ISSN 1977-0901

doi:10.3000/19770901.C_2013.026.ell

Επίσημη Εφημερίδα

της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 26

European flag  

Έκδοση στην ελληνική γλώσσα

Ανακοινώσεις και Πληροφορίες

56ό έτος
26 Ιανουαρίου 2013


Ανακοίνωση αριθ

Περιεχόμενα

Σελίδα

 

IV   Πληροφορίες

 

ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ ΠΡΟΕΡΧΟΜΕΝΕΣ ΑΠΟ ΤΑ ΘΕΣΜΙΚΑ ΚΑΙ ΛΟΙΠΑ ΟΡΓΑΝΑ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΥΣ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ

 

Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης

2013/C 026/01

Τελευταία δημοσίευση του Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής ΈνωσηςEE C 9 της 12.1.2013

1

 

V   Γνωστοποιήσεις

 

ΔΙΚΑΙΟΔΟΤΙΚΕΣ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΕΣ

 

Δικαστήριο

2013/C 026/02

Υπόθεση C-457/10 P: Απόφαση του Δικαστηρίου (πρώτο τμήμα) της 6ης Δεκεμβρίου 2012 — AstraZeneca AB, AstraZeneca plc κατά Ευρωπαϊκής Επιτροπής, European Federation of Pharmaceutical Industries and Associations (EFPIA) (Αίτηση αναιρέσεως — Ανταγωνισμός — Κατάχρηση δεσπόζουσας θέσεως — Αγορά των φαρμάκων κατά του στομαχικού έλκους — Καταχρηστική προσφυγή στις διαδικασίες που αφορούν συμπληρωματικά πιστοποιητικά προστασίας για τα φάρμακα και στις διαδικασίες για τη χορήγηση άδειας κυκλοφορίας των φαρμάκων στην αγορά — Παραπλανητικές δηλώσεις — Ανάκληση των αδειών κυκλοφορίας στην αγορά — Εμπόδια στη διάθεση γενόσημων φαρμάκων στην αγορά και στις παράλληλες εισαγωγές)

2

2013/C 026/03

Υπόθεση C-552/10 P: Απόφαση του Δικαστηρίου (τρίτο τμήμα) της 22ας Νοεμβρίου 2012 — Usha Martin Ltd κατά Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης, Ευρωπαϊκής Επιτροπής [Αίτηση αναιρέσεως — Ντάμπινγκ — Κανονισμός (ΕΚ) 121/2006 — Εισαγωγές συρματόσχοινων και καλωδίων από χάλυβα καταγωγής, μεταξύ άλλων, Ινδίας — Απόφαση 2006/38/ΕΚ — Κανονισμός (ΕΚ) 384/96 — Άρθρο 8, παράγραφος 9 — Αναλήψεις υποχρεώσεων που προτάθηκαν στον πλαίσιο διαδικασιών αντιντάμπινγκ]

2

2013/C 026/04

Υπόθεση C-566/10 P: Απόφαση του Δικαστηρίου (τμήμα μείζονος συνθέσεως) της 27ης Νοεμβρίου 2012 — Ιταλική Δημοκρατία κατά Ευρωπαϊκής Επιτροπής, Δημοκρατία της Λιθουανίας, Ελληνική Δημοκρατία (Αίτηση αναιρέσεως — Γλωσσικό καθεστώς — Προκήρυξη γενικών διαγωνισμών για την πρόσληψη υπαλλήλων διοικήσεως και βοηθών υπαλλήλων — Πλήρης δημοσίευση σε τρεις επίσημες γλώσσες — Γλώσσα διεξαγωγής των δοκιμασιών — Επιλογή της δεύτερης γλώσσας μεταξύ τριών επισήμων γλωσσών)

3

2013/C 026/05

Υπόθεση C-600/10: Απόφαση του Δικαστηρίου (τέταρτο τμήμα) της 22ας Νοεμβρίου 2012 — Ευρωπαϊκή Επιτροπή κατά Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμανίας (Παράβαση κράτους μέλους — Ελεύθερη κυκλοφορία των κεφαλαίων — Φορολόγηση των μερισμάτων και των τόκων που καταβάλλονται στα ταμεία συντάξεων — Φορολογική μεταχείριση των μερισμάτων και των τόκων που καταβάλλονται σε αλλοδαπούς φορείς — Έκπτωση των δαπανών λειτουργίας που αφορούν άμεσα την πραγματοποίηση εισοδήματος με τη μορφή μερισμάτων και τόκων — Βάρος απόδειξης)

3

2013/C 026/06

Υπόθεση C-89/11 P: Απόφαση του Δικαστηρίου (τρίτο τμήμα) της 22ας Νοεμβρίου 2012 — E.ON Energie AG κατά Ευρωπαϊκής Επιτροπής (Αίτηση αναιρέσεως — Προσφυγή ακυρώσεως κατά αποφάσεως της Επιτροπής σχετικά με τον καθορισμό προστίμου για διάρρηξη σφραγίδας — Βάρος αποδείξεως — Παραμόρφωση των αποδεικτικών στοιχείων — Υποχρέωση αιτιολογήσεως — Ύψος του προστίμου — Πλήρης δικαιοδοσία — Αρχή της αναλογικότητας)

4

2013/C 026/07

Υπόθεση C-116/11: Απόφαση του Δικαστηρίου (πρώτο τμήμα) της 22ας Νοεμβρίου 2012 [αίτηση του Sąd Rejonowy Poznań-Stare Miasto w Poznaniu (Πολωνία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Bank Handlowy w Warszawie SA, PPHU ADAX/Ryszard Adamiak κατά Christianapol sp. z o.o. [Δικαστική συνεργασία σε αστικές υποθέσεις — Κανονισμός (ΕΚ) 1346/2000 — Διαδικασίες αφερεγγυότητας — Έννοια του όρου περάτωση της διαδικασίας — Δυνατότητα του δικαστηρίου που έχει επιληφθεί δευτερεύουσας διαδικασίας αφερεγγυότητας να εξετάσει την αφερεγγυότητα του οφειλέτη — Δυνατότητα να κινηθεί διαδικασία εκκαθαρίσεως ως δευτερεύουσα διαδικασία αφερεγγυότητας σε περίπτωση κατά την οποία η κύρια διαδικασία είναι διαδικασία διασώσεως]

4

2013/C 026/08

Συνεκδικασθείσες υποθέσεις C-124/11, C-125/11 και C-143/11: Απόφαση του Δικαστηρίου (τρίτο τμήμα) της 6ης Δεκεμβρίου 2012 (αιτήσεις προδικαστικής αποφάσεως του Bundesverwaltungsgericht — Γερμανία) — Bundesrepublik Deutschland κατά Karen Dittrich (C-124/11), Bundesrepublik Deutschland κατά Robert Klinke (C-125/11) και Jörg-Detlef Müller κατά Bundesrepublik Deutschland (C-143/11) (Ίση μεταχείριση στην απασχόληση και την εργασία — Εθνική ρύθμιση — Επίδομα χορηγούμενο στους δημόσιους υπαλλήλους σε περίπτωση ασθενείας — Οδηγία 2000/78/ΕΚ — Άρθρο 3 — Πεδίο εφαρμογής — Έννοια της αμοιβής)

5

2013/C 026/09

Υπόθεση C-136/11: Απόφαση του Δικαστηρίου (πρώτο τμήμα) της 22ας Νοεμβρίου 2012 [αίτηση της Schienen-Control Kommission (Αυστρία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Westbahn Management GmbH κατά ÖBB-Infrastruktur AG (Μεταφορές — Σιδηροδρομικές μεταφορές — Υποχρέωση του διαχειριστή σιδηροδρομικής υποδομής να παρέχει στις σιδηροδρομικές επιχειρήσεις, σε πραγματικό χρόνο, όλες τις πληροφορίες σχετικά με την κυκλοφορία των συρμών και, ιδίως, σχετικά με τυχόν καθυστερήσεις των συρμών που εκτελούν σιδηροδρομικά δρομολόγια ανταποκρίσεως)

5

2013/C 026/10

Υπόθεση C-139/11: Απόφαση του Δικαστηρίου (τρίτο τμήμα) της 22ας Νοεμβρίου 2012 [αίτηση του Audiencia Provincial de Barcelona (Ισπανία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Joan Cuadrench Moré κατά Koninklijke Luchtvaart Maatschappij NV (Αεροπορικές μεταφορές — Αποζημίωση των επιβατών και παροχή βοήθειας προς αυτούς — Άρνηση επιβιβάσεως, ματαίωση ή σημαντική καθυστέρηση πτήσεως — Προθεσμία ασκήσεως αγωγής)

6

2013/C 026/11

Υπόθεση C-152/11: Απόφαση του Δικαστηρίου (δεύτερο τμήμα) της 6ης Δεκεμβρίου 2012 (αίτηση προδικαστικής αποφάσεως του Arbeitsgericht München — Γερμανία) — Johann Odar κατά Baxter Deutschland GmbH (Ίση μεταχείριση στην απασχόληση και την εργασία — Οδηγία 2000/78/ΕΚ — Απαγόρευση των διακρίσεων λόγω ηλικίας ή αναπηρίας — Αποζημίωση απολύσεως — Πρόγραμμα κοινωνικών μέτρων που προβλέπει καταβολή μειωμένης αποζημιώσεως απολύσεως σε εργαζομένους με αναπηρία)

6

2013/C 026/12

Συνεκδικασθείσες υποθέσεις C-182/11 και C-183/11: Απόφαση του Δικαστηρίου (τρίτο τμήμα) της 29ης Νοεμβρίου 2012 [αιτήσεις του Consiglio di Stato (Ιταλία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Econord SpA κατά Comune di Cagno (C-182/11), Comune di Varese, Comune di Solbiate (C-183/11), Comune di Varese [Δημόσιες συμβάσεις παροχής υπηρεσιών — Οδηγία 2004/18/ΕΚ — Αναθέτουσα αρχή η οποία ασκεί επί αναδόχου φορέα νομικώς διακριτού από αυτήν έλεγχο ανάλογο προς εκείνον που ασκεί επί των δικών της υπηρεσιών — Μη υποχρέωση διεξαγωγής διαγωνισμού κατά τους κανόνες του δικαίου της Ένωσης (ανάθεση καλούμενη in house) — Ανάδοχος φορέας τον οποίο ελέγχουν από κοινού πλείονες οργανισμοί τοπικής αυτοδιοικήσεως — Προϋποθέσεις αναθέσεως in house]

7

2013/C 026/13

Υπόθεση C-219/11: Απόφαση του Δικαστηρίου (τρίτο τμήμα) της 22ας Νοεμβρίου 2012 [αίτηση του Bundesgerichtshof (Γερμανία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Brain Products GmbH κατά BioSemi VOF, Antonius Pieter Kuiper, Robert Jan Gerard Honsbeek, Alexander Coenraad Metting van Rijn (Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως — Ιατροτεχνολογικά προϊόντα — Οδηγία 93/42/ΕΟΚ — Πεδίο εφαρμογής — Ερμηνεία της έννοιας του όρου ιατροτεχνολογικό προϊόν — Προϊόν διατιθέμενο στο εμπόριο για μη ιατρική χρήση — Διερεύνηση φυσιολογικής λειτουργίας — Ελεύθερη κυκλοφορία των εμπορευμάτων)

7

2013/C 026/14

Υπόθεση C-257/11: Απόφαση του Δικαστηρίου (τρίτο τμήμα) της 29ης Νοεμβρίου 2012 [αίτηση του Curtea de Apel București (Ρουμανία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — SC Gran Via Moinești Srl κατά Agenția Națională de Administrare Fiscală (ANAF), Administrația Finanțelor Publice București. (Οδηγία 2006/112/ΕΚ — Φόρος προστιθέμενης αξίας — Άρθρα 167, 168 και 185 — Δικαίωμα εκπτώσεως — Διακανονισμός των εκπτώσεων — Απόκτηση οικοπέδου και των υφιστάμενων επ’ αυτού κτισμάτων, με σκοπό την κατεδάφιση των εν λόγω κτισμάτων και την ανέγερση συγκροτήματος κατοικιών εντός του οικοπέδου αυτού)

8

2013/C 026/15

Υπόθεση C-262/11: Απόφαση του Δικαστηρίου (δεύτερο. τμήμα) της 29ης Νοεμβρίου 2012 [αίτηση του Administrativen sad Sofia-grad (Βουλγαρία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Kremikovtzi AD κατά Ministar na ikonomikata, energetikata i turizma i zamestnik-ministar na ikonomikata, energetikata i turizma [Προσχώρηση της Δημοκρατίας της Βουλγαρίας στην Ευρωπαϊκή Ένωση — Συμφωνία Σύνδεσης ΕΚ-Βουλγαρίας — Τομέας σιδήρου και χάλυβα — Κρατικές ενισχύσεις αναδιάρθρωσης χορηγηθείσες πριν από την προσχώρηση — Όροι — Βιωσιμότητα των αποδεκτών κατά το τέλος της περιόδου αναδιάρθρωσης — Κήρυξη του αποδέκτη σε πτώχευση μετά από την προσχώρηση — Αρμοδιότητες αφενός των εθνικών αρχών και αφετέρου της Ευρωπαϊκής Επιτροπής — Εθνική απόφαση που βεβαιώνει απαίτηση του Δημοσίου για την επιστροφή ενισχύσεων που έχουν καταστεί παράνομες — Απόφαση ΕΕ-Βουλγαρίας 3/2006 — Παράρτημα V της Πράξης Προσχώρησης — Ενισχύσεις που έχουν χορηγηθεί μετά από την προσχώρηση — Κανονισμός (ΕΚ) 659/1999 — Υφιστάμενες ενισχύσεις]

8

2013/C 026/16

Υπόθεση C-277/11: Απόφαση του Δικαστηρίου (πρώτο τμήμα) της 22ας Νοεμβρίου 2012 [αίτηση προδικαστικής αποφάσεως που υπέβαλε το High Court of Ireland (Ιρλανδία)] — M.M. κατά Minister for Justice, Equality and Law Reform, Ιρλανδίας, Attorney General (Προδικαστική παραπομπή — Κοινό ευρωπαϊκό καθεστώς ασύλου — Οδηγία 2004/83/ΕΚ — Ελάχιστες απαιτήσεις σχετικά με τις προϋποθέσεις υπαγωγής στο καθεστώς του πρόσφυγα ή στο καθεστώς επικουρικής προστασίας — Άρθρο 4, παράγραφος 1, δεύτερη περίοδος — Συνεργασία του κράτους μέλους με τον αιτούντα για την αξιολόγηση των συναφών στοιχείων της αιτήσεώς του — Περιεχόμενο — Νομότυπο της εθνικής διαδικασίας που τηρείται κατά την εξέταση αιτήσεως επικουρικής προστασίας κατόπιν απορρίψεως αιτήσεως για την αναγνώριση της ιδιότητας του πρόσφυγα — Σεβασμός των θεμελιωδών δικαιωμάτων — Δικαίωμα ακροάσεως)

9

2013/C 026/17

Υπόθεση C-285/11: Απόφαση του Δικαστηρίου (τρίτο τμήμα) της 6ης Δεκεμβρίου 2012 (αίτηση προδικαστικής αποφάσεως του Administrativen sad — Varna — Βουλγαρία) — BONIK (EOOD) κατά Direktor na Direktsia Obzhalvane i upravlenie na izpalnenieto — Varna pri Tsentralno upravlenie na Natsionalnata agentsia za prihodite (ΦΠΑ — Οδηγία 2006/112/ΕΚ — Δικαίωμα έκπτωσης — Μη αναγνώριση)

10

2013/C 026/18

Συνεκδικασθείσες υποθέσεις C-320/11, C-330/11, C-382/11 και C-383/11: Απόφαση του Δικαστηρίου (έκτο τμήμα) της 22ας Νοεμβρίου 2012 [αιτήσεις του Administrativen sad — Varna (Βουλγαρία) για την έκδοση προδικαστικής απόφασης] — DIGITALNET OOD (C-320/11 και C-383/11), Tsifrova kompania OOD (C-330/11), M SAT CABLE AD (C-382/11) κατά Nachalnik na Mitnicheski punkt — Varna Zapad pri Mitnitsa Varna [Κοινό Δασμολόγιο — Δασμολογική κατάταξη — Συνδυασμένη Ονοματολογία — Συσκευές με δυνατότητα λήψης τηλεοπτικών σημάτων και με ενσωματωμένο διαμορφωτή-αποδιαμορφωτή (modem) για την πρόσβαση στο Διαδίκτυο (Internet), οι οποίες διαθέτουν διαλογικό σύστημα ανταλλαγής πληροφοριών]

10

2013/C 026/19

Συνεκδικασθείσες υποθέσεις C-356/11 και C-357/11: Απόφαση του Δικαστηρίου (δεύτερο τμήμα) της 6ης Δεκεμβρίου 2012 (αιτήσεις προδικαστικής αποφάσεως του Korkein hallinto-oikeus — Φινλανδία) — O., S. κατά Maahanmuuttovirasto (C-356/11), και Maahanmuuttovirasto κατά L. (C-357/11) (Ιθαγένεια της Ένωσης — Άρθρο 20 ΣΛΕΕ — Οδηγία 2003/86/ΕΚ — Δικαίωμα οικογενειακής επανενώσεως — Ανήλικοι πολίτες της Ένωσης οι οποίοι κατοικούν με τις μητέρες τους, υπηκόους τρίτων χωρών, επί του εδάφους του κράτους μέλους του οποίου την ιθαγένεια έχουν τα τέκνα — Δικαίωμα μόνιμης διαμονής στο εν λόγω κράτος μέλος των μητέρων στις οποίες ανατέθηκε η αποκλειστική επιμέλεια των πολιτών της Ένωσης — Νέα σύνθεση των οικογενειών κατόπιν νέου γάμου των μητέρων με υπηκόους τρίτων χωρών και γεννήσεως τέκνων από τους γάμους αυτούς, τα οποία είναι επίσης υπήκοοι τρίτων χωρών — Αιτήσεις οικογενειακής επανενώσεως στο κράτος μέλος καταγωγής των πολιτών της Ένωσης — Άρνηση χορηγήσεως του δικαιώματος διαμονής στους νέους συζύγους λόγω ελλείψεως επαρκών πόρων — Δικαίωμα σεβασμού της οικογενειακής ζωής — Συνεκτίμηση του υπέρτατου συμφέροντος των τέκνων)

11

2013/C 026/20

Υπόθεση C-385/11: Απόφαση του Δικαστηρίου (όγδοο τμήμα) της 22ας Νοεμβρίου 2012 [αίτηση του Juzgado de lo Social de Barcelona (Ισπανία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Isabel Elbal Moreno κατά Instituto Nacional de la Seguridad Social (INSS), Tesorería General de la Seguridad Social (TGSS) (Άρθρο 157 ΣΛΕΕ — Οδηγία 79/7/ΕΟΚ — Οδηγία 97/81/ΕΚ — Συμφωνία-πλαίσιο για την εργασία μερικής απασχόλησης — Οδηγία 2006/54/ΕΚ — Ανταποδοτική σύνταξη γήρατος — Ίση μεταχείριση ανδρών και γυναικών εργαζομένων — Έμμεση διάκριση λόγω φύλου)

12

2013/C 026/21

Υπόθεση C-410/11: Απόφαση του Δικαστηρίου (τρίτο τμήμα) της 22ας Νοεμβρίου 2012 (αίτηση προδικαστικής αποφάσεως του Audiencia Provincial de Barcelona — Ισπανία) — Pedro Espada Sánchez, Alejandra Oviedo Gonzales, Lucía Espada Oviedo, Pedro Espada Oviedo κατά Iberia Líneas Aéreas de España SA (Αεροπορικές μεταφορές — Σύμβαση του Μόντρεαλ — Άρθρο 22, παράγραφος 2 — Ευθύνη των αερομεταφορέων για τις αποσκευές — Όρια της ευθύνης σε περίπτωση καταστροφής, απώλειας, βλάβης ή καθυστέρησης των αποσκευών — Κοινή αποσκευή περισσοτέρων επιβατών — Παράδοση της αποσκευής στον έλεγχο από έναν εκ των επιβατών)

12

2013/C 026/22

Υπόθεση C-416/11 P: Απόφαση του Δικαστηρίου (τρίτο τμήμα) της 29ης Νοεμβρίου 2012 — Ηνωμένο Βασίλειο της Μεγάλης Βρετανίας και της Βόρειας Ιρλανδίας κατά Ευρωπαϊκήs Επιτροπήs (Αίτηση αναιρέσεως — Οδηγία 92/43/EOK — Διατήρηση των φυσικών οικοτόπων — Κατάλογος των τόπων κοινοτικής σημασίας για τη Μεσογειακή βιογεωγραφική περιοχή — Προσθήκη στον κατάλογο ενός τόπου που πρότεινε το Βασίλειο της Ισπανίας — Τόπος που φέρεται να περιλαμβάνει περιοχή των βρετανικών χωρικών υδάτων του Γιβραλτάρ και περιοχή ανοιχτής θάλασσας — Προσφυγή ακυρώσεως — Αμιγώς επιβεβαιωτική πράξη)

13

2013/C 026/23

Υπόθεση C-430/11: Απόφαση του Δικαστηρίου (πρώτο τμήμα) της 6ης Δεκεμβρίου 2012 (αίτηση προδικαστικής αποφάσεως του Tribunale di Rovigo — Ιταλία) — Ποινική δίκη κατά Md Sagor (Χώρος ελευθερίας, ασφάλειας και δικαιοσύνης — Οδηγία 2008/115/ΕΚ — Κοινοί κανόνες και διαδικασίες για την επιστροφή των παρανόμως διαμενόντων υπηκόων τρίτων χωρών — Εθνική ρύθμιση προβλέπουσα χρηματική ποινή η οποία μπορεί να αντικατασταθεί από ποινή απελάσεως ή ποινή κατ’ οίκον κρατήσεως)

13

2013/C 026/24

Υπόθεση C-441/11 P: Απόφαση του Δικαστηρίου (τέταρτο τμήμα) της 6ης Δεκεμβρίου 2012 — Ευρωπαϊκή Επιτροπή κατά Verhuizingen Coppens NV (Αίτηση αναιρέσεως — Ανταγωνισμός — Συμπράξεις — Άρθρα 81 ΕΚ και 53 της συμφωνίας ΕΟΧ — Αγορά υπηρεσιών διεθνών μετακομίσεων στο Βέλγιο — Σύμπραξη αποτελούμενη από τρεις επιμέρους συμφωνίες — Ενιαία και διαρκής παράβαση — Έλλειψη αποδείξεων για το ότι ένας από τους συμμετέχοντες σε επί μέρους συμφωνία γνώριζε τις λοιπές επί μέρους συμφωνίες — Εν μέρει ή εξ ολοκλήρου ακύρωση της αποφάσεως της Επιτροπής — Άρθρα 263 ΣΛΕΕ και 264 ΣΛΕΕ)

14

2013/C 026/25

Υπόθεση C-562/11: Απόφαση του Δικαστηρίου (πέμπτο τμήμα) της 6ης Δεκεμβρίου 2012 (αίτηση προδικαστικής αποφάσεως του Bundesfinanzhof — Γερμανία) — Société d’Exportation de Produits Agricoles SA (SEPA) κατά Hauptzollamt Hamburg-Jonas [Γεωργία — Κανονισμός (ΕΟΚ) 3665/87 — Άρθρο 11 — Επιστροφές κατά την εξαγωγή — Αίτηση χορήγησης επιστροφής για εξαγωγή για την οποία δεν υφίσταται δικαίωμα επιστροφής — Διοικητική κύρωση]

14

2013/C 026/26

Υπόθεση C-119/12: Απόφαση του Δικαστηρίου (τρίτο τμήμα) της 22ας Νοεμβρίου 2012 [αίτηση του Bundesgerichtshof (Γερμανία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Josef Probst κατά mr.nexnet GmbH (Ηλεκτρονικές επικοινωνίες — Οδηγία 2002/58/ΕΚ — Άρθρο 6, παράγραφοι 2 και 5 — Επεξεργασία δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα — Δεδομένα κινήσεως αναγκαία για την απόδειξη και την εξόφληση λογαριασμών — Είσπραξη των απαιτήσεων από τρίτη εταιρία — Πρόσωπα τα οποία ενεργούν υπό την εποπτεία των φορέων παροχής του δημοσίου δικτύου και της διαθέσιμης στο κοινό υπηρεσίας ηλεκτρονικών επικοινωνιών)

15

2013/C 026/27

Υπόθεση C-370/12: Απόφαση του Δικαστηρίου (Ολομέλεια) της 27ης Νοεμβρίου 2012 [αίτηση του Supreme Court (Ιρλανδία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Thomas Pringle κατά Government of Ireland, Ireland και Attorney General (Μηχανισμός σταθερότητας για τα κράτη μέλη με νόμισμα το ευρώ — Απόφαση 2011/199/ΕΕ — Τροποποίηση του άρθρου 136 ΣΛΕΕ — Κύρος — Άρθρο 48, παράγραφος 6, ΣΕΕ — Απλοποιημένη διαδικασία αναθεωρήσεως — Συνθήκη ΕΜΣ — Οικονομική και νομισματική πολιτική — Αρμοδιότητα των κρατών μελών)

15

2013/C 026/28

Υπόθεση C-446/12: Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Raad van State (Κάτω Χώρες) στις 3 Οκτωβρίου 2012 — W.P. Willems κατά Burgemeester van Nuth

16

2013/C 026/29

Υπόθεση C-447/12: Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Raad van State (Κάτω Χώρες) στις 5 Οκτωβρίου 2012 — H. J. Kooistra κατά Burgemeester van Skarsterlân

16

2013/C 026/30

Υπόθεση C-448/12: Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Raad van State (Κάτω Χώρες) στις 8 Οκτωβρίου 2012 — M. Roest κατά Burgemeester van Amsterdam

17

2013/C 026/31

Υπόθεση C-449/12: Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Raad van State (Κάτω Χώρες) στις 8 Οκτωβρίου 2012 — L.J.A. van Luijk κατά Burgemeester van Den Haag

18

2013/C 026/32

Υπόθεση C-452/12: Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Landgericht Krefeld (Γερμανία) στις 9 Οκτωβρίου 2012 — NIPPONKOA Insurance Co (Europe) Ltd. κατά Inter-Zuid Transport BV

18

2013/C 026/33

Υπόθεση C-456/12: Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Raad van State (Κάτω Χώρες) στις 10 Οκτωβρίου 2012 — Minister voor Immigratie, Integratie en Asiel και O, έτερος διάδικος: Β

19

2013/C 026/34

Υπόθεση C-457/12: Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Raad van State (Κάτω Χώρες) στις 10 Οκτωβρίου 2012 — S και Minister voor Immigratie, Integratie en Asiel, έτερος διάδικος: G

19

2013/C 026/35

Υπόθεση C-469/12: Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Handelsgericht Wien (Αυστρία) στις 22 Οκτωβρίου 2012 — Krejci Lager & Umschlagbetriebs GmbH κατά Olbrich Transport und Logistik GmbH

19

2013/C 026/36

Υπόθεση C-473/12: Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Cour constitutionnelle (Βέλγιο) στις 22 Οκτωβρίου 2012 — Institut professionnel des agents immobiliers (IPI) κατά Geoffrey Englebert, Immo 9 SPRL, Gregory Francotte

20

2013/C 026/37

Υπόθεση C-474/12: Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Verwaltungsgerichtshof (Αυστρία) στις 22 Οκτωβρίου 2012 — Schiebel Aircraft GmbH

20

2013/C 026/38

Υπόθεση 475/12: Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Fővárosi Törvényszék (πρώην Fővárosi Bíróság) (Ουγγαρία) στις 22 Οκτωβρίου 2012 — UPC DTH Sàrl κατά Nemzeti Média- és Hírközlési Hatóság Elnökhelyettese

20

2013/C 026/39

Υπόθεση C-477/12: Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Bundespatentgericht (Γερμανία) στις 24 Οκτωβρίου 2012 — Hogan Lovells International LLP κατά Bayer CropScience K.K.

21

2013/C 026/40

Υπόθεση C-478/12: Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Landesgericht Feldkirch (Αυστρία) στις 24 Οκτωβρίου 2012 — Armin Maletic, Marianne Maletic κατά lastminute.com GmbH και TUI Österreich GmbH

22

2013/C 026/41

Υπόθεση C-480/12: Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Hoge Raad der Nederlanden (Κάτω Χώρες) στις 25 Οκτωβρίου 2012 — Minister van Financiën κατά X BV

22

2013/C 026/42

Υπόθεση C-483/12: Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Grondwettelijk Hof (Βέλγιο) στις 29 Οκτωβρίου 2012 — Pelckmans Turnhout NV κατά Walter Van Gastel Balen NV κ.λπ.

22

2013/C 026/43

Υπόθεση C-484/12: Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Rechtbank 's-Gravenhage (Κάτω Χώρες) στις 31 Οκτωβρίου 2012 — Georgetown University κατά Octrooicentrum Nederland, δραστηριοποιούμενου με την ονομασία NL Octrooicentrum.

23

2013/C 026/44

Υπόθεση C-485/12: Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το College van Beroep voor het Bedrijfsleven (Ολλανδία) στις 31 Οκτωβρίου 2012 — Maatschap T. van Oosterom en A. van Oosterom-Boelhouwer κατά Staatssecretaris van Economische Zaken, Landbouw en Innovatie

23

2013/C 026/45

Υπόθεση C-486/12: Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Gerechtshof te 's-Hertogenbosch (Κάτω Χώρες) στις 31 Οκτωβρίου 2012 — Χ κατά Heffingsambtenaar van de gemeente Z

24

2013/C 026/46

Υπόθεση C-487/12: Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Juzgado Contencioso-Administrativo no 1 de Ourense (Ισπανία) στις 2 Νοεμβρίου 2012 — Vueling Airlines S.A. κατά Instituto Galego de Consumo de la Xunta de Galicia

24

2013/C 026/47

Υπόθεση C-492/12: Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Conseil d'État (Γαλλία) στις 5 Νοεμβρίου 2012 — Conseil national de l'ordre des médecins κατά Ministère des affaires sociales et de la santé

24

2013/C 026/48

Υπόθεση C-494/12: Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το First-tier Tribunal (Tax Chamber) (Ηνωμένο Βασίλειο) στις 5 Νοεμβρίου 2012 — Dixons Retail Plc κατά Commissioners for Her Majesty's Revenue and Customs

25

2013/C 026/49

Υπόθεση C-497/12: Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Tribunale Amministrativo Regionale per la Sicilia (Ιταλία) στις 7 Νοεμβρίου 2012 — Davide Gullotta, Farmacia di Gullotta Davide & C. Sas κατά Ministero della Salute, Azienda Sanitaria Provinciale di Catania

25

2013/C 026/50

Υπόθεση C-498/12: Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Tribunale di Tivoli (Ιταλία) στις 7 Νοεμβρίου 2012 — Antonella Pedone κατά Maria Adele Corrao

26

2013/C 026/51

Υπόθεση C-499/12: Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Tribunale di Tivoli (Ιταλία) στις 7 Νοεμβρίου 2012 — Elisabetta Gentile κατά Ufficio Finanziario della Direzione Ufficio Territoriale di Tivoli κ.λπ.

26

2013/C 026/52

Υπόθεση C-500/12: Προσφυγή της 6ης Νοεμβρίου 2012 — Ευρωπαϊκή Επιτροπή κατά Δημοκρατίας της Πολωνίας

26

2013/C 026/53

Υπόθεση C-501/12: Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Verwaltungsgericht Berlin (Γερμανία) στις 8 Νοεμβρίου 2012 — Thomas Specht κατά Land Berlin

27

2013/C 026/54

Υπόθεση C-502/12: Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Verwaltungsgericht Berlin (Γερμανία) στις 8 Νοεμβρίου 2012 — Jens Schombera κατά Land Berlin

28

2013/C 026/55

Υπόθεση C-503/12: Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Verwaltungsgericht Berlin (Γερμανία) στις 8 Νοεμβρίου 2012 — Alexander Wieland κατά Land Berlin

28

2013/C 026/56

Υπόθεση C-504/12: Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Verwaltungsgericht Berlin (Γερμανία) στις 8 Νοεμβρίου 2012 — Uwe Schönefeld κατά Land Berlin

29

2013/C 026/57

Υπόθεση C-505/12: Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Verwaltungsgericht Berlin (Γερμανία) στις 8 Νοεμβρίου 2012 — Antje Wilke κατά Land Berlin

30

2013/C 026/58

Υπόθεση C-506/12: Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Verwaltungsgericht Berlin (Γερμανία) στις 8 Νοεμβρίου 2012 — Gerd Schini κατά Land Berlin

31

2013/C 026/59

Υπόθεση C-507/12: Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Supreme Court of the United Kingdom (Ηνωμένο Βασίλειο) στις 8 Νοεμβρίου 2012 — Jessy Saint Prix κατά Secretary of State for Work and Pensions

32

2013/C 026/60

Υπόθεση C-511/12: Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Tribunal Central Administrativo Norte (Πορτογαλία) στις 12 Νοεμβρίου 2012 — Joaquim Fernando Macedo Maia κ.λπ. κατά Fundo de Garantia Salarial, IP

32

2013/C 026/61

Υπόθεση C-512/12: Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Conseil d’État (Γαλλία) στις 13 Νοεμβρίου 2012 — Octapharma France κατά Agence nationale de sécurité du médicament et des produits de santé (ANSM), Ministère des affaires sociales et de la santé

32

2013/C 026/62

Υπόθεση C-515/12: Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Lietuvos vyriausiasis administracinis teismas (Λιθουανία) στις 14 Νοεμβρίου 2012 — UAB 4finance κατά Valstybinė vartotojų teisių apsaugos tarnyba και Valstybinė mokesčių inspekcija prie Lietuvos Respublikos finansų ministerijos

33

2013/C 026/63

Υπόθεση C-516/12: Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Consiglio di Stato (Ιταλία) στις 15 Νοεμβρίου 2012 — CTP κατά Regione Campania και Provincia di Napoli

34

2013/C 026/64

Υπόθεση C-517/12: Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Consiglio di Stato (Ιταλία) στις 15 Νοεμβρίου 2012 — CTP κατά Regione Campania

34

2013/C 026/65

Υπόθεση C-518/12: Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Consiglio di Stato (Ιταλία) στις 15 Νοεμβρίου 2012 — CTP κατά Regione Campania και Provincia di Napoli

34

2013/C 026/66

Υπόθεση C-520/12 P: Αναίρεση που άσκησε στις 16 Νοεμβρίου 2012 η Διαδικασία Σύμβουλοι Επιχειρήσεων ΑΕ κατά της διατάξεως που εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο (τέταρτο τμήμα) στις 13 Σεπτεμβρίου 2012 στην υπόθεση T-369/11, Διαδικασία Σύμβουλοι Επιχειρήσεων ΑΕ κατά των: Ευρωπαϊκή Επιτροπή, Αντιπροσωπεία της ΕΕ στην Τουρκία, Κεντρική μονάδα χρηματοδοτήσεως και συνάψεως συμβάσεων (CFCU)

35

2013/C 026/67

Υπόθεση C-525/12: Προσφυγή της 19ης Νοεμβρίου 2012 — Ευρωπαϊκή Επιτροπή κατά Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμανίας

35

2013/C 026/68

Υπόθεση C-527/12: Προσφυγή της 20ής Νοεμβρίου 2012 — Ευρωπαϊκή Επιτροπή κατά Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμανίας

36

2013/C 026/69

Υπόθεση C-530/12 P: Αναίρεση που άσκησε στις 21 Νοεμβρίου 2012 το Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) κατά της αποφάσεως που εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο (έβδομο τμήμα) στις 13 Σεπτεμβρίου 2012 στην υπόθεση T-404/10: National Lottery Commission κατά Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα)

36

2013/C 026/70

Υπόθεση C-532/12: Προσφυγή της 23ης Νοεμβρίου 2012 — Ευρωπαϊκή Επιτροπή κατά Μεγάλου Δουκάτου του Λουξεμβούργου

37

2013/C 026/71

Υπόθεση C-538/12: Προσφυγή της 26ης Νοεμβρίου 2012 — Ευρωπαϊκή Επιτροπή κατά Δημοκρατίας της Σλοβενίας

38

2013/C 026/72

Υπόθεση C-547/12 P: Αναίρεση που άσκησε στις 28 Νοεμβρίου 2012 η Ελληνική Δημοκρατία κατά της αποφάσεως του Γενικού Δικαστηρίου (Δεύτερο τμήμα) που εκδόθηκε στις 10 Οκτωβρίου 2012 στην υπόθεση T-158/09, Ελλάδα κατά Επιτροπής

38

 

Γενικό Δικαστήριο

2013/C 026/73

Υπόθεση T-491/07: Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 29ης Νοεμβρίου 2012 — CB κατά Επιτροπής (Ανταγωνισμός — Απόφαση ενώσεως επιχειρήσεων — Αγορά της εκδόσεως καρτών πληρωμών στη Γαλλία — Απόφαση διαπιστώνουσα παράβαση του άρθρου 81 ΕΚ — Τιμολογιακά μέτρα ισχύοντα για τους νεοεισερχόμενους — Δικαίωμα προσχωρήσεως και μηχανισμοί λεγόμενοι ρυθμίσεως της λειτουργίας του αποκτώντος και αφυπνίσεως — Σχετική αγορά — Αντικείμενο των μέτρων αυτών — Περιορισμός του ανταγωνισμού με το αντικείμενο — Άρθρο 81, παράγραφος 3, ΕΚ — Πρόδηλη πλάνη εκτιμήσεως — Αρχή της χρηστής διοικήσεως — Αναλογικότητα — Ασφάλεια δικαίου)

39

2013/C 026/74

Υπόθεση T-42/09: Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 7ης Δεκεμβρίου 2012 — A. Loacker κατά ΓΕΕΑ — Editrice Quadratum (QUADRATUM) [Κοινοτικό σήμα — Διαδικασία ανακοπής — Αίτηση καταχωρίσεως λεκτικού κοινοτικού σήματος QUADRATUM — Προγενέστερο λεκτικό κοινοτικό σήμα LOACKER QUADRATINI — Σχετικός λόγος απαραδέκτου — Απουσία κινδύνου συγχύσεως — Άρθρο 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού (ΕΚ) 40/94 [νυν άρθρο 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού (ΕΚ) 207/2009] — Άρθρο 73 του κανονισμού 40/94 (νυν άρθρο 75 του κανονισμού 207/2009) — Άρθρο 74 του κανονισμού 40/94 (νυν άρθρο 76 του κανονισμού 207/2009)]

39

2013/C 026/75

Υπόθεση T-167/10: Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 6ης Δεκεμβρίου 2012 — Ευρωπαϊκή Δυναμική κατά Επιτροπής [Πρόσβαση στα έγγραφα — Κανονισμός (ΕΚ) 1049/2001 — Αιτήσεις καθορισμού τιμών — Άρνηση προσβάσεως — Προσφυγή ακυρώσεως — Προθεσμία ασκήσεως προσφυγής — Χρονικό σημείο ενάρξεως της προθεσμίας — Παραδεκτό — Εξαίρεση αφορώσα την προστασία της οικονομικής πολιτικής της Ευρωπαϊκής Ένωσης — Εξαίρεση αφορώσα την προστασία των εμπορικών συμφερόντων τρίτου — Εξαίρεση αφορώσα την προστασία του δημοσίου συμφέροντος στον τομέα της δημοσίας ασφαλείας — Υποχρέωση αιτιολογήσεως]

40

2013/C 026/76

Υπόθεση T-390/10 P: Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 6ης Δεκεμβρίου 2012 — Füller-Tomlinson κατά Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου (Αναίρεση — Υπαλληλική υπόθεση — Έκτακτοι υπάλληλοι — Κοινωνική ασφάλιση — Επαγγελματική ασθέvεια — Καθορισμός του ποσοστού αναπηρίας επαγγελματικής αιτιολογίας — Εφαρμογή του ευρωπαϊκού πίνακα ιατρικής εκτιμήσεως των βλαβών που προκαλούνται στη σωματική και ψυχική ακεραιότητα — Παραμόρφωση των πραγματικών περιστατικών — Εύλογη προθεσμία)

40

2013/C 026/77

Συνεκδικασθείσες υποθέσεις T-537/10 και Τ-538/10: Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 29ης Νοεμβρίου 2012 — Adamowski κατά ΓΕΕΑ — Fagumit (FAGUMIT) [Κοινοτικό σήμα — Διαδικασία κηρύξεως ακυρότητας — Λεκτικό κοινοτικό σήμα Fagumit και εικονιστικό κοινοτικό σήμα FAGUMIT — Προγενέστερο εικονιστικό εθνικό σήμα FAGUMIT — Σχετικός λόγος ακυρότητας — Άρθρο 8, παράγραφος 3, και άρθρο 165, παράγραφος 4, στοιχείο β', του κανονισμού (ΕΚ) 207/2009]

40

2013/C 026/78

Υπόθεση T-590/10: Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 29ης Νοεμβρίου 2012 — Thesing και Bloomberg Finance κατά ΕΚΤ (Πρόσβαση στα έγγραφα — Απόφαση 2004/258/ΕΚ — Έγγραφα τα οποία αφορούν το δημόσιο χρέος και το έλλειμμα του προϋπολογισμού κράτους μέλους — Άρνηση προσβάσεως — Εξαίρεση αναγόμενη στην οικονομική πολιτική της Ένωσης ή κράτους μέλους — Μερική άρνηση προσβάσεως)

41

2013/C 026/79

Υπόθεση T-15/11: Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 11ης Δεκεμβρίου 2012 — Sina Bank κατά Συμβουλίου (Κοινή εξωτερική πολιτική και πολιτική ασφάλειας — Περιοριστικά μέτρα κατά του Ιράν προκειμένου να εμποδιστεί η διάδοση πυρηνικών όπλων — Δέσμευση κεφαλαίων — Προσφυγή ακυρώσεως — Υποχρέωση αιτιολογήσεως)

41

2013/C 026/80

Υπόθεση T-143/11: Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 5ης Δεκεμβρίου 2012 — Consorzio vino Chianti Classico κατά ΓΕΕΑ — FFR (F.F.R.) [Κοινοτικό σήμα — Διαδικασία ανακοπής — Αίτηση καταχωρίσεως εικονιστικού κοινοτικού σήματος F.F.R. — Προγενέστερα εικονιστικά εθνικά σήματα CHIANTI CLASSICO — Σχετικός λόγος απαραδέκτου — Απουσία κινδύνου συγχύσεως — Άρθρο 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', και παράγραφος 5 του κανονισμού (ΕΚ) 207/2009]

42

2013/C 026/81

Υπόθεση T-171/11: Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 29ης Νοεμβρίου 2012 — Hopf κατά ΓΕΕΑ (Clampflex) [Κοινοτικό σήμα — Αίτηση καταχωρίσεως του λεκτικού κοινοτικού σήματος Clampflex — Απόλυτοι λόγοι απαραδέκτου — Περιγραφικός χαρακτήρας — Άρθρο 7, παράγραφος 1, στοιχείο γ', του κανονισμού (ΕΚ) 207/2009 — Δεν υφίσταται διακριτικός χαρακτήρας — Άρθρο 7, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού 207/2009 — Υποχρέωση αιτιολογήσεως — Άρθρο 75 του κανονισμού 207/2009]

42

2013/C 026/82

Υπόθεση T-421/11: Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 5ης Δεκεμβρίου 2012 — Qualitest κατά Συμβουλίου (Κοινή εξωτερική πολιτική και πολιτική ασφάλειας — Περιοριστικά μέτρα κατά του Ιράν προκειμένου να εμποδιστεί η διάδοση πυρηνικών όπλων — Δέσμευση κεφαλαίων — Προσφυγή ακυρώσεως — Υποχρέωση αιτιολογήσεως — Πρόδηλη πλάνη εκτιμήσεως)

43

2013/C 026/83

Υπόθεση T-630/11 P: Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 6ης Δεκεμβρίου 2012 — Strobl κατά Επιτροπής (Αναίρεση — Υπαλληλική υπόθεση — Υπάλληλοι — Πρόσληψη — Γενικός διαγωνισμός — Υποψήφιοι περιληφθέντες σε πίνακα επιτυχόντων πριν από την έναρξη ισχύος του νέου ΚΥΚ — Ανακοίνωση για την πλήρωση κενής θέσεως — Διορισμός — Κατάταξη σε βαθμό σύμφωνα με τους νέους λιγότερο ευνοϊκούς κανόνες — Άρθρο 12 του παραρτήματος XIII του ΚΥΚ — Πλάνη περί το δίκαιο — Υποχρέωση αιτιολογήσεως από το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης)

43

2013/C 026/84

Υπόθεση T-22/12: Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 11ης Δεκεμβρίου 2012 — Fomanu κατά ΓΕΕΑ (Qualität hat Zukunft) [Κοινοτικό σήμα — Αίτηση καταχωρίσεως λεκτικού κοινοτικού σήματος Qualität hat Zukunft — Απόλυτοι λόγοι απαραδέκτου — Έλλειψη διακριτικού χαρακτήρα — Άρθρο 7, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού (ΕΚ) 207/2009]

44

2013/C 026/85

Υπόθεση T-29/12: Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 28ης Νοεμβρίου 2012 — Bauer κατά ΓΕΕΑ — BenQ Materials (Daxon) [Κοινοτικό σήμα — Διαδικασία ανακοπής — Αίτηση καταχωρίσεως λεκτικού κοινοτικού σήματος Daxon — Προγενέστερο λεκτικό κοινοτικό σήμα DALTON — Σχετικός λόγος απαραδέκτου — Κίνδυνος συγχύσεως — Άρθρο 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού (ΕΚ) 207/2009]

44

2013/C 026/86

Υπόθεση T-17/10: Διάταξη του Γενικού Δικαστηρίου της 27ης Νοεμβρίου 2012 — Steinberg κατά Επιτροπής [Προσφυγή ακυρώσεως — Πρόσβαση στα έγγραφα — Κανονισμός (ΕΚ) 1049/2001 — Έγγραφα σχετικά με αποφάσεις περί χρηματοδοτήσεως που αφορούν επιδοτήσεις χορηγούμενες σε ισραηλινές και παλαιστινιακές μη κυβερνητικές οργανώσεις στο πλαίσιο του προγράμματος Συνεργασία για την Ειρήνη και του Ευρωπαϊκού Μέσου για τη Δημοκρατία και τα Δικαιώματα του Ανθρώπου — Μερική άρνηση προσβάσεως — Εξαίρεση αφορώσα την προστασία του δημοσίου συμφέροντος στον τομέα της δημόσιας ασφάλειας — Υποχρέωση αιτιολογήσεως — Προσφυγή εν μέρει προδήλως απαράδεκτη και εν μέρει προδήλως στερούμενη παντελώς νομικού ερείσματος]

44

2013/C 026/87

Υπόθεση T-302/10: Διάταξη του Γενικού Δικαστηρίου της 23ης Νοεμβρίου 2012 — Crocs κατά ΓΕΕΑ — Holey Soles Holdings και PHI (Απεικόνιση υποδήματος) (Κοινοτικό σήμα — Αίτηση περί κηρύξεως ακυρότητας — Ανάκληση αιτήσεως περί κηρύξεως ακυρότητας — Κατάργηση της δίκης)

45

2013/C 026/88

Υπόθεση T-541/10: Διάταξη του Γενικού Δικαστηρίου της 27ης Νοεμβρίου 2012 — ADEDY κ.λπ. κατά Συμβουλίου (Προσφυγή ακυρώσεως — Αποφάσεις που απευθύνονται σε κράτος μέλος για τη διόρθωση κατάστασης υπερβολικού ελλείμματος — Δεν αφορούν άμεσα τους προσφεύγοντες — Απαράδεκτο)

45

2013/C 026/89

Υπόθεση T-215/11: Διάταξη του Γενικού Δικαστηρίου της 27ης Νοεμβρίου 2012 — ΑΔΕΔΥ κ.λπ. κατά Συμβουλίου (Προσφυγή ακυρώσεως — Αποφάσεις που απευθύνονται σε κράτος μέλος για τη διόρθωση κατάστασης υπερβολικού ελλείμματος — Δεν αφορούν άμεσα τους προσφεύγοντες — Απαράδεκτο)

45

2013/C 026/90

Υπόθεση T-278/11: Διάταξη του Γενικού Δικαστηρίου της 13ης Νοεμβρίου 2012 — ClientEarth κ.λπ. κατά Επιτροπής [Προσφυγή ακυρώσεως — Πρόσβαση στα έγγραφα — Κανονισμός (ΕΚ) 1049/2001 — Σιωπηρή άρνηση προσβάσεως — Προθεσμία ασκήσεως προσφυγής — Εκπρόθεσμο — Προδήλως απαράδεκτο]

46

2013/C 026/91

Υπόθεση T-466/11: Διάταξη του Γενικού Δικαστηρίου της 19ης Οκτωβρίου 2012 — Ελληνικά Ναυπηγεία και Hoern κατά Επιτροπής (Προσφυγή ακυρώσεως — Κρατικές ενισχύσεις — Ναυπηγεία — Ενισχύσεις χορηγηθείσες από τις ελληνικές αρχές σε ναυπηγείο — Μέτρα εκτελέσεως της αποφάσεως της Επιτροπής με την οποία διαπιστώνεται το ασυμβίβαστο των ενισχύσεων και διατάσσεται η ανάκτησή τους — Απαράδεκτο)

46

2013/C 026/92

Υπόθεση T-491/11 P: Διάταξη του Γενικού Δικαστηρίου της 20ής Νοεμβρίου 2012 — Marcuccio κατά Επιτροπής (Αναίρεση — Υπαλληλική υπόθεση — Υπάλληλοι — Διάρκεια της διαδικασίας περί αναγνωρίσεως μόνιμης μερικής αναπηρίας — Ζημία που φέρεται ότι υπέστη ο αναιρεσείων — Επιστροφή εξόδων που θα μπορούσαν να είχαν αποφευχθεί — Απόρριψη ως προδήλως νόμω αβάσιμης της προσφυγής που ασκήθηκε σε πρώτο βαθμό — Άρθρο 94, στοιχείο α', του Κανονισμού Διαδικασίας του Δικαστηρίου Δημόσιας Διοίκησης)

47

2013/C 026/93

Υπόθεση T-548/11: Διάταξη του Γενικού Δικαστηρίου της 26ης Νοεμβρίου 2012 — MIP Metro κατά ΓΕΕΑ — Real Seguros (real,- QUALITY) (Κοινοτικό σήμα — Διαδικασία ανακοπής — Λήξη της ισχύος των προγενέστερων εθνικών σημάτων — Κατάργηση της δίκης)

47

2013/C 026/94

Υπόθεση T-549/11: Διάταξη του Γενικού Δικαστηρίου της 26ης Νοεμβρίου 2012 — MIP Metro κατά ΓΕΕΑ — Real Seguros (real,- BIO) (Κοινοτικό σήμα — Διαδικασία ανακοπής — Λήξη της ισχύος των προγενέστερων εθνικών σημάτων — Κατάργηση της δίκης)

47

2013/C 026/95

Υπόθεση T-616/11 P: Διάταξη του Γενικού Δικαστηρίου της 8ης Νοεμβρίου 2012 — Marcuccio κατά Επιτροπής (Αναίρεση — Υπαλληλική υπόθεση — Υπάλληλοι — Απόρριψη της πρωτοδίκως ασκηθείσας προσφυγής-αγωγής ως προδήλως αβάσιμης — Ζημία που φέρεται να υπέστη ο αναιρεσείων — Επιστροφή των δαπανών που θα μπορούσαν να είχαν αποφευχθεί — Άρθρο 94, στοιχείο α', του Κανονισμού Διαδικασίας του Δικαστηρίου Δημόσιας Διοίκησης)

48

2013/C 026/96

Υπόθεση T-672/11: Διάταξη του Γενικού Δικαστηρίου της 27ης Νοεμβρίου 2012 — H-Holding κατά Κοινοβουλίου (Προσφυγή κατά παραλείψεως — Αγωγή αποζημιώσεως — Προσφυγή εν μέρει προδήλως απαράδεκτη και εν μέρει στερούμενη νομικού ερείσματος)

48

2013/C 026/97

Υπόθεση T-120/12: Διάταξη του Γενικού Δικαστηρίου της 20ής Νοεμβρίου 2012 — Shahid Beheshti University κατά Συμβουλίου (Προσφυγή ακυρώσεως — Κοινή εξωτερική πολιτική και πολιτική ασφάλειας — Περιοριστικά μέτρα κατά του Ιράν για την παρεμπόδιση της διαδόσεως των πυρηνικών όπλων — Δέσμευση κεφαλαίων — Προθεσμία ασκήσεως προσφυγής — Εκπρόθεσμη άσκηση — Απαράδεκτο)

48

2013/C 026/98

Υπόθεση T-138/12: Διάταξη του Γενικού Δικαστηρίου της 20ής Νοεμβρίου 2012 — Geipel κατά ΓΕΕΑ — Reeh (BEST BODY NUTRITION) (Κοινοτικό σήμα — Ανακοπή — Παραίτηση από την ανακοπή — Κατάργηση της δίκης)

49

2013/C 026/99

Υπόθεση T-164/12 R: Διάταξη του Προέδρου του Γενικού Δικαστηρίου της 29ης Νοεμβρίου 2012 — Alstom κατά Επιτροπής (Ασφαλιστικά μέτρα — Ανταγωνισμός — Απόφαση της Επιτροπής περί διαβιβάσεως εγγράφων σε εθνικό δικαστήριο — Εμπιστευτικός χαρακτήρας — Δικαίωμα αποτελεσματικής δικαστικής προστασίας — Αίτηση λήψεως προσωρινών μέτρων — Fumus boni juris — Επείγον — Στάθμιση των συμφερόντων)

49

2013/C 026/00

Υπόθεση T-341/12 R: Διάταξη του Προέδρου του Γενικού Δικαστηρίου της 16ης Νοεμβρίου 2012 — Evonik Degussa κατά Επιτροπής (Ασφαλιστικά μέτρα — Ανταγωνισμός — Δημοσίευση αποφάσεως με την οποία η Επιτροπή διαπιστώνει παράβαση των διατάξεων που απαγορεύουν τις συμπράξεις — Απόρριψη της αιτήσεως για εμπιστευτική μεταχείριση πληροφοριών που παρασχέθηκαν στην Επιτροπή κατά την εφαρμογή της ανακοινώσεώς της επί της συνεργασίας — Στάθμιση των συμφερόντων — Επείγον — Fumus boni juris)

49

2013/C 026/01

Υπόθεση T-343/12: Διάταξη του Γενικού Δικαστηρίου της 21ης Νοεμβρίου 2012 — Grupo T Diffusión κατά ΓΕΕΑ — ABR Producción Contemporánea (Lampe) (Κοινοτικό σήμα — Αίτηση περί αναγνωρίσεως της ακυρότητας — Ανάκληση της αιτήσεως περί αναγνωρίσεως της ακυρότητας — Κατάργηση της δίκης)

50

2013/C 026/02

Υπόθεση T-453/12: Προσφυγή της 12ης Οκτωβρίου 2012 — Zoo Sport κατά ΓΕΕΑ — K-2 (ZOOSPORT)

50

2013/C 026/03

Υπόθεση T-470/12: Προσφυγή της 22ας Οκτωβρίου 2012 — Sothys Auriac κατά ΓΕΕΑ — Grand Hotel Primavera (BEAUTY GARDEN)

51

2013/C 026/04

Υπόθεση T-473/12: Προσφυγή της 1ης Νοεμβρίου 2012 — Aer Lingus κατά Επιτροπής

51

2013/C 026/05

Υπόθεση T-480/12: Προσφυγή της 5ης Νοεμβρίου 2012 — Coca-Cola κατά ΓΕΕΑ — Mitico (Master)

