχρεώσεων διατροφής, και ειδικότερα το άρθρο 41, παράγραφος 1, του κανονισμού αυτού έχουν την έννοια ότι ο δικαιούχος διατροφής που επέτυχε την έκδοση ευνοϊκής γι’ αυτόν αποφάσεως σε κράτος μέλος και επιδιώκει την εκτέλεσή της σε άλλο κράτος μέλος δύναται να υποβάλει αίτηση περί εκτελέσεως απευθείας στην αρμόδια αρχή του τελευταίου αυτού κράτους μέλους, όπως είναι ένα εξειδικευμένο δικαστήριο, και δεν μπορεί να υποχρεωθεί να υποβάλει την αίτησή του στο τελευταίο μέσω της κεντρικής αρχής του κράτους μέλους εκτελέσεως.

2)

Τα κράτη μέλη υποχρεούνται να διασφαλίσουν την πλήρη αποτελεσματικότητα του δικαιώματος που προβλέπεται στο άρθρο 41, παράγραφος 1, του κανονισμού 4/2009 τροποποιώντας, ενδεχομένως, τους δικονομικούς κανόνες τους. Εν πάση περιπτώσει, στον εθνικό δικαστή απόκειται να εφαρμόσει τις διατάξεις του εν λόγω άρθρου 41, παράγραφος 1, εν ανάγκη αφήνοντας ανεφάρμοστες τις αντίθετες διατάξεις του εθνικού δικαίου και, συνακόλουθα, να παράσχει στον δικαιούχο διατροφής τη δυνατότητα να υποβάλει αίτηση απευθείας στην αρμόδια αρχή του κράτους μέλους εκτελέσεως, ακόμη και αν αυτό δεν προβλέπεται από την εθνική νομοθεσία.


(1)  ΕΕ C 279 της 1.8.2016.


3.4.2017   

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 104/23


Διάταξη του Δικαστηρίου (ένατο τμήμα) της 26ης Ιανουαρίου 2017 — d.d. Synergy Hellas Ανώνυμη Εμπορική Εταιρεία Παροχής Υπηρεσιών Πληροφορικής κατά Ευρωπαϊκής Επιτροπής

(Υπόθεση C-45/16 P) (1)

([Αίτηση αναιρέσεως - Άρθρο 181 του Κανονισμού Διαδικασίας του Δικαστηρίου - Ρήτρα διαιτησίας - Σύμβαση «Multi-level patient-specific artery and artherogenesis model for outcome prediction, decision support treatment, and virtual hand-on training (ARTreat)», συναφθείσα στο πλαίσιο του εβδόμου προγράμματος-πλαισίου δραστηριοτήτων έρευνας, τεχνολογικής ανάπτυξης και επίδειξης (2007-2013) - Καταγγελία της συμβάσεως αυτής λόγω παρατυπιών διαπραχθεισών κατά την εκτέλεση άλλης συμβάσεως συναφθείσας με την Ευρωπαϊκή Επιτροπή - Καλή πίστη - Δικαιολογημένη εμπιστοσύνη όσον αφορά το ότι η Επιτροπή δεν θα προέβαινε σε καταγγελία])

(2017/C 104/33)

Γλώσσα διαδικασίας: η ελληνική

Διάδικοι

Αναιρεσείουσα: d.d. Synergy Hellas Ανώνυμη Εμπορική Εταιρεία Παροχής Υπηρεσιών Πληροφορικής (εκπρόσωπος: Κ. Δάμης, δικηγόρος)

Αντίδικος κατ’ αναίρεση: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωπος: R. Lyal)

Διατακτικό

Το Δικαστήριο διατάσσει:

1)

Απορρίπτει την αίτηση αναιρέσεως.

2)

Καταδικάζει την d.d. Synergy Hellas Ανώνυμη Εμπορική Εταιρεία Παροχής Υπηρεσιών Πληροφορικής στα δικαστικά έξοδα.


(1)  ΕΕ C 98 της 14.3.2016


3.4.2017   

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 104/23


Διάταξη του Δικαστηρίου (δέκατο τμήμα) της 24ης Ιανουαρίου 2017 — Carsten René Beul κατά Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης

(Υπόθεση C-53/16 P) (1)

([Αίτηση αναιρέσεως - Άρθρο 181 του Κανονισμού Διαδικασίας του Δικαστηρίου - Προσφυγή ακυρώσεως - Λειτουργία των χρηματοπιστωτικών αγορών - Απαιτήσεις για τη διενέργεια του υποχρεωτικού ελέγχου ετήσιων και ενοποιημένων οικονομικών καταστάσεων οντοτήτων δημόσιου συμφέροντος - Κανονισμός (ΕΕ) 537/2014 - Κανόνες για την οργάνωση και την επιλογή νόμιμων ελεγκτών και ελεγκτικών γραφείων από οντότητες δημόσιου συμφέροντος - Πράξη που δεν αφορά ατομικά τον προσφεύγοντα - Προδήλως απαράδεκτο])

(2017/C 104/34)

Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική

Διάδικοι

Αναιρεσείων: Carsten René Beul (εκπρόσωποι: H.-M. Pott και T. Eckhold, Rechtsanwälte)

Αντίδικοι κατ’ αναίρεση: Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο (εκπρόσωποι: D. Warin και P. Schonard), Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης (εκπρόσωποι: M. Balta και R. Wiemann)

Διατακτικό

Το Δικαστήριο διατάσσει:

1)

Απορρίπτει την αίτηση αναιρέσεως.

2)

Καταδικάζει τον Carsten René Beul στα δικαστικά έξοδα.


(1)  ΕΕ C 191 της 30.05.2016


3.4.2017   

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 104/24


Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Munkaügyi Bíróság (Ουγγαρία) στις 10 Νοεμβρίου 2016 — Vámos Dávid κατά Nemzeti Adó- és Vámhivatal Fellebbviteli Igazgatóság

(Υπόθεση C-566/16)

(2017/C 104/35)

Γλώσσα διαδικασίας: η ουγγρική

Αιτούν δικαστήριο

Munkaügyi Bíróság

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

Προσφεύγων: Vámos Dávid kontra

Καθής: Nemzeti Adó- és Vámhivatal Fellebbviteli Igazgatóság

Προδικαστικό ερώτημα

Αντιβαίνει στο δίκαιο της Ένωσης εθνική ρύθμιση βάσει της οποίας η φορολογική αρχή μπορεί να αποκλείσει, επ’ ευκαιρία εκ των υστέρων φορολογικού ελέγχου, το δικαίωμα επιλογής της προσωπικής απαλλαγής, με την αιτιολογία ότι ο υποκείμενος στον φόρο έχει το εν λόγω δικαίωμα μόνον κατά τη δήλωση ενάρξεως της υποκείμενης σε φόρο δραστηριότητάς του;


3.4.2017   

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 104/24


Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Landesgericht Korneuburg (Αυστρία) στις 23 Νοεμβρίου 2016 — Admiral Casinos & Entertainment AG κατά Alexander Holiczky

(Υπόθεση C-593/16)

(2017/C 104/36)

Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική

Αιτούν δικαστήριο

Landesgericht Korneuburg

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

Ενάγουσα: Admiral Casinos & Entertainment AG

Εναγόμενος: Alexander Holiczky

Η υπόθεση διαγράφηκε από το πρωτόκολλο του Δικαστηρίου με διάταξη της 7ης Φεβρουαρίου 2017.


3.4.2017   

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 104/25


Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Finanzgericht Köln (Γερμανία) στις 28 Νοεμβρίου 2016 — Juhler Holding A/S κατά Bundeszentralamt für Steuern

(Υπόθεση C-613/16)

(2017/C 104/37)

Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική

Αιτούν δικαστήριο

Finanzgericht Köln

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

Προσφεύγουσα: Juhler Holding A/S

Καθής: Bundeszentralamt für Steuern

Προδικαστικά ερωτήματα

1.

Αντιβαίνει στο άρθρο 43 ΕΚ σε συνδυασμό με το άρθρο 48 ΕΚ (νυν άρθρο 49 σε συνδυασμό με το άρθρο 54 ΣΛΕΕ) εθνική φορολογική διάταξη, όπως η επίμαχη στην κύρια δίκη, κατά την οποία, δεν παρέχεται απαλλαγή από τον επιβαλλόμενο επί της διανομής κερδών φόρο εισοδημάτων από κεφάλαιο σε αλλοδαπή μητρική εταιρία που λειτουργεί σε μόνιμη βάση ως χωριστή εταιρία χαρτοφυλακίου εντός ενεργού ομίλου εγκατεστημένου στο κράτος στο οποίο η εν λόγω εταιρία έχει την έδρα της,

εφόσον συμμετέχουν σε αυτήν πρόσωπα που δεν θα δικαιούνταν επιστροφή ή απαλλαγή εάν αποκτούσαν άμεσα τα εισοδήματα και

1)

δεν υφίστανται οικονομικοί ή άλλοι σοβαροί λόγοι για τη μεσολάβηση της αλλοδαπής μητρικής εταιρίας ή

2)

τα εισοδήματα της αλλοδαπής μητρικής εταιρίας που προέρχονται από ιδία οικονομική δραστηριότητα δεν υπερβαίνουν το 10 % των συνολικών ακαθάριστων εσόδων της για το οικείο οικονομικό έτος (τούτο δεν ισχύει, μεταξύ άλλων, όταν τα ακαθάριστα έσοδα της αλλοδαπής εταιρίας προέρχονται από τη διαχείριση περιουσιακών στοιχείων) ή

3)

η αλλοδαπή μητρική εταιρία δεν συμμετέχει στις εν γένει οικονομικές συναλλαγές με την άσκηση επιχειρηματικής δραστηριότητας προσαρμοσμένης στον εμπορικό της σκοπό, ενώ οι ημεδαπές εταιρίες χαρτοφυλακίου απαλλάσσονται του φόρου εισοδημάτων από κεφάλαιο χωρίς να λαμβάνονται υπόψη οι ανωτέρω προϋποθέσεις;

2.

Αντιβαίνει στο άρθρο 5, παράγραφος 1, σε συνδυασμό με το άρθρο 1, παράγραφος 2, της οδηγίας 90/435/ΕΟΚ (1) εθνική φορολογική διάταξη, όπως η επίμαχη στην κύρια δίκη, κατά την οποία, δεν παρέχεται απαλλαγή από τον επιβαλλόμενο επί της διανομής κερδών φόρο εισοδημάτων από κεφάλαιο σε αλλοδαπή μητρική εταιρία που λειτουργεί σε μόνιμη βάση ως χωριστή εταιρία χαρτοφυλακίου εντός ενεργού ομίλου εγκατεστημένου στο κράτος στο οποίο η εν λόγω εταιρία έχει την έδρα της,

εφόσον συμμετέχουν σε αυτήν πρόσωπα που δεν θα δικαιούνταν επιστροφή ή απαλλαγή εάν αποκτούσαν άμεσα τα εισοδήματα και

1)

δεν υφίστανται οικονομικοί ή άλλοι σοβαροί λόγοι για τη μεσολάβηση της αλλοδαπής μητρικής εταιρίας ή

2)

τα εισοδήματα της αλλοδαπής μητρικής εταιρίας που προέρχονται από ιδία οικονομική δραστηριότητα δεν υπερβαίνουν το 10 % των συνολικών ακαθάριστων εσόδων της για το οικείο οικονομικό έτος (τούτο δεν ισχύει, μεταξύ άλλων, όταν τα ακαθάριστα έσοδα της αλλοδαπής εταιρίας προέρχονται από τη διαχείριση περιουσιακών στοιχείων) ή

3)

η αλλοδαπή μητρική εταιρία δεν συμμετέχει στις εν γένει οικονομικές συναλλαγές με την άσκηση επιχειρηματικής δραστηριότητας προσαρμοσμένης στον εμπορικό της σκοπό, ενώ οι ημεδαπές εταιρίες χαρτοφυλακίου απαλλάσσονται του φόρου εισοδημάτων από κεφάλαιο χωρίς να λαμβάνονται υπόψη οι ανωτέρω προϋποθέσεις;


(1)  Οδηγία 90/435/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 23ης Ιουλίου 1990, σχετικά με το κοινό φορολογικό καθεστώς το οποίο ισχύει για τις μητρικές και τις θυγατρικές εταιρείες διαφορετικών κρατών μελών (ΕΕ L 225, σ. 6).


3.4.2017   

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 104/26


Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Verwaltungsgerichtshof (Αυστρία) στις 7 Δεκεμβρίου 2016 — CX

(Υπόθεση C-629/16)

(2017/C 104/38)

Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική

Αιτούν δικαστήριο

Verwaltungsgerichtshof

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

Αναιρεσείων: CX

Αντίδικος κατ’ αναίρεση: Bezirkshauptmannschaft Schärding

Προδικαστικό ερώτημα

Αποκλείει το δίκαιο της Ένωσης και ιδίως η Συμφωνία συνδέσεως Ευρωπαϊκής Οικονομικής Κοινότητας — Τουρκίας (64/733/ΕΟΚ) (ΕΕ ειδ. έκδ. 11/001, σ. 48), το πρόσθετο πρωτόκολλο της Συμφωνίας συνδέσεως (ΕΕ ειδ. έκδ. 11/002, σ. 149), καθώς και η απόφαση αριθ. 1/95 του συμβουλίου σύνδεσης ΕΚ-Τουρκίας της 22ας Δεκεμβρίου 1995 για την εφαρμογή της οριστικής φάσης της τελωνειακής ένωσης (96/142/ΕΚ) (ΕΕ L 35 της 13ης Φεβρουαρίου 1996, σ. 1), εθνική ρύθμιση η οποία επιτρέπει σε επιχειρήσεις μεταφοράς εμπορευμάτων με έδρα στη Δημοκρατία της Τουρκίας να εκτελούν επαγγελματικές μεταφορές εμπορευμάτων με μηχανοκίνητα οχήματα προς ή μέσω του εδάφους της Δημοκρατίας της Αυστρίας, μόνον εφόσον διαθέτουν άδειες για τα μηχανοκίνητα οχήματα οι οποίες έχουν εκδοθεί βάσει ποσοστώσεως που έχει καθορισθεί στο πλαίσιο διμερούς συμφωνίας μεταξύ Αυστρίας και Τουρκίας, ή τους έχει χορηγηθεί άδεια για μεμονωμένη μεταφορά εμπορευμάτων ως προς την οποία υφίσταται σημαντικό δημόσιο συμφέρον και ο αιτών αποδεικνύει ότι το συγκεκριμένο δρομολόγιο δεν μπορεί να αποφευχθεί ούτε με τη λήψη άλλων οργανωτικών μέτρων ούτε με την επιλογή άλλων μέσων μεταφοράς;


3.4.2017   

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 104/26


Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Bundesgerichtshof (Γερμανία) στις 14 Δεκεμβρίου 2016 — Junek Europ-Vertrieb GmbH κατά Lohmann & Rauscher International GmbH & Co. KG

(Υπόθεση C-642/16)

(2017/C 104/39)

Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική

Αιτούν δικαστήριο

Bundesgerichtshof

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

Εναγομένη και αναιρεσείουσα: Junek Europ-Vertrieb GmbH

Ενάγουσα και αναιρεσίβλητη: Lohmann & Rauscher International GmbH & Co. KG

Προδικαστικό ερώτημα

Έχει το άρθρο 13, παράγραφος 2, του κανονισμού (ΕΚ) 207/2009 (1) την έννοια ότι ο δικαιούχος σήματος δύναται να αντιταχθεί στη μεταγενέστερη εμπορική εκμετάλλευση ιατροτεχνολογικού προϊόντος, το οποίο εισήχθη από άλλο κράτος μέλος με απαράλλακτο το εσωτερικό και το εξωτερικό μέρος της αρχικής συσκευασίας του και στο οποίο επικολλήθηκε από τον εισαγωγέα εξωτερικώς πρόσθετο αυτοκόλλητο, εκτός εάν:

αποδεικνύεται ότι η άσκηση του δικαιώματος επί του σήματος από τον δικαιούχο του, με σκοπό να αντιταχθεί στην εμπορική εκμετάλλευση του φέροντος το σήμα αυτό προϊόντος στο οποίο επικολλήθηκε νέο αυτοκόλλητο, θα συνέτεινε στην τεχνητή στεγανοποίηση των αγορών μεταξύ των κρατών μελών·

αποδεικνύεται ότι η επικόλληση νέου αυτοκόλλητου δεν μπορεί να επηρεάσει την αρχική κατάσταση του προϊόντος που περιέχεται στη συσκευασία·

αναγράφεται σαφώς επί της συσκευασίας ποιος έχει επικολλήσει το νέο αυτοκόλλητο στο προϊόν και το όνομα του παρασκευαστή του·

η παρουσίαση του προϊόντος στο οποίο επικολλήθηκε το εν λόγω νέο αυτοκόλλητο δεν είναι τέτοια που να μπορεί να βλάψει τη φήμη του σήματος ή του δικαιούχου του· επομένως, το αυτοκόλλητο δεν πρέπει να είναι ελαττωματικό, κακής ποιότητας ή να χαρακτηρίζεται από προχειρότητα, και

ο εισαγωγέας έχει ειδοποιήσει τον δικαιούχο του σήματος πριν από τη διάθεση στο εμπόριο του προϊόντος στο οποίο επικολλήθηκε νέο αυτοκόλλητο και του έχει παραδώσει, εφόσον του ζητήθηκε, δείγμα του προϊόντος αυτού.


(1)  Κανονισμός (ΕΚ) 207/2009 του Συμβουλίου, της 26ης Φεβρουαρίου 2009, για το κοινοτικό σήμα (ΕΕ L 78, σ. 1).


3.4.2017   

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 104/27


Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Obersten Gerichtshof (Αυστρία) στις 19 Δεκεμβρίου 2016 — Peter Valach κ.λπ. κατά Waldviertler Sparkasse Bank AG κ.λπ.

(Υπόθεση C-649/16)

(2017/C 104/40)

Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική

Αιτούν δικαστήριο

Oberster Gerichtshof

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

Ενάγοντες και αναιρεσείοντες: Peter Valach, Alena Valachová, Europa SC ZV II a.s., Europa SC LV a.s., VAV Parking a.s., Europa SC BB a.s., Byty A s.r.o.

Εναγόμενοι και αναιρεσίβλητοι: Waldviertler Sparkasse Bank AG, Československá obchodná banka a.s., Stadt Banská Bystrica

Προδικαστικό ερώτημα

Έχει το άρθρο 1, παράγραφος 2, στοιχείο β', του κανονισμού (ΕΕ) 1215/2012 (1) του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 12ης Δεκεμβρίου 2012, για τη διεθνή δικαιοδοσία, την αναγνώριση και την εκτέλεση αποφάσεων σε αστικές και εμπορικές υποθέσεις, την έννοια ότι η αγωγή αποζημιώσεως λόγω αδικοπραξίας, την οποία έχουν ασκήσει, στο πλαίσιο διαδικασίας αφερεγγυότητας, κάτοχοι εταιρικών μεριδίων αφερέγγυου οφειλέτη –όπως ο πρώτος και η δεύτερη των εναγομένων– και εταιρίες ειδικού σκοπού συνδεόμενες με επαγγελματική σχέση με τον αφερέγγυο οφειλέτη –όπως η τρίτη, τέταρτη, πέμπτη, έκτη και έβδομη ενάγουσα– κατά μελών μιας επιτροπής πιστωτών, που φέρονται να επέδειξαν παράνομη συμπεριφορά σε ψηφοφορία σχετική με πρόγραμμα εξυγιάνσεως, αφορά την πτώχευση υπό την έννοια του άρθρου 1, παράγραφος 2, στοιχείο β', του ανωτέρω κανονισμού και, ως εκ τούτου, δεν εμπίπτει στο καθ’ ύλην πεδίο εφαρμογής του;


(1)  EE L 351, σ. 1.


