ISSN 1725-2415

doi:10.3000/17252415.C_2011.204.ell

Επίσημη Εφημερίδα

της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 204

European flag  

Έκδοση στην ελληνική γλώσσα

Ανακοινώσεις και Πληροφορίες

54ό έτος
9 Ιουλίου 2011


Ανακοίνωση αριθ

Περιεχόμενα

Σελίδα

 

IV   Πληροφορίες

 

ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ ΠΡΟΕΡΧΟΜΕΝΕΣ ΑΠΟ ΤΑ ΘΕΣΜΙΚΑ ΟΡΓΑΝΑ, ΤΑ ΛΟΙΠΑ ΟΡΓΑΝΑ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΥΣ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ

 

Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης

2011/C 204/01

Τελευταία δημοσίευση του Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής ΈνωσηςEE C 194 της 2.7.2011

1

 

V   Γνωστοποιήσεις

 

ΔΙΚΑΙΟΔΟΤΙΚΕΣ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΕΣ

 

Δικαστήριο

2011/C 204/02

Υπόθεση C-47/08: Απόφαση του Δικαστηρίου (τμήμα μείζονος συνθέσεως) της 24ης Μαΐου 2011 — Ευρωπαϊκή Επιτροπή κατά Βασιλείου του Βελγίου (Παράβαση κράτους μέλους — Άρθρο 43 ΕΚ — Ελευθερία εγκαταστάσεως — Συμβολαιογράφοι — Προϋπόθεση ιθαγένειας — Άρθρο 45 ΕΚ — Συμμετοχή στην άσκηση δημόσιας εξουσίας — Οδηγία 89/48/ΕΟΚ)

2

2011/C 204/03

Υπόθεση C-50/08: Απόφαση του Δικαστηρίου (τμήμα μείζονος συνθέσεως) της 24ης Μαΐου 2011 — Ευρωπαϊκή Επιτροπή κατά Γαλλικής Δημοκρατίας (Παράβαση κράτους μέλους — Άρθρο 43 ΕΚ — Ελευθερία εγκαταστάσεως — Συμβολαιογράφοι — Προϋπόθεση ιθαγενείας — Άρθρο 45 ΕΚ — Συμμετοχή στην άσκηση δημόσιας εξουσίας)

2

2011/C 204/04

Υπόθεση C-51/08: Απόφαση του Δικαστηρίου (τμήμα μείζονος συνθέσεως) της 24ης Μαΐου 2011 — Ευρωπαϊκή Επιτροπή κατά Μεγάλου Δουκάτου του Λουξεμβούργου (Παράβαση κράτους μέλους — Άρθρο 43 ΕΚ — Ελευθερία εγκαταστάσεως — Συμβολαιογράφοι — Προϋπόθεση ιθαγένειας — Άρθρο 45 ΕΚ — Συμμετοχή στην άσκηση δημόσιας εξουσίας — Οδηγία 89/48/ΕΟΚ)

3

2011/C 204/05

Υπόθεση C-52/08: Απόφαση του Δικαστηρίου (τμήμα μείζονος συνθέσεως) της 24ης Μαΐου 2011 — Ευρωπαϊκή Επιτροπή κατά Πορτογαλικής Δημοκρατίας (Παράβαση κράτους μέλους — Συμβολαιογράφοι — Οδηγία 2005/36/ΕΚ)

3

2011/C 204/06

Υπόθεση C-53/08: Απόφαση του Δικαστηρίου (τμήμα μείζονος συνθέσεως) της 24ης Μαΐου 2011 — Ευρωπαϊκή Επιτροπή κατά Δημοκρατίας της Αυστρίας (Παράβαση κράτους μέλους — Άρθρο 43 ΕΚ — Ελευθερία εγκαταστάσεως — Συμβολαιογράφοι — Προϋπόθεση ιθαγένειας — Άρθρο 45 ΕΚ — Συμμετοχή στην άσκηση δημόσιας εξουσίας — Οδηγίες 89/48/ΕΟΚ και 2005/36/ΕΚ)

4

2011/C 204/07

Υπόθεση C-54/08: Απόφαση του Δικαστηρίου (τμήμα μείζονος συνθέσεως) της 24ης Μαΐου 2011 — Ευρωπαϊκή Επιτροπή κατά Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμανίας (Παράβαση κράτους μέλους — Άρθρο 43 ΕΚ — Ελευθερία εγκαταστάσεως — Συμβολαιογράφοι — Προϋπόθεση ιθαγένειας — Άρθρο 45 ΕΚ — Συμμετοχή στην άσκηση δημόσιας εξουσίας — Οδηγίες 89/48/ΕΟΚ και 2005/36/ΕΚ)

4

2011/C 204/08

Υπόθεση C-61/08: Απόφαση του Δικαστηρίου (τμήμα μείζονος συνθέσεως) της 24ης Μαΐου 2011 — Ευρωπαϊκή Επιτροπή κατά Ελληνικής Δημοκρατίας (Παράβαση κράτους μέλους — Άρθρο 43 ΕΚ — Ελευθερία εγκαταστάσεως — Συμβολαιογράφοι — Προϋπόθεση ιθαγένειας — Άρθρο 45 ΕΚ — Συμμετοχή στην άσκηση δημόσιας εξουσίας — Οδηγία 89/48/ΕΟΚ)

5

2011/C 204/09

Υπόθεση C-83/09 P: Απόφαση του Δικαστηρίου (τμήμα μείζονος συνθέσεως) της 24ης Μαΐου 2011 — Ευρωπαϊκή Επιτροπή κατά Kronoply GmbH & Co. KG, Kronotex GmbH & Co. KG, Zellstoff Stendal GmbH, Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμανίας, Land Sachsen-Anhalt [Αίτηση αναιρέσεως — Κρατικές ενισχύσεις — Άρθρο 88, παράγραφοι 2 και 3, ΕΚ — Κανονισμός (ΕΚ) 659/1999 — Απόφαση περί μη διατυπώσεως αντιρρήσεων — Προσφυγή ακυρώσεως — Προϋποθέσεις παραδεκτού — Δυνάμενοι να προβληθούν λόγοι ακυρώσεως — Έννοια του ενδιαφερόμενου μέρους — Σχέση ανταγωνισμού — Επηρεασμός — Αγορά εφοδιασμού]

5

2011/C 204/10

Υπόθεση C-115/09: Απόφαση του Δικαστηρίου (τέταρτο τμήμα) της 12ης Μαΐου 2011 [αίτηση του Oberverwaltungsgericht für das Land Nordrhein-Westfalen (Γερμανία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Bund für Umwelt und Naturschutz Deutschland, Landesverband Nordrhein-Westfalen e.V. κατά Bezirksregierung Arnsberg (Οδηγία 85/337/ΕΟΚ — Εκτίμηση περιβαλλοντικών επιπτώσεων — Σύμβαση του Aarhus — Οδηγία 2003/35/ΕΚ — Πρόσβαση στη δικαιοσύνη — Μη κυβερνητικές οργανώσεις για την προστασία του περιβάλλοντος)

6

2011/C 204/11

Υπόθεση C-176/09: Απόφαση του Δικαστηρίου (τρίτο τμήμα) της 12ης Μαΐου 2011 — Μεγάλο Δουκάτο του Λουξεμβούργου κατά Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης (Προσφυγή ακυρώσεως — Οδηγία 2009/12/ΕΚ — Αερολιμενικά τέλη — Πεδίο εφαρμογής — Αερολιμένες των οποίων η ετήσια κίνηση υπερβαίνει τα πέντε εκατομμύρια μετακινήσεων επιβατών ετησίως και αερολιμένες με την υψηλότερη επιβατική κίνηση σε κάθε κράτος μέλος — Κύρος — Αρχές της ίσης μεταχειρίσεως, της αναλογικότητας και της επικουρικότητας)

6

2011/C 204/12

Υπόθεση C-376/09: Απόφαση του Δικαστηρίου (δεύτερο τμήμα) της 19ης Μαΐου 2011 — Ευρωπαϊκή Επιτροπή κατά Δημοκρατίας της Μάλτας [Παράβαση κράτους μέλους — Κανονισμός (ΕΚ) 2037/2000 — Άρθρα 4, παράγραφος 4, στοιχείο v, και 16 — Υποχρέωση παροπλισμού των συστημάτων πυροπροστασίας και των πυροσβεστήρων που περιέχουν halons για μη κρίσιμης σημασίας χρήσεις σε πλοία — Εξαιρέσεις — Κρίσιμης σημασίας χρήσεις των halons 1301 και 2402]

7

2011/C 204/13

Υπόθεση C-410/09: Απόφαση του Δικαστηρίου (δεύτερο τμήμα) της 12ης Μαΐου 2011 [αίτηση του Sąd Najwyższy (Δημοκρατία της Πολωνίας) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Polska Telefonia Cyfrowa sp.zo.o. κατά Prezes Urzędu Komunikacji Elektronicznej (Πράξη περί των όρων προσχωρήσεως στην Ευρωπαϊκή Ένωση — Άρθρο 58 — Οδηγία 2002/21/ΕΚ — Κατευθυντήριες γραμμές της Επιτροπής — Παράλειψη δημοσιεύσεως στην ΕΕ στη γλώσσα ενός κράτους μέλους — Αντιτάξιμο)

7

2011/C 204/14

Υπόθεση C-441/09: Απόφαση του Δικαστηρίου (έβδομο τμήμα) της 12ης Μαΐου 2011 — Ευρωπαϊκή Επιτροπή κατά Δημοκρατίας της Αυστρίας (Παράβαση κράτους μέλους — Φόρος προστιθεμένης αξίας — Οδηγία 2006/112/ΕΚ — Εφαρμογή μειωμένου συντελεστή — Ζώντα ζώα τα οποία προορίζονται κανονικά για την παρασκευή τροφίμων για κατανάλωση από ανθρώπους ή από ζώα — Παραδόσεις, εισαγωγές και αποκτήσεις ορισμένων ζώντων ζώων, ιδίως αλόγων)

8

2011/C 204/15

Υπόθεση C-452/09: Απόφαση του Δικαστηρίου (πρώτο τμήμα) της 19ης Μαΐου 2011 [αίτηση του Corte di Appello di Firenze (Ιταλία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Torina Enza Iaia, Andrea Moggio, Ugo Vassalle κατά Ministero dell'Istruzione, dell'Università e della Ricerca, Ministero dell'Economia e delle Finanze, Università degli studi di Pisa (Οδηγία 82/76/ΕΟΚ — Ελευθερία εγκαταστάσεως και ελεύθερη παροχή υπηρεσιών — Ιατροί — Απόκτηση ειδικότητας — Αμοιβή κατά τη διάρκεια της περιόδου ειδικεύσεως — Πενταετής παραγραφή της αξιώσεως για περιοδική καταβολή αποδοχών)

8

2011/C 204/16

Υπόθεση C-453/09: Απόφαση του Δικαστηρίου (έβδομο τμήμα) της 12ης Μαΐου 2011 — Ευρωπαϊκή Επιτροπή κατά Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμανίας (Παράβαση κράτους μέλους — Φόρος προστιθεμένης αξίας — Οδηγία 2006/112/ΕΚ — Εφαρμογή μειωμένου συντελεστή — Ζώντα ζώα τα οποία προορίζονται κανονικά για την παρασκευή τροφίμων για κατανάλωση από ανθρώπους ή από ζώα — Παραδόσεις, εισαγωγές και αποκτήσεις ορισμένων ζώντων ζώων, ιδίως αλόγων)

9

2011/C 204/17

Υπόθεση C-122/10: Απόφαση του Δικαστηρίου (δεύτερο τμήμα) της 12ης Μαΐου 2011 [αίτηση του Marknadsdomstolen (Σουηδία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Konsumentombudsmannen κατά Ving Sverige AB (Αίτηση εκδόσεως προδικαστικής αποφάσεως — Οδηγία 2005/29/ΕΚ — Άρθρα 2, στοιχείο θ', και 7, παράγραφος 4 — Εμπορική ανακοίνωση δημοσιευόμενη σε εφημερίδα — Έννοια της προσκλήσεως για αγορά — Αρχική τιμή — Πληροφορίες που πρέπει να περιέχονται σε μια πρόσκληση για αγορά)

9

2011/C 204/18

Υπόθεση C-184/10: Απόφαση του Δικαστηρίου (δεύτερο τμήμα) της 19ης Μαΐου 2011 [αίτηση του Bayerischer Verwaltungsgerichtshof (Γερμανία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Mathilde Grasser κατά Freistaat Bayern (Οδηγία 91/439/ΕΟΚ — Αμοιβαία αναγνώριση των αδειών οδηγήσεως — Άδεια οδηγήσεως εκδοθείσα από κράτος μέλος χωρίς να ληφθεί υπόψη η προϋπόθεση διαμονής — Άρνηση αναγνωρίσεως από το κράτος μέλος υποδοχής, στηριζόμενη μόνο στη μη τήρηση της προϋποθέσεως διαμονής)

10

2011/C 204/19

Συνεκδικασθείσες υποθέσεις C-256/10 και C-261/10: Απόφαση του Δικαστηρίου (έβδομο τμήμα) της 19ης Μαΐου 2011 [αιτήσεις του Tribunal Superior de Justicia de Castilla y León (Ισπανία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — David Barcenilla Fernández (C-256/10), Pedro Antonio Macedo Lozano (C-261/10) κατά Gerardo García SL (Οδηγία 2003/10/ΕΚ — Τιμές εκθέσεως — Θόρυβος — Προστασία της ακοής — Πρακτική αποτελεσματικότητα)

11

2011/C 204/20

Υπόθεση C-308/10 P: Απόφαση του Δικαστηρίου (όγδοο τμήμα) της 19ης Μαΐου 2011 — Union Investments Privatfonds GmbH κατά Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα), Unicre-Cartão International De Crédito SA [Αίτηση αναιρέσεως — Κοινοτικό σήμα — Διαδικασία ανακοπής — Κανονισμός (ΕΚ) 40/94 — Άρθρο 74, παράγραφος 2 — Αποδεικτικά στοιχεία που δεν προσκομίστηκαν προς στήριξη της ανακοπής εντός της προς τούτο ταχθείσας προθεσμίας — Μη λήψη υπόψη των στοιχείων αυτών — Διακριτική ευχέρεια του τμήματος προσφυγών]

11

2011/C 204/21

Υπόθεση C-423/10: Απόφαση του Δικαστηρίου (όγδοο τμήμα) της 18ης Μαΐου 2011 [αίτηση του Finanzgericht Düsseldorf (Γερμανία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Delphi Deutschland GmbH κατά Hauptzollamt Düsseldorf (Κοινό Δασμολόγιο — Συνδυασμένη Ονοματολογία — Δασμολογική κατάταξη — Ηλεκτρικοί σύνδεσμοι — Διάκριση 853669 — Βύσματα και ρευματολήπτες)

12

2011/C 204/22

Υπόθεση C-133/11: Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Bundesgerichtshof (Γερμανία) στις 18 Μαρτίου 2011 — Folien Fischer AG και Fofitec AG κατά RITRAMA SpA

12

2011/C 204/23

Υπόθεση C-151/11: Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Landgericht Frankfurt am Main (Γερμανία) στις 28 Μαρτίου 2011 — Condor Flugdienst GmbH κατά Jürgen Dörschel

12

2011/C 204/24

Υπόθεση C-152/11: Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Arbeitsgericht München (Γερμανία) στις 28 Μαρτίου 2011 — Johann Odar κατά Baxter Deutschland GmbH

13

2011/C 204/25

Υπόθεση C-160/11: Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Naczelny Sąd Administracyjny (Δημοκρατία της Πολωνίας) την 1η Απριλίου 2011 — Bawaria Motors Spółka z o.o. καί Minister Finansów

13

2011/C 204/26

Υπόθεση C-175/11: Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το High Court of Ireland (Ιρλανδία) στις 13 Απριλίου 2011 — HID, BA κατά Refugee Applications Commissioner, Refugee Appeals Tribunal, Minister for Justice, Equality and Law Reform, Ιρλανδία, Attorney General

14

2011/C 204/27

Υπόθεση C-190/11: Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Oberster Gerichtshof (Αυστρία) στις 22 Απριλίου 2011 — Daniela Mühlleitner κατά Ahmad Yusufi και Wadat Yusufi

14

2011/C 204/28

Υπόθεση C-193/11: Προσφυγή της 20ής Απριλίου 2011 — Ευρωπαϊκή Επιτροπή κατά Δημοκρατίας της Πολωνίας

15

2011/C 204/29

Υπόθεση C-200/11 P: Αναίρεση που άσκησε στις 28 Απριλίου 2011 η Ιταλική Δημοκρατία κατά της αποφάσεως που εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο (όγδοο τμήμα) στις 3 Φεβρουαρίου 2011 στην υπόθεση T-3/09, Ιταλική Δημοκρατία κατά Ευρωπαϊκής Επιτροπής

15

2011/C 204/30

Υπόθεση C-201/11 P: Αναίρεση που άσκησε στις 27 Απριλίου 2011 η Union of European Football Associations (UEFA) κατά της αποφάσεως που εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο (έβδομο τμήμα) στις 17 Φεβρουαρίου 2011 στην υπόθεση T-55/08, Union of European Football Associations (UEFA) κατά Ευρωπαϊκής Επιτροπής

16

2011/C 204/31

Υπόθεση C-231/11 P: Αναίρεση που άσκησε στις 13 Μαΐου 2011 η Ευρωπαϊκή Επιτροπή κατά της αποφάσεως που εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο (δεύτερο τμήμα) στις 3 Μαρτίου 2011 στις συνεκδικασθείσες υποθέσεις T-122/07 έως Τ-124/07, Siemens AG Österreich κ.λπ. κατά Επιτροπής

17

2011/C 204/32

Υπόθεση C-232/11 P: Αναίρεση που άσκησε στις 16 Μαΐου 2011 η Siemens Transmission & Distribution Ltd κατά της αποφάσεως που εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο (δεύτερο τμήμα) στις 3 Μαρτίου 2011 στις συνεκδικασθείσες υποθέσεις T-122/07 έως Τ-124/07, Siemens AG Österreich κ.λπ. κατά Επιτροπής

18

2011/C 204/33

Υπόθεση C-233/11 P: Αναίρεση που άσκησαν στις 16 Μαΐου 2011 η Siemens Transmission & Distribution SA και η Nuova Magrini Galileo SpA κατά της απόφασης που εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο (δεύτερο τμήμα) στις 3 Μαρτίου 2011 στις συνεκδικασθείσες υποθέσεις T-122/07 έως T-124/07, Siemens AG Österreich κ.λπ. κατά Επιτροπής

18

 

Γενικό Δικαστήριο

2011/C 204/34

Συνεκδικασθείσες υποθέσεις T-109/05 και T-444/05: Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 24ης Μαΐου 2011 — NLG κατά Επιτροπής [Πρόσβαση στα έγγραφα — Κανονισμός (ΕΚ) 1049/2001 — Έγγραφα σχετικά με το κόστος που απορρέει από υποχρεώσεις παροχής δημόσιας υπηρεσίας στον τομέα των κρατικών ενισχύσεων — Άρνηση προσβάσεως — Εξαίρεση αφορώσα την προστασία των εμπορικών συμφερόντων τρίτου — Επαγγελματικό απόρρητο — Υποχρέωση αιτιολογήσεως — Ίση μεταχείριση — Έγγραφα προερχόμενα από κράτος μέλος]

20

2011/C 204/35

Υπόθεση T-250/08: Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 24ης Μαΐου 2011 — Batchelor κατά Επιτροπής (Πρόσβαση στα έγγραφα — Κανονισμός 1049/2001 — Έγγραφα που αντηλλάγησαν στο πλαίσιο εκτιμήσεως της συμβατότητας προς το κοινοτικό δίκαιο των μέτρων που ελήφθησαν στον τομέα τηλεοπτικών δραστηριοτήτων — Άρνηση προσβάσεως — Εξαίρεση σχετικά με τη διαδικασία λήψεως αποφάσεων — Εξαίρεση σχετικά με την προστασία του σκοπού επιθεωρήσεως, έρευνας και οικονομικού ελέγχου)

20

2011/C 204/36

Υπόθεση T-397/09: Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 25ης Μαΐου 2011 — Prinz von Hannover κατά ΓΕΕΑ (Απεικόνιση οικοσήμου) [Κοινοτικό σήμα — Αίτηση καταχωρίσεως κοινοτικού εικονιστικού σήματος που απεικονίζει οικόσημο — Απόλυτος λόγος απαραδέκτου — Απομίμηση από εραλδικής απόψεως του εμβλήματος κράτους — Άρθρο 7, παράγραφος 1, στοιχείο η', του κανονισμού (ΕΚ) 207/2009 — Άρθρο 6β της Συμβάσεως των Παρισίων]

21

2011/C 204/37

Υπόθεση T-408/09: Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 24ης Μαΐου 2011 — ancotel κατά ΓΕΕΑ — Acotel (ancotel.) [Κοινοτικό σήμα — Διαδικασία ανακοπής — Αίτηση καταχωρίσεως εικονιστικού κοινοτικού σήματος ancotel — Προγενέστερο εικονιστικό κοινοτικό σήμα ACOTEL — Σχετικός λόγος απαραδέκτου — Κίνδυνος συγχύσεως — Άρθρο 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού (ΕΚ) 207/2009 — Ενδιαφερόμενο κοινό]

21

2011/C 204/38

Υπόθεση T-422/09: Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 25ης Μαΐου 2011 — São Paulo Alpargatas κατά ΓΕΕΑ — Fischer (BAHIANAS LAS ORIGINALES) [Κοινοτικό σήμα — Διαδικασία ανακοπής — Αίτηση καταχωρίσεως εικονιστικού κοινοτικού σήματος BAHIANAS LAS ORIGINALES — Προγενέστερο εικονιστικό κοινοτικό σήμα και προγενέστερο εικονιστικό εθνικό σήμα havaianas, καθώς και προγενέστερο λεκτικό εθνικό σήμα HAVAIANAS — Σχετικός λόγος απαραδέκτου — Κίνδυνος συγχύσεως — Ομοιότητα των σημείων — Άρθρο 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού (ΕΚ) 207/2009]

22

2011/C 204/39

Υπόθεση T-144/10: Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 24ης Μαΐου 2011 — Space Beach Club κατά ΓΕΕΑ — Flores Gómez (SpS space of sound) [Κοινοτικό σήμα — Διαδικασία ανακοπής — Αίτηση καταχωρίσεως εικονιστικού κοινοτικού σήματος SpS space of sound — Προγενέστερα εικονιστικά εθνικά και κοινοτικά σήματα space ibiza, space DANCE BARCELONA, space DANCE MADRID, space DANCE VALENCIA, space DANCE MALLORCA, space DANCE EIVISSA, space SPACE IBIZA WORLD, space DANCE και προγενέστερο λεκτικό εθνικό σήμα SPACE VIVA — Σχετικός λόγος απαραδέκτου — Έλλειψη κινδύνου συγχύσεως — Δεν υπάρχει ομοιότητα μεταξύ των σημείων — Άρθρο 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού (ΕΚ) 207/2009]

22

2011/C 204/40

Υπόθεση T-161/10: Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 24ης Μαΐου 2011 — Longevity Health Products κατά ΓΕΕΑ — Tecnifar (E-PLEX) [Κοινοτικό σήμα — Διαδικασία ανακοπής — Αίτηση καταχωρίσεως λεκτικού κοινοτικού σήματος E-PLEX — Προγενέστερο λεκτικό εθνικό σήμα EPILEX — Σχετικός λόγος απαραδέκτου — Κίνδυνος συγχύσεως — Ομοιότητα των σημείων — Άρθρο 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού (ΕΚ) 207/2009]

22

2011/C 204/41

Υπόθεση T-392/10: Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 24ης Μαΐου 2011 — Euro-Information κατά ΓΕΕΑ (EURO AUTOMATIC CASH) [Κοινοτικό σήμα — Αίτηση καταχωρίσεως λεκτικού κοινοτικού σήματος EURO AUTOMATIC CASH — Απόλυτοι λόγοι απαραδέκτου — Περιγραφικός χαρακτήρας — Άρθρο 7, παράγραφος 1, στοιχείο γ', του κανονισμού (ΕΚ) 207/2009]

23

2011/C 204/42

Υπόθεση T-210/09: Διάταξη του Γενικού Δικαστηρίου της 19ης Μαΐου 2011 — Formenti Seleco κατά Επιτροπής (Συμφωνία συνδέσεως ΕΟΚ-Τουρκίας — Εισαγωγή έγχρωμων τηλεοράσεων από την Τουρκία — Αγωγή αποζημιώσεως — Παραγραφή — Απαράδεκτο)

23

2011/C 204/43

Υπόθεση T-226/10: Διάταξη του Γενικού Δικαστηρίου της 23ης Μαΐου 2011 — Prezes Urzędu Komunikacji Elektronicznej κατά Επιτροπής (Προσφυγή ακυρώσεως — Εκπροσώπηση από δικηγόρους μη έχοντας την ιδιότητα τρίτου — Απαράδεκτο)

23

2011/C 204/44

Υπόθεση T-217/11: Αγωγή της 18ης Απριλίου 2011 — Staelen κατά Διαμεσολαβητή

24

2011/C 204/45

Υπόθεση T-233/11: Προσφυγή της 28ης Απριλίου 2011 — Ελληνική Δημοκρατία κατά Επιτροπής

24

2011/C 204/46

Υπόθεση T-237/11: Προσφυγή της 4ης Μαΐου 2011 — Lidl Stiftung κατά ΓΕΕΑ — Lactimilk (BELLRAM)

25

2011/C 204/47

Υπόθεση T-239/11: Προσφυγή της 3ης Μαΐου 2011 — Sigma Alimentos Exterior κατά Ευρωπαϊκής Επιτροπής

26

2011/C 204/48

Υπόθεση T-240/11: Προσφυγή της 4ης Μαΐου 2011 — L’Oréal κατά ΓΕΕΑ — United Global Media Group (MyBeauty)

27

2011/C 204/49

Υπόθεση T-249/11: Προσφυγή της 10ης Μαΐου 2011 — Sanco κατά ΓΕΕΑ — Marsalman (Απεικόνιση ενός κοτόπουλου)

27

2011/C 204/50

Υπόθεση T-256/11: Προσφυγή της 20ής Μαΐου 2011 — Ezz κ.λπ. κατά Συμβουλίου

28

2011/C 204/51

Υπόθεση T-206/96: Διάταξη του Γενικού Δικαστηρίου της 17ης Μαΐου 2011 — Van Bennekom κατά Συμβουλίου και Επιτροπής

28

2011/C 204/52

Υπόθεση T-207/96: Διάταξη του Γενικού Δικαστηρίου της 17ης Μαΐου 2011 — Van Rossum κατά Συμβουλίου και Επιτροπής