52

2013/C 026/06

Υπόθεση T-482/12: Προσφυγή της 29ης Οκτωβρίου 2012 — Internationaler Hilfsfonds κατά Επιτροπής

53

2013/C 026/07

Υπόθεση T-483/12: Προσφυγή της 5ης Νοεμβρίου 2012 — Nestlé Unternehmungen Deutschland κατά ΓΕΕΑ — Lotte (LOTTE)

53

2013/C 026/08

Υπόθεση T-484/12: Προσφυγή της 6ης Νοεμβρίου 2012 — CeWe Color κατά ΓΕΕΑ (SMILECARD)

53

2013/C 026/09

Υπόθεση T-485/12: Προσφυγή της 9ης Νοεμβρίου 2012 — Grupo Bimbo κατά ΓΕΕΑ (SANISSIMO)

54

2013/C 026/10

Υπόθεση T-487/12: Προσφυγή της 9ης Νοεμβρίου 2012 — Eckes-Granini κατά ΓΕΕΑ — Panini (PANINI)

54

2013/C 026/11

Υπόθεση T-489/12: Αγωγή της 8ης Νοεμβρίου 2012 — Planet κατά Επιτροπής

55

2013/C 026/12

Υπόθεση T-490/12: Προσφυγή της 6ης Νοεμβρίου 2012 — Mondadori Editore κατά ΓΕΕΑ — Grazia Equity (GRAZIA)

55

2013/C 026/13

Υπόθεση T-493/12: Προσφυγή της 14ης Νοεμβρίου 2012 — Sanofi κατά ΓΕΕΑ — GP Pharm (GEPRAL)

56

2013/C 026/14

Υπόθεση T-494/12: Προσφυγή της 14ης Νοεμβρίου 2012 — Biscuits Poult κατά ΓΕΕΑ — Banketbakkerij Merba (Μπισκότα)

56

2013/C 026/15

Υπόθεση T-495/12: Προσφυγή της 16ης Νοεμβρίου 2012 — European Drinks κατά ΓΕΕΑ — Alexandrion Grup Romania (Dracula Bite)

57

2013/C 026/16

Υπόθεση T-496/12: Προσφυγή της 16ης Νοεμβρίου 2012 — European Drinks κατά ΓΕΕΑ — Alexandrion Grup Romania (DRACULA BITE)

57

2013/C 026/17

Υπόθεση T-497/12: Προσφυγή της 16ης Νοεμβρίου 2012 — European Drinks κατά ΓΕΕΑ — Alexandrion Grup Romania (DRACULA BITE)

58

2013/C 026/18

Υπόθεση T-498/12: Προσφυγή της 16ης Νοεμβρίου 2012 — Κοινοπραξία Τουριστική Λουτρακίου κατά Επιτροπής

58

2013/C 026/19

Υπόθεση T-499/12: Προσφυγή της 13ης Νοεμβρίου 2012 — HSH Investment Holdings Coinvest-C και HSH Investment Holdings FSO κατά Επιτροπής

59

2013/C 026/20

Υπόθεση T-500/12: Προσφυγή της 15ης Νοεμβρίου 2012 — Ryanair κατά Επιτροπής

60

2013/C 026/21

Υπόθεση T-501/12: Προσφυγή της 19ης Νοεμβρίου 2012 — Farmaceutisk Laboratorium Ferring κατά ΓΕΕΑ– Tillotts Pharma (OCTASA)

61

2013/C 026/22

Υπόθεση T-502/12: Προσφυγή της 19ης Νοεμβρίου 2012 — Ferring κατά ΓΕΕΑ — Tillotts Pharma (OCTASA)

62

2013/C 026/23

Υπόθεση T-503/12: Προσφυγή της 16ης Νοεμβρίου 2012 — Ηνωμένο Βασίλειο κατά Ευρωπαϊκής Επιτροπής

62

2013/C 026/24

Υπόθεση T-504/12: Προσφυγή της 19ης Νοεμβρίου 2012 — Murnauer Markenvertrieb κατά ΓΕΕΑ HABM (NOTFALL CREME)

63

2013/C 026/25

Υπόθεση T-505/12: Προσφυγή της 19ης Νοεμβρίου 2012 — Compagnie des montres Longines, Francillon κατά ΓΕΕΑ — Cheng (B)

63

2013/C 026/26

Υπόθεση T-508/12: Προσφυγή της 19ης Νοεμβρίου 2012 — Automobile Association κατά ΓΕΕΑ — Duncan Petersen Publishing (Ντοσιέ)

64

2013/C 026/27

Υπόθεση T-509/12: Προσφυγή της 16ης Νοεμβρίου 2012 — Advance Magazine Publishers κατά ΓΕΕΑ Nanso Group (TEEN VOGUE)

64

2013/C 026/28

Υπόθεση T-510/12: Προσφυγή της 21ης Νοεμβρίου 2012 — Conrad Electronic κατά ΓΕΕΑ — Sky IP International (EuroSky)

65

2013/C 026/29

Υπόθεση T-513/12: Προσφυγή της 22ας Νοεμβρίου 2012 — NCL κατά ΓΕΕΑ (NORWEGIAN GETAWAY)

65

2013/C 026/30

Υπόθεση T-514/12: Προσφυγή της 22ας Νοεμβρίου 2012 — NCL κατά ΓΕΕΑ (NORWEGIAN BREAKAWAY)

66

2013/C 026/31

Υπόθεση T-515/12: Προσφυγή της 22ας Νοεμβρίου 2012 — El Corte Inglés κατά ΓΕΕΑ — English Cut (The English Cut)

66

2013/C 026/32

Υπόθεση T-519/12: Προσφυγή της 27ης Νοεμβρίου 2012 — mobile.international κατά ΓΕΕΑ — Επιτροπής (PL mobile.eu)

67

2013/C 026/33

Υπόθεση T-527/12: Αγωγή της 6ης Δεκεμβρίου 2012 — DeMaCo Holland κατά Επιτροπής

68

2013/C 026/34

Υπόθεση T-468/09: Διάταξη του Γενικού Δικαστηρίου της 3ης Δεκεμβρίου 2012 — JSK International Architekten und Ingenieure κατά ΕΚΤ

68

2013/C 026/35

Υπόθεση T-100/10: Διάταξη του Γενικού Δικαστηρίου της 28ης Νοεμβρίου 2012 — Nordzucker κατά Επιτροπής

69

2013/C 026/36

Υπόθεση T-364/11: Διάταξη του Γενικού Δικαστηρίου της 4ης Δεκεμβρίου 2012 — Arla Foods κατά ΓΕΕΑ — Artax (Lactofree)

69

2013/C 026/37

Υπόθεση T-590/11: Διάταξη του Γενικού Δικαστηρίου της 14ης Νοεμβρίου 2012 — S & S Szlegiel Szlegiel i Wiśniewski κατά ΓΕΕΑ — Scotch & Soda (SODA)

69

2013/C 026/38

Υπόθεση T-77/12: Διάταξη του Γενικού Δικαστηρίου της 4ης Δεκεμβρίου 2012 — Wahl κατά ΓΕΕΑ — Tenacta Group (bellissima)

69

2013/C 026/39

Υπόθεση T-200/12: Διάταξη του Γενικού Δικαστηρίου της 12ης Νοεμβρίου 2012 — Shannon Free Airport Development κατά Επιτροπής

69

2013/C 026/40

Υπόθεση T-230/12: Διάταξη του Γενικού Δικαστηρίου της 21ης Νοεμβρίου 2012 — Axa Belgium κατά Επιτροπής

69

 

Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης της Ευρωπαϊκής Ένωσης

2013/C 026/41

Υπόθεση F-103/12: Προσφυγή της 27ης Σεπτεμβρίου 2012 — ΖΖ κατά Ευρωπόλ

70

2013/C 026/42

Υπόθεση F-104/12: Προσφυγή/αγωγή της 27ης Σεπτεμβρίου 2012 — ZZ κατά Ευρωπόλ

70

2013/C 026/43

Υπόθεση F-105/12: Προσφυγή της 27ης Σεπτεμβρίου 2012 — ΖΖ κατά Ευρωπόλ

70

2013/C 026/44

Υπόθεση F-113/12: Προσφυγή ασκηθείσα στις 9 Οκτωβρίου 2012 — ZZ κατά Ευρωπαϊκής Επιτροπής

71

2013/C 026/45

Υπόθεση F-114/12: Προσφυγή της 10ης Οκτωβρίου 2012 — ZZ κατά Επιτροπής

71

2013/C 026/46

Υπόθεση F-115/12: Προσφυγή-αγωγή της 15ης Οκτωβρίου 2012 — ΖΖ κατά Επιτροπής

71

2013/C 026/47

Υπόθεση F-122/12: Προσφυγή/αγωγή της 22ας Οκτωβρίου 2012 — ΖΖ κατά Συμβουλίου

72

2013/C 026/48

Υπόθεση F-124/12: Προσφυγή της 22ας Οκτωβρίου 2012 — ΖΖ κατά ΕΚΠΝΤ

72

2013/C 026/49

Υπόθεση F-125/12: Προσφυγή-αγωγή που ασκήθηκε στις 3 Νοεμβρίου 2012 — ZZ κατά ΓΕΕΑ

72

2013/C 026/50

Υπόθεση F-128/12: Προσφυγή της 29ης Οκτωβρίου 2012 — ΖΖ κατά Κοινοβουλίου

73

2013/C 026/51

Υπόθεση F-129/12: Προσφυγή-αγωγή της 31ης Οκτωβρίου 2012 — CH κατά Κοινοβουλίου

73

2013/C 026/52

Υπόθεση F-132/12: Προσφυγή της 7ης Νοεμβρίου 2012 — ΖΖ κ.λπ. κατά Επιτροπής

73

2013/C 026/53

Υπόθεση F-134/12: Προσφυγή/αγωγή της 9ης Νοεμβρίου 2012 — ΖΖ κατά Συμβουλίου

74

2013/C 026/54

Υπόθεση F-135/12: Προσφυγή της 9ης Νοεμβρίου 2012 — ΖΖ κατά REA

74

2013/C 026/55

Υπόθεση F-136/12: Προσφυγή-αγωγή της 9ης Νοεμβρίου 2012 — ZZ κατά Συμβουλίου

75

2013/C 026/56

Υπόθεση F-137/12: Προσφυγή-αγωγή της 14ης Νοεμβρίου 2012 — ΖΖ κατά Επιτροπής

75

2013/C 026/57

Υπόθεση F-138/12: Προσφυγή/αγωγή της 14ης Νοεμβρίου 2012 — ΖΖ κατά Επιτροπής

75

2013/C 026/58

Υπόθεση F-139/12: Προσφυγή-αγωγή της 14ης Νοεμβρίου 2012 — ΖΖ κατά Επιτροπής

76

2013/C 026/59

Υπόθεση F-140/12: Προσφυγή της 16ης Νοεμβρίου 2012 — ΖΖ κατά Ευρωπαϊκής Επιτροπής

76

2013/C 026/60

Υπόθεση F-141/12: Προσφυγή-αγωγή της 16ης Νοεμβρίου 2012 — ΖΖ κατά Επιτροπής

76

2013/C 026/61

Υπόθεση F-142/12: Προσφυγή-αγωγή της 16ης Νοεμβρίου 2012 — ΖΖ κατά Επιτροπής

77

2013/C 026/62

Υπόθεση F-143/12: Προσφυγή-αγωγή της 21ης Νοεμβρίου 2012 — ΖΖ κατά Επιτροπής

77

2013/C 026/63

Υπόθεση F-144/12: Προσφυγή της 21ης Νοεμβρίου 2012 — ΖΖ κατά Επιτροπής

77

2013/C 026/64

Υπόθεση F-146/12: Προσφυγή της 28ης Νοεμβρίου 2012 — ΖΖ κατά Επιτροπής

78

EL

 


IV Πληροφορίες

ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ ΠΡΟΕΡΧΟΜΕΝΕΣ ΑΠΟ ΤΑ ΘΕΣΜΙΚΑ ΚΑΙ ΛΟΙΠΑ ΟΡΓΑΝΑ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΥΣ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ

Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης

26.1.2013   

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 26/1


2013/C 26/01

Τελευταία δημοσίευση του Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

EE C 9 της 12.1.2013

Ιστορικό των προηγούμενων δημοσιεύσεων

EE C 399 της 22.12.2012

EE C 389 της 15.12.2012

EE C 379 της 8.12.2012

EE C 373 της 1.12.2012

EE C 366 της 24.11.2012

EE C 355 της 17.11.2012

Τα κείμενα αυτά είναι διαθέσιμα σε:

EUR-Lex: http://eur-lex.europa.eu


V Γνωστοποιήσεις

ΔΙΚΑΙΟΔΟΤΙΚΕΣ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΕΣ

Δικαστήριο

26.1.2013   

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 26/2


Απόφαση του Δικαστηρίου (πρώτο τμήμα) της 6ης Δεκεμβρίου 2012 — AstraZeneca AB, AstraZeneca plc κατά Ευρωπαϊκής Επιτροπής, European Federation of Pharmaceutical Industries and Associations (EFPIA)

(Υπόθεση C-457/10 P) (1)

(Αίτηση αναιρέσεως - Ανταγωνισμός - Κατάχρηση δεσπόζουσας θέσεως - Αγορά των φαρμάκων κατά του στομαχικού έλκους - Καταχρηστική προσφυγή στις διαδικασίες που αφορούν συμπληρωματικά πιστοποιητικά προστασίας για τα φάρμακα και στις διαδικασίες για τη χορήγηση άδειας κυκλοφορίας των φαρμάκων στην αγορά - Παραπλανητικές δηλώσεις - Ανάκληση των αδειών κυκλοφορίας στην αγορά - Εμπόδια στη διάθεση γενόσημων φαρμάκων στην αγορά και στις παράλληλες εισαγωγές)

2013/C 26/02

Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική

Διάδικοι

Αναιρεσείουσες: AstraZeneca AB, AstraZeneca plc (εκπρόσωποι: M. Brealey QC, M. Hoskins QC, D. Jowell, Barrister και F. Murphy, Solicitor)

Αντίδικοι κατ’ αναίρεση: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: F. Castillo de la Torre, É. Gippini Fournier και J. Bourke), European Federation of Pharmaceutical Industries and Associations (EFPIA) (εκπρόσωπος: M. Van Kerckhove, advocaat)

Αντικείμενο

Αίτηση αναιρέσεως κατά της αποφάσεως του Γενικού Δικαστηρίου (έκτο πενταμελές τμήμα) της 1ης Ιουλίου 2010, T-321/05, AstraZeneca κατά Επιτροπής, με την οποία το Γενικό Δικαστήριο ακύρωσε μερικώς την απόφαση της Επιτροπής, της 15ης Ιουνίου 2005, σχετικά με διαδικασία εφαρμογής του άρθρου 82 της Συνθήκης ΕΚ και του άρθρου 54 της Συμφωνίας ΕΟΧ (υπόθεση COMP/A.37.507/F3 — AstraZeneca), με την οποία επιβλήθηκε στις αναιρεσείουσες πρόστιμο 60 εκατομμυρίων ευρώ, λόγω καταχρηστικής χρησιμοποιήσεως του συστήματος των διπλωμάτων ευρεσιτεχνίας και των διαδικασιών εγκρίσεως της κυκλοφορίας των φαρμακευτικών προϊόντων στην αγορά με σκοπό την παρεμπόδιση ή την καθυστέρηση διαθέσεως ανταγωνιστικών γενόσημων φαρμάκων στην αγορά — Ορισμός της αγοράς — Ερμηνεία του άρθρου 19 του κανονισμού (ΕΟΚ) 1768/92 σχετικά με την καθιέρωση συμπληρωματικού πιστοποιητικού προστασίας για τα φάρμακα

Διατακτικό

Το Δικαστήριο αποφασίζει:

1)

Απορρίπτει την αίτηση αναιρέσεως καθώς και τις ανταναιρέσεις.

2)

Καταδικάζει την AstraZeneca AB και την AstraZeneca plc στα δικαστικά έξοδα της αιτήσεως αναιρέσεως.

3)

Η European Federation of Pharmaceutical Industries and Associations (EFPIA) φέρει τα έξοδα της ανταναιρέσεώς της καθώς και τα έξοδα της παρεμβάσεώς της υπέρ της αιτήσεως αναιρέσεως.

4)

Η Επιτροπή φέρει τα δικαστικά έξοδα της ανταναιρέσεώς της.


(1)  ΕΕ C 301 της 6.11.2010.


26.1.2013   

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 26/2


Απόφαση του Δικαστηρίου (τρίτο τμήμα) της 22ας Νοεμβρίου 2012 — Usha Martin Ltd κατά Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης, Ευρωπαϊκής Επιτροπής

(Υπόθεση C-552/10 P) (1)

(Αίτηση αναιρέσεως - Ντάμπινγκ - Κανονισμός (ΕΚ) 121/2006 - Εισαγωγές συρματόσχοινων και καλωδίων από χάλυβα καταγωγής, μεταξύ άλλων, Ινδίας - Απόφαση 2006/38/ΕΚ - Κανονισμός (ΕΚ) 384/96 - Άρθρο 8, παράγραφος 9 - Αναλήψεις υποχρεώσεων που προτάθηκαν στον πλαίσιο διαδικασιών αντιντάμπινγκ)

2013/C 26/03

Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική

Διάδικοι

Αναιρεσείουσα: Usha Martin Ltd (εκπρόσωποι: Β. Ακριτίδης και Ε. Πετρίτση, δικηγόροι, F. Crespo, advocat)

Αντίδικοι κατ’ αναίρεση: Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης (εκπρόσωποι: B. Driessen, G. Berrisch, Rechtsanwalt και N. Chesaites, Barrister), Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: T. Scharf και S. Thomas)

Αντικείμενο

Αίτηση αναιρέσεως κατά της αποφάσεως του Γενικού Δικαστηρίου (πέμπτο τμήμα), της 9ης Σεπτεμβρίου 2010, T-119/06, Usha Martin κατά Συμβουλίου και Επιτροπής, με την οποία απορρίφθηκε προσφυγή με αίτημα, αφενός, την ακύρωση της αποφάσεως 2006/38/ΕΚ της Επιτροπής, της 22ας Δεκεμβρίου 2005, περί τροποποιήσεως της αποφάσεως 1999/572/ΕΚ για την αποδοχή των αναλήψεων υποχρεώσεων που προτάθηκαν σε σχέση με τις διαδικασίες αντιντάμπινγκ όσον αφορά τις εισαγωγές συρματόσχοινων και καλωδίων από χάλυβα καταγωγής, μεταξύ άλλων, Ινδίας (ΕΕ L 22, σ. 54) και, αφετέρου, του κανονισμού (ΕΚ) 121/2006 του Συμβουλίου, της 23ης Ιανουαρίου 2006, περί τροποποιήσεως του κανονισμού (ΕΚ) 1858/2005 για την επιβολή οριστικού δασμού αντιντάμπινγκ στις εισαγωγές συρματόσχοινων και καλωδίων από χάλυβα, καταγωγής, μεταξύ άλλων, Ινδίας (ΕΕ L 22, σ. 1).

Διατακτικό

Το Δικαστήριο αποφασίζει:

1)

Απορρίπτει την αίτηση αναιρέσεως.

2)

Καταδικάζει την Usha Martin Ltd στα δικαστικά έξοδα της παρούσας δίκης.


(1)  ΕΕ C 55 της 19.2.2011.


26.1.2013   

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 26/3


Απόφαση του Δικαστηρίου (τμήμα μείζονος συνθέσεως) της 27ης Νοεμβρίου 2012 — Ιταλική Δημοκρατία κατά Ευρωπαϊκής Επιτροπής, Δημοκρατία της Λιθουανίας, Ελληνική Δημοκρατία

(Υπόθεση C-566/10 P) (1)

(Αίτηση αναιρέσεως - Γλωσσικό καθεστώς - Προκήρυξη γενικών διαγωνισμών για την πρόσληψη υπαλλήλων διοικήσεως και βοηθών υπαλλήλων - Πλήρης δημοσίευση σε τρεις επίσημες γλώσσες - Γλώσσα διεξαγωγής των δοκιμασιών - Επιλογή της δεύτερης γλώσσας μεταξύ τριών επισήμων γλωσσών)

2013/C 26/04

Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική

Διάδικοι

Αναιρεσείουσα: Ιταλική Δημοκρατία (εκπρόσωποι: G. Palmieri, P. Gentili, avvocato dello Stato)

Αντίδικοι κατ’ αναίρεση: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: J. Currall και J. Baquero Cruz, επικουρούμενοι από τον A. Dal Ferro, avvocato) Δημοκρατία της Λιθουανίας, Ελληνική Δημοκρατία (εκπρόσωποι: A. Σαμώνη-Ράντου, Σ. Βώδινα και Γ. Παπαγιάννη)

Αντικείμενο

Αίτηση αναιρέσεως κατά της αποφάσεως του Γενικού Δικαστηρίου (έκτο τμήμα) της 13ης Σεπτεμβρίου 2010, συνεκδικασθείσες υποθέσεις T-166/07 και Τ-285/07, Ιταλία κατά Επιτροπής, με την οποία το Γενικό Δικαστήριο απέρριψε το αίτημα ακυρώσεως των προκηρύξεων των γενικών διαγωνισμών EPSO/AD/94/07 (ΕΕ 2007, C 45 A, σ. 3), EPSO/AST/37/07 (ΕΕ 2007, C 45 A, σ. 15) και EPSO/AD/95/07 (ΕΕ 2007, C 103 A, σ. 7)

Διατακτικό

Το Δικαστήριο αποφασίζει:

1)

Αναιρεί την απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης της 13ης Σεπτεμβρίου 2010, T-166/07 και T-285/07, Ιταλία κατά Επιτροπής.

2)

Ακυρώνει τις προκηρύξεις των γενικών διαγωνισμών EPSO/AD/94/07, για την κατάρτιση εφεδρικού πίνακα προσλήψεων για την κάλυψη θέσεων υπαλλήλων διοικήσεως (AD 5) στον τομέα της πληροφόρησης, της επικοινωνίας και των μέσων μαζικής ενημέρωσης, EPSO/AST/37/07, για την κατάρτιση εφεδρικού πίνακα προσλήψεων για την κάλυψη θέσεων βοηθών υπαλλήλων (AST 3) στον τομέα της επικοινωνίας και της πληροφόρησης, και EPSO/AD/95/07, για την κατάρτιση εφεδρικού πίνακα προσλήψεων 20 υπαλλήλων διοικήσεως (A 5) στον τομέα της πληροφόρησης (βιβλιοθήκη/τεκμηρίωση).

3)

Η Επιτροπή καταδικάζεται στα έξοδα της Ιταλικής Δημοκρατίας και στα δικά της έξοδα τόσο στην πρωτόδικη όσο και στην κατ’ αναίρεση διαδικασία.

4)

Η Ελληνική Δημοκρατία και η Δημοκρατία της Λιθουανίας φέρουν τα δικά τους έξοδα.


(1)  ΕΕ C 63 26.2.2011.


26.1.2013   

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 26/3


Απόφαση του Δικαστηρίου (τέταρτο τμήμα) της 22ας Νοεμβρίου 2012 — Ευρωπαϊκή Επιτροπή κατά Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμανίας

(Υπόθεση C-600/10) (1)

(Παράβαση κράτους μέλους - Ελεύθερη κυκλοφορία των κεφαλαίων - Φορολόγηση των μερισμάτων και των τόκων που καταβάλλονται στα ταμεία συντάξεων - Φορολογική μεταχείριση των μερισμάτων και των τόκων που καταβάλλονται σε αλλοδαπούς φορείς - Έκπτωση των δαπανών λειτουργίας που αφορούν άμεσα την πραγματοποίηση εισοδήματος με τη μορφή μερισμάτων και τόκων - Βάρος απόδειξης)

2013/C 26/05

Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική

Διάδικοι

Προσφεύγουσα: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: R. Lyal και W. Mölls)

Καθής: Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας (εκπρόσωποι: T. Henze και J. Möller)

Παρεμβαίνοντες υπέρ της καθής: Γαλλική Δημοκρατία (εκπρόσωποι: G. de Bergues και N. Rouam), Βασίλειο των Κάτω Χωρών (εκπρόσωποι: C. Wissels και C. Schillemans), Δημοκρατία της Φινλανδίας (εκπρόσωπος: M. Pere), Βασίλειο της Σουηδίας (εκπρόσωποι: A. Falk και S. Johannesson), Ηνωμένο Βασίλειο της Μεγάλης Βρετανίας και της Βόρειας Ιρλανδίας (εκπρόσωποι: H. Walker, επικουρούμενη από τον G. Facenna, barrister)

Αντικείμενο

Παράβαση κράτους μέλους — Παράβαση του άρθρου 63 ΣΛΕΕ και του άρθρου 40 της Συμφωνίας ΕΟΧ — Εθνική ρύθμιση για τη φορολόγηση των μερισμάτων και των τόκων που καταβάλλονται στα ταμεία συντάξεων, σύμφωνα με την οποία ορισμένες ευνοϊκές φορολογικές διατάξεις ισχύουν μόνο για τα μερίσματα και τους τόκους που καταβάλλονται σε ημεδαπούς φορείς

Διατακτικό

Το Δικαστήριο αποφασίζει:

1)

Απορρίπτει την προσφυγή.

2)

Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή φέρει τα δικαστικά έξοδά της καθώς και τα έξοδα της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμανίας.

3)

Η Γαλλική Δημοκρατία, το Βασίλειο των Κάτω Χωρών, η Δημοκρατία της Φινλανδίας, το Βασίλειο της Σουηδίας και το Ηνωμένο Βασίλειο της Μεγάλης Βρετανίας και της Βόρειας Ιρλανδίας φέρουν τα δικαστικά έξοδά τους.


(1)  ΕΕ C 80 της 12.3.2011.


26.1.2013   

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 26/4


Απόφαση του Δικαστηρίου (τρίτο τμήμα) της 22ας Νοεμβρίου 2012 — E.ON Energie AG κατά Ευρωπαϊκής Επιτροπής

(Υπόθεση C-89/11 P) (1)

(Αίτηση αναιρέσεως - Προσφυγή ακυρώσεως κατά αποφάσεως της Επιτροπής σχετικά με τον καθορισμό προστίμου για διάρρηξη σφραγίδας - Βάρος αποδείξεως - Παραμόρφωση των αποδεικτικών στοιχείων - Υποχρέωση αιτιολογήσεως - Ύψος του προστίμου - Πλήρης δικαιοδοσία - Αρχή της αναλογικότητας)

2013/C 26/06

Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική

Διάδικοι

Αναιρεσείουσα: E.ON Energie AG (εκπρόσωποι: A. Röhling, F. Dietrich και R. Pfromm, Rechtsanwälteκ)

Αντίδικος κατ’ αναίρεση: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: A. Bouquet, V. Bottka και R. Sauer)

Αντικείμενο

Αναίρεση της αποφάσεως του Γενικού Δικαστηρίου (όγδοο τμήμα) της 15ης Δεκεμβρίου 2010 στην υπόθεση T-141/08, E.ON Energie κατά Επιτροπής, με την οποία το Γενικό Δικαστήριο απέρριψε την προσφυγή ακυρώσεως που είχε ασκηθεί κατά της αποφάσεως C(2008) 377 τελικό της Επιτροπής, της 30ής Ιανουαρίου 2008, σχετικά με τον καθορισμό προστίμου βάσει του άρθρου 23, παράγραφος 1, στοιχείο ε', του κανονισμού (ΕΚ) 1/2003 του Συμβουλίου για διάρρηξη σφραγίδας — Παραβίαση γενικών αρχών του δικαίου, όπως του τεκμηρίου αθωότητας, της αρχής «in dubio pro reo» και της αρχής της αναλογικότητας, και παράβαση των κανόνων για το βάρος αποδείξεως και για τη διεξαγωγή των αποδείξεων — Παραβίαση της υποχρεώσεως αιτιολογήσεως

Διατακτικό

Το Δικαστήριο αποφασίζει:

1)

Απορρίπτει την αίτηση αναιρέσεως.

2)

Η E.ON Energie AG καταδικάζεται στα δικαστικά έξοδα.


(1)  ΕΕ C 152 της 21.5.2011.


26.1.2013   

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 26/4


Απόφαση του Δικαστηρίου (πρώτο τμήμα) της 22ας Νοεμβρίου 2012 [αίτηση του Sąd Rejonowy Poznań-Stare Miasto w Poznaniu (Πολωνία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Bank Handlowy w Warszawie SA, PPHU «ADAX»/Ryszard Adamiak κατά Christianapol sp. z o.o.

(Υπόθεση C-116/11) (1)

(Δικαστική συνεργασία σε αστικές υποθέσεις - Κανονισμός (ΕΚ) 1346/2000 - Διαδικασίες αφερεγγυότητας - Έννοια του όρου «περάτωση της διαδικασίας» - Δυνατότητα του δικαστηρίου που έχει επιληφθεί δευτερεύουσας διαδικασίας αφερεγγυότητας να εξετάσει την αφερεγγυότητα του οφειλέτη - Δυνατότητα να κινηθεί διαδικασία εκκαθαρίσεως ως δευτερεύουσα διαδικασία αφερεγγυότητας σε περίπτωση κατά την οποία η κύρια διαδικασία είναι διαδικασία διασώσεως)

2013/C 26/07

Γλώσσα διαδικασίας: η πολωνική

Αιτούν δικαστήριο

Sąd Rejonowy Poznań-Stare Miasto w Poznaniu

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

Bank Handlowy w Warszawie SA, PPHU «ADAX»/Ryszard Adamiak

κατά

Christianapol sp. z o.o.

Αντικείμενο

Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως — Sąd Rejonowy Poznań-Stare Miasto w Poznaniu — Ερμηνεία των άρθρων 4, παράγραφοι 1 και 2, στοιχείο ι', και 27 του κανονισμού (ΕΚ) 1346/2000 του Συμβουλίου, της 29ης Μαΐου 2000, περί των διαδικασιών αφερεγγυότητας (ΕΕ L 160, σ. 1) — Δευτερεύουσες διαδικασίες αφερεγγυότητας — Δίκαιο του δικαστηρίου το οποίο έχει διεθνή δικαιοδοσία να κινήσει τέτοια διαδικασία προκειμένου να εξετάσει την αφερεγγυότητα του οφειλέτη

Διατακτικό

1)

Το άρθρο 4, παράγραφος 2, στοιχείο ι', του κανονισμού (ΕΚ) 1346/2000 του Συμβουλίου, της 29ης Μαΐου 2000, περί των διαδικασιών αφερεγγυότητας, όπως έχει τροποποιηθεί με τον κανονισμό (ΕΚ) 788/2008 του Συμβουλίου, της 24ης Ιουλίου 2008, έχει την έννοια ότι απόκειται στο εθνικό δίκαιο του κράτους μέλους εντός του οποίου έχει κινηθεί η διαδικασία αφερεγγυότητας να καθορίσει τον χρόνο περατώσεως της διαδικασίας αυτής.

2)

Το άρθρο 27 του κανονισμού 1346/2000, όπως έχει τροποποιηθεί από τον κανονισμό 788/2008, έχει την έννοια ότι επιτρέπει να κινηθεί δευτερεύουσα διαδικασία αφερεγγυότητας εντός του κράτους μέλους στο οποίο βρίσκεται εγκατάσταση του οφειλέτη, μολονότι η κύρια διαδικασία σκοπεί στην προστασία του οφειλέτη. Στο δικαστήριο που έχει διεθνή δικαιοδοσία να κινήσει δευτερεύουσα διαδικασία απόκειται να λάβει υπόψη τους σκοπούς της κύριας διαδικασίας και την εν γένει οικονομία του κανονισμού, τηρώντας την αρχή της καλόπιστης συνεργασίας.

3)

Το άρθρο 27 του κανονισμού 1346/2000, όπως έχει τροποποιηθεί από τον κανονισμό 788/2008, έχει την έννοια ότι το δικαστήριο που έχει επιληφθεί αιτήσεως περί κινήσεως δευτερεύουσας διαδικασίας αφερεγγυότητας δεν μπορεί να εξετάσει την αφερεγγυότητα του οφειλέτη κατά του οποίου έχει κινηθεί κύρια διαδικασία αφερεγγυότητας εντός άλλου κράτους μέλους, ακόμη και σε περίπτωση κατά την οποία η κύρια αυτή διαδικασία σκοπεί στην προστασία του οφειλέτη.


(1)  ΕΕ C 152 της 21.5.2011.


26.1.2013   

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 26/5


Απόφαση του Δικαστηρίου (τρίτο τμήμα) της 6ης Δεκεμβρίου 2012 (αιτήσεις προδικαστικής αποφάσεως του Bundesverwaltungsgericht — Γερμανία) — Bundesrepublik Deutschland κατά Karen Dittrich (C-124/11), Bundesrepublik Deutschland κατά Robert Klinke (C-125/11) και Jörg-Detlef Müller κατά Bundesrepublik Deutschland (C-143/11)

(Συνεκδικασθείσες υποθέσεις C-124/11, C-125/11 και C-143/11) (1)

(Ίση μεταχείριση στην απασχόληση και την εργασία - Εθνική ρύθμιση - Επίδομα χορηγούμενο στους δημόσιους υπαλλήλους σε περίπτωση ασθενείας - Οδηγία 2000/78/ΕΚ - Άρθρο 3 - Πεδίο εφαρμογής - Έννοια της αμοιβής)

2013/C 26/08

Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική

Αιτούν δικαστήριο

Bundesverwaltungsgericht

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

Bundesrepublik Deutschland (C-124/11 και C-125/11), Jörg-Detlef Müller (C-143/11)

κατά

Karen Dittrich (C-124/11), Robert Klinke (C-125/11), Bundesrepublik Deutschland (C-143/11)

Αντικείμενο

Αιτήσεις προδικαστικής αποφάσεως — Bundesverwaltungsgericht — Ερμηνεία της οδηγίας 2000/78/ΕΚ του Συμβουλίου, της 27ης Νοεμβρίου 2000, για τη διαμόρφωση γενικού πλαισίου για την ίση μεταχείριση στην απασχόληση και την εργασία (ΕΕ L 303, σ. 16) — Εθνική ρύθμιση που προβλέπει την καταβολή επιδόματος στους δημοσίους υπαλλήλους σε περίπτωση ασθένειας, αλλ’ αποκλείει από την κατηγορία των μελών της οικογένειας για τα οποία μπορεί να χορηγείται το επίμαχο επίδομα τον σύντροφο του υπαλλήλου που συμβιώνει μαζί του με βάση σύμφωνο καταχωρισμένης συμβίωσης — Ίση μεταχείριση των εργαζομένων που έχουν σύντροφο στο πλαίσιο ελεύθερης συμβίωσης έναντι των έγγαμων εργαζομένων — Πεδίο εφαρμογής της οδηγίας 2000/78/ΕΚ — Έννοια του όρου «αμοιβή»

Διατακτικό

Το άρθρο 3, παράγραφος 1, στοιχείο γ', και παράγραφος 3, της οδηγίας 2000/78/ΕΚ του Συμβουλίου, της 27ης Νοεμβρίου 2000, για τη διαμόρφωση γενικού πλαισίου για την ίση μεταχείριση στην απασχόληση και την εργασία, έχει την έννοια ότι επίδομα που καταβάλλεται σε δημόσιους υπαλλήλους σε περίπτωση ασθενείας, όπως το επίδομα που χορηγείται στους υπαλλήλους της Bundesrepublik Deutschland δυνάμει του νόμου περί ομοσπονδιακών υπαλλήλων (Bundesbeamtengesetz), εμπίπτει στο πεδίο εφαρμογής της ως άνω οδηγίας αν η καταβολή του βαρύνει το κράτος ως εργοδότη του δημόσιου τομέα, ζήτημα η εξέταση του οποίου απόκειται στο εθνικό δικαστήριο.


(1)  ΕΕ C 269 της 10.9.2011.


26.1.2013   

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 26/5


Απόφαση του Δικαστηρίου (πρώτο τμήμα) της 22ας Νοεμβρίου 2012 [αίτηση της Schienen-Control Kommission (Αυστρία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Westbahn Management GmbH κατά ÖBB-Infrastruktur AG

(Υπόθεση C-136/11) (1)

(Μεταφορές - Σιδηροδρομικές μεταφορές - Υποχρέωση του διαχειριστή σιδηροδρομικής υποδομής να παρέχει στις σιδηροδρομικές επιχειρήσεις, σε πραγματικό χρόνο, όλες τις πληροφορίες σχετικά με την κυκλοφορία των συρμών και, ιδίως, σχετικά με τυχόν καθυστερήσεις των συρμών που εκτελούν σιδηροδρομικά δρομολόγια ανταποκρίσεως)

2013/C 26/09

Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική

Αιτούν δικαστήριο

Schienen-Control Kommission

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

Westbahn Management GmbH

κατά

ÖBB-Infrastruktur AG

Αντικείμενο

Αίτηση εκδόσεως προδικαστικής αποφάσεως — Schienen-Control Kommission — Ερμηνεία του άρθρου 8, παράγραφος 2, και του μέρους II του παραρτήματος II του κανονισμού (ΕΚ) 1371/2007 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 23ης Οκτωβρίου 2007, σχετικά με τα δικαιώματα και τις υποχρεώσεις των επιβατών σιδηροδρομικών γραμμών (ΕΕ L 315, σ. 14), καθώς και του άρθρου 5 και του παραρτήματος II της οδηγίας 2001/14/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 26ης Φεβρουαρίου 2001, σχετικά με την κατανομή της χωρητικότητας των σιδηροδρομικών υποδομών και τις χρεώσεις για τη χρήση σιδηροδρομικής υποδομής καθώς και με την πιστοποίηση ασφαλείας (ΕΕ L 75, σ. 29) — Υποχρέωση του διαχειριστή της σιδηροδρομικής υποδομής να θέτει στη διάθεση των σιδηροδρομικών επιχειρήσεων, σε πραγματικό χρόνο, όλα τα στοιχεία σχετικά με τα δρομολόγια των σιδηροδρομικών συρμών και, ειδικότερα, σχετικά με τις ενδεχόμενες καθυστερήσεις των αντίστοιχων σιδηροδρομικών δρομολογίων ανταποκρίσεως

Διατακτικό

1)

Το άρθρο 8, παράγραφος 2, σε συνδυασμό με το παράρτημα ΙΙ, μέρος II, του κανονισμού (ΕΚ) 1371/2007 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 23ης Οκτωβρίου 2007, σχετικά με τα δικαιώματα και τις υποχρεώσεις των επιβατών σιδηροδρομικών γραμμών, έχει την έννοια ότι οι πληροφορίες οι σχετικές με τις κύριες ανταποκρίσεις πρέπει να περιλαμβάνουν εκτός από την προγραμματισμένη ώρα αναχωρήσεως και την ανακοίνωση καθυστερήσεων ή ματαιώσεων των αντίστοιχων σιδηροδρομικών δρομολογίων ανταποκρίσεως, όποια και αν είναι η σιδηροδρομική επιχείρηση που εκτελεί τα εν λόγω σιδηροδρομικά δρομολόγια ανταποκρίσεως.

2)

Το άρθρο 8, παράγραφος 2, σε συνδυασμό με το παράρτημα II, μέρος II, του κανονισμού 1371/2007, καθώς και το άρθρο 5, σε συνδυασμό με το παράρτημα ΙΙ της οδηγίας 2001/14/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 26ης Φεβρουαρίου 2001, σχετικά με την κατανομή της χωρητικότητας των σιδηροδρομικών υποδομών και τις χρεώσεις για τη χρήση σιδηροδρομικής υποδομής, όπως τροποποιήθηκε με την οδηγία 2004/49/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 29ης Απριλίου 2004, έχουν την έννοια ότι ο διαχειριστής της σιδηροδρομικής υποδομής υποχρεούται να θέτει στη διάθεση των σιδηροδρομικών επιχειρήσεων αδιακρίτως τα σε πραγματικό χρόνο στοιχεία τα σχετικά με δρομολόγια τα οποία αποτελούν αντικείμενο εκμεταλλεύσεως εκ μέρους άλλων σιδηροδρομικών επιχειρήσεων, εφόσον πρόκειται για δρομολόγια των κύριων ανταποκρίσεων υπό την έννοια του παραρτήματος ΙΙ, μέρος ΙΙ, του κανονισμού 1371/2007.


(1)  ΕΕ C 173 της 11.6.2011.


26.1.2013   

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 26/6


Απόφαση του Δικαστηρίου (τρίτο τμήμα) της 22ας Νοεμβρίου 2012 [αίτηση του Audiencia Provincial de Barcelona (Ισπανία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Joan Cuadrench Moré κατά Koninklijke Luchtvaart Maatschappij NV

(Υπόθεση C-139/11) (1)

(Αεροπορικές μεταφορές - Αποζημίωση των επιβατών και παροχή βοήθειας προς αυτούς - Άρνηση επιβιβάσεως, ματαίωση ή σημαντική καθυστέρηση πτήσεως - Προθεσμία ασκήσεως αγωγής)

2013/C 26/10

Γλώσσα διαδικασίας: η ισπανική

Αιτούν δικαστήριο

Audiencia Provincial de Barcelona

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

Joan Cuadrench Moré

κατά

Koninklijke Luchtvaart Maatschappij NV

Αντικείμενο

Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως — Audiencia Provincial de Barcelona — Ερμηνεία των άρθρων 5 και 6 του κανονισμού 261/2004 (ΕΚ) του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 11ης Φεβρουαρίου 2004, για τη θέσπιση κοινών κανόνων αποζημιώσεως των επιβατών αεροπορικών μεταφορών και παροχής βοηθείας σε αυτούς σε περίπτωση αρνήσεως επιβιβάσεως και ματαιώσεως ή μεγάλης καθυστερήσεως της πτήσεως και για την κατάργηση του κανονισμού (ΕΟΚ) 295/91 (ΕΕ L 46, σ. 1) — Μη πρόβλεψη προθεσμίας ασκήσεως αγωγής — Άρθρο 35 της Συμβάσεως για την ενοποίηση ορισμένων κανόνων στις διεθνείς αεροπορικές μεταφορές (Σύμβαση του Μόντρεαλ), η οποία εγκρίθηκε με απόφαση του Συμβουλίου της 5ης Απριλίου 2001 (ΕΕ L 194, σ. 38) — Εφαρμοστέο δίκαιο

Διατακτικό

Ο κανονισμός (ΕΚ) 261/2004 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 11ης Φεβρουαρίου 2004, για τη θέσπιση κοινών κανόνων αποζημιώσεως των επιβατών αεροπορικών μεταφορών και παροχής βοήθειας σε αυτούς σε περίπτωση αρνήσεως επιβιβάσεως και ματαιώσεως ή μεγάλης καθυστερήσεως της πτήσεως και για την κατάργηση του κανονισμού (ΕΟΚ) 295/91, πρέπει να ερμηνευθεί υπό την έννοια ότι η προθεσμία εντός της οποίας πρέπει να ασκούνται οι αγωγές με αντικείμενο την προβλεπόμενη στα άρθρα 5 και 7 του ανωτέρω κανονισμού αξίωση περί καταβολής αποζημιώσεως καθορίζεται σύμφωνα με τους κανόνες κάθε κράτους μέλους επί θεμάτων παραγραφής των αξιώσεων.


(1)  ΕΕ C 179 σ. 18.6.2011.


26.1.2013   

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 26/6


Απόφαση του Δικαστηρίου (δεύτερο τμήμα) της 6ης Δεκεμβρίου 2012 (αίτηση προδικαστικής αποφάσεως του Arbeitsgericht München — Γερμανία) — Johann Odar κατά Baxter Deutschland GmbH

(Υπόθεση C-152/11) (1)

(Ίση μεταχείριση στην απασχόληση και την εργασία - Οδηγία 2000/78/ΕΚ - Απαγόρευση των διακρίσεων λόγω ηλικίας ή αναπηρίας - Αποζημίωση απολύσεως - Πρόγραμμα κοινωνικών μέτρων που προβλέπει καταβολή μειωμένης αποζημιώσεως απολύσεως σε εργαζομένους με αναπηρία)

2013/C 26/11

Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική

Αιτούν δικαστήριο

Arbeitsgericht München

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

Johann Odar

κατά

Baxter Deutschland GmbH

Αντικείμενο

Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως — Arbeitsgericht München — Ερμηνεία των άρθρων 1, 6, παράγραφος 1, δεύτερο εδάφιο, στοιχείο α', και 16 της οδηγίας 2000/78/ΕΚ του Συμβουλίου, της 27ης Νοεμβρίου 2000, για τη διαμόρφωση γενικού πλαισίου για την ίση μεταχείριση στην απασχόληση και την εργασία (ΕΕ L 303, σ. 16) — Εθνική ρύθμιση που επιτρέπει την εξαίρεση από τις παροχές προγράμματος κοινωνικών μέτρων ορισμένης επιχειρήσεως εργαζομένων οι οποίοι πλησιάζουν την ηλικία συνταξιοδοτήσεως — Απαγόρευση διακρίσεων λόγω ηλικίας και αναπηρίας

Διατακτικό

1)

Τα άρθρα 2, παράγραφος 2, και 6, παράγραφος 1, της οδηγίας 2000/78/ΕΚ του Συμβουλίου, της 27ης Νοεμβρίου 2000, για τη διαμόρφωση γενικού πλαισίου για την ίση μεταχείριση στην απασχόληση και την εργασία, έχουν την έννοια ότι δεν αντιβαίνει προς αυτά ρύθμιση επαγγελματικού συστήματος κοινωνικής ασφαλίσεως ορισμένης επιχειρήσεως η οποία προβλέπει ότι στην περίπτωση εργαζομένων της οι οποίοι είναι άνω των 54 ετών και απολύονται για οικονομοτεχνικούς λόγους πραγματοποιείται εναλλακτικός υπολογισμός της αποζημιώσεώς τους βάσει της κατά το ενωρίτερο δυνατόν συνταξιοδοτήσεως και σε σύγκριση με τη γενική μέθοδο υπολογισμού, η οποία συναρτάται ιδίως με τη διάρκεια του χρόνου υπηρεσίας στην επιχείρηση, καταβάλλεται στους εργαζομένους αυτούς μικρότερο ποσό αποζημιώσεως σε σχέση με εκείνο που προκύπτει βάσει της γενικής μεθόδου υπολογισμού, το οποίο όμως αντιστοιχεί τουλάχιστον στο ήμισυ του ποσού αυτού.

2)

Το άρθρο 2, παράγραφος 2, της οδηγίας 2000/78 έχει την έννοια ότι αντιβαίνει προς αυτό ρύθμιση επαγγελματικού συστήματος κοινωνικής ασφαλίσεως ορισμένης επιχειρήσεως, η οποία προβλέπει ότι στην περίπτωση εργαζομένων της οι οποίοι είναι άνω των 54 ετών και απολύονται για οικονομοτεχνικούς λόγους πραγματοποιείται εναλλακτικός υπολογισμός της αποζημιώσεώς τους βάσει της κατά το ενωρίτερο δυνατόν συνταξιοδοτήσεως και ότι σε σύγκριση με την γενική μέθοδο υπολογισμού, η οποία συναρτάται ιδίως με τη διάρκεια του χρόνου υπηρεσίας στην επιχείρηση, καταβάλλεται στους εργαζομένους αυτούς μικρότερο ποσό αποζημιώσεως σε σχέση με εκείνο που προκύπτει βάσει της γενικής μεθόδου υπολογισμού, το οποίο όμως αντιστοιχεί τουλάχιστον στο ήμισυ του ποσού αυτού, και ότι κατά την εφαρμογή της εναλλακτικής αυτής μεθόδου υπολογισμού λαμβάνεται υπόψη η δυνατότητα πρόωρης συνταξιοδοτήσεως λόγω αναπηρίας.


(1)  ΕΕ C 204 της 9.7.2011.


26.1.2013   

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 26/7


Απόφαση του Δικαστηρίου (τρίτο τμήμα) της 29ης Νοεμβρίου 2012 [αιτήσεις του Consiglio di Stato (Ιταλία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Econord SpA κατά Comune di Cagno (C-182/11), Comune di Varese, Comune di Solbiate (C-183/11), Comune di Varese

(Συνεκδικασθείσες υποθέσεις C-182/11 και C-183/11) (1)

(Δημόσιες συμβάσεις παροχής υπηρεσιών - Οδηγία 2004/18/ΕΚ - Αναθέτουσα αρχή η οποία ασκεί επί αναδόχου φορέα νομικώς διακριτού από αυτήν έλεγχο ανάλογο προς εκείνον που ασκεί επί των δικών της υπηρεσιών - Μη υποχρέωση διεξαγωγής διαγωνισμού κατά τους κανόνες του δικαίου της Ένωσης (ανάθεση καλούμενη «in house») - Ανάδοχος φορέας τον οποίο ελέγχουν από κοινού πλείονες οργανισμοί τοπικής αυτοδιοικήσεως - Προϋποθέσεις αναθέσεως «in house»)

2013/C 26/12

Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική

Αιτούν δικαστήριο

Consiglio di Stato

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

Econord SpA

κατά

Comune di Cagno (C-182/11), Comune di Varese, Comune di Solbiate (C-183/11), Comune di Varese

Αντικείμενο

Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως — Consiglio di Stato — Ερμηνεία των άρθρων 49 ΣΛΕΕ και 56 ΣΛΕΕ — Διαδικασίες αναθέσεως των δημοσίων συμβάσεων παροχής υπηρεσιών — Ανάθεση χωρίς διαγωνισμό — Παραχώρηση εκ μέρους δύο δημοσίων αρχών της δημόσιας υπηρεσίας της δημοτικής υγιεινής, εκτός του πλαισίου της τυπικής διαδικασίας αναθέσεως των δημοσίων συμβάσεων, σε ανώνυμη εταιρία, στο κεφάλαιο της οποίας μετέχουν ως εταίροι οι παραχωρησιούχοι — Έλλειψη αποτελεσματικού ελέγχου εκ μέρους μιας εκ των εν λόγω δημοσίων αρχών επί της αναδόχου εταιρίας

Διατακτικό

Όταν πλείονες δημόσιες αρχές, με την ιδιότητά τους ως αναθέτουσες αρχές, ιδρύουν από κοινού φορέα επιφορτισμένο με την εκπλήρωση καθήκοντός τους δημόσιας υπηρεσίας ή όταν δημόσια αρχή συμμετέχει σε τέτοιο φορέα, η βάσει της νομολογίας του Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης προϋπόθεση κατά την οποία, προκειμένου να απαλλαγούν από την υποχρέωση διεξαγωγής διαγωνισμού για τη σύναψη δημόσιας συμβάσεως κατά το δίκαιο της Ένωσης, πρέπει να ασκούν από κοινού έλεγχο επί του φορέα αυτού ανάλογο προς εκείνο που ασκούν επί των δικών τους υπηρεσιών πληρούται εφόσον κάθε μία από τις αρχές αυτές συμμετέχει τόσο στο κεφάλαιο όσο και στα όργανα διοικήσεως του εν λόγω φορέα.


(1)  ΕΕ C 211 της 16.7.2011.


26.1.2013   

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 26/7


Απόφαση του Δικαστηρίου (τρίτο τμήμα) της 22ας Νοεμβρίου 2012 [αίτηση του Bundesgerichtshof (Γερμανία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Brain Products GmbH κατά BioSemi VOF, Antonius Pieter Kuiper, Robert Jan Gerard Honsbeek, Alexander Coenraad Metting van Rijn

(Υπόθεση C-219/11) (1)

(Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως - Ιατροτεχνολογικά προϊόντα - Οδηγία 93/42/ΕΟΚ - Πεδίο εφαρμογής - Ερμηνεία της έννοιας του όρου «ιατροτεχνολογικό προϊόν» - Προϊόν διατιθέμενο στο εμπόριο για μη ιατρική χρήση - Διερεύνηση φυσιολογικής λειτουργίας - Ελεύθερη κυκλοφορία των εμπορευμάτων)

2013/C 26/13

Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική

Αιτούν δικαστήριο

Bundesgerichtshof

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

Brain Products GmbH

κατά

BioSemi VOF, Antonius Pieter Kuiper, Robert Jan Gerard Honsbeek, Alexander Coenraad Metting van Rijn

Αντικείμενο

Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως — Bundesgerichtshof — Ερμηνεία του άρθρου 1, παράγραφος 2, στοιχείο α', τρίτη περίπτωση, της οδηγίας 93/42/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 14ης Ιουνίου 1993, περί των ιατροτεχνολογικών προϊόντων (ΕΕ L 169, σ. 1), όπως τροποποιήθηκε με την οδηγία 2007/47/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της 5ης Σεπτεμβρίου 2007 (ΕΕ L 247, σ. 21) — Ερμηνεία της έννοιας του όρου «ιατροτεχνολογικό προϊόν» — Εφαρμογή της οδηγίας σε είδος προοριζόμενο για τη διάγνωση φυσιολογικής λειτουργίας και διατιθέμενο στο εμπόριο για μη ιατρική χρήση

Διατακτικό

Το άρθρο 1, παράγραφος 2, στοιχείο α', τρίτη περίπτωση, της οδηγίας 93/42/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 14ης Ιουνίου 1993, περί των ιατροτεχνολογικών προϊόντων, όπως τροποποιήθηκε με την οδηγία 2007/47/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 5ης Σεπτεμβρίου 2007, έχει την έννοια ότι το σημασιολογικό περιεχόμενο του όρου «ιατροτεχνολογικό προϊόν» περιλαμβάνει την περίπτωση προϊόντος το οποίο σχεδιάσθηκε από τον κατασκευαστή του για να χρησιμοποιείται στον άνθρωπο προς τον σκοπό της διερευνήσεως φυσιολογικής λειτουργίας μόνον εφόσον το προϊόν προορίζεται για ιατρικό σκοπό.


(1)  ΕΕ C 232 της 6.8.2011.


26.1.2013   

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 26/8


Απόφαση του Δικαστηρίου (τρίτο τμήμα) της 29ης Νοεμβρίου 2012 [αίτηση του Curtea de Apel București (Ρουμανία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — SC Gran Via Moinești Srl κατά Agenția Națională de Administrare Fiscală (ANAF), Administrația Finanțelor Publice București.