3.4.2017   

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 104/27


Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Curtea de Apel Alba Iulia (Ρουμανία) στις 21 Δεκεμβρίου 2016 — Lucrețiu Hadrian Vădan κατά Agenția Națională de Administrare Fiscală — Direcția Generală de Soluționare a Contestațiilor και Direcția Generală Regională a Finanțelor Publice Brașov — Administrația Județeană a Finanțelor Publice Alba

(Υπόθεση C-664/16)

(2017/C 104/41)

Γλώσσα διαδικασίας: η ρουμανική

Αιτούν δικαστήριο

Curtea de Apel Alba Iulia

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

Προσφεύγων: Lucrețiu Hadrian Vădan

Καθών: Agenția Națională de Administrare Fiscală — Direcția Generală de Soluționare a Contestațiilor, Direcția Generală Regională a Finanțelor Publice Brașov — Administrația Județeană a Finanțelor Publice Alba

Προδικαστικά ερωτήματα

1)

Μπορούν, γενικά, η οδηγία 2006/112 (1) και, ειδικά, τα άρθρα της 167, 168, 178, 179 και 273, καθώς και οι αρχές της αναλογικότητας και της ουδετερότητας να ερμηνευθούν υπό την έννοια ότι επιτρέπουν σε υποκείμενο στον φόρο ο οποίος πληροί τις ουσιαστικές προϋποθέσεις για την έκπτωση του ΦΠΑ να επωφεληθεί του δικαιώματός του προς έκπτωση όταν, εντός συγκεκριμένου πλαισίου όπως αυτό της διαφοράς της κύριας δίκης, ο εν λόγω υποκείμενος στον φόρο δεν είναι σε θέση να αποδείξει, με την προσκόμιση φορολογικών τιμολογίων, τα ποσά που καταβλήθηκαν, σε προηγούμενο στάδιο του εμπορίου, για παραδόσεις αγαθών και παροχές υπηρεσιών;

2)

Σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως στο πρώτο ερώτημα, μπορούν η οδηγία 2006/112 καθώς και οι αρχές της αναλογικότητας και της ουδετερότητας να ερμηνευθούν υπό την έννοια ότι ένας έμμεσος τρόπος αξιολογήσεως (μέσω δικαστικής πραγματογνωμοσύνης) η οποία πραγματοποιήθηκε από ανεξάρτητο πραγματογνώμονα, με βάση την ποσότητα των έργων/εργασίας που προκύπτει από την πραγματογνωμοσύνη σχετικά με τα κτήρια, μπορεί να αποτελέσει αποδεκτό και κατάλληλο μέτρο για τον προσδιορισμό της εκτάσεως του δικαιώματος προς έκπτωση όταν οι παραδόσεις αγαθών (δομικά υλικά) και οι παροχές υπηρεσιών (εργασία για την κατασκευή των κτιρίων) προέρχονται από πρόσωπα υποκείμενα στον ΦΠΑ;


(1)  Οδηγία 2006/112/ΕΚ του Συμβουλίου, της 28ης Νοεμβρίου 2006, σχετικά με το κοινό σύστημα φόρου προστιθέμενης αξίας (ΕΕ 2006, L 347, σ. l).


3.4.2017   

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 104/28


Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Verwaltungsgericht Minden (Γερμανία) στις 29 Δεκεμβρίου 2016 — Tsegezab Mengesteab κατά Bundesrepublik Deutschland

(Υπόθεση C-670/16)

(2017/C 104/42)

Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική

Αιτούν δικαστήριο

Verwaltungsgericht Minden

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

Προσφεύγων: Tsegezab Mengesteab

Καθής: Bundesrepublik Deutschland

Προδικαστικά ερωτήματα

1)

Μπορεί ο αιτών άσυλο να επικαλεστεί τη μεταβίβαση της ευθύνης στο κράτος μέλος που υπέβαλε αίτημα αναδοχής λόγω παρελεύσεως της προθεσμίας για την υποβολή του αιτήματος αναδοχής (άρθρο 21, παράγραφος 1, υποπαράγραφος 3, του κανονισμού 604/2013 (1));

2)

Σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως στο πρώτο ερώτημα: Μπορεί ο αιτών άσυλο να επικαλεστεί τη μεταβίβαση της ευθύνης, ακόμα και αν το κράτος μέλος προς το οποίο απευθύνεται το αίτημα αναδοχής εξακολουθεί να είναι διατεθειμένο να προβεί σε αναδοχή του;

3)

Σε περίπτωση αρνητικής απαντήσεως στο δεύτερο ερώτημα: Μπορεί από τη ρητή ή πλασματική συναίνεση (άρθρο 22, παράγραφος 7, του κανονισμού 604/2013) του κράτους μέλους προς το οποίο απευθύνεται το αίτημα αναδοχής να συναχθεί ότι το κράτος μέλος προς το οποίο απευθύνεται το αίτημα αυτό εξακολουθεί να είναι διατεθειμένο να προβεί σε αναδοχή του αιτούντος άσυλο;

4)

Μπορεί η δίμηνη προθεσμία του άρθρου 21, παράγραφος 1, υποπαράγραφος 2, του κανονισμού 604/2013, να λήξει μετά την παρέλευση της τρίμηνης προθεσμίας του άρθρου 21, παράγραφος 1, υποπαράγραφος 1, του κανονισμού 604/2013, σε περίπτωση που το υποβάλλον αίτημα αναδοχής κράτος μέλος αφήνει να παρέλθει διάστημα πλέον του μηνός από την έναρξη της τρίμηνης προθεσμίας πριν απευθύνει αίτημα προς τη βάση δεδομένων EURODAC;

5)

Η αίτηση διεθνούς προστασίας θεωρείται υποβληθείσα, κατά την έννοια του άρθρου 20, παράγραφος 2, του κανονισμού 604/2013, ήδη την πρώτη φορά που εκδίδεται πιστοποιητικό εγγραφής του ενδιαφερομένου ως αιτούντος άσυλο ή μόνον αφού καταρτιστεί το πρακτικό για την υποβολή επίσημης αιτήσεως περί χορηγήσεως ασύλου; Ειδικότερα:

α)

Αποτελεί το πιστοποιητικό εγγραφής του ενδιαφερομένου ως αιτούντος άσυλο έντυπο ή πρακτικό υπό την έννοια του άρθρου 20, παράγραφος 2, του κανονισμού 604/2013;

β)

Αρμόδια αρχή υπό την έννοια του άρθρου 20, παράγραφος 2, του κανονισμού 604/2013, είναι η αρχή η οποία είναι αρμόδια για την παραλαβή του εντύπου ή την έκδοση του πρακτικού ή η αρχή που είναι αρμόδια να αποφανθεί επί της αιτήσεως ασύλου;

γ)

Το πρακτικό που καταρτίζεται από τις αρχές θεωρείται ότι έχει παραληφθεί από την αρμόδια αρχή όταν κοινοποιείται σε αυτήν το ουσιώδες περιεχόμενο του εντύπου ή του πρακτικού ή θα πρέπει να της έχει διαβιβαστεί το πρωτότυπο ή αντίγραφο του πρακτικού;

6)

Δύνανται καθυστερήσεις μεταξύ της για πρώτη φορά υποβολής αιτήματος ασύλου ή της πρώτης εκδόσεως πιστοποιητικού εγγραφής του ενδιαφερομένου ως αιτούντος άσυλο και της υποβολής του αιτήματος αναδοχής να έχουν ως αποτέλεσμα τη μεταβίβαση της ευθύνης στο κράτος μέλος που υπέβαλε αίτημα αναδοχής, κατ’ ανάλογη εφαρμογή του άρθρου 21, παράγραφος 1, υποπαράγραφος 3, του κανονισμού 604/2013, ή την υποχρέωση του κράτους μέλους που υπέβαλε αίτημα αναδοχής να κάνει χρήση του παρεχομένου από το άρθρο 17, παράγραφος 1, υποπαράγραφος 1, του κανονισμού 604/2013 δικαιώματός του να υπεισέρχεται στην εξέταση αιτήσεως διεθνούς προστασίας ακόμη και αν δεν είναι υπεύθυνο για την εξέτασή της;

7)

Σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως στο έκτο ερώτημα, όσον αφορά μία από τις δύο εναλλακτικές περιπτώσεις που αυτό προβλέπει: ποιο είναι το χρονικό διάστημα μετά την πάροδο του οποίου δύναται να θεωρηθεί ότι το αίτημα αναδοχής υποβλήθηκε με αδικαιολόγητη καθυστέρηση;

8)

Έχει τηρηθεί η προθεσμία του άρθρου 21, παράγραφος 1, υποπαράγραφος 1, του κανονισμού 604/2013 σε περίπτωση που το κράτος μέλος που υποβάλλει αίτημα αναδοχής αναφέρει στο αίτημα αυτό μόνον την ημερομηνία εισόδου στο υποβάλλον το αίτημα αναδοχής κράτος μέλος και την ημερομηνία υποβολής της επίσημης αιτήσεως ασύλου, χωρίς όμως να αναφέρει και την ημερομηνία κατά την οποία υποβλήθηκε για πρώτη φορά αίτημα χορήγησης ασύλου ή την ημερομηνία κατά την οποία εκδόθηκε για πρώτη φορά πιστοποιητικό εγγραφής του ενδιαφερομένου ως αιτούντος άσυλο, ή είναι ένα τέτοιο αίτημα «ανίσχυρο»;


(1)  Κανονισμός (ΕΕ) 604/2013 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 26ης Ιουνίου 2013, για τη θέσπιση των κριτηρίων και μηχανισμών για τον προσδιορισμό του κράτους μέλους που είναι υπεύθυνο για την εξέταση αίτησης διεθνούς προστασίας που υποβάλλεται σε κράτος μέλος από υπήκοο τρίτης χώρας ή από απάτριδα (ΕΕ L 180, σ. 31).


3.4.2017   

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 104/29


Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Curtea Constituțională a României (Ρουμανία) στις 30 Δεκεμβρίου 2016 — Relu Adrian Coman, Robert Clabourn Hamilton και Asociația Accept κατά Inspectoratul General pentru Imigrări, Ministerul Afacerilor Interne και Consiliul Naţional pentru Combaterea Discrimin

(Υπόθεση C-673/16)

(2017/C 104/43)

Γλώσσα διαδικασίας: η ρουμανική

Αιτούν δικαστήριο

Curtea Constituțională a României (Ρουμανία)

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

Ενάγοντες: Relu Adrian Coman, Robert Clabourn Hamilton και Asociația Accept

Εναγόμενοι: Inspectoratul General pentru Imigrări, Ministerul Afacerilor Interne και Consiliul Naţional pentru Combaterea Discrimin

Προδικαστικά ερωτήματα

1)

Περιλαμβάνει ο όρος «σύζυγος», κατά το άρθρο 2, σημείο 2, στοιχείο α', της οδηγίας 2004/38/[ΕΚ] (1), σε συνδυασμό με τα άρθρα 7, 9, 21 και 45 του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης, τον έχοντα το ίδιο φύλο σύζυγο, υπήκοο κράτους μη μέλους της Ευρωπαϊκής Ένωσης, ενός πολίτη της Ευρωπαϊκής Ένωσης με τον οποίο ο πολίτης της Ευρωπαϊκής Ένωσης νομίμως συνήψε γάμο βάσει της νομοθεσίας κράτους μέλους άλλου από το κράτος υποδοχής;

2)

Σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως στο πρώτο ερώτημα, υποχρεώνουν το άρθρο 3, παράγραφος 1, και το άρθρο 7, παράγραφος 1, της οδηγίας 2004/38/[ΕΚ], σε συνδυασμό με τα άρθρα 7, 9, 21 και 45 του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης, το κράτος μέλος υποδοχής να χορηγήσει δικαίωμα διαμονής στην επικράτειά του για χρονικό διάστημα μεγαλύτερο των τριών μηνών στον έχοντα το ίδιο φύλο σύζυγο ενός πολίτη της Ευρωπαϊκής Ένωσης;

3)

Σε περίπτωση αρνητικής απαντήσεως στο πρώτο ερώτημα, δύναται ο έχων το ίδιο φύλο σύζυγος, υπήκοος κράτους μη μέλους της Ευρωπαϊκής Ένωσης, πολίτη της Ευρωπαϊκής Ένωσης με τον οποίο ο πολίτης της Ευρωπαϊκής Ένωσης νομίμως συνήψε γάμο βάσει της νομοθεσίας κράτους μέλους άλλου από το κράτος υποδοχής, να εμπίπτει στον όρο «κάθε άλλο μέλος της οικογένειας», κατά το άρθρο 3, παράγραφος 2, στοιχείο α', της οδηγίας 2004/38/[ΕΚ], ή στον όρο «σύντροφος με τον/την οποίο/α ο πολίτης της Ένωσης έχει σταθερή σχέση, δεόντως αποδεδειγμένη», κατά το άρθρο 3, παράγραφος 2, στοιχείο β', της οδηγίας 2004/38/[ΕΚ], με συνακόλουθη υποχρέωση του κράτους υποδοχής να διευκολύνει την είσοδο και τη διαμονή του, ακόμη και αν το κράτος υποδοχής δεν αναγνωρίζει τον γάμο μεταξύ προσώπων του ίδιου φύλου ούτε προβλέπει οποιονδήποτε άλλον εναλλακτικό τρόπο νομικής αναγνωρίσεως, όπως η καταχωρημένη συμβίωση;

4)

Σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως στο τρίτο ερώτημα, υποχρεώνουν το άρθρο 3, παράγραφος 2, και το άρθρο 7, παράγραφος 2, της οδηγίας 2004/38/[ΕΚ], σε συνδυασμό με τα άρθρα 7, 9, 21 και 45 του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης, το κράτος μέλος υποδοχής να χορηγήσει δικαίωμα διαμονής στην επικράτειά του για χρονικό διάστημα μεγαλύτερο των τριών μηνών στον έχοντα το ίδιο φύλο σύζυγο ενός πολίτη της Ευρωπαϊκής Ένωσης;


(1)  Οδηγία 2004/38/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 29ης Απριλίου 2004, σχετικά με το δικαίωμα των πολιτών της Ένωσης και των μελών των οικογενειών τους να κυκλοφορούν και να διαμένουν ελεύθερα στην επικράτεια των κρατών μελών, για την τροποποίηση του κανονισμού (ΕΟΚ) 1612/68 και την κατάργηση των οδηγιών 64/221/ΕΟΚ, 68/360/ΕΟΚ, 72/194/ΕΟΚ, 73/148/ΕΟΚ, 75/34/ΕΟΚ, 75/35/ΕΟΚ, 90/364/ΕΟΚ, 90/365/ΕΟΚ και 93/96/ΕΟΚ (ΕΕ 2004, L 158, σ. 77).


3.4.2017   

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 104/30


Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Landgericht Düsseldorf (Γερμανία) στις 27 Δεκεμβρίου 2016 — Pfizer Ireland Pharmaceuticals, Operations Support Group κατά Orifarm GmbH

(Υπόθεση C-681/16)

(2017/C 104/44)

Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική

Αιτούν δικαστήριο

Landgericht Düsseldorf

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

Ενάγουσα: Pfizer Ireland Pharmaceuticals, Operations Support Group

Εναγομένη: Orifarm GmbH

Προδικαστικά ερωτήματα

1)

Δύναται ο κάτοχος συμπληρωματικού πιστοποιητικού προστασίας, το οποίο του έχει χορηγηθεί για τη Γερμανία, να εμποδίσει, επικαλούμενος τις διατάξεις του ειδικού μηχανισμού, την εισαγωγή στη Γερμανία προϊόντων από τα προσχωρούντα κράτη της Τσεχικής Δημοκρατίας, της Εσθονίας, Λετονίας, της Λιθουανίας, της Ουγγαρίας, της Πολωνίας, της Σλοβενίας, της Σλοβακίας, της Βουλγαρίας, της Ρουμανίας και της Κροατίας (παράρτημα IV της πράξεως προσχωρήσεως του 2003, ΕΕ 2003, L 236, σ. 803, ως τροποποιήθηκε με την ΕΕ 2004, L 126, σ. 4, για την Εσθονία, Λετονία, Λιθουανία, Πολωνία, Σλοβενία, Ουγγαρία, Σλοβακία, Τσεχική Δημοκρατία· τμήμα I, παράρτημα V, σημείο 1, της πράξεως προσχωρήσεως του 2005, ΕΕ 2005, L 157, σ. 268, για τη Ρουμανία και τη Βουλγαρία· παράρτημα IV της πράξεως προσχωρήσεως του 2011, ΕΕ 2012, L 112, σ. 60, για την Κροατία), στην περίπτωση που κατά την ημερομηνία καταθέσεως της αιτήσεως χορηγήσεως συμπληρωματικού πιστοποιητικού προστασίας στη Γερμανία υφίσταντο ήδη ρυθμίσεις σχετικά με την απόκτηση ανάλογου συμπληρωματικού πιστοποιητικού προστασίας στα προσχωρούντα κράτη, πλην όμως η αίτηση για τη χορήγηση του εν λόγω συμπληρωματικού πιστοποιητικού προστασίας στο εκάστοτε προσχωρούν κράτος δεν είχε υποβληθεί από τον κάτοχο του χορηγηθέντος για τη Γερμανία πιστοποιητικού προστασίας ή δεν ήταν δυνατόν να του χορηγηθεί λόγω απουσίας του απαραίτητου προς τούτο κύριου διπλώματος ευρεσιτεχνίας στο προσχωρούν κράτος;

2)

Έχει σημασία για την απάντηση στο πρώτο ερώτημα αν κατά την ημερομηνία καταθέσεως της αιτήσεως του χορηγηθέντος για τη Γερμανία κύριου διπλώματος ευρεσιτεχνίας η εν λόγω προστασία δεν ήταν δυνατό να αποκτηθεί με κύριο δίπλωμα ευρεσιτεχνίας στο προσχωρούν κράτος, πλην όμως η απόκτησή του κατέστη δυνατή στο διάστημα έως τη δημοσιοποίηση της αιτήσεως, η οποία αφορά το χορηγηθέν για τη Γερμανία κύριο δίπλωμα ευρεσιτεχνίας;

3)

Δύναται ο κάτοχος συμπληρωματικού πιστοποιητικού προστασίας, το οποίο του έχει χορηγηθεί για τη Γερμανία, να εμποδίσει, επικαλούμενος τις διατάξεις του ειδικού μηχανισμού, την εισαγωγή στη Γερμανία προϊόντων από τα προσχωρήσαντα κράτη της Τσεχικής Δημοκρατίας, της Εσθονίας, Λετονίας, της Λιθουανίας, της Ουγγαρίας, της Πολωνίας, της Σλοβενίας, της Σλοβακίας, της Βουλγαρίας, της Ρουμανίας και της Κροατίας, όταν η εισαγωγή των προϊόντων πραγματοποιείται μετά από τη λήξη της διάρκειας του συμπληρωματικού πιστοποιητικού προστασίας, η οποία είχε καθοριστεί με την αρχική απόφαση χορηγήσεως του πιστοποιητικού, αλλά όμως πριν από τη λήξη της εξάμηνης παρατάσεως της διάρκειας ισχύος του πιστοποιητικού προστασίας που προβλέπει ο κανονισμός (ΕΚ) 1901/2006 για τα παιδιατρικά φάρμακα και για την τροποποίηση του κανονισμού (EΟΚ) 1768/92, της οδηγίας 2001/20/EΚ, της οδηγίας 2001/83/EΚ και του κανονισμού (EΚ) 726/2004 (1);

4)

Είναι σημαντικό για την απάντηση στο τρίτο ερώτημα, στην περίπτωση της Κροατίας, το ότι λόγω της προσχωρήσεως της Κροατίας στην Ευρωπαϊκή Ένωση το 2013 ο ειδικός μηχανισμός τέθηκε σε ισχύ το πρώτον την 26η Ιανουαρίου 2007, ήτοι μετά την έναρξη ισχύος του κανονισμού (ΕΚ) 1901/2006 για τα παιδιατρικά φάρμακα και για την τροποποίηση του κανονισμού (ΕΟΚ) 1768/92, της οδηγίας 2001/20/ΕΚ, της οδηγίας 2001/83/ΕΚ και του κανονισμού (ΕΚ) 726/2004 — σε αντίθεση με τα λοιπά κράτη μέλη, ήτοι την Τσεχική Δημοκρατία, Εσθονία, Λετονία, Λιθουανία, Ουγγαρία, Πολωνία, Σλοβενία, Σλοβακία, Βουλγαρία και Ρουμανία, τα οποία είχαν προσχωρήσει στην Ευρωπαϊκή Ένωση πριν την 26η Ιανουαρίου 2007;


(1)  Kανονισμός (ΕΚ) 1901/2006 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 12ης Δεκεμβρίου 2006, για τα παιδιατρικά φάρμακα και για την τροποποίηση του κανονισμού (EΟΚ) 1768/92, της οδηγίας 2001/20/EΚ, της οδηγίας 2001/83/EΚ και του κανονισμού (EΚ) 726/2004 (EE L 378, σ. 1).


3.4.2017   

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 104/31


Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Verwaltungsgericht Köln (Γερμανία) στις 27 Δεκεμβρίου 2016 — Deutscher Naturschutzring, Dachverband der deutschen Natur- und Umweltschutzverbände e.V. κατά Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμανίας

(Υπόθεση C-683/16)

(2017/C 104/45)

Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική

Αιτούν δικαστήριο

Verwaltungsgericht Köln

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

Προσφεύγουσα: Deutscher Naturschutzring, Dachverband der deutschen Natur- und Umweltschutzverbände e.V.

Καθής: Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας.