29

2011/C 204/53

Υπόθεση T-385/10: Διάταξη του Γενικού Δικαστηρίου της 19ης Μαΐου 2011 — ArcelorMittal Wire France κ.λπ. κατά Επιτροπής

29

 

Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης της Ευρωπαϊκής Ένωσης

2011/C 204/54

Υπόθεση F-34/11: Προσφυγή της 4ης Απριλίου 2011 — ΖΖ κατά Europol

30

2011/C 204/55

Υπόθεση F-54/11: Προσφυγή-αγωγή της 4ης Μαΐου 2011 — ΖΖ κατά Ευρωπαίου Διαμεσολαβητή

30

EL

 


IV Πληροφορίες

ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ ΠΡΟΕΡΧΟΜΕΝΕΣ ΑΠΟ ΤΑ ΘΕΣΜΙΚΑ ΟΡΓΑΝΑ, ΤΑ ΛΟΙΠΑ ΟΡΓΑΝΑ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΥΣ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ

Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης

9.7.2011   

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 204/1


2011/C 204/01

Τελευταία δημοσίευση του Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

EE C 194 της 2.7.2011

Ιστορικό των προηγούμενων δημοσιεύσεων

EE C 186 της 25.6.2011

EE C 179 της 18.6.2011

EE C 173 της 11.6.2011

EE C 160 της 28.5.2011

EE C 152 της 21.5.2011

EE C 145 της 14.5.2011

Τα κείμενα αυτά είναι διαθέσιμα σε:

EUR-Lex: http://eur-lex.europa.eu


V Γνωστοποιήσεις

ΔΙΚΑΙΟΔΟΤΙΚΕΣ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΕΣ

Δικαστήριο

9.7.2011   

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 204/2


Απόφαση του Δικαστηρίου (τμήμα μείζονος συνθέσεως) της 24ης Μαΐου 2011 — Ευρωπαϊκή Επιτροπή κατά Βασιλείου του Βελγίου

(Υπόθεση C-47/08) (1)

(Παράβαση κράτους μέλους - Άρθρο 43 ΕΚ - Ελευθερία εγκαταστάσεως - Συμβολαιογράφοι - Προϋπόθεση ιθαγένειας - Άρθρο 45 ΕΚ - Συμμετοχή στην άσκηση δημόσιας εξουσίας - Οδηγία 89/48/ΕΟΚ)

2011/C 204/02

Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική

Διάδικοι

Προσφεύγουσα: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: J.-P. Keppenne, H. Støvlbæk και Γ. Ζαββός)

Παρεμβαίνον υπέρ της προσφεύγουσας: Ηνωμένο Βασίλειο της Μεγάλης Βρετανίας και της Βόρειας Ιρλανδίας (εκπρόσωπος: M. S. Ossowski)

Καθού: Βασίλειο του Βελγίου (εκπρόσωποι: C. Pochet, L. Van den Broeck και H. Gilliams, L. Goossens, δικηγόροι)

Παρεμβαίνουσες υπέρ του καθού: Τσεχική Δημοκρατία (εκπρόσωπος: M. Smolek), Γαλλική Δημοκρατία (εκπρόσωποι: G. de Bergues και B. Messmer), Δημοκρατία της Λεττονίας (εκπρόσωποι: L. Ostrovska, K. Drēviņa και J. Barbale), Δημοκρατία της Λιθουανίας (εκπρόσωπος: D. Kriaučiūnas), Δημοκρατία της Ουγγαρίας (εκπρόσωποι: J. Fazekas, R. Somssich, K. Veres και M. Fehér), Σλοβακική Δημοκρατία (εκπρόσωποι: J. Čorba και B. Ricziová)

Αντικείμενο

Παράβαση κράτους μέλους — Παράβαση των άρθρων 43 ΕΚ και 45 ΕΚ — Εθνική νομοθεσία επιβάλλουσα προϋπόθεση ιθαγένειας για την πρόσβαση στο επάγγελμα του συμβολαιογράφου και την άσκησή του — Περιορισμός της ελευθερίας εγκαταστάσεως — Έκταση της εξαιρέσεως που αφορά τις δραστηριότητες οι οποίες συνιστούν συμμετοχή στην άσκηση δημόσιας εξουσίας — Απαίτηση άμεσης και ειδικής συμμετοχής στην άσκηση δημόσιας εξουσίας — Παράλειψη μεταφοράς στην εσωτερική έννομη τάξη, όσον αφορά το επάγγελμα του συμβολαιογράφου, της οδηγίας 89/48/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 21ης Δεκεμβρίου 1988, σχετικά με ένα γενικό σύστημα αναγνώρισης των διπλωμάτων τριτοβάθμιας εκπαίδευσης που πιστοποιούν επαγγελματική εκπαίδευση ελάχιστης διάρκειας τριών ετών (ΕΕ 1989, L 19, σ. 16)

Διατακτικό

Το Δικαστήριο αποφασίζει:

1)

Το Βασίλειο του Βελγίου, επιβάλλοντας προϋπόθεση ιθαγένειας για την πρόσβαση στο συμβολαιογραφικό επάγγελμα, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από το άρθρο 43 ΕΚ.

2)

Απορρίπτει κατά τα λοιπά την προσφυγή.

3)

Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή, το Βασίλειο του Βελγίου, η Τσεχική Δημοκρατία, η Γαλλική Δημοκρατία, η Δημοκρατία της Λεττονίας, η Δημοκρατία της Λιθουανίας, η Δημοκρατία της Ουγγαρίας, η Σλοβακική Δημοκρατία και το Ηνωμένο Βασίλειο της Μεγάλης Βρετανίας και της Βόρειας Ιρλανδίας φέρουν τα δικαστικά έξοδά τους.


(1)  ΕΕ C 128 της 24.5.2008.


9.7.2011   

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 204/2


Απόφαση του Δικαστηρίου (τμήμα μείζονος συνθέσεως) της 24ης Μαΐου 2011 — Ευρωπαϊκή Επιτροπή κατά Γαλλικής Δημοκρατίας

(Υπόθεση C-50/08) (1)

(Παράβαση κράτους μέλους - Άρθρο 43 ΕΚ - Ελευθερία εγκαταστάσεως - Συμβολαιογράφοι - Προϋπόθεση ιθαγενείας - Άρθρο 45 ΕΚ - Συμμετοχή στην άσκηση δημόσιας εξουσίας)

2011/C 204/03

Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική

Διάδικοι

Προσφεύγουσα: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: J.-P. Keppenne και H. Støvlbæk)

Παρεμβαίνον υπέρ της προσφεύγουσας: Ηνωμένο Βασίλειο της Μεγάλης Βρετανίας και της Βόρειας Ιρλανδίας (εκπρόσωποι: E. Jenkinson και S. Ossowski)

Καθής: Γαλλική Δημοκρατία (εκπρόσωποι: E. Belliard, G. de Bergues και B. Messmer)

Παρεμβαίνουσες υπέρ της καθής: Δημοκρατία της Βουλγαρίας (εκπρόσωποι: T. Ivanov και E. Petranova), Τσεχική Δημοκρατία (εκπρόσωπος: M. Smolek), Δημοκρατία της Λεττονίας (εκπρόσωποι: L. Ostrovska, K. Drēviņa και J. Barbale), Δημοκρατία της Λιθουανίας (εκπρόσωποι: D. Kriaučiūnas και E. Matulionytė), Δημοκρατία της Ουγγαρίας (εκπρόσωποι: R. Somssich, K. Veres και M. Fehér), Ρουμανία (εκπρόσωποι: C. Osman, A. Gheorghiu, A. Stoia και A. Popescu), Σλοβακική Δημοκρατία (εκπρόσωποι: J. Čorba και B. Ricziová)

Αντικείμενο

Παράβαση κράτους μέλους — Παράβαση των άρθρων 43 ΕΚ και 45 ΕΚ — Εθνική νομοθεσία επιβάλλουσα προϋπόθεση ιθαγένειας για την πρόσβαση στο επάγγελμα του συμβολαιογράφου και την άσκησή του — Περιορισμός της ελευθερίας εγκαταστάσεως — Έκταση της εξαιρέσεως που αφορά τις δραστηριότητες οι οποίες συνιστούν συμμετοχή στην άσκηση δημόσιας εξουσίας — Απαίτηση άμεσης και ειδικής συμμετοχής στην άσκηση δημόσιας εξουσίας

Διατακτικό

Το Δικαστήριο αποφασίζει:

1)

Η Γαλλική Δημοκρατία, επιβάλλοντας προϋπόθεση ιθαγένειας για την πρόσβαση στο συμβολαιογραφικό επάγγελμα, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από το άρθρο 43 ΕΚ.

2)

Καταδικάζει τη Γαλλική Δημοκρατία στα δικαστικά έξοδα.

3)

Η Δημοκρατία της Βουλγαρίας, η Τσεχική Δημοκρατία, η Δημοκρατία της Λεττονίας, η Δημοκρατία της Λιθουανίας, η Δημοκρατία της Ουγγαρίας, η Ρουμανία, η Σλοβακική Δημοκρατία και το Ηνωμένο Βασίλειο της Μεγάλης Βρετανίας και της Βόρειας Ιρλανδίας φέρουν τα δικαστικά τους έξοδα.


(1)  ΕΕ C 128 της 24.5.2008.


9.7.2011   

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 204/3


Απόφαση του Δικαστηρίου (τμήμα μείζονος συνθέσεως) της 24ης Μαΐου 2011 — Ευρωπαϊκή Επιτροπή κατά Μεγάλου Δουκάτου του Λουξεμβούργου

(Υπόθεση C-51/08) (1)

(Παράβαση κράτους μέλους - Άρθρο 43 ΕΚ - Ελευθερία εγκαταστάσεως - Συμβολαιογράφοι - Προϋπόθεση ιθαγένειας - Άρθρο 45 ΕΚ - Συμμετοχή στην άσκηση δημόσιας εξουσίας - Οδηγία 89/48/ΕΟΚ)

2011/C 204/04

Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική

Διάδικοι

Προσφεύγουσα: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: J.-P. Keppenne και H. Støvlbæk)

Παρεμβαίνον υπέρ της προσφεύγουσας: Ηνωμένο Βασίλειο της Μεγάλης Βρετανίας και της Βόρειας Ιρλανδίας (εκπρόσωπος: E. Jenkinson και M. S. Ossowski)

Καθού: Μεγάλο Δουκάτο του Λουξεμβούργου (εκπρόσωποι: C. Schiltz και J.-J. Lorang, δικηγόρος)

Παρεμβαίνουσες υπέρ του καθού: Τσεχική Δημοκρατία (εκπρόσωπος: M. Smolek), Γαλλική Δημοκρατία (εκπρόσωποι: G. de Bergues και M. Messmer), Δημοκρατία της Λεττονίας (εκπρόσωποι: L. Ostrovska, K. Drēviņa και J. Barbale), Δημοκρατία της Λιθουανίας (εκπρόσωποι: D. Kriaučiūnas και E. Matulionytė), Δημοκρατία της Ουγγαρίας (εκπρόσωποι: J. Fazekas, R. Somssich, K. Veres και M. Fehér), Δημοκρατία της Πολωνίας (εκπρόσωποι: M. Dowgielewicz, C. Herma και D. Lutostańska), Σλοβακική Δημοκρατία (εκπρόσωπος: J. Čorba)

Αντικείμενο

Παράβαση κράτους μέλους — Παράβαση των άρθρων 43 ΕΚ και 45 ΕΚ — Εθνική νομοθεσία επιβάλλουσα προϋπόθεση ιθαγένειας για την πρόσβαση στο επάγγελμα του συμβολαιογράφου και την άσκησή του — Περιορισμός της ελευθερίας εγκαταστάσεως — Έκταση της εξαιρέσεως που αφορά τις δραστηριότητες οι οποίες συνιστούν συμμετοχή στην άσκηση δημόσιας εξουσίας — Απαίτηση άμεσης και ειδικής συμμετοχής στην άσκηση αυτή — Παράλειψη μεταφοράς στην εσωτερική έννομη τάξη, όσον αφορά το επάγγελμα του συμβολαιογράφου, της οδηγίας 89/48/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 21ης Δεκεμβρίου 1988, σχετικά με ένα γενικό σύστημα αναγνώρισης των διπλωμάτων τριτοβάθμιας εκπαίδευσης που πιστοποιούν επαγγελματική εκπαίδευση ελάχιστης διάρκειας τριών ετών (ΕΕ 1989, L 19, σ. 16)

Διατακτικό

Το Δικαστήριο αποφασίζει:

1)

Το Μεγάλο Δουκάτο του Λουξεμβούργου, επιβάλλοντας προϋπόθεση ιθαγένειας για την πρόσβαση στο συμβολαιογραφικό επάγγελμα, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από το άρθρο 43 ΕΚ.

2)

Απορρίπτει κατά τα λοιπά την προσφυγή.

3)

Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή, το Μεγάλο Δουκάτο του Λουξεμβούργου, η Τσεχική Δημοκρατία, η Γαλλική Δημοκρατία, η Δημοκρατία της Λεττονίας, η Δημοκρατία της Λιθουανίας, η Δημοκρατία της Ουγγαρίας, η Δημοκρατία της Πολωνίας, η Σλοβακική Δημοκρατία και το Ηνωμένο Βασίλειο της Μεγάλης Βρετανίας και της Βόρειας Ιρλανδίας φέρουν τα δικαστικά έξοδά τους.


(1)  ΕΕ C 128 της 24.5.2008.


9.7.2011   

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 204/3


Απόφαση του Δικαστηρίου (τμήμα μείζονος συνθέσεως) της 24ης Μαΐου 2011 — Ευρωπαϊκή Επιτροπή κατά Πορτογαλικής Δημοκρατίας

(Υπόθεση C-52/08) (1)

(Παράβαση κράτους μέλους - Συμβολαιογράφοι - Οδηγία 2005/36/ΕΚ)

2011/C 204/05

Γλώσσα διαδικασίας: η πορτογαλική

Διάδικοι

Προσφεύγουσα: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: H. Støvlbæk και P. Andrade)

Παρεμβαίνον υπέρ της προσφεύγουσας: Ηνωμένο Βασίλειο της Μεγάλης Βρετανίας και της Βόρειας Ιρλανδίας (εκπρόσωποι: S. Ossowski και M. K. Smith, barrister

Καθής: Πορτογαλική Δημοκρατία (εκπρόσωποι: L. Inez Fernandes και F.S. Gaspar Rosa)

Παρεμβαίνουσες υπέρ της καθής: Τσεχική Δημοκρατία (εκπρόσωπος: M. Smolek), Δημοκρατία της Λιθουανίας (εκπρόσωποι: D. Kriaučiūnas και E. Matulionytė), Δημοκρατία της Σλοβενίας (εκπρόσωποι: V. Klemenc και Ž. Cilenšek Bončina), Σλοβακική Δημοκρατία (εκπρόσωπος: J. Čorba)

Αντικείμενο

Παράβαση κράτους μέλους — Παράλειψη θεσπίσεως εντός της ταχθείσας προθεσμίας, όσον αφορά το επάγγελμα του συμβολαιογράφου, των διατάξεων που απαιτούνται για τη συμμόρφωση προς την οδηγία 2005/36/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 7ης Σεπτεμβρίου 2005, σχετικά με την αναγνώριση των επαγγελματικών προσόντων (ΕΕ 2005, L 255, σ. 22), με την οποία καταργήθηκε η οδηγία 89/48/ΕΟΚ (ΕΕ 1989, L 19, σ. 16)

Διατακτικό

Το Δικαστήριο αποφασίζει:

1)

Απορρίπτει την προσφυγή.

2)

Καταδικάζει την Ευρωπαϊκή Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα.

3)

Η Τσεχική Δημοκρατία, η Δημοκρατία της Λιθουανίας, η Δημοκρατία της Σλοβενίας, η Σλοβακική Δημοκρατία και το Ηνωμένο Βασίλειο της Μεγάλης Βρετανίας και της Βόρειας Ιρλανδίας φέρουν τα δικαστικά έξοδά τους.


(1)  ΕΕ C 107 της 26.4.2008.


9.7.2011   

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 204/4


Απόφαση του Δικαστηρίου (τμήμα μείζονος συνθέσεως) της 24ης Μαΐου 2011 — Ευρωπαϊκή Επιτροπή κατά Δημοκρατίας της Αυστρίας

(Υπόθεση C-53/08) (1)

(Παράβαση κράτους μέλους - Άρθρο 43 ΕΚ - Ελευθερία εγκαταστάσεως - Συμβολαιογράφοι - Προϋπόθεση ιθαγένειας - Άρθρο 45 ΕΚ - Συμμετοχή στην άσκηση δημόσιας εξουσίας - Οδηγίες 89/48/ΕΟΚ και 2005/36/ΕΚ)

2011/C 204/06

Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική

Διάδικοι

Προσφεύγουσα: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: G. Braun και H. Støvlbæk)

Παρεμβαίνον υπέρ της προσφεύγουσας: Ηνωμένο Βασίλειο της Μεγάλης Βρετανίας και της Βόρειας Ιρλανδίας (εκπρόσωποι: S. Behzadi-Spencer)

Καθής: Δημοκρατία της Αυστρίας (εκπρόσωποι: E. Riedl, M. Aufner και G. Holley)

Παρεμβαίνουσες υπέρ της καθής: Τσεχική Δημοκρατία (εκπρόσωπος: M. Smolek), Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας (εκπρόσωποι: M. Lumma και J. Kemper), Γαλλική Δημοκρατία (εκπρόσωποι: G. de Bergues και B. Messmer), Δημοκρατία της Λεττονίας (εκπρόσωποι: L. Ostrovska, K. Drēviņa και J. Barbale), Δημοκρατία της Λιθουανίας (εκπρόσωποι: D. Kriaučiūnas και E. Matulionytė), Δημοκρατία της Ουγγαρίας (εκπρόσωποι: R. Somssich, K. Veres και M. Fehér), Δημοκρατία της Πολωνίας (εκπρόσωποι: M. Dowgielewicz, C. Herma και D. Lutostańska), Δημοκρατία της Σλοβενίας (εκπρόσωποι: V. Klemenc και Ž. Cilenšek Bončina), Σλοβακική Δημοκρατία (εκπρόσωπος: J. Čorba)

Αντικείμενο

Παράβαση κράτους μέλους — Παράβαση των άρθρων 43 ΕΚ και 45 ΕΚ — Παράλειψη μεταφοράς στο εσωτερικό δίκαιο, όσον αφορά το επάγγελμα του συμβολαιογράφου, της οδηγίας 89/48/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 21ης Δεκεμβρίου 1988, σχετικά με ένα γενικό σύστημα αναγνώρισης των διπλωμάτων τριτοβάθμιας εκπαίδευσης που πιστοποιούν επαγγελματική εκπαίδευση ελάχιστης διάρκειας τριών ετών (ΕΕ L 19, σ. 16), και της οδηγίας 2005/36/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 7ης Σεπτεμβρίου 2005, σχετικά με την αναγνώριση των επαγγελματικών προσόντων (ΕΕ L 255, σ. 22) — Εθνική ρύθμιση επιβάλλoυσα προϋπόθεση ιθαγένειας για την άσκηση του συμβολαιογραφικού επαγγέλματος — Έννοια της «δραστηριότητας που συνιστά συμμετοχή στην άσκηση δημόσιας εξουσίας»

Διατακτικό

Το Δικαστήριο αποφασίζει:

1)

Η Δημοκρατία της Αυστρίας, επιβάλλοντας προϋπόθεση ιθαγένειας για την πρόσβαση στο συμβολαιογραφικό επάγγελμα, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από το άρθρο 43 ΕΚ.

2)

Απορρίπτει κατά τα λοιπά την προσφυγή.

3)

Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή, η Δημοκρατία της Αυστρίας, η Τσεχική Δημοκρατία, η Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας, η Γαλλική Δημοκρατία, η Δημοκρατία της Λεττονίας, η Δημοκρατία της Λιθουανίας, η Δημοκρατία της Ουγγαρίας, η Δημοκρατία της Πολωνίας, η Δημοκρατία της Σλοβενίας, η Σλοβακική Δημοκρατία και το Ηνωμένο Βασίλειο της Μεγάλης Βρετανίας και της Βόρειας Ιρλανδίας φέρουν τα δικαστικά έξοδά τους.


(1)  ΕΕ C 107 της 26.4.2008.


9.7.2011   

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 204/4


Απόφαση του Δικαστηρίου (τμήμα μείζονος συνθέσεως) της 24ης Μαΐου 2011 — Ευρωπαϊκή Επιτροπή κατά Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμανίας

(Υπόθεση C-54/08) (1)

(Παράβαση κράτους μέλους - Άρθρο 43 ΕΚ - Ελευθερία εγκαταστάσεως - Συμβολαιογράφοι - Προϋπόθεση ιθαγένειας - Άρθρο 45 ΕΚ - Συμμετοχή στην άσκηση δημόσιας εξουσίας - Οδηγίες 89/48/ΕΟΚ και 2005/36/ΕΚ)

2011/C 204/07

Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική

Διάδικοι

Προσφεύγουσα: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: H. Støvlbæk και G. Braun)

Παρεμβαίνον υπέρ της προσφεύγουσας: Ηνωμένο Βασίλειο της Μεγάλης Βρετανίας και της Βόρειας Ιρλανδίας (εκπρόσωπος: S. Behzadi-Spencer)

Καθής: Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας (εκπρόσωποι: M. Lumma, J. Kemper, U. Karpenstein και J. Möller)

Παρεμβαίνουσες υπέρ της καθής:Δημοκρατία της Βουλγαρίας (εκπρόσωποι: T. Ivanov και E. Petranova), Τσεχική Δημοκρατία (εκπρόσωπος: M. Smolek), Δημοκρατία της Εσθονίας (εκπρόσωπος: L. Uibo), Γαλλική Δημοκρατία (εκπρόσωποι: G. de Bergues και B. Messmer), Δημοκρατία της Λεττονίας (εκπρόσωποι: L. Ostrovska, K. Drēviņa και J. Barbale), Δημοκρατία της Λιθουανίας (εκπρόσωποι: D. Kriaučiūnas και E. Matulionytė), Δημοκρατία της Ουγγαρίας (εκπρόσωποι: R. Somssich, K. Veres και M. Fehér), Δημοκρατία της Αυστρίας (εκπρόσωποι: E. Riedl, G. Holley και M. Aufner), Δημοκρατία της Πολωνίας (εκπρόσωποι: M. Dowgielewicz, C. Herma και D. Lutostańska), Δημοκρατία της Σλοβενίας (εκπρόσωποι: V. Klemenc και Ž. Cilenšek Bončina), Σλοβακική Δημοκρατία (εκπρόσωποι: J. Čorba και B. Ricziová)

Αντικείμενο

Παράβαση κράτους μέλους — Παράβαση των άρθρων 43 ΕΚ και 45 ΕΚ — Παράλειψη μεταφοράς στο εσωτερικό δίκαιο, όσον αφορά το επάγγελμα του συμβολαιογράφου, της οδηγίας 89/48/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 21ης Δεκεμβρίου 1988, σχετικά με ένα γενικό σύστημα αναγνώρισης των διπλωμάτων τριτοβάθμιας εκπαίδευσης που πιστοποιούν επαγγελματική εκπαίδευση ελάχιστης διάρκειας τριών ετών (ΕΕ L 19, σ. 16), και της οδηγίας 2005/36/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 7ης Σεπτεμβρίου 2005, σχετικά με την αναγνώριση των επαγγελματικών προσόντων (ΕΕ L 255, σ. 22) — Εθνική ρύθμιση επιβάλλουσα προϋπόθεση ιθαγένειας για την άσκηση του συμβολαιογραφικού επαγγέλματος — Έννοια της «δραστηριότητας που συνιστά συμμετοχή στην άσκηση δημόσιας εξουσίας».

Διατακτικό

Το Δικαστήριο αποφασίζει:

1)

Η Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας, επιβάλλοντας προϋπόθεση ιθαγένειας για την πρόσβαση στο συμβολαιογραφικό επάγγελμα, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από το άρθρο 43 ΕΚ.

2)

Απορρίπτει κατά τα λοιπά την προσφυγή.

3)

Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή, η Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας, η Δημοκρατία της Βουλγαρίας, η Τσεχική Δημοκρατία, η Δημοκρατία της Εσθονίας, η Γαλλική Δημοκρατία, η Δημοκρατία της Λεττονίας, η Δημοκρατία της Λιθουανίας, η Δημοκρατία της Ουγγαρίας, η Δημοκρατία της Αυστρίας, η Δημοκρατία της Πολωνίας, η Δημοκρατία της Σλοβενίας, η Σλοβακική Δημοκρατία και το Ηνωμένο Βασίλειο της Μεγάλης Βρετανίας και της Βόρειας Ιρλανδίας φέρουν τα δικαστικά έξοδά τους.


(1)  ΕΕ C 107 της 26.4.2008.


9.7.2011   

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 204/5


Απόφαση του Δικαστηρίου (τμήμα μείζονος συνθέσεως) της 24ης Μαΐου 2011 — Ευρωπαϊκή Επιτροπή κατά Ελληνικής Δημοκρατίας

(Υπόθεση C-61/08) (1)

(Παράβαση κράτους μέλους - Άρθρο 43 ΕΚ - Ελευθερία εγκαταστάσεως - Συμβολαιογράφοι - Προϋπόθεση ιθαγένειας - Άρθρο 45 ΕΚ - Συμμετοχή στην άσκηση δημόσιας εξουσίας - Οδηγία 89/48/ΕΟΚ)

2011/C 204/08

Γλώσσα διαδικασίας: η ελληνική

Διάδικοι

Προσφεύγουσα: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: Γ. Ζαββός και H. Støvlbæk)

Παρεμβαίνον υπέρ της προσφεύγουσας: Ηνωμένο Βασίλειο της Μεγάλης Βρετανίας και της Βόρειας Ιρλανδίας (εκπρόσωπος: S. Ossowski)

Καθής: Ελληνική Δημοκρατία (εκπρόσωποι: Β. Χριστιανός, E.-M. Μαμούνα και A. Σαμώνη-Ράντου)

Παρεμβαίνουσες υπέρ της καθής: Τσεχική Δημοκρατία (εκπρόσωπος: M. Smolek), Γαλλική Δημοκρατία (εκπρόσωποι: G. de Bergues και B. Messmer), Δημοκρατία της Λιθουανίας (εκπρόσωποι: D. Kriaučiūnas και E. Matulionytė), Δημοκρατία της Σλοβενίας (εκπρόσωποι: V. Klemenc και Ž. Cilenšek Bončina) και Σλοβακική Δημοκρατία (εκπρόσωποι: J. Čorba και B. Ricziová)

Αντικείμενο

Παράβαση κράτους μέλους — Παράβαση των άρθρων 43 ΕΚ και 45 ΕΚ, καθώς και της οδηγίας 89/48/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 21ης Δεκεμβρίου 1988, σχετικά με ένα γενικό σύστημα αναγνώρισης των διπλωμάτων τριτοβάθμιας εκπαίδευσης που πιστοποιούν επαγγελματική εκπαίδευση ελάχιστης διάρκειας τριών ετών (ΕΕ L 19, σ. 16) — Εθνική ρύθμιση επιβάλλουσα προϋπόθεση ιθαγένειας για την άσκηση του συμβολαιογραφικού επαγγέλματος.