(Υπόθεση C-257/11) (1)

(Οδηγία 2006/112/ΕΚ - Φόρος προστιθέμενης αξίας - Άρθρα 167, 168 και 185 - Δικαίωμα εκπτώσεως - Διακανονισμός των εκπτώσεων - Απόκτηση οικοπέδου και των υφιστάμενων επ’ αυτού κτισμάτων, με σκοπό την κατεδάφιση των εν λόγω κτισμάτων και την ανέγερση συγκροτήματος κατοικιών εντός του οικοπέδου αυτού)

2013/C 26/14

Γλώσσα διαδικασίας: η ρουμανική

Αιτούν δικαστήριο

Curtea de Apel București

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

Προσφεύγουσα: SC Gran Via Moinești Srl

Καθών: Agenția Naționala de Administrare Fiscala (ANAF), Administrația Finanțelor Publice București

Αντικείμενο

Αίτηση εκδόσεως προδικαστικής αποφάσεως — Curtea de Apel București — Ερμηνεία των άρθρων 167, 168 και 185, παράγραφος 2, της οδηγίας 2006/112/ΕΚ του Συμβουλίου, της 28ης Νοεμβρίου 2006, σχετικά με το κοινό σύστημα φόρου προστιθέμενης αξίας (ΕΕ L 347, σ. 1) — Δικαίωμα εκπτώσεως του ΦΠΑ που βαρύνει την αγορά κτισμάτων που προορίζονται να κατεδαφισθούν προκειμένου να εκτελεσθεί σχέδιο ανέγερσης νέων κτισμάτων — Οικονομική δραστηριότητα που προηγείται της εκτελέσεως σχεδίου ανέγερσης νέων κτισμάτων και η οποία συνίσταται σε αρχικές επενδυτικές δαπάνες για την εκτέλεση του εν λόγω σχεδίου — Διόρθωση [διακανονισμός] των εκπτώσεων του ΦΠΑ

Διατακτικό

1)

Τα άρθρα 167 και 168 της οδηγίας 2006/112/ΕΚ του Συμβουλίου, της 28ης Νοεμβρίου 2006, σχετικά με το κοινό σύστημα φόρου προστιθέμενης αξίας, έχουν την έννοια ότι, υπό περιστάσεις όπως αυτές της υπόθεσης της κύριας δίκης, μια εταιρία η οποία έχει αγοράσει οικόπεδο και τα εντός αυτού προϋφιστάμενα κτίσματα με σκοπό να κατεδαφίσει τα κτίσματα αυτά προκειμένου να ανεγείρει συγκρότημα κατοικιών στο εν λόγω οικόπεδο δικαιούται να εκπέσει τον φόρο προστιθέμενης αξίας που βαρύνει την αγορά των οικείων κτισμάτων.

2)

Το άρθρο 185 της οδηγίας 2006/112 έχει την έννοια ότι, υπό περιστάσεις όπως αυτές της υπόθεσης της κύριας δίκης, η κατεδάφιση κτιρίων που αγοράστηκαν μαζί με το οικόπεδο εντός του οποίου ανοικοδομήθηκαν, η οποία πραγματοποιείται με σκοπό την ανέγερση συγκροτήματος κατοικιών αντί των κτιρίων αυτών, δεν συνεπάγεται υποχρέωση διακανονισμού της αρχικά πραγματοποιηθείσας έκπτωσης του φόρου προστιθέμενης αξίας σχετικά με την αγορά των εν λόγω κτιρίων.


(1)  ΕΕ C 238 της 13.8.2011


26.1.2013   

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 26/8


Απόφαση του Δικαστηρίου (δεύτερο. τμήμα) της 29ης Νοεμβρίου 2012 [αίτηση του Administrativen sad Sofia-grad (Βουλγαρία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Kremikovtzi AD κατά Ministar na ikonomikata, energetikata i turizma i zamestnik-ministar na ikonomikata, energetikata i turizma

(Υπόθεση C-262/11) (1)

(Προσχώρηση της Δημοκρατίας της Βουλγαρίας στην Ευρωπαϊκή Ένωση - Συμφωνία Σύνδεσης ΕΚ-Βουλγαρίας - Τομέας σιδήρου και χάλυβα - Κρατικές ενισχύσεις αναδιάρθρωσης χορηγηθείσες πριν από την προσχώρηση - Όροι - Βιωσιμότητα των αποδεκτών κατά το τέλος της περιόδου αναδιάρθρωσης - Κήρυξη του αποδέκτη σε πτώχευση μετά από την προσχώρηση - Αρμοδιότητες αφενός των εθνικών αρχών και αφετέρου της Ευρωπαϊκής Επιτροπής - Εθνική απόφαση που βεβαιώνει απαίτηση του Δημοσίου για την επιστροφή ενισχύσεων που έχουν καταστεί παράνομες - Απόφαση ΕΕ-Βουλγαρίας 3/2006 - Παράρτημα V της Πράξης Προσχώρησης - Ενισχύσεις που έχουν χορηγηθεί μετά από την προσχώρηση - Κανονισμός (ΕΚ) 659/1999 - Υφιστάμενες ενισχύσεις)

2013/C 26/15

Γλώσσα διαδικασίας: η βουλγαρική

Αιτούν δικαστήριο

Administrativen sad Sofia-grad

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

Kremikovtzi AD

κατά

Ministar na ikonomikata, energetikata i turizma i zamestnik-ministar na ikonomikata, energetikata i turizma

Αντικείμενο

Αίτηση προδικαστικής απόφασης — Administrativen sad Sofia-grad — Ερμηνεία της Ευρωπαϊκής Συμφωνίας για την εγκαθίδρυση σύνδεσης μεταξύ των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων και των κρατών μελών τους, αφενός, και της Δημοκρατίας της Βουλγαρίας, αφετέρου (ΕΕ 1994, L 348, σ. 2), και του παραρτήματος V, παράγραφος 1, της Πράξης περί των όρων προσχώρησης της Δημοκρατίας της Βουλγαρίας και της Ρουμανίας στην Ευρωπαϊκή Ένωση και των προσαρμογών των Συνθηκών στις οποίες βασίζεται η Ευρωπαϊκή Ένωση (ΕΕ 2005, L 157, σ. 203), καθώς και του άρθρου 9, παράγραφος 4, του πρωτοκόλλου αριθ. 2 για τα προϊόντα που καλύπτονται από τη Συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας Άνθρακα και Χάλυβα (ΕΚΑΧ), του άρθρου 3 του πρόσθετου πρωτοκόλλου της Ευρωπαϊκής Συμφωνίας για την εγκαθίδρυση σύνδεσης μεταξύ των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων και των κρατών μελών τους, αφενός, και της Δημοκρατίας της Βουλγαρίας, αφετέρου (ΕΕ L 317, σ. 25), και του άρθρου 14 του κανονισμού (ΕΚ) 659/1999 του Συμβουλίου, της 22ας Μαρτίου 1999, για τη θέσπιση λεπτομερών κανόνων εφαρμογής του άρθρου 93 της Συνθήκης ΕΚ (ΕΕ L 83, σ. 1) — Κρατική ενίσχυση αναδιάρθρωσης χορηγηθείσα πριν από την προσχώρηση της Βουλγαρίας στην Ευρωπαϊκή Ένωση σε επιχειρήσεις του τομέα σιδήρου και χάλυβα στο πλαίσιο προγράμματος αναδιάρθρωσης — Απόφαση που βεβαιώνει απαίτηση του Δημοσίου για την επιστροφή ενίσχυσης που κατέστη παράνομη κατόπιν της κήρυξης του αποδέκτη της σε πτώχευση — Αρμοδιότητες των εθνικών αρχών και της Ευρωπαϊκής Επιτροπής για τη λήψη απόφασης ως προς το ασύμβατο κρατικής ενίσχυσης με την κοινή αγορά και για την αναζήτησή της λόγω του παράνομου χαρακτήρα της

Διατακτικό

Η διαδικασία ανάκτησης των κρατικών ενισχύσεων οι οποίες χορηγήθηκαν στην Kremikovtzi AD πριν από την προσχώρηση της Δημοκρατίας της Βουλγαρίας στην Ευρωπαϊκή Ένωση και οι οποίες αποτελούν μέτρα ενίσχυσης που, μετά την προσχώρηση αυτή, δεν «εφαρμόζονταν» υπό την έννοια του παραρτήματος V της Πράξης περί των όρων προσχώρησης της Δημοκρατίας της Βουλγαρίας και της Ρουμανίας στην Ευρωπαϊκή Ένωση και των προσαρμογών των Συνθηκών στις οποίες βασίζεται η Ευρωπαϊκή Ένωση πρέπει, σε περίπτωση που δεν έχουν τηρηθεί οι απαιτήσεις του άρθρου 9, παράγραφος 4, του πρωτοκόλλου 2 της Ευρωπαϊκής Συμφωνίας για την εγκαθίδρυση σύνδεσης μεταξύ των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων και των κρατών μελών τους, αφενός, και της Δημοκρατίας της Βουλγαρίας, αφετέρου, η οποία συνήφθη και εγκρίθηκε εξ ονόματος της Κοινότητας με την απόφαση 94/908/ΕΚΑΧ, ΕΚ, Ευρατόμ του Συμβουλίου και της Επιτροπής, της 19ης Δεκεμβρίου 1994, να στηρίζεται στο άρθρο 3 του πρόσθετου πρωτοκόλλου της ευρωπαϊκής αυτής συμφωνίας, όπως τροποποιήθηκε με την απόφαση 3/2006 του Συμβουλίου Σύνδεσης ΕΕ-Βουλγαρίας, της 29ης Δεκεμβρίου 2006. Στο πλαίσιο αυτό, οι αρμόδιες εθνικές αρχές της Δημοκρατίας της Βουλγαρίας μπορούν, σύμφωνα με το τρίτο εδάφιο του άρθρου αυτού, να εκδώσουν απόφαση για την ανάκτηση των κρατικών ενισχύσεων που δεν πληρούν τις απαιτήσεις αυτές. Η έκδοση απόφασης της Επιτροπής βάσει του άρθρου 3, δεύτερο εδάφιο, του πρόσθετου πρωτοκόλλου αυτού δεν συνιστά απαραίτητη προϋπόθεση για την ανάκτηση των ενισχύσεων αυτών από τις αρχές αυτές.


(1)  ΕΕ C 232 της 6.8.2011.


26.1.2013   

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 26/9


Απόφαση του Δικαστηρίου (πρώτο τμήμα) της 22ας Νοεμβρίου 2012 [αίτηση προδικαστικής αποφάσεως που υπέβαλε το High Court of Ireland (Ιρλανδία)] — M.M. κατά Minister for Justice, Equality and Law Reform, Ιρλανδίας, Attorney General

(Υπόθεση C-277/11) (1)

(Προδικαστική παραπομπή - Κοινό ευρωπαϊκό καθεστώς ασύλου - Οδηγία 2004/83/ΕΚ - Ελάχιστες απαιτήσεις σχετικά με τις προϋποθέσεις υπαγωγής στο καθεστώς του πρόσφυγα ή στο καθεστώς επικουρικής προστασίας - Άρθρο 4, παράγραφος 1, δεύτερη περίοδος - Συνεργασία του κράτους μέλους με τον αιτούντα για την αξιολόγηση των συναφών στοιχείων της αιτήσεώς του - Περιεχόμενο - Νομότυπο της εθνικής διαδικασίας που τηρείται κατά την εξέταση αιτήσεως επικουρικής προστασίας κατόπιν απορρίψεως αιτήσεως για την αναγνώριση της ιδιότητας του πρόσφυγα - Σεβασμός των θεμελιωδών δικαιωμάτων - Δικαίωμα ακροάσεως)

2013/C 26/16

Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική

Αιτούν δικαστήριο

High Court of Ireland

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

M.M.

κατά

Minister for Justice, Equality and Law Reform, Ιρλανδίας, Attorney General

Αντικείμενο

Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως — High Court of Ireland — Ερμηνεία του άρθρου 4, παράγραφος 1, της οδηγίας 2004/83/ΕΚ του Συμβουλίου, της 29ης Απριλίου 2004, για θέσπιση ελάχιστων απαιτήσεων για την αναγνώριση και το καθεστώς των υπηκόων τρίτων χωρών ή των απάτριδων ως προσφύγων ή ως προσώπων που χρήζουν διεθνούς προστασίας για άλλους λόγους (ΕΕ L 304, σ. 12) — Αίτηση επικουρικής προστασίας κατόπιν απορρίψεως της αιτήσεως για την αναγνώριση της ιδιότητας του πρόσφυγα — Πρόταση απορρίψεως της αιτήσεως επικουρικής προστασίας — Υποχρέωση κοινοποιήσεως στον αιτούντα των αποτελεσμάτων της αξιολογήσεως της αιτήσεώς του πριν από την έκδοση τελικής αποφάσεως

Διατακτικό

Η απαίτηση συνεργασίας του οικείου κράτους μέλους με τον αιτούντα άσυλο, την οποία προβλέπει το άρθρο 4, παράγραφος 1, δεύτερη περίοδος, της οδηγίας 2004/83/ΕΚ του Συμβουλίου, της 29ης Απριλίου 2004, για θέσπιση ελάχιστων απαιτήσεων για την αναγνώριση και το καθεστώς των υπηκόων τρίτων χωρών ή των απάτριδων ως προσφύγων ή ως προσώπων που χρήζουν διεθνούς προστασίας για άλλους λόγους, δεν μπορεί να έχει την έννοια ότι, εάν ένας αλλοδαπός ζητεί να υπαχθεί στο καθεστώς επικουρικής προστασίας ενώ έχει ήδη απορριφθεί αίτηση υπαγωγής του στο καθεστώς του πρόσφυγα και η αρμόδια εθνική αρχή προτίθεται να απορρίψει και την εν λόγω δεύτερη αίτηση, η ίδια αρχή οφείλει βάσει της ανωτέρω διατάξεως, πριν εκδώσει την απόφασή της, να ενημερώσει τον ενδιαφερόμενο για την επικείμενη αρνητική έκβαση της αιτήσεώς του και να του κοινοποιήσει τα επιχειρήματα στα οποία προτίθεται να στηρίξει την απόρριψή της, ώστε να παράσχει στον αιτούντα τη δυνατότητα να διατυπώσει συναφώς τις απόψεις του.

Εντούτοις, σε περίπτωση συστήματος, όπως αυτό που θεσπίζει η επίμαχη εθνική ρύθμιση στην υπόθεση της κύριας δίκης, στο πλαίσιο του οποίου υφίστανται δύο αυτοτελείς και διαδοχικές διαδικασίες για την εξέταση, αντιστοίχως, της αιτήσεως υπαγωγής στο καθεστώς του πρόσφυγα και της αιτήσεως επικουρικής προστασίας, στο αιτούν δικαστήριο εναπόκειται να μεριμνά για τον σεβασμό, στο πλαίσιο μιας εκάστης των ανωτέρω διαδικασιών, των θεμελιωδών δικαιωμάτων του αιτούντος και, ειδικότερα, του δικαιώματος ακροάσεώς του, υπό την έννοια ότι ο αιτών πρέπει να είναι σε θέση να καταστήσει λυσιτελώς γνωστές τις απόψεις του πριν από την έκδοση οποιασδήποτε αποφάσεως απορριπτικής του αιτήματος υπαγωγής του σε καθεστώς προστασίας. Στο πλαίσιο ενός τέτοιου συστήματος, το γεγονός ότι ο ενδιαφερόμενος εξέφρασε ήδη νομοτύπως τις απόψεις του κατά την εξέταση της αιτήσεώς του με την οποία ζήτησε να του αναγνωριστεί η ιδιότητα του πρόσφυγα δεν σημαίνει ότι το τυπικό αυτό στοιχείο μπορεί να παραλειφθεί στο πλαίσιο της διαδικασίας εξετάσεως αιτήσεως επικουρικής προστασίας.


(1)  ΕΕ C 226 της 30.7.2011.


26.1.2013   

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 26/10


Απόφαση του Δικαστηρίου (τρίτο τμήμα) της 6ης Δεκεμβρίου 2012 (αίτηση προδικαστικής αποφάσεως του Administrativen sad — Varna — Βουλγαρία) — BONIK (EOOD) κατά Direktor na Direktsia «Obzhalvane i upravlenie na izpalnenieto» — Varna pri Tsentralno upravlenie na Natsionalnata agentsia za prihodite

(Υπόθεση C-285/11) (1)

(ΦΠΑ - Οδηγία 2006/112/ΕΚ - Δικαίωμα έκπτωσης - Μη αναγνώριση)

2013/C 26/17

Γλώσσα διαδικασίας: η βουλγαρική

Αιτούν δικαστήριο

Administrativen sad — Varna

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

BONIK (EOOD)

κατά

Direktor na Direktsia «Obzhalvane i upravlenie na izpalnenieto» — Varna pri Tsentralno upravlenie na Natsionalnata agentsia za prihodite

Αντικείμενο

Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως — Administrativen sad — Varna — Ερμηνεία των άρθρων 14, 62, 63, 167, 168 και 178, στοιχεία α' και β', της οδηγίας 2006/112/ΕΚ του Συμβουλίου, της 28ης Νοεμβρίου 2006, σχετικά με το κοινό σύστημα φόρου προστιθέμενης αξίας (ΕΕ L 347, σ. 1) — Διατυπώσεις των κρατών μελών σχετικά με το δικαίωμα έκπτωσης του ΦΠΑ — Μέτρα για την πρόληψη ορισμένων μορφών φοροδιαφυγής ή φοροαποφυγής — Μη αναγνώριση του δικαιώματος του υποκείμενου στον φόρο αποδέκτη ενδοκοινοτικών παραδόσεων να εκπέσει τον ΦΠΑ, επειδή δεν υπάρχουν αποδείξεις ότι έχουν όντως πραγματοποιηθεί οι παραδόσεις μεταξύ των προμηθευτών στα προγενέστερα στάδια, μολονότι υπάρχουν αποδείξεις ότι έχουν πραγματοποιηθεί οι παραδόσεις του άμεσου προμηθευτή προς το υποκείμενο στον φόρο πρόσωπο

Διατακτικό

Τα άρθρα 2, 9, 14, 62, 63, 167, 168 και 178 της οδηγίας 2006/112/ΕΚ του Συμβουλίου, της 28ης Νοεμβρίου 2006, σχετικά με το κοινό σύστημα φόρου προστιθέμενης αξίας, έχουν την έννοια ότι δεν επιτρέπουν να μην αναγνωρίζεται, υπό περιστάσεις ανάλογες προς τις περιστάσεις της υπόθεσης της κύριας δίκης, το δικαίωμα του υποκείμενου στον φόρο προσώπου να εκπίπτει τον φόρο προστιθέμενης αξίας για μια παράδοση αγαθών, με το αιτιολογικό ότι, λόγω απατών ή παρατυπιών που σημειώθηκαν σε στάδια προγενέστερα ή μεταγενέστερα της εν λόγω παράδοσης, τεκμαίρεται ότι η παράδοση αυτή δεν διενεργήθηκε στην πραγματικότητα, εφόσον δεν αποδειχθεί, με βάση αντικειμενικά στοιχεία, ότι το πρόσωπο αυτό είχε ή όφειλε να έχει γνώση του γεγονότος ότι η πράξη της οποίας γίνεται επίκληση προκειμένου να θεμελιωθεί το δικαίωμα προς έκπτωση πραγματοποιήθηκε στο πλαίσιο απάτης σχετικής με τον φόρο προστιθέμενης αξίας, η οποία διαπράχθηκε σε προηγούμενο ή επόμενο στάδιο της αλυσίδας των παραδόσεων, πράγμα που οφείλει να εξακριβώσει το αιτούν δικαστήριο.


(1)  ΕΕ C 238 της 13.8.2011.


26.1.2013   

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 26/10


Απόφαση του Δικαστηρίου (έκτο τμήμα) της 22ας Νοεμβρίου 2012 [αιτήσεις του Administrativen sad — Varna (Βουλγαρία) για την έκδοση προδικαστικής απόφασης] — DIGITALNET OOD (C-320/11 και C-383/11), Tsifrova kompania OOD (C-330/11), M SAT CABLE AD (C-382/11) κατά Nachalnik na Mitnicheski punkt — Varna Zapad pri Mitnitsa Varna

(Συνεκδικασθείσες υποθέσεις C-320/11, C-330/11, C-382/11 και C-383/11) (1)

(Κοινό Δασμολόγιο - Δασμολογική κατάταξη - Συνδυασμένη Ονοματολογία - Συσκευές με δυνατότητα λήψης τηλεοπτικών σημάτων και με ενσωματωμένο διαμορφωτή-αποδιαμορφωτή (modem) για την πρόσβαση στο Διαδίκτυο (Internet), οι οποίες διαθέτουν διαλογικό σύστημα ανταλλαγής πληροφοριών)

2013/C 26/18

Γλώσσα διαδικασίας: η βουλγαρική

Αιτούν δικαστήριο

Administrativen sad — Varna

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

DIGITALNET OOD (C-320/11 και C-383/11), Tsifrova kompania OOD (C-330/11), M SAT CABLE AD (C-382/11)

κατά

Nachalnik na Mitnicheski punkt — Varna Zapad pri Mitnitsa Varna

Αντικείμενο

Αιτήσεις προδικαστικής απόφασης — Administrativen sad της Βάρνας — Ερμηνεία του κανονισμού (ΕΟΚ) 2658/87 του Συμβουλίου, της 23ης Ιουλίου 1987, για τη δασμολογική και στατιστική ονοματολογία και το κοινό δασμολόγιο (ΕΕ L 256, σ. 1), όπως τροποποιήθηκε με τον κανονισμό (ΕΚ) 1031/2008 της Επιτροπής, της 19ης Σεπτεμβρίου 2008, για τροποποίηση του παραρτήματος I του κανονισμού (ΕΟΚ) 2658/87 του Συμβουλίου, για τη δασμολογική και στατιστική ονοματολογία και το κοινό δασμολόγιο (ΕΕ L 291, σ. 1) — Διάκριση 8528 71 13 της Συνδυασμένης Ονοματολογίας [Συσκευές με μικροεπεξεργαστή και ενσωματωμένο διαμορφωτή-αποδιαμορφωτή (modem) για πρόσβαση στο Internet, που διαθέτουν διαλογικό σύστημα ανταλλαγής πληροφοριών και έχουν τη δυνατότητα λήψης τηλεοπτικών σημάτων («χωριστές ενότητες (set-top boxes) με σύστημα επικοινωνίας»)] ή διάκριση 8521 90 00 (Άλλες συσκευές εγγραφής ή αναπαραγωγής βιντεοφωνικές, έστω και με ενσωματωμένο δέκτη βιντεοφωνικών σημάτων) — Συσκευή που μπορεί να δέχεται τηλεοπτικά σήματα ή να χρησιμοποιείται ως modem για την πρόσβαση στο Διαδίκτυο (Internet) και διασφαλίζει διαλογικό σύστημα ανταλλαγής πληροφοριών — Έννοια των όρων «Internet», «διαμορφωτής-αποδιαμορφωτής (modem)» και «διαμόρφωση» και «αποδιαμόρφωση» στις επεξηγηματικές σημειώσεις της Συνδυασμένης Ονοματολογίας

Διατακτικό

1)

Η Συνδυασμένη Ονοματολογία που περιλαμβάνεται στο παράρτημα I του κανονισμού (ΕΟΚ) 2658/87 του Συμβουλίου, της 23ης Ιουλίου 1987, για τη δασμολογική και στατιστική ονοματολογία και το κοινό δασμολόγιο, όπως τροποποιήθηκε διαδοχικά με τον κανονισμό (ΕΚ) 1214/2007 της Επιτροπής, της 20ής Σεπτεμβρίου 2007, με τον κανονισμό (ΕΚ) 1031/2008 της Επιτροπής, της 19ης Σεπτεμβρίου 2008, και με τον κανονισμό (ΕΚ) 948/2009 της Επιτροπής, της 30ής Σεπτεμβρίου 2009, έχει την έννοια ότι, για την κατάταξη ενός εμπορεύματος στη διάκριση 8528 71 13, ως modem για πρόσβαση στο Internet νοείται η διάταξη που παρέχει καθαυτή, χωρίς να χρειάζεται να χρησιμοποιηθεί καμία άλλη συσκευή ή κανείς άλλος μηχανισμός, τη δυνατότητα πρόσβασης στο Internet και εξασφαλίζει διαδραστικότητα και ανταλλαγή πληροφοριών σε διπλή κατεύθυνση. Για την κατάταξη στην εν λόγω διάκριση κρίσιμη είναι μόνο η δυνατότητα πρόσβασης στο Internet και όχι η τεχνική μέθοδος που χρησιμοποιείται για την πρόσβαση αυτή.

2)

Η εν λόγω Συνδυασμένη Ονοματολογία έχει την έννοια ότι η λήψη τηλεοπτικών σημάτων και η ύπαρξη ενός modem για πρόσβαση στο Internet είναι δύο ισοδύναμες λειτουργίες, τις οποίες πρέπει να εκτελεί μια συσκευή, προκειμένου να μπορεί να καταταγεί στη διάκριση 8528 71 13. Αν δεν υπάρχει μία από αυτές τις δύο λειτουργίες, η συσκευή πρέπει να κατατάσσεται στη διάκριση 8528 71 19.

3)

Το άρθρο 78, παράγραφος 2, του κανονισμού (ΕΟΚ) 2913/92 του Συμβουλίου, της 12ης Οκτωβρίου 1992, περί θεσπίσεως κοινοτικού τελωνειακού κώδικα, έχει την έννοια ότι ο εκ των υστέρων έλεγχος των εμπορευμάτων και η συνακόλουθη αλλαγή της δασμολογικής τους κατάταξης επιτρέπεται να πραγματοποιούνται με βάση έγγραφα αποδεικτικά στοιχεία, χωρίς οι τελωνειακές αρχές να έχουν την υποχρέωση να εξετάζουν τα εν λόγω εμπορεύματα καθαυτά.


(1)  ΕΕ C 252 της 27.8.2011.

ΕΕ C 298 της 8.10.2011.


26.1.2013   

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 26/11


Απόφαση του Δικαστηρίου (δεύτερο τμήμα) της 6ης Δεκεμβρίου 2012 (αιτήσεις προδικαστικής αποφάσεως του Korkein hallinto-oikeus — Φινλανδία) — O., S. κατά Maahanmuuttovirasto (C-356/11), και Maahanmuuttovirasto κατά L. (C-357/11)

(Συνεκδικασθείσες υποθέσεις C-356/11 και C-357/11) (1)

(Ιθαγένεια της Ένωσης - Άρθρο 20 ΣΛΕΕ - Οδηγία 2003/86/ΕΚ - Δικαίωμα οικογενειακής επανενώσεως - Ανήλικοι πολίτες της Ένωσης οι οποίοι κατοικούν με τις μητέρες τους, υπηκόους τρίτων χωρών, επί του εδάφους του κράτους μέλους του οποίου την ιθαγένεια έχουν τα τέκνα - Δικαίωμα μόνιμης διαμονής στο εν λόγω κράτος μέλος των μητέρων στις οποίες ανατέθηκε η αποκλειστική επιμέλεια των πολιτών της Ένωσης - Νέα σύνθεση των οικογενειών κατόπιν νέου γάμου των μητέρων με υπηκόους τρίτων χωρών και γεννήσεως τέκνων από τους γάμους αυτούς, τα οποία είναι επίσης υπήκοοι τρίτων χωρών - Αιτήσεις οικογενειακής επανενώσεως στο κράτος μέλος καταγωγής των πολιτών της Ένωσης - Άρνηση χορηγήσεως του δικαιώματος διαμονής στους νέους συζύγους λόγω ελλείψεως επαρκών πόρων - Δικαίωμα σεβασμού της οικογενειακής ζωής - Συνεκτίμηση του υπέρτατου συμφέροντος των τέκνων)

2013/C 26/19

Γλώσσα διαδικασίας: η φινλανδική

Αιτούν δικαστήριο

Korkein hallinto-oikeus

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

O., S. (C-356/11), Maahanmuuttovirasto (C-357/11)

κατά

Maahanmuuttovirasto (C-356/11), L. (C-357/11)

Αντικείμενο

Αιτήσεις προδικαστικής αποφάσεως — Korkein hallinto-oikeus — Ερμηνεία του άρθρου 20 ΣΛΕΕ — Δικαίωμα ελεύθερης κυκλοφορίας και διαμονής στο έδαφος των κρατών μελών — Δικαίωμα οικογενειακής επανένωσης — Άδεια διαμονής εντός κράτους μέλους για υπήκοο τρίτου κράτους, που παραμένει χωρίς άδεια διαμονής στο ως άνω κράτος μέλος, στο πλαίσιο καταστάσεως όπου η σύζυγος του ενδιαφερομένου, που έχει την ιθαγένεια τρίτου κράτους, διαμένει νομίμως εντός του κράτους μέλους αυτού και έχει τέκνο το οποίο έχει την ιθαγένεια του κράτους μέλους αυτού, ενώ ο ενδιαφερόμενος ούτε είναι ο γονέας του τέκνου ούτε έχει την επιμέλειά του

Διατακτικό

Το άρθρο 20 ΣΛΕΕ έχει την έννοια ότι δεν εμποδίζει κράτος μέλος να αρνείται σε υπήκοο τρίτης χώρας τη χορήγηση άδειας διαμονής λόγω οικογενειακής επανενώσεως, όταν ο εν λόγω υπήκοος επιδιώκει να κατοικήσει με τη σύζυγό του, επίσης υπήκοο τρίτης χώρας η οποία διαμένει νομίμως στο εν λόγω κράτος μέλος και είναι μητέρα τέκνου από πρώτο γάμο, το οποίο είναι πολίτης της Ένωσης, καθώς και με το τέκνο από τον γάμο τους, το οποίο είναι επίσης υπήκοος της τρίτης αυτής χώρας, καθόσον η άρνηση αυτή δεν συνεπάγεται, για τον ενδιαφερόμενο πολίτη της Ένωσης, την αδυναμία πραγματικής ασκήσεως, κατά το ουσιώδες μέρος τους, των δικαιωμάτων που συναρτώνται με την ιδιότητα του πολίτη της Ένωσης, όπερ απόκειται στο αιτούν δικαστήριο να εξακριβώσει.

Αιτήσεις περί χορηγήσεως αδειών διαμονής λόγω οικογενειακής επανενώσεως, όπως αυτές των κύριων δικών, εμπίπτουν στην οδηγία 2003/86/ΕΚ του Συμβουλίου, της 22ας Σεπτεμβρίου 2003, σχετικά με το δικαίωμα οικογενειακής επανενώσεως. Το άρθρο 7, παράγραφος 1, στοιχείο γ', της οδηγίας αυτής έχει την έννοια ότι, μολονότι τα κράτη μέλη έχουν τη δυνατότητα να απαιτούν την προσκόμιση αποδεικτικών στοιχείων περί του ότι ο συντηρών διαθέτει σταθερούς και τακτικούς πόρους, επαρκείς για την κάλυψη των γενικώς αναγκαίων εξόδων διαβιώσεως του ιδίου και των μελών της οικογένειάς του, η δυνατότητα αυτή πρέπει να ασκείται υπό το πρίσμα των άρθρων 7 και 24, παράγραφοι 2 και 3, του Χάρτη, τα οποία επιβάλλουν στα κράτη μέλη να εξετάζουν τις αιτήσεις οικογενειακής επανενώσεως προς το συμφέρον των ενδιαφερομένων τέκνων και προς διευκόλυνση της οικογενειακής ζωής, χωρίς να θίγουν τον σκοπό της οδηγίας αυτής και την πρακτική της αποτελεσματικότητα. Στο αιτούν δικαστήριο απόκειται να εξακριβώσει αν οι απαιτήσεις αυτές τηρήθηκαν κατά την έκδοση των αποφάσεων μη χορηγήσεως των αδειών διαμονής των κύριων δικών.


(1)  ΕΕ C 269 της 10.9.2011.


26.1.2013   

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 26/12


Απόφαση του Δικαστηρίου (όγδοο τμήμα) της 22ας Νοεμβρίου 2012 [αίτηση του Juzgado de lo Social de Barcelona (Ισπανία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Isabel Elbal Moreno κατά Instituto Nacional de la Seguridad Social (INSS), Tesorería General de la Seguridad Social (TGSS)

(Υπόθεση C-385/11) (1)

(Άρθρο 157 ΣΛΕΕ - Οδηγία 79/7/ΕΟΚ - Οδηγία 97/81/ΕΚ - Συμφωνία-πλαίσιο για την εργασία μερικής απασχόλησης - Οδηγία 2006/54/ΕΚ - Ανταποδοτική σύνταξη γήρατος - Ίση μεταχείριση ανδρών και γυναικών εργαζομένων - Έμμεση διάκριση λόγω φύλου)

2013/C 26/20

Γλώσσα διαδικασίας: η ισπανική

Αιτούν δικαστήριο

Juzgado de lo Social de Barcelona

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

Isabel Elbal Moreno

κατά

Instituto Nacional de la Seguridad Social (INSS), Tesorería General de la Seguridad Social (TGSS)

Αντικείμενο

Αίτηση εκδόσεως προδικαστικής αποφάσεως — Juzgado de lo Social de Barcelona — Ερμηνεία της ρήτρας 4, σημείο 1, της συμφωνίας-πλαισίου για την εργασία μερικής απασχόλησης που συνήφθη από την UNICE, το CEEP και την CES και επισυνάπτεται στην οδηγία 97/81/ΕΚ του Συμβουλίου, της 15ης Δεκεμβρίου 1997 (ΕΕ L 14, σ. 9), του άρθρου 4 της οδηγίας 79/7/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 19ης Δεκεμβρίου 1978, περί της προοδευτικής εφαρμογής της αρχής της ίσης μεταχειρίσεως μεταξύ ανδρών και γυναικών σε θέματα κοινωνικής ασφαλίσεως (ΕΕ ειδ. έκδ. 005/003, σ. 160) και του άρθρου 4 της οδηγίας 2006/54/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 5ης Ιουλίου 2006, για την εφαρμογή της αρχής των ίσων ευκαιριών και της ίσης μεταχείρισης ανδρών και γυναικών σε θέματα εργασίας και απασχόλησης (αναδιατύπωση) (ΕΕ L 204, σ. 23) — Έννοια του όρου «συνθήκη απασχόλησης» — Ανταποδοτική σύνταξη γήρατος υπολογιζόμενη κατά το ισπανικό νομικό καθεστώς βάσει ανταποδοτικών εισφορών που καταβάλλονται εκ μέρους και υπέρ του εργαζομένου — Δυσμενείς διακρίσεις κατά των εργαζομένων με μερική απασχόληση

Διατακτικό

Το άρθρο 4 της οδηγίας 79/7/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 19ης Δεκεμβρίου 1978, περί της προοδευτικής εφαρμογής της αρχής της ίσης μεταχειρίσεως μεταξύ ανδρών και γυναικών σε θέματα κοινωνικής ασφαλίσεως, έχει την έννοια ότι αντίκειται σ’ αυτό, υπό περιστάσεις όπως οι επίμαχες στην κύρια δίκη, κανονιστική ρύθμιση κράτους μέλους που απαιτεί αναλογικώς μεγαλύτερο χρόνο ασφάλισης από τους εργαζομένους με μερική απασχόληση, που στη συντριπτική τους πλειονότητα είναι γυναίκες, σε σύγκριση με τους εργαζομένους πλήρους απασχόλησης, για τη θεμελίωση, κατά περίπτωση, δικαιώματος ανταποδοτικής σύνταξης γήρατος το ποσό της οποίας είναι μειωμένο κατά ποσοστό που αναλογεί στο μειωμένο ωράριό τους.


(1)  ΕΕ C 290 της 1.10.2011.


26.1.2013   

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 26/12


Απόφαση του Δικαστηρίου (τρίτο τμήμα) της 22ας Νοεμβρίου 2012 (αίτηση προδικαστικής αποφάσεως του Audiencia Provincial de Barcelona — Ισπανία) — Pedro Espada Sánchez, Alejandra Oviedo Gonzales, Lucía Espada Oviedo, Pedro Espada Oviedo κατά Iberia Líneas Aéreas de España SA

(Υπόθεση C-410/11) (1)

(Αεροπορικές μεταφορές - Σύμβαση του Μόντρεαλ - Άρθρο 22, παράγραφος 2 - Ευθύνη των αερομεταφορέων για τις αποσκευές - Όρια της ευθύνης σε περίπτωση καταστροφής, απώλειας, βλάβης ή καθυστέρησης των αποσκευών - Κοινή αποσκευή περισσοτέρων επιβατών - Παράδοση της αποσκευής στον έλεγχο από έναν εκ των επιβατών)

2013/C 26/21

Γλώσσα διαδικασίας: η ισπανική

Αιτούν δικαστήριο

Audiencia Provincial de Barcelona

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

Pedro Espada Sánchez, Alejandra Oviedo Gonzales, Lucía Espada Oviedo, Pedro Espada Oviedo

κατά

Iberia Líneas Aéreas de España SA

Αντικείμενο

Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως — Audiencia Provincial de Barcelona — Ερμηνεία των άρθρων 3, παράγραφος 3, και 22, παράγραφος 2, της Σύμβασης για την ενοποίηση ορισμένων κανόνων στις διεθνείς αεροπορικές μεταφορές (Σύμβαση του Μόντρεαλ) (απόφαση 2001/539/ΕΚ του Συμβουλίου, ΕΕ L 194, σ. 38) — Ευθύνη των αερομεταφορέων όσον αφορά τη αεροπορική μεταφορά επιβατών και των αποσκευών τους — Όριο ευθύνης σε περίπτωση καταστροφής, απώλειας, βλάβης ή καθυστερήσεως των αποσκευών

Διατακτικό

Το άρθρο 22, παράγραφος 2, της Σύμβασης για την ενοποίηση ορισμένων κανόνων στις διεθνείς αεροπορικές μεταφορές, η οποία συνάφθηκε στο Μόντρεαλ στις 28 Μαΐου 1999, υπογράφηκε από την Ευρωπαϊκή Κοινότητα στις 9 Δεκεμβρίου 1999 και εγκρίθηκε, εξ ονόματός της, με την απόφαση 2001/539/ΕΚ του Συμβουλίου, της 5ης Απριλίου 2001, σε συνδυασμό με το άρθρο 3, παράγραφος 3, της εν λόγω Σύμβασης, έχει την έννοια ότι τόσο το δικαίωμα αποζημίωσης όσο και το όριο ευθύνης του μεταφορέα σε περίπτωση απώλειας αποσκευών εφαρμόζονται και σε επιβάτη που αξιώνει την αποζημίωση αυτή λόγω απώλειας αποσκευής που παραδόθηκε στον έλεγχο στο όνομα άλλου επιβάτη, υπό τον όρο ότι η απολεσθείσα αποσκευή περιείχε όντως προσωπικά αντικείμενα του πρώτου επιβάτη.


(1)  ΕΕ C 290 της 1.10.2011.


26.1.2013   

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 26/13


Απόφαση του Δικαστηρίου (τρίτο τμήμα) της 29ης Νοεμβρίου 2012 — Ηνωμένο Βασίλειο της Μεγάλης Βρετανίας και της Βόρειας Ιρλανδίας κατά Ευρωπαϊκήs Επιτροπήs

(Υπόθεση C-416/11 P) (1)

(Αίτηση αναιρέσεως - Οδηγία 92/43/EOK - Διατήρηση των φυσικών οικοτόπων - Κατάλογος των τόπων κοινοτικής σημασίας για τη Μεσογειακή βιογεωγραφική περιοχή - Προσθήκη στον κατάλογο ενός τόπου που πρότεινε το Βασίλειο της Ισπανίας - Τόπος που φέρεται να περιλαμβάνει περιοχή των βρετανικών χωρικών υδάτων του Γιβραλτάρ και περιοχή ανοιχτής θάλασσας - Προσφυγή ακυρώσεως - Αμιγώς επιβεβαιωτική πράξη)

2013/C 26/22

Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική

Διάδικοι

Αναιρεσείον: Ηνωμένο Βασίλειο της Μεγάλης Βρετανίας και της Βόρειας Ιρλανδίας (εκπρόσωποι: S. Ossowski, επικουρούμενος από τους D. Wyatt QC, και V. Wakefield, Barrister)

Αντίδικος κατ’ αναίρεση: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: D. Recchia και K. Mifsud-Bonnici)

Παρεμβαίνον υπέρ της Επιτροπής: Βασίλειο της Ισπανίας (εκπροσωποι N. Díaz Abad και A. Rubio González)

Αντικείμενο

Αίτηση αναιρέσεως κατά της διατάξεως που εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο (έβδομο τμήμα) στις 24ης Μαΐου 2011 στην υπόθεση T-115/10, Ηνωμένο Βασίλειο της Μεγάλης Βρετανίας και της Βόρειας Ιρλανδίας κατά Ευρωπαϊκής Επιτροπής, με την οποία το Γενικό Δικαστήριο απέρριψε ως απαράδεκτη την προσφυγή με αίτημα τη μερική ακύρωση της αποφάσεως 2010/45/ΕΚ της Επιτροπής, της 22ας Δεκεμβρίου 2009, σχετικά με την έγκριση τρίτου ενημερωμένου καταλόγου των τόπων κοινοτικής σημασίας για τη Μεσογειακή βιογεωγραφική περιοχή, κατ’ εφαρμογή της οδηγίας 92/43/ΕΟΚ του Συμβουλίου [κοινοποιηθείσας υπό τον αριθμό Ε(2009) 10406], κατά το μέτρο που διατηρεί στον κατάλογο τον προταθέντα από την Ισπανία τόπο με την ονομασία «Estrecho Oriental» (ES6120032), ο οποίος περιλαμβάνει περιοχή των βρετανικών χωρικών υδάτων του Γιβραλτάρ και περιοχή της ανοιχτής θάλασσας.

Διατακτικό

Το Δικαστήριο αποφασίζει:

1)

Απορρίπτει την αίτηση αναιρέσεως.

2)

Καταδικάζει το Ηνωμένο Βασίλειο της Μεγάλης Βρετανίας και της Βόρειας Ιρλανδίας στα δικαστικά έξοδα.

3)

Το Βασίλειο της Ισπανίας φέρει τα δικαστικά του έξοδα.


(1)  ΕΕ C 298 της 8.10.2011.


26.1.2013   

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 26/13


Απόφαση του Δικαστηρίου (πρώτο τμήμα) της 6ης Δεκεμβρίου 2012 (αίτηση προδικαστικής αποφάσεως του Tribunale di Rovigo — Ιταλία) — Ποινική δίκη κατά Md Sagor

(Υπόθεση C-430/11) (1)

(Χώρος ελευθερίας, ασφάλειας και δικαιοσύνης - Οδηγία 2008/115/ΕΚ - Κοινοί κανόνες και διαδικασίες για την επιστροφή των παρανόμως διαμενόντων υπηκόων τρίτων χωρών - Εθνική ρύθμιση προβλέπουσα χρηματική ποινή η οποία μπορεί να αντικατασταθεί από ποινή απελάσεως ή ποινή κατ’ οίκον κρατήσεως)

2013/C 26/23

Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική

Αιτούν δικαστήριο

Tribunale di Rovigo

Ποινική δίκη ενώπιον του αιτούντος δικαστηρίου κατά

Md Sagor

Αντικείμενο

Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως — Tribunale di Rovigo — Ερμηνεία των άρθρων 2, 4, 6, 7, 8, 15 και 16 της οδηγίας 2008/115/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 16ης Δεκεμβρίου 2008, σχετικά με τους κοινούς κανόνες και διαδικασίες στα κράτη μέλη για την επιστροφή των παρανόμως διαμενόντων υπηκόων τρίτων χωρών (ΕΕ L 348, σ. 98), καθώς και του άρθρου 4, παράγραφος 3, ΣΕΕ — Εθνική νομοθεσία προβλέπουσα πρόστιμο 5 000 έως 10 000 ευρώ για την παράνομη είσοδο ή διαμονή αλλοδαπού στο έδαφος του κράτους — Αμφιβολία εθνικού δικαστή περί του επιτρεπτού της τυποποιήσεως αδικήματος παράνομης διανομής — Αμφιβολία εθνικού δικαστή περί του επιτρεπτού της αντικαταστάσεως του προστίμου με άμεση απέλαση για χρονικό διάστημα τουλάχιστον πέντε ετών ή με περιοριστική της ελευθερίας ποινή («permanenza domiciliare») — Υποχρεώσεις των κρατών κατά τη διάρκεια της προθεσμίας μεταφοράς οδηγίας στην εσωτερική έννομη τάξη

Διατακτικό

Η οδηγία 2008/115 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 16ης Δεκεμβρίου 2008, σχετικά με τους κοινούς κανόνες και διαδικασίες στα κράτη μέλη για την επιστροφή των παρανόμως διαμενόντων υπηκόων τρίτων χωρών, πρέπει να ερμηνευτεί υπό την έννοια ότι

δεν αντιβαίνει σε αυτήν εθνική ρύθμιση, όπως η επίμαχη στην υπόθεση της κύριας δίκης, η οποία κολάζει την παράνομη διαμονή υπηκόων τρίτων κρατών με χρηματική ποινή, η οποία μπορεί να αντικατασταθεί από ποινή απελάσεως, και

αντιβαίνει σε αυτήν εθνική ρύθμιση που επιτρέπει τον κολασμό της παράνομης διαμονής υπηκόων τρίτων χωρών με ποινή κατ’ οίκον κρατήσεως, χωρίς να διασφαλίζεται ότι παύει η εκτέλεση της ποινής αυτής μόλις καθίσταται δυνατή η φυσική μεταφορά του ενδιαφερομένου εκτός του εν λόγω κράτους μέλους.


(1)  ΕΕ C 25 της 28.1.2012.


26.1.2013   

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 26/14


Απόφαση του Δικαστηρίου (τέταρτο τμήμα) της 6ης Δεκεμβρίου 2012 — Ευρωπαϊκή Επιτροπή κατά Verhuizingen Coppens NV

(Υπόθεση C-441/11 P) (1)

(Αίτηση αναιρέσεως - Ανταγωνισμός - Συμπράξεις - Άρθρα 81 ΕΚ και 53 της συμφωνίας ΕΟΧ - Αγορά υπηρεσιών διεθνών μετακομίσεων στο Βέλγιο - Σύμπραξη αποτελούμενη από τρεις επιμέρους συμφωνίες - Ενιαία και διαρκής παράβαση - Έλλειψη αποδείξεων για το ότι ένας από τους συμμετέχοντες σε επί μέρους συμφωνία γνώριζε τις λοιπές επί μέρους συμφωνίες - Εν μέρει ή εξ ολοκλήρου ακύρωση της αποφάσεως της Επιτροπής - Άρθρα 263 ΣΛΕΕ και 264 ΣΛΕΕ)

2013/C 26/24

Γλώσσα διαδικασίας: η ολλανδική

Διάδικοι

Αναιρεσείουσα: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: A. Bouquet, S. Noë και F. Ronkes Agerbeek)

Αντίδικος κατ’ αναίρεση: Verhuizingen Coppens NV (εκπρόσωποι: J. Stuyck και I. Buelens, advocaten)

Αντικείμενο

Αίτηση αναιρέσεως της αποφάσεως του Γενικού Δικαστηρίου (όγδοο τμήμα) της 16ης Ιουνίου 2011, T-210/08, Verhuizingen Coppens κατά Επιτροπής, με την οποία ακυρώθηκαν το άρθρο 1, στοιχείο θ', και το άρθρο 2, στοιχείο ια', της αποφάσεως C(2008) 926 τελικό της Επιτροπής, της 11ης Μαρτίου 2008, σχετικά με διαδικασία εφαρμογής του άρθρου 81 [ΕΚ] και του άρθρου 53 της συμφωνίας ΕΟΧ (Υπόθεση COMP/38.543 — Υπηρεσίες διεθνών μετακομίσεων).

Διατακτικό

Το Δικαστήριο αποφασίζει:

1)

Αναιρεί την απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης της 16ης Ιουνίου 2011, T-210/08, Verhuizingen Coppens κατά Επιτροπής.

2)

Ακυρώνει το άρθρο 1, στοιχείο θ', της αποφάσεως C(2008) 926 τελικό της Επιτροπής, της 11ης Μαρτίου 2008, σχετικά με διαδικασία εφαρμογής του άρθρου 81 [ΕΚ] και του άρθρου 53 της συμφωνίας ΕΟΧ (υπόθεση COMP/38.543 — Υπηρεσίες διεθνών μετακομίσεων), καθόσον, με τη διάταξη αυτή, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή, αντί να περιοριστεί στο να διαπιστώσει τη συμμετοχή της Verhuizingen Coppens NV στη συμφωνία για ένα σύστημα ψευδών προσφορών, των επονομαζόμενων «προσφορών διευκολύνσεως», κατά το διάστημα από 13 Οκτωβρίου 1992 μέχρι 29 Ιουλίου 2003, καταλογίζει ευθύνη στην εν λόγω εταιρία για συμμετοχή στη συμφωνία για ένα σύστημα οικονομικών αντισταθμίσεων για τις απορριφθείσες προσφορές ή για την περίπτωση της αποχής από τη διαδικασία υποβολής προσφορών, των επονομαζόμενων «προμηθειών», και για διάπραξη ενιαίας και διαρκούς παραβάσεως.

3)

Το ποσό του προστίμου που επιβλήθηκε στη Verhuizingen Coppens NV με το άρθρο 2, στοιχείο ια', της εν λόγω αποφάσεως C(2008) 926 τελικό ορίζεται σε 35 000 ευρώ.

4)

Καταδικάζει την Ευρωπαϊκή Επιτροπή να φέρει, επιπλέον των δικών της δικαστικών εξόδων της πρωτοβάθμιας και της αναιρετικής διαδικασίας, τα δύο τρίτα των δικαστικών εξόδων στα οποία υποβλήθηκε η Coppens σε αυτούς τους δύο βαθμούς δικαιοδοσίας.

5)

Η Coppens φέρει το ένα τρίτο των δικών της δικαστικών εξόδων της πρωτοβάθμιας και της αναιρετικής διαδικασίας.


(1)  ΕΕ C 331 της 12.11.2011.


26.1.2013   

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 26/14


Απόφαση του Δικαστηρίου (πέμπτο τμήμα) της 6ης Δεκεμβρίου 2012 (αίτηση προδικαστικής αποφάσεως του Bundesfinanzhof — Γερμανία) — Société d’Exportation de Produits Agricoles SA (SEPA) κατά Hauptzollamt Hamburg-Jonas

(Υπόθεση C-562/11) (1)

(Γεωργία - Κανονισμός (ΕΟΚ) 3665/87 - Άρθρο 11 - Επιστροφές κατά την εξαγωγή - Αίτηση χορήγησης επιστροφής για εξαγωγή για την οποία δεν υφίσταται δικαίωμα επιστροφής - Διοικητική κύρωση)

2013/C 26/25

Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική

Αιτούν δικαστήριο

Bundesfinanzhof

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

Société d’Exportation de Produits Agricoles SA (SEPA)

κατά

Hauptzollamt Hamburg-Jonas

Αντικείμενο

Αίτηση προδικαστικής απόφασης — Bundesfinanzhof — Ερμηνεία του κανονισμού (ΕΟΚ) 3665/87 της Επιτροπής, της 27ης Νοεμβρίου 1987, για κοινές λεπτομέρειες εφαρμογής του καθεστώτος των επιστροφών κατά την εξαγωγή για τα γεωργικά προϊόντα (ΕΕ L 351, σ. 1), όπως τροποποιήθηκε με τον κανονισμό (ΕΚ) 495/97 της Επιτροπής, της 18ης Μαρτίου 1997 (ΕΕ L 77, σ. 12), και ειδικότερα του άρθρου 11, παράγραφος 1, του κανονισμού αυτού — Αίτηση χορήγησης επιστροφής κατά την εξαγωγή σε περίπτωση κατά την οποία δεν προβλέπεται καμία επιστροφή — Δυνατότητα επιβολής κυρώσεων στον αιτούντα

Διατακτικό

Το άρθρο 11, παράγραφος 1, του κανονισμού (ΕΟΚ) 3665/87 της Επιτροπής, της 27ης Νοεμβρίου 1987, για κοινές λεπτομέρειες εφαρμογής του καθεστώτος των επιστροφών κατά την εξαγωγή για τα γεωργικά προϊόντα, όπως τροποποιήθηκε με τον κανονισμό (ΕΚ) 2945/94 της Επιτροπής, της 2ας Δεκεμβρίου 1994, και με τον κανονισμό (ΕΚ) 495/97 της Επιτροπής, της 18ης Μαρτίου 1997, έχει την έννοια ότι, με την επιφύλαξη των περιπτώσεων απαλλαγής που προβλέπονται στο τρίτο εδάφιο της εν λόγω παραγράφου 1, η μείωση που προβλέπεται στο πρώτο εδάφιο, στοιχείο α', αυτής της παραγράφου 1 πρέπει να εφαρμόζεται, μεταξύ άλλων, στην περίπτωση επίσης κατά την οποία αποδεικνύεται ότι το εμπόρευμα για την εξαγωγή του οποίου υποβλήθηκε αίτηση επιστροφής δεν ήταν υγιούς, ανόθευτης και σύμφωνης με τα συναλλακτικά ήθη ποιότητας, έστω και αν ο εξαγωγέας ήταν καλόπιστος και περιέγραψε ορθά τη φύση και την προέλευση του εμπορεύματος αυτού.


(1)  ΕΕ C 39 της 11.2.2012.


26.1.2013   

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 26/15


Απόφαση του Δικαστηρίου (τρίτο τμήμα) της 22ας Νοεμβρίου 2012 [αίτηση του Bundesgerichtshof (Γερμανία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Josef Probst κατά mr.nexnet GmbH

(Υπόθεση C-119/12) (1)

(Ηλεκτρονικές επικοινωνίες - Οδηγία 2002/58/ΕΚ - Άρθρο 6, παράγραφοι 2 και 5 - Επεξεργασία δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα - Δεδομένα κινήσεως αναγκαία για την απόδειξη και την εξόφληση λογαριασμών - Είσπραξη των απαιτήσεων από τρίτη εταιρία - Πρόσωπα τα οποία ενεργούν υπό την εποπτεία των φορέων παροχής του δημοσίου δικτύου και της διαθέσιμης στο κοινό υπηρεσίας ηλεκτρονικών επικοινωνιών)

2013/C 26/26

Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική

Αιτούν δικαστήριο

Bundesgerichtshof

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

Josef Probst

κατά

mr.nexnet GmbH

Αντικείμενο

Αίτηση εκδόσεως προδικαστικής αποφάσεως — Bundesgerichtshof — Ερμηνεία του άρθρου 6, παράγραφοι 2 και 5, της οδηγίας 2002/58/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 12ης Ιουλίου 2002, σχετικά με την επεξεργασία των δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα και την προστασία της ιδιωτικής ζωής στον τομέα των ηλεκτρονικών επικοινωνιών (οδηγία για την προστασία ιδιωτικής ζωής στις ηλεκτρονικές επικοινωνίες) (ΕΕ L 201, σ. 37) — Διαβίβαση δεδομένων κινήσεως τηλεφωνικού λογαριασμού που αφορούν συνδρομητές και χρήστες, τα οποία τυγχάνουν επεξεργασίας και αποθηκεύονται από τον πάροχο δημόσιου δικτύου τηλεπικοινωνιών — Εθνική ρύθμιση που επιτρέπει μια τέτοια διαβίβαση στον εκδοχέα μιας απαίτησης αφορώσας το αντίτιμο της παροχής τηλεπικοινωνιακών υπηρεσιών, ενώ παράλληλα υφίστανται συμβατικές ρήτρες που προβλέπουν την εμπιστευτική μεταχείριση των διαβιβαζόμενων δεδομένων καθώς και τη δυνατότητα του αντισυμβαλλομένου να ελέγχει την εξασφάλιση της προστασίας των δεδομένων αυτών

Διατακτικό

Το άρθρο 6, παράγραφοι 2 και 5, της οδηγίας 2002/58/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 12ης Ιουλίου 2002, σχετικά με την επεξεργασία των δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα και την προστασία της ιδιωτικής ζωής στον τομέα των ηλεκτρονικών επικοινωνιών (οδηγία για την προστασία ιδιωτικής ζωής στις ηλεκτρονικές επικοινωνίες), έχει την έννοια ότι επιτρέπει τη διαβίβαση δεδομένων κινήσεως από τον πάροχο των υπηρεσιών στον εκδοχέα των απαιτήσεών του αναφορικά με την παροχή τηλεπικοινωνιακών υπηρεσιών, προς τον σκοπό της εισπράξεώς τους, και την επεξεργασία των συγκεκριμένων δεδομένων από τον εν λόγω εκδοχέα, υπό τον όρο ότι ο εκδοχέας, καταρχάς, ενεργεί «υπό την εποπτεία» του παρόχου των υπηρεσιών, όσον αφορά την επεξεργασία αυτών καθεαυτών των δεδομένων, και ότι, δεύτερον, ο εν λόγω εκδοχέας επεξεργάζεται αποκλειστικώς τα αναγκαία για την είσπραξη των εκχωρηθεισών απαιτήσεων δεδομένα.

