ISSN 1977-0901

doi:10.3000/19770901.C_2012.277.ell

Επίσημη Εφημερίδα

της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 277

European flag  

Έκδοση στην ελληνική γλώσσα

Ανακοινώσεις και Πληροφορίες

55ό έτος
13 Σεπτεμβρίου # 2012


Ανακοίνωση αριθ

Περιεχόμενα

Σελίδα

 

I   Ψηφίσματα, συστάσεις και γνωμοδοτήσεις

 

ΨΗΦΙΣΜΑΤΑ

 

Επιτροπή των Περιφερειών

 

96η σύνοδος ολομέλειας της 18ης και 19ης Ιουλίου 2012

2012/C 277/01

Ψήφισμα της Επιτροπής των Περιφερειών με θέμα Προτεραιότητες της Επιτροπής των Περιφερειών για το 2013 ενόψει του προγράμματος εργασίας της Ευρωπαϊκής Επιτροπής

1

 

ΓΝΩΜΟΔΟΤΗΣΕΙΣ

 

Επιτροπή των Περιφερειών

 

96η σύνοδος ολομέλειας της 18ης και 19ης Ιουλίου 2012

2012/C 277/02

Γνωμοδότηση της Επιτροπής των Περιφερειών με θέμα Η συνολική προσέγγιση της μετανάστευσης και της κινητικότητας

6

2012/C 277/03

Γνωμοδότηση της Επιτροπής των Περιφερειών με θέμα Ενίσχυση της αλληλεγγύης εντός της ΕΕ στην πολιτική ασύλου

12

2012/C 277/04

Γνωμοδότηση της Επιτροπής των Περιφερειών με θέμα Πόλεις του μέλλοντος: περιβαλλοντικά και κοινωνικά βιώσιμες πόλεις

18

 

III   Προπαρασκευαστικές πράξεις

 

ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΤΩΝ ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΩΝ

 

96η σύνοδος ολομέλειας της 18ης και 19ης Ιουλίου 2012

2012/C 277/05

Γνωμοδότηση της Επιτροπής των Περιφερειών με θέμα Χρηματοδοτικά μέσα της ΕΕ στις εσωτερικές υποθέσεις

23

2012/C 277/06

Γνωμοδότηση της Επιτροπής των Περιφερειών με θέμα Ενίσχυση της αλληλεγγύης εντός της ΕΕ στην πολιτική ασύλου

43

2012/C 277/07

Γνωμοδότηση της Επιτροπής των Περιφερειών με θέμα Μηχανισμός παρακολούθησης και υποβολής εκθέσεων σχετικά με τις εκπομπές αερίων θερμοκηπίου

51

2012/C 277/08

Γνωμοδότηση της Επιτροπής των Περιφερειών με θέμα Πρόταση κανονισμού σχετικά με το πρόγραμμα για το περιβάλλον και τη δράση για το κλίμα (LIFE)

61

2012/C 277/09

Γνωμοδότηση της Επιτροπής των Περιφερειών με θέμα Ανάθεση συμβάσεων παραχώρησης

74

2012/C 277/10

Γνωμοδότηση της Επιτροπής των Περιφερειών με θέμα Πρόταση κανονισμού για την ευρωπαϊκή εδαφική συνεργασία

96

2012/C 277/11

Γνωμοδότηση της Επιτροπής των Περιφερειών με θέμα Δέσμη μέτρων για τους αερολιμένες

110

2012/C 277/12

Γνωμοδότηση της Επιτροπής των Περιφερειών με θέμα Διευκόλυνση Συνδέοντας την Ευρώπη

125

2012/C 277/13

Γνωμοδότηση της Επιτροπής των Περιφερειών με θέμα Κατευθυντήριες γραμμές για τις διευρωπαϊκές ενεργειακές υποδομές και την κατάργηση της απόφασης αριθ. 1364/2006/ΕΚ

137

2012/C 277/14

Γνωμοδότηση της Επιτροπής των Περιφερειών με θέμα Πρόγραμμα Ορίζοντας 2020 (το πρόγραμμα πλαίσιο για την έρευνα και την καινοτομία)

143

2012/C 277/15

Γνωμοδότηση της Επιτροπής των Περιφερειών με θέμα Δημιουργική Ευρώπη

156

2012/C 277/16

Γνωμοδότηση της Επιτροπής των Περιφερειών με θέμα Μηχανισμός πολιτικής προστασίας της Ένωσης

164

2012/C 277/17

Γνωμοδότηση της Επιτροπής των Περιφερειών με θέμα Δέσμη Υπεύθυνες επιχειρήσεις

171

EL

 


I Ψηφίσματα, συστάσεις και γνωμοδοτήσεις

ΨΗΦΙΣΜΑΤΑ

Επιτροπή των Περιφερειών

96η σύνοδος ολομέλειας της 18ης και 19ης Ιουλίου 2012

13.9.2012   

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 277/1


Ψήφισμα της Επιτροπής των Περιφερειών με θέμα «Προτεραιότητες της Επιτροπής των Περιφερειών για το 2013 ενόψει του προγράμματος εργασίας της Ευρωπαϊκής Επιτροπής»

2012/C 277/01

Η ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΤΩΝ ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΩΝ

έχοντας υπόψη την ανακοίνωση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής για το πρόγραμμα εργασίας της Ευρωπαϊκής Επιτροπής με τίτλο «Πραγματοποιώντας την ανανέωση της Ευρώπης» (1),

έχοντας υπόψη το ψήφισμα που η ίδια εξέδωσε την 15η Δεκεμβρίου 2011 με θέμα τις προτεραιότητές της για το 2012 με βάση το Νομοθετικό πρόγραμμα και το πρόγραμμα εργασίας της Ευρωπαϊκής Επιτροπής  (2),

έχοντας υπόψη το ψήφισμα της 16ης Φεβρουαρίου 2012 που υπέβαλε ενώπιον του Εαρινού Ευρωπαϊκού Συμβουλίου του ίδιου έτους με θέμα το σχέδιο Συνθήκης για τη σταθερότητα, τον συντονισμό και τη διακυβέρνηση στην Οικονομική και Νομισματική Ένωση  (3),

και έχοντας υπόψη το ισχύον πρωτόκολλο συνεργασίας της Επιτροπής των Περιφερειών με την Ευρωπαϊκή Επιτροπή που υπογράφηκε τηn 16η Φεβρουαρίου 2012,

επιθυμεί να εκφράσει τις κύριες θέσεις της ως προς το πρόγραμμα εργασίας της Ευρωπαϊκής Επιτροπής για το 2013·

Το μέλλον της Ένωσης

1.

είναι πεπεισμένη ότι, αν και η ΕΕ αντιμετωπίζει τεράστια προβλήματα λόγω της συνεχιζόμενης χρηματοπιστωτικής, οικονομικής, κοινωνικής και πολιτικής κρίσης, προβάλλει επιτακτική η ανάγκη χάραξης ενός φιλόδοξου προγράμματος εργασίας της Ευρωπαϊκής Επιτροπής ενόψει του 2013· ενός προγράμματος εργασίας που να ευνοεί την αειφόρο ανάπτυξη, τη δημιουργία θέσεων εργασίας, την αναβάθμιση του βιοτικού επιπέδου στην Ευρώπη και να συντελεί στην αποκατάσταση της εμπιστοσύνης των πολιτών στη διαδικασία ολοκλήρωσης της ΕΕ·

2.

θεωρεί ότι η ανάκαμψη πρέπει να στηριχθεί σε δύο εξίσου σημαντικούς πυλώνες ριζικών μεταρρυθμίσεων, δηλαδή την εκ νέου ενίσχυση της ανάκαμψης και τη διασφάλιση της δημοσιονομικής πειθαρχίας·

3.

τάσσεται υπέρ της οικονομικής ολοκλήρωσης και της καλύτερης σύζευξης των πολιτικών προτεραιοτήτων με τα έσοδα και τις δαπάνες σε όλα τα επίπεδα της δημόσιας διοίκησης με σεβασμό πάντα προς την αυτονομία των εθνικών, περιφερειακών και τοπικών αρχών και με γνώμονα τις αρχές της επικουρικότητας και της πολυεπίπεδης διακυβέρνησης· απορρίπτει δε κάθε έμμεση ή ρητή εκ νέου εθνικοποίηση ή συγκέντρωση των πολιτικών·

4.

καλεί την Ευρωπαϊκή Επιτροπή να αντιπαρέλθει τις προσπάθειες χρήσης διακυβερνητικών συμφωνιών για να παρακαμφθούν οι, προβλεπόμενες από τις Συνθήκες, δημοκρατικές διαδικασίες της ΕΕ, χωρίς να τίθεται υπό αμφισβήτηση η ενισχυμένη συνεργασία που προβλέπει η Συνθήκη της Λισαβόνας·

5.

υπενθυμίζει τη θέση της ΕτΠ (4) ότι η έγκαιρη υιοθέτηση του επόμενου πολυετούς δημοσιονομικού πλαισίου (ΠΔΠ) για την περίοδο 2014-2020 στα τέλη του 2012 αφ’ ενός θα αποτελέσει σημαντικό μήνυμα της ΕΕ ότι μπορεί να αντεπεξέλθει στα παγκόσμια προβλήματα χάρη στη δική της στρατηγική για την ανάπτυξη, την απασχόληση και την ανταγωνιστικότητα, και αφ’ ετέρου συνιστά προϋπόθεση προκειμένου να εξακολουθήσει η πολιτική συνοχής να λειτουργεί αδιαλείπτως·

6.

επαναλαμβάνει ότι ο ενωσιακός προϋπολογισμός έχει επενδυτικό χαρακτήρα, ότι πρέπει να απορριφθούν οι προτάσεις περικοπών σε προγράμματα του θεματολογίου της ΕΕ για την ανάπτυξη, καθώς και ότι απαιτείται η δημιουργία νέων ίδιων πόρων, ιδίως για την αντικατάσταση των εθνικών εισφορών στον προϋπολογισμό της ΕΕ·

7.

επαναλαμβάνει ότι οι τοπικές και οι περιφερειακές αρχές είναι αποφασισμένες να συμμετάσχουν στην απλούστευση των ταμείων της ΕΕ και την αναθεώρηση του δημοσιονομικού κανονισμού, προκειμένου να μειωθεί η γραφειοκρατία, να αυξηθεί το αποτέλεσμα μόχλευσης των δημοσίων πόρων σε ευρωπαϊκό, εθνικό και περιφερειακό επίπεδο, καθώς και να εξασφαλιστεί η διαφάνεια και ο έλεγχος για τους Ευρωπαίους φορολογούμενους·

8.

φρονεί ότι η Ευρωπαϊκή Επιτροπή πρέπει να υποβάλει μια εκτίμηση του αντικτύπου της Συνθήκης για τη σταθερότητα, τον συντονισμό και τη διακυβέρνηση στην Οικονομική και Νομισματική Ένωση ως προς τις τοπικές και περιφερειακές αρχές, δίνοντας έμφαση στον τρόπο με τον οποίο θα διατηρηθεί η φορολογική αυτονομία τους·

9.

στηρίζει τις προσπάθειες επιβολής δημοσιονομικής πειθαρχίας –ιδίως όσον αφορά στην αντιμετώπιση του υψηλού δημόσιου χρέους, το οποίο απειλεί την αλληλεγγύη μεταξύ των γενεών. Οι επαρκείς δυνατότητες των τοπικών και περιφερειακών αρχών μπορούν παράλληλα να εξασφαλίσουν ανάπτυξη μέσω εύλογων επενδύσεων όπως π.χ. η υλοποίηση συγχρηματοδοτούμενων έργων από ενωσιακά κονδύλια και δημόσιες συμβάσεις·

10.

επαναλαμβάνει την έκκλησή της προς την Επιτροπή να ενσωματώσει σε όλες τις προτάσεις της το άρθρο 9 της ΣΛΕΕ σχετικά με την προαγωγή υψηλού επιπέδου απασχόλησης, τη διασφάλιση κατάλληλης κοινωνικής προστασίας και την καταπολέμηση του κοινωνικού αποκλεισμού. Ως εκ τούτου, προτρέπει την Επιτροπή να παρουσιάσει ισορροπημένες συστάσεις σχετικά με το Ευρωπαϊκό Εξάμηνο και να λάβει υπόψη αυτές τις υποχρεώσεις που πηγάζουν από τη Συνθήκη σε κάθε νομοθεσία που αφορά την χρηματοπιστωτική και την οικονομική κρίση·

11.

ζητά από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή να συνεργαστεί με την Επιτροπή των Περιφερειών στην κατάρτιση νόμου περί ενωσιακών διοικητικών διαδικασιών·

Η στρατηγική «Ευρώπη 2020» και το Ευρωπαϊκό Εξάμηνο

12.

υπογραμμίζει ότι, μολονότι θα μπορούσε το Ευρωπαϊκό Εξάμηνο να συντείνει στην οικονομική ανάπτυξη, στη δημοσιονομική πειθαρχία και στην εφαρμογή δομικών αλλαγών, πρέπει η Ευρωπαϊκή Επιτροπή και τα κράτη μέλη να σταθμίσουν εκ των προτέρων και να παρακολουθήσουν την επίδραση αυτών των μέτρων στην αυτονομία των τοπικών και περιφερειακών αρχών·

13.

επικροτεί γενικότερα το νέο «ΣΥΜΦΩΝΟ ΑΝΑΠΤΥΞΗΣ ΚΑΙ ΑΠΑΣΧΟΛΗΣΗΣ» όπως εγκρίθηκε από το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο του Ιουνίου 2012 και υποστηρίζει την προτροπή «να κινητοποιηθούν όλοι οι μηχανισμοί, τα μέσα και οι πολιτικές σε όλα τα επίπεδα διακυβέρνησης στην Ευρωπαϊκή Ένωση», για την επίτευξη των στόχων της στρατηγικής «Ευρώπη 2020» (5).

14.

υποστηρίζει τις προσπάθειες της Ευρωπαϊκής Επιτροπής με στόχο τη βελτίωση των ρυθμίσεων διακυβέρνησης και ιδίως της αρχής της εταιρικής σχέσης κατά την εκπόνηση, την υλοποίηση και την αξιολόγηση των εθνικών προγραμμάτων μεταρρυθμίσεων. Ωστόσο, καλεί την Ευρωπαϊκή Επιτροπή να συμπεριλάβει αξιολόγηση αυτών των πτυχών σε κάθε μια από τις συστάσεις ανά χώρα·

15.

επαναλαμβάνει την ανάγκη συμπερίληψης δομών με γνώμονα τα αποτελέσματα στα εδαφικά σύμφωνα των εθνικών προγραμμάτων μεταρρυθμίσεων  (6). Επίσης, θα πρέπει να αναγνωριστούν και να στηριχθούν πρωτοβουλίες υπέρ της ανταγωνιστικότητας και της καινοτομίας σε τοπική και περιφερειακή κλίμακα όπως το σήμα Ευρωπαϊκής Επιχειρηματικής Περιφέρειας·

16.

ευελπιστεί ότι θα συσφίξει τη συνεργασία της με την Ευρωπαϊκή Επιτροπή στο πλαίσιο του κύκλου πολιτικής της Ευρώπης 2020 και ζητά να συμμετάσχει στην προετοιμασία της Ετήσιας επισκόπησης της ανάπτυξης·

17.

προτείνει η Ευρωπαϊκή Επιτροπή να παρέχει τακτή ενημέρωση σχετικά με την εφαρμογή των εμβληματικών πρωτοβουλιών της στρατηγικής «Ευρώπη 2020» και συγκεκριμένα ως προς τη συμμετοχή των τοπικών και περιφερειακών αρχών στην υλοποίησή τους·

18.

καλεί την Ευρωπαϊκή Επιτροπή να διευκρινίσει, μέσα στο περίγραμμα της ενδιάμεσης αξιολόγησης της στρατηγικής, πώς σκοπεύει να πετύχει εν προκειμένω την περαιτέρω ανάμειξη των τοπικών και περιφερειακών αρχών·

19.

ζητά οποιαδήποτε ανακατανομή αδιάθετων κονδυλίων στο νέο θεματολόγιο της ανάπτυξης να γίνει με σεβασμό προς την αρχή της επικουρικότητας και με τη συμμετοχή των τοπικών και περιφερειακών αρχών·

20.

προτρέπει την Ευρωπαϊκή Επιτροπή να αντιμετωπίσει προβλήματα όπως η ανεργία των νέων και η απασχόληση ατόμων άνω των 55 ετών ή ατόμων προερχόμενων από μειονεκτούσες κοινωνικές ομάδες με γνώμονα τον καθοριστικό ρόλο των τοπικών και περιφερειακών αρχών. Πιο συγκεκριμένα, καλεί την Ευρωπαϊκή Επιτροπή να υποβάλει σχέδιο σύστασης του Συμβουλίου για τη θέσπιση κανονισμού Εγγύησης για τη νεολαία· ζητά δε την προσθήκη συγκεκριμένης τοπικής και περιφερειακής διάστασης στα εθνικά σχέδια για την απασχόληση·

21.

καλεί την Επιτροπή να εξασφαλίσει ότι η προσεχής σύσταση σχετικά με την παιδική φτώχεια και την καλή διαβίωση των παιδιών θα ενσωματώσει τις συστάσεις της γνωμοδότησης της ΕτΠ για την παιδική φτώχεια (Φεβρουάριος 2012 - CdR 333/2011), ιδίως την υιοθέτηση μιας συνολικής στρατηγικής για την καταπολέμηση της παιδικής φτώχειας και του κοινωνικού αποκλεισμού που περιλαμβάνει το εθνικό, το περιφερειακό και το τοπικό επίπεδο καθώς και τη δημιουργία ενός πλαισίου παρακολούθησης που θα βασίζεται σε αξιόπιστους δείκτες, σε διασύνδεση και με τον υφιστάμενο μηχανισμό αναφοράς της Σύμβασης των Ηνωμένων Εθνών για τα Δικαιώματα του Παιδιού. Η ΕτΠ είναι πεπεισμένη ότι το 2013 πρέπει να γίνει αξιολόγηση των επιπτώσεων της κρίσης στην παιδική φτώχεια, η οποία θα βασίζεται σε συγκεκριμένες εκθέσεις των κρατών μελών στο πλαίσιο των ΕΠΜ και της στρατηγικής «Ευρώπη 2020»·

Ο προϋπολογισμός της ΕΕ

22.

υπενθυμίζει ότι, σε καιρούς κρίσης και λιτότητας, ο προϋπολογισμός της ΕΕ πρέπει να αξιοποιεί όσο το δυνατόν περισσότερο τις συγχρηματοδοτήσεις από τον ιδιωτικό-δημόσιο τομέα σε όλα τα επίπεδα της διοίκησης (7). Διαπιστώνει δε ότι, δυστυχώς, απουσιάζουν τα στατιστικά στοιχεία που θα επέτρεπαν την άρτια αξιολόγηση αυτής της αξιοποίησης και των πολλαπλών αποτελεσμάτων της·

23.

στηρίζει τις προθέσεις της Ευρωπαϊκής Επιτροπής να καταθέσει έκθεση σχετικά με το αντίκρισμα των δημόσιων δαπανών (8) και προτείνει τον διαχωρισμό των τρεχουσών δαπανών από τις επενδύσεις στους υπολογισμούς του ελλείμματος του προϋπολογισμού προκειμένου να μην έχουν αρνητικό πρόσημο οι επενδύσεις με μακροπρόθεσμα καθαρά κέρδη·

24.

υπογραμμίζει ότι μπορούν να επιδιωχθούν συνέργειες μεταξύ του προϋπολογισμού της ΕΕ και των αντίστοιχων εθνικών και υποεθνικών, αρκεί να εφαρμοστούν κατάλληλοι συντονιστικοί μηχανισμοί όπως η διαλειτουργικότητα των δημόσιων υπηρεσιών με δημοσιονομικές αρμοδιότητες, ο εναρμονισμός των κανόνων των δημόσιων λογαριασμών, των κύκλων του προϋπολογισμού και των δομών του προϋπολογισμού· καλεί δε την Ευρωπαϊκή Επιτροπή να προβεί στην εκπόνηση πράσινης βίβλου για τη διερεύνηση της δυνατότητας λήψης συγκεκριμένων μέτρων σε αυτόν τον τομέα·

Ενιαία αγορά, ΜΜΕ και βιομηχανία

25.

καλεί την Ευρωπαϊκή Επιτροπή να συμπεριλάβει μια τρίτη πράξη για την Ενιαία Αγορά στο πρόγραμμα εργασίας της για το 2013· η εν λόγω πράξη θα εμπερικλείει όλες τις ανεκπλήρωτες πολιτικές πρωτοβουλίες που απομένουν από την πράξη για την Ενιαία Αγορά και θα λειτουργεί εξισορροπητικά για τον οικονομικό, τον κοινωνικό και τον διαχειριστικό πυλώνα με βάση τις τέσσερις θεμελιώδεις ελευθερίες·

26.

ζητά από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή να αποδώσει ιδιαίτερη σημασία στην περαιτέρω βελτίωση των συνθηκών κυκλοφορίας του εργατικού δυναμικού πέραν των εθνικών συνόρων, κατοχυρώνοντας τα δικαιώματα των εργαζομένων και αναβαθμίζοντας το σύστημα αναγνώρισης των επαγγελματικών προσόντων·

27.

ενθαρρύνει την Ευρωπαϊκή Επιτροπή να αποσύρει την πρόταση κανονισμού του Συμβουλίου για την άσκηση του δικαιώματος ανάληψης συλλογικής δράσης στο πλαίσιο της ελευθερίας εγκατάστασης και της ελευθερίας παροχής υπηρεσιών, η οποία προκάλεσε τη χρήση του μηχανισμού έγκαιρης προειδοποίησης σχετικά με την επικουρικότητα από 12 εθνικά κοινοβούλια·

28.

τονίζει τη συμβολή των μικρών και μεσαίων επιχειρήσεων (ΜΜΕ) στην προσπάθεια οικονομικής ανάκαμψης και στην απασχόληση σε τοπική και περιφερειακή κλίμακα. Αυτή η συμβολή μπορεί να ενισχυθεί χάρη στη συμμετοχή των ΜΜΕ, των πανεπιστημίων και των τοπικών και περιφερειακών αρχών στα ενωσιακά προγράμματα έρευνας και καινοτομίας·

29.

προτρέπει την Ευρωπαϊκή Επιτροπή να διευκολύνει την πρόσβαση των ΜΜΕ στη χρηματοδότηση και στις δημόσιες συμβάσεις, καθώς και να περιορίσει περαιτέρω τον διοικητικό φόρτο·

30.

ευελπιστεί ότι η Ευρωπαϊκή Επιτροπή θα συμπεριλάβει την ΕτΠ στην αξιολόγηση της εμβληματικής πρωτοβουλίας για τη βιομηχανική πολιτική·

31.

υποστηρίζει το αίτημα που απηύθυνε το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο στην Επιτροπή να υποβάλει, έως τον Ιανουάριο του 2013, με βάση το άρθρο 114 της Συνθήκης για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, πρόταση οδηγίας για την εξασφάλιση της πρόσβασης σε βασικές υπηρεσίες πληρωμών για όλους τους καταναλωτές που ζουν στην Ένωση·

32.

επαναλαμβάνει το αίτημα σχετικά με την ευρωπαϊκή ατζέντα για την κοινωνική στέγαση, η οποία θα διευκρινίζει τους κανόνες ανταγωνισμού που εφαρμόζονται στην κοινωνική στέγαση και θα δίδει τη δυνατότητα στις τοπικές και περιφερειακές αρχές να παρέχουν αξιοπρεπή και οικονομικά προσιτή κοινωνική στέγαση, να προάγουν την ανάμειξη των κοινωνικών τάξεων και να καταπολεμούν τις διακρίσεις·

33.

καλεί την Ευρωπαϊκή Επιτροπή, μετά την απόσυρση του πρώτου σχεδίου κανονισμού με θέμα το ευρωπαϊκό καταστατικό για τις εταιρείες αλληλασφάλισης, να σπεύσει να υποβάλει ένα αναθεωρημένο σχέδιο πρότασης·

Ενέργεια

34.

εισηγείται ανεπιφύλακτα να δοθεί συνέχεια εντός του 2013 στον Ενεργειακό χάρτη πορείας για το 2050 προκειμένου να δοθεί η δυνατότητα στις τοπικές και περιφερειακές αρχές να συμβάλουν με τον τρόπο τους στην εξάπλωση της αποκεντρωμένης αειφόρου ενέργειας και των σχετικών υποδομών (π.χ. τα ευφυή δίκτυα) ως βασικού συντελεστή της ενεργειακής απόδοσης και της οικολογικής οικονομίας. Συνεπώς, καλεί την Ευρωπαϊκή Επιτροπή να αναπτύξει ένα εκτεταμένο πλαίσιο επενδύσεων με χρονικό ορίζοντα το 2030, έτσι ώστε να κερδίσει την απαραίτητη εμπιστοσύνη τόσο των παραγόντων της αγοράς, όσο και των τοπικών και περιφερειακών αρχών·

35.

προτρέπει την Ευρωπαϊκή Επιτροπή να αξιολογήσει τις επιλογές για τη χρήση επιπρόσθετου χρηματοδοτικού μέσου –τη διαχείριση του οποίου θα αναλάβουν οι τοπικές και περιφερειακές αρχές και κυρίως οι εταίροι του Συμφώνου των Δημάρχων– προκειμένου να δοθεί ώθηση στην υλοποίηση των σχεδίων δράσης τους για την αειφόρο ενέργεια (SEAP). Επιπλέον, τάσσεται υπέρ της καλύτερης συγκέντρωσης των χρηματοδοτικών μέσων στήριξης για την ενεργειακή απόδοση και διατήρηση στα μελλοντικά ενωσιακά χρηματοδοτικά προγράμματα (9) ·

36.

ζητεί από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή να λάβει μέτρα προς την κατεύθυνση της επίλυσης προβλημάτων διασύνδεσης μεταξύ κρατών μελών και μεταξύ περιφερειών εντός των κρατών μελών· ζητεί επίσης να προωθηθούν μέτρα που θα διευκολύνουν τη διάδοση της μικροπαραγωγής ενέργειας και την ένταξή της στα δίκτυα διανομής·

37.

ζητά την ευκολότερη χορήγηση δανείων από την Ευρωπαϊκή Τράπεζα Επενδύσεων προς τις ΜΜΕ και τις τοπικές και περιφερειακές αρχές με σκοπό την πραγματοποίηση επενδύσεων στους τομείς της ενεργειακής απόδοσης και της ανανεώσιμης ενέργειας·

Περιφερειακή πολιτική

38.

επιμένει ότι πρέπει να εκπληρωθούν οι στόχοι για την υιοθέτηση ήδη από τις αρχές του 2013 της νομοθετικής δέσμης για την πολιτική συνοχής 2014-2020 προκειμένου να μπορούν οι τοπικές και περιφερειακές αρχές να θέσουν σε λειτουργία τα προγράμματα των Διαρθρωτικών Ταμείων από την 1η Ιανουαρίου 2014·

39.

καλεί την EUROSTAT, σε συνεργασία με τις εθνικές στατιστικές υπηρεσίες, να αντιμετωπίσει την ανάγκη για πιο έγκαιρα συγκρίσιμα στοιχεία σχετικά με το περιφερειακό ΑΕγχΠ·

40.

υπενθυμίζει ότι πρέπει η να συνεκτιμηθεί η τοπική διάσταση των ενωσιακών πολιτικών με μεγαλύτερη συνέπεια και αυστηρότητα. Εισηγείται δε στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή να συνυπολογίσει αυτά τα στοιχεία στις μελλοντικές της εκτιμήσεις αντικτύπου και να παρέχει ενημέρωση επ’ αυτού ανά τακτά χρονικά διαστήματα (10)·

41.

καλεί την Ευρωπαϊκή Επιτροπή να επεκτείνει το πρόγραμμα της προσωρινής τοποθέτησης υπαλλήλων της ΕΕ στο υποεθνικό επίπεδο (αντί να επικεντρώνεται μόνο στο εθνικό επίπεδο), προκειμένου να βελτιωθεί η γνώση εντός των ευρωπαϊκών θεσμικών οργάνων σχετικά με τις πρακτικές της υλοποίησης της ενωσιακής νομοθεσίας και των ενωσιακών προγραμμάτων σε τοπικό και περιφερειακό επίπεδο·

Μεταφορές

42.

αναμένει με ενδιαφέρον την πρόταση για τη μελλοντική λιμενική πολιτική της ΕΕ. Ζητά η εν λόγω πρόταση να υποβληθεί σε εκτίμηση εδαφικού αντικτύπου και δηλώνει έτοιμη να υποστηρίξει αυτή την προσπάθεια·

43.

επισημαίνει τη σημασία της βιώσιμης αστικής κινητικότητας και προτείνει την εφαρμογή του συστήματος ηλεκτρονικής και ευφυούς έκδοσης εισιτηρίων σε όλα τα μέσα μεταφοράς (λεωφορεία, τρένα, πλοία, συλλογική χρήση ΙΧ, κοινή χρήση ποδηλάτων και διόδια) με σκοπό την αναβάθμιση της διαλειτουργικότητας των συστημάτων και την επέκταση της χρήσης των μέσων μαζικής μεταφοράς·

Περιβάλλον

44.

παρατηρεί ότι η επιβράδυνση της προόδου στη βελτίωση της ποιότητας του ατμοσφαιρικού αέρα οφείλεται σε σημαντικό βαθμό στην απουσία φιλόδοξης ενωσιακής πολιτικής (όσον αφορά την πρόληψη της δημιουργίας ρύπων στην πηγή) και τη μη λήψη μέτρων εθνικής εμβέλειας. Μεγάλο μέρος των καθηκόντων και της ευθύνης για την επίλυση των σχετικών με την ποιότητα του ατμοσφαιρικού αέρα προβλημάτων φέρουν οι τοπικές και περιφερειακές αρχές (11). Αναμένει δε με ενδιαφέρον τις προτάσεις για την αντιμετώπιση αυτών των προβλημάτων στην επόμενη αναθεώρηση της νομοθεσίας για την ποιότητα του αέρα·

45.

ευελπιστεί ότι αφ’ ενός αυτή η αναθεώρηση της ενωσιακής πολιτικής για τις εκπομπές ρύπων (πρόληψη της δημιουργίας ρύπων στην πηγή) θα χαρακτηρίζεται από ευθυγράμμιση των στόχων και των χρονοδιαγραμμάτων· αφ’ ετέρου θα ενισχυθεί η οδηγία για τα εθνικά ανώτατα όρια εκπομπών με σκοπό την ελάττωση των συγκεντρώσεων ρύπων. Επίσης, προσδοκά ότι θα καταστούν πιο αυστηρές οι προδιαγραφές των οχημάτων όσον αφορά στις εκπομπές διοξειδίου και οξειδίου του αζώτου και σωματιδίων, καθώς και ότι θα αντιμετωπιστεί αποτελεσματικά το ζήτημα των εκπομπών ρύπων από την ακτοπλοΐα, τις αερομεταφορές και τη γεωργία χάρη στην απλοποίηση των δεικτών και των κριτηρίων μέτρησης. Εξάλλου, ζητά να συζευχθεί η ενωσιακή πολιτική για την ποιότητα του αέρα με άλλους τομείς πολιτικής και δη αυτούς των μεταφορών, της στέγασης, της βιομηχανίας, της ενέργειας και του κλίματος·

46.

απευθύνει το αίτημα να συμπεριληφθούν στην ενωσιακή στρατηγική για την προσαρμογή στην κλιματική αλλαγή τόσο μια πρόβλεψη για την ανάληψη ειδικής δράσης σε επίπεδο δήμων και περιφερειών, όσο και κατευθυντήριες γραμμές και πρόβλεψη για την υποστήριξη των τοπικών και περιφερειακών αρμοδίων για τη λήψη αποφάσεων. Επίσης, ζητά να εξεταστεί η δυνατότητα σύστασης ομάδας εργασίας για τις στρατηγικές προσαρμογής στις ιδιαίτερα ευαίσθητες περιφέρειες της ΕΕ απαρτιζόμενης από εκπροσώπους της ΕτΠ, της ΓΔ Δράσης για το Κλίμα, του Ευρωπαϊκού Οργανισμού Περιβάλλοντος, του Κοινού Κέντρο Ερευνών, καθώς και των τοπικών και περιφερειακών δικτύων και οργανώσεων·

Γεωργία και θαλάσσιες πολιτικές

47.

υπογραμμίζει την ανάγκη να εκπονηθεί συγκεκριμένη ανακοίνωση με θέμα ένα νέο σύστημα ποιότητας για τα τοπικά είδη διατροφής της ΕΕ, δεδομένου ότι τα τοπικά συστήματα ειδών διατροφής στηρίζουν την τοπική οικονομία παρέχοντας εργασία στους κλάδους της γεωργίας και της παραγωγής τροφίμων·

48.

συνηγορεί υπέρ της μεγαλύτερη ευελιξίας της Επιτροπής, στην προσπάθεια να βρεθεί λύση στο σημερινό αδιέξοδο μεταξύ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου σε ότι αφορά τη νομική βάση των πολυετών σχεδίων για τον τομέα της αλιείας. Ελπίζει ότι στο πλαίσιο της δέσμης προτάσεων για την αναθεώρηση της κοινής αλιευτικής πολιτικής, θα επεκταθούν οι πρωτοβουλίες για την προώθηση της αποκέντρωσης της αλιευτικής πολιτικής και τα κατάλληλα εφαρμοστικά μέτρα που καλύπτουν τις ανάγκες και παρέχουν λύσεις στα προβλήματα των παράκτιων περιφερειών και των εσωτερικών υδάτων·

49.

υποστηρίζει την ανάπτυξη της προσέγγισης για τη στρατηγική θαλάσσιας λεκάνης ως εργαλείου της ολοκληρωμένης θαλάσσιας πολιτικής, ωστόσο θεωρεί ότι οι εν λόγω στρατηγικές, όπως είναι η στρατηγική που θα υιοθετηθεί για την περιοχή του Ατλαντικού το 2013, πρέπει να περιλαμβάνουν μία ισχυρότερη εδαφική διάσταση και να αντλούν διδάγματα από την προσέγγιση της μακροπεριφερειακής στρατηγικής·

Ιθαγένεια της ΕΕ

50.

προσδοκά ότι θα συνεκτιμηθεί η τοπική και περιφερειακή διάσταση τόσο στις πρωτοβουλίες που θα αναληφθούν με σκοπό την ενίσχυση των δικαιωμάτων του πολίτη, όσο και στις προσπάθειες που καταβάλλονται για την ανάκτηση της εμπιστοσύνης των πολιτών στην ΕΕ και τα θεσμικά της όργανα και εμμένει στην ανάγκη να εξασφαλιστεί η συμμετοχή των παιδιών και των νέων, δεδομένης της ικανότητάς τους να ασκούν δικαιώματα και να φέρουν ευθύνες που απορρέουν από την ιδιότητα του πολίτη· ζητά δε από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή να δώσει έμφαση σε αυτό το ζητούμενο στο πλαίσιο των προβλεπόμενων δράσεων ενόψει του 2013 ως Ευρωπαϊκού έτους του πολίτη στις οποίες προτίθεται να συμβάλει η ΕτΠ·

51.

δεσμεύεται να συνεισφέρει στην παρακολούθηση των επιτυχημένων πρωτοβουλιών των πολιτών της ΕΕ σε συνεργασία με τα άλλα θεσμικά όργανα της ΕΕ·

Ευρύτερη και παγκόσμια Ευρώπη

52.

ζητά να διευκολυνθεί η χρηματοδότηση των τοπικών και περιφερειακών φορέων από τις χώρες-εταίρους της ευρωπαϊκής πολιτικής γειτονίας μέσω των ειδικών κονδυλίων της ΕΕ. Επίσης, τάσσεται υπέρ της διεύρυνσης των ήδη υφιστάμενων προγραμμάτων –συμπεριλαμβανομένων των ΕΟΕΣ– στους εταίρους από τις γειτονικές χώρες·

53.

επαναλαμβάνει την πρόθεσή της να συνεχίσει τη θετική συνεργασία της με την Ευρωπαϊκή Επιτροπή στο πλαίσιο του προγράμματος για το μέσο τοπικής αυτοδιοίκησης προκειμένου να βελτιωθούν η τοπική ανάπτυξη ικανοτήτων και η εξοικείωση με την ΕΕ και τις διαδικασίες της στις υποψήφιες και στις δυνάμει υποψήφιες χώρες για προσχώρηση στην ΕΕ. Συν τοις άλλοις, προτρέπει την Ευρωπαϊκή Επιτροπή να εξετάσει το ενδεχόμενο επέκτασης της χρήσης αυτού του μέσου στην τοπική αυτοδιοίκηση των χωρών-εταίρων της ευρωπαϊκής πολιτικής γειτονίας·

54.

ευελπιστεί ότι θα ληφθούν σοβαρά υπόψη οι συστάσεις της κατά τη διαδικασία κατάρτισης του προγράμματος εργασίας της Ευρωπαϊκής Επιτροπής για το 2013 και εξουσιοδοτεί την Πρόεδρο της ΕτΠ να διαβιβάσει το παρόν ψήφισμα στους Προέδρους του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου και του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, στην Κυπριακή Προεδρία, καθώς και στις επόμενες Προεδρίες του Συμβουλίου της ΕΕ (Ιρλανδική και Λιθουανική).

Βρυξέλλες, 19 Ιουλίου 2012

Η Πρόεδρος της Επιτροπής των Περιφερειών

Mercedes BRESSO


(1)  COM(2011) 777 τελικό.

(2)  CdR 361/2011 fin

(3)  CdR 42/2012 fin

(4)  CdR 318/2010, συνεισηγητές: η κα Mercedes Bresso και ο κ. Ramon Valcarcel Siso.

(5)  

(6)  CdR 72/2011, εισηγητής: ο κ. Markku Markkula

(7)  CdR 318/2010, συνεισηγητές: η κα Mercedes Bresso και ο κ. Ramon Valcarcel Siso

(8)  Βλ. COM (2012) 299, σημείο 2.1.

(9)  CdR 85/2012, εισηγητής ο κ. Brian Meaney

(10)  CdR 273/2011, εισηγητής: ο κ. Luc Van den Brande

(11)  CdR 329/2011, εισηγητής: ο κ. Cor Lamers.


ΓΝΩΜΟΔΟΤΗΣΕΙΣ

Επιτροπή των Περιφερειών

96η σύνοδος ολομέλειας της 18ης και 19ης Ιουλίου 2012

13.9.2012   

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 277/6


Γνωμοδότηση της Επιτροπής των Περιφερειών με θέμα «Η συνολική προσέγγιση της μετανάστευσης και της κινητικότητας»

2012/C 277/02

Η ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΤΩΝ ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΩΝ

τονίζει ότι ο σεβασμός των ανθρωπίνων δικαιωμάτων των μεταναστών και η έκφραση αλληλεγγύης προς τις χώρες από τις οποίες πηγάζουν οι περισσότερες μεταναστευτικές ροές πρέπει να διασφαλίζονται καθ' όλα τα στάδια της εφαρμογής της πολιτικής της ΕΕ για τη μετανάστευση, ακόμη και όσον αφορά τις σχέσεις με τις τρίτες χώρες, πρέπει δε να τηρούνται πλήρως οι αρχές που διακηρύσσονται στο άρθρο 21, παρ. 1, της ΣΛΕΕ·

υπογραμμίζει ότι απαιτείται εμπεριστατωμένη εξέταση των αιτίων της μετανάστευσης, περιλαμβανομένης της αλλαγής του κλίματος, προκειμένου να καταστεί δυνατό να ορισθεί το κατάλληλο νομικό πλαίσιο για όσους εγκαταλείπουν τη χώρα καταγωγής τους λόγω φυσικών καταστροφών ή κλιματικών συνθηκών που θέτουν σε κίνδυνο την σωματική τους ακεραιότητα και την ίδια την επιβίωσή τους·

υποστηρίζει ότι η Συνολική Προσέγγιση της μετανάστευσης απαιτεί μία πολυεπίπεδη διακυβέρνηση, διότι μόνον έτσι θα καταστεί δυνατό, αφενός, να αναλάβει τη διαχείρισή της το πλέον κατάλληλο, ανάλογα με τις συνθήκες, επίπεδο και, αφετέρου, να τηρείται η αρχή της επικουρικότητας, πράγμα που θα επιτρέψει να εξασφαλιστούν οι καλύτερες δυνατές συνθήκες διαβίωσης στους ενδιαφερόμενους, τόσο στη χώρα καταγωγής, όσο και στη χώρα προορισμού·

ζητά, πιο συγκεκριμένα, να δοθεί στις περιφερειακές και τοπικές αρχές η δυνατότητα να διαδραματίσουν μείζονα ρόλο στην εφαρμογή των μέτρων της Συνολικής Προσέγγισης, κάνοντας χρήση είτε των εν λειτουργία προγραμμάτων αποκεντρωμένης συνεργασίας, είτε των ήδη υφιστάμενων φόρουμ διαλόγου, όπως η Ευρωμεσογειακή Συνέλευση των Περιφερειακών και Τοπικών Αρχών (ARLEM) και η Διάσκεψη των Τοπικών και των Περιφερειακών Αρχών των Χωρών της Ανατολικής Εταιρικής Σχέσης (CORLEAP)·

Εισηγητής

ο κ. Nichi VENDOLA (IT/PSE), Πρόεδρος της περιφέρειας της Puglia

Έγγραφο αναφοράς

Ανακοίνωση της Επιτροπής στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, το Συμβούλιο, την Ευρωπαϊκή Οικονομική και Κοινωνική Επιτροπή και στην Επιτροπή των Περιφερειών: Η συνολική προσέγγιση της μετανάστευσης και της κινητικότητας

COM(2011) 743 final

Ι.   ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ ΣΥΣΤΑΣΕΙΣ

Η ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΤΩΝ ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΩΝ

Γενικές παρατηρήσεις

1.

εξαίρει τη σημασία της Συνολικής Προσέγγισης ως πλαισίου αναφοράς της δράσης της Ευρωπαϊκής Ένωσης στην διακυβέρνηση, σε παγκόσμια κλίμακα, της μετανάστευσης και της κινητικότητας και ως μέσου που παρέχει μία σφαιρική εικόνα του συνόλου των πολιτικών για τη μετανάστευση, με την οποία επιδιώκεται η αύξηση της συνοχής μεταξύ, αφενός, της δράσης της ΕΕ στον τομέα των εξωτερικών σχέσεων και των πολιτικών ανάπτυξης και, αφετέρου, των δράσεών της στον τομέα των πολιτικών για τη μετανάστευση·

2.

θεωρεί θετική την πρωτοβουλία της Ευρωπαϊκής Επιτροπής να υποβάλει μία ενημερωμένη έκδοση της Συνολικής Προσέγγισης, η οποία είναι καλύτερα διαρθρωμένη και εστιάζεται στους μετανάστες και στον σεβασμό των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, τόσο στις χώρες προέλευσης, όσο και στις χώρες διέλευσης και προορισμού·

3.

επιβεβαιώνει ότι το δικαίωμα των ανθρώπων να εγκαταλείπουν οποιαδήποτε χώρα, συμπεριλαμβανομένης της δικής τους, και να επιστρέφουν στη χώρα τους (1), πρέπει να αποτελεί τη θεμελιώδη νομική βάση κάθε συζήτησης για τη μετανάστευση και επισημαίνει ότι είναι απαραίτητο να προωθηθεί μία μετανάστευση η οποία να βασίζεται στην ελεύθερη επιλογή, ανεξάρτητα από τους λόγους που την κατέστησαν αναγκαία και από τις ειδικές απαιτήσεις της χώρας προορισμού (2)·

4.

τονίζει ότι ο σεβασμός των ανθρωπίνων δικαιωμάτων των μεταναστών και η έκφραση αλληλεγγύης προς τις χώρες από τις οποίες πηγάζουν οι περισσότερες μεταναστευτικές ροές πρέπει να διασφαλίζονται καθ' όλα τα στάδια της εφαρμογής της πολιτικής της ΕΕ για τη μετανάστευση, ακόμη και όσον αφορά τις σχέσεις με τις τρίτες χώρες, πρέπει δε να τηρούνται πλήρως οι αρχές που διακηρύσσονται στο άρθρο 21, παρ. 1, της ΣΛΕΕ·

5.

υποστηρίζει ότι κατά τον καθορισμό των δυνατοτήτων εισόδου των υπηκόων τρίτων χωρών, στο πλαίσιο της χάραξης των πολιτικών υποδοχής και ένταξης των μεταναστών, πρέπει να διασφαλίζεται η αποτελεσματική προστασία των ανθρωπίνων δικαιωμάτων·

6.

υπογραμμίζει ότι οι συμφωνίες επανεισδοχής και οι συμφωνίες διευκόλυνσης της έκδοσης θεωρήσεων, τόσο της ΕΕ όσο και των επιμέρους κρατών μελών, καθώς και όλες οι δράσεις καταπολέμησης της παράνομης μετανάστευσης, πρέπει να προβλέπουν τον πλήρη σεβασμό των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, σύμφωνα κυρίως με όσα ορίζουν ο Χάρτης των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης και η Ευρωπαϊκή Σύμβαση για την Προστασία των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου και των Θεμελιωδών Ελευθεριών, όπως επανειλημμένως έχει διακηρύξει το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο για τα ανθρώπινα δικαιώματα·

7.

τονίζει ότι η ανάγκη συγκράτησης των μεταναστευτικών ροών δεν πρέπει ποτέ να υπερισχύει του δικαιώματος κάθε ανθρώπου να ζητά διεθνή προστασία στην ΕΕ, η οποία πρέπει να παραμείνει ένα καταφύγιο για όσους διώκονται ή χρήζουν προστασίας·

8.

διαπιστώνει ότι η οικονομική κρίση, η οποία αυτή τη στιγμή αποτελεί μείζον πρόβλημα πολλών χωρών της ΕΕ, υπάρχει κίνδυνος να οδηγήσει σε αύξηση της έντασης που εκ των πραγμάτων δημιουργείται όταν κατά την εφαρμογή των πολιτικών ελέγχου των συνόρων πρέπει να γίνονται σεβαστά τα ανθρώπινα δικαιώματα των μεταναστών·

9.

υπογραμμίζει ότι απαιτείται εμπεριστατωμένη εξέταση των αιτίων της μετανάστευσης, περιλαμβανομένης της αλλαγής του κλίματος (3), προκειμένου να καταστεί δυνατό να ορισθεί το κατάλληλο νομικό πλαίσιο για όσους εγκαταλείπουν τη χώρα καταγωγής τους λόγω φυσικών καταστροφών ή κλιματικών συνθηκών που θέτουν σε κίνδυνο την σωματική τους ακεραιότητα και την ίδια την επιβίωσή τους (4)·

10.

παροτρύνει την Ευρωπαϊκή Επιτροπή να προβεί στη δημοσίευση του «Εγγράφου εργασίας των υπηρεσιών της Επιτροπής για τη μετανάστευση και την κλιματική αλλαγή», όπως αρχικά είχε προβλεφθεί, σύμφωνα με την «Ανακοίνωση για τη μετανάστευση» της 4ης Μαΐου 2011 (5)·

11.

εκτιμά ότι για να διασφαλιστεί η αποτελεσματικότητα της συνολικής προσέγγισης είναι απαραίτητο να ενισχυθεί τόσο ο συντονισμός μεταξύ της Ευρωπαϊκής Ένωσης και του εθνικού, περιφερειακού και τοπικού επιπέδου όσο και ο συντονισμός με τις τρίτες χώρες·

12.

επαναλαμβάνει όσα έχει ήδη υποστηρίξει η Επιτροπή των Περιφερειών, δηλαδή ότι «η κοινή μεταναστευτική πολιτική αφορά άμεσα τις τοπικές και τις περιφερειακές αρχές. Από τη μια πλευρά, πλήττονται ιδιαίτερα από τις δυσκολίες της λαθρομετανάστευσης ενώ, από την άλλη πλευρά, είναι αρμόδιες για την παροχή ορισμένων υπηρεσιών στο πλαίσιο της κοινωνικής ένταξης των μεταναστών σε τοπικό επίπεδο. Για τους λόγους αυτούς, οι τοπικές και οι περιφερειακές αρχές πρέπει να λάβουν ενεργά μέρος στην κατάρτιση του ευρωπαϊκού πλαισίου για τη νόμιμη μετανάστευση, στη θέσπιση μέτρων για την καταπολέμηση της λαθρομετανάστευσης καθώς και στην αναπτυξιακή βοήθεια που παρέχεται στις χώρες προέλευσης» (6)·

13.

εκφράζει την ικανοποίησή της για τη σημαντική επιτυχία των προσπαθειών να καταστούν πιο διαφανείς, ασφαλείς και λιγότερο δαπανηρές οι μεταφορές χρημάτων προς τις χώρες καταγωγής των μεταναστών και υποστηρίζει τις πρωτοβουλίες που προωθεί η Ευρωπαϊκή Επιτροπή με σκοπό τη διοχέτευση των επαναπατριζόμενων κεφαλαίων των μεταναστών σε παραγωγικές επενδύσεις·

14.

επιδοκιμάζει το γεγονός ότι η Συνολική Προσέγγιση εξαίρει το ρόλο που μπορεί να διαδραματίσει η διασπορά τόσο στις πολιτικές ανάπτυξης, όσο και στην ρύθμιση των μεταναστευτικών ροών, συμβάλλοντας στην εφαρμογή των μέτρων στήριξης προ της αναχώρησης, όσο και των μέτρων ένταξης στις χώρες προορισμού·

Ο ρόλος των περιφερειών και των τοπικών αρχών στην εφαρμογή της Συνολικής Προσέγγισης

15.

υποστηρίζει ότι η Συνολική Προσέγγιση της μετανάστευσης απαιτεί μία πολυεπίπεδη διακυβέρνηση, διότι μόνον έτσι θα καταστεί δυνατό, αφενός, να αναλάβει τη διαχείρισή της το πλέον κατάλληλο, ανάλογα με τις συνθήκες, επίπεδο και, αφετέρου, να τηρείται η αρχή της επικουρικότητας, πράγμα που θα επιτρέψει να εξασφαλιστούν οι καλύτερες δυνατές συνθήκες διαβίωσης στους ενδιαφερόμενους, τόσο στη χώρα καταγωγής, όσο και στη χώρα προορισμού·

16.

θεωρεί τις περιφέρειες και τις τοπικές αρχές καθοριστικής σημασίας παράγοντα της Συνολικής Προσέγγισης: φορείς που παράλληλα προωθούν και εφαρμόζουν τις κοινωνικές πολιτικές και τις πολιτικές απασχόλησης, υποδοχής και ένταξης, που διαχειρίζονται την παράνομη μετανάστευση, αλλά και που συστηματικά συνομιλούν και συνεργάζονται με ποικίλους τρόπους με τις χώρες προέλευσης και διέλευσης των μεταναστευτικών ροών (7)·

17.

διαπιστώνει ότι οι περιφέρειες και οι τοπικές αρχές της ΕΕ έχουν ήδη, πράγματι, προωθήσει πρωτοβουλίες διαλόγου με τις περιφέρειες και τις τοπικές αρχές τρίτων χωρών, πολλές εκ των οποίων είναι χώρες προέλευσης ή διέλευσης των μεταναστευτικών ροών, συμμετέχουν δε σε σχέδια αποκεντρωμένης συνεργασίας·

18.

εκφράζει την ευχή ότι η ARLEM (Ευρωμεσογειακή Συνέλευση των Τοπικών και Περιφερειακών Αρχών) και η CORLEAP (Διάσκεψη των Τοπικών και Περιφερειακών Αρχών για την Ανατολική Εταιρική Σχέση) θα αναγνωριστούν ως ιδανικά φόρουμ διαλόγου με τις περιφερειακές αρχές της Μεσογείου και της Ανατολικής Ευρώπης σχετικά με τις πολιτικές για τη μετανάστευση και την ανάπτυξη·

19.

υποστηρίζει ότι πρέπει να επιδιωχθεί η μεγαλύτερη δυνατή συνοχή μεταξύ των διμερών πρωτοβουλιών των κρατών μελών και των φόρουμ διαλόγου που ήδη υφίστανται στο περιφερειακό και διμερές επίπεδο, τα οποία θεωρούνται ένα από τα μέσα που διαθέτει η εξωτερική πολιτική της Ένωσης στον τομέα της μετανάστευσης· για το σκοπό αυτό θα πρέπει επίσης να αναγνωριστούν πλήρως οι πρωτοβουλίες διαλόγου που προωθούν οι περιφέρειες και οι τοπικές αρχές·

20.

προσκαλεί τα ευρωπαϊκά όργανα να αναγνωρίσουν τις περιφέρειες και τις τοπικές αρχές ως φορείς της Συνολικής Προσέγγισης με πρωταγωνιστικό ρόλο, ανάλογα με τις αρμοδιότητες που διαθέτουν στο εθνικό επίπεδο της χώρας τους, λαμβάνοντας τα κατάλληλα μέτρα που θα τις καταστήσουν αποδέκτες επιδοτήσεων της Ένωσης, δίχως να απαιτείται η παρέμβαση των κεντρικών δημόσιων αρχών και κατά τρόπο που να λαμβάνονται υπόψη οι διαφορές που υφίστανται στα διάφορα κράτη μέλη·

21.

παροτρύνει την Επιτροπή να προωθήσει καινοτόμα προγράμματα για την επίτευξη του στόχου της βελτίωσης της αντιστοίχισης της προσφοράς και της ζήτησης εργατικού δυναμικού, με τη σύμπραξη των περιφερειακών και τοπικών αρχών – δεδομένων των αρμοδιοτήτων που οι εν λόγω αρχές διαθέτουν, σε πολλά κράτη μέλη, στον συγκεκριμένο τομέα – ώστε να εξευρεθεί ένα αποτελεσματικό μέσο αντιμετώπισης, επιπλέον, του προβλήματος της έλλειψης εξειδικευμένου εργατικού δυναμικού σε ορισμένα τμήματα της αγοράς εργασίας·

22.

ευελπιστεί ότι οι περιφέρειες και οι τοπικές αρχές θα συμμετέχουν, επίσης, στην ενημέρωση της δικτυακής πύλης της ΕΕ για τη μετανάστευση, η οποία θα μπορούσε έτσι να εμπλουτίζεται με σημαντικές για τους μετανάστες πληροφορίες σχετικά με τις περιφέρειες, τις πόλεις και τις κοινότητες προορισμού·

Η σχέση μεταξύ πολιτικών μετανάστευσης και πολιτικών συνεργασίας για την ανάπτυξη

23.

θεωρεί ότι έχει πρωταρχική σημασία να διασφαλίζεται πάντοτε η ύπαρξη συνοχής μεταξύ, αφενός, της πολιτικής της ΕΕ για την μετανάστευση και την ανάπτυξη και, αφετέρου, της εξωτερικής πολιτικής για τη μετανάστευση και το άσυλο. Ιδιαίτερα οι παρεμβάσεις της ΕΕ και των κρατών μελών στις τρίτες χώρες θα πρέπει πάντοτε να βασίζονται στις αρχές, κυρίως, της αλληλεγγύης και της συνανάπτυξης, ώστε να μπορέσουν να αντιμετωπιστούν οι βαθύτερες αιτίες της μετανάστευσης και να καταπολεμηθεί η φτώχεια, δίνοντας ιδιαίτερη προσοχή στην κινητοποίηση των εγχώριων πόρων στις χώρες αυτές, καθώς και στην ενίσχυση της θεσμικής ικανότητας και τη βελτίωση της διακυβέρνησης και του κράτους δικαίου, που έχουν καθοριστική σημασία για την προώθηση της οικονομικής και κοινωνικής αλλαγής·

24.