Διατακτικό

Το Δικαστήριο αποφασίζει:

1)

Η Ελληνική Δημοκρατία, επιβάλλοντας προϋπόθεση ιθαγένειας για την πρόσβαση στο συμβολαιογραφικό επάγγελμα, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από το άρθρο 43 ΕΚ.

2)

Απορρίπτει κατά τα λοιπά την προσφυγή.

3)

Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή, η Ελληνική Δημοκρατία, η Τσεχική Δημοκρατία, η Γαλλική Δημοκρατία, η Δημοκρατία της Λιθουανίας, η Δημοκρατία της Σλοβενίας, η Σλοβακική Δημοκρατία και το Ηνωμένο Βασίλειο της Μεγάλης Βρετανίας και της Βόρειας Ιρλανδίας φέρουν τα δικαστικά έξοδά τους.


(1)  ΕΕ C 92 της 12.4.2008.


9.7.2011   

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 204/5


Απόφαση του Δικαστηρίου (τμήμα μείζονος συνθέσεως) της 24ης Μαΐου 2011 — Ευρωπαϊκή Επιτροπή κατά Kronoply GmbH & Co. KG, Kronotex GmbH & Co. KG, Zellstoff Stendal GmbH, Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμανίας, Land Sachsen-Anhalt

(Υπόθεση C-83/09 P) (1)

(Αίτηση αναιρέσεως - Κρατικές ενισχύσεις - Άρθρο 88, παράγραφοι 2 και 3, ΕΚ - Κανονισμός (ΕΚ) 659/1999 - Απόφαση περί μη διατυπώσεως αντιρρήσεων - Προσφυγή ακυρώσεως - Προϋποθέσεις παραδεκτού - Δυνάμενοι να προβληθούν λόγοι ακυρώσεως - Έννοια του «ενδιαφερόμενου μέρους» - Σχέση ανταγωνισμού - Επηρεασμός - Αγορά εφοδιασμού)

2011/C 204/09

Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική

Διάδικοι

Αναιρεσείουσα: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: K. Gross και V. Kreuschitz)

Αντίδικοι κατ’ αναίρεση: Kronoply GmbH & Co. KG, Kronotex GmbH & Co. KG (εκπρόσωποι: R. Nierer και L. Gordalla, Rechtsanwälte), Zellstoff Stendal GmbH (εκπρόσωποι: T. Müller-Ibold και K. Karl, Rechtsanwälte), Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας, Land-Sachsen-Anhalt

Αντικείμενο

Αίτηση αναιρέσεως κατά της αποφάσεως του Πρωτοδικείου (έβδομο τμήμα) της 10ης Δεκεμβρίου 2008, T-388/02, Kronoply και Kronotex κατά Επιτροπής, καθόσον το Πρωτοδικείο έκρινε παραδεκτή (μολονότι τελικά απέρριψε ως αβάσιμη) την προσφυγή ακυρώσεως που είχε ασκηθεί κατά της αποφάσεως της Επιτροπής της 19ης Ιουνίου 2002 να μην προβάλει αντιρρήσεις σχετικά με τη χορηγηθείσα από τις γερμανικές αρχές ενίσχυση υπέρ της επιχειρήσεως Zellstoff Stendal για την κατασκευή εργοστασίου παραγωγής χαρτοπολτού — Εσφαλμένη εκτίμηση των προϋποθέσεων του παραδεκτού προσφυγής με την οποία ενδιαφερόμενος κατά την έννοια του άρθρου 88, παράγραφος 2, ΕΚ ζητεί την ακύρωση αποφάσεως που έχει εκδώσει η Επιτροπή βάσει του άρθρου 88, παράγραφος 3, ΕΚ

Διατακτικό

Το Δικαστήριο αποφασίζει:

1)

Απορρίπτει την αίτηση αναιρέσεως.

2)

Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή και η Zellstoff Stendal GmbH φέρουν τα δικαστικά τους έξοδα.


(1)  ΕΕ C 102 της 1.5.2009.


9.7.2011   

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 204/6


Απόφαση του Δικαστηρίου (τέταρτο τμήμα) της 12ης Μαΐου 2011 [αίτηση του Oberverwaltungsgericht für das Land Nordrhein-Westfalen (Γερμανία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Bund für Umwelt und Naturschutz Deutschland, Landesverband Nordrhein-Westfalen e.V. κατά Bezirksregierung Arnsberg

(Υπόθεση C-115/09) (1)

(Οδηγία 85/337/ΕΟΚ - Εκτίμηση περιβαλλοντικών επιπτώσεων - Σύμβαση του Aarhus - Οδηγία 2003/35/ΕΚ - Πρόσβαση στη δικαιοσύνη - Μη κυβερνητικές οργανώσεις για την προστασία του περιβάλλοντος)

2011/C 204/10

Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική

Αιτούν δικαστήριο

Oberverwaltungsgericht für das Land Nordrhein-Westfalen

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

Bund für Umwelt und Naturschutz Deutschland, Landesverband Nordrhein-Westfalen e.V.

κατά

Bezirksregierung Arnsberg

παρισταμένης της: Trianel Kohlekraftwerk Lünen GmbH & Co. KG

Αντικείμενο

Αίτηση εκδόσεως προδικαστικής αποφάσεως — Oberverwaltungsgericht für das Land Nordrhein-Westfalen — Ερμηνεία του άρθρου 10 α της οδηγίας 85/337/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 27ης Ιουνίου 1985, για την εκτίμηση των επιπτώσεων ορισμένων σχεδίων δημοσίων κα ιδιωτικών έργων στο περιβάλλον (ΕΕ L 175, σ. 40), όπως τροποποιήθηκε με την οδηγία 2003/35/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 26ης Μαΐου 2003, σχετικά με τη συμμετοχή του κοινού στην κατάρτιση ορισμένων σχεδίων και προγραμμάτων που αφορούν το περιβάλλον και με την τροποποίηση όσον αφορά τη συμμετοχή του κοινού και την πρόσβαση στη δικαιοσύνη, των οδηγιών 85/337/ΕΟΚ και 96/61/ΕΚ του Συμβουλίου (ΕΕ L 156, σ. 17) — Δικαίωμα των μη κυβερνητικών οργανώσεων να ασκήσουν έφεση κατά των αποφάσεων περί αδείας σχεδίων που μπορούν να έχουν σημαντικές επιπτώσεις στο περιβάλλον — Έκταση του δικαιώματος αυτού — Δυνατότητα προβολής όλων των καθοριστικών διατάξεων ή μόνον των διατάξεων που βασίζονται άμεσα στο κοινοτικό δίκαιο, περιλαμβανομένων εκείνων που προστατεύουν μόνον το γενικό συμφέρον και όχι τα ατομικά δικαιώματα — Ουσιαστικές προϋποθέσεις σε περίπτωση περιορισμού μόνο στις διατάξεις που βασίζονται στο κοινοτικό δίκαιο

Διατακτικό

1)

Το άρθρο 10α, της οδηγίας 85/337/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 27ης Ιουνίου 1985, για την εκτίμηση των επιπτώσεων ορισμένων δημοσίων και ιδιωτικών έργων στο περιβάλλον, όπως τροποποιήθηκε με την οδηγία 2003/35/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 26ης Μαΐου 2003, απαγορεύει νομοθεσία η οποία δεν παρέχει στις μη κυβερνητικές οργανώσεις που προάγουν την προστασία του περιβάλλοντος του άρθρου 1, παράγραφος 2, της εν λόγω οδηγίας τη δυνατότητα να προβάλλουν ενώπιον δικαστηρίου, στο πλαίσιο προσφυγής κατά αποφάσεων με τις οποίες εγκρίνονται σχέδια που «ενδέχεται να έχουν σημαντικές επιπτώσεις στο περιβάλλον» κατά την έννοια του άρθρου 1, παράγραφος 1, της οδηγίας 85/337, όπως τροποποιήθηκε με την οδηγία 2003/35, παράβαση κανόνα που απορρέει από το δίκαιο της Ένωσης και προστατεύει αποκλειστικώς τα συμφέροντα του κοινωνικού συνόλου και όχι τα συμφέροντα ιδιωτών.

2)

Οι μη κυβερνητικές οργανώσεις μπορούν να αντλήσουν από το άρθρο 10α, τρίτο εδάφιο, τελευταία περίοδος, της οδηγίας 85/337, όπως τροποποιήθηκε με την οδηγία 2003/35, το δικαίωμα να προβάλλουν ενώπιον δικαστηρίου, στο πλαίσιο προσφυγής κατά αποφάσεων με τις οποίες εγκρίνονται σχέδια «που ενδέχεται να έχουν σημαντικές επιπτώσεις στο περιβάλλον», κατά την έννοια του άρθρου 1, παράγραφος 1, της οδηγίας 85/337, παράβαση των κανόνων του εθνικού δικαίου που απορρέουν από το άρθρο 6 της οδηγίας 92/43/ΕΚ του Συμβουλίου, της 21ης Μαΐου 1992, για τη διατήρηση των φυσικών οικοτόπων καθώς και της άγριας πανίδας και χλωρίδας, όπως τροποποιήθηκε από την οδηγία 2006/105/ΕΚ του Συμβουλίου, της 20ής Νοεμβρίου 2006, μολονότι το εθνικό δικονομικό δίκαιο δεν το επιτρέπει για τον λόγο ότι οι προβαλλόμενοι κανόνες προστατεύουν αποκλειστικώς τα συμφέροντα του κοινωνικού συνόλου και όχι τα συμφέροντα ιδιωτών.


(1)  ΕΕ C 141 της 20.6.2009.


9.7.2011   

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 204/6


Απόφαση του Δικαστηρίου (τρίτο τμήμα) της 12ης Μαΐου 2011 — Μεγάλο Δουκάτο του Λουξεμβούργου κατά Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης

(Υπόθεση C-176/09) (1)

(Προσφυγή ακυρώσεως - Οδηγία 2009/12/ΕΚ - Αερολιμενικά τέλη - Πεδίο εφαρμογής - Αερολιμένες των οποίων η ετήσια κίνηση υπερβαίνει τα πέντε εκατομμύρια μετακινήσεων επιβατών ετησίως και αερολιμένες με την υψηλότερη επιβατική κίνηση σε κάθε κράτος μέλος - Κύρος - Αρχές της ίσης μεταχειρίσεως, της αναλογικότητας και της επικουρικότητας)

2011/C 204/11

Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική

Διάδικοι

Προσφεύγον: Μεγάλο Δουκάτο του Λουξεμβούργου (εκπρόσωποι: C. Schiltz, επικουρούμενος από τον P. Kinsch, δικηγόρο)

Παρεμβαίνουσα υπέρ του προσφεύγοντος: Σλοβακική Δημοκρατία (εκπρόσωπος: B. Ricziová)

Καθών: Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο (εκπρόσωποι: A. Τρουπιώτη και A. Neergaard), Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ενώσεως (εκπρόσωποι: E. Karlsson και M. Moore)

Παρεμβαίνουσα υπέρ των καθών: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: K. Simonsson και C. Vrignon)

Αντικείμενο

Προσφυγή ακυρώσεως — Ακύρωση του άρθρου 1, παράγραφος 2, in fine, της οδηγίας 2009/12/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 11ης Μαρτίου 2009, για τα αερολιμενικά τέλη (ΕΕ L 70, σ. 11) — Εφαρμογή της οδηγίας στους αερολιμένες με την υψηλότερη επιβατική κίνηση σε κάθε κράτος μέλος — Αερολιμένας του Λουξεμβούργου-Findel — Παραβίαση των αρχών της ίσης μεταχείρισης, της επικουρικότητας και της αναλογικότητας

Διατακτικό

Το Δικαστήριο αποφασίζει:

1)

Απορρίπτει την προσφυγή.

2)

Καταδικάζει το Μεγάλο Δουκάτο του Λουξεμβούργου στα δικαστικά έξοδα.

3)

Η Σλοβακική Δημοκρατία και η Ευρωπαϊκή Επιτροπή φέρουν τα δικά τους δικαστικά έξοδα.


(1)  ΕΕ C 180 της 1.8.2009.


9.7.2011   

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 204/7


Απόφαση του Δικαστηρίου (δεύτερο τμήμα) της 19ης Μαΐου 2011 — Ευρωπαϊκή Επιτροπή κατά Δημοκρατίας της Μάλτας

(Υπόθεση C-376/09) (1)

(Παράβαση κράτους μέλους - Κανονισμός (ΕΚ) 2037/2000 - Άρθρα 4, παράγραφος 4, στοιχείο v, και 16 - Υποχρέωση παροπλισμού των συστημάτων πυροπροστασίας και των πυροσβεστήρων που περιέχουν halons για μη κρίσιμης σημασίας χρήσεις σε πλοία - Εξαιρέσεις - Κρίσιμης σημασίας χρήσεις των halons 1301 και 2402)

2011/C 204/12

Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική

Διάδικοι

Προσφεύγουσα: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: A. Alcover San Pedro και E. Depasquale)

Καθής: Δημοκρατία της Μάλτας (εκπρόσωποι: S. Camilleri και A. Buhagiar)

Αντικείμενο

Παράβαση κράτους μέλους — Παράβαση των άρθρων 4, παράγραφος 4, σημείο v, και 16 του κανονισμού (ΕΚ) 2037/2000 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 29ης Ιουνίου 2000 για τις ουσίες που καταστρέφουν τη στοιβάδα του όζοντος (ΕΕ L 244, σ. 1) — Περιορισμός της διάθεσης στο εμπόριο και της χρησιμοποιήσεως ουσιών που υπόκεινται σε ρύθμιση — Halons — Υποχρέωση παροπλισμού των συστημάτων πυροπροστασίας και των πυροσβεστήρων που περιέχουν halons — Συστήματα πυροπροστασίας και πυροσβεστήρες πλοίων

Διατακτικό

Το Δικαστήριο αποφασίζει:

1)

Απορρίπτει την προσφυγή.

2)

Καταδικάζει την Ευρωπαϊκή Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα.


(1)  ΕΕ C 267 της 7.11.2009.


9.7.2011   

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 204/7


Απόφαση του Δικαστηρίου (δεύτερο τμήμα) της 12ης Μαΐου 2011 [αίτηση του Sąd Najwyższy (Δημοκρατία της Πολωνίας) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Polska Telefonia Cyfrowa sp.zo.o. κατά Prezes Urzędu Komunikacji Elektronicznej

(Υπόθεση C-410/09) (1)

(Πράξη περί των όρων προσχωρήσεως στην Ευρωπαϊκή Ένωση - Άρθρο 58 - Οδηγία 2002/21/ΕΚ - Κατευθυντήριες γραμμές της Επιτροπής - Παράλειψη δημοσιεύσεως στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης στη γλώσσα ενός κράτους μέλους - Αντιτάξιμο)

2011/C 204/13

Γλώσσα διαδικασίας: η πολωνική

Αιτούν δικαστήριο

Sąd Najwyższy

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

Polska Telefonia Cyfrowa sp.zo.o.

κατά

Prezes Urzędu Komunikacji Elektronicznej

Παρισταμένου του: Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów

Αντικείμενο

Αίτηση εκδόσεως προδικαστικής αποφάσεως — Sąd Najwyższy — Ερμηνεία του άρθρου 58 της Πράξεως περί των όρων προσχωρήσεως της Τσεχικής Δημοκρατίας, της Δημοκρατίας της Εσθονίας, της Κυπριακής Δημοκρατίας, της Δημοκρατίας της Λετονίας, της Δημοκρατίας της Λιθουανίας, της Δημοκρατίας της Ουγγαρίας, της Δημοκρατίας της Μάλτας, της Δημοκρατίας της Πολωνίας, της Δημοκρατίας της Σλοβενίας και της Σλοβακικής Δημοκρατίας και των προσαρμογών των Συνθηκών επί των οποίων βασίζεται η Ευρωπαϊκή Ένωση (ΕΕ L 236, σ. 33) — Δημοσιεύσεις των πράξεων στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης — Εφαρμογή εκ μέρους της ρυθμιστικής αρχής κράτους μέλους των κατευθυντηρίων γραμμών της Επιτροπής που δεν έχουν δημοσιευθεί στη γλώσσα του εν λόγω κράτους

Διατακτικό

Το άρθρο 58 της πράξεως περί των όρων προσχωρήσεως της Τσεχικής Δημοκρατίας, της Δημοκρατίας της Εσθονίας, της Κυπριακής Δημοκρατίας, της Δημοκρατίας της Λετονίας, της Δημοκρατίας της Λιθουανίας, της Δημοκρατίας της Ουγγαρίας, της Δημοκρατίας της Μάλτας, της Δημοκρατίας της Πολωνίας, της Δημοκρατίας της Σλοβενίας και της Σλοβακικής Δημοκρατίας και των προσαρμογών των Συνθηκών επί των οποίων βασίζεται η Ευρωπαϊκή Ένωση έχει την έννοια ότι δεν αποκλείει τη δυνατότητα μιας εθνικής κανονιστικής αρχής να αναφέρεται στις κατευθυντήριες γραμμές του 2002 σε απόφαση με την οποία η εν λόγω αρχή επιβάλλει ορισμένες κανονιστικές υποχρεώσεις σε φορέα παροχής υπηρεσιών ηλεκτρονικών επικοινωνιών, μολονότι οι εν λόγω κατευθυντήριες γραμμές δεν έχουν δημοσιευθεί στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης στη γλώσσα του οικείου κράτους μέλους, παρά το ότι αυτή αποτελεί επίσημη γλώσσα της Ενώσεως.


(1)  ΕΕ C 24 της 30.1.2010.


9.7.2011   

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 204/8


Απόφαση του Δικαστηρίου (έβδομο τμήμα) της 12ης Μαΐου 2011 — Ευρωπαϊκή Επιτροπή κατά Δημοκρατίας της Αυστρίας

(Υπόθεση C-441/09) (1)

(Παράβαση κράτους μέλους - Φόρος προστιθεμένης αξίας - Οδηγία 2006/112/ΕΚ - Εφαρμογή μειωμένου συντελεστή - Ζώντα ζώα τα οποία προορίζονται κανονικά για την παρασκευή τροφίμων για κατανάλωση από ανθρώπους ή από ζώα - Παραδόσεις, εισαγωγές και αποκτήσεις ορισμένων ζώντων ζώων, ιδίως αλόγων)

2011/C 204/14

Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική

Διάδικοι

Προσφεύγουσα: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: Δ. Τριανταφύλλου και B.-R. Killmann)

Καθής: Δημοκρατία της Αυστρίας (εκπρόσωπος: C. Pesendorfer)

Παρεμβαίνοντες υπέρ της καθής: Γαλλική Δημοκρατία (εκπρόσωποι: G. de Bergues και B. Beaupère-Manokha), Βασίλειο των Κάτω Χωρών (εκπρόσωποι: C. M. Wissels και M. Noort)

Αντικείμενο

Παράβαση κράτους μέλους — Παράβαση των άρθρων 96 και 98, σε συνδυασμό με το παράρτημα III, της οδηγίας 2006/112/ΕΚ του Συμβουλίου, της 28ης Νοεμβρίου 2006, σχετικά με το κοινό σύστημα φόρου προστιθέμενης αξίας (ΕΕ L 347, σ. 1) — Μειωμένος συντελεστής — Παράδοση, εισαγωγή και απόκτηση ορισμένων ζώντων ζώων (ιδίως αλόγων) τα οποία δεν προορίζονται για την παρασκευή ή την παραγωγή τροφίμων για κατανάλωση από ανθρώπους ή από ζώα

Διατακτικό

Το Δικαστήριο αποφασίζει:

1)

Η Δημοκρατία της Αυστρίας, εφαρμόζοντας μειωμένο συντελεστή φόρου προστιθεμένης αξίας στο σύνολο των παραδόσεων, εισαγωγών και ενδοκοινοτικών αποκτήσεων αλόγων, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από τα άρθρα 96 και 98 της οδηγίας 2006/112/ΕΚ του Συμβουλίου, της 28ης Νοεμβρίου 2006, σχετικά με το κοινό σύστημα φόρου προστιθέμενης αξίας, σε συνδυασμό με το παράρτημα III της οδηγίας αυτής.

2)

Καταδικάζει τη Δημοκρατία της Αυστρίας στα δικαστικά έξοδα.

3)

Η Γαλλική Δημοκρατία και το Βασίλειο των Κάτω Χωρών φέρουν τα δικαστικά έξοδά τους.


(1)  ΕΕ C 24 της 30.1.2010.


9.7.2011   

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 204/8


Απόφαση του Δικαστηρίου (πρώτο τμήμα) της 19ης Μαΐου 2011 [αίτηση του Corte di Appello di Firenze (Ιταλία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Torina Enza Iaia, Andrea Moggio, Ugo Vassalle κατά Ministero dell'Istruzione, dell'Università e della Ricerca, Ministero dell'Economia e delle Finanze, Università degli studi di Pisa

(Υπόθεση C-452/09) (1)

(Οδηγία 82/76/ΕΟΚ - Ελευθερία εγκαταστάσεως και ελεύθερη παροχή υπηρεσιών - Ιατροί - Απόκτηση ειδικότητας - Αμοιβή κατά τη διάρκεια της περιόδου ειδικεύσεως - Πενταετής παραγραφή της αξιώσεως για περιοδική καταβολή αποδοχών)

2011/C 204/15

Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική

Αιτούν δικαστήριο

Corte di Appello di Firenze

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

Torina Enza Iaia, Andrea Moggio, Ugo Vassalle

κατά

Ministero dell'Istruzione, dell'Università e della Ricerca, Ministero dell'Economia e delle Finanze, Università degli studi di Pisa

Αντικείμενο

Αίτηση εκδόσεως προδικαστικής αποφάσεως — Corte di Appello di Firenze — Ερμηνεία της οδηγίας 82/76/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 26ης Ιανουαρίου 1982, για την τροποποίηση της οδηγίας 75/362/ΕΟΚ περί της αμοιβαίας αναγνωρίσεως των διπλωμάτων, πιστοποιητικών και άλλων τίτλων ιατρικής και περί των μέτρων προς διευκόλυνση της πραγματικής άσκησης του δικαιώματος εγκατάστασης και ελεύθερης παροχής υπηρεσιών και την οδηγία 75/363/ΕΟΚ για τον συντονισμό των νομοθετικών, κανονιστικών και διοικητικών διατάξεων που αφορούν τις δραστηριότητες των ιατρών (ΕΕ L 43, σ. 21) — Εκπαίδευση ειδικευμένων ιατρών — Δικαίωμα στην προσήκουσα αποζημίωση κατά την περίοδο κατάρτισης — Άμεσο αποτέλεσμα, ελλείψει μεταφοράς της οδηγίας — Δυνατότητα του κράτους να προτείνει την ένσταση πενταετούς ή δεκαετούς παραγραφής του δικαιώματος που απορρέει από την εν λόγω οδηγία για χρονική περίοδο προγενέστερη του πρώτου ιταλικού νόμου μεταφοράς της στην εσωτερική έννομη τάξη

Διατακτικό

Το δίκαιο της Ένωσης δεν αποκλείει τη δυνατότητα κράτους μέλους να προτείνει ένσταση παραγραφής εύλογης χρονικής διάρκειας κατά ενδίκου βοηθήματος που άσκησε ιδιώτης με σκοπό την προστασία των δικαιωμάτων που του παρέχει μια οδηγία, ακόμη και στην περίπτωση που το κράτος αυτό δεν τη μετέφερε ορθώς στην εσωτερική έννομη τάξη, υπό την προϋπόθεση ότι η εκπρόθεσμη άσκηση του ενδίκου βοηθήματος δεν οφείλεται σε ενέργειες του εν λόγω κράτους. Η εκ μέρους του Δικαστηρίου διαπίστωση παραβάσεως του δικαίου της Ένωσης δεν ασκεί επιρροή επί του χρόνου ενάρξεως της παραγραφής, εφόσον η ως άνω παράβαση δεν αμφισβητείται.


(1)  ΕΕ C 24 της 30.1.2010.


9.7.2011   

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 204/9


Απόφαση του Δικαστηρίου (έβδομο τμήμα) της 12ης Μαΐου 2011 — Ευρωπαϊκή Επιτροπή κατά Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμανίας

(Υπόθεση C-453/09) (1)

(Παράβαση κράτους μέλους - Φόρος προστιθεμένης αξίας - Οδηγία 2006/112/ΕΚ - Εφαρμογή μειωμένου συντελεστή - Ζώντα ζώα τα οποία προορίζονται κανονικά για την παρασκευή τροφίμων για κατανάλωση από ανθρώπους ή από ζώα - Παραδόσεις, εισαγωγές και αποκτήσεις ορισμένων ζώντων ζώων, ιδίως αλόγων)

2011/C 204/16

Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική

Διάδικοι

Προσφεύγουσα: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: Δ. Τριανταφύλλου και B.-R. Killmann)

Καθής: Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας (εκπρόσωποι: J. Möller και C. Blaschke)

Παρεμβαίνοντες υπέρ της καθής: Γαλλική Δημοκρατία (εκπρόσωποι: G. de Bergues και B. Beaupère-Manokha), Βασίλειο των Κάτω Χωρών (εκπρόσωποι: C. M. Wissels και M. Noort)

Αντικείμενο

Παράβαση κράτους μέλους — Παράβαση των άρθρων 96 και 98, σε συνδυασμό με το παράρτημα III, της οδηγίας 2006/112/ΕΚ του Συμβουλίου, της 28ης Νοεμβρίου 2006, σχετικά με το κοινό σύστημα φόρου προστιθέμενης αξίας (ΕΕ L 347, σ. 1) — Μειωμένος συντελεστής — Παράδοση, εισαγωγή και απόκτηση ορισμένων ζώντων ζώων (ιδίως αλόγων) τα οποία δεν προορίζονται για την παρασκευή ή την παραγωγή τροφίμων για κατανάλωση από ανθρώπους ή από ζώα

Διατακτικό

Το Δικαστήριο αποφασίζει:

1)

Η Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας, εφαρμόζοντας μειωμένο συντελεστή φόρου προστιθεμένης αξίας στο σύνολο των παραδόσεων, εισαγωγών και ενδοκοινοτικών αποκτήσεων αλόγων, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από τα άρθρα 96 και 98 της οδηγίας 2006/112/ΕΚ του Συμβουλίου, της 28ης Νοεμβρίου 2006, σχετικά με το κοινό σύστημα φόρου προστιθέμενης αξίας, σε συνδυασμό με το παράρτημα III της οδηγίας αυτής.