Προδικαστικά ερωτήματα

1)

Έχει το άρθρο 11 του κανονισμού (ΕΕ) 1380/2013 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 11ης Δεκεμβρίου 2013, σχετικά με την Κοινή Αλιευτική Πολιτική, την τροποποίηση των κανονισμών του Συμβουλίου (EΚ) 1954/2003 και (EΚ) 1224/2009 και την κατάργηση των κανονισμών του Συμβουλίου (EΚ) 2371/2002 και (EΚ) 639/2004 και της απόφασης 2004/585/EΚ του Συμβουλίου (1), την έννοια ότι απαγορεύει μέτρα κράτους μέλους για ύδατα υπό την κυριαρχία ή τη δικαιοδοσία του τα οποία είναι αναγκαία για τη συμμόρφωση προς τις υποχρεώσεις που το εν λόγω κράτος μέλος υπέχει από το άρθρο 6 της οδηγίας 92/43/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 21ης Μαΐου 1992, για τη διατήρηση των φυσικών οικοτόπων, καθώς και της άγριας πανίδας και χλωρίδας (2), τα οποία θίγουν τα αλιευτικά σκάφη άλλων κρατών μελών και με τα οποία απαγορεύεται σε μεγάλο βαθμό η κατ’ επάγγελμα αλιεία με αλιευτικά εργαλεία που αγγίζουν τον βυθό και με στατικά δίχτυα («απλάδια δίχτυα ή δίχτυα εμπλοκής») σε περιοχές του δικτύου Natura 2000;

Ειδικότερα:

α)

Έχει το άρθρο 11 του κανονισμού (ΕΕ) 1380/2013 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 11ης Δεκεμβρίου 2013, σχετικά με την Κοινή Αλιευτική Πολιτική, την τροποποίηση των κανονισμών του Συμβουλίου (EΚ) 1954/2003 και (EΚ) 1224/2009 και την κατάργηση των κανονισμών του Συμβουλίου (EΚ) 2371/2002 και (EΚ) 639/2004 και της απόφασης 2004/585/EΚ του Συμβουλίου, την έννοια ότι [η απαγόρευση] των αλιευτικών μεθόδων που αναφέρονται στο πρώτο προδικαστικό ερώτημα εμπίπτει στον όρο «μέτρα διατήρησης»;

β)

Έχει το άρθρο 11 του κανονισμού (ΕΕ) 1380/2013 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 11ης Δεκεμβρίου 2013, σχετικά με την Κοινή Αλιευτική Πολιτική, την τροποποίηση των κανονισμών του Συμβουλίου (EΚ) 1954/2003 και (EΚ) 1224/2009 και την κατάργηση των κανονισμών του Συμβουλίου (EΚ) 2371/2002 και (EΚ) 639/2004 και της απόφασης 2004/585/EΚ του Συμβουλίου, την έννοια ότι ο όρος «αλιευτικά σκάφη άλλων κρατών μελών» περιλαμβάνει και τα αλιευτικά σκάφη άλλου κράτους μέλους τα οποία φέρουν τη σημαία της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμανίας;

γ)

Έχει το άρθρο 11 του κανονισμού (ΕΕ) 1380/2013 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 11ης Δεκεμβρίου 2013, σχετικά με την Κοινή Αλιευτική Πολιτική, την τροποποίηση των κανονισμών του Συμβουλίου (EΚ) 1954/2003 και (EΚ) 1224/2009 και την κατάργηση των κανονισμών του Συμβουλίου (EΚ) 2371/2002 και (EΚ) 639/2004 και της απόφασης 2004/585/EΚ του Συμβουλίου, την έννοια ότι ως μέτρα που «να ανταποκρίνονται στους στόχους της οικείας νομοθεσίας της Ένωσης» νοούνται και τα ληφθέντα από το κράτος μέλος μέτρα που απλώς προωθούν τους μνημονευόμενους στην εν λόγω νομοθεσία στόχους;

2)

Έχει το άρθρο 11 του κανονισμού (ΕΕ) 1380/2013 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 11ης Δεκεμβρίου 2013, σχετικά με την Κοινή Αλιευτική Πολιτική, την τροποποίηση των κανονισμών του Συμβουλίου (EΚ) 1954/2003 και (EΚ) 1224/2009 και την κατάργηση των κανονισμών του Συμβουλίου (EΚ) 2371/2002 και (EΚ) 639/2004 και της απόφασης 2004/585/EΚ του Συμβουλίου, την έννοια ότι απαγορεύει μέτρα ενός κράτους μέλους για ύδατα υπό την κυριαρχία ή τη δικαιοδοσία του, τα οποία είναι αναγκαία για τη συμμόρφωση προς τις υποχρεώσεις που υπέχει από την οδηγία 2004/35/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 21ης Απριλίου 2004, σχετικά με την περιβαλλοντική ευθύνη όσον αφορά την πρόληψη και την αποκατάσταση περιβαλλοντικής ζημίας (3);

3)

Σε περίπτωση που το πρώτο και το δεύτερο προδικαστικό ερώτημα επιδέχονται εναλλακτικώς ή σωρευτικώς αρνητική απάντηση: Εμποδίζει η αποκλειστική αρμοδιότητα της Ευρωπαϊκής Ένωσης στον τομέα της διατηρήσεως των βιολογικών πόρων της θάλασσας στο πλαίσιο της κοινής αλιευτικής πολιτικής κατ’ άρθρον 3, παράγραφος 1, στοιχείο δʹ, της Συνθήκης για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, τη λήψη των προαναφερθέντων μέτρων εκ μέρους του κράτους μέλους;


(1)  ΕΕ L 354, σ. 22.

(2)  ΕΕ L 206, σ. 7.

(3)  ΕΕ L 143, σ. 56.


3.4.2017   

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 104/32


Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Bundesarbeitsgericht (Γερμανία) στις 27 Δεκεμβρίου 2016 — Max-Planck-Gesellschaft zur Förderung der Wissenschaften eV κατά Tetsuji Shimizu

(Υπόθεση C-684/16)

(2017/C 104/46)

Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική

Αιτούν δικαστήριο

Bundesarbeitsgericht

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

Εναγόμενη, εκκαλούσα και αναιρεσείουσα: Max-Planck-Gesellschaft zur Förderung der Wissenschaften eV

Ενάγων, εφεσίβλητος και αναιρεσίβλητος: Tetsuji Shimizu

Προδικαστικά ερωτήματα

1)

Αντιβαίνει στο άρθρο 7, παράγραφος 1, της οδηγίας 2003/88/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 4ης Νοεμβρίου 2003, σχετικά με ορισμένα στοιχεία της οργάνωσης του χρόνου εργασίας (οδηγία 2003/88/ΕΚ) (1) ή στο άρθρο 31, παράγραφος 2, του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης εθνική ρύθμιση, όπως αυτή του άρθρου 7 του Bundesurlaubsgesetz (ομοσπονδιακού νόμου περί αδειών), η οποία προβλέπει ως προϋπόθεση για την άσκηση του δικαιώματος λήψεως της άδειας την υποβολή σχετικής αιτήσεως από τον εργαζόμενο, με δήλωση της προτιμήσεώς του όσον αφορά τον καθορισμό του χρόνου λήψεως της άδειας, διότι άλλως το δικαίωμα λήψεως άδειας αποσβέννυται κατά τη λήξη της περιόδου αναφοράς χωρίς καμία αναπλήρωση, και η οποία συνεπώς δεν υποχρεώνει τον εργοδότη να προβεί αυτοβούλως σε, δεσμευτικό για τον εργαζόμενο, μονομερή καθορισμό του χρόνου λήψεως της άδειας εντός της περιόδου αναφοράς;

2.

Σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως στο πρώτο ερώτημα:

Ισχύουν τα ανωτέρω ακόμη και στην περίπτωση που η εργασιακή σχέση υφίστατο μεταξύ ιδιωτών;


(1)  ΕΕ L 299, σ. 9.


3.4.2017   

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 104/33


Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Tribunal Superior de Justicia de Galicia (Ισπανία) στις 2 Ιανουαρίου 2017 — Instituto Nacional de la Seguridad Social κατά Tesorería General de la Seguridad Social και Jesús Crespo Rey

(Υπόθεση C-2/17)

(2017/C 104/47)

Γλώσσα διαδικασίας: η ισπανική

Αιτούν δικαστήριο

Tribunal Superior de Justicia de Galicia

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

Εκκαλούν: Instituto Nacional de la Seguridad Social

Λοιποί μετέχοντες στη διαδικασία: Tesorería General de la Seguridad Social, Jesús Crespo Rey

Προδικαστικά ερωτήματα

1)

Αποκλείονται από τη «βάση εισφορών στην Ισπανία που είναι πλησιέστερη χρονικά», στην οποία παραπέμπει το παράρτημα XI, Ισπανία, σημείο 2, του κανονισμού (ΕΚ) 883/2004 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 29ης Απριλίου 2004, για τον συντονισμό των συστημάτων κοινωνικής ασφάλειας (1), οι βάσεις εισφοράς που προκύπτουν από την εφαρμογή ισπανικής εσωτερικής νομοθεσίας κατά την οποία ο επαναπατρισθείς διακινούμενος εργαζόμενος, του οποίου οι τελευταίες πραγματικές εισφορές στην Ισπανία ήταν υψηλότερες από τις ελάχιστες βάσεις εισφοράς, δύναται μόνο να συνάψει σύμβαση για τη διατήρηση των εισφορών στο επίπεδο των ελαχίστων βάσεων, ενώ, εάν επρόκειτο για μη διακινούμενο εργαζόμενο, θα του είχε παρασχεθεί η δυνατότητα να συνάψει την εν λόγω σύμβαση για υψηλότερες βάσεις εισφοράς;

2)

Σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως στο προηγούμενο ερώτημα, και σύμφωνα με το παράρτημα XI, Ισπανία, σημείο 2, του κανονισμού (ΕΚ) 883/2004 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 29ης Απριλίου 2004, αποτελεί κατάλληλο διορθωτικό μέτρο, προκειμένου να αποκατασταθεί η ζημία που προκλήθηκε στον διακινούμενο εργαζόμενο, το να ληφθούν υπόψη οι τελευταίες πραγματικές εισφορές στην Ισπανία, δεόντως επικαιροποιημένες, και να θεωρηθεί το χρονικό διάστημα καταβολής εισφορών βάσει της συμβάσεως διατηρήσεως εισφορών ως ουδέτερη περίοδος ή ως παρένθεση;


(1)  ΕΕ 2004 L 166, σ. 1.


3.4.2017   

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 104/33


Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Curtea de Apel Cluj (Ρουμανία) στις 10 Ιανουαρίου 2017 — Maria Dicu κατά Ministerul Justiției, Consiliul Superior al Magistraturii, Curtea de Apel Suceava, Tribunalul Botoșani

(Υπόθεση C-12/17)

(2017/C 104/48)

Γλώσσα διαδικασίας: η ρουμανική

Αιτούν δικαστήριο

Curtea de Apel Cluj

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

Προσφεύγουσα: Maria Dicu

Καθών: Ministerul Justiției, Consiliul Superior al Magistraturii, Curtea de Apel Suceava, Tribunalul Botoșani

Προδικαστικό ερώτημα

Έχει το άρθρο 7 της οδηγίας 2003/88/ΕΚ (1) την έννοια ότι αντιτίθεται σε διάταξη εθνικής νομοθεσίας η οποία, κατά τον καθορισμό της διάρκειας της άδειας εργαζομένου, δεν υπολογίζει ως χρόνο υπηρεσίας τη διάρκεια της γονικής άδειας για παιδί έως δύο ετών;


(1)  Οδηγία 2003/88/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 4ης Νοεμβρίου 2003, σχετικά με ορισμένα στοιχεία της οργάνωσης του χρόνου εργασίας (ΕΕ 2003 L 299, σ. 9).


3.4.2017   

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 104/34


Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Tribunal Arbitral Tributário (Centro de Arbitragem Administrativa — CAAD) (Πορτογαλία) στις 13 Ιανουαρίου 2017 — TGE Gas Engineering GmbH — Sucursal em Portugal κατά Autoridade Tributária e Aduaneira

(Υπόθεση C-16/17)

(2017/C 104/49)

Γλώσσα διαδικασίας: η πορτογαλική

Αιτούν δικαστήριο

Tribunal Arbitral Tributário (Centro de Arbitragem Administrativa — CAAD)

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

Προσφεύγουσα: TGE Gas Engineering GmbH — Sucursal em Portugal

Καθής: Autoridade Tributária e Aduaneira

Προδικαστικά ερωτήματα

1)

Έχουν τα άρθρα 44, 45, 132, παράγραφος 1, στοιχείο στ', 167, 168, 169, 178, 179, 192, στοιχείο α', 193, 194 και 196 της οδηγίας ΦΠΑ (οδηγία 2006/112) (1), τα άρθρα 10 και 11 του εκτελεστικού κανονισμού (ΕΕ) 282/2011 (2) και η αρχή της ουδετερότητας την έννοια ότι προσκρούει σε αυτά η απόφαση της πορτογαλικής φορολογικής αρχής να αρνηθεί το δικαίωμα εκπτώσεως του ΦΠΑ υποκαταστήματος εταιρίας γερμανικού δικαίου, όταν:

η εταιρία γερμανικού δικαίου απέκτησε αριθμό φορολογικού μητρώου στην Πορτογαλία για την εκτέλεση μεμονωμένης πράξεως, ήτοι την «απόκτηση εταιρικής συμμετοχής», ο οποίος αντιστοιχεί σε αλλοδαπή εταιρία χωρίς μόνιμη εγκατάσταση·

ακολούθως, το υποκατάστημα της ως άνω εταιρίας γερμανικού δικαίου ενεγράφη στην Πορτογαλία και του χορηγήθηκε αριθμός φορολογικού μητρώου ως μόνιμη εγκατάσταση της εταιρίας αυτής·

κατόπιν, η εταιρία γερμανικού δικαίου, κάνοντας χρήση του πρώτου αριθμού φορολογικού μητρώου, συνήψε με άλλη εταιρία σύμβαση ιδρύσεως ομίλου οικονομικού σκοπού (ΟΟΣ) για την εκτέλεση συμβάσεως έργου στην Πορτογαλία·

στη συνέχεια, το υποκατάστημα, κάνοντας χρήση του αριθμού φορολογικού μητρώου του, συνήψε σύμβαση υπεργολαβίας με τον ΟΟΣ, η οποία προβλέπει αμοιβαίες παροχές μεταξύ υποκαταστήματος και ΟΟΣ καθώς και ότι ο ΟΟΣ θα χρεώνει στους υπεργολάβους, κατά τα συμφωνηθέντα ποσοστά, τις πραγματοποιούμενες από αυτόν δαπάνες·

ο ΟΟΣ ανέγραψε στα χρεωστικά σημειώματα τα οποία απηύθυνε στο υποκατάστημα τον αριθμό φορολογικού μητρώου του υποκαταστήματος και χρέωσε βάσει αυτού τον ΦΠΑ·

το υποκατάστημα εξέπεσε τον βεβαιωθέντα στα χρεωστικά σημειώματα ΦΠΑ·

οι εργασίες του ΟΟΣ περιλαμβάνουν (μέσω υπεργολαβίας) τις εργασίες του υποκαταστήματος και της άλλης επιχειρήσεως μέλους του ΟΟΣ, αμφότεροι δε οι τελευταίοι χρεώνουν στον ΟΟΣ το σύνολο των εσόδων τα οποία εκείνος χρέωσε στον κύριο του έργου;


(1)  Οδηγία 2006/112/ΕΚ του Συμβουλίου, της 28ης Νοεμβρίου 2006, σχετικά με το κοινό σύστημα φόρου προστιθέμενης αξίας (ΕΕ 2006, L 347, σ. 1).

(2)  Εκτελεστικός κανονισμός (ΕΕ) αριθ. 282/2011 του Συμβουλίου, της 15ης Μαρτίου 2011 , για τη θέσπιση μέτρων εφαρμογής της οδηγίας 2006/112/ΕΚ σχετικά με το κοινό σύστημα φόρου προστιθέμενης αξίας (ΕΕ 2011, L 77, σ. 1).


3.4.2017   

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 104/35


Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Lietuvos apeliacinis teismas (εφετείο Λιθουανίας) στις 19 Ιανουαρίου 2017 — flyLAL-Lithuanian Airlines, ανώνυμη εταιρία υπό εκκαθάριση κατά Tarptautinis oro uostas «Ryga», δημόσια ανώνυμη εταιρία Air Baltic Corporation A/S

(Υπόθεση C-27/17)

(2017/C 104/50)

Γλώσσα διαδικασίας: η λιθουανική

Αιτούν δικαστήριο

Lietuvos apeliacinis teisams

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

Εκκαλούσα: flyLAL-Lithuanian Airlines, ανώνυμη εταιρία υπό εκκαθάριση

Εφεσίβλητες: Tarptautinis oro uostas «Ryga», δημόσια ανώνυμη εταιρία Air Baltic Corporation A/S

Προδικαστικά ερωτήματα

1)

Υπό τις περιστάσεις της υπό κρίση υποθέσεως, πρέπει η έννοια «του τόπου όπου συνέβη το ζημιογόνο γεγονός», όπως χρησιμοποιείται στο άρθρο 5, σημείο 3, του κανονισμού Βρυξέλλες Ι (1), να θεωρηθεί ότι προσδιορίζει τον τόπο στον οποίο οι εφεσίβλητες συνήψαν παράνομη συμφωνία κατά παράβαση του άρθρου 82, στοιχείο γ', της Συνθήκης περί ιδρύσεως της Ευρωπαϊκής Κοινότητας (άρθρο 102, στοιχείο γ', ΣΛΕΕ) ή τον τόπο στον οποίο τελέστηκαν πράξεις εκμεταλλεύσεως του οικονομικού πλεονεκτήματος που αποκτήθηκε από την εν λόγω συμφωνία, με την εφαρμογή επιθετικής πολιτικής τιμών (σταυροειδής επιδότηση) στο πλαίσιο του ανταγωνισμού με την εκκαλούσα στις ίδιες σχετικές αγορές;

2)

Μπορεί, στην υπό κρίση υπόθεση, η ζημία (απώλεια εισοδήματος) που υπέστη η εκκαλούσα λόγω των συγκεκριμένων παράνομων πράξεων των εφεσιβλήτων να θεωρηθεί ότι συνιστά ζημία κατά την έννοια του άρθρου 5, σημείο 3, του κανονισμού Βρυξέλλες Ι;

3)

Υπό τις περιστάσεις της υπό κρίση υποθέσεως, θεωρείται η εκμετάλλευση του υποκαταστήματος της Air Baltic Corporation στη Δημοκρατία της Λιθουανίας ότι συνιστά εκμετάλλευση υποκαταστήματος κατά την έννοια του άρθρου 5, σημείο 5, του κανονισμού Βρυξέλλες Ι;


(1)  Κανονισμός (ΕΚ) 44/2001 του Συμβουλίου, της 22ας Δεκεμβρίου 2000, για τη διεθνή δικαιοδοσία, την αναγνώριση και την εκτέλεση αποφάσεων σε αστικές και εμπορικές υποθέσεις (EE 2001 L 12, σ. 1).