καλεί την Επιτροπή να υλοποιήσει την κατανομή των πόρων που προορίζονται για τις αναπτυσσόμενες χώρες σύμφωνα με τις αρχές, τις προτεραιότητες και τις στρατηγικές της συνεργασίας για την ανάπτυξη, λαμβάνοντας επίσης υπόψη την αρχή «περισσότερα σε όποιον κάνει περισσότερα» (more for more)·

25.

υποστηρίζει ότι η αρχή της αμοιβαιότητας πρέπει να ευθυγραμμίζεται με τις αρχές συνεργασίας για την ανάπτυξη, ιδιαίτερα στην περίπτωση των εταιρικών σχέσεων για την κινητικότητα και του Κοινού Θεματολογίου για τη Μετανάστευση και την Κινητικότητα (8)·

26.

φρονεί ότι κατά την εφαρμογή της Συνολικής Προσέγγισης θα πρέπει να διασφαλίζεται η δέουσα προστασία όλων των ευάλωτων ομάδων, κατά κύριο δε λόγο των μη συνοδευόμενων ανηλίκων, πράγμα που συνεπάγεται ότι θα πρέπει, αφενός, να προσανατολιστούν κατάλληλα οι σχετικές παρεμβάσεις στις τρίτες χώρες και, αφετέρου, να υπάρχουν διαθέσιμες στα κράτη μέλη οι δέουσες διαρθρώσεις υποδοχής και κοινωνικής ένταξης, καθώς και να διευκολυνθεί η διάδοση των ορθών πρακτικών που έχουν υιοθετήσει ήδη πολλές περιφερειακές και τοπικές αρχές των κρατών μελών· επίσης, ζητά από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή την πραγματική εφαρμογή των μέτρων του σχεδίου δράσης για τους ασυνόδευτους ανηλίκους·

27.

ζητά να χαραχθεί μία ευαίσθητη, από την άποψη του φύλου, προσέγγιση, ώστε να αναδειχθεί ο ιδιάζων ρόλος που διαδραματίζουν οι γυναίκες στη μετανάστευση και στην κοινωνική ένταξη του συνόλου του οικογενειακού πυρήνα στις χώρες υποδοχής·

28.

τονίζει ότι ενδέχεται η πολιτική για τη μετανάστευση της ΕΕ να έρθει σε αντίθεση με τις πολιτικές συνεργασίας για την ανάπτυξη, καθώς επιδιώκει να προσελκύσει ταλαντούχα άτομα προερχόμενα από τρίτες χώρες, για την εξυπηρέτηση των στόχων της δημογραφικής και οικονομικής ανάπτυξης, όπως ορίζει το θεματολόγιο της στρατηγικής «Ευρώπη 2020»·

29.

αμφισβητεί την ιδέα ότι η «διαρροή εγκεφάλων» (brain drain) που θα προκαλέσει η πολιτική επιλεκτικής μετανάστευσης μπορεί να αντισταθμιστεί με το μέσο της κυκλικής μετανάστευσης, καθώς δεν είναι δεν είναι διόλου βέβαιο ότι το μέσο αυτό θα είναι αποτελεσματικό, ούτε είναι δυνατό να υπολογιστεί επακριβώς ο αντίκτυπός του·

30.

θεωρεί μάλιστα ότι η κυκλική μετανάστευση μπορεί να αντιταχθεί στο στόχο της ένταξης των μεταναστών και, συνεπώς, θα ήταν σκόπιμο να χαραχθούν ενταξιακές στρατηγικές προσαρμοσμένες στον τύπο αυτό εργαζομένων, ώστε να μπορούν να ενσωματώνονται αποτελεσματικά στην ΕΕ, παρά το γεγονός η περίοδος διαμονής τους σε αυτήν δεν προβλέπεται να είναι μακροχρόνια (9)·

31.

υποστηρίζει ότι η αναγνώριση των τίτλων σπουδών και των προσόντων υπό εναρμονισμένες προϋποθέσεις αποτελεί βασικό μέσο αποφυγής του φαινομένου της «σπατάλης εγκεφάλων» (brain waste) και διασφαλίζει, κατ' επέκταση, την αποτελεσματική ενσωμάτωση των μεταναστών, καθώς και την επανενσωμάτωσή τους, στη συνέχεια, στις χώρες καταγωγής, στο πλαίσιο της κυκλικής μετανάστευσης·

32.

καλεί την Ευρωπαϊκή Επιτροπή να υποστηρίξει τα συνοδευτικά μέτρα που θα ληφθούν για την απλοποίηση της διαδικασίας αναγνώρισης των τίτλων σπουδών και των προσόντων στα κράτη μέλη και να προωθήσει την άτυπη αναγνώριση των ικανοτήτων προκειμένου, μεταξύ άλλων, να διευκολυνθεί η κινητικότητα των εργαζομένων υπηκόων τρίτων χωρών στην ευρωπαϊκή αγορά εργασίας·

33.

εύχεται η συνεργασία με τις τρίτες χώρες με σκοπό τον περιορισμό των μεταναστευτικών ροών να μην καταλήξει ποτέ στην ακύρωση του δικαιώματος που έχει κάθε άνθρωπος να εγκαταλείπει μία χώρα, συμπεριλαμβανομένης της δικής του, κυρίως, μάλιστα, όταν ζητείται από τις τρίτες χώρες να ελέγχουν τη μετανάστευση με βάση τη νομοθεσία των χωρών προορισμού·

34.

φρονεί ότι είναι απαραίτητο να πραγματοποιηθούν σημαντικότερες επενδύσεις στα προγράμματα συνεργασίας για την ανάπτυξη του τομέα της εκπαίδευσης και της υγείας, να προβλεφθεί δε η άμεση συμμετοχή σε αυτά των πανεπιστημιακών διαρθρώσεων και να διευκολυνθεί η κινητικότητα των ερευνητών και του συνόλου του ακαδημαϊκού προσωπικού·

35.

υποστηρίζει το αίτημα που υποβλήθηκε στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο να υιοθετηθεί ένα ευρωμεσογειακό πρόγραμμα Erasmus και Leonardo da Vinci ως σαφές μέσο που θα ενθαρρύνει την αμφίδρομη κινητικότητα σπουδαστών και από τις δύο όχθες της Μεσογείου·

36.

εκφράζει την ευχή ότι θα ενθαρρυνθεί όντως η κινητικότητα των νέων, κυρίως μάλιστα των σπουδαστών, μέσω, μεταξύ άλλων, της απλοποίησης της χορήγησης θεωρήσεων, της επιτάχυνσης των γραφειοκρατικών διαδικασιών και της διάθεσης επαρκών χρηματοδοτικών πόρων·

37.

είναι της γνώμης ότι το πρόγραμμα Erasmus for all πρέπει να αξιοποιηθεί και να υποστηριχθεί, ταυτόχρονα με τις υπάρχουσες ορθές πρακτικές ανταλλαγής νέων, όπως το πρόγραμμα Eurodissey που προωθεί το δίκτυο της Συνέλευσης των Περιφερειών της Ευρώπης (ΣΠΕ)·

38.

θεωρεί απαραίτητο να εμβαθυνθεί περαιτέρω η ανάλυση των μεταναστευτικών πιέσεων που οφείλονται σε οικονομικές ανισορροπίες, ώστε να καταστεί δυνατό να προσδιοριστούν αποτελεσματικά μέσα αντιμετώπισής τους, όπως, π.χ., σχέδια που να διασφαλίζουν την κινητικότητα ακόμη και των ατόμων με χαμηλή επαγγελματική εξειδίκευση, τα οποία εξακολουθούν να έχουν μεγάλη ζήτηση σε ορισμένα κράτη μέλη και η περίπτωση των οποίων δεν είναι δυνατόν να αντιμετωπιστεί μόνον με τη βοήθεια του μηχανισμού της κυκλικής μετανάστευσης·

39.

θεωρεί ότι η διασπορά πρέπει να συμμετέχει ακόμη και στα μέτρα προετοιμασίας της αναχώρησης, εμπλουτίζοντας τους υπάρχοντες διαδικτυακούς τόπους που διαχειρίζονται απευθείας οι ενώσεις μεταναστών, οι οποίοι παρέχουν καίριες πληροφορίες και προσφέρονται σε μία γλώσσα κατανοητή από τους πιθανούς ενδιαφερόμενους·

40.

εκφράζει την ικανοποίησή της για το γεγονός ότι αναδεικνύεται η σημασία των μέτρων προ της αναχώρησης, για τα οποία μάλιστα είναι σκόπιμο να διατεθούν περισσότεροι χρηματοδοτικοί πόροι, φρονεί δε ότι στον τομέα αυτό πρέπει να προβλεφθεί και η σύμπραξη των ΜΚΟ που έχουν ήδη αναπτύξει δραστηριότητα στις χώρες προέλευσης των μεταναστών, καθώς και των περιφερειακών και τοπικών αρχών οι οποίες εμπλέκονται στις διαδικασίες υποδοχής και ενσωμάτωσης των μεταναστών και των οικογενειών τους·

Η καταπολέμηση της παράνομης μετανάστευσης

41.

εκτιμά τις προσπάθειες που καταβάλλει η ΕΕ για την καταπολέμηση της παράνομης μετανάστευσης, ιδιαίτερα δε της εμπορίας ανθρώπων και της σωματεμπορίας, καθώς και για την επιβολή κυρώσεων σε εργοδότες που απασχολούν εργατικό δυναμικό που διαμένει παράνομα στις εν λόγω χώρες·

42.

φρονεί ότι είναι σημαντικό να υιοθετηθεί μία προσέγγιση καταπολέμησης της παράνομης μετανάστευσης η οποία να θεωρεί ότι οι μετανάστες μπορεί να είναι θύματα παράνομης εμπορίας ανθρώπων και, κατά συνέπεια, πρέπει να τους προστατεύει·

43.

καλεί την Ευρωπαϊκή Επιτροπή να εξακολουθήσει να προωθεί τις πρωτοβουλίες ανάλυσης και αντιμετώπισης της αδήλωτης εργασίας, η οποία αποτελεί μάστιγα για την οικονομία ολόκληρης της ΕΕ και κίνητρο για την είσοδο λαθρομεταναστών, οι οποίοι καταλήγουν, με τον τρόπο αυτό, είτε αντικείμενο εργασιακής εκμετάλλευσης, είτε διεκπεραιωτές εγκληματικών κυκλωμάτων·

44.

διαπιστώνει ότι έχουν διατεθεί σημαντικοί χρηματοδοτικοί πόροι και υπέρ των μέτρων καταπολέμησης της παράνομης μετανάστευσης, μεταξύ των οποίων ξεχωρίζουν οι έλεγχοι που διενεργεί στα σύνορα της ΕΕ ο ευρωπαϊκός οργανισμός FRΟΝΤΕΧ·

45.

τονίζει ότι είναι σημαντικό να γίνονται σεβαστά τα ανθρώπινα δικαιώματα – ιδιαίτερα δε η αρχή της μη επαναπροώθησης (non-refoulement) – σε κάθε φάση του ελέγχου των συνόρων και, κατά συνέπεια, οι δραστηριότητες του FRONTEX πρέπει να υπόκεινται σε αυστηρό έλεγχο εκ μέρους των οργάνων της ΕΕ, κυρίως δε του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου·

46.

εκφράζει την ευχή ο έλεγχος να επεκταθεί και στη διεθνή συνεργασία που υπόκειται στην αρμοδιότητα του FRONTEX, ο οποίος, ακριβώς, έχει τη δυνατότητα να συνάπτει διεθνείς συμφωνίες τεχνικής φύσεως με τρίτες χώρες, το περιεχόμενο των οποίων θα πρέπει να είναι πιο ορατό, το δε πεδίο εφαρμογής τους να καθορίζεται με ακρίβεια·

47.

θεωρεί απαραίτητη την πραγματοποίηση εμπεριστατωμένων εκτιμήσεων της σχέσης κόστους/ωφέλειας όλων των υφιστάμενων μέσων, στις οποίες θα πρέπει να ληφθεί υπόψη και το κόστος των διαδικασιών επαναπατρισμού (κράτηση και αναγκαστική απομάκρυνση), καθώς και το πραγματικό ύψος των πόρων που τα κράτη διαθέτουν για τον εκούσιο επαναπατρισμό έναντι του αναγκαστικού, ώστε να είναι δυνατό να συγκριθεί η αποτελεσματικότητά τους·

48.

φρονεί ότι είναι σκόπιμο να αποφευχθεί η περίπτωση αλλοδαποί οι οποίοι διαμένουν νόμιμα να καταλήγουν παράνομοι εξαιτίας ανεπαρκούς ευελιξίας των εθνικών ρυθμίσεων, με αποτέλεσμα την αύξηση του αριθμού των μεταναστών που έχουν υπερβεί τον επιτρεπόμενο χρόνο νόμιμης διαμονής (overstayers

49.

εύχεται τα ευρωπαϊκά όργανα και τα κράτη μέλη να εξετάσουν σοβαρά το ζήτημα της δυνατότητας εισόδου στην Ευρωπαϊκή Ένωση υπηκόων τρίτων χωρών με σκοπό την αναζήτηση εργασίας, περίπτωση που αναφέρεται ρητά στο άρθρο 79, παρ. 5, της ΣΛΕΕ·

50.

υποστηρίζει ότι η ύπαρξη νόμιμων διαύλων εισόδου θα πρέπει να θεωρείται ένα από τα κύρια μέσα αντιμετώπισης της παράνομης μετανάστευσης και του φαινομένου ορισμένοι μετανάστες να υπερβαίνουν τον επιτρεπόμενο χρόνο νόμιμης διαμονής (overstayers), καθώς και μέσο διασφάλισης ενός ορισμένου βαθμού αλληλεγγύης απέναντι στις χώρες από τις οποίες πηγάζουν οι μεταναστευτικές ροές·

51.

καλεί τα όργανα να ενσωματώσουν την στρατηγική που αφορά την επανεισδοχή στο πεδίο της Συνολικής Προσέγγισης, ώστε να διασφαλιστεί ότι η εν λόγω στρατηγική θα διέπεται από τις αρχές της συνεργασίας για την ανάπτυξη και δεν θα αποβεί ένα αποξενωμένο, μη συνεκτικό μέρος της·

52.

θεωρεί ότι οι συμφωνίες επανεισδοχής πρέπει να υπόκεινται σε περιοδικούς ελέγχους, ιδιαίτερα όσον αφορά την υποχρέωση της χώρας διαμετακόμισης να δέχεται την επανεισδοχή, όχι μόνον δικών της πολιτών, αλλά και αλλοδαπών που διήλθαν από αυτήν και μετέβησαν σε χώρες της ΕΕ, οι οποίοι κινδυνεύουν να καταλήξουν σε ένα είδος no man’s land, πράγμα που θα επιδείνωνε την κατάσταση στις χώρες διαμετακόμισης, με αποτέλεσμα να υπάρχουν σοβαροί κίνδυνοι παραβίασης των ανθρώπινων δικαιωμάτων·

Η εξωτερική διάσταση του ασύλου

53.

θεωρεί ότι η ενίσχυση των συστημάτων ασύλου των τρίτων χωρών δεν πρέπει να εκλαμβάνεται ως μέσο που καθιστά δυνατή την αποφυγή της αναγνώρισης του δικαιώματος διεθνούς προστασίας στην ΕΕ·

54.

εκτιμά το γεγονός ότι, στο πλαίσιο των προγραμμάτων περιφερειακής προστασίας, η ΕΕ ανέλαβε από κοινού δράση με την Ύπατη Αρμοστεία των Ηνωμένων Εθνών για τους Πρόσφυγες, μολονότι η προστασία που παρέχει η ΕΕ είναι ευρύτερη από αυτήν που αναγνωρίζει η σύμβαση της Γενεύης για τους πρόσφυγες, καθώς περιλαμβάνει, μεταξύ άλλων, και την επικουρική προστασία έναντι μεταχείρισης που αντιβαίνει προς την Ευρωπαϊκή Σύμβαση για την Προστασία των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων και των Θεμελιωδών Ελευθεριών·

55.

εκφράζει την ευχή η δράση της ΕΕ να μην καταλήξει ποτέ να εμποδίσει αιτούντες άσυλο να αφήσουν τη χώρα στην οποία βρίσκονται προκειμένου να ζητήσουν προστασία σε χώρα μέλος της ΕΕ·

56.

θεωρεί απαραίτητη, κυρίως μάλιστα μετά από τη σαφή επίκριση του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου, την αναθεώρηση του λεγόμενου «κανονισμού του Δουβλίνου ΙΙ», ώστε να διασφαλιστεί με ικανοποιητικό τρόπο η αλληλεγγύη μεταξύ των κρατών μελών, με πλήρη σεβασμό των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, συμπεριλαμβανομένου και του δικαιώματος διατήρησης της οικογενειακής ενότητας·

57.

παροτρύνει την Επιτροπή να συμπεριλάβει στις εταιρικές σχέσεις κινητικότητας επαρκείς ρήτρες προστασίας των αιτούντων άσυλο και των προσφύγων·

58.

καλεί τα όργανα, από κοινού με τα κράτη μέλη, να αυξήσουν την αποτελεσματικότητα του συστήματος έρευνας και διάσωσης (search and rescue) στη θάλασσα, ιδιαίτερα με τη βελτίωση του συντονισμού και με τον καθορισμό κοινών κριτηρίων για τον προσδιορισμό του πλέον κατάλληλου σημείου αποβίβασης των μεταναστών που διασώζονται·

Τελικές παρατηρήσεις

59.

ζητά από την Επιτροπή, το Συμβούλιο και το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο να διατηρήσουν ανοικτό το διάλογο για τους τέσσερεις πυλώνες της Συνολικής Προσέγγισης, ώστε στην εφαρμογή της να μπορέσουν να συμμετάσχουν πλήρως όλοι οι δυνητικά ενδιαφερόμενοι φορείς·

60.

ζητά, πιο συγκεκριμένα, να δοθεί στις περιφερειακές και τοπικές αρχές η δυνατότητα να διαδραματίσουν μείζονα ρόλο στην εφαρμογή των μέτρων της Συνολικής Προσέγγισης, κάνοντας χρήση είτε των εν λειτουργία προγραμμάτων αποκεντρωμένης συνεργασίας, είτε των ήδη υφιστάμενων φόρουμ διαλόγου, όπως η Ευρωμεσογειακή Συνέλευση των Περιφερειακών και Τοπικών Αρχών (ARLEM) και η Διάσκεψη των Τοπικών και των Περιφερειακών Αρχών των Χωρών της Ανατολικής Εταιρικής Σχέσης (CORLEAP)·

61.

ζητά από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή να εμβαθύνει περαιτέρω τις αναλύσεις των αιτίων και των χαρακτηριστικών του φαινομένου της μετανάστευσης σε παγκόσμια κλίμακα, ώστε να καταστεί δυνατή η χάραξη αποτελεσματικών στρατηγικών για την αντιμετώπιση του φαινομένου, το οποίο απαιτεί την έκφραση αλληλεγγύης προς τις τρίτες χώρες·

62.

εκφράζει, αφενός, τη δυσαρέσκειά της για τις πολιτικές που ποινικοποιούν τη μετανάστευση και, αφετέρου, την ικανοποίησή της για τα μέτρα καταπολέμησης των εγκληματικών κυκλωμάτων των οποίων είναι θύματα οι μετανάστες·

63.

ζητά να υιοθετηθεί μία πολιτική καταπολέμησης της παράνομης μετανάστευσης η οποία δεν θα επικεντρώνεται αποκλειστικά στον έλεγχο των συνόρων και στην αναχαίτιση των μεταναστευτικών ροών στην πηγή τους, αλλά η οποία θα προβλέπει επίσης και πραγματικές δυνατότητες νόμιμης εισόδου, ακόμη και μεταναστών με χαμηλή επαγγελματική εξειδίκευση, λαμβανομένων υπόψη των ιδιαιτεροτήτων των επιμέρους κρατών μελών.

Βρυξέλλες, 18 Ιουλίου 2012

Η Πρόεδρος της Επιτροπής των Περιφερειών

Mercedes BRESSO


(1)  Άρθρο 13, παρ. 2, της Οικουμενικής Διακήρυξης των δικαιωμάτων του ανθρώπου· άρθρο 2, παρ. 2, του Πρωτοκόλλου αριθ. 4 στην ΕΣΔΑ (Ευρωπαϊκή Σύμβαση για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου)· άρθρο 12, παρ. 2, του Διεθνούς Συμφώνου για τα ατομικά και πολιτικά δικαιώματα.

(2)  Ψήφισμα του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου σχετικά με την ανάπτυξη και τη μετανάστευση· υιοθετήθηκε στις 6 Ιουλίου 2006 (P6_TA(2006)0319).

(3)  Γνωμοδότηση CdR ENVE-V-008 με θέμα Ο ρόλος των τοπικών και περιφερειακών στην προώθηση της βιώσιμης διαχείρισης των υδάτων, 30 Ιουνίου-1η Ιουλίου 2011, σημείο 14· Γνωμοδότηση ARLEM SUDEV με θέμα Η σχέση ερημοποίησης και κλιματικής αλλαγής στη Μεσόγειο, 31 Ιανουαρίου 2012.

(4)  http://www.unhcr.org/pages/49e4a5096.html.

(5)  Ανακοίνωση για τη μετανάστευση, COM(2011) 248, σελ. 21.

(6)  Γνωμοδότηση CdR CONST-IV-017 με θέμα Προς μια κοινή πολιτική για τη μετανάστευση, υιοθετήθηκε κατά τη σύνοδο ολομέλειας της 26ης και 27ης Νοεμβρίου 2008, με εισηγητή τον κ. Werner Jostmeier· σημείο 5.

(7)  Γνωμοδότηση της ΕτΠ CONST-IV-017 με θέμα Προς μια κοινή πολιτική για τη μετανάστευση, σημείο 5.

(8)  Σε αυτή τη λογική βασίζεται η πρόταση κανονισμού COM(2011)290 για την τροποποίηση του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 539/2001 του Συμβουλίου περί καταλόγου τρίτων χωρών οι υπήκοοι των οποίων υπόκεινται στην υποχρέωση θεώρησης για τη διέλευση των εξωτερικών συνόρων και του καταλόγου των τρίτων χωρών οι υπήκοοι των οποίων απαλλάσσονται από την υποχρέωση αυτή.

(9)  Σχέδιο γνωμοδότησης της ΕΤΠ με Ανανεωμένο Πρόγραμμα Δράσης για την Ένταξη, σημείο 60· σχέδιο γνωμοδότησης CIVEX με θέμα: Το δικαίωμα οικογενειακής επανένωσης, εισηγητής ο κ. Soave, σημείο 11.


13.9.2012   

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 277/12


Γνωμοδότηση της Επιτροπής των Περιφερειών με θέμα «Ενίσχυση της αλληλεγγύης εντός της ΕΕ στην πολιτική ασύλου»

2012/C 277/03

Η ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΤΩΝ ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΩΝ

επισημαίνει την κεντρική σημασία του ασύλου ως ανθρώπινου δικαιώματος και συνάμα πολιτιστικής «κατάκτησης», που κατοχυρώνεται από διεθνή νομικά κείμενα όπως τη Σύμβαση της Γενεύης, τον Χάρτη Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της ΕΕ, τη Συνθήκη για τη Λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης (ΣΛΕΕ) και τη νομοθεσία όλων ανεξαιρέτως των κρατών μελών· ακρογωνιαίος λίθος του συστήματος ασύλου είναι η αρχή της μη-επαναπροώθησης (non-refoulement)·

υπενθυμίζει, με γνώμονα το άρθρο 80 ΣΛΕΕ, ότι η αλληλεγγύη μαζί με τη δίκαιη κατανομή των ευθυνών ως θεσμικές έννοιες, διέπουν το σύνολο των ευρωπαϊκών πολιτικών στο πλαίσιο του Χώρου Ελευθερίας Ασφάλειας και Δικαιοσύνης (ΧΕΑΔ) που αφορούν στη μετακίνηση των προσώπων, δηλαδή τη διαχείριση και τη διέλευση των εξωτερικών συνόρων, στο άσυλο και στη διεθνή προστασία καθώς και στη μετανάστευση. Το άρθρο αυτό αποτελεί επαρκή νομική βάση για ευρωπαϊκά νομοθετικά μέτρα, που έχουν ως σκοπό να ενισχύσουν την αλληλεγγύη και να υποστηρίξουν τη δίκαιη κατανομή των ευθυνών·

επισημαίνει ότι η υπάρχουσα κατάσταση καταδεικνύει την ανάγκη να υπάρχει έμπρακτη αλληλεγγύη μεταξύ της ΕΕ και των κρατών μελών στην πολιτική ασύλου, και εκφράζει την πεποίθηση ότι η επίτευξη ενός κοινού και υψηλού επιπέδου προστασίας για τους αιτούντες και τους δικαιούχους διεθνούς προστασίας, δεν θα είναι ποτέ δυνατή αν δεν υπάρξουν μηχανισμοί που να λαμβάνουν υπόψη τους τις μεγάλες διαφορές των Κρατών Μελών ως προς τον αριθμό των υπηκόων τρίτων χωρών που δέχονται στο έδαφός τους και ως προς τις οικονομικές, τεχνικές και άλλες δυνατότητες διαχείρισης των μεταναστευτικών ροών

υπογραμμίζει την τοπική και περιφερειακή διάσταση στην αλληλεγγύη και την κατανομή των ευθυνών στην πολιτική ασύλου επισημαίνει ότι οι τοπικές αρχές αναλαμβάνουν ένα σημαντικό ρόλο ενημέρωσης των τοπικών κοινωνιών, και μπορούν να συμβάλουν στην ευαισθητοποίησή τους στα θέματα ασύλου και διεθνούς προστασίας, πράγμα το οποίο επηρεάζει καίρια τις συνθήκες υποδοχής και την αποδοχή από τις τοπικές κοινωνίες.

Εισηγητής

ο κ. Θεόδωρος ΓΚΟΤΣΟΠΟΥΛΟΣ (EL/PES), Δημοτικός Σύμβουλος του Δήμου Παλλήνης Αττικής

Έγγραφο αναφοράς

Ανακοίνωση της Επιτροπής για την ενίσχυση της αλληλεγγύης εντός της ΕΕ στον τομέα του ασύλου – Ένα θεματολόγιο της ΕΕ για τη βελτίωση της κατανομής των ευθυνών και την αύξηση της αμοιβαίας εμπιστοσύνης

COM(2011) 835 final

I.   ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ ΣΥΣΤΑΣΕΙΣ

Η ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΤΩΝ ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΩΝ

Γενικές παρατηρήσεις

1.

επισημαίνει ότι οι μικτές μεταναστευτικές ροές αποτελούν πραγματικότητα σε όλα τα κράτη μέλη της Ε.Ε. και βρίσκονται στις πρώτες θέσεις της επικαιρότητας, ιδίως λόγω των πολιτικών ανατροπών που συμβαίνουν σε χώρες της Β. Αφρικής και της Μέσης Ανατολής αλλά και της γενικότερης πολιτικής κατάστασης σε περιοχές όπως το Αφγανιστάν και το Πακιστάν, το Ιράκ και το Ιράν, που προκαλούν νέες μετακινήσεις πληθυσμών προς την Ευρώπη· οι μικτές μεταναστευτικές ροές τοποθετούν άνισες πιέσεις στα εξωτερικά σύνορα και κατά συνέπεια στα συστήματα ασύλου κάποιων κρατών μελών, συμβάλλοντας στη δημιουργία ανθρωπιστικών προκλήσεων·

2.

τονίζει ότι η οξύτατη οικονομική κρίση ιδιαίτερα σε μεσογειακές χώρες της ΕΕ που δέχονται δυσανάλογα μεγάλο αριθμό αιτούντων άσυλο και η συνεπαγόμενη αδυναμία τους να χειριστούν το ζήτημα αυτό με την απαιτούμενη αποτελεσματικότητα, αποτελούν αρνητικούς παράγοντες διαχείρισης της κατάστασης και υποβαθμίζουν τις ήδη άσχημες συνθήκες·

3.

θεωρεί εν γένει επιβεβλημένη την ανάπτυξη μιας ουσιαστικής κοινής ευρωπαϊκής πολιτικής μετανάστευσης και ασύλου κατά τις επιταγές του προγράμματος της Στοκχόλμης. Αυτή θα βασίζεται σε μια ολοκληρωμένη προσέγγιση που θα στηρίζεται αφενός στην αποτελεσματική διαχείριση της νόμιμης μετανάστευσης, αφετέρου στην αντιμετώπιση παράτυπης μετανάστευσης αλλά και κυρίως ενίσχυση των δομών του ασύλου·

4.

επισημαίνει την κεντρική σημασία του ασύλου ως ανθρώπινου δικαιώματος και συνάμα πολιτιστικής «κατάκτησης», που κατοχυρώνεται από διεθνή νομικά κείμενα όπως τη Σύμβαση της Γενεύης, τον Χάρτη Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της ΕΕ, τη Συνθήκη για τη Λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης (ΣΛΕΕ) και τη νομοθεσία όλων ανεξαιρέτως των κρατών μελών· ακρογωνιαίος λίθος του συστήματος ασύλου είναι η αρχή της μη-επαναπροώθησης (non-refoulement)·

5.

αναδεικνύει συναφή δικαιώματα που συμπληρώνουν το δικαίωμα ασύλου, δηλαδή το δικαίωμα στην αξιοπρέπεια, την απαγόρευση των βασανιστηρίων και της απάνθρωπης μεταχείρισης, την προστασία σε περίπτωση απέλασης, απομάκρυνσης ή έκδοσης, το δικαίωμα πραγματικής προσφυγής και αμερόληπτης κρίσης καθώς και το δικαίωμα οικογενειακής επανένωσης·

6.

αναγνωρίζει ότι έχει επιτευχθεί πρόοδος στην διαμόρφωση του Κοινού Ευρωπαϊκού Συστήματος Ασύλου (ΚΕΣΑ), αλλά κρίνει σκόπιμο να επαναλάβει την προτροπή του προγράμματος της Στοκχόλμης για την ολοκλήρωσή του μέχρι το τέλος του 2012 και να καλέσει τα κράτη μέλη, το Συμβούλιο και το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο να επιδείξουν την απαραίτητη πολιτική βούληση για την ολοκλήρωση των διαπραγματεύσεων σχετικά με την αναθεώρηση των οδηγιών για τις συνθήκες υποδοχής και τις διαδικασίες ασύλου, καθώς και τη μεταρρύθμιση των κανονισμών του Δουβλίνου και του συστήματος Eurodac·

7.

τονίζει ότι η αποστολή του ΚΕΣΑ είναι να λειτουργεί με γνώμονα την πραγματική προάσπιση των δικαιωμάτων προσώπων που χρήζουν διεθνούς προστασίας, και όχι αποκλειστικά την ασφάλεια με τη στενή έννοια και την προάσπιση της εθνικής κυριαρχίας·

8.

επιμένει ότι ένα πραγματικά κοινό σύστημα ασύλου βασίζεται σε ομοιόμορφα δικαιώματα και διαδικασίες σε όλο το έδαφος της ΕΕ, ώστε να εξαλείφεται ο κίνδυνος σημαντικών διαφοροποιήσεων στην εξέταση παρομοίων περιπτώσεων· συμφωνεί λοιπόν με την προσπάθεια να τροποποιηθεί η υπάρχουσα νομοθεσία προς την κατεύθυνση θέσπισης κοινών κανόνων, σε αντίθεση με ελάχιστες απαιτήσεις·

9.

επισημαίνει τις πρόσφατες αποφάσεις των δικαστηρίων του Στρασβούργου και του Λουξεμβούργου (1), που περισσότερο από κάθε άλλο καταδεικνύουν: (α) τις σημαντικές ελλείψεις του ισχύοντος νομικού καθεστώτος και ιδιαίτερα του κανονισμού του Δουβλίνου, και (β) τα κενά που – υπό τις υφιστάμενες συνθήκες πίεσης – δημιουργούν σοβαρούς κινδύνους για την προάσπιση των δικαιωμάτων των αιτούντων διεθνή προστασία και οφείλονται στη διαφορετική πολιτική, νομική και πρακτική προσέγγιση των κρατών μελών. Οι προαναφερθείσες αποφάσεις υπογραμμίζουν την ανάγκη να οικοδομηθεί ένα ολοκληρωμένο ΚΕΣΑ και ως τμήμα αυτού, να ενισχυθεί ο κανονισμός του Δουβλίνου με διατάξεις, που αντιμετωπίζουν τα αίτια των κρίσεων και συμβάλλουν ώστε οι πλημμέλειες των συστημάτων των κρατών μελών να μην επηρεάζουν δυσμενώς τη λειτουργία του συνόλου του συστήματος και την προστασία των ανθρωπίνων δικαιωμάτων·

10.

εκτιμά ότι η διόγκωση του μεταναστευτικού φαινομένου επιβάλλει σημαντικές αλλαγές στην πολιτική ασύλου της ΕΕ και καθιστά επιτακτική την ανάγκη εφαρμογής αποτελεσματικών πολιτικών και μεθόδων για την διαχείρισή του·

11.

υπενθυμίζει, με γνώμονα το άρθρο 80 ΣΛΕΕ, ότι η αλληλεγγύη μαζί με τη δίκαιη κατανομή των ευθυνών ως θεσμικές έννοιες, διέπουν το σύνολο των ευρωπαϊκών πολιτικών στο πλαίσιο του Χώρου Ελευθερίας Ασφάλειας και Δικαιοσύνης (ΧΕΑΔ) που αφορούν στη μετακίνηση των προσώπων, δηλαδή τη διαχείριση και τη διέλευση των εξωτερικών συνόρων, στο άσυλο και στη διεθνή προστασία καθώς και στη μετανάστευση. Το άρθρο αυτό αποτελεί επαρκή νομική βάση για ευρωπαϊκά νομοθετικά μέτρα, που έχουν ως σκοπό να ενισχύσουν την αλληλεγγύη και να υποστηρίξουν τη δίκαιη κατανομή των ευθυνών·

12.

αναγνωρίζει ότι η αλληλεγγύη είναι στενά συνυφασμένη με την υπευθυνότητα και ενθαρρύνει όλα τα κράτη μέλη να τηρούν και να εφαρμόζουν τις διεθνείς και ενωσιακές τους δεσμεύσεις βάζοντας τάξη στα του οίκου τους. Εντούτοις, υπογραμμίζει ότι η στενή θεώρηση της υπευθυνότητας δεν θα έπρεπε να τίθεται ως νομικό ή πραγματικό προαπαιτούμενο της αλληλεγγύης: σε αρκετές περιπτώσεις η έμπρακτη επίδειξη αλληλεγγύης μπορεί να συμβάλει καίρια στην ουσιαστική τήρηση των υποχρεώσεων·

13.

επισημαίνει ότι η υπάρχουσα κατάσταση καταδεικνύει την ανάγκη να υπάρχει έμπρακτη αλληλεγγύη μεταξύ της ΕΕ και των κρατών μελών στην πολιτική ασύλου, κατ’ επιταγή του άρθρου 80 ΣΛΕΕ και εκφράζει την πεποίθηση ότι η επίτευξη ενός κοινού και υψηλού επιπέδου προστασίας για τους αιτούντες και τους δικαιούχους διεθνούς προστασίας, δεν θα είναι ποτέ δυνατή αν δεν υπάρξουν μηχανισμοί που να λαμβάνουν υπόψη τους τις μεγάλες διαφορές των Κρατών Μελών ως προς τον αριθμό των υπηκόων τρίτων χωρών που δέχονται στο έδαφός τους (είτε ως οικονομικούς μετανάστες είτε ως αιτούντες διεθνή προστασία) και ως προς τις οικονομικές, τεχνικές και άλλες δυνατότητες διαχείρισης των μεταναστευτικών ροών·

14.

τονίζει ότι η ανακοίνωση της Επιτροπής περιγράφει με αναλυτικό τρόπο την υπάρχουσα κατάσταση και απαριθμεί τα διαθέσιμα εργαλεία για την ενίσχυση της αλληλεγγύης, διαπιστώνει όμως την έλλειψη προτάσεων νέων θετικών μέτρων για την ενίσχυση της αλληλεγγύης και για τη διευκόλυνση του επιμερισμού των ευθυνών·

15.

χαιρετίζει την πρωτοβουλία του Συμβουλίου για τη διαμόρφωση ενός «κοινού πλαισίου αναφοράς για την αλληλεγγύη προς τα κράτη μέλη που αντιμετωπίζουν ιδιαίτερες πιέσεις στα συστήματα ασύλου τους, για διάφορους λόγους, συμπεριλαμβανομένων των μικτών μεταναστευτικών ροών» (2)·

16.

τονίζει εντούτοις ότι θετικά μέτρα για την αλληλεγγύη και τον καταμερισμό των ευθυνών θα ενίσχυαν το σεβασμό των ανθρωπίνων δικαιωμάτων καθώς και τις έννοιες της δικαιοσύνης, της ισοτιμίας, της συνεννόησης και της πολιτικής συμμετοχής. Τα μέτρα αυτά οφείλουν να σέβονται τις αρχές της επικουρικότητας και της αναλογικότητας·

17.

σημειώνει σχετικά ότι η ανακοίνωση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής δεν μπορεί να εξεταστεί πλήρως ως προς την τήρηση της αρχής της επικουρικότητας, δεδομένου ότι περιγράφει ως επί το πλείστον τον τρόπο με τον οποίο τα υπάρχοντα μέσα και η νομοθεσία της ΕΕ μπορούν να συμβάλουν στην ενίσχυση της αλληλεγγύης. Στο μέτρο όμως που γίνεται αναφορά σε ενδεχόμενες μελλοντικές πρωτοβουλίες, π.χ. στα προγράμματα για τη μετεγκατάσταση αναγνωρισμένων προσφύγων και σε ρυθμίσεις για την από κοινού εξέταση των αιτημάτων ασύλου, που αναμένεται ότι θα έχουν αντίκτυπο σε θέματα που μέχρι τώρα είναι στενά συνυφασμένα με την κυριαρχία των κρατών μελών (π.χ. εξέταση αιτημάτων ασύλου, υποδοχή αιτούντων άσυλο) και μπορεί να έχουν ευρύτερες συνέπειες πολιτικής, νομικής ή οικονομικής φύσης, ζητεί από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή να επιδείξει αρκετή προσοχή στην προετοιμασία τέτοιων προτάσεων·

18.

επισημαίνει ότι η έννοια της αλληλεγγύης έχει και μια εξωτερική διάσταση, δηλαδή την αλληλεγγύη μεταξύ της ΕΕ και των άλλων περιοχών της υφηλίου που δοκιμάζονται από κρίσεις ανθρωπιστικής φύσης, όπου σύμφωνα με τα στοιχεία της Ύπατης Αρμοστείας του ΟΗΕ για τους Πρόσφυγες (UNCHR), φιλοξενείται η συντριπτική πλειοψηφία των προσφύγων και των αιτούντων διεθνή προστασία. Επομένως, είναι θεμελιώδης η συνεργασία μεταξύ των Κρατών Μελών και των τρίτων χωρών στο πλαίσιο της πολιτικής αναπτυξιακής συνεργασίας με γνώμονα την οικοδόμηση καλύτερων οικονομικών και κοινωνικών συνθηκών και την εμπέδωση της ειρήνης. Εντούτοις, η ενίσχυση των συστημάτων ασύλου των τρίτων χωρών δεν πρέπει να θεωρείται ως μέσο για να αποφευχθεί η αναγνώριση του δικαιώματος διεθνούς προστασίας στην ΕΕ ή για να γίνει εξωτερική ανάθεση (outsourcing) των διαδικασιών για το άσυλο, αλλά μόνο ως εργαλείο βελτίωσης των οικονομικών και κοινωνικών συνθηκών σε τρίτες χώρες ·

19.

καλεί τα αρμόδια όργανα και τα κράτη μέλη της ΕΕ να προτρέψουν με αποτελεσματικότερο τρόπο τις όμορες με την ΕΕ χώρες να σέβονται τις υποχρεώσεις που αναλαμβάνουν τόσο δυνάμει του διεθνούς δικαίου όσο και απέναντι στην ΕΕ και στα κράτη μέλη, και ειδικότερα όσον αφορά χώρες που έχουν καταλήξει σε συμφωνίες επανεισδοχής με την ΕΕ.

Ο ρόλος των τοπικών και των περιφερειακών αρχών

20.

υπογραμμίζει την τοπική και περιφερειακή διάσταση στην αλληλεγγύη και την κατανομή των ευθυνών στην πολιτική ασύλου. Ιδιαίτερα οι αυτοδιοικήσεις που βρίσκονται κοντά στα εξωτερικά σύνορα της Ε.Ε. είναι στην πρώτη γραμμή της εφαρμογής της ευρωπαϊκής νομοθεσίας για το άσυλο και το ΚΕΣΑ. Το ίδιο ισχύει για τις δημοτικές αρχές μεγάλων αστικών κέντρων, προς τα οποία παρατηρείται σταθερά αυξητική ροή προσφύγων και αιτούντων άσυλο. Οι αυτοδιοικήσεις αναλαμβάνουν ένα σημαντικό έργο υποδοχής των αιτούντων άσυλο, των προσφύγων και των δικαιούχων διεθνούς προστασίας και σε ορισμένα κράτη μέλη, επωμίζονται την ευθύνη της πρώτης επαφής με τους νεοεισερχόμενους·

21.

τονίζει ότι παρά τον δεδομένο ρόλο των τοπικών και περιφερειακών αρχών, οι έννοιες της αλληλεγγύης και κατανομής ευθυνών αφορούν μέχρι σήμερα μόνο τα κράτη μέλη και καθόλου τις τοπικές ή τις περιφερειακές αρχές. Επιπλέον λαμβάνεται υπόψη στον πολιτικό σχεδιασμό και διάλογο μόνο η οικονομική επιβάρυνση των Κρατών Μελών και όχι οι επιπτώσεις της υποδοχής των υπηκόων τρίτων κρατών στην κοινωνική συνοχή σε τοπικό και περιφερειακό επίπεδο, τις οποίες καλείται πρωτίστως να αντιμετωπίσει η τοπική και η περιφερειακή αυτοδιοίκηση·

22.

προτίθεται συνεπώς να επεξεργαστεί άμεσα θέσεις και προτάσεις προκειμένου να διασφαλισθεί ότι οι αυτοδιοικητικές αρχές θα μπορούν να συμμετέχουν ενεργά στο σύστημα κατανομής των προσφύγων όπως και στη λειτουργία των μηχανισμών βοήθειας, υποστήριξης και αλληλεγγύης προς αιτούντες και έχοντες δικαίωμα ασύλου, δεδομένου μάλιστα ότι, σε ορισμένα κράτη μέλη, έχουν ήδη υιοθετηθεί νομοθετικά μέτρα που αναγνωρίζουν στις περιφερειακές κυβερνήσεις τέτοιου είδους αρμοδιότητες ·

23.

επισημαίνει ότι οι τοπικές αρχές αναλαμβάνουν ένα σημαντικό ρόλο ενημέρωσης των τοπικών κοινωνιών, και έχοντας σημαντική εμπειρία στη συνεργασία με ΜΚΟ και οργανώσεις της κοινωνίας των πολιτών, μπορούν να συμβάλουν στην ευαισθητοποίησή τους στα θέματα ασύλου και διεθνούς προστασίας, πράγμα το οποίο επηρεάζει καίρια τις συνθήκες υποδοχής και την αποδοχή από τις τοπικές κοινωνίες·

Βελτίωση επιμερισμού των ευθυνών και διακυβέρνησης του ασύλου

24.

τονίζει την ανάγκη σημαντικής αναθεώρησης του Κανονισμού του Δουβλίνου στο πλαίσιο της πρότασης της Ευρωπαϊκής Επιτροπής του 2008 (3). Η μέχρι σήμερα απλή εφαρμογή του κριτηρίου της πρώτης εισόδου έχει συμβάλει στη διαμόρφωση αυξανόμενων πιέσεων στο σύστημα ασύλου κάποιων Κρατών Μελών και καθιστά την εφαρμογή του Κανονισμού του Δουβλίνου απλά θέμα γεωγραφίας, γεγονός που δεν συνάδει με την έννοια της αλληλεγγύης. Καλεί συνεπώς την Επιτροπή, τα κράτη μέλη, το Συμβούλιο και το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο να επεξεργαστούν μία νέα διαδικασία διαχείρισης κρίσεων και να εξετάσουν θετικά μέτρα αλληλεγγύης, που θα είναι ικανά να μετριάσουν τις μέχρι σήμερα αρνητικές συνέπειες·

25.

υπενθυμίζει ότι η ΕτΠ είχε χαιρετήσει σε προηγούμενη γνωμοδότησή της (4) την πρόταση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής για την προσωρινή αναστολή μεταφοράς αιτούντων διεθνή προστασία στα πλαίσια του Αναθεωρημένου Κανονισμού του Δουβλίνου όταν ένα Κράτος Μέλος αντιμετωπίζει ιδιαίτερα επείγουσα κατάσταση, όπου υφίσταται κίνδυνος περαιτέρω επιβάρυνσης των ικανοτήτων υποδοχής, του συστήματος ή της υποδομής ασύλου ως συνέπεια της μεταφοράς. Εντούτοις αντιλαμβάνεται τη δυσκολία αποδοχής και εφαρμογής ενός τέτοιου μέτρου καθώς και τη σκοπιμότητα της αντιπρότασης για τη δημιουργία ενός μηχανισμού αξιολόγησης και έγκαιρης προειδοποίησης, που θα καλύπτει το σύνολο της λειτουργίας των συστημάτων ασύλου των κρατών μελών·

26.

ενόψει των ανωτέρω θεωρεί χρήσιμο να τονιστεί ότι η αποτελεσματικότητα του προτεινόμενου μηχανισμού αξιολόγησης και έγκαιρης προειδοποίησης θα εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από τη διαθεσιμότητα αξιόπιστων και επικαιροποιημένων πληροφοριών, την καλόπιστη συνεργασία των κρατών μελών και την έγκαιρη ανταπόκριση από την ΕΕ στην ενδεχόμενη επισήμανση κενών ή προβλημάτων. Επισημαίνει τέλος τη χρήσιμη αρωγή που μπορούν να προσφέρουν οργανισμοί όπως η Ευρωπαϊκή Υπηρεσία Υποστήριξης για το Άσυλο (EASO), η UNCHR, τα εθνικά συμβούλια για τους πρόσφυγες, άλλες ΜΚΟ και κυρίως οι τοπικές και οι περιφερειακές αρχές·

27.

θεωρεί ότι η πρόταση για διευρυνόμενη εθελοντική μετεγκατάσταση αναγνωρισμένων προσφύγων στα πρότυπα του πιλοτικού προγράμματος για τη Μάλτα αποτελεί ένα θετικό βήμα για την ενίσχυση της αλληλεγγύης. Για το λόγο αυτό ζητά από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή και τα κράτη μέλη να εξετάσουν το ενδεχόμενο η μετεγκατάσταση να καθίσταται υποχρεωτική υπό ορισμένες προϋποθέσεις (π.χ. αίτηση του ενδιαφερόμενου Κράτους Μέλους, προηγούμενο πόρισμα στο πλαίσιο του μηχανισμού έγκαιρης προειδοποίησης και γνωμοδότηση του EASO, συναίνεση των ενδιαφερομένων). Καλεί την Ευρωπαϊκή Επιτροπή και τα κράτη μέλη να εξετάσουν σοβαρά και τη δυνατότητα μετεγκατάστασης αιτούντων διεθνή προστασία, και συναφώς ζητεί από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή να επανεξετάσει την εκπονηθείσα νομική, οικονομική και τεχνική μελέτη (5)·

28.

επισημαίνει πως παρατηρήθηκαν πρακτικές και νομικές δυσκολίες όσον αφορά την μετεγκατάσταση λόγω της έλλειψης συστήματος αμοιβαίας αναγνώρισης των αποφάσεων διεθνούς προστασίας· για αυτό το λόγο καλεί την Ευρωπαϊκή Επιτροπή να μεριμνήσει για τα αναγκαία μέτρα για την αντιμετώπιση αυτής της κατάστασης·

29.

συμφωνεί με την πρόταση της UNCHR για τη θέσπιση «φόρμουλας» για τη λειτουργία ενός συστήματος μετεγκατάστασης, όπου κατά κύριο λόγο θα λαμβάνονται υπόψη στοιχεία όπως το ΑΕΠ, η εδαφική έκταση, οι φυσικοί και άλλοι πόροι, ο πληθυσμός, οι δυνατότητες υποδοχής, οι τοπικές και περιφερειακές ιδιαιτερότητες, το σύνολο των αφίξεων αιτούντων άσυλο καθώς και οι δεσμεύσεις για επανεγκατάσταση κ.α. (6)·

30.

χαιρετίζει την πρόσφατη απόφαση του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου που οδηγεί στην ολοκλήρωση του κοινού ευρωπαϊκού προγράμματος επανεγκατάστασης, το οποίο εκτιμά ότι θα συμβάλει στην ενίσχυση της εξωτερικής διάστασης της αλληλεγγύης. Καλεί τα κράτη μέλη να τηρούν εν τω μεταξύ τις δεσμεύσεις που έχουν αναλάβει στο πλαίσιο των προγραμμάτων της UNCHR·

31.

θεωρεί θετική την προοπτική για την κοινή εξέταση αιτημάτων ασύλου με τη συμμετοχή περισσοτέρων Κρατών Μελών, της EASO και ενδεχομένως της UNCHR, με την επισήμανση ότι μια τέτοια εξέλιξη πρέπει να σέβεται την αρχή της μεμονωμένης εξέτασης της κάθε περίπτωσης αιτήματος διεθνούς προστασίας. Καλεί λοιπόν την Ευρωπαϊκή Επιτροπή να εκπονήσει νομική, οικονομική και τεχνική μελέτη και να την κοινοποιήσει στην ΕτΠ·

32.

θεωρεί σημαντική την οδηγία 2001/55/ΕΚ για την προσωρινή προστασία σε περίπτωση μαζικής εισροής εκτοπισθέντων και μέτρα για τη δίκαιη κατανομή των βαρών μεταξύ Κρατών Μελών ως ειδικού και έκτακτου μέτρου αλληλεγγύης, η οποία όμως δεν έχει τύχει εφαρμογής μέχρι σήμερα. Για τον λόγο αυτό, εκτιμάται αναγκαία η αναθεώρησή της με γνώμονα την ευχερέστερη διαπίστωση του πότε συντρέχει πράγματι περίπτωση μαζικής εισροής εκτοπισθέντων επί τη βάσει αντικειμενικών και ποσοτικών κριτηρίων, εξεταζόμενης της δυνατότητας υποβολής αιτήματος από μια ή περισσότερες περιφέρειες για την ενεργοποίηση της οδηγίας·

33.

χαιρετίζει την τροποποίηση της οδηγίας 2003/109/ΕΚ για τους επί μακρόν διαμένοντες, με την οποία καλύπτονται και οι δικαιούχοι διεθνούς προστασίας. Η πρακτική συνέπεια αυτού θα είναι ότι οι αναγνωρισμένοι πρόσφυγες μετά από πενταετή διαμονή και υπό προϋποθέσεις θα μπορούν να εγκατασταθούν σε άλλο Κράτος Μέλος από εκείνο που τους παρέσχε αρχικώς τη διεθνή προστασία. Αν και κάτι τέτοιο δεν είναι αυστηρά μέτρο αλληλεγγύης, θα μπορούσε ενδεχομένως να συμβάλει στην εκτόνωση των πιέσεων και στην καλύτερη ενσωμάτωση των προσώπων. Συνεπώς καλεί τα Κράτη Μέλη να ενσωματώσουν γρήγορα την τροποποιητική οδηγία 2011/51/ΕΕ (7) στα εθνικά τους δίκαια·

Πρακτική συνεργασία

34.

διαπιστώνει ότι η πρακτική συνεργασία αποτελεί θεμελιώδη πυλώνα του ΚΕΣΑ και χαιρετίζει την ουσιαστική συμβολή οργανισμών της ΕΕ με προεξάρχουσα την EASO αλλά και με την FRONTEX συνεπικουρούσα για την αντιμετώπιση συγκεκριμένων εκτάκτων συνθηκών, όπως στην περίπτωση της Μάλτας και της Ελλάδος. Επισημαίνει όμως ότι η δράση αυτών των ειδικευμένων οργανισμών πρέπει να συνοδεύεται απαραίτητα από εχέγγυα για τη διαφύλαξη της προστασίας των δικαιωμάτων των αιτούντων διεθνή προστασία·

35.

ειδικότερα πρακτικές που έχουν το έμπρακτο αποτέλεσμα να καθιστούν αδύνατη την άσκηση του δικαιώματος για την αίτηση ασύλου πρέπει να αποφεύγονται. Η ΕτΠ συνεπώς ζητεί από την FRONTEX να επικεντρωθεί περισσότερο στο σεβασμό των ανθρωπίνων δικαιωμάτων κατά την εκτέλεση των καθηκόντων που της ανατίθενται για την προστασία των εξωτερικών συνόρων της ΕΕ. Η ΕτΠ θεωρεί ως ένα πρώτο θετικό βήμα την πρόσφατη τροποποίηση του ιδρυτικού κανονισμού της FRONTEX, που υποχρεώνει τον οργανισμό να εκπονήσει στρατηγική θεμελιωδών δικαιωμάτων, θεσπίζει συμβουλευτικό φόρουμ και συστήνει θέση υπεύθυνου ανθρωπίνων δικαιωμάτων (8). Στο πλαίσιο αυτό αναγνωρίζει το δυνητικό ρόλο του Οργανισμού Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης (FRA), ο οποίος έχει στο παρελθόν ασχοληθεί με την κατάσταση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων στα εξωτερικά σύνορα της ΕΕ (9), ενθαρρύνει το FRA να επεκτείνει τις έρευνες αυτού του είδους και να παρέχει συμβουλές και τεχνογνωσία στη FRONTEX και την EASΟ·

36.

υπογραμμίζει την ανάγκη ενίσχυσης των επιχειρησιακών αρμοδιοτήτων της EASO προκειμένου αυτή να καταστεί αποτελεσματικότερη στη συνδρομή των τοπικών και περιφερειακών αρχών με την άμεση υποστήριξη, την εμπειρογνωμοσύνη και την τεχνογνωσία της και ζητά τη στενότερη συμμετοχή των ΟΤΑ στο συμβουλευτικό φόρουμ της EASΟ· χαιρετίζει την πρόθεση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής να αξιολογήσει τον αντίκτυπο της EASO εντός του 2013 και γνωστοποιεί ότι η ΕτΠ ενδιαφέρεται να συμμετάσχει σε αυτή τη διαδικασία·

37.

κρίνει εξέχουσας σημασίας την εκπαίδευση ως ειδικότερο μέτρο πρακτικής συνεργασίας εκ μέρους της EASO και τονίζει τη δυνατότητα για μεγαλύτερη πρακτική εναρμόνιση που θα προσφέρει η ολοκλήρωση και η πλήρης εφαρμογή του ευρωπαϊκού προγράμματος για το άσυλο (European asylum curriculum). Προτείνει συναφώς στην EASO τη διαμόρφωση εκπαιδευτικών προγραμμάτων που θα ήταν χρήσιμα για λειτουργούς τοπικής και περιφερειακής διοίκησης στο μέτρο που εμπλέκονται στην υποδοχή αιτούντων διεθνή προστασία·

Οικονομική και Χρηματοδοτική Αλληλεγγύη

38.

αναγνωρίζει ότι η Ε.Ε. έχει δημιουργήσει σειρά από χρήσιμα εργαλεία, τα οποία επιτρέπουν στα κράτη μέλη να εφαρμόσουν καλύτερα την ευρωπαϊκή πολιτική ασύλου, και κατά κύριο λόγο το Ευρωπαϊκό Ταμείο για τους Πρόσφυγες·

39.