2)

Καταδικάζει την Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας στα δικαστικά έξοδα.

3)

Η Γαλλική Δημοκρατία και το Βασίλειο των Κάτω Χωρών φέρουν τα δικαστικά έξοδά τους.


(1)  ΕΕ C 24 της 30.1.2010.


9.7.2011   

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 204/9


Απόφαση του Δικαστηρίου (δεύτερο τμήμα) της 12ης Μαΐου 2011 [αίτηση του Marknadsdomstolen (Σουηδία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Konsumentombudsmannen κατά Ving Sverige AB

(Υπόθεση C-122/10) (1)

(Αίτηση εκδόσεως προδικαστικής αποφάσεως - Οδηγία 2005/29/ΕΚ - Άρθρα 2, στοιχείο θ', και 7, παράγραφος 4 - Εμπορική ανακοίνωση δημοσιευόμενη σε εφημερίδα - Έννοια της προσκλήσεως για αγορά - Αρχική τιμή - Πληροφορίες που πρέπει να περιέχονται σε μια πρόσκληση για αγορά)

2011/C 204/17

Γλώσσα διαδικασίας: η σουηδική

Αιτούν δικαστήριο

Marknadsdomstolen

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

Konsumentombudsmannen

Ving Sverige AB

Αντικείμενο

Αίτηση εκδόσεως προδικαστικής αποφάσεως — Marknadsdomstolen — Ερμηνεία των άρθρων 2, στοιχείο θ', και 7, παράγραφος 4, στοιχείο α', της οδηγίας 2005/29/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 11ης Μαΐου 2005, για τις αθέμιτες εμπορικές πρακτικές των επιχειρήσεων προς τους καταναλωτές στην εσωτερική αγορά και για την τροποποίηση της οδηγίας 84/450/ΕΟΚ του Συμβουλίου, των οδηγιών 97/7/ΕΚ, 98/27/ΕΚ, 2002/65/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου και του κανονισμού (ΕΚ) 2006/2004 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (ΕΕ L 149, σ. 22) — Διαφημιστική καταχώριση, δημοσιευθείσα σε εφημερίδα, αφορώσα ειδική προσφορά προς τους καταναλωτές, για οργανωμένα ταξίδια προς συγκεκριμένο προορισμό επί συγκεκριμένο χρονικό διάστημα, στην οποία αναγραφόταν τιμή εκκινήσεως — Έννοια των όρων πρόσκληση για αγορά — Απαιτήσεις ως προς τις πληροφορίες που πρέπει να περιλαμβάνονται στην πράξη εμπορίας του προϊόντος

Διατακτικό

1)

Η φράση «ούτως ώστε να έχει ο καταναλωτής τη δυνατότητα να πραγματοποιήσει την αγορά», η οποία περιλαμβάνεται στο άρθρο 2, στοιχείο θ', της οδηγίας 2005/29/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 11ης Μαΐου 2005, για τις αθέμιτες εμπορικές πρακτικές των επιχειρήσεων προς τους καταναλωτές στην εσωτερική αγορά και για την τροποποίηση της οδηγίας 84/450/ΕΟΚ του Συμβουλίου, των οδηγιών 97/7/ΕΚ, 98/27/ΕΚ, 2002/65/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου και του κανονισμού (ΕΚ) 2006/2004 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (οδηγία για τις αθέμιτες εμπορικές πρακτικές), έχει την έννοια ότι υφίσταται πρόσκληση για αγορά εφόσον οι πληροφορίες που αφορούν το διατιθέμενο προϊόν και την τιμή του επαρκούν προκειμένου ο καταναλωτής να είναι σε θέση να λάβει απόφαση συναλλαγής, χωρίς να είναι ανάγκη να παρέχει επίσης η εμπορική ανακοίνωση συγκεκριμένη δυνατότητα αγοράς του προϊόντος ή να δημοσιεύεται όπου υπάρχει τέτοια δυνατότητα.

2)

Το άρθρο 2, στοιχείο θ', της οδηγίας 2005/29 έχει την έννοια ότι η προϋπόθεση περί της αναγραφής της τιμής του προϊόντος μπορεί να πληρούται αν η εμπορική ανακοίνωση περιλαμβάνει μια τιμή εκκινήσεως, δηλαδή τη χαμηλότερη δυνατή τιμή αγοράς του διατιθέμενου προϊόντος ή των διατιθεμένων κατηγοριών προϊόντων, ενώ αυτό υπάρχει σε άλλη μορφή ή με άλλο περιεχόμενο σε τιμές που δεν αναγράφονται. Στο αιτούν δικαστήριο εναπόκειται να ελέγξει αν, αναλόγως της φύσεως και των χαρακτηριστικών του προϊόντος, καθώς και του χρησιμοποιούμενου υποθέματος της εμπορικής ανακοινώσεως, η μνεία αυτή παρέχει στον καταναλωτή τη δυνατότητα να λάβει απόφαση συναλλαγής.

3)

Το άρθρο 2, στοιχείο θ', της οδηγίας 2005/29 έχει την έννοια ότι μια παρουσίαση του προϊόντος με λέξεις ή εικόνες πληροί την προϋπόθεση περί αναγραφής των χαρακτηριστικών του προϊόντος, ακόμη και σε περίπτωση που η ίδια παρουσίαση με λέξεις ή εικόνες χρησιμοποιείται για την περιγραφή προϊόντος προσφερομένου υπό πλείονες μορφές. Στο αιτούν δικαστήριο εναπόκειται να κρίνει, κατά περίπτωση, λαμβάνοντας υπόψη τη φύση και τα χαρακτηριστικά του προϊόντος, καθώς και το χρησιμοποιούμενο υπόθεμα επικοινωνίας, αν ο καταναλωτής διαθέτει επαρκείς πληροφορίες για να εντοπίσει και να διακρίνει το προϊόν, προκειμένου να λάβει απόφαση συναλλαγής.

4)

Το άρθρο 7, παράγραφος 4, στοιχείο α', της οδηγίας 2005/29 έχει την έννοια ότι είναι δυνατό να αρκεί να γίνεται μνεία μερικών μόνον από τα κύρια χαρακτηριστικά του προϊόντος, αν ο επιχειρηματίας παραπέμπει κατά τα λοιπά στην ιστοσελίδα του, υπό την προϋπόθεση ότι στην ιστοσελίδα αυτή υπάρχουν ουσιώδεις πληροφορίες σχετικές με τα κύρια χαρακτηριστικά του προϊόντος, την τιμή του και τους λοιπούς όρους, όπως επιβάλλει το άρθρο 7 της οδηγίας αυτής. Στο αιτούν δικαστήριο εναπόκειται να εκτιμά, κατά περίπτωση, λαμβάνοντας υπόψη το πλαίσιο στο οποίο εντάσσεται η πρόσκληση για αγορά, το χρησιμοποιούμενο μέσο επικοινωνίας, καθώς και τη φύση και τα χαρακτηριστικά του προϊόντος, αν η μνεία μερικών μόνον από τα κύρια χαρακτηριστικά του προϊόντος παρέχει στον καταναλωτή τη δυνατότητα να λάβει τεκμηριωμένη απόφαση συναλλαγής.

5)

Το άρθρο 7, παράγραφος 4, στοιχείο γ', της οδηγίας 2005/29 έχει την έννοια ότι απλώς και μόνον η αναγραφή τιμής εκκινήσεως σε μια πρόσκληση για αγορά δεν μπορεί να θεωρηθεί, αφ’ εαυτής, ως παραπλανητική παράλειψη. Στο αιτούν δικαστήριο εναπόκειται να κρίνει αν η αναγραφή τιμής εκκινήσεως επαρκεί για να θεωρηθεί ότι πληρούνται οι περί αναγραφής της τιμής απαιτήσεις της διατάξεως αυτής. Το δικαστήριο αυτό θα πρέπει, μεταξύ άλλων, να εξετάσει μήπως η παράλειψη μνείας του τρόπου υπολογισμού της τελικής τιμής εμποδίζει τον καταναλωτή να λάβει τεκμηριωμένη απόφαση συναλλαγής και, κατά συνέπεια, μήπως τον ωθεί να λάβει απόφαση συναλλαγής την οποία δεν θα ελάμβανε υπό διαφορετικές συνθήκες. Οφείλει επίσης να λάβει υπόψη τους περιορισμούς που είναι εγγενείς στο χρησιμοποιούμενο υπόθεμα επικοινωνίας και τα χαρακτηριστικά του προϊόντος, καθώς και τα λοιπά μέτρα τα οποία έχει πράγματι λάβει ο επιχειρηματίας για να θέσει τις πληροφορίες στη διάθεση των καταναλωτών.


(1)  ΕΕ C 113 της 1.5.2010.


9.7.2011   

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 204/10


Απόφαση του Δικαστηρίου (δεύτερο τμήμα) της 19ης Μαΐου 2011 [αίτηση του Bayerischer Verwaltungsgerichtshof (Γερμανία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Mathilde Grasser κατά Freistaat Bayern

(Υπόθεση C-184/10) (1)

(Οδηγία 91/439/ΕΟΚ - Αμοιβαία αναγνώριση των αδειών οδηγήσεως - Άδεια οδηγήσεως εκδοθείσα από κράτος μέλος χωρίς να ληφθεί υπόψη η προϋπόθεση διαμονής - Άρνηση αναγνωρίσεως από το κράτος μέλος υποδοχής, στηριζόμενη μόνο στη μη τήρηση της προϋποθέσεως διαμονής)

2011/C 204/18

Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική

Αιτούν δικαστήριο

Bayerischer Verwaltungsgerichtshof

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

Mathilde Grasser

κατά

Freistaat Bayern

Αντικείμενο

Αίτηση εκδόσεως προδικαστικής αποφάσεως — Bayerischer Verwaltungsgerichtshof — Ερμηνεία των άρθρων 1, παράγραφος 2, και 8, παράγραφοι 2 και 4, της οδηγίας 91/439/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 29ης Ιουλίου 1991, για την άδεια οδήγησης (ΕΕ L 237, σ. 1) — Άδεια οδηγήσεως χορηγηθείσα από κράτος μέλος σε υπήκοο άλλου κράτους μέλους ο οποίος είχε τη συνήθη διαμονή του, κατά τον χρόνο εκδόσεως της άδειας, στο έδαφος του άλλου αυτού κράτους μέλους και κατά του οποίου ουδέποτε εφαρμόστηκε μέτρο αφαιρέσεως της άδειας — Δυνατότητα των κρατών μελών να αρνηθούν, αποκλειστικώς λόγω της μη τηρήσεως της προϋποθέσεως διαμονής, την αναγνώριση άδειας οδηγήσεως εκδοθείσας από άλλο κράτος μέλος

Διατακτικό

Τα άρθρα 1, παράγραφος 2, 7, παράγραφος 1, στοιχείο β', καθώς και το άρθρο 8, παράγραφοι 2 και 4, της οδηγίας 91/439/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 29ης Ιουλίου 1991, για την άδεια οδήγησης, όπως τροποποιήθηκε με την οδηγία 2008/65/ΕΚ της Επιτροπής, της 27ης Ιουνίου 2008, έχουν την έννοια ότι δεν αποκλείουν τη δυνατότητα του κράτους μέλους υποδοχής να αρνηθεί να αναγνωρίσει στο έδαφός του την εκδοθείσα σε άλλο κράτος μέλος άδεια οδηγήσεως, όταν από τα στοιχεία που αναγράφονται στην άδεια αυτή προκύπτει ότι δεν τηρήθηκε η προβλεπόμενη στο άρθρο 7, παράγραφος 1, στοιχείο β', της εν λόγω οδηγίας προϋπόθεση της συνήθους διαμονής. Άνευ σημασίας είναι το εάν στον κάτοχο της εν λόγω άδειας επιβλήθηκαν μέτρα υπό την έννοια του άρθρου 8, παράγραφος 2, της οδηγίας από το κράτος μέλος υποδοχής.


(1)  ΕΕ C 179 της 3.7.2010.


9.7.2011   

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 204/11


Απόφαση του Δικαστηρίου (έβδομο τμήμα) της 19ης Μαΐου 2011 [αιτήσεις του Tribunal Superior de Justicia de Castilla y León (Ισπανία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — David Barcenilla Fernández (C-256/10), Pedro Antonio Macedo Lozano (C-261/10) κατά Gerardo García SL

(Συνεκδικασθείσες υποθέσεις C-256/10 και C-261/10) (1)

(Οδηγία 2003/10/ΕΚ - Τιμές εκθέσεως - Θόρυβος - Προστασία της ακοής - Πρακτική αποτελεσματικότητα)

2011/C 204/19

Γλώσσα διαδικασίας: η ισπανική

Αιτούν δικαστήριο

Tribunal Superior de Justicia de Castilla y León

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

David Barcenilla Fernández (C-256/10), Pedro Antonio Macedo Lozano (C-261/10)

κατά

Gerardo García SL

Αντικείμενο

Αιτήσεις εκδόσεως προδικαστικής αποφάσεως — Tribunal Superior de Justicia de Castilla y León — Ερμηνεία της οδηγίας 2003/10/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 6ης Φεβρουαρίου 2003, περί των ελάχιστων προδιαγραφών υγείας και ασφάλειας για την έκθεση των εργαζομένων σε κινδύνους προερχόμενους από φυσικούς παράγοντες (θόρυβος) (Δέκατη έβδομη ειδική οδηγία κατά την έννοια του άρθρου 16, παράγραφος 1, της οδηγίας 89/391/ΕΟΚ) (ΕΕ L 42, σ. 38) — Υπέρβαση των επιπέδων εκθέσεως στον θόρυβο για ανάληψη δράσης που αποσκοπεί στην αποφυγή ή μείωση της εκθέσεως — Αποτελεσματικότητα της οδηγίας

Διατακτικό

1)

Η οδηγία 2003/10/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 6ης Φεβρουαρίου 2003, περί των ελάχιστων προδιαγραφών υγείας και ασφάλειας για την έκθεση των εργαζομένων σε κινδύνους προερχόμενους από φυσικούς παράγοντες (θόρυβος) (δέκατη έβδομη ειδική οδηγία κατά την έννοια του άρθρου 16, παράγραφος 1, της οδηγίας 89/391/ΕΟΚ), όπως τροποποιήθηκε με την οδηγία 2007/30/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 20ής Ιουνίου 2007, έχει την έννοια ότι δεν εκπληρώνει τις απορρέουσες από την οδηγία αυτή υποχρεώσεις εργοδότης στην επιχείρηση του οποίου το επίπεδο ημερήσιας εκθέσεως των εργαζομένων στον θόρυβο υπερβαίνει τα 85 dB(A), μετρηθέν χωρίς συνυπολογισμό της μειώσεως που επιτυγχάνεται με τη χρήση ατομικών μέσων προστασίας της ακοής, θέτοντας απλώς στη διάθεση των εργαζομένων τέτοια ατομικά μέσα προστασίας της ακοής, με τα οποία επιτυγχάνεται η μείωση της ημερήσιας εκθέσεως στον θόρυβο κάτω των 80 dB(A), δεδομένου ότι ο εν λόγω εργοδότης οφείλει να εφαρμόσει πρόγραμμα συνιστάμενο σε τεχνικά ή/και οργανωτικά μέτρα, με σκοπό τη μείωση της εκθέσεως στον θόρυβο σε επίπεδο κάτω των 85 dB(A), μετρηθέν χωρίς συνυπολογισμό της μειώσεως που επιτυγχάνεται με τη χρήση των ατομικών μέσων προστασίας της ακοής.

2)

Η οδηγία 2003/10, όπως τροποποιήθηκε με την οδηγία 2007/30, έχει την έννοια ότι δεν επιβάλλει σε εργοδότη την καταβολή επιδόματος σε εργαζομένους οι οποίοι εκτίθενται σε επίπεδο θορύβου άνω των 85 dB(A), μετρηθέν χωρίς συνυπολογισμό του αποτελέσματος της χρήσεως ατομικών μέσων προστασίας της ακοής, για τον λόγο και μόνον ότι δεν έθεσε σε εφαρμογή πρόγραμμα συνιστάμενο σε τεχνικά ή/και οργανωτικά μέτρα με σκοπό τη μείωση του επιπέδου της ημερήσιας εκθέσεως στον θόρυβο. Πάντως, το εθνικό δίκαιο πρέπει να προβλέπει προσήκοντες μηχανισμούς οι οποίοι να διασφαλίζουν ότι εργαζόμενος, ο οποίος εκτίθεται σε επίπεδο θορύβου άνω των 85 dB(A), το οποίο έχει μετρηθεί χωρίς συνυπολογισμό του αποτελέσματος της χρήσεως ατομικών μέσων προστασίας της ακοής, μπορεί να αξιώνει από τον εργοδότη του την τήρηση των υποχρεώσεων λήψεως προληπτικών μέτρων του άρθρου 5, παράγραφος 2, της οδηγίας αυτής.


(1)  ΕΕ C 221 της 14.8.2010.


9.7.2011   

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 204/11


Απόφαση του Δικαστηρίου (όγδοο τμήμα) της 19ης Μαΐου 2011 — Union Investments Privatfonds GmbH κατά Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα), Unicre-Cartão International De Crédito SA

(Υπόθεση C-308/10 P) (1)

(Αίτηση αναιρέσεως - Κοινοτικό σήμα - Διαδικασία ανακοπής - Κανονισμός (ΕΚ) 40/94 - Άρθρο 74, παράγραφος 2 - Αποδεικτικά στοιχεία που δεν προσκομίστηκαν προς στήριξη της ανακοπής εντός της προς τούτο ταχθείσας προθεσμίας - Μη λήψη υπόψη των στοιχείων αυτών - Διακριτική ευχέρεια του τμήματος προσφυγών)

2011/C 204/20

Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική

Διάδικοι

Αναιρεσείουσα: Union Investments Privatfonds GmbH (εκπρόσωποι: J. Zindel, Rechtsanwalt)

Αντίδικοι κατ’ αναίρεση: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (εκπρόσωπος: G. Schneider), Unicre-Cartão International De Crédito SA

Αντικείμενο

Αίτηση αναιρέσεως κατά της αποφάσεως του Γενικού Δικαστηρίου (τρίτο τμήμα) της 27ης Απριλίου 2010, Union Investment Privatfonds κατά ΓΕΕΑ — Unicre-Cartão International De Crédito, με την οποία το Γενικό Δικαστήριο απέρριψε την προσφυγή ακυρώσεως που άσκησε ο δικαιούχος των εικονιστικών εθνικών σημάτων UniFLEXIO, UniVARIO και UniZERO για προϊόντα και υπηρεσίες των κλάσεων 35 και 36 κατά της αποφάσεως του δευτέρου τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ της 10ης Οκτωβρίου 2006, με την οποία απορρίφθηκε προσφυγή κατά της αποφάσεως του τμήματος ανακοπών περί απορρίψεως της ανακοπής του προσφεύγοντος κατά της καταχωρίσεως του εικονιστικού κοινοτικού σήματος unibanco για προϊόντα των κλάσεων 35 και 36 — Εσφαλμένη ερμηνεία του άρθρου 74, παράγραφος 2, του κανονισμού (ΕΚ) 40/94 — Διακριτική ευχέρεια του τμήματος προσφυγών όσον αφορά τα αποδεικτικά στοιχεία που δεν προσκομίστηκαν προς στήριξη της ανακοπής εντός της προς τούτο ταχθείσας προθεσμίας

Διατακτικό

Το Δικαστήριο αποφασίζει:

1)

Απορρίπτει την αίτηση αναιρέσεως.

2)

Καταδικάζει την Union Investment Privatfonds GmbH στα δικαστικά έξοδα.


(1)  ΕΕ C 246 της 11.9.2010.


9.7.2011   

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 204/12


Απόφαση του Δικαστηρίου (όγδοο τμήμα) της 18ης Μαΐου 2011 [αίτηση του Finanzgericht Düsseldorf (Γερμανία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Delphi Deutschland GmbH κατά Hauptzollamt Düsseldorf

(Υπόθεση C-423/10) (1)

(Κοινό Δασμολόγιο - Συνδυασμένη Ονοματολογία - Δασμολογική κατάταξη - Ηλεκτρικοί σύνδεσμοι - Διάκριση 8536 69 - Βύσματα και ρευματολήπτες)

2011/C 204/21

Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική

Αιτούν δικαστήριο

Finanzgericht Düsseldorf

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

Delphi Deutschland GmbH

κατά

Hauptzollamt Düsseldorf

Αντικείμενο

Αίτηση εκδόσεως προδικαστικής αποφάσεως — Finanzgericht Düsseldorf — Ερμηνεία του παραρτήματος I του κανονισμού (ΕΟΚ) 2658/87 του Συμβουλίου, της 23ης Ιουλίου 1987, για τη δασμολογική και στατιστική ονοματολογία και το κοινό δασμολόγιο (ΕΕ L 256, σ. 1), όπως τροποποιήθηκε με τους κανονισμούς (ΕΚ) της Επιτροπής 1810/2004, της 7ης Σεπτεμβρίου 2004 (ΕΕ L 327, σ. 1), 1719/2005, της 27ης Οκτωβρίου 2005 (ΕΕ L 286, σ. 1), καθώς και 1549/2006, της 17ης Οκτωβρίου 2006 (ΕΕ L 301, σ. 1) — Ηλεκτρικοί σύνδεσμοι που συνδέονται με σύσφιξη με το καλώδιο και τοποθετούνται σε πλαστικό περίβλημα ώστε να συνδεθούν δύο καλώδια — Κατάταξη στην διάκριση 8536 69 της Συνδυασμένης Ονοματολογίας

Διατακτικό

Η διάκριση 8536 69 της Συνδυασμένης Ονοματολογίας που περιέχεται στο παράρτημα I του κανονισμού (ΕΟΚ) 2658/87 του Συμβουλίου, της 23ης Ιουλίου 1987, για τη δασμολογική και στατιστική ονοματολογία και το Κοινό Δασμολόγιο, όπως τροποποιήθηκε για τα έτη 2005, 2006 και 2007, αντιστοίχως από τους κανονισμούς (ΕΚ) 1810/2004 της Επιτροπής, της 7ης Σεπτεμβρίου 2004, (ΕΚ) 1719/2005 της Επιτροπής, της 27ης Οκτωβρίου 2005, και (ΕΚ) 1549/2006 της Επιτροπής, της 17ης Οκτωβρίου 2006, έχει την έννοια ότι ηλεκτρικές συνδέσεις όπως οι επίδικες δεν αποκλείονται από τη συγκεκριμένη διάκριση για τον λόγο ότι δεν διασφαλίζουν τη μόνωση του κυκλώματος στη θέση συνδέσεως ή αποτελούν μόνον ένα τμήμα των βυσμάτων και ρευματοληπτών που κατασκευάστηκαν μεταγενέστερα, εφόσον καθιστούν δυνατές τις συνδέσεις συσκευών, καλωδίων, πλακετών σύνδεσης κ.λπ. με απλή εισαγωγή των βυσμάτων (αρσενική επαφή) στους ρευματολήπτες (θηλυκή επαφή), χωρίς να απαιτούνται εργασίες συναρμολογήσεως.


(1)  ΕΕ C 317 της 20.11.2010.


9.7.2011   

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 204/12


Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Bundesgerichtshof (Γερμανία) στις 18 Μαρτίου 2011 — Folien Fischer AG και Fofitec AG κατά RITRAMA SpA

(Υπόθεση C-133/11)

2011/C 204/22

Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική

Αιτούν δικαστήριο

Bundesgerichtshof

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

Ενάγουσες και αναιρεσείουσες: Folien Fischer AG και Fofitec AG

Εναγόμενη και αναιρεσίβλητη: RITRAMA SpA

Προδικαστικό ερώτημα

Έχει το άρθρο 5, σημείο 3, του κανονισμού (ΕΚ) 44/2001 του Συμβουλίου, της 22ας Δεκεμβρίου 2000, για τη διεθνή δικαιοδοσία, την αναγνώριση και την εκτέλεση αποφάσεων σε αστικές και εμπορικές υποθέσεις (1) την έννοια ότι η δωσιδικία της αδικοπραξίας εφαρμόζεται επίσης και σε περίπτωση αρνητικής αναγνωριστικής αγωγής, με την οποία ο φερόμενος ως ζημιώσας ζητεί να αναγνωριστεί ότι ο φερόμενος ως ζημιωθείς δεν έχει, αναφορικά με συγκεκριμένα πραγματικά περιστατικά, αξιώσεις που πηγάζουν από αδικοπραξία (εν προκειμένω: παράβαση των διατάξεων του δικαίου συμπράξεων επιχειρήσεων);


(1)  ΕΕ L 12, σ. 1.


9.7.2011   

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 204/12


Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Landgericht Frankfurt am Main (Γερμανία) στις 28 Μαρτίου 2011 — Condor Flugdienst GmbH κατά Jürgen Dörschel

(Υπόθεση C-151/11)

2011/C 204/23

Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική

Αιτούν δικαστήριο

Landgericht Frankfurt am Main

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

Εφεσείουσα: Condor Flugdienst GmbH

Εφεσίβλητος: Jürgen Dörschel

Προδικαστικά ερωτήματα

1)

Έχει ο επιβάτης αεροπορικής μεταφοράς δικαίωμα αποζημιώσεως κατά το άρθρο 7 του κανονισμού (1) στην περίπτωση που η πτήση διακοπεί μετά την προγραμματισμένη αναχώρηση και το αεροσκάφος επιστρέψει στο αεροδρόμιο αναχωρήσεως πριν φθάσει στο αεροδρόμιο αφίξεως, ενώ στη συνέχεια αναχωρήσει εκ νέου με καθυστέρηση για τη διάρκεια της οποίας προβλέπεται αποζημίωση;

2)

Πρόκειται για διακοπή όταν, μετά την ασφάλιση των θυρών του αεροσκάφους, δεν συνεχιστεί η διαδικασία της μεταφοράς; Από ποιο σημείο και ύστερα δεν πρόκειται πλέον για καθυστερημένη αναχώρηση αλλά για διακοπή της αναχωρήσεως;


(1)  Κανονισμός (ΕΚ) 261/2004 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 11ης Φεβρουαρίου 2004, για τη θέσπιση κοινών κανόνων αποζημίωσης των επιβατών αεροπορικών μεταφορών και παροχής βοήθειας σε αυτούς σε περίπτωση άρνησης επιβίβασης και ματαίωσης ή μεγάλης καθυστέρησης της πτήσης και για την κατάργηση του κανονισμού (ΕΟΚ) 295/91 (ΕΕ L 46, σ. 1).