3.4.2017   

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 104/35


Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το High Court (Ιρλανδία) στις 24 Ιανουαρίου 2017 — Eamonn Donnellan κατά The Revenue Commissioners

(Υπόθεση C-34/17)

(2017/C 104/51)

Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική

Αιτούν δικαστήριο

High Court (Ιρλανδία)

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

Προσφεύγων: Eamonn Donnellan

Καθών: The Revenue Commissioners

Προδικαστικό ερώτημα

Κατά την εκτίμηση της εκτελεστότητας στην Ιρλανδία «ομοιόμορφου τίτλου, ο οποίος επιτρέπει την εκτέλεση», εκδοθέντος στις 14 Νοεμβρίου 2012 από το τελωνείο Πατρών για την είσπραξη διοικητικών ποινών και προστίμων ανερχομένων στο ποσό των 1 097 505,00 ευρώ, που επιβλήθηκαν στις 15 Ιουλίου 2009 λόγω εικαζόμενης λαθρεμπορίας τελεσθείσας στις 26 Ιουλίου 2002[, ποσό που αυξήθηκε σε 1 507 971,88 ευρώ λόγω τόκων και προστίμων], εμποδίζει το άρθρο 14, παράγραφοι 1 και 2, της οδηγίας 2010/24/ΕΕ (1) το High Court (Ιρλανδία) να:

i)

αντλήσει τις συνέπειες του δικαιώματος για πραγματική προσφυγή και δίκαιη δίκη εντός ευλόγου προθεσμίας, στην περίπτωση πολίτη της Ιρλανδίας και της Ευρωπαϊκής Ένωσης σε σχέση με αίτηση για εκτέλεση αποφάσεως [(βλ. άρθρο 47 του Χάρτη και άρθρα 6 και 13 της ΕΣΔΑ που αντιστοιχούν στα προβλεπόμενα από τα άρθρα 34, 38 και 40.3 του Ιρλανδικού Συντάγματος δικαιώματα των πολιτών), εφόσον η σχετική διαδικασία εξηγήθηκε για πρώτη φορά [στον προσφεύγοντα] σε «ανεπίσημη μετάφραση» προς την αγγλική γλώσσα (επίσημη γλώσσα της Ιρλανδίας στην οποία [ο προσφεύγων] διέμενε ανέκαθεν) με επιστολή ημερομηνίας [29 Δεκεμβρίου 2015] που απέστειλε η διεύθυνση Πειραιά του Υπουργείου Οικονομικών της Ελληνικής Δημοκρατίας προς την ιρλανδική φορολογική αρχή και τους δικηγόρους του [προσφεύγοντος] στην Ιρλανδία];

ii)

λάβει υπόψη τους σκοπούς της οδηγίας 2010/24/ΕΕ περί παροχής αμοιβαίας συνδρομής (αιτιολογική σκέψη 20 της οδηγίας 2010/24) και εκπληρώσεως της υποχρεώσεως παροχής ευρύτερης συνδρομής απορρέουσας από την ΕΣΔΑ (αιτιολογική σκέψη 17 της οδηγίας 2010/24), όπως το δικαίωμα των πολιτών για πραγματική προσφυγή δυνάμει του άρθρου 47 του Χάρτη και του άρθρου 13 της ΕΣΔΑ;

iii)

λάβει υπόψη την πλήρη αποτελεσματικότητα του δικαίου της Ένωσης για τους πολίτες του [και ιδίως τη σκέψη 63 της αποφάσεως της 14ης Ιανουαρίου 2010, Kyrian, C-233/08, EU:C:2010:11];


(1)  Οδηγία 2010/24/ΕΕ του Συμβουλίου, της 16ης Μαρτίου 2010, περί αμοιβαίας συνδρομής για την είσπραξη απαιτήσεων σχετικών με φόρους, δασμούς και άλλα μέτρα (ΕΕ 2010, L 84, σ. 1).


3.4.2017   

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 104/36


Αναίρεση που άσκησε στις 25 Ιανουαρίου 2017 ο Liam Jenkinson κατά της διατάξεως που εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο (πρώτο τμήμα) στις 9 Νοεμβρίου 2016 στην υπόθεση T-602/15, Liam Jenkinson κατά Ευρωπαϊκής Υπηρεσίας Εξωτερικής Δράσης, Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης, Ευρωπαϊκής Επιτροπής, Eulex Kosovo

(Υπόθεση C-43/17 P)

(2017/C 104/52)

Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική

Διάδικοι

Αναιρεσείων: Liam Jenkinson (εκπρόσωποι: N. de Montigny, J.-N. Louis, δικηγόροι)

Λοιποί διάδικοι στην αναιρετική διαδικασία: Ευρωπαϊκή Υπηρεσία Εξωτερικής Δράσης, Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης, Ευρωπαϊκή Επιτροπή, Eulex Κοσσυφοπέδιο

Αιτήματα

Ο αναιρεσείων ζητεί από το Δικαστήριο:

να αναιρέσει τη διάταξη του Γενικού Δικαστηρίου της 9ης Νοεμβρίου 2016 στην υπόθεση T-602/15, στο μέτρο που απορρίπτει την αγωγή του και τον καταδικάζει στα δικαστικά έξοδα·

να αποφανθεί επί της αγωγής·

να καταδικάσει τους καθών στα δικαστικά έξοδα και των δύο βαθμών δικαιοδοσίας.

Λόγοι αναιρέσεως και κύρια επιχειρήματα

Ο αναιρεσείων βάλλει κατά της κρίσεως του Γενικού Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης ότι είναι αρμόδιο μόνο για τη διαφορά που στηρίζεται στην τελευταία σύμβαση ορισμένου χρόνου που υπέγραψε ο αναιρεσείων.

Υποστηρίζει επίσης ότι, ακόμη και αν θεωρηθεί συναφώς ορθή η αιτιολογία του Γενικού Δικαστηρίου, γεγονός το οποίο εντούτοις δεν συντρέχει εν προκειμένω, το Γενικό Δικαστήριο δεν αποφάνθηκε επί πολλών αιτημάτων του, τα οποία στηρίζονταν στη λήξη της επίδικης συμβατικής σχέσεως, και δη στην τελευταία σύμβαση ορισμένου χρόνου. Ειδικότερα, η έλλειψη νομιμότητας της προσβαλλομένης διατάξεως προκύπτει από τη λακωνική αιτιολόγηση, η οποία είναι τόσο περιληπτική ώστε να μην επιτρέπει να γίνει κατανοητό πώς το Γενικό Δικαστήριο κατέληξε στο συμπέρασμα περί αναρμοδιότητάς του, με μόνη εξαίρεση τη σχετική με την τελευταία σύμβαση ορισμένου χρόνου διαφορά, χωρίς να εξετάσει την ουσία της υποθέσεως και στηριζόμενο μόνο στην ύπαρξη ρήτρας διαιτησίας, ενώ το κύρος και η νομιμότητα της εν λόγω ρήτρας αμφισβητούνταν από τον αναιρεσείοντα.

Ο αναιρεσείων βάλλει, επίσης, κατά του ότι δεν ελήφθη υπόψη το σύνολο των επιχειρημάτων του σχετικά με τη μη σύννομη συμπεριφορά των θεσμικών οργάνων όσον αφορά την έλλειψη νομικού πλαισίου, το οποίο να παρέχει, στον αναιρεσείοντα και στο σύνολο του προσωπικού των σχετικών με το κράτος δικαίου αποστολών της Ένωσης, εγγυήσεις για την τήρηση των πιο θεμελιωδών κοινωνικών δικαιωμάτων τους, όπως η διασφάλιση του δικαιώματος αποτελεσματικής δικαστικής προστασίας και του δικαιώματος δίκαιης δίκης.

Προς στήριξη της αιτήσεώς του αναιρέσεως, ο αναιρεσείων προβάλλει, ακολούθως, την εκ μέρους του Γενικού Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης:

παράβαση του ισχύοντος ευρωπαϊκού δικαίου για τον καθορισμό του εφαρμοστέου δικαίου στις συμβατικές διαφορές·

παράβαση των διατάξεων του βελγικού εργατικού δικαίου·

παράβαση των ελάχιστων επιταγών για την εργασία ορισμένου χρόνου που ισχύουν σε κοινοτικό επίπεδο·

προσβολή των δικαιωμάτων που κατοχυρώνει ο Χάρτης των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων·

παράβαση της υποχρεώσεως αιτιολογήσεως·

παραβίαση της απαγορεύσεως εκδόσεως αποφάσεως ultra petita.


3.4.2017   

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 104/37


Προσφυγή της 9ης Φεβρουαρίου 2017 — Γαλλική Δημοκρατία κατά Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου

(Υπόθεση C-73/17)

(2017/C 104/53)

Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική

Διάδικοι

Προσφεύγουσα: Γαλλική Δημοκρατία (εκπρόσωποι: F. Alabrune, D. Colas, B. Fodda και E. de Moustier)

Καθού: Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο

Αιτήματα

Η προσφεύγουσα ζητεί από το Δικαστήριο:

να ακυρώσει την ημερησία διάταξη της συνεδριάσεως του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου της Τετάρτης 30 Νοεμβρίου 2016 [έγγραφο P8_0J (2016)11-30], καθόσον προβλέπει τη συζήτηση εν ολομελεία επί του κειμένου κοινού σχεδίου του γενικού προϋπολογισμού, το οποίο κατήρτισε η επιτροπή συνδιαλλαγής· την ημερησία διάταξη της συνεδριάσεως της Πέμπτης 1ης Δεκεμβρίου 2016 [έγγραφο P8_0J (2016)12-01], καθόσον προβλέπει τη διεξαγωγή ψηφοφορίας ακολουθούμενης από αιτιολόγηση ψήφου όσον αφορά το κοινό σχέδιο γενικού προϋπολογισμού· το νομοθετικό ψήφισμα του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, της 1ης Δεκεμβρίου 2016, επί του κοινού σχεδίου γενικού προϋπολογισμού [έγγραφο TS-0475/2016, P8_TA-PROV(2016)0475 προσωρινό κείμενο], και την πράξη με την οποία, σύμφωνα με τη διαδικασία του άρθρου 314, παράγραφος 9, ΣΛΕΕ, ο Πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου διαπίστωσε ότι ο προϋπολογισμός έχει οριστικώς εκδοθεί·

να διατηρήσει σε ισχύ τα αποτελέσματα της πράξεως με την οποία ο Πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου διαπίστωσε ότι ο γενικός προϋπολογισμός της Ένωσης για το οικονομικό έτος 2017 είχε εκδοθεί, μέχρι της οριστικής εκδόσεως του προϋπολογισμού αυτού με πράξη σύμφωνη με τις Συνθήκες, εντός ευλόγου χρονικού διαστήματος από την ημερομηνία εκδόσεως της αποφάσεως του Δικαστηρίου·

να καταδικάσει το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο στα δικαστικά έξοδα.

Λόγοι και κύρια επιχειρήματα

1.

Με την προσφυγή της, η Γαλλική Κυβέρνηση ζητεί την ακύρωση τεσσάρων πράξεων που εξέδωσε το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο στο πλαίσιο ασκήσεως της δημοσιονομικής εξουσίας του, κατά την έκτακτη σύνοδο της ολομελείας του, η οποία διεξήχθη την 30ή Νοεμβρίου και την 1η Δεκεμβρίου 2016 στις Βρυξέλλες.

2.

Η πρώτη και η δεύτερη πράξη των οποίων ζητεί την ακύρωση η Γαλλική Κυβέρνηση είναι οι ημερήσιες διατάξεις των συνεδριάσεων του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου της Τετάρτης 30 Νοεμβρίου 2016 και της Πέμπτης 1ης Δεκεμβρίου 2016, καθόσον προέβλεπαν, αντιστοίχως, την εν ολομελεία συζήτηση επί του κοινού σχεδίου γενικού προϋπολογισμού για το οικονομικό έτος 2017 και τη διεξαγωγή ψηφοφορίας ακολουθούμενης από αιτιολόγηση ψήφου επί του κοινού σχεδίου γενικού προϋπολογισμού.

3.

Η τρίτη εκ των προσβαλλομένων πράξεων είναι το νομοθετικό ψήφισμα του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, της 1ης Δεκεμβρίου 2016, επί του κοινού σχεδίου γενικού προϋπολογισμού.

4.

Τέλος, η Γαλλική Κυβέρνηση ζητεί την ακύρωση της πράξεως με την οποία, σύμφωνα με το άρθρο 314, παράγραφος 9, ΣΛΕΕ, ο Πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου διαπίστωσε ότι ο γενικός προϋπολογισμός είχε οριστικώς εκδοθεί. Όπως προκύπτει, μεταξύ άλλων, από τα πρακτικά της συνεδριάσεως του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου της Πέμπτης 1ης Δεκεμβρίου 2016, πρόκειται για δήλωση του Προέδρου του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και, εν συνεχεία, για την εκ μέρους του υπογραφή του γενικού προϋπολογισμού, κατόπιν της ψηφίσεως του νομοθετικού ψηφίσματος επί του κοινού σχεδίου γενικού προϋπολογισμού.

5.

Με τον μόνο λόγο ακυρώσεως που προβάλλει, η Γαλλική Κυβέρνηση υποστηρίζει ότι οι τέσσερις προσβαλλόμενες πράξεις πρέπει να ακυρωθούν για τον λόγο ότι αντιβαίνουν στο πρωτόκολλο αριθ. 6 που έχει επισυναφθεί στη ΣΕΕ και τη ΣΛΕΕ και στο πρωτόκολλο αριθ. 3 που έχει επισυναφθεί στη Συνθήκη ΕΚΑΕ, σχετικά με τον καθορισμό της έδρας των θεσμικών οργάνων και ορισμένων λοιπών οργάνων, οργανισμών και υπηρεσιών της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

6.

Συγκεκριμένα, τόσο από τα πρωτόκολλα περί της έδρας των θεσμικών οργάνων όσο και από τη νομολογία του Δικαστηρίου προκύπτει ότι το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο δεν δύναται να ασκεί τις δημοσιονομικές εξουσίες που του ανατίθενται βάσει του άρθρου 314 ΣΛΕΕ κατά τις έκτακτες συνόδους της ολομελείας του που διεξάγονται στις Βρυξέλλες, αλλά πρέπει να τις ασκεί κατά τις τακτικές συνόδους της ολομελείας του οι οποίες διεξάγονται στο Στρασβούργο.

7.

Εντούτοις, καθόσον η νομιμότητα της προσβαλλομένης πράξεως του Προέδρου του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου δεν αμφισβητείται λόγω του σκοπού ή του περιεχομένου της, αλλά αποκλειστικώς επειδή έπρεπε να εκδοθεί στο πλαίσιο τακτικής συνόδου της ολομελείας στο Στρασβούργο, η ανάγκη να διασφαλισθεί η συνέχεια της ευρωπαϊκής δημοσίας διοικήσεως και σημαντικοί λόγοι ασφάλειας δικαίου δικαιολογούν, κατά τη Γαλλική Κυβέρνηση, τη διατήρηση σε ισχύ των νομικών αποτελεσμάτων της πράξεως αυτής μέχρι να εκδοθεί νέα πράξη σύμφωνη με τις Συνθήκες.


Γενικό Δικαστήριο

3.4.2017   

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 104/39


Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 17ης Φεβρουαρίου 2017 — Islamic Republic of Iran Shipping Lines κ.λπ. κατά Συμβουλίου

(Συνεκδικασθείσες υποθέσεις T-14/14 και T-87/14) (1)

((Κοινή εξωτερική πολιτική και πολιτική ασφάλειας - Περιοριστικά μέτρα κατά του Ιράν με σκοπό την παρεμπόδιση της διαδόσεως των πυρηνικών όπλων - Δέσμευση κεφαλαίων - Ένσταση ελλείψεως νομιμότητας - Νομική βάση - Κατάχρηση εξουσίας - Δικαιώματα άμυνας - Δικαιολογημένη εμπιστοσύνη - Ασφάλεια δικαίου - Ne bis in idem - Δεδικασμένο - Αναλογικότητα - Πρόδηλη πλάνη εκτιμήσεως - Θεμελιώδη δικαιώματα))

(2017/C 104/54)

Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική

Διάδικοι

Προσφεύγουσες: Islamic Republic of Iran Shipping Lines (Τεχεράνη, Ιράν) και δέκα άλλες προσφεύγουσες (εκπρόσωποι: F. Randolph, QC, P. Pantelis, solicitor, M. Lester, barrister, και M. Taher, solicitor)

Καθού: Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης (εκπρόσωποι: M. Bishop και V. Piessevaux)

Παρεμβαίνουσα υπέρ του καθού στην υπόθεση T-87/17: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: D. Gauci και T. Scharf)

Αντικείμενο

Στην υπόθεση T-14/14, προσφυγή βάσει του άρθρου 263 ΣΛΕΕ με αίτημα την ακύρωση, πρώτον, της αποφάσεως 2013/497/ΚΕΠΠΑ του Συμβουλίου, της 10ης Οκτωβρίου 2013, για την τροποποίηση της απόφασης 2010/413/ΚΕΠΠΑ για περιοριστικά μέτρα κατά του Ιράν (ΕΕ 2013, L 272, σ. 46), και, δεύτερον, του κανονισμού (ΕΕ) 971/2013 του Συμβουλίου, της 10ης Οκτωβρίου 2013, για την τροποποίηση του κανονισμού (ΕΕ) 267/2012 σχετικά με περιοριστικά μέτρα κατά του Ιράν (ΕΕ 2013, L 272, σ. 1), κατά το μέρος που αφορούν τις προσφεύγουσες, και, στην υπόθεση T-87/14, αφενός, αίτημα βάσει του άρθρου 277 ΣΛΕΕ να μην εφαρμοστούν η απόφαση 2013/497 και ο κανονισμός 971/2013 και, αφετέρου, προσφυγή βάσει του άρθρου 263 ΣΛΕΕ με αίτημα την ακύρωση, πρώτον, της αποφάσεως 2013/685/ΚΕΠΠΑ του Συμβουλίου, της 26ης Νοεμβρίου 2013, για την τροποποίηση της απόφασης 2010/413/ΚΕΠΠΑ για περιοριστικά μέτρα κατά του Ιράν (ΕΕ 2013, L 316, σ. 46), και, δεύτερον, του εκτελεστικού κανονισμού (ΕΕ) 1203/2013 του Συμβουλίου, της 26ης Νοεμβρίου 2013, για την εφαρμογή του κανονισμού (ΕΕ) 267/2012 σχετικά με περιοριστικά μέτρα κατά του Ιράν (ΕΕ 2013, L 316, σ. 1), κατά το μέρος που οι πράξεις αυτές αφορούν τις προσφεύγουσες.

Διατακτικό

Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:

1)

Απορρίπτει τις προσφυγές.

2)

Υποχρεώνει την Islamic Republic of Iran Shipping Lines και τις λοιπές προσφεύγουσες των οποίων οι επωνυμίες περιλαμβάνονται στο παράρτημα της παρούσας αποφάσεως, να φέρουν, πέραν των δικών τους δικαστικών εξόδων, τα δικαστικά έξοδα του Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

3)

Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή φέρει τα δικαστικά έξοδά της.


(1)  EE C 71 της 8.3.2014.


3.4.2017   

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 104/40


Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 16ης Φεβρουαρίου 2017 — Lubrizol France κατά Συμβουλίου

(Υπόθεση T-191/14) (1)

((Κοινό δασμολόγιο - Κανονιστική ρύθμιση για την αναστολή των αυτόνομων δασμών για ορισμένα γεωργικά και βιομηχανικά προϊόντα - Ένσταση κατά ισχυουσών αναστολών - Ισοδυναμία των προϊόντων - Διαδικασία εξέτασης των ενστάσεων))

(2017/C 104/55)

Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική

Διάδικοι

Προσφεύγουσα: Lubrizol France SAS (Rouen, Γαλλία) (εκπρόσωποι: R. MacLean, solicitor, B. Hartnett, barrister, και A. Bochon, δικηγόρος)

Καθού: Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης (εκπρόσωποι: F. Florindo Gijón και Μ. Mπαλτά)

Παρεμβαίνουσα υπέρ του καθού: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: αρχικώς A. Caeiros και M. Clausen, στη συνέχεια A. Caeiros και A. Lewis)

Αντικείμενο

Αίτημα δυνάμει του άρθρου 263 ΣΛΕΕ για την ακύρωση των άρθρων 1 και 4 του κανονισμού (ΕΕ) 1387/2013 του Συμβουλίου, της 17ης Δεκεμβρίου 2013, για την αναστολή των αυτόνομων δασμών του κοινού δασμολογίου για ορισμένα γεωργικά και βιομηχανικά προϊόντα και την κατάργηση του κανονισμού (ΕΕ) 1344/2011 (ΕΕ 2013, L 354, σ. 201), στο μέτρο που οι διατάξεις αυτές στέρησαν από την προσφεύγουσα το δικαίωμα να επωφεληθεί από τρεις αναστολές δασμών οι οποίες της είχαν χορηγηθεί προγενέστερα δυνάμει των κωδικών TARIC 2918 2900 80, 3811 2900 10 και 3811 9000 30.

Διατακτικό

Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:

1)

Απορρίπτει την προσφυγή.

2)

Η Lubrizol France SAS φέρει τα δικαστικά της έξοδα καθώς και εκείνα στα οποία υποβλήθηκε το Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

3)

Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή φέρει τα δικαστικά της έξοδα.


(1)  EE C 151 της 19.5.2014.


3.4.2017   

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 104/40


Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 17ης Φεβρουαρίου 2017 — Construlink κατά EUIPO — Wit Software (GATEWIT)

(Υπόθεση T-351/14) (1)

([Σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης - Διαδικασία ανακοπής - Αίτηση καταχωρίσεως λεκτικού σήματος της Ευρωπαϊκής Ένωσης GATEWIT - Προγενέστερο εικονιστικό σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης wit software - Προγενέστερη εθνική εταιρική επωνυμία Wit-Software, Consultoria e Software para a Internet Móvel, SA - Σχετικός λόγος απαραδέκτου - Κίνδυνος συγχύσεως - Ομοιότητα σημείων - Άρθρο 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', και παράγραφος 4, του κανονισμού (ΕΚ) 207/2009])

(2017/C 104/56)

Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική

Διάδικοι

Προσφεύγουσα: Construlink — Tecnologias de Informação, SA (Λισαβόνα, Πορτογαλία) (εκπρόσωποι: M. Lopes Rocha, και A. Bertrand, δικηγόροι)

Καθού: Γραφείο Διανοητικής Ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης (εκπρόσωποι: A. Lukošiūtė και D. Hanf)

Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών του EUIPO, παρεμβαίνουσα ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου: Wit-Software, Consultoria e Software para a Internet Móvel, SA (Λισαβόνα, Πορτογαλία) (εκπρόσωποι: F. Teixeira Baptista και C. Tomás Pedro, δικηγόροι)

Αντικείμενο

Προσφυγή κατά της αποφάσεως του πρώτου τμήματος προσφυγών του EUIPO της 6ης Μαρτίου 2014 (υπόθεση R 1059/2013-1), σχετικά με διαδικασία ανακοπής μεταξύ Wit-Software, Consultoria e Software para a Internet Móvel et Construlink — Tecnologias de Informação.