αξιολογεί θετικά την προτεινόμενη απλοποίηση της δομής των χρηματοδοτικών μηχανισμών της ΕΕ για το άσυλο και τη μετανάστευση με την πρόταση για την ίδρυση ενός ενιαίου Ταμείου Μετανάστευσης και Ασύλου, που θα διαθέσει το συνολικό ποσό των 3,87 δισεκατομμυρίων Ευρώ για την ολοκληρωμένη διαχείριση των μεταναστευτικών ροών και θα καλύψει διάφορες πτυχές της κοινής πολιτικής ασύλου και μετανάστευσης για το χρονικό διάστημα 2014 – 2020. Εκφράζει την επιθυμία η εξέλιξη αυτή να συνοδεύεται και από παράλληλο εξορθολογισμό των διαδικασιών·

40.

τονίζει την ανάγκη να δεσμευθούν επαρκείς πόροι για μέτρα ενίσχυσης της αλληλεγγύης. Τέτοια μέτρα θα μπορούσαν να περιλαμβάνουν υποστήριξη στις προσπάθειες βελτίωσης βασικών στοιχείων των συστημάτων ασύλου, όταν αυτό είναι απαραίτητο, στην παροχή συγκεκριμένης βοήθειας σε κράτη μέλη και περιοχές που αντιμετωπίζουν εξαιρετικές πιέσεις, καθώς και σε προγράμματα μετεγκατάστασης ή επανεγκατάστασης·

41.

υπογραμμίζει την ανάγκη η διαθέσιμη χρηματοδότηση για το άσυλο και τη διεθνή προστασία να ανταποκρίνεται στις διεθνείς δεσμεύσεις της ΕΕ ώστε να εξασφαλιστεί μια προσεκτική ισορροπία, όσον αφορά στο σκέλος των δαπανών που αφορά την ασφάλεια και τη διαχείριση των συνόρων αλλά συγχρόνως και σε δαπάνες σε τομείς όπως οι συνθήκες υποδοχής των αιτούντων άσυλο, πεδία όπου οι τοπικές και περιφερειακές αρχές μπορούν να έχουν σαφή προστιθέμενη αξία·

42.

καλεί την Ευρωπαϊκή Επιτροπή και τα κράτη μέλη να μεριμνήσουν για την πλήρη ενεργοποίηση της αρχής εταιρικής σχέσης, πάνω στην οποία βασίζεται η λειτουργία των Ταμείων, κατά τρόπο ώστε να διασφαλίζεται η συμμετοχή όλων των ενδιαφερομένων φορέων σε τοπικό και περιφερειακό επίπεδο τόσο στο σχεδιασμό των προτεραιοτήτων χρηματοδότησης, όσο και στην αξιολόγηση υλοποιηθεισών πρωτοβουλιών· η εφαρμογή της αρχής αυτής πρέπει να διέπεται από το πλαίσιο εκτέλεσης που προβλέπεται στο κεφάλαιο IV της πρότασης κανονισμού σχετικά με τον καθορισμό γενικών διατάξεων όσον αφορά το Ταμείο Ασύλου και Μετανάστευσης [COM(2011) 752 final].

43.

καλεί συνεπώς τα κράτη μέλη να μεριμνήσουν για την πρόβλεψη συμμετοχής εκπροσώπων των τοπικών και περιφερειακών αρχών κάθε Κράτους Μέλους στην διαδικασία πολιτικού διαλόγου για την καθιέρωση των ετήσιων χρηματοδοτικών προτεραιοτήτων του Ταμείου (10).

Βρυξέλλες, 18 Ιουλίου 2012

Η Πρόεδρος της Επιτροπής των Περιφερειών

Mercedes BRESSO


(1)  Υπόθεση M.S.S. κατά Ελλάδος και Βελγίου – απόφαση του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Δικαιωμάτων του Ανθρώπου (Στρασβούργο) της 21ης Ιανουαρίου 2011 και Υπόθεση Ν.S κατά Secretary of State for the Home Department και άλλοι - απόφαση της 21ης Δεκεμβρίου 2011 του Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης στα συνεκδικαζόμενα προδικαστικά ερωτήματα C-411/10 και C-493/10.

(2)  3151η Σύνοδος του Συμβουλίου Δικαιοσύνης και Εσωτερικών, Βρυξέλλες, 8 Μαρτίου 2012.

(3)  COM(2008) 820 final.

(4)  CdR 90/2009 «Το μέλλον του Κοινού Ευρωπαϊκού Συστήματος Ασύλου – ΙΙ».

(5)  Study on the feasibility of establishing a mechanism for the relocation of beneficiaries of international protection, σημείο 27, JLS/2009/ERFX/PR/1005 - 70092056

(http://ec.europa.eu/home-affairs/doc_centre/asylum/docs/final_report_relocation_of_refugees.pdf).

(6)  The challenges of mixed migration, access to protection and responsibility-sharing in the EU - A UNHCR non-paper, σημείο 28 (http://www.unhcr.org/4a44dd756.html).

(7)  ΕΕ L 132/1, της. 19.05.2011

(8)  Κανονισμός (ΕΕ) 1168/2011, ΕΕ L 304/1, της. 22.11.2011

(9)  Έκθεση «Coping with a fundamental rights emergency – The situation of persons crossing the Greek land border in an irregular manner»

(10)  Άρθρο 13 της πρότασης κανονισμού σχετικά με τον καθορισμό γενικών διατάξεων όσον αφορά το Ταμείο Ασύλου και Μετανάστευσης COM(2011) 752 final


13.9.2012   

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 277/18


Γνωμοδότηση της Επιτροπής των Περιφερειών με θέμα «Πόλεις του μέλλοντος: περιβαλλοντικά και κοινωνικά βιώσιμες πόλεις»

2012/C 277/04

Η ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΤΩΝ ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΩΝ

στηρίζει το αίτημα για ολιστικές στρατηγικές βιώσιμης αστικής ανάπτυξης, για οριζόντια και κάθετη συνεργασία σε ένα συμμετοχικό σύστημα διακυβέρνησης, το οποίο να συνεκτιμά την πολυμορφία των πόλεων και τη σημασία της κοινωνικής καινοτομίας και του μελλοντοστραφούς προγραμματισμού·

υπογραμμίζει ότι οι διευρυνόμενες κοινωνικές και οικονομικές ανισότητες στην κοινωνία μας πρέπει να αντιμετωπιστούν με επενδύσεις στην εκπαίδευση για όλους (από την πρώιμη ήδη παιδική ηλικία), μέτρα για την καταπολέμηση των διακρίσεων στις αγορές εργασίας, δράσεις διά βίου μάθησης, μια πολιτική ενεργού ενσωμάτωσης, καθώς και δίκαιες αμοιβές που να επαρκούν για την κάλυψη των αναγκών διαβίωσης των εργαζομένων και που να είναι δε ίσες για τους άνδρες και τις γυναίκες·

υπογραμμίζει τη σημασία της κάλυψης των αναγκών που είναι ζωτικές για την κοινωνία – όπως η διαθεσιμότητα κατοικιών, βρεφονηπιακών και παιδικών σταθμών ή χώρων για ασφαλές παιχνίδι και για την ανάπτυξη των παιδιών – και που συντείνουν στην εξάλειψη των εμποδίων που δυσχεραίνουν τη δημιουργία και την ανάπτυξη οικογενειών·

δίδει έμφαση στις προκλήσεις της κλιματικής αλλαγής και στην ανάγκη μείωσης της ενεργειακής κατανάλωσης μέσα από διαδικασίες ανάκτησης ενέργειας και την αύξηση της ενεργειακής απόδοσης, διασυνδεδεμένα δίκτυα, την επέκταση των ανοικτών δημόσιων χώρων και των χώρων πρασίνου, νέες μεθόδους δόμησης και μέσα από υγιεινές, ασφαλείς και ουδέτερες ως προς τη χρήση των πόρων μορφές κινητικότητας·

προβάλλει τη σημασία του πολιτισμού και της δημιουργικότητας όχι μόνο για την οικονομική ανάπτυξη, αλλά κυρίως για την εξασφάλιση υψηλής ποιότητας ζωής, δημοκρατίας, ειρήνης και αμοιβαίου σεβασμού·

υπογραμμίζει τη θεμελιώδη σπουδαιότητα της δημόσιας συμμετοχής στη διαμόρφωση των πολιτικών·

θεωρεί αναγκαίες τις πολλαπλές προσπάθειες των ευρωπαϊκών θεσμικών οργάνων να στηρίξουν τις πόλεις και ζητά να δοθεί σαφές μήνυμα κατά την επόμενη περίοδο χρηματοδότησης σχετικά με την υποστήριξη των πόλεων μέσα από μια ισχυρή αστική διάσταση, ευελιξία στην κατανομή των πόρων και την ανάληψη κεντρικού ρόλου εκ μέρους των τοπικών αρχών σε ό,τι αφορά την εφαρμογή της πολιτικής συνοχής·

επιδοκιμάζει την περαιτέρω ανάπτυξη βιώσιμων χρηματοδοτικών μέσων στη διαρθρωτική πολιτική, τα οποία αποτελούν δημιουργικούς και σταθερούς μηχανισμούς στήριξης.

Εισηγήτρια

η κ. Hella DUNGER-LÖPER (DE/PES), κυβερνητική εκπρόσωπος του κρατιδίου του Βερολίνου και αρμόδια για ομοσπονδιακά και ευρωπαϊκά θέματα

I.   ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ ΣΥΣΤΑΣΕΙΣ

Η ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΤΩΝ ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΩΝ

Ιστορικό πλαίσιο και αιτιολόγηση

1.

συγχαίρει τη δανική Προεδρία του Συμβουλίου της ΕΕ για την αίτηση κατάρτισης της παρούσας γνωμοδότησης που υπέβαλε, καθώς και για την ενεργό συμμετοχή της στη διοργάνωση της 5ης Διάσκεψης κορυφής των περιφερειών και των πόλεων της Ευρώπης που πραγματοποιήθηκε στις 22 και 23 Μαρτίου 2012 στην Κοπεγχάγη με θέμα «Ο ευρωπαϊκός αστικός ιστός τον 21ο αιώνα», με την οποία εξέφρασε την αναγνώρισή της σχετικά με τη συμβολή των πόλεων και των περιφερειών στην ευρωπαϊκή ολοκλήρωση και τον πρωταρχικό ρόλο που διαδραματίζουν στην υλοποίηση των στόχων της στρατηγικής «Ευρώπη 2020»·

2.

σημειώνει με ενδιαφέρον την έκθεση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής με τίτλο «Πόλεις του αύριο: Προκλήσεις, οράματα, η πορεία μπροστά» (Οκτώβριος 2011) και συμμερίζεται το όραμα που περιγράφεται σε αυτή σχετικά με την ευρωπαϊκή πόλη του αύριο ως «ενός τόπου προηγμένης κοινωνικής προόδου με υψηλό βαθμό κοινωνικής συνοχής, κοινωνικά ισορροπημένης στέγασης καθώς επίσης και κοινωνικών, υγειονομικών υπηρεσιών και υπηρεσιών “εκπαίδευσης για όλους” », «μιας πλατφόρμας για δημοκρατία, πολιτιστικό διάλογο και ποικιλότητα», «ενός τόπου πράσινης, οικολογικής ή περιβαλλοντικής αναγέννησης» και «ενός τόπου ελκυστικού και μιας κινητήριας δύναμης για οικονομική ανάπτυξη»·

3.

συμμερίζεται τις ανησυχίες που διατυπώνονται στην έκθεση Πόλεις του αύριο σχετικά με το μέλλον των πόλεων σε ό,τι αφορά τις απειλές που προκαλούν η δημογραφική αλλαγή, η οικονομική υποβάθμιση και η εξασθένηση της σχέσης μεταξύ οικονομικής ανάπτυξης, απασχόλησης και κοινωνικής προόδου. Περαιτέρω δυνητικές απειλές εντοπίζονται στις ανισότητες στα εισοδήματα, στην αυξανόμενη κοινωνική πόλωση και τον κοινωνικό διαχωρισμό, στον αυξανόμενο αριθμό των «παριών», καθώς και στην άναρχη εξάπλωση των πόλεων και την αυξανόμενη πίεση που υφίστανται τα αστικά οικοσυστήματα·

4.

υπογραμμίζει ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση, στο σύνολό της, μπορεί να υλοποιήσει τους στόχους της στρατηγικής «Ευρώπη 2020» μόνον εάν οι πόλεις, ως τόποι κοινωνικής και οικονομικής καινοτομίας, είναι σε θέση να συμβάλουν πλήρως στην έξυπνη, βιώσιμη και χωρίς αποκλεισμούς ανάπτυξη, καθώς και στην οικονομική, κοινωνική και εδαφική συνοχή·

5.

χαιρετίζει, ως εκ τούτου, τις συστάσεις της έκθεσης με τίτλο Πόλεις του αύριο όσον αφορά την ενίσχυση των πόλεων με την προώθηση βιώσιμων τοπικών δομών για μια ανθεκτική και χωρίς αποκλεισμούς οικονομία, την αξιοποίηση του δυναμικού της πολυμορφίας σε επίπεδο κοινωνικοοικονομικό, πολιτιστικό, των γενεών και εθνοτικό, την καταπολέμηση του χωροταξικού αποκλεισμού και της φτώχειας χάρη στη βελτίωση των συνθηκών στέγασης, την υιοθέτηση μιας ολιστικής προσέγγισης αναφορικά με τις στρατηγικές της περιβαλλοντικής και ενεργειακής πολιτικής, τη διαφύλαξη και δημιουργία ελκυστικών ανοικτών δημόσιων χώρων, την προώθηση βιώσιμων, χωρίς αποκλεισμούς συστημάτων μεταφορών που εξασφαλίζουν υγιεινές συνθήκες, καθώς και με την προαγωγή μιας ισόρροπης εδαφικής ανάπτυξης·

6.

στηρίζει το αίτημα για ολιστικές στρατηγικές βιώσιμης αστικής ανάπτυξης, για οριζόντια και κάθετη συνεργασία σε ένα συμμετοχικό σύστημα διακυβέρνησης, το οποίο να συμπεριλαμβάνει όλα τα επίπεδα διακυβέρνησης και όλους τους τομείς πολιτικής και να συνεκτιμά την πολυμορφία των πόλεων και τη σημασία της κοινωνικής καινοτομίας και του μελλοντοστραφούς προγραμματισμού·

7.

παραπέμπει στη Δήλωση της Κοπεγχάγης που ενέκρινε η Επιτροπή των Περιφερειών στις 23 Μαρτίου 2012 και στην οποία διατυπώθηκε η δέσμευση οι πόλεις να καταστούν «πιο πράσινες, πιο ανταγωνιστικές από οικονομική άποψη και με μεγαλύτερες ικανότητες κοινωνικής ενσωμάτωσης». Επίσης, με τη Δήλωση αυτή απευθύνεται έκκληση στα θεσμικά όργανα της ΕΕ να παγιώσουν τη στρατηγική «Ευρώπη 2020» σε τοπικό επίπεδο, να διαθέσουν επαρκείς χρηματοδοτικούς πόρους για μια εγκάρσια αστική πολιτική, να δώσουν μεγαλύτερη προτεραιότητα στην εδαφική συνεργασία μεταξύ των ευρωπαϊκών πόλεων και να ενισχύσουν τον ρόλο των πόλεων και των περιφερειών στη διαμόρφωση της ευρωπαϊκής πολιτικής, να καταβάλλουν μεγαλύτερες προσπάθειες για την αποκέντρωση στα κράτη μέλη της ΕΕ και να εξασφαλίσουν ευρύτερα δημοσιονομικά περιθώρια για τις πόλεις και τις περιφέρειες·

8.

υπενθυμίζει τη γνωμοδότησή της τής 10ης Ιουνίου 2010 με θέμα «Ο ρόλος της αστικής αναγέννησης στο μέλλον της αστικής ανάπτυξης στην Ευρώπη» και το αίτημά της για ενίσχυση της αστικής διάστασης σε όλες τις πολιτικές της Ευρωπαϊκής Ένωσης·

Διαπιστώσεις

9.

υπενθυμίζει ότι οι πόλεις αντικατοπτρίζουν πάντα τις εκάστοτε κοινωνικές συνθήκες. Οι οικονομικές και κοινωνικές αποφάσεις και εξελίξεις σε όλα τα επίπεδα πολιτικής και οικονομικής αρμοδιότητας είναι αυτές που σφραγίζουν τη μορφή των πόλεων και την παρεχόμενη ποιότητα ζωής·

10.

επισημαίνει ότι η σημασία των πόλεων για την Ευρωπαϊκή Ένωση εκτείνεται πολύ πέρα από οικονομικούς και δημογραφικούς παράγοντες. Οι όμορφες, έξυπνες και αποδοτικές από άποψη ενέργειας και πόρων πόλεις συνιστούν τη βάση για μια αρμονική και αλληλέγγυα συμβίωση στην κοινωνία μας·

11.

υπογραμμίζει ότι οι πόλεις συνδέονται στενά και άρρηκτα με τα περίχωρά τους μέσω των κοινωνικών και οικονομικών δεσμών και, γι' αυτόν τον λόγο, διαδραματίζουν σημαντικό ρόλο στην ισόρροπη εδαφική ανάπτυξη·

12.

διαπιστώνει, στο πλαίσιο αυτό, ότι η αυστηρή διάκριση που εφαρμοζόταν μέχρι σήμερα μεταξύ πόλης και υπαίθρου δεν ανταποκρίνεται πλέον στα μελλοντικά καθήκοντα και πρέπει να αναπτυχθεί μια διαδραστική προσέγγιση των χώρων που θα βασίζεται στη λειτουργικότητα και την αλληλεξάρτηση·

13.

τονίζει ότι οι ευρωπαϊκές πόλεις, σε σύγκριση με την τυπολογία των πόλεων σε παγκόσμιο επίπεδο, χαρακτηρίζονται από δημοκρατική αυτοδιάθεση, μια ισχυρή οργανωμένη κοινωνία των πολιτών, κοινωνική ένταξη, αποτελεσματική διάδραση μεταξύ ιδιωτικού και δημόσιου βίου, υπόσχεση για ελευθερία και χειραφέτηση, καθώς και από μια εξαιρετικά ανεπτυγμένη αντίληψη αστικού σχεδιασμού·

14.

παρατηρεί ότι με την αποβιομηχανοποίηση και την παγκοσμιοποίηση υπονομεύτηκαν τα βασικά θεμέλια της κοινωνικής και οικονομικής ένταξης. Τόσο σε ευημερούσες περιοχές όσο και σε φτωχότερες περιοχές αναζητούνται νέες στρατηγικές για την ενίσχυση της κοινωνικής συνοχής, οι οποίες, μέχρι σήμερα, δεν κατόρθωσαν παρά ελάχιστα να περιορίσουν τις τάσεις κοινωνικής και χωρικής διαφοροποίησης. Αντίθετα, η κοινωνική διάσπαση και ο κοινωνικός διαχωρισμός αυξήθηκαν σε πολλές περιοχές, παρά τις προαναφερόμενες προσπάθειες, και εξακολουθούν να αποτελούν σοβαρή πρόκληση για την αστική συμβίωση·

15.

σημειώνει ότι οι διευρυνόμενες κοινωνικές και οικονομικές ανισότητες στην κοινωνία μας πρέπει να αντιμετωπιστούν άμεσα με επενδύσεις στην εκπαίδευση για όλους (από την πρώιμη ήδη παιδική ηλικία), μέτρα για την καταπολέμηση των διακρίσεων στις αγορές εργασίας, δράσεις διά βίου μάθησης, μια πολιτική ενεργού ενσωμάτωσης, καθώς και δίκαιες αμοιβές που να επαρκούν για την κάλυψη των αναγκών διαβίωσης των εργαζομένων και που να είναι δε ίσες για τους άνδρες και τις γυναίκες· επισημαίνει, εξάλλου, ότι η οικονομική ανάπτυξη και η δημιουργία περισσότερων θέσεων απασχόλησης στις πόλεις έχουν καθοριστική σημασία για τον σκοπό αυτό·

16.

διαπιστώνει με ανησυχία ότι τα προβλήματα αυτά οξύνθηκαν σε ορισμένες μητροπόλεις, με αποτέλεσμα να ξεσπάσουν βίαιες διαμαρτυρίες, οι οποίες εκφράζουν, συν τοις άλλοις, τη δυσπιστία των πολιτών απέναντι στους πολιτικούς θεσμούς·

17.

υπογραμμίζει τις τοπικές επιπτώσεις της δημογραφικής αλλαγής και της γήρανσης του πληθυσμού, φαινόμενα που συνεπάγονται νέες απαιτήσεις αναφορικά με τις κοινωνικές υποδομές και τους δημόσιους χώρους. Με την αύξηση της φτώχειας σε μεγαλύτερη ηλικία δημιουργείται η ανάγκη για βιώσιμα συστήματα κοινωνικής ασφάλισης και βιώσιμες κοινωνικές υπηρεσίες που είναι προσβάσιμα για όλους τους πολίτες, ευαισθητοποιημένα απέναντι στις πολιτιστικές ιδιαιτερότητες και οικονομικά προσιτά·

18.

τονίζει σχετικά με αυτό ότι η Ευρώπη, ανεξάρτητα από τη σημερινή δραματική ανεργία των νέων, στις επόμενες δεκαετίες θα εξαρτάται από τη μετανάστευση νέων προκειμένου να εξασφαλίσει οικονομική ανάπτυξη και να αμβλύνει τις επιπτώσεις της γήρανσης στα συστήματα κοινωνικής ασφάλισης και υγείας. Οι ανοικτές και ελκυστικές πόλεις αποτελούν προϋπόθεση για τη μετανάστευση. Εντούτοις, μέχρι σήμερα, οι μετανάστες και οι εθνοτικές μειονότητες πλήττονται συχνά από σοβαρές διακρίσεις όσον αφορά την πρόσβαση στην εκπαίδευση, την απασχόληση, τη στέγαση και την ιατροφαρμακευτική περίθαλψη. Συνεπώς, οι αποτελεσματικές τοπικές στρατηγικές ένταξης αποτελούν αναγκαίο συστατικό στοιχείο μιας προορατικής μεταναστευτικής πολιτικής·

19.

υπογραμμίζει τη σημασία της κάλυψης των αναγκών που είναι ζωτικές για την κοινωνία – όπως η διαθεσιμότητα κατοικιών, βρεφονηπιακών και παιδικών σταθμών ή χώρων για ασφαλές παιχνίδι και για την ανάπτυξη των παιδιών – και που συντείνουν στην εξάλειψη των εμποδίων που δυσχεραίνουν τη δημιουργία και την ανάπτυξη οικογενειών. Με αυτόν τον τρόπο αναμένεται λογικά να αναπτυχθούν οι προσήκουσες δημογραφικές τάσεις·

20.

δίδει έμφαση στις προκλήσεις της κλιματικής αλλαγής και στην ανάγκη μείωσης της ενεργειακής κατανάλωσης μέσα από διαδικασίες ανάκτησης ενέργειας και την αύξηση της ενεργειακής απόδοσης, διασυνδεδεμένα δίκτυα, την επέκταση των ανοικτών δημόσιων χώρων και των χώρων πρασίνου, νέες μεθόδους δόμησης και μέσα από υγιεινές, ασφαλείς και ουδέτερες ως προς τη χρήση των πόρων μορφές κινητικότητας·

21.

προβάλλει τη σημασία του πολιτισμού και της δημιουργικότητας όχι μόνο για την οικονομική ανάπτυξη, αλλά κυρίως για την εξασφάλιση υψηλής ποιότητας ζωής, δημοκρατίας, ειρήνης και αμοιβαίου σεβασμού. Στον αστικό πολιτισμό περιλαμβάνονται επίσης η διαφύλαξη της αστικής αρχιτεκτονικής, οι υψηλής ποιότητας ανοικτοί δημόσιοι χώροι που προσφέρουν πρόσβαση σε όλους και η συνεκτίμηση των τοπικών και των περιφερειακών ιδιαιτεροτήτων·

22.

υπογραμμίζει τη θεμελιώδη σπουδαιότητα της δημόσιας συμμετοχής στη διαμόρφωση των πολιτικών, ώστε να εξασφαλιστεί η εμπιστοσύνη και η συμμετοχή των πολιτών και να ενδυναμωθεί η κοινωνική συνοχή· η συμμετοχή των πολιτών είναι δυνατή μόνον εάν οι αρχές των πόλεων είναι πλήρως ανοιχτές και διαφανείς ως προς τις αρχές που διέπουν τις αποφάσεις και τις πολιτικές τους·

23.

θεωρεί αναγκαίες τις πολλαπλές προσπάθειες των ευρωπαϊκών θεσμικών οργάνων να στηρίξουν τις πόλεις με χρηματοδοτικά προγράμματα και πρωτοβουλίες, δεδομένου ότι οι τοπικές αρχές που δεν διαθέτουν επαρκείς ιδίους χρηματοδοτικούς πόρους εξαρτώνται από αυτήν τη στήριξη·

24.

εκφράζει τις ανησυχίες της για το ότι, παρά τις δηλώσεις προθέσεων που περιέχονται στον Χάρτη της Λειψίας και την συνδεδεμένη πολιτική διαδικασία, τα τελευταία χρόνια, η δέσμευση των κρατών μελών υπέρ της αστικής πολιτικής έχει αποδυναμωθεί, παρά ενισχυθεί. Αυτό αντανακλάται στο γεγονός ότι, μέχρι σήμερα, δεν έχει επιτευχθεί να τεθούν σε προτεραιότητα τα θέματα της αστικής πολιτικής σε σχετικούς τομείς πολιτικής, όπως η απασχόληση, το περιβάλλον, η εκπαίδευση και οι επιστήμες και η στέγαση. Το πρόβλημα αυτό αντικατοπτρίζεται επίσης στους μειωμένους προϋπολογισμούς των προγραμμάτων στήριξης της αστικής πολιτικής· θα πρέπει, συνεπώς, να εντοπιστούν και να αξιοποιηθούν όσο το δυνατόν συντομότερα πόροι στο επίπεδο της ΕΕ, ώστε οι πόλεις να είναι σε θέση να ανταποκριθούν με ευελιξία στα διάφορα αυτά προβλήματα·

25.

προβληματίζεται ότι οι πιστώσεις των προϋπολογισμών των τοπικών αρχών είναι καταστροφικές στα περισσότερα κράτη μέλη και ότι, δεδομένων των εθνικών δημοσιονομικών προτεραιοτήτων, η κατάσταση δεν θα βελτιωθεί, εκτός αν υπάρξει μια αλλαγή πορείας εκ μέρους των κρατών μελών·

26.

κρίνει ότι, λαμβανομένων υπόψη των τρεχουσών σοβαρών κοινωνικών, οικονομικών και περιβαλλοντικών απειλών, οι προσπάθειες που καταβλήθηκαν έως τώρα δεν επαρκούν σε καμία περίπτωση για να διαμορφώσουν ένα ασφαλές μέλλον για τις πόλεις και να τις αναδείξουν σε ανταγωνιστικούς, όμορφους, έξυπνους, αποδοτικούς από άποψη ενέργειας και πόρων, πράσινους και χωρίς αποκλεισμούς τόπους κοινωνικής καινοτομίας, οι οποίοι μπορούν να συμβάλουν πλήρως στην κοινωνική, οικονομική και εδαφική συνοχή της Ευρωπαϊκής Ένωσης και στην επίτευξη των στόχων της στρατηγικής «Ευρώπη 2020»·

Πολιτικές προκλήσεις

Γενικά

27.

υποθέτει ότι, δεδομένων των σημερινών κοινωνικών προκλήσεων, επικρατεί γενικό ενδιαφέρον σε όλα τα επίπεδα πολιτικής ευθύνης για ισχυρές, δημοκρατικά αυτόνομες πόλεις, οι οποίες αποτελούν το θεμέλιο της ευρωπαϊκής κοινωνίας. Μια ισχυρή, ευέλικτη και αποτελεσματική τοπική δημοκρατία μπορεί να συμβάλει αποφασιστικά στην αποκατάσταση της εμπιστοσύνης των πολιτών στους θεσμούς της αντιπροσωπευτικής δημοκρατίας σε όλα τα επίπεδα·

28.

επαναλαμβάνει την έκκλησή της για μια προσέγγιση κοινωνικής ανάπτυξης, η οποία εκτείνεται πέρα από τη μέτρηση του Ακαθάριστου Εγχώριου Προϊόντος (ΑΕγχΠ), λαμβάνει σοβαρά υπόψη τις ανησυχίες και τις ανάγκες των πολιτών και ενθαρρύνει τη συμμετοχή του κοινού στον σχεδιασμό των προγραμμάτων και των παρεμβάσεων·

29.

αναμένει οι αιρετοί αντιπρόσωποι να αναλάβουν συνειδητό και τολμηρό ηγετικό ρόλο σε όλα τα επίπεδα πολιτικής για μια ειρηνική και αλληλέγγυα συμβίωση. Η έξυπνη, βιώσιμη και χωρίς αποκλεισμούς ανάπτυξη μπορεί να επιτευχθεί μόνον σε ένα κλίμα ειρήνης και γνήσιας, διασυνορικής αλληλεγγύης. Στο πλαίσιο αυτό θα πρέπει να υιοθετηθεί μια ενεργό θετική νοοτροπία απέναντι στην ένταξη των μεταναστών και να προαχθούν οι διαπολιτισμικές αρμοδιότητες στις δημόσιες διοικήσεις και τους αντίστοιχους θεσμούς. Αυτό συνεπάγεται επίσης μια σαφή δέσμευση υπέρ της προστασίας των προσφύγων και των ανθρώπων που, λόγω της καταγωγής τους, των θρησκευτικών τους πεποιθήσεων, του γενετήσιου προσανατολισμού τους, της ιδιότητας μέλους μιας συγκεκριμένης κοινωνικής ομάδας ή των πολιτικών τους πεποιθήσεων, υφίστανται πολιτικές διώξεις και διακρίσεις·

30.

υπογραμμίζει τη σημασία των ολοκληρωμένων τοπικών στρατηγικών για συντονισμένη και αποτελεσματική διάθεση των πόρων και ζητά τη συμμετοχή και συνεπίδραση όλων των συναφών ειδικών πολιτικών. Η εποικοδομητική και αυτονόητη συνεργασία μεταξύ όλων των επιπέδων πολιτικής και διοίκησης είναι σημαντική για να καταδειχθεί στους πολίτες ότι οι θεσμοί χειρίζονται υπεύθυνα την εμπιστοσύνη που τους έχουν δείξει και είναι ευαισθητοποιημένοι στις τοπικές ανάγκες·

31.

καλεί τους αρμόδιους λήψης αποφάσεων σε όλα τα επίπεδα να επιδιώξουν την εξασφάλιση υγιεινών και βιώσιμων συνθηκών κινητικότητας στις πόλεις και σε συνεργασία με αυτές. Πρέπει να ενθαρρυνθεί η χρήση των δημοσίων μέσων συγκοινωνίας και να διασφαλιστεί η δυνατότητα πρόσβασης σε αυτά από όλον τον πληθυσμό. Εξάλλου, καλεί τους ίδιους αρμόδιους να συνεχίσουν να αναπτύσσουν αστικά πρότυπα ευθυγραμμισμένα με το παραδοσιακό ευρωπαϊκό αστικό πρότυπο, στα οποία να ενσωματωθούν οι διάφορες χρήσεις, η πυκνότητα και η (αστική και αρχιτεκτονική) ποιότητα·

32.

επικροτεί την ανάληψη νέων προσπαθειών για την ενίσχυση των γνώσεων σχετικά με τις τεχνικές, κοινωνικές, οικονομικές και περιβαλλοντικές πτυχές της αστικής ανάπτυξης. Στις προσπάθειες αυτές θα πρέπει να συμπεριληφθεί ρητά και η σπουδαιότητα του εικονικού χώρου για τη ζωή και την εργασία στις πόλεις και τις περιφέρειες·

33.

τονίζει τη σημασία της αδελφοποίησης πόλεων, των ευρωπαϊκών δικτύων πόλεων όπως οι ΕΥΡΩΠΟΛΕΙΣ, καθώς και των σχεδίων διεθνικής συνεργασίας μεταξύ δήμων στο πλαίσιο των προγραμμάτων URBACT, INTERREG και ΕΟΕΣ για τη βελτίωση της τεχνογνωσίας και των προσεγγίσεων δράσης όσον αφορά την πολιτική αστικής ανάπτυξης· υπογραμμίζει επίσης την ανάγκη να εξασφαλιστεί ότι αυτή η ανταλλαγή γνώσεων αποδίδει καρπούς για τη διαμόρφωση των πολιτικών, κυρίως στον τομέα των Διαρθρωτικών Ταμείων, αλλά και σε συναφείς τομείς πολιτικής, όπως οι υπηρεσίες κοινής ωφελείας, οι μεταφορές και η προστασία του περιβάλλοντος·

Προς την Ευρωπαϊκή Επιτροπή, το Συμβούλιο και το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο

34.

προτρέπει τις πόλεις και τις περιφέρειες να συμμετέχουν συστηματικά στις πολυεπίπεδες δομές της Ευρωπαϊκής Ένωσης σε όλους τους τομείς πολιτικής, στους οποίους οι αποφάσεις που λαμβάνονται σε επίπεδο ΕΕ επηρεάζουν την ικανότητα δράσης των υποεθνικών διοικήσεων·

35.

καλεί τα ευρωπαϊκά θεσμικά όργανα να αναλάβουν σαφή δέσμευση υπέρ της ενίσχυσης των πόλεων, δέσμευση που θα πρέπει να αντικατοπτριστεί στις προτεραιότητες του προσεχούς προϋπολογισμού της ΕΕ·

36.

υπογραμμίζει τα αιτήματά της για μια διαρθρωτική πολιτική στήριξης, η οποία θα συνεχίσει να εξασφαλίζει στις κοινότητες επαρκή περιθώρια σχετικά με την εφαρμογή μιας πολυταμειακής, ολοκληρωμένης προσέγγισης με γνώμονα τις τοπικές προτεραιότητες, η οποία βασίζεται στις επενδύσεις και τις κοινωνικές πρωτοβουλίες και ανταποκρίνεται στις τοπικές ανάγκες. Προκειμένου οι τοπικές κοινότητες να μπορέσουν όντως να εφαρμόσουν τη διαρθρωτική πολιτική πρέπει να μειωθούν οι διοικητικές δαπάνες και οι δαπάνες ελέγχου·

37.

επισημαίνει τη σημασία της πολιτικής συνοχής ως κεντρικού μέσου για την ενίσχυση της κοινωνικής, οικονομικής και εδαφικής συνοχής και ζητά να δοθεί σαφές μήνυμα κατά την επόμενη περίοδο χρηματοδότησης σχετικά με την υποστήριξη των πόλεων μέσα από μια ισχυρή αστική διάσταση, ευελιξία στην κατανομή των πόρων και την ανάληψη κεντρικού ρόλου εκ μέρους των τοπικών αρχών σε ό,τι αφορά την εφαρμογή. Λαμβανομένης υπόψη της ζωτικής σημασίας των πόλεων για την κοινωνική, οικονομική και εδαφική συνοχή κρίνεται σκόπιμο να αυξηθεί η στήριξη πολύ πάνω από το προτεινόμενο μέχρι σήμερα ελάχιστο ποσοστό του 5 %·

38.

υπενθυμίζει τα αιτήματα που διατύπωσε η Επιτροπή των Περιφερειών στη γνωμοδότησή της σχετικά με την πρόταση της Επιτροπής για το ΕΤΠΑ, ιδιαίτερα όσον αφορά τη δυνατότητα οι πόροι να «χαρακτηρίζονται από ευελιξία και να διατίθενται χωρίς προνομιακή ή διακριτική μεταχείριση συγκεκριμένων τύπων περιοχών», ούτως ώστε να μην «αποκλειστούν οι αγροτικές και οι περιαστικές περιοχές που κανονικά δικαιούνται χρηματοδότηση από το ΕΤΠΑ». Η χωροθετική εστίαση των πόρων του ΕΤΠΑ στους διάφορους τύπους περιοχών πρέπει να καθορίζεται στο πλαίσιο της διαδικασίας προγραμματισμού που βασίζεται στην εταιρική σχέση και όχι να αποφασίζεται εκ των προτέρων. Η «ανάθεση καθηκόντων σε πόλεις μέσω των “Ολοκληρωμένων εδαφικών επενδύσεων” που ορίζονται στο άρθρο 99 του κανονισμού περί κοινών διατάξεων θα πρέπει να προβλέπεται μόνον ως δυνατότητα επιλογής» και να μην καταστεί υποχρεωτική·

39.

επιδοκιμάζει την περαιτέρω ανάπτυξη βιώσιμων χρηματοδοτικών μέσων στη διαρθρωτική πολιτική, τα οποία, πέραν των δημόσιων επιδοτήσεων, αποτελούν δημιουργικούς και σταθερούς μηχανισμούς στήριξης·

40.

προτρέπει τις πόλεις και τις περιφέρειες να αναλάβουν δυναμικό ρόλο στην περαιτέρω ανάπτυξη των ενωσιακών πολιτικών μετανάστευσης και ένταξης, στις οποίες συνεκτιμάται η πρωταρχική σημασία του τοπικού επιπέδου για την ένταξη·

Προς τα κράτη μέλη

41.

καλεί τα κράτη μέλη να αναθερμάνουν τις προσπάθειές τους για την αστική πολιτική και να ενσωματώσουν σε αυτές τις πρωτοβουλίες και άλλους πολιτικούς τομείς πέραν του χωροταξικού σχεδιασμού. Η βιώσιμη αστική ανάπτυξη βασίζεται σε ένα υποστηρικτικό πλαίσιο προϋποθέσεων, ιδίως στο πεδίο της πολιτικής απασχόλησης, καθώς και της κοινωνικής, εκπαιδευτικής και περιβαλλοντικής πολιτικής·

42.

απευθύνει έκκληση για την ανάπτυξη μιας πιο συστηματικής συζήτησης σχετικά με τις δράσεις που πρέπει να αναληφθούν στις πόλεις και από κοινού με αυτές. Η συνεργασία μεταξύ πόλεων και αστικών οικισμών είναι απαραίτητη για τη διατήρηση της συνοχής και της βιώσιμης ανάπτυξης.

Βρυξέλλες, 19 Ιουλίου 2012

Η Πρόεδρος της Επιτροπής των Περιφερειών

Mercedes BRESSO


III Προπαρασκευαστικές πράξεις

ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΤΩΝ ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΩΝ

96η σύνοδος ολομέλειας της 18ης και 19ης Ιουλίου 2012

13.9.2012   

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 277/23


Γνωμοδότηση της Επιτροπής των Περιφερειών με θέμα «Χρηματοδοτικά μέσα της ΕΕ στις εσωτερικές υποθέσεις»

2012/C 277/05

H ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΤΩΝ ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΏΝ

χαιρετίζει το βήμα προόδου για τη δημιουργία ενός πραγματικού χώρου ελευθερίας, ασφάλειας και δικαιοσύνης μέσω δημοσιονομικών προτάσεων που αναγνωρίζουν τη σημασία της εγγραφής των απαραίτητων πόρων στον προϋπολογισμό για τη μετανάστευση, το άσυλο και την ασφάλεια·

επιβεβαιώνει τη σημασία των προτεινόμενων αλλαγών για τις τοπικές και περιφερειακές αρχές (ΤΠΑ), που έχουν άμεσο αντίκτυπο στα καθήκοντά τους και στην καθημερινή ζωή των ατόμων που ζουν στην Ευρωπαϊκή Ένωση·

τονίζει τη σημασία που έχει η ανταπόκριση στους σχετικούς με την ασφάλεια προβληματισμούς που προκύπτουν από μια αυξημένη παγκόσμια κινητικότητα, εντός του πλαισίου της παγκόσμιας προστασίας των θεμελιωδών δικαιωμάτων και ελευθεριών·

χαιρετίζει την εστίαση στην ευελιξία και την επίτευξη αποτελεσμάτων, επισημαίνοντας ότι κάτι τέτοιο απαιτεί καλό προγραμματισμό, καθώς και συμμετοχή και οικείωση από όλους τους ενδιαφερόμενους φορείς. Επομένως, τονίζει την ανάγκη συμμετοχής των ΤΠΑ, καθώς και άλλων ενδιαφερόμενων φορέων, όπως ειδικών διεθνών οργανώσεων της κοινωνίας των πολιτών και των ίδιων δικαιούχων, από το στάδιο του προγραμματισμού, καθώς συχνά αυτοί εφαρμόζουν τα προγράμματα και τα έργα·

πιστεύει ότι η πρόσβαση στη χρηματοδότηση έχει βελτιωθεί σημαντικά με τις προτεινόμενες μεταρρυθμίσεις. Ωστόσο, ενθαρρύνει την περαιτέρω ανάπτυξη μηχανισμών για τη διάδοση πληροφοριών σχετικά με τις δυνατότητες χρηματοδότησης. Σε μεγαλύτερες χώρες, οι ΤΠΑ μπορούν να χρησιμοποιηθούν για την οργάνωση περιφερειακών και τοπικών διαβουλεύσεων ώστε να συμμετάσχουν οι οργανώσεις και οι ενδιαφερόμενοι φορείς που λειτουργούν σε απόσταση από τις κεντρικές πόλεις·

Εισηγητής

ο κ. Samuel AZZOPARDI (MT/EPP), Δήμαρχος της Victoria, Gozo

Έγγραφα αναφοράς

 

Ανακοίνωση της Επιτροπής προς το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, το Συμβούλιο, την Ευρωπαϊκή Οικονομική και Κοινωνική Επιτροπή και την Επιτροπή των Περιφερειών – Οικοδόμηση μιας ανοιχτής και ασφαλούς Ευρώπης: προϋπολογισμός του τομέα εσωτερικών υποθέσεων για την περίοδο 2014-2020

COM (2011) 749 final

 

Πρόταση κανονισμού του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου για τη θέσπιση, στο πλαίσιο του Ταμείου Εσωτερικής Ασφάλειας, του μέσου χρηματοδοτικής στήριξης στον τομέα των εξωτερικών συνόρων και των θεωρήσεων

COM(2011) 750 final

 

Πρόταση κανονισμού του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου περί δημιουργίας του Ταμείου Ασύλου και Μετανάστευσης

COM(2011) 751 final

 

Πρόταση κανονισμού του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου σχετικά με τον καθορισμό γενικών διατάξεων όσον αφορά το Ταμείο Ασύλου και Μετανάστευσης και το μέσο για τη χρηματοδοτική στήριξη της αστυνομικής συνεργασίας, της πρόληψης και καταστολής της εγκληματικότητας και της διαχείρισης κρίσεων

COM(2011) 752 final

 

Πρόταση κανονισμού του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου για τη θέσπιση, στο πλαίσιο του Ταμείου Εσωτερικής Ασφάλειας, του μέσου για τη χρηματοδοτική στήριξη της αστυνομικής συνεργασίας, της πρόληψης και καταστολής της εγκληματικότητας και της διαχείρισης των κρίσεων

COM(2011) 753 final

I.   ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ ΣΥΣΤΑΣΕΙΣ

Η ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΤΩΝ ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΩΝ

Γενική αξιολόγηση

1.

χαιρετίζει το βήμα προόδου για τη δημιουργία ενός πραγματικού χώρου ελευθερίας, ασφάλειας και δικαιοσύνης μέσω δημοσιονομικών προτάσεων που αναγνωρίζουν τη σημασία της εγγραφής των απαραίτητων πόρων στον προϋπολογισμό για τη μετανάστευση, το άσυλο και την ασφάλεια (1)·

2.

υποστηρίζει την απλοποίηση των υφιστάμενων μέσων, συγχωνεύοντάς τα σε 2 Ταμεία·

3.

επιβεβαιώνει τη σημασία των προτεινόμενων αλλαγών για τις τοπικές και περιφερειακές αρχές (ΤΠΑ), που έχουν άμεσο αντίκτυπο στα καθήκοντά τους και στην καθημερινή ζωή των ατόμων που ζουν στην Ευρωπαϊκή Ένωση·

4.

τονίζει τη σημασία που έχει η ανταπόκριση στους σχετικούς με την ασφάλεια προβληματισμούς που προκύπτουν από μια αυξημένη παγκόσμια κινητικότητα, εντός του πλαισίου της παγκόσμιας προστασίας των θεμελιωδών δικαιωμάτων και ελευθεριών·

5.

υπογραμμίζει ότι κάτι τέτοιο μπορεί να επιτευχθεί μέσω της εφαρμογής συνεκτικών μέσων στον τομέα της ελευθερίας, της ασφάλειας και της δικαιοσύνης με γνώμονα τον σεβασμό στα ανθρώπινα δικαιώματα, την αλληλεγγύη και την υπευθυνότητα, δίνοντας ιδιαίτερη προσοχή στην ισότητα των φύλων και στην απαγόρευση των διακρίσεων (2)·

6.

πιστεύει ότι απαιτείται ισορροπία μεταξύ των δαπανών για την ασφάλεια και θέματα που σχετίζονται με τα σύνορα και των δαπανών σε τομείς όπως η ένταξη των μεταναστών και οι συνθήκες υποδοχής για τους αιτούντες άσυλο·

7.

υποστηρίζει την κατάρτιση ενός προϋπολογισμού με βάση τις ανάγκες που συμβάλλει στην ανάπτυξη συνεργειών μεταξύ των χρηματοδοτικών μέσων της ΕΕ, ιδίως μεταξύ των Διαρθρωτικών Ταμείων και των Ταμείων στον τομέα των εσωτερικών υποθέσεων. Ο προϋπολογισμός της Ένωσης θα πρέπει να διαθέσει επαρκείς πόρους στον τομέα των εσωτερικών υποθέσεων, μέσω τόσο των Διαρθρωτικών Ταμείων όσο και ειδικών μέσων στον τομέα της ελευθερίας, της ασφάλειας και της δικαιοσύνης·

8.

επισημαίνει ότι με την κατάργηση της δυνατότητας συμπληρωματικής χρήσης άλλων μέσων της Ευρωπαϊκής Ένωσης και της Κοινότητας, μετά την ακύρωση της απόφασης του Συμβουλίου 2007/125/JI, περιορίζεται σημαντικά η επιδιωκόμενη ευέλικτη χρήση των μέσων χρηματοδότησης, με αποτέλεσμα να διακυβεύεται η αδιάλειπτη συνέχεια των διασυνοριακών κρατικών σχεδίων στον τομέα της εσωτερικής ασφάλειας, τα οποία χρηματοδοτούνται προς το παρόν με πόρους του στόχου 3 του ΕΤΠΑ. Ως εκ τούτου τάσσεται υπέρ της διατήρησης της συμπληρωματικότητας μεταξύ των ενωσιακών μέσων χρηματοδότησης·

9.

επισημαίνει ότι απαιτείται οριστική ευελιξία στη λειτουργία του προϋπολογισμού και των χρηματοδοτικών μέσων, καθιστώντας εφικτή μια πραγματική ενδιάμεση αναθεώρηση σύμφωνα με τις πολιτικές προτεραιότητες που έχουν προσδιοριστεί, ενώ τονίζει δε ότι αυτή η ευελιξία πρέπει να αναπτυχθεί με τέτοιο τρόπο ώστε να συνυπάρχει με τη δίκαιη κατανομή των πόρων·

10.

χαιρετίζει μια μεταναστευτική πολιτική που να έχει ως αφετηρία τις χώρες καταγωγής και να λαμβάνει υπόψη της τις ανάγκες της αγοράς εργασίας και τις δημογραφικές μεταβολές της Ευρώπης, οδηγώντας σε ένα σύστημα χρήσιμο για όλα τα μέρη, συμπεριλαμβανομένων των χωρών καταγωγής που συχνά ωφελούνται από εμβάσματα από την ΕΕ (3)·

11.

επισημαίνει την αναγκαιότητα μιας ισχυρής συνεργασίας σε επίπεδο ΕΕ για την επίτευξη καλύτερου συντονισμού μεταξύ των κρατών μελών όσον αφορά τη διαχείριση των εξωτερικών συνόρων της Ένωσης, καθώς και τη μετάβαση προς ένα Κοινό Ευρωπαϊκό Σύστημα Ασύλου·

12.

τονίζει την ανάγκη για διαφάνεια κατά τη χρήση των πόρων του προϋπολογισμού όπου οι προτάσεις, τα έργα και τα επιτυγχανόμενα αποτελέσματα είναι ορατά, εύκολα προσβάσιμα και κατανοητά στον πολίτη·

Σχετικά με τον προγραμματισμό και τη διαχείριση των Ταμείων

13.

χαιρετίζει την εστίαση στην ευελιξία και την επίτευξη αποτελεσμάτων, επισημαίνοντας ότι κάτι τέτοιο απαιτεί καλό προγραμματισμό, καθώς και συμμετοχή και οικείωση από όλους τους ενδιαφερόμενους φορείς. Επομένως, τονίζει την ανάγκη συμμετοχής των ΤΠΑ, καθώς και άλλων ενδιαφερόμενων φορέων, όπως ειδικών διεθνών οργανώσεων της κοινωνίας των πολιτών και των ίδιων δικαιούχων, από το στάδιο του προγραμματισμού, καθώς συχνά αυτοί εφαρμόζουν τα προγράμματα και τα έργα·

14.

επισημαίνει την ανάγκη για ανεξάρτητη παρακολούθηση και αξιολόγηση προκειμένου να εξασφαλιστεί η αποτελεσματική χρήση των πόρων των Ταμείων και η ισχυρή διαχείριση από τις οργανώσεις εκτέλεσης των έργων. Κάτι τέτοιο μπορεί να αποτελέσει κίνητρο για τη βελτίωση των θεσμικών επιδόσεων. Πρέπει να επιλεγούν τόσο ποιοτικοί όσο και ποσοτικοί δείκτες με συμμετοχικό τρόπο από όλους τους ενδιαφερόμενους φορείς. Η ΕτΠ επισημαίνει ότι ορισμένοι ποιοτικοί δείκτες μπορεί να είναι αποτελεσματικοί και οικονομικά αποδοτικοί. Η ΕτΠ ζητά επίσης ενισχυμένη εποπτεία των Ταμείων από την Επιτροπή και το Κοινοβούλιο προκειμένου να επιτευχθεί το ανεξάρτητο στοιχείο της παρακολούθησης και αξιολόγησης·

Πρόσβαση στη χρηματοδότηση

15.

πιστεύει ότι η πρόσβαση στη χρηματοδότηση έχει βελτιωθεί σημαντικά με τις προτεινόμενες μεταρρυθμίσεις. Ωστόσο, ενθαρρύνει την περαιτέρω ανάπτυξη μηχανισμών για τη διάδοση πληροφοριών σχετικά με τις δυνατότητες χρηματοδότησης. Σε μεγαλύτερες χώρες, οι ΤΠΑ μπορούν να χρησιμοποιηθούν για την οργάνωση περιφερειακών και τοπικών διαβουλεύσεων ώστε να συμμετάσχουν οι οργανώσεις και οι ενδιαφερόμενοι φορείς που λειτουργούν σε απόσταση από τις κεντρικές πόλεις·

Κατανομή των πόρων

16.

επισημαίνει ότι μαζί με τις θετικές πτυχές της απλοποίησης και της ευελιξίας, οι προτεινόμενες μεταρρυθμίσεις επιφέρουν επίσης αβεβαιότητα όσον αφορά την κατανομή των πόρων μεταξύ των διάφορων τομέων και θεματικών ζητημάτων. Επομένως, τονίζει τη σημασία της κατανομής των κονδυλίων με βάση τις ανάγκες μέσω σχετικής διεξοδικής ανάλυσης με τον καθορισμό προτεραιοτήτων σύμφωνα με μια προσέγγιση με βάση τα δικαιώματα. Κάτι τέτοιο μπορεί να επιτευχθεί μέσω μηχανισμών και διασφαλίσεων που έχουν ως στόχο να εξασφαλίσουν τον αποτελεσματικό καθορισμό προτεραιοτήτων, συνθεωρώντας τη συμμετοχή των ΤΠΑ και άλλων ενδιαφερόμενων φορέων κατά το σχεδιασμό των εθνικών στρατηγικών·

17.

επισημαίνει την ανάγκη ομοιόμορφης κατανομής των κονδυλίων σύμφωνα με την θεσμική ικανότητα και τις προτάσεις έργων, καθώς και την ανάγκη για μη εστίαση των κονδυλίων μόνο σε μερικούς παραλήπτες·

18.

σε περίπτωση ανεπαρκών κονδυλίων, πιστεύει ότι τα κονδύλια που έχουν ως στόχο την προστασία των θεμελιωδών δικαιωμάτων και ελευθεριών των ατόμων, συμπεριλαμβανομένων όσων αφορούν τους βασικούς όρους διαβίωσης, τα ζητήματα που σχετίζονται με το φύλο και το δικαίωμα στο άσυλο, θα πρέπει να έχουν προτεραιότητα, μαζί με τους πόρους για την ανάπτυξη της ικανότητας διαχείρισης των μεταναστευτικών ροών από τις ΤΠΑ·

Υποχρέωση συμμετοχής των ενδιαφερομένων φορέων

19.

τονίζει τη σημασία μιας συμμετοχικής προσέγγισης για την επίτευξη ουσιαστικών αποτελεσμάτων και υποστηρίζει προτάσεις που υποχρεώνουν τα κράτη μέλη να δημιουργούν εταιρικές σχέσεις με όλες τις εμπλεκόμενες δημόσιες αρχές και τους αρμόδιους ενδιαφερόμενους φορείς, συμπεριλαμβανομένων της κοινωνίας των πολιτών και των διεθνών οργανώσεων, για την ανάπτυξη, εφαρμογή και παρακολούθηση των εθνικών προγραμμάτων·

20.

συνεπώς παροτρύνει να ενδυναμωθεί και να καταστεί υποχρεωτική η εταιρική σχέση των ενδιαφερόμενων μερών. Επισημαίνει ότι επί του παρόντος, η αρχή που προβλέπει η πρόταση κανονισμού για τον καθορισμό των γενικών διατάξεων (4) ενδέχεται να μην επιτύχει τη συμμετοχή με επαρκώς δεσμευτικό τρόπο. Παρόλο που οι μηχανισμοί συντονισμού είναι δεσμευμένοι, σε άλλους τομείς υπάρχει μεγάλος βαθμός ευχέρειας ως προς το κατά πόσο θα υπάρξει μια ουσιαστική εταιρική σχέση·

21.

θεωρεί ότι ο ορισμός μίας Αρμόδιας Αρχής για όλες τις δράσεις που υποστηρίζονται από τα Ταμεία ενδέχεται να μην είναι πρ'σοφορος, παρά την απλοποίηση που μπορεί αυτό να επιφέρει. Η διαφάνεια και οι έλεγχοι και οι εξισορροπήσεις πρέπει να εφαρμόζονται για να εξασφαλίζεται η αμεροληψία των αποφάσεων. Εκφράζει την ανησυχία μήπως προκύψουν νομικά θέματα που δεν επιτρέπουν σε μια εξουσιοδοτημένη αρχή να λειτουργεί υπό την εποπτεία μιας εθνικής Αρμόδιας Αρχής και, επομένως, προτείνει οι κανονισμοί να είναι αρκετά ευέλικτοι ώστε να καλύπτουν όλους τους εθνικούς κανόνες στην ΕΕ και να μην υποχρεώνουν τα κράτη μέλη να αλλάζουν τις συνταγματικές τους δομές αν οι στόχοι μπορούν να επιτευχθούν εξίσου καλά με μια προσέγγιση εταιρικής σχέσης·

Κοινό ευρωπαϊκό σύστημα ασύλου

22.

χαιρετίζει τα βήματα προς ένα «Κοινό ευρωπαϊκό σύστημα ασύλου» ενώ τονίζει ότι πρέπει να στοχεύει στην επίτευξη των προτύπων τα οποία έχουν όσοι διαθέτουν καλύτερα συστήματα και δομές και να μην οδηγήσει σε μια γενική μείωση της ποιότητας σύμφωνα με αυτούς που διαθέτουν λιγότερο ισχυρά συστήματα·

23.