9.7.2011   

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 204/13


Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Arbeitsgericht München (Γερμανία) στις 28 Μαρτίου 2011 — Johann Odar κατά Baxter Deutschland GmbH

(Υπόθεση C-152/11)

2011/C 204/24

Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική

Αιτούν δικαστήριο

Arbeitsgericht München

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

Ενάγων: Johann Odar

Εναγομένη: Baxter Deutschland GmbH

Προδικαστικά ερωτήματα

1)

Συνιστά ρύθμιση εθνικού δικαίου, η οποία προβλέπει ότι μπορεί να επιτρέπεται διαφορετική μεταχείριση λόγω της ηλικίας, όταν στο πλαίσιο ενός επαγγελματικού συστήματος κοινωνικής ασφαλίσεως οι κοινωνικοί εταίροι στην επιχείρηση έχουν αποκλείσει από τις παροχές ενός προγράμματος κοινωνικής μέριμνας απασχολούμενους που είναι οικονομικώς εξασφαλισμένοι, διότι αυτοί, ενδεχομένως μετά τη λήψη επιδόματος ανεργίας, δικαιούνται συντάξεως, παράβαση της απαγορεύσεως των διακρίσεων λόγω ηλικίας κατά το άρθρο 1 και το άρθρο 16 της οδηγίας 2000/78/ΕΚ του Συμβουλίου, της 27ης Νοεμβρίου 2000, για τη διαμόρφωση γενικού πλαισίου για την ίση μεταχείριση στην απασχόληση και την εργασία (1) ή δικαιολογείται μια τέτοια άνιση μεταχείριση κατά το άρθρο 6, παράγραφος 1, δεύτερο εδάφιο, στοιχείο α', της οδηγίας 2000/78/ΕΚ;

2)

Συνιστά ρύθμιση εθνικού δικαίου, η οποία προβλέπει ότι μπορεί να επιτρέπεται διαφορετική μεταχείριση λόγω ηλικίας, όταν στο πλαίσιο ενός επαγγελματικού συστήματος κοινωνικής ασφαλίσεως οι κοινωνικοί εταίροι στην επιχείρηση έχουν αποκλείσει από τις παροχές ενός προγράμματος κοινωνικής ασφαλίσεως απασχολούμενους που είναι οικονομικώς εξασφαλισμένοι, διότι αυτοί, ενδεχομένως μετά τη λήψη επιδόματος ανεργίας, δικαιούνται συντάξεως, παράβαση της απαγορεύσεως των διακρίσεων λόγω ειδικών αναγκών κατά το άρθρο 1 και το άρθρο 16 της οδηγίας 2000/78/ΕΚ;

3)

Συνιστά μια ρύθμιση ενός επαγγελματικού συστήματος κοινωνικής ασφαλίσεως, η οποία προβλέπει ότι στην περίπτωση εργαζομένων στην επιχείρηση, οι οποίοι είναι άνω των 54 ετών και απολύονται για λόγους λειτουργίας της επιχειρήσεως, πραγματοποιείται εναλλακτικός υπολογισμός της αποζημιώσεως βάσει της κατά το νωρίτερο χρονικό σημείο δυνατότητας ενάρξεως της συνταξιοδοτήσεως και σε σύγκριση με την κανονική μέθοδο υπολογισμού, η οποία συνδέεται ιδίως με τη διάρκεια του χρόνου υπηρεσίας στην επιχείρηση, πρέπει να καταβάλλεται το ελάχιστο ποσό αποζημιώσεως, τουλάχιστον όμως το ήμισυ του κανονικού ποσού αποζημιώσεως, παράβαση της απαγορεύσεως των διακρίσεων λόγω ηλικίας κατά το άρθρο 1 και το άρθρο 16 της οδηγίας 2000/78/ΕΚ ή δικαιολογείται μια τέτοια άνιση μεταχείριση κατά το άρθρο 6, παράγραφος 1, δεύτερο εδάφιο, στοιχείο α', της οδηγίας 2000/78/ΕΚ;

4)

Συνιστά μια ρύθμιση ενός επαγγελματικού συστήματος κοινωνικής ασφαλίσεως, η οποία προβλέπει ότι στην περίπτωση εργαζομένων στην επιχείρηση, οι οποίοι είναι άνω των 54 ετών και απολύονται για λόγους λειτουργίας της επιχειρήσεως, πραγματοποιείται εναλλακτικός υπολογισμός της αποζημιώσεως βάσει της κατά το νωρίτερο χρονικό σημείο δυνατότητας ενάρξεως της συνταξιοδοτήσεως και σε σύγκριση με την κανονική μέθοδο υπολογισμού, η οποία συνδέεται ιδίως με τη διάρκεια του χρόνου υπηρεσίας στην επιχείρηση, πρέπει να καταβάλλεται το ελάχιστο ποσό αποζημιώσεως, τουλάχιστον όμως το ήμισυ του κανονικού ποσού αποζημιώσεως, και κατά την εναλλακτική μέθοδο υπολογισμού λαμβάνεται υπόψη μια σύνταξη γήρατος λόγω ειδικών αναγκών, παράβαση της απαγορεύσεως των διακρίσεων λόγω ειδικών αναγκών κατά το άρθρο 1 και το άρθρο 16 της οδηγίας 2000/78/ΕΚ;


(1)  ΕΕ L 303, σ. 16.


9.7.2011   

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 204/13


Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Naczelny Sąd Administracyjny (Δημοκρατία της Πολωνίας) την 1η Απριλίου 2011 — Bawaria Motors Spółka z o.o. καί Minister Finansów

(Υπόθεση C-160/11)

2011/C 204/25

Γλώσσα διαδικασίας: η πολωνική

Αιτούν δικαστήριο

Naczelny Sąd Administracyjny

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

Αναιρεσείοντες

:

 

Bawaria Motors Sp. z o.o. (πρωτοδίκως προσφεύγουσα)

 

Minister Finansów (πρωτοδίκως καθού)

Προδικαστικό ερώτημα

Πρέπει να ερμηνευθούν οι ρυθμίσεις του άρθρου 313, παράγραφος 1, και του άρθρου 314, σε συνδυασμό με το άρθρο 136 και το άρθρο 315, της οδηγίας 2006/112/ΕΚ του Συμβουλίου, της 26ης Νοεμβρίου 2006, υπό την έννοια ότι, βάσει αυτών, το ειδικό καθεστώς του (1), υπό την έννοια ότι, βάσει αυτών, το ειδικό καθεστώς του «περιθωρίου κέρδους» για υποκείμενους στον φόρο μεταπωλητές, σε σχέση με παραδόσεις μεταχειρισμένων αγαθών, πρέπει να εφαρμόζεται και στην περίπτωση που μεταπωλούν αγορασμένα αυτοκίνητα ιδιωτικής χρήσεως και άλλα οχήματα, τα οποία έτυχαν φοροαπαλλαγής, δυνάμει των εθνικών πολωνικών διατάξεων του άρθρου 13, παράγραφος 1, σημείο 5, της κανονιστικής αποφάσεως του Υπουργού των Οικονομικών, της 28ης Νοεμβρίου 2008, περί της εφαρμογής των διατάξεων του φόρου κύκλου εργασιών (Dz. U. αριθ. 212, θέση 1336 με τροποποιήσεις), για την παράδοση αυτοκινήτων ιδιωτικής χρήσεως και άλλων οχημάτων από υποκείμενους στον φόρο, οι οποίοι κατά την κτήση τους είχαν δικαίωμα εν μέρει μόνον εκπτώσεως του φόρου, δυνάμει του άρθρου 86, παράγραφος 3, του νόμου, της 11ης Μαρτίου 2004, για τον φόρο κύκλου εργασιών (Dz. U. αριθ. 54, θέση 535 με τροποποιήσεις), εφόσον επρόκειτο, στην περίπτωση αυτών των αυτοκινήτων ιδιωτικής χρήσεως και οχημάτων, για μεταχειρισμένα αγαθά κατά την έννοια του άρθρου 43, παράγραφος 2, του νόμου για τον φόρο κύκλου εργασιών και του άρθρου 311, παράγραφος 1, σημείο 1, της οδηγίας 2006/112;


(1)  ΕΕ L 347, σ. 1.


9.7.2011   

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 204/14


Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το High Court of Ireland (Ιρλανδία) στις 13 Απριλίου 2011 — HID, BA κατά Refugee Applications Commissioner, Refugee Appeals Tribunal, Minister for Justice, Equality and Law Reform, Ιρλανδία, Attorney General

(Υπόθεση C-175/11)

2011/C 204/26

Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική

Αιτούν δικαστήριο

High Court of Ireland

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

Προσφεύγοντες: HID, BA

Καθών: Refugee Applications Commissioner, Refugee Appeals Tribunal, Minister for Justice, Equality and Law Reform, Ιρλανδία, Attorney General

Προδικαστικά ερωτήματα

1)

Απαγορεύουν οι διατάξεις της οδηγίας 2005/85/ΕΚ του Συμβουλίου, της 1ης Δεκεμβρίου 2005, ή οι γενικές αρχές του δικαίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης σε κράτος μέλος να εκδίδει διοικητικές αποφάσεις με τις οποίες προβλέπεται ότι κατηγορία αιτήσεων ασύλου, οριζόμενη ανάλογα με την ιθαγένεια ή τη χώρα προελεύσεως του αιτούντος άσυλο, εξετάζεται κατ’ εφαρμογή ταχύρυθμης ή κατά προτεραιότητα διαδικασίας;

2)

Έχει το άρθρο 39 της ως άνω οδηγίας του Συμβουλίου, σε συνδυασμό με την αιτιολογική της σκέψη 27 και το άρθρο 267 ΣΛΕΕ, την έννοια ότι το εθνικό δίκαιο προβλέπει την μνημονευόμενη στις διατάξεις αυτές πραγματική προσφυγή όταν η αρμοδιότητα επανεξετάσεως ή προσφυγής κατά αποφάσεως σε πρώτο βαθμό επί των αιτήσεων ασύλου ανατίθεται εκ του νόμου στο Tribunal το οποίο έχει συσταθεί με νόμο και είναι αρμόδιο για την έκδοση δεσμευτικών αποφάσεων σχετικά με αιτήσεις ασύλου επί όλων των σχετικών νομικών και πραγματικών ζητημάτων, παρά την ύπαρξη διοικητικών και οργανωτικών ρυθμίσεων με ένα ή περισσότερα από τα ακόλουθα χαρακτηριστικά:

διατήρηση από τον κυβερνητικό υπουργό διακριτικής ευχέρειας να ανατρέπει αποφάσεις με τις οποίες απορρίπτεται αίτηση ασύλου·

ύπαρξη οργανωτικών ή διοικητικών σχέσεων μεταξύ των αρμόδιων για την απόφαση σε πρώτο βαθμό οργάνων και των αρμόδιων για την έκδοση των κατόπιν ασκήσεως ενδίκου μέσου αποφάσεων οργάνων·

τα αποφασίζοντα μέλη του Tribunal διορίζονται από τον υπουργό, ασκούν υπό συνθήκες μερικής απασχολήσεως τα καθήκοντά τους για θητεία 3 ετών και αμείβονται ανά υπόθεση·

διατήρηση από τον υπουργό της εξουσίας να απευθύνει εντολές υπό τη μορφή που προβλέπουν τα άρθρα 12, 16, παράγραφος 2Β, στοιχείο β', και 16, παράγραφος 11, του προαναφερθέντος νόμου;


9.7.2011   

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 204/14


Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Oberster Gerichtshof (Αυστρία) στις 22 Απριλίου 2011 — Daniela Mühlleitner κατά Ahmad Yusufi και Wadat Yusufi

(Υπόθεση C-190/11)

2011/C 204/27

Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική

Αιτούν δικαστήριο

Oberster Gerichtshof

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

Ενάγουσα: Daniela Mühlleitner

Εναγόμενοι: Ahmad Yusufi και Wadat Yusufi

Προδικαστικό ερώτημα

Προϋποθέτει η εφαρμογή του άρθρου 15, παράγραφος 1, στοιχείο γ', του κανονισμού (ΕΚ) 44/2001 του Συμβουλίου, της 22ας Δεκεμβρίου 2000, για τη διεθνή δικαιοδοσία, την αναγνώριση και την εκτέλεση αποφάσεων σε αστικές και εμπορικές υποθέσεις (κανονισμός Βρυξέλλες Ι) (1) την εξ αποστάσεως κατάρτιση της συμβάσεως μεταξύ καταναλωτή και επαγγελματία;


(1)  ΕΕ 2001, L 12, σ. 1.


9.7.2011   

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 204/15


Προσφυγή της 20ής Απριλίου 2011 — Ευρωπαϊκή Επιτροπή κατά Δημοκρατίας της Πολωνίας

(Υπόθεση C-193/11)

2011/C 204/28

Γλώσσα διαδικασίας: η πολωνική

Διάδικοι

Προσφεύγουσα: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: L. Lozano Palacios και K. Herrmann)

Καθής: Δημοκρατία της Πολωνίας

Αιτήματα της προσφεύγουσας

Η προσφεύγουσα ζητεί από το Δικαστήριο:

να αναγνωρίσει ότι η Δημοκρατία της Πολωνίας, επιβάλλοντας την εφαρμογή του ειδικού καθεστώτος ΦΠΑ για τα γραφεία ταξιδίων όσον αφορά την παροχή τουριστικών υπηρεσιών σε άτομα που δεν είναι ταξιδιώτες, σύμφωνα με το άρθρο 119, παράγραφος 3, του Ustawa z 11 marca 2004 r. o podatku od usług i towarów (νόμου της 11ης Μαρτίου 2004 σχετικά με τη φορολόγηση των αγαθών και υπηρεσιών, στο εξής: πολωνικός νόμος περί του ΦΠΑ), παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από τα άρθρα 306 έως 310 της οδηγίας 2006/112/ΕΚ της 28ης Νοεμβρίου 2006, σχετικά με το κοινό σύστημα ΦΠΑ (1)·

να καταδικάσει τη Δημοκρατία της Πολωνίας στα δικαστικά έξοδα.

Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα

Η Επιτροπή θεωρεί ότι το γεγονός ότι η Δημοκρατία της Πολωνίας, βάσει του άρθρου 119, παράγραφος 3, του πολωνικού νόμου περί του ΦΠΑ επιβάλλει την εφαρμογή του ειδικού καθεστώτος ΦΠΑ στα γραφεία ταξιδίων ακόμα και στις περιπτώσεις στις οποίες ο αποδέκτης των τουριστικών υπηρεσιών δεν είναι ταξιδιώτης, είναι αντίθετο προς τις ισχύουσες διατάξεις των άρθρων 306 έως 310 της οδηγίας 2006/112/ΕΚ.

Προς στήριξη της απόψεώς της η Επιτροπή υποστηρίζει ότι τα άρθρα 306 έως 310 της οδηγίας 2006/112/ΕΚ αντιστοιχούν στο κείμενο του προϊσχύσαντος άρθρου 26 της έκτης οδηγίας ΦΠΑ. Πέντε από τις έξι τότε επίσημες γλώσσες (δηλαδή, όλες οι γλωσσικές αποδόσεις πλην της αγγλικής) είχαν απόλυτη λογική συνοχή και χρησιμοποιούσαν με συνέπεια σε όλο το κείμενο του άρθρου 26 τον όρο «ταξιδιώτης». Ο όρος «πελάτης/αγοραστής» («customer», «nabywca») χρησιμοποιείται μόνο στις γλωσσικές αποδόσεις που στηρίζονται στο αγγλικό κείμενο του άρθρου 306 της οδηγίας 2006/112/ΕΚ. Εντούτοις, και σε αυτές τις περιπτώσεις, χρησιμοποιείται στις άλλες διατάξεις που αφορούν το ειδικό καθεστώς (άρθρα 307 έως 310) ο όρος «ταξιδιώτης» («traveller», «turysta»), πράγμα το οποίο αποτελεί ένδειξη περί της εσφαλμένης χρήσεως του όρου «nabywca» στο άρθρο 306.

Ακόμα και αν γίνει δεκτή η άποψη ότι ο σκοπός του ειδικού καθεστώτος ΦΠΑ για τα γραφεία ταξιδίων, δηλαδή η λογιστική απλοποίηση, θα μπορούσε να επιτευχθεί αποτελεσματικότερα μέσω μιας ερμηνείας η οποία να συνδέεται με τον πελάτη/αγοραστή, από τη νομολογία του Δικαστηρίου προκύπτει ότι δεν επιτρέπεται η εφαρμογή του ειδικού αυτού καθεστώτος να στηρίζεται μόνο σε τελολογική ερμηνεία αντίθετη προς τη σαφή βούληση του νομοθέτη της Ένωσης, η οποία προκύπτει από τη γραμματική διατύπωση των ισχυουσών διατάξεων.


(1)  ΕΕ L 347, σ. 1.


9.7.2011   

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 204/15


Αναίρεση που άσκησε στις 28 Απριλίου 2011 η Ιταλική Δημοκρατία κατά της αποφάσεως που εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο (όγδοο τμήμα) στις 3 Φεβρουαρίου 2011 στην υπόθεση T-3/09, Ιταλική Δημοκρατία κατά Ευρωπαϊκής Επιτροπής

(Υπόθεση C-200/11 P)

2011/C 204/29

Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική

Διάδικοι

Αναιρεσείουσα: Ιταλική Δημοκρατία (εκπρόσωπος: P. Gentili, avvocato dello Stato)

Αντίδικος κατ’ αναίρεση: Ευρωπαϊκή Επιτροπή

Αιτήματα της αναιρεσείουσας

Η αναιρεσείουσα ζητεί από το Δικαστήριο να εξαφανίσει την απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου στην υπόθεση T-3/09 και, αποφαινόμενο επί της ουσίας, να ακυρώσει την απόφαση της Επιτροπής, της 21ης Οκτωβρίου 2008, σχετικά με την κρατική ενίσχυση C 20/2008 (πρώην N 62/2008) την οποία η Ιταλία προτίθεται να θέσει σε εφαρμογή κατά τροποποίηση του καθεστώτος ενισχύσεων N 59/2004 σχετικά με προσωρινό αμυντικό μηχανισμό της ναυπηγικής βιομηχανίας, με αριθ. C(2008) 6015 τελικό.

Λόγοι αναιρέσεως και κύρια επιχειρήματα

Η Ιταλική Δημοκρατία προσέβαλε ενώπιον του Δικαστηρίου την απόφαση της 3ης Φεβρουαρίου 2011, στην υπόθεση T-3/09, με την οποία το Γενικό Δικαστήριο απέρριψε την προσφυγή της Ιταλίας για ακύρωση της αποφάσεως της Επιτροπής, της 21ης Οκτωβρίου 2008, σχετικά με την κρατική ενίσχυση C 20/2008 (πρώην N 62/2008) την οποία η Ιταλία προτίθεται να θέσει σε εφαρμογή κατά τροποποίηση του καθεστώτος ενισχύσεων N 59/2004 σχετικά με προσωρινό αμυντικό μηχανισμό της ναυπηγικής βιομηχανίας, με αριθ. C(2008) 6015 τελικό, η οποία κοινοποιήθηκε στην Ιταλική Δημοκρατία στις 22.10.2008 με έγγραφο της 22.10.2008 n. SG-Greffe (2008) D/206436.

Προς στήριξη της αιτήσεώς της αναιρέσεως η Ιταλική Δημοκρατία προβάλλει τους ακόλουθους λόγους:

 

Πρώτος λόγος. Πραγματική πλάνη και παράβαση των άρθρων 87, παράγραφος 1, και 88, παράγραφος 3, ΕΚ, του άρθρου 1, στοιχείο γ', του κανονισμού (ΕΚ) 659/1999 (1) και του άρθρου 4 του κανονισμού (ΕΚ) 794/2004 (2).

Με τον νόμο περί προϋπολογισμού για το έτος 2008, η Ιταλία προτίθετο απλώς να προβλέψει επιπλέον χρηματοδότηση για την ενίσχυση της ναυπηγικής δραστηριότητας, για την οποία προέβλεπε ο νόμος περί προϋπολογισμού για το έτος 2004 και το προεδρικό διάταγμα της 2.2.2004, που είχε ήδη εγκριθεί από την Επιτροπή σύμφωνα με τον κανονισμό (ΕΚ) 1177/2002 (3) (στο εξής: κανονισμός ΠΑΜ), χωρίς να τροποποιήσει τους όρους χορηγήσεως της εν λόγω ενισχύσεως ή τις επιχειρήσεις και τα είδη των συμβάσεων από τις οποίες μπορούσαν να επωφεληθούν. Συγκεκριμένα, η χρηματοδότηση είχε εξαντληθεί διότι είχαν υποβληθεί περισσότερες από τις αναμενόμενες αιτήσεις. Λόγω της περίπλοκης διαρθρώσεώς της, δεν ήταν δυνατό να προεκτιμηθεί το ακριβές συνολικό ποσό τέτοιου είδους ενισχύσεως· συνεπώς, η πρόβλεψη επιπλέον χρηματοδοτήσεως για την ενίσχυση αυτή δεν συνεπαγόταν ουσιαστική τροποποίηση της ήδη εγκριθείσας ενισχύσεως και δεν συνιστούσε επομένως νέα ενίσχυση. Το Γενικό Δικαστήριο υπέπεσε σε πλάνη μη λαμβάνοντας υπόψη τα εν λόγω πραγματικά περιστατικά.

 

Δεύτερος λόγος. Παράβαση των άρθρων 2, 3, 4 και 5 του κανονισμού (ΕΚ) 1177/2002.

Η Επιτροπή υποστήριξε ότι ο νόμος περί προϋπολογισμού για το έτος 2008 συνιστούσε νέα ενίσχυση διότι το κατά τον κανονισμό ΠΑΜ καθεστώς είχε λήξει στις 31 Μαρτίου 2005 και δεν μπορούσε πλέον να εφαρμοσθεί μετά την ημερομηνία αυτή. Τούτο δεν ισχύει, διότι η ημερομηνία αυτή αποτελούσε απλώς την ημερομηνία λήξεως της προθεσμίας κατά την οποία έπρεπε να συναφθούν οι συμβάσεις ναυπηγήσεως που μπορούσαν να τύχουν ενισχύσεως· ωστόσο, ο ίδιος κανονισμός προβλέπει στη συνέχεια ότι οι ενισχύσεις θα πρέπει να χορηγούνται στις επιχειρήσεις που θα έχουν παραδώσει τα επίμαχα πλοία εντός τριών ετών από την ημερομηνία υπογραφής της τελικής συμβάσεως (προθεσμία δυνάμενη να παραταθεί για έως τρία επιπλέον έτη). Συνεπώς, ο κανονισμός μπορούσε να εφαρμοσθεί ως προς τις συμβάσεις αυτές τουλάχιστον έως τις 31 Μαρτίου 2008. Ο νόμος περί προϋπολογισμού για το έτος 2008, ο οποίος εγκρίθηκε στις 24.12.2007, αποτελεί, κατ’ ουσία, μέτρο εφαρμογής του κανονισμού και αποβλέπει στη διευκόλυνση της καταβολής των ενισχύσεων για όλες τις υπογραφείσες έως την 31η Μαρτίου 2005 συμβάσεις. Νομική βάση του νόμου αυτού είναι, συνεπώς, ο κανονισμός ΠΑΜ, του οποίου την εφαρμογή θα έπρεπε να είχε ζητήσει η Επιτροπή. Το Γενικό Δικαστήριο υπέπεσε σε πλάνη κρίνοντας ότι από της 31ης Μαρτίου 2005 η Επιτροπή δεν ήταν πλέον αρμόδια να αξιολογεί μέτρα για τη ναυπήγηση βάσει του κανονισμού ΠΑΜ, ακόμη και αν τα μέτρα αυτά αφορούσαν συμβάσεις υπογραφείσες προ της 31ής Μαρτίου 2005.

 

Τρίτος λόγος. Παράβαση των άρθρων 87, παράγραφοι 2 και 3, και 88, παράγραφος 3, ΕΚ. Παράβαση ουσιώδους τύπου με τη μορφή ελλείψεως αιτιολογίας (άρθρο 253 ΕΚ).

Η Επιτροπή υποστήριξε ότι δεν μπορεί να στηριχθεί σε καμία διάταξη της Συνθήκης ή άλλη διάταξη ότι η ενίσχυση την οποία προβλέπει ο νόμος περί προϋπολογισμού για το έτος 2008 είναι συμβατή προς την κοινή αγορά. Τούτο είναι εσφαλμένο διότι κρίσιμη ήταν η προστασία της ναυπηγικής βιομηχανίας της Κοινότητας έναντι του dumping από την Κορέα, οπότε θα μπορούσαν να εφαρμοστούν τα άρθρα 87, παράγραφος 3, στοιχείο β' (σημαντικά σχέδια κοινοτικού ενδιαφέροντος), ή το άρθρο 87, παράγραφος 3, στοιχείο γ' (ενισχύσεις για την προώθηση της αναπτύξεως ορισμένων οικονομικών δραστηριοτήτων), και εν πάση περιπτώσει η αρχή της αναλογικότητας: η χορήγηση ενισχύσεως σε ορισμένες μόνο συμβάσεις λόγω εξαντλήσεως της χρηματοδοτήσεως θα αποτελούσε στην πραγματικότητα δυσανάλογο μέτρο προστασίας των δημόσιων οικονομικών, καθώς θα συνεπαγόταν σοβαρή νόθευση του ανταγωνισμού μεταξύ των ενδιαφερόμενων επιχειρήσεων. Η Επιτροπή δεν έλαβε υπόψη κανέναν από τους ενδεχόμενους λόγους παρεκκλίσεως από την απαγόρευση των κρατικών ενισχύσεων. Το Γενικό Δικαστήριο υπέπεσε σε πλάνη κρίνοντας ότι η Ιταλία δεν είχε επικαλεστεί κανέναν λόγο που θα μπορούσε να δικαιολογήσει παρέκκλιση από την απαγόρευση των κρατικών ενισχύσεων, ιδίως από απόψεως άνισης μεταχειρίσεως και νοθεύσεως του ανταγωνισμού που θα μπορούσε να προκληθεί σε περίπτωση μη χορηγήσεως ενισχύσεως σε ορισμένες επιχειρήσεις και χορηγήσεώς της σε άλλες τελούσες στην ίδια κατάσταση. Εξάλλου, το Γενικό Δικαστήριο υπέπεσε σε πλάνη αποφαινόμενο ότι η απόφαση της Επιτροπής ήταν επαρκώς αιτιολογημένη.

 

Τέταρτος λόγος. Παραβίαση των αρχών της προστασίας της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης και της ίσης μεταχειρίσεως (απαγορεύσεως των διακρίσεων).