Διατακτικό

Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:

1)

Απορρίπτει την προσφυγή.

2)

Η Construlink — Tecnologias de Informação, SA φέρει τα δικαστικά της έξοδα, καθώς και τα δικαστικά έξοδα στα οποία υποβλήθηκε το Γραφείο Διανοητικής Ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης (EUIPO) για τους σκοπούς της παρούσας διαδικασίας και η Wit-Software, Consultoria e Software para a Internet Móvel, SA για τους σκοπούς της παρούσας διαδικασίας ενώπιον του τμήματος προσφυγών.


(1)  EE C 261 της 11.8.2014.


3.4.2017   

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 104/41


Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 17ης Φεβρουαρίου 2017 — Mayer κατά EFSA

(Υπόθεση T-493/14) (1)

([Αποσπασμένος εθνικός εμπειρογνώμων - Κανόνες της EFSA σχετικά με τους ΑΕΕ - Απόφαση περί μη παρατάσεως της αποσπάσεως - Πρόσβαση στα έγγραφα - Κανονισμός (ΕΚ) 1049/2001 - Άρνηση παροχής προσβάσεως - Εξαίρεση σχετικά με την προστασία του ιδιωτικού βίου και της ακεραιότητας του ατόμου - Προστασία των προσωπικών δεδομένων - Κανονισμός (ΕΚ) 45/2001 - Αναγνωριστικό αίτημα και αίτημα εκδόσεως διαταγής - Συμπληρωματικό υπόμνημα στο δικόγραφο της προσφυγής - Τροποποίηση των αιτημάτων - Παραδεκτό])

(2017/C 104/57)

Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική

Διάδικοι

Προσφεύγουσα: Ingrid Alice Mayer (Ellwangen, Γερμανία) (εκπρόσωπος: T. Mayer, δικηγόρος)

Καθής: Ευρωπαϊκή Αρχή για την Ασφάλεια των Τροφίμων (εκπρόσωποι: D. Detken, επικουρούμενος από τους R. Van der Hout και A. Köhler, δικηγόρους)

Αντικείμενο

Προσφυγή δυνάμει του άρθρου 263 ΣΛΕΕ κατά των αποφάσεων της EFSA με τις οποίες απορρίφθηκαν, αφενός, το αίτημα της προσφεύγουσας περί παρατάσεως της αποσπάσεώς της ως εθνικής εμπειρογνώμονα στην EFSA και, αφετέρου, το αίτημα της προσφεύγουσας περί προσβάσεως σε έγγραφα που κατέχει η EFSA.

Διατακτικό

Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:

1)

Απορρίπτει την προσφυγή ως απαράδεκτη.

2)

Καταδικάζει την Ingrid Alice Mayer στα δικαστικά έξοδα, συμπεριλαμβανομένων των εξόδων της διαδικασίας ασφαλιστικών μέτρων.


(1)  EE C 329 της 22.9.2014.


3.4.2017   

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 104/42


Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 16ης Φεβρουαρίου 2017 — Holistic Innovation Institute κατά REA

(Υπόθεση T-706/14) (1)

([Έρευνα και τεχνολογική ανάπτυξη - Σχέδια χρηματοδοτούμενα από την Ευρωπαϊκή Ένωση στον τομέα της έρευνας - Έβδομο πρόγραμμα-πλαίσιο δραστηριοτήτων έρευνας, τεχνολογικής ανάπτυξης και επίδειξης (2007-2013) - Προγράμματα ZONeSEC και Inachus - Απόφαση περί αποκλεισμού της προσφεύγουσας-ενάγουσας - Προσφυγή ακυρώσεως και αγωγή αποζημιώσεως])

(2017/C 104/58)

Γλώσσα διαδικασίας: η ισπανική

Διάδικοι

Προσφεύγουσα-ενάγουσα: Holistic Innovation Institute, SLU (Pozuelo de Alarcón, Ισπανία) (εκπρόσωποι: αρχικά R. Muñiz García, στη συνέχεια J. Marín López δικηγόροι)

Καθού: Εκτελεστικός Οργανισμός Έρευνας (εκπρόσωποι: S. Payan-Lagrou και V. Vanetti, επικουρούμενες από J. Rivas, δικηγόρο)

Αντικείμενο

Αφενός, αίτημα βάσει του άρθρου 263 ΣΛΕΕ περί ακυρώσεως της από 24 Ιουλίου 2014 αποφάσεως του διευθυντή του Εκτελεστικού Οργανισμού Έρευνας [ARES (2014) 2461 172], για τον τερματισμό των διαπραγματεύσεων με την προσφεύγουσα-ενάγουσα και την απόρριψη της συμμετοχή της στα ευρωπαϊκά προγράμματα Inachus και ZONeSEC και, αφετέρου, αίτημα βάσει του άρθρου 268 ΣΛΕΕ περί αποκαταστάσεως της ζημίας που η προσφεύγουσα-ενάγουσα διατείνεται ότι υπέστη εξαιτίας του αποκλεισμού της από τα εν λόγω προγράμματα και της γνωστοποιήσεως ορισμένων πληροφοριών σχετικά με αυτήν κατόπιν της εκδόσεως της προμνησθείσας αποφάσεως.

Διατακτικό

Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:

1)

Απορρίπτει την προσφυγή-αγωγή.

2)

Καταδικάζει την Holistic Innovation Institute, SLU στα δικαστικά έξοδα στο πλαίσιο της παρούσας διαδικασίας.

3)

Κάθε διάδικος φέρει τα δικαστικά του έξοδα που αφορούν τη διαδικασία ασφαλιστικών μέτρων.


(1)  EE C 421 της 24.11.2014.


3.4.2017   

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 104/42


Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 17ης Φεβρουαρίου 2017 — Novar κατά EUIPO

(Υπόθεση T-726/14) (1)

([Εξωσυμβατική ευθύνη - Απόδειξη της υπάρξεως, της εγκυρότητας και της εκτάσεως της προστασίας του προγενέστερου σήματος - Διεθνής καταχώριση με ισχύ στην Ευρωπαϊκή Ένωση - Απόφαση απορρίπτουσα την ανακοπή λόγω μη αποδείξεως της υπάρξεως του προγενέστερου δικαιώματος - Κανόνας 19, παράγραφος 2, στοιχείο α', του κανονισμού (ΕΚ) 2868/95 - Αναθεώρηση της αποφάσεως - Άρθρο 62, παράγραφος 2, του κανονισμού (ΕΚ) 207/2009 - Ζημία συνιστάμενη στην υποβολή σε έξοδα δικηγόρου - Αιτιώδης συνάφεια])

(2017/C 104/59)

Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική

Διάδικοι

Ενάγουσα: Novar GmbH (Albstadt, Γερμανία) (εκπρόσωπος: R. Weede, δικηγόρος)

Εναγόμενο: Γραφείο Διανοητικής Ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης (εκπρόσωπος: S. Hanne)

Αντικείμενο

Αγωγή βάσει του άρθρου 268 ΣΛΕΕ με αίτημα την αποκατάσταση της υλικής ζημίας που η ενάγουσα ισχυρίζεται ότι υπέστη λόγω των εξόδων δικηγόρου στα οποία υποβλήθηκε στο πλαίσιο προσφυγής κατά αποφάσεως του τμήματος ανακοπών που εκδόθηκε, όπως υποστηρίζεται, κατά παράβαση του κανόνα 19, παράγραφος 2, στοιχείο α', του κανονισμού (ΕΚ) 2868/95 της Επιτροπής, της 13ης Δεκεμβρίου 1995, περί της εφαρμογής του κανονισμού (ΕΚ) 40/94 του Συμβουλίου για το κοινοτικό σήμα, καθώς και κατά παραβίαση γενικών αρχών του δικαίου.

Διατακτικό

Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:

1)

Απορρίπτει την αγωγή.

2)

H Novar GmbH και το Γραφείο Διανοητικής Ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης (EUIPO) φέρουν έκαστος τα δικαστικά έξοδά του.


(1)  EE C 7 της 12.1.2015.


3.4.2017   

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 104/43


Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 16ης Φεβρουαρίου 2017 — SolarWorld κατά Επιτροπής

(Υπόθεση T-783/14) (1)

([Ντάμπινγκ - Επιδοτήσεις - Εισαγωγές φωτοβολταϊκών συστοιχιών κρυσταλλικού πυριτίου και βασικών συστατικών στοιχείων (κυψελών) καταγωγής ή προελεύσεως Κίνας - Έγκριση μειώσεως της ελάχιστης τιμής κατά την εισαγωγή βάσει αναλήψεως υποχρεώσεως που έγινε δεκτή στο πλαίσιο των διαδικασιών αντιντάμπινγκ και των διαδικασιών κατά των επιδοτήσεων - Κλάδος παραγωγής της Ένωσης - Άρθρο 8, παράγραφος 1, του κανονισμού (ΕΚ) 1225/2009])

(2017/C 104/60)

Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική

Διάδικοι

Προσφεύγουσα: SolarWorld AG (Βόννη, Γερμανία) (εκπρόσωποι: L. Ruessmann, δικηγόρος, και J. Beck, solicitor)

Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: T. Maxian Rusche και A. Stobiecka-Kuik)

Αντικείμενο

Αίτημα ακυρώσεως, βάσει του άρθρου 263 ΣΛΕΕ, της αποφάσεως της Επιτροπής, η οποία περιλαμβάνεται σε επιστολή της 15ης Σεπτεμβρίου 2014 προς το Εμπορικό Επιμελητήριο της Κίνας για τις εισαγωγές και εξαγωγές μηχανημάτων και ηλεκτρονικών προϊόντων, με τα στοιχεία Trade/H4 (2014) 3328168, περί μειώσεως της ελάχιστης τιμής στην εισαγωγή για τις εισαγωγές φωτοβολταϊκών συστοιχιών και κυψελών που παράγονται από τους κινέζους παραγωγούς-εξαγωγείς, οι οποίοι υπόκεινται σε ανάληψη υποχρεώσεως ως προς τις τιμές με ισχύ από 1ης Οκτωβρίου 2014 για το τελευταίο τρίμηνο του 2014.

Διατακτικό

Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:

1)

Απορρίπτει την προσφυγή.

2)

Καταδικάζει τη SolarWorld AG στα δικαστικά έξοδα.


(1)  ΕΕ C 73 της 2.3.2015.


3.4.2017   

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 104/44


Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 17ης Φεβρουαρίου 2017 — Unilever κατά EUIPO — Technopharma (Fair & Lovely)

(Υπόθεση T-811/14) (1)

([Σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης - Διαδικασία ανακοπής - Αίτηση καταχωρίσεως του εικονιστικού σήματος της Ευρωπαϊκής Ένωσης Fair & Lovely - Προγενέστερα εθνικά λεκτικά σήματα και σήματα Μπενελούξ FAIR & LOVELY - Απόφαση επί της προσφυγής - Άρθρο 64, παράγραφος 1, του κανονισμού (ΕΚ) 207/2009 - Δικαίωμα ακροάσεως - Άρθρο 75, δεύτερη φράση, του κανονισμού 207/2009 - Αναστολή της διοικητικής διαδικασίας - Κανόνας 20, παράγραφος 7, στοιχείο γ', και κανόνας 50, παράγραφος 1, του κανονισμού (ΕΚ) 2868/95 - Δικαιολογημένη εμπιστοσύνη - Κατάχρηση εξουσίας - Πρόδηλη πλάνη εκτιμήσεως])

(2017/C 104/61)

Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική

Διάδικοι

Προσφεύγoυσα: Unilever NV (Ρότερνταμ, Κάτω Χώρες) (εκπρόσωπος: A. Fox, solicitor)

Καθού: Γραφείο Διανοητικής Ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης (εκπρόσωποι: D. Hanf και A. Folliard-Monguiral)

Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών του EUIPO, παρεμβαίνουσα ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου: Technopharma Ltd (Λονδίνο, Ηνωμένο Βασίλειο) (εκπρόσωπος: C. Scott, barrister)

Αντικείμενο

Προσφυγή κατά της αποφάσεως του τετάρτου τμήματος προσφυγών του EUIPO της 6ης Οκτωβρίου 2014 (υπόθεση R 1004/2013-4), σχετικά με διαδικασία ανακοπής μεταξύ Technopharma και Unilever.

Διατακτικό

Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:

1)

Ακυρώνει την απόφαση του τετάρτου τμήματος προσφυγών του Γραφείου Διανοητικής Ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης (EUIPO) της 6ης Οκτωβρίου 2014 (υπόθεση R 1004/2013-4), σχετικά με διαδικασία ανακοπής μεταξύ Technopharma Ltd και Unilever NV

2)

To EUIPO φέρει τα δικαστικά έξοδά του καθώς και το ήμισυ των δικαστικών εξόδων της Unilever.

3)

H Technopharma φέρει τα δικαστικά έξοδά της καθώς και το ήμισυ των δικαστικών εξόδων της Unilever.


(1)  EE C 73 της 2.3.2015.


3.4.2017   

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 104/44


Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 16ης Φεβρουαρίου 2017 — Jaguar Land Rover κατά EUIPO — Nissan Jidosha (Land Glider)

(Υπόθεση T-71/15) (1)

([Σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης - Διαδικασία ανακοπής - Αίτηση καταχωρίσεως λεκτικού σήματος της Ευρωπαϊκής Ένωσης Land Glider - Προγενέστερα σήματα της Ευρωπαϊκής Ένωσης και προγενέστερα εθνικά, λεκτικά και εικονιστικά σήματα LAND ROVER - Σχετικός λόγος απαραδέκτου - Άρθρο 8, παράγραφος 5, του κανονισμού (ΕΚ) 207/2009])

(2017/C 104/62)

Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική

Διάδικοι

Προσφεύγουσα: Jaguar Land Rover Ltd (Coventry, Ηνωμένο Βασίλειο) (εκπρόσωπος: R. Ingerl, δικηγόρος)

Καθού: Γραφείο Διανοητικής Ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης (EUIPO), (εκπρόσωπος: J. Garrido Otaola)

Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών του EUIPO, παρεμβαίνουσα ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου: Nissan Jidosha KK (Yokohama, Ιαπωνία) (εκπρόσωπος: A. Franke, δικηγόρος)

Αντικείμενο

Προσφυγή κατά της αποφάσεως του τετάρτου τμήματος προσφυγών του EUIPO της 9ης Δεκεμβρίου 2014 (υπόθεση R 1415/2013-4), σχετικά με διαδικασία ανακοπής μεταξύ των Jaguar Land Rover και Nissan Jidosha.

Διατακτικό

Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:

1)

Ακυρώνει την απόφαση του τετάρτου τμήματος προσφυγών του Γραφείου Διανοητικής Ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης (EUIPO), της 9ης Δεκεμβρίου 2014 (υπόθεση R 1415/2013-4).

2)

Το EUIPO φέρει, πέραν των δικών του δικαστικών εξόδων, και τα δικαστικά έξοδα στα οποία υποβλήθηκε η Jaguar Land Rover Ltd.

3)

Η Nissan Jidosha KK φέρει τα δικαστικά έξοδά της.


(1)  ΕΕ C 118 της 13.4.2015.


3.4.2017   

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 104/45


Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 16ης Φεβρουαρίου 2017 — Ρουμανία κατά Επιτροπής

(Υπόθεση T-145/15) (1)

([ΕΓΤΕ και ΕΓΤΑΑ - Μέτρα με βάση την έκταση - Δαπάνες αποκλειόμενες από τη χρηματοδότηση - Κατ’ αποκοπήν δημοσιονομικές διορθώσεις - Άρθρο 52 του κανονισμού (ΕΕ) 1306/2013 - Υποχρέωση αιτιολογήσεως - Αναλογικότητα])

(2017/C 104/63)

Γλώσσα διαδικασίας: η ρουμανική

Διάδικοι

Προσφεύγουσα: Ρουμανία (εκπρόσωποι: αρχικώς R. H. Radu, V. Angelescu, R. Mangu, D. Bulancea, N. Horumbă, E. Mierlea και T. Crainic, στη συνέχεια δε από τους R. H. Radu, V. Angelescu, R. Mangu, N. Horumbă, E. Mierlea και T. Crainic)

Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: A. Biolan και G. von Rintelen)

Αντικείμενο

Προσφυγή βάσει του άρθρου 263 ΣΛΕΕ για την εν μέρει ακύρωση της εκτελεστικής αποφάσεως (ΕΕ) 2015/103 της Επιτροπής, της 16ης Ιανουαρίου 2015, για τον αποκλεισμό από τη χρηματοδότηση της Ευρωπαϊκής Ένωσης ορισμένων δαπανών που πραγματοποιήθηκαν από τα κράτη μέλη στο πλαίσιο του Ευρωπαϊκού Γεωργικού Ταμείου Εγγυήσεων (ΕΓΤΕ) και στο πλαίσιο του Ευρωπαϊκού Γεωργικού Ταμείου Αγροτικής Ανάπτυξης (ΕΓΤΑΑ) (ΕΕ 2015, L 16, σ. 33).

Διατακτικό

Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:

1)

Ακυρώνει την εκτελεστική απόφαση (ΕΕ) 2015/103 της Επιτροπής, της 16ης Ιανουαρίου 2015, για τον αποκλεισμό από τη χρηματοδότηση της Ευρωπαϊκής Ένωσης ορισμένων δαπανών που πραγματοποιήθηκαν από τα κράτη μέλη στο πλαίσιο του Ευρωπαϊκού Γεωργικού Ταμείου Εγγυήσεων (ΕΓΤΕ) και στο πλαίσιο του Ευρωπαϊκού Γεωργικού Ταμείου Αγροτικής Ανάπτυξης (ΕΓΤΑΑ), κατά το μέρος που αφορά τη Ρουμανία.

2)

Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή φέρει τα δικαστικά της έξοδα, καθώς και τα έξοδα της Ρουμανίας.


(1)  EE C 178 της 1.6.2015.


3.4.2017   

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 104/46


Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 16ης Φεβρουαρίου 2017 — Gruppe Nymphenburg Consult κατά EUIPO (Limbic® Map)

(Υπόθεση T-513/15) (1)

([Σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης - Αίτηση καταχωρίσεως λεκτικού σήματος της Ευρωπαϊκής Ένωσης Limbic® Map - Έλλειψη περιγραφικού χαρακτήρα - Απόλυτος λόγος απαραδέκτου - Άρθρο 7, παράγραφος 1, στοιχείο γ', του κανονισμού (ΕΚ) 207/2009])

(2017/C 104/64)

Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική

Διάδικοι

Προσφεύγουσα: Gruppe Nymphenburg Consult AG (Μόναχο, Γερμανία) (εκπρόσωποι: R. Kunze και G. Würtenberger, δικηγόροι)

Καθού: Γραφείο Διανοητικής Ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης (εκπρόσωπος: M. Fischer)

Αντικείμενο

Προσφυγή κατά της αποφάσεως του πρώτου τμήματος προσφυγών του EUIPO της 23ης Ιουνίου 2015 (υπόθεση R 1973/2014-1), σχετικά με αίτηση καταχωρίσεως του λεκτικού σημείου Limbic® Map ως σήματος της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Διατακτικό

Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:

1)

Ακυρώνει την απόφαση του πρώτου τμήματος προσφυγών του Γραφείου Διανοητικής Ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης (EUIPO) της 23ης Ιουνίου 2015 (υπόθεση R 1973/2014-1).

2)

Το EUIPO φέρει τα δικαστικά έξοδά του καθώς και τα έξοδα στα οποία υποβλήθηκε η Gruppe Nymphenburg Consult AG.


(1)  EE C 354 της 26.10.2015.