θα ήθελε να υπάρχει περισσότερη σαφήνεια ως προς το κατά πόσο η Ευρωπαϊκή Υπηρεσία Υποστήριξης για Θέματα Ασύλου (EASO) θα χρησιμοποιεί μόνο τα κονδύλια που χορηγούνται απευθείας σε αυτήν ή αν θα έχει επίσης πρόσβαση στα κεφάλαια εσωτερικών υποθέσεων·

Υποδοχή και ένταξη προσώπων που χρήζουν διεθνούς προστασίας και υπηκόων τρίτων χωρών

24.

επικροτεί την αναγνώριση της σημασίας των ΤΠΑ στα συστήματα υποδοχής και ασύλου, καθώς και στην ένταξη των υπηκόων τρίτων χωρών και των νόμιμων μεταναστών·

25.

επιδοκιμάζει την ιδέα της εστίασης στους πλέον ευάλωτους, συμπεριλαμβανομένων των θυμάτων εμπορίας ανθρώπων·

26.

επισημαίνει ότι η ένταξη πρέπει να επικεντρώνεται σε μακροπρόθεσμες βιώσιμες δράσεις, λαμβάνοντας υπόψη ότι η ένταξη είναι μια αμφίδρομη διαδικασία όπου οι δράσεις μπορούν να στοχεύσουν τις κοινότητες υποδοχής και μεταναστών·

27.

προτείνει τα κεφάλαια εσωτερικών υποθέσεων να στηρίζουν επίσης δράσεις που προτείνονται από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή, αναγνωρίζοντας την προσέγγιση της πολυεπίπεδης διακυβέρνησης στη 2η ευρωπαϊκή ατζέντα για την ένταξη (5)

28.

επισημαίνει ότι οι πρακτικές κράτησης στην ΕΕ υπόκεινται σε έλεγχο από το ΕΔΑΔ και τις αρχές που είναι αρμόδιες για τα ανθρώπινα δικαιώματα, τονίζει δε ότι η χρηματοδότηση έργων που συνδέονται με την κράτηση ατόμων πρέπει να εξασφαλίζει ότι η κράτηση αυτή είναι σύμφωνη με τη νομοθεσία της ΕΕ και τις αποφάσεις του ΕΔΑΔ·

29.

τονίζει ότι τα μέλη οικογενειών που απολαμβάνουν διεθνούς προστασίας σε διάφορα κράτη μέλη θα πρέπει να επιτρέπεται να ζουν μαζί και να τυγχάνουν προστασίας στο ίδιο κράτος μέλος·

Επιμερισμός των ευθυνών και μετεγκατάσταση εντός της ΕΕ

30.

τονίζει ότι οι παραμεθόριες περιοχές της Ευρώπης πρέπει να λαμβάνουν επαρκέστερη υποστήριξη όσον αφορά το άσυλο και τη μετανάστευση, ιδιαίτερα σε δύσκολους καιρούς (6)·

31.

τονίζει ότι τα κριτήρια και οι μηχανισμοί μετεγκατάστασης δεν πρέπει να δημιουργούν διακρίσεις, αλλά να επικεντρώνονται στους πλέον ευάλωτους, λαμβάνοντας ταυτόχρονα υπόψη θεωρήσεις της αγοράς εργασίας της ΕΕ, ιδιαίτερα για τα άτομα που έχουν εγκλωβιστεί σε περιοχές όπου η πρόσβαση στην αγορά εργασίας είναι περιορισμένη. Τα κριτήρια και οι μηχανισμοί αυτοί πρέπει να εστιάζουν στην παροχή προτεραιότητας στα άτομα με υψηλή ειδίκευση και σε όσα έχουν ήδη ενταχθεί στην κοινωνία υποδοχής·

32.

επισημαίνει ότι οι ΤΠΑ είναι σε θέση να συμμετάσχουν στη δημιουργία τέτοιων μηχανισμών (7)·

33.

εκφράζει την άποψη ότι η αλληλεγγύη κατά την υποστήριξη των επιβαρυμένων χωρών θα πρέπει να εξαρτάται από τις επιδόσεις τους ως προς τα ανθρώπινα δικαιώματα και τον σεβασμό των απαιτήσεων υποδοχής της ΕΕ, παρέχοντας έτσι κίνητρα για βελτίωση·

Πρόγραμμα επανεγκατάστασης της ΕΕ

34.

χαιρετίζει τη θέσπιση ενός προγράμματος επανεγκατάστασης της ΕΕ και ενθαρρύνει τη δημιουργία ενός σαφούς πλαισίου που θα αναπτυχθεί από μια εταιρική σχέση μεταξύ της Ευρωπαϊκής Υπηρεσίας Υποστήριξης για Θέματα Ασύλου (EASO), της Ύπατης Αρμοστείας των Ηνωμένων Εθνών για τους Πρόσφυγες (UNHCR) και των μη κυβερνητικών οργανώσεων, λαμβάνοντας υπόψη τις βέλτιστες πρακτικές σε άλλα μέρη του κόσμου. Η ΕΕ θα πρέπει να αποτελέσει παράδειγμα προς μίμηση, επιδιώκοντας να εντοπίσει και να παράσχει προστασία σε αυτούς που έχουν ξεχαστεί περισσότερο από τη διεθνή κοινότητα·

35.

επισημαίνει την ανάγκη ύπαρξης κινήτρων και πληροφοριών για τα οφέλη προκειμένου να αυξηθεί ο αριθμός των τόπων που δεσμεύουν τα κράτη μέλη για επανεγκατάσταση·

36.

τονίζει την ανάγκη να διατηρηθεί μια σαφής διάκριση μεταξύ της επανεγκατάστασης από τρίτες χώρες και της μετεγκατάστασης εντός της ΕΕ, καθώς και του αριθμού των ατόμων που αναλογούν σε αυτά τα δύο προγράμματα·

Υποστηριζόμενη οικειοθελής επιστροφή

37.

επιβεβαιώνει ότι τα προγράμματα θα πρέπει, κατ’ αρχήν, να λειτουργούν σε μια καθαρά εθελοντική βάση και σύμφωνα με τους στόχους της αναπτυξιακής συνεργασίας, με αποτέλεσμα τη μακροπρόθεσμη κοινωνική ένταξη των εμπλεκόμενων ατόμων (8). Η επιστροφή πρέπει να είναι βιώσιμη και να εξασφαλίζεται ότι δεν δρομολογείται κανένα νέο σχέδιο μετανάστευσης (9). Αυτό τέτοιο μπορεί να επιτευχθεί μέσω συνεργασιών με ειδικούς διεθνείς οργανισμούς όπως ο Διεθνής Οργανισμός Μετανάστευσης (IOM)·

38.

επισημαίνει ότι οι επιτυχείς στρατηγικές επιστροφής δεν μπορούν να μετρηθούν επαρκώς με τον καθαρά ποσοτικό δείκτη του αριθμού των επιστρεφόντων. Ο επιλεγόμενος δείκτης μπορεί να είναι ο αριθμός των επιστρεφόντων σε σχέση με τον αριθμό των περιπτώσεων, λαμβάνοντας επίσης υπόψη μακροπρόθεσμους παράγοντες ποιότητας·

Στρατηγική εσωτερικής ασφάλειας

39.

επισημαίνει τη δική της απαραίτητη συμμετοχή στη διαδικασία βελτίωσης της εσωτερικής ασφάλειας της Ευρώπης καθώς και την την ανάγκη για δημιουργία ικανοτήτων των ΤΠΑ·

40.

τονίζει ότι η χρηματοδότηση του ΤΕΑ πρέπει να λαμβάνει υπόψη την αναγκαιότητα επένδυσης σε περαιτέρω έρευνα και καινοτομία, καθώς και στην ανταλλαγή εμπειρογνωμοσύνης σε τομείς όπως η ασφάλεια στον κυβερνοχώρο, η εγκληματολογική έρευνα, η προστασία υποδομών ζωτικής σημασίας και η ασφάλεια στις πόλεις, και αυτό με υποστήριξη της Ευρωπαϊκής Επιτροπής. Έτσι, θα ληφθεί δεόντως υπόψη η αυξανόμενη ανάγκη για την αντιμετώπιση ολοένα περισσότερο ειδικών και πολύπλοκων προβλημάτων·

41.

επιβεβαιώνει τη σημασία της συμμετοχής των ΤΠΑ στη συνεργασία επί θεμάτων αστυνομίας και ασφάλειας, που μπορεί να επιτευχθεί μέσω της κατάρτισης, της ανταλλαγής βέλτιστων πρακτικών και προγραμμάτων πρόληψης, καθώς και μέσω της ανάπτυξης κοινών εργαλείων και συστημάτων ΤΠ, όπως και μέσω της καλύτερης επικοινωνίας·

Καταπολέμηση της τρομοκρατίας και του οργανωμένου εγκλήματος

42.

συνιστά να ενισχυθούν και να χρησιμοποιηθούν τα σημερινά δίκτυα των τοπικών και των περιφερειακών αρχών σε κάθε κράτος μέλος, ή, αν απαιτείται, να δημιουργηθούν νέα, προκειμένου να διευκολυνθεί η ανταλλαγή ορθών πρακτικών κοινωνικής ενσωμάτωσης, η επαγγελματική επιμόρφωση και η κατανόηση της εμφάνισης του φαινομένου του βίαιου ριζοσπαστισμού στις τοπικές περιοχές και συνοικίες. Αυτό θα μπορούσε να στηρίξει το έργο που πραγματοποιείται μέσω του νεοσύστατου ευρωπαϊκού δικτύου για την καταπολέμηση της ριζοσπαστικοποίησης·

43.

προτείνει η χρηματοδότηση στα πλαίσια του ΤΕΑ να περιλαμβάνει δημόσια διαβούλευση σε τοπικό επίπεδο στα κράτη μέλη και την προσέγγιση όσων αισθάνονται αποκομμένοι από την κοινωνία. Αυτό μπορεί να συμβάλλει στην επίτευξη μίας πολύπλευρης κατανόησης των τοπικών εμπειριών και εννοιών όσον αφορά την τρομοκρατία και τα κίνητρα που ωθούν στον ριζοσπαστισμό·

44.

τονίζει τη σημασία της αύξησης του ελέγχου των πρακτικών των τραπεζών και επιχειρήσεων για τον προσδιορισμό και τη στόχευση των οικονομικών της τρομοκρατίας και του οργανωμένου εγκλήματος μέσω του «ξεπλύματος» χρήματος και του συσχετισμού των εγκληματικών δραστηριοτήτων με επιχειρήσεις νόμιμου σκοπού·

45.

υπενθυμίζει επίσης τη σημασία της δήμευσης περιουσιακών στοιχείων από εγκληματικές ενέργειες, που είναι αδιαμφισβήτητα ένας σημαντικός τρόπος καταπολέμησης κάθε είδους εγκλήματος σε όλο το φάσμα του και, συνεπώς, επικροτεί το γεγονός ότι η Ευρωπαϊκή Επιτροπή έχει προτείνει νομοθεσία που θα ενδυναμώσει το νομικό πλαίσιο της ΕΕ για τις δημεύσεις (10)·

46.

επισημαίνει ότι αν και οι εταιρικές σχέσεις δημόσιου και ιδιωτικού τομέα θα μπορούσαν να έχουν θετικές επιδράσεις, η ιδιωτικοποίηση της ασφάλειας θα πρέπει να αποφευχθεί·

Συνοριακός έλεγχος και διάσωση

47.

τονίζει την ανάγκη για επαρκή χρηματοδότηση του συνοριακού ελέγχου (11). Ταυτόχρονα θεωρεί ότι, έχοντας ως στόχο την αντιμετώπιση της παράνομης μετανάστευσης, είναι αμφισβητήσιμο κατά πόσο η επένδυση μεγάλων ποσών στον συνοριακό έλεγχο αποτελεί τον πιο αποτελεσματικό και αποδοτικό τρόπο επίτευξης μιας μακροπρόθεσμης και ουσιαστικής αλλαγής·

48.

επισημαίνει την ανάγκη για ανεξάρτητη παρακολούθηση των συνοριακών δράσεων από έναν οργανισμό όπως η Ύπατη Αρμοστεία των Ηνωμένων Εθνών για τους Πρόσφυγες (UNHCR) για την εξασφάλιση του σεβασμού των θεμελιωδών ανθρωπίνων δικαιωμάτων, συμπεριλαμβανομένης της ευαισθητοποίησης ως προς τη διάσταση του φύλου·

49.

τονίζει ότι η ανθρώπινη ζωή θα πρέπει να υπερισχύει όλων των άλλων ζητημάτων και ζητεί μεγαλύτερη συνεργασία και επιμερισμό των ευθυνών μεταξύ των κρατών μελών για τα διασωθέντα άτομα ώστε να παρέχονται κίνητρα διάσωσης· πιστεύει ότι ο αυτόματος επιμερισμός των ευθυνών θα μπορούσε να σώσει περισσότερες ζωές στη θάλασσα·

Ανταπόκριση σε καταστάσεις έκτακτης ανάγκης

50.

χαιρετίζει τις αλλαγές που στοχεύουν στην αύξηση της ταχύτητας ανταπόκρισης σε καταστάσεις έκτακτης ανάγκης·

51.

παροτρύνει την Επιτροπή να δεσμευτεί για τον προγραμματισμό και την ανάπτυξη διασυνοριακών επιχειρήσεων που συνεπάγονται την ενεργό συμμετοχή των παραμεθόριων περιοχών. Αυτό θα επέτρεπε στις περιοχές να συγκεντρώσουν τις εμπειρίες τους στον τομέα πολιτικής προστασίας και να παράσχουν μια σταθερή επιχειρησιακή βάση πάνω στην οποία θα μπορούσε να οικοδομηθεί μια ευρωπαϊκή δύναμη αντιμετώπισης έκτακτων περιστατικών·

52.

καλεί την Επιτροπή να αναλάβει ρόλο αυξημένης άμεσης διαχείρισης σε καταστάσεις έκτακτης ανάγκης για τη διατήρηση ενός επιπέδου εποπτείας και βοήθειας στον διασυνοριακό συντονισμό·

53.

ενθαρρύνει τα κράτη μέλη να συγκροτήσουν πολυτομεακές ομάδες για ταχεία αντιμετώπιση των καταστάσεων έκτακτης ανάγκης, ιδιαίτερα όταν η κατάσταση έκτακτης ανάγκης έχει στοιχεία όπως μικτές μεταναστευτικές ροές όπου είναι αναγκαία η εμπειρία στο δίκαιο σχετικά με το άσυλο και τα ανθρώπινα δικαιώματα·

54.

επισημαίνει ότι ορισμένες καταστάσεις έκτακτης ανάγκης ενδέχεται να συνιστούν μακροπρόθεσμες καταστάσεις και ότι πρέπει να υπάρχουν διαθέσιμα κονδύλια για τις έκτακτες ανάγκες όσο διάστημα αυτές διαρκούν·

Εξωτερικές πτυχές της διαχείρισης της μετανάστευσης

55.

χαιρετίζει μια πιο συνεκτική προσέγγιση στις εσωτερικές και εξωτερικές πτυχές της διαχείρισης της μετανάστευσης και της εσωτερικής ασφάλειας, επισημαίνοντας ότι η συνεργασία και ο διάλογος με τρίτες χώρες είναι στοιχεία απαραίτητα τόσο για την αντιμετώπιση της παράνομης μετανάστευσης όσο και για την εστίαση στη νόμιμη μετανάστευση·

56.

επισημαίνει ότι οι τοπικές και περιφερειακές αρχές που είναι πιο κοντά ή που έχουν τους πιο ισχυρούς δεσμούς με τις τρίτες χώρες μπορούν να αποτελέσουν τους απαραίτητους συνδέσμους για τη συνεργασία της ΕΕ με αυτές τις χώρες, συνεισφέροντας σημαντικά στη βελτίωση των σχέσεων και τις συνθήκες διαβίωσης στις πόλεις και περιοχές καταγωγής και διέλευσης (12). Μέσω της συνεργασίας της με τις τοπικές και περιφερειακές αρχές στις χώρες διεύρυνσης και τις γειτονικές χώρες (π.χ. ομάδες εργασίας και μικτές συμβουλευτικές επιτροπές, Διάσκεψη των Τοπικών και Περιφερειακών Αρχών για την Ανατολική Εταιρική Σχέση (CORLEAP), Ευρωμεσογειακή Περιφερειακή και Τοπική Συνέλευση (ARLEM)), η ΕτΠ βρίσκεται σε θέση να προωθήσει τους στόχους των Ταμείων πέρα από τα σύνορα της ΕΕ·

57.

δεν διαπιστώνει σαφή διαχωρισμό μεταξύ των αναπτυξιακών και μη αναπτυξιακών δραστηριοτήτων όσον αφορά τις τρίτες χώρες και ζητά συνοχή και συντονισμό μεταξύ των χρηματοδοτούμενων έργων βοήθειας και ανάπτυξης και των έργων εσωτερικών υποθέσεων, με πνεύμα αλληλεγγύης και επιμερισμού των ευθυνών με τρίτες χώρες·

58.

ζητά διασφαλίσεις που θα εμποδίσουν τα κράτη μέλη να επιδιώξουν τα δικά τους εθνικά συμφέροντα μέσω της εξωτερικής πτυχής των κεφαλαίων για τον τομέα των εσωτερικών υποθέσεων, όσο και μηχανισμούς που θα εξασφαλίσουν τη διαφάνεια στη διμερή συνεργασία μεταξύ των κρατών μελών και των τρίτων χωρών.

II.   ΣΥΝΙΣΤΩΜΕΝΕΣ ΤΡΟΠΟΛΟΓΙΕΣ

COM(2011) 750 τελικό

Κανονισμός για τη θέσπιση, στο πλαίσιο του Ταμείου Εσωτερικής Ασφάλειας, του μέσου χρηματοδοτικής στήριξης στον τομέα των εξωτερικών συνόρων και των θεωρήσεων

Τροπολογία 1

Άρθρο 3

Τροποποίηση παραγράφου 2 β)

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή

Τροπολογία της ΕτΠ

β)

τη στήριξη της διαχείρισης των συνόρων για να εξασφαλιστεί, αφενός, υψηλό επίπεδο προστασίας των εξωτερικών συνόρων και, αφετέρου, η ομαλή διέλευση των εξωτερικών συνόρων, σύμφωνα με το κεκτημένο του Σένγκεν

β)

τη στήριξη της διαχείρισης των συνόρων για να εξασφαλιστεί, αφενός, υψηλό επίπεδο προστασίας των εξωτερικών συνόρων και, αφετέρου, η ομαλή διέλευση των εξωτερικών συνόρων, σύμφωνα με το κεκτημένο του Σένγκεν

Η επίτευξη αυτού του στόχου μετράται σε σχέση με δείκτες όπως, μεταξύ άλλων, η ανάπτυξη εξοπλισμού συνοριακού ελέγχου και η αναχαίτιση παράνομων υπηκόων τρίτων χωρών στα εξωτερικά σύνορα σε συνάρτηση με τον κίνδυνο του σχετικού τμήματος των εξωτερικών συνόρων.

Η επίτευξη αυτού του στόχου μετράται σε σχέση με δείκτες όπως, μεταξύ άλλων, η ανάπτυξη εξοπλισμού συνοριακού ελέγχου, η αναχαίτιση παράνομων υπηκόων τρίτων χωρών στα εξωτερικά σύνορα σε συνάρτηση με τον κίνδυνο του σχετικού τμήματος των εξωτερικών συνόρων

Αιτιολογία

Βλέπε σημείο 5. Όσοι αντιμετωπίζουν μικτές μεταναστευτικές ροές πρέπει να έχουν ένα επίπεδο γνώσεων όσον αφορά το δικαίωμα στο άσυλο, για την άσκηση αυτού του δικαιώματος.

Τροπολογία 2

Άρθρο 3

Παράγραφος 2 στοιχείο γ) νέο

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή

Τροπολογία της ΕτΠ

 

Αιτιολογία

Βλέπε σημείο 48.

Τροπολογία 3

Άρθρο 3

Τροποποίηση παραγράφου 3 στοιχείου στ)

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή

Τροπολογία της ΕτΠ

στ)

ενίσχυση της συνεργασίας μεταξύ των κρατών μελών που δραστηριοποιούνται σε τρίτες χώρες όσον αφορά τις ροές υπηκόων τρίτων χωρών στο έδαφος των κρατών μελών, καθώς και της συνεργασίας με τρίτες χώρες σε αυτό τον τομέα.

στ)

ενίσχυση της συνεργασίας μεταξύ των κρατών μελών, που δραστηριοποιούνται σε τρίτες χώρες όσον αφορά τις ροές υπηκόων τρίτων χωρών στο έδαφος των κρατών μελών, καθώς και της συνεργασίας με τρίτες χώρες σε αυτό τον τομέα.

Αιτιολογία

Βλέπε σημείο 55.

Τροπολογία 4

Άρθρο 3

Παράγραφος 3 στοιχείο ζ) νέο

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή

Τροπολογία της ΕτΠ

 

Αιτιολογία

Βλέπε σημείο 47.

Τροπολογία 5

Άρθρο 4

Παράγραφος 1 στοιχείο στ) νέο

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή

Τροπολογία της ΕτΠ

 

Αιτιολογία

Βλέπε σημείο 48.

Τροπολογία 6

Άρθρο 4

Παράγραφος 1 στοιχείο ζ) νέο

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή

Τροπολογία της ΕτΠ

 

Αιτιολογία

Βλέπε σημεία 47 και 48.

Τροπολογία 7

Άρθρο 4

Παράγραφος 1 στοιχείο η) νέο

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή

Τροπολογία της ΕτΠ

 

Αιτιολογία

Βλέπε σημείο 5.

Τροπολογία 8

Άρθρο 9

Τροποποίηση παραγράφου 2 στοιχείου β)

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή

Τροπολογία της ΕτΠ

β)

στήριξη και επέκταση της υφιστάμενης ικανότητας σε εθνικό επίπεδο για τη διαχείριση των εξωτερικών συνόρων, με γνώμονα, μεταξύ άλλων, τη νέα τεχνολογία, τις εξελίξεις ή/και τα πρότυπα σε σχέση με τη διαχείριση μεταναστευτικών ροών·

β)

στήριξη και επέκταση της υφιστάμενης ικανότητας σε εθνικό επίπεδο για τη διαχείριση των εξωτερικών συνόρων, με γνώμονα, μεταξύ άλλων, τη νέα τεχνολογία, τις εξελίξεις ή/και τα πρότυπα σε σχέση με τη διαχείριση μεταναστευτικών ροών,

Αιτιολογία

Βλέπε σημείο 5.

Τροπολογία 9

Άρθρο 13

Τροποποίηση παραγράφου 2 στοιχείου ζ)

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή

Τροπολογία της ΕτΠ

ζ)

να αναπτύσσουν την ικανότητα των ευρωπαϊκών δικτύων να προωθούν, να στηρίζουν και να αναπτύσσουν περαιτέρω τις πολιτικές και τους στόχους της Ένωσης·

ζ)

να αναπτύσσουν την ικανότητα των ευρωπαϊκών δικτύων, , να προωθούν, να στηρίζουν και να αναπτύσσουν περαιτέρω τις πολιτικές και τους στόχους της Ένωσης·

Αιτιολογία

Βλέπε σημεία 3 και 55.

Κανονισμός περί δημιουργίας του Ταμείου Ασύλου και Μετανάστευσης

Τροπολογία 1

Άρθρο 3

Τροποποίηση παραγράφου 2 στοιχείου γ)

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή

Τροπολογία της ΕτΠ

γ)

την ανάπτυξη στα κράτη μέλη δίκαιων και αποτελεσματικών στρατηγικών επιστροφής, με έμφαση στη διατηρήσιμο χαρακτήρα της επιστροφής και την αποτελεσματική επανεισδοχή στις χώρες καταγωγής·

γ)

την ανάπτυξη στα κράτη μέλη δίκαιων και αποτελεσματικών στρατηγικών επιστροφής, με έμφαση στη διατηρήσιμο χαρακτήρα της επιστροφής και την αποτελεσματική επανεισδοχή στις χώρες καταγωγής·

Η επίτευξη του στόχου μετράται με δείκτες όπως ο αριθμός των επιστρεφόντων.

Η επίτευξη του στόχου μετράται με δείκτες όπως ο αριθμός των επιστρεφόντων

Αιτιολογία

Βλέπε σημείο 37.

Τροπολογία 2

Άρθρο 5

Τροποποίηση παραγράφου 1 στοιχείου ε)

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή

Τροπολογία της ΕτΠ

ε)

ενημέρωση για τοπικές κοινότητες καθώς και κατάρτιση μελών του προσωπικού τοπικών αρχών που συνδιαλέγονται με τα πρόσωπα τα οποία υποδέχονται·

ε)

ενημέρωση για τοπικές κοινότητες καθώς και κατάρτιση μελών του προσωπικού τοπικών αρχών που συνδιαλέγονται με τα πρόσωπα τα οποία υποδέχονται·

Αιτιολογία

Οι παράγοντες της κοινωνίας των πολιτών συχνά εφαρμόζουν σχέδια ένταξης.

Τροπολογία 3

Άρθρο 5

Παράγραφος 1 στοιχείο ζ) νέο

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή

Τροπολογία της ΕτΠ

 

Αιτιολογία

Βλέπε σημείο 28.

Τροπολογία 4

Άρθρο 6

Τροποποίηση παραγράφου β)

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή

Τροπολογία της ΕτΠ

β)

δράσεις που συμβάλλουν άμεσα στην αξιολόγηση των πολιτικών ασύλου, όπως οι εθνικές εκτιμήσεις επιπτώσεων, οι μελέτες σε ομάδες στόχους, η ανάπτυξη δεικτών και η συγκριτική ανάλυση.

β)

δράσεις που συμβάλλουν άμεσα στην αξιολόγηση των πολιτικών ασύλου, όπως οι εθνικές εκτιμήσεις επιπτώσεων, οι μελέτες σε ομάδες στόχους , η ανάπτυξη δεικτών και η συγκριτική ανάλυση.

Αιτιολογία

Βλέπε σημείο 13.

Τροπολογία 5

Άρθρο 7

Παράγραφος η) νέα

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή

Τροπολογία της ΕτΠ

 

Αιτιολογία

Βλέπε σημείο 30.

Τροπολογία 6

Άρθρο 8

Τροποποίηση παραγράφου α)

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή

Τροπολογία της ΕτΠ

α)

μέτρα ενημέρωσης και εκστρατείες ευαισθητοποίησης, και μέσω φιλικών προς τον χρήστη τεχνολογιών πληροφοριών και επικοινωνίας και διαδικτυακών τόπων·

α)

μέτρα ενημέρωσης και εκστρατείες ευαισθητοποίησης και μέσω φιλικών προς τον χρήστη τεχνολογιών πληροφοριών και επικοινωνίας και διαδικτυακών τόπων·

Αιτιολογία

Βλέπε σημείο 25.

Τροπολογία 7

Άρθρο 9

Τροποποίηση παραγράφου 1

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή

Τροπολογία της ΕτΠ

1.   Εντός του ειδικού στόχου που ορίζεται στο άρθρο 3 παράγραφος 2 στοιχείο β), οι επιλέξιμες δράσεις υλοποιούνται στο πλαίσιο συνεπών στρατηγικών που εφαρμόζονται από μη κυβερνητικές οργανώσεις, τοπικές ή/και περιφερειακές αρχές και προορίζονται ειδικά για την ένταξη, σε τοπικό ή/και περιφερειακό επίπεδο, κατά περίπτωση, προσώπων που αναφέρονται στο άρθρο 4 παράγραφος 1 στοιχεία α) έως η). Σε αυτό το πλαίσιο, οι επιλέξιμες δράσεις περιλαμβάνουν ιδίως τα ακόλουθα:

1.   Εντός του ειδικού στόχου που ορίζεται στο άρθρο 3 παράγραφος 2 στοιχείο β), οι επιλέξιμες δράσεις υλοποιούνται στο πλαίσιο συνεπών στρατηγικών , εφαρμόζονται από μη κυβερνητικές οργανώσεις, τοπικές ή/και περιφερειακές αρχές και προορίζονται ειδικά για την ένταξη, σε τοπικό ή/και περιφερειακό επίπεδο, κατά περίπτωση, προσώπων που αναφέρονται στο άρθρο 4 παράγραφος 1 στοιχεία α) έως η). Σε αυτό το πλαίσιο, οι επιλέξιμες δράσεις περιλαμβάνουν ιδίως τα ακόλουθα:

Αιτιολογία

Βλέπε σημείο 25.

Τροπολογία 8

Άρθρο 9

Τροποποίηση παραγράφου 1 στοιχείου α)

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή

Τροπολογία της ΕτΠ

α)

καθορισμό και χάραξη στρατηγικών ένταξης, που περιλαμβάνουν την ανάλυση αναγκών, τη βελτίωση δεικτών και την αξιολόγηση·

α)

καθορισμό και χάραξη στρατηγικών ένταξης , που περιλαμβάνουν την ανάλυση αναγκών, τη βελτίωση δεικτών και την αξιολόγηση ·

Αιτιολογία

Βλέπε σημεία 18 και 23.

Τροπολογία 9

Άρθρο 9

Παράγραφος 1 στοιχείο θ) νέο

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή

Τροπολογία της ΕτΠ

 

Αιτιολογία

Βλέπε σημείο 26.

Τροπολογία 10

Άρθρο 9

Παράγραφος 1 στοιχείο ι) νέο

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή

Τροπολογία της ΕτΠ

 

Αιτιολογία

Βλέπε σημείο 26.

Τροπολογία 11

Άρθρο 10

Παράγραφος στ) νέα

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή

Τροπολογία της ΕτΠ

 

Αιτιολογία

Βλέπε σημεία 46 και 54.

Τροπολογία 12

Άρθρο 11

Τροποποίηση παραγράφου α)

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή

Τροπολογία της ΕτΠ

α)

τη δημιουργία και τη βελτίωση της υποδομής ή υπηρεσιών στέγασης,

α)

τη δημιουργία και τη βελτίωση της υποδομής ή υπηρεσιών στέγασης, των συνθηκών υποδοχής ή κράτησης, ·

Αιτιολογία

Βλέπε σημείο 27.

Τροπολογία 13

Άρθρο 12

Τροποποίηση παραγράφου β)

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή

Τροπολογία της ΕτΠ

β)

τα επικουρούμενα μέτρα εθελοντικής επιστροφής, συμπεριλαμβανομένων ιατρικών εξετάσεων και συνδρομής, ρύθμισης των λεπτομερειών του ταξιδιού, χρηματικής συνδρομής, της παροχής συμβουλών και συνδρομής πριν και μετά την επιστροφή·

β)

τα επικουρούμενα μέτρα εθελοντικής επιστροφής, συμπεριλαμβανομένων ιατρικών εξετάσεων και συνδρομής, ρύθμισης των λεπτομερειών του ταξιδιού, χρηματικής συνδρομής, της παροχής συμβουλών και συνδρομής πριν και μετά την επιστροφή, ·

Αιτιολογία

Βλέπε σημεία 36 και 37.

Τροπολογία 14

Άρθρο 13

Τροποποίηση παραγράφου α)

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή

Τροπολογία της ΕτΠ

α)

δράσεις για την προώθηση και την ενίσχυση της επιχειρησιακής συνεργασίας μεταξύ των υπηρεσιών επιστροφής των κρατών μελών, και σε συνεργασία με τις προξενικές αρχές και τις μεταναστευτικές υπηρεσίες τρίτων χωρών·

α)

δράσεις για την προώθηση και την ενίσχυση της επιχειρησιακής συνεργασίας μεταξύ των υπηρεσιών επιστροφής των κρατών μελών, και σε συνεργασία με τις προξενικές αρχές και τις μεταναστευτικές υπηρεσίες τρίτων χωρών, ·

Αιτιολογία

Βλέπε σημείο 36.

Τροπολογία 15

Άρθρο 17

Τροποποίηση παραγράφου 4

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή

Τροπολογία της ΕτΠ

4.   Οι ακόλουθες ευάλωτες ομάδες προσφύγων περιλαμβάνονται σε κάθε περίπτωση στις κοινές

προτεραιότητες επανεγκατάστασης της Ένωσης και είναι επιλέξιμες για το κατ' αποκοπή ποσό που αναφέρεται στην παράγραφο 2:

γυναίκες και παιδιά που διατρέχουν κίνδυνο,

πρόσωπα με ιατρικές ανάγκες οι οποίες μπορούν να αντιμετωπιστούν μόνο μέσω της επανεγκατάστασης,

πρόσωπα που έχουν ανάγκη από επείγουσα επανεγκατάσταση ή επανεγκατάσταση για λόγους νομικής ή σωματικής προστασίας.

4.   Οι ακόλουθες ευάλωτες ομάδες προσφύγων περιλαμβάνονται σε κάθε περίπτωση στις κοινές

προτεραιότητες επανεγκατάστασης της Ένωσης και είναι επιλέξιμες για το κατ' αποκοπή ποσό που αναφέρεται στην παράγραφο 2:

γυναίκες και παιδιά που διατρέχουν κίνδυνο,

πρόσωπα με ιατρικές ανάγκες οι οποίες μπορούν να αντιμετωπιστούν μόνο μέσω της επανεγκατάστασης,

πρόσωπα που έχουν ανάγκη από επείγουσα επανεγκατάσταση ή επανεγκατάσταση για λόγους νομικής ή σωματικής προστασίας.

Αιτιολογία

Βλέπε σημείο 33. Η παροχή προτεραιότητας σε άτομα με ψυχολογικές ανάγκες αποτελεί ορθή πρακτική που χρησιμοποιείται από την Ύπατη Αρμοστεία των Ηνωμένων Εθνών για τους Πρόσφυγες (UNHCR) και άλλους.

Τροπολογία 16

Άρθρο 18

Παράγραφος 5 νέα

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή

Τροπολογία της ΕτΠ

 

5.   

Αιτιολογία

Βλέπε σημείο 32.

Τροπολογία 17

Άρθρο 18

Παράγραφος 6 νέα

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή

Τροπολογία της ΕτΠ

 

6.   

Αιτιολογία

Βλέπε σημείο 30.

Τροπολογία 18

Άρθρο 19

Τροποποίηση παραγράφου 1

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή

Τροπολογία της ΕτΠ

1.   Για τη διάθεση του ποσού που αναφέρεται στο άρθρο 15 παράγραφος 1 στοιχείο γ), η Επιτροπή εκτιμά, μέχρι την 31η Μαΐου 2017, αντίστοιχα, τις ανάγκες των κρατών μελών σε σχέση με τα συστήματα ασύλου και υποδοχής τους, την κατάστασή τους όσον αφορά τις μεταναστευτικές ροές το διάστημα από το 2014 έως το 2016 και τις αναμενόμενες εξελίξεις.

1.   Για τη διάθεση του ποσού που αναφέρεται στο άρθρο 15 παράγραφος 1 στοιχείο γ), η Επιτροπή εκτιμά, μέχρι την 31η Μαΐου 2017, αντίστοιχα, τις ανάγκες των κρατών μελών σε σχέση με τα συστήματα ασύλου και υποδοχής τους, την κατάστασή τους όσον αφορά τις μεταναστευτικές ροές το διάστημα από το 2014 έως το 2016 και τις αναμενόμενες εξελίξεις, .

Αιτιολογία

Οι καταστάσεις στον τομέα της μετανάστευσης μπορούν να αλλάξουν από τη μια στιγμή στην άλλη και το σύστημα θα πρέπει να είναι αρκετά ευέλικτο ώστε να μπορεί να αντιμετωπίσει αυτές τις αλλαγές.

Τροπολογία 19

Άρθρο 22

Τροποποίηση παραγράφου 1

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή

Τροπολογία της ΕτΠ

1.   Το Ταμείο χορηγεί επείγουσα χρηματοδοτική συνδρομή για την αντιμετώπιση έκτακτων και ειδικών αναγκών σε περίπτωση κατάστασης έκτακτης ανάγκης.

1.   Το Ταμείο χορηγεί επείγουσα χρηματοδοτική συνδρομή για την αντιμετώπιση έκτακτων και ειδικών αναγκών σε περίπτωση κατάστασης έκτακτης ανάγκης.

Αιτιολογία

Βλέπε σημείο 53.

Τροπολογία 20

Άρθρο 23

Τροποποίηση παραγράφου 2 στοιχείου α)

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή

Τροπολογία της ΕτΠ

α)

να χρησιμεύει ως συμβουλευτικό συμβούλιο της Ένωσης σε θέματα μετανάστευσης και ασύλου μέσω του συντονισμού και της συνεργασίας τόσο σε εθνικό επίπεδο όσο και στο επίπεδο της Ένωσης με τους αντιπροσώπους κρατών μελών, ακαδημαϊκών φορέων, της κοινωνίας των πολιτών, ομάδων προβληματισμού και άλλων φορέων της Ένωσης και διεθνών οργανισμών·

α)

να χρησιμεύει ως συμβουλευτικό συμβούλιο της Ένωσης σε θέματα μετανάστευσης και ασύλου μέσω του συντονισμού και της συνεργασίας τόσο σε εθνικό επίπεδο όσο και στο επίπεδο της Ένωσης με τους αντιπροσώπους κρατών μελών, ακαδημαϊκών φορέων, της κοινωνίας των πολιτών, , ομάδων προβληματισμού και άλλων φορέων της Ένωσης και διεθνών οργανισμών·

Αιτιολογία

Βλέπε σημείο 15.

Τροπολογία 21

Άρθρο 23

Τροποποίηση παραγράφου 5 στοιχείου γ)

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή

Τροπολογία της ΕτΠ

γ)

τα Εθνικά Σημεία Επαφής που ορίζονται από τα κράτη μέλη, καθένα από τα οποία αποτελείται από τουλάχιστον τρεις εμπειρογνώμονες οι οποίοι διαθέτουν συλλογικά εμπειρογνωμοσύνη στον τομέα του ασύλου και της μετανάστευσης, και τα οποία καλύπτουν τα ζητήματα της διαμόρφωσης πολιτικής, του δικαίου, της έρευνας και των στατιστικών και συντονίζουν και παρέχουν τις εθνικές συνεισφορές στις δραστηριότητες που αναφέρονται στο άρθρο 19 παράγραφος 1, για να υπάρξουν εισηγήσεις από όλους τους ενδιαφερόμενους φορείς·

γ)

τα Εθνικά Σημεία Επαφής που ορίζονται από τα κράτη μέλη, καθένα από τα οποία αποτελείται από τουλάχιστον τρεις εμπειρογνώμονες οι οποίοι διαθέτουν συλλογικά εμπειρογνωμοσύνη στον τομέα του ασύλου και της μετανάστευσης, και τα οποία καλύπτουν τα ζητήματα της διαμόρφωσης πολιτικής, του δικαίου, της έρευνας και των στατιστικών και συντονίζουν και παρέχουν τις εθνικές συνεισφορές στις δραστηριότητες που αναφέρονται στο άρθρο 19 παράγραφος 1, για να υπάρξουν εισηγήσεις από όλους τους ενδιαφερόμενους φορείς·

Αιτιολογία

Βλέπε σημείο 13. Κάτι τέτοιο θα συνέβαλε στην αύξηση της διαφάνειας των μηχανισμών.

COM(2011) 752 τελικό

Κανονισμός σχετικά με τον καθορισμό γενικών διατάξεων όσον αφορά το Ταμείο Ασύλου και Μετανάστευσης και το μέσο για τη χρηματοδοτική στήριξη της αστυνομικής συνεργασίας, της πρόληψης και καταστολής της εγκληματικότητας και της διαχείρισης κρίσεων

Τροπολογία 1

Άρθρο 4

Τροποποίηση

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή

Τροπολογία της ΕτΠ

Οι χρηματοδοτούμενες βάσει των ειδικών κανονισμών δράσεις είναι σύμφωνες με το εφαρμοστέο ενωσιακό και εθνικό δίκαιο.

Οι χρηματοδοτούμενες βάσει των ειδικών κανονισμών δράσεις είναι σύμφωνες με το εφαρμοστέο ενωσιακό και εθνικό δίκαιο, .

Αιτιολογία

Η νομολογία του ΕΔΑΔ αποτελεί μέρος της ΕΕ αλλά, ορισμένες φορές, τα αποτελέσματα των αποφάσεων δεν τίθενται σε εφαρμογή από τα κράτη μέλη. Καλό είναι να τονίζεται η σημασία τους.

Τροπολογία 2

Άρθρο 8

Παράγραφος 5 νέα

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή

Τροπολογία της ΕτΠ

 

5.   

Αιτιολογία

Βλέπε σημείο 53.

Τροπολογία 3

Άρθρο 12

Τροποποίηση παραγράφου 1

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή

Τροπολογία της ΕτΠ

1.   Κάθε κράτος μέλος οργανώνει, σύμφωνα με τους ισχύοντες εθνικούς κανόνες και τις πρακτικές, εταιρική σχέση με τις αρμόδιες αρχές και τους φορείς για την εκπόνηση και εφαρμογή εθνικών προγραμμάτων.

1.   Κάθε κράτος μέλος οργανώνει, σύμφωνα με τους ισχύοντες εθνικούς κανόνες και τις πρακτικές, εταιρική σχέση με τις αρμόδιες αρχές και τους φορείς για την εκπόνηση και εφαρμογή εθνικών προγραμμάτων.

Οι εν λόγω αρχές και οργανισμοί περιλαμβάνουν τις αρμόδιες περιφερειακές, τοπικές, αστικές αρχές και άλλες δημόσιες αρχές και, κατά περίπτωση, διεθνείς οργανισμούς και φορείς που αντιπροσωπεύουν την κοινωνία των πολιτών, όπως οι μη κυβερνητικές οργανώσεις ή οι κοινωνικοί εταίροι.

Οι εν λόγω αρχές και οργανισμοί περιλαμβάνουν τις αρμόδιες περιφερειακές, τοπικές, αστικές αρχές και άλλες δημόσιες αρχές και διεθνείς οργανισμούς και φορείς που αντιπροσωπεύουν την κοινωνία των πολιτών , όπως οι μη κυβερνητικές οργανώσεις ή οι κοινωνικοί εταίροι.

Αιτιολογία

Η λέξη «σχετικούς» σε σχέση με τη φράση «κατά περίπτωση» αφαιρεί ένα βαθμό διακριτικής ευχέρειας που θα μπορούσε να οδηγήσει σε ασάφεια. Η συνεισφορά των ομάδων στόχων αποτελεί ακρογωνιαίο λίθο στον προγραμματισμό της ΕΕ.

Τροπολογία 4

Άρθρο 12

Τροποποίηση παραγράφου 4

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή

Τροπολογία της ΕτΠ

4.   Κάθε κράτος μέλος συγκροτεί μία επιτροπή παρακολούθησης για τη στήριξη της εφαρμογής των εθνικών προγραμμάτων.

4.   Κάθε κράτος μέλος συγκροτεί μία επιτροπή παρακολούθησης για τη στήριξη της εφαρμογής των εθνικών προγραμμάτων.

Αιτιολογία

Βλέπε σημείο 13. Αυτό θα οδηγούσε σε αυξημένη διαφάνεια και στην αποφυγή πιθανών συγκρούσεων συμφερόντων.

Τροπολογία 5

Άρθρο 12

Τροποποίηση παραγράφου 5

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή

Τροπολογία της ΕτΠ

5.   Η Επιτροπή μπορεί να συμμετέχει στις εργασίες της επιτροπής παρακολούθησης με συμβουλευτική ιδιότητα.

5.   Η Επιτροπή συμμετέχει στις εργασίες της επιτροπής παρακολούθησης με συμβουλευτική ιδιότητα.

Αιτιολογία

Η συμμετοχή της Επιτροπής είναι πολύ σημαντική και δεν πρέπει να εξαρτάται από τη διακριτική ευχέρεια της.

Τροπολογία 6

Άρθρο 14

Παράγραφος 5 στοιχείο ζ) νέο

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή

Τροπολογία της ΕτΠ

 

Αιτιολογία

Βλέπε σημεία 18 και 19.

Τροπολογία 7

Άρθρο 20

Τροποποίηση παραγράφου 2 στοιχείου γ)

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή

Τροπολογία της ΕτΠ

γ)

δαπάνες για αξιολογήσεις δράσεων ή έργων·

γ)

δαπάνες για αξιολογήσεις δράσεων ή έργων ·

Αιτιολογία

Βλέπε σημεία 18 και 19. Οι σχετικοί ενδιαφερόμενοι φορείς βρίσκονται σε θέση να κρίνουν την απόδοση ενός έργου.

Τροπολογία 8

Άρθρο 23

Τροποποίηση παραγράφου 1 στοιχείου β)

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή

Τροπολογία της ΕτΠ

β)

μια διαπιστευμένη αρμόδια αρχή: ένας δημόσιος οργανισμός του κράτους μέλους ο οποίος θα είναι αποκλειστικά υπεύθυνος για τη διαχείριση και τον έλεγχο του εθνικού προγράμματος και θα χειρίζεται όλη την επικοινωνία με την Επιτροπή·

β)

μια διαπιστευμένη αρμόδια αρχή: ένας δημόσιος οργανισμός του κράτους μέλους και ο οποίος θα είναι αποκλειστικά υπεύθυνος για τη διαχείριση και τον έλεγχο του εθνικού προγράμματος και θα χειρίζεται όλη την επικοινωνία με την Επιτροπή·

Αιτιολογία

Βλέπε σημεία 18 και 19.

Τροπολογία 9

Άρθρο 25

Παράγραφος 5 στοιχείο δ) νέο

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή

Τροπολογία της ΕτΠ

 

Αιτιολογία

Βλέπε σημεία 18 και 19. Οι σχετικοί ενδιαφερόμενοι φορείς βρίσκονται σε θέση να κρίνουν την απόδοση ενός έργου.

Τροπολογία 10

Άρθρο 48

Τροποποίηση παραγράφου 1 στοιχείου β)

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή

Τροπολογία της ΕτΠ

β)

να δημοσιοποιούν τους δυνητικούς δικαιούχους για τις ευκαιρίες χρηματοδότησης βάσει των εθνικών προγραμμάτων·

β)

να δημοσιοποιούν τους δυνητικούς δικαιούχους για τις ευκαιρίες χρηματοδότησης βάσει των εθνικών προγραμμάτων, ·

Αιτιολογία

Βλέπε σημείο 14.

Τροπολογία 11

Άρθρο 50

Παράγραφος 7 νέα

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή

Τροπολογία της ΕτΠ

 

7.   

Αιτιολογία

Βλέπε σημεία 18 και 19.

Τροπολογία 12

Άρθρο 51

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή

Τροπολογία της ΕτΠ

2.   Τα κράτη μέλη εγγυώνται την εφαρμογή διαδικασιών για την παραγωγή και συλλογή των δεδομένων που είναι απαραίτητα για τις αξιολογήσεις, συμπεριλαμβανομένων των δεδομένων που συνδέονται με κοινούς δείκτες και ειδικούς δείκτες προγράμματος.

2.   Τα κράτη μέλη εγγυώνται την εφαρμογή διαδικασιών για την παραγωγή και συλλογή των δεδομένων που είναι απαραίτητα για τις αξιολογήσεις, συμπεριλαμβανομένων των δεδομένων που συνδέονται με κοινούς δείκτες και ειδικούς δείκτες προγράμματος .

Αιτιολογία

Βλέπε σημείο 13.

Τροπολογία 13

Άρθρο 55

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή

Τροπολογία της ΕτΠ

1.   Η Επιτροπή συνεπικουρείται από την κοινή επιτροπή ασύλου, μετανάστευσης και ασφάλειας που θεσπίζεται με τον παρόντα κανονισμό. Η εν λόγω επιτροπή είναι επιτροπή κατά την έννοια του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 182/2011.

1.   Η Επιτροπή συνεπικουρείται από την κοινή επιτροπή ασύλου, μετανάστευσης και ασφάλειας που θεσπίζεται με τον παρόντα κανονισμό . Η εν λόγω επιτροπή είναι επιτροπή κατά την έννοια του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 182/2011.

Αιτιολογία

Βλέπε σημεία 18 και 19.

COM (2011) 753 τελικό

Κανονισμός για τη θέσπιση, στο πλαίσιο του Ταμείου Εσωτερικής Ασφάλειας, του μέσου για τη χρηματοδοτική στήριξη της αστυνομικής συνεργασίας, της πρόληψης και καταστολής της εγκληματικότητας και της διαχείρισης των κρίσεων

Τροπολογία 1

Άρθρο 3

Τροποποίηση παραγράφου 2 στοιχείου α)

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή

Τροπολογία της ΕτΠ

α)

πρόληψη και καταστολή του διασυνοριακού, σοβαρού και οργανωμένου εγκλήματος, συμπεριλαμβανομένης της τρομοκρατίας, και ενίσχυση του συντονισμού και της συνεργασίας μεταξύ των αρχών επιβολής του νόμου των κρατών μελών και με τις σχετικές τρίτες χώρες.

α)

πρόληψη και καταστολή του διασυνοριακού, σοβαρού και οργανωμένου εγκλήματος, συμπεριλαμβανομένης της τρομοκρατίας, και ενίσχυση του συντονισμού και της συνεργασίας μεταξύ των αρχών επιβολής του νόμου των κρατών μελών, και με τις σχετικές τρίτες χώρες.

Αιτιολογία

Βλέπε σημεία 41 και 55.

Τροπολογία 2

Άρθρο 3

Τροποποίηση παραγράφου 3 στοιχείου α)

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή

Τροπολογία της ΕτΠ

α)

μέτρα (μεθόδους, μέσα, διαρθρώσεις) που ενισχύουν την ικανότητα των κρατών μελών να προβλέπουν και να καταπολεμούν το διασυνοριακό, σοβαρό και οργανωμένο έγκλημα συμπεριλαμβανομένης της τρομοκρατίας, ιδιαίτερα μέσω συμπράξεων δημόσιου και ιδιωτικού τομέα, ανταλλαγής πληροφοριών και βέλτιστων πρακτικών, πρόσβασης σε δεδομένα, διαλειτουργικών τεχνολογιών, συγκρίσιμων στατιστικών, εφαρμοσμένης εγκληματολογίας, επικοινωνίας και ευαισθητοποίησης του κοινού.

α)

μέτρα (μεθόδους, , μέσα, διαρθρώσεις) που ενισχύουν την ικανότητα των κρατών μελών να προβλέπουν και να καταπολεμούν το διασυνοριακό, σοβαρό και οργανωμένο έγκλημα συμπεριλαμβανομένης της τρομοκρατίας, ιδιαίτερα μέσω συμπράξεων δημόσιου και ιδιωτικού τομέα, ανταλλαγής πληροφοριών και βέλτιστων πρακτικών, πρόσβασης σε δεδομένα, , διαλειτουργικών τεχνολογιών, συγκρίσιμων στατιστικών, εφαρμοσμένης εγκληματολογίας, επικοινωνίας και ευαισθητοποίησης του κοινού.

Αιτιολογία

Βλέπε σημεία 38, 39, 40, 41, 43 και 44.

Τροπολογία 3

Άρθρο 4

Τροποποίηση παραγράφου 1 στοιχείου α)

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή

Τροπολογία της ΕτΠ

α)

τη βελτίωση της αστυνομικής συνεργασίας και του συντονισμού μεταξύ αρχών επιβολής του νόμου, συμπεριλαμβανομένων των κοινών ομάδων έρευνας και όλων των άλλων μορφών κοινής διασυνοριακής δράσης, την πρόσβαση και την ανταλλαγή πληροφοριών και τις διαλειτουργικές τεχνολογίες·

α)

τη βελτίωση της αστυνομικής συνεργασίας και του συντονισμού μεταξύ αρχών επιβολής του νόμου , συμπεριλαμβανομένων των κοινών ομάδων έρευνας και όλων των άλλων μορφών κοινής διασυνοριακής δράσης, την πρόσβαση και την ανταλλαγή πληροφοριών και τις διαλειτουργικές τεχνολογίες·

Αιτιολογία

Βλέπε σημεία 38 και 40.

Τροπολογία 4

Άρθρο 4

Παράγραφος 1 στοιχείο η) νέο

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή

Τροπολογία της ΕτΠ

 

Αιτιολογία

Βλέπε σημείο 42.

Τροπολογία 5

Άρθρο 4

Παράγραφος 1 στοιχείο θ) νέο

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή

Τροπολογία της ΕτΠ

 

Αιτιολογία

Βλέπε σημείο 41.

Τροπολογία 6

Άρθρο 6

Τροποποίηση παραγράφου 1

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή

Τροπολογία της ΕτΠ

1.   Το εθνικό πρόγραμμα που απαιτείται από το παρόν μέσο και αυτό που απαιτείται από τον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. XXX/2012 για τη θέσπιση, στο πλαίσιο του Ταμείου Εσωτερικής Ασφάλειας, του μέσου για τη χρηματοδοτική στήριξη των εξωτερικών συνόρων και των θεωρήσεων θα καταρτιστεί από κοινού από τα κράτη μέλη και θα υποβληθεί στην Επιτροπή υπό τη μορφή ενός ενιαίου εθνικού προγράμματος για το Ταμείο, σύμφωνα με το άρθρο 14 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. XXX/2012 [οριζόντιος κανονισμός].

1.   Το εθνικό πρόγραμμα που απαιτείται από το παρόν μέσο και αυτό που απαιτείται από τον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. XXX/2012 για τη θέσπιση, στο πλαίσιο του Ταμείου Εσωτερικής Ασφάλειας, του μέσου για τη χρηματοδοτική στήριξη των εξωτερικών συνόρων και των θεωρήσεων θα καταρτιστεί από κοινού από τα κράτη μέλη και θα υποβληθεί στην Επιτροπή υπό τη μορφή ενός ενιαίου εθνικού προγράμματος για το Ταμείο, σύμφωνα με το άρθρο 14 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. XXX/2012 [οριζόντιος κανονισμός].

Αιτιολογία

Βλέπε σημεία 18 και 19.

Τροπολογία 7

Άρθρο 14α

Να προστεθεί το ακόλουθο νέο σημείο:

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή

Τροπολογία της ΕτΠ

 

   

   

Αιτιολογία

Για τη στήριξη των διασυνοριακών μέτρων των αστυνομικών αρχών μπορούσαν μέχρι πρόσφατα να χρησιμοποιηθούν εναλλακτικά είτε το Πρόγραμμα της Επιτροπής για την πρόληψη και καταστολή της εγκληματικότητας (ISEC) είτε οι ενισχύσεις του στόχου 3 του ΕΤΠΑ (αρχή της συμπληρωματικότητας, άρθρο 11 της απόφασης 2007/125/JI του Συμβουλίου). Ενώ τα μέτρα που υπάγονται στο πρόγραμμα ISEC χρηματοδοτούνται κεντρικά από την Ένωση, οι πόροι που χορηγούνται βάσει του στόχου 3 υπόκεινται σε αποκεντρωμένη διαχείριση. Με το άρθρο 14 της πρότασης κανονισμού για το Ταμείο Εσωτερικής Ασφάλειας (ISF) αναιρείται η απόφαση του Συμβουλίου του 2007 κατά την μελλοντική δημοσιονομική περίοδο. Με αυτόν τον τρόπο αναιρείται και η αρχή της συμπληρωματικότητας μεταξύ των ενωσιακών μέσων χρηματοδότησης. Συνεπώς, δεν θα υπάρχει πλέον η δυνατότητα επιλογής μεταξύ της χρηματοδότησης με πόρους του ISF ή με πόρους του στόχου 3. Δεν θα πρέπει όμως να εγκαταλειφθούν τα πλεονεκτήματα που προσφέρει η χρησιμοποίηση διαφορετικών μέσων χρηματοδότησης. Εάν η συμπληρωματικότητα καταργείται για την αποφυγή διπλής χρηματοδότησης, ο κίνδυνος αυτός μπορεί να ληφθεί κατάλληλα υπόψη στα πλαίσια της χορήγησης των ενισχύσεων. Προτείνεται, συνεπώς, να θεμελιωθούν η συμπληρωματικότητα και η προστατευτική ρήτρα που προβλέπει το άρθρο 11, παράγραφος 3 στου προγράμματος ISEC σε ένα νέο άρθρο 14 α) της πρότασης κανονισμού για το Ταμείο Εσωτερικής Ασφάλειας (ISF)

Βρυξέλλες, 18 Ιουλίου 2012

Η Πρόεδρος της Επιτροπής των Περιφερειών

Mercedes BRESSO


(1)  CdR 201/2009, σημείο 1

(2)  CdR 201/2039, σημεία 8 και 9

(3)  CdR 170/2010, σημείο 43.