Ανεξαρτήτως του χαρακτηρισμού που θα δοθεί στη σύμβαση εκχωρήσεως, ο εκδοχέας πρέπει να θεωρηθεί ότι ενεργεί υπό την εποπτεία του παρόχου των υπηρεσιών, κατά την έννοια του άρθρου 6, παράγραφος 5, της οδηγίας 2002/58, όταν, όσον αφορά την επεξεργασία των δεδομένων κινήσεως, ενεργεί μόνον κατ’ εντολή και υπό τον έλεγχο του εν λόγω παρόχου. Ειδικότερα, η συναφθείσα μεταξύ τους σύμβαση πρέπει να περιέχει ρήτρες ικανές να εξασφαλίζουν τη νόμιμη επεξεργασία των δεδομένων κινήσεως από τον εκδοχέα και να παρέχουν στον πάροχο των υπηρεσιών τη δυνατότητα να διασφαλίζει, ανά πάσα στιγμή, την τήρηση των εν λόγω διατάξεων από τον εκδοχέα.


(1)  ΕΕ C 174 της 16.6.2012.


26.1.2013   

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 26/15


Απόφαση του Δικαστηρίου (Ολομέλεια) της 27ης Νοεμβρίου 2012 [αίτηση του Supreme Court (Ιρλανδία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Thomas Pringle κατά Government of Ireland, Ireland και Attorney General

(Υπόθεση C-370/12) (1)

(Μηχανισμός σταθερότητας για τα κράτη μέλη με νόμισμα το ευρώ - Απόφαση 2011/199/ΕΕ - Τροποποίηση του άρθρου 136 ΣΛΕΕ - Κύρος - Άρθρο 48, παράγραφος 6, ΣΕΕ - Απλοποιημένη διαδικασία αναθεωρήσεως - Συνθήκη ΕΜΣ - Οικονομική και νομισματική πολιτική - Αρμοδιότητα των κρατών μελών)

2013/C 26/27

Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική

Αιτούν δικαστήριο

Supreme Court

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

Αναιρεσείων: Thomas Pringle

Αναιρεσιβαλλόμενοι: Government of Ireland, Ireland και Attorney General

Αντικείμενο

Αίτηση εκδόσεως προδικαστικής αποφάσεως — Supreme Court — Κύρος της αποφάσεως 2011/199/ΕΕ του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου, της 25ης Μαρτίου 2011, που τροποποιεί το άρθρο 136 της Συνθήκης για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης σχετικά με μηχανισμό σταθερότητας για τα κράτη μέλη με νόμισμα το ευρώ (ΕΕ L 91, σ. 1) — Αρμοδιότητες της Ένωσης — Δικαίωμα κράτους μέλους της ζώνης του ευρώ να συνάπτει διεθνή συμφωνία όπως η Συνθήκη περί ιδρύσεως Ευρωπαϊκού Μηχανισμού Σταθερότητας

Διατακτικό

1)

Από την εξέταση του πρώτου ερωτήματος δεν προέκυψε κανένα στοιχείο ικανό να θίξει το κύρος της αποφάσεως 2011/199/ΕΕ του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου, της 25ης Μαρτίου 2011, που τροποποιεί το άρθρο 136 της Συνθήκης για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης σχετικά με μηχανισμό σταθερότητας για τα κράτη μέλη με νόμισμα το ευρώ.

2)

Δεν αντιβαίνει προς τα άρθρα 4, παράγραφος 3, ΣΕΕ, 13 ΣΕΕ, 2, παράγραφος 3, ΣΛΕΕ, 3, παράγραφοι 1, στοιχείο γ', και 2, ΣΛΕΕ, 119 ΣΛΕΕ έως 123 ΣΛΕΕ και 125 ΣΛΕΕ έως 127 ΣΛΕΕ καθώς και προς τη γενική αρχή της αποτελεσματικής δικαστικής προστασίας η σύναψη μεταξύ των κρατών μελών με νόμισμα το ευρώ συμφωνίας όπως η Συνθήκη για τη θέσπιση του Ευρωπαϊκού Μηχανισμού Σταθερότητας μεταξύ του Βασιλείου του Βελγίου, της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμανίας, της Δημοκρατίας της Εσθονίας, της Ιρλανδίας, της Ελληνικής Δημοκρατίας, του Βασιλείου της Ισπανίας, της Γαλλικής Δημοκρατίας, της Ιταλικής Δημοκρατίας, της Δημοκρατίας της Κύπρου, του Μεγάλου Δουκάτου του Λουξεμβούργου, της Μάλτας, του Βασιλείου των Κάτω Χωρών, της Δημοκρατίας της Αυστρίας, της Πορτογαλικής Δημοκρατίας, της Δημοκρατίας της Σλοβενίας, της Σλοβακικής Δημοκρατίας και της Δημοκρατίας της Φινλανδίας, η οποία συνήφθη στις Βρυξέλλες στις 2 Φεβρουαρίου 2012, και η επικύρωση της συμφωνίας αυτής από τα εν λόγω κράτη μέλη.

3)

Το δικαίωμα κράτους μέλους να συνάψει και να επικυρώσει την εν λόγω συνθήκη δεν εξαρτάται από την έναρξη ισχύος της αποφάσεως 2011/199.


(1)  ΕΕ C 303 της 6.10.2012.


26.1.2013   

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 26/16


Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Raad van State (Κάτω Χώρες) στις 3 Οκτωβρίου 2012 — W.P. Willems κατά Burgemeester van Nuth

(Υπόθεση C-446/12)

2013/C 26/28

Γλώσσα διαδικασίας: η ολλανδική

Αιτούν δικαστήριο

Raad van State

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

Αναιρεσείων: W. P. Willems

Αναιρεσίβλητος: Burgemeester van Nuth

Προδικαστικά ερωτήματα

1)

Είναι το άρθρο 1, παράγραφος 2, του κανονισμού (ΕΚ) 2252/2004 του Συμβουλίου, της 13ης Δεκεμβρίου 2004, σχετικά με την καθιέρωση προτύπων για τα χαρακτηριστικά ασφαλείας και τη χρήση βιομετρικών στοιχείων στα διαβατήρια και τα ταξιδιωτικά έγγραφα των κρατών μελών (ΕΕ L 385, σ. 1), όπως τροποποιήθηκε με τον κανονισμό (ΕΚ) 444/2009 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 28ης Μαΐου 2009, για την τροποποίηση του κανονισμού (ΕΚ) 2252/2004 (ΕΕ L 142, σ. 1), ισχυρό υπό το πρίσμα των άρθρων 7 και 8 του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης και του άρθρου 8 της Συμβάσεως για την Προάσπιση των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου και των Θεμελιωδών Ελευθεριών;

2)

Αν η απάντηση στο ερώτημα 1 σημαίνει ότι είναι ισχυρό το άρθρο 1, παράγραφος 2, του κανονισμού (ΕΚ) 2252/2004 του Συμβουλίου, της 13ης Δεκεμβρίου 2004, σχετικά με την καθιέρωση προτύπων για τα χαρακτηριστικά ασφαλείας και τη χρήση βιομετρικών στοιχείων στα διαβατήρια και τα ταξιδιωτικά έγγραφα των κρατών μελών (ΕΕ L 385, σ. 1), όπως τροποποιήθηκε με τον κανονισμό (ΕΚ) 444/2009 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 28ης Μαΐου 2009, για την τροποποίηση του κανονισμού (ΕΚ) 2252/2004 (ΕΕ L 142, σ. 1), έχει το άρθρο 4, παράγραφος 3, του κανονισμού, υπό το πρίσμα των άρθρων 7 και 8 του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης, του άρθρου 8, παράγραφος 2, της Συμβάσεως για την Προάσπιση των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου και των Θεμελιωδών Ελευθεριών και του άρθρου 7, αρχή και στοιχείο στ', της οδηγίας για την προστασία της ιδιωτικής ζωής (1), σε συνδυασμό με το άρθρο 6, παράγραφος 1, αρχή και στοιχείο β', της οδηγίας αυτής, την έννοια ότι για την εφαρμογή του κανονισμού αυτού τα κράτη μέλη πρέπει να εγγυώνται με νόμο ότι τα βιομετρικά δεδομένα, που συλλέγονται και αποθηκεύονται βάσει του κανονισμού αυτού, δεν δύνανται να συλλεγούν, να υποβληθούν σε επεξεργασία και να χρησιμοποιηθούν για άλλους σκοπούς εκτός από την έκδοση του εγγράφου;


(1)  Οδηγία 95/46/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 24ης Οκτωβρίου 1995, για την προστασία των φυσικών προσώπων έναντι της επεξεργασίας δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα και για την ελεύθερη κυκλοφορία των δεδομένων αυτών (ΕΕ L 281, σ. 31).


26.1.2013   

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 26/16


Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Raad van State (Κάτω Χώρες) στις 5 Οκτωβρίου 2012 — H. J. Kooistra κατά Burgemeester van Skarsterlân

(Υπόθεση C-447/12)

2013/C 26/29

Γλώσσα διαδικασίας: η ολλανδική

Αιτούν δικαστήριο

Raad van State

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

Αναιρεσείων: H.J. Kooistra

Αναιρεσίβλητος: Burgemeester van Skarsterlân

Προδικαστικά ερωτήματα

1)

Πρέπει το άρθρο 1, παράγραφος 3, του κανονισμού (ΕΚ) 2252/2004 του Συμβουλίου, της 13ης Δεκεμβρίου 2004, σχετικά με την καθιέρωση προτύπων για τα χαρακτηριστικά ασφαλείας και τη χρήση βιομετρικών στοιχείων στα διαβατήρια και τα ταξιδιωτικά έγγραφα των κρατών μελών (ΕΕ L 385, σ. 1), όπως τροποποιήθηκε με τον κανονισμό (ΕΚ) 444/2009 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 28ης Μαΐου 2009, να ερμηνευθεί κατά τέτοιον τρόπο ώστε ο κανονισμός να μην έχει εφαρμογή επί των εγγράφων ταυτότητας που τα κράτη μέλη χορηγούν στους υπηκόους τους, όπως το ΝΙΚ, ανεξάρτητα από τη διάρκεια ισχύος τους και ανεξάρτητα από τη δυνατότητα να χρησιμοποιηθούν ως ταξιδιωτικό έγγραφο;

2)

Αν από την απάντηση στο ερώτημα 1 προκύπτει ότι ο κανονισμός (ΕΚ) 2252/2004 του Συμβουλίου, της 13ης Δεκεμβρίου 2004, σχετικά με την καθιέρωση προτύπων για τα χαρακτηριστικά ασφαλείας και τη χρήση βιομετρικών στοιχείων στα διαβατήρια και τα ταξιδιωτικά έγγραφα των κρατών μελών (ΕΕ L 385, σ. 1), όπως τροποποιήθηκε με τον κανονισμό (ΕΚ) 444/2009 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 28ης Μαΐου 2009, για την τροποποίηση του κανονισμού (ΕΚ) 2252/2004 (ΕΕ L 142, σ. 1), έχει εφαρμογή επί εγγράφων ταυτότητας όπως το ολλανδικό δελτίο ταυτότητας, λαμβανομένης υπόψη της δυνατότητας να χρησιμοποιηθεί το δελτίο αυτό ως ταξιδιωτικό έγγραφο είναι το άρθρο 1, παράγραφος 2, του εν λόγω κανονισμού ισχυρό υπό το πρίσμα των άρθρων 7 και 8 του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης και του άρθρου 8 της Συμβάσεως για την Προάσπιση των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου και των Θεμελιωδών Ελευθεριών;

3)

Αν η απάντηση στο ερώτημα 2 σημαίνει ότι είναι ισχυρό το άρθρο 1, παράγραφος 2, του κανονισμού (ΕΚ) 2252/2004 του Συμβουλίου, της 13ης Δεκεμβρίου 2004, σχετικά με την καθιέρωση προτύπων για τα χαρακτηριστικά ασφαλείας και τη χρήση βιομετρικών στοιχείων στα διαβατήρια και τα ταξιδιωτικά έγγραφα των κρατών μελών (ΕΕ L 385, σ. 1), όπως τροποποιήθηκε με τον κανονισμό (ΕΚ) 444/2009 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 28ης Μαΐου 2009, για την τροποποίηση του κανονισμού (ΕΚ) 2252/2004 (ΕΕ L 142, σ. 1), έχει το άρθρο 4, παράγραφος 3, του κανονισμού, υπό το πρίσμα των άρθρων 7 και 8 του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης, του άρθρου 8, παράγραφος 2, της Συμβάσεως για την Προάσπιση των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου και των Θεμελιωδών Ελευθεριών και του άρθρου 7, αρχή και στοιχείο στ', της οδηγίας για την προστασία της ιδιωτικής ζωής (1), σε συνδυασμό με το άρθρο 6, παράγραφος 1, αρχή και στοιχείο β', της οδηγίας αυτής, την έννοια ότι για την εφαρμογή του κανονισμού αυτού τα κράτη μέλη πρέπει να εγγυώνται με νόμο ότι τα βιομετρικά δεδομένα, που συλλέγονται και αποθηκεύονται βάσει του κανονισμού αυτού, δεν δύνανται να συλλεγούν, να υποβληθούν σε επεξεργασία και να χρησιμοποιηθούν για άλλους σκοπούς εκτός από την έκδοση του εγγράφου;


(1)  Οδηγία 95/46/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 24ης Οκτωβρίου 1995, για την προστασία των φυσικών προσώπων έναντι της επεξεργασίας δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα και για την ελεύθερη κυκλοφορία των δεδομένων αυτών (ΕΕ L 281, σ. 31).


26.1.2013   

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 26/17


Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Raad van State (Κάτω Χώρες) στις 8 Οκτωβρίου 2012 — M. Roest κατά Burgemeester van Amsterdam

(Υπόθεση C-448/12)

2013/C 26/30

Γλώσσα διαδικασίας: η ολλανδική

Αιτούν δικαστήριο

Raad van State

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

Αναιρεσείουσα: M. Roest

Αναιρεσίβλητος: Burgemeester van Amsterdam

Προδικαστικά ερωτήματα

1)

Είναι το άρθρο 1, παράγραφος 2, του κανονισμού (ΕΚ) 2252/2004 του Συμβουλίου, της 13ης Δεκεμβρίου 2004, σχετικά με την καθιέρωση προτύπων για τα χαρακτηριστικά ασφαλείας και τη χρήση βιομετρικών στοιχείων στα διαβατήρια και τα ταξιδιωτικά έγγραφα των κρατών μελών (ΕΕ L 385, σ. 1), όπως τροποποιήθηκε με τον κανονισμό (ΕΚ) 444/2009 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 28ης Μαΐου 2009, για την τροποποίηση του κανονισμού (ΕΚ) 2252/2004 (ΕΕ L 142, σ. 1), ισχυρό υπό το πρίσμα των άρθρων 7 και 8 του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης και του άρθρου 8 της Συμβάσεως για την Προάσπιση των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου και των Θεμελιωδών Ελευθεριών;

2)

Αν η απάντηση στο ερώτημα 1 σημαίνει ότι είναι ισχυρό το άρθρο 1, παράγραφος 2, του κανονισμού (ΕΚ) 2252/2004 του Συμβουλίου, της 13ης Δεκεμβρίου 2004, σχετικά με την καθιέρωση προτύπων για τα χαρακτηριστικά ασφαλείας και τη χρήση βιομετρικών στοιχείων στα διαβατήρια και τα ταξιδιωτικά έγγραφα των κρατών μελών (ΕΕ L 385, σ. 1), όπως τροποποιήθηκε με τον κανονισμό (ΕΚ) 444/2009 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 28ης Μαΐου 2009, για την τροποποίηση του κανονισμού (ΕΚ) 2252/2004 (ΕΕ L 142, σ. 1), έχει το άρθρο 4, παράγραφος 3, του κανονισμού, υπό το πρίσμα των άρθρων 7 και 8 του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης, του άρθρου 8, παράγραφος 2, της Συμβάσεως για την Προάσπιση των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου και των Θεμελιωδών Ελευθεριών και του άρθρου 7, αρχή και στοιχείο στ', της οδηγίας για την προστασία της ιδιωτικής ζωής (1), σε συνδυασμό με το άρθρο 6, παράγραφος 1, αρχή και στοιχείο β', της οδηγίας αυτής, την έννοια ότι για την εφαρμογή του κανονισμού αυτού τα κράτη μέλη πρέπει να εγγυώνται με νόμο ότι τα βιομετρικά δεδομένα, που συλλέγονται και αποθηκεύονται βάσει του κανονισμού αυτού, δεν δύνανται να συλλεγούν, να υποβληθούν σε επεξεργασία και να χρησιμοποιηθούν για άλλους σκοπούς εκτός από την έκδοση του εγγράφου;


(1)  Οδηγία 95/46/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 24ης Οκτωβρίου 1995, για την προστασία των φυσικών προσώπων έναντι της επεξεργασίας δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα και για την ελεύθερη κυκλοφορία των δεδομένων αυτών (ΕΕ L 281, σ. 31).


26.1.2013   

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 26/18


Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Raad van State (Κάτω Χώρες) στις 8 Οκτωβρίου 2012 — L.J.A. van Luijk κατά Burgemeester van Den Haag

(Υπόθεση C-449/12)

2013/C 26/31

Γλώσσα διαδικασίας: η ολλανδική

Αιτούν δικαστήριο

Raad van State

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

Αναιρεσείουσα: L.J.A. van Luijk

Αναιρεσίβλητος: Burgemeester van Den Haag

Προδικαστικά ερωτήματα

1)

Είναι το άρθρο 1, παράγραφος 2, του κανονισμού (ΕΚ) 2252/2004 του Συμβουλίου, της 13ης Δεκεμβρίου 2004, σχετικά με την καθιέρωση προτύπων για τα χαρακτηριστικά ασφαλείας και τη χρήση βιομετρικών στοιχείων στα διαβατήρια και τα ταξιδιωτικά έγγραφα των κρατών μελών (ΕΕ L 385, σ. 1), όπως τροποποιήθηκε με τον κανονισμό (ΕΚ) 444/2009 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 28ης Μαΐου 2009, για την τροποποίηση του κανονισμού (ΕΚ) 2252/2004 (ΕΕ L 142, σ. 1), ισχυρό υπό το πρίσμα των άρθρων 7 και 8 του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης και του άρθρου 8 της Συμβάσεως για την Προάσπιση των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου και των Θεμελιωδών Ελευθεριών;

2)

Αν η απάντηση στο ερώτημα 1 σημαίνει ότι είναι ισχυρό το άρθρο 1, παράγραφος 2, του κανονισμού (ΕΚ) 2252/2004 του Συμβουλίου, της 13ης Δεκεμβρίου 2004, σχετικά με την καθιέρωση προτύπων για τα χαρακτηριστικά ασφαλείας και τη χρήση βιομετρικών στοιχείων στα διαβατήρια και τα ταξιδιωτικά έγγραφα των κρατών μελών (ΕΕ L 385, σ. 1), όπως τροποποιήθηκε με τον κανονισμό (ΕΚ) 444/2009 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 28ης Μαΐου 2009, για την τροποποίηση του κανονισμού (ΕΚ) 2252/2004 (ΕΕ L 142, σ. 1), έχει το άρθρο 4, παράγραφος 3, του κανονισμού, υπό το πρίσμα των άρθρων 7 και 8 του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης, του άρθρου 8, παράγραφος 2, της Συμβάσεως για την Προάσπιση των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου και των Θεμελιωδών Ελευθεριών και του άρθρου 7, αρχή και στοιχείο στ', της οδηγίας για την προστασία της ιδιωτικής ζωής (1), σε συνδυασμό με το άρθρο 6, παράγραφος 1, αρχή και στοιχείο β', της οδηγίας αυτής, την έννοια ότι για την εφαρμογή του κανονισμού αυτού τα κράτη μέλη πρέπει να εγγυώνται με νόμο ότι τα βιομετρικά δεδομένα, που συλλέγονται και αποθηκεύονται βάσει του κανονισμού αυτού, δεν δύνανται να συλλεγούν, να υποβληθούν σε επεξεργασία και να χρησιμοποιηθούν για άλλους σκοπούς εκτός από την έκδοση του εγγράφου;


(1)  Οδηγία 95/46/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 24ης Οκτωβρίου 1995, για την προστασία των φυσικών προσώπων έναντι της επεξεργασίας δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα και για την ελεύθερη κυκλοφορία των δεδομένων αυτών (ΕΕ L 281, σ. 31).


26.1.2013   

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 26/18


Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Landgericht Krefeld (Γερμανία) στις 9 Οκτωβρίου 2012 — NIPPONKOA Insurance Co (Europe) Ltd. κατά Inter-Zuid Transport BV

(Υπόθεση C-452/12)

2013/C 26/32

Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική

Αιτούν δικαστήριο

Landgericht Krefeld

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

Ενάγουσα: NIPPONKOA Insurance Co (Europe) Ltd.

Εναγομένη: Inter-Zuid Transport BV

Προδικαστικά ερωτήματα

1)

Αντιβαίνει στο άρθρο 71 του κανονισμού (ΕΚ) 44/2001 (1) του Συμβουλίου, της 22ας Δεκεμβρίου 2000, για τη διεθνή δικαιοδοσία, την αναγνώριση και την εκτέλεση αποφάσεων σε αστικές και εμπορικές υποθέσεις η ερμηνεία συνθήκης κατά τρόπο αποκλειστικά αυτοτελή ή πρέπει κατά την εφαρμογή μιας τέτοιας συνθήκης να συνεκτιμώνται και οι σκοποί και οι αξιολογήσεις του κανονισμού;

2)

Αντιβαίνει στο άρθρο 71 του κανονισμού (ΕΚ) 44/2001 του Συμβουλίου, της 22ας Δεκεμβρίου 2000, για τη διεθνή δικαιοδοσία, την αναγνώριση και την εκτέλεση αποφάσεων σε αστικές και εμπορικές υποθέσεις η ερμηνεία συνθήκης βάσει της οποίας αναγνωριστική αγωγή που εκδικάστηκε σε ένα κράτος μέλος δεν εμποδίζει την εν συνεχεία άσκηση διεκδικητικής αγωγής σε άλλο κράτος μέλος, εφόσον η συνθήκη αυτή παρέχει ως προς το σημείο αυτό και τη δυνατότητα ερμηνείας αντίστοιχης προς το άρθρο 27 του ανωτέρω κανονισμού;


(1)  EE 2001, L 12, σ. 1.


26.1.2013   

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 26/19


Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Raad van State (Κάτω Χώρες) στις 10 Οκτωβρίου 2012 — Minister voor Immigratie, Integratie en Asiel και O, έτερος διάδικος: Β

(Υπόθεση C-456/12)

2013/C 26/33

Γλώσσα διαδικασίας: η ολλανδική

Αιτούν δικαστήριο

Raad van State

Διάδικοι στις υποθέσεις της κύριας δίκης

Αναιρεσείοντες: Minister voor Immigratie, Integratie en Asiel και O

Έτερος διάδικος: B

Προδικαστικά ερωτήματα

[…]

1)

Πρέπει η οδηγία 2004/38/ΕΚ (1) του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 29ης Απριλίου 2004, σχετικά με το δικαίωμα των πολιτών της Ένωσης και των μελών των οικογενειών τους να κυκλοφορούν και να διαμένουν ελεύθερα στην επικράτεια των κρατών μελών, για την τροποποίηση του κανονισμού (ΕΟΚ) 1612/68 και την κατάργηση των οδηγιών 64/221/ΕΟΚ, 68/360/ΕΟΚ, 72/194/ΕΟΚ, 73/148/ΕΟΚ, 75/34/ΕΟΚ, 75/35/ΕΟΚ, 90/364/ΕΟΚ, 90/365/ΕΟΚ και 93/96/ΕΟΚ, όσον αφορά τις προϋποθέσεις του δικαιώματος διαμονής μελών οικογένειας πολίτη της Ένωσης που έχουν την ιθαγένεια τρίτης χώρας, να έχει κατ’ αναλογία εφαρμογή, όπως με τις αποφάσεις του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στις υποθέσεις C-370/90, Surinder Singh (2), και C-291/05, Eind (3), όταν πολίτης της Ένωσης επιστρέφει στο κράτος μέλος της ιθαγένειάς του, αφότου διέμεινε σε άλλο κράτος μέλος στο πλαίσιο του άρθρου 21, παράγραφος 1, ΣΛΕΕ καθώς και ως αποδέκτης υπηρεσιών κατά την έννοια του άρθρου 56 ΣΛΕΕ;

2)

Αν ναι, απαιτείται η διαμονή του πολίτη της Ένωσης σε άλλο κράτος μέλος να έχει ορισμένη ελάχιστη διάρκεια, προκειμένου μετά την επιστροφή του πολίτη της Ένωσης στο κράτος μέλος της ιθαγένειάς του το μέλος της οικογένειάς του, το οποίο έχει την ιθαγένεια τρίτης χώρας, να έχει δικαίωμα διαμονής σε αυτό το κράτος μέλος;

3)

Αν ναι, μπορεί να ικανοποιηθεί η απαίτηση αυτή επίσης όταν δεν υπήρξε αδιάλειπτη διαμονή, αλλά ορισμένη συχνότητα διαμονής, όπως κατά τη διάρκεια διαμονής, ανά εβδομάδα, το Σαββατοκύριακο ή κατά τη διάρκεια τακτικών επισκέψεων;

[…]

4)

Αίρονται, συνεπεία του χρονικού διαστήματος μεταξύ της επιστροφής του πολίτη της Ένωσης στο κράτος μέλος της ιθαγένειάς του και της αφίξεως του μέλους της οικογένειάς του, το οποίο έχει την ιθαγένεια τρίτης χώρας, σε αυτό το κράτος, υπό περιστάσεις όπως αυτές στην παρούσα υπόθεση οι ενδεχόμενες αξιώσεις του μέλους της οικογένειας, το οποίο έχει την ιθαγένεια τρίτης χώρας, για δικαίωμα διαμονής αντλούμενο από το δίκαιο της Ένωσης;


(1)  ΕΕ L 158, σ. 77.

(2)  Απόφαση της 7ης Ιουλίου 1992 (Συλλογή 1992, σ. I-4265).

(3)  Απόφαση της 11ης Δεκεμβρίου 2007 (Συλλογή 2007, σ. I-10719).


26.1.2013   

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 26/19


Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Raad van State (Κάτω Χώρες) στις 10 Οκτωβρίου 2012 — S και Minister voor Immigratie, Integratie en Asiel, έτερος διάδικος: G

(Υπόθεση C-457/12)

2013/C 26/34

Γλώσσα διαδικασίας: η ολλανδική

Αιτούν δικαστήριο

Raad van State

Διάδικοι στις υποθέσεις της κύριας δίκης

Αναιρεσείοντες: S και Minister voor Immigratie, Integratie en Asiel

Έτερος διάδικος: G

Προδικαστικά ερωτήματα

1)

[…]

Δύναται το έχον την ιθαγένεια τρίτης χώρας μέλος της οικογένειας πολίτη της Ένωσης, ο οποίος κατοικεί στο κράτος μέλος της ιθαγένειάς του αλλά παρέχει εργασία εντός άλλου κράτους μέλους σε εγκατεστημένο σε αυτό το άλλο κράτος μέλος εργοδότη, σε περιστάσεις όπως οι εν προκειμένω να αντλήσει από το δίκαιο της Ένωσης δικαίωμα διαμονής;

2)

[…]

Δύναται το έχον την ιθαγένεια τρίτης χώρας μέλος της οικογένειας πολίτη της Ένωσης, ο οποίος κατοικεί στο κράτος μέλος της ιθαγένειάς του αλλά στο πλαίσιο των δραστηριοτήτων του για εγκατεστημένο στο ίδιο κράτος μέλος εργοδότη ταξιδεύει σε άλλο κράτος μέλος μετ’ επιστροφής, σε περιστάσεις όπως οι εν προκειμένω να αντλήσει από το δίκαιο της Ένωσης δικαίωμα διαμονής;


26.1.2013   

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 26/19


Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Handelsgericht Wien (Αυστρία) στις 22 Οκτωβρίου 2012 — Krejci Lager & Umschlagbetriebs GmbH κατά Olbrich Transport und Logistik GmbH

(Υπόθεση C-469/12)

2013/C 26/35

Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική

Αιτούν δικαστήριο

Handelsgericht Wien

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

Εκκαλούσα: Umschlagbetriebs GmbH

Εφεσίβλητη: Olbrich Transport und Logistik GmbH

Προδικαστικό ερώτημα

Συνιστά η σύμβαση περί αποθηκεύσεως εμπορευμάτων σύμβαση «παροχής υπηρεσιών» κατά την έννοια του άρθρου 5, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού 44/2001 (1) του Συμβουλίου, της 22ας Δεκεμβρίου 2000, για τη διεθνή δικαιοδοσία, την αναγνώριση και την εκτέλεση αποφάσεων σε αστικές και εμπορικές υποθέσεις;


(1)  ΕΕ 2001, L 12, σ. 1.


26.1.2013   

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 26/20


Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Cour constitutionnelle (Βέλγιο) στις 22 Οκτωβρίου 2012 — Institut professionnel des agents immobiliers (IPI) κατά Geoffrey Englebert, Immo 9 SPRL, Gregory Francotte

(Υπόθεση C-473/12)

2013/C 26/36

Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική

Αιτούν δικαστήριο

Cour constitutionnelle

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

Ενάγον: Institut professionnel des agents immobiliers (IPI)

Εναγόμενοι: Geoffrey Englebert, Immo 9 SPRL, Gregory Francotte

Προδικαστικά ερωτήματα

1)

Έχει το άρθρο 13, παράγραφος 1, στοιχείο ζ', τελευταίο εδάφιο, της οδηγίας 95/46/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 24ης Οκτωβρίου 1995, για την προστασία των φυσικών προσώπων έναντι της επεξεργασίας δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα και για την ελεύθερη κυκλοφορία των δεδομένων αυτών (1), την έννοια ότι παρέχει στα κράτη μέλη τη διακριτική ευχέρεια να προβλέπουν κατά το δοκούν εξαιρέσεις από την υποχρέωση άμεσης ενημερώσεως που εισάγει το άρθρο 11, παράγραφος 1, αν αυτές είναι αναγκαίες για την προστασία των δικαιωμάτων και των ελευθεριών τρίτων, ή τα κράτη μέλη υπόκεινται σε περιορισμούς ως προς το ζήτημα αυτό;

2)

Εμπίπτει, αναλόγως των περιστάσεων, στην εξαίρεση του άρθρου 13, παράγραφος 1, στοιχεία δ' και ζ', τελευταίο εδάφιο, της ως άνω οδηγίας η επαγγελματική δραστηριότητα του ιδιωτικού ντετέκτιβ, στην περίπτωση που κατοχυρώνεται από το εθνικό δίκαιο και ασκείται για λογαριασμό αρχών αρμόδιων να καταγγέλλουν στις δικαστικές αρχές τις παραβάσεις διατάξεων που προστατεύουν συγκεκριμένο επαγγελματικό τίτλο και διέπουν την οργάνωση συγκεκριμένου επαγγέλματος;

3)

Σε περίπτωση αρνητικής απαντήσεως στο δεύτερο προδικαστικό ερώτημα, είναι το άρθρο 13, παράγραφος 1, στοιχεία δ' και ζ', τελευταίο εδάφιο, της ως άνω οδηγίας σύμφωνο με το άρθρο 6, παράγραφος 3, της Συνθήκης για την Ευρωπαϊκή Ένωση και, ειδικότερα, με την αρχή της ισότητας και της απαγορεύσεως των διακρίσεων;


(1)  EE L 281, σ. 31.


26.1.2013   

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 26/20


Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Verwaltungsgerichtshof (Αυστρία) στις 22 Οκτωβρίου 2012 — Schiebel Aircraft GmbH

(Υπόθεση C-474/12)

2013/C 26/37

Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική

Αιτούν δικαστήριο

Verwaltungsgerichtshof

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

Προσφεύγουσα: Schiebel Aircraft GmbH

Καθού: Bundesminister für Wirtschaft, Familie und Jugend

Προδικαστικό ερώτημα

Απαγορεύει το δίκαιο της Ένωσης, ιδίως τα άρθρα 18, 45 και 49, σε συνδυασμό με το άρθρο 346, παράγραφος 1, στοιχείο β', ΣΛΕΕ, εθνική διάταξη κράτους μέλους όπως η εφαρμοστέα στην κύρια δίκη, κατά την οποία τα μέλη των οργάνων που λειτουργούν ως νόμιμοι εκπρόσωποι ή ο εταίρος που ασκεί καθήκοντα διαχειρίσεως και εκπροσωπήσεως σε εμπορικές εταιρίες οι οποίες προτίθενται να δραστηριοποιηθούν στην εμπορία στρατιωτικών όπλων και πυρομαχικών και στη διαμεσολάβηση αγοράς και πωλήσεως στρατιωτικών όπλων και πυρομαχικών, πρέπει να έχουν την αυστριακή ιθαγένεια και δεν αρκεί να είναι υπήκοοι άλλου κράτους μέλους του ΕΟΧ;


26.1.2013   

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 26/20


Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Fővárosi Törvényszék (πρώην Fővárosi Bíróság) (Ουγγαρία) στις 22 Οκτωβρίου 2012 — UPC DTH Sàrl κατά Nemzeti Média- és Hírközlési Hatóság Elnökhelyettese

(Υπόθεση 475/12)

2013/C 26/38

Γλώσσα διαδικασίας: η ουγγρική

Αιτούν δικαστήριο

Fővárosi Törvényszék (πρώην Fővárosi Bíróság) (Ουγγαρία)

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

Προσφεύγουσα: UPC DTH Sàrl

Καθού: Nemzeti Média- és Hírközlési Hatóság Elnökhelyettese

Προδικαστικά ερωτήματα

1)

Έχει το άρθρο 2, στοιχείο γ', της οδηγίας-πλαισίου, ήτοι της οδηγίας 2002/21/ΕΚ (1) του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 7ης Μαρτίου 2002, σχετικά με κοινό κανονιστικό πλαίσιο για δίκτυα και υπηρεσίες ηλεκτρονικών επικοινωνιών (οδηγία-πλαίσιο), όπως τροποποιήθηκε με την οδηγία 2009/140/ΕΚ (2) του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 25ης Νοεμβρίου 2009, την έννοια ότι πρέπει να χαρακτηριστεί ως υπηρεσία παροχής ηλεκτρονικών επικοινωνιών η υπηρεσία για την οποία ο παρέχων τις υπηρεσίες προσφέρει, έναντι αντιπαροχής, την υπό όρους πρόσβαση σε πακέτο προγραμμάτων, το οποίο περιλαμβάνει υπηρεσίες ραδιοφωνικών και τηλεοπτικών προγραμμάτων και αναμεταδίδεται μέσω δορυφόρου;

2)

Έχει η Συνθήκη για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης την έννοια ότι η αρχή της ελεύθερης παροχής υπηρεσιών μεταξύ των κρατών μελών εκτείνεται στην περιγραφείσα στο πρώτο ερώτημα υπηρεσία, στην περίπτωση που πρόκειται για υπηρεσία παρεχόμενη από το Λουξεμβούργο στο έδαφος της Ουγγαρίας;

3)

Έχει η Συνθήκη για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης την έννοια ότι, στην περίπτωση της περιγραφείσας στο πρώτο ερώτημα υπηρεσίας, η χώρα προορισμού, προς την οποία κατευθύνεται η υπηρεσία, έχει δικαίωμα να περιορίζει την παροχή των υπηρεσιών αυτών, επιβάλλοντας την υποχρεωτική εγγραφή του [παρέχοντος την] υπηρεσία στα μητρώα εταιριών του κράτους μέλους και την εγκατάστασή του υπό μορφή υποκαταστήματος ή αυτόνομης νομικής οντότητας, καθώς και εμμένοντας στο ότι η παροχή του εν λόγω είδους υπηρεσιών είναι δυνατή μόνον μέσω υποκαταστήματος ή αυτόνομης νομικής οντότητας;

4)

Έχει η Συνθήκη για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης την έννοια ότι οι σχετικές με τις περιγραφείσες στο πρώτο ερώτημα υπηρεσίες διοικητικές διαδικασίες, ανεξαρτήτως του κράτους μέλους εντός του οποίου ασκεί δραστηριότητες ή είναι εγγεγραμμένη στο μητρώο εταιριών η παρέχουσα την υπηρεσία εταιρία, υπόκεινται στην αρμοδιότητα του κράτους μέλους, το οποίο είναι κατά τόπον αρμόδιο με κριτήριο τον τόπο [παροχής] της υπηρεσίας;

5)

Έχει το άρθρο 2, στοιχείο γ', της οδηγίας 2002/21/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 7ης Μαρτίου 2002 (οδηγίας-πλαισίου) την έννοια ότι η περιγραφείσα στο πρώτο ερώτημα υπηρεσία πρέπει να χαρακτηριστεί ως υπηρεσία ηλεκτρονικών επικοινωνιών, ή η εν λόγω υπηρεσία πρέπει να χαρακτηρισθεί ως παρεχόμενη υπό όρους υπηρεσία με τη χρήση συστήματος υπό όρους προσβάσεως του άρθρου 2, στοιχείο στ', της οδηγίας-πλαισίου;

6)

Βάσει των προεκτεθέντων, έχουν οι κρίσιμες για την υπόθεση διατάξεις την έννοια ότι ο παρέχων την περιγραφείσα στο πρώτο ερώτημα υπηρεσία πρέπει να χαρακτηρισθεί ως παρέχων υπηρεσίες ηλεκτρονικών επικοινωνιών σύμφωνα με την κοινοτική κανονιστική ρύθμιση;


(1)  Οδηγία 2002/21/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 7ης Μαρτίου 2002, σχετικά με κοινό κανονιστικό πλαίσιο για δίκτυα και υπηρεσίες ηλεκτρονικών επικοινωνιών (οδηγία πλαίσιο) (ΕΕ L 108, της 24.4.2002, σ. 33).

(2)  Οδηγία 2009/140/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 25ης Νοεμβρίου 2009, για την τροποποίηση των οδηγιών 2002/21/ΕΚ σχετικά με κοινό κανονιστικό πλαίσιο για δίκτυα και υπηρεσίες ηλεκτρονικών επικοινωνιών, 2002/19/ΕΚ σχετικά με την πρόσβαση σε δίκτυα ηλεκτρονικών επικοινωνιών και συναφείς ευκολίες καθώς και με τη διασύνδεσή τους, και 2002/20/ΕΚ για την αδειοδότηση δικτύων και υπηρεσιών ηλεκτρονικών επικοινωνιών (ΕΕ L 337, της 18.12.2009, σ. 37).


26.1.2013   

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 26/21


Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Bundespatentgericht (Γερμανία) στις 24 Οκτωβρίου 2012 — Hogan Lovells International LLP κατά Bayer CropScience K.K.

(Υπόθεση C-477/12)

2013/C 26/39

Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική

Αιτούν δικαστήριο

Bundespatentgericht

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

Προσφεύγοντες: Hogan Lovells International LLP

Καθής: Bayer CropScience K.K.

Προδικαστικό ερώτημα

Εξαρτάται η εφαρμογή του άρθρου 3, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού (ΕΚ) 1610/96 (1) αποκλειστικά από την ύπαρξη αδείας κυκλοφορίας στην αγορά δυνάμει του άρθρου 4 της οδηγίας 91/414/ΕΟΚ ή του άρθρου 8, παράγραφος 1, της οδηγίας 91/414 ή μπορεί να χορηγηθεί πιστοποιητικό και βάσει αδείας κυκλοφορίας στην αγορά δυνάμει του άρθρου 8, παράγραφος 4, της οδηγίας 91/414;


(1)  Κανονισμός (ΕΚ) 1610/96 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 23ης Ιουλίου 1996, σχετικά με την καθιέρωση συμπληρωματικού πιστοποιητικού προστασίας για τα φυτοπροστατευτικά προϊόντα (ΕΕ L 198, σ. 30).


26.1.2013   

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 26/22


Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Landesgericht Feldkirch (Αυστρία) στις 24 Οκτωβρίου 2012 — Armin Maletic, Marianne Maletic κατά lastminute.com GmbH και TUI Österreich GmbH

(Υπόθεση C-478/12)

2013/C 26/40

Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική

Αιτούν δικαστήριο

Landesgericht Feldkirch

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

Ενάγοντες: Armin Maletic, Marianne Maletic

Εναγόμενες: lastminute.com GmbH, TUI Österreich GmbH

Προδικαστικό ερώτημα

Έχει το άρθρο 16, παράγραφος 1, του κανονισμού (ΕΚ) 44/2001 του Συμβουλίου, της 22ας Δεκεμβρίου 2000, για τη διεθνή δικαιοδοσία, την αναγνώριση και την εκτέλεση αποφάσεων σε αστικές και εμπορικές υποθέσεις (1), το οποίο αφορά τη θεμελίωση της δικαιοδοσίας των δικαστηρίων του τόπου κατοικίας του καταναλωτή, την έννοια ότι, στην περίπτωση που ο αντισυμβαλλόμενος (εν προκειμένω ταξιδιωτικός πράκτορας με έδρα στην αλλοδαπή) χρησιμοποιεί έναν συμβαλλόμενο (εν προκειμένω διοργανωτή ταξιδίων με έδρα στην ημεδαπή), όταν πρόκειται για αγωγές στρεφόμενες κατ’ αμφοτέρων, το εν λόγω άρθρο εφαρμόζεται και στον συμβαλλόμενο που εδρεύει στην ημεδαπή;


(1)  EE 2001, L 12, σ. 1.


26.1.2013   

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 26/22


Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Hoge Raad der Nederlanden (Κάτω Χώρες) στις 25 Οκτωβρίου 2012 — Minister van Financiën κατά X BV

(Υπόθεση C-480/12)

2013/C 26/41

Γλώσσα διαδικασίας: η ολλανδική

Αιτούν δικαστήριο

Hoge Raad der Nederlanden

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

Αναιρεσείων: Minister van Financiën

Αναιρεσίβλητη: X BV

Προδικαστικά ερωτήματα

1)

α)

Πρέπει τα άρθρα 203 και 204 του ΚΤΚ (1) σε συνδυασμό με το άρθρο 859 (και ειδικότερα, σημείο 2, στοιχείο γ', του ΚΕΚΤΚ (2) να ερμηνευθούν κατά τέτοιον τρόπο ώστε η (απλώς και μόνον) υπέρβαση της ταχθείσας σύμφωνα με το άρθρο 356, παράγραφος 1, του ΚΕΚΤΚ προθεσμίας για τη διαμετακόμιση να μην οδηγεί σε τελωνειακή οφειλή λόγω υπεξαιρέσεως από την τελωνειακή επιτήρηση, αλλά σε τελωνειακή οφειλή βάσει του άρθρου 204 του ΚΤΚ;

β)

Απαιτείται για την καταφατική απάντηση στο ερώτημα 1.α οι ενδιαφερόμενοι να παράσχουν στις τελωνειακές αρχές πληροφορίες σχετικά με τους λόγους υπερβάσεως της προθεσμίας ή τουλάχιστον να δηλώσουν στις τελωνειακές αρχές πού βρίσκονταν τα εμπορεύματα κατά το χρονικό διάστημα μεταξύ της λήξεως της προθεσμίας που τάχθηκε σύμφωνα με το άρθρο 356 του [ΚΕ]ΚΤΚ και της πραγματικής προσκομίσεως των εμπορευμάτων στο τελωνείο προορισμού;

2)

Πρέπει η έκτη οδηγία (3), και ειδικότερα το άρθρο της 7, να ερμηνευθεί κατά τέτοιον τρόπο ώστε να οφείλεται ΦΠΑ αν τελωνειακή οφειλή γεννήθηκε αποκλειστικά βάσει του άρθρου 204 του ΚΤΚ;


(1)  Κανονισμός (ΕΟΚ) 2913/92 του Συμβουλίου, της 12ης Οκτωβρίου 1992, περί θεσπίσεως κοινοτικού τελωνειακού κώδικα (EE L 302, σ. 1).

(2)  Κανονισμός (ΕΟΚ) 2454/93 της Επιτροπής, της 2ας Ιουλίου 1993, για τον καθορισμό ορισμένων διατάξεων εφαρμογής του κανονισμού (ΕΟΚ) 2913/92 του Συμβουλίου περί θεσπίσεως κοινοτικού τελωνειακού κώδικα (EE L 253, σ. 1).

(3)  Έκτη οδηγία 77/388/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 17ης Μαΐου 1977, περί εναρμονίσεως των νομοθεσιών των κρατών μελών, των σχετικών με τους φόρους κύκλου εργασιών — Κοινό σύστημα φόρου προστιθεμένης αξίας: ομοιόμορφη φορολογική βάση (EE ειδ. έκδ. 09/001, σ. 49).


26.1.2013   

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 26/22


Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Grondwettelijk Hof (Βέλγιο) στις 29 Οκτωβρίου 2012 — Pelckmans Turnhout NV κατά Walter Van Gastel Balen NV κ.λπ.

(Υπόθεση C-483/12)

2013/C 26/42

Γλώσσα διαδικασίας: η ολλανδική

Αιτούν δικαστήριο

Grondwettelijk Hof

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

Ενάγουσα: Pelckmans Turnhout NV

Εναγόμενες: Walter Van Gastel Balen NV, Walter Van Gastel NV, Walter Van Gastel Lifestyle NV, Walter Van Gastel Schoten NV

Προδικαστικό ερώτημα

Έχει η αρχή της ισότητας, η οποία τίθεται με το άρθρο 6, παράγραφος 3, της Συνθήκης για την Ευρωπαϊκή Ένωση και με τα άρθρα 20 και 21 του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης, σε συνδυασμό με τα άρθρα 15 και 16 του προαναφερθέντος Χάρτη και με τα άρθρα 34 έως 36, 56 και 57 της Συνθήκης για τη Λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, την έννοια ότι αντιβαίνει σ’ αυτήν κανονιστική ρύθμιση όπως η προβλεπόμενη στα άρθρα 8, 9, 16 και 17 του νόμου της 10ης Νοεμβρίου 2006 betreffende de openingsuren in handel, ambacht en dienstverlening (περί του ωραρίου λειτουργίας στο εμπόριο, στη βιοτεχνία και στην παροχή υπηρεσιών), διότι η προβλεπόμενη στα άρθρα αυτά υποχρέωση κλεισίματος των καταστημάτων μία ημέρα την εβδομάδα:

(i)

δεν έχει εφαρμογή ως προς τους εμπόρους που είναι εγκατεστημένοι στους σιδηροδρομικούς σταθμούς ή στους χώρους των εταιριών δημοσίων συγκοινωνιών ούτε ως προς τις πωλήσεις που πραγματοποιούνται εντός των αερολιμένων και των λιμένων μέσω των οποίων διεξάγονται διεθνείς μεταφορές επιβατών ούτε ως προς τις πωλήσεις εντός πρατηρίων βενζίνης ή εντός ακινήτων ευρισκομένων πλησίον των αυτοκινητοδρόμων, έχει όμως εφαρμογή ως προς τους εμπόρους που είναι εγκατεστημένοι σε άλλες περιοχές,

(ii)

δεν έχει εφαρμογή ως προς τους εμπόρους που αναπτύσσουν δραστηριότητα πωλήσεως προϊόντων όπως είναι οι εφημερίδες, τα περιοδικά, ο καπνός και τα είδη καπνιστή, οι κάρτες τηλεφώνου και τα προϊόντα της Nationale Loterij (εθνικής λαχειοφόρου αγοράς), πωλήσεως υποθεμάτων οπτικοακουστικών έργων και ηλεκτρονικών παιχνιδιών, πωλήσεως παγωτών σε ατομικές μερίδες, έχει όμως εφαρμογή ως προς τους εμπόρους που προσφέρουν άλλα προϊόντα,

(iii)

έχει εφαρμογή μόνον ως προς τους μικρεμπόρους, δηλαδή ως προς τις επιχειρήσεις που ασχολούνται με την πώληση στον καταναλωτή, ενώ δεν έχει εφαρμογή ως προς τους άλλους εμπόρους,

(iv)

συνεπάγεται τουλάχιστον έναν προδήλως μεγαλύτερο περιορισμό για τους εμπόρους που ασκούν τη δραστηριότητά τους μέσω ενός υλικού σημείου πωλήσεων, με άμεση επαφή με τον καταναλωτή, απ’ ό,τι για τους εμπόρους που ασκούν τη δραστηριότητά τους μέσω διαδικτυακών καταστημάτων ή ενδεχομένως με άλλους τρόπους πωλήσεως εξ αποστάσεως;


26.1.2013   

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 26/23


Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Rechtbank 's-Gravenhage (Κάτω Χώρες) στις 31 Οκτωβρίου 2012 — Georgetown University κατά Octrooicentrum Nederland, δραστηριοποιούμενου με την ονομασία NL Octrooicentrum.

(Υπόθεση C-484/12)

2013/C 26/43

Γλώσσα διαδικασίας: η ολλανδική

Αιτούν δικαστήριο

Rechtbank 's-Gravenhage

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

Προσφεύγον: Georgetown University

Καθού: Octrooicentrum Nederland, δραστηριοποιούμενο με την ονομασία NL Octrooicentrum

Προδικαστικά ερωτήματα

1)

Έχει ο κανονισμός (ΕΚ) 469/2009 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 6ης Μαΐου 2009, περί του συμπληρωματικού πιστοποιητικού προστασίας για τα φάρμακα (1), και ειδικότερα το άρθρο του 3, αρχή και στοιχείο γ', την έννοια ότι, στην περίπτωση ισχύοντος κύριου διπλώματος ευρεσιτεχνίας που προστατεύει περισσότερα προϊόντα, απαγορεύει να χορηγηθεί στον δικαιούχο του εν λόγω διπλώματος πιστοποιητικό για κάθε ένα από τα προϊόντα αυτά;

2)

Σε περίπτωση καταφατικής απάντησης στο πρώτο ερώτημα, ποια έννοια έχει το άρθρο 3, αρχή και στοιχείο γ', του κανονισμού στην περίπτωση που ισχύον κύριο δίπλωμα ευρεσιτεχνίας προστατεύει περισσότερα προϊόντα και μολονότι, κατά τον χρόνο υποβολής της αίτησης χορήγησης πιστοποιητικού για ένα από τα εν λόγω προϊόντα που προστατεύει το κύριο δίπλωμα ευρεσιτεχνίας (Α), δεν είχαν ακόμη χορηγηθεί πιστοποιητικά για τα λοιπά προϊόντα (Β, Γ) που προστατεύονται με το ίδιο κύριο δίπλωμα ευρεσιτεχνίας, αλλά, πριν ληφθεί απόφαση επί της αιτήσεως για το προαναφερθέν προϊόν (Α), έχουν εκδοθεί πιστοποιητικά για τα προϊόντα (Β, Γ) κατόπιν σχετικών αιτήσεων;

3)

Ασκεί επιρροή για την απάντηση στο προηγούμενο ερώτημα το αν η αίτηση για ένα από τα προϊόντα που προστατεύει το κύριο δίπλωμα ευρεσιτεχνίας (Α) υποβλήθηκε την ίδια ημερομηνία με εκείνη της υποβολής των αιτήσεων για τα λοιπά προϊόντα (Β, Γ) που προστατεύονται με το ίδιο κύριο δίπλωμα ευρεσιτεχνίας;

4)

Σε περίπτωση καταφατικής απάντησης στο πρώτο ερώτημα, μπορεί να εκδοθεί πιστοποιητικό για προϊόν προστατευόμενο με ισχύον κύριο δίπλωμα ευρεσιτεχνίας, όταν ήδη έχει εκδοθεί πιστοποιητικό για άλλο προϊόν προστατευόμενο με το ίδιο κύριο δίπλωμα ευρεσιτεχνίας, αλλά ο δικαιούχος έχει αποποιηθεί το τελευταίο πιστοποιητικό με σκοπό την απόκτηση νέου πιστοποιητικού βάσει του ίδιου κύριου διπλώματος ευρεσιτεχνίας;

5)

Σε περίπτωση που για την απάντηση στο προηγούμενο ερώτημα ασκεί επιρροή το αν η αποποίηση ισχύει αναδρομικά, διέπεται το εν λόγω ζήτημα της ενδεχόμενης αναδρομικής ισχύος της αποποίησης από το άρθρο 14, αρχή και στοιχείο β', του κανονισμού ή μήπως από το εθνικό δίκαιο; Σε περίπτωση που το ζήτημα της ενδεχόμενης αναδρομικής ισχύος της αποποίησης διέπεται από το άρθρο 14, αρχή και στοιχείο β', του κανονισμού, έχει η διάταξη αυτή την έννοια ότι αναγνωρίζει αναδρομική ισχύ στην αποποίηση;


(1)  ΕΕ L 152, σ. 1.


26.1.2013   

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 26/23


Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το College van Beroep voor het Bedrijfsleven (Ολλανδία) στις 31 Οκτωβρίου 2012 — Maatschap T. van Oosterom en A. van Oosterom-Boelhouwer κατά Staatssecretaris van Economische Zaken, Landbouw en Innovatie

(Υπόθεση C-485/12)

2013/C 26/44

Γλώσσα διαδικασίας: η ολλανδική

Αιτούν δικαστήριο

College van Beroep voor het Bedrijfsleven

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

Προσφεύγουσα: Maatschap T. van Oosterom en A. van Oosterom-Boelhouwer

Καθού: Staatssecretaris van Economische Zaken, Landbouw en Innovatie

Προδικαστικό ερώτημα

Έχει το άρθρο 32 του κανονισμού (ΕΚ) 796/2004 (1) την έννοια ότι πρέπει πάντοτε να διενεργείται φυσικός επιτόπου έλεγχος, πριν αποφασισθεί, βάσει αεροφωτογραφιών που ελήφθησαν σε σχέση με την εκτίμηση μιας δηλώσεως, ότι η υποβληθείσα από γεωργό δήλωση είναι ανακριβής;


(1)  Κανονισμός (ΕΚ) 796/2004 της Επιτροπής, της 21ης Απριλίου 2004, σχετικά με τη θέσπιση λεπτομερών κανόνων για την εφαρμογή της πολλαπλής συμμόρφωσης, της διαφοροποίησης και του ολοκληρωμένου συστήματος διαχείρισης και ελέγχου που προβλέπονται στον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1782/2003 του Συμβουλίου για τη θέσπιση κοινών κανόνων για τα καθεστώτα άμεσης στήριξης στα πλαίσια της κοινής γεωργικής πολιτικής και για τη θέσπιση ορισμένων καθεστώτων στήριξης για τους γεωργούς (ΕΕ L 141, σ. 18).