Πάντως, κατόπιν της εγκρίσεως από την Επιτροπή του καθεστώτος σύμφωνα με το π.δ. της 2.2.2004, δημιουργήθηκε δικαιολογημένη εμπιστοσύνη ότι θα εγκρινόταν και ο νόμος ο οποίος απλώς θα προέβλεπε επιπλέον χρηματοδότηση του ίδιου αυτού καθεστώτος. Τούτο επιβαλλόταν και από την αρχή της ίσης μεταχειρίσεως ή της απαγορεύσεως των διακρίσεων, δεδομένου ότι λόγω της εξαντλήσεως της χρηματοδοτήσεως μόνο ορισμένοι οικονομικοί παράγοντες είχαν λάβει την ενίσχυση ενώ δεν την είχαν λάβει άλλοι οι οποίοι τελούσαν στην ίδια κατάσταση. Το Γενικό Δικαστήριο πεπλανημένως έκρινε ότι ήταν σαφές για την Ιταλία και τους λοιπούς ενδιαφερόμενους ότι η εγκριτική απόφαση του 2004 περιόριζε τις προς χορήγηση ενισχύσεις στο συνολικό ποσό των 10 εκατομμυρίων ευρώ. Αντιθέτως, διατηρούσε τη δικαιολογημένη πεποίθηση ότι όλοι οι δικαιούχοι θα μπορούσαν να λάβουν την ενίσχυση.


(1)  EE L 83, σ. 1.

(2)  EE L 140, σ. 1.

(3)  EE L 172, σ. 1.


9.7.2011   

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 204/16


Αναίρεση που άσκησε στις 27 Απριλίου 2011 η Union of European Football Associations (UEFA) κατά της αποφάσεως που εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο (έβδομο τμήμα) στις 17 Φεβρουαρίου 2011 στην υπόθεση T-55/08, Union of European Football Associations (UEFA) κατά Ευρωπαϊκής Επιτροπής

(Υπόθεση C-201/11 P)

2011/C 204/30

Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική

Διάδικοι

Αναιρεσείουσα: Union of European Football Associations (UEFA) (εκπρόσωποι: D. Anderson QC, D. Piccinin, barrister, B. Keane, solicitor, και T. McQuail, solicitor)

Αντίδικοι κατ’ αναίρεση: Ευρωπαϊκή Επιτροπή, Βασίλειο του Βελγίου, Ηνωμένο Βασίλειο της Μεγάλης Βρετανίας και της Βορείου Ιρλανδίας

Αιτήματα της αναιρεσείουσας και λόγοι αναιρέσεως

Η αναιρεσείουσα ζητεί την αναίρεση της αναιρεσιβαλλομένης αποφάσεως για τους ακόλουθους λόγους:

Το Γενικό Δικαστήριο υπέπεσε σε πλάνη περί το δίκαιο κατά την εφαρμογή της οδηγίας 89/552 (1), τόσο όσον αφορά τις απαιτήσεις περί σαφήνειας και διαφάνειας όσο και ως προς τον χαρακτηρισμό του EURO ως εκδηλώσεως μείζονος κοινωνικής σημασίας.

Το Γενικό Δικαστήριο υπέπεσε σε πλάνη περί το δίκαιο κατά την εφαρμογή των διατάξεων της Συνθήκης περί ανταγωνισμού.

Το Γενικό Δικαστήριο υπέπεσε σε πλάνη περί το δίκαιο κατά την εφαρμογή των διατάξεων της Συνθήκης περί ελεύθερης παροχής υπηρεσιών και περί αναλογικότητας.

Το Γενικό Δικαστήριο υπέπεσε σε πλάνη περί το δίκαιο όσον αφορά το δικαίωμα ιδιοκτησίας της UEFA.

Το Γενικό Δικαστήριο υπέπεσε σε πλάνη περί το δίκαιο καθόσον έκρινε ότι η προσβαλλόμενη απόφαση περιείχε επαρκή αιτιολογία όσον αφορά (i) τον χαρακτηρισμό του EURO ως εκδηλώσεως μείζονος κοινωνικής σημασίας, (ii) τον ανταγωνισμό, (iii) την ελεύθερη παροχή υπηρεσιών και (iv) το δικαίωμα ιδιοκτησίας.


(1)  Οδηγία 89/552/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 3ης Οκτωβρίου 1989, για το συντονισμό ορισμένων νομοθετικών, κανονιστικών και διοικητικών διατάξεων των κρατών μελών σχετικά με την άσκηση τηλεοπτικών δραστηριοτήτων (ΕΕ L 298, σ. 23).


9.7.2011   

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 204/17


Αναίρεση που άσκησε στις 13 Μαΐου 2011 η Ευρωπαϊκή Επιτροπή κατά της αποφάσεως που εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο (δεύτερο τμήμα) στις 3 Μαρτίου 2011 στις συνεκδικασθείσες υποθέσεις T-122/07 έως Τ-124/07, Siemens AG Österreich κ.λπ. κατά Επιτροπής

(Υπόθεση C-231/11 P)

2011/C 204/31

Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική

Διάδικοι

Αναιρεσείουσα: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: A. Αντωνιάδης, R. Sauer, N. von Lingen)

Αντίδικοι κατ’ αναίρεση: Siemens AG Österreich, VA Tech Transmission & Distribution GmbH & Co. KEG, Siemens Transmission & Distribution Ltd, Siemens Transmission & Distribution SA, Nuova Magrini Galileo SpA

Αιτήματα της αναιρεσείουσας

Η Επιτροπή ζητεί από το Δικαστήριο:

 

πρώτον, κυρίως,

να αναιρέσει το σημείο 2 του διατακτικού της αποφάσεως του Γενικού Δικαστηρίου της 3ης Μαρτίου 2011, στις συνεκδικασθείσες υποθέσεις T-122/07 έως Τ-124/07, καθόσον αυτό βασίζεται στην περιεχόμενη στη σκέψη 157 της αναιρεσιβαλλόμενης αποφάσεως διαπίστωση του Γενικού Δικαστηρίου ότι η Επιτροπή υποχρεούται να καθορίσει το ποσοστό που αναλογεί στις διάφορες εταιρίες όσον αφορά τα ποσά για την καταβολή των οποίων θεωρήθηκαν από κοινού υπεύθυνες,

να αναιρέσει το σημείο 3 του διατακτικού της αποφάσεως του Γενικού Δικαστηρίου της 3ης Μαρτίου 2011, στις συνεκδικασθείσες υποθέσεις T-122/07 έως Τ-124/07, καθόσον το Γενικό Δικαστήριο, σύμφωνα με τις διαπιστώσεις στη σκέψη 158 σε συνδυασμό με τις σκέψεις 245, 247, 262, καθώς και 263 της αναιρεσιβαλλόμενης αποφάσεως, επανακαθορίζει τα πρόστιμα, όπως επίσης καθορίζει το ποσοστό επί του ποσού του προστίμου που αναλογεί σε κάθε επιμέρους εταιρία,

 

δεύτερον, επικουρικώς,

να αναιρέσει την απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 3ης Μαρτίου 2011, στις συνεκδικασθείσες υποθέσεις T-122/07 έως Τ-124/07, καθόσον επιβάλλει στην Επιτροπή την υποχρέωση, σύμφωνα με τη σκέψη 157 της αναιρεσιβαλλόμενης αποφάσεως, να καθορίσει το ποσοστό που αναλογεί ενδεχομένως στις διάφορες εταιρίες όσον αφορά τα ποσά για την καταβολή των οποίων θεωρήθηκαν από κοινού υπεύθυνες,

να αναιρέσει την απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 3ης Μαρτίου 2011, στις συνεκδικασθείσες υποθέσεις T-122/07 έως Τ-124/07, καθόσον το Γενικό Δικαστήριο, σύμφωνα με τις διαπιστώσεις στη σκέψη 158 σε συνδυασμό με τις σκέψεις 245, 247, 262, καθώς και 263 της αναιρεσιβαλλόμενης αποφάσεως, καθορίζει το ποσοστό επί του ποσού του προστίμου που αναλογεί σε κάθε επιμέρους εταιρία, τροποποιώντας κατ’ αυτόν τον τρόπο την απόφαση της Επιτροπής της 24ης Ιανουαρίου 2007 (C(2006) 6762 τελικό) στην υπόθεση COMP/38.899 — Εξοπλισμός μεταγωγής με μόνωση αερίου,

 

τρίτον,

να απορρίψει τις προσφυγές στις υποθέσεις T-122/07, T-123/07 και T-124/07 αναφορικά με την αιτηθείσα ακύρωση του άρθρου 2, στοιχεία ι', ια', και ιβ', της αποφάσεως C(2006) 6762 τελικό,

 

τέταρτον,

να καταδικάσει τις αντιδίκους κατ’ αναίρεση και προσφεύγουσες στα δικαστικά έξοδα της αναιρετικής διαδικασίας, καθώς και στα δικαστικά έξοδα του πρώτου βαθμού.

Λόγοι αναιρέσεως και κύρια επιχειρήματα

1)

Η υποχρέωση που επιβάλλεται στην Επιτροπή να καθορίζει το ποσοστό ατομικής ευθύνης στη μεταξύ των εις ολόκληρον υπευθύνων σχέση, συνιστά παραβίαση των ορίων των εξουσιών και των καθηκόντων που έχει η Επιτροπή δυνάμει του άρθρου 23 του κανονισμού 1/2003 και επέμβαση στις εθνικές έννομες τάξεις. Οι εν λόγω εξουσίες και τα καθήκοντα περιλαμβάνουν την εξωτερική σχέση, ήτοι την επιβολή προστίμων και ενδεχομένως τον καθορισμό της από κοινού ευθύνης των αποδεκτών της αποφάσεως. Η εσωτερική σχέση των εις ολόκληρον υπευθύνων που προκύπτει από τον καθορισμό της από κοινού ευθύνης, συμπεριλαμβανομένων τυχόν δικαιωμάτων αναγωγής μεταξύ των εις ολόκληρον υπευθύνων εμπίπτει, καταρχήν, στο δίκαιο των κρατών μελών.

2)

Το Γενικό Δικαστήριο υπερέβη τα όρια της αρμοδιότητάς του πλήρους δικαιοδοσίας, καθότι καθόρισε κατά δεσμευτικό τρόπο τα ποσοστά ευθύνης στην εσωτερική σχέση, αναφορικά με ενδεχόμενες αξιώσεις αποζημιώσεως ενώπιον των εθνικών δικαστηρίων.

3)

Το καθήκον, το οποίο κατά το Γενικό Δικαστήριο υπέχει η Επιτροπή, να ρυθμίζει συνολικώς τις έννομες συνέπειες που απορρέουν από την από κοινού ευθύνη δεν μπορεί να βασιστεί στην εκ μέρους του γενικού Δικαστηρίου επί τούτου προβαλλόμενη αρχή της εξατομικεύσεως των ποινών και των κυρώσεων. Εξάλλου, προσκρούει στην αρχή της ευθύνης των επιχειρήσεων λόγω παραβάσεων των άρθρων 101 και 102 ΣΛΕΕ.

4)

Το Γενικό Δικαστήριο αποφάνθηκε ultra petita και παραβίασε την αρχή της εκατέρωθεν ακροάσεως, καθότι προέβη σε καταμερισμό της ευθύνης στην εσωτερική σχέση και, σιωπηρώς, σε τροποποίηση της αποφάσεως, η οποία ούτε ζητήθηκε, ούτε υπήρξε αντικείμενο επαρκούς συζητήσεως.

5)

Το Γενικό Δικαστήριο παρέβη επίσης την υποχρέωση αιτιολογήσεως, δεδομένου ότι το ουσιαστικό σκεπτικό της αποφάσεως δεν είναι αρκούντως σαφές, το δε Γενικό Δικαστήριο δεν εξέτασε τα επιχειρήματα της Επιτροπής περί της ευθύνης εις ολόκληρον.

6)

Τέλος, η απόφαση θίγει τη διακριτική ευχέρεια της Επιτροπής όσον αφορά τον προσδιορισμό των υπευθύνων.


9.7.2011   

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 204/18


Αναίρεση που άσκησε στις 16 Μαΐου 2011 η Siemens Transmission & Distribution Ltd κατά της αποφάσεως που εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο (δεύτερο τμήμα) στις 3 Μαρτίου 2011 στις συνεκδικασθείσες υποθέσεις T-122/07 έως Τ-124/07, Siemens AG Österreich κ.λπ. κατά Επιτροπής

(Υπόθεση C-232/11 P)

2011/C 204/32

Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική

Διάδικοι

Αναιρεσείουσα: Siemens Transmission & Distribution Ltd (εκπρόσωποι: H. Wollmann, F. Urlesberger, δικηγόροι)

Αντίδικοι κατ’ αναίρεση: Siemens AG Österreich, VA Tech Transmission & Distribution GmbH & Co. KEG, Siemens Transmission & Distribution SA, Nuova Magrini Galileo SpA, Ευρωπαϊκή Επιτροπή

Αιτήματα της αναιρεσείουσας

Η αναιρεσείουσα ζητεί από το Δικαστήριο:

να τροποποιήσει το σημείο 3, τέταρτη παύλα της αναιρεσιβαλλόμενης αποφάσεως, μειώνοντας το πρόστιμο που επιβλήθηκε στην Reyrolle κατά τουλάχιστον 7.400.000 ευρώ,

επικουρικώς, να αναιρέσει το σημείο 3 της αναιρεσιβαλλόμενης αποφάσεως στον βαθμό που αφορά την Reyrolle και να αναπέμψει την υπόθεση στο Γενικό Δικαστήριο,

σε κάθε περίπτωση, να καταδικάσει την καθής στα δικαστικά έξοδα της διαδικασίας.

Λόγοι αναιρέσεως και κύρια επιχειρήματα

Η αναιρεσείουσα προβάλλει παραβίαση της αρχής της εξατομικεύσεως των ποινών και των κυρώσεων. Κατά την άσκηση της αρμοδιότητάς του πλήρους δικαιοδοσίας, το Γενικό Δικαστήριο προέβη σε εσφαλμένη εφαρμογή του άρθρου 23, παράγραφος 3, του κανονισμού 1/2003, καθότι επέβαλε κυρώσεις στην επιχείρηση Rolls-Royce/Reyrolle για το χρονικό διάστημα 1988 έως 1998, όχι βάσει της καταστάσεως της εν λόγω επιχειρήσεως, αλλά αντιθέτως, βάσει της οικονομικής δύναμης μίας οικονομικής ενότητας η οποία δημιουργήθηκε μόλις μετά από πολλά έτη (με την πώληση της Reyrolle στην VA Technologie).

Επιπλέον, η αναιρεσείουσα προβάλλει παραβίαση των παγιωμένων στη νομολογία του Δικαστηρίου αρχών της ίσης μεταχείρισης και της αναλογικότητας. Στο πλαίσιο του άρθρου 31 του κανονισμού 1/2003, το Γενικό Δικαστήριο χρησιμοποίησε συστηματικά διαφορετικές μεθόδους υπολογισμού, οι οποίες περιήγαγαν την αναρεσείουσα αισθητά σε μειονεκτική θέση έναντι των υπολοίπων αποδεκτών προστίμων. Δεν φαίνεται να υπάρχει αντικειμενικός λόγος για την εν λόγω διαφορετική μεταχείριση.


9.7.2011   

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 204/18


Αναίρεση που άσκησαν στις 16 Μαΐου 2011 η Siemens Transmission & Distribution SA και η Nuova Magrini Galileo SpA κατά της απόφασης που εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο (δεύτερο τμήμα) στις 3 Μαρτίου 2011 στις συνεκδικασθείσες υποθέσεις T-122/07 έως T-124/07, Siemens AG Österreich κ.λπ. κατά Επιτροπής

(Υπόθεση C-233/11 P)

2011/C 204/33

Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική

Διάδικοι

Αναιρεσείουσες: Siemens Transmission & Distribution SA και Nuova Magrini Galileo SpA (εκπρόσωποι: H. Wollmann, F. Urlesberger, δικηγόροι)

Αντίδικοι κατ’ αναίρεση: Siemens AG Österreich, VA Tech Transmission & Distribution GmbH & Co. KEG, Siemens Transmission & Distribution Ltd, Ευρωπαϊκή Επιτροπή

Αιτήματα των αναιρεσειουσών

Οι αναιρεσείουσες ζητούν από το Δικαστήριο:

να αναιρέσει την απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου (δεύτερο τμήμα) της 3ης Μαρτίου 2011 στις συνεκδικασθείσες υποθέσεις Τ-122/07 έως Τ-124/07 ως προς το σημείο 2 του διατακτικού, καθόσον με το σημείο αυτό ακυρώθηκε το άρθρο 2, στοιχεία ι' και ια', της απόφασης C(2006) 6762 τελικό της Επιτροπής, της 24ης Ιανουαρίου 2007, στην υπόθεση COMP/F/38.899 — Εξοπλισμός μεταγωγής με μόνωση αερίου,

να αναιρέσει την παραπάνω απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου ως προς το σημείο 3, πρώτη περίπτωση, του διατακτικού, να επιβεβαιώσει το κύρος του άρθρου 2, στοιχεία ι' και ια', της απόφασης C(2006) 6762 τελικό της Επιτροπής και να αποφανθεί ως προς το άρθρο 2, στοιχείο ια', της εν λόγω απόφασης ότι καθένας από τους ευθυνόμενους εις ολόκληρον οφειλέτες πρέπει να επιβαρυνθεί έναντι των συνοφειλετών του με το ένα τρίτο του ποσού των 4 500 000 ευρώ,

επικουρικά, να αναιρέσει την παραπάνω απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου ως προς το σημείο 3, πρώτη περίπτωση, του διατακτικού και να αναπέμψει την υπόθεση στο Γενικό Δικαστήριο,

εν πάση περιπτώσει, να αναιρέσει την απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου ως προς το σημείο 7 του διατακτικού και να καταδικάσει την αναιρεσίβλητη στο σύνολο των δικαστικών εξόδων της υπόθεσης T-124/07 και της παρούσας αναιρετικής διαδικασίας.

Λόγοι αναιρέσεως και κύρια επιχειρήματα

Κατά τις αναιρεσείουσες, το Γενικό Δικαστήριο ακύρωσε επίσης, υπερακοντίζοντας το αίτημα των προσφευγουσών, το χρηματικό πρόστιμο που είχε επιβληθεί μόνο στη Schneider Electric SA και το πρόσθεσε κακώς στη συνολική οφειλή των αναιρεσειουσών. Γα τον λόγο αυτό, η αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση αντιβαίνει σε θεμελιώδεις αρχές του δικαίου. Το Γενικό Δικαστήριο παραβίασε συνεπώς την αρχή του ultra petita και δεν έλαβε υπόψη την αρχή ότι κανείς δεν μπορεί να ασκεί προσφυγή για λογαριασμό τρίτου, η οποία περιέχεται σιωπηρώς στο άρθρο 263 ΣΛΕΕ.

Επιπλέον, το Γενικό Δικαστήριο, υπερακοντίζοντας το αίτημα των προσφευγουσών, έθιξε τη νομική ισχύ της απόφασης της Επιτροπής έναντι της Schneider Electric SA. Η ανεπίτρεπτη αυτή προσβολή της νομικής ισχύος της απόφασης αντιβαίνει στην αρχή της ασφάλειας δικαίου.

Στις αναιρεσείουσες δεν δόθηκε καμία δυνατότητα να διατυπώσουν παρατηρήσεις επί ουσιωδών διαπιστώσεων του Γενικού Δικαστηρίου. Τούτο αποτελεί πλημμέλεια της ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου διαδικασίας, διότι έτσι προσβλήθηκε το δικαίωμα ακρόασης των αναιρεσειουσών, υπό την έννοια του άρθρου 6 της ΕΣΔΑ.


Γενικό Δικαστήριο

9.7.2011   

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 204/20


Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 24ης Μαΐου 2011 — NLG κατά Επιτροπής

(Συνεκδικασθείσες υποθέσεις T-109/05 και T-444/05) (1)

(Πρόσβαση στα έγγραφα - Κανονισμός (ΕΚ) 1049/2001 - Έγγραφα σχετικά με το κόστος που απορρέει από υποχρεώσεις παροχής δημόσιας υπηρεσίας στον τομέα των κρατικών ενισχύσεων - Άρνηση προσβάσεως - Εξαίρεση αφορώσα την προστασία των εμπορικών συμφερόντων τρίτου - Επαγγελματικό απόρρητο - Υποχρέωση αιτιολογήσεως - Ίση μεταχείριση - Έγγραφα προερχόμενα από κράτος μέλος)

2011/C 204/34

Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική

Διάδικοι

Προσφεύγουσα: Navigazione Libera del Golfo Srl (NLG), πρώην Navigazione Libera del Golfo SpA (Νάπολη, Ιταλία) (εκπρόσωποι: S. Ravenna και A. Abate, δικηγόροι)

Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: P. Costa de Oliveira και V. Di Bucci)

Παρεμβαίνοντες υπέρ της καθής: Ιταλική Δημοκρατία (εκπρόσωποι: αρχικώς I. Braguglia και M. Fiorilli, avvocato dello Stato, στη συνέχεια M. Fiorilli και R. Adam, και τέλος I. Bruni, avvocato dello Stato) (υπόθεση T-444/05)· Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης (εκπρόσωποι: B. Driessen και A. Vitro) (υπόθεση T-444/05)· Caremar SpA (Νάπολη) (εκπρόσωποι: αρχικώς G. M. Roberti, A. Franchi και G. Bellitti, στη συνέχεια G. M. Roberti, G. Bellitti και I. Perego, δικηγόροι) (υποθέσεις T-109/05 και T-444/05)

Αντικείμενο

Αίτημα ακυρώσεως των αποφάσεων D(2005) 997, της 3ης Φεβρουαρίου 2005, και D(2005) 9766, της 12ης Οκτωβρίου 2005, της Επιτροπής, με τις οποίες αυτή αρνήθηκε στην προσφεύγουσα την πρόσβαση σε ορισμένα στοιχεία που δεν περιλαμβάνονται στο δημοσιευθέν κείμενο της αποφάσεως 2005/163/ΕΚ της Επιτροπής, της 16ης Μαρτίου 2004, σχετικά με τις κρατικές ενισχύσεις που χορηγήθηκαν από την Ιταλία στις ναυτιλιακές εταιρείες Adriatica, Caremar, Siremar, Saremar και Toremar (Gruppo Tirrenia) (ΕΕ 2005, L 53, σ. 29).

Διατακτικό

Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:

1)

Ακυρώνει την απόφαση D(2005) 997 της Επιτροπής, της 3ης Φεβρουαρίου 2005, καθόσον αφορά την άρνηση προσβάσεως στα λεπτομερή στοιχεία του προσθέτου κόστους με το οποίο επιβαρύνεται ετησίως η Caremar SpA σχετικά με τις υπηρεσίες μεταφοράς επιβατών στο δρομολόγιο Νάπολη-Beverello/Capri τόσο με πορθμεία όσο και με ταχύπλοα σκάφη.

2)

Απορρίπτει την προσφυγή στην υπόθεση T-109/05 κατά τα λοιπά.

3)

Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή φέρει το ένα τρίτο των δικαστικών της εξόδων και το ένα τρίτο των εξόδων της Navigazione Libera del Golfo Srl (NLG), η δε τελευταία φέρει τα δύο τρίτα των δικαστικών της εξόδων και τα δύο τρίτα των εξόδων της Επιτροπής στην υπόθεση T-109/05.

4)

Η Caremar φέρει τα δικαστικά της έξοδα στην υπόθεση T-109/05.

5)

Ακυρώνει την απόφαση D(2005) 9766 της Επιτροπής, της 12ης Οκτωβρίου 2005.

6)

Καταδικάζει την Ευρωπαϊκή Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα στην υπόθεση T-444/05.

7)

Η Ιταλική Δημοκρατία, το Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης και η Caremar φέρουν τα δικαστικά τους έξοδα.


(1)  EE C 106 της 30.4.2005.


9.7.2011   

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 204/20


Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 24ης Μαΐου 2011 — Batchelor κατά Επιτροπής

(Υπόθεση T-250/08) (1)

(Πρόσβαση στα έγγραφα - Κανονισμός 1049/2001 - Έγγραφα που αντηλλάγησαν στο πλαίσιο εκτιμήσεως της συμβατότητας προς το κοινοτικό δίκαιο των μέτρων που ελήφθησαν στον τομέα τηλεοπτικών δραστηριοτήτων - Άρνηση προσβάσεως - Εξαίρεση σχετικά με τη διαδικασία λήψεως αποφάσεων - Εξαίρεση σχετικά με την προστασία του σκοπού επιθεωρήσεως, έρευνας και οικονομικού ελέγχου)

2011/C 204/35

Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική

Διάδικοι

Προσφεύγων: Edward William Batchelor (Βρυξέλλες, Βέλγιο) (εκπρόσωποι: αρχικώς F. Young, solicitor, A. Barav, barrister, και D. Reymond, δικηγόρος, στη συνέχεια A. Barav, D. Reymond και F. Carlin, barrister)

Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: αρχικώς C. Docksey, C. O’Reilly και P. Costa de Oliveira, στη συνέχεια C. O’Reilly και P. Costa de Oliveira)

Παρεμβαίνον υπέρ του προσφεύγοντος: Βασίλειο της Δανίας (εκπρόσωποι: B. Weis Fogh και S. Juul Jørgensen)

Παρεμβαίνον υπέρ της καθής: Βασίλειο της Μεγάλης Βρετανίας και της Βόρειας Ιρλανδίας (εκπρόσωποι: αρχικώς S. Behzadi-Spencer, L. Seeboruth και I. Rao, στη συνέχεια I. Rao, επικουρούμενη από τους G. Facenna και T. de la Mare, barristers)

Αντικείμενο

Αφενός, αίτημα ακυρώσεως της αποφάσεως του Γενικού Γραμματέα της Επιτροπής της 16ης Μαΐου 2008 με την οποία δεν επιτράπηκε η πρόσβαση σε ορισμένα έγγραφα που αντηλλάγησαν στο πλαίσιο εκτιμήσεως της συμβατότητας προς το κοινοτικό δίκαιο των μέτρων που έλαβε το Ηνωμένο Βασίλειο της Μεγάλης Βρετανίας και της Βόρειας Ιρλανδίας βάσει του άρθρου 3α της οδηγίας 89/552/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 3ης Οκτωβρίου 1989, για τον συντονισμό ορισμένων νομοθετικών, κανονιστικών και διοικητικών διατάξεων των κρατών μελών σχετικά με την άσκηση τηλεοπτικών δραστηριοτήτων (ΕΕ L 298, σ. 23), και, αφετέρου, αίτημα ακυρώσεως της σιωπηρής αποφάσεως περί απορρίψεως της ίδιας αιτήσεως, η οποία θεωρείται ότι εκδόθηκε στις 9 Απριλίου 2008.