(4)  COM(2011) 752 τελικό.

(5)  Ανακοίνωση της Επιτροπής: Ευρωπαϊκή Ατζέντα για την ένταξη των υπηκόων τρίτων χωρών – COM(2011) 455 final.

(6)  CdR 170/2010, σημεία 41 και 42

(7)  CdR 201/2009, σημείο 92.

(8)  CdR 170/2010, σημείο 48.

(9)  CdR 201/2009, σημείο 87.

(10)  COM(2012) 85 final.

(11)  CdR 210/2008, σημείο 30.

(12)  CdR 201/2009, σημεία 76 και 77.


13.9.2012   

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 277/43


Γνωμοδότηση της Επιτροπής των Περιφερειών με θέμα «Ενίσχυση της αλληλεγγύης εντός της ΕΕ στην πολιτική ασύλου»

2012/C 277/06

Η ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΤΩΝ ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΩΝ

φρονεί ότι τα προτεινόμενα προγράμματα αποτελούν σημαντικά μέσα στήριξης της εφαρμογής των πολιτικών της ΕΕ στους τομείς της δικαιοσύνης, των δικαιωμάτων και της ιθαγένειας·

κρίνει ότι οι προτάσεις συνάδουν με την αρχή της επικουρικότητας καθότι αφενός διαθέτουν σημαντική διασυνοριακή διάσταση για τους σχετικούς τομείς δράσης και αφετέρου προβλέπουν την υλοποίηση του ευρωπαϊκού χώρου δικαιοσύνης και δικαιωμάτων για τον οποίο απαιτούνται μηχανισμοί διεθνούς συνεργασίας και δυνατότητες δικτύωσης για τους ενδιαφερόμενους επαγγελματίες, πράγματα που δύσκολα επιτυγχάνονται αποτελεσματικά μέσω της μεμονωμένης δράσης των επιμέρους κρατών μελών·

κρίνει ότι οι διατάξεις που περιλαμβάνονται στο Πολυετές Δημοσιονομικό Πλαίσιο 2014-2020 μπορούν να οδηγήσουν σε δράσεις με προστιθέμενη αξία σε ευρωπαϊκό επίπεδο, που θα αποσκοπούν στην ανάπτυξη του ευρωπαϊκού χώρου δικαιοσύνης καθώς και στην περαιτέρω προώθηση και την καλύτερη προστασία των ανθρωπίνων δικαιωμάτων που πηγάζουν από τη Συνθήκη για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης και από τον Χάρτη θεμελιωδών δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης·

υπενθυμίζει τη δέσμευση και τη βούλησή της να στηρίξει το χώρο ελευθερίας, ασφάλειας και δικαιοσύνης καθώς και να προωθήσει την ευρωπαϊκή ιθαγένεια·

καλεί την Επιτροπή και τα κράτη μέλη να επιδιώξουν τη μέγιστη δυνατή συμμετοχή των τοπικών και περιφερειακών αρχών στην υλοποίηση των προγραμμάτων, ιδίως όσον αφορά την κατάρτιση και την ανάπτυξη των ετησίων προγραμμάτων εργασιών·

προτείνει να συμμετέχει εκπρόσωπος της Επιτροπής των Περιφερειών στη συμβουλευτική διαδικασία.

Εισηγητής

ο κ. Giuseppe VARACALLI (IT/ALDE) Δήμαρχος Ιέρακα Καλαβρίας

Έγγραφο αναφοράς

 

Πρόταση κανονισμού του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου για τη θέσπιση, για την περίοδο 2014-2020, του προγράμματος «Δικαιώματα και Ιθαγένεια»

COM(2011) 758 final

 

Πρόταση κανονισμού του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου για τη θέσπιση, για την περίοδο 2014-2020, του προγράμματος «Δικαιοσύνη»

COM(2011) 759 final

 

Πρόταση κανονισμού του Συμβουλίου για τη θέσπιση του προγράμματος «Ευρώπη για τους πολίτες» για την περίοδο 2014-2020

COM(2011) 884 final

I.   ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ ΣΥΣΤΑΣΕΙΣ

Η ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΤΩΝ ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΩΝ

Γενικές παρατηρήσεις

1.

φρονεί ότι τα προτεινόμενα προγράμματα αποτελούν σημαντικά μέσα στήριξης της εφαρμογής των πολιτικών της ΕΕ στους τομείς της δικαιοσύνης, των δικαιωμάτων και της ιθαγένειας· πρόκειται όντως για προγράμματα που στο σύνολό τους αποσκοπούν στη στήριξη των δραστηριοτήτων των κρατών μελών για την ενίσχυση της κατανόησης και την τόνωση της εφαρμογής του δικαίου και των πολιτικών της ΕΕ στα κράτη μέλη, την προώθηση της διεθνούς συνεργασίας και τη βελτίωση της επίγνωσης των δυνητικών προβλημάτων στους επιμέρους τομείς παρέμβασης, προκειμένου να διασφαλιστεί ότι η εφαρμογή των πολιτικών και των κανόνων θα βασίζεται σε πραγματικά δεδομένα. Το πρόγραμμα “Ευρώπη για τους πολίτες”, ειδικότερα, αποσκοπεί στην προαγωγή της ανάπτυξης μιας ιθαγένειας της Ένωσης·

2.

κρίνει ότι οι προτάσεις συνάδουν με την αρχή της επικουρικότητας καθότι αφενός διαθέτουν σημαντική διασυνοριακή διάσταση για τους σχετικούς τομείς δράσης και αφετέρου προβλέπουν την υλοποίηση του ευρωπαϊκού χώρου δικαιοσύνης και δικαιωμάτων για τον οποίο απαιτούνται μηχανισμοί διεθνούς συνεργασίας και δυνατότητες δικτύωσης για τους ενδιαφερόμενους επαγγελματίες, πράγματα που δύσκολα επιτυγχάνονται αποτελεσματικά μέσω της μεμονωμένης δράσης των επιμέρους κρατών μελών·

3.

εκτιμά ότι οι προτάσεις συνάδουν επίσης με την αρχή της αναλογικότητας, έχοντας διαπιστώσει πως η μορφή και το περιεχόμενό τους αντιστοιχούν σε ό,τι δυνητικά χρειάζεται για την επίτευξη των προβλεπόμενων στόχων· κρίνει επίσης ότι η χρηματοδότηση που προβλέπεται συνολικά για τα τρία προγράμματα είναι επαρκής για την αποτελεσματική τους υλοποίηση, λαμβανομένου επίσης υπόψη ότι η χρηματοδότηση παρέμεινε στο επίπεδο της χρηματοδότησης που προβλέφθηκε για τα τρέχοντα προγράμματα και για τους ίδιους τομείς παρέμβασης, με τη ρητή πρόβλεψη δυνατότητας αύξησής της σε περίπτωση ένταξης νέου κράτους μέλους·

4.

κρίνει, όσον αφορά τη βελτίωση της νομοθεσίας, ότι οι εκτιμήσεις αντικτύπου που συνοδεύουν τις προτάσεις είναι επαρκώς τεκμηριωμένες και πλήρεις, δεδομένου ότι η Ευρωπαϊκή Επιτροπή διαβουλεύτηκε, κατά το προπαρασκευαστικό στάδιο, τα ενδιαφερόμενα μέρη και τα σχετικά συμπεράσματα περιέχονται στις ίδιες τις εκτιμήσεις αντικτύπου, ενώ ανάλογες διαβουλεύσεις πραγματοποιήθηκαν σε διαφορετικό βαθμό με τις τοπικές και περιφερειακές αρχές·

5.

κρίνει ότι οι διατάξεις που περιλαμβάνονται στο Πολυετές Δημοσιονομικό Πλαίσιο 2014-2020 μπορούν να οδηγήσουν σε δράσεις με προστιθέμενη αξία σε ευρωπαϊκό επίπεδο, που θα αποσκοπούν στην ανάπτυξη του ευρωπαϊκού χώρου δικαιοσύνης καθώς και στην περαιτέρω προώθηση και την καλύτερη προστασία των ανθρωπίνων δικαιωμάτων που πηγάζουν από τη Συνθήκη για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης και από τον Χάρτη θεμελιωδών δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης·

6.

ευελπιστεί ότι τα προγράμματα θα συνεχίσουν να συμβάλλουν τόσο στην προοδευτική πραγμάτωση ολοένα καλύτερης κατανόησης της ΕΕ από τους πολίτες πρωτίστως μέσω της υποκίνησης της ενεργού τους συμμετοχής, όσο και στη σημαντική αύξηση της ευαισθητοποίησης·

7.

ελπίζει ότι, εκτός των άλλων, το στάδιο υλοποίησης των προγραμμάτων “Δικαιώματα και ιθαγένεια” (ιδίως όσον αφορά τον ειδικό στόχο “Συμβολή στην αύξηση της άσκησης των δικαιωμάτων που απορρέουν από την ιθαγένεια της Ένωσης”) και “Ευρώπη για τους πολίτες” (ιδίως όσον αφορά το γενικό στόχο “Βελτίωση της ικανότητας των πολιτών στα κοινά σε επίπεδο Ένωσης” και τον ειδικό στόχο “Ενθάρρυνση της συμμετοχής των πολιτών στις δημοκρατικές διαδικασίες και στα κοινά σε ενωσιακό επίπεδο …”) θα μπορέσει επίσης να οδηγήσει στην καλύτερη συνειδητοποίηση μεταξύ των Ευρωπαίων πολιτών της δυνατότητας που τους δόθηκε πρόσφατα μέσω του σχετικού κανονισμού του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της 16/2/2011 σχετικά με την Πρωτοβουλία Ευρωπαίων Πολιτών (αρ. 211/2011) να προτείνουν νομοθετικές πρωτοβουλίες στην Επιτροπή επί ζητημάτων αρμοδιότητας της ΕΕ με την πρόβλεψη δυνατότητας προώθησης ή στήριξης αυτών των πρωτοβουλιών από οργανώσεις·

8.

υπενθυμίζει τη δέσμευση και τη βούλησή της να στηρίξει το χώρο ελευθερίας, ασφάλειας και δικαιοσύνης καθώς και να προωθήσει την ευρωπαϊκή ιθαγένεια·

9.

θεωρεί απαραίτητη, σε ό,τι αφορά το πρόγραμμα «Δικαιώματα και Ιθαγένεια», και ιδίως το θέμα της ισότητας των φύλων, την κατάλληλη και αποτελεσματική εφαρμογή των στοιχείων της πρότασης κανονισμού που περιλαμβάνονται: στην αιτιολογική σκέψη 12 για τη συνέχιση και ανάπτυξη των τριών προηγούμενων προγραμμάτων, με ιδιαίτερη αναφορά στο ειδικό πρόγραμμα για την πρόληψη και την καταπολέμηση της βίας εις βάρος παιδιών, νέων και γυναικών και την προστασία των θυμάτων και των ομάδων κινδύνου (Πρόγραμμα “Δάφνη ΙΙΙ”) και στις ενότητες «Ισότητα των φύλων» και «Καταπολέμηση των διακρίσεων και ποικιλομορφία» του κοινοτικού προγράμματος για την απασχόληση και την κοινωνική αλληλεγγύη – PROGRESS· στο άρθρο 4 (Ειδικοί στόχοι), στοιχείο β, με ιδιαίτερη αναφορά στον ειδικό στόχο της απαγόρευσης των διακρίσεων λόγω φύλου, και στην αρχή της ισότητας μεταξύ γυναικών και ανδρών·

10.

εκφράζει κατ' αρχήν την εκτίμησή της για την προβλεπόμενη αντικατάσταση των έξι λειτουργικών προγραμμάτων της περιόδου 2007-2013 από δύο, κρίνοντας ότι η μείωση μπορεί να οδηγήσει σε ταχύτερη και αποδοτικότερη διαχείριση των προβλεπόμενων δράσεων, στην καλύτερη εστίαση της κατανομής και την αποφυγή των προβλημάτων γεωγραφικής ανισορροπίας τα οποία έχει, όσον αφορά τα τρέχοντα προγράμματα, αναδείξει η ίδια η Επιτροπή στις νομοθετικές δημοσιονομικές επιλογές της που συνδέονται με τις προτάσεις·

11.

καλεί την Επιτροπή και τα κράτη μέλη να επιδιώξουν τη μέγιστη δυνατή συμμετοχή των τοπικών και περιφερειακών αρχών στην υλοποίηση των προγραμμάτων, ιδίως όσον αφορά την κατάρτιση και την ανάπτυξη των ετησίων προγραμμάτων εργασιών·

12.

συνιστά στην Επιτροπή, όσον αφορά την προβλεπόμενη και σαφώς σκόπιμη δυνατότητα των ιδιωτικών οργανισμών να επωφεληθούν επίσης των προβλεπόμενων δράσεων, να επιδιώξει και τη μελλοντική τελειοποίηση των μηχανισμών προληπτικού ελέγχου της ποιότητας των αιτημάτων·

13.

επισημαίνει ότι η προβληματική γύρω από τον χώρο ελευθερίας, ασφάλειας και δικαιοσύνης έχει ιδιαίτερο ενδιαφέρον για τις τοπικές και περιφερειακές αρχές, δεδομένου του άμεσου αντικτύπου που έχει στην καθημερινότητα των πολιτών της Ένωσης και στις αρμοδιότητες των τοπικών και περιφερειακών αρχών, καθώς επειδή οι τοπικές και περιφερειακές αρχές έχουν πολυάριθμες βασικές αρμοδιότητες όσον αφορά τους τομείς που σχετίζονται με αυτόν τον χώρο·

14.

υπογραμμίζει πως η επικουρικότητα και η εγγύτητα στους πολίτες και τους κατοίκους σημαίνουν για τις τοπικές και περιφερειακές αρχές την άμεση επαφή με τα προβλήματα και τις προσδοκίες των ίδιων των πολιτών, χάρη στην οποία συχνά οι τοπικές αρχές εφαρμόζουν καινοτόμες και κατάλληλες λύσεις·

15.

επισημαίνει, όσον αφορά το πρόγραμμα “Ευρώπη για τους πολίτες”, ότι η συμμετοχή στις αδελφοποιήσεις πόλεων, δραστηριότητα που αναγνωρίζεται ρητά στο ίδιο το πρόγραμμα, έχει οδηγήσει σε πολυτιμότατη ανταλλαγή εμπειριών μεταξύ κοινοτήτων από διαφορετικές περιοχές και σε επιτυχημένες πειραματικές πρωτοβουλίες μέσω των οποίων οι τοπικές και περιφερειακές αρχές αναδείχθηκαν σε παράγοντες προώθησης και διευκόλυνσης της ιθαγένειας·

16.

συμφωνεί με τη δυνατότητα που περιέχεται στις τρεις προτάσεις κανονισμού όλοι οι δημόσιοι οργανισμοί, συμπεριλαμβανομένων των τοπικών και περιφερειακών αρχών, να έχουν πρόσβαση στα προγράμματα, επισημαίνει ωστόσο ότι θα είναι σκόπιμο οι διαδικασίες αίτησης να μην είναι υπερβολικά επαχθείς, ιδίως όσον αφορά την προβλεπόμενη συμπληρωματικότητα μεταξύ των ίδιων των προγραμμάτων, καθώς και με τη σχετική και θεμιτή δυνατότητα χρήσης πόρων από διαφορετικά προγράμματα εφόσον η χρηματοδότηση καλύπτει πολλαπλά είδη δαπανών·

17.

επαναλαμβάνει τη συμφωνία της με τους στόχους των προγραμμάτων η οποία έχει ήδη εκφραστεί σε προηγούμενες γνωμοδοτήσεις, καθώς και την πάγια δέσμευσή της να προωθεί και να ενθαρρύνει την εφαρμογή τους σε γειτονικές χώρες μέσω των οργανισμών συνεργασίας της (ομάδες εργασίας, μικτές συμβουλευτικές επιτροπές, ARLEM) σύμφωνα με τις υφιστάμενες συμφωνίες συνεργασίας και σε συνεργασία με την Επιτροπή·

18.

τονίζει την ειδική σημασία της υλοποίησης ενός πραγματικού χώρου ελευθερίας, ασφάλειας και δικαιοσύνης προς όφελος των πολιτών σε έναν κόσμο με ολοένα και μεγαλύτερη κινητικότητα και χαιρετίζει την πρόοδο που έχει συντελεστεί προς την υλοποίηση αυτού του χώρου με επίκεντρο τους πολίτες, σε συμφωνία με τη δραστική και μακροχρόνια προώθηση ενός πολυεπίπεδου συστήματος προστασίας των δικαιωμάτων από την Επιτροπή των Περιφερειών·

19.

κρίνει αναγκαία την ισορροπημένη προσέγγιση των ζητημάτων ασφάλειας και προστασίας των θεμελιωδών δικαιωμάτων και ελευθεριών, με την εφαρμογή συνεκτικών μέσων στο χώρο ελευθερίας, ασφάλειας και δικαιοσύνης: προς τούτο δεν μπορεί να αγνοηθεί το γεγονός ότι η Ευρώπη διαθέτει ασφαλώς ένα συμπαγές κανονιστικό πλαίσιο προστασίας των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, το οποίο θα πρέπει να βελτιωθεί στην πράξη όσον αφορά την εγγύηση της αποτελεσματικής άσκησης αυτών των δικαιωμάτων·

20.

τονίζει ότι τα τρία προγράμματα στο σύνολό τους, καθώς και οι αντικειμενικές διαφορές μεταξύ τους, συμβάλλουν στην ευαισθητοποίηση των πολιτών όσον αφορά την ευρωπαϊκή διάσταση της ιθαγένειάς τους, ως μέσο συμμετοχής στη διαδικασία της ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης και της ανάπτυξης του δημοκρατικού ευρωπαϊκού οικοδομήματος·

21.

επαναλαμβάνει ορισμένους προβληματισμούς που περιέχονται στην πρόσφατα υιοθετηθείσα γνωμοδότηση για το νέο Πολυετές Δημοσιονομικό Πλαίσιο μετά το 2013, όπου αναδείχθηκε η ανάγκη επαρκών πόρων για την προώθηση των θεμελιωδών δικαιωμάτων, της δημοκρατίας και της συμμετοχής των πολιτών προκειμένου να οικοδομηθεί η ευρωπαϊκή ιθαγένεια. Τονίζει ότι έχει πρωταρχική σημασία το Πρόγραμμα “Ευρώπη για τους πολίτες” να θέσει στο επίκεντρο τις εταιρικές σχέσεις για τη στήριξη της κοινωνίας των πολιτών σε ευρωπαϊκό επίπεδο και παρατηρεί πως η ασφάλεια της ΕΕ συνδέεται στενά με την πρόοδο της δημοκρατίας, της χρηστής διακυβέρνησης και του κράτους Δικαίου στις τρίτες χώρες, αξίες τις οποίες η Ένωση καλείται να προωθήσει σε παγκόσμιο επίπεδο·

22.

υπενθυμίζει επίσης πως έχει αναφερθεί παλαιότερα στη σκοπιμότητα της στήριξης των διαφόρων μορφών εδαφικής συνεργασίας για την υλοποίηση έργων και παρεμβάσεων που αποσκοπούν στην εδραίωση της ευρωπαϊκής ιθαγένειας και οι οποίες δύνανται να συμβάλουν στη μείωση των φραγμών και του διοικητικού και γραφειοκρατικού φόρτου, μεταξύ άλλων μέσω της διάδοσης των πολυάριθμων βέλτιστων πρακτικών σε ζητήματα διασυνοριακών υπηρεσιών όπως, π.χ. αυτές που αναφέρονται στις υγειονομικές υπηρεσίες και στην πολυγλωσσία·

23.

ευελπιστεί ότι οι προβλεπόμενες δράσεις για αυτούς τους θεμελιώδεις τομείς μπορούν να τύχουν ιδιαίτερης προσοχής στα ετήσια προγράμματα εργασιών, ιδίως όσον αφορά τα προγράμματα “Δικαιώματα και ιθαγένεια” και “Ευρώπη για τους πολίτες”·

24.

αναγνωρίζει πως η σύμπτυξη των έξι παλαιότερων προγραμμάτων σε δύο, το πρόγραμμα “Δικαιοσύνη” και το πρόγραμμα “Δικαιώματα και ιθαγένεια”, καθώς και η αναμόρφωση του προγράμματος “Ευρώπη για τους πολίτες” μπορούν να καταστήσουν πιο ευέλικτο τον καθορισμό των προτεραιοτήτων της εξαετούς προγραμματικής περιόδου, μειώνοντας το κόστος διαχείρισης σε ευρωπαϊκό επίπεδο, περιορίζοντας τον γραφειοκρατικό φόρτο για τους δικαιούχους και επιτρέποντας τον καταλληλότερο και αποδοτικότερο εγκάρσιο χαρακτήρα των έργων που μέσω των ίδιων προγραμμάτων επιδιώκουν διαφορετικούς στόχους·

25.

τονίζει εκ νέου, ειδικά όσον αφορά τα ζητήματα δικαιοσύνης, όσα έχει ήδη υποστηρίξει σχετικά με την ανάγκη συντονισμού και ολοκλήρωσης των πολιτικών δικαιοσύνης και εσωτερικών υποθέσεων με τις υπόλοιπες πολιτικές της Ένωσης, ιδίως με την εξωτερική και την οικονομική και κοινωνική πολιτική, καθώς από τη βελτίωση του συντονισμού μεταξύ των προαναφερθεισών πολιτικών θα προκύψει ασφαλώς η ενίσχυση της συνολικής τους αποτελεσματικότητας·

26.

συμμερίζεται την άποψη ότι η προώθηση της ιθαγένειας αποτελεί εγκάρσια θεματική που θα πρέπει να λαμβάνεται υπόψη στις υπόλοιπες δράσεις της Ένωσης. Προς τούτο οι προβλεπόμενες συνέργιες με το Μέσο Προενταξιακής Βοήθειας (ΜΠΒ) είναι σημαντικές για τη διασφάλιση της επικαιροποίησης των μελλοντικών πολιτών της Ένωσης για την ευρωπαϊκή ιθαγένεια και για τα δικαιώματα και τις υποχρεώσεις τους·

27.

προσδοκά την εφαρμογή συγκεκριμένων λύσεων για την υλοποίηση της συμπληρωματικότητας και των συνεργιών μεταξύ των προτεινόμενων προγραμμάτων και άλλων μέσων της Ένωσης, καλεί δε την Επιτροπή να παρέχει σε συνεχή βάση ενημέρωση για τις εφαρμοστικές διατάξεις που θα εγγυηθούν την προαναφερθείσα συμπληρωματικότητα και τις συνεργίες·

28.

εκφράζει την ανησυχία της ως προς την αντικειμενικά ανεπαρκή δυνατότητα των τοπικών και περιφερειακών αρχών να συμμετέχουν αποτελεσματικά στο στάδιο της κατάρτισης των ετήσιων προγραμμάτων εργασιών και στην αξιολόγηση τουλάχιστον δύο εκ των τριών ειδικών προγραμμάτων: η διαδικασία οικοδόμησης της Ευρώπης των πολιτών δεν πρέπει να υλοποιείται χωρίς την πραγματική συμμετοχή, σε κάθε στάδιο, των τοπικών και περιφερειακών αρχών, που αποτελούν ζωτικής σημασίας επίπεδο διακυβέρνησης το οποίο εγγυάται την ευρύτερη δημοκρατική νομιμοποίηση των διαδικασιών λήψης αποφάσεων·

29.

ζητά, κατά συνέπεια, την εγγύηση της επίσημης συμμετοχής των τοπικών και περιφερειακών αρχών, μέσω της Επιτροπής των Περιφερειών, στο στάδιο της κατάρτισης των ετήσιων προγραμμάτων δραστηριοτήτων των προγραμμάτων “Δικαιώματα και ιθαγένεια” και “Ευρώπη για τους πολίτες”·

30.

ζητά επίσης, όσον αφορά τις προβλεπόμενες από την Επιτροπή εκθέσεις ενδιάμεσης και εκ των υστέρων αξιολόγησης και του προγράμματος “Δικαιώματα και ιθαγένεια”, τη δυνατότητα υπεύθυνης έκφρασης της γνώμης της, όπως προβλέπεται επίσημα για το πρόγραμμα “Ευρώπη για τους πολίτες”. Προς τούτο, ζητά ειδική σχετική πρόβλεψη στο προτεινόμενο πρόγραμμα “Δικαιώματα και ιθαγένεια”·

31.

ζητά η αξιολόγηση του βαθμού επίτευξης των συγκεκριμένων στόχων του προγράμματος “Δικαιώματα και ιθαγένεια” να εξαρτάται επίσης από τη συλλογή ποιοτικών και ποσοτικών δεδομένων σχετικά με την τήρηση, την άσκηση και την εφαρμογή των δικαιωμάτων αυτών, καθώς φρονεί ότι η προβλεπόμενη αναφορά στη γενικότερη αντίληψη σε ευρωπαϊκό επίπεδο δεν αποτελεί ικανό μέτρο από άποψη αποτελεσμάτων· σε σχέση με αυτό, παραπέμπει στις δραστηριότητες του Οργανισμού Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης και του Ευρωπαϊκού Ινστιτούτου για την Ισότητα των Φύλων για την εκπόνηση κατάλληλων δεικτών και συγκριτικών μελετών·

32.

συμμερίζεται τη σημασία του ρόλου που πρέπει να επιτελέσουν τα προτεινόμενα προγράμματα για τους Ευρωπαίους πολίτες μέσω των προβλεπόμενων δράσεων ευαισθητοποίησης και ενημέρωσης όσον αφορά την πλήρη πρόσβαση σε πληροφορίες, πράγμα που αποτελεί ολοένα και πιο αναγκαία προϋπόθεση για την ενεργό πολιτική συμμετοχή. Η ΕτΠ έχει ήδη αναφερθεί σε αυτήν την αρχή καλώντας τα ίδια της τα μέλη να μεριμνήσουν για την αποτελεσματική εγγύηση της πρόσβασης σε πληροφορίες στα επιμέρους κράτη·

33.

φρονεί, όσον αφορά το πρόγραμμα “Δικαιοσύνη”, ότι η προβλεπόμενη ανταλλαγή δικαστικών λειτουργών και υπαλλήλων στο ευρύτερο πλαίσιο του ευρωπαϊκού δικαστικού δικτύου ενισχύει τη θεμιτή προοδευτική αμοιβαία αναγνώριση των δικαστικών συστημάτων, βελτιώνοντας επίσης την αμοιβαία εμπιστοσύνη·

34.

υποστηρίζει θερμά την πρόταση χρηματοδότησης δραστηριοτήτων κατάρτισης για τους δικαστικούς λειτουργούς και υπαλλήλους, όπως προβλέπεται στο άρθρο 6 της πρότασης για το πρόγραμμα “Δικαιοσύνη”, καθώς η κατάρτιση και η γνώση αποτελούν ζωτικά στοιχεία της οικοδόμησης μιας Ευρώπης δικαιοσύνης·

35.

συνιστά να δοθεί ιδιαίτερη προσοχή στη διασφάλιση της πραγματικής συμμετοχής του συνόλου των επαγγελματιών στον χώρο της δικαιοσύνης, δημόσιων και ιδιωτικών·

36.

φρονεί, όσον αφορά τις δράσεις κατάρτισης που χρηματοδοτούνται στο πλαίσιο του προγράμματος “Δικαιώματα και ιθαγένεια”, ότι σε αυτές θα πρέπει να συμπεριλαμβάνεται η σχετική με την ευρωπαϊκή ιθαγένεια εκπαίδευση όσων επιχειρούν να αποκτήσουν την ιθαγένεια κράτους μέλους καθώς και των ατόμων σε σχολική ηλικία, συμμεριζόμενη και στηρίζοντας την αρχή της προώθησης της ενεργού ιθαγένειας των νέων μέσω της εκπαίδευσης·

37.

συμφωνεί με τη χρηματοδοτική στήριξη της εκπόνησης των διαδικτυακών εκπαιδευτικών προγραμμάτων που προβλέπονται στο πρόγραμμα, σε συμφωνία με την πρόσκληση της Επιτροπής των Περιφερειών για την προώθηση δράσεων όσον αφορά τη σχετική με την ιθαγένεια εκπαίδευση μέσω των ΜΜΕ και των ΤΠΕ·

38.

θεωρεί τα προγράμματα “Δικαιοσύνη” και “Δικαιώματα και ιθαγένεια” κατάλληλο μέσο για την ενίσχυση του δυναμικού των τοπικών και περιφερειακών αρχών όσον αφορά τη διασυνοριακή συνεργασία σε ζητήματα που σχετίζονται με τον χώρο ελευθερίας, ασφάλειας και δικαιοσύνης·

39.

εκφράζει με τη συμφωνία της την προσανατολισμένη πρωτίστως στα αποτελέσματα προσέγγιση την οποία ακολούθησε η Επιτροπή όσον αφορά τα τρία προγράμματα, και η οποία επικεντρώνεται στον μηχανισμό δεικτών μέτρησης του βαθμού επίτευξης των στόχων των προγραμμάτων, τονίζει ωστόσο πως πλήρης κατάλογος των δεικτών περιλαμβάνεται μόνο στην πρόταση που αφορά το πρόγραμμα “Ευρώπη για τους πολίτες” ενώ αυτός που αφορά το πρόγραμμα “Δικαιοσύνη”, π.χ., αναφέρει έναν μόνο δείκτη για κάθε στόχο ή παραπέμπει σε σειρά απροσδιόριστων δεικτών, των οποίων προτείνεται ο πληρέστερος και ευρύτερος καθορισμός, ει δυνατόν με αναφορά σε ποιοτικές, πέραν των ποσοτικών, παραμέτρους·

40.

επισημαίνει ότι η πρόταση που αφορά το πρόγραμμα “Ευρώπη για τους πολίτες” προβλέπει πιο ευέλικτη διάρθρωση από αυτήν του τρέχοντος προγράμματος, και για το λόγο αυτό δεν αναφέρονται προκαταβολικά ποσοστώσεις για καθεμία εκ των δράσεων του νέου προγράμματος·

41.

υπογραμμίζει σχετικά ότι οι αδελφοποιήσεις πόλεων, πέραν της συνέχισης της δυνατότητας στήριξής τους από το πρόγραμμα, πρέπει να διαθέτουν συγκεκριμένη ποσόστωση που θα κοινοποιείται εκ των προτέρων, η οποία στο τρέχον πρόγραμμα φτάνει το ένα τρίτο της συνολικής χρηματοδότησης και θα μπορούσε να διατηρηθεί σε ανάλογα επίπεδα·

42.

ζητά προς τούτο συγκεκριμένο ποσοστό του συνολικού προϋπολογισμού του προγράμματος “Ευρώπη για τους πολίτες” να διατεθεί σε δραστηριότητες αδελφοποίησης, λαμβανομένου υπόψη του σημαντικού και αναγνωρισμένου ρόλου των αδελφοποιήσεων στην παγιωμένη διαδικασία των ισχυρών και βιώσιμων επαφών μεταξύ των πολιτών, συμπεριλαμβανομένων και αυτών από τρίτες χώρες·

43.

υπενθυμίζει ότι, καθότι το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο πρόσφατα θέσπισαν το σήμα ευρωπαϊκής πολιτιστικής κληρονομιάς ως μέσο ανάδειξης της κοινής πολιτιστικής κληρονομιάς των κρατών μελών με σεβασμό στις εθνικές και περιφερειακές διαφορές, το πρόγραμμα “Ευρώπη για τους πολίτες” μπορεί επίσης να αξιοποιήσει για την επίτευξη των στόχων του τους τόπους που θα λάβουν το νέο αυτό σήμα, του οποίου η σημασία είναι ανάλογη προς εκείνη που αναγνωρίζεται στον θεσμό της Ευρωπαϊκής πολιτιστικής πρωτεύουσας για την προώθηση της ευρωπαϊκής ταυτότητας και ιθαγένειας.

ΙΙ.   ΠΡΟΤΕΙΝΟΜΕΝΕΣ ΤΡΟΠΟΛΟΓΙΕΣ

ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ ΚΑΙ ΙΘΑΓΕΝΕΙΑ - COM(2011) 758 τελικό

Τροπολογία 1

Άρθρο 4 παράγραφος 2

Ειδικοί στόχοι

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή

Τροπολογία της ΕΤΠ

2.   Οι δείκτες βάσει των οποίων εκτιμάται η επίτευξη των στόχων που καθορίζονται στην παράγραφο 1 συνίστανται, μεταξύ άλλων, στην αντίληψη των Ευρωπαίων όσον αφορά την τήρηση, άσκηση και εφαρμογή των δικαιωμάτων αυτών και στον αριθμό των σχετικών καταγγελιών.

2.   Οι δείκτες βάσει των οποίων εκτιμάται η επίτευξη των στόχων που καθορίζονται στην παράγραφο 1 συνίστανται, μεταξύ άλλων, όσον αφορά την τήρηση, άσκηση και εφαρμογή των δικαιωμάτων αυτών και στον αριθμό των σχετικών καταγγελιών.

Αιτιολογία

Κρίνεται σκοπιμότερο, για την αποτελεσματική αξιολόγηση της επίτευξης των ειδικών στόχων του προγράμματος, να γίνει αναφορά στη συλλογή ποιοτικών και ποσοτικών δεδομένων, καθώς η έννοια της “αντίληψης” μπορεί να οδηγήσει σε ασαφείς αξιολογήσεις που δε θα ανακλούν επαρκώς το βαθμό επίτευξης των στόχων.

ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ ΚΑΙ ΙΘΑΓΕΝΕΙΑ - COM(2011) 758 τελικό

Τροπολογία 2

Άρθρο 9 παράγραφος 1

Διαδικασία επιτροπής

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή

Τροπολογία της ΕΤΠ

1.   Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή επικουρείται από επιτροπή. Η τελευταία είναι επιτροπή κατά την έννοια του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 182/2011.

1.   Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή επικουρείται από επιτροπή. Η τελευταία είναι επιτροπή κατά την έννοια του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 182/2011.

Αιτιολογία

Κρίνεται χρήσιμο και αναγκαίο η υιοθέτηση των ετήσιων προγραμμάτων εργασιών, μέσω των οποίων υλοποιείται ολόκληρο το πρόγραμμα, να προβλέπει τη συμμετοχή ενός εκπροσώπου της Επιτροπής των Περιφερειών στην επιτροπή που θα αποτελείται από εκπροσώπους των κρατών μελών και η οποία θα επικουρεί την Ευρωπαϊκή Επιτροπή.

Καθώς πρόκειται για τη δραστηριότητα εκτέλεσης των προγραμμάτων, στην οποία συμμετέχουν ενεργά οι τοπικές και περιφερειακές αρχές, η συμμετοχή τους στην κατάρτιση των ετήσιων προγραμμάτων εργασιών μέσω του ευρωπαϊκού οργάνου που τις εκπροσωπεί (Επιτροπή των Περιφερειών) συνεπάγεται τη δημιουργία βάσεων των προγραμμάτων που θα συμφωνούν με τα αιτήματα των Ευρωπαίων πολιτών.

Επίσης, η συμμετοχή της Επιτροπής των Περιφερειών στο στάδιο κατάρτισης των ετήσιων προγραμμάτων συνάδει επίσης με την αρμοδιότητά της στο πλαίσιο της νομοθετικής διαδικασίας για την υιοθέτηση του κανονισμού του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου μέσω της επίσημης έκφρασης της παρούσας γνωμοδότησης.

ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ ΚΑΙ ΙΘΑΓΕΝΕΙΑ - COM(2011) 758 τελικό

Τροπολογία 3

Άρθρο 12 παράγραφος 2

Παρακολούθηση και αξιολόγηση

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή

Τροπολογία της ΕΤΠ

2.   Η Επιτροπή υποβάλλει στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και στο Συμβούλιο:

α)

ενδιάμεση έκθεση αξιολόγησης, το αργότερο έως τα μέσα του 2018·

β)

εκ των υστέρων έκθεση αξιολόγησης.

2.   Η Επιτροπή υποβάλλει στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο στο Συμβούλιο:

α)

ενδιάμεση έκθεση αξιολόγησης, το αργότερο έως τα μέσα του 2018·

β)

εκ των υστέρων έκθεση αξιολόγησης.

Αιτιολογία

Κρίνεται αναγκαία η ευθυγράμμιση της παρακολούθησης και της αξιολόγησης των προγραμμάτων “Δικαιώματα και ιθαγένεια” και “Ευρώπη για τους πολίτες”: στο τελευταίο πρόγραμμα προβλέπεται ρητά στο άρθρο 14 (Παρακολούθηση και αξιολόγηση) παρ. 3 της πρότασης της Επιτροπής πως η ίδια η Επιτροπή παρουσιάζει ενδιάμεση έκθεση και έκθεση εκ των υστέρων αξιολόγησης στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και στο Συμβούλιο, αλλά και στην Ευρωπαϊκή Οικονομική και Κοινωνική Επιτροπή και την Επιτροπή των Περιφερειών.

Δεν υπάρχει, συνεπώς, λόγος διατήρησης της διάταξης του άρθρου 12 παρ. 2 της πρότασης σχετικά με το πρόγραμμα “Δικαιώματα και ιθαγένεια” που δεν περιλαμβάνει την Ευρωπαϊκή Οικονομική και Κοινωνική Επιτροπή και την Επιτροπή των Περιφερειών μεταξύ των παραληπτών των εκθέσεων ενδιάμεσης και εκ των υστέρων αξιολόγησης. Η τροπολογία προβαίνει στην αναγκαία ενσωμάτωση.

ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ – COM(2011) 759 τελικό

Τροπολογία 1

Άρθρο 7

Συμμετοχή

Δεν αφορά την ελληνική έκδοση.

ΕΥΡΩΠΗ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΠΟΛΙΤΕΣ – COM(2011) 884 τελικό

Τροπολογία 1

Άρθρο 9 παράγραφος 1

Επιτροπή

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή

Τροπολογία της ΕΤΠ

1.   Η Επιτροπή επικουρείται από επιτροπή. Η εν λόγω επιτροπή αποτελεί επιτροπή κατά την έννοια του κανονισμού 182/2011.

1.   Η Επιτροπή επικουρείται από επιτροπή. Η εν λόγω επιτροπή αποτελεί επιτροπή κατά την έννοια του κανονισμού 182/2011.

Αιτιολογία

Κρίνεται χρήσιμο και αναγκαίο η υιοθέτηση των ετήσιων προγραμμάτων εργασιών, μέσω των οποίων υλοποιείται ολόκληρο το πρόγραμμα, να προβλέπει τη συμμετοχή ενός εκπροσώπου της Επιτροπής των Περιφερειών στην επιτροπή που θα αποτελείται από εκπροσώπους των κρατών μελών και η οποία θα επικουρεί την Ευρωπαϊκή Επιτροπή.

Καθώς πρόκειται για τη δραστηριότητα εκτέλεσης των προγραμμάτων, στην οποία συμμετέχουν ενεργά οι τοπικές και περιφερειακές αρχές, η συμμετοχή τους στην κατάρτιση των ετήσιων προγραμμάτων εργασιών μέσω του ευρωπαϊκού οργάνου που τις εκπροσωπεί (Επιτροπή των Περιφερειών) συνεπάγεται τη δημιουργία βάσεων των προγραμμάτων που θα συμφωνούν με τα αιτήματα των Ευρωπαίων πολιτών.

Βρυξέλλες, 18 Ιουλίου 2012

Η Πρόεδρος της Επιτροπής των Περιφερειών

Mercedes BRESSO


13.9.2012   

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 277/51


Γνωμοδότηση της Επιτροπής των Περιφερειών με θέμα «Μηχανισμός παρακολούθησης και υποβολής εκθέσεων σχετικά με τις εκπομπές αερίων θερμοκηπίου»

2012/C 277/07

Η ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΤΩΝ ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΩΝ

χαιρετίζει τις προσπάθειες εξορθολογισμού και απλούστευσης των υποχρεώσεων παρακολούθησης και υποβολής εκθέσεων που προβλέπει η πρόταση, αλλά ζητά να τροποποιηθεί η πρόταση, προκειμένου να καθοριστεί ένα γεωγραφικό/περιφερειακό πλαίσιο για τις εκπομπές αερίων θερμοκηπίου και τις προβολές και τα αναπτυξιακά σχέδια μειωμένων εκπομπών άνθρακα (PLCD)·

ζητά να είναι όλα τα στοιχεία και οι μεθοδολογίες που χρησιμοποιούνται διαθέσιμα στο κοινό και όχι ιδιωτικά, διαφανή και ανακτήσιμα να θεσπιστούν από έναν οργανισμό όπως ο ΕΟΠ για να αποφευχθούν προβλήματα που ενδέχεται να προκύψουν από περισσότερες μεθοδολογίες, ώστε να διευκολυνθεί η χάραξη πολιτικής σε ένα πλαίσιο πολιτικής πολυεπίπεδης διακυβέρνησης·

ζητά να ληφθεί υπόψη ο γεωγραφικός αντίκτυπος των εκπομπών στις ευρύτερες πολιτικές, προγράμματα, κατανομές πιστώσεων και σχέδια της Επιτροπής·

παραπέμπει την Ευρωπαϊκή Επιτροπή στις πρωτοβουλίες του Συμφώνου των Δημάρχων, το σχέδιο ClimAct, το Μητρώο για το Κλίμα των Πόλεων (carbonn) και το σχέδιο EUCO2 80/50, παραδείγματα διεθνούς αριστείας της προσπάθειας που αναλαμβάνεται σε περιφερειακό επίπεδο για τον μετριασμό των εκπομπών διοξειδίου του άνθρακα·

συνιστά την εναρμόνιση των προβολών των κρατών μελών για την παροχή μιας δέσμης συνεκτικών προβολών, συμπεριλαμβανόμενης της υποβολής εκθέσεων για τη χρήση ανανεώσιμων πηγών ενέργειας και την ενεργειακή απόδοση·

επαναλαμβάνει την έκκληση που απηύθυνε στο COP 17 στο Ντέρμπαν, καθώς και σε προηγούμενες διασκέψεις στο πλαίσιο της UNFCCC (Σύμβαση-πλαίσιο των Ηνωμένων Εθνών για τις κλιματικές μεταβολές), για αναγνώριση των δράσεων μετριασμού της κλιματικής αλλαγής και προσαρμογής σε αυτή σε τοπικό και σε περιφερειακό επίπεδο.

Εισηγητής

ο κ. Neil SWANNICK (UK/PES), Μέλος του Δημοτικού Συμβουλίου του Manchester

Έγγραφο αναφοράς

Πρόταση κανονισμού του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου για μηχανισμό παρακολούθησης και υποβολής εκθέσεων σχετικά με τις εκπομπές αερίων θερμοκηπίου και υποβολής άλλων πληροφοριών σε εθνικό και ενωσιακό επίπεδο που αφορούν την κλιματική αλλαγή

COM(2011)789 final

Ι.   ΣΥΣΤΑΣΕΙΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ

Η ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΤΩΝ ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΩΝ

1.   Εισαγωγή

1.1   Η πρόταση κανονισμού (εφεξής «η πρόταση») «για μηχανισμό παρακολούθησης και υποβολής εκθέσεων σχετικά με τις εκπομπές αερίων θερμοκηπίου και υποβολής άλλων πληροφοριών σε εθνικό και ενωσιακό επίπεδο που αφορούν την κλιματική αλλαγή» οφείλεται σε μεγάλο βαθμό στη Συμφωνία του Κανκούν και εν μέρει στην απόφαση αριθ. 406/2009/ΕΚ και την οδηγία 2009/29/ΕΚ. Η νομική βάση της πρότασης βρίσκεται είναι το το άρθρο 191 της Συνθήκης για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης (εφεξής «η Συνθήκη»).

1.2   Ο συνδυασμός της απόφασης αριθ. 406/2009/ΕΚ, της οδηγίας 2009/29/ΕΚ και της «Συνθήκης» (εφεξής «περιφερειακό πλαίσιο»), δημιουργεί μεγαλύτερες απαιτήσεις για περιφερειακή συμμετοχή στις προσπάθειες που καταβάλλονται για την άμβλυνση των επιπτώσεων της αλλαγής του κλίματος, από αυτές που παρέχει προς το παρόν η «πρόταση». Η ΕτΠ ζητά να τροποποιηθεί η πρόταση, προκειμένου να καθοριστεί ένα γεωγραφικό/περιφερειακό πλαίσιο για:

τις εκπομπές αερίων θερμοκηπίου

τις προβολές και τα αναπτυξιακά σχέδια μειωμένων εκπομπών άνθρακα (εφεξής «PLCD»)·

ζητά επίσης να είναι όλα τα στοιχεία και οι μεθοδολογίες που χρησιμοποιούνται:

διαθέσιμα στο κοινό και όχι ιδιωτικά,

διαφανή και ανακτήσιμα

να θεσπιστούν από έναν οργανισμό όπως ο ΕΟΠ για να αποφευχθούν προβλήματα που ενδέχεται να προκύψουν από περισσότερες μεθοδολογίες,

ώστε να διευκολυνθεί η χάραξη πολιτικής σε ένα πλαίσιο πολιτικής πολυεπίπεδης διακυβέρνησης.

Η ΕτΠ ζητά να γίνει μια πρόβλεψη για τις «εκπομπές κατανάλωσης» στο πλαίσιο των PLCD – ήτοι τις εκπομπές που συνδέονται με εισαγόμενα αγαθά και υπηρεσίες. Επιπλέον, τα PLCD πρέπει να αναγνωρίσουν τις οποιεσδήποτε ακούσιες ή εκούσιες επιπτώσεις πολιτικών οι οποίες έχουν ως αποτέλεσμα την «εξαγωγή» εκπομπών από το κράτος μέλος. Ένα καλό παράδειγμα για αυτό το φαινόμενο, γνωστό και ως «διαρροή άνθρακα», αποτελεί η μετεγκατάσταση της βιομηχανίας εκτός μιας χώρας. Το ζήτημα της διαρροής άνθρακα πρέπει να εξεταστεί στο πλαίσιο των PLCD και πρέπει αναφέρονται ρητά οι δράσεις για αποτροπή του. Αυτό είναι σημαντικό για να προσδιοριστεί ποιος είναι ο πραγματικός ρόλος της Ευρώπης στην προσπάθεια για μείωση των παγκόσμιων εκπομπών.

Επιπλέον, ο γεωγραφικός αντίκτυπος των εκπομπών πρέπει να ληφθεί υπόψη στις ευρύτερες πολιτικές, προγράμματα, κατανομές πιστώσεων και σχέδια της Επιτροπής.

Η ΕτΠ επαναλαμβάνει την έκκληση που απηύθυνε στο COP 17 στο Ντέρμπαν, καθώς και σε προηγούμενες διασκέψεις στο πλαίσιο της UNFCCC (Σύμβαση-πλαίσιο των Ηνωμένων Εθνών για τις κλιματικές μεταβολές), για αναγνώριση των δράσεων μετριασμού της κλιματικής αλλαγής και προσαρμογής σε αυτή σε τοπικό και σε περιφερειακό επίπεδο.

1.3   Η Επιτροπή Περιφερειών συμφωνεί με την εκτίμηση της Επιτροπής ότι, καθώς οι στόχοι του προτεινόμενου κανονισμού, στο πλαίσιο των δεσμεύσεων της διεθνούς σύμβασης-πλαίσιο UNFCCC, δεν είναι δυνατό να επιτευχθούν επαρκώς από τα κράτη μέλη, μπορούν όμως λόγω των διαστάσεων και των αποτελεσμάτων, να επιτευχθούν αρτιότερα σε επίπεδο Ένωσης, η τελευταία μπορεί να θεσπίσει μέτρα, σύμφωνα με την αρχή της επικουρικότητας που προβλέπεται από το άρθρο 5 της Συνθήκης για την ΕΕ, και ότι, σύμφωνα με την αρχή της αναλογικότητας, όπως ορίζεται στο εν λόγω άρθρο, ο παρών κανονισμός δεν υπερβαίνει τα όσα είναι απαραίτητα για την επίτευξη των στόχων αυτών.

2.   Γενικές παρατηρήσεις

2.1   Η ΕΟΚΕ χαιρετίζει:

Την πρόταση και τη διαβούλευση με τους ενδιαφερόμενους φορείς, καθώς και την αξιολόγηση αντικτύπου που προηγήθηκε.

Την ενσωμάτωση προβολών και δράσεων μετριασμού σε συνδυασμό με τα στοιχεία απογραφής.

Τη δέσμευση για εναρμόνιση της διεθνούς και ευρωπαϊκής παρακολούθησης και υποβολής εκθέσεων, καθώς και τη διευκόλυνση της εφαρμογής του μηχανισμού επίβλεψης και υποβολής αναφορών. Ωστόσο, ελπίζουμε ότι η Ευρωπαϊκή Επιτροπή θα χρησιμοποιήσει τις δεσμεύσεις που έχουν αναληφθεί εντός του «περιφερειακού πλαισίου» για να διευρύνει την πρόταση.

Τις προσπάθειες εξορθολογισμού και απλούστευσης των υποχρεώσεων παρακολούθησης και υποβολής εκθέσεων που προβλέπει η πρόταση.

Τη συνοχή μεταξύ της εκτίμησης των εκπομπών αερίων θερμοκηπίου και αυτής των τοπικών εκπομπών στην ατμόσφαιρα.

Τον Μηχανισμό Διαλογής Πληροφοριών της ΕΕ με την ελπίδα ότι αυτός θα αποτελέσει χρήσιμο εργαλείο για τους εθνικούς, περιφερειακούς και τοπικούς πολιτικούς ιθύνοντες που δρουν στον τομέα της πολιτικής για το κλίμα.

Το γεγονός ότι λαμβάνονται υπόψη και άλλες επιπτώσεις των αερομεταφορών στην υπερθέρμανση του πλανήτη.

2.2   Δημοσιονομικά θέματα

Συχνά, η εφαρμογή της πολιτικής για το κλίμα οδηγεί σε «ανταγωνισμό» μεταξύ των κονδυλίων που προορίζονται για τον μετριασμό και αυτών που προορίζονται για την προσαρμογή. Ως εκ τούτου, η ΕτΠ εκφράζει την ανησυχία της για τα ακόλουθα ζητήματα:

το γεγονός ότι στην πρόταση γίνεται ρητή αναφορά μόνο στην προσαρμογή και όχι στο μετριασμό ως τοπικό ζήτημα, θα παρεμποδίσει μακροπρόθεσμα την αποτελεσματικότητα της πολιτικής μετριασμού·

δεν παρέχεται ο απαραίτητος προσανατολισμός όσον αφορά την πραγματική διεύρυνση του πεδίου αναφοράς που η πρόταση επιφέρει στα κράτη μέλη. Αυτό είναι αναγκαίο για να αποφευχθούν οι αδικαιολόγητες δαπάνες από τους επαγγελματίες που τελικά θα υλοποιήσουν πολλές από αυτές τις τροπολογίες στην πρόταση·

δεν κατανέμεται στις περιφέρειες τουλάχιστον το 30 % των εσόδων που πραγματοποιούνται από τον πλειστηριασμό δικαιωμάτων. Αυτό είναι αναγκαίο για την υλοποίηση των στόχων της στρατηγικής Ευρώπη 2020 σχετικά με τις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας και την ενεργειακή αποδοτικότητα·

ο διοικητικός, τεχνικός και δημοσιονομικός φόρτος που συνεπάγονται οι πρόσθετες απαιτήσεις για παρακολούθηση και υποβολή εκθέσεων ενδέχεται να μετατεθεί στις περιφέρειες και, επομένως, πρέπει να είναι αναλογικός·

η επιδίωξη οριακών σταδιακών βελτιώσεων στις δέσμες στοιχείων πρέπει να αποφευχθεί αν παρεμποδίζει την υλοποίηση της πολιτικής για τον μετριασμό ή την προσαρμογή.

2.3   Απογραφή και στοιχεία εκπομπών

Η απογραφή των εκπομπών μας ενημερώνει σχετικά με την προηγούμενη ή την παρούσα κατάσταση όσον αφορά τις εκπομπές μας. Σκοπός της είναι να ενημερώσει τους ενδιαφερόμενους φορείς για την τρέχουσα κατάσταση όσον αφορά την πολιτική για τον μετριασμό.

Επομένως:

ένα PLCD με βραχυπρόθεσμες, μεσοπρόθεσμες και μακροπρόθεσμες προοπτικές θα τονώσει σημαντικά τη χρησιμότητα μιας απογραφής·

τα στοιχεία εκπομπών που θα προκύψουν από την πρόταση έχουν κεντρική σημασία για την κατανόηση της στρατηγικής πορείας, των προτεραιοτήτων και των επιδόσεων της Ευρωπαϊκής Ένωσης, των κρατών μελών και των περιφερειών της·

ωστόσο, για τη μεγιστοποίηση της χρήσης, τα στοιχεία πρέπει να παρουσιαστούν μαζί με τα βασικά στοιχεία για τις οικονομικές και κοινωνικές επιδόσεις που χρησιμοποιούν τακτικά οι φορείς λήψης αποφάσεων.

Ο Ευρωπαϊκός Οργανισμός Περιβάλλοντος (ΕΟΠ) έχει να διαδραματίσει σημαντικό ρόλο στην ανάπτυξη και την εφαρμογή συνεκτικών μεθοδολογιών, καθώς και στην υποστήριξη των κρατών μελών κατά την απογραφή.

Τα στοιχεία για τις εκπομπές και η ποιότητά τους θα πρέπει να εμπίπτουν στην άμεση αρμοδιότητα της κεντρικής υπηρεσίας στατιστικών και στοιχείων της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Αυτό πρέπει να συμπεριλαμβάνει μια επισταμένη, διαφανή και υπεύθυνη κεντρική διαδικασία για την επαλήθευση της ακρίβειας και της βασιμότητας των συνόλων δεδομένων και των PLCD που παρέχουν τα κράτη μέλη.

Το κάθε κράτος μέλος πρέπει να παρέχει τα ακόλουθα σωρευτικά σύνολα εκπομπών από το 1990:

τις εκπομπές που προκαλούνται από τα κράτη μέλη (πηγές)·

τις εκπομπές που αντισταθμίστηκαν από αλλαγή χρήσης της γης και

τις εκπομπές που αντισταθμίζονται σύμφωνα με το άρθρο 5 της απόφασης 406/2009/ΕΚ.

Αυτά τα στοιχεία έχουν μεγάλη σημασία, καθώς συμπληρώνουν τον απόλυτο στόχο μείωσης κατά 20 %, προκειμένου να διατηρηθεί η υπερθέρμανση του πλανήτη σε επίπεδα κάτω των 2 βαθμών Κελσίου.

2.4   Εφαρμογή της πολιτικής

Η ΕτΠ επιθυμεί ένα ρητό και ποσοτικά προσδιορισμένο, γεωγραφικό/περιφερειακό στοιχείο για τα PLCD, καθώς:

το γεωγραφικό στοιχείο επιτρέπει την καλύτερη παρακολούθηση της προόδου και παρέχει καλύτερα αποδεικτικά στοιχεία από ότι οι γενικές παρουσιάσεις σε εθνικό επίπεδο·

οι περιφέρειες βρίσκονται πιο κοντά στους πολίτες από τα κράτη μέλη και ως, εκ τούτου, μπορούν να διαβιβάσουν στο κοινό πληροφορίες για θέματα σχετικά με το κλίμα, πράγμα που είναι ένας από τους στόχους του μηχανισμού παρακολούθησης και υποβολής εκθέσεων.