26.1.2013   

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 26/24


Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Gerechtshof te 's-Hertogenbosch (Κάτω Χώρες) στις 31 Οκτωβρίου 2012 — Χ κατά Heffingsambtenaar van de gemeente Z

(Υπόθεση C-486/12)

2013/C 26/45

Γλώσσα διαδικασίας: η ολλανδική

Αιτούν δικαστήριο

Gerechtshof te 's-Hertogenbosch

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

Εκκαλούσα: Χ

Εφεσίβλητος: Heffingsambtenaar van de gemeente Z

Προδικαστικά ερωτήματα

1)

Συνιστά γνωστοποίηση των υπό επεξεργασία δεδομένων κατά την έννοια του άρθρου 12, αρχή και στοιχείο α', δεύτερη περίπτωση, της οδηγίας (1) η παροχή πρόσβασης σε αυτά (όπως νοείται στο άρθρο 79, παράγραφος 2, του νόμου GBA [νόμου για τις δημοτικές βάσεις προσωπικών δεδομένων]);

2)

Απαγορεύει το άρθρο 12, αρχή και στοιχείο α', της οδηγίας την επιβολή παραβόλου για τη γνωστοποίηση υπό επεξεργασία προσωπικών δεδομένων μέσω χορήγησης αποσπάσματος από τη δημοτική βάση δεδομένων;

3)

Σε περίπτωση αρνητικής απάντησης στο ερώτημα 2): συνιστά η επιβολή του επίμαχου παράβολου υπερβολική δαπάνη κατά την έννοια του άρθρου 12, αρχή και στοιχείο α', της οδηγίας;


(1)  Οδηγία 95/46/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 24ης Οκτωβρίου 1995, για την προστασία των φυσικών προσώπων έναντι της επεξεργασίας δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα και για την ελεύθερη κυκλοφορία των δεδομένων αυτών (ΕΕ L 281, σ. 31).


26.1.2013   

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 26/24


Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Juzgado Contencioso-Administrativo no 1 de Ourense (Ισπανία) στις 2 Νοεμβρίου 2012 — Vueling Airlines S.A. κατά Instituto Galego de Consumo de la Xunta de Galicia

(Υπόθεση C-487/12)

2013/C 26/46

Γλώσσα διαδικασίας: η ισπανική

Αιτούν δικαστήριο

Juzgado Contencioso-Administrativo no 1 de Ourense

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

Προσφεύγουσα: Vueling Airlines S.A.

Καθού: Instituto Galego de Consumo de la Xunta de Galicia

Προδικαστικό ερώτημα

Έχει το άρθρο 22, παράγραφος 1, του κανονισμού (ΕΚ) 1008/2008 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (1), της 24ης Σεπτεμβρίου 2008, σχετικά με κοινούς κανόνες εκμετάλλευσης των αεροπορικών γραμμών στην Κοινότητα, την έννοια ότι αντιβαίνει σε αυτό εθνική ρύθμιση (άρθρο 97 του νόμου 48/1960 περί εναερίων μεταφορών) που υποχρεώνει τις εταιρίες εναέριας μεταφοράς επιβατών να αναγνωρίζουν εν πάση περιπτώσει στους επιβάτες το δικαίωμα να παραδίδουν προς μεταφορά αποσκευή χωρίς επιπρόσθετο κόστος ούτε επιβάρυνση της βασικής τιμής του αγορασθέντος εισιτηρίου;


(1)  EE L 293, σ. 3.


26.1.2013   

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 26/24


Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Conseil d'État (Γαλλία) στις 5 Νοεμβρίου 2012 — Conseil national de l'ordre des médecins κατά Ministère des affaires sociales et de la santé

(Υπόθεση C-492/12)

2013/C 26/47

Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική

Αιτούν δικαστήριο

Conseil d'État.

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

Αιτούν: Conseil national de l'ordre des médecins

Καθού: Ministère des affaires sociales et de la santé

Προδικαστικά ερωτήματα

1)

Αποκλείει η απαίτηση περί ειδικού οδοντιατρικού επαγγέλματος, την οποία θέτει το άρθρο 36 της οδηγίας 2005/36/ΕΚ (1) την καθιέρωση πανεπιστημιακού προγράμματος μεταπτυχιακών σπουδών για την απόκτηση ειδικότητας, το οποίο είναι κοινό για τους φοιτητές της ιατρικής και της οδοντιατρικής;

2)

Έχουν οι διατάξεις της οδηγίας σχετικά με τις ιατρικές ειδικότητες την έννοια ότι αποκλείουν το ενδεχόμενο επιστημονικοί τομείς όπως οι απαριθμούμενοι στη σκέψη 3 της παρούσας αποφάσεως (2) να περιλαμβάνονται σε πρόγραμμα σπουδών οδοντιατρικής;


(1)  Οδηγία 2005/36/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 7ης Σεπτεμβρίου 2005, σχετικά με την αναγνώριση των επαγγελματικών προσόντων (ΕΕ L 255, σ. 22).

(2)  Συγκεκριμένα, αφενός μεν θεωρητική εκπαίδευση στη χειρουργική στόματος η οποία περιλαμβάνει, μεταξύ άλλων, εκπαίδευση στην περιοδοντική χειρουργική και στη χειρουργική των οδοντογενών και μη οδοντογενών γναθικών κύστεων, την χειρουργική για την τοποθέτηση οδοντιατρικών προσθηκών και εμφυτευμάτων, τη μελέτη των παθήσεων που σχετίζονται με καλοήθεις όγκους, των παθήσεων των σιελογόνων και την αντιμετώπιση προβλημάτων ορθοδοντικής χειρουργικής και ορθογναθικής, αφετέρου δε πρακτική άσκηση τουλάχιστον τριών εξαμήνων σε μονάδα εξειδικευμένη στην οδοντιατρική και τριών εξαμήνων σε μονάδα εξειδικευμένη στη γναθοπροσωπική χειρουργική


26.1.2013   

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 26/25


Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το First-tier Tribunal (Tax Chamber) (Ηνωμένο Βασίλειο) στις 5 Νοεμβρίου 2012 — Dixons Retail Plc κατά Commissioners for Her Majesty's Revenue and Customs

(Υπόθεση C-494/12)

2013/C 26/48

Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική

Αιτούν δικαστήριο

First-tier Tribunal (Tax Chamber)

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

Προσφεύγουσα: Dixons Retail Plc

Καθής: Commissioners for Her Majesty's Revenue and Customs

Προδικαστικά ερωτήματα

1)

Έχει το άρθρο 14, παράγραφος 1, [της οδηγίας 2006/112/ΕΕ του Συμβουλίου της 28ης Νοεμβρίου 2006] (1) την έννοια ότι εφαρμόζεται όταν η υλική μεταβίβαση αγαθού επιτυγχάνεται δι’ εξαπατήσεως συνισταμένης στο ότι η εκ μέρους του αποκτώντος το αγαθό πληρωμή χωρεί μέσω πιστωτικής ή χρεωστικής κάρτας εν γνώσει του ιδίου ότι δεν νομιμοποιείται να την χρησιμοποιεί;

2)

Όταν η υλική μεταβίβαση αγαθού επιτυγχάνεται δι’ απατηλής χρήσεως κάρτας, χωρεί ή όχι «μεταβίβαση του δικαιώματος να διαθέτει κάποιος, ως κύριος, ενσώματο αγαθό» κατά την έννοια του άρθρου 14, παράγραφος 1;

3)

Έχει το άρθρο 73 την έννοια ότι εφαρμόζεται όταν ο μεταβιβάζων αγαθό επιτυγχάνει την είσπραξη του τιμήματος βάσει συμφωνίας με τρίτον ο οποίος ανέλαβε να προβεί στην αφορώσα τη συγκεκριμένη συναλλαγή πληρωμή μέσω κάρτας, παρά το ότι ο αποκτών το αγαθό γνωρίζει ότι δεν νομιμοποιείται να κάνει χρήση της κάρτας;

4)

Στην περίπτωση πληρωμής από τρίτον σε εκτέλεση συμφωνίας μεταξύ αυτού και του μεταβιβάζοντος το αγαθό, κατόπιν χρησιμοποιήσεως για την πληρωμή στον μεταβιβάζοντα κάρτας την οποία ο αποκτών το αγαθό δεν νομιμοποιείται να χρησιμοποιεί, συνιστά η εκ μέρους του τρίτου πληρωμή «αντιπαροχή για την παράδοση» κατά την έννοια του άρθρου 73;


(1)  Οδηγία 2006/112/ΕΚ του Συμβουλίου, της 28ης Νοεμβρίου 2006, σχετικά με το κοινό σύστημα φόρου προστιθέμενης αξίας (ΕΕ L 347, σ. 1).


26.1.2013   

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 26/25


Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Tribunale Amministrativo Regionale per la Sicilia (Ιταλία) στις 7 Νοεμβρίου 2012 — Davide Gullotta, Farmacia di Gullotta Davide & C. Sas κατά Ministero della Salute, Azienda Sanitaria Provinciale di Catania

(Υπόθεση C-497/12)

2013/C 26/49

Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική

Αιτούν δικαστήριο

Tribunale Amministrativo Regionale per la Sicilia

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

Προσφεύγοντες: Davide Gullotta, Farmacia di Gullotta Davide & C. Sas

Καθών: Ministero della Salute, Azienda Sanitaria Provinciale di Catania

Προδικαστικά ερωτήματα

1)

Έχουν οι αρχές της ελευθερίας εγκαταστάσεως, της απαγορεύσεως των διακρίσεων και της προστασίας του ανταγωνισμού, τις οποίες διακηρύσσουν τα άρθρα 49 και επόμ. ΣΛΕΕ, την έννοια ότι προσκρούει σε αυτές εθνική ρύθμιση η οποία δεν επιτρέπει σε αδειούχο φαρμακοποιό, ο οποίος είναι μεν εγγεγραμμένος στον οικείο επαγγελματικό σύλλογο αλλά δεν είναι ιδιοκτήτης εμπορικού καταστήματος εντεταγμένου στο οργανόγραμμα, να πωλεί λιανικώς, από το κατάστημα πωλήσεως παραφαρμακευτικών ειδών ιδιοκτησίας του, και φάρμακα χορηγούμενα με ιατρική συνταγή «λευκού χρώματος», ήτοι μη καλυπτόμενα από το εθνικό σύστημα ασφαλίσεως υγείας, το κόστος των οποίων βαρύνει εξ ολοκλήρου τον ασφαλισμένο, θεσπίζοντας και [Σελ. πρωτ. 17] στον τομέα αυτό απαγόρευση πωλήσεως φαρμακευτικών προϊόντων συγκεκριμένων κατηγοριών και αριθμητικό περιορισμό των εμπορικών καταστημάτων που εδρεύουν στην εθνική επικράτεια;

2)

Έχει το άρθρο 15 του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης την έννοια ότι η αρχή την οποία διακηρύσσει τυγχάνει εφαρμογής άνευ περιορισμών και όσον αφορά το επάγγελμα του φαρμακοποιού, χωρίς ο χαρακτήρας δημοσίου συμφέροντος που συνδέεται με το εν λόγω επάγγελμα να δικαιολογεί την ύπαρξη διαφορετικών συστημάτων για τους φαρμακοποιούς που είναι ιδιοκτήτες φαρμακείου και για τους φαρμακοποιούς που είναι ιδιοκτήτες καταστήματος πωλήσεως παραφαρμακευτικών ειδών όσον αφορά την πώληση των φαρμάκων που μνημονεύονται στο ανωτέρω σημείο 1;

3)

Έχουν τα άρθρα 102 και 106 της ΣΛΕΕ την έννοια ότι η απαγόρευση της καταχρήσεως δεσπόζουσας θέσεως εφαρμόζεται χωρίς περιορισμούς όσον αφορά το επάγγελμα του φαρμακοποιού, στο μέτρο που φαρμακοποιός με άδεια λειτουργίας παραδοσιακού φαρμακείου για την πώληση φαρμάκων, δυνάμει συμβάσεως συναφθείσας με την εθνική υπηρεσία ασφαλίσεως υγείας, τυγχάνει ευνοϊκής μεταχειρίσεως λόγω της απαγορεύσεως που ισχύει για τους αδειούχους καταστημάτων πωλήσεως παραφαρμακευτικών ειδών πωλήσεως φαρμάκων της κατηγορίας C, χωρίς τούτο να δικαιολογείται από τις αδιαμφισβήτητες ιδιαιτερότητες του επαγγέλματος του φαρμακοποιού οι οποίες απορρέουν από τον δημοσίου συμφέροντος χαρακτήρα της προστασίας της υγείας των πολιτών;


26.1.2013   

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 26/26


Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Tribunale di Tivoli (Ιταλία) στις 7 Νοεμβρίου 2012 — Antonella Pedone κατά Maria Adele Corrao

(Υπόθεση C-498/12)

2013/C 26/50

Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική

Αιτούν δικαστήριο

Tribunale di Tivoli

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

Ενάγουσα: Antonella Pedone

Εναγόμενη: Maria Adele Corrao

Προδικαστικά ερωτήματα

1)

Είναι σύμφωνο το άρθρο 130 του προεδρικού διατάγματος 115, της 30ής Μαΐου 2002, περί ευεργετήματος πενίας κατά το ιταλικό δίκαιο, καθόσον ορίζει ότι τα ποσά που καταβάλλονται στον δικηγόρο, τον επικουρούντα το δικαστήριο εμπειρογνώμονα και τον τεχνικό σύμβουλο μειώνονται κατά το ήμισυ, προς το άρθρο 47, παράγραφος 3, του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης, το οποίο προβλέπει ότι το ευεργέτημα πενίας πρέπει να παρέχεται σε όσους δεν διαθέτουν επαρκείς πόρους, εφόσον τούτο είναι αναγκαίο για να εξασφαλιστεί η αποτελεσματική πρόσβαση στη δικαιοσύνη;

2)

Είναι σύμφωνο το άρθρο 130 του προεδρικού διατάγματος 115, της 30ής Μαΐου 2002, περί ευεργετήματος πενίας κατά το ιταλικό δίκαιο, καθόσον ορίζει ότι τα ποσά που καταβάλλονται στον δικηγόρο, τον επικουρούντα το δικαστήριο εμπειρογνώμονα και τον τεχνικό σύμβουλο μειώνονται κατά το ήμισυ, προς το άρθρο 6 της Ευρωπαϊκής Συμβάσεως για την Προάσπιση των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου, όπως έχει μεταφερθεί στο κοινοτικό δίκαιο με το άρθρο 52, παράγραφος 3, του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης και το άρθρο 6 [ΣΛΕΕ];


26.1.2013   

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 26/26


Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Tribunale di Tivoli (Ιταλία) στις 7 Νοεμβρίου 2012 — Elisabetta Gentile κατά Ufficio Finanziario della Direzione Ufficio Territoriale di Tivoli κ.λπ.

(Υπόθεση C-499/12)

2013/C 26/51

Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική

Αιτούν δικαστήριο

Tribunale di Tivoli

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

Ενάγουσα: Elisabetta Gentile

Εναγόμενοι: Ufficio Finanziario della Direzione — Ufficio Territoriale di Tivoli, Fabrizio Penna, Gianfranco Di Nicola

Προδικαστικό ερώτημα

Είναι σύμφωνο το άρθρο 130 του προεδρικού διατάγματος 115, της 30ής Μαΐου 2002, περί ευεργετήματος πενίας κατά το ιταλικό δίκαιο, καθόσον ορίζει ότι τα ποσά που καταβάλλονται στον δικηγόρο, τον επικουρούντα το δικαστήριο εμπειρογνώμονα και τον τεχνικό σύμβουλο μειώνονται κατά το ήμισυ, προς το άρθρο 47, παράγραφος 3, του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης, το οποίο προβλέπει ότι το ευεργέτημα πενίας πρέπει να παρέχεται σε όσους δεν διαθέτουν επαρκείς πόρους, εφόσον τούτο είναι αναγκαίο για να εξασφαλιστεί η αποτελεσματική πρόσβαση στη δικαιοσύνη;


26.1.2013   

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 26/26


Προσφυγή της 6ης Νοεμβρίου 2012 — Ευρωπαϊκή Επιτροπή κατά Δημοκρατίας της Πολωνίας

(Υπόθεση C-500/12)

2013/C 26/52

Γλώσσα διαδικασίας: η πολωνική

Διάδικοι

Προσφεύγουσα: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: J. Hottiaux και H. Støvlbæk)

Καθής: Δημοκρατία της Πολωνίας

Αιτήματα της προσφεύγουσας

Η προσφεύγουσα ζητεί από το Δικαστήριο:

να αναγνωρίσει ότι η Δημοκρατία της Πολωνίας παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από το άρθρο 2 της οδηγίας 2011/18/ΕΕ της Επιτροπής, της 1ης Μαρτίου 2011, περί τροποποιήσεως των παραρτημάτων II, V και VI της οδηγίας 2008/57/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, σχετικά με τη διαλειτουργικότητα του κοινοτικού σιδηροδρομικού συστήματος (1), μη θεσπίζοντας ή εν πάση περιπτώσει μη ανακοινώνοντας τις αναγκαίες για τη συμμόρφωση προς την εν λόγω οδηγία νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις·

να καταδικάσει τη Δημοκρατία της Πολωνίας στα δικαστικά έξοδα.

Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα

Η προθεσμία για τη μεταφορά της οδηγίας στην εσωτερική έννομη τάξη έληξε στις 31 Δεκεμβρίου 2011.


(1)  ΕΕ L 57, σ. 21.


26.1.2013   

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 26/27


Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Verwaltungsgericht Berlin (Γερμανία) στις 8 Νοεμβρίου 2012 — Thomas Specht κατά Land Berlin

(Υπόθεση C-501/12)

2013/C 26/53

Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική

Αιτούν δικαστήριο

Verwaltungsgericht Berlin

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

Προσφεύγων: Thomas Specht

Καθού: Land Berlin

Προδικαστικά ερωτήματα

1)

Έχει το Ευρωπαϊκό πρωτογενές και/ή παράγωγο δίκαιο, εν προκειμένω, ειδικότερα, η οδηγία 2000/78/ΕΚ (1), την έννοια γενικής απαγορεύσεως αδικαιολόγητης δυσμενούς διακρίσεως λόγω ηλικίας, ώστε να περιλαμβάνει επίσης εθνικούς κανόνες περί της μισθοδοσίας των δημοσίων υπαλλήλων ομόσπονδου κράτους;

2)

Σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως στο πρώτο ερώτημα: προκύπτει από την ερμηνεία του εν λόγω ευρωπαϊκού πρωτογενούς και/ή παραγώγου δικαίου ότι εθνική ρύθμιση, κατά την οποία το ύψος του βασικού μισθού υπαλλήλου κατά τη σύναψη της υπαλληλικής σχέσεως εξαρτάται ουσιαστικά από την ηλικία του και αυξάνει στη συνέχεια κυρίως σε συνάρτηση με τη διάρκεια της υπαλληλικής σχέσεως, συνιστά άμεση ή έμμεση δυσμενή διάκριση λόγω ηλικίας;

3)

Σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως και στο δεύτερο ερώτημα: απαγορεύει η ερμηνεία του εν λόγω πρωτογενούς και/ή παραγώγου δικαίου να δικαιολογείται αυτή η εθνική διάταξη λόγω της επιδιωκόμενης από τον νομοθέτη επιβραβεύσεως της επαγγελματικής πείρας;

4)

Σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως και στο τρίτο ερώτημα: επιτρέπει η ερμηνεία του ευρωπαϊκού πρωτογενούς και/ή παραγώγου δικαίου, ενόσω δεν εφαρμόζεται δίκαιο περί μισθοδοσίας μη εισάγον διακρίσεις, άλλο έννομο αποτέλεσμα από αυτό της αναδρομικής αμοιβής αυτών που έχουν υποστεί δυσμενή διάκριση σύμφωνα με το ανώτατο μισθολογικό κλιμάκιο του βαθμού τους;

Προκύπτει η έννομη συνέπεια της παραβιάσεως της αρχής της απαγορεύσεως των διακρίσεων από το ίδιο το ευρωπαϊκό πρωτογενές και/ή παράγωγο δίκαιο, εν προκειμένω, ειδικότερα, από την οδηγία 2000/78/ΕΚ, ή απορρέει η αξίωση μόνον από την κατά το δίκαιο της Ενώσεως ευθύνη του κράτους, συμφώνως προς την άποψη ότι διατάξεις του ευρωπαϊκού δικαίου έχουν μεταφερθεί ελλιπώς στο εθνικό δίκαιο;

5)

Απαγορεύει η ερμηνεία του ευρωπαϊκού πρωτογενούς και/ή παραγώγου δικαίου να εξαρτά εθνική διάταξη την αξίωση (αναδρομικής) πληρωμής ή αποζημιώσεως από τη διεκδίκησή της εκ μέρους των υπαλλήλων σε εύθετο χρόνο;

6)

Σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως στα ερωτήματα 1 έως 3: προκύπτει από την ερμηνεία του ευρωπαϊκού πρωτογενούς και/ή παραγώγου δικαίου ότι μεταβατικός νόμος με τον οποίο οι προϋπάρχοντες δημόσιοι υπάλληλοι κατατάσσονται σε κλιμάκιο του νέου συστήματος μόνο βάσει του ποσού του βασικού τους μισθού τον οποίο λαμβάνουν σύμφωνα με το παλαιό (εισάγον διακρίσεις) δίκαιο περί μισθών κατά την κρίσιμη για τη μεταβατική περίοδο ημερομηνία, και σύμφωνα με τον οποίο η περαιτέρω εξέλιξη σε ανώτερα κλιμάκια κατόπιν υπολογίζεται, ανεξάρτητα από τον απόλυτο χρόνο εμπειρίας του υπαλλήλου, μόνο βάσει των περιόδων της επιπροσθέτως αποκτηθείσας εμπειρίας από της ενάρξεως ισχύος του μεταβατικού νόμου, συνιστά –μέχρι την εκάστοτε επίτευξη του ανωτάτου μισθολογικού κλιμακίου– διαιώνιση της υφισταμένης διακρίσεως λόγω ηλικίας;

7)

Σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως και στο ερώτημα 6: εμποδίζει η ερμηνεία του ευρωπαϊκού πρωτογενούς και/ή παραγώγου δικαίου τη δικαιολόγηση αυτής της απεριορίστως συνεχιζομένης άνισης μεταχειρίσεως λόγω του επιδιωκόμενου από τον νομοθέτη σκοπού να μη προστατεύεται με τον μεταβατικό νόμο (μόνο) το μέχρι την κρίσιμη για την μετάβαση ημερομηνία υφιστάμενο κεκτημένο, αλλά (και) η προσδοκία του κατά το παλαιό δίκαιο περί μισθοδοσίας βιοτικού εισοδήματος που προβλέπεται ότι θα παρέχεται στον εκάστοτε βαθμό;

Μπορεί να δικαιολογηθεί η συνεχιζόμενη δυσμενής διάκριση των προϋπαρχόντων υπαλλήλων λόγω του ότι η εναλλακτική ρύθμιση (ατομική κατάταξη και των προϋπαρχόντων υπαλλήλων ανάλογα με τις περιόδους εμπειρίας) θα συνδεόταν με αυξημένες διοικητικές δαπάνες;

8)

Σε περίπτωση αρνητικής απαντήσεως στο ερώτημα 7 όσον αφορά τη δικαιολόγηση: επιτρέπει η ερμηνεία του ευρωπαϊκού πρωτογενούς και/ή παραγώγου δικαίου, ενόσω δεν εφαρμόζεται και για τους προϋπάρχοντες υπαλλήλους δίκαιο περί μισθοδοσίας μη εισάγον διακρίσεις, άλλο έννομο αποτέλεσμα από αυτό της αναδρομικής και συνεχούς μισθοδοτήσεως των προϋπαρχόντων υπαλλήλων σύμφωνα με το ανώτατο μισθολογικό κλιμάκιο του βαθμού τους;

Προκύπτει η έννομη συνέπεια της παραβιάσεως της αρχής της απαγορεύσεως των διακρίσεων από το ίδιο το ευρωπαϊκό πρωτογενές και/ή παράγωγο δίκαιο, εν προκειμένω, ειδικότερα, από την οδηγία 2000/78/ΕΚ, ή απορρέει η αξίωση μόνον από την κατά το δίκαιο της Ενώσεως ευθύνη του κράτους, συμφώνως προς την άποψη ότι διατάξεις του ευρωπαϊκού δικαίου έχουν μεταφερθεί ελλιπώς στο εθνικό δίκαιο;


(1)  Οδηγία 2000/78/ΕΚ του Συμβουλίου, της 27ης Νοεμβρίου 2000, για τη διαμόρφωση γενικού πλαισίου για την ίση μεταχείριση στην απασχόληση και την εργασία (ΕΕ L 303, σ. 16).


26.1.2013   

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 26/28


Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Verwaltungsgericht Berlin (Γερμανία) στις 8 Νοεμβρίου 2012 — Jens Schombera κατά Land Berlin

(Υπόθεση C-502/12)

2013/C 26/54

Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική

Αιτούν δικαστήριο

Verwaltungsgericht Berlin

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

Προσφεύγων: Jens Schombera

Καθού: Land Berlin

Προδικαστικά ερωτήματα

1)

Έχει το Ευρωπαϊκό πρωτογενές και/ή παράγωγο δίκαιο, εν προκειμένω, ειδικότερα, η οδηγία 2000/78/ΕΚ (1), την έννοια γενικής απαγορεύσεως αδικαιολόγητης δυσμενούς διακρίσεως λόγω ηλικίας, ώστε να περιλαμβάνει επίσης εθνικούς κανόνες περί της μισθοδοσίας των δημοσίων υπαλλήλων ομόσπονδου κράτους;

2)

Σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως στο πρώτο ερώτημα: προκύπτει από την ερμηνεία του εν λόγω ευρωπαϊκού πρωτογενούς και/ή παραγώγου δικαίου ότι εθνική ρύθμιση, κατά την οποία το ύψος του βασικού μισθού υπαλλήλου κατά τη σύναψη της υπαλληλικής σχέσεως εξαρτάται ουσιαστικά από την ηλικία του και αυξάνει στη συνέχεια κυρίως σε συνάρτηση με τη διάρκεια της υπαλληλικής σχέσεως, συνιστά άμεση ή έμμεση δυσμενή διάκριση λόγω ηλικίας;

3)

Σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως και στο δεύτερο ερώτημα: απαγορεύει η ερμηνεία του εν λόγω πρωτογενούς και/ή παραγώγου δικαίου να δικαιολογείται αυτή η εθνική διάταξη λόγω της επιδιωκόμενης από τον νομοθέτη επιβραβεύσεως της επαγγελματικής πείρας;

4)

Σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως και στο τρίτο ερώτημα: επιτρέπει η ερμηνεία του ευρωπαϊκού πρωτογενούς και/ή παραγώγου δικαίου, ενόσω δεν εφαρμόζεται δίκαιο περί μισθοδοσίας μη εισάγον διακρίσεις, άλλο έννομο αποτέλεσμα από αυτό της αναδρομικής αμοιβής αυτών που έχουν υποστεί δυσμενή διάκριση σύμφωνα με το ανώτατο μισθολογικό κλιμάκιο του βαθμού τους;

Προκύπτει η έννομη συνέπεια της παραβιάσεως της αρχής της απαγορεύσεως των διακρίσεων από το ίδιο το ευρωπαϊκό πρωτογενές και/ή παράγωγο δίκαιο, εν προκειμένω, ειδικότερα, από την οδηγία 2000/78/ΕΚ, ή απορρέει η αξίωση μόνον από την κατά το δίκαιο της Ενώσεως ευθύνη του κράτους, συμφώνως προς την άποψη ότι διατάξεις του ευρωπαϊκού δικαίου έχουν μεταφερθεί ελλιπώς στο εθνικό δίκαιο;

5)

Απαγορεύει η ερμηνεία του ευρωπαϊκού πρωτογενούς και/ή παραγώγου δικαίου να εξαρτά εθνική διάταξη την αξίωση (αναδρομικής) πληρωμής ή αποζημιώσεως από τη διεκδίκησή της εκ μέρους των υπαλλήλων σε εύθετο χρόνο;


(1)  Οδηγία 2000/78/ΕΚ του Συμβουλίου, της 27ης Νοεμβρίου 2000, για τη διαμόρφωση γενικού πλαισίου για την ίση μεταχείριση στην απασχόληση και την εργασία (ΕΕ L 303, σ. 16).


26.1.2013   

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 26/28


Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Verwaltungsgericht Berlin (Γερμανία) στις 8 Νοεμβρίου 2012 — Alexander Wieland κατά Land Berlin

(Υπόθεση C-503/12)

2013/C 26/55

Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική

Αιτούν δικαστήριο

Verwaltungsgericht Berlin

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

Προσφεύγων: Alexander Wieland

Καθού: Land Berlin

Προδικαστικά ερωτήματα

1)

Έχει το Ευρωπαϊκό πρωτογενές και/ή παράγωγο δίκαιο, εν προκειμένω, ειδικότερα, η οδηγία 2000/78/ΕΚ (1), την έννοια γενικής απαγορεύσεως αδικαιολόγητης δυσμενούς διακρίσεως λόγω ηλικίας, ώστε να περιλαμβάνει επίσης εθνικούς κανόνες περί της μισθοδοσίας των δημοσίων υπαλλήλων ομόσπονδου κράτους;

2)

Σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως στο πρώτο ερώτημα: προκύπτει από την ερμηνεία του εν λόγω ευρωπαϊκού πρωτογενούς και/ή παραγώγου δικαίου ότι εθνική ρύθμιση, κατά την οποία το ύψος του βασικού μισθού υπαλλήλου κατά τη σύναψη της υπαλληλικής σχέσεως εξαρτάται ουσιαστικά από την ηλικία του και αυξάνει στη συνέχεια κυρίως σε συνάρτηση με τη διάρκεια της υπαλληλικής σχέσεως, συνιστά άμεση ή έμμεση δυσμενή διάκριση λόγω ηλικίας;

3)

Σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως και στο δεύτερο ερώτημα: απαγορεύει η ερμηνεία του εν λόγω πρωτογενούς και/ή παραγώγου δικαίου να δικαιολογείται αυτή η εθνική διάταξη λόγω της επιδιωκόμενης από τον νομοθέτη επιβραβεύσεως της επαγγελματικής πείρας;

4)

Σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως και στο τρίτο ερώτημα: επιτρέπει η ερμηνεία του ευρωπαϊκού πρωτογενούς και/ή παραγώγου δικαίου, ενόσω δεν εφαρμόζεται δίκαιο περί μισθοδοσίας μη εισάγον διακρίσεις, άλλο έννομο αποτέλεσμα από αυτό της αναδρομικής αμοιβής αυτών που έχουν υποστεί δυσμενή διάκριση σύμφωνα με το ανώτατο μισθολογικό κλιμάκιο του βαθμού τους;

Προκύπτει η έννομη συνέπεια της παραβιάσεως της αρχής της απαγορεύσεως των διακρίσεων από το ίδιο το ευρωπαϊκό πρωτογενές και/ή παράγωγο δίκαιο, εν προκειμένω, ειδικότερα, από την οδηγία 2000/78/ΕΚ, ή απορρέει η αξίωση μόνον από την κατά το δίκαιο της Ενώσεως ευθύνη του κράτους, συμφώνως προς την άποψη ότι διατάξεις του ευρωπαϊκού δικαίου έχουν μεταφερθεί ελλιπώς στο εθνικό δίκαιο;

5)

Απαγορεύει η ερμηνεία του ευρωπαϊκού πρωτογενούς και/ή παραγώγου δικαίου να εξαρτά εθνική διάταξη την αξίωση (αναδρομικής) πληρωμής ή αποζημιώσεως από τη διεκδίκησή της εκ μέρους των υπαλλήλων σε εύθετο χρόνο;

6)

Σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως στα ερωτήματα 1 έως 3: προκύπτει από την ερμηνεία του ευρωπαϊκού πρωτογενούς και/ή παραγώγου δικαίου ότι μεταβατικός νόμος με τον οποίο οι προϋπάρχοντες δημόσιοι υπάλληλοι κατατάσσονται σε κλιμάκιο του νέου συστήματος μόνο βάσει του ποσού του βασικού τους μισθού τον οποίο λαμβάνουν σύμφωνα με το παλαιό (εισάγον διακρίσεις) δίκαιο περί μισθών κατά την κρίσιμη για τη μεταβατική περίοδο ημερομηνία, και σύμφωνα με τον οποίο η περαιτέρω εξέλιξη σε ανώτερα κλιμάκια κατόπιν υπολογίζεται, ανεξάρτητα από τον απόλυτο χρόνο εμπειρίας του υπαλλήλου, μόνο βάσει των περιόδων της επιπροσθέτως αποκτηθείσας εμπειρίας από της ενάρξεως ισχύος του μεταβατικού νόμου, συνιστά –μέχρι την εκάστοτε επίτευξη του ανωτάτου μισθολογικού κλιμακίου– διαιώνιση της υφισταμένης διακρίσεως λόγω ηλικίας;

7)

Σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως και στο ερώτημα 6: εμποδίζει η ερμηνεία του ευρωπαϊκού πρωτογενούς και/ή παραγώγου δικαίου τη δικαιολόγηση αυτής της απεριορίστως συνεχιζομένης άνισης μεταχειρίσεως λόγω του επιδιωκόμενου από τον νομοθέτη σκοπού να μη προστατεύεται με τον μεταβατικό νόμο (μόνο) το μέχρι την κρίσιμη για την μετάβαση ημερομηνία υφιστάμενο κεκτημένο, αλλά (και) η προσδοκία του κατά το παλαιό δίκαιο περί μισθοδοσίας βιοτικού εισοδήματος που προβλέπεται ότι θα παρέχεται στον εκάστοτε βαθμό;

Μπορεί να δικαιολογηθεί η συνεχιζόμενη δυσμενής διάκριση των προϋπαρχόντων υπαλλήλων λόγω του ότι η εναλλακτική ρύθμιση (ατομική κατάταξη και των προϋπαρχόντων υπαλλήλων ανάλογα με τις περιόδους εμπειρίας) θα συνδεόταν με αυξημένες διοικητικές δαπάνες;

8)

Σε περίπτωση αρνητικής απαντήσεως στο ερώτημα 7 όσον αφορά τη δικαιολόγηση: επιτρέπει η ερμηνεία του ευρωπαϊκού πρωτογενούς και/ή παραγώγου δικαίου, ενόσω δεν εφαρμόζεται και για τους προϋπάρχοντες υπαλλήλους δίκαιο περί μισθοδοσίας μη εισάγον διακρίσεις, άλλο έννομο αποτέλεσμα από αυτό της αναδρομικής και συνεχούς μισθοδοτήσεως των προϋπαρχόντων υπαλλήλων σύμφωνα με το ανώτατο μισθολογικό κλιμάκιο του βαθμού τους;

Προκύπτει η έννομη συνέπεια της παραβιάσεως της αρχής της απαγορεύσεως των διακρίσεων από το ίδιο το ευρωπαϊκό πρωτογενές και/ή παράγωγο δίκαιο, εν προκειμένω, ειδικότερα, από την οδηγία 2000/78/ΕΚ, ή απορρέει η αξίωση μόνον από την κατά το δίκαιο της Ενώσεως ευθύνη του κράτους, συμφώνως προς την άποψη ότι διατάξεις του ευρωπαϊκού δικαίου έχουν μεταφερθεί ελλιπώς στο εθνικό δίκαιο;


(1)  Οδηγία 2000/78/ΕΚ του Συμβουλίου, της 27ης Νοεμβρίου 2000, για τη διαμόρφωση γενικού πλαισίου για την ίση μεταχείριση στην απασχόληση και την εργασία (ΕΕ L 303, σ. 16).


26.1.2013   

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 26/29


Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Verwaltungsgericht Berlin (Γερμανία) στις 8 Νοεμβρίου 2012 — Uwe Schönefeld κατά Land Berlin

(Υπόθεση C-504/12)

2013/C 26/56

Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική

Αιτούν δικαστήριο

Verwaltungsgericht Berlin

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

Προσφεύγων: Uwe Schönefeld

Καθού: Land Berlin

Προδικαστικά ερωτήματα

1)

Έχει το Ευρωπαϊκό πρωτογενές και/ή παράγωγο δίκαιο, εν προκειμένω, ειδικότερα, η οδηγία 2000/78/ΕΚ (1), την έννοια γενικής απαγορεύσεως αδικαιολόγητης δυσμενούς διακρίσεως λόγω ηλικίας, ώστε να περιλαμβάνει επίσης εθνικούς κανόνες περί της μισθοδοσίας των δημοσίων υπαλλήλων ομόσπονδου κράτους;

2)

Σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως στο πρώτο ερώτημα: προκύπτει από την ερμηνεία του εν λόγω ευρωπαϊκού πρωτογενούς και/ή παραγώγου δικαίου ότι εθνική ρύθμιση, κατά την οποία το ύψος του βασικού μισθού υπαλλήλου κατά τη σύναψη της υπαλληλικής σχέσεως εξαρτάται ουσιαστικά από την ηλικία του και αυξάνει στη συνέχεια κυρίως σε συνάρτηση με τη διάρκεια της υπαλληλικής σχέσεως, συνιστά άμεση ή έμμεση δυσμενή διάκριση λόγω ηλικίας;

3)

Σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως και στο δεύτερο ερώτημα: απαγορεύει η ερμηνεία του εν λόγω πρωτογενούς και/ή παραγώγου δικαίου να δικαιολογείται αυτή η εθνική διάταξη λόγω της επιδιωκόμενης από τον νομοθέτη επιβραβεύσεως της επαγγελματικής πείρας;

4)

Σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως στα προηγούμενα ερωτήματα: προκύπτει από την ερμηνεία του ευρωπαϊκού πρωτογενούς και/ή παραγώγου δικαίου ότι μεταβατικός νόμος με τον οποίο οι προϋπάρχοντες δημόσιοι υπάλληλοι κατατάσσονται σε κλιμάκιο του νέου συστήματος μόνο βάσει του ποσού του βασικού τους μισθού τον οποίο λαμβάνουν σύμφωνα με το παλαιό (εισάγον διακρίσεις) δίκαιο περί μισθών κατά την κρίσιμη για τη μεταβατική περίοδο ημερομηνία, και σύμφωνα με τον οποίο η περαιτέρω εξέλιξη σε ανώτερα κλιμάκια κατόπιν υπολογίζεται, ανεξάρτητα από τον απόλυτο χρόνο εμπειρίας του υπαλλήλου, μόνο βάσει των περιόδων της επιπροσθέτως αποκτηθείσας εμπειρίας από της ενάρξεως ισχύος του μεταβατικού νόμου, συνιστά –μέχρι την εκάστοτε επίτευξη του ανωτάτου μισθολογικού κλιμακίου– διαιώνιση της υφισταμένης διακρίσεως λόγω ηλικίας;

5)

Σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως και στο ερώτημα 4: εμποδίζει η ερμηνεία του ευρωπαϊκού πρωτογενούς και/ή παραγώγου δικαίου τη δικαιολόγηση αυτής της απεριορίστως συνεχιζομένης άνισης μεταχειρίσεως λόγω του επιδιωκόμενου από τον νομοθέτη σκοπού να μη προστατεύεται με τον μεταβατικό νόμο (μόνο) το μέχρι την κρίσιμη για την μετάβαση ημερομηνία υφιστάμενο κεκτημένο, αλλά (και) η προσδοκία του κατά το παλαιό δίκαιο περί μισθοδοσίας βιοτικού εισοδήματος που προβλέπεται ότι θα παρέχεται στον εκάστοτε βαθμό;

Μπορεί να δικαιολογηθεί η συνεχιζόμενη δυσμενής διάκριση των προϋπαρχόντων υπαλλήλων λόγω του ότι η εναλλακτική ρύθμιση (ατομική κατάταξη και των προϋπαρχόντων υπαλλήλων ανάλογα με τις περιόδους εμπειρίας) θα συνδεόταν με αυξημένες διοικητικές δαπάνες;

6)

Σε περίπτωση αρνητικής απαντήσεως στο ερώτημα 5 όσον αφορά τη δικαιολόγηση: επιτρέπει η ερμηνεία του ευρωπαϊκού πρωτογενούς και/ή παραγώγου δικαίου, ενόσω δεν εφαρμόζεται και για τους προϋπάρχοντες υπαλλήλους δίκαιο περί μισθοδοσίας μη εισάγον διακρίσεις, άλλο έννομο αποτέλεσμα από αυτό της αναδρομικής και συνεχούς μισθοδοτήσεως των προϋπαρχόντων υπαλλήλων σύμφωνα με το ανώτατο μισθολογικό κλιμάκιο του βαθμού τους;

Προκύπτει η έννομη συνέπεια της παραβιάσεως της αρχής της απαγορεύσεως των διακρίσεων από το ίδιο το ευρωπαϊκό πρωτογενές και/ή παράγωγο δίκαιο, εν προκειμένω, ειδικότερα, από την οδηγία 2000/78/ΕΚ, ή απορρέει η αξίωση μόνον από την κατά το δίκαιο της Ενώσεως ευθύνη του κράτους, συμφώνως προς την άποψη ότι διατάξεις του ευρωπαϊκού δικαίου έχουν μεταφερθεί ελλιπώς στο εθνικό δίκαιο;


(1)  Οδηγία 2000/78/ΕΚ του Συμβουλίου, της 27ης Νοεμβρίου 2000, για τη διαμόρφωση γενικού πλαισίου για την ίση μεταχείριση στην απασχόληση και την εργασία (ΕΕ L 303, σ. 16).


26.1.2013   

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 26/30


Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Verwaltungsgericht Berlin (Γερμανία) στις 8 Νοεμβρίου 2012 — Antje Wilke κατά Land Berlin

(Υπόθεση C-505/12)

2013/C 26/57

Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική

Αιτούν δικαστήριο

Verwaltungsgericht Berlin

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

Προσφεύγουσα: Antje Wilke

Καθού: Land Berlin

Προδικαστικά ερωτήματα

1)

Έχει το Ευρωπαϊκό πρωτογενές και/ή παράγωγο δίκαιο, εν προκειμένω, ειδικότερα, η οδηγία 2000/78/ΕΚ (1), την έννοια γενικής απαγορεύσεως αδικαιολόγητης δυσμενούς διακρίσεως λόγω ηλικίας, ώστε να περιλαμβάνει επίσης εθνικούς κανόνες περί της μισθοδοσίας των δημοσίων υπαλλήλων ομόσπονδου κράτους;

2)

Σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως στο πρώτο ερώτημα: προκύπτει από την ερμηνεία του εν λόγω ευρωπαϊκού πρωτογενούς και/ή παραγώγου δικαίου ότι εθνική ρύθμιση, κατά την οποία το ύψος του βασικού μισθού υπαλλήλου κατά τη σύναψη της υπαλληλικής σχέσεως εξαρτάται ουσιαστικά από την ηλικία του και αυξάνει στη συνέχεια κυρίως σε συνάρτηση με τη διάρκεια της υπαλληλικής σχέσεως, συνιστά άμεση ή έμμεση δυσμενή διάκριση λόγω ηλικίας;

3)

Σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως και στο δεύτερο ερώτημα: απαγορεύει η ερμηνεία του εν λόγω πρωτογενούς και/ή παραγώγου δικαίου να δικαιολογείται αυτή η εθνική διάταξη λόγω της επιδιωκόμενης από τον νομοθέτη επιβραβεύσεως της επαγγελματικής πείρας;

4)

Σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως και στο τρίτο ερώτημα: επιτρέπει η ερμηνεία του ευρωπαϊκού πρωτογενούς και/ή παραγώγου δικαίου, ενόσω δεν εφαρμόζεται δίκαιο περί μισθοδοσίας μη εισάγον διακρίσεις, άλλο έννομο αποτέλεσμα από αυτό της αναδρομικής αμοιβής αυτών που έχουν υποστεί δυσμενή διάκριση σύμφωνα με το ανώτατο μισθολογικό κλιμάκιο του βαθμού τους;

Προκύπτει η έννομη συνέπεια της παραβιάσεως της αρχής της απαγορεύσεως των διακρίσεων από το ίδιο το ευρωπαϊκό πρωτογενές και/ή παράγωγο δίκαιο, εν προκειμένω, ειδικότερα, από την οδηγία 2000/78/ΕΚ, ή απορρέει η αξίωση μόνον από την κατά το δίκαιο της Ενώσεως ευθύνη του κράτους, συμφώνως προς την άποψη ότι διατάξεις του ευρωπαϊκού δικαίου έχουν μεταφερθεί ελλιπώς στο εθνικό δίκαιο;

5)

Απαγορεύει η ερμηνεία του ευρωπαϊκού πρωτογενούς και/ή παραγώγου δικαίου να εξαρτά εθνική διάταξη την αξίωση (αναδρομικής) πληρωμής ή αποζημιώσεως από τη διεκδίκησή της εκ μέρους των υπαλλήλων σε εύθετο χρόνο;

6)

Σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως στα ερωτήματα 1 έως 3: προκύπτει από την ερμηνεία του ευρωπαϊκού πρωτογενούς και/ή παραγώγου δικαίου ότι μεταβατικός νόμος με τον οποίο οι προϋπάρχοντες δημόσιοι υπάλληλοι κατατάσσονται σε κλιμάκιο του νέου συστήματος μόνο βάσει του ποσού του βασικού τους μισθού τον οποίο λαμβάνουν σύμφωνα με το παλαιό (εισάγον διακρίσεις) δίκαιο περί μισθών κατά την κρίσιμη για τη μεταβατική περίοδο ημερομηνία, και σύμφωνα με τον οποίο η περαιτέρω εξέλιξη σε ανώτερα κλιμάκια κατόπιν υπολογίζεται, ανεξάρτητα από τον απόλυτο χρόνο εμπειρίας του υπαλλήλου, μόνο βάσει των περιόδων της επιπροσθέτως αποκτηθείσας εμπειρίας από της ενάρξεως ισχύος του μεταβατικού νόμου, συνιστά –μέχρι την εκάστοτε επίτευξη του ανωτάτου μισθολογικού κλιμακίου– διαιώνιση της υφισταμένης διακρίσεως λόγω ηλικίας;

7)

Σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως και στο ερώτημα 6: εμποδίζει η ερμηνεία του ευρωπαϊκού πρωτογενούς και/ή παραγώγου δικαίου τη δικαιολόγηση αυτής της απεριορίστως συνεχιζομένης άνισης μεταχειρίσεως λόγω του επιδιωκόμενου από τον νομοθέτη σκοπού να μη προστατεύεται με τον μεταβατικό νόμο (μόνο) το μέχρι την κρίσιμη για την μετάβαση ημερομηνία υφιστάμενο κεκτημένο, αλλά (και) η προσδοκία του κατά το παλαιό δίκαιο περί μισθοδοσίας βιοτικού εισοδήματος που προβλέπεται ότι θα παρέχεται στον εκάστοτε βαθμό;

Μπορεί να δικαιολογηθεί η συνεχιζόμενη δυσμενής διάκριση των προϋπαρχόντων υπαλλήλων λόγω του ότι η εναλλακτική ρύθμιση (ατομική κατάταξη και των προϋπαρχόντων υπαλλήλων ανάλογα με τις περιόδους εμπειρίας) θα συνδεόταν με αυξημένες διοικητικές δαπάνες;

8)

Σε περίπτωση αρνητικής απαντήσεως στο ερώτημα 7 όσον αφορά τη δικαιολόγηση: επιτρέπει η ερμηνεία του ευρωπαϊκού πρωτογενούς και/ή παραγώγου δικαίου, ενόσω δεν εφαρμόζεται και για τους προϋπάρχοντες υπαλλήλους δίκαιο περί μισθοδοσίας μη εισάγον διακρίσεις, άλλο έννομο αποτέλεσμα από αυτό της αναδρομικής και συνεχούς μισθοδοτήσεως των προϋπαρχόντων υπαλλήλων σύμφωνα με το ανώτατο μισθολογικό κλιμάκιο του βαθμού τους;

Προκύπτει η έννομη συνέπεια της παραβιάσεως της αρχής της απαγορεύσεως των διακρίσεων από το ίδιο το ευρωπαϊκό πρωτογενές και/ή παράγωγο δίκαιο, εν προκειμένω, ειδικότερα, από την οδηγία 2000/78/ΕΚ, ή απορρέει η αξίωση μόνον από την κατά το δίκαιο της Ενώσεως ευθύνη του κράτους, συμφώνως προς την άποψη ότι διατάξεις του ευρωπαϊκού δικαίου έχουν μεταφερθεί ελλιπώς στο εθνικό δίκαιο;


(1)  Οδηγία 2000/78/ΕΚ του Συμβουλίου, της 27ης Νοεμβρίου 2000, για τη διαμόρφωση γενικού πλαισίου για την ίση μεταχείριση στην απασχόληση και την εργασία (ΕΕ L 303, σ. 16).


26.1.2013   

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 26/31


Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Verwaltungsgericht Berlin (Γερμανία) στις 8 Νοεμβρίου 2012 — Gerd Schini κατά Land Berlin

(Υπόθεση C-506/12)

2013/C 26/58

Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική

Αιτούν δικαστήριο

Verwaltungsgericht Berlin

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

Προσφεύγων: Gerd Schini

Καθού: Land Berlin

Προδικαστικά ερωτήματα

1)

Έχει το Ευρωπαϊκό πρωτογενές και/ή παράγωγο δίκαιο, εν προκειμένω, ειδικότερα, η οδηγία 2000/78/ΕΚ (1), την έννοια γενικής απαγορεύσεως αδικαιολόγητης δυσμενούς διακρίσεως λόγω ηλικίας, ώστε να περιλαμβάνει επίσης εθνικούς κανόνες περί της μισθοδοσίας των δημοσίων υπαλλήλων ομόσπονδου κράτους;

2)

Σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως στο πρώτο ερώτημα: προκύπτει από την ερμηνεία του εν λόγω ευρωπαϊκού πρωτογενούς και/ή παραγώγου δικαίου ότι εθνική ρύθμιση, κατά την οποία το ύψος του βασικού μισθού υπαλλήλου κατά τη σύναψη της υπαλληλικής σχέσεως εξαρτάται ουσιαστικά από την ηλικία του και αυξάνει στη συνέχεια κυρίως σε συνάρτηση με τη διάρκεια της υπαλληλικής σχέσεως, συνιστά άμεση ή έμμεση δυσμενή διάκριση λόγω ηλικίας;

3)

Σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως και στο δεύτερο ερώτημα: απαγορεύει η ερμηνεία του εν λόγω πρωτογενούς και/ή παραγώγου δικαίου να δικαιολογείται αυτή η εθνική διάταξη λόγω της επιδιωκόμενης από τον νομοθέτη επιβραβεύσεως της επαγγελματικής πείρας;

4)

Σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως και στο τρίτο ερώτημα: επιτρέπει η ερμηνεία του ευρωπαϊκού πρωτογενούς και/ή παραγώγου δικαίου, ενόσω δεν εφαρμόζεται δίκαιο περί μισθοδοσίας μη εισάγον διακρίσεις, άλλο έννομο αποτέλεσμα από αυτό της αναδρομικής αμοιβής αυτών που έχουν υποστεί δυσμενή διάκριση σύμφωνα με το ανώτατο μισθολογικό κλιμάκιο του βαθμού τους;

Προκύπτει η έννομη συνέπεια της παραβιάσεως της αρχής της απαγορεύσεως των διακρίσεων από το ίδιο το ευρωπαϊκό πρωτογενές και/ή παράγωγο δίκαιο, εν προκειμένω, ειδικότερα, από την οδηγία 2000/78/ΕΚ, ή απορρέει η αξίωση μόνον από την κατά το δίκαιο της Ενώσεως ευθύνη του κράτους, συμφώνως προς την άποψη ότι διατάξεις του ευρωπαϊκού δικαίου έχουν μεταφερθεί ελλιπώς στο εθνικό δίκαιο;

5)

Απαγορεύει η ερμηνεία του ευρωπαϊκού πρωτογενούς και/ή παραγώγου δικαίου να εξαρτά εθνική διάταξη την αξίωση (αναδρομικής) πληρωμής ή αποζημιώσεως από τη διεκδίκησή της εκ μέρους των υπαλλήλων σε εύθετο χρόνο;


(1)  Οδηγία 2000/78/ΕΚ του Συμβουλίου, της 27ης Νοεμβρίου 2000, για τη διαμόρφωση γενικού πλαισίου για την ίση μεταχείριση στην απασχόληση και την εργασία (EE L 303, σ. 16).


26.1.2013   

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 26/32


Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Supreme Court of the United Kingdom (Ηνωμένο Βασίλειο) στις 8 Νοεμβρίου 2012 — Jessy Saint Prix κατά Secretary of State for Work and Pensions

(Υπόθεση C-507/12)

2013/C 26/59

Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική

Αιτούν δικαστήριο

Supreme Court of the United Kingdom

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

Αναιρεσείουσα: Jessy Saint Prix

Αναιρεσίβλητος: Secretary of State for Work and Pensions

Προδικαστικά ερωτήματα

1)

Έχει το παρεχόμενο σε κάθε «μισθωτό», βάσει του άρθρου 7 της οδηγίας περί ιθαγένειας (1), δικαίωμα διαμονής την έννοια ότι ισχύει μόνο για όσους (i) τελούν σε υφιστάμενη σχέση εργασίας, (ii) (τουλάχιστον σε ορισμένες περιπτώσεις) αναζητούν εργασία, ή (iii) καλύπτονται από τις περιπτώσεις του άρθρου 7, παράγραφος 3, ή έχει το εν λόγω άρθρο την έννοια ότι δεν αποκλείεται η αναγνώριση ως δικαιούχων και άλλων προσώπων που παραμένουν «μισθωτοί» υπό την έννοια αυτή;

2)

(i)

Εάν ισχύει η δεύτερη περίπτωση, παρέχεται το εν λόγω δικαίωμα και σε γυναίκα η οποία έπαυσε ευλόγως να εργάζεται ή να αναζητεί εργασία, λόγω φυσικών περιορισμών συνδεομένων με την προχωρημένη εγκυμοσύνη της (και τον επακόλουθο τοκετό);

(ii)

Σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως, δικαιούται η γυναίκα αυτή να επωφεληθεί από την εθνική ρύθμιση που ορίζει πότε είναι εύλογη η παύση της εργασίας ή της αναζητήσεως εργασίας;


(1)  Οδηγία 2004/38/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 29ης Απριλίου 2004, σχετικά με το δικαίωμα των πολιτών της Ένωσης και των μελών των οικογενειών τους να κυκλοφορούν και να διαμένουν ελεύθερα στην επικράτεια των κρατών μελών, για την τροποποίηση του κανονισμού (ΕΟΚ) 1612/68 και την κατάργηση των οδηγιών 64/221/ΕΟΚ, 68/360/ΕΟΚ, 72/194/ΕΟΚ, 73/148/ΕΟΚ, 75/34/ΕΟΚ, 75/35/ΕΟΚ, 90/364/ΕΟΚ, 90/365/ΕΟΚ και 93/96/ΕΟΚ (ΕΕ L 158, σ. 77).