3.4.2017   

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 104/46


Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 16ης Φεβρουαρίου 2017 — Gruppe Nymphenburg Consult κατά EUIPO (Limbic® Types)

(Υπόθεση T-516/15) (1)

([Σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης - Αίτηση καταχωρίσεως λεκτικού σήματος της Ευρωπαϊκής Ένωσης Limbic® Types - Έλλειψη περιγραφικού χαρακτήρα - Απόλυτος λόγος απαραδέκτου - Άρθρο 7, παράγραφος 1, στοιχείο γ', του κανονισμού (ΕΚ) 207/2009])

(2017/C 104/65)

Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική

Διάδικοι

Προσφεύγουσα: Gruppe Nymphenburg Consult AG (Μόναχο, Γερμανία) (εκπρόσωποι: R. Kunze και G. Würtenberger, δικηγόροι)

Καθού: Γραφείο Διανοητικής Ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης (εκπρόσωπος: M. Fischer)

Αντικείμενο

Προσφυγή κατά της αποφάσεως του πρώτου τμήματος προσφυγών του EUIPO της 23ης Ιουνίου 2015 (υπόθεση R 1974/2014-1), σχετικά με αίτηση καταχωρίσεως του λεκτικού σημείου Limbic® Types ως σήματος της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Διατακτικό

Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:

1)

Ακυρώνει την απόφαση του πρώτου τμήματος προσφυγών του Γραφείου Διανοητικής Ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης (EUIPO) της 23ης Ιουνίου 2015 (υπόθεση R 1974/2014-1).

2)

Το EUIPO φέρει τα δικαστικά έξοδά του καθώς και τα έξοδα στα οποία υποβλήθηκε η Gruppe Nymphenburg Consult AG.


(1)  EE C 354 της 26.10.2015.


3.4.2017   

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 104/47


Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 16ης Φεβρουαρίου 2017 — Gruppe Nymphenburg Consult κατά EUIPO (Limbic® Sales)

(Υπόθεση T-517/15) (1)

([Σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης - Αίτηση καταχωρίσεως λεκτικού σήματος της Ευρωπαϊκής Ένωσης Limbic® Sales - Έλλειψη περιγραφικού χαρακτήρα - Απόλυτος λόγος απαραδέκτου - Άρθρο 7, παράγραφος 1, στοιχείο γ', του κανονισμού (ΕΚ) 207/2009])

(2017/C 104/66)

Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική

Διάδικοι

Προσφεύγουσα: Gruppe Nymphenburg Consult AG (Μόναχο, Γερμανία) (εκπρόσωποι: R. Kunze και G. Würtenberger, δικηγόροι)

Καθού: Γραφείο Διανοητικής Ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης (εκπρόσωπος: M. Fischer)

Αντικείμενο

Προσφυγή κατά της αποφάσεως του πρώτου τμήματος προσφυγών του EUIPO της 23ης Ιουνίου 2015 (υπόθεση R 1972/2014-1), σχετικά με αίτηση καταχωρίσεως του λεκτικού σημείου Limbic® Sales ως σήματος της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Διατακτικό

Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:

1)

Ακυρώνει την απόφαση του πρώτου τμήματος προσφυγών του Γραφείυο Διανοητικής Ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης (EUIPO) της 23ης Ιουνίου 2015 (υπόθεση R 1972/2014-1).

2)

Το EUIPO φέρει τα δικαστικά έξοδά του καθώς και τα έξοδα στα οποία υποβλήθηκε η Gruppe Nymphenburg Consult AG.


(1)  EE C 354 της 26.10.2015.


3.4.2017   

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 104/47


Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 16ης Φεβρουαρίου 2017 — DMC κατά EUIPO — Etike’ International (De Giusti ORGOGLIO)

(Υπόθεση T-18/16) (1)

([Σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης - Διαδικασία ανακοπής - Αίτηση καταχωρίσεως εικονιστικού σήματος της Ευρωπαϊκής Ένωσης De Giusti ORGOGLIO - Προγενέστερο λεκτικό σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης ORGOGLIO - Σχετικός λόγος απαραδέκτου - Ομοιότητα των σημείων - Άρθρο 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού (ΕΚ) 207/2009])

(2017/C 104/67)

Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική

Διάδικοι

Προσφεύγουσα: DMC Srl (San Vendemiano, Ιταλία) (εκπρόσωπος: B. Osti, δικηγόρος)

Καθού: Γραφείο Διανοητικής Ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης (εκπρόσωπος: L. Rampini)

Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών του EUIPO, παρεμβαίνουσα ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου: Etike’ International Srl (Baronissi, Ιταλία) (εκπρόσωπος: V. Fiorillo, δικηγόρος)

Αντικείμενο

Προσφυγή κατά της αποφάσεως του πέμπτου τμήματος προσφυγών του EUIPO της 5ης Νοεμβρίου 2015 (υπόθεση R 1764/2013-5), σχετικά με διαδικασία ανακοπής μεταξύ Etike’ International και DMC.

Διατακτικό

Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:

1)

Απορρίπτει την προσφυγή.

2)

Καταδικάζει την DMC Srl στα δικαστικά έξοδα.


(1)  EE C 90 της 7.3.2016.


3.4.2017   

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 104/48


Προσφυγή της 8ης Δεκεμβρίου 2016 — Spliethoff’s Bevrachtingskantoor κατά INEA

(Υπόθεση T-871/16)

(2017/C 104/68)

Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική

Διάδικοι

Προσφεύγουσα: Spliethoff’s Bevrachtingskantoor BV (Άμστερνταμ, Κάτω Χώρες) (εκπρόσωπος: Y. de Vries, δικηγόρος)

Καθού: Εκτελεστικός Οργανισμός Καινοτομίας και Δικτύων (INEA)

Αιτήματα

Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:

να ακυρώσει την απόφαση του καθού της 17ης Ιουλίου 2015, με την οποία απορρίφθηκε η πρόταση που υπέβαλε η προσφεύγουσα κατόπιν της προσκλήσεως για την υποβολή προτάσεων στο πλαίσιο του μηχανισμού «Συνδέοντας την Ευρώπη», βάσει του Πολυετούς Προγράμματος Εργασίας που καθιερώθηκε το 2014·

να διατάξει τον καθού να εκδώσει, εντός τριών μηνών από την έκδοση της αποφάσεως του Γενικού Δικαστηρίου, νέα απόφαση σχετικά με την πρόταση της προσφεύγουσας, λαμβανομένης υπόψη της μνημονευομένης στο δικόγραφο της προσφυγής αποφάσεως του Γενικού Δικαστηρίου·

να καταδικάσει τον καθού στα δικαστικά έξοδα.

Λόγοι και κύρια επιχειρήματα

Προς στήριξη της προσφυγής της, η προσφεύγουσα προβάλλει δύο λόγους.

1.

Ο πρώτος λόγος αντλείται από πρόδηλη πλάνη εκτιμήσεως όσον αφορά την πρόταση της προσφεύγουσας.

Η προσφεύγουσα εκθέτει τους λόγους για τους οποίους φρονεί ότι η εκ μέρους του καθού εκτίμηση της προτάσεώς της είναι πεπλανημένη με γνώμονα τα κριτήρια αναθέσεως περί καταλληλότητας, αντίκτυπου και ποιότητας.

2.

Ο δεύτερος λόγος αντλείται από παραβίαση της αρχής της ίσης μεταχειρίσεως.

Η προσφεύγουσα εκθέτει τους λόγους για τους οποίους φρονεί ότι ο καθού προέβη σε μη προσήκουσα διάκριση μεταξύ της προτάσεώς της σχετικά με τις τεχνολογίες μειώσεως των εκπομπών και των παρεμφερών προτάσεων των ανταγωνιστών της, οι οποίες επελέγησαν προς χρηματοδότηση.


3.4.2017   

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 104/49


Προσφυγή της 16ης Ιανουαρίου 2017 — Πορτογαλία κατά Επιτροπής

(Υπόθεση T-22/17)

(2017/C 104/69)

Γλώσσα διαδικασίας: η πορτογαλική

Διάδικοι

Προσφεύγουσα: Πορτογαλική Δημοκρατία (εκπρόσωποι: L. Inez Fernandes, M. Figueiredo, P. Estêvão και J. Saraiva de Almeida)

Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή

Αιτήματα

Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:

να ακυρώσει την εκτελεστική απόφαση (ΕΕ) 2016/2018 της Επιτροπής, της 15ης Νοεμβρίου 2016, για τον αποκλεισμό από τη χρηματοδότηση της Ευρωπαϊκής Ένωσης ορισμένων δαπανών που πραγματοποιήθηκαν από τα κράτη μέλη στο πλαίσιο του Ευρωπαϊκού Γεωργικού Ταμείου Εγγυήσεων (ΕΓΤΕ) και στο πλαίσιο του Ευρωπαϊκού Γεωργικού Ταμείου Αγροτικής Ανάπτυξης (ΕΓΤΑΑ) (EE 2016, L 312, σ. 26), καθόσον αποκλείει από τη χρηματοδότηση ποσό 1 990 810,30 ευρώ το οποίο αφορά δαπάνες που δήλωσε η Πορτογαλία για το μέτρο «Αγροτική ανάπτυξη στο πλαίσιο των επενδύσεων ΕΓΤΑΑ — δικαιούχοι ιδιωτικού τομέα» για τα οικονομικά έτη 2010, 2011, 2012, 2013 και 2014·

να καταδικάσει την Ευρωπαϊκή Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα.

Λόγοι και κύρια επιχειρήματα

Προς στήριξη της προσφυγής της, η προσφεύγουσα προβάλλει δύο λόγους.

1.

Με τον πρώτο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται παράβαση του άρθρου 31, παράγραφος 4, στοιχείο γ', του κανονισμού (ΕΚ) 1290/2005 του Συμβουλίου, της 21ης Ιουνίου 2005, για τη χρηματοδότηση της κοινής γεωργικής πολιτικής (ΕΕ 2005, L 209, σ. 1).

2.

Με τον δεύτερο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται ελλιπής αιτιολογία. Ο λόγος αυτός έχει τρία σκέλη.

Πρώτον, η προσφεύγουσα προβάλλει ότι η Επιτροπή δεν τεκμηρίωσε την ύπαρξη σοβαρών και εύλογων αμφιβολιών·

Δεύτερον, η προσφεύγουσα υποστηρίζει ότι δεν έχουν εφαρμογή εν προκειμένω οι κατευθυντήριες γραμμές που καθορίζει το έγγραφο VI/5330/97-PT, της 23ης Δεκεμβρίου 1997·

Τρίτον, η προσφεύγουσα προβάλλει ότι τα προσαπτόμενα από την Επιτροπή πραγματικά περιστατικά δεν πληρούν τις προϋποθέσεις για την εφαρμογή δημοσιονομικής διορθώσεως 5 % τις οποίες προβλέπει το έγγραφο VI/5330/97-PT, της 23ης Δεκεμβρίου 1997.


3.4.2017   

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 104/50


Προσφυγή-αγωγή της 17ης Ιανουαρίου 2017 — Barnett κατά ΕΟΚΕ

(Υπόθεση T-23/17)

(2017/C 104/70)

Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική

Διάδικοι

Προσφεύγουσα-ενάγουσα: Inge Barnett (Roskilde, Δανία) (εκπρόσωποι: S. Orlandi και T. Martin, δικηγόροι)

Καθής-εναγομένη: Ευρωπαϊκή Οικονομική και Κοινωνική Επιτροπή

Αιτήματα

Η προσφεύγουσα-ενάγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:

κυρίως, να ακυρώσει την απόφαση της 21ης Μαρτίου 2016, η οποία λήφθηκε σε εκτέλεση της αποφάσεως του Δικαστηρίου Δημόσιας Διοίκησης της 22ας Σεπτεμβρίου 2015 και με την οποία απορρίφθηκε η υπαγωγή της προσφεύγουσας στην ευεργετική ρύθμιση της πρόωρης συνταξιοδοτήσεως χωρίς μείωση των συνταξιοδοτικών δικαιωμάτων της·

επικουρικώς, να υποχρεώσει την Ευρωπαϊκή Οικονομική και Κοινωνική Επιτροπή σε καταβολή στην προσφεύγουσα-ενάγουσα ποσού 207 994,14 ευρώ για την υλική ζημία την οποία υφίσταται, πλέον τόκων υπερημερίας, υπολογιζόμενων από την ημερομηνία κατά την οποία κατέστησαν απαιτητά τα οφειλόμενα ποσά, με επιτόκιο το καθοριζόμενο από την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα (ΕΚΤ) για τις κύριες πράξεις αναχρηματοδοτήσεως, προσαυξημένο κατά τρεισήμισι ποσοστιαίες μονάδες, καθώς και κατ’ αποκοπήν ποσού 25 000 ευρώ για την ηθική βλάβη την οποία υφίσταται·

σε κάθε περίπτωση, να καταδικάσει την Ευρωπαϊκή Οικονομική και Κοινωνική Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα.

Λόγοι και κύρια επιχειρήματα

Προς στήριξη της προσφυγής-αγωγής της, η προσφεύγουσα-ενάγουσα προβάλλει τρεις λόγους.

1.

Ο πρώτος λόγος αντλείται από παράβαση του άρθρου 266 ΣΛΕΕ, καθόσον η καθής-εναγόμενη δεν έλαβε υπόψη το σκεπτικό της αποφάσεως του Δικαστηρίου Δημόσιας Διοίκησης της 22ας Σεπτεμβρίου 2015, Barnett κατά ΕΟΚΕ (F-20/14, στο εξής: απόφαση του ΔΔΔ, EU:F:2015:107), κατά τη λήψη των μέτρων εκτελέσεως. Ειδικότερα, από την αιτιολογία της προσβαλλομένης αποφάσεως προκύπτει ότι η καθής-εναγόμενη δεν εφάρμοσε τα προβλεπόμενα στις γενικές διατάξεις εφαρμογής (ΓΔΕ) κριτήρια προκειμένου να προβεί στη φερόμενη επανεξέταση της υποψηφιότητας της προσφεύγουσας-ενάγουσας. Σε κάθε περίπτωση, η προσβαλλόμενη απόφαση δεν θεραπεύει τη διαπιστωθείσα από το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης παρανομία, δηλαδή τον μη ορισμό του συμφέροντος της υπηρεσίας στις ΓΔΕ της ΕΟΚΕ.

2.

Ο δεύτερος λόγος αντλείται από το ότι η προσβαλλόμενη απόφαση πάσχει από πρόδηλα σφάλματα εκτιμήσεως του συμφέροντος της υπηρεσίας το οποίο φέρεται ότι υπήρχε το 2013.

3.

Ο τρίτος λόγος, ο οποίος προβάλλεται επικουρικώς, αντλείται από την αναρμοδιότητα της ΕΟΚΕ να λάβει νέα απόφαση σχετική με την πρόωρη συνταξιοδότηση χωρίς μείωση των συνταξιοδοτικών δικαιωμάτων κατόπιν της καταργήσεως του άρθρου 9, παράγραφος 2, του παραρτήματος VIII του ΚΥΚ, με τον κανονισμό 1023/2013 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 22ας Οκτωβρίου 2013, για την τροποποίηση του κανονισμού υπηρεσιακής κατάστασης των υπαλλήλων της Ευρωπαϊκής Ένωσης, καθώς και του καθεστώτος που εφαρμόζεται στο λοιπό προσωπικό της Ευρωπαϊκής Ένωσης (ΕΕ 2013, L 287, σ. 15). Ως εκ τούτου, λόγω της διαπιστωθείσας με την απόφαση του ΔΔΔ παρανομίας, η προσφεύγουσα-ενάγουσα στερήθηκε οριστικώς της δυνατότητας να υπαχθεί στην επίμαχη ευεργετική ρύθμιση. Για τον λόγο αυτό, επιβάλλεται η πλήρης αποζημίωσή της.


3.4.2017   

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 104/51


Προσφυγή της 20ής Ιανουαρίου 2017 — Πορτογαλία κατά Επιτροπής

(Υπόθεση T-31/17)

(2017/C 104/71)

Γλώσσα διαδικασίας: η πορτογαλική

Διάδικοι

Προσφεύγουσα: Πορτογαλική Δημοκρατία (εκπρόσωποι: L. Inez Fernandes, M. Figueiredo, J. Saraiva de Almeida και A. Tavares de Almeida)

Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή

Αιτήματα

Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:

να ακυρώσει την εκτελεστική απόφαση (ΕΕ) 2016/2018 της Επιτροπής, της 15ης Νοεμβρίου 2016, για τον αποκλεισμό από τη χρηματοδότηση της Ευρωπαϊκής Ένωσης ορισμένων δαπανών που πραγματοποιήθηκαν από τα κράτη μέλη στο πλαίσιο του Ευρωπαϊκού Γεωργικού Ταμείου Εγγυήσεων (ΕΓΤΕ) και στο πλαίσιο του Ευρωπαϊκού Γεωργικού Ταμείου Αγροτικής Ανάπτυξης (ΕΓΤΑΑ) (EE 2016, L 312, σ. 26), καθόσον αποκλείει από τη χρηματοδότηση ποσό 660 202,73 ευρώ που αφορά δαπάνες που δήλωσε η Πορτογαλία για το κονδύλιο της τεχνικής βοήθειας του προγράμματος POSEI για τις Αζόρες για τα οικονομικά έτη 2012 και 2013·

να καταδικάσει την Ευρωπαϊκή Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα.

Λόγοι και κύρια επιχειρήματα

Προς στήριξη της προσφυγής της, η προσφεύγουσα προβάλλει τρεις λόγους.

1.

Με τον πρώτο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται παραβίαση της αρχής της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης.

2.

Με τον δεύτερο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται παράβαση του άρθρου 12, στοιχείο γ', του κανονισμού (ΕΚ) 247/2006 του Συμβουλίου, της 30ής Ιανουαρίου 2006, περί καθορισμού ειδικών μέτρων για τη γεωργία στις εξόχως απόκεντρες περιοχές της Ένωσης (ΕΕ 2006, L 42, σ. 1).

3.

Με τον τρίτο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται ελλιπής αιτιολογία και παράβαση του άρθρου 11, του κανονισμού (ΕΚ) 885/2006 της Επιτροπής, της 21ης Ιουνίου 2006, για τη θέσπιση λεπτομερών κανόνων εφαρμογής του κανονισμού (ΕΚ) 1290/2005 του Συμβουλίου σχετικά με τη διαπίστευση των οργανισμών πληρωμών και άλλων οργανισμών και την εκκαθάριση των λογαριασμών του ΕΓΤΕ και του ΕΓΤΑΑ (ΕΕ 2006, L 171, σ. 90).


3.4.2017   

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 104/51


Προσφυγή της 20ής Ιανουαρίου 2017 — Amicus Therapeutics UK και Amicus Therapeutics κατά EMA

(Υπόθεση T-33/17)

(2017/C 104/72)

Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική

Διάδικοι

Προσφεύγουσες: Amicus Therapeutics UK Ltd (Gerrards Cross, Ηνωμένο Βασίλειο) και Amicus Therapeutics, Inc. (Cranbury, New Jersey, Ηνωμένες Πολιτείες) (εκπρόσωποι: L. Tsang, J. Mulryne, Solicitors, και F. Campbell, Barrister)

Καθού: Ευρωπαϊκός Οργανισμός Φαρμάκων (EMA)

Αιτήματα

Οι προσφεύγουσες ζητούν από το Γενικό Δικαστήριο:

να ακυρώσει την απόφαση που κοινοποίησε το καθού στις προσφεύγουσες στις 14 Δεκεμβρίου 2016, να δημοσιοποιήσει την έκθεση κλινικών μελετών AT1001-011 βάσει του κανονισμού 1049/2001/ΕΚ·

επικουρικώς, να αναπέμψει την απόφαση στο καθού προς επανεξέταση, αφού παράσχει στις προσφεύγουσες τη δυνατότητα να υποβάλουν συγκεκριμένες παρατηρήσεις όσον αφορά ορισμένα μέρη της εκθέσεως κλινικών μελετών τα οποία πρέπει να αποκρυφτούν πριν από τη δημοσιοποίηση· και

να καταδικάσει τον καθού στα σχετικά με την υπόθεση αυτή δικαστικά έξοδα των προσφευγουσών.

Λόγοι και κύρια επιχειρήματα

Προς στήριξη της προσφυγής τους, οι προσφεύγουσες προβάλλουν δύο λόγους.

1.

Με τον πρώτο λόγο προβάλλεται ότι για την υπό κρίση έκθεση κλινικών μελετών ισχύει το γενικό τεκμήριο εμπιστευτικότητας για τους σκοπούς του άρθρου 4, παράγραφος 2, του κανονισμού 1049/2001, λαμβανομένων υπόψη: (i) του συστήματος και των λεπτομερειών που προβλέπονται στις σχετικές ρυθμίσεις ανά τομέα, (ii) της υποχρεώσεως των θεσμικών οργάνων της Ένωσης να συμμορφώνονται με τις απαιτήσεις του άρθρου 39, παράγραφος 3, της Συμφωνίας για τα δικαιώματα πνευματικής ιδιοκτησίας στον τομέα του εμπορίου, και (iii) της σημασίας που πρέπει να δίδεται στα θεμελιώδη δικαιώματα των προσφευγουσών όσον αφορά τον σεβασμό της ιδιωτικής ζωής και το δικαίωμα ιδιοκτησίας.