Οι τοπικές αρχές είναι βασική πηγή εμπειρογνωμοσύνης και έχουν παρουσιάσει το έργο τους στις διασκέψεις της UNFCCC. Θα πρέπει να συμμετάσχουν εξαρχής στη χάραξη δράσεων για τον μετριασμό και την προσαρμογή στην κλιματική αλλαγή, έτσι ώστε να γίνει η μεγαλύτερη δυνατή χρήση της εμπειρογνωμοσύνης και της εμπειρίας τους στην αντιμετώπιση του αντικτύπου και των αιτίων της αλλαγής του κλίματος – που έχουν σημαντικότερες επιπτώσεις σε τοπικό επίπεδο.

Παραπέμπουμε την Ευρωπαϊκή Επιτροπή στις πρωτοβουλίες του Συμφώνου των Δημάρχων, το σχέδιο ClimAct, το Μητρώο για το Κλίμα των Πόλεων (carbonn) τη διεθνή ένωση ICLEI και το σχέδιο EUCO2 80/50, παραδείγματα διεθνούς αριστείας της προσπάθειας που αναλαμβάνεται σε περιφερειακό επίπεδο για τον μετριασμό των εκπομπών διοξειδίου του άνθρακα.

Συνάδει με το «περιφερειακό πλαίσιο».

Απευθύνει σαφές πολιτικό μήνυμα προς αυτή την κατεύθυνση.

Ο αντίκτυπος της εθνικής πολιτικής από την άποψη της μείωσης των εκπομπών πρέπει να γίνει κατανοητός καθώς θα ποικίλλει μεταξύ περιφερειών του ίδιου κράτους μέλους.

Πρέπει να αναληφθεί δράση πιο κοντά στην πηγή των εκπομπών· επομένως, αν παρέχονται δεδομένα που μπορούν να χρησιμοποιηθούν τοπικά, είναι πιο πιθανό να αξιοποιηθούν.

Σύμφωνα με τα άρθρα 191 και 192 της Συνθήκης, κάτι τέτοιο θα είχε αναλογικό χαρακτήρα.

Οι περιφέρειες θα συμβάλουν σε διαφορετικά επίπεδα στη μείωση των εκπομπών, ανάλογα με την οικονομική διάρθρωση και υποδομή τους. Αυτά τα επίπεδα μείωσης των εκπομπών θα διαφέρουν μεταξύ των περιφερειών, τόσο εντός των κρατών μελών, όσο και σε ευρύτερο ευρωπαϊκό επίπεδο.

Παρά το γεγονός ότι αυτές οι αρχές έχουν άμεση σχέση με την υλοποίηση πολιτικών, τα κράτη μέλη δεν ζητούν τακτικά την γνώμη τους για θέματα σχετικά με το κλίμα.

Η αντιμετώπιση της πρόκλησης του μετριασμού δεν είναι διαδικασία από τα άνω προς τη βάση.

Επιπλέον, πρέπει να ληφθεί υπόψη η τεχνική και οικονομική υποστήριξη που παρέχεται στις αναπτυσσόμενες χώρες από τις περιφερειακές αρχές στα προγράμματα αποκεντρωμένης συνεργασίας.

2.5   Προσαρμογή

Οι στρατηγικές προσαρμογής δεν είναι υποχρεωτικές προς το παρόν και ως εκ τούτου, η εισαγωγή υποχρεώσεων υποβολής εκθέσεων για τις εθνικές δράσεις προσαρμογής (άρθρο 16) μπορεί να φαίνεται άτοπη – αν και αυτό σαφώς δεν σημαίνει ότι κάτι τέτοιο δεν πρέπει να γίνει.

Η ΕτΠ επαναλαμβάνει την έκκλησή της για έναν εκπρόσωπο των τοπικών και των περιφερειακών αρχών σε φορείς όπως η νέα «Επιτροπή Προσαρμογής». Αναφερόμαστε στο Σύμφωνο της Πόλης του Μεξικού του 2010 και στον Χάρτη για την Προσαρμογή που υπεγράφη στο Ντέρμπαν τον Δεκέμβριο του 2011.

2.6   Αναπτυξιακά σχέδια και προβολές μειωμένων εκπομπών άνθρακα: διαφάνεια και κυριότητα δεδομένων

Οι εθνικές, περιφερειακές και τοπικές αρχές έχουν ανάγκη από εργαλεία, μέτρα, οδηγίες και κατευθυντήριες γραμμές από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή και τον ΕΟΠ 'ώστε:

να διαμορφώσουν αναπτυξιακά σχέδια μειωμένων εκπομπών άνθρακα (PLCD)·

να συγκροτήσουν μηχανισμούς παρακολούθησης·

να υπάρξει έγκαιρη και οικονομικά αποδοτική πρόσβαση στα δεδομένα·

να αποφευχθεί η εμπορευματοποίηση των δεδομένων και των εργαλείων συλλογής·

να εξασφαλιστεί η συνοχή μεταξύ των αναπτυξιακών σχεδίων μειωμένων εκπομπών άνθρακα·

να ενισχυθεί η ποιότητα και η αξιοπιστία των δεδομένων, καθώς και η εμπιστοσύνη σε αυτά·

να εκπληρωθούν οι υποχρεώσεις που έχουν αναληφθεί στο πλαίσιο του Πρωτοκόλλου του Κιότο και της Πλατφόρμας Ενισχυμένης Δράσης του Ντέρμπαν.

Ζητάμε από τον ΕΟΠ να εκπονήσει ολοκληρωμένες και διαφανείς δέσμες στοιχείων σε τοπικό και σε περιφερειακό επίπεδο, μαζί με τις εθνικές απογραφές και τις στατιστικές σχετικά με τον μετριασμό, δηλαδή: στοιχεία που μπορούν να αναζητηθούν επιγραμμικά, με «διήθηση» των αποτελεσμάτων σε εθνικό, περιφερειακό και υπο-περιφερειακό επίπεδο, ανά τομέα, ώστε να καταστεί δυνατή η συγκριτική ανάλυση, η τυποποίηση και ο έλεγχος των κοινωνικο-οικονομικών δεδομένων.

2.7   Εκπομπές των αεροπορικών και των θαλάσσιων μεταφορών

Οι αναφορές στα στοιχεία των εκθέσεων σχετικά με τις εκπομπές των αεροπορικών και των θαλάσσιων μεταφορών δεν είναι σαφείς. Αυτό συμβαίνει επειδή:

η ΕτΠ κατανοεί ότι αυτό συμβαίνει λόγω παρανόησης του «1.A.3.A - πολιτική αεροπορία», καθώς η πρόθεση είναι να θεωρηθούν ως μηδενικών εκπομπών τα ιδιωτικά (και όχι τα εμπορικά) αεροσκάφη, δηλαδή κυρίως τα ελαφρά αεροσκάφη και τα ελικόπτερα που χρησιμοποιούν πολύ συχνά μικρούς ιδιωτικούς αερολιμένες. Πρέπει να γίνει ρητή αναφορά σε αυτό.

Δεν προβλέπεται μεθοδολογία για τις εκπομπές στη θάλασσα από θαλάσσια σκάφη που χρησιμοποιούν τους ευρωπαϊκούς λιμένες και ως εκ τούτου, πρέπει να αναφερθεί ρητά στην πρόταση ότι η Ευρωπαϊκή Επιτροπή αναμένει να θεσπιστεί αυτή τη νομοθεσία πριν αποφασίσει σχετικά με τη μεθοδολογία.

3.   Συμπεράσματα

Η ΕτΠ ανησυχεί για την έλλειψη περιφερειακής εστίασης της πρότασης. Υποστηρίζει ότι πρόκειται για μια χαμένη ευκαιρία που θα εμποδίσει την επίτευξη της πολιτικής μετριασμού. Πιστεύει ότι η πρόταση θα είναι ένα βήμα προς τα εμπρός αν συμπεριληφθεί ρητά μια περιφερειακή εστίαση. Επικροτεί την εστίαση στα PLCD.

ΙΙ.   ΣΥΝΙΣΤΩΜΕΝΕΣ ΤΡΟΠΟΛΟΓΙΕΣ

Τροπολογία 1

Άρθρο 1 – Αντικείμενο

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή

Τροπολογία της ΕτΠ

ε)

την υποβολή εκθέσεων για τις εκπομπές CO2 από τις θαλάσσιες μεταφορές·

ε)

·

στ)

την παρακολούθηση και την υποβολή εκθέσεων όσον αφορά τη χρησιμοποίηση των εσόδων από τον εκπλειστηριασμό δικαιωμάτων δυνάμει του άρθρου 3δ παράγραφοι 1 και 2 ή του άρθρου 10 παράγραφος 1 της οδηγίας 2003/87/ΕΚ, σύμφωνα με το άρθρο 3δ παράγραφος 4 και το άρθρο 10 παράγραφος 3 της εν λόγω οδηγίας·

στ)

την παρακολούθηση και την υποβολή εκθέσεων όσον αφορά τη χρησιμοποίηση των εσόδων από τον εκπλειστηριασμό δικαιωμάτων δυνάμει του άρθρου 3δ παράγραφοι 1 και 2 ή του άρθρου 10 παράγραφος 1 της οδηγίας 2003/87/ΕΚ, σύμφωνα με το άρθρο 3δ παράγραφος 4 και το άρθρο 10 παράγραφος 3 της εν λόγω οδηγίας·

ζ)

την παρακολούθηση και την υποβολή εκθέσεων όσον αφορά τις δράσεις που αναλαμβάνουν τα κράτη μέλη για να προσαρμοστούν στις αναπόφευκτες συνέπειες της αλλαγής του κλίματος·

ζ)

την παρακολούθηση και την υποβολή εκθέσεων όσον αφορά τις δράσεις που αναλαμβάνουν τα κράτη μέλη για να προσαρμοστούν στις αναπόφευκτες συνέπειες της αλλαγής του κλίματος·

η)

την αξιολόγηση της προόδου των κρατών μελών όσον αφορά την εκπλήρωση των υποχρεώσεών τους βάσει της απόφασης αριθ. 406/2009/ΕΚ·

η)

την αξιολόγηση της προόδου των κρατών μελών όσον αφορά την εκπλήρωση των υποχρεώσεών τους βάσει της απόφασης αριθ. 406/2009/ΕΚ·

θ)

τη συγκέντρωση των πληροφοριών και των δεδομένων που είναι αναγκαία για την υποστήριξη της διαμόρφωσης και της αξιολόγησης της μελλοντικής ενωσιακής πολιτικής στον τομέα της κλιματικής αλλαγής.

θ)

τη συγκέντρωση των πληροφοριών και των δεδομένων που είναι αναγκαία για την υποστήριξη της διαμόρφωσης και της αξιολόγησης της μελλοντικής ενωσιακής πολιτικής στον τομέα της κλιματικής αλλαγής.

Αιτιολογία

Δεν προβλέπεται μηχανισμός υποβολής εκθέσεων για τις εκπομπές από θαλάσσιες μεταφορές. Είμαστε της άποψης ότι θα προβλεφθεί ένας μηχανισμός αν το απαιτήσει νέα νομοθεσία.

Δεδομένου ότι οι προτάσεις θα υλοποιηθούν σε τοπική ή περιφερειακή κλίμακα, πρέπει να γίνεται ειδικότερη αναφορά σε αυτή από την πρόταση.

Τροπολογία 2

Άρθρο 2 – Πεδίο εφαρμογής

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή

Τροπολογία της ΕτΠ

 

Αιτιολογία

Πρέπει να γίνει ρητή αναφορά στο περιφερειακό επίπεδο τόσο στον μετριασμό, όσο στην προσαρμογή.

Τροπολογία 3

Άρθρο 3 – Ορισμοί

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή

Τροπολογία της ΕτΠ

(13)   «εθνικό σύστημα για τις πολιτικές και τα μέτρα και για τις προβλέψεις»: σύστημα θεσμικών, νομικών και διαδικαστικών ρυθμίσεων, το οποίο θεσπίζεται σε ένα κράτος μέλος για την υποβολή εκθέσεων όσον αφορά τις πολιτικές και τα μέτρα και για την κατάρτιση και υποβολή προβλέψεων σχετικά με τις ανθρωπογενείς εκπομπές αερίων θερμοκηπίου από πηγές και τις απορροφήσεις από καταβόθρες, σύμφωνα με το άρθρο 13 του παρόντος κανονισμού·

(13)   «εθνικό σύστημα για τις πολιτικές και τα μέτρα και για τις προβλέψεις»: σύστημα θεσμικών, νομικών και διαδικαστικών ρυθμίσεων, το οποίο θεσπίζεται σε ένα κράτος μέλος για την υποβολή εκθέσεων όσον αφορά τις πολιτικές και τα μέτρα και για την κατάρτιση και υποβολή προβλέψεων σχετικά με τις ανθρωπογενείς εκπομπές αερίων θερμοκηπίου από πηγές και τις απορροφήσεις από καταβόθρες, σύμφωνα με το άρθρο 13 του παρόντος κανονισμού·

Αιτιολογία

Πρέπει να υπάρχει συνέπεια στον τρόπο με τον οποίο υλοποιούνται οι πολιτικές, τα μέτρα και οι προβλέψεις σε κάθε κράτος μέλος.

Τροπολογία 4

Άρθρο 4 – Στρατηγικές ανάπτυξης με χαμηλές ανθρακούχες εκπομπές

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή

Τροπολογία της ΕτΠ

2.   Τα κράτη μέλη υποβάλλουν στην Επιτροπή τη στρατηγική τους για ανάπτυξη με χαμηλές ανθρακούχες εκπομπές ένα έτος μετά την έναρξη ισχύος του παρόντος κανονισμού ή, ενδεχομένως, σύμφωνα με το χρονοδιάγραμμα το οποίο συμφωνήθηκε διεθνώς στο πλαίσιο της διαδικασίας UNFCCC.

2.   Τα κράτη μέλη υποβάλλουν στην Επιτροπή τη στρατηγική τους για ανάπτυξη με χαμηλές ανθρακούχες εκπομπές ένα έτος μετά την έναρξη ισχύος του παρόντος κανονισμού ή, ενδεχομένως, σύμφωνα με το χρονοδιάγραμμα το οποίο συμφωνήθηκε διεθνώς στο πλαίσιο της διαδικασίας UNFCCC.

3.   Η Επιτροπή και τα κράτη μέλη δημοσιοποιούν αμέσως τις οικείες στρατηγικές ανάπτυξης με χαμηλές ανθρακούχες εκπομπές και τις ενδεχόμενες επικαιροποιήσεις τους.

3.   Η Επιτροπή και τα κράτη μέλη δημοσιοποιούν αμέσως τις οικείες στρατηγικές ανάπτυξης με χαμηλές ανθρακούχες εκπομπές και τις ενδεχόμενες επικαιροποιήσεις τους.

Αιτιολογία

Το χωρικό στοιχείο πρέπει να τονιστεί σε αυτά τα σχέδια για να φανεί ότι είναι προϊόντα ώριμης σκέψης και κατανόησης. Αυτό γίνεται εν μέρει επειδή, δίχως το γεωγραφικό στοιχείο θα είναι δύσκολο να υλοποιηθούν σε τοπικό επίπεδο.

Η κατανόηση του τρόπου με τον οποίον αυτές οι προβολές και οι υπολογισμοί της ανάπτυξης με χαμηλές ανθρακούχες εκπομπές έχει κρίσιμη σημασία για την ανάλυση της πολιτικής και τη διαφάνεια.

Τροπολογία 5

Άρθρο 5 – Εθνικά συστήματα απογραφής

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή

Τροπολογία της ΕτΠ

1.   Τα κράτη μέλη θεσπίζουν, διαχειρίζονται και επιδιώκουν να βελτιώνουν συνεχώς εθνικά συστήματα απογραφής για την εκτίμηση των ανθρωπογενών εκπομπών από πηγές καθώς και των απορροφήσεων από καταβόθρες των αερίων θερμοκηπίου που απαριθμούνται στο παράρτημα Ι του παρόντος κανονισμού και για την εξασφάλιση της έγκαιρης κατάρτισης, της διαφάνειας, της ακρίβειας, της συνέπειας, της συγκρισιμότητας και της πληρότητας των απογραφών τους για τα αέρια θερμοκηπίου.

1.   Τα κράτη μέλη θεσπίζουν, διαχειρίζονται και επιδιώκουν να βελτιώνουν συνεχώς εθνικά συστήματα απογραφής για την εκτίμηση των ανθρωπογενών εκπομπών από πηγές καθώς και των απορροφήσεων από καταβόθρες των αερίων θερμοκηπίου που απαριθμούνται στο παράρτημα Ι του παρόντος κανονισμού και για την εξασφάλιση της έγκαιρης κατάρτισης, της διαφάνειας, της ακρίβειας, της συνέπειας, της συγκρισιμότητας και της πληρότητας των απογραφών τους για τα αέρια θερμοκηπίου.

2.   Τα κράτη μέλη εξασφαλίζουν ότι οι οικείες αρμόδιες αρχές απογραφής έχουν πρόσβαση και ότι το εθνικό τους σύστημα απογραφής προβλέπει ότι οι οικείες αρμόδιες αρχές έχουν πρόσβαση:

2.   Τα κράτη μέλη εξασφαλίζουν ότι οι οικείες αρμόδιες αρχές απογραφής έχουν πρόσβαση και ότι το εθνικό τους σύστημα απογραφής προβλέπει ότι οι οικείες αρμόδιες αρχές έχουν πρόσβαση:

α)

στα δεδομένα και τις μεθόδους που αποτελούν αντικείμενο έκθεσης όσον αφορά τις δραστηριότητες και τις εγκαταστάσεις βάσει της οδηγίας 2003/87/ΕΚ, με σκοπό την κατάρτιση των εθνικών απογραφών αερίων θερμοκηπίου, ώστε να εξασφαλίζεται η συνέπεια των εκπομπών αερίων θερμοκηπίου που δηλώνονται στο πλαίσιο του ενωσιακού συστήματος εμπορίας δικαιωμάτων εκπομπής και στις εθνικές απογραφές αερίων θερμοκηπίου·

α)

στα δεδομένα και τις μεθόδους που αποτελούν αντικείμενο έκθεσης όσον αφορά τις δραστηριότητες και τις εγκαταστάσεις βάσει της οδηγίας 2003/87/ΕΚ, με σκοπό την κατάρτιση των εθνικών απογραφών αερίων θερμοκηπίου, ώστε να εξασφαλίζεται η συνέπεια των εκπομπών αερίων θερμοκηπίου που δηλώνονται στο πλαίσιο του ενωσιακού συστήματος εμπορίας δικαιωμάτων εκπομπής και στις εθνικές απογραφές αερίων θερμοκηπίου·

β)

στα δεδομένα που συγκεντρώνονται μέσω των συστημάτων υποβολής εκθέσεων σχετικά με τα φθοριούχα αέρια στους διάφορους τομείς, τα οποία θεσπίστηκαν βάσει του άρθρου 6 παράγραφος 4 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 842/2006, με σκοπό την κατάρτιση των εθνικών απογραφών αερίων θερμοκηπίου·

β)

στα δεδομένα που συγκεντρώνονται μέσω των συστημάτων υποβολής εκθέσεων σχετικά με τα φθοριούχα αέρια στους διάφορους τομείς, τα οποία θεσπίστηκαν βάσει του άρθρου 6 παράγραφος 4 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 842/2006, με σκοπό την κατάρτιση των εθνικών απογραφών αερίων θερμοκηπίου·

γ)

στις εκπομπές, τα υποκείμενα δεδομένα και τις μεθοδολογίες που αποτελούν αντικείμενο εκθέσεων των βιομηχανικών μονάδων βάσει του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 166/2006, με σκοπό την κατάρτιση των εθνικών απογραφών αερίων θερμοκηπίου·

γ)

στις εκπομπές, τα υποκείμενα δεδομένα και τις μεθοδολογίες που αποτελούν αντικείμενο εκθέσεων των βιομηχανικών μονάδων βάσει του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 166/2006, με σκοπό την κατάρτιση των εθνικών απογραφών αερίων θερμοκηπίου·

δ)

στα δεδομένα τα οποία υποβάλλονται βάσει του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1099/2008.

δ)

στα δεδομένα τα οποία υποβάλλονται βάσει του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1099/2008.

3.   Τα κράτη μέλη εξασφαλίζουν ότι οι οικείες αρμόδιες αρχές απογραφής και ότι το εθνικό τους σύστημα απογραφής προβλέπει ότι οι οικείες αρμόδιες αρχές απογραφής:

3.   Τα κράτη μέλη εξασφαλίζουν ότι οι οικείες αρμόδιες αρχές απογραφής και ότι το εθνικό τους σύστημα απογραφής προβλέπει ότι οι οικείες αρμόδιες αρχές απογραφής:

α)

χρησιμοποιούν τα συστήματα υποβολής εκθέσεων που θεσπίστηκαν βάσει του άρθρου 6 παράγραφος 4 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 842/2006 για τη βελτίωση των εκτιμήσεων σχετικά με τα φθοριούχα αέρια στις απογραφές αερίων θερμοκηπίου·

α)

χρησιμοποιούν τα συστήματα υποβολής εκθέσεων που θεσπίστηκαν βάσει του άρθρου 6 παράγραφος 4 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 842/2006 για τη βελτίωση των εκτιμήσεων σχετικά με τα φθοριούχα αέρια στις απογραφές αερίων θερμοκηπίου·

β)

είναι σε θέση να διενεργήσουν τους ετήσιους ελέγχους συνέπειας που αναφέρονται στο άρθρο 7 παράγραφος 1 στοιχεία ιβ) και ιγ) του παρόντος κανονισμού.

β)

είναι σε θέση να διενεργήσουν τους ετήσιους ελέγχους συνέπειας που αναφέρονται στο άρθρο 7 παράγραφος 1 στοιχεία ιβ) και ιγ) του παρόντος κανονισμού.

 

   

Αιτιολογία

Η χάραξη και θέσπιση κατάλληλων μέτρων για την μείωση των εκπομπών και η εμφάνιση των αποτελεσμάτων τους στις απογραφές αερίων του θερμοκηπίου συνδέονται στενά με τη γνώση των πηγών ενημέρωσης, των μεθοδολογικών προτύπων και επιλογών, των υπολογισμών, των παραδοχών κ.λπ. Ορισμένες από τις πηγές εκπομπής αερίων της κατηγορίας των διάχυτων πηγών, καθώς και ορισμένες «καταβόθρες» διοξειδίου του άνθρακα υπάγονται στο πεδίο αρμοδιοτήτων των περιφερειακών αρχών. Ως εκ τούτου, κρίνεται σκόπιμο οι εν λόγω αρχές να γνωρίζουν το εθνικό σύστημα απογραφής και να συμμετέχουν σ’ αυτό, με στόχο τη βελτίωση και την προσαρμογή και του εθνικού συστήματος απογραφής, αλλά και των πολιτικών μετριασμού που προτείνονται σε περιφερειακό επίπεδο.

Τροπολογία 6

Άρθρο 6 – Το ενωσιακό σύστημα απογραφής

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή

Τροπολογία της ΕτΠ

γ)

ετήσια εξέταση από εμπειρογνώμονες των απογραφών των κρατών μελών.

γ)

ετήσια εξέταση από εμπειρογνώμονες των απογραφών των κρατών μελών.

 

Αιτιολογία

Οι απογραφές των κρατών μελών θα πρέπει να εξετάζονται από ανεξάρτητες, μη εμπορικές και αρμόδιες αρχές απογραφής, οι οποίες δεν έχουν συμμετάσχει στην πραγματοποίηση απογραφής σε μια συγκεκριμένη χρονιά. Ιδανικά, πρέπει να είναι εσωτερικό όργανο του ΕΟΠ. Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή πρέπει και αυτή να αναγνωρίσει τον αντίκτυπο στις εκπομπές των ίδιων των πολιτικών και των προγραμμάτων της, προκειμένου να εντοπίσει κατά πόσον έχει θετικό ή αρνητικό αντίκτυπο.

Τροπολογία 7

Άρθρο 7 – Απογραφές των αερίων θερμοκηπίου

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή

Τροπολογία της ΕτΠ

τις οικείες ανθρωπογενείς εκπομπές αερίων θερμοκηπίου που απαριθμούνται στο παράρτημα I του παρόντος κανονισμού και τις ανθρωπογενείς εκπομπές αερίων θερμοκηπίου που αναφέρονται στο άρθρο 2 παράγραφος 1 της απόφασης αριθ. 406/2009/ΕΚ για το έτος X-2. Με την επιφύλαξη της υποβολής εκθέσεων για τα αέρια θερμοκηπίου που απαριθμούνται στο παράρτημα Ι του παρόντος κανονισμού, οι εκπομπές διοξειδίου του άνθρακα (CO2) από την κατηγορία πηγών «1.A.3.A πολιτική αεροπορία» της IPCC θεωρούνται μηδενικές για τους σκοπούς του άρθρου 3 και του άρθρου 7 παράγραφος 1 της απόφασης αριθ. 406/2009/ΕΚ·

α)

τις οικείες ανθρωπογενείς εκπομπές αερίων θερμοκηπίου που απαριθμούνται στο παράρτημα I του παρόντος κανονισμού και τις ανθρωπογενείς εκπομπές αερίων θερμοκηπίου που αναφέρονται στο άρθρο 2 παράγραφος 1 της απόφασης αριθ. 406/2009/ΕΚ για το έτος X-2. Με την επιφύλαξη της υποβολής εκθέσεων για τα αέρια θερμοκηπίου που απαριθμούνται στο παράρτημα Ι του παρόντος κανονισμού, οι εκπομπές διοξειδίου του άνθρακα (CO2) από την κατηγορία πηγών «1.A.3.A πολιτική αεροπορία» της IPCC θεωρούνται μηδενικές για τους σκοπούς του άρθρου 3 και του άρθρου 7 παράγραφος 1 της απόφασης αριθ. 406/2009/ΕΚ·

Αιτιολογία

Η κατηγορία 1.A.3.A εξετάζει τις εκπομπές από αεροσκάφη που απογειώνονται και προσγειώνονται, καθώς και τις εκπομπές από την πτήσγ τους εντός ενός κράτους μέλους. Οι εκπομπές των ελαφρών αεροσκαφών που απογειώνονται από ιδιωτικούς αερολιμένες μπορεί να είναι επαχθές να ληφθούν υπόψη βραχυπρόθεσμα. Ωστόσο, αν τα εν λόγω αεροσκάφη χρησιμοποιήσουν εμπορικό αερολιμένα, τα καύσιμά τους είναι πιθανό να υπαχθούν στις εκπομπές καυσίμων αεροσκαφών, προκαλώντας έτσι ασυνέπεια.

Τροπολογία 8

Άρθρο 13 – Εθνικά συστήματα για πολιτικές, μέτρα και προβλέψεις

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή

Τροπολογία της ΕτΠ

2.   Σκοπός των ως άνω συστημάτων είναι να εξασφαλίσουν την έγκαιρη υποβολή, τη διαφάνεια, την ακρίβεια, τη συνέπεια, τη συγκρισιμότητα και την πληρότητα των υποβαλλόμενων πληροφοριών σχετικά με τις πολιτικές και τα μέτρα, καθώς και των προβλέψεων για τις ανθρωπογενείς εκπομπές αερίων θερμοκηπίου από πηγές και τις απορροφήσεις από καταβόθρες, που αναφέρονται στα άρθρα 14 και 15 του παρόντος κανονισμού, συμπεριλαμβανομένων της χρήσης και της εφαρμογής των δεδομένων, των μεθόδων και των μοντέλων, και της εκτέλεσης των δραστηριοτήτων διασφάλισης και ελέγχου της ποιότητας και της ανάλυσης ευαισθησίας.

2.    ως άνω συστ εξασφαλίουν την έγκαιρη υποβολή, τη διαφάνεια, την ακρίβεια, τη συνέπεια, τη συγκρισιμότητα και την πληρότητα των υποβαλλόμενων πληροφοριών σχετικά με τις πολιτικές και τα μέτρα, καθώς και των προβλέψεων για τις ανθρωπογενείς εκπομπές αερίων θερμοκηπίου από πηγές και τις απορροφήσεις από καταβόθρες, που αναφέρονται στα άρθρα 14 και 15 του παρόντος κανονισμού, συμπεριλαμβανομένων της χρήσης και της εφαρμογής των δεδομένων, των μεθόδων και των μοντέλων, και της εκτέλεσης των δραστηριοτήτων διασφάλισης και ελέγχου της ποιότητας και της ανάλυσης ευαισθησίας.

Αιτιολογία

Θα πρέπει να υπάρξει η δυνατότητα σύγκρισης των PLCD μεταξύ κρατών μελών. Επίσης, πρέπει να δοθεί η δυνατότητα σύγκρισης των αντικτύπων στις εκπομπές σε διαφορετικούς τομείς και διαφορετικές περιφέρειες της Ευρώπης. Ως εκ τούτου, πρέπει να υπάρχει πρόσβαση στα δεδομένα για να μπορεί να γίνει περαιτέρω ανάλυση και να είναι αξιόπιστες οι στρατηγικές.

Τροπολογία 9

Άρθρο 14 – Υποβολή εκθέσεων για τις πολιτικές και τα μέτρα

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή

Τροπολογία της ΕτΠ

1.   …

1.   …

γ)

πληροφορίες σχετικά με τις εθνικές πολιτικές και τα μέτρα, καθώς και την εφαρμογή των ενωσιακών πολιτικών και μέτρων για τον περιορισμό ή τη μείωση των εκπομπών αερίων θερμοκηπίου από πηγές ή την καλύτερη απορρόφηση από καταβόθρες, κατά τομείς για έκαστο των αερίων θερμοκηπίου που αναφέρονται στο παράρτημα Ι του παρόντος κανονισμού. Οι πληροφορίες αυτές συνοδεύονται από παραπομπές στις εφαρμοστέες εθνικές ή ενωσιακές πολιτικές, και ιδίως στις πολιτικές για την ποιότητα του αέρα, και περιλαμβάνουν:

γ)

πληροφορίες σχετικά με τις εθνικές πολιτικές και τα μέτρα, καθώς και την εφαρμογή των ενωσιακών πολιτικών και μέτρων για τον περιορισμό ή τη μείωση των εκπομπών αερίων θερμοκηπίου από πηγές ή την καλύτερη απορρόφηση από καταβόθρες , κατά τομείς για έκαστο των αερίων θερμοκηπίου που αναφέρονται στο παράρτημα Ι του παρόντος κανονισμού. Οι πληροφορίες αυτές συνοδεύονται από παραπομπές στις εφαρμοστέες εθνικές ή ενωσιακές πολιτικές, και ιδίως στις πολιτικές για την ποιότητα του αέρα, και περιλαμβάνουν:

 

2.   Τα κράτη μέλη δημοσιοποιούν, σε ηλεκτρονική μορφή, κάθε εκτίμηση του κόστους και των αποτελεσμάτων των εθνικών πολιτικών και μέτρων και πληροφορίες σχετικά με την εφαρμογή των ενωσιακών πολιτικών και μέτρων για τον περιορισμό ή τη μείωση των εκπομπών αερίων θερμοκηπίου από πηγές ή την καλύτερη απορρόφηση από τις καταβόθρες, καθώς και τις τεχνικές εκθέσεις στις οποίες βασίζονται οι εκτιμήσεις αυτές. Οι εν λόγω πληροφορίες περιλαμβάνουν περιγραφές των μοντέλων και των μεθοδολογικών προσεγγίσεων που χρησιμοποιήθηκαν, καθώς και τους ορισμούς και τις υποκείμενες παραδοχές.

2.   Τα κράτη μέλη δημοσιοποιούν, σε ηλεκτρονική μορφή, κάθε εκτίμηση του κόστους και των αποτελεσμάτων των εθνικών πολιτικών και μέτρων και πληροφορίες σχετικά με την εφαρμογή των ενωσιακών πολιτικών και μέτρων για τον περιορισμό ή τη μείωση των εκπομπών αερίων θερμοκηπίου από πηγές ή την καλύτερη απορρόφηση από τις καταβόθρες, καθώς και τις τεχνικές εκθέσεις στις οποίες βασίζονται οι εκτιμήσεις αυτές. Οι εν λόγω πληροφορίες περιλαμβάνουν περιγραφές των μοντέλων και των μεθοδολογικών προσεγγίσεων που χρησιμοποιήθηκαν, τους ορισμούς και τις παραδοχές .

Αιτιολογία

Η περιφερειακή διάσταση πρέπει να αναφέρεται ρητά.

Απαιτούνται τόσο οι υπολογισμοί, όσο και οι ποιοτικές διευκρινίσεις.

Τροπολογία 10

Άρθρο 15 – Υποβολή εκθέσεων για τις προβλέψεις

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή

Τροπολογία της ΕτΠ

1.   Τα κράτη μέλη διαβιβάζουν στην Επιτροπή, έως τις 15 Μαρτίου κάθε έτους («έτος Χ»), τις εθνικές προβλέψεις για τις ανθρωπογενείς εκπομπές αερίων θερμοκηπίου από πηγές και τις απορροφήσεις από καταβόθρες, ανά αέριο και τομέα.

1.   Τα κράτη μέλη διαβιβάζουν στην Επιτροπή, έως τις 15 Μαρτίου κάθε έτους («έτος Χ»), τις εθνικές προβλέψεις για τις ανθρωπογενείς εκπομπές αερίων θερμοκηπίου από πηγές και τις απορροφήσεις από καταβόθρες, ανά αέριο τομέα .

Αιτιολογία

Η περιφερειακή διάσταση πρέπει να αναφέρεται ρητά.

Τροπολογία 11

Άρθρο 25 – Ρόλος του Ευρωπαϊκού Οργανισμού Περιβάλλοντος

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή

Τροπολογία της ΕτΠ

δ)

διεξαγωγή της ετήσιας εξέτασης από εμπειρογνώμονες·

δ)

διεξαγωγή της ετήσιας εξέτασης από εμπειρογνώμονες·

η)

κατάρτιση εκτιμήσεων για τα σχετικά με τις προβλέψεις δεδομένα που δεν υποβλήθηκαν από τα κράτη μέλη·

η)

κατάρτιση εκτιμήσεων για τα σχετικά με τις προβλέψεις δεδομένα που δεν υποβλήθηκαν από τα κράτη μέλη·

ι)

διάδοση των πληροφοριών που συγκεντρώνονται στο πλαίσιο του παρόντος κανονισμού, συμπεριλαμβανομένων της διατήρησης και της επικαιροποίησης βάσης δεδομένων σχετικά με τις πολιτικές και τα μέτρα μετριασμού των κρατών μελών και της διαλογής πληροφοριών για τις επιπτώσεις, την τρωτότητα και την προσαρμογή στην αλλαγή του κλίματος.

ι)

διάδοση των πληροφοριών που συγκεντρώνονται στο πλαίσιο του παρόντος κανονισμού, συμπεριλαμβανομένων της διατήρησης και της επικαιροποίησης βάσης δεδομένων σχετικά με τις πολιτικές και τα μέτρα μετριασμού των κρατών μελών και της διαλογής πληροφοριών για τις επιπτώσεις, την τρωτότητα και την προσαρμογή στην αλλαγή του κλίματος.

 

 

 

 

 

 

Αιτιολογία

Ο ΕΟΠ έχει κρίσιμη σημασία για την επιτυχία της πολιτικής των κρατών μελών. Αυτό σημαίνει ότι πρέπει να είναι η πηγή εμπειρογνωμοσύνης και προσανατολισμού σχετικά με την ενδεχόμενη τροχιά των εκπομπών. Οι σωρευτικές εκπομπές έχουν κρίσιμη σημασία για τη συγκέντρωση αερίων θερμοκηπίου και επομένως τις μελλοντικές αυξήσεις της θερμοκρασίας. Οι εκπομπές στο εσωτερικό της Ευρώπης δεν αντανακλούν πιστά τις παγκόσμιες εκπομπές που προκαλούνται από την Ευρώπη. Ως εκ τούτου, πρέπει να συμπεριληφθεί ρητά μια εκτίμηση των «εκπομπών κατανάλωσης».

Βρυξέλλες, 19 Ιουλίου 2012

Η Πρόεδρος της Επιτροπής των Περιφερειών

Mercedes BRESSO


13.9.2012   

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 277/61


Γνωμοδότηση της Επιτροπής των Περιφερειών με θέμα «Πρόταση κανονισμού σχετικά με το πρόγραμμα για το περιβάλλον και τη δράση για το κλίμα (LIFE)»

2012/C 277/08

Η ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΤΩΝ ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΩΝ:

θα μπορούσε να επικροτήσει μία αισθητά μεγαλύτερη αύξηση των κονδυλίων του προϋπολογισμού του προγράμματος δεδομένων των σοβαρών προκλήσεων που υφίστανται στο εν λόγω πεδίο. Αναγνωρίζει ότι το ακριβές ποσό δεν μπορεί να συμφωνηθεί μέχρι την ολοκλήρωση των διαπραγματεύσεων για το πολυετές χρηματοδοτικό πλαίσιο·

υποστηρίζει τη νέα προσέγγιση των «Ολοκληρωμένων Έργων», ζητά ωστόσο να ενθαρρυνθεί η πρόσβαση και η συμμετοχή των ενδιαφερόμενων φορέων στα Ολοκληρωμένα Έργα. Θεωρεί ότι το θαλάσσιο περιβάλλον, τα εδάφη και ο θόρυβος πρέπει να προστεθούν ως τομείς καίριας σημασίας στα Ολοκληρωμένα Έργα και ζητά να προβλεφθούν κατάλληλοι μηχανισμοί συντονισμού του προγράμματος LIFE με τα άλλα ταμεία της ΕΕ του Κοινού Στρατηγικού Πλαισίου και με τα πλαίσια δράσης προτεραιότητας για τη χρηματοδότηση του Natura 2000·

θεωρεί ότι η εξαίρεση του ΦΠΑ από τις επιλέξιμες δαπάνες ενδέχεται να αποτρέψει πολλούς πιθανούς αιτούντες από την ανάπτυξη πρότασης και συνιστά ο ΦΠΑ να θεωρείται επιλέξιμη δαπάνη εφόσον οι δικαιούχοι μπορούν να αποδείξουν ότι δεν μπορεί να επιστραφεί·

συνιστά η δαπάνη για το μόνιμο προσωπικό να παραμείνει επιλέξιμη, υπό την προϋπόθεση ότι θα τεκμηριώνεται και θα αποδεικνύεται ότι το εν λόγω προσωπικό έχει αποσπαστεί επισήμως για τις δραστηριότητες του έργου·

προτείνει αύξηση του ανώτατου ποσοστού συγχρηματοδότησης σε 85 % για τις λιγότερο ανεπτυγμένες περιφέρειες (όπως ορίζουν οι κανόνες των Διαρθρωτικών Ταμείων) και για τις εξόχως απόκεντρες περιφέρειες·

ζητά η συμμετοχή στο πρόγραμμα LIFE να είναι ανοιχτή στις υπερπόντιες χώρες και εδάφη της ΕΕ που έχουν προσχωρήσει στην απόφαση «για τη σύνδεση των Υπερπόντιων Χωρών και Εδαφών με την Ευρωπαϊκή Κοινότητα» (Απόφαση του Συμβουλίου 2001/822/ΕΚ).

Εισηγήτρια

Η κ. Kay TWITCHEN (UK/NI), μέλος του Κομητειακού Συμβουλίου του Essex

Κείμενο αναφοράς

Πρόταση κανονισμού του Συμβουλίου και του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου για τη θέσπιση Προγράμματος για το Περιβάλλον και τη Δράση για το Κλίμα (LIFE)

COM(2011) 874 final – 2011/0428 COD

I.   ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ ΣΥΣΤΑΣΕΙΣ

Η ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΤΩΝ ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΩΝ

A.    Γενικές παρατηρήσεις

1.

Επαναλαμβάνει την άποψή της ότι το πρόγραμμα LIFE αποτελεί σημαντικό μέσο που συμβάλλει στη χρηματοδότηση τοπικών και περιφερειακών περιβαλλοντικών πολιτικών και έργων με προστιθέμενη αξία για την ΕΕ, ενώ έχει συντελέσει στην κινητοποίηση των προσπαθειών των τοπικών και περιφερειακών αρχών. Επίσης έχει συμβάλει στη δημιουργία συμπράξεων, ενισχύοντας τις δομές συνεργασίας και βελτιώνοντας την ανταλλαγή εμπειριών και πληροφοριών σε τοπικό και περιφερειακό επίπεδο.

2.

Επικροτεί την πρόθεση να συνεχιστεί το πρόγραμμα LIFE κατά τη νέα περίοδο χρηματοδότησης. Θεωρεί ότι αυτό θα εξασφαλίσει μία πιο αποτελεσματική παρέμβαση, θα δημιουργήσει συνέργειες συντονίζοντας τις δράσεις της ΕΕ με τις εθνικές δράσεις και θα προβάλει περισσότερο τις περιβαλλοντικές και κλιματικές δράσεις.

3.

Συμμερίζεται τη θέση της Επιτροπής ότι η περιβαλλοντική και κλιματική δράση θα πρέπει να αποτελεί αναπόσπαστο μέρος των περισσότερων πολιτικών της ΕΕ. Ωστόσο, τα βασικά χρηματοδοτικά μέσα της ΕΕ δεν ικανοποιούν όλες τις ανάγκες που αφορούν το περιβάλλον και το κλίμα, με συνέπεια να εξακολουθεί να υφίσταται η ανάγκη για ένα χωριστό πρόγραμμα για το περιβάλλον και τη δράση για το κλίμα, το οποίο να βασίζεται στα επιτεύγματα του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 614/2007 σχετικά με το πρόγραμμα LIFE+ για την περίοδο 2007-13. Ως εκ τούτου, συμπληρώνει την προσέγγιση της «συνθεώρησης» των προς επίτευξη στόχων για το περιβάλλον και το κλίμα σε ολόκληρο τον προϋπολογισμό της ΕΕ μέσω της χρηματοδότησης έργων για το περιβάλλον και το κλίμα που δεν είναι επιλέξιμα για χρηματοδότηση από άλλες πηγές.

4.

Σημειώνει ότι η αξιολόγηση του υφιστάμενου προγράμματος LIFE κατέδειξε ότι η επίδρασή του περιορίζεται από την έλλειψη στρατηγικής εστίασης. Ως εκ τούτου, το νέο πρόγραμμα θα μπορούσε να εφαρμόσει μία ευέλικτη προσέγγιση «από την κορυφή προς τη βάση» και να θεσπίσει δύο διακριτά υποπρογράμματα που να καλύπτουν τους τομείς του περιβάλλοντος και της κλιματικής αλλαγής με σαφώς καθορισμένες προτεραιότητες.

5.

Σημειώνει στο πλαίσιο αυτό ότι το πρόγραμμα θα πρέπει να παρέχει επαρκείς εγγυήσεις ελαστικότητας. Η ιεράρχηση των προτεραιοτήτων δεν πρέπει να οδηγήσει σε υπερβολικούς περιορισμούς ούτε σε αυστηρότατα κριτήρια. Όπως ακριβώς και στο τρέχον πρόγραμμα, η ποιότητα των προτεινόμενων έργων πρέπει να είναι η κατευθυντήρια ιδέα.

6.

Θεωρεί ότι ο κανονισμός LIFE θα πρέπει να κάνει ειδική αναφορά στην ανάγκη επιδίωξης συνεργειών μεταξύ των διάφορων πεδίων δράσης, π.χ. να διασφαλίσει ότι τα έργα για το κλίμα που χρηματοδοτούνται από το πρόγραμμα LIFE έχουν θετική επίδραση στη βιοποικιλότητα και ότι τα έργα για το περιβάλλον που χρηματοδοτούνται από το πρόγραμμα LIFE λαμβάνουν υπόψη τον παράγοντα κλίμα. Στο μέτρο που η Επιτροπή επεσήμανε τις πιθανές συνέργειες μεταξύ των δύο υποπρογραμμάτων και προκειμένου τα έργα να εξυπηρετούν πολλαπλούς σκοπούς, θα είναι σημαντικό να διασφαλιστεί η επίτευξη του εν λόγω σκοπού.

7.

Επαναλαμβάνει την έκκλησή της (1) να συνεχίσει το πρόγραμμα LIFE να υποστηρίζει έργα ενημέρωσης και επικοινωνίας, με μεγαλύτερη έμφαση στην ευαισθητοποίηση, περιλαμβανομένης της εκπαίδευσης για την αειφόρο ανάπτυξη, και προωθώντας έργα στα οποία συμμετέχουν τοπικές και περιφερειακές αρχές. Στο πλαίσιο αυτό, επικροτεί τον προτεινόμενο τομέα προτεραιότητας «Διακυβέρνηση και πληροφόρηση» και στα δύο υποπρογράμματα.

8.

Επικροτεί την πρόταση να ενταχθούν τα δύο υποπρογράμματα LIFE, προκειμένου να διασφαλιστεί η συνοχή τους, στο πλαίσιο ενός ενιαίου Πολυετούς Προγράμματος Εργασιών, με μία και μόνο δέσμη κοινών κανόνων συμπεριφοράς, μία και μόνο πρόσκληση για υποβολή προτάσεων, και την εξέτασή τους από μία ενιαία Επιτροπή LIFE, ενώ εκφράζει την ανησυχία μήπως υπάρχουν αποκλίνουσες διαδικασίες και προτεραιότητες.

9.

Επικροτεί το γεγονός ότι, κατά τη διάρκεια της ανάπτυξης της παρούσας πρότασης, η Επιτροπή διαβουλεύτηκε εκτεταμένα με τους εμπλεκομένους φορείς και την ΕτΠ και έλαβε υπόψη πολλές απόψεις που αυτοί εξέφρασαν (2).

B.    Δείκτες

10.

Επικροτεί την έμφαση που δόθηκε στο άρθρο 3 της πρότασης στον καθορισμό δεικτών για την αξιολόγηση των επιδόσεων του προγράμματος LIFE. Συνιστά την προσθήκη δεικτών που εκτιμούν και προωθούν τη χρηστή διακυβέρνηση και την επικοινωνία στο πλαίσιο κάθε έργου LIFE. Η ΕτΠ έχει ζητήσει επειγόντως το πρόγραμμα LIFE να ενθαρρύνει ειδικά σχεδιασμένους – και συνεπώς πιο αποτελεσματικούς – τρόπους επικοινωνίας και δραστηριότητες ανάπτυξης ικανοτήτων σε κάθε έργο LIFE.

Γ.    Υποπρόγραμμα «Περιβάλλον» (LIFE Περιβάλλον)

Τομέας προτεραιότητας: Περιβάλλον και αποδοτικότητα των πόρων

11.

Σημειώνει ότι το άρθρο 10 της πρότασης δεν περιλαμβάνει τις καινοτομίες αναπαραγωγής του ιδιωτικού σε επίπεδο αγοράς, εφόσον αυτές θα καλύπτονται από το πρόγραμμα «Ορίζοντας 2020». Τούτο επιτρέπει να εστιαστεί το πρόγραμμα LIFE στην οικολογική καινοτομία των τοπικών και περιφερειακών αρχών και στην εξεύρεση λύσεων που συχνά υλοποιούνται καλύτερα μέσω συμπράξεων του δημόσιου και του ιδιωτικού τομέα. Ως εκ τούτου, η ΕτΠ επικροτεί τη στροφή προς την καινοτομία του δημόσιου τομέα και τη δυνατότητα συμπράξεων του δημόσιου και του ιδιωτικού τομέα.

Τομέας προτεραιότητας: Βιοποικιλότητα

12.

Επικροτεί το γεγονός ότι, όπως ζήτησε η ΕτΠ (3), το άρθρο 11 της πρότασης επιτρέπει επαναλαμβανόμενες δραστηριότητες υπό την προϋπόθεση ότι τα έργα θα λειτουργούν βάσει υποδειγματικών διαδικασιών οι οποίες μπορούν να εφαρμοστούν σε άλλες περιοχές και θα διέπονται από πρότυπα όσον αφορά την παρακολούθηση και ανακοίνωση των αποτελεσμάτων στο κοινό.

13.

Πιστεύει ότι η χρηματοδοτική υποστήριξη του δικτύου Natura 2000 μέσω ολοκληρωμένων έργων για Πλαίσια Δράσης Προτεραιότητας (ΠΔΠ) θα αποτελεί στο μέλλον βασικό στοιχείο του τομέα προτεραιότητας «Βιοποικιλότητα» του προγράμματος LIFE. Η ΕτΠ ζητά, σύμφωνα με το θεσμικό πλαίσιο κάθε κράτους μέλους, να αναλάβουν οι περιφερειακές αρχές την ανάπτυξη των Πλαισίων Δράσης Προτεραιότητας και να λάβουν υπόψη τις πρόσφατες πρωτοβουλίες που δρομολόγησε η Ευρωπαϊκή Επιτροπή σχετικά με τη χρηματοδότηση του δικτύου Natura 2000 (4).

Τομέας προτεραιότητας: Περιβαλλοντική διακυβέρνηση και πληροφόρηση

14.

Επιδοκιμάζει θερμά το γεγονός ότι η υποστήριξη του προγράμματος LIFE για την περιβαλλοντική διακυβέρνηση ενισχύθηκε καθιστώντας την τομέα προτεραιότητας στην πρόταση κανονισμού (άρθρο 12). Η ΕτΠ θεωρεί ότι αυτό θα προβάλει περισσότερο τα πιθανά έργα με θέμα τη διακυβέρνηση και ότι οι τοπικές και περιφερειακές αρχές θα αποτελέσουν σημαντικούς δικαιούχους του νέου αυτού τομέα προτεραιότητας. Η ΕτΠ έχει ζητήσει τη συμβολή του προγράμματος LIFE για την ενίσχυση των διοικητικών ικανοτήτων των τοπικών και περιφερειακών αρχών και την αυξημένη εστίαση στη συνειδητοποίηση του θέματος, περιλαμβανομένης της εκπαίδευσης για την αειφόρο ανάπτυξη, καθώς και την προώθηση σχεδίων που εξασφαλίζουν τη συμμετοχή των ΤΠΑ και έχουν σημαντικό αντίκτυπο σε επίπεδο ΕΕ (5).

15.

Θεωρεί ότι ο εν λόγω τομέας προτεραιότητας θα πρέπει να προωθήσει την ανταλλαγή γνώσεων σε σχέση με την υλοποίηση και την εφαρμογή της περιβαλλοντικής νομοθεσίας της ΕΕ υποστηρίζοντας δίκτυα, την κατάρτιση και έργα ανταλλαγής βέλτιστων πρακτικών, ιδίως τοπικών και περιφερειακών αρχών που δραστηριοποιούνται στον εν λόγω τομέα, σε ευρωπαϊκό επίπεδο.

Δ.    Υποπρόγραμμα «Δράση για το κλίμα» (LIFE Κλίμα)

16.

Επικροτεί τη θέσπιση νέου υποπρογράμματος για την κλιματική δράση, το οποίο μπορεί να διαδραματίσει κάποιο ρόλο στην προώθηση χαμηλών εκπομπών διοξειδίου του άνθρακα, στην αποδοτικότητα των πόρων και στη συνεκτίμηση του παράγοντα κλίμα. Επικροτεί την άποψη αυτή λαμβάνοντας υπόψη τις διεθνείς δεσμεύσεις της ΕΕ για μείωση των εκπομπών αερίων θερμοκηπίου στο πλαίσιο του Πρωτοκόλλου του Κιότο και της μελλοντικής παγκόσμιας συμφωνίας για το κλίμα που θα αποτελέσει αντικείμενο διαπραγματεύσεων έως το 2015, καθώς και τους στόχους της ΕΕ στο πλαίσιο της δέσμης μέτρων σχετικά με την ενέργεια και την κλιματική αλλαγή, της στρατηγικής Ευρώπη 2020 και του οδικού χάρτη για τη μετάβαση σε μια οικονομία χαμηλών εκπομπών διοξειδίου του άνθρακα το 2050 (6).

17.

Επισημαίνει ωστόσο ότι ο προτεινόμενος προϋπολογισμός αποτελεί σχετικά μικρό μέρος του συνολικού προγράμματος LIFE (25 %). Ως εκ τούτου, το LIFE Κλίμα διαθέτει πολύ περιορισμένη δυνατότητα για να μειώσει αισθητά τις εκπομπές αερίων του θερμοκηπίου. Θα πρέπει επομένως να προωθήσει πολλαπλά περιβαλλοντικά οφέλη, όπως οι φυσικές περιοχές που έχουν ουσιαστική σημασία για την εξασφάλιση καλής ποιότητας αέρα, και να προαγάγει ουσιαστικά τη βιοποικιλότητα (τυρφώνες και δάση) για την αποθήκευση άνθρακα ή να συμβάλει στη δημιουργία πράσινων υποδομών εν είδει ολοκληρωμένης προσέγγισης προς διαφύλαξη της βιοποικιλότητας και προς έλεγχο των επιπτώσεων της κλιματικής αλλαγής.

18.

Επικροτεί το γεγονός ότι τα Ολοκληρωμένα Έργα θα επικεντρώνονται κυρίως στην υλοποίηση στρατηγικών και προγραμμάτων δράσης μετριασμού των επιπτώσεων της αλλαγής του κλίματος και προσαρμογής.

19.

Χαιρετίζει τους στόχους που καταγράφονται στο πλαίσιο του τομέα προτεραιότητας «Κλιματική διακυβέρνηση και πληροφόρηση» (άρθρο 16), και διαβλέπει σαφή ρόλο για την ΕτΠ στην προώθηση της συνειδητοποίησης σε ζητήματα κλίματος.

Ε.    Ολοκληρωμένα έργα

20.

Όπως επισημάνθηκε στην προηγούμενη γνωμοδότησή της (7), επικροτεί την πρόταση για καθιέρωση μακροπρόθεσμων «Ολοκληρωμένων Έργων» σε μεγάλη εδαφική κλίμακα (ιδίως περιφερειακή, πολυπεριφερειακή ή εθνική), ως μέσο αντιμετώπισης ευρέος φάσματος ζητημάτων μέσω μίας συγκροτημένης στρατηγικής σχέσης με άλλους χρηματοδοτικούς πόρους της ΕΕ. Τα έργα LIFE θα συνεχίσουν να έχουν σημαντική καταλυτική αξία.

21.

Θεωρεί ότι τα Ολοκληρωμένα Έργα θα βελτιώσουν την υλοποίηση της περιβαλλοντικής και κλιματικής πολιτικής και την ενσωμάτωσή της σε άλλες πολιτικές, κατ'εφαρμογήν της αρχής της πολυεπίπεδης διακυβέρνησης, διασφαλίζοντας τη συντονισμένη κινητοποίηση άλλων κοινοτικών, εθνικών και ιδιωτικών πόρων για την επίτευξη των περιβαλλοντικών ή κλιματικών στόχων. Επίκεντρό τους θα είναι η υλοποίηση έργων και στρατηγικών περιβαλλοντικής και κλιματικής δράσης σε μεγαλύτερη εδαφική κλίμακα από αυτήν που προβλέπεται συνήθως στο πρόγραμμα LIFE+.

22.

Επικροτεί το γεγονός ότι ο κατάλογος των κυριότερων τομέων Ολοκληρωμένων Έργων στο άρθρο 18 (δ) αντικατοπτρίζει σε μεγάλο βαθμό τις προηγούμενες συστάσεις της ΕτΠ (διαχείριση υδάτων, διατήρηση της φύσης και της βιοποικιλότητας, αειφόρος χρήση των πόρων και διαχείριση αποβλήτων). Θεωρεί, ωστόσο, ότι το θαλάσσιο περιβάλλον, τα εδάφη και ο θόρυβος πρέπει να προστεθούν ως τομείς καίριας σημασίας.

23.