26.1.2013   

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 26/32


Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Tribunal Central Administrativo Norte (Πορτογαλία) στις 12 Νοεμβρίου 2012 — Joaquim Fernando Macedo Maia κ.λπ. κατά Fundo de Garantia Salarial, IP

(Υπόθεση C-511/12)

2013/C 26/60

Γλώσσα διαδικασίας: η πορτογαλική

Αιτούν δικαστήριο

Tribunal Central Administrativo Norte

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

Εκκαλούντες:. Joaquim Fernando Macedo Maia, António Pereira Teixeira, António Joaquim Moreira David, Joaquim Albino Moreira David

Εφεσίβλητο: Fundo de Garantia Salarial, IP

Προδικαστικό ερώτημα

Έχει το δίκαιο της Ένωσης, στο συγκεκριμένο πλαίσιο της εγγύησης των μισθολογικών απαιτήσεων σε περίπτωση αφερεγγυότητας του εργοδότη, και ειδικότερα τα άρθρα 4 και 10 της οδηγίας 80/987/EOK (1), την έννοια ότι αντίκειται προς αυτό διάταξη του εθνικού δικαίου που εγγυάται μόνον τις απαιτήσεις που γεννήθηκαν εντός του εξαμήνου που προηγείται της ασκήσεως αγωγής για την κήρυξη αφερεγγυότητας του εργοδότη τους, έστω και αν οι εργαζόμενοι έχουν εναγάγει τον εν λόγω εργοδότη τους ενώπιον του δικαστηρίου εργατικών διαφορών με αίτημα τον προσδιορισμό, με δικαστική απόφαση, του ύψους της οφειλής και την είσπραξή της κατά τη διαδικασία της αναγκαστικής εκτελέσεως;


(1)  Οδηγία 80/987/EOK του Συμβουλίου, της 20ής Οκτωβρίου 1980, περί προσεγγίσεως των νομοθεσιών των κρατών μελών σχετικά με την προστασία των μισθωτών σε περίπτωση αφερεγγυότητος του εργοδότη (ΕΕ ειδ. έκδ. 05/004, σ. 35)


26.1.2013   

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 26/32


Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Conseil d’État (Γαλλία) στις 13 Νοεμβρίου 2012 — Octapharma France κατά Agence nationale de sécurité du médicament et des produits de santé (ANSM), Ministère des affaires sociales et de la santé

(Υπόθεση C-512/12)

2013/C 26/61

Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική

Αιτούν δικαστήριο

Conseil d’État

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

Αιτούσα: Octapharma France

Καθών: Agence nationale de sécurité du médicament et des produits de santé (ANSM), Ministère des affaires sociales et de la santé

Προδικαστικά ερωτήματα

1)

Μπορούν, στην περίπτωση του πλάσματος το οποίο εξάγεται από το πλήρες αίμα με σκοπό τη μετάγγιση και για την παρασκευή του οποίου χρησιμοποιείται βιομηχανική διαδικασία, να εφαρμοστούν συγχρόνως οι διατάξεις της οδηγίας [2001/83/ΕΚ] της 6ης Νοεμβρίου 2001 (1) [όπως τροποποιήθηκε με την οδηγία της 31ης Μαρτίου 2004  (2) ] και οι διατάξεις της οδηγίας [2002/98/ΕΚ] της 27ης Ιανουαρίου 2003 (3), όσον αφορά όχι μόνο τη συλλογή και τον έλεγχό του, αλλά και την επεξεργασία, την αποθήκευση και τη διανομή του; Μπορεί, από την άποψη αυτή, το άρθρο 2, παράγραφος 2, της οδηγίας [2001/83/ΕΚ] της 6ης Νοεμβρίου 2001 να ερμηνευθεί υπό την έννοια ότι εφαρμόζονται αποκλειστικά οι κοινοτικές διατάξεις περί φαρμάκων σε προϊόν που εμπίπτει συγχρόνως και στο πεδίο εφαρμογής άλλων κοινοτικών διατάξεων, αλλά μόνον στην περίπτωση που οι άλλες αυτές διατάξεις είναι λιγότερο αυστηρές από τις διατάξεις περί φαρμάκων;

2)

Πρέπει οι διατάξεις του άρθρου 4, παράγραφος 2, της οδηγίας [2002/98/ΕΚ] της 27ης Ιανουαρίου 2003 να ερμηνευθούν, ενδεχομένως υπό το πρίσμα του άρθρου 168 της Συνθήκης για τη Λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, υπό την έννοια ότι επιτρέπουν τη διατήρηση ή τη θέσπιση εθνικών διατάξεων οι οποίες, λόγω του ότι υπάγουν το πλάσμα που παρασκευάζεται με βιομηχανική μέθοδο σε αυστηρότερο καθεστώς από εκείνο των φαρμάκων, θα δικαιολογούσαν τη μη εφαρμογή, εν όλω ή εν μέρει, των διατάξεων της οδηγίας [2001/83/ΕΚ] της 6ης Νοεμβρίου 2001, και ιδίως των διατάξεων εκείνων που εξαρτούν την εμπορία των φαρμάκων από τον ένα και μόνον όρο της προηγούμενης λήψεως άδειας κυκλοφορίας στην αγορά, και, σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως, υπό ποιες προϋποθέσεις και σε ποιον βαθμό;


(1)  Οδηγία 2001/83/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 6ης Νοεμβρίου 2001, περί κοινοτικού κώδικος για τα φάρμακα που προορίζονται για ανθρώπινη χρήση (ΕΕ L 311, σ. 67).

(2)  Οδηγία 2004/27/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 31ης Μαρτίου 2004, για την τροποποίηση της οδηγίας 2001/83/ΕΚ περί κοινοτικού κώδικος για τα φάρμακα που προορίζονται για ανθρώπινη χρήση (ΕΕ L 136, σ. 34).

(3)  Οδηγία 2002/98/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 27ης Ιανουαρίου 2003, για τη θέσπιση προτύπων ποιότητας και ασφάλειας για τη συλλογή, τον έλεγχο, την επεξεργασία, την αποθήκευση και τη διανομή ανθρωπίνου αίματος και συστατικών του αίματος και για την τροποποίηση της οδηγίας 2001/83/ΕΚ (ΕΕ L 33, σ. 30).


26.1.2013   

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 26/33


Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Lietuvos vyriausiasis administracinis teismas (Λιθουανία) στις 14 Νοεμβρίου 2012 — UAB 4finance κατά Valstybinė vartotojų teisių apsaugos tarnyba και Valstybinė mokesčių inspekcija prie Lietuvos Respublikos finansų ministerijos

(Υπόθεση C-515/12)

2013/C 26/62

Γλώσσα διαδικασίας: η λιθουανική

Αιτούν δικαστήριο

Lietuvos vyriausiasis administracinis teismas

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

Εκκαλούσα: UAB 4finance

Εφεσίβλητες: Valstybinė vartotojų teisių apsaugos tarnyba και Valstybinė mokesčių inspekcija prie Lietuvos Respublikos finansų ministerijos

Προδικαστικά ερωτήματα

1)

Έχει το σημείο 14 του παραρτήματος Ι της οδηγίας 2005/29/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 11ης Μαΐου 2005, για τις αθέμιτες εμπορικές πρακτικές των επιχειρήσεων προς τους καταναλωτές στην εσωτερική αγορά και για την τροποποίηση της οδηγίας 84/450/ΕΟΚ του Συμβουλίου, των οδηγιών 97/7/ΕΚ, 98/27/ΕΚ, 2002/65/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου και του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 2006/2004 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, την έννοια ότι η δημιουργία, λειτουργία ή προώθηση πυραμιδωτού συστήματος πωλήσεων θεωρείται παραπλανητική εμπορική πρακτική υπό οποιεσδήποτε συνθήκες αποκλειστικώς όταν ο καταναλωτής οφείλει να καταβάλει συμμετοχή προκειμένου να λάβει αντιπαροχή ουσιαστικά γιατί εισάγει άλλους καταναλωτές στο σύστημα παρά λόγω της πωλήσεως ή καταναλώσεως προϊόντων [«να έχει όφελος περισσότερο με την εισαγωγή άλλων καταναλωτών στο σύστημα παρά με την πώληση ή την κατανάλωση προϊόντων»];

2)

Εφόσον απαιτείται ο καταναλωτής να καταβάλει συμμετοχή έναντι του δικαιώματος να λάβει αντιπαροχή [«να έχει όφελος»], επηρεάζει το ποσό της καταβαλλόμενης συμμετοχής από τον καταναλωτή έναντι της δυνατότητας να λάβει αντιπαροχή ουσιαστικά γιατί εισάγει άλλους καταναλωτές στο σύστημα παρά λόγω της πωλήσεως ή καταναλώσεως προϊόντων [«ευκαιρίας να έχει όφελος περισσότερο με την εισαγωγή άλλων καταναλωτών στο σύστημα παρά με την πώληση ή κατανάλωση προϊόντων»] τον χαρακτηρισμό του πυραμιδωτού συστήματος πωλήσεων ως παραπλανητική εμπορική πρακτική κατά την έννοια του σημείου 14 του παραρτήματος I της οδηγίας; Μπορούν οι καταβαλλόμενες από καταναλωτές συμμετοχές, όλως συμβολικού ύψους, οι οποίες καταβάλλονται προκειμένου να καταστεί δυνατή η ταυτοποίησή τους, να θεωρηθούν συμμετοχή έναντι της δυνατότητας να λάβουν αντιπαροχή κατά την έννοια του σημείου 14 του παραρτήματος I της οδηγίας;

3)

Έχει το σημείο 14 του παραρτήματος I της οδηγίας την έννοια ότι, προκειμένου να χαρακτηριστεί ένα πυραμιδωτό σύστημα πωλήσεων ως παραπλανητική εμπορική πρακτική, κρίσιμο είναι μόνον να καταβάλλεται η αντιπαροχή [«το όφελος»] στον ήδη εγγεγραμμένο καταναλωτή ουσιαστικά γιατί εισάγει άλλους καταναλωτές στο σύστημα παρά λόγω της πωλήσεως ή καταναλώσεως προϊόντων [«περισσότερο με την εισαγωγή άλλων καταναλωτών στο σύστημα παρά με την πώληση ή την κατανάλωση προϊόντων»] ή και ο βαθμός στον οποίο η αντιπαροχή προς τους συμμετέχοντες στο σύστημα αυτό για την εισαγωγή νέων καταναλωτών χρηματοδοτείται από τις συνεισφορές των νέων μελών; Εν προκειμένω, πρέπει η αντιπαροχή προς τους ήδη εγγεγραμμένους συμμετέχοντες στο πυραμιδωτό σύστημα πωλήσεων να χρηματοδοτείται, συνολικά ή σε μεγάλο μέρος, από τις συνεισφορές των νέο-εισαγόμενων στο σύστημα αυτό μελών;


26.1.2013   

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 26/34


Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Consiglio di Stato (Ιταλία) στις 15 Νοεμβρίου 2012 — CTP κατά Regione Campania και Provincia di Napoli

(Υπόθεση C-516/12)

2013/C 26/63

Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική

Αιτούν δικαστήριο

Consiglio di Stato

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

Εκκαλούσα: CTP — Compagnia Trasporti Pubblici SpA

Εφεσίβλητες: Regione Campania και Provincia di Napoli

Προδικαστικό ερώτημα

Στο πλαίσιο εφαρμογής του άρθρου 4 του κανονισμού (ΕΟΚ) 1191/69 (1), το δικαίωμα προς λήψη αντισταθμίσεως γεννάται μόνον αν, κατόπιν σχετικής αιτήσεως εκ μέρους της ενδιαφερόμενης επιχειρήσεως μεταφορών, οι αρμόδιες αρχές δεν προβαίνουν στην κατάργηση της υποχρεώσεως παροχής δημόσιας υπηρεσίας η οποία συνεπάγεται οικονομικό μειονέκτημα για την εν λόγω επιχείρηση μεταφορών;


(1)  Κανονισμός (ΕΟΚ) 1191/69 του Συμβουλίου, της 26ης Ιουνίου 1969, περί των ενεργειών των κρατών μελών που αφορούν τις υποχρεώσεις που είναι συνυφασμένες με την έννοια της δημόσιας υπηρεσίας στον τομέα των σιδηροδρομικών, οδικών και εσωτερικών πλωτών μεταφορών (ΕΕ ειδ. έκδ. 07/001, σ. 100).


26.1.2013   

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 26/34


Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Consiglio di Stato (Ιταλία) στις 15 Νοεμβρίου 2012 — CTP κατά Regione Campania

(Υπόθεση C-517/12)

2013/C 26/64

Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική

Αιτούν δικαστήριο

Consiglio di Stato

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

Εκκαλούσα: CTP — Compagnia Trasporti Pubblici SpA

Εφεσίβλητη: Regione Campania

Προδικαστικό ερώτημα

Στο πλαίσιο εφαρμογής του άρθρου 4 του κανονισμού (ΕΟΚ) 1191/69 (1), το δικαίωμα προς λήψη αντισταθμίσεως γεννάται μόνον αν, κατόπιν σχετικής αιτήσεως εκ μέρους της ενδιαφερόμενης επιχειρήσεως μεταφορών, οι αρμόδιες αρχές δεν προβαίνουν στην κατάργηση της υποχρεώσεως παροχής δημόσιας υπηρεσίας η οποία συνεπάγεται οικονομικό μειονέκτημα για την εν λόγω επιχείρηση μεταφορών;


(1)  Κανονισμός (ΕΟΚ) 1191/69 του Συμβουλίου, της 26ης Ιουνίου 1969, περί των ενεργειών των κρατών μελών που αφορούν τις υποχρεώσεις που είναι συνυφασμένες με την έννοια της δημόσιας υπηρεσίας στον τομέα των σιδηροδρομικών, οδικών και εσωτερικών πλωτών μεταφορών (ΕΕ ειδ. έκδ. 07/001, σ. 100).


26.1.2013   

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 26/34


Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Consiglio di Stato (Ιταλία) στις 15 Νοεμβρίου 2012 — CTP κατά Regione Campania και Provincia di Napoli

(Υπόθεση C-518/12)

2013/C 26/65

Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική

Αιτούν δικαστήριο

Consiglio di Stato

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

Εκκαλούσα: CTP — Compagnia Trasporti Pubblici SpA

Εφεσίβλητες: Regione Campania και Provincia di Napoli

Προδικαστικό ερώτημα

Στο πλαίσιο εφαρμογής του άρθρου 4 του κανονισμού (ΕΟΚ) 1191/69 (1), το δικαίωμα προς λήψη αντισταθμίσεως γεννάται μόνον αν, κατόπιν σχετικής αιτήσεως εκ μέρους της ενδιαφερόμενης επιχειρήσεως μεταφορών, οι αρμόδιες αρχές δεν προβαίνουν στην κατάργηση της υποχρεώσεως παροχής δημόσιας υπηρεσίας η οποία συνεπάγεται οικονομικό μειονέκτημα για την εν λόγω επιχείρηση μεταφορών;


(1)  Κανονισμός (ΕΟΚ) 1191/69 του Συμβουλίου, της 26ης Ιουνίου 1969, περί των ενεργειών των κρατών μελών που αφορούν τις υποχρεώσεις που είναι συνυφασμένες με την έννοια της δημόσιας υπηρεσίας στον τομέα των σιδηροδρομικών, οδικών και εσωτερικών πλωτών μεταφορών (ΕΕ ειδ. έκδ. 07/001, σ. 100).


26.1.2013   

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 26/35


Αναίρεση που άσκησε στις 16 Νοεμβρίου 2012 η Διαδικασία Σύμβουλοι Επιχειρήσεων ΑΕ κατά της διατάξεως που εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο (τέταρτο τμήμα) στις 13 Σεπτεμβρίου 2012 στην υπόθεση T-369/11, Διαδικασία Σύμβουλοι Επιχειρήσεων ΑΕ κατά των: Ευρωπαϊκή Επιτροπή, Αντιπροσωπεία της ΕΕ στην Τουρκία, Κεντρική μονάδα χρηματοδοτήσεως και συνάψεως συμβάσεων (CFCU)

(Υπόθεση C-520/12 P)

2013/C 26/66

Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική

Διάδικοι

Αναιρεσείουσα: Διαδικασία Σύμβουλοι Επιχειρήσεων ΑΕ (εκπρόσωπος: Α. Κρυσταλλίδης, δικηγόρος)

Αντίδικοι κατ’ αναίρεση: Ευρωπαϊκή Επιτροπή, Αντιπροσωπεία της ΕΕ στην Τουρκία, Κεντρική μονάδα χρηματοδοτήσεως και συνάψεως συμβάσεων (CFCU)

Αιτήματα της αναιρεσείουσας

H αναιρεσείουσα ζητεί από το Δικαστήριο:

να αναιρέσει την αναιρεσιβαλλόμενη διάταξη·

να κρίνει παραδεκτή την αγωγή της ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου·

να κρατήσει την υπόθεση και να επιδικάσει αποζημίωση για την αποκατάσταση της ζημίας που η αναιρεσείουσα υπέστη από την παράνομη απόφαση της αντιπροσωπείας της ΕΕ στην Τουρκία, την οποία η αναιρεσείουσα παρέλαβε στις 5 Απριλίου 2011, με την οποία ακυρώθηκε η ανάθεση του έργου «Επέκταση του τουρκοευρωπαϊκού δικτύου επιχειρηματικών κέντρων στη Σεβάστεια, στην Antakya, στο Batman και στο Van — EuropeAid/128621/D/SER/TR» στην Κοινοπραξία «DIADIKASIA BUSINESS CONSULTANTS S.A. (GR) — WYG INTERNATIONAL LTD (UK) — DELEEUW INTERNATIONAL LTD (TR) — CYBERPARK (TR)» λόγω φερόμενης ως ψευδούς δηλώσεως, δεδομένου του γενικότερου συμφέροντος της αναιρεσείουσας στην επίδικη υπόθεση·

να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα της πρωτόδικης και της κατ’ αναίρεση διαδικασίας.

Λόγοι αναιρέσεως και κύρια επιχειρήματα

Με τον πρώτο λόγο αναιρέσεως η αναιρεσείουσα υποστηρίζει ότι το Γενικό Δικαστήριο υπέπεσε σε πλάνη περί το δίκαιο κατά την εφαρμογή του άρθρου 263 της Συνθήκης για τη Λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης (ΣΛΕΕ), επειδή δεν έκρινε ότι ο όρος «όργανο» που περιλαμβάνεται στην ως άνω διάταξη δεν αναφέρεται μόνο στα θεσμικά όργανα της Ευρωπαϊκής Ένωσης, αλλά περιλαμβάνει επίσης και τους υπαλλήλους της ΕΕ, οι οποίοι φέρουν εξίσου ευθύνη για την αποκατάσταση της ζημίας που έχουν υποστεί ιδιώτες λόγω των πράξεων της.

Με τον δεύτερο λόγο αναιρέσεως, η αναιρεσείουσα προβάλλει ότι το Γενικό Δικαστήριο παρέβη την υποχρέωσή του αιτιολογήσεως και παραβίασε το άρθρο 47 του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης καθώς και τα άρθρα 6 (δικαίωμα σε δίκαιη δίκη) και 13 (δικαίωμα αποτελεσματικής προσφυγής) της Ευρωπαϊκής Συμβάσεως για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου (ΕΣΔΑ), ως αρχές του δικαίου της Ένωσης, επειδή απέρριψε ως απαράδεκτη την αγωγή της αναιρεσείουσας χωρίς να λάβει υπόψη του, αποφαινόμενο επί της ενστάσεως απαραδέκτου της εναγομένης, τη νομολογία σχετικά με τις προκαλούμενες από υπαλλήλους της Ένωσης ζημίες (υποθέσεις 9/69, 4/69, 60/81) και τη σύμφωνη με τη νομολογία αυτή ερμηνεία του άρθρου 263 ΣΛΕΕ, που επικαλέστηκε η αναιρεσείουσα με τις παρατηρήσεις της. Το Γενικό Δικαστήριο δεν αποφάνθηκε επίσης επί του επιχειρήματος της αναιρεσείουσας σχετικά με την εκ μέρους της καθής σοβαρή παραβίαση των θεμελιωδών ευρωπαϊκών αρχών της ασφάλειας δικαίου και της προστασίας της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης καθώς και την εκ μέρους της προσβολή του δικαιώματος ακροάσεως και παραβίαση του άρθρου 4 του Ευρωπαϊκού Κώδικα Ορθής Διοικητικής Συμπεριφοράς.

Με τον τρίτο λόγο αναιρέσεως η αναιρεσείουσα υποστηρίζει ότι το Γενικό Δικαστήριο εξέθεσε κατά εσφαλμένο τρόπο και παραμόρφωσε τα αποδεικτικά στοιχεία που προσκόμισε η αναιρεσείουσα πρωτοδίκως, κρίνοντας ότι «μόνο η CFCU ενεργούσε εν προκειμένω ως αναθέτουσα αρχή […] ως προς τη λήψη της αποφάσεως περί αναθέσεως της επίμαχης συμβάσεως […] [ενώ] η αρμοδιότητα της Επιτροπής περιοριζόταν μόνο στην εξακρίβωση της συνδρομής ή μη των προϋποθέσεων για την εκ μέρους της Ένωσης χρηματοδότηση», στηριζόμενο σε έγγραφα που προσκόμισε ενώπιόν του η αναιρεσείουσα και τα οποία, στην πραγματικότητα, αποδεικνύουν ότι η CFCU ενεργεί υπό τον έλεγχο και τους όρους της Ευρωπαϊκής Επιτροπής. Οι διαπιστώσεις στις οποίες προέβη το Γενικό Δικαστήριο με την αναιρεσιβαλλόμενη διάταξη είναι επομένως εσφαλμένες και παραμορφώνουν το σαφές περιεχόμενο των ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου αποδεικτικών μέσων.


26.1.2013   

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 26/35


Προσφυγή της 19ης Νοεμβρίου 2012 — Ευρωπαϊκή Επιτροπή κατά Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμανίας

(Υπόθεση C-525/12)

2013/C 26/67

Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική

Διάδικοι

Προσφεύγουσα: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: E. Manhaeve και G. Wilms)

Καθής: Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας

Αιτήματα της προσφεύγουσας

Η προσφεύγουσα ζητεί από το Δικαστήριο:

1)

να αναγνωρίσει ότι η Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από την οδηγία 2000/60/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 23ης Οκτωβρίου 2000, για τη θέσπιση πλαισίου κοινοτικής δράσης στον τομέα της πολιτικής των υδάτων (οδηγία πλαίσιο περί υδάτων) (1) και ειδικότερα από τα άρθρα 2, σημείο 38, και 9, δεδομένου ότι εξαιρεί ορισμένες υπηρεσίες από την αποδεκτή ερμηνεία του όρου «υπηρεσίες ύδατος»

2)

να καταδικάσει την Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας στα δικαστικά έξοδα.

Λόγοι της προσφυγής και κύρια επιχειρήματα

Η Επιτροπή υποστηρίζει την άποψη ότι οι υπηρεσίες ύδατος περιλαμβάνουν επίσης την άντληση, κατακράτηση, αποθήκευση, επεξεργασία και διανομή επιφανειακών ή υπόγειων υδάτων για σκοπούς παραγωγής ηλεκτρικού ρεύματος από υδατοπτώσεις, ναυσιπλοΐας και προστασίας από τις πλημμύρες. Επιπλέον, η ίδια χρήση επίσης περιλαμβάνεται στις υπηρεσίες ύδατος.

Η εφαρμογή του όρου «υπηρεσίες ύδατος» από την καθής αντιβαίνει προς το άρθρο 9 της οδηγίας πλαίσιο περί υδάτων (ΟΠΥ). Εξαιρεί από το πεδίο εφαρμογής των υπηρεσιών υδάτων, κατά την έννοια της οδηγίας, υπηρεσίες υδάτων όπως κατακρατήσεις, οι οποίες πραγματοποιούνται για την παραγωγή ηλεκτρικού ρεύματος από υδατοπτώσεις, για την ναυσιπλοΐα και την προστασία από πλημμύρες. Αυτή η συσταλτική ερμηνεία δεν συνάδει προς την ΟΠΥ, υπονομεύει την αποτελεσματικότητα του άρθρου 9 της ΟΠΥ και θέτει σε κίνδυνο, επομένως, την υλοποίηση των σκοπών της οδηγίας.

Ευσταθεί το γεγονός ότι τα κράτη μέλη διαθέτουν κάποια περιθώρια διακριτικής εξουσίας, βάσει του άρθρου 9 της ΟΠΥ, να εξαιρούν υπηρεσίες ύδατος από την ανάκτηση του κόστους. Αυτά μπορούν κατ’ αρχάς να λαμβάνουν υπόψη τις κοινωνικές, οικολογικές και οικονομικές επιπτώσεις της ανακτήσεως κόστους, καθώς και τις γεωγραφικές και κλιματολογικές συνθήκες. Πέραν αυτού, τα κράτη μέλη μπορούν, σύμφωνα με το άρθρο 9, παράγραφος 4, της ΟΠΥ, να αποφασίσουν να μην εφαρμόσουν τις διατάξεις του άρθρου 9, παράγραφος 1, δεύτερη περίοδος, της ΟΠΥ σε σχέση με τις πολιτικές τιμολόγησης ύδατος και την ανάκτηση του κόστους των υπηρεσιών ύδατος. Προϋπόθεση τούτου είναι ότι αυτό αποτελεί υφισταμένη πρακτική στο κράτος μέλος και οι σκοποί της οδηγίας αυτής και η υλοποίηση των σκοπών της δεν αμφισβητήθηκαν.

Ο πλήρης αποκλεισμός των υπηρεσιών ύδατος σε σημαντικό βαθμό, όπως τον επιχειρεί η καθής, εξέρχεται πάντως κατά πολύ των εν λόγω περιθωρίων διακριτικής εξουσίας.


(1)  ΕΕ L 327, σ. 1.


26.1.2013   

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 26/36


Προσφυγή της 20ής Νοεμβρίου 2012 — Ευρωπαϊκή Επιτροπή κατά Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμανίας

(Υπόθεση C-527/12)

2013/C 26/68

Γλώσσα διαδικασίας:η γερμανική

Διάδικοι

Προσφεύγουσα: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: T. Maxian Rusche, F. Erlbacher)

Καθής: Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας

Αιτήματα της προσφεύγουσας

Η προσφεύγουσα ζητεί από το Δικαστήριο:

να διαπιστώσει ότι η Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από το άρθρο 288 ΣΛΕΕ, το άρθρο 108, παράγραφος 2, ΣΛΕΕ, την αρχή της αποτελεσματικότητας, το άρθρο 14, παράγραφος 3, του κανονισμού (ΕΚ) 659/1999 για τη θέσπιση λεπτομερών κανόνων εφαρμογής του άρθρου 93 της Συνθήκης ΕΚ (1) καθώς και τα άρθρα 1, 2 και 3 της αποφάσεως 2011/471/ΕΕ της Επιτροπής, της 14ης Δεκεμβρίου 2010, σχετικά με την κρατική ενίσχυση που χορηγήθηκε από τη Γερμανία υπέρ του ομίλου Biria [C 38/05 (πρώην NN 52/04)] (2), καθόσον δεν έλαβε όλα τα αναγκαία μέτρα προκειμένου να διασφαλίσει την άμεση και πραγματική εκτέλεση της αποφάσεως της Επιτροπής δια της ανακτήσεως της χορηγηθείσας ενισχύσεως,

να καταδικάσει την καθής στα δικαστικά έξοδα.

Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα

Η Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από το άρθρο 288 ΣΛΕΕ, το άρθρο 108, παράγραφος 2, ΣΛΕΕ, την αρχή της αποτελεσματικότητας, το άρθρο 14, παράγραφος 3, του κανονισμού (ΕΚ) 659/1999 για τη θέσπιση λεπτομερών κανόνων εφαρμογής του άρθρου 93 της Συνθήκης ΕΚ καθώς και τα άρθρα 1, 2 και 3 της αποφάσεως 2011/471/ΕΕ της Επιτροπής, της 14ης Δεκεμβρίου 2010, σχετικά με την κρατική ενίσχυση που χορηγήθηκε από τη Γερμανία υπέρ του ομίλου Biria [C 38/05 (πρώην NN 52/04)], καθόσον δεν έλαβε όλα τα αναγκαία μέτρα προκειμένου να διασφαλίσει την άμεση και πραγματική εκτέλεση της αποφάσεως της Επιτροπής δια της ανακτήσεως της χορηγηθείσας ενισχύσεως.

Η Επιτροπή έχει την άποψη ότι το μέσο που επέλεξε η καθής για την ανάκτηση της ενισχύσεως, ήτοι η άσκηση αξιώσεως αστικού δικαίου και η βάσει αυτής ασκηθείσα καταψηφιστική αγωγή ενώπιον των γερμανικών πολιτικών δικαστηρίων δεν είναι η αρμόζουσα για να διασφαλιστεί η άμεση και πραγματική εκτέλεση της αποφάσεως της Επιτροπής. Επικουρικώς, η Επιτροπή υποστηρίζει ότι, μέχρι την άσκηση της προσφυγής, η καθής δεν έχει κάνει χρήση του βασιζόμενου στην ερήμην εκδοθείσα απόφαση προσωρινού τίτλου ώστε να επιτύχει την εκτέλεση της αποφάσεως της Επιτροπής.


(1)  ΕΕ L 83, σ. 1.

(2)  ΕΕ L 195, σ. 55.


26.1.2013   

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 26/36


Αναίρεση που άσκησε στις 21 Νοεμβρίου 2012 το Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) κατά της αποφάσεως που εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο (έβδομο τμήμα) στις 13 Σεπτεμβρίου 2012 στην υπόθεση T-404/10: National Lottery Commission κατά Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα)

(Υπόθεση C-530/12 P)

2013/C 26/69

Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική

Διάδικοι

Αναιρεσείον: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (εκπρόσωποι: P. Bullock, F. Mattina)

Αντίδικος κατ’ αναίρεση: National Lottery Commission

Αιτήματα του αναιρεσείοντος

Το αναιρεσείον ζητεί από το Δικαστήριο:

να εξαφανίσει την αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση

να καταδικάσει τη National Lottery Commission (προσφεύγουσα ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου) στα δικαστικά έξοδα του ΓΕΕΑ.

Λόγοι αναιρέσεως και κύρια επιχειρήματα

Το ΓΕΕΑ προβάλλει τρεις λόγους αναιρέσεως, συγκεκριμένα (i) παράβαση του άρθρου 76, παράγραφος 1, του κανονισμού για το κοινοτικό σήμα (1), (ii) προσβολή του δικαιώματος ακροάσεως του ΓΕΕΑ και (iii) πρόδηλη ανακολουθία και παραμόρφωση των πραγματικών περιστατικών που θίγουν την αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση.

Ο πρώτος λόγος της προσφυγής έχει δύο σκέλη. Αφενός, το Γενικό Δικαστήριο παρέβη το άρθρο 76, παράγραφος 1, του κανονισμού για το κοινοτικό σήμα, όπως έχει ερμηνευθεί από το Δικαστήριο όσον αφορά το άρθρο 53, παράγραφος 2, του κανονισμού για το κοινοτικό σήμα και τον κανόνα 37 του κανονισμού της Επιτροπής (2) με την απόφαση Elio Fiorucci, στον βαθμό που στηρίχθηκε σε διατάξεις της εθνικής νομοθεσίας, και ειδικότερα στο άρθρο 2704 του ιταλικού Αστικού Κώδικα, οι οποίες δεν είχαν προβληθεί από τους διαδίκους και για τον λόγο αυτό δεν αποτέλεσαν μέρος της διαφοράς ενώπιον του τμήματος προσφυγών. Αφετέρου, το Γενικό Δικαστήριο παρέβη το άρθρο 76, παράγραφος 1, του κανονισμού για το κοινοτικό σήμα στον βαθμό που επικαλείται εθνική νομολογία, και ειδικότερα την προαναφερόμενη υπ’ αριθ. 13912 απόφαση της 14ης Ιουνίου 2007 του Corte Suprema di Cassazione που αναφέρεται στη σκέψη 32 της αναιρεσιβαλλόμενης αποφάσεως, την οποία δεν επικαλέστηκαν οι διάδικοι και για τον λόγο αυτό δεν αποτέλεσε μέρος της διαφοράς ενώπιον του τμήματος προσφυγών.

Ο δεύτερος λόγος της προσφυγής αντλείται από προσβολή του δικαιώματος ακροάσεως του ΓΕΕΑ, στον βαθμό που δεν του δόθηκε η δυνατότητα να προβάλει διαδικαστικής και ουσιαστικής φύσεως πτυχές της αποφάσεως του Corte Suprema di Cassazione. Εάν είχε δοθεί η δυνατότητα αυτή στο ΓΕΕΑ, το Γενικό Δικαστήριο θα είχε, ενδεχομένως, καταλήξει σε διαφορετική αιτιολογία και συμπεράσματα.

Ο τρίτος λόγος της προσφυγής αντλείται από πρόδηλη ανακολουθία και παραμόρφωση των πραγματικών περιστατικών που επηρέασαν την κρίση και τα συμπεράσματα του Γενικού Δικαστηρίου. Το ΓΕΕΑ εκτιμά ότι το Γενικό Δικαστήριο παρερμήνευσε και παραμόρφωσε την ανάλυση του τμήματος προσφυγών καθώς και τα επιχειρήματα της National Lottery Commission’s και δεν έλαβε υπόψη του ότι το τμήμα προσφυγών εφάρμοσε τον ορθό νομικό κανόνα, κατά το ιταλικό δίκαιο, κρίνοντας ότι η National Lottery Commission δεν απέδειξε ότι η ημερομηνία της ταχυδρομικής σφραγίδας που τέθηκε στη συμφωνία 1986 δεν αποτελούσε επαρκή απόδειξη.


(1)  Κανονισμός (ΕΚ) 207/2009, της 26ης Φεβρουαρίου 2009, για το κοινοτικό σήμα, ΕΕ L 1 της 1.1.1995, σ.1τ

(2)  Κανονισμός (ΕΚ) 2868/95 της Επιτροπής, της 13ης Δεκεμβρίου 1995, περί της εφαρμογής του κανονισμού 40/94

ΕΕ L 303, σ. 1


26.1.2013   

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 26/37


Προσφυγή της 23ης Νοεμβρίου 2012 — Ευρωπαϊκή Επιτροπή κατά Μεγάλου Δουκάτου του Λουξεμβούργου

(Υπόθεση C-532/12)

2013/C 26/70

Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική

Διάδικοι

Προσφεύγουσα: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: P. Hetsch, O. Beynet, A. Tokár)

Καθού: Μεγάλο Δουκάτο του Λουξεμβούργου

Αιτήματα της προσφεύγουσας

Η προσφεύγουσα ζητεί από το Δικαστήριο:

να διαπιστώσει ότι το Μεγάλο Δουκάτο του Λουξεμβούργου παραλείποντας να θεσπίσει τις νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές ρυθμίσεις που είναι αναγκαίες για τη μεταφορά στην εσωτερική έννομη τάξη της οδηγίας 2009/81/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 13ης Ιουλίου 2009, σχετικά με τον συντονισμό των διαδικασιών σύναψης ορισμένων συμβάσεων έργων, προμηθειών και παροχής υπηρεσιών που συνάπτονται από αναθέτουσες αρχές ή αναθέτοντες φορείς στους τομείς της άμυνας και της ασφάλειας καθώς και την τροποποίηση των οδηγιών 2004/17/ΕΚ και 2004/18/ΕΚ (1) ή, σε κάθε περίπτωση, μη γνωστοποιώντας τις εν λόγω διατάξεις στην Επιτροπή, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει δυνάμει του άρθρου 72, παράγραφος 1, της εν λόγω οδηγίας·

να επιβάλει στο Μεγάλο Δουκάτο του Λουξεμβούργου, δυνάμει του άρθρου 260, παράγραφος 3, ΣΛΕΕ, χρηματική ποινή ύψους 8 320 ευρώ για κάθε ημέρα, από την ημερομηνία εκδόσεως της αποφάσεως στην υπό κρίση υπόθεση·

να καταδικάσει το Μεγάλο Δουκάτο του Λουξεμβούργου στα δικαστικά έξοδα.

Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα

Η προθεσμία για τη μεταφορά της οδηγίας στην εσωτερική έννομη τάξη έληξε στις 21 Αυγούστου 2011.


(1)  ΕΕ L 216 της 20.8.2009, σ. 76


26.1.2013   

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 26/38


Προσφυγή της 26ης Νοεμβρίου 2012 — Ευρωπαϊκή Επιτροπή κατά Δημοκρατίας της Σλοβενίας

(Υπόθεση C-538/12)

2013/C 26/71

Γλώσσα διαδικασίας: σλοβενική

Διάδικοι

Προσφεύγουσα: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: P. Hetsch, A. Tokár και D. Kukovec)

Καθής: Δημοκρατία της Σλοβενίας

Αιτήματα της προσφεύγουσας

Η προσφεύγουσα ζητεί από το Δικαστήριο:

να αναγνωρίσει ότι η Δημοκρατία της Σλοβενίας, παραλείποντας να θεσπίσει τις αναγκαίες νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις για τη μεταφορά στην εσωτερική έννομη τάξη της οδηγίας 2009/81/ΕΚ (1) του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 13ης Ιουλίου 2009, σχετικά με τον συντονισμό των διαδικασιών σύναψης ορισμένων συμβάσεων έργων, προμηθειών και παροχής υπηρεσιών που συνάπτονται από αναθέτουσες αρχές ή αναθέτοντες φορείς στους τομείς της άμυνας και της ασφάλειας καθώς και την τροποποίηση των οδηγιών 2004/17/ΕΚ (2) και 2004/18/ΕΚ (3), ή, εν πάση περιπτώσει, παραλείποντας να ανακοινώσει στην Επιτροπή ότι θεσπίσθηκαν οι εν λόγω διατάξεις, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από το άρθρο 72, παράγραφος 1, της εν λόγω οδηγίας·

να υποχρεώσει τη Δημοκρατία της Σλοβενίας, σύμφωνα με το άρθρο 260, παράγραφος 3, ΣΛΕΕ, να καταβάλει χρηματική ποινή ύψους 7 038,72 ευρώ ημερησίως, από της ημερομηνίας δημοσιεύσεως της αποφάσεώς του επί της υπό κρίση υποθέσεως·

να καταδικάσει τη Δημοκρατία της Σλοβενίας στα δικαστικά έξοδα.

Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα

Η προθεσμία για τη μεταφορά της οδηγίας στην εσωτερική έννομη τάξη έληξε στις 21 Αυγούστου 2011.


(1)  ΕΕ L 216, σ. 76.

(2)  ΕΕ L 134, σ. 1.

(3)  ΕΕ L 134, σ. 114.


26.1.2013   

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 26/38


Αναίρεση που άσκησε στις 28 Νοεμβρίου 2012 η Ελληνική Δημοκρατία κατά της αποφάσεως του Γενικού Δικαστηρίου (Δεύτερο τμήμα) που εκδόθηκε στις 10 Οκτωβρίου 2012 στην υπόθεση T-158/09, Ελλάδα κατά Επιτροπής

(Υπόθεση C-547/12 P)

2013/C 26/72

Γλώσσα διαδικασίας: η ελληνική

Διάδικοι

Αναιρεσείουσα: Ελληνική Δημοκρατία (Ι. Χαλκιάς και Σ. Παπαϊωάννου, εκπρόσωποι)

Αντίδικος στην αναιρετική διαδικασία: Ευρωπαϊκή Επιτροπή

Αιτήματα

Να γίνει δεκτή η αίτηση αναίρεσης και να αναιρεθεί η προσβαλλόμενη απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης κατά το μέρος κατά το οποίο το Γενικό Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης έκρινε ότι στην υπόθεση 4 Μαγρίζος ΙΙ, EL./1995/017,νομίμως καταλογίστηκε από την Επιτροπή αμέλεια των ελληνικών αρχών, ως προς την μη ανάκτηση των σχετικών χρηματικών ποσών.

Να γίνει δεκτός ο πρώτος λόγος της προσφυγής με την οποία ζητείται η ακύρωση της απόφασης της Επιτροπής λόγω μη συνδρομής των νομίμων προϋποθέσεων για την εφαρμογή του άρθρου 32 του καν. 1290/2005 και τον καταλογισμό από την Επιτροπή σε βάρος της Ελληνικής Δημοκρατίας του ποσού 276 347,86 ευρώ στην ίδια υπόθεση.

Να επιβληθεί η δικαστική δαπάνη της Ελληνικής Δημοκρατίας σε βάρος της Επιτροπής.

Λόγοι αναιρέσεως και κύρια επιχειρήματα

Το Γενικό Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης, παραμορφώνοντας προδήλως το περιεχόμενο των αποδεικτικών στοιχείων της δικογραφίας, προέβη σε εσφαλμένη εκτίμηση των πραγματικών περιστατικών στην υπόθεση 4, Μαγρίζος ΙΙ, EL./1995/017, καταλήγοντας στο εσφαλμένο συμπέρασμα ότι στην υπόθεση αυτή, συνέτρεχαν οι νόμιμες προϋποθέσεις για την εφαρμογή του άρθρου 32 του καν. 1290/2005 και τον καταλογισμό από την Επιτροπή σε βάρος της Ελληνικής Δημοκρατίας του ποσού 276 347,86 ευρώ.


Γενικό Δικαστήριο

26.1.2013   

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 26/39


Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 29ης Νοεμβρίου 2012 — CB κατά Επιτροπής

(Υπόθεση T-491/07) (1)

(Ανταγωνισμός - Απόφαση ενώσεως επιχειρήσεων - Αγορά της εκδόσεως καρτών πληρωμών στη Γαλλία - Απόφαση διαπιστώνουσα παράβαση του άρθρου 81 ΕΚ - Τιμολογιακά μέτρα ισχύοντα για τους «νεοεισερχόμενους» - Δικαίωμα προσχωρήσεως και μηχανισμοί λεγόμενοι «ρυθμίσεως της λειτουργίας του αποκτώντος» και «αφυπνίσεως» - Σχετική αγορά - Αντικείμενο των μέτρων αυτών - Περιορισμός του ανταγωνισμού με το αντικείμενο - Άρθρο 81, παράγραφος 3, ΕΚ - Πρόδηλη πλάνη εκτιμήσεως - Αρχή της χρηστής διοικήσεως - Αναλογικότητα - Ασφάλεια δικαίου)

2013/C 26/73

Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική

Διάδικοι

Προσφεύγων: Groupement des Cartes Bancaires (CB) GIE (Παρίσι, Γαλλία) (εκπρόσωποι: αρχικά, A. Georges, J. Ruiz Calzado, É. Barbier de La Serre, στη συνέχεια, J. Ruiz Calzado και F. Pradelles, δικηγόροι)

Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: αρχικά, F. Arbault, O. Beynet και V. Bottka, στη συνέχεια, O. Beynet, V. Bottka και B. Mongin)

Παρεμβαίνουσες υπέρ του προσφεύγοντος: BNP Paribas (Παρίσι, Γαλλία) (εκπρόσωποι: O. de Juvigny και D. Berg, δικηγόροι)· BPCE, πρώην Caisse nationale des caisses d’épargne et de prévoyance (CNCEP) (Παρίσι) (εκπρόσωποι: B. Bär-Bouyssière και A. de Beaugrenier, δικηγόροι), και Société générale (Παρίσι) (εκπρόσωποι: A. Barav και D. Reymond, δικηγόροι)

Αντικείμενο

Αίτηση ακυρώσεως της αποφάσεως C(2007) 5060, τελικό της Επιτροπής, της 17ης Οκτωβρίου 2007, σχετικά με μια διαδικασία εφαρμογής του άρθρου 81 ΕΚ (υπόθεση COMP/D1/38606 — Groupement des cartes bancaires «CB»).

Διατακτικό

Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:

1)

Απορρίπτει την προσφυγή.

2)

Το Groupement des cartes bancaires «CB» φέρει τα δικαστικά έξοδά του καθώς και τα έξοδα της Ευρωπαϊκής Επιτροπής.

3)

Η BPCE, η BNP Paribas και η Société générale φέρουν τα δικαστικά έξοδά τους.


(1)  EE C 64 της 8.3.2008.


26.1.2013   

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 26/39


Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 7ης Δεκεμβρίου 2012 — A. Loacker κατά ΓΕΕΑ — Editrice Quadratum (QUADRATUM)

(Υπόθεση T-42/09) (1)

(Κοινοτικό σήμα - Διαδικασία ανακοπής - Αίτηση καταχωρίσεως λεκτικού κοινοτικού σήματος QUADRATUM - Προγενέστερο λεκτικό κοινοτικό σήμα LOACKER QUADRATINI - Σχετικός λόγος απαραδέκτου - Απουσία κινδύνου συγχύσεως - Άρθρο 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού (ΕΚ) 40/94 [νυν άρθρο 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού (ΕΚ) 207/2009] - Άρθρο 73 του κανονισμού 40/94 (νυν άρθρο 75 του κανονισμού 207/2009) - Άρθρο 74 του κανονισμού 40/94 (νυν άρθρο 76 του κανονισμού 207/2009))

2013/C 26/74

Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική

Διάδικοι

Προσφεύγουσα: A. Loacker SpA (Auna di Sotto, Ιταλία) (εκπρόσωποι: V. Bilardo, C. Bacchini και M. Mazzitelli, δικηγόροι)

Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (εκπρόσωπος: A. Sempio)

Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ, παρεμβαίνουσα ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου: Editrice Quadratum SpA (Μιλάνο, Ιταλία) (εκπρόσωποι: P. Pezzoi, P. Perani και G. Ghisletti, δικηγόροι)

Αντικείμενο

Προσφυγή κατά της αποφάσεως του πρώτου τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ της 23ης Οκτωβρίου 2008 (υπόθεση R 34/2008-1), σχετικά με διαδικασία ανακοπής μεταξύ της A. Loacker SpA και της Editrice Quadratum SpA.

Διατακτικό

Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:

1)

Απορρίπτει την προσφυγή.

2)

Καταδικάζει την A. Loacker SpA στα δικαστικά έξοδα.


(1)  ΕΕ C 69 της 21.3.2009.


26.1.2013   

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 26/40


Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 6ης Δεκεμβρίου 2012 — Ευρωπαϊκή Δυναμική κατά Επιτροπής

(Υπόθεση T-167/10) (1)

(Πρόσβαση στα έγγραφα - Κανονισμός (ΕΚ) 1049/2001 - Αιτήσεις καθορισμού τιμών - Άρνηση προσβάσεως - Προσφυγή ακυρώσεως - Προθεσμία ασκήσεως προσφυγής - Χρονικό σημείο ενάρξεως της προθεσμίας - Παραδεκτό - Εξαίρεση αφορώσα την προστασία της οικονομικής πολιτικής της Ευρωπαϊκής Ένωσης - Εξαίρεση αφορώσα την προστασία των εμπορικών συμφερόντων τρίτου - Εξαίρεση αφορώσα την προστασία του δημοσίου συμφέροντος στον τομέα της δημοσίας ασφαλείας - Υποχρέωση αιτιολογήσεως)

2013/C 26/75

Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική

Διάδικοι

Προσφεύγουσα: Ευρωπαϊκή Δυναμική — Προηγμένα Συστήματα Τηλεπικοινωνιών Πληροφορικής και Τηλεματικής ΑΕ (Αθήνα, Ελλάδα) (εκπρόσωποι: Ν. Κορογιαννάκης και Μ. Δερμιτζάκης, δικηγόροι)

Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: E. Manhaeve και C. ten Dam)

Αντικείμενο

Αφενός, αίτημα περί ακυρώσεως της αποφάσεως της Επιτροπής της 27ης Ιανουαρίου 2010 με την οποία δεν επετράπη η πρόσβαση στις αιτήσεις καθορισμού τιμών που αφορούν το τμήμα 3 A του διαγωνισμού DIGIT/PO/2005/113 — ESP-DESIS (ΕΕ 2005/S 252-248566) και, αφετέρου, αίτημα περί ακυρώσεως της αποφάσεως της Επιτροπής της 11ης Μαρτίου 2010 με την οποία δεν επετράπη η πρόσβαση στις αιτήσεις καθορισμού τιμών που αφορούν όλα τα άλλα τμήματα του προαναφερθέντος διαγωνισμού, όλα τα τμήματα των διαγωνισμών DI/0005 ESP (ΕΕ 2001/S 53-036539) και ADMIN/DI/2/PO/2003/192 ESP-DIMA (ΕΕ 2003/S 249-221337), καθώς και τη σύμβαση-πλαίσιο BUDG/0101.

Διατακτικό

Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:

1)

Ακυρώνει την απόφαση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής της 27ης Ιανουαρίου 2010 με την οποία δεν επετράπη η πρόσβαση στις αιτήσεις καθορισμού τιμών που αφορούν το τμήμα 3 A του διαγωνισμού DIGIT/PO/2005/113 — ESP-DESIS.

2)

Ακυρώνει την απόφαση της Επιτροπής της 11ης Μαρτίου 2010 με την οποία δεν επετράπη η πρόσβαση στις αιτήσεις καθορισμού τιμών που αφορούν όλα τα άλλα τμήματα του προαναφερθέντος διαγωνισμού, όλα τα τμήματα των διαγωνισμών DI/0005 ESP και ADMIN/DI/2/PO/2003/192 ESP DIMA, καθώς και τη σύμβαση-πλαίσιο BUDG/0101.

3)

Η Επιτροπή φέρει τα δικαστικά της έξοδα, καθώς και τα έξοδα στα οποία υποβλήθηκε η Ευρωπαϊκή Δυναμική — Προηγμένα Συστήματα Τηλεπικοινωνιών Πληροφορικής και Τηλεματικής ΑΕ.


(1)  ΕΕ C 161 της 19.6.2010.


26.1.2013   

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 26/40


Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 6ης Δεκεμβρίου 2012 — Füller-Tomlinson κατά Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου

(Υπόθεση T-390/10 P) (1)

(Αναίρεση - Υπαλληλική υπόθεση - Έκτακτοι υπάλληλοι - Κοινωνική ασφάλιση - Επαγγελματική ασθέvεια - Καθορισμός του ποσοστού αναπηρίας επαγγελματικής αιτιολογίας - Εφαρμογή του ευρωπαϊκού πίνακα ιατρικής εκτιμήσεως των βλαβών που προκαλούνται στη σωματική και ψυχική ακεραιότητα - Παραμόρφωση των πραγματικών περιστατικών - Εύλογη προθεσμία)

2013/C 26/76

Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική

Διάδικοι

Αναιρεσείουσα: Paulette Füller-Tomlinson (Βρυξέλλες, Βέλγιο) (εκπρόσωπος: L. Levi, δικηγόρος)

Αντίδικος κατ’ αναίρεση: Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο (εκπρόσωποι: K. Zejdová και S. Seyr)

Αντικείμενο

Αναίρεση ασκηθείσα κατά της αποφάσεως του Δικαστηρίου Δημόσιας Διοίκησης της Ευρωπαϊκής Ένωσης (τρίτο τμήμα) της 1ης Ιουλίου 2010, Füller-Tomlinson κατά Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου (F-97/08, που δεν έχει δημοσιευθεί ακόμη στη Συλλογή), με την οποία ζητείται η ακύρωση της αποφάσεως αυτής.

Διατακτικό

Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:

1)

Απορρίπτει την αίτηση αναιρέσεως.

2)

Η Paulette Füller-Tomlinson φέρει τα δικαστικά έξοδά της, καθώς και τα έξοδα στα οποία υποβλήθηκε το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο στο πλαίσιο της παρούσας διαδικασίας.


(1)  ΕΕ C 301 της 6.11.2010.


26.1.2013   

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 26/40


Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 29ης Νοεμβρίου 2012 — Adamowski κατά ΓΕΕΑ — Fagumit (FAGUMIT)

(Συνεκδικασθείσες υποθέσεις T-537/10 και Τ-538/10) (1)

(Κοινοτικό σήμα - Διαδικασία κηρύξεως ακυρότητας - Λεκτικό κοινοτικό σήμα Fagumit και εικονιστικό κοινοτικό σήμα FAGUMIT - Προγενέστερο εικονιστικό εθνικό σήμα FAGUMIT - Σχετικός λόγος ακυρότητας - Άρθρο 8, παράγραφος 3, και άρθρο 165, παράγραφος 4, στοιχείο β', του κανονισμού (ΕΚ) 207/2009)

2013/C 26/77

Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική

Διάδικοι

Προσφεύγουσα: Ursula Adamowski (Αμβούργο, Γερμανία) (εκπρόσωπος: D. von Schultz, δικηγόρος)

Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (εκπρόσωπος: G. Schneider)

Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ, παρεμβαίνουσα ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου: Fabryka Węży Gumowych i Tworzyw Sztucznych Fagumit sp. z o.o. (Fagumit) (Wolbrom, Πολωνία) (εκπρόσωποι: M. Krekora, T. Targosz και P. Podrecki, δικηγόροι)

Αντικείμενο

Δύο προσφυγές ασκηθείσες, αντιστοίχως, κατά δύο αποφάσεων του πρώτου τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ, της 3ης Σεπτεμβρίου 2010 (υποθέσεις R 1002/2009-1 και R 1003/2009-1), σχετικά με ισάριθμες διαδικασίες κηρύξεως ακυρότητας μεταξύ της Fabryka Węży Gumowych i Tworzyw Sztucznych Fagumit sp. z o.o. και της Ursula Adamowski

Διατακτικό

Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:

1)

Συνεκδικάζει τις υποθέσεις T-537/10 και T-538/10 προς έκδοση της παρούσας αποφάσεως.

2)

Απορρίπτει τις προσφυγές.

3)

Η Ursula Adamowski φέρει τα έξοδά της, καθώς και αυτά στα οποία υποβλήθηκαν το Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (ΓΕΕΑ) και η Fabryka Węży Gumowych i Tworzyw Sztucznych Fagumit sp. z o.o. κατά την ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου διαδικασία.


(1)  EE C 30 της 29.1.2011.


26.1.2013   

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 26/41


Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 29ης Νοεμβρίου 2012 — Thesing και Bloomberg Finance κατά ΕΚΤ

(Υπόθεση T-590/10) (1)

(Πρόσβαση στα έγγραφα - Απόφαση 2004/258/ΕΚ - Έγγραφα τα οποία αφορούν το δημόσιο χρέος και το έλλειμμα του προϋπολογισμού κράτους μέλους - Άρνηση προσβάσεως - Εξαίρεση αναγόμενη στην οικονομική πολιτική της Ένωσης ή κράτους μέλους - Μερική άρνηση προσβάσεως)

2013/C 26/78

Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική

Διάδικοι

Προσφεύγουσες: Gabi Thesing (Λονδίνο, Ηνωμένο Βασίλειο)· και Bloomberg Finance LP (Wilmington, Delaware, Ηνωμένες Πολιτείες) (εκπρόσωποι: M. Stephens, R. Lands, solicitors, και T. Pitt-Payne, QC)

Καθής: Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα (ΕΚΤ) (εκπρόσωποι: αρχικώς A. Sáinz de Vieuña Barroso, M. López Torres και S. Lambrinoc, στη συνέχεια M. López Torres και S. Lambrinoc)

Αντικείμενο

Αίτηση ακυρώσεως της αποφάσεως της εκτελεστικής επιτροπής της ΕΚΤ, η οποία κοινοποιήθηκε στην G. Thesing με επιστολή του Προέδρου της ΕΚΤ στις 21 Οκτωβρίου 2010, με την οποία απορρίφθηκε η αίτηση που άσκησε η G. Thesing περί προσβάσεως σε δύο έγγραφα που αφορούν το δημόσιο χρέος και το έλλειμμα του προϋπολογισμού της Ελληνικής Δημοκρατίας.

Διατακτικό

Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:

1)

Απορρίπτει την προσφυγή.

2)

Η Gabi Thesing και η Bloomberg Finance LP φέρουν, πέραν των δικών τους εξόδων, και τα δικαστικά έξοδα στα οποία υποβλήθηκε η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα (ΕΚΤ).


(1)  ΕΕ C 72 της 5.3.2011.