Διατακτικό

Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:

1)

Απορρίπτει ως απαράδεκτη την προσφυγή κατά της σιωπηρής απορριπτικής αποφάσεως που θεωρείται ότι εκδόθηκε στις 9 Απριλίου 2008.

2)

Ακυρώνει την απόφαση του Γενικού Γραμματέα της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, της 16ης Μαΐου 2008, πέραν του μέτρου στο οποίο αφορά τα στοιχεία που περιέχονται στα δύο πρώτα παραρτήματα του εγγράφου της 19ης Φεβρουαρίου 2007, ως προς τα οποία προβλήθηκε η εξαίρεση του άρθρου 4, παράγραφος 2, πρώτη περίπτωση, του κανονισμού 1049/2001.

3)

Η Επιτροπή φέρει, εκτός των εξόδων της, και τα έξοδα στα οποία υποβλήθηκε ο Edward William Batchelor.

4)

Το Ηνωμένο Βασίλειο της Μεγάλης Βρετανίας και της Βόρειας Ιρλανδίας φέρει τα έξοδά του, καθώς και τα έξοδα στα οποία υποβλήθηκε ο E. W. Batchelor λόγω της παρεμβάσεως του.

5)

Το Βασίλειο της Δανίας φέρει τα δικαστικά του έξοδα.


(1)  ΕΕ C 209 της 15.8.2008.


9.7.2011   

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 204/21


Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 25ης Μαΐου 2011 — Prinz von Hannover κατά ΓΕΕΑ (Απεικόνιση οικοσήμου)

(Υπόθεση T-397/09) (1)

(Κοινοτικό σήμα - Αίτηση καταχωρίσεως κοινοτικού εικονιστικού σήματος που απεικονίζει οικόσημο - Απόλυτος λόγος απαραδέκτου - Απομίμηση από εραλδικής απόψεως του εμβλήματος κράτους - Άρθρο 7, παράγραφος 1, στοιχείο η', του κανονισμού (ΕΚ) 207/2009 - Άρθρο 6β της Συμβάσεως των Παρισίων)

2011/C 204/36

Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική

Διάδικοι

Προσφεύγων: Ernst August Prinz von Hannover Herzog zu Braunschweig und Lüneburg (Ανόβερο, Γερμανία) (εκπρόσωποι: R. Stötzel και J. Hilger, δικηγόροι)

Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (εκπρόσωπος: G. Schneider)

Αντικείμενο

Προσφυγή κατά της αποφάσεως του πρώτου τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ της 23ης Ιουλίου 2009 (υπόθεση R 1361/2008-1), αφορώσας αίτηση καταχωρίσεως ως κοινοτικού σήματος του εικονιστικού σημείου που αναπαριστά το οικόσημο του Οίκου του Ανόβερου.

Διατακτικό

Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:

1)

Απορρίπτει την προσφυγή.

2)

Καταδικάζει τον Ernst August Prinz von Hannover Herzog zu Braunschweig und Lüneburg στα δικαστικά έξοδα.


(1)  ΕΕ C 297 της 5.12.2009.


9.7.2011   

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 204/21


Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 24ης Μαΐου 2011 — ancotel κατά ΓΕΕΑ — Acotel (ancotel.)

(Υπόθεση T-408/09) (1)

(Κοινοτικό σήμα - Διαδικασία ανακοπής - Αίτηση καταχωρίσεως εικονιστικού κοινοτικού σήματος ancotel - Προγενέστερο εικονιστικό κοινοτικό σήμα ACOTEL - Σχετικός λόγος απαραδέκτου - Κίνδυνος συγχύσεως - Άρθρο 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού (ΕΚ) 207/2009 - Ενδιαφερόμενο κοινό)

2011/C 204/37

Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική

Διάδικοι

Προσφεύγουσα: ancotel GmbH (Φρανκφούρτη επί του Μάιν, Γερμανία,) (εκπρόσωπος: H. Truelsen, δικηγόρος)

Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (εκπρόσωπος: S. Schäffner)

Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ, παρεμβαίνουσα ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου: Acotel SpA (Ρώμη, Ιταλία) (εκπρόσωποι: αρχικώς D. De Simone και D. Demarinis, δικηγόροι, στη συνέχεια D. De Simone, D. Demarinis και J. Wrede, δικηγόροι)

Αντικείμενο

Προσφυγή κατά της αποφάσεως του πρώτου τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ, της 19ης Ιουνίου 2009 (υπόθεση R 1385/2008-1), σχετικά με διαδικασία ανακοπής μεταξύ της Acotel SpA και της ancotel GmbH.

Διατακτικό

Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:

1)

Ακυρώνει την απόφαση του πρώτου τμήματος προσφυγών του Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (ΓΕΕΑ), της 19ης Ιουνίου 2009 (υπόθεση R 1385/2008-1).

2)

Το ΓΕΕΑ φέρει τα δικαστικά έξοδά του καθώς και τα έξοδα στα οποία υποβλήθηκε η ancotel GmbH.

3)

Η Acotel SpA φέρει τα δικαστικά έξοδά της.


(1)  ΕΕ C 312 της 19.12.2009.


9.7.2011   

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 204/22


Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 25ης Μαΐου 2011 — São Paulo Alpargatas κατά ΓΕΕΑ — Fischer (BAHIANAS LAS ORIGINALES)

(Υπόθεση T-422/09) (1)

(Κοινοτικό σήμα - Διαδικασία ανακοπής - Αίτηση καταχωρίσεως εικονιστικού κοινοτικού σήματος BAHIANAS LAS ORIGINALES - Προγενέστερο εικονιστικό κοινοτικό σήμα και προγενέστερο εικονιστικό εθνικό σήμα havaianas, καθώς και προγενέστερο λεκτικό εθνικό σήμα HAVAIANAS - Σχετικός λόγος απαραδέκτου - Κίνδυνος συγχύσεως - Ομοιότητα των σημείων - Άρθρο 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού (ΕΚ) 207/2009)

2011/C 204/38

Γλώσσα διαδικασίας: η ισπανική

Διάδικοι

Προσφεύγουσα: São Paulo Alpargatas, SA (São Paulo, Βραζιλία) (εκπρόσωποι: P. Merino Baylos και A. Velázquez Ibáñez, δικηγόροι)

Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (εκπρόσωπος: J. Crespo Carrillo)

Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ, παρεμβαίνων ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου: Enrique Fischer (Μπουένος Άιρες, Αργεντινή) (εκπρόσωποι: αρχικώς E. Rasche Aparicio, στη συνέχεια M. de Justo Bailey, δικηγόροι)

Αντικείμενο

Προσφυγή κατά της αποφάσεως του δευτέρου τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ της 17ης Αυγούστου 2009 (υπόθεση R 1477/2008-2), σχετικά με διαδικασία ανακοπής μεταξύ της São Paulo Alpargatas, SA και του Enrique Fischer.

Διατακτικό

Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:

1)

Ακυρώνει την απόφαση του δευτέρου τμήματος προσφυγών του Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (ΓΕΕΑ) (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (ΓΕΕΑ) της 17ης Αυγούστου 2009 (υπόθεση R 1477/2008-2).

2)

Το ΓΕΕΑ φέρει τα δικαστικά έξοδά του καθώς και τα έξοδα στα οποία υποβλήθηκε η São Paulo Alpargatas, SA.

3)

Ο Enrique Fischer φέρει τα δικαστικά έξοδά του.


(1)  ΕΕ C 297 της 5.12.2009.


9.7.2011   

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 204/22


Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 24ης Μαΐου 2011 — Space Beach Club κατά ΓΕΕΑ — Flores Gómez (SpS space of sound)

(Υπόθεση T-144/10) (1)

(Κοινοτικό σήμα - Διαδικασία ανακοπής - Αίτηση καταχωρίσεως εικονιστικού κοινοτικού σήματος SpS space of sound - Προγενέστερα εικονιστικά εθνικά και κοινοτικά σήματα space ibiza, space DANCE BARCELONA, space DANCE MADRID, space DANCE VALENCIA, space DANCE MALLORCA, space DANCE EIVISSA, space SPACE IBIZA WORLD, space DANCE και προγενέστερο λεκτικό εθνικό σήμα SPACE VIVA - Σχετικός λόγος απαραδέκτου - Έλλειψη κινδύνου συγχύσεως - Δεν υπάρχει ομοιότητα μεταξύ των σημείων - Άρθρο 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού (ΕΚ) 207/2009)

2011/C 204/39

Γλώσσα διαδικασίας: η ισπανική

Διάδικοι

Προσφεύγουσα: Space Beach Club, SA (San Jorge, Ίμπιζα, Ισπανία) (εκπρόσωπος: A. I. Alejos Cutili, δικηγόρος)

Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (εκπρόσωπος: J. F. Crespo Carrillo)

Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ, παρεμβαίνων ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου: Miguel Ángel Flores Gómez (Μαδρίτη, Ισπανία) (εκπρόσωποι: A. J. Vela Ballesteros και B. C. Lamas Begué, δικηγόροι)

Αντικείμενο

Προσφυγή κατά της αποφάσεως του δευτέρου τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ της 18ης Ιανουαρίου 2010 (υπόθεση R 766/2009-2), σχετικά με διαδικασία ανακοπής μεταξύ Space Beach Club, SA και Miguel Ángel Flores Gómez.

Διατακτικό

Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:

1)

Απορρίπτει την προσφυγή.

2)

Καταδικάζει τη Space Beach Club, SA στα δικαστικά έξοδα.


(1)  ΕΕ C 134 της 22.5.2010.


9.7.2011   

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 204/22


Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 24ης Μαΐου 2011 — Longevity Health Products κατά ΓΕΕΑ — Tecnifar (E-PLEX)

(Υπόθεση T-161/10) (1)

(Κοινοτικό σήμα - Διαδικασία ανακοπής - Αίτηση καταχωρίσεως λεκτικού κοινοτικού σήματος E-PLEX - Προγενέστερο λεκτικό εθνικό σήμα EPILEX - Σχετικός λόγος απαραδέκτου - Κίνδυνος συγχύσεως - Ομοιότητα των σημείων - Άρθρο 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού (ΕΚ) 207/2009)

2011/C 204/40

Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική

Διάδικοι

Προσφεύγουσα: Longevity Health Products, Inc. (Nassau, Μπαχάμες) (εκπρόσωπος: J. Korab, δικηγόρος)

Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (εκπρόσωπος: R. Pethke)

Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ: Tecnifar — Industria Tecnica Farmaceutica, SA (Λισσαβώνα, Πορτογαλία)

Αντικείμενο

Προσφυγή κατά της αποφάσεως του τετάρτου τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ της 5ης Φεβρουαρίου 2010 (υπόθεση R 662/2009-4), σχετικά με διαδικασία ανακοπής μεταξύ Tecnifar — Industria Tecnica Farmaceutica, SA και Longevity Health Products, Inc.

Διατακτικό

Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:

1)

Απορρίπτει την προσφυγή.

2)

Καταδικάζει τη Longevity Health Products, Inc. στα δικαστικά έξοδα.


(1)  ΕΕ C 148 της 5.6.2010.


9.7.2011   

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 204/23


Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 24ης Μαΐου 2011 — Euro-Information κατά ΓΕΕΑ (EURO AUTOMATIC CASH)

(Υπόθεση T-392/10) (1)

(Κοινοτικό σήμα - Αίτηση καταχωρίσεως λεκτικού κοινοτικού σήματος EURO AUTOMATIC CASH - Απόλυτοι λόγοι απαραδέκτου - Περιγραφικός χαρακτήρας - Άρθρο 7, παράγραφος 1, στοιχείο γ', του κανονισμού (ΕΚ) 207/2009)

2011/C 204/41

Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική

Διάδικοι

Προσφεύγουσα: Euro-Information — Européenne de traitement de l'information (Στρασβούργο, Γαλλία) (εκπρόσωπος: A. Grolée, δικηγόρος)

Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (εκπρόσωπος: A. Folliard-Monguiral)

Αντικείμενο

Προσφυγή κατά της αποφάσεως του δευτέρου τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ της 17ης Ιουνίου 2010 (υπόθεση R 892/2010-2), σχετικά με την αίτηση καταχωρίσεως του λεκτικού σημείου EURO AUTOMATIC CASH ως κοινοτικού σήματος.

Διατακτικό

Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:

1)

Απορρίπτει την προσφυγή.

2)

Καταδικάζει την Euro-Information — Européenne de traitement de l’information στα δικαστικά έξοδα.


(1)  ΕΕ C 301 της 6.11.2010.


9.7.2011   

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 204/23


Διάταξη του Γενικού Δικαστηρίου της 19ης Μαΐου 2011 — Formenti Seleco κατά Επιτροπής

(Υπόθεση T-210/09) (1)

(Συμφωνία συνδέσεως ΕΟΚ-Τουρκίας - Εισαγωγή έγχρωμων τηλεοράσεων από την Τουρκία - Αγωγή αποζημιώσεως - Παραγραφή - Απαράδεκτο)

2011/C 204/42

Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική

Διάδικοι

Ενάγουσα: Formenti Seleco SpA (Μιλάνο, Ιταλία) (εκπρόσωποι: A. Malatesta, G. Terracciano και S. Malatesta, δικηγόροι)

Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: T. Scharf και D. Grespan)

Αντικείμενο

Αγωγή αποζημιώσεως με την οποία ζητείται η αποκατάσταση της ζημίας που ισχυρίζεται ότι υπέστη η ενάγουσα λόγω της παραλείψεως της Επιτροπής να λάβει τα αναγκαία μέτρα για να εμποδίσει κανονιστική πρακτική που ακολούθησαν οι τουρκικές αρχές, κατά παράβαση της Συμφωνίας συνδέσεως μεταξύ της Ευρωπαϊκής Οικονομικής Κοινότητας και της Τουρκίας, όσον αφορά τον καθορισμό της καταγωγής των έγχρωμων τηλεοράσεων που εισάγονται στην Κοινότητα από την Τουρκία.

Διατακτικό

Το Γενικό Δικαστήριο:

1)

Απορρίπτει την αγωγή αποζημιώσεως ως απαράδεκτη.

2)

Καταδικάζει την Formenti Seleco SpA στα δικαστικά έξοδα.


(1)  ΕΕ C 167 της 18.7.2009.


9.7.2011   

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 204/23


Διάταξη του Γενικού Δικαστηρίου της 23ης Μαΐου 2011 — Prezes Urzędu Komunikacji Elektronicznej κατά Επιτροπής

(Υπόθεση T-226/10) (1)

(Προσφυγή ακυρώσεως - Εκπροσώπηση από δικηγόρους μη έχοντας την ιδιότητα τρίτου - Απαράδεκτο)

2011/C 204/43

Γλώσσα διαδικασίας: η πολωνική

Διάδικοι

Προσφεύγουσα: Prezes Urzędu Komunikacji Elektronicznej (Βαρσοβία, Πολωνία) (εκπρόσωποι: H. Gruszecka και D. Pawłowska, δικηγόροι)

Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: G. Braun και K. Mojzesowicz)

Αντικείμενο

Αίτημα ακυρώσεως της αποφάσεως C(2010) 1234 της Επιτροπής, της 3ης Μαρτίου 2010, που εκδόθηκε κατ’ εφαρμογήν του άρθρου 7, παράγραφος 4, της οδηγίας 2002/21/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 7ης Μαρτίου 2002 (EE L 108, σ. 33), που διατάσσει την πολωνική ρυθμιστική αρχή στον τομέα των υπηρεσιών ηλεκτρονικών επικοινωνιών και ταχυδρομείων να ανακαλέσει δύο κοινοποιηθέντα σχέδια μέτρων σχετικά με την εθνική αγορά χονδρικής διαμεταγωγής δεδομένων IP (transit IP) (υπόθεση PL/2009/1019) και την αγορά χονδρικής ανταλλαγής δεδομένων (peering IP) με το δίκτυο της Telekomunikacja Polska S.A. (TP) (υπόθεση PL/2009/1020).

Διατακτικό

Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:

1)

Απορρίπτει την προσφυγή ως απαράδεκτη.

2)

Καταδικάζει την Prezes Urzędu Komunikacji Elektronicznej στα δικαστικά έξοδα.


(1)  ΕΕ C 209 της 31.7.2010.


9.7.2011   

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 204/24


Αγωγή της 18ης Απριλίου 2011 — Staelen κατά Διαμεσολαβητή

(Υπόθεση T-217/11)

2011/C 204/44

Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική

Διάδικοι

Ενάγουσα: Claire Staelen (Bridel, Λουξεμβούργο) (εκπρόσωποι: L. Levi και M. Vandenbussche, δικηγόροι)

Εναγόμενος: Ευρωπαίος Διαμεσολαβητής

Αιτήματα της ενάγουσας

Η ενάγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:

να υποχρεώσει τον Διαμεσολαβητή να καταβάλει στην ενάγουσα καθαρό ποσό 559 382,13 ευρώ προς αποκατάσταση της ζημίας για το παρελθόν, πλέον τόκων υπερημερίας υπολογιζομένων με βάση το επιτόκιο της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας, προσαυξημένο κατά δύο ποσοστιαίες μονάδες,

να υποχρεώσει τον Διαμεσολαβητή να καταβάλει στο κοινοτικό ταμείο συντάξεων, για λογαριασμό της ενάγουσας, τις συνταξιοδοτικές εισφορές που αντιστοιχούν στις βασικές αποδοχές για το διάστημα από τον Ιούνιο 2005 μέχρι τον Απρίλιο 2011, ήτοι εισφορές υπολογιζόμενες επί συνολικού ποσού 482 225,97 ευρώ,

να υποχρεώσει τον Διαμεσολαβητή να καταβάλει μηνιαίως στην ενάγουσα, από τον Μάιο 2011 μέχρι τον Μάρτιο 2026, τα ποσά που αντιστοιχούν στις καθαρές αποδοχές υπαλλήλων της ομάδας καθηκόντων AD με εισαγωγικό βαθμό AD 9 κλιμάκιο 2, δεύτερο έτος, λαμβάνοντας υπόψη τη συνήθη σταδιοδρομία ενός υπαλλήλου του ιδίου βαθμού, πλέον των αντίστοιχων συνταξιοδοτικών εισφορών υπέρ της ενάγουσας καθώς και των εισφορών προς το ταμείο ασφαλίσεως υγείας,

να υποχρεώσει τον Διαμεσολαβητή να καταβάλει στην ενάγουσα το ποσό των 50 000 ευρώ ως χρηματική ικανοποίηση για την ηθική βλάβη,

να καταδικάσει τον Διαμεσολαβητή στα δικαστικά έξοδα.

Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα

Προς στήριξη της αγωγής της η ενάγουσα προβάλλει τέσσερις ισχυρισμούς.

1)

Ο πρώτος ισχυρισμός στηρίζεται στην παράλειψη διενέργειας κάθε αναγκαίας έρευνας για τη διερεύνηση ενδεχόμενης περιπτώσεως κακής διοικήσεως στο πλαίσιο της εξετάσεως του φακέλου της ενάγουσας από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο. Η ενάγουσα προσάπτει στον εναγόμενο υπαίτια συμπεριφορά και, συνακόλουθα, παράβαση του άρθρου 3, παράγραφος 1, της αποφάσεως 94/262/ΕΚΑΧ, ΕΚ, Ευρατόμ, σχετικά με το καθεστώς του ευρωπαίου διαμεσολαβητή και τους γενικούς όρους άσκησης των καθηκόντων του (ΕΕ L 113, 1994, σ. 15).

2)

Ο δεύτερος ισχυρισμός στηρίζεται σε πρόδηλο σφάλμα εκτιμήσεως, στο μέτρο που ο εναγόμενος υπερέβη τα όρια της εξουσίας εκτιμήσεως που διέθετε για την εξέταση του βάσιμου της καταγγελίας και άσκησε πλημμελώς τα καθήκοντά του με συνέπεια να προξενήσει ζημία στην ενάγουσα.

3)

Ο τρίτος ισχυρισμός στηρίζεται σε έλλειψη αμεροληψίας, αντικειμενικότητας και ανεξαρτησίας, σε κακή πίστη και σε κατάχρηση εξουσίας, στο μέτρο που ο εναγόμενος αφενός, είχε συνάψει συμφωνία συνεργασίας με το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και, αφετέρου, παρέκαμψε χωρίς αιτιολόγηση τα βασικά ζητήματα της καταγγελίας.

4)

Ο τέταρτος ισχυρισμός στηρίζεται σε προσβολή των αρχών της αρωγής και της χρηστής διοικήσεως. Η ενάγουσα προσάπτει στον εναγόμενο, πρώτον, ότι δεν έλαβε υπόψη το σύνολο των στοιχείων τα οποία ήταν ικανά να καθορίσουν την απόφασή του στο πλαίσιο της εξετάσεως της καταστάσεως της ενάγουσας, δεύτερον, ότι αρνήθηκε να παράσχει τα έγγραφα επί των οποίων στήριξε την απόφασή του και, τρίτον, ότι δεν τήρησε τον κανόνα περί εύλογης διάρκειας της διαδικασίας.


9.7.2011   

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 204/24


Προσφυγή της 28ης Απριλίου 2011 — Ελληνική Δημοκρατία κατά Επιτροπής

(Υπόθεση T-233/11)

2011/C 204/45

Γλώσσα διαδικασίας: η ελληνική

Διάδικοι

Προσφεύγουσα: Ελληνική Δημοκρατία (εκπρόσωποι: Β. Ασημακόπουλος, Γ. Κανελλόπουλος, Α. Ιωσηφίδου και Π. Μυλωνόπουλος)

Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή

Αιτήματα της προσφεύγουσας

Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:

Να ακυρώσει την προσβαλλόμενη απόφαση και

Να καταδικάσει την Επιτροπή στην καταβολή των δικαστικών εξόδων.

Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα

Με την παρούσα προσφυγή η προσφεύγουσα ζητεί την ακύρωση της απόφασης της Ευρωπαϊκής Επιτροπής της 23ης Φεβρουαρίου 2011, Ε(2011) 1006 τελικό, σχετικά με την κρατική ενίσχυση αριθ. C 48/2008 (πρώην ΝΝ 61/2008), που εφάρμοσε η Ελλάδα υπέρ της Ελληνικός Χρυσός Α.Ε.

Η προσφεύγουσα προβάλλει τους εξής λόγους ακύρωσης:

 

Η προσφεύγουσα ισχυρίζεται, πρώτον, ότι η καθής παραβίασε τις διατάξεις των Συνθηκών (άρθρα 107, παράγραφος 1 και 108, παράγραφος 2 ΣΛΕΕ, πρώην άρθρα 87, παράγραφος 1, και 88, παράγραφος 2, ΕΚ) ερμηνεύοντας και εφαρμόζοντάς τες εσφαλμένα, κατά πλάνη περί τη συνδρομή και την εκτίμηση των πραγματικών περιστατικών σχετικά με την έννοια των κρατικών ενισχύσεων.

 

Προς στήριξη του πρώτου σκέλους του λόγου αυτού, σε σχέση με το μέτρο κρατικής ενίσχυσης αρ. 1 (πώληση των μεταλλείων Κασσάνδρας σε τιμή χαμηλότερη της αγοραίας αξίας τους) προβάλλεται: (α) εσφαλμένη εκτίμηση σε σχέση με το υποστατό της ενίσχυσης, εκ της πρόδηλης πλάνης ως προς την ιδιότητα του Δημοσίου ως απλού διαμεσολαβητή και την απουσία εμπλοκής κρατικών πόρων κατά την επίμαχη μεταβίβαση, (β) (επικουρικά) εσφαλμένη εκτίμηση ως προς την εφαρμογή του κριτηρίου του ιδιώτη επενδυτή, (γ) (άλλως, επικουρικά) πεπλανημένη εκτίμηση ως προς τη χορήγηση πλεονεκτήματος, εκ του προδήλως εσφαλμένου υπολογισμού της αξίας των μεταλλείων, της γης και του αποθέματος συμπυκνωμάτων, καθώς και της δήθεν πραγματικής, κατά το χρόνο της πώλησης, λειτουργίας των μεταλλείων, (δ) (άλλως, επικουρικά) πεπλανημένη εκτίμηση σχετικά με τη νόθευση του ανταγωνισμού και τον επηρεασμό των συναλλαγών των κρατών μελών.

 

Προς στήριξη του δεύτερου σκέλους του πρώτου λόγου, σε σχέση με το μέτρο κρατικής ενίσχυσης αρ. 2 (απαλλαγή καταβολής φόρων μεταβίβασης) προβάλλεται εσφαλμένη εκτίμηση του αποδιδόμενου πλεονεκτήματος, καθώς και της αποδιδόμενης νόθευσης του ανταγωνισμού και του επηρεασμού των συναλλαγών των κρατών μελών.

 

Βάσει του δεύτερου λόγου ακύρωσης, η προσφεύγουσα ισχυρίζεται ότι η καθής παραβίασε τις διατάξεις του άρθρου 14, παράγραφος 1, εδάφιο β', του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 659/1999 (1) σχετικά με την απαίτηση ανάκτησης της ενίσχυσης, κατά παράβαση των αρχών της αναλογικότητας, της καλόπιστης συνεργασίας, της ασφάλειας δικαίου και της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης.

 

Προς στήριξη του λόγου τούτου προβάλλεται, ότι υπό το φως των αρχών αυτών η καθής έσφαλε κατά την επιχειρηθείσα στάθμιση μεταξύ της απειλούμενης νόθευσης του ανταγωνισμού και του οφέλους από τη συνέχιση της δραστηριότητας των επίμαχων μεταλλείων.

 

Τέλος, βάσει του τρίτου λόγου ακύρωσης, η προσφεύγουσα θεωρεί ότι η καθής παραβίασε τους κανόνες αιτιολογίας (άρθρο 296 ΣΛΕΕ, πρώην άρθρο 253 ΕΚ), σχετικά με την ύπαρξη κρατικής ενίσχυσης, καθώς και σχετικά με το συμβατό της προς την εσωτερική αγορά.

 

Προς στήριξη του λόγου τούτου προβάλλεται, ότι η καθής δεν εξήγησε γιατί το προερχόμενο καθαρά από ιδιωτικούς πόρους τίμημα της πώλησης των μεταλλείων Κασσάνδρας συνιστά άμεση ή έμμεση απώλεια κρατικών πόρων που να μπορεί να καταλογιστεί στο Δημόσιο, ούτε γιατί θεώρησε ως καταβλητέους στην προκειμένη περίπτωση αμφότερους τους φόρους μεταβίβασης μεταλλείων και μεταβίβασης γης, και όχι μόνον το φόρο μεταλλείων. Επί πλέον, για τον υπολογισμό της αξίας των μεταλλείων, της γης και του αποθέματος μεταλλευμάτων, η καθής δεν εξήγησε τη χορήγηση πλεονεκτήματος, στηριζόμενη επιλεκτικά εν μέρει στην έκθεση Behre Dolbear και εν μέρει σε δική της αυθαίρετη επιχειρηματολογία την οποία επίσης αντιφατικά εφάρμοσε σε σχέση με την αρνητική αξία των αργούντων μεταλλείων.