Εκφράζει την ανησυχία μήπως τα ολοκληρωμένα προγράμματα είναι πολύπλοκα στην προετοιμασία και τη διαχείριση, ιδιαίτερα λόγω του εύρους των προθεσμιών, των κριτηρίων επιλογής, των διαδικασιών και εντύπων υποβολής αιτήσεων, των συνθηκών διαχείρισης και των ρυθμίσεων για την υποβολή αναφορών. Καθώς αυτό θα είναι ιδιαίτερα αποθαρρυντικό για μικρότερες τοπικές αρχές, επικροτεί την τεχνική στήριξη που προβλέπει η πρόταση με σκοπό τη συνδρομή κατά την προετοιμασία και την υποβολή Ολοκληρωμένων Έργων.

24.

Ζητά κατάλληλους μηχανισμούς συντονισμού του προγράμματος LIFE τόσο με άλλα ταμεία της ΕΕ στο Κοινό Στρατηγικό Πλαίσιο (ΚΣΠ), ιδίως στο πλαίσιο των συμβάσεων εταιρικής σχέσης που προβλέπονται στο άρθρο 14 του σχεδίου κανονισμού περί γενικών διατάξεων, όσο και με τη νέα προσέγγιση που προτείνεται για την τοπική ανάπτυξη υπό κοινοτική ηγεσία και στα πλαίσια τοπικών στρατηγικών όλων των ταμείων του ΚΣΠ, όπως προβλέπεται στα άρθρα 28 και 29 του σχεδίου κανονισμού περί γενικών διατάξεων.

25.

Αναμένει ότι η εν λόγω νέα κατηγορία έργων LIFE μεγαλύτερης κλίμακας θα περιλαμβάνει το πλαίσιο και τις οδηγίες για την ανάπτυξη επιμέρους έργων LIFE και άλλων έργων, περιλαμβανομένου ενός σχεδίου που θα επεξηγεί τον τρόπο συνδυασμού άλλων κοινοτικών, εθνικών, περιφερειακών, τοπικών και ιδιωτικών χρηματοδοτικών μέσων για τη χρηματοδότηση των προτεινόμενων δραστηριοτήτων. Σε ορισμένες περιπτώσεις, τα εν λόγω έργα θα μπορούσαν επίσης να έχουν μεγαλύτερη διάρκεια, κατά την οποία θα μπορούν να αναπτύσσονται και να υλοποιούνται επιμέρους σχετικά έργα LIFE.

26.

Ταυτόχρονα, θεωρεί σημαντικά τα παραδοσιακά έργα μικρότερης κλίμακας που είναι προσβάσιμα σε μικρότερες αρχές οι οποίες έχουν περιορισμένη δυνατότητα ανάπτυξης ενός Ολοκληρωμένου Έργου. Ως εκ τούτου, επικροτεί το γεγονός ότι τα έργα αυτά θα συνεχίσουν να περιλαμβάνονται στο νέο πρόγραμμα και ζητά να μην μειωθούν τα συνολικά κονδύλια που προορίζονται γι’ αυτά.

27.

Αναγνωρίζει την ανάγκη για μία κατά προσέγγιση γεωγραφική βάση, αλλά θεωρεί ότι αυτό δεν πρέπει να αποτελέσει βασικό κίνητρο που θα μπορούσε να οδηγήσει σε εκτροπή της χρηματοδότησης από έργα ουσιαστικής σημασίας απλώς για να επιτευχθεί μία θεωρητική εθνική ποσόστωση σε άλλη περιοχή. Επικροτεί τη δυνατότητα να συμπεριληφθούν οι γειτονικές χώρες στα εν λόγω έργα.

28.

Πιστεύει ότι η συμμετοχή ενδιαφερομένων φορέων στα Ολοκληρωμένα Έργα πρέπει να ενισχυθεί περισσότερο.

ΣΤ.    Απλοποίηση, προγραμματισμός και κατ' εξουσιοδότηση πράξεις

29.

Αναγνωρίζει ότι η Ευρωπαϊκή Επιτροπή επιδίωξε να ανταποκριθεί στις εκκλήσεις παλαιότερης γνωμοδότησης (8) για μεγαλύτερη διοικητική απλοποίηση, περιλαμβανομένου του πολυετούς προγραμματισμού και της ευρύτερης χρήσης εργαλείων ΤΠ. Η χρήση κατ’ αποκοπήν και εφάπαξ ποσών μπορεί να μειώσει τη γραφειοκρατία, γεγονός που επικροτείται. Εκφράζει ωστόσο στην ανησυχία μήπως η δέσμευση για απλοποίηση εκφράζεται κυρίως με την ευρύτερη έννοια του όρου ως επιδίωξη στην αιτιολογική σκέψη 26.

30.

Επιδοκιμάζει θερμά την καθιέρωση μιας προσέγγισης δύο σταδίων για την επιλογή Ολοκληρωμένων Έργων, μέσω της οποίας οι δυνητικοί αιτούντες μπορούν να υποβάλουν ένα σύντομο σημείωμα στην Επιτροπή για προέγκριση, πράγμα που περιορίζει τα έξοδα των υποβαλλόντων προσφορά οι οποίοι έχουν μειωμένες πιθανότητες επιτυχίας. Αυτό ανταποκρίνεται επίσης σε σύσταση της ΕτΠ (9).

31.

Τάσσεται υπέρ των πολυετών προγραμμάτων εργασίας τουλάχιστον διετούς διάρκειας όπως προτείνεται στο άρθρο 24. Θεωρεί ότι τα εν λόγω πολυετή προγράμματα εργασίας μπορούν να διασφαλίσουν ότι το πρόγραμμα LIFE θα ανταποκριθεί στις προτεραιότητες της ΕΕ με πιο στρατηγικό και πολιτικό τρόπο. Ζητά από την Επιτροπή να εξασφαλίσει τη συμμετοχή των τοπικών και περιφερειακών αρχών στην κατάρτιση των προγραμμάτων εργασίας, έτσι ώστε να λαμβάνονται υπόψη οι πρακτικές απαιτήσεις.

32.

Εκφράζει ωστόσο την ανησυχία μήπως η δυνατότητα μεσοπρόθεσμης αναθεώρησης των πολυετών προγραμμάτων που προβλέπεται στο άρθρο 24 παράγραφος 3 οδηγήσει σε απρόβλεπτες καταστάσεις για τους δικαιούχους. Η έκταση των αναθεωρητικών τροποποιήσεων πρέπει συνεπώς να περιορίζεται στο ελάχιστο.

33.

Αναγνωρίζει ότι στο τρέχον πρόγραμμα, οι επιδόσεις των εθνικών σημείων επαφής ήταν ποικίλες και σε ορισμένες περιπτώσεις μια αδυναμία που οδηγούσε σε ανεπαρκή απορρόφηση των εθνικών κονδυλίων (η ΕτΠ είχε απευθύνει παλαιότερα έκκληση για καλύτερη κατάρτιση των εθνικών σημείων επαφής) (10).

34.

Επιμένει ότι η διαδικασία εξέτασης και η Επιτροπή LIFE (άρθρο 29) πρέπει να λειτουργούν με διαφανή τρόπο χωρίς αποκλεισμούς.

35.

Επισημαίνει ότι το σχέδιο κανονισμού προβλέπει κατ' εξουσιοδότηση πράξεις σχετικά με τους δείκτες επιδόσεων που ισχύουν για τις συγκεκριμένες θεματικές προτεραιότητες (άρθρο 3), σχετικά με την εφαρμογή του κριτηρίου του «κοινοτικού ενδιαφέροντος» (άρθρο 19 παράγραφος 1) και σχετικά με την εφαρμογή κριτηρίων «εφαρμογής γεωγραφικής εξισορρόπησης» για Ολοκληρωμένα Έργα (άρθρο 19 παράγραφος 3). Η ΕτΠ έχει υιοθετήσει κριτική στάση έναντι της αυξημένης χρήσης της επιτροπολογίας στην περιβαλλοντική πολιτική, καθώς στερείται διαφάνειας στη διαδικασία λήψης αποφάσεων της ΕΕ (11) και στη λειτουργική διαδικασία των τοπικών και περιφερειακών αρχών. Ως εκ τούτου, προτείνει στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή να διεξάγει κατάλληλες διαβουλεύσεις με τις τοπικές και περιφερειακές αρχές κατά τη διάρκεια των προπαρασκευαστικών εργασιών για τις κατ’ εξουσιοδότηση πράξεις.

Ζ.    Συγχρηματοδότηση και επιλέξιμες δαπάνες

36.

Αναγνωρίζει ότι η Ευρωπαϊκή Επιτροπή ανταποκρίθηκε στις εκκλήσεις παλαιότερης γνωμοδότησης (12) για αύξηση του ανώτατου ποσοστού συγχρηματοδότησης από το ισχύον όριο του 50 % στο 70 % (αυξάνοντάς το έως 80 % για ολοκληρωμένα και προπαρασκευαστικά έργα).

37.

Προτείνει αύξηση του ανώτατου ποσοστού σε 85 % για τις λιγότερο ανεπτυγμένες περιφέρειες (όπως ορίζουν οι κανόνες των Διαρθρωτικών Ταμείων) (13) και για τις εξόχως απόκεντρες περιφέρειες.Οι περιφέρειες αυτές είναι συχνά ζωτικής σημασίας για τον στόχο της ανάσχεσης της απώλειας βιοποικιλότητας.

38.

Εκφράζει τη λύπη της διότι η Ευρωπαϊκή Επιτροπή δεν ανταποκρίθηκε στις εκκλήσεις παλαιότερης γνωμοδότησης (14) να μπορούν οι τοπικές και περιφερειακές αρχές και στο μέλλον να καταλογίζουν τις δαπάνες για μόνιμο προσωπικό στους ίδιους πόρους. Η εξαίρεση της δαπάνης για μόνιμο προσωπικό θα μπορούσε να έχει ιδιαίτερα αρνητικές επιπτώσεις στην ποιότητα και τη δυνατότητα υλοποίησης των έργων ειδικά για τις μικρότερες κυβερνητικές και μη κυβερνητικές οργανώσεις, που εξαρτώνται από τη συνεχή απασχόληση μόνιμου προσωπικού και την εμπειρία του, και των οποίων το προσωπικό συχνά απασχολείται μερικώς σε διάφορα έργα ταυτοχρόνως.

39.

Θεωρεί ότι τούτο, σε συνδυασμό με την απάλειψη του ΦΠΑ ως επιλέξιμης δαπάνης, όπως προτείνεται στο άρθρο 20, ενδέχεται να αποτρέψει πολλούς δυνητικούς αιτούντες από την ανάπτυξη πρότασης. Υπενθυμίζει ότι σε άλλα ταμεία της ΕΕ ο ΦΠΑ θεωρείται επιλέξιμη δαπάνη εφόσον οι δικαιούχοι μπορούν να αποδείξουν ότι ο ΦΠΑ δεν μπορεί να επιστραφεί.

40.

Επισημαίνει, ωστόσο, τα ευρήματα μίας μελέτης που φαίνεται να δείχνουν ότι η επίδραση των πολύ μεγαλύτερων ποσοστών συγχρηματοδότησης που πρότεινε η Επιτροπή θα αντισταθμίσει την εξαίρεση ορισμένων στοιχείων από την επιλέξιμη χρηματοδότηση για τα περισσότερα έργα. Γνωρίζει, επίσης, ότι το ζήτημα του χρόνου εργασίας αποτελεί την αιτία μεγάλης διαφωνίας μεταξύ εισηγητών της Επιτροπής και δικαιούχων, και οδηγεί στην ανάκτηση μεγάλων ποσών από την Επιτροπή, ορισμένες φορές πολύ μετά την ολοκλήρωση του έργου.

41.

Ωστόσο, συνιστά η δαπάνη για το μόνιμο προσωπικό να παραμείνει επιλέξιμη, υπό την προϋπόθεση ότι θα τεκμηριώνεται και θα αποδεικνύεται ότι το εν λόγω προσωπικό έχει αποσπαστεί επισήμως για τις δραστηριότητες του έργου.

Η.    Προϋπολογισμός

42.

Σημειώνει την προτεινόμενη αύξηση του προϋπολογισμού για το πρόγραμμα LIFE από 2,1 εκατομμύρια ευρώ σε 3,6 εκατομμύρια ευρώ, η οποία παρότι αποτελεί αισθητή αύξηση για το πρόγραμμα, παραμένει συγκριτικά πενιχρή αντιπροσωπεύοντας ποσοστό μόλις 0,3 % του συνολικού προϋπολογισμού της ΕΕ.

43.

Ωστόσο, δεδομένων των σοβαρών προκλήσεων που υφίστανται στο εν λόγω πεδίο, η ΕτΠ θα μπορούσε να επικροτήσει μία αισθητά μεγαλύτερη αύξηση των κονδυλίων συγκεκριμένου προϋπολογισμού. Αναγνωρίζει ότι το ακριβές ποσό δεν μπορεί να συμφωνηθεί μέχρι την ολοκλήρωση των διαπραγματεύσεων για το πολυετές χρηματοδοτικό πλαίσιο.

44.

Παρόλο που επικροτείται η μεγαλύτερη συνοχή και συμπληρωματικότητα με άλλα κονδύλια της ΕΕ, η χρηματοδότηση του προγράμματος LIFE δεν πρέπει να τα επηρεάσει (π.χ. τα Διαρθρωτικά Ταμεία).

45.

Επικροτεί το γεγονός ότι 50 % του υποπρογράμματος «Περιβάλλον» θα διατεθεί στη βιοποικιλότητα, πράγμα που αντιστοιχεί σε αίτημα της ΕτΠ (15).

46.

Χαιρετίζει τη νέα διάταξη στο άρθρο 17 που προβλέπει ότι το πρόγραμμα LIFE μπορεί να συνδυαστεί με καινοτόμα χρηματοδοτικά μέσα. Θεωρεί ότι αυτό είναι ιδιαίτερα σημαντικό για τον τομέα προτεραιότητας «Περιβάλλον και αποδοτικότητα των πόρων». Επαναλαμβάνει ότι τα εν λόγω εργαλεία πρέπει να χρησιμοποιούνται μόνο συμπληρωματικά στις επιχορηγήσεις δράσης και όχι να τις υποκαθιστούν.

Θ.    Επικουρικότητα

47.

Επιβεβαιώνει ότι η περιβαλλοντική πολιτική αποτελεί έναν τομέα στο πλαίσιο του οποίου η Ευρωπαϊκή Ένωση και τα κράτη μέλη ασκούν κοινές αρμοδιότητες. Επομένως, ισχύει η αρχή της επικουρικότητας. Θεωρεί ωστόσο ότι εφόσον η πρόταση κανονισμού αποτελεί ουσιαστικά συνέχιση του προγράμματος LIFE που υφίσταται από το 1992, δεν υπάρχει ανάγκη ενδελεχούς αξιολόγησης της συμμόρφωσης με την αρχή της επικουρικότητας και της αναλογικότητας. Η επικουρικότητα και η αναλογικότητα επιβεβαιώνονται στην αιτιολογική σκέψη 34 της πρότασης κανονισμού.

48.

Ωστόσο:

α)

Τάσσεται ευρέως υπέρ της πρότασης να παραμείνει το πρόγραμμα υπό κεντρική διαχείριση, αλλά θεωρεί ότι θα είναι απαραίτητο να εξασφαλιστεί ότι η εκχώρηση καθηκόντων όπως οι εργασίες επιλογής και παρακολούθησης των έργων σε έναν εκτελεστικό οργανισμό δεν μειώνει τη συμμετοχή των κρατών μελών στη λειτουργία του προγράμματος και ότι η όποια μεταβίβαση δεν οδηγεί σε απώλεια γνώσεων και εμπειρίας που απαιτούνται για την επεξεργασία των αιτήσεων LIFE.

β)

Υπενθυμίζει τον σημαντικό ρόλο που καλούνται να διαδραματίσουν οι τοπικές και περιφερειακές αρχές τόσο στην υλοποίηση της νομοθεσίας της ΕΕ για το περιβάλλον και των στρατηγικών για το κλίμα σε επίπεδο κατώτερο του εθνικού, όσο και στην καλύτερη ενημέρωση του κοινού σχετικά με τις καινοτομίες και τις βέλτιστες πρακτικές.

II.   ΣΥΝΙΣΤΩΜΕΝΕΣ ΤΡΟΠΟΛΟΓΙΕΣ

Τροπολογία 1

Αιτιολογική σκέψη 15

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή

Τροπολογία της ΕτΠ

Η ανακοίνωση της Επιτροπής στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, το Συμβούλιο, την Ευρωπαϊκή Οικονομική και Κοινωνική Επιτροπή και την Επιτροπή των Περιφερειών «Χάρτης πορείας για τη μετάβαση σε μια ανταγωνιστική οικονομία χαμηλών επιπέδων ανθρακούχων εκπομπών το 2050» (16) (εφεξής «Χάρτης πορείας 2050»)αναγνώρισε ότι οι δοκιμές νέων προσεγγίσεων για το μετριασμό της κλιματικής αλλαγής θα εξακολουθήσουν να είναι ουσιώδεις παράγοντες για τη μετάβαση προς μια οικονομία χαμηλών ανθρακούχων εκπομπών. Πρέπει επίσης να εξασφαλιστεί η προσαρμογή στην κλιματική αλλαγή, ως εγκάρσια προτεραιότητα της Ένωσης. Επιπλέον, η προώθηση της διακυβέρνησης και η ευαισθητοποίηση είναι ουσιώδη στοιχεία για την επίτευξη εποικοδομητικών αποτελεσμάτων και τη διασφάλιση της συμμετοχής των εμπλεκομένων. Συνεπώς, το υποπρόγραμμα «Δράση για το κλίμα» θα πρέπει να υποστηρίζει προσπάθειες που συμβάλλουν σε τρεις συγκεκριμένους τομείς προτεραιότητας: Μετριασμός της κλιματικής αλλαγής, Προσαρμογή στην κλιματική αλλαγή και Διακυβέρνηση και πληροφόρηση για το κλίμα. Τα έργα που χρηματοδοτούνται από το πρόγραμμα LIFE θα πρέπει να μπορούν να συμβάλλουν στην επίτευξη των συγκεκριμένων στόχων σε περισσότερους του ενός από τους τρεις αυτούς τομείς προτεραιότητας και να συνεπάγονται τη συμμετοχή περισσοτέρων του ενός κρατών μελών.

Η ανακοίνωση της Επιτροπής στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, το Συμβούλιο, την Ευρωπαϊκή Οικονομική και Κοινωνική Επιτροπή και την Επιτροπή των Περιφερειών «Χάρτης πορείας για τη μετάβαση σε μια ανταγωνιστική οικονομία χαμηλών επιπέδων ανθρακούχων εκπομπών το 2050» (16) (εφεξής «Χάρτης πορείας 2050»)αναγνώρισε ότι οι δοκιμές νέων προσεγγίσεων για το μετριασμό της κλιματικής αλλαγής θα εξακολουθήσουν να είναι ουσιώδεις παράγοντες για τη μετάβαση προς μια οικονομία χαμηλών ανθρακούχων εκπομπών. Πρέπει επίσης να εξασφαλιστεί η προσαρμογή στην κλιματική αλλαγή, ως εγκάρσια προτεραιότητα της Ένωσης. Επιπλέον, η προώθηση της διακυβέρνησης και η ευαισθητοποίηση είναι ουσιώδη στοιχεία για την επίτευξη εποικοδομητικών αποτελεσμάτων και τη διασφάλιση της συμμετοχής των εμπλεκομένων. Συνεπώς, το υποπρόγραμμα «Δράση για το κλίμα» θα πρέπει να υποστηρίζει προσπάθειες που συμβάλλουν σε τρεις συγκεκριμένους τομείς προτεραιότητας: Μετριασμός της κλιματικής αλλαγής, Προσαρμογή στην κλιματική αλλαγή και Διακυβέρνηση και πληροφόρηση για το κλίμα. Τα έργα που χρηματοδοτούνται από το πρόγραμμα LIFE θα πρέπει να μπορούν να συμβάλλουν στην επίτευξη των συγκεκριμένων στόχων σε περισσότερους του ενός από τους τρεις αυτούς τομείς προτεραιότητας και να συνεπάγονται τη συμμετοχή περισσοτέρων του ενός κρατών μελών.

Αιτιολογία

Ο κανονισμός για το πρόγραμμα LIFE πρέπει να αναφέρεται ειδικά στην ανάγκη εξεύρεσης συνεργειών μεταξύ περιβαλλοντικών στόχων, ιδίως μεταξύ της κλιματικής δράσης και της βιοποικιλότητας. Επίσης, είναι σημαντικό να τονιστούν οι διάφορες λειτουργίες των δασικών οικοσυστημάτων, δεδομένου ότι μπορούν να προσφέρουν οφέλη για τη βιοποικιλότητα και τον μετριασμό της κλιματικής αλλαγής, αυξάνοντας παράλληλα την ικανότητα απορρόφησης ανθρακούχων αερίων.

Τροπολογία 2

Αιτιολογική σκέψη 26

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή

Τροπολογία της ΕτΠ

Προκειμένου να απλοποιηθεί το πρόγραμμα LIFE και να μειωθεί ο διοικητικός φόρτος για τους αιτούντες και τους δικαιούχους, θα πρέπει να γίνεται πιο εκτεταμένη χρήση κατ’ αποκοπή και εφάπαξ ποσών, και η χρηματοδότηση θα πρέπει να εστιάζεται σε πιο συγκεκριμένες κατηγορίες δαπανών. Προκειμένου να διασφαλίζεται η αποζημίωση για μη επιλέξιμες δαπάνες και να διατηρείται το αποτελεσματικό επίπεδο υποστήριξης που παρέχεται μέσω του προγράμματος LIFE, τα ποσοστά συγχρηματοδότησης θα πρέπει να είναι κατά γενικό κανόνα 70 % και σε ειδικές περιπτώσεις 80 %.

Προκειμένου να απλοποιηθεί το πρόγραμμα LIFE και να μειωθεί ο διοικητικός φόρτος για τους αιτούντες και τους δικαιούχους, θα πρέπει να γίνεται πιο εκτεταμένη χρήση κατ’ αποκοπή και εφάπαξ ποσών, και η χρηματοδότηση θα πρέπει να εστιάζεται σε πιο συγκεκριμένες κατηγορίες δαπανών. Προκειμένου να διασφαλίζεται η αποζημίωση για μη επιλέξιμες δαπάνες και να διατηρείται το αποτελεσματικό επίπεδο υποστήριξης που παρέχεται μέσω του προγράμματος LIFE,

Αιτιολογία

Το ανώτατο ποσοστό πρέπει να αυξηθεί στο 85 % για τις λιγότερο οικονομικά ανεπτυγμένες περιφέρειες ή περιφέρειες μετάβασης (όπως ορίζουν οι κανόνες των Διαρθρωτικών Ταμείων). Οι περιφέρειες αυτές είναι συχνά ζωτικής σημασίας για τον στόχο της ανάσχεσης της απώλειας βιοποικιλότητας. Κατά γενικό κανόνα, οι εξόχως απόκεντρες περιφέρειες (ΕΑΠ) δικαιούνται συγχρηματοδότηση σε ποσοστό 85 % από τα κυριότερα ευρωπαϊκά Ταμεία. Θα πρέπει, επομένως, να προβλεφθεί και η δυνατότητα να δικαιούνται το ίδιο ποσοστό συγχρηματοδότησης και στα πλαίσια άλλων προγραμμάτων της Ένωσης, όπως είναι το LIFE. Ας σημειωθεί, επιπλέον, ότι οι ΕΑΠ αντιπροσωπεύουν τους μεγαλύτερους «καθαρώς συνεισφέροντες» σε θέματα βιοποικιλότητας σε ολόκληρη την επικράτεια της Ευρωπαϊκής Ένωσης, καθώς διαθέτουν πλήθος ζώνες NATURA 2000 μεγάλης σημασίας σε κλίμακα Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Τροπολογία 3

Αιτιολογική σκέψη 30

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή

Τροπολογία της ΕτΠ

Προκειμένου να εξασφαλίζεται η καλύτερη δυνατή χρησιμοποίηση των κοινοτικών κεφαλαίων και να διασφαλίζεται προστιθέμενη αξία για την Ευρώπη, θα πρέπει να ανατίθεται στην Επιτροπή η εξουσία έγκρισης πράξεων σύμφωνα με το άρθρο 290 της συνθήκης για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης όσον αφορά τον καθορισμό κριτηρίων επιλεξιμότητας για την επιλογή έργων, κριτηρίων για την εφαρμογή γεωγραφικής εξισορρόπησης σε «ολοκληρωμένα έργα», καθώς και δεικτών επιδόσεων που ισχύουν για συγκεκριμένες θεματικές προτεραιότητες. Συνεπώς, είναι ιδιαιτέρως σημαντικό η Επιτροπή να προβεί στις κατάλληλες διαβουλεύσεις, και σε επίπεδο εμπειρογνωμόνων, κατά τις προπαρασκευαστικές εργασίες της. Η Επιτροπή, κατά την προετοιμασία και τη σύνταξη κατ’ εξουσιοδότηση πράξεων, θα πρέπει να διασφαλίζει την κατά τον δέοντα τρόπο ταυτόχρονη και έγκαιρη διαβίβαση των συναφών εγγράφων στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και στο Συμβούλιο.

Προκειμένου να εξασφαλίζεται η καλύτερη δυνατή χρησιμοποίηση των κοινοτικών κεφαλαίων και να διασφαλίζεται προστιθέμενη αξία για την Ευρώπη, θα πρέπει να ανατίθεται στην Επιτροπή η εξουσία έγκρισης πράξεων σύμφωνα με το άρθρο 290 της συνθήκης για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης όσον αφορά τον καθορισμό κριτηρίων επιλεξιμότητας για την επιλογή έργων, κριτηρίων για την εφαρμογή γεωγραφικής εξισορρόπησης σε «ολοκληρωμένα έργα», καθώς και δεικτών επιδόσεων που ισχύουν για συγκεκριμένες θεματικές προτεραιότητες. Συνεπώς, είναι ιδιαιτέρως σημαντικό η Επιτροπή να προβεί στις κατάλληλες διαβουλεύσεις, και σε επίπεδο εμπειρογνωμόνων , κατά τις προπαρασκευαστικές εργασίες της. Η Επιτροπή, κατά την προετοιμασία και τη σύνταξη κατ’ εξουσιοδότηση πράξεων, θα πρέπει να διασφαλίζει την κατά τον δέοντα τρόπο ταυτόχρονη και έγκαιρη διαβίβαση των συναφών εγγράφων στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και στο Συμβούλιο.

Αιτιολογία

Η ΕτΠ έχει υιοθετήσει κριτική στάση όσον αφορά την αυξημένη χρήση της επιτροπολογίας στην περιβαλλοντική πολιτική, καθώς στερείται διαφάνειας στη διαδικασία λήψης αποφάσεων και στη λειτουργική διαδικασία των τοπικών και περιφερειακών αρχών.

Τροπολογία 4

Άρθρο 5 - Συμμετοχή τρίτων χωρών στο πρόγραμμα LIFE

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή

Τροπολογία της ΕτΠ

Η συμμετοχή στο πρόγραμμα LIFE είναι ανοιχτή στις εξής χώρες:

Η συμμετοχή στο πρόγραμμα LIFE είναι ανοιχτή στις εξής χώρες:

α)

χώρες της Ευρωπαϊκής Ζώνης Ελεύθερων Συναλλαγών (ΕΖΕΣ) που είναι συμβαλλόμενα μέρη στη συμφωνία σχετικά με τον Ευρωπαϊκό Οικονομικό Χώρο (ΕΟΧ)·

α)

χώρες της Ευρωπαϊκής Ζώνης Ελεύθερων Συναλλαγών (ΕΖΕΣ) που είναι συμβαλλόμενα μέρη στη συμφωνία σχετικά με τον Ευρωπαϊκό Οικονομικό Χώρο (ΕΟΧ)·

β)

υποψήφιες και πιθανές υποψήφιες προς ένταξη χώρες, καθώς και χώρες υπό προσχώρηση στην Ένωση·

β)

υποψήφιες και πιθανές υποψήφιες προς ένταξη χώρες, καθώς και χώρες υπό προσχώρηση στην Ένωση·

γ)

χώρες γα τις οποίες ισχύει η ευρωπαϊκή πολιτική γειτονίας·

γ)

χώρες γα τις οποίες ισχύει η ευρωπαϊκή πολιτική γειτονίας·

δ)

χώρες που έχουν γίνει μέλη του Ευρωπαϊκού Οργανισμού Περιβάλλοντος, σύμφωνα με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 993/1999 του Συμβουλίου, της 24ης Απριλίου 1999, για την τροποποίηση του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 1210/90 για την ίδρυση του Ευρωπαϊκού Οργανισμού Περιβάλλοντος και του ευρωπαϊκού δικτύου πληροφοριών και παρατηρήσεων σχετικά με το περιβάλλον·

δ)

χώρες που έχουν γίνει μέλη του Ευρωπαϊκού Οργανισμού Περιβάλλοντος, σύμφωνα με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 993/1999 του Συμβουλίου, της 24ης Απριλίου 1999, για την τροποποίηση του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 1210/90 για την ίδρυση του Ευρωπαϊκού Οργανισμού Περιβάλλοντος και του ευρωπαϊκού δικτύου πληροφοριών και παρατηρήσεων σχετικά με το περιβάλλον·

 

).

Η εν λόγω συμμετοχή θα υλοποιείται σύμφωνα με τις προϋποθέσεις που ορίζονται στις αντίστοιχες διμερείς ή πολυμερείς συμφωνίες που θεσπίζουν τις γενικές αρχές για τη συμμετοχή τους σε προγράμματα της Ένωσης.

Η εν λόγω συμμετοχή θα υλοποιείται σύμφωνα με τις προϋποθέσεις που ορίζονται στις αντίστοιχες διμερείς ή πολυμερείς συμφωνίες που θεσπίζουν τις γενικές αρχές για τη συμμετοχή τους σε προγράμματα της Ένωσης.

Αιτιολογία

Οι 21 υπερπόντιες χώρες και εδάφη, από κοινού με τις τέσσερις εξόχως απόκεντρες περιφέρειες της Γαλλίας φιλοξενούν συνολικά περισσότερα ενδημικά και απειλούμενα είδη από ό,τι οι χώρες της ΕΕ των 27. Πέντε από τις 34 εστίες βιοποικιλότητας παγκοσμίως βρίσκονται στις ΥΧΕ της ΕΕ. Τα νησιωτικά οικοσυστήματα καλύπτουν μόλις 5 % της συνολικής γης, ωστόσο φιλοξενούν περίπου ένα τρίτο των απειλούμενων ειδών του πλανήτη. Αυτή η βιοποικιλότητα παραμένει σχετικά απροστάτευτη, καθώς οι οδηγίες για τα πτηνά και τους οικοτόπους δεν την καλύπτουν. Η χρηματοδότηση για τη στήριξη των εργασιών συντήρησης είναι δυσεύρετη, καθώς αυτές οι εξόχως απόκεντρες περιοχές εξαιρούνται από τους δικαιούχους πολλών διεθνών κονδυλίων (λόγω της σύνδεσής τους με την ΕΕ). Η χρηματοδότηση για έργα στις ΥΧΕ μπορεί να προέλθει από τους πόρους που διατίθενται στα τέσσερα κράτη μέλη (ΕΒ, Κάτω Χώρες, Γαλλία, Δανία) που κατέχουν εδάφη που χαρακτηρίζονται ως ΥΧΕ. Κατ' αυτόν τον τρόπο δε θα επηρεάσει το διαθέσιμο προϋπολογισμό του προγράμματος LIFE στο σύνολό του.

Τροπολογία 5

Άρθρο 8 – Συμπληρωματικότητα, παράγραφος 3

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή

Τροπολογία της ΕτΠ

Σύμφωνα με τις αντίστοιχες ευθύνες τους, η Επιτροπή και τα κράτη μέλη εξασφαλίζουν το συντονισμό μεταξύ του προγράμματος LIFE και του Ευρωπαϊκού Ταμείου Περιφερειακής Ανάπτυξης, του Ευρωπαϊκού Κοινωνικού Ταμείου, του Ταμείου Συνοχής, του Ευρωπαϊκού Γεωργικού Ταμείου Αγροτικής Ανάπτυξης και του Ευρωπαϊκού Ταμείου Θάλασσας και Αλιείας, με σκοπό τη δημιουργία συνεργειών, κυρίως στο πλαίσιο των ολοκληρωμένων έργων που αναφέρονται στο άρθρο 18στοιχείο δ), και την υποστήριξη της χρησιμοποίησης λύσεων, μεθόδων και προσεγγίσεων που αναπτύσσονται βάσει του προγράμματος LIFE. Σε επίπεδο Ένωσης, ο συντονισμός γίνεται στο πλαίσιο του κοινού στρατηγικού πλαισίου που αναφέρεται στο άρθρο 10 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. …. (κανονισμός ΚΣΠ).

Σύμφωνα με τις αντίστοιχες ευθύνες τους, η Επιτροπή και τα κράτη μέλη εξασφαλίζουν το συντονισμό μεταξύ του προγράμματος LIFE και του Ευρωπαϊκού Ταμείου Περιφερειακής Ανάπτυξης, του Ευρωπαϊκού Κοινωνικού Ταμείου, του Ταμείου Συνοχής, του Ευρωπαϊκού Γεωργικού Ταμείου Αγροτικής Ανάπτυξης και του Ευρωπαϊκού Ταμείου Θάλασσας και Αλιείας, με σκοπό τη δημιουργία συνεργειών, κυρίως στο πλαίσιο των ολοκληρωμένων έργων που αναφέρονται στο άρθρο 18στοιχείο δ), και την υποστήριξη της χρησιμοποίησης λύσεων, μεθόδων και προσεγγίσεων που αναπτύσσονται βάσει του προγράμματος LIFE. Σε επίπεδο Ένωσης, ο συντονισμός γίνεται στο πλαίσιο του κοινού στρατηγικού πλαισίου που αναφέρεται στο άρθρο 10 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. ….

Αιτιολογία

Δεδομένης της σημασίας του προγράμματος LIFE για τη στρατηγική του συμβολή στη χρηματοδότηση του δικτύου Natura 2000, η ΕτΠ ζητά ο κανονισμός να καλεί ρητώς τα κράτη μέλη να εξασφαλίσουν τον συντονισμό και μέσω χάραξης Πλαισίων Δράσης Προτεραιότητας. Επιπλέον, πιθανές συνέργειες θα μπορούσαν να προκύψουν από τον συντονισμό των Ολοκληρωμένων Έργων του προγράμματος LIFE με την προτεινόμενη νέα προσέγγιση για την τοπική ανάπτυξη υπό κοινοτική ηγεσία στα πλαίσια τοπικών αναπτυξιακών στρατηγικών όλων των ταμείων του ΚΣΠ, όπως προβλέπεται στα άρθρα 28 και 29 του σχεδίου κανονισμού .

Επιπλέον, προσαρμόζεται η διατύπωση του σχεδίου κανονισμού για το ΚΣΠ στο κείμενο προηγούμενων γνωμοδοτήσεων της ΕτΠ (CdR 5/2012 rev.1).

Τροπολογία 6

Άρθρο 10 - Συγκεκριμένοι στόχοι για τον τομέα προτεραιότητας «Περιβάλλον και αποδοτικότητα των πόρων», στοιχείο (β)

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή

Τροπολογία της ΕτΠ

η υποστήριξη της εφαρμογής, ανάπτυξης, δοκιμής και επίδειξης ολοκληρωμένων προσεγγίσεων για την υλοποίηση έργων και προγραμμάτων σύμφωνα με την περιβαλλοντική πολιτική και νομοθεσία της Ένωσης, κυρίως στους τομείς των υδάτων, των αποβλήτων και του αέρα·

η υποστήριξη της εφαρμογής, ανάπτυξης, δοκιμής και επίδειξης ολοκληρωμένων προσεγγίσεων για την υλοποίηση έργων και προγραμμάτων σύμφωνα με την περιβαλλοντική πολιτική και νομοθεσία της Ένωσης, κυρίως στους τομείς των υδάτων, των αποβλήτων και του αέρα·

Αιτιολογία

Σε πολλές περιφέρειες, η αντιμετώπιση της ρύπανσης του εδάφους είναι εξέχουσας σημασίας και θεωρείται στενά συνυφασμένη με την προστασία των υδάτων και την πρόληψη της δημιουργίας αποβλήτων.

Τροπολογία 7

Άρθρο 14 – Συγκεκριμένοι στόχοι για τον τομέα προτεραιότητας «Μετριασμός της κλιματικής αλλαγής»

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή

Τροπολογία της ΕτΠ

Συγκεκριμένοι στόχοι για τον τομέα προτεραιότητας «Μετριασμός της κλιματικής αλλαγής»

Συγκεκριμένοι στόχοι για τον τομέα προτεραιότητας «Μετριασμός της κλιματικής αλλαγής»

Με σκοπό τη συμβολή στη μείωση των εκπομπών αερίων του θερμοκηπίου, ο τομέας προτεραιότητας «Μετριασμός της κλιματικής αλλαγής» περιλαμβάνει συγκεκριμένα τους εξής ειδικούς στόχους:

Με σκοπό τη συμβολή στη μείωση των εκπομπών αερίων του θερμοκηπίου, ο τομέας προτεραιότητας «Μετριασμός της κλιματικής αλλαγής» περιλαμβάνει συγκεκριμένα τους εξής ειδικούς στόχους:

α)

τη συμβολή στην υλοποίηση και ανάπτυξη της πολιτικής και νομοθεσίας της Ένωσης για το μετριασμό της κλιματικής αλλαγής, περιλαμβανομένης και της ενσωμάτωσης σε όλους τους τομείς πολιτικής, κυρίως μέσω της ανάπτυξης, δοκιμής και επίδειξης προσεγγίσεων πολιτικής και διαχείρισης, βέλτιστων πρακτικών και λύσεων για το μετριασμό της κλιματικής αλλαγής·

α)

τη συμβολή στην υλοποίηση και ανάπτυξη της πολιτικής και νομοθεσίας της Ένωσης για το μετριασμό της κλιματικής αλλαγής, περιλαμβανομένης και της ενσωμάτωσης σε όλους τους τομείς πολιτικής, κυρίως μέσω της ανάπτυξης, δοκιμής και επίδειξης προσεγγίσεων πολιτικής και διαχείρισης, βέλτιστων πρακτικών και λύσεων για το μετριασμό της κλιματικής αλλαγής·

β)

τη βελτίωση της γνωστικής βάσης για την ανάπτυξη, εκτίμηση, παρακολούθηση, αξιολόγηση και υλοποίηση αποτελεσματικών δράσεων και μέτρων μετριασμού και την ενίσχυση της δυνατότητας πρακτικής εφαρμογής αυτών των γνώσεων·

β)

τη βελτίωση της γνωστικής βάσης για την ανάπτυξη, εκτίμηση, παρακολούθηση, αξιολόγηση και υλοποίηση αποτελεσματικών δράσεων και μέτρων μετριασμού και την ενίσχυση της δυνατότητας πρακτικής εφαρμογής αυτών των γνώσεων·

γ)

τη διευκόλυνση της ανάπτυξης και υλοποίησης ολοκληρωμένων προσεγγίσεων, λόγου χάρη για στρατηγικές και έργα μετριασμού σε τοπικό, περιφερειακό και εθνικό επίπεδο·

γ)

τη διευκόλυνση της ανάπτυξης και υλοποίησης ολοκληρωμένων προσεγγίσεων, λόγου χάρη για στρατηγικές και έργα μετριασμού σε τοπικό, περιφερειακό και εθνικό επίπεδο·

δ)

τη συμβολή στην ανάπτυξη και επίδειξη καινοτόμων τεχνολογιών, συστημάτων, μεθόδων και μέσων μετριασμού τα οποία προσφέρονται για αναπαραγωγή, μεταφορά και ενσωμάτωση.

δ)

τη συμβολή στην ανάπτυξη και επίδειξη καινοτόμων τεχνολογιών, συστημάτων, μεθόδων και μέσων μετριασμού τα οποία προσφέρονται για αναπαραγωγή, μεταφορά και ενσωμάτωση·

 

ε)

.

Αιτιολογία

Πρέπει, βέβαια, να υπάρξει μέριμνα ώστε τα έργα για το κλίμα να μην έχουν επιβλαβείς συνέπειες στη βιοποικιλότητα. Αντίθετα μάλιστα, δεδομένου ότι τα μέτρα αυτά περιλαμβάνονται στο πρόγραμμα LIFE, θα πρέπει να έχουν θετικό αντίκτυπο στη βιοποικιλότητα. Και τούτο επειδή είναι σημαντικό να διατηρείται μια συνέπεια μεταξύ των δύο αξόνων του προγράμματος LIFE.

Τροπολογία 8

Άρθρο 15 - Συγκεκριμένοι στόχοι για τον τομέα προτεραιότητας «Μετριασμός της κλιματικής αλλαγής»

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή

Τροπολογία της ΕτΠ

Συγκεκριμένοι στόχοι για τον τομέα προτεραιότητας «Προσαρμογή στην κλιματική αλλαγή»

Συγκεκριμένοι στόχοι για τον τομέα προτεραιότητας «Προσαρμογή στην κλιματική αλλαγή»

Με σκοπό τη συμβολή στην υποστήριξη των προσπαθειών που οδηγούν σε αυξημένη ανθεκτικότητα στην κλιματική αλλαγή, ο τομέας προτεραιότητας «Προσαρμογή στην κλιματική αλλαγή» περιλαμβάνει συγκεκριμένα τους εξής ειδικούς στόχους:

Με σκοπό τη συμβολή στην υποστήριξη των προσπαθειών που οδηγούν σε αυξημένη ανθεκτικότητα στην κλιματική αλλαγή, ο τομέας προτεραιότητας «Προσαρμογή στην κλιματική αλλαγή» περιλαμβάνει συγκεκριμένα τους εξής ειδικούς στόχους:

α)

τη συμβολή στην ανάπτυξη και υλοποίηση της πολιτικής και νομοθεσίας της Ένωσης για την προσαρμογή στην κλιματική αλλαγή, περιλαμβανομένης και της ενσωμάτωσης σε όλους τους τομείς πολιτικής, κυρίως μέσω της ανάπτυξης, δοκιμής και επίδειξης προσεγγίσεων πολιτικής και διαχείρισης, βέλτιστων πρακτικών και λύσεων για την προσαρμογή στην κλιματική αλλαγή·

α)

τη συμβολή στην ανάπτυξη και υλοποίηση της πολιτικής και νομοθεσίας της Ένωσης για την προσαρμογή στην κλιματική αλλαγή, περιλαμβανομένης και της ενσωμάτωσης σε όλους τους τομείς πολιτικής, κυρίως μέσω της ανάπτυξης, δοκιμής και επίδειξης προσεγγίσεων πολιτικής και διαχείρισης, βέλτιστων πρακτικών και λύσεων για την προσαρμογή στην κλιματική αλλαγή·

β)

τη βελτίωση της γνωστικής βάσης για την ανάπτυξη, εκτίμηση, παρακολούθηση, αξιολόγηση και υλοποίηση αποτελεσματικών δράσεων και μέτρων προσαρμογής και την ενίσχυση της δυνατότητας πρακτικής εφαρμογής αυτών των γνώσεων·

β)

τη βελτίωση της γνωστικής βάσης για την ανάπτυξη, εκτίμηση, παρακολούθηση, αξιολόγηση και υλοποίηση αποτελεσματικών δράσεων και μέτρων προσαρμογής και την ενίσχυση της δυνατότητας πρακτικής εφαρμογής αυτών των γνώσεων·

γ)

τη διευκόλυνση της ανάπτυξης και υλοποίησης ολοκληρωμένων προσεγγίσεων, λόγου χάρη για στρατηγικές και έργα προσαρμογής σε τοπικό, περιφερειακό και εθνικό επίπεδο·

γ)

τη διευκόλυνση της ανάπτυξης και υλοποίησης ολοκληρωμένων προσεγγίσεων, λόγου χάρη για στρατηγικές και έργα προσαρμογής σε τοπικό, περιφερειακό και εθνικό επίπεδο·

δ)

τη συμβολή στην ανάπτυξη και επίδειξη καινοτόμων τεχνολογιών, συστημάτων, μεθόδων και μέσων προσαρμογής τα οποία προσφέρονται για αναπαραγωγή, μεταφορά και ενσωμάτωση.

δ)

τη συμβολή στην ανάπτυξη και επίδειξη καινοτόμων τεχνολογιών, συστημάτων, μεθόδων και μέσων προσαρμογής τα οποία προσφέρονται για αναπαραγωγή, μεταφορά και ενσωμάτωση·

 

ε)

.

Αιτιολογία

Πρέπει, βέβαια, να υπάρξει μέριμνα ώστε τα έργα για το κλίμα να μην έχουν επιβλαβείς συνέπειες στη βιοποικιλότητα. Αντίθετα μάλιστα, δεδομένου ότι τα μέτρα αυτά περιλαμβάνονται στο πρόγραμμα LIFE, θα πρέπει να έχουν θετικό αντίκτυπο στη βιοποικιλότητα. Και τούτο επειδή είναι σημαντικό να διατηρείται μια συνέπεια μεταξύ των δύο αξόνων του προγράμματος LIFE.

Τροπολογία 9

Άρθρο 18 - Έργα, στοιχείο (δ)

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή

Τροπολογία της ΕτΠ

Οι επιχορηγήσεις δράσης μπορούν να χρηματοδοτούν τα εξής έργα:

….

δ)

ολοκληρωμένα έργα, κυρίως στους τομείς της φύσης, των υδάτων, των αποβλήτων, του αέρα, καθώς και του μετριασμού της κλιματικής αλλαγής και της προσαρμογής σε αυτήν·

Οι επιχορηγήσεις δράσης μπορούν να χρηματοδοτούν τα εξής έργα:

….

δ)

ολοκληρωμένα έργα, κυρίως στους τομείς της φύσης, των υδάτων, των αποβλήτων, του αέρα, καθώς και του μετριασμού της κλιματικής αλλαγής και της προσαρμογής σε αυτήν·

Αιτιολογία

Οι τομείς προτεραιότητας πρέπει να περιλαμβάνουν το θαλάσσιο περιβάλλον, τα εδάφη και τη διαχείριση του θορύβου.

Τροπολογία 10

Άρθρο 19 - Κριτήρια επιλεξιμότητας για έργα

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή

Τροπολογία της ΕτΠ

Τα έργα που αναφέρονται στο άρθρο 18 πληρούν τα εξής κριτήρια επιλεξιμότητας:

Τα έργα που αναφέρονται στο άρθρο 18 πληρούν τα εξής κριτήρια επιλεξιμότητας:

α)

είναι κοινοτικού ενδιαφέροντος, συμβάλλοντας σημαντικά στην επίτευξη ενός από τους στόχους του προγράμματος LIFE που ορίζονται στο άρθρο 3·

α)

είναι κοινοτικού ενδιαφέροντος, συμβάλλοντας σημαντικά στην επίτευξη ενός από τους στόχους του προγράμματος LIFE που ορίζονται στο άρθρο 3·

β)

διασφαλίζουν μια οικονομικά αποδοτική προσέγγιση και είναι τεχνικώς και οικονομικώς συναφή·

β)

διασφαλίζουν μια οικονομικά αποδοτική προσέγγιση και είναι τεχνικώς και οικονομικώς συναφή·

γ)

είναι ορθά ως προς την προτεινόμενη υλοποίηση.

γ)

είναι ορθά ως προς την προτεινόμενη υλοποίηση.

Η Επιτροπή εξουσιοδοτείται να εγκρίνει κατ’ εξουσιοδότηση πράξεις σύμφωνα με το άρθρο 30, σχετικά με τον καθορισμό των προϋποθέσεων εφαρμογής του κριτηρίου που αναφέρεται στην παράγραφο 1 στοιχείο α), προκειμένου να προσαρμοστεί το κριτήριο στους συγκεκριμένους τομείς προτεραιότητας, όπως ορίζονται στα άρθρα 9 και 13.

Η Επιτροπή εξουσιοδοτείται να εγκρίνει κατ’ εξουσιοδότηση πράξεις σύμφωνα με το άρθρο 30, σχετικά με τον καθορισμό των προϋποθέσεων εφαρμογής του κριτηρίου που αναφέρεται στην παράγραφο 1 στοιχείο α), προκειμένου να προσαρμοστεί το κριτήριο στους συγκεκριμένους τομείς προτεραιότητας, όπως ορίζονται στα άρθρα 9 και 13.

2.   Ει δυνατόν, τα έργα που χρηματοδοτούνται από το πρόγραμμα LIFE προωθούν συνέργειες μεταξύ διάφορων στόχων, καθώς και τη χρήση πράσινων δημόσιων συμβάσεων

2.    Τα έργα που χρηματοδοτούνται από το πρόγραμμα LIFE προωθούν συνέργειες μεταξύ διάφορων στόχων, καθώς και τη χρήση πράσινων δημόσιων συμβάσεων

3.   Τα ολοκληρωμένα έργα που αναφέρονται στο άρθρο 18 στοιχείο δ) περιλαμβάνουν, κατά περίπτωση, τους εμπλεκομένους και προάγουν, ει δυνατόν, το συντονισμό με άλλες κοινοτικές πηγές χρηματοδότησης και την κινητοποίηση των πηγών αυτών. Η Επιτροπή διασφαλίζει τη γεωγραφική εξισορρόπηση σύμφωνα με τις αρχές της αλληλεγγύης και τουεπιμερισμού προσπαθειών κατά τη διαδικασία ανάθεσης ολοκληρωμένων έργων. Η Επιτροπή εξουσιοδοτείται να εγκρίνει κατ’ εξουσιοδότηση πράξεις σύμφωνα με το άρθρο 30, σχετικά με τα κριτήρια εφαρμογής γεωγραφικής εξισορρόπησης σε κάθε θεματικό τομέα που αναφέρεται στο άρθρο 218 στοιχείο δ).

3.   Τα ολοκληρωμένα έργα που αναφέρονται στο άρθρο 18 στοιχείο δ) περιλαμβάνουν, τους εμπλεκομένους και προάγουν, ει δυνατόν, το συντονισμό με άλλες κοινοτικές πηγές χρηματοδότησης και την κινητοποίηση των πηγών αυτών. Η Επιτροπή διασφαλίζει τη γεωγραφική εξισορρόπηση σύμφωνα με τις αρχές της αλληλεγγύης και τουεπιμερισμού προσπαθειών κατά τη διαδικασία ανάθεσης ολοκληρωμένων έργων. Η Επιτροπή εξουσιοδοτείται να εγκρίνει κατ’ εξουσιοδότηση πράξεις σύμφωνα με το άρθρο 30, σχετικά με τα κριτήρια εφαρμογής γεωγραφικής εξισορρόπησης σε κάθε θεματικό τομέα που αναφέρεται στο άρθρο 218 στοιχείο δ).

4.   Η Επιτροπή λαμβάνει ιδιαιτέρως υπόψη διεθνικά έργα, όταν η διεθνική συνεργασία είναι ουσιώδης για την εξασφάλιση της προστασίας του περιβάλλοντος και των κλιματικών στόχων, και προσπαθεί να εξασφαλίζει ότι τουλάχιστον το 15 % EL 31 EL των δημοσιονομικών πόρων που προορίζονται για έργα διατίθενται για διεθνικά έργα.

4.   Η Επιτροπή λαμβάνει ιδιαιτέρως υπόψη διεθνικά έργα, όταν η διεθνική συνεργασία είναι ουσιώδης για την εξασφάλιση της προστασίας του περιβάλλοντος και των κλιματικών στόχων, και προσπαθεί να εξασφαλίζει ότι τουλάχιστον το 15 % EL 31 EL των δημοσιονομικών πόρων που προορίζονται για έργα διατίθενται για διεθνικά έργα.

 

5.   

Αιτιολογία

Οι μεν προσπάθειες του προγράμματος πρέπει να κατανέμονται σε ολόκληρη την ΕΕ, επειδή τα ζητήματα σχετικά με το περιβάλλον και το κλίμα έχουν συχνά και διασυνοριακές συνέπειες, οι ιδέες περί «εθνικών ποσοστώσεων» είναι όμως ακατάλληλες και δεν πρέπει να εξετάζονται πέραν της εγγενούς αξίας των μεμονωμένων προτάσεων.

Πρέπει να αποτραπεί το ενδεχόμενο, λόγω της επιλεξιμότητας ορισμένων πολυετών ολοκληρωμένων έργων, να μειωθούν οι προϋπολογισμοί που διατίθενται για υφιστάμενες δράσεις, η αξία των οποίων είναι πλέον αποδεδειγμένη. Εξάλλου, αυτού του είδους οι δράσεις είναι πιο εύκολο να αναπτυχθούν από οργανισμούς τοπικής αυτοδιοίκησης που δεν διαθέτουν κατ’ ανάγκη τα απαιτούμενα μέσα για την ανάπτυξη ολοκληρωμένων έργων, όπως αυτά που προβλέπονται στην πρόταση της Επιτροπής. Ακόμη, η προώθηση της χρήσης «πράσινων» δημόσιων συμβάσεων στα πλαίσια των έργων που χρηματοδοτούνται από το πρόγραμμα LIFE αποτελεί λογική συνέπεια.

Τροπολογία 11

Άρθρο 20 - Ποσοστά συγχρηματοδότησης και επιλεξιμότητα των δαπανών για έργα, παράγραφος 1

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή

Τροπολογία της ΕτΠ

Το μέγιστο ποσοστό συγχρηματοδότησης για τα έργα που αναφέρονται στο άρθρο 18 είναι το 70 % των επιλέξιμων δαπανών. Κατ’ εξαίρεση, το μέγιστο ποσοστό συγχρηματοδότησης για τα έργα που αναφέρονται στο άρθρο 18 στοιχεία δ) και στ) είναι το 80 % των επιλέξιμων δαπανών.

Το μέγιστο ποσοστό συγχρηματοδότησης για τα έργα που αναφέρονται στο άρθρο 18 είναι το 70 % των επιλέξιμων δαπανών. Κατ’ εξαίρεση, το μέγιστο ποσοστό συγχρηματοδότησης για τα έργα που αναφέρονται στο άρθρο 18 στοιχεία δ) και στ) είναι το 80 % των επιλέξιμων δαπανών.

Αιτιολογία

Το ανώτατο ποσοστό πρέπει να αυξηθεί σε 85 % για τις λιγότερο ανεπτυγμένες περιφέρειες (όπως ορίζουν οι κανόνες των Διαρθρωτικών Ταμείων). Οι περιφέρειες αυτές είναι συχνά ζωτικής σημασίας για τον στόχο της ανάσχεσης της απώλειας βιοποικιλότητας. Κατά γενικό κανόνα, οι εξόχως απόκεντρες περιφέρειες (ΕΑΠ) δικαιούνται συγχρηματοδότηση σε ποσοστό 85 % από τα κυριότερα ευρωπαϊκά Ταμεία. Θα πρέπει, επομένως, να προβλεφθεί και η δυνατότητα να δικαιούνται το ίδιο ποσοστό συγχρηματοδότησης και στα πλαίσια άλλων προγραμμάτων της Ένωσης, όπως είναι το LIFE. Ας σημειωθεί, επιπλέον, ότι οι ΕΑΠ αντιπροσωπεύουν τους μεγαλύτερους «καθαρώς συνεισφέροντες» σε θέματα βιοποικιλότητας σε ολόκληρη την επικράτεια της Ευρωπαϊκής Ένωσης, καθώς διαθέτουν πλήθος ζώνες NATURA 2000 μεγάλης σημασίας σε κλίμακα Ευρωπαϊκής Ένωσης

Τροπολογία 12

Άρθρο 20 - Ποσοστά συγχρηματοδότησης και επιλεξιμότητα των δαπανών για έργα, παράγραφος 2, πρώτο εδάφιο σχετικά με το ΦΠΑ

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή

Τροπολογία της ΕτΠ

Ο ΦΠΑ δεν θεωρείται επιλέξιμη δαπάνη για τα έργα που αναφέρονται στο άρθρο 18.