2.

Με τον δεύτερο λόγο προβάλλεται, επικουρικώς, ότι το μόνο νομίμως αποδεκτό συμπέρασμα της κατάλληλης σταθμίσεως, σύμφωνα με το άρθρο 4, παράγραφος 2, του κανονισμού 1049/2001/ΕΚ, θα ήταν η απόφαση περί μη δημοσιοποιήσεως της εκθέσεως κλινικών μελετών λαμβανομένων υπόψη: (i) της σημαντικής βαρύτητας του ιδιωτικού συμφέροντος των προσφευγουσών να αποφύγουν τη δημοσιοποίηση, λαμβανομένου υπόψη του καταστροφικού αποτελέσματος που θα είχε η δημοσιοποίηση αυτή στα θεμελιώδη δικαιώματα της ιδιοκτησίας και της ελεύθερης άσκησης επαγγέλματος και (ii) του γενικού συμφέροντος δημοσιοποιήσεως, το οποίο είναι γενικό και αόριστο, ελλείψει επιτακτικού δημοσίου συμφέροντος που να δικαιολογεί τη δημοσιοποίηση.


3.4.2017   

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 104/52


Αγωγή της 23ης Ιανουαρίου 2017 — Bank Tejarat κατά Συμβουλίου

(Υπόθεση T-37/17)

(2017/C 104/73)

Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική

Διάδικοι

Ενάγουσα: Bank Tejarat (Τεχεράνη, Ιράν) (εκπρόσωποι: S. Zaiwalla, P. Reddy, K. Mittal, A. Meskarian, Solicitors, T. Otty, R. Blakeley, V. Zaiwalla και H. Leith, Barristers)

Εναγόμενο: Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης

Αιτήματα

Η ενάγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:

να υποχρεώσει το Συμβούλιο να καταβάλει στην ενάγουσα αποζημίωση για τη βλάβη που υπέστη συνεπεία της επιβολής περιοριστικών μέτρων από του Συμβούλιο μέσω των ακόλουθων πράξεων, οι οποίες αφορούν περιοριστικά μέτρα κατά του Ιράν: την απόφαση 2012/35/ΚΕΠΠΑ του Συμβουλίου της 23ης Ιανουαρίου 2012 (ΕΕ 2012, L 19, σ. 22), τον εκτελεστικό κανονισμό (ΕΕ) 54/2012 του Συμβουλίου της 23ης Ιανουαρίου 2012 (ΕΕ 2012, L 19, σ. 1), τον κανονισμό (ΕΕ) 267/2012 του Συμβουλίου της 23ης Μαρτίου 2012 (ΕΕ 2012, L 88, σ. 1), τον εκτελεστικό κανονισμό (ΕΕ) 709/2012 του Συμβουλίου της 2ας Αυγούστου 2012 (ΕΕ 2012, L 208, σ. 2), την απόφαση (ΚΕΠΠΑ) 2015/556 του Συμβουλίου της 7ης Απριλίου 2015 (ΕΕ L 92, 8.4.2015, σ. 101), και τον εκτελεστικό κανονισμό (ΕΕ) 2015/549 του Συμβουλίου της 7ης Απριλίου 2015 (ΕΕ 2015, L 92, σ. 12)· να καταβληθούν στην ενάγουσα τα ακόλουθα ποσά: 1 494 050 000 δολάρια ΗΠΑ λόγω υλικής ζημίας, 1 000 000 ευρώ λόγω ηθικής βλάβης, και δη εντόκως·

να καταδικάσει το Συμβούλιο στα δικαστικά έξοδα.

Λόγοι και κύρια επιχειρήματα

Προς στήριξη της αγωγής της, η ενάγουσα προβάλλει έναν και μόνο λόγο.

H ενάγουσα υποστηρίζει ότι η εις βάρος της επιβολή περιοριστικών μέτρων από το Συμβούλιο αποτέλεσε κατάφωρη παράβαση υποχρεώσεων που αποσκοπούν στην απονομή δικαιωμάτων σε ιδιώτες και ότι, συνεπώς, υφίσταται εξωσυμβατική ευθύνη της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Η εν λόγω παράβαση ήταν η άμεση αιτία σοβαρής υλικής ζημίας και ηθικής βλάβης της ενάγουσας, για την οποία δικαιούται, αντιστοίχως, αποζημίωση και χρηματική ικανοποίηση.


3.4.2017   

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 104/53


Αγωγή της 20ής Ιανουαρίου 2017 — DQ κ.λπ. κατά Κοινοβουλίου

(Υπόθεση T-38/17)

(2017/C 104/74)

Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική

Διάδικοι

Ενάγοντες: DQ και δεκατρία άλλα πρόσωπα (εκπρόσωπος: M. Casado García-Hirschfeld, δικηγόρος)

Εναγόμενο: Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο

Αιτήματα

Οι ενάγοντες ζητούν από το Γενικό Δικαστήριο:

να κρίνει παραδεκτή την υπό κρίση αγωγή·

να υποχρεώσει το εναγόμενο να καταβάλει αποζημίωση ύψους 92 200 ευρώ για την προκληθείσα υλική ζημία·

να καταδικάσει το εναγόμενο στο σύνολο των δικαστικών εξόδων στο πλαίσιο της εν λόγω αγωγής.

Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα

Προς στήριξη της αγωγής τους, οι ενάγοντες προβάλλουν τα εξής:

1.

Πρώτον, διάφορα σφάλματα και παραλείψεις της διοικήσεως του εναγομένου που προκάλεσαν υλική ζημία στους ενάγοντες, συνιστάμενη στο σύνολο των δικηγορικών αμοιβών τις οποίες κατέβαλαν, στο πλαίσιο της αιτήσεως που υπέβαλαν στις 24 Ιανουαρίου 2014 για την παροχή βοήθειας δυνάμει του άρθρου 24, εδάφιο 1, του Κανονισμού Υπηρεσιακής Καταστάσεως των υπαλλήλων.

2.

Δεύτερον, μη σύννομη συμπεριφορά, και ειδικότερα διαφθορά εις βάρος των συμφερόντων της Ένωσης κατά τις διαδικασίες επιλογής υποψηφίων, καθώς και καταχρηστική συμπεριφορά και ενέργειες εκφοβισμού των εναγόντων εκ μέρους του προϊσταμένου του τμήματός τους, κατά την τρέχουσα άσκηση των καθηκόντων τους.

3.

Τρίτον, προσβολή της αξιοπρέπειας των εναγόντων καθώς και της σωματικής και ψυχικής ακεραιότητάς τους, εξαιτίας της εν λόγω συμπεριφοράς, με αρνητικές συνέπειες για την επαγγελματική σταδιοδρομία και τον οικογενειακό βίο τους.

4.

Τέταρτον, πρόκληση σε βάρος των εναγόντων πραγματικής και υφιστάμενης υλικής ζημίας, η οποία συνδέεται στενά με την κακόβουλη συμπεριφορά που επέδειξε έναντί τους το Κοινοβούλιο, καθώς και με την πληθώρα των ενεργειών στις οποίες αναγκάστηκαν οι ίδιοι να προβούν, ιδίως όσον αφορά την αναγκαιότητα προσφυγής τους σε δικηγόρο.

5.

Πέμπτον, δεν υπήρξε αντίδραση εκ μέρους των ιεραρχικώς προϊσταμένων των εναγόντων, παρά την επείγουσα ανάγκη και τη σοβαρότητα των εκ μέρους τους προβαλλομένων πραγματικών ισχυρισμών. Οι ενάγοντες εκτιμούν ειδικότερα ότι οι συγκεκριμένες περιστάσεις έπρεπε να προκαλέσουν την αντίδραση των ιεραρχικώς προϊσταμένων τους προκειμένου να παύσουν:

οι παράνομες ενέργειες·

η καταχρηστική συμπεριφορά και οι ενέργειες εκφοβισμού του προϊσταμένου του τμήματός τους καθώς και η μη εύλογη καθυστέρηση λήψεως μέτρων εκ μέρους της διοικήσεως·

οι δύσκολες συνθήκες εργασίας τους, κάτι το οποίο θα καθιστούσε δυνατό να αποφευχθεί η συνεχής παρέμβαση του δικηγόρου τους.

6.

Έκτον, εξαιρετικές περιστάσεις οι οποίες καθιστούσαν αναγκαία, ακόμη και αναπόφευκτη, την παρέμβαση δικηγόρου για τη διατήρηση των δικαιωμάτων των εναγόντων και για τη λήψη μέτρων από την αρμόδια για τους διορισμούς αρχή σχετικά με τους προβαλλόμενους εκ μέρους τους ισχυρισμούς περί ηθικής και σεξουαλικής παρενοχλήσεώς τους. Η παρέμβαση του δικηγόρου τους ήταν, επίσης, δικαιολογημένη προκειμένου να διασφαλιστεί ο εμπιστευτικός χαρακτήρας των καταθέσεών τους και να προστατευθούν από αντιφάσεις νομικής φύσεως και από την αμελή συμπεριφορά των ιεραρχικώς προϊσταμένων τους, τούτο δε με σκοπό να αρθούν οι απαράδεκτες συνθήκες εργασίας τους.


3.4.2017   

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 104/54


Προσφυγή της 20ής Ιανουαρίου 2017 — Chambre de commerce et d’industrie métropolitaine Bretagne-ouest (port de Brest) κατά Επιτροπής

(Υπόθεση T-39/17)

(2017/C 104/75)

Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική

Διάδικοι

Προσφεύγον: Chambre de commerce et d’industrie métropolitaine Bretagne-ouest (port de Brest) (Brest, Γαλλία) (εκπρόσωπος: J. Vanden Eynde, δικηγόρος)

Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή

Αιτήματα

Το προσφεύγον ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:

να κρίνει την προσφυγή παραδεκτή και βάσιμη και, κατά συνέπεια·

να ακυρώσει την απόφαση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής της 22ας Νοεμβρίου 2016 [C (2016) 7755 τελικό], προκειμένου να γίνει δεκτό το αρχικό αίτημα του προσφεύγοντος, ήτοι: «Προκαταρκτικώς, οι υπογράφοντες ζητούν να τους χορηγηθεί, κατ’ εφαρμογήν του κανονισμού 1049/2001 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 30ής Μαΐου 2001, για την πρόσβαση του κοινού στα έγγραφα του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, του Συμβουλίου και της Επιτροπής, πλήρες αντίγραφο του ερωτηματολογίου και των απαντήσεων στις οποίες κάνει αναφορά η Επιτροπή εντός της υπ’ αριθ. 2016/C 302/03 γνωστοποιήσεώς της που δημοσιεύθηκε στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης στις 19 Αυγούστου 2016»·

να καταδικάσει την καθής στα δικαστικά έξοδα.

Λόγοι και κύρια επιχειρήματα

Προς στήριξη της προσφυγής, το προσφεύγον προβάλλει, κυρίως, τέσσερις λόγους ακυρώσεως.

1.

Ο πρώτος λόγος αντλείται από την ύπαρξη υπέρτερου δημόσιου συμφέροντος για τη γνωστοποίηση των πληροφοριακών στοιχείων που έχουν συλλεχθεί. Συγκεκριμένα, κατά την άποψη του προσφεύγοντος, η Επιτροπή εσφαλμένως εκτίμησε ότι το προσφεύγον δεν είχε αποδείξει την ύπαρξη ενός τέτοιου υπέρτερου δημόσιου συμφέροντος, ενώ η ύπαρξη του εν λόγω συμφέροντος αποδεικνύεται βάσει των ευρωπαϊκών Συνθηκών, ήτοι βάσει των άρθρων 10, παράγραφος 3, και 11, παράγραφος 2, της Συνθήκης για την Ευρωπαϊκή Ένωση (ΣΕΕ) αλλά και βάσει των άρθρων 15, παράγραφος 1, και 298, παράγραφοι 1 και 2, της Συνθήκης για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης (ΣΛΕΕ), καθώς και βάσει του άρθρου 42 του Χάρτη των θεμελιωδών δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης (στο εξής: Χάρτης).

2.

Ο δεύτερος λόγος αντλείται από το ότι, κατά την άποψη του προσφεύγοντος, οι ευρωπαϊκές Συνθήκες και ο Χάρτης κατισχύουν του κανονισμού 1049/2001. Το προσφεύγον φρονεί ότι ο εν λόγω κανονισμός, ο οποίος επιφέρει νομικούς περιορισμούς στις αρχές της διαφάνειας, της συμμετοχής και της δημοσιότητας, πρέπει να ερμηνεύεται και να εφαρμόζεται με πολύ περιοριστικό τρόπο, λαμβανομένης υπόψη της χρονολογίας θεσπίσεως των σχετικών νομικών κειμένων και του Χάρτη. Ως εκ τούτου, το προσφεύγον εκτιμά ότι η καθής, αφενός, δεν έπρεπε να εφαρμόσει το γενικό τεκμήριο περί υπάρξεως προσβολής της προστασίας των σκοπών των σχετικών με την έρευνα δραστηριοτήτων στο μέτρο που, στην υπό κρίση υπόθεση, η επίμαχη έρευνα είναι έρευνα εγκάρσιου τύπου, και, αφετέρου, ότι η καθής όφειλε να διαπιστώσει ότι τα κράτη μέλη δεν είχαν υποβάλει αίτημα για τέτοια προστασία.

3.

Ο τρίτος λόγος αντλείται από παράβαση των άρθρων 41, παράγραφος 2, και 42 του Χάρτη, τα οποία διασφαλίζουν την πρόσβαση στα έγγραφα που αφορούν έναν εκ των ενδιαφερομένων.

4.

Ο τέταρτος λόγος αντλείται από παράβαση της Ευρωπαϊκής Συμβάσεως για την προάσπιση των δικαιωμάτων του ανθρώπου, που επιβάλλει να υπάρχει ισότητα ως προς την πρόσβαση στα έγγραφα στο πλαίσιο μιας διαφοράς, ακόμη και όταν πρόκειται για διοικητική διαφορά, προκειμένου να κατοχυρώνονται τα δικαιώματα άμυνας των ενδιαφερομένων, ιδίως δε αντλείται από παράβαση των άρθρων 6 και 13 της Συμβάσεως αυτής.


3.4.2017   

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 104/55


Προσφυγή της 30ής Ιανουαρίου 2017 — Mackevision Medien Design κατά EUIPO (TO CREATE REALITY)

(Υπόθεση T-50/17)

(2017/C 104/76)

Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική

Διάδικοι

Προσφεύγουσα: Mackevision Medien Design GmbH Stuttgart (Στουτγάρδη, Γερμανία) (εκπρόσωποι: E. Stolz, U. Stelzenmüller και J. Weiser, δικηγόροι)

Καθού: Γραφείο Διανοητικής Ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης (EUIPO)

Στοιχεία σχετικά με τη διαδικασία ενώπιον του EUIPO

Επίδικο σήμα: Λεκτικό σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης «TO CREATE REALITY» — Υπ’ αριθ. 15 098 106 αίτηση καταχωρίσεως

Προσβαλλόμενη απόφαση: Απόφαση του πέμπτου τμήματος προσφυγών του EUIPO της 20ής Δεκεμβρίου 2016 στην υπόθεση R 995/2016-5

Αιτήματα

Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:

να ακυρώσει την προσβαλλόμενη απόφαση·

να καταδικάσει το καθού στα δικαστικά έξοδα.

Προβαλλόμενος λόγος

Παράβαση του άρθρου 7, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού 207/2009.


3.4.2017   

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 104/55


Προσφυγή της 31ης Ιανουαρίου 2017 — Safe Skies κατά EUIPO — Travel Sentry (TSA LOCK)

(Υπόθεση T-60/17)

(2017/C 104/77)

Γλώσσα του δικογράφου της προσφυγής: η αγγλική

Διάδικοι

Προσφεύγουσα: Safe Skies LLC (Νέα Υόρκη, Νέα Υόρκη, Ηνωμένες Πολιτείες) (εκπρόσωπος: V. Schwepler, δικηγόρος)

Καθού: Γραφείο Διανοητικής Ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης (EUIPO)

Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών: Travel Sentry, Inc. (Windermere, Φλόριντα, Ηνωμένες Πολιτείες)

Στοιχεία σχετικά με τη διαδικασία ενώπιον του EUIPO

Δικαιούχος του επίδικου σήματος: Η αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών

Επίδικο σήμα: Λεκτικό σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης «TSA LOCK» — Υπ’ αριθ. 4 530 168 σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

Διαδικασία ενώπιον του EUIPO: Διαδικασία για την κήρυξη ακυρότητας

Προσβαλλόμενη απόφαση: Απόφαση του τετάρτου τμήματος προσφυγών του EUIPO της 24ης Νοεμβρίου 2016 στην υπόθεση R 233/2016-4

Αιτήματα

Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:

να ακυρώσει την προσβαλλόμενη απόφαση·

να καταδικάσει το καθού στα δικαστικά έξοδα και να καταδικάσει τον (ενδεχόμενο) παρεμβαίνοντα στα έξοδα της διοικητικής διαδικασίας ενώπιον του τμήματος προσφυγών·

να ορίσει δικάσιμο για επ’ ακροατηρίου συζήτηση σε περίπτωση που το Γενικό Δικαστήριο δεν μπορεί να αποφανθεί χωρίς τη διεξαγωγή επ’ ακροατηρίου συζητήσεως.

Προβαλλόμενοι λόγοι

Παράβαση του άρθρου 52, παράγραφος 1, στοιχείο α', σε συνδυασμό με το άρθρο 7, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού 207/2009·

Παράβαση του άρθρου 52, παράγραφος 1, στοιχείο α', σε συνδυασμό με το άρθρο 7, παράγραφος 1, στοιχείο γ', του κανονισμού 207/2009·

Παράβαση του άρθρου 52, παράγραφος 1, στοιχείο α', σε συνδυασμό με το άρθρο 7, παράγραφος 1, στοιχείο ζ', του κανονισμού 207/2009.


3.4.2017   

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 104/56


Προσφυγή της 1ης Φεβρουαρίου 2017 — Lions Gate Entertainment κατά EUIPO (DIRTY DANCING)

(Υπόθεση T-64/17)

(2017/C 104/78)

Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική

Διάδικοι

Προσφεύγουσα: Lions Gate Entertainment Inc. (Santa Monica, Καλιφόρνια, Ηνωμένες Πολιτείες) (εκπρόσωποι: C. Hall, Barrister, και D. Farnsworth, Solicitor)

Καθού: Γραφείο Διανοητικής Ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης (EUIPO)

Στοιχεία σχετικά με τη διαδικασία ενώπιον του EUIPO

Επίδικο σήμα: Λεκτικό σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης «DIRTY DANCING» — Υπ’ αριθ. 13 930 102 αίτηση καταχωρίσεως

Προσβαλλόμενη απόφαση: Απόφαση του τετάρτου τμήματος προσφυγών του EUIPO της 1ης Δεκεμβρίου 2016 στην υπόθεση R 331/2016-4

Αιτήματα

Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:

να ακυρώσει την προσβαλλόμενη απόφαση·

να καταδικάσει το EUIPO στα έξοδα στα οποία υποβλήθηκε η προσφεύγουσα ενώπιον του τμήματος προσφυγών και ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου.

Προβαλλόμενοι λόγοι

Παράβαση του άρθρου 7, παράγραφοι 1, στοιχείο γ', και 3, του κανονισμού 207/2009.


3.4.2017   

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 104/57


Προσφυγή της 1ης Φεβρουαρίου 2017 — Italytrade κατά EUIPO — Tpresso (tèespresso)

(Υπόθεση T-67/17)

(2017/C 104/79)

Γλώσσα του δικογράφου της προσφυγής: η ιταλική

Διάδικοι

Προσφεύγουσα: Italytrade Srl (Μπάρι, Ιταλία) (εκπρόσωπος: N. Clemente, δικηγόρος)

Καθού: Γραφείο Διανοητικής Ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης (EUIPO)

Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών: Tpresso SA (Ζυρίχη, Ελβετία)

Στοιχεία σχετικά με τη διαδικασία ενώπιον του EUIPO

Αιτούσα: Η προσφεύγουσα

Επίδικο σήμα: Λεκτικό σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης «tèespresso» — Υπ’ αριθ. 13 543 517 αίτηση καταχωρίσεως

Διαδικασία ενώπιον του EUIPO: Διαδικασία ανακοπής

Προσβαλλόμενη απόφαση: Απόφαση του τετάρτου τμήματος προσφυγών του EUIPO της 29ης Νοεμβρίου 2016 στην υπόθεση R 959/2016-4

Αιτήματα

Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:

να τροποποιήσει την προσβαλλόμενη απόφαση, δυνάμει του άρθρου 65, παράγραφος 3, του κανονισμού 207/2009 και, εν πάση περιπτώσει, δυνάμει των κείμενων κανόνων·

να καταδικάσει, δυνάμει του άρθρου 134 του Κανονισμού Διαδικασίας του Γενικού Δικαστηρίου, το EUIPO και ενδεχόμενους παρεμβαίνοντες στα δικαστικά έξοδα της Italytrade srl στο πλαίσιο της διαδικασίας ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου·

να τροποποιήσει την απόφαση κατ’ εφαρμογήν του άρθρου 134, παράγραφος 1, του Κανονισμού Διαδικασίας του Γενικού Δικαστηρίου, ομοίως ως προς την καταδίκη στα δικαστικά έξοδα, και να καταδικάσει τους ηττηθέντες EUIPO και παρεμβαίνουσα στα έξοδα της διαδικασίας ενώπιον του τμήματος προσφυγών και ενώπιον του τμήματος ανακοπών.