26.1.2013   

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 26/41


Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 11ης Δεκεμβρίου 2012 — Sina Bank κατά Συμβουλίου

(Υπόθεση T-15/11) (1)

(Κοινή εξωτερική πολιτική και πολιτική ασφάλειας - Περιοριστικά μέτρα κατά του Ιράν προκειμένου να εμποδιστεί η διάδοση πυρηνικών όπλων - Δέσμευση κεφαλαίων - Προσφυγή ακυρώσεως - Υποχρέωση αιτιολογήσεως)

2013/C 26/79

Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική

Διάδικοι

Προσφεύγουσα: Sina Bank (Τεχεράνη, Ιράν) (εκπρόσωποι: B. Mettetal και C. Wucher-North, δικηγόροι)

Καθού: Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης (εκπρόσωποι: M. Bishop και G. Marhic)

Παρεμβαίνουσα υπέρ του καθού: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: F. Erlbacher και M. Κωνσταντινίδης)

Αντικείμενο

Αφενός, την ακύρωση, πρώτον, του παραρτήματος VIII του κανονισμού (ΕΕ) 961/2010 του Συμβουλίου, της 25ης Οκτωβρίου 2010, σχετικά με περιοριστικά μέτρα κατά του Ιράν και την κατάργηση του κανονισμού (ΕΚ) 423/2007 (ΕΕ L 281, σ. 1), κατά το μέρος που αφορά την προσφεύγουσα, και, δεύτερον, του από 28 Οκτωβρίου 2010 εγγράφου του Συμβουλίου που περιέχει τη σχετική με την προσφεύγουσα απόφαση, και, αφετέρου, την κήρυξη μη εφαρμοστέου ως προς την προσφεύγουσα, πρώτον, του παραρτήματος II της αποφάσεως 2010/413/ΚΕΠΠΑ του Συμβουλίου, της 26ης Ιουλίου 2010, για περιοριστικά μέτρα κατά του Ιράν και για την κατάργηση της κοινής θέσης 2007/140/ΚΕΠΠΑ (ΕΕ L 195, σ. 39), όπως τροποποιήθηκε με την απόφαση 2010/644/ΚΕΠΠΑ του Συμβουλίου, της 25ης Οκτωβρίου 2010, για την τροποποίηση της αποφάσεως 2010/413 (ΕΕ L 281, σ. 81), κατά το μέρος που αφορά την προσφεύγουσα, δεύτερον, του άρθρου 16, παράγραφος 2, του κανονισμού 961/2010 και, τρίτον, του άρθρου 20, παράγραφος 1, στοιχείο β', της αποφάσεως 2010/413.

Διατακτικό

Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:

1)

Ακυρώνει το παράρτημα II της αποφάσεως 2010/413/ΚΕΠΠΑ του Συμβουλίου, της 26ης Ιουλίου 2010, για περιοριστικά μέτρα κατά του Ιράν και για την κατάργηση της κοινής θέσης 2007/140/ΚΕΠΠΑ, όπως τροποποιήθηκε με την απόφαση 2010/644/ΚΕΠΠΑ του Συμβουλίου, της 25ης Οκτωβρίου 2010, για την τροποποίηση της αποφάσεως 2010/413, και το παράρτημα VIII του κανονισμού (ΕΕ) 961/2010 του Συμβουλίου, της 25ης Οκτωβρίου 2010, σχετικά με περιοριστικά μέτρα κατά του Ιράν και την κατάργηση του κανονισμού (ΕΚ) 423/2007, στο μέτρο που τα παραρτήματα αυτά αφορούν τη Sina Bank.

2)

Τα αποτελέσματα του παραρτήματος ΙΙ της αποφάσεως 2010/413, όπως τροποποιήθηκε με την απόφαση 2010/644, διατηρούνται ως προς τη Sina Bank, έως ότου αρχίσει να παράγει αποτελέσματα η ακύρωση του παραρτήματος VIII του κανονισμού 961/2010.

3)

Απορρίπτει κατά τα λοιπά την προσφυγή.

4)

Το Συμβούλιο φέρει τα δύο τρίτα των δικαστικών εξόδων της Sina Bank και τα δύο τρίτα των δικών του δικαστικών εξόδων.

5)

Η Sina Bank φέρει το ένα τρίτο των δικών της δικαστικών εξόδων και το ένα τρίτο των δικαστικών εξόδων του Συμβουλίου.

6)

Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή φέρει τα δικαστικά έξοδά της.


(1)  ΕΕ C 72 της 5.3.2011.


26.1.2013   

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 26/42


Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 5ης Δεκεμβρίου 2012 — Consorzio vino Chianti Classico κατά ΓΕΕΑ — FFR (F.F.R.)

(Υπόθεση T-143/11) (1)

(Κοινοτικό σήμα - Διαδικασία ανακοπής - Αίτηση καταχωρίσεως εικονιστικού κοινοτικού σήματος «F.F.R.» - Προγενέστερα εικονιστικά εθνικά σήματα CHIANTI CLASSICO - Σχετικός λόγος απαραδέκτου - Απουσία κινδύνου συγχύσεως - Άρθρο 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', και παράγραφος 5 του κανονισμού (ΕΚ) 207/2009)

2013/C 26/80

Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική

Διάδικοι

Προσφεύγουσα: Consorzio vino Chianti Classico (Radda in Chianti, Ιταλία) (εκπρόσωποι: S. Corona, G. Ciccone και A. Loffredo, δικηγόροι)

Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (εκπρόσωποι: αρχικώς V. Melgar και G. Mannucci, στη συνέχεια V. Melgar και D. Walicka)

Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ: Fédération française de rugby (FFR) (Marcoussis, Γαλλία)

Αντικείμενο

Προσφυγή κατά της αποφάσεως του τετάρτου τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ της 10ης Ιανουαρίου 2011 (υπόθεση R 43/2010-4), σχετικά με διαδικασία ανακοπής μεταξύ Consorzio vino Chianti Classico και Fédération française de rugby (FFR).

Διατακτικό

Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:

1)

Ακυρώνει την απόφαση του τετάρτου τμήματος προσφυγών του Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (ΓΕΕΑ) της 10ης Ιανουαρίου 2011 (υπόθεση R 43/2010-4) στο μέτρο που το τμήμα προσφυγών απέρριψε την ανακοπή καθόσον στηριζόταν στο άρθρο 8, παράγραφος 5, του κανονισμού (ΕΚ) 207/2009 του Συμβουλίου, της 26ης Φεβρουαρίου 2009, για το κοινοτικό σήμα.

2)

Απορρίπτει την προσφυγή κατά τα λοιπά.

3)

Η Consorzio vino Chianti Classico και το ΓΕΕΑ φέρουν έκαστος, τα δικαστικά του έξοδα στην ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου διαδικασία.


(1)  ΕΕ C 152 της 21.5.2011.


26.1.2013   

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 26/42


Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 29ης Νοεμβρίου 2012 — Hopf κατά ΓΕΕΑ (Clampflex)

(Υπόθεση T-171/11) (1)

(Κοινοτικό σήμα - Αίτηση καταχωρίσεως του λεκτικού κοινοτικού σήματος Clampflex - Απόλυτοι λόγοι απαραδέκτου - Περιγραφικός χαρακτήρας - Άρθρο 7, παράγραφος 1, στοιχείο γ', του κανονισμού (ΕΚ) 207/2009 - Δεν υφίσταται διακριτικός χαρακτήρας - Άρθρο 7, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού 207/2009 - Υποχρέωση αιτιολογήσεως - Άρθρο 75 του κανονισμού 207/2009)

2013/C 26/81

Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική

Διάδικοι

Προσφεύγων: Hans-Jürgen Hopf (Zirndorf, Γερμανία) (εκπρόσωπος: V. Mensing, δικηγόρος)

Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (εκπρόσωπος: K. Klüpfel)

Αντικείμενο

Προσφυγή κατά της αποφάσεως του τέταρτου τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ της 19ης Ιανουαρίου 2011 (υπόθεση R 1514/2010-4), σχετικά με αίτηση καταχωρίσεως του λεκτικού σημείου Clampflex ως κοινοτικού σήματος.

Διατακτικό

Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:

1)

Ακυρώνει την απόφαση του τέταρτου τμήματος προσφυγών του Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (ΓΕΕΑ) της 19ης Ιανουαρίου 2011 (υπόθεση R 1514/2010-4), όσον αφορά τις «σύριγγες».

2)

Απορρίπτει την προσφυγή κατά τα λοιπά.

3)

Ο Hans Jürgen Hopf φέρει τα δικαστικά έξοδά του και το ήμισυ των δικαστικών εξόδων του ΓΕΕΑ. Το τελευταίο φέρει το ήμισυ των δικαστικών εξόδων του.


(1)  EE C 145 της 14.5.2011.


26.1.2013   

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 26/43


Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 5ης Δεκεμβρίου 2012 — Qualitest κατά Συμβουλίου

(Υπόθεση T-421/11) (1)

(Κοινή εξωτερική πολιτική και πολιτική ασφάλειας - Περιοριστικά μέτρα κατά του Ιράν προκειμένου να εμποδιστεί η διάδοση πυρηνικών όπλων - Δέσμευση κεφαλαίων - Προσφυγή ακυρώσεως - Υποχρέωση αιτιολογήσεως - Πρόδηλη πλάνη εκτιμήσεως)

2013/C 26/82

Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική

Διάδικοι

Προσφεύγουσα: Qualitest FZE (Ντουμπάι, Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα) (εκπρόσωποι: M. Catrain González, δικηγόρος, E. Wright και H. Zhu, barristers)

Καθού: Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης (εκπρόσωποι: G. Marhic και R. Liudvinaviciute-Cordeiro)

Παρεμβαίνουσα υπέρ του καθού: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: S. Boelaert και T. Scharf)

Αντικείμενο

Αίτημα μερικής ακυρώσεως της αποφάσεως 2011/299/ΚΕΠΠΑ του Συμβουλίου, της 23ης Μαΐου 2011, για τροποποίηση της απόφασης 2010/413/ΚΕΠΠΑ για περιοριστικά μέτρα κατά του Ιράν (ΕΕ 2011 L 136, σ. 65), του εκτελεστικού κανονισμού (ΕΕ) 503/2011 του Συμβουλίου, της 23ης Μαΐου 2011, για την εφαρμογή του κανονισμού (ΕΕ) 961/2010 όσον αφορά περιοριστικά μέτρα κατά του Ιράν (ΕΕ L 136, σ. 26), και του κανονισμού (ΕΕ) 267/2012 του Συμβουλίου, της 23ης Μαρτίου 2012, σχετικά με περιοριστικά μέτρα κατά του Ιράν και την κατάργηση του κανονισμού (ΕΕ) 961/2010 (ΕΕ L 88, σ. 1).

Διατακτικό

Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:

1)

Ακυρώνει, στο μέτρο που αφορούν την Qualitest FZE:

την απόφαση 2011/299/ΚΕΠΠΑ του Συμβουλίου, της 23ης Μαΐου 2011, για τροποποίηση της απόφασης 2010/413/ΚΕΠΠΑ για περιοριστικά μέτρα κατά του Ιράν·

τον εκτελεστικό κανονισμό (ΕΕ) 503/2011 του Συμβουλίου, της 23ης Μαΐου 2011, για την εφαρμογή του κανονισμού (ΕΕ) 961/2010 όσον αφορά περιοριστικά μέτρα κατά του Ιράν·

τον κανονισμό (ΕΕ) 267/2012 του Συμβουλίου, της 23ης Μαρτίου 2012, σχετικά με περιοριστικά μέτρα κατά του Ιράν και την κατάργηση του κανονισμού (ΕΕ) 961/2010.

2)

Διατηρεί τα αποτελέσματα της αποφάσεως 2011/299 όσον αφορά την Qualitest έως ότου αρχίσει να παράγει αποτελέσματα η ακύρωση του εκτελεστικού κανονισμού 503/2011 και του κανονισμού 267/2012.

3)

Το Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης φέρει, πέραν των δικαστικών εξόδων του, και τα έξοδα της Qualitest.

4)

Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή φέρει τα δικαστικά έξοδά της.


(1)  ΕΕ C 282 της 24.9.2011.


26.1.2013   

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 26/43


Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 6ης Δεκεμβρίου 2012 — Strobl κατά Επιτροπής

(Υπόθεση T-630/11 P) (1)

(Αναίρεση - Υπαλληλική υπόθεση - Υπάλληλοι - Πρόσληψη - Γενικός διαγωνισμός - Υποψήφιοι περιληφθέντες σε πίνακα επιτυχόντων πριν από την έναρξη ισχύος του νέου ΚΥΚ - Ανακοίνωση για την πλήρωση κενής θέσεως - Διορισμός - Κατάταξη σε βαθμό σύμφωνα με τους νέους λιγότερο ευνοϊκούς κανόνες - Άρθρο 12 του παραρτήματος XIII του ΚΥΚ - Πλάνη περί το δίκαιο - Υποχρέωση αιτιολογήσεως από το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης)

2013/C 26/83

Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική

Διάδικοι

Αναιρεσείων: Peter Strobl (Besozzo, Ιταλία) (εκπρόσωπος: H.-J. Rüber, δικηγόρος)

Αντίδικοι κατ’ αναίρεση: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: J. Currall επικουρούμενος από B. Wägenbaur, δικηγόρος) και Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης (εκπρόσωποι: J. Herrmann και A. Jensen)

Αντικείμενο

Αναίρεση ασκηθείσα κατά της αποφάσεως του Δικαστηρίου Δημόσιας Διοίκησης της Ευρωπαϊκής Ένωσης (δεύτερο τμήμα) της 29ης Σεπτεμβρίου 2011, F-56/05, Strobl κατά Επιτροπής (που δεν έχει δημοσιευθεί ακόμη στη Συλλογή), με την οποία ζητείται η ακύρωση της αποφάσεως αυτής.

Διατακτικό

Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:

1)

Απορρίπτει την αίτηση αναιρέσεως.

2)

Ο Peter Strobl φέρει τα δικαστικά του έξοδα, καθώς και τα έξοδα στα οποία υποβλήθηκε η Ευρωπαϊκή Επιτροπή στο πλαίσιο της παρούσας διαδικασίας.

3)

Το Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης φέρει τα δικαστικά του έξοδα.


(1)  ΕΕ C 49 της 18.2.2012.


26.1.2013   

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 26/44


Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 11ης Δεκεμβρίου 2012 — Fomanu κατά ΓΕΕΑ (Qualität hat Zukunft)

(Υπόθεση T-22/12) (1)

(Κοινοτικό σήμα - Αίτηση καταχωρίσεως λεκτικού κοινοτικού σήματος Qualität hat Zukunft - Απόλυτοι λόγοι απαραδέκτου - Έλλειψη διακριτικού χαρακτήρα - Άρθρο 7, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού (ΕΚ) 207/2009)

2013/C 26/84

Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική

Διάδικοι

Προσφεύγουσα: Fomanu AG (Neustadt an der Waldnaab, Γερμανία) (εκπρόσωπος: T. Raible, δικηγόρος)

Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (εκπρόσωπος: K. Klüpfel)

Αντικείμενο

Προσφυγή κατά της αποφάσεως του πρώτου τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ της 27 Οκτωβρίου 2011 (υπόθεση R 1518/2011-1), σχετικά με αίτηση καταχωρίσεως του λεκτικού σημείου Qualität hat Zukunft ως κοινοτικού σήματος.

Διατακτικό

Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:

1)

Απορρίπτει την προσφυγή.

2)

Καταδικάζει τη Fomanu AG στα δικαστικά έξοδα.


(1)  ΕΕ C 80 της 17.3.2012.


26.1.2013   

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 26/44


Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 28ης Νοεμβρίου 2012 — Bauer κατά ΓΕΕΑ — BenQ Materials (Daxon)

(Υπόθεση T-29/12) (1)

(Κοινοτικό σήμα - Διαδικασία ανακοπής - Αίτηση καταχωρίσεως λεκτικού κοινοτικού σήματος Daxon - Προγενέστερο λεκτικό κοινοτικό σήμα DALTON - Σχετικός λόγος απαραδέκτου - Κίνδυνος συγχύσεως - Άρθρο 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού (ΕΚ) 207/2009)

2013/C 26/85

Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική

Διάδικοι

Προσφεύγουσα: Erika Bauer (Schaufling, Γερμανία) (εκπρόσωπος: A. Merz, δικηγόρος)

Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (εκπρόσωπος: K. Klüpfel)

Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ: BenQ Materials Corp. (Gueishan Taoyuan, Ταϊβάν)

Αντικείμενο

Προσφυγή κατά της αποφάσεως του δευτέρου τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ της 9ης Νοεμβρίου 2011 (υπόθεση R 2191/2010-2), σχετικά με διαδικασία ανακοπής μεταξύ Erika Bauer και BenQ Materials Corp.

Διατακτικό

Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:

1)

Επιτρέπει στην Alva Management GmbH να υποκαταστήσει την Erika Bauer ως προσφεύγουσα.

2)

Απορρίπτει την προσφυγή.

3)

Καταδικάζει την Alva Management στα δικαστικά έξοδα.


(1)  ΕΕ C 80 της 17.3.2012.


26.1.2013   

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 26/44


Διάταξη του Γενικού Δικαστηρίου της 27ης Νοεμβρίου 2012 — Steinberg κατά Επιτροπής

(Υπόθεση T-17/10) (1)

(Προσφυγή ακυρώσεως - Πρόσβαση στα έγγραφα - Κανονισμός (ΕΚ) 1049/2001 - Έγγραφα σχετικά με αποφάσεις περί χρηματοδοτήσεως που αφορούν επιδοτήσεις χορηγούμενες σε ισραηλινές και παλαιστινιακές μη κυβερνητικές οργανώσεις στο πλαίσιο του προγράμματος «Συνεργασία για την Ειρήνη» και του Ευρωπαϊκού Μέσου για τη Δημοκρατία και τα Δικαιώματα του Ανθρώπου - Μερική άρνηση προσβάσεως - Εξαίρεση αφορώσα την προστασία του δημοσίου συμφέροντος στον τομέα της δημόσιας ασφάλειας - Υποχρέωση αιτιολογήσεως - Προσφυγή εν μέρει προδήλως απαράδεκτη και εν μέρει προδήλως στερούμενη παντελώς νομικού ερείσματος)

2013/C 26/86

Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική

Διάδικοι

Προσφεύγων: Gerald Steinberg (Ιερουσαλήμ, Ισραήλ) (εκπρόσωπος: T. Asserson, solicitor)

Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: C. Tufvesson και C. ten Dam)

Αντικείμενο

Αίτημα περί ακυρώσεως της αποφάσεως SG.E.3/MV/psi D(2009) 3914 της Επιτροπής, της 15ης Μαΐου 2009, με την οποία απορρίφθηκε μερικώς το αίτημα του προσφεύγοντος περί προσβάσεως σε ορισμένα έγγραφα σχετικά με αποφάσεις περί χρηματοδοτήσεως που αφορούν επιδοτήσεις χορηγούμενες σε ισραηλινές και παλαιστινιακές μη κυβερνητικές οργανώσεις στο πλαίσιο του προγράμματος «Συνεργασία για την Ειρήνη» και του Ευρωπαϊκού Μέσου για τη Δημοκρατία και τα Δικαιώματα του Ανθρώπου (ΕΜΔΔΑ).

Διατακτικό

Το Γενικό Δικαστήριο διατάσσει:

1)

Απορρίπτει την προσφυγή ως εν μέρει προδήλως απαράδεκτη και εν μέρει προδήλως στερούμενη παντελώς νομικού ερείσματος.

2)

Ο Gerald Steinberg φέρει, πέραν των δικών του δικαστικών εξόδων, και τα έξοδα της Ευρωπαϊκής Επιτροπής.


(1)  ΕΕ C 80 της 27.3.2010.


26.1.2013   

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 26/45


Διάταξη του Γενικού Δικαστηρίου της 23ης Νοεμβρίου 2012 — Crocs κατά ΓΕΕΑ — Holey Soles Holdings και PHI (Απεικόνιση υποδήματος)

(Υπόθεση T-302/10) (1)

(Κοινοτικό σήμα - Αίτηση περί κηρύξεως ακυρότητας - Ανάκληση αιτήσεως περί κηρύξεως ακυρότητας - Κατάργηση της δίκης)

2013/C 26/87

Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική

Διάδικοι

Προσφεύγουσα: Crocs, Inc. (Niwot, Ηνωμένες Πολιτείες) (εκπρόσωπος: I.R. Craig, solicitor)

Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (εκπρόσωπος: S. Hanne)

Αντίδικοι ενώπιον του τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ: Holey Soles Holdings Ltd (Βανκούβερ, Καναδάς)· και Partenaire Hospitalier International (La Haie Foissière, Γαλλία)

Αντικείμενο

Προσφυγή κατά της αποφάσεως του τρίτου τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ της 26ης Μαρτίου 2010 (υπόθεση R 9/2008-3), σχετικά με διαδικασία κηρύξεως ακυρότητας σήματος μεταξύ της Holey Shoes Holdings Ltd και της Partenaire Hospitalier International και Crocs, Inc.

Διατακτικό

Το Γενικό Δικαστήριο διατάσσει:

1)

Καταργείται η δίκη επί της προσφυγής.

2)

Η προσφεύγουσα φέρει τα δικαστικά της έξοδα, καθώς και τα δικαστικά έξοδα του καθού.


(1)  ΕΕ C 260 της 25.9.2010.


26.1.2013   

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 26/45


Διάταξη του Γενικού Δικαστηρίου της 27ης Νοεμβρίου 2012 — ADEDY κ.λπ. κατά Συμβουλίου

(Υπόθεση T-541/10) (1)

(Προσφυγή ακυρώσεως - Αποφάσεις που απευθύνονται σε κράτος μέλος για τη διόρθωση κατάστασης υπερβολικού ελλείμματος - Δεν αφορούν άμεσα τους προσφεύγοντες - Απαράδεκτο)

2013/C 26/88

Γλώσσα διαδικασίας: η ελληνική

Διάδικοι

Προσφεύγοντες: Ανώτατη Διοίκηση Ενώσεων Δημοσίων Υπαλλήλων (ΑΔΕΔΥ) (Αθήνα, Ελλάδα)· Σπυρίδων Παπασπύρος (Αθήνα)· και Ηλίας Ηλιόπουλος (Αθήνα) (εκπρόσωπος: M.-M. Τσίπρα, δικηγόρος)

Καθού: Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης (εκπρόσωποι: T. Middleton, A. de Gregorio Merino, και E. Χατζηιωακειμίδου)

Παρεμβαίνουσα υπέρ του καθού: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: B. Smulders, J.-P. Keppenne και M. Κωνσταντινίδης)

Αντικείμενο

Αίτημα περί ακυρώσεως, αφενός, της αποφάσεως 2010/320/ΕΕ του Συμβουλίου, της 10ης Μαΐου 2010, απευθυνόμενης προς την Ελλάδα με σκοπό την ενίσχυση και εμβάθυνση της δημοσιονομικής εποπτείας, διά της οποίας ειδοποιείται η Ελλάδα να λάβει τα μέτρα μείωσης του ελλείμματος που κρίνονται αναγκαία για την αντιμετώπιση της κατάστασης υπερβολικού ελλείμματος (ΕΕ L 145, σ. 6, διορθωτικό ΕΕ 2011, L 209, σ. 63) και, αφετέρου, της αποφάσεως 2010/486/ΕΕ του Συμβουλίου, της 7ης Σεπτεμβρίου 2010, για την τροποποίηση της απόφασης 2010/320 (ΕΕ L 241, σ. 12).

Διατακτικό

Το Γενικό Δικαστήριο διατάσσει:

1)

Απορρίπτει την προσφυγή.

2)

Η Ανώτατη Διοίκηση Ενώσεων Δημοσίων Υπαλλήλων (ΑΔΕΔΥ), ο Σπυρίδων Παπασπύρος και ο Ηλίας Ηλιόπουλος φέρουν τα δικαστικά έξοδά τους, καθώς και τα δικαστικά έξοδα του Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

3)

Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή φέρει τα δικαστικά έξοδά της.


(1)  ΕΕ C 30 της 29.1.2011.


26.1.2013   

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 26/45


Διάταξη του Γενικού Δικαστηρίου της 27ης Νοεμβρίου 2012 — ΑΔΕΔΥ κ.λπ. κατά Συμβουλίου

(Υπόθεση T-215/11) (1)

(Προσφυγή ακυρώσεως - Αποφάσεις που απευθύνονται σε κράτος μέλος για τη διόρθωση κατάστασης υπερβολικού ελλείμματος - Δεν αφορούν άμεσα τους προσφεύγοντες - Απαράδεκτο)

2013/C 26/89

Γλώσσα διαδικασίας: η ελληνική

Διάδικοι

Προσφεύγοντες: Ανώτατη Διοίκηση Ενώσεων Δημοσίων Υπαλλήλων (ΑΔΕΔΥ) (Αθήνα, Ελλάδα)· Σπυρίδων Παπασπύρος (Αθήνα)· και Ηλίας Ηλιόπουλος (Αθήνα) (εκπρόσωπος: M.-M. Τσίπρα, δικηγόρος)

Καθού: Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης (εκπρόσωποι: G. Maganza, M. Βιτσεντζάτος και A. De Gregorio Merino)

Παρεμβαίνουσα υπέρ του καθού: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: B. Smulders, J.-P. Keppenne και M. Κωνσταντινίδης)

Αντικείμενο

Αίτημα ακυρώσεως της απόφασης 2011/57/ΕΕ του Συμβουλίου, της 20ής Δεκεμβρίου 2010, για την τροποποίηση της απόφασης 2010/320/ΕΕ, η οποία απευθύνεται προς την Ελλάδα με σκοπό την ενίσχυση και εμβάθυνση της δημοσιονομικής εποπτείας και διά της οποίας ειδοποιείται η Ελλάδα να λάβει τα μέτρα μείωσης του ελλείμματος που κρίνονται αναγκαία για την αντιμετώπιση της κατάστασης υπερβολικού ελλείμματος (ΕΕ L 26, σ. 15).

Διατακτικό

Το Γενικό Δικαστήριο διατάσσει:

1)

Απορρίπτει την προσφυγή.

2)

Η Ανώτατη Διοίκηση Ενώσεων Δημοσίων Υπαλλήλων (ΑΔΕΔΥ), ο Σπυρίδων Παπασπύρος και ο Ηλίας Ηλιόπουλος φέρουν τα δικαστικά έξοδά τους, καθώς και τα δικαστικά έξοδα του Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

3)

Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή φέρει τα δικαστικά έξοδά της.


(1)  ΕΕ C 186 της 25.6.2011.


26.1.2013   

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 26/46


Διάταξη του Γενικού Δικαστηρίου της 13ης Νοεμβρίου 2012 — ClientEarth κ.λπ. κατά Επιτροπής

(Υπόθεση T-278/11) (1)

(Προσφυγή ακυρώσεως - Πρόσβαση στα έγγραφα - Κανονισμός (ΕΚ) 1049/2001 - Σιωπηρή άρνηση προσβάσεως - Προθεσμία ασκήσεως προσφυγής - Εκπρόθεσμο - Προδήλως απαράδεκτο)

2013/C 26/90

Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική

Διάδικοι

Προσφεύγουσες: ClientEarth (Λονδίνο, Ηνωμένο Βασίλειο)· Friends of the Earth Europe (Άμστερνταμ, Κάτω Χώρες)· Stichting FERN (Λάιντεν Κάτω Χώρες)· και Stichting Corporate Europe Observatory (Άμστερνταμ) (εκπρόσωπος: P. Kirch, δικηγόρος)

Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: K. Herrmann και C. ten Dam)

Αντικείμενο

Αίτημα περί ακυρώσεως της σιωπηρής αποφάσεως της Επιτροπής που φέρεται να ελήφθη στις 22 Απριλίου 2011 και περιέχει άρνηση προσβάσεως σε ορισμένα έγγραφα σχετικά με τα συστήματα εθελοντικής πιστοποίησης για τα οποία ζητήθηκε η αναγνώριση από την Επιτροπή βάσει του άρθρου 18 της οδηγίας 2009/28/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 23ης Απριλίου 2009, σχετικά με την προώθηση της χρήσης ενέργειας από ανανεώσιμες πηγές και την τροποποίηση και τη συνακόλουθη κατάργηση των οδηγιών 2001/77/ΕΚ και 2003/30/ΕΚ (EE L 140, σ. 16).

Διατακτικό

Το Γενικό Δικαστήριο διατάσσει:

1)

Απορρίπτει την προσφυγή ως προδήλως απαράδεκτη.

2)

Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή φέρει τα δικαστικά έξοδά της, καθώς και τα τρία τέταρτα των δικαστικών εξόδων των ClientEarth, Friends of the Earth Europe, Stichting FERN και Stichting Corporate Europe Observatory, οι οποίες φέρουν το ένα τέταρτο των δικών τους εξόδων.


(1)  ΕΕ C 219 της 23.7.2011.


26.1.2013   

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 26/46


Διάταξη του Γενικού Δικαστηρίου της 19ης Οκτωβρίου 2012 — Ελληνικά Ναυπηγεία και Hoern κατά Επιτροπής

(Υπόθεση T-466/11) (1)

(Προσφυγή ακυρώσεως - Κρατικές ενισχύσεις - Ναυπηγεία - Ενισχύσεις χορηγηθείσες από τις ελληνικές αρχές σε ναυπηγείο - Μέτρα εκτελέσεως της αποφάσεως της Επιτροπής με την οποία διαπιστώνεται το ασυμβίβαστο των ενισχύσεων και διατάσσεται η ανάκτησή τους - Απαράδεκτο)

2013/C 26/91

Γλώσσα διαδικασίας: η ελληνική

Διάδικοι

Προσφεύγουσες: Ελληνικά Ναυπηγεία AE (Σκαραμαγκά, Ελλάδα)· και 2. Hoern Beteiligungs GmbH (Kiel, Γερμανία) (εκπρόσωποι: K. Χρυσόγονος και A. Μιτσής, δικηγόροι)

Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: B. Stromsky και M. Κωνσταντινίδης)

Αντικείμενο

Προσφυγή ακυρώσεως του εγγράφου της Επιτροπής E(2010) 8274 τελικό, της 1ης Δεκεμβρίου 2010, σχετικά με την «Κρατική ενίσχυση CR 16/2004 — εκτέλεση της αρνητικής αποφάσεως και ανάκτηση των κρατικών ενισχύσεων που χορηγήθηκαν στην εταιρία [Ελληνικά Ναυπηγεία AE] — επίκληση εκ μέρους της Ελλάδας του άρθρου 346, παράγραφος 1, στοιχείο β', ΣΛΕΕ και διαδικασία του άρθρου 348, παράγραφος 1, ΣΛΕΕ», όπως συμπληρώνεται από τα έγγραφα και λοιπά στοιχεία του φακέλου των οποίων οι προσφεύγουσες έλαβαν γνώση τον Ιούνιο του 2011.

Διατακτικό

Το Γενικό Δικαστήριο διατάσσει:

1)

Απορρίπτει την προσφυγή ως απαράδεκτη.

2)

Παρέλκει η εξέταση της αιτήσεως παρεμβάσεως της εταιρίας Ναυπηγικές και Βιομηχανικές Επιχειρήσεις Ελευσίνας.

3)

Η Ελληνικά Ναυπηγεία AE και η 2. Hoern Beteiligungs GmbH καταδικάζονται στα δικαστικά τους έξοδα, καθώς και στα έξοδα στα οποία υποβλήθηκε η Ευρωπαϊκή Επιτροπή.

4)

Η εταιρία Ναυπηγικές και Βιομηχανικές Επιχειρήσεις Ελευσίνας, που ζήτησε να παρέμβει, φέρει τα δικαστικά της έξοδα.


(1)  ΕΕ C 331 της 12.11.2011.


26.1.2013   

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 26/47


Διάταξη του Γενικού Δικαστηρίου της 20ής Νοεμβρίου 2012 — Marcuccio κατά Επιτροπής

(Υπόθεση T-491/11 P) (1)

(Αναίρεση - Υπαλληλική υπόθεση - Υπάλληλοι - Διάρκεια της διαδικασίας περί αναγνωρίσεως μόνιμης μερικής αναπηρίας - Ζημία που φέρεται ότι υπέστη ο αναιρεσείων - Επιστροφή εξόδων που θα μπορούσαν να είχαν αποφευχθεί - Απόρριψη ως προδήλως νόμω αβάσιμης της προσφυγής που ασκήθηκε σε πρώτο βαθμό - Άρθρο 94, στοιχείο α', του Κανονισμού Διαδικασίας του Δικαστηρίου Δημόσιας Διοίκησης)

2013/C 26/92

Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική

Διάδικοι

Αναιρεσείων: Luigi Marcuccio (Tricase, Ιταλία) (εκπρόσωπος: G. Cipressa, δικηγόρος)

Αντίδικος κατ’ αναίρεση: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: J. Currall και C. Berardis Kayser, επικουρούμενοι από τον A. Del Ferro, δικηγόρο)

Αντικείμενο

Αίτηση αναιρέσεως κατά της διατάξεως του Δικαστηρίου Δημόσιας Διοίκησης (τρίτο τμήμα), της 30ής Ιουνίου 2011, στην υπόθεση F-14/10, Marcuccio κατά Επιτροπής (που δεν έχει δημοσιευθεί ακόμη στη Συλλογή) και με την οποία ζητείται η εξαφάνιση της διατάξεως αυτής.

Διατακτικό

Το Γενικό Δικαστήριο διατάσσει:

1)

Απορρίπτει την αίτηση αναιρέσεως.

2)

Ο Luigi Marcuccio θα φέρει τα δικαστικά του έξοδα καθώς και αυτά στα οποία υποβλήθηκε η Ευρωπαϊκή Επιτροπή στο πλαίσιο της πρωτοβάθμιας διαδικασίας.


(1)  EE C 331 της 12.11.2011.


26.1.2013   

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 26/47


Διάταξη του Γενικού Δικαστηρίου της 26ης Νοεμβρίου 2012 — MIP Metro κατά ΓΕΕΑ — Real Seguros (real,- QUALITY)

(Υπόθεση T-548/11) (1)

(Κοινοτικό σήμα - Διαδικασία ανακοπής - Λήξη της ισχύος των προγενέστερων εθνικών σημάτων - Κατάργηση της δίκης)

2013/C 26/93

Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική

Διάδικοι

Προσφεύγουσα: MIP Metro Group Intellectual Property GmbH & Co. KG (Ντύσσελντορφ, Γερμανία) (εκπρόσωποι: J.-C. Plate και R. Kaase, δικηγόροι)

Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (εκπρόσωπος: A. Folliard-Monguiral)

Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ: Real Seguros, SA (Πόρτο, Πορτογαλία)

Αντικείμενο

Προσφυγή κατά της αποφάσεως του τετάρτου τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ της 17ης Αυγούστου 2011 (υπόθεση R 114/2011-4), σχετικά με διαδικασία ανακοπής μεταξύ Real Seguros, SA και MIP Metro Group Intellectual Property GmbH & Co. KG.

Διατακτικό

Το Γενικό Δικαστήριο διατάσσει:

1)

Παρέλκει πλέον η έκδοση αποφάσεως επί της προσφυγής.

2)

Κάθε διάδικος φέρει τα έξοδα στα οποία υποβλήθηκε στην ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου διαδικασία.


(1)  ΕΕ C 6 της 7.1.2012.


26.1.2013   

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 26/47


Διάταξη του Γενικού Δικαστηρίου της 26ης Νοεμβρίου 2012 — MIP Metro κατά ΓΕΕΑ — Real Seguros (real,- BIO)

(Υπόθεση T-549/11) (1)

(Κοινοτικό σήμα - Διαδικασία ανακοπής - Λήξη της ισχύος των προγενέστερων εθνικών σημάτων - Κατάργηση της δίκης)

2013/C 26/94

Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική

Διάδικοι

Προσφεύγουσα: MIP Metro Group Intellectual Property GmbH & Co. KG (Ντύσσελντορφ, Γερμανία) (εκπρόσωποι: J.-C. Plate και R. Kaase, δικηγόροι)

Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (εκπρόσωπος: A. Folliard-Monguiral)

Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ: Real Seguros, SA (Πόρτο, Πορτογαλία)

Αντικείμενο

Προσφυγή κατά της αποφάσεως του τετάρτου τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ της 17ης Αυγούστου 2011 (υπόθεση R 115/2011-4), σχετικά με διαδικασία ανακοπής μεταξύ Real Seguros, SA και MIP Metro Group Intellectual Property GmbH & Co. KG.

Διατακτικό

Το Γενικό Δικαστήριο διατάσσει:

1)

Παρέλκει πλέον η έκδοση αποφάσεως επί της προσφυγής.

2)

Κάθε διάδικος φέρει τα έξοδα στα οποία υποβλήθηκε στην ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου διαδικασία.


(1)  ΕΕ C 6 της 7.1.2012.


26.1.2013   

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 26/48


Διάταξη του Γενικού Δικαστηρίου της 8ης Νοεμβρίου 2012 — Marcuccio κατά Επιτροπής

(Υπόθεση T-616/11 P) (1)

(Αναίρεση - Υπαλληλική υπόθεση - Υπάλληλοι - Απόρριψη της πρωτοδίκως ασκηθείσας προσφυγής-αγωγής ως προδήλως αβάσιμης - Ζημία που φέρεται να υπέστη ο αναιρεσείων - Επιστροφή των δαπανών που θα μπορούσαν να είχαν αποφευχθεί - Άρθρο 94, στοιχείο α', του Κανονισμού Διαδικασίας του Δικαστηρίου Δημόσιας Διοίκησης)

2013/C 26/95

Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική

Διάδικοι

Αναιρεσείων: Luigi Marcuccio (Tricase, Ιταλία) (εκπρόσωπος: G. Cipressa, δικηγόρος)

Αντίδικος κατ’ αναίρεση: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: J. Currall και C. Berardis Kayser, επικουρούμενοι από τον A. Dal Ferro, δικηγόρο)

Αντικείμενο

Αναίρεση της διατάξεως του Δικαστηρίου Δημόσιας Διοίκησης της Ευρωπαϊκής Ένωσης (δεύτερο τμήμα), της 8ης Σεπτεμβρίου 2011, εκδοθείσας στην υπόθεση F-69/10, Marcuccio κατά Επιτροπής (η οποία δεν έχει δημοσιευθεί ακόμη στη Συλλογή), με αίτημα την ακύρωση της διατάξεως αυτής.

Διατακτικό

Το Γενικό Δικαστήριο διατάσσει:

1)

Απορρίπτει την αίτηση αναιρέσεως.

2)

Ο Luigi Marcuccio φέρει τα δικαστικά του έξοδα, καθώς και εκείνα στα οποία υποβλήθηκε η Ευρωπαϊκή Επιτροπή στο πλαίσιο της παρούσας διαδικασίαs.


(1)  EE C 25 της 28.1.2012.


26.1.2013   

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 26/48


Διάταξη του Γενικού Δικαστηρίου της 27ης Νοεμβρίου 2012 — H-Holding κατά Κοινοβουλίου

(Υπόθεση T-672/11) (1)

(Προσφυγή κατά παραλείψεως - Αγωγή αποζημιώσεως - Προσφυγή εν μέρει προδήλως απαράδεκτη και εν μέρει στερούμενη νομικού ερείσματος)

2013/C 26/96

Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική

Διάδικοι

Προσφεύγουσα-ενάγουσα: H-Holding AG (Cham, Ελβετία) (εκπρόσωπος: R. Závodný, δικηγόρος)

Καθού: Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο (εκπρόσωποι: U. Rösslein και P. Schonard)

Αντικείμενο

Αφενός, προσφυγή κατά παραλείψεως με αίτημα να διαπιστωθεί ότι το Κοινοβούλιο παρέλειψε παρανόμως να κινήσει διαδικασία λόγω παραβάσεως κατά της Τσεχικής Δημοκρατίας και να ζητήσει από την OLAF τη διενέργεια έρευνας αφορώσας τσεχικό πολιτικό κόμμα, κατόπιν της καταγγελίας της προσφεύγουσας της 24ης Αυγούστου 2011, και, αφετέρου, αγωγή αποζημιώσεως με αίτημα την αποκατάσταση της ζημίας που ισχυρίζεται ότι υπέστη η ενάγουσα λόγω της φερομένης παραλείψεως του Κοινοβουλίου.

Διατακτικό

Το Γενικό Δικαστήριο διατάσσει:

1)

Απορρίπτει την προσφυγή-αγωγή.

2)

Καταδικάζει την H-Holding AG στα δικαστικά έξοδα.


(1)  ΕΕ C 235 της 4.8.2012.


26.1.2013   

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 26/48


Διάταξη του Γενικού Δικαστηρίου της 20ής Νοεμβρίου 2012 — Shahid Beheshti University κατά Συμβουλίου

(Υπόθεση T-120/12) (1)

(Προσφυγή ακυρώσεως - Κοινή εξωτερική πολιτική και πολιτική ασφάλειας - Περιοριστικά μέτρα κατά του Ιράν για την παρεμπόδιση της διαδόσεως των πυρηνικών όπλων - Δέσμευση κεφαλαίων - Προθεσμία ασκήσεως προσφυγής - Εκπρόθεσμη άσκηση - Απαράδεκτο)

2013/C 26/97

Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική

Διάδικοι

Προσφεύγον: Shahid Beheshti University (Τεχεράνη, Ιράν) (εκπρόσωπος: J. M. Thouvenin, δικηγόρος)

Καθού: Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης (εκπρόσωποι: R. Liudvinaviciute-Cordeiro και A. Varnav)

Αντικείμενο

Αίτημα ακυρώσεως της αποφάσεως 2011/299/ΚΕΠΠΑ του Συμβουλίου, της 23ης Μαΐου 2011, για την τροποποίηση της αποφάσεως 2010/413/ΚΕΠΠΑ για περιοριστικά μέτρα κατά του Ιράν (ΕΕ L 136, σ. 65), του εκτελεστικού κανονισμού (ΕΕ) 503/2011 του Συμβουλίου, της 23ης Μαΐου 2011, για την εφαρμογή του κανονισμού (ΕΕ) 961/2010 σχετικά με περιοριστικά μέτρα κατά του Ιράν (ΕΕ L 136, σ. 26), της αποφάσεως 2011/783/ΚΕΠΠΑ του Συμβουλίου, της 1ης Δεκεμβρίου 2011, για την τροποποίηση της αποφάσεως 2010/413/ΚΕΠΠΑ για περιοριστικά μέτρα κατά του Ιράν (JO L 319, σ. 71), του εκτελεστικού κανονισμού (ΕΕ) 1245/2011 του Συμβουλίου, της 1ης Δεκεμβρίου 2011, για την εφαρμογή του κανονισμού (ΕΕ) 961/2010 σχετικά με περιοριστικά μέτρα κατά του Ιράν (ΕΕ L 319, σ. 11), στο μέτρο που οι πράξεις αυτές αφορούν το προσφεύγον, καθώς και της αποφάσεως που περιέχεται στην από 5 Δεκεμβρίου 2011 επιστολή του Συμβουλίου προς το προσφεύγον.

Διατακτικό

Το Γενικό Δικαστήριο διατάσσει:

1)

Απορρίπτει την προσφυγή ως απαράδεκτη.

2)

Το Shahid Beheshti University φέρει τα δικαστικά έξοδά του καθώς και τα έξοδα στα οποία υποβλήθηκε το Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης.


(1)  EE C 165 της 9.6.2012.


26.1.2013   

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 26/49


Διάταξη του Γενικού Δικαστηρίου της 20ής Νοεμβρίου 2012 — Geipel κατά ΓΕΕΑ — Reeh (BEST BODY NUTRITION)

(Υπόθεση T-138/12) (1)

(Κοινοτικό σήμα - Ανακοπή - Παραίτηση από την ανακοπή - Κατάργηση της δίκης)

2013/C 26/98

Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική

Διάδικοι

Προσφεύγων: Yves Geipel (Auerbach, Γερμανία) (εκπρόσωπος: J. Sachs, δικηγόρος)

Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (εκπρόσωποι: G. Marten και R. Pethke)

Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ, παρεμβαίνουσα ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου: Jörg Reeh (Buxtehude, Γερμανία)

Αντικείμενο

Προσφυγή κατά της αποφάσεως του πρώτου τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ της 12ης Ιανουαρίου 2012 (υπόθεση R 2433/2010-1), σχετικά με διαδικασία ανακοπής μεταξύ των Jörg Reeh και Yves Geipel.

Διατακτικό

Το Γενικό Δικαστήριο διατάσσει:

1)

Παρέλκει η έκδοση αποφάσεως επί της προσφυγής.

2)

Καταδικάζει τον προσφεύγοντα στα δικαστικά του έξοδα καθώς και στα έξοδα στα οποία υποβλήθηκε το καθού.


(1)  EE C 157 της 2.6.2012.


26.1.2013   

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 26/49


Διάταξη του Προέδρου του Γενικού Δικαστηρίου της 29ης Νοεμβρίου 2012 — Alstom κατά Επιτροπής

(Υπόθεση T-164/12 R)

(Ασφαλιστικά μέτρα - Ανταγωνισμός - Απόφαση της Επιτροπής περί διαβιβάσεως εγγράφων σε εθνικό δικαστήριο - Εμπιστευτικός χαρακτήρας - Δικαίωμα αποτελεσματικής δικαστικής προστασίας - Αίτηση λήψεως προσωρινών μέτρων - Fumus boni juris - Επείγον - Στάθμιση των συμφερόντων)

2013/C 26/99

Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική

Διάδικοι

Αιτούσα: Alstom (Levallois Perret, Γαλλία) (εκπρόσωποι: J. Derenne, δικηγόρος, N. Heaton, P. Chaplin και M. Farley, solicitors)

Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: Α. Αντωνιάδη, N. Khan και P. Van Nuffel)

Παρεμβαίνουσα υπέρ της καθής: National Grid Electricity Transmission plc (Λονδίνο, Ηνωμένο Βασίλειο) (εκπρόσωποι: A. Magnus, C. Bryant και E. Coulson, solicitors, J. Turner και D. Beard, QC)

Αντικείμενο

Αίτηση αναστολής εκτελέσεως της αποφάσεως της Επιτροπής της 26ης Ιανουαρίου 2012, η οποία περιέχεται στα έγγραφα αριθ. D/2012/006840 και D/2012/006863 του γενικού διευθυντή της Γενικής Διευθύνσεως Ανταγωνισμού της Επιτροπής, σχετικά με τη διαβίβαση ορισμένων εγγράφων στο High Court of Justice (England & Wales) προκειμένου να χρησιμοποιηθούν ως αποδεικτικά στοιχεία στο πλαίσιο αγωγής ασκηθείσας κατά της αιτούσας, καθώς και αίτημα να διαταχθεί η εμπιστευτική μεταχείριση, στο πλαίσιο της διαδικασίας ασφαλιστικών μέτρων, των επαγγελματικών απορρήτων που περιέχονται στην από 30 Ιουνίου 2006 απάντηση της αιτούσας στην ανακοίνωση των αιτιάσεων στην υπόθεση COMP/F/38.899 — Εξοπλισμός μεταγωγής με μόνωση αερίου

Διατακτικό

Ο Πρόεδρος του Γενικού Δικαστηρίου διατάσσει:

1)

Αναστέλλει την εκτέλεση της αποφάσεως της Επιτροπής της 26ης Ιανουαρίου 2012 σχετικά με τη διαβίβαση στο High Court of Justice (England and Wales) του εμπιστευτικού κειμένου της από 30 Ιουνίου 2006 απαντήσεως της Alstom στην ανακοίνωση των αιτιάσεων στην υπόθεση COMP/F/38.899 — Εξοπλισμός μεταγωγής με μόνωση αερίου.

2)

Απορρίπτει την αίτηση ασφαλιστικών μέτρων κατά τα λοιπά.

3)

Επιφυλάσσεται ως προς τα δικαστικά έξοδα.


26.1.2013   

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 26/49


Διάταξη του Προέδρου του Γενικού Δικαστηρίου της 16ης Νοεμβρίου 2012 — Evonik Degussa κατά Επιτροπής

(Υπόθεση T-341/12 R)

(Ασφαλιστικά μέτρα - Ανταγωνισμός - Δημοσίευση αποφάσεως με την οποία η Επιτροπή διαπιστώνει παράβαση των διατάξεων που απαγορεύουν τις συμπράξεις - Απόρριψη της αιτήσεως για εμπιστευτική μεταχείριση πληροφοριών που παρασχέθηκαν στην Επιτροπή κατά την εφαρμογή της ανακοινώσεώς της επί της συνεργασίας - Στάθμιση των συμφερόντων - Επείγον - Fumus boni juris)

2013/C 26/100

Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική

Διάδικοι

Αιτούσα: Evonik Degussa GmbH (Essen, Γερμανία) (εκπρόσωποι: C. Steinle, M. Holm-Hadulla και C. von Köckritz, δικηγόροι)

Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: C. Giolito, M. Kellerbauer και G. Meessen)

Αντικείμενο

Αίτηση αναστολής εκτελέσεως της αποφάσεως C(2012) 3534 τελικό της Επιτροπής, της 24ης Μαΐου 2012, περί απορρίψεως της αιτήσεως εμπιστευτικής μεταχειρίσεως που υπέβαλε η αιτούσα (Υπόθεση COMP/38.620 — Υπεροξείδιο του υδρογόνου και υπερβορικό άλας) και αίτηση λήψεως προσωρινών μέτρων με την οποία ζητείται να διαταχθεί η διατήρηση της εμπιστευτικής μεταχειρίσεως που χορηγήθηκε για ορισμένα στοιχεία που αφορούν την αιτούσα επ’ ευκαιρία της δημοσιεύσεως του διευρυμένου κειμένου της αποφάσεως 2006/903/ΕΚ της Επιτροπής, της 3ης Μαΐου 2006, σχετικά με διαδικασία δυνάμει του άρθρου 81 [ΕΚ] και του άρθρου 53 της συμφωνίας ΕΟΧ (Υπόθεση COMP/F/C.38.620 — Υπεροξείδιο του υδρογόνου και υπερβορικό άλας) (ΕΕ L 353, σ. 54).

Διατακτικό

Ο Πρόεδρος του Γενικού Δικαστηρίου διατάσσει:

1)

Αναστέλλει την εκτέλεση της αποφάσεως σε C(2012) 3534 τελικό της Επιτροπής, της 24ης Μαΐου 2012, περί απορρίψεως της αιτήσεως εμπιστευτικής μεταχειρίσεως την οποία υπέβαλε Evonik Degussa GmbH, δυνάμει του άρθρου 8 της αποφάσεως 2011/695/ΕΕ του Προέδρου της Επιτροπής, της 13ης Οκτωβρίου 2011, σχετικά με τις αρμοδιότητες και τα καθήκοντα του συμβούλου ακροάσεων σε ορισμένες διαδικασίες ανταγωνισμού (Υπόθεση COMP/38.620 — Υπεροξείδιο του υδρογόνου και υπερβορικό άλας).

2)

Διατάσσει την Επιτροπή να μη δημοσιεύσει στην ιστοσελίδα της στο διαδίκτυο ή οπουδήποτε αλλού ή καταστήσει προσβάσιμο σε τρίτους κείμενο της αποφάσεώς της 2006/903/ΕΚ, της 3ης Μαΐου 2006, σχετικά με διαδικασία δυνάμει του άρθρου 81 [ΕΚ] και του άρθρου 53 της Συμφωνίας για τον ΕΟΧ κατά των Akzo Nobel NV, Akzo Nobel Chemicals Holding AB, Eka Chemicals AB, Degussa AG, Edison SpA, FMC Corporation, FMC Foret S.A., Kemira OYJ, L’Air Liquide SA, Chemoxal SA, Snia SpA, Caffaro Srl, Solvay SA/NV, Solvay Solexis SpA, Total SA, Elf Aquitaine SA και Arkema SA (Υπόθεση COMP/F/C.38.620 — Υπεροξείδιο του υδρογόνου και υπερβορικό άλας), περισσότερο λεπτομερές, όσον αφορά την αιτούσα, από εκείνο που δημοσιεύθηκε τον Σεπτέμβριο του 2007 στην ιστοσελίδα της Γενικής της Διευθύνσεως Ανταγωνισμού.

3)

Επιφυλάσσεται ως προς τα δικαστικά έξοδα.


26.1.2013   

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 26/50


Διάταξη του Γενικού Δικαστηρίου της 21ης Νοεμβρίου 2012 — Grupo T Diffusión κατά ΓΕΕΑ — ABR Producción Contemporánea (Lampe)

(Υπόθεση T-343/12) (1)

(Κοινοτικό σήμα - Αίτηση περί αναγνωρίσεως της ακυρότητας - Ανάκληση της αιτήσεως περί αναγνωρίσεως της ακυρότητας - Κατάργηση της δίκης)

2013/C 26/101

Γλώσσα διαδικασίας: η ισπανική

Διάδικοι

Προσφεύγουσα: Grupo T Diffusión, SA (Βαρκελώνη, Ισπανία) (εκπρόσωπος: A. Lasala Grimalt, δικηγόρος)

Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (εκπρόσωπος: J. Crespo Carrillo)

Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ: ABR Producción Contemporánea, SL (Βαρκελώνη, Ισπανία)

Αντικείμενο

Προσφυγή κατά της αποφάσεως του τρίτου τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ της 1ης Ιουνίου 2012 (υπόθεση R 1622/2010-3), σχετικά με διαδικασία αναγνωρίσεως της ακυρότητας μεταξύ ABR Producción Contemporánea, SL, και Grupo T Diffusión, SA.

Διατακτικό

Το Γενικό Δικαστήριο διατάσσει:

1)

Παρέλκει πλέον η έκδοση αποφάσεως επί της προσφυγής.

2)

Κάθε διάδικος φέρει τα δικαστικά του έξοδα.


(1)  EE C 287 της 22.9.2012.


26.1.2013   

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 26/50


Προσφυγή της 12ης Οκτωβρίου 2012 — Zoo Sport κατά ΓΕΕΑ — K-2 (ZOOSPORT)

(Υπόθεση T-453/12)

2013/C 26/102

Γλώσσα στην οποία ασκήθηκε η προσφυγή: η αγγλική

Διάδικοι

Προσφεύγουσα: Zoo Sport Ltd (Ληντς, Ηνωμένο Βασίλειο) (εκπρόσωπος: I. Rungg, δικηγόρος)

Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα)

Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών: K-2 Corp. (Σιατλ, Ηνωμένες Πολιτείες)

Αιτήματα της προσφεύγουσας

Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:

να τροποποιήσει την απόφαση του τέταρτου τμήματος προσφυγών του Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) της 9ης Αυγούστου 2012 στην υπόθεση R 1119/2011-4, έτσι, ώστε να απορριφθεί η ανακοπή στο σύνολό της· και

να καταδικάσει το καθού στα δικαστικά έξοδα.

Λόγοι και κύρια επιχειρήματα

Αιτούσα την καταχώριση του κοινοτικού σήματος: Η προσφεύγουσα

Σήμα προς καταχώριση: Το λεκτικό σήμα «ZOOSPORT», για προϊόντα και υπηρεσίες των κλάσεων 18, 25 και 35 — Καταχωρισμένο κοινοτικό σήμα υπ’ αριθ. 8909251

Δικαιούχος του κατά τη διαδικασία ανακοπής αντιταχθέντος σήματος ή σημείου: Η αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών

Αντιταχθέν σήμα ή σημείο: Καταχωρισμένο υπ’ αριθ. 5233119 κοινοτικό λεκτικό σήμα «ZOOT», για προϊόντα των κλάσεων 9 και 25· Καταχωρισμένο υπ’ αριθ. 4719316 κοινοτικό σήμα εικονιστικό ασπρόμαυρο σήμα «SPORTS ZOOT SPORTS», για προϊόντα και υπηρεσίες των κλάσεων 25, 35, 36 και 41

Απόφαση του τμήματος ανακοπών: Δέχθηκε την ανακοπή ως προς ορισμένα από τα επίμαχα προϊόντα και υπηρεσίες

Απόφαση του τμήματος προσφυγών: Ακύρωσε εν μέρει την προσβαλλόμενη απόφαση

Προβαλλόμενοι λόγοι: Παράβαση του άρθρου 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού 207/2009 του Συμβουλίου.