Ο ΦΠΑ θεωρείται επιλέξιμη δαπάνη για τα έργα που αναφέρονται στο άρθρο 18:

Αιτιολογία

Η ΕτΠ θεωρεί ότι η εξαίρεση του ΦΠΑ από τις επιλέξιμες δαπάνες ενδέχεται να αποτρέψει πολλούς πιθανούς αιτούντες από την ανάπτυξη πρότασης. Υπενθυμίζει ότι σε άλλα ταμεία της ΕΕ ο ΦΠΑ θεωρείται επιλέξιμη δαπάνη εφόσον οι δικαιούχοι μπορούν να αποδείξουν ότι ο ΦΠΑ δεν μπορεί να επιστραφεί.

Τροπολογία 13

Άρθρο 20 - Ποσοστά συγχρηματοδότησης και επιλεξιμότητα των δαπανών για έργα, παράγραφος 3 (νέα)

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή

Τροπολογία της ΕτΠ

 

Αιτιολογία

Η ΕτΠ θεωρεί ότι η εξαίρεση του προσωπικού από τις επιλέξιμες δαπάνες ενδέχεται να αποτρέψει πολλούς πιθανούς αιτούντες από την ανάπτυξη πρότασης. Η παραπάνω διατύπωση αποκαθιστά την επιλεξιμότητα αυτή όπως ορίζεται στον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 614/2007 σχετικά με το πρόγραμμα LIFE+ που δημοσιεύτηκε στην Επίσημη Εφημερίδα L 309 της 20ής Νοεμβρίου 2008 (βλέπε άρθρο 5), λαμβάνοντας όμως υπόψη τα έξοδα μισθοδοσίας, και όχι απλά επιτρέποντας να ληφθεί υπόψη το κόστος μισθοδοσίας, χωρίς τον ορισμό συγκεκριμένων κριτηρίων. Επιπλέον, η υποχρέωση απασχόλησης επιπλέον προσωπικού για την εκτέλεση των έργων αυτών δεν είναι ρεαλιστική για τις μικρές επιχειρήσεις και θα τους στερούσε τη δυνατότητα εφαρμογής σε πολλές περιπτώσεις, ιδίως επειδή συχνά χρειάζονται πεπειραμένο εξειδικευμένο προσωπικό τομέα. Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο προτείνεται να περιοριστεί αυτός ο όρος στην απόσπαση προσωπικού ειδικά για το έργο που χρηματοδοτείται από τα κονδύλια αυτά.

Επιπλέον, είναι σκόπιμο να διευκρινιστεί ότι οι δημόσιοι υπάλληλοι μπορούν να αποσπώνται στην υπηρεσία του συγκεκριμένου έργου είτε σε πλήρη είτε σε μερική απασχόληση, ώστε να μην εισάγονται τέτοιου είδους διακρίσεις κατά τον υπολογισμό του κόστους των υπαλλήλων που εργάζονται πραγματικά για την υλοποίηση χρηματοδοτούμενων έργων. Σύμφωνα με την εμπειρία που έχει αντληθεί από την εφαρμογή αντίστοιχων έργων σε προηγούμενες περιόδους του προγράμματος LIFE, σε πολλές περιπτώσεις απαιτείται κατά την ανάπτυξή τους η συμμετοχή σε μερική απασχόληση μεν, αναγκαία όμως, κάποιων υπαλλήλων. Η αναγνώριση, λοιπόν, του κόστους αυτού ως επιλέξιμου για χρηματοδότηση είναι αναγκαία

Βρυξέλλες, 19 Ιουλίου 2012

Η Πρόεδρος της Επιτροπής των Περιφερειών

Mercedes BRESSO


(1)  CdR 6/2011 τελικό (παράγραφος 74)

(2)  Έκθεση με τίτλο «Εκτίμηση των εδαφικών επιπτώσεων του προγράμματος Life+ της ΕΕ», η οποία καταρτίστηκε από τη Γραμματεία της Επιτροπής των Περιφερειών τον Μάιο του 2011· CdR 6/2011 fin

(3)  CdR 6/2011 τελικό (παράγραφος 56)

(4)  Υπηρεσιακό έγγραφο εργασίας της Επιτροπής SEC(2011) 1573 final

(5)  CdR 6/2011 final, έκθεση με τίτλο «Εκτίμηση των εδαφικών επιπτώσεων του προγράμματος Life+ της ΕΕ», η οποία καταρτίστηκε από τη Γραμματεία της Επιτροπής των Περιφερειών τον Μάιο του 2011.

(6)  COM (2010) final τελικό και COM(2011) 112 final

(7)  CdR 6/2011 fin (παράγραφος 6, 25, 66-69)

(8)  CdR 6/2011 fin (παράγραφος 33, 37)

(9)  CdR 6/2011 fin (παράγραφος 38)

(10)  CdR 6/2011 fin (παράγραφος 18)

(11)  CdR 25/2010 fin, CdR 159/2008 τελικό, CdR 47/2006 fin

(12)  CdR 6/2011 fin (παράγραφος 35)

(13)  COM (2011) 615 fin· CdR 6/2011 fin (παράγραφος 15)

(14)  CdR 6/2011 fin (παράγραφος 34)

(15)  CdR 6/2011 fin (παράγραφος 9, 14)

(16)  COM(2011) 112 final, 8.3.2011.


13.9.2012   

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 277/74


Γνωμοδότηση της Επιτροπής των Περιφερειών με θέμα «Ανάθεση συμβάσεων παραχώρησης»

2012/C 277/09

Η ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΤΩΝ ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΩΝ:

διαπιστώνει ότι οι ισχύοντες κανόνες που αφορούν τις παραχωρήσεις αποτελούνται από τη νομολογία και τις εθνικές νομοθεσίες. Στο μέτρο που ορισμένες παραχωρήσεις μπορεί να επηρεάσουν την εσωτερική αγορά, είναι επιθυμητό να διευκρινιστούν οι κανόνες και να προωθηθεί μια ενιαία ερμηνεία και προσέγγιση. Ως εκ τούτου, η ΕτΠ πιστεύει ότι δικαιολογείται η θέσπιση νομοθεσίας σε αυτόν τον τομέα·

πιστεύει ως εκ τούτου ότι είναι σημαντικό οι αναθέτουσες αρχές και τα κράτη μέλη να παραμείνουν ελεύθερα στην επιλογή του μέσου με το οποίο προτίθενται να διεκπεραιώσουν τα καθήκοντά τους. Οι εξουσιοδοτήσεις - συμπεριλαμβανομένων των περιορισμένων σε αριθμό αδειών εκμετάλλευσης - πρέπει να εξαιρεθούν από το πεδίο εφαρμογής της οδηγίας. Αυτό ισχύει επίσης για την απλή χρηματοδότηση μιας δραστηριότητας, που συχνά συνδέεται με την υποχρέωση επιστροφής των εισπραχθέντων ποσών όταν δεν χρησιμοποιούνται για τον προβλεπόμενο σκοπό·

κρίνει σκόπιμο να διευκρινιστούν περαιτέρω οι τρόποι ανάθεσης των συμβάσεων παραχώρησης. Πρέπει να επιτευχθεί ισορροπία μεταξύ αυτής της διευκρίνισης - για παράδειγμα όσον αφορά τον τρόπο ανακοίνωσης και τις προθεσμίες - και του περιθωρίου ελιγμών της αναθέτουσας αρχής - για παράδειγμα σε ό,τι αφορά τα κριτήρια που αυτή επιθυμεί να εφαρμόσει. Η σαφήνεια χρησιμεύει στις αναθέτουσες αρχές ως σημείο αναφοράς και επιφέρει την επιθυμητή ομοιομορφία στον τρόπο με τον οποίο τα κράτη μέλη εφαρμόζουν τη νομοθεσία. Το πεδίο ελιγμών αντανακλά τον σεβασμό στη γνώση που οι αναθέτουσες αρχές έχουν όσον αφορά τις παραχωρήσεις τους και αναγνωρίζει την αυτονομία των κρατών μελών. Οι αναθέτουσες αρχές πρέπει να διαθέτουν ευρεία διακριτική ευχέρεια που να τους επιτρέπει να επιλέγουν βιώσιμα και κοινωνικά κριτήρια·

πιστεύει ότι η πρόταση πρέπει να είναι σύμφωνη προς την αρχή της επικουρικότητας: οι τοπικές και οι περιφερειακές αρχές πρέπει να διατηρήσουν την ελευθερία να αποφασίζουν αν θα εκτελέσουν οι ίδιες τα έργα ή τις υπηρεσίες, ή αν θα τα αναθέσουν σε τρίτους. Όταν οι τοπικές και οι περιφερειακές αρχές αποφασίζουν να τα αναθέσουν σε τρίτους, πρέπει να είναι ελεύθερες να αποφασίσουν οι ίδιες το νομικό εργαλείο με το οποίο θα το πράξουν: άδεια, δημόσια σύμβαση ή παραχώρηση.

Εισηγητής

ο κ. Henk KOOL (NL/PSE), Αντιδήμαρχος, δημοτικός σύμβουλος Χάγης

Έγγραφο αναφοράς

Πρόταση οδηγίας του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου σχετικά με την ανάθεση συμβάσεων παραχώρησης

COM(2011) 897 final

I.   ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ ΣΥΣΤΑΣΕΙΣ

Η ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΤΩΝ ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΩΝ,

1.

σημειώνει ότι δεν υπάρχει ενιαίο νομικό πλαίσιο για τις αναθέσεις. Οι παραχωρήσεις δημοσίων έργων διέπονται από τις οδηγίες για τις δημόσιες συμβάσεις. Αντίθετα, το δίκαιο των παραχωρήσεων υπηρεσιών εξαιρείται από τις ευρωπαϊκές οδηγίες για τις δημόσιες συμβάσεις. Ωστόσο, καλύπτεται από τις αρχές της Συνθήκης για την Ευρωπαϊκή Ένωση. Αυτές οι αρχές έχουν αναπτυχθεί στη νομολογία του Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης·

2.

διαπιστώνει ότι οι βασικές αρχές της Συνθήκης για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης (ίση μεταχείριση, αποφυγή διακρίσεων, διαφάνεια και αναλογικότητα) δεσμεύουν και υποχρεώνουν ήδη τα διάφορα κράτη μέλη και στην περίπτωση των συμβάσεων παραχώρησης. Η πρόταση οδηγίας σχετικά με την ανάθεση συμβάσεων παραχώρησης στοχεύει να συγκεντρώσει σε ένα ενιαίο νομικό πλαίσιο τους κανόνες που διέπουν τις παραχωρήσεις δημοσίων έργων και τις παραχωρήσεις υπηρεσιών. Κατ'αυτόν τον τρόπο, θα υπάρχει μία μόνο οδηγία για την ανάθεση παραχωρήσεων σε επίπεδο ΕΕ. Έχοντας ιδίως υπόψη τις οικονομικές προκλήσεις με τις οποίες βρίσκεται αντιμέτωπη η Ευρωπαϊκή Ένωση, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή δίνει μεγάλη σημασία στη συνέχιση της ανάπτυξης της εσωτερικής αγοράς, με την προϋπόθεση ότι οι κανόνες της ΕΕ που εφαρμόζονται στις παραχωρήσεις αφήνουν επαρκές περιθώριο ελιγμών στις αναθέτουσες αρχές για την εφαρμογή τους.

3.

παρατηρεί ότι η νομική βάση για την καθιέρωση ενός ενιαίου νομικού πλαισίου σε θέματα συμβάσεων παραχώρησης βρίσκεται στα άρθρα 53, παρ.1, 62 και 114 της ΣλΕΕ. Τα εν λόγω άρθρα αφορούν τη λειτουργία της εσωτερικής αγοράς. Σημειώνει εν προκειμένω ότι οι συμβάσεις παραχώρησης υπηρεσιών θα πρέπει πάντα να εξετάζονται σε συνάρτηση με την παροχή υπηρεσιών γενικού (οικονομικού) συμφέροντος. Η πρόταση οδηγίας δεν λαμβάνει επαρκώς υπόψη τις αλλαγές που έχουν προστεθεί στη Συνθήκη της Λισαβόνας και η ΕτΠ ζητεί, ως εκ τούτου, πιο εκτεταμένες εξαιρέσεις από το πεδίο εφαρμογής της οδηγίας για τις υπηρεσίες αυτές·

4.

πιστεύει ότι η πρόταση πρέπει να είναι σύμφωνη προς την αρχή της επικουρικότητας: οι τοπικές και οι περιφερειακές αρχές πρέπει να διατηρήσουν την ελευθερία να αποφασίζουν αν θα εκτελέσουν οι ίδιες τα έργα ή τις υπηρεσίες, ή αν θα τα αναθέσουν σε τρίτους. Όταν οι τοπικές και οι περιφερειακές αρχές αποφασίζουν να τα αναθέσουν σε τρίτους, πρέπει να είναι ελεύθερες να αποφασίσουν οι ίδιες το νομικό εργαλείο με το οποίο θα το πράξουν: άδεια, δημόσια σύμβαση ή παραχώρηση·

5.

υπογραμμίζει ότι, από τη φύση τους, οι παραχωρήσεις είναι πολυπλοκότερες και συνάπτονται για μεγαλύτερες περιόδους. Η ΕτΠ έχει υποστηρίξει σε προηγούμενη γνωμοδότησή της ότι, όταν θεσπίζεται ρύθμιση σχετικά με τις συμβάσεις παραχώρησης, η εν λόγω ρύθμιση πρέπει να είναι όσο το δυνατόν πιο απλή και ελαστική (CdR 21/2010) και οι νομικές ασάφειες πρέπει να αποφεύγονται·

ΕΧΟΝΤΑΣ ΥΠΟΨΗ ΑΥΤΕΣ ΤΙΣ ΠΑΡΑΤΗΡΗΣΕΙΣ, Η ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΤΩΝ ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΩΝ

6.

πιστεύει ότι πρέπει να διασαφηνιστεί στο άρθρο 1 της οδηγίας ή τουλάχιστον στις αιτιολογικές σκέψεις ότι αντικείμενο της οδηγίας δεν είναι η μεταβίβαση καθηκόντων και αρμοδιοτήτων από μια δημόσια επιχείρηση σε μια άλλη. Επιπλέον, οι τομείς που καλύπτονται ήδη από τομεακές διατάξεις του κοινοτικού δικαίου ή αφήνονται εσκεμμένα εκτός ρυθμίσεως με απόφαση των νομοθετικών αρχών της ΕΕ, δεν θα πρέπει να συμπεριληφθούν·

7.

αναγνωρίζει ότι παραχωρήσεις που υπερβαίνουν ορισμένη αξία επηρεάζουν την αγορά και μπορούν συνεπώς να υπόκεινται σε ενωσιακή ρύθμιση·

8.

διαπιστώνει ότι οι ισχύοντες κανόνες που αφορούν τις παραχωρήσεις αποτελούνται από τη νομολογία και τις εθνικές νομοθεσίες. Στο μέτρο που ορισμένες παραχωρήσεις μπορεί να επηρεάσουν την εσωτερική αγορά, είναι επιθυμητό να διευκρινιστούν οι κανόνες και να προωθηθεί μια ενιαία ερμηνεία και προσέγγιση. Ως εκ τούτου, η ΕτΠ πιστεύει ότι δικαιολογείται η θέσπιση νομοθεσίας σε αυτόν τον τομέα·

9.

διαπιστώνει ωστόσο ότι οι παραχωρήσεις εφαρμόζονται με πολύ διαφορετικό τρόπο ανάλογα με το κράτος μέλος. Αυτές οι διαφορές οφείλονται ιδίως στα άλλα εθνικά μέσα που το κράτος έχει στη διάθεσή του για να ρυθμίσει ή να αναθέσει τις εν λόγω δραστηριότητες. Επομένως, τα αποτελέσματα μιας οδηγίας μπορεί να διαφέρουν ανάλογα με το κράτος μέλος· η Επιτροπή θα πρέπει, συνεπώς, να διευκρινίσει ρητά και να καθορίσει ποια είδη συμβάσεων θεωρούνται ως συμβάσεις παραχώρησης και ποια είδη συμβατικών σχέσεων εμπίπτουν στο πεδίο εφαρμογής της οδηγίας·

10.

πιστεύει ως εκ τούτου ότι είναι σημαντικό οι αναθέτουσες αρχές και τα κράτη μέλη να παραμείνουν ελεύθερα στην επιλογή του μέσου με το οποίο προτίθενται να διεκπεραιώσουν τα καθήκοντά τους. Οι εξουσιοδοτήσεις - συμπεριλαμβανομένων των περιορισμένων σε αριθμό αδειών εκμετάλλευσης - πρέπει να εξαιρεθούν από το πεδίο εφαρμογής της οδηγίας. Αυτό ισχύει επίσης για την απλή χρηματοδότηση μιας δραστηριότητας, που συχνά συνδέεται με την υποχρέωση επιστροφής των εισπραχθέντων ποσών όταν δεν χρησιμοποιούνται για τον προβλεπόμενο σκοπό·

11.

εκφράζει την ανησυχία της μήπως η εισαγωγή υποχρέωσης διενέργειας διαγωνισμού για την προσφυγή σε τέτοια εθνικά μέσα περιορίσει σε υπερβολικό βαθμό την εθνική αυτονομία των κρατών μελών. Για αυτόν τον λόγο, η ΕτΠ επικροτεί μεν τη δήλωση (στο προοίμιο) σύμφωνα με την οποία η Ευρωπαϊκή Επιτροπή εκτιμά ότι τέτοιες πράξεις του δημοσίου δεν πρέπει να χαρακτηρίζονται ως παραχωρήσεις, πιστεύει όμως ότι πρέπει να προβλεφθεί για αυτό τον σκοπό ρητή εξαίρεση σε ένα από τα άρθρα της οδηγίας·

12.

είναι της άποψης ότι η οδηγία πρέπει να εφαρμόζεται στις παραχωρήσεις που επηρεάζουν την εσωτερική αγορά. Οι παραχωρήσεις μικρής αξίας δεν επηρεάζουν την εσωτερική αγορά και ως εκ τούτου θα πρέπει να ανατίθενται απευθείας, χωρίς προηγούμενη προκήρυξη διαγωνισμού·

13.

κρίνει ότι αυτή η διάκριση έχει μεγάλη σημασία για τις ΜΜΕ. Οι αναθέτουσες αρχές έχουν έτσι τη δυνατότητα να ασκήσουν πολιτική σε θέματα παραχωρήσεων η οποία θα είναι ευνοϊκή για τις ΜΜΕ·

14.

εκφράζει την ανησυχία της όσον αφορά την πολυπλοκότητα της νομοθεσίας. Οι αναθέτουσες αρχές θεωρούν ότι οι υφιστάμενες οδηγίες για τις δημόσιες συμβάσεις είναι αδικαιολόγητα περίπλοκες. Υπάρχει ο φόβος ότι αυτή η οδηγία για τις παραχωρήσεις θα καταστήσει το εν λόγω θέμα πολυπλοκότερο. Η ΕτΠ εκτιμά ότι οι παραχωρήσεις δεν μπορούν να εξομοιωθούν με τους κανόνες των ευρωπαϊκών οδηγιών για τις δημόσιες συμβάσεις και, για αυτόν τον λόγο, ζητά από την Επιτροπή να μεριμνήσει προκειμένου η οδηγία - καθώς και οι ενδεχόμενες μεταγενέστερες ανακοινώσεις της Επιτροπής επί του θέματος - να παραμείνει απλή·

15.

κρίνει σκόπιμο να διευκρινιστούν περαιτέρω οι τρόποι ανάθεσης των συμβάσεων παραχώρησης. Πρέπει να επιτευχθεί ισορροπία μεταξύ αυτής της διευκρίνισης - για παράδειγμα όσον αφορά τον τρόπο ανακοίνωσης και τις προθεσμίες - και του περιθωρίου ελιγμών της αναθέτουσας αρχής - για παράδειγμα σε ό,τι αφορά τα κριτήρια που αυτή επιθυμεί να εφαρμόσει. Η σαφήνεια χρησιμεύει στις αναθέτουσες αρχές ως σημείο αναφοράς και επιφέρει την επιθυμητή ομοιομορφία στον τρόπο με τον οποίο τα κράτη μέλη εφαρμόζουν τη νομοθεσία. Το πεδίο ελιγμών αντανακλά τον σεβασμό στη γνώση που οι αναθέτουσες αρχές έχουν όσον αφορά τις παραχωρήσεις τους και αναγνωρίζει την αυτονομία των κρατών μελών. Οι αναθέτουσες αρχές πρέπει να διαθέτουν ευρεία διακριτική ευχέρεια που να τους επιτρέπει να επιλέγουν βιώσιμα και κοινωνικά κριτήρια.

II.   ΣΥΝΙΣΤΩΜΕΝΕΣ ΤΡΟΠΟΛΟΓΙΕΣ

Τροπολογία 1

Αιτιολογική σκέψη 5

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή

Τροπολογία της ΕτΠ

(5)

Πρέπει επίσης να εισαχθούν ορισμένες ελάχιστες διατάξεις συντονισμού για την ανάθεση συμβάσεων παραχώρησης έργων και υπηρεσιών στους τομείς του ύδατος, της ενέργειας, των μεταφορών και των ταχυδρομικών υπηρεσιών, δεδομένου ότι οι εθνικές αρχές δύνανται να επηρεάσουν τη συμπεριφορά των φορέων που δραστηριοποιούνται στους τομείς αυτούς και λαμβανομένου υπόψη του κλειστού χαρακτήρα των αγορών όπου ασκούν τις δραστηριότητές τους, λόγω της ύπαρξης ειδικών ή αποκλειστικών δικαιωμάτων χορηγούμενων από τα κράτη μέλη όσον αφορά τον εφοδιασμό, την προμήθεια ή την εκμετάλλευση των δικτύων παροχής των συγκεκριμένων υπηρεσιών.

Αιτιολογία

Οι τομείς αυτοί καλύπτονται ήδη από ειδική νομοθεσία.

Τροπολογία 2

Αιτιολογική σκέψη 6

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή

Τροπολογία της ΕτΠ

6)

Οι παραχωρήσεις αυτές αποτελούν συμβάσεις εξ επαχθούς αιτίας, συναπτόμενες μεταξύ δύο ή περισσοτέρων οικονομικών παραγόντων και μίας ή περισσοτέρων αναθετουσών αρχών ή αναθετόντων φορέων και έχουν ως στόχο την απόκτηση έργων ή υπηρεσιών, το δε αντίτιμο συνίσταται, συνήθως, στο δικαίωμα εκμετάλλευσης των έργων ή των υπηρεσιών που αποτελούν το αντικείμενο των συμβάσεων. Η εκτέλεση αυτών των έργων ή η παροχή των υπηρεσιών υπόκειται σε συγκεκριμένες δεσμευτικές υποχρεώσεις που καθορίζονται από την αναθέτουσα αρχή ή τον αναθέτοντα φορέα και είναι νομικά εκτελεστές. Αντίθετα, ορισμένεςπράξεις του δημοσίου όπως εξουσιοδοτήσεις ή αδειοδοτήσεις, στις οποίες το δημόσιο ή μια δημόσια αρχή θέτει τους όρους για την άσκηση μιας οικονομικής δραστηριότητας δεν πρέπει να χαρακτηρίζονται ως παραχωρήσεις. Το αυτό ισχύει για συμφωνίες που έχουν ως αντικείμενο το δικαίωμα οικονομικού παράγοντα να εκμεταλλεύεται ορισμένους τομείς ή πόρους του δημοσίου, όπως συμβάσεις έγγειας μίσθωσης στις οποίες το δημόσιο ή η αναθέτουσα αρχή ή ο αναθέτων φορέας θέτει ορισμένους γενικούς όρους για την χρήση τους χωρίς την απόκτηση συγκεκριμένων έργων ή υπηρεσιών.

6)

Οι παραχωρήσεις αυτές αποτελούν συμβάσεις εξ επαχθούς αιτίας, συναπτόμενες μεταξύ δύο ή περισσοτέρων οικονομικών παραγόντων και μίας ή περισσοτέρων αναθετουσών αρχών ή αναθετόντων φορέων και έχουν ως στόχο την απόκτηση έργων ή υπηρεσιών, το δε αντίτιμο συνίσταται, συνήθως, στο δικαίωμα εκμετάλλευσης των έργων ή των υπηρεσιών που αποτελούν το αντικείμενο των συμβάσεων. εκτέλεση αυτών των έργων ή η παροχή των υπηρεσιών υπόκειται σε συγκεκριμένες που καθορίζονταιαπό την αναθέτουσα αρχή ή τον αναθέτοντα φορέα και είναι νομικά εκτελεστς. Αντίθετα, ορισμένες πράξεις του δημοσίου όπως εξουσιοδοτήσεις ή αδειοδοτήσεις , στις οποίες το δημόσιο ή μια δημόσια αρχή θέτει τους όρους για την άσκηση μιας οικονομικής δραστηριότητας δεν πρέπει να χαρακτηρίζονται ως παραχωρήσεις. Το αυτό ισχύει για συμφωνίες που έχουν ως αντικείμενο το δικαίωμα οικονομικού παράγοντα να εκμεταλλεύεται ορισμένους τομείς ή πόρους του δημοσίου, όπως συμβάσεις έγγειας μίσθωσης στις οποίες το δημόσιο ή η αναθέτουσα αρχή ή ο αναθέτων φορέας θέτει ορισμένους γενικούς όρους για την χρήση τους χωρίς την απόκτηση συγκεκριμένων έργων ή υπηρεσιών.

Αιτιολογία

Πρέπει να διευκρινιστεί η διάκριση μεταξύ άδειας και περιορισμένης άδειας, με την οποία η αναθέτουσα αρχή χορηγεί δικαίωμα εκμετάλλευσης και παραχώρησης.

Μια άδεια επιτρέπει να επιβληθούν ορισμένες προϋποθέσεις στον τρόπο με τον οποίο πραγματοποιείται μια δραστηριότητα. Ωστόσο, η άδεια μπορεί επίσης να περιορίσει τις ίδιες τις δραστηριότητες. Σε αυτή την περίπτωση γίνεται λόγος για άδεια εκμετάλλευσης ή περιορισμένη άδεια. Αυτή δικαιολογείται συνήθως για λόγους δημόσιας τάξης, δημόσιας υγείας ή/και ασφάλειας. Πρόκειται για παράδειγμα για τις άδειες εκμετάλλευσης πορνείων, ξενοδοχείων, εστιατορίων ή καζίνο.

Μια σύμβαση παραχώρησης παρουσιάζει κοινά σημεία με αυτό το είδος άδειας εκμετάλλευσης. Η ειδοποιός διαφορά έγκειται στο γεγονός ότι, στην περίπτωση της σύμβασης παραχώρησης, η ολοκλήρωση του έργου έχει ζωτική σημασία για την αναθέτουσα υπηρεσία. Για αυτόν τον λόγο, στο πλαίσιο μιας σύμβασης παραχώρησης, η υλοποίηση του έργου είναι νομικά εκτελεστή. Εάν η υλοποίηση του έργου την οποία αφορά το δικαίωμα εκμετάλλευσης είναι νομικά εκτελεστή, επιτρέπεται εκτέλεση εξ επαχθούς αιτίας. Το κριτήριο αυτό εφαρμόζεται επίσης για τον ορισμό της δημόσιας σύμβασης.

Είναι σημαντικό οι αναθέτουσες αρχές και τα κράτη μέλη να παραμείνουν ελεύθερα στην επιλογή του μέσου με το οποίο προτίθενται να διεκπεραιώσουν τα καθήκοντά τους. Οι άδειες, οι άδειες εκμετάλλευσης και οι περιορισμένες άδειες πρέπει να εξαιρεθούν από το πεδίο εφαρμογής της οδηγίας. Δεν είναι επιθυμητό να ισχύει υποχρέωση διαφάνειας ή, κατά περίπτωση, προκήρυξης διαγωνισμού για τη χορήγηση τέτοιων αδειών. Η εθνική και υπο-εθνική νομοθεσία πρέπει να αποτελεί τη νομική βάση που θα επιτρέπει να καθοριστεί σε ποιον πρέπει να χορηγηθεί μια άδεια. Η αιτιολογική σκέψη 6 του προοιμίου αναφέρει ότι η Ευρωπαϊκή Επιτροπή συμμερίζεται αυτή την άποψη.

Αν και ο ορισμός της παραχώρησης αναφέρεται στη μορφή μιας σύμβασης, αυτά τα κριτήρια εξηγούνται με λειτουργικό τρόπο. Ως εκ τούτου, ενδέχεται οι άδειες να εξακολουθήσουν να αντιμετωπίζονται ως παραχωρήσεις. Για αυτόν τον λόγο, πρέπει να διευκρινιστεί στο προοίμιο και στον ορισμό των παραχωρήσεων η διαφορά μεταξύ άδειας ή άδειας εκμετάλλευσης και παραχώρησης.

Οι παραχωρήσεις πρέπει να διαχωρίζονται σαφώς από τις κρατικές υποχρεώσεις, όπως π.χ. η έκδοση αδειών και πιστοποιητικών.

Τροπολογία 3

Αιτιολογική σκέψη 9

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή

Τροπολογία της ΕτΠ

(9)

Η έννοια των ειδικών ή αποκλειστικών δικαιωμάτων είναι βασική για τον ορισμό του πεδίου της παρούσας οδηγίας, εφόσον φορείς που δεν είναι ούτε αναθέτοντες φορείς κατά την έννοια του άρθρου 4 παράγραφος 1 σημείο 1 ούτε δημόσιες επιχειρήσεις, υπόκεινται στις διατάξεις της μόνον εφόσον ασκούν μία από τις δραστηριότητες που καλύπτεται στη βάση τέτοιων δικαιωμάτων. Είναι συνεπώς σκόπιμο να διευκρινιστεί ότι δικαιώματα τα οποία έχουν χορηγηθεί μέσω μιας διαδικασίας που βασίζεται σε αντικειμενικά κριτήρια, ιδίως σύμφωνα με την ενωσιακή νομοθεσία, και για τα οποία έχει διασφαλιστεί επαρκής δημοσιότητα, δεν συνιστούν ειδικά ή αποκλειστικά δικαιώματα για τους σκοπούς της παρούσας οδηγίας. Η εν λόγω νομοθεσία θαπρέπει να συμπεριλάβει την οδηγία 98/30/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της 22ας Ιουνίου 1998 σχετικά με τους κοινούς κανόνες για την εσωτερική αγορά φυσικού αερίου (1), την οδηγία 96/92/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της 19ης Δεκεμβρίου 1996 σχετικά με τους κοινούς κανόνες για την εσωτερική αγορά ηλεκτρικής ενέργειας (2), την οδηγία 97/67/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της 15ης Δεκεμβρίου 1997 σχετικά με τους κοινούς κανόνες για την ανάπτυξη της εσωτερικής αγοράς κοινοτικών ταχυδρομικών υπηρεσιών και τη βελτίωση της ποιότητας των παρεχομένων υπηρεσιών (3), την οδηγία 94/22/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της 30ής Μαΐου 1994 για τους όρους χορήγησης και χρήσης των αδειών αναζήτησης, εξερεύνησης και παραγωγής υδρογονανθράκων (4) και τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1370/2007 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 23ης Οκτωβρίου 2007, για τις δημόσιες επιβατικές σιδηροδρομικές και οδικές μεταφορές και την κατάργηση των κανονισμών του Συμβουλίου (ΕΟΚ) αριθ. 1191/69 και (ΕΟΚ) αριθ. 1107/70 (5). Οι ολοένα και πιο αποκλίνουσες μορφές δημόσιας δράσης κατέστησαν αναγκαίο τον σαφέστερο ορισμό της έννοιας των δημόσιων συμβάσεων. Οι ενωσιακοί κανόνες για τις παραχωρήσεις αναφέρονται στην απόκτηση έργων ή υπηρεσιών έναντι ανταλλάγματος το οποίο συνίσταται στην εκμετάλλευση των εν λόγω έργων ή υπηρεσιών. Η έννοια της απόκτησης πρέπει να εκληφθεί ευρύτερα ως λήψη των οφελών από τα υπό εξέταση έργα ή τις υπηρεσίες χωρίς να απαιτείται σε κάθε περίπτωση μεταβίβαση κυριότητας σε αναθέτουσες αρχές ή αναθέτοντες φορείς. Επιπλέον, η απλή χρηματοδότηση μιας δραστηριότητας, που συνδέεται συχνά με την υποχρέωση επιστροφής των ποσών που εισπράχθηκαν εάν δεν χρησιμοποιηθούν για τους σκοπούς για τους οποίους προορίζονται, δεν εμπίπτει συνήθως στο πεδίο της παρούσας οδηγίας.

(9)

Η έννοια των ειδικών ή αποκλειστικών δικαιωμάτων είναι βασική για τον ορισμό του πεδίου της παρούσας οδηγίας, εφόσον φορείς που δεν είναι ούτε αναθέτοντες φορείς κατά την έννοια του άρθρου 4 παράγραφος 1 σημείο 1 ούτε δημόσιες επιχειρήσεις, υπόκεινται στις διατάξεις της μόνον εφόσον ασκούν μία από τις δραστηριότητες που καλύπτεται στη βάση τέτοιων δικαιωμάτων. Είναι συνεπώς σκόπιμο να διευκρινιστεί ότι δικαιώματα τα οποία έχουν χορηγηθεί μέσω μιας διαδικασίας που βασίζεται σε αντικειμενικά κριτήρια, ιδίως σύμφωνα με την ενωσιακή νομοθεσία, και για τα οποία έχει διασφαλιστεί επαρκής δημοσιότητα, δεν συνιστούν ειδικά ή αποκλειστικά δικαιώματα για τους σκοπούς της παρούσας οδηγίας. Η εν λόγωνομοθεσία θα πρέπει να συμπεριλάβει την οδηγία 98/30/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της 22ας Ιουνίου 1998 σχετικά με τους κοινούς κανόνες για την εσωτερική αγορά φυσικού αερίου (1), την οδηγία 96/92/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της 19ης Δεκεμβρίου 1996 σχετικά με τους κοινούς κανόνες για την εσωτερική αγορά ηλεκτρικής ενέργειας (2), την οδηγία 97/67/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της 15ης Δεκεμβρίου 1997 σχετικά με τους κοινούς κανόνες για την ανάπτυξη της εσωτερικής αγοράς κοινοτικών ταχυδρομικών υπηρεσιών και τη βελτίωση της ποιότητας των παρεχομένων υπηρεσιών (3), την οδηγία 94/22/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της 30ής Μαΐου 1994 για τους όρους χορήγησης και χρήσης των αδειών αναζήτησης, εξερεύνησης και παραγωγής υδρογονανθράκων (4) και τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1370/2007 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 23ης Οκτωβρίου 2007, για τις δημόσιες επιβατικές σιδηροδρομικές και οδικές μεταφορές και την κατάργηση των κανονισμών του Συμβουλίου (ΕΟΚ) αριθ. 1191/69 και (ΕΟΚ) αριθ. 1107/70 (5)· . Οι ολοένα και πιο αποκλίνουσες μορφές δημόσιας δράσης κατέστησαν αναγκαίο τον σαφέστερο ορισμό της έννοιας των δημόσιων συμβάσεων. Οι ενωσιακοί κανόνες για τις παραχωρήσεις αναφέρονται στην απόκτηση έργων ή υπηρεσιών έναντι ανταλλάγματος το οποίο συνίσταται στην εκμετάλλευση των εν λόγω έργων ή υπηρεσιών. Η έννοια της απόκτησης πρέπει να εκληφθεί ευρύτερα ως λήψη των οφελών από τα υπό εξέταση έργα ή τις υπηρεσίες χωρίς να απαιτείται σε κάθε περίπτωση μεταβίβαση κυριότητας σε αναθέτουσες αρχές ή αναθέτοντες φορείς. Επιπλέον, η απλή χρηματοδότηση μιας δραστηριότητας, που συνδέεται συχνά με την υποχρέωση επιστροφής των ποσών που εισπράχθηκαν εάν δεν χρησιμοποιηθούν για τους σκοπούς για τους οποίους προορίζονται, δεν εμπίπτει συνήθως στο πεδίο της παρούσας οδηγίας.

Αιτιολογία

Η τροπολογία επιδιώκει να αποκαταστήσει κατηγορηματικά τη θεμελιώδη έννοια που χρησιμοποιείται ήδη στην οδηγία 2004/17 περί συντονισμού των διαδικασιών σύναψης συμβάσεων σε ειδικούς τομείς, σύμφωνα με την οποία, όπως αναφέρεται στην αιτιολογική σκέψη 25 της οδηγίας 2004/17, «…δικαιώματα που παρέχονται από ένα κράτος μέλος υπό οιαδήποτε μορφή, μεταξύ άλλων με πράξεις εκχώρησης, σε περιορισμένο αριθμό επιχειρήσεων με βάση κριτήρια αντικειμενικά, αναλογικά και χωρίς διακρίσεις, και τα οποία δίνουν σε κάθε ενδιαφερόμενο που πληροί αυτά τα κριτήρια τη δυνατότητα να επωφελείται αυτών των δικαιωμάτων, δεν μπορούν να θεωρούνται ως αποκλειστικά ή ειδικά δικαιώματα». Δεν θεωρείται σκόπιμο να περιοριστεί η έννοια αυτή με μια απαρίθμηση των πράξεων της Ευρωπαϊκής Ένωσης, που μπορεί μεν να φαίνεται πλήρης και, επομένως, να δίνει την εντύπωση εξαίρεσης νομοθετικών πράξεων ή κανονισμών των επιμέρους κρατών μελών που, ωστόσο, πληρούν τα ίδια αντικειμενικά, αναλογικά και χωρίς διακρίσεις κριτήρια.

Τροπολογία 4

Αιτιολογική σκέψη 10

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή

Τροπολογία της ΕτΠ

10)

Έχει επίσης αποδειχθεί αναγκαία η διευκρίνιση της έννοιας της ενιαίας δημόσιας σύμβασης, που σημαίνει ότι πρέπεινα λαμβάνεται υπόψη η συνολική αξία όλων των συμβάσεων παραχώρησης που συνάπτονται για τους σκοπούς της εν λόγω δημόσιας σύμβασης όσον αφορά τα κατώτατα όρια (κατώφλια) της παρούσας οδηγίας, και ότι η δημόσια σύμβαση πρέπει να δημοσιοποιείται ως ένα σύνολο, που πιθανόν υποδιαιρείται σε παρτίδες. Η έννοια της ενιαίας δημόσιας σύμβασης περιλαμβάνει όλες τις προμήθειες, τα έργα και τις υπηρεσίες που απαιτούνται για την υλοποίηση ενός συγκεκριμένου έργου. Ενδείξεις της ύπαρξης ενός ενιαίου έργου μπορεί για παράδειγμα να είναι ο συνολικός εκ των προτέρων σχεδιασμός και η σύλληψη από την αναθέτουσα αρχή, το γεγονός ότι τα διάφορα στοιχεία που αγοράζονται προορίζονται για μια μοναδική οικονομική και τεχνική λειτουργία ή ότι συνδέονται λογικά με άλλο τρόπο

Αιτιολογία

Η προετοιμασία και η εκτέλεση μιας παραχώρησης μπορεί να χρειαστούν χρόνια. Είναι πιθανό ότι κατά τη διάρκεια της προετοιμασίας, η αναθέτουσα αρχή θα χρειαστεί να αναζητήσει διάφορες μορφές εξωτερικών συμβουλών. Σύμφωνα με τον ορισμό, αυτές οι συμβουλές θα λαμβάνονται υπόψη για τον υπολογισμό της αξίας της παραχώρησης. Κάτι τέτοιο όμως δεν είναι λογικό. Οι συμβάσεις διαφορετικής φύσεως ή αυτές που έχουν εκχωρηθεί σε τρίτους δεν θα πρέπει να λαμβάνονται υπόψη στον υπολογισμό της αξίας της παραχώρησης. Αν αυτές οι συμβάσεις έχουν συγκεκριμένη αξία, θα πρέπει να παραχωρούνται βάσει της οδηγίας για τις δημόσιες συμβάσεις και σύμφωνα με αυτή.

Αυτή η τοποθέτηση είναι σύμφωνη με προηγούμενες γνωμοδοτήσεις της ΕτΠ σχετικά με την ανάγκη να μην ομαδοποιούνται άσκοπα συμβάσεις.

Βλ. τροπολογία 14.

Τροπολογία 5

Αιτιολογική σκέψη 11

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή

Τροπολογία της ΕτΠ

(11)

Προκειμένου να εξασφαλισθεί πραγματικό άνοιγμα της αγοράς και ισόρροπη εφαρμογή των κανόνων σύναψης συμβάσεων παραχώρησης στους τομείς του ύδατος, της ενέργειας, των μεταφορών και των ταχυδρομικών υπηρεσιών, είναι αναγκαίο να ορίζονται οι αντίστοιχοι φορείς με βάση άλλα κριτήρια και όχι το νομικό καθεστώς τους. Θα πρέπει, λοιπόν, να ληφθεί μέριμνα ώστε να μη θίγεται η αρχή της ίσης μεταχείρισης φορέων ανάθεσης στο δημόσιο τομέα και εκείνων που δραστηριοποιούνται στον ιδιωτικό τομέα. Είναι επίσης αναγκαίο, σύμφωνα με το άρθρο 345 της Συνθήκης, να μην προδικάζονται οι κανόνες που διέπουν το σύστημα της ιδιοκτησίας στα κράτη μέλη.

(11)

Προκειμένου να εξασφαλισθεί πραγματικό άνοιγμα της αγοράς και ισόρροπη εφαρμογή των κανόνων σύναψης συμβάσεων παραχώρησης στους τομείς της ενέργειας, των μεταφορών και των ταχυδρομικών υπηρεσιών, είναι αναγκαίο να ορίζονται οι αντίστοιχοι φορείς με βάση άλλα κριτήρια και όχι το νομικό καθεστώς τους. Θα πρέπει, λοιπόν, να ληφθεί μέριμνα ώστε να μη θίγεται η αρχή της ίσης μεταχείρισης φορέων ανάθεσης στο δημόσιο τομέα και εκείνων που δραστηριοποιούνται στον ιδιωτικό τομέα. Είναι επίσης αναγκαίο, σύμφωνα με το άρθρο 345 της Συνθήκης, να μην προδικάζονται οι κανόνες που διέπουν το σύστημα της ιδιοκτησίας στα κράτη μέλη.

Αιτιολογία

Οι επιθυμίες του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου σχετικά με τον τομέα των υδάτων μπορούν να συναχθούν από τα ψηφίσματά του της 14ης Ιανουαρίου 2004, 10 Μαρτίου 2004 και 31ης Μαΐου 2006. Τα ψηφίσματα αυτά δείχνουν ότι το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο δεν επιδιώκει την απελευθέρωση, αλλά μάλλον τον εκσυγχρονισμό του τομέα των υδάτων, με βάση μια προσέγγιση σύμφωνα με την οποία οι οικονομικές αρχές πρέπει να συνδυάζονται με την ποιότητα, τα περιβαλλοντικά πρότυπα και την απαιτούμενη απόδοση. Ως εκ τούτου, δεν απαιτείται επιπλέον ρύθμιση με οριζόντιους κανόνες.

Τροπολογία 6

Να προστεθεί νέα αιτιολογική σκέψη μετά την υπ' αριθ. 13.

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή

Τροπολογία

 

14.

Αιτιολογία

Οι τρόποι συνεργασίας μεταξύ δημοσίων φορέων (συμβατική ή θεσμική από κοινού άσκηση αρμοδιοτήτων στο διακοινοτικό επίπεδο) δεν είναι δυνατόν να ρυθμίζονται από τη νομοθεσία για την εσωτερική αγορά.

Τροπολογία 7

Αιτιολογική σκέψη 20

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή

Τροπολογία

(20)

Η ανασκόπηση των καλούμενων υπηρεσιών προτεραιότητας και μη προτεραιότητας (υπηρεσίες «Α» και «Β») από την Επιτροπή έδειξε ότι δεν δικαιολογείται ο περιορισμός της πλήρους εφαρμογής του δικαίου για τις δημόσιες συμβάσεις σε περιορισμένη ομάδα υπηρεσιών. Ως εκ τούτου, η παρούσα οδηγία πρέπει να εφαρμόζεται σε υπηρεσίες (όπως η εστίαση και η υδροδότηση), που διαθέτουν αποδεδειγμένα δυνατότητες διασυνοριακού εμπορίου.

Αιτιολογία

Η βασική διάκριση με βάση την προτεραιότητα ή τη μη προτεραιότητα των υπηρεσιών και η συνεπαγόμενη προνομιακή θέση από την άποψη του δικαίου περί δημοσίων συμβάσεων των λεγόμενων υπηρεσιών κατηγορίας «Β» πρέπει να διατηρηθεί. Οι κοινωνικές και υγειονομικές υπηρεσίες δεν επηρεάζουν σχεδόν καθόλου την εσωτερική αγορά και συνήθως παρέχονται σε τοπικό επίπεδο. Το νερό είναι απαραίτητο για τη ζωή. Στον τομέα των υδάτων πρέπει συνεπώς να επιδειχτεί ιδιαίτερη ευαισθησία και να συνεκτιμηθούν οι ιδιαίτερες περιβαλλοντικές και υγειονομικές πτυχές. Επίσης, σύμφωνα με το άρθρο 17 της οδηγίας 2006/123/ΕΚ σχετικά με τις υπηρεσίες στην εσωτερική αγορά, ο τομέας των υδάτων θα πρέπει να εξαιρεθεί από το πεδίο εφαρμογής της οδηγίας για τις συμβάσεις παραχώρησης.

Τροπολογία 8

Αιτιολογική σκέψη, σημείο 22

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή

Τροπολογία της ΕτΠ

22)

Δεδομένης της σημασίας του πολιτισμικού πλαισίου και του ευαίσθητου χαρακτήρα των εν λόγω υπηρεσιών, τα κράτη μέλη θα πρέπει να διαθέτουν μεγάλη διακριτική ευχέρεια για τη διοργάνωση της επιλογής των παρόχων υπηρεσιών με τον τρόπο που κρίνουν καταλληλότερο. Οι κανόνες της παρούσας οδηγίας δεν εμποδίζουν τα κράτη μέλη να εφαρμόζουν ποιοτικά κριτήρια για την επιλογή των παρόχων υπηρεσιών, όπως τα κριτήρια που προβλέπονται στο εθελοντικό ευρωπαϊκό πλαίσιο ποιότητας για τις κοινωνικές υπηρεσίες της επιτροπής κοινωνικής προστασίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Τα κράτη μέλη ή/και οι δημόσιες αρχές έχουν τη δυνατότητα να παρέχουν οι ίδιες τις εν λόγω υπηρεσίες ή να οργανώσουν τις κοινωνικές υπηρεσίες κατά τρόπο που δεν απαιτεί τη σύναψη συμβάσεων παραχώρησης, για παράδειγμα μέσω απλής χρηματοδότησης των εν λόγω υπηρεσιών ή χορηγώντας άδειες εκμετάλλευσης ή άλλες άδειες σε όλους τους οικονομικούς παράγοντες που πληρούν τα κριτήρια τα οποία έχουν οριστεί εκ των προτέρων από την αναθέτουσα αρχή ή τον φορέα ανάθεσης, χωρίς περιορισμούς ή ποσοστώσεις, εφόσον το εν λόγω σύστημα διασφαλίζει επαρκή δημοσιοποίηση και συμμορφώνεται με τις αρχές της διαφάνειας και της αποφυγής των διακρίσεων

22)

Δεδομένης της σημασίας του πολιτισμικού πλαισίου και του ευαίσθητου χαρακτήρα των εν λόγω υπηρεσιών, τα κράτη μέλη θα πρέπει να διαθέτουν μεγάλη διακριτική ευχέρεια για τη διοργάνωση της επιλογής των παρόχων υπηρεσιών με τον τρόπο που κρίνουν καταλληλότερο. Οι κανόνες της παρούσας οδηγίας δεν εμποδίζουν τα κράτη μέλη να εφαρμόζουν ποιοτικά κριτήρια για την επιλογή των παρόχων υπηρεσιών, όπως τα κριτήρια που προβλέπονται στο εθελοντικό ευρωπαϊκό πλαίσιο ποιότητας γιατις κοινωνικές υπηρεσίες της επιτροπής κοινωνικής προστασίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Τα κράτη μέλη ή/και οι δημόσιες αρχές έχουν τη δυνατότητα να παρέχουν οι ίδιες τις εν λόγω υπηρεσίες ή να οργανώσουν τις κοινωνικές υπηρεσίες κατά τρόπο που δεν απαιτεί τη σύναψη συμβάσεων παραχώρησης, για παράδειγμα μέσω απλής χρηματοδότησης των εν λόγω υπηρεσιών ή χορηγώντας άδειες εκμετάλλευσης ή άλλες άδειες σε όλους τους οικονομικούς παράγοντες που πληρούν τα κριτήρια τα οποία έχουν οριστεί εκ των προτέρων από την αναθέτουσα αρχή ή τον φορέα ανάθεσης, εφόσον το εν λόγω σύστημα διασφαλίζει επαρκή δημοσιοποίηση και συμμορφώνεται με τις αρχές της διαφάνειας και της αποφυγής των διακρίσεων

Αιτιολογία

Η ΕτΠ προτείνει τη διαγραφή αυτού του τμήματος.

Υπάρχει περιορισμένος αριθμός αδειών εκμετάλλευσης που διέπουν ορισμένες δραστηριότητες για τις οποίες δεν είναι σκόπιμη η πρόσκληση υποβολής προσφορών. Πρόκειται για δραστηριότητες που δεν εκτελούνται για λόγους δημοσίου συμφέροντος ή για την εκάστοτε δημόσια αρχή, αλλά οι οποίες θεωρούνται από αυτή ότι είναι δυνητικά επικίνδυνες και πρέπει να ρυθμιστούν. Πρόκειται για παράδειγμα για τις άδειες πορνείων. Ως εκ τούτου, οι άδειες περιορισμένης εκμετάλλευσης, δεν πρέπει να οδηγούν αυτομάτως σε μια διαφανή διαδικασία παραχώρησης.

Βλ. επίσης τροπολογία 4.

Τροπολογία 9

Αιτιολογική σκέψη, σημείο 25

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή

Τροπολογία της ΕτΠ

25.

Για να εξασφαλιστεί η διαφάνεια και η ίση μεταχείριση, τα κριτήρια ανάθεσης των παραχωρήσεων πρέπει πάντοτε να συνάδουν με ορισμένα γενικά πρότυπα. Αυτά πρέπει να γνωστοποιούνται εκ των προτέρων σε όλους τους δυνητικούς υποψηφίους, να συνδέονται με το αντικείμενο της σύμβασης και να μην παρέχουν στην αναθέτουσα αρχή ή στον φορέα ανάθεσης απεριόριστη ελευθερία επιλογής. Πρέπει να διασφαλίζουν τη δυνατότητα αποτελεσματικού ανταγωνισμού και να συνοδεύονται από απαιτήσεις που επιτρέπουν την αποτελεσματική επαλήθευση των πληροφοριών τις οποίες παρέχουν οι προσφέροντες. Προκειμένου να συμμορφωθούν με τα πρότυπα αυτά και παράλληλα να βελτιωθεί η ασφάλεια δικαίου, τα κράτη μέλη δύνανται να προβλέψουν τη χρήση του κριτηρίου της πλέον οικονομικά συμφέρουσας προσφοράς.

25.

Για να εξασφαλιστεί η διαφάνεια και η ίση μεταχείριση, τα κριτήρια ανάθεσης των παραχωρήσεων πρέπει πάντοτε να συνάδουν με ορισμένα γενικά πρότυπα. Αυτά πρέπει να γνωστοποιούνται εκ των προτέρων σε όλους τους δυνητικούς υποψηφίους, . Πρέπει να διασφαλίζουν τη δυνατότητα αποτελεσματικού ανταγωνισμού και να συνοδεύονται από απαιτήσεις που επιτρέπουν την αποτελεσματική επαλήθευση των πληροφοριών τις οποίες παρέχουν οι προσφέροντες. Προκειμένου να συμμορφωθούν με τα πρότυπα αυτά και παράλληλα να βελτιωθεί η ασφάλεια δικαίου, τα κράτη μέλη δύνανται να προβλέψουν τη χρήση του κριτηρίου της πλέον οικονομικά συμφέρουσας προσφοράς.

Αιτιολογία

Βλ. τις τροπολογίες 23 και 28.

Τροπολογία 10

Άρθρο 1 νέο σημείο 3

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή

Τροπολογία της ΕτΠ

Άρθρο 1

Αντικείμενο και πεδίο εφαρμογής

Άρθρο 1

Αντικείμενο και πεδίο εφαρμογής

 

3.   

Αιτιολογία

Η ΕτΠ είναι της άποψης ότι η οδηγία πρέπει να αφορά μόνο τις παραχωρήσεις που έχουν αντίκτυπο στην εσωτερική αγορά. Οι παραχωρήσεις των οποίων η αξία υπολείπεται των κατώτατων ευρωπαϊκών ορίων δεν παρουσιάζουν «διακρατικό ενδιαφέρον». Ως εκ τούτου, δεν παρουσιάζουν κίνδυνο για την εσωτερική αγορά. Αυτή η προσθήκη προστατεύει το περιθώριο ελιγμών των αναθετουσών υπηρεσιών.

Τροπολογία 11

Να προστεθεί το ακόλουθο κείμενο στο άρθρο 2, παράγραφος 1, μετά το σημείο (7)

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή

Τροπολογία της ΕτΠ

Άρθρο 2

Ορισμοί

Άρθρο 2

Ορισμοί

1.   Για τους σκοπούς της παρούσας οδηγίας, ισχύουν οι ακόλουθοι ορισμοί:

1.   Για τους σκοπούς της παρούσας οδηγίας, ισχύουν οι ακόλουθοι ορισμοί:

(7)   «σύμβαση παραχώρησης υπηρεσιών»: σύμβαση εξ επαχθούς αιτίας που συνάπτεται εγγράφως μεταξύ ενός ή περισσοτέρων οικονομικών παραγόντων και μίας ή περισσοτέρων αναθετουσών αρχών ή ενός ή περισσοτέρων αναθετόντων φορέων και έχει ως αντικείμενο την παροχή υπηρεσιών διαφορετικών από εκείνες που αναφέρονται στα σημεία 2 και 4, το δε αντίτιμο για τις παρασχεθησόμενες υπηρεσίες συνίσταται είτε αποκλειστικά στο δικαίωμα εκμετάλλευσης των υπηρεσιών οι οποίες αποτελούν το αντικείμενο της σύμβασης, είτε στο δικαίωμα αυτό μαζί με καταβολή πληρωμής.

(7)   «σύμβαση παραχώρησης υπηρεσιών»: σύμβαση εξ επαχθούς αιτίας που συνάπτεται εγγράφως μεταξύ ενός ή περισσοτέρων οικονομικών παραγόντων και μίας ή περισσοτέρων αναθετουσών αρχών ή ενός ή περισσοτέρων αναθετόντων φορέων και έχει ως αντικείμενο την παροχή υπηρεσιών διαφορετικών από εκείνες που αναφέρονται στα σημεία 2 και 4, το δε αντίτιμο για τις παρασχεθησόμενες υπηρεσίες συνίσταται είτε αποκλειστικά στο δικαίωμα εκμετάλλευσης των υπηρεσιών οι οποίες αποτελούν το αντικείμενο της σύμβασης, είτε στο δικαίωμα αυτό μαζί με καταβολή πληρωμής.

 

Αιτιολογία

Πρέπει να διευκρινιστεί η διάκριση μεταξύ άδειας, περιορισμένης άδειας, με την οποία η αναθέτουσα αρχή χορηγεί δικαίωμα εκμετάλλευσης και παραχώρησης.

Μια άδεια επιτρέπει να επιβληθούν ορ