Προβαλλόμενοι λόγοι

Παράβαση του άρθρου 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού 207/2009·

Παράβαση του άρθρου 8, παράγραφος 5, του κανονισμού 207/2009.


3.4.2017   

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 104/57


Προσφυγή της 1ης Φεβρουαρίου 2017 — Italytrade κατά EUIPO — Tpresso (teaespresso)

(Υπόθεση T-68/17)

(2017/C 104/80)

Γλώσσα του δικογράφου της προσφυγής: η ιταλική

Διάδικοι

Προσφεύγουσα: Italytrade Srl (Μπάρι, Ιταλία) (εκπρόσωπος: N. Clemente, δικηγόρος)

Καθού: Γραφείο Διανοητικής Ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης (EUIPO)

Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών: Tpresso SA (Ζυρίχη, Ελβετία)

Στοιχεία σχετικά με τη διαδικασία ενώπιον του EUIPO

Αιτούσα: Η προσφεύγουσα

Επίδικο σήμα: Λεκτικό σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης «teaespresso» — Υπ’ αριθ. 13 543 475 αίτηση καταχωρίσεως

Διαδικασία ενώπιον του EUIPO: Διαδικασία ανακοπής

Προσβαλλόμενη απόφαση: Απόφαση του τετάρτου τμήματος προσφυγών του EUIPO της 29ης Νοεμβρίου 2016 στην υπόθεση R 1099/2016-4

Αιτήματα

Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:

να τροποποιήσει την προσβαλλόμενη απόφαση, δυνάμει του άρθρου 65, παράγραφος 3, του κανονισμού 207/2009 και, εν πάση περιπτώσει, δυνάμει των κείμενων κανόνων·

να καταδικάσει, δυνάμει του άρθρου 134 του Κανονισμού Διαδικασίας του Γενικού Δικαστηρίου, το EUIPO και ενδεχόμενους παρεμβαίνοντες στα δικαστικά έξοδα της Italytrade srl στο πλαίσιο της διαδικασίας ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου·

να καταδικάσει, δυνάμει του άρθρου 134, παράγραφος 1, του Κανονισμού Διαδικασίας του Γενικού Δικαστηρίου, τους ηττηθέντες EUIPO και παρεμβαίνουσα στα έξοδα της διαδικασίας ενώπιον του τμήματος προσφυγών και ενώπιον του τμήματος ανακοπών.

Προβαλλόμενοι λόγοι

Παράβαση του άρθρου 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού 207/2009·

Παράβαση του άρθρου 8, παράγραφος 5, του κανονισμού 207/2009.


3.4.2017   

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 104/58


Προσφυγή της 3ης Φεβρουαρίου 2017 — Constantin Film Produktion κατά EUIPO (Fack Ju Göhte)

(Υπόθεση T-69/17)

(2017/C 104/81)

Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική

Διάδικοι

Προσφεύγουσα: Constantin Film Produktion GmbH (Μόναχο, Γερμανία) (εκπρόσωποι: E. Saarmann και P. Baronikians, δικηγόροι)

Καθού: Γραφείο Διανοητικής Ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης (EUIPO)

Στοιχεία σχετικά με τη διαδικασία ενώπιον του EUIPO

Επίδικο σήμα: Λεκτικό σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης «Fack Ju Göhte» — Υπ’ αριθ. 13 971 163 αίτηση καταχωρίσεως

Προσβαλλόμενη απόφαση: Απόφαση του πέμπτου τμήματος προσφυγών του EUIPO της 1ης Δεκεμβρίου 2016 στην υπόθεση R 2205/2015-5

Αιτήματα

Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:

να ακυρώσει την προσβαλλόμενη απόφαση·

να ακυρώσει την από 25.9.2015 και υπ’ αριθ. 013971163 απόφαση του Γραφείου Διανοητικής Ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης·

να καταδικάσει το EUIPO στα δικαστικά έξοδα.

Προβαλλόμενοι λόγοι

Παράβαση του άρθρου 7, παράγραφος 1, στοιχείο στ', του κανονισμού 207/2009·

Παράβαση του άρθρου 7, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού 207/2009.


3.4.2017   

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 104/59


Προσφυγή της 31ης Ιανουαρίου 2017 — TenneT Holding κατά EUIPO — Ngrid Intellectual Property (NorthSeaGrid)

(Υπόθεση T-70/17)

(2017/C 104/82)

Γλώσσα του δικογράφου της προσφυγής: η αγγλική

Διάδικοι

Προσφεύγουσα: TenneT Holding BV (Άρνεμ, Κάτω Χώρες) (εκπρόσωπος: K. Limperg, δικηγόρος)

Καθού: Γραφείο Διανοητικής Ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης (EUIPO)

Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών: Ngrid Intellectual Property Ltd (Λονδίνο, Ηνωμένο Βασίλειο)

Στοιχεία σχετικά με τη διαδικασία ενώπιον του EUIPO

Αιτούσα: Η προσφεύγουσα

Επίδικο σήμα: Εικονιστικό σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης που περιέχει τα λεκτικά στοιχεία «NorthSeaGrid» — Υπ’ αριθ. 12 223 517 αίτηση καταχωρίσεως

Διαδικασία ενώπιον του EUIPO: Διαδικασία ανακοπής

Προσβαλλόμενη απόφαση: Απόφαση του πέμπτου τμήματος προσφυγών του EUIPO της 21ης Νοεμβρίου 2016 στην υπόθεση R 1607/2015-5

Αιτήματα

Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:

να ακυρώσει την προσβαλλόμενη απόφαση·

να καταδικάσει το EUIPO στα δικαστικά έξοδα.

Προβαλλόμενοι λόγοι

Παράβαση του άρθρου 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού 207/2009·

Παράβαση του άρθρου 8, παράγραφος 5, του κανονισμού 207/2009.


3.4.2017   

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 104/59


Προσφυγή της 3ης Φεβρουαρίου 2017 — Schmid κατά EUIPO — Landeskammer für Land- und Forstwirtschaft in Steiermark (Steirisches Kürbiskernöl)

(Υπόθεση T-72/17)

(2017/C 104/83)

Γλώσσα του δικογράφου της προσφυγής: η γερμανική

Διάδικοι

Προσφεύγουσα: Gabriele Schmid (Halbenrain, Αυστρία) (εκπρόσωπος: B. Kuchar, δικηγόρος)

Καθού: Γραφείο Διανοητικής Ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης (EUIPO)

Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών: Landeskammer für Land- und Forstwirtschaft in Steiermark (Graz, Αυστρία)

Στοιχεία σχετικά με τη διαδικασία ενώπιον του EUIPO

Δικαιούχος του επίδικου σήματος: Το αντίδικο ενώπιον του τμήματος προσφυγών

Επίδικο σήμα: Διεθνής καταχώριση του σήματος «Steirisches Kürbiskernöl» με ισχύ στην Ευρωπαϊκή Ένωση — Υπ’ αριθ. 900 100 διεθνής καταχώριση

Διαδικασία ενώπιον του EUIPO: Διαδικασία για την κήρυξη εκπτώσεως

Προσβαλλόμενη απόφαση: Απόφαση του τετάρτου τμήματος προσφυγών του EUIPO της 7ης Δεκεμβρίου 2017 στην υπόθεση R 1768/2015-4

Αιτήματα

Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:

να μεταρρυθμίσει την προσβαλλόμενη απόφαση και να κηρύξει το αντίδικο έκπτωτο των δικαιωμάτων του επί της υπ’ αριθ. 900 100 διεθνούς καταχωρίσεως σήματος ως προς την ΕΕ και για όλα τα προϊόντα·

επικουρικώς

να ακυρώσει την προσβαλλόμενη απόφαση, λόγω μη αποδείξεως διακριτικής χρήσεως της υπ’ αριθ. 90 100 διεθνούς καταχωρίσεως σήματος, και να αναπέμψει την υπόθεση στο EUIPO·

σε κάθε περίπτωση, να καταδικάσει το δικαιούχο του επίδικου σήματος στα έξοδα στα οποία υποβλήθηκε η προσφεύγουσα στη διαδικασία ενώπιον του EUIPO και στην παρούσα διαδικασία.

Προβαλλόμενοι λόγοι

Παράβαση του άρθρου 15, παράγραφος 1, του κανονισμού 207/2009·

Παράβαση του άρθρου 51, παράγραφος 1, στοιχείο α', του κανονισμού 207/2009·

Παράβαση του άρθρου 55, παράγραφος 1, του κανονισμού 207/2009.


3.4.2017   

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 104/60


Προσφυγή της 30ής Ιανουαρίου 2017 — Jumbo Africa κατά EUIPO — ProSiebenSat.1 Licensing (JUMBO)

(Υπόθεση T-78/17)

(2017/C 104/84)

Γλώσσα του δικογράφου της προσφυγής: η ισπανική

Διάδικοι

Προσφεύγουσα: Jumbo Africa, SL (L’Hospitalet de Llobregat, Ισπανία) (εκπρόσωποι: M. Buganza González και E. Torner Lasalle, δικηγόροι)

Καθού: Γραφείο Διανοητικής Ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης (EUIPO)

Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών: ProSiebenSat.1 Licensing GmbH (Unterföhring, Γερμανία)

Στοιχεία σχετικά με τη διαδικασία ενώπιον του EUIPO

Δικαιούχος του επίδικου σήματος: Η προσφεύγουσα

Επίδικο σήμα: Λεκτικό σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης «JUMBO» — Υπ’ αριθ. 10 492 131 σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

Διαδικασία ενώπιον του EUIPO: Διαδικασία για την κήρυξη ακυρότητας

Προσβαλλόμενη απόφαση: Απόφαση του πρώτου τμήματος προσφυγών του EUIPO της 26ης Οκτωβρίου 2016 στην υπόθεση R 227/2016-1

Αιτήματα

Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:

να ακυρώσει την προσβαλλόμενη απόφαση.

να καταδικάσει το EUIPO στα δικαστικά έξοδα.

Προβαλλόμενος λόγος

Παράβαση του άρθρου 7 του κανονισμού 207/2009. Συγκεκριμένα, η προσφεύγουσα διατείνεται ότι το σήμα «JUMBO» δεν εμπίπτει σε καμία από τις απαγορεύσεις της παραγράφου 1 του ανωτέρω άρθρου. Το εν λόγω σήμα δεν είναι περιγραφικό των προϊόντων που προσδιορίζει.


3.4.2017   

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 104/61


Προσφυγή της 10ης Φεβρουαρίου 2017 — Le Pen κατά Κοινοβουλίου

(Υπόθεση T-86/17)

(2017/C 104/85)

Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική

Διάδικοι

Προσφεύγουσα: Marine Le Pen (Saint-Cloud, Γαλλία) (εκπρόσωποι: M. Ceccaldi και J.-P. Le Moigne, δικηγόροι)

Καθού: Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο

Αιτήματα

Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:

να ακυρώσει την απόφαση του Γενικού Γραμματέα του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου της 5ης Δεκεμβρίου 2016, η οποία εκδόθηκε κατ’ εφαρμογήν της αποφάσεως 2009/C 159/01 του Προεδρείου του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, της 19ης Μαΐου και 9ης Ιουλίου 2008, «σχετικά με τα μέτρα εφαρμογής του καθεστώτος των βουλευτών του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου», όπως έχει τροποποιηθεί, και με την οποία διαπιστώνεται οφειλή της προσφεύγουσας ύψους 298 497,87 ευρώ λόγω ποσών που της καταβλήθηκαν αχρεωστήτως στο πλαίσιο της βουλευτικής επικουρίας, αιτιολογείται η απαίτηση εισπράξεώς της και διατάσσεται ο αρμόδιος διατάκτης να προβεί, σε συνεργασία με τον υπόλογο του θεσμικού οργάνου, στην ανάκτηση του ποσού αυτού βάσει του άρθρου 68 των μέτρων εφαρμογής του καθεστώτος των βουλευτών του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και των άρθρων 66, 78, 79 και 80 του δημοσιονομικού κανονισμού (στο εξής: ΔΚ)·

να ακυρώσει το αριθ. 2016-1560 χρεωστικό σημείωμα, της 6ης Δεκεμβρίου 2016, με το οποίο γνωστοποιείται στην προσφεύγουσα η βεβαίωση οφειλής της ύψους 298 497,87 ευρώ, κατόπιν αποφάσεως του Γενικού Γραμματέα της 5ης Δεκεμβρίου 2016, περί επιστροφής αχρεωστήτως καταβληθέντων ποσών λόγω βουλευτικής επικουρίας, κατά το άρθρο 68 των μέτρων εφαρμογής του καθεστώτος των βουλευτών του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και τα άρθρα 66, 78, 79 και 80 του ΔΚ·

να καταδικάσει το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο στο σύνολο των δικαστικών εξόδων·

να υποχρεώσει το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο να καταβάλει στη Marine Le Pen, σε απόδοση των δυναμένων να ζητηθούν εξόδων, το ποσό των 50 000 ευρώ.

Λόγοι και κύρια επιχειρήματα

Προς στήριξη της προσφυγής της, η προσφεύγουσα προβάλλει δώδεκα λόγους.

1.

Ο πρώτος λόγος αντλείται από αναρμοδιότητα του οργάνου που εξέδωσε την πράξη. Η προσφεύγουσα φρονεί ότι η αρμοδιότητα για την έκδοση αποφάσεως όπως αυτή του Γενικού Γραμματέα του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, της 5ης Δεκεμβρίου 2016 (στο εξής: προσβαλλόμενη απόφαση), ανήκει στο Προεδρείο του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και ότι δεν υφίσταται καμία ανάθεση αρμοδιότητας στον υπογράφοντα την απόφαση.

2.

Ο δεύτερος λόγος αντλείται από έλλειψη αιτιολογίας, την οποία ενέχει η προσβαλλόμενη απόφαση, μολονότι η απαίτηση περί αιτιολογήσεως προβλέπεται από το άρθρο 41 του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

3.

Ο τρίτος λόγος αντλείται από παράβαση ουσιώδους τύπου, καθόσον η προσβαλλόμενη απόφαση αφορούσε την έκθεση έρευνας που είχε αναλάβει η Ευρωπαϊκή Υπηρεσία Καταπολέμησης της Απάτης (OLAF) και είχε περατωθεί στις 26 Ιουλίου 2016, η οποία δεν κοινοποιήθηκε στην προσφεύγουσα. Ως εκ τούτου, η προσφεύγουσα δεν έτυχε ακροάσεως και δεν είχε τη δυνατότητα να προβάλει λυσιτελώς τους αμυντικούς ισχυρισμούς της, δεδομένου ότι, κατά την προσφεύγουσα, ο Γενικός Γραμματέας αρνήθηκε να της κοινοποιήσει τα στοιχεία στα οποία βασίζεται η προσβαλλόμενη απόφαση.

4.

Ο τέταρτος λόγος αντλείται από το ότι ο φάκελος της υποθέσεως δεν εξετάσθηκε προσωπικώς από τον Γενικό Γραμματέα του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου. Κατά την προσφεύγουσα, ο Γενικός Γραμματέας απλώς υιοθέτησε την έκθεση της OLAF, χωρίς ουδέποτε να προβεί σε προσωπική εξέταση της περιπτώσεώς της.

5.

Ο πέμπτος λόγος αντλείται από το ότι η προσβαλλόμενη απόφαση και το συνακόλουθο χρεωστικό σημείωμα (στο εξής: προσβαλλόμενες πράξεις) στηρίχθηκαν σε ανύπαρκτα περιστατικά, καθόσον τα παρατιθέμενα σε αυτές περιστατικά είναι, κατά την προσφεύγουσα, ανακριβή.

6.

Ο έκτος λόγος αντλείται από αντιστροφή του βάρους αποδείξεως. Η προσφεύγουσα φρονεί συναφώς ότι δεν απόκειται σε αυτήν να αποδείξει την εργασία της κοινοβουλευτικής βοηθού της, αλλά απόκειται, αντιθέτως, στις αρμόδιες αρχές να αποδείξουν το αντίθετο.

7.

Ο έβδομος λόγος αντλείται από παραβίαση της αρχής της αναλογικότητας, καθόσον το ποσό το οποίο ζητείται να επιστρέψει η προσφεύγουσα δεν αιτιολογείται ούτε αναλυτικώς ούτε ως προς τη μέθοδο υπολογισμού του, προϋποθέτει δε ότι η κοινοβουλευτική βοηθός ουδέποτε εργάσθηκε για λογαριασμό της προσφεύγουσας.

8.

Ο όγδοος λόγος αντλείται από κατάχρηση εξουσίας, καθόσον οι προσβαλλόμενες πράξεις εκδόθηκαν με σκοπό να στερήσουν από την προσφεύγουσα, βουλευτή του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, τα μέσα για την άσκηση των καθηκόντων της.

9.

Ο ένατος λόγος αντλείται από κατάχρηση της διαδικασίας. Η προσφεύγουσα φρονεί ότι ο Γενικός Γραμματέας, προκειμένου να μην υποχρεωθεί να της διαβιβάσει την έκθεση της OLAF που είχε στη διάθεσή του, διαβίβασε παρανόμως την αίτηση κοινοποιήσεως της εκθέσεως αυτής στην OLAF, η οποία και δεν προέβη σε κοινοποίησή της.

10.

Ο δέκατος λόγος αντλείται από μεταχείριση ενέχουσα διάκριση και από την ύπαρξη fumus persecutionis, καθόσον οι περιστάσεις της υπό κρίση διαφοράς αφορούσαν αποκλειστικώς την προσφεύγουσα και το πολιτικό κόμμα στο οποίο ανήκει.

11.

Ο ενδέκατος λόγος αντλείται από προσβολή της ανεξαρτησίας βουλευτή και τις συνέπειες του ότι δεν χωρεί επιτακτική εντολή με αυτόν αποδέκτη. Αδιαμφισβήτητος σκοπός των προσβαλλομένων πράξεων ήταν να παρακωλύσουν την ελευθερία ασκήσεως των βουλευτικών καθηκόντων της προσφεύγουσας, στερώντας της τα αναγκαία προς τούτο οικονομικά μέσα. Η βουλευτής δεν θα μπορούσε, εξάλλου, να λάβει εντολές από τον Γενικό Γραμματέα όσον αφορά τον τρόπο ασκήσεως των καθηκόντων της, υπό την απειλή επιβολής οικονομικών κυρώσεων.

12.

Ο δωδέκατος λόγος αντλείται από έλλειψη ανεξαρτησίας της OLAF, καθόσον ο οργανισμός αυτός δεν παρέχει καμία εγγύηση αμεροληψίας και εντιμότητας, εξαρτάται δε από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή.


3.4.2017   

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 104/62


Προσφυγή της 8ης Φεβρουαρίου 2017 — Kuka Systems κατά EUIPO (Matrix light)

(Υπόθεση T-87/17)

(2017/C 104/86)

Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική

Διάδικοι

Προσφεύγουσα: Kuka Systems GmbH (Augsburg, Γερμανία) (εκπρόσωποι: B. Maneth και C. Huch-Hallwachs, δικηγόροι)

Καθού: Γραφείο Διανοητικής Ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης (EUIPO)

Στοιχεία σχετικά με τη διαδικασία ενώπιον του EUIPO

Επίδικο σήμα: Λεκτικό σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης «Matrix light» — Υπ’ αριθ. 14 779 714 αίτηση καταχωρίσεως

Προσβαλλόμενη απόφαση: Απόφαση του τετάρτου τμήματος προσφυγών του EUIPO της 1ης Δεκεμβρίου 2016 στην υπόθεση R 886/2016-4

Αιτήματα

Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:

να ακυρώσει την προσβαλλόμενη απόφαση·

να καταδικάσει το EUIPO στα δικαστικά έξοδα.

Προβαλλόμενοι λόγοι

Παράβαση του άρθρου 7, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού 207/2009·

Παράβαση του άρθρου 7, παράγραφος 1, στοιχείο γ', του κανονισμού 207/2009.