26.1.2013   

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 26/51


Προσφυγή της 22ας Οκτωβρίου 2012 — Sothys Auriac κατά ΓΕΕΑ — Grand Hotel Primavera (BEAUTY GARDEN)

(Υπόθεση T-470/12)

2013/C 26/103

Γλώσσα του δικογράφου της προσφυγής: η γαλλική

Διάδικοι

Προσφεύγουσα: Sothys Auriac (Auriac, Γαλλία) (εκπρόσωπος: A, Berthet, δικηγόρος)

Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα)

Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών: Grand Hotel Primavera SA (Borgo Maggiore, Άγιος Μαρίνος)

Αιτήματα της προσφεύγουσας

Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:

να κρίνει παραδεκτή την υπό κρίση προσφυγή·

να ακυρώσει την απόφαση του πρώτου τμήματος προσφυγών του Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) της 12ης Ιουλίου 2012 στην υπόθεση R 1419/2011-1·

να καταδικάσει το ΓΕΕΑ στα δικαστικά έξοδα.

Λόγοι και κύρια επιχειρήματα

Καταχωρισμένο κοινοτικό σήμα του οποίου ζητείται να κηρυχθεί η ακυρότητα: Το λεκτικό σήμα «BEAUTY GARDEN» για προϊόντα των κλάσεων 3, 5, 29, 30 και 32 — Κοινοτικό σήμα αριθ. 3 456 134

Δικαιούχος του κοινοτικού σήματος: Η προσφεύγουσα

Αιτούσα την κήρυξη της ακυρότητας του κοινοτικού σήματος: Η εταιρία Grand Hotel Primavera SA

Αιτιολογία της αιτήσεως κηρύξεως της ακυρότητας: Το εικονιστικό εθνικό σήμα που περιέχει το λεκτικό στοιχείο «BEAUTY GARDEN», για προϊόντα των κλάσεων 3 και 5

Απόφαση του τμήματος ακυρώσεως: Η αίτηση έγινε εν μέρει δεκτή

Απόφαση του τμήματος προσφυγών: Η προσφυγή απορρίφθηκε εν μέρει και η απόφαση του τμήματος ακυρώσεως ακυρώθηκε εν μέρει και μεταρρυθμίστηκε από το τμήμα προσφυγών

Προβαλλόμενοι λόγοι:

Παράβαση του άρθρου 76, παράγραφος 1, και του άρθρου 75 του κανονισμού 207/2009·

Παραβίαση της γενικής αρχής της αιτιολογήσεως των αποφάσεων του ΓΕΕΑ και μη τήρηση της αρχής της εκατέρωθεν ακροάσεως.


26.1.2013   

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 26/51


Προσφυγή της 1ης Νοεμβρίου 2012 — Aer Lingus κατά Επιτροπής

(Υπόθεση T-473/12)

2013/C 26/104

Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική

Διάδικοι

Προσφεύγουσα: Aer Lingus Ltd (Δουβλίνο, Ιρλανδία) (εκπρόσωποι: K. Bacon, D. Scannell, Barristers, και A. Burnside, Solicitor)

Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή

Αιτήματα της προσφεύγουσας

Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:

να ακυρώσει (ή, επικουρικώς, να ακυρώσει εν μέρει) την απόφαση της Επιτροπής της 25ης Ιουλίου 2012 στην αφορώσα κρατική ενίσχυση υπόθεση SA.29064 (2011/C) (πρώην 2011/NN) — Διαφοροποιημένοι συντελεστές φόρου αερομεταφορών εφαρμοζόμενοι από την Ιρλανδία· και

να καταδικάσει την καθής στα δικαστικά έξοδα της προσφεύγουσας.

Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα

Προς στήριξη της προσφυγής της, η προσφεύγουσα προβάλλει πέντε λόγους ακυρώσεως

1)

Με τον πρώτο λόγο προβάλλεται ότι η καθής υπέπεσε σε πλάνη περί το δίκαιο καταλήγοντας, στην προσβαλλομένη απόφαση, ότι ο φόρος με χαμηλότερο συντελεστή συνιστούσε παράνομη κρατική ενίσχυση. Ειδικότερα, η Επιτροπή υπέπεσε σε πλάνη χαρακτηρίζοντας τον φόρο με υψηλότερο συντελεστή ως τον «συνήθη» φορολογικό συντελεστή, προκειμένου να καθορίσει αν ο φόρος με χαμηλότερο συντελεστή συνιστούσε επιλεκτικό πλεονέκτημα. Δεδομένου ότι ο φόρος με υψηλότερο συντελεστή ήταν άκυρος, σύμφωνα με τις αμέσου αποτελέσματος διατάξεις του δικαίου της ΕΕ, δεν μπορούσε, για τον σκοπό αυτόν, να θεωρηθεί ορθώς ως ο «συνήθης» συντελεστής αναφοράς. Για τους ίδιους λόγους, η Επιτροπή υπέπεσε σε πλάνη κρίνοντας ότι οι αεροπορικές εταιρίες που υπέκειντο σε φόρο με χαμηλότερο συντελεστή απέλαυαν πλεονεκτήματος αντιστοιχούντος σε 8 ευρώ ανά επιβάτη.

2)

Με τον δεύτερο λόγο προβάλλεται ότι ακόμη και αν η Επιτροπή μπορούσε ορθώς να χαρακτηρίσει τον φόρο με χαμηλότερο συντελεστή ως κρατική ενίσχυση, υπό την έννοια του άρθρου 107, παράγραφος 1, ΣΛΕΕ, η διαταγή περί ανακτήσεως της ενισχύσεως από τις αεροπορικές εταιρίες που υπέκειντο στον φόρο με χαμηλότερο συντελεστή, ενώ έπρεπε συγχρόνως να επιστραφεί ο φόρος με υψηλότερο συντελεστή, αντέβαινε στην αρχή της ασφαλείας δικαίου, στην αρχή της αποτελεσματικότητας και στην αρχή της χρηστής διοικήσεως. Ως εκ τούτου, η προσβαλλομένη απόφαση, διατάσσοντας την επιστροφή της ενισχύσεως, ήταν αντίθετη στο άρθρο 14 του κανονισμού (ΕΚ) 659/99 του Συμβουλίου (1).

3)

Με τον τρίτο λόγο προβάλλεται ότι η καθής υπέπεσε σε πλάνη περί το δίκαιο και περί τα πράγματα, χαρακτηρίζοντας τις αεροπορικές εταιρίες που υπόκεινται στον φόρο με χαμηλότερο συντελεστή ως τους λήπτες της προβαλλόμενης ενισχύσεως, ανερχόμενης σε 8 ευρώ ανά επιβάτη, και διατάσσοντας την ανάκτηση της ενισχύσεως επί της βάσεως αυτής, ενώ η Επιτροπή αναγνώρισε ότι ενδέχεται το φορολογικό βάρος να έφεραν οι επιβάτες, οι οποίοι ως εκ τούτου ήταν οι κύριοι ωφελούμενοι από τον χαμηλότερο συντελεστή.

4)

Με τον τέταρτο λόγο προβάλλεται ότι, δεδομένου ότι είναι αδύνατο να αναζητηθούν τα 8 ευρώ ανά επιβάτη αναδρομικώς από τους επιβάτες που ωφελήθηκαν από τον φόρο με χαμηλότερο συντελεστή, η διαταγή ανακτήσεώς του υπό τις συνθήκες αυτές λειτουργεί ως επιπλέον φόρος που βαρύνει τις οικείες αεροπορικές εταιρίες και, ως εκ τούτου, ισοδυναμεί με παράνομη περιαγωγή των εταιριών αυτών σε μειονεκτική θέση και όχι με την επαναφορά των πραγμάτων στην κατάσταση προ της χορηγήσεως της προβαλλομένης ενισχύσεως. Τούτο είναι δυσανάλογο και συνιστά παραβίαση της αρχής της ίσης μεταχειρίσεως και, συνεπώς, περαιτέρω παράβαση του άρθρου 14 του κανονισμού (ΕΚ) 659/99 του Συμβουλίου.

5)

Με τον πέμπτο λόγο προβάλλεται ότι η καθής δεν εξέθεσε ή εξέθεσε ανεπαρκή αιτιολογία για τη διαταγή ανακτήσεως της ενισχύσεως και για τον υπολογισμό του ποσού της σε 8 ευρώ ανά επιβάτη.


(1)  Κανονισμός (ΕΚ) 659/1999 του Συμβουλίου της 22ας Μαρτίου 1999 για τη θέσπιση λεπτομερών κανόνων εφαρμογής του άρθρου 93 της συνθήκης ΕΚ (ΕΕ 1999, L 83, σ. 1).


26.1.2013   

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 26/52


Προσφυγή της 5ης Νοεμβρίου 2012 — Coca-Cola κατά ΓΕΕΑ — Mitico (Master)

(Υπόθεση T-480/12)

2013/C 26/105

Γλώσσα στην οποία ασκήθηκε η προσφυγή: η αγγλική

Διάδικοι

Προσφεύγουσα: The Coca-Cola Company (Ατλάντα, Ηνωμένες Πολιτείες) (εκπρόσωποι: S. Malynicz, Barrister, D. Stone και L. Ritchie, Solicitors)

Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα)

Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών: Modern Industrial & Trading Investment Co. Ltd (Mitico) (Δαμασκός, Συρία)

Αιτήματα της προσφεύγουσας

Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:

να ακυρώσει την απόφαση του δεύτερου τμήματος προσφυγών του Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) της 29ης Αυγούστου 2012 στην υπόθεση R 2156/2011-2· και

να καταδικάσει το καθού και τον αντίδικο ενώπιον του τμήματος προσφυγών να φέρουν τα δικαστικά τους έξοδα και τα δικαστικά έξοδα της προσφεύγουσας.

Λόγοι και κύρια επιχειρήματα

Αιτούσα την καταχώριση του κοινοτικού σήματος: Η αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών

Σήμα προς καταχώριση: Το εικονιστικό σήμα «Master», για προϊόντα των κλάσεων 29, 30 και 32 — Καταχωρισμένο κοινοτικό σήμα υπ’ αριθ. 9091612

Δικαιούχος του κατά τη διαδικασία ανακοπής αντιταχθέντος σήματος ή σημείου: Η προσφεύγουσα

Αντιταχθέν σήμα ή σημείο: Καταχωρισμένο υπ’ αριθ. 8792475 κοινοτικό εικονιστικό σήμα «Coca-Cola»· Καταχωρισμένο υπ’ αριθ. 3021086 κοινοτικό εικονιστικό σήμα «Coca-Cola»· Καταχωρισμένο υπ’ αριθ. 2117828 κοινοτικό εικονιστικό σήμα «Coca-Cola»· Καταχωρισμένο υπ’ αριθ. 2107118 κοινοτικό εικονιστικό σήμα «Coca-Cola»· καταχωρισμένο στο Ηνωμένο Βασίλειο εικονιστικό σήμα υπ’ αριθ. 2428468.

Απόφαση του τμήματος ανακοπών: Απορρίπτει την ανακοπή στο σύνολό της

Απόφαση του τμήματος προσφυγών: Απορρίπτει την προσφυγή

Προβαλλόμενοι λόγοι: Παράβαση του άρθρου 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', και παράγραφος 5, του κανονισμού 207/2009 του Συμβουλίου.


26.1.2013   

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 26/53


Προσφυγή της 29ης Οκτωβρίου 2012 — Internationaler Hilfsfonds κατά Επιτροπής

(Υπόθεση T-482/12)

2013/C 26/106

Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική

Διάδικοι

Προσφεύγουσα: Internationaler Hilfsfonds eV (Rosbach, Γερμανία) (εκπρόσωπος: ο δικηγόρος H.-H. Heyland)

Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή

Αιτήματα της προσφεύγουσας

Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:

να ακυρώσει τη σιωπηρή απόφαση της καθής να απορρίψει την επιβεβαιωτική αίτηση της προσφεύγουσας της 4ης Οκτωβρίου 2012,

επικουρικά, να ακυρώσει την απόφαση της καθής της 28ης Απριλίου 2010, λόγω της μη τήρησης των υποχρεώσεων που επιβλήθηκαν με την απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 22ας Μαΐου 2012 στην υπόθεση T-300/10,

να καταδικάσει την καθής στα δικαστικά έξοδα.

Λόγοι ακύρωσης και κύρια επιχειρήματα

Προς στήριξη της προσφυγής η προσφεύγουσα ισχυρίζεται κατ’ ουσία ότι η Επιτροπή, κατά την έκδοση της απόφασής της, δεν συμμορφώθηκε πλήρως με τις υποχρεώσεις που επέβαλε το Γενικό Δικαστήριο με την απόφαση της 22ας Μαΐου 2012 στην υπόθεση T-300/10, Internationaler Hilfsfonds κατά Επιτροπής (που δεν έχει δημοσιευτεί ακόμη στη Συλλογή).


26.1.2013   

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 26/53


Προσφυγή της 5ης Νοεμβρίου 2012 — Nestlé Unternehmungen Deutschland κατά ΓΕΕΑ — Lotte (LOTTE)

(Υπόθεση T-483/12)

2013/C 26/107

Γλώσσα του δικογράφου της προσφυγής: η γερμανική

Διάδικοι

Προσφεύγουσα: Nestlé Unternehmungen Deutschland GmbH (Φρανκφούρτη, Γερμανία) (εκπρόσωπος: A. Jaeger-Lenz, δικηγόρος)

Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (ΓΕΕΑ)

Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών: Lotte Co. Ltd (Τόκυο, Ιαπωνία)

Αιτήματα της προσφεύγουσας

Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:

να ακυρώσει την απόφαση του τέταρτου τμήματος προσφυγών του Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) της 3ης Σεπτεμβρίου 2012 στην υπόθεση R 2103/2010-4,

να καταδικάσει το καθού στα δικαστικά έξοδα.

Λόγοι και κύρια επιχειρήματα

Αιτούσα την καταχώριση του κοινοτικού σήματος: Lotte Co. Ltd

Σήμα προς καταχώριση: εικονιστικό σήμα το οποίο περιέχει το λεκτικό στοιχείο «LOTTE» καθώς και την εικόνα ενός κοάλα πάνω σε ένα δένδρο που κρατά ένα μικρό κοάλα, για προϊόντα της κλάσεως 30 — Αίτηση καταχώρισης αριθ. 6 158 463

Δικαιούχος του κατά τη διαδικασία ανακοπής αντιταχθέντος σήματος ή σημείου: η προσφεύγουσα

Αντιταχθέν σήμα ή σημείο: εθνικά εικονιστικά σήματα τα οποία περιέχουν τα λεκτικά στοιχεία «KOALA BÄREN» και «KOALA» καθώς και την εικόνα ενός κοάλα που κρατά ένα μικρό κοάλα, για προϊόντα της κλάσεως 30

Απόφαση του τμήματος ανακοπών: Αποδοχή της ανακοπής

Απόφαση του τμήματος προσφυγών: Αποδοχή της προσφυγής και ακύρωση της αποφάσεως του τμήματος ανακοπών

Προβαλλόμενοι λόγοι: Παράβαση του άρθρου 42, παράγραφοι 2 και 3, του κανονισμού 207/2009, του κανόνα 22, παράγραφος 2, του κανονισμού 2868/95 και του άρθρου 15, παράγραφος 1, του κανονισμού 207/2009.


26.1.2013   

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 26/53


Προσφυγή της 6ης Νοεμβρίου 2012 — CeWe Color κατά ΓΕΕΑ (SMILECARD)

(Υπόθεση T-484/12)

2013/C 26/108

Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική

Διάδικοι

Προσφεύγουσα: CeWe Color AG & Co. OHG (Oldenburg, Γερμανία) (εκπρόσωπος: U. Sander, δικηγόρος)

Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα)

Αιτήματα της προσφεύγουσας

Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:

να ακυρώσει την απόφαση του τέταρτου τμήματος προσφυγών του Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) της 3ης Σεπτεμβρίου 2012 στην υπόθεση R 2279/2011-4·

να καταδικάσει το ΓΕΕΑ στα δικαστικά έξοδα.

Λόγοι και κύρια επιχειρήματα

Σήμα προς καταχώριση: Λεκτικό σήμα «SMILECARD» για προϊόντα και υπηρεσίες των κλάσεων 9, 16 και 40 — Αίτηση καταχωρίσεως κοινοτικού σήματος υπ’ αριθ. 9 861 691

Απόφαση του εξεταστή: Απόρριψη της αιτήσεως καταχωρίσεως

Απόφαση του τμήματος προσφυγών: Απόρριψη της προσφυγής

Προβαλλόμενοι λόγοι: Παράβαση του άρθρου 7, παράγραφος 1, στοιχείο γ' του κανονισμού 207/2009


26.1.2013   

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 26/54


Προσφυγή της 9ης Νοεμβρίου 2012 — Grupo Bimbo κατά ΓΕΕΑ (SANISSIMO)

(Υπόθεση T-485/12)

2013/C 26/109

Γλώσσα διαδικασίας: η ισπανική

Διάδικοι

Προσφεύγουσα: Grupo Bimbo, SAB de CV (Πόλη του Μεξικού, Μεξικό) (εκπρόσωπος: N. Fernández Fernández-Pacheco, δικηγόρος)

Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα)

Αιτήματα της προσφεύγουσας

Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο όπως, λαμβάνοντας υπόψη την υποβολή του δικογράφου της προσφυγής της καθώς και των συνοδευτικών εγγράφων, διαπιστώσει την έγκαιρη και νομότυπη υποβολή προσφυγής κατά της αποφάσεως του δευτέρου τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ της 29ης Αυγούστου 2012 στην υπόθεση R 1218/2011-2 και, κατόπιν εκδικάσεως της προσφυγής, εκδώσει απόφαση με την οποία να ακυρώνει την απόφαση αυτή και να καταδικάζει ρητώς το ΓΕΕΑ στα δικαστικά έξοδα, επιτρέποντας έτσι ως βάσιμη την καταχώριση του κοινοτικού σήματος SANISSIMO υπό τον αριθμό 9 274 119.

Λόγοι και κύρια επιχειρήματα

Σήμα προς καταχώριση: Το λεκτικό σήμα «SANISSIMO» για προϊόντα των κλάσεων 29 και 30-Αίτηση καταχωρίσεως κοινοτικού σήματος υπ’ αριθ. 9 274 119.

Απόφαση του εξεταστή:Απόρριψη της αιτήσεως.

Απόφαση του τμήματος προσφυγών: Απόρριψη της προσφυγής.

Προβαλλόμενοι λόγοι:

παράβαση του άρθρου 7, παράγραφος 1, στοιχεία β' και γ', του κανονισμού 207/2009·

παράβαση του άρθρου 7, παράγραφος 3, του κανονισμού 207/2009.


26.1.2013   

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 26/54


Προσφυγή της 9ης Νοεμβρίου 2012 — Eckes-Granini κατά ΓΕΕΑ — Panini (PANINI)

(Υπόθεση T-487/12)

2013/C 26/110

Γλώσσα στην οποία ασκήθηκε η προσφυγή: η αγγλική

Διάδικοι

Προσφεύγουσα: Eckes-Granini Group GmbH (Nieder-Olm, Γερμανία) (εκπρόσωπος: W. Berlit, δικηγόρος)

Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα)

Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών: Panini SpA (Μόντενα, Ιταλία)

Αιτήματα της προσφεύγουσας

Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:

να ακυρώσει την απόφαση του δεύτερου τμήματος προσφυγών του Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) της 6ης Σεπτεμβρίου 2012 στην υπόθεση R 2393/2011-2· και

να καταδικάσει το ΓΕΕΑ στα δικαστικά έξοδα.

Λόγοι και κύρια επιχειρήματα

Αιτούσα την καταχώριση του κοινοτικού σήματος: Η αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών

Σήμα προς καταχώριση: Το εικονιστικό σήμα «PANINI», για προϊόντα της κλάσεως 32 — Καταχωρισμένο κοινοτικό σήμα υπ’ αριθ. 8721987

Δικαιούχος του κατά τη διαδικασία ανακοπής αντιταχθέντος σήματος ή σημείου: Η προσφεύγουσα

Αντιταχθέν σήμα ή σημείο: Καταχωρισμένο υπ’ αριθ. 121780 κοινοτικό λεκτικό σήμα «GRANINI», μεταξύ άλλων για προϊόντα της κλάσεως 32· το γερμανικό λεκτικό σήμα «GRANINI» το οποίο καταχωρίσθηκε με αριθ. 30315871, μεταξύ άλλων, για προϊόντα της κλάσεως 32

Απόφαση του τμήματος ανακοπών: Απορρίπτει την ανακοπή στο σύνολό της

Απόφαση του τμήματος προσφυγών: Απορρίπτει την προσφυγή

Προβαλλόμενοι λόγοι: Παράβαση του άρθρου 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού 207/2009 του Συμβουλίου.


26.1.2013   

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 26/55


Αγωγή της 8ης Νοεμβρίου 2012 — Planet κατά Επιτροπής

(Υπόθεση T-489/12)

2013/C 26/111

Γλώσσα διαδικασίας: η ελληνική

Διάδικοι

Ενάγουσα: Planet AE Ανώνυμη Εταιρεία παροχής Συμβουλευτικών Υπηρεσιών (Αθήνα, Ελλάδα) (εκπρόσωπος: Β. Χριστιανός, δικηγόρος)

Εναγομένη: Ευρωπαϊκή Επιτροπή

Αιτήματα της ενάγουσας

Η ενάγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:

Να αναγνωρισθεί ότι η Ευρωπαϊκή Επιτροπή, απορρίπτοντας τις δαπάνες προσωπικού για τα υψηλόβαθμα στελέχη της ενάγουσας, παραβίασε τις συμβάσεις ONTOGOV, FIT και RACWeb και ότι, επομένως, οι υποβληθείσες στην Επιτροπή για τις ανωτέρω συμβάσεις δαπάνες προσωπικού για τα υψηλόβαθμα στελέχη της ενάγουσας, συνολικού ύψους 547 653,42 ευρώ είναι επιλέξιμες και δεν πρέπει να επιστραφούν από την ενάγουσα στην Επιτροπή· και

Να καταδικαστεί η Επιτροπή στην πληρωμή της δικαστικής δαπάνης της ενάγουσας.

Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα

Η προκειμένη αγωγή αφορά ευθύνη της Επιτροπής από τις συμβάσεις: α) υπ’ αριθ. 507237 για την εκτέλεση του έργου «Ontology enabled E-Gov Service Configuration» (ONTOGOV), β) υπ’ αριθ. 027090 για την εκτέλεση του έργου «Fostering self-adaptive e-government service improvement using semantic technologies» (FIT) και γ) υπ’ αριθ. 045101 για την εκτέλεση του έργου «Risk Assessment for Customs in Western Balkans» (RACWeb), δυνάμει των άρθρων 272 και 340, πρώτο εδάφιο ΣΛΕΕ. Συγκεκριμένα, η ενάγουσα υποστηρίζει ότι, παρόλο που εκτέλεσε πλήρως και προσηκόντως και με μεγάλη επιτυχία τις συμβατικές της υποχρεώσεις, η Επιτροπή, κατά παράβαση των ως άνω συμβάσεων και των κανόνων που διέπουν τη διαδικασία ελέγχου, απέρριψε τις δαπάνες προσωπικού της ενάγουσας που αφορούσαν τα τρία υψηλόβαθμα στελέχη της.

Ειδικότερα, η ενάγουσα προβάλλει δύο λόγους προς στήριξη της αγωγής της:

Πρώτον, η ενάγουσα ισχυρίζεται ότι ουδόλως παραβίασε τις συμβατικές τις υποχρεώσεις όσον αφορά στις δαπάνες προσωπικού, διότι α) οι δαπάνες προσωπικού για τα τρία υψηλόβαθμα στελέχη της ενάγουσας πληρούν όλες τις προϋποθέσεις επιλεξιμότητας, σύμφωνα με τις ρήτρες των επίδικων συμβάσεων, και β) ουδόλως απαγορεύεται από τις συμβάσεις η συμμετοχή υψηλόβαθμων στελεχών στα χρηματοδοτούμενα έργα.

Δεύτερον, η ενάγουσα ισχυρίζεται ότι η Επιτροπή κατά τη διαδικασία ελέγχου παραβίασε τις συμβατικές της υποχρεώσεις, διότι α) ο έλεγχος της Επιτροπής διεξήχθη κατά παράβαση των Ελληνικών και Διεθνών Ελεγκτικών Προτύπων, β) η απαίτηση της Επιτροπής να της χορηγηθούν έγγραφα, τα οποία η Planet ουδεμία υποχρέωση έχει να διατηρεί, συνιστά παράβαση των επίδικων συμβάσεων και απόπειρα εκ των υστέρων μονομερούς τροποποίησης των συμβατικών υποχρεώσεων της Planet και γ) τα πορίσματα του προκειμένου ελέγχου έρχονται σε αντίθεση με τα πορίσματα προηγούμενων ελέγχων της Επιτροπής στην Planet.


26.1.2013   

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 26/55


Προσφυγή της 6ης Νοεμβρίου 2012 — Mondadori Editore κατά ΓΕΕΑ — Grazia Equity (GRAZIA)

(Υπόθεση T-490/12)

2013/C 26/112

Γλώσσα στην οποία ασκήθηκε η προσφυγή: η αγγλική

Διάδικοι

Προσφεύγουσα: Arnoldo Mondadori Editore SpA (Μιλάνο, Ιταλία) (εκπρόσωποι: G. Dragotti και R. Valenti, δικηγόροι)

Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα)

Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών: Grazia Equity GmbH (Στουτγκάρδη, Γερμανία)

Αιτήματα της προσφεύγουσας

Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:

να ακυρώσει την απόφαση του τέταρτου τμήματος προσφυγών του Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) της 6ης Σεπτεμβρίου 2012 στην υπόθεση R 1958/2010-4· και

να καταδικάσει το ΓΕΕΑ στα δικαστικά έξοδα.

Λόγοι και κύρια επιχειρήματα

Αιτούσα την καταχώριση του κοινοτικού σήματος: Η αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών

Σήμα προς καταχώριση: Το λεκτικό σήμα «GRAZIA», για υπηρεσίες των κλάσεων 35 και 36 — Καταχωρισμένο κοινοτικό σήμα υπ’ αριθ. 6840466

Δικαιούχος του κατά τη διαδικασία ανακοπής αντιταχθέντος σήματος ή σημείου: Η προσφεύγουσα

Αντιταχθέν σήμα ή σημείο: Καταχωρισθέν στην Ιταλία υπ’ αριθ. 906507 εικονιστικό σήμα «GRAZIA», για προϊόντα και υπηρεσίες των κλάσεων 3, 9, 16, 18, 25 και 38· Καταχωρισμένο υπ’ αριθ. 1714146 κοινοτικό εικονιστικό σήμα «GRAZIA», για προϊόντα και υπηρεσίες των κλάσεων 3, 9, 16, 18 και 38· Καταχωρισθέν στην Ιταλία υπ’ αριθ. 1049965 λεκτικό σήμα «GRAZIA», για προϊόντα της κλάσεως 16· Καταχωρισθέν στην Ιταλία υπ’ αριθ. 1050165 και διεθνείς καταχωρίσεις υπ’ αριθ. 276829, 276833 και 817006 των ανωτέρω σημάτων, για προϊόντα και υπηρεσίες των κλάσεων 9, 16 ή 38

Απόφαση του τμήματος ανακοπών: Απορρίπτει την ανακοπή στο σύνολό της

Απόφαση του τμήματος προσφυγών: Απορρίπτει την προσφυγή

Προβαλλόμενοι λόγοι: Παράβαση των άρθρων 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', και 8, παράγραφος 5, του κανονισμού 207/2009 του Συμβουλίου.


26.1.2013   

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 26/56


Προσφυγή της 14ης Νοεμβρίου 2012 — Sanofi κατά ΓΕΕΑ — GP Pharm (GEPRAL)

(Υπόθεση T-493/12)

2013/C 26/113

Γλώσσα στην οποία ασκήθηκε η προσφυγή: η αγγλική

Διάδικοι

Προσφεύγουσα: Sanofi (Παρίσι, Γαλλία) (εκπρόσωπος: C. Hertz-Eichenrode, δικηγόρος)

Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα)

Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών: GP Pharm, SA (Sant Quinti de Mediona, Ισπανία)

Αιτήματα της προσφεύγουσας

Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:

να ακυρώσει την απόφαση του δεύτερου τμήματος προσφυγών του Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) της 5ης Σεπτεμβρίου 2012 στην υπόθεση R 201/2012-2· και

να καταδικάσει το ΓΕΕΑ στα δικαστικά έξοδα.

Λόγοι και κύρια επιχειρήματα

Αιτούσα την καταχώριση του κοινοτικού σήματος: Η αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών

Σήμα προς καταχώριση: Το λεκτικό σήμα «GEPRAL», για προϊόντα της κλάσεως 5 — Διεθνής καταχώριση υπ’ αριθ. 1010832, η οποία αναγνωρίζεται στην Ευρωπαϊκή Ένωση

Δικαιούχος του κατά τη διαδικασία ανακοπής αντιταχθέντος σήματος ή σημείου: Η προσφεύγουσα

Αντιταχθέν σήμα ή σημείο: Διεθνής καταχώριση υπ’ αριθ. 418607, με ισχύ στη Αυστρία, του λεκτικού σήματος «DELPRAL», για προϊόντα της κλάσεως 5

Απόφαση του τμήματος ανακοπών: Αποδοχή της ανακοπής στο σύνολό της

Απόφαση του τμήματος προσφυγών: Δέχεται την προσφυγή και επιτρέπει τη συνέχιση της διαδικασίας διεθνούς καταχωρίσεως στο σύνολό της

Προβαλλόμενοι λόγοι: Παράβαση του άρθρου 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού 207/2009 του Συμβουλίου.


26.1.2013   

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 26/56


Προσφυγή της 14ης Νοεμβρίου 2012 — Biscuits Poult κατά ΓΕΕΑ — Banketbakkerij Merba (Μπισκότα)

(Υπόθεση T-494/12)

2013/C 26/114

Γλώσσα του δικογράφου της προσφυγής: η γαλλική

Διάδικοι

Προσφεύγουσα: Biscuits Poult (Montauban, Γαλλία) (εκπρόσωπος: C. Chapoullié, δικηγόρος)

Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα)

Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών: Banketbakkerij Merba BV (Oosterhout, Κάτω Χώρες)

Αιτήματα της προσφεύγουσας

Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:

να ακυρώσει ή, τουλάχιστον, να μεταρρυθμίσει την απόφαση του τρίτου τμήματος προσφυγών του Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) της 2ας Αυγούστου 2012 στην υπόθεση R 914/2011-3·

να επικυρώσει την απόφαση την οποία εξέδωσε το τμήμα ακυρώσεως και με την οποία αναγνωρίσθηκε το κύρος του υποδείγματος αριθ. 001114292-0001·

να απορρίψει την αίτηση κηρύξεως της ακυρότητας, η οποία καταχωρίσθηκε υπό στοιχεία ICD 000007120· και

να καταδικάσει την εταιρία Banketbakkerij Merba BV στα δικαστικά έξοδα.

Λόγοι και κύρια επιχειρήματα

Καταχωρισμένο κοινοτικό υπόδειγμα του οποίου ζητείται να κηρυχθεί η ακυρότητα: Το υπόδειγμα ενός μπισκότου με γέμιση που λιώνει στο στόμα, για μπισκότα της κλάσεως 01-01 — Κοινοτικό υπόδειγμα αριθ. 001114292-0001

Δικαιούχος του κοινοτικού υποδείγματος: Η προσφεύγουσα

Αιτούσα την κήρυξη της ακυρότητας του κοινοτικού υποδείγματος: Η εταιρία Banketbakkerij Merba BV

Αιτιολογία της αιτήσεως κηρύξεως της ακυρότητας: Παράβαση των άρθρων 4 έως 9 του κανονισμού 6/2002

Απόφαση του τμήματος ακυρώσεως: Η αίτηση κηρύξεως της ακυρότητας απορρίφθηκε

Απόφαση του τμήματος προσφυγών: Η προσφυγή έγινε δεκτή και κηρύχθηκε η ακυρότητα του κοινοτικού υποδείγματος

Προβαλλόμενοι λόγοι: Παράβαση του άρθρου 4, παράγραφος 2, και του άρθρου 6 του κανονισμού 6/2002


26.1.2013   

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 26/57


Προσφυγή της 16ης Νοεμβρίου 2012 — European Drinks κατά ΓΕΕΑ — Alexandrion Grup Romania (Dracula Bite)

(Υπόθεση T-495/12)

2013/C 26/115

Γλώσσα του δικογράφου της προσφυγής: η αγγλική

Διάδικοι

Προσφεύγουσα: European Drinks ΑΕ. (Ștei, Ρουμανία) (εκπρόσωπος:V.Von Bomhard, δικηγόρος)

Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα)

Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών: SC Alexandrion Grup Romania Srl (Pleasa, Ρουμανία)

Αιτήματα της προσφεύγουσας

Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:

να ακυρώσει την απόφαση του τέταρτου τμήματος προσφυγών του Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) της 6ης Σεπτεμβρίου 2012 στην υπόθεση R 680/2011-4· και

να καταδικάσει το ΓΕΕΑ στα δικαστικά έξοδα.

Λόγοι και κύρια επιχειρήματα

Αιτούσα την καταχώριση του κοινοτικού σήματος: η αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών

Σήμα προς καταχώριση: Το έγχρωμο εικονιστικό σήμα «Dracula Bite», για προϊόντα και υπηρεσίες των κλάσεων 33, 35 και 39 — Καταχωρισμένο κοινοτικό σήμα υπ’ αριθ. 7588247

Δικαιούχος του κατά τη διαδικασία ανακοπής αντιταχθέντος σήματος ή σημείου: Η προσφεύγουσα

Αντιταχθέν σήμα ή σημείο: Καταχωρισμένο υπ’ αριθ. 34847 εικονιστικό ρουμανικό σήμα «Dracula», για προϊόντα και υπηρεσίες των κλάσεων 33 και 35

Απόφαση του τμήματος ανακοπών: Απόρριψη της ανακοπής στο σύνολό της

Απόφαση του τμήματος προσφυγών: Απορρίπτει την προσφυγή

Προβαλλόμενοι λόγοι: Παράβαση των άρθρων 42, παράγραφοι 2 και 3, του κανονισμού 207/2009 του Συμβουλίου


26.1.2013   

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 26/57


Προσφυγή της 16ης Νοεμβρίου 2012 — European Drinks κατά ΓΕΕΑ — Alexandrion Grup Romania (DRACULA BITE)

(Υπόθεση T-496/12)

2013/C 26/116

Γλώσσα του δικογράφου της προσφυγής: η αγγλική

Διάδικοι

Προσφεύγουσα: European Drinks ΑΕ. (Ștei, Ρουμανία) (εκπρόσωπος: V.Von Bomhard, δικηγόρος)

Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα)

Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών: SC Alexandrion Grup Romania Srl (Pleasa, Ρουμανία)

Αιτήματα της προσφεύγουσας

Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:

να ακυρώσει την απόφαση του τέταρτου τμήματος προσφυγών του Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) της 6ης Σεπτεμβρίου 2012 στην υπόθεση R 682/2011-4· και

να καταδικάσει το καθού στα δικαστικά έξοδα.

Λόγοι και κύρια επιχειρήματα

Αιτούσα την καταχώριση του κοινοτικού σήματος: H αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών

Σήμα προς καταχώριση: Το εικονιστικό σήμα «DRACULA BITE», για προϊόντα και υπηρεσίες των κλάσεων 33, 35 και 39 — Καταχωρισμένο κοινοτικό σήμα υπ’ αριθ. 7588288

Δικαιούχος του κατά τη διαδικασία ανακοπής αντιταχθέντος σήματος ή σημείου: H προσφεύγουσα

Αντιταχθέν σήμα ή σημείο: Καταχωρισμένο υπ’ αριθ. 34847 εικονιστικό ρουμανικό σήμα «Dracula», για προϊόντα και υπηρεσίες των κλάσεων 33 και 35

Απόφαση του τμήματος ανακοπών: Απόρριψη της ανακοπής στο σύνολό της

Απόφαση του τμήματος προσφυγών: Απορρίπτει την προσφυγή

Προβαλλόμενοι λόγοι: Παράβαση των άρθρων 42, παράγραφοι 2 και 3, του κανονισμού 207/2009 του Συμβουλίου.


26.1.2013   

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 26/58


Προσφυγή της 16ης Νοεμβρίου 2012 — European Drinks κατά ΓΕΕΑ — Alexandrion Grup Romania (DRACULA BITE)

(Υπόθεση T-497/12)

2013/C 26/117

Γλώσσα του δικογράφου της προσφυγής: η αγγλική

Διάδικοι

Προσφεύγουσα: European Drinks SA (Ștei, Ρουμανία) (εκπρόσωπος: V. von Bomhard, δικηγόρος)

Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα)

Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών: SC Alexandrion Grup Romania Srl (Pleasa, Ρουμανία)

Αιτήματα της προσφεύγουσας

Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:

να ακυρώσει την απόφαση του τέταρτου τμήματος προσφυγών του Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα), της 6ης Σεπτεμβρίου 2012, στην υπόθεση R 679/2011- 4· και

να καταδικάσει το καθού στα δικαστικά έξοδα.

Λόγοι και κύρια επιχειρήματα

Αιτών την καταχώριση του κοινοτικού σήματος: Ο αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών

Σήμα προς καταχώριση: Το εικονιστικό σήμα «DRACULA BITE», για προϊόντα και υπηρεσίες των κλάσεων 33, 35 και 39 — αίτηση καταχωρίσεως κοινοτικού σήματος αριθ. 7588321

Δικαιούχος του κατά τη διαδικασία ανακοπής αντιταχθέντος σήματος ή σημείου: Η προσφεύγουσα

Αντιταχθέν σήμα ή σημείο: Η ισχύουσα στη Ρουμανία καταχώριση αριθ. 34847 του εικονιστικού σήματος «Dracula», για προϊόντα και υπηρεσίες των κλάσεων 33 και 35

Απόφαση του τμήματος ανακοπών: Η ανακοπή απορρίφθηκε στο σύνολό της

Απόφαση του τμήματος προσφυγών: Η προσφυγή απορρίφθηκε

Προβαλλόμενοι λόγοι: Παράβαση του άρθρου 42, παράγραφοι 2 και 3, του κανονισμού 207/2009 του Συμβουλίου


26.1.2013   

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 26/58


Προσφυγή της 16ης Νοεμβρίου 2012 — Κοινοπραξία Τουριστική Λουτρακίου κατά Επιτροπής

(Υπόθεση T-498/12)

2013/C 26/118

Γλώσσα διαδικασίας: η ελληνική

Διάδικοι

Προσφεύγουσα: Κοινοπραξία Τουριστική Λουτρακίου Α.Ε. Ο.Τ.Α. — Λουτράκι Α.Ε. — Κλάμπ Οτέλ Λουτράκι Καζίνο Τουριστικές και Ξενοδοχειακές Επιχειρήσεις Α.Ε. (Λουτράκι, Ελλάδα) (εκπρόσωπος: Σ. Παππάς, δικηγόρος)

Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή

Αιτήματα της προσφεύγουσας

Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:

Να ακυρώσει την επιβεβαιωτική απόφαση της Επιτροπής, της 18ης Σεπτεμβρίου 2012 — Αres (2012)1082114 — με την οποία απορρίφθηκε η αίτηση της προσφεύγουσας περί προσβάσεως σε ορισμένα έγγραφα· και

Να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα.

Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα

Με την προσφυγή της η προσφεύγουσα ζητεί, σύμφωνα με το άρθρο 263 ΣΛΕΕ, την ακύρωση της απόφασης της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, της 18ης Σεπτεμβρίου 2012, με την οποία απορρίφθηκε οριστικά η επιβεβαιωτική αίτηση της προσφεύγουσας για πρόσβαση στην επιστολή της 16ης Μαΐου 2012 των ελληνικών αρχών σχετικά με την ποσοτικοποίηση του ποσού ανάκτησης παράνομης κρατικής ενίσχυσης, σύμφωνα με την από 24 Μαΐου 2011 (1) απόφαση της Γενικής Διεύθυνσης Ανταγωνισμού της Ευρωπαϊκής Επιτροπής.

Προς στήριξη της προσφυγής της η προσφεύγουσα προβάλλει τους ακόλουθους νομικούς ισχυρισμούς:

 

Πρώτον, η προσφεύγουσα προβάλλει την παράβαση της υποχρέωσης αιτιολόγησης των απορριπτικών αποφάσεων εκ μέρους της Διοίκησης, δεδομένου ότι στην απάντησή της, η Διοίκηση, αρκείται σε μία γενική αναφορά των προβλεπόμενων στον Κανονισμό 1049/2001 εξαιρέσεων, χωρίς καμία περαιτέρω ανάπτυξη και πραγματική αιτιολόγηση της απόφασης.

 

Δεύτερον, η προσφεύγουσα επικαλείται την παράβαση της αρχής της διαφάνειας, κατά παραβίαση του οικείου Κανονισμού 1049/2001 και του Κανονισμού 659/1999 (2), δεδομένου ότι η προσβαλλόμενη δεν παρέχει στο κοινό την ευρύτερη δυνατή πρόσβαση στα έγγραφα μη ερμηνεύουσα ούτε εφαρμόζουσα αυστηρά τις προβλεπόμενες στον Κανονισμό 1049/2001 εξαιρέσεις.

 

Τέλος, η προσφεύγουσα επικαλείται και την παράβαση του άρθρου 108, παράγραφος 2 ΣΛΕΕ, καθώς και των άρθρων 6 και 20 του Κανονισμού 659/1999 κατά παραβίαση των δικαιωμάτων άμυνας της προσφεύγουσας και κατ’ επέκταση παραβίαση και της αρχής της χρηστής διοίκησης.


(1)  Απόφαση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής της 24ης Μαΐου 2011, Ε(2011)3504 τελικό, σχετικά με την κρατική ενίσχυση σε ορισμένα ελληνικά καζίνα αριθ. C 16/2010 (πρώην ΝΝ 22/2010, πρώην CP 318/2009)

(2)  Κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 659/1999 του Συμβουλίου, της 22ας Μαρτίου 1999, για τη θέσπιση λεπτομερών κανόνων εφαρμογής του άρθρου 93 της συνθήκης ΕΚ


26.1.2013   

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 26/59


Προσφυγή της 13ης Νοεμβρίου 2012 — HSH Investment Holdings Coinvest-C και HSH Investment Holdings FSO κατά Επιτροπής

(Υπόθεση T-499/12)

2013/C 26/119

Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική

Διάδικοι

Προσφεύγουσες: HSH Investment Holdings Coinvest-C Sàrl (Λουξεμβούργο, Λουξεμβούργο) και HSH Investment Holdings FSO Sàrl (Λουξεμβούργο) (εκπρόσωποι: οι δικηγόροι H. Niemeyer και H. Ehlers)

Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή

Αιτήματα των προσφευγουσών

Οι προσφεύγουσες ζητούν από το Γενικό Δικαστήριο:

να ακυρώσει την απόφαση της καθής, της 20ής Σεπτεμβρίου 2011, στην υπόθεση C 29/2009 (πρώην N 264/2009) — HSH Nordbank AG,

να καταδικάσει την καθής στα δικαστικά έξοδα.

Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα

Προς στήριξη της προσφυγής οι προσφεύγουσες προβάλλουν κατά της επιβολής υποχρεώσεων στους μειοψηφούντες μετόχους τους εξής λόγους ακύρωσης:

1)

Πρώτος λόγος: Καμία αυτοτελής ενίσχυση υπέρ των μειοψηφούντων μετόχων

Οι προσφεύγουσες ισχυρίζονται ότι η Επιτροπή εφάρμοσε εσφαλμένα την έννοια της ενίσχυσης που προβλέπει το άρθρο 107, παράγραφος 1, ΣΛΕΕ, καθόσον κακώς χαρακτήρισε τις προσφεύγουσες ως αποδέκτες της ενίσχυσης. Η αύξηση της αξίας της συμμετοχής των μειοψηφούντων μετόχων αποτελεί απλώς τον οικονομικό αντίκτυπο της ενίσχυσης που χορηγήθηκε υπέρ της HSH Nordbank και όχι έμμεση ενίσχυση υπέρ των μειοψηφούντων μετόχων.

2)

Δεύτερος λόγος: Ανεπαρκής αιτιολόγηση της διαπίστωσης ότι οι προσφεύγουσες αποκόμισαν όφελος

Συναφώς οι προσφεύγουσες ισχυρίζονται ότι η Επιτροπή παρέβη την υποχρέωση αιτιολόγησης που της επιβάλλει το άρθρο 296, δεύτερο εδάφιο, ΣΛΕΕ, καθόσον δεν απέδειξε επαρκώς κατά νόμο για ποιο λόγο κατέληξε στο συμπέρασμα ότι οι προσφεύγουσες είχαν έλαβαν έμμεση κρατική ενίσχυση και ότι η αξία της HSH Nordbank ως επιχείρησης εκτιμήθηκε εσφαλμένα. Επιπλέον, η Επιτροπή δεν παρέσχε αριθμητικά στοιχεία για το ύψος της ενίσχυσης που θεωρεί ότι χορηγήθηκε στους μειοψηφούντες μετόχους και δημιούργησε σύγχυση μεταξύ της εξέτασης της ενίσχυσης αυτής και της εξέτασης της κατανομής των βαρών.

3)

Τρίτος λόγος: Εσφαλμένη έρευνα των πραγματικών περιστατικών κατά την εξακρίβωση του αν οι προσφεύγουσες αποκόμισαν οικονομικό όφελος

Στο πλαίσιο του λόγου αυτού οι προσφεύγουσες υποστηρίζουν ότι η έρευνα των πραγματικών περιστατικών από την Επιτροπή ήταν εσφαλμένη. Κατά τις προσφεύγουσες, η εταιρία που αξιολόγησε την HSH Nordbank ως επιχείρηση δεν καθόρισε σε υπερβολικά υψηλό επίπεδο την αξία της επιχείρησης αυτής ούτε επομένως την τιμή έκδοσης των νέων κοινών μετοχών, αλλά πραγματοποίησε την εκτίμηση σύμφωνα με αναγνωρισμένες μεθόδους αξιολόγησης.

4)

Τέταρτος λόγος: Κατά την κατανομή των βαρών δεν ελήφθησαν υπόψη οι προγενέστερες καταβολές των προσφευγουσών

Οι προσφεύγουσες ισχυρίζονται ότι η Επιτροπή εφάρμοσε εσφαλμένα, όσον αφορά την κατανομή των βαρών, τις απαιτήσεις που απορρέουν από τα άρθρο 107, παράγραφος 3, στοιχείο β', ΣΛΕΕ και από την ανακοίνωση για τα μέτρα αναδιάρθρωσης (1), καθόσον δεν έλαβε υπόψη, κατά την εξέταση του ζητήματος αν οι προσφεύγουσες εμπλέκονται επαρκώς στην κατανομή των βαρών, τις προγενέστερες καταβολές τους.

5)

Πέμπτος λόγος: Παράβαση του άρθρου 7, παράγραφος 1, του κανονισμού (ΕΚ) 659/1999 (2) και της αρχής της ασφάλειας δικαίου λόγω της παράτυπης περάτωσης της επίσημης διαδικασίας έρευνας

Οι προσφεύγουσες ισχυρίζονται συναφώς ότι η Επιτροπή παρέβη το άρθρο 7, παράγραφος 1, του κανονισμού 659/1999 και την αρχή της ασφάλειας δικαίου, καθόσον περάτωσε την επίσημη διαδικασία έρευνας ως προς τις προσφεύγουσες χωρίς να εκδώσει καμία από τις αποφάσεις που προβλέπονται στο άρθρο 7 του κανονισμού 659/19999.

6)

Έκτος λόγος: Παράβαση του άρθρου 7, παράγραφος 4, του κανονισμού 659/1999, του άρθρου 107, παράγραφος 3, στοιχείο β', ΣΛΕΕ και της ανακοίνωσης για τα μέτρα αναδιάρθρωσης λόγω της επιβολής μη ενδεδειγμένων υποχρεώσεων

Στο πλαίσιο του έκτου αυτού λόγου οι προσφεύγουσες ισχυρίζονται ότι η Επιτροπή παρέβη το άρθρο 7, παράγραφος 4, του κανονισμού 659/1999 και την ανακοίνωση για τα μέτρα αναδιάρθρωσης, καθόσον επέβαλε υποχρεώσεις που δεν είχαν σχέση με την αναδιάρθρωση της HSH Nordbank, αλλά αποτελούσαν τη συγκαλυμμένη έγκριση έμμεσης ενίσχυσης υπό όρους.

7)

Έβδομος λόγος: Παραβίαση της αρχής της αναλογικότητας λόγω υπερβολικής επιβάρυνσης των προσφευγουσών

Οι προσφεύγουσες ισχυρίζονται ότι η Επιτροπή παραβίασε την αρχή της αναλογικότητας, καθόσον τις επιβάρυνε υπερβολικά κατά την κατανομή των βαρών.

8)

Όγδοος λόγος: Παραβίαση της αρχής της ίσης μεταχείρισης λόγω της δυσμενούς μεταχείρισης των προσφευγουσών

Συναφώς οι προσφεύγουσες ισχυρίζονται ότι η Επιτροπή παραβίασε την αρχή της ίσης μεταχείρισης, καθόσον με την απόφασή της επέβαλε στις προσφεύγουσες υποχρεώσεις που δεν είχε επιβάλει στο παρελθόν σε άλλες παρόμοιες περιπτώσεις.

Επιπλέον, οι προσφεύγουσες προβάλλουν γενικότερα κατά της προσβαλλόμενης απόφασης τους ακόλουθους λόγους ακύρωσης:

1)

Πρώτος λόγος: Παράβαση του άρθρου 107, παράγραφος 3, στοιχείο β', ΣΛΕΕ και της ανακοίνωσης για τα απομειωμένα περιουσιακά στοιχεία (3) λόγω εσφαλμένου υπολογισμού του ασύμβατου στοιχείου ενίσχυσης

Συναφώς οι προσφεύγουσες ισχυρίζονται ότι η Επιτροπή παρέβη το άρθρο 107, παράγραφος 3, στοιχείο β', ΣΛΕΕ και την ανακοίνωση για τα απομειωμένα περιουσιακά στοιχεία, καθόσον υπολόγισε εσφαλμένα το λεγόμενο ασύμβατο στοιχείο ενίσχυσης, το οποίο έχει σχέση με την εγγύηση υπέρ της HSH Nordbank.

2)

Δεύτερος λόγος: Ανεπαρκής αιτιολόγηση του καθορισμού της πραγματικής οικονομικής αξίας

Οι προσφεύγουσες ισχυρίζονται συναφώς ότι η Επιτροπή δεν αιτιολόγησε επαρκώς τη μέθοδο με την οποία εξακριβώθηκε η πραγματική οικονομική αξία του χαρτοφυλακίου που κάλυπτε η εγγύηση.

3)

Τρίτος λόγος: Παράβαση του άρθρου 107, παράγραφος 3, στοιχείο β', ΣΛΕΕ και της ανακοίνωσης για τα απομειωμένα περιουσιακά στοιχεία λόγω εσφαλμένου υπολογισμού του claw-back

Οι προσφεύγουσες ισχυρίζονται ότι η Επιτροπή παρέβη το άρθρο 107, παράγραφος 3, στοιχείο β', ΣΛΕΕ και την ανακοίνωση για τα απομειωμένα περιουσιακά στοιχεία, καθόσον υπολόγισε εσφαλμένα το claw-back (τις επιστροφές οφελών).

4)

Τέταρτος λόγος: Παραβίαση της αρχής της ίσης μεταχείρισης κατά τον υπολογισμό του claw-back

Με τον τέταρτο λόγο ακύρωσης οι προσφεύγουσες ισχυρίζονται εν προκειμένω ότι η Επιτροπή παραβίασε την αρχή της ίσης μεταχείρισης, καθόσον μεταχειρίστηκε δυσμενέστερα την HSH Nordbank, κατά τον υπολογισμό του claw-back, σε σχέση με άλλες παρόμοιες περιπτώσεις.

5)

Πέμπτος λόγος: Παράβαση του άρθρου 107, παράγραφος 3, στοιχείο β', ΣΛΕΕ και παραβίαση της αρχής της αναλογικότητας λόγω εξάρτησης της έγκρισης από υπερβολικά μεγάλη μείωση των ποσών του ισολογισμού

Τέλος, οι προσφεύγουσες ισχυρίζονται ότι η Επιτροπή παρέβη επίσης το άρθρο 107, παράγραφος 3, στοιχείο β', ΣΛΕΕ και παραβίασε την αρχή της αναλογικότητας, καθόσον εξάρτησε την έγκρισή της από μια υπερβολικά μεγάλη μείωση των ποσών του ισολογισμού της HSH Nordbank.


(1)  Ανακοίνωση της Επιτροπής περί της αποκατάστασης της βιωσιμότητας και αξιολόγησης των μέτρων αναδιάρθρωσης στον χρηματοπιστωτικό τομέα στο πλαίσιο της παρούσας κρίσης βάσει των κανόνων περί κρατικών ενισχύσεων (ΕΕ 2009, C 195, σ. 9).

(2)  Κανονισμός (ΕΚ) 659/1999 του Συμβουλίου, της 22ας Μαρτίου 1999, για τη θέσπιση λεπτομερών κανόνων εφαρμογής του άρθρου [88 ΕΚ] (ΕΕ L 83, σ. 1).

(3)  Ανακοίνωση της Επιτροπής σχετικά με την αντιμετώπιση των απομειωμένων περιουσιακών στοιχείων στον κοινοτικό τραπεζικό τομέα (ΕΕ 2009, C 72, σ. 1).


26.1.2013   

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 26/60


Προσφυγή της 15ης Νοεμβρίου 2012 — Ryanair κατά Επιτροπής

(Υπόθεση T-500/12)

2013/C 26/120

Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική

Διάδικοι

Προσφεύγουσα: Ryanair Ltd (Δουβλίνο, Ιρλανδία) (εκπρόσωποι: B. Kennelly, Barrister, E. Vahida και I. Μεταξάς-Μαραγκίδης, δικηγόροι)

Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή

Αιτήματα της προσφεύγουσας

Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:

να ακυρώσει το άρθρο 1 της αποφάσεως της Επιτροπής της 25ης Ιουλίου 2012 στην αφορώσα κρατική ενίσχυση υπόθεση SA.29064 (2011/C) (πρώην 2011/NN), με την οποία διαπιστώθηκε ότι οι διαφοροποιημένοι συντελεστές που εφαρμόζονταν στον ιρλανδικό φόρο αερομεταφορών (ΑΤΤ) μεταξύ της 30ής Μαρτίου 2009 και της 1ης Μαρτίου 2011 συνιστούσαν παράνομη κρατική ενίσχυση αντίθετη στο άρθρο 107, παράγραφος 1, ΣΛΕΕ·

να ακυρώσει τα άρθρα 4, 5 και 6 της ίδιας αποφάσεως·

να καταδικάσει την καθής στα δικαστικά έξοδα της προσφεύγουσας.

Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα

Προς στήριξη της προσφυγής, η προσφεύγουσα προβάλλει πέντε λόγους ακυρώσεως.

1)

Με τον πρώτο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται ότι η Επιτροπή υπέπεσε σε πλάνη περί