(1)  Κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 659/1999 του Συμβουλίου, της 22ας Μαρτίου 1999, για τη θέσπιση λεπτομερών κανόνων εφαρμογής του άρθρου 93 της Συνθήκης ΕΚ.


9.7.2011   

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 204/25


Προσφυγή της 4ης Μαΐου 2011 — Lidl Stiftung κατά ΓΕΕΑ — Lactimilk (BELLRAM)

(Υπόθεση T-237/11)

2011/C 204/46

Γλώσσα του δικογράφου της προσφυγής: η αγγλική

Διάδικοι

Προσφεύγουσα: Lidl Stiftung & Co. KG (Neckarsulm, Γερμανία) (εκπρόσωπος: T. Träger, δικηγόρος)

Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα)

Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών: Lactimilk SA (Μαδρίτη, Ισπανία)

Αιτήματα της προσφεύγουσας

Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:

να ακυρώσει την απόφαση που εξέδωσε την 1η Μαρτίου 2011 το τέταρτο τμήμα προσφυγών του Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) επί της υποθέσεως R 1154/2009-4·

να καταδικάσει το καθού στα δικαστικά έξοδα.

Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα

Αιτούσα την καταχώριση του κοινοτικού σήματος: η προσφεύγουσα

Σήμα προς καταχώριση: το λεκτικό σήμα «BELLRAM», για προϊόντα της κλάσεως 29 — αίτηση καταχωρίσεως κοινοτικού σήματος αριθ. 5074281

Δικαιούχος του κατά τη διαδικασία ανακοπής αντιταχθέντος σήματος ή σημείου: η αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών

Αντιταχθέν σήμα ή σημείο: το καταχωρισθέν με αριθ. 2414439 ισπανικό εικονιστικό σήμα «RAM», για προϊόντα της κλάσεως 29· το καταχωρισθέν με αριθ. 98550 ισπανικό εικονιστικό σήμα «Ram», για προϊόντα της κλάσεως 29· το καταχωρισθέν με αριθ. 151890 ισπανικό λεκτικό σήμα «RAM», για προϊόντα της κλάσεως 29

Απόφαση του τμήματος ανακοπών: δέχθηκε την ανακοπή

Απόφαση του τμήματος προσφυγών: απόρριψη της προσφυγής

Προβαλλόμενοι λόγοι ακυρώσεως: η προσφεύγουσα προβάλλει πέντε λόγους ακυρώσεως προς στήριξη της προσφυγής της.

Με τον πρώτο λόγο ακυρώσεως, η προσφεύγουσα διατείνεται ότι η προσβαλλόμενη απόφαση αντιβαίνει στα άρθρα 63, παράγραφος 2, 75 και 76 του κανονισμού (ΕΚ) 207/2009 του Συμβουλίου (στο εξής: κανονισμού για το κοινοτικό σήμα), ενώ επίσης προβάλλει προσβολή του δικαιώματός της ακροάσεως, καθόσον το τμήμα προσφυγών δεν κάλεσε τους διαδίκους να τοποθετηθούν επί της προθέσεώς του να στηρίξει την απόφασή του σε προγενέστερο σήμα διαφορετικό από εκείνο στο οποίο στηρίχθηκε η εκτίμηση του τμήματος ανακοπών.

Με τον δεύτερο λόγο ακυρώσεως, η προσφεύγουσα υποστηρίζει ότι η προσβαλλόμενη απόφαση αντιβαίνει στο άρθρο 41 του κανονισμού για το κοινοτικό σήμα, σε συνδυασμό με τον κανόνα 15, παράγραφος 2, στοιχείο στ', του κανονισμού εφαρμογής, καθόσον το τμήμα προσφυγών έλαβε υπόψη προϊόντα τα οποία δεν είχαν προσδιορισθεί δεόντως με την ανακοπή, ούτε εντός της προθεσμίας ασκήσεώς της.

Με τον τρίτο λόγο ακυρώσεως, η προσφεύγουσα διατείνεται ότι η προσβαλλόμενη απόφαση αντιβαίνει στα άρθρα 15 και 42, παράγραφοι 2 και 3, του κανονισμού για το κοινοτικό σήμα, καθόσον το τμήμα προσφυγών δεν εκτίμησε ορθώς τη φύση των καταχωρισθέντων προϊόντων, λαμβανομένων υπόψη των προσκομισθέντων αποδεικτικών στοιχείων περί χρήσεως.

Με τον τέταρτο λόγο ακυρώσεως, η προσφεύγουσα υποστηρίζει ότι η προσβαλλόμενη απόφαση αντιβαίνει στο άρθρο 76 του κανονισμού για το κοινοτικό σήμα, σε συνδυασμό με τους κανόνες 19, παράγραφοι 1 και 3, και 50, παράγραφος 1, του κανονισμού εφαρμογής, καθόσον το τμήμα προσφυγών στηρίχθηκε στην προβληθείσα ύπαρξη ενισχυμένου διακριτικού χαρακτήρα του προγενέστερου σήματος.

Τέλος, με τον πέμπτο λόγο ακυρώσεως, η προσφεύγουσα υποστηρίζει ότι η προσβαλλόμενη απόφαση αντιβαίνει στο άρθρο 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού για το κοινοτικό σήμα, για τον λόγο ότι κακώς δέχθηκε το τμήμα προσφυγών την ύπαρξη έντονης ομοιότητας μεταξύ των προϊόντων. Όσον αφορά την ομοιότητα μεταξύ των σημείων, το τμήμα προσφυγών δεν δέχθηκε ότι τα σημεία διέφεραν μεταξύ τους ή ότι εμφάνιζαν μικρή ομοιότητα, λόγω του ομοιόμορφου χαρακτήρα του όρου «BELLRAM» στην ισπανική γλώσσα. Δεν μπορεί να υπάρξει σύγχυση μεταξύ των σημείων «BELLRAM» και «RAM» διότι τα προϊόντα εμφανίζουν μικρή ομοιότητα μεταξύ τους, τα δε σημεία διαφέρουν ή εμφανίζουν μικρή ομοιότητα μεταξύ τους.


9.7.2011   

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 204/26


Προσφυγή της 3ης Μαΐου 2011 — Sigma Alimentos Exterior κατά Ευρωπαϊκής Επιτροπής

(Υπόθεση T-239/11)

2011/C 204/47

Γλώσσα διαδικασίας: η ισπανική

Διάδικοι

Προσφεύγουσα: Sigma Alimentos Exterior, SL (Μαδρίτη, Ισπανία) (εκπρόσωπος: M. Ferre Navarrete, δικηγόρος)

Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή

Αιτήματα της προσφεύγουσας

Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:

να ακυρώσει το άρθρο 1, παράγραφος 1, της προσβαλλομένης αποφάσεως, στο μέτρο που με την απόφαση αυτή κρίθηκε ότι το άρθρο 12, παράγραφος 5, του κωδικοποιημένου κειμένου του νόμου περί φoρολογίας εταιριών (TRLIS) ενέχει στοιχεία κρατικής ενισχύσεως·

επικουρικώς, να ακυρώσει το άρθρο 1, παράγραφος 1, της προσβαλλομένης αποφάσεως, στο μέτρο που με την απόφαση αυτή κρίθηκε ότι το άρθρο 12, παράγραφος 5, του TRLIS ενέχει στοιχεία κρατικής ενισχύσεως όταν εφαρμόζεται σε αποκτήσεις συμμετοχής που συνεπάγονται απόκτηση ελέγχου·

επικουρικώς, να ακυρώσει το άρθρο 4 της προσβαλλομένης αποφάσεως, στο μέτρο που ορίζει ότι η εντολή ανακτήσεως ισχύει και για τις πράξεις που πραγματοποιήθηκαν πριν από τη δημοσίευση της τελικής αποφάσεως που αποτελεί το αντικείμενο της παρούσας προσφυγής στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης·

να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα.

Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα

Η προσφεύγουσα στην παρούσα υπόθεση απέκτησε συμμετοχές στο κεφάλαιο εταιριών εγκατεστημένων στις Ηνωμένες Πολιτείες και στο Περού κατά το χρονικό διάστημα μεταξύ 2008 και 2010, εφαρμόζοντας τη φορολογική απόσβεση της υπεραξίας που προέκυψε από την απόκτηση πλειοψηφικής συμμετοχής στο κεφάλαιο των εταιριών αυτών, κατ’ εφαρμογήν του άρθρου 12, παράγραφος 5, του TRLIS.

Στις 12 Ιανουαρίου 2011, η Επιτροπή εξέδωσε την προσβαλλόμενη απόφαση C(2010) 9566 τελικό της Επιτροπής, της 12ης Ιανουαρίου 2011, σχετικά με τη φορολογική απόσβεση της υπεραξίας σε περίπτωση αποκτήσεως συμμετοχής στο κεφάλαιο αλλοδαπών εταιριών αριθ. 45/07 (ex NN 51/2007, ex CP 9/2007). Συνεπεία της αποφάσεως αυτής, η ισπανική φορολογική αρχή κίνησε διαδικασίες ελέγχου προκειμένου να διορθώσει τις αποσβέσεις που είχε εφαρμόσει η προσφεύγουσα.

Προς στήριξη της προσφυγής, η προσφεύγουσα προβάλλει δύο λόγους.

1)

Ο πρώτος λόγος αντλείται από τη μη πλήρωση των αναγκαίων προϋποθέσεων ώστε να θεωρηθεί το μέτρο ως κρατική ενίσχυση:

Η προσφεύγουσα υποστηρίζει συναφώς ότι ο κύριος λόγος για τον οποίο το επίδικο φορολογικό καθεστώς δεν μπορεί να θεωρηθεί ως κρατική ενίσχυση συνίσταται στο ότι το εν λόγω μέτρο δεν έχει επιλεκτικό χαρακτήρα. Συγκεκριμένα, η Επιτροπή υποπίπτει σε πλάνη θεωρώντας ότι υφίσταται de facto επιλεκτικότητα, καθόσον ευνοούνται οι αποκτήσεις συμμετοχής στο κεφάλαιο εγχωρίων επιχειρήσεων και απαιτείται συμμετοχή τουλάχιστον 5 %. Κατά την προσφεύγουσα, η Επιτροπή κατέληξε στο συμπέρασμα αυτό διότι δεν προέβη σε τυπολογική ανάλυση όσον αφορά τους τομείς στους οποίους δραστηριοποιούνται οι επιχειρήσεις που εφάρμοσαν το καθεστώς αυτό.

2)

Ο δεύτερος λόγος αντλείται από την ελλιπή αιτιολογία της αποφάσεως.

Η προσφεύγουσα φρονεί ότι η αιτιολογία που εξηγεί τον λόγο για τον οποίο η Επιτροπή θεωρεί ότι δεν υφίστανται ρητά νομικά εμπόδια για την απόκτηση εταιριών στις Ηνωμένες Πολιτείες και στο Περού είναι από πάσης απόψεως ανεπαρκής.


9.7.2011   

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 204/27


Προσφυγή της 4ης Μαΐου 2011 — L’Oréal κατά ΓΕΕΑ — United Global Media Group (MyBeauty)

(Υπόθεση T-240/11)

2011/C 204/48

Γλώσσα στην οποία ασκήθηκε η προσφυγή: η αγγλική

Διάδικοι

Προσφεύγουσα: L’Oréal (Παρίσι, Γαλλία) (εκπρόσωποι: A. von Mühlendahl και S. Abel, δικηγόροι)

Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα)

Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών: United Global Media Group, Inc. (El Segundo, ΗΠΑ)

Αιτήματα της προσφεύγουσας

Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:

να ακυρώσει την απόφαση του πρώτου τμήματος προσφυγών του Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) της 3ης Φεβρουαρίου 2011 στην υπόθεση R 898/2010-1·

να καταδικάσει το καθού στα δικαστικά έξοδα, περιλαμβανομένων εκείνων στα οποία υποβλήθηκε η προσφεύγουσα ενώπιον του τμήματος προσφυγών· ή

επικουρικώς, να καταδικάσει την αντίδικο ενώπιον του τμήματος προσφυγών, στην περίπτωση κατά την οποία παρέμβει ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου, στα δικαστικά έξοδα, περιλαμβανομένων εκείνων στα οποία υποβλήθηκε η προσφεύγουσα ενώπιον του τμήματος προσφυγών.

Λόγοι και κύρια επιχειρήματα

Αιτούσα την καταχώριση του κοινοτικού σήματος: Η προσφεύγουσα

Σήμα προς καταχώριση: Το εικονιστικό σήμα «MyBeauty TV», για προϊόντα των κλάσεων 3, 35 και 41 — Καταχωρισμένο κοινοτικό σήμα υπ’ αριθ. 6406755

Δικαιούχος του κατά τη διαδικασία ανακοπής αντιταχθέντος σήματος ή σημείου: Η αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών

Αντιταχθέν σήμα ή σημείο: Η αντίδικος στήριξε την ανακοπή της στο άρθρο 8, παράγραφος 4, του κανονισμού για το κοινοτικό σήμα, ισχυριζόμενη ότι είναι δικαιούχος διαφόρων προγενέστερων μη καταχωρισμένων σημάτων τα οποία είναι παρόμοια με το σήμα της προσφεύγουσας.

Απόφαση του τμήματος ανακοπών: Απορρίπτει την ανακοπή. Ως προς τα δικαστικά έξοδα, το τμήμα ανακοπών αποφάνθηκε ότι η ανακόπτουσα, ως ηττηθείσα διάδικος, θα έπρεπε κανονικά να φέρει τα έξοδα εκπροσωπήσεως της αιτούσας την καταχώριση, αλλά επειδή αυτή δεν είχε διορίσει εκπρόσωπο, κατά την έννοια του άρθρου 93 του κανονισμού για το κοινοτικό σήμα, δεν βαρύνεται με τα έξοδα αυτά.

Απόφαση του τμήματος προσφυγών: Απορρίπτει την προσφυγή και καταδικάζει την αιτούσα την καταχώριση να φέρει τα έξοδα της αντιδίκου.

Προβαλλόμενοι λόγοι: Η προσφεύγουσα προβάλλει ότι η προσβαλλόμενη απόφαση πρέπει να ακυρωθεί διότι εκδόθηκε κατά παράβαση του άρθρου 85, παράγραφος 1, του κανονισμού 207/2009 του Συμβουλίου. Κατά τη διάταξη αυτή, ο ηττηθείς διάδικος σε διαδικασία ανακοπής πρέπει να καταδικαστεί στα απαραίτητα για τη διαδικασία έξοδα στα οποία υποβλήθηκε ο νικήσας διάδικος. Το άρθρο 85, παράγραφος 1, του κανονισμού για το κοινοτικό σήμα δεν περιορίζει την υποχρέωση αυτή στα έξοδα που καταβλήθηκαν για την εκπροσώπηση από επαγγελματία, κατά την έννοια του άρθρου 93, παράγραφος 1, του κανονισμού για το κοινοτικό σήμα. Το άρθρο 94 του κανονισμού για το κοινοτικό σήμα δεν περιέχει επίσης διάταξη κατά την οποία αποδίδονται μόνον τα έξοδα της εκπροσώπησης από επαγγελματία. Αντιθέτως, το άρθρο 94 του κανονισμού για το κοινοτικό σήμα θέτει απλώς ένα ανώτατο όριο για τα έξοδα που αποδίδονται στην περίπτωση εκπροσώπησης από επαγγελματία που ενήργησε για λογαριασμό του νικήσαντος διαδίκου. Στον βαθμό που το άρθρο 94 του κανονισμού για το κοινοτικό σήμα έχει την έννοια ότι δεν επιτρέπει την απόδοση εξόδων σε περίπτωση όπως η προκειμένη, ο κανόνας αυτός αντιβαίνει πλήρως με το άρθρο 85, παράγραφος 1, του κανονισμού για το κοινοτικό σήμα και είναι ως εκ τούτου άκυρος ή μη εφαρμοστέος.


9.7.2011   

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 204/27


Προσφυγή της 10ης Μαΐου 2011 — Sanco κατά ΓΕΕΑ — Marsalman (Απεικόνιση ενός κοτόπουλου)

(Υπόθεση T-249/11)

2011/C 204/49

Γλώσσα του δικογράφου της προσφυγής: η ισπανική

Διάδικοι

Προσφεύγουσα: Sanco, SA (Βαρκελώνη, Ισπανία) (εκπρόσωπος: Sr. A. Segura Roda, δικηγόρος)

Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα)

Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών: Marsalman, SL (Βαρκελώνη, Ισπανία)

Αιτήματα της προσφεύγουσας

Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:

Να αναγνωρίσει την εμπρόθεσμη άσκηση προσφυγής κατά της αποφάσεως του δευτέρου τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ της 17ης Φεβρουαρίου 2011, στην υπόθεση R 1073/2010-2 και, στο τέλος της δίκης να ακυρώσει την απόφαση αυτή και να απορρίψει την καταχώριση του κοινοτικού σήματος 6 675 383 για όλες τις κλάσεις για τις οποίες ζητήθηκε και να καταδικάσει ρητώς το ΓΕΕΑ στα δικαστικά έξοδα

Λόγοι και κύρια επιχειρήματα

Αιτούσα την καταχώριση του κοινοτικού σήματος: Marsalman, SL.

Σήμα προς καταχώριση: Εικονιστικό σήμα χωρίς κείμενο περιλαμβάνον γραφική παράσταση κοτόποιυλου εντός ημικυκλίου (αίτηση καταχωρίσεως αριθ. 6.675.383), για προϊόντα της κλάσεως 29 και για υπηρεσίες των κλάσεων 35 και 39.

Δικαιούχος του κατά τη διαδικασία ανακοπής αντιταχθέντος σήματος ή σημείου: Η προσφεύγουσα.

Αντιταχθέν σήμα ή σημείο: Ισπανικό σήμα χωρίς κείμενο, περιλαμβάνον γραφική παράσταση κοτόπουλου εντός ωοειδούς σχήματος (αριθ. 2.727.182), για προϊόντα των κλάσεων 29 και 31.

Απόφαση του τμήματος ανακοπών: Μερική αποδοχή της ανακοπής.

Απόφαση του τμήματος προσφυγών: Απόρριψη της προσφυγής.

Προβαλλόμενοι λόγο ακυρώσεως: Εσφαλμένη εφαρμογή και ερμηνεία του άρθρου 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού 207/2009.


9.7.2011   

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 204/28


Προσφυγή της 20ής Μαΐου 2011 — Ezz κ.λπ. κατά Συμβουλίου

(Υπόθεση T-256/11)

2011/C 204/50

Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική

Διάδικοι

Προσφεύγοντες: Ahmed Abdelaziz Ezz (Γκίζα, Αίγυπτος), Abla Mohammed Fawzi Ali Ahmed (Λονδίνο, Ηνωμένο Βασίλειο), Khadiga Ahmed Ahmed Kamel Yassin (Λονδίνο, Ηνωμένο Βασίλειο) και Shahinaz Abdel Azizabdel Wahab Al Naggar (Γκίζα, Αίγυπτος) (εκπρόσωποι: M. Lester, Barrister, και J. Binns, Solicitor)

Καθού: Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης

Αιτήματα των προσφευγόντων

Οι προσφεύγοντες ζητούν από το Γενικό Δικαστήριο:

να ακυρώσει την απόφαση 2011/172/ΚΕΠΠΑ του Συμβουλίου, της 21ης Μαρτίου 2011, για περιοριστικά μέτρα κατά ορισμένων προσώπων, οντοτήτων και φορέων λόγω της κατάστασης στην Αίγυπτο (EE L 76, σ. 63) και τον κανονισμό (EE) 270/2011 του Συμβουλίου, της 21ης Μαρτίου 2011, για περιοριστικά μέτρα κατά ορισμένων προσώπων, οντοτήτων και φορέων λόγω της κατάστασης στην Αίγυπτο (EE L 76, σ. 4), στο μέτρο που αφορούν τους προσφεύγοντες·

να καταδικάσει το καθού στα δικαστικά έξοδα.

Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα

Με την προσφυγή τους, οι προσφεύγοντες ζητούν, δυνάμει του άρθρου 263 της Συνθήκης για τη Λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης (ΣΛΕΕ), την ακύρωση της αποφάσεως 2011/172/ΚΕΠΠΑ του Συμβουλίου, της 21ης Μαρτίου 2011, για περιοριστικά μέτρα κατά ορισμένων προσώπων, οντοτήτων και φορέων λόγω της κατάστασης στην Αίγυπτο και του κανονισμού (EE) 270/2011 του Συμβουλίου, της 21ης Μαρτίου 2011, για περιοριστικά μέτρα κατά ορισμένων προσώπων, οντοτήτων και φορέων λόγω της κατάστασης στην Αίγυπτο, στο μέτρο που αφορούν τους προσφεύγοντες.

Προς στήριξη της προσφυγής, οι προσφεύγοντες προβάλλουν πέντε λόγους ακυρώσεως.

1)

Ο πρώτος λόγος αντλείται από το ότι δεν πληρούται το κριτήριο ούτως ώστε να ληφθούν περιοριστικά μέτρα κατά των προσφευγόντων, όπως το κριτήριο αυτό εκτίθεται στο άρθρο 1 της αποφάσεως 2011/172/ΚΕΠΠΑ του Συμβουλίου και στο άρθρο 2 του κανονισμού (ΕΕ) 270/2011 του Συμβουλίου. Επιπλέον, οι προσφεύγοντες υποστηρίζουν ότι η αιτιολογία που προέβαλε το καθού προκειμένου να δικαιολογήσει τη λήψη περιοριστικών μέτρων κατά των προσφευγόντων είναι εντελώς αόριστη, συγκεχυμένη, ανεπιβεβαίωτη, αδικαιολόγητη και ανεπαρκής για τη δικαιολόγηση της εφαρμογής τέτοιων μέτρων.

2)

Ο δεύτερος λόγος αντλείται από το ότι το καθού προσέβαλε τα δικαιώματα άμυνας των προσφευγόντων και το δικαίωμα αποτελεσματικής δικαστικής προστασίας, καθότι:

τα περιοριστικά μέτρα δεν προβλέπουν διαδικασία για τη γνωστοποίηση στους προσφεύγοντες των αποδεικτικών στοιχείων επί των οποίων στηρίχθηκε η απόφαση περί της δεσμεύσεως των περιουσιακών τους στοιχείων ή διαδικασία που θα τους παρείχε τη δυνατότητα να υποβάλουν λυσιτελείς παρατηρήσεις επί των εν λόγω αποδεικτικών στοιχείων·

η αιτιολογία που προβάλλεται στα προσβαλλόμενα μέτρα περιέχει μια γενική, αναπόδεικτη και αόριστη επίκληση του ότι ασκήθηκαν ποινικές διώξεις· και

το καθού δεν παρέσχε επαρκή στοιχεία, ώστε να είναι οι προσφεύγοντες σε θέση να αντικρούσουν τις κατηγορίες, γεγονός το οποίο δεν παρέχει στο Γενικό Δικαστήριο τη δυνατότητα να κρίνει κατά πόσον η απόφαση και η κρίση του Συμβουλίου ήταν βάσιμες και στηρίχθηκαν σε αδιάσειστα αποδεικτικά στοιχεία.

3)

Ο τρίτος λόγος αντλείται από το ότι το καθού δεν αιτιολόγησε επαρκώς την υπαγωγή των προσφευγόντων στα προσβαλλόμενα μέτρα, κατά παράβαση της υποχρεώσεώς του να αναφέρει σαφώς τους ειδικούς και συγκεκριμένους λόγους που δικαιολόγησαν την απόφασή του, συμπεριλαμβανομένων των ειδικών εξατομικευμένων λόγων βάσει των οποίων έκρινε ότι οι προσφεύγοντες ευθύνονταν για υπεξαίρεση δημόσιου χρήματος στην Αίγυπτο.

4)

Ο τέταρτος λόγος αντλείται από το ότι το καθού προσέβαλε, κατά τρόπο αδικαιολόγητο και δυσανάλογο, το δικαίωμα ιδιοκτησίας των προσφευγόντων και την υπόληψή τους, καθότι:

τα μέτρα δεσμεύσεως των περιουσιακών στοιχείων θίγουν κατά τρόπο καθοριστικό και μακροπρόθεσμο τα θεμελιώδη δικαιώματά τους·

τα εν λόγω μέτρα δεν δικαιολογούνται ως προς τους προσφεύγοντες· και

το καθού δεν απέδειξε ότι η ολική δέσμευση περιουσιακών στοιχείων είναι το λιγότερο επαχθές μέσον για την επίτευξη αυτού του σκοπού ούτε ότι η σημαντικότατη ζημία των προσφευγόντων είναι δικαιολογημένη και ανάλογη.

5)

Ο πέμπτος λόγος αντλείται από το ότι η αναγραφή, εκ μέρους του καθού, των ονομάτων των προσφευγόντων στον κατάλογο των προσώπων, κατά των οποίων θα εφαρμοστούν περιοριστικά μέτρα, στηρίζεται σε πρόδηλη πλάνη εκτιμήσεως.


9.7.2011   

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 204/28


Διάταξη του Γενικού Δικαστηρίου της 17ης Μαΐου 2011 — Van Bennekom κατά Συμβουλίου και Επιτροπής

(Υπόθεση T-206/96) (1)

2011/C 204/51

Γλώσσα διαδικασίας: η ολλανδική

Ο πρόεδρος του ογδόου τμήματος αποφάσισε τη διαγραφή της υποθέσεως.


(1)  ΕΕ C 74 της 8.3.1997.


9.7.2011   

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 204/29


Διάταξη του Γενικού Δικαστηρίου της 17ης Μαΐου 2011 — Van Rossum κατά Συμβουλίου και Επιτροπής

(Υπόθεση T-207/96) (1)

2011/C 204/52

Γλώσσα διαδικασίας: η ολλανδική

Ο πρόεδρος του ογδόου τμήματος αποφάσισε τη διαγραφή της υποθέσεως.


(1)  ΕΕ C 74 της 8.3.1997.


9.7.2011   

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 204/29


Διάταξη του Γενικού Δικαστηρίου της 19ης Μαΐου 2011 — ArcelorMittal Wire France κ.λπ. κατά Επιτροπής

(Υπόθεση T-385/10) (1)

2011/C 204/53

Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική

Ο πρόεδρος του πρώτου τμήματος αποφάσισε τη διαγραφή της υποθέσεως.


(1)  ΕΕ C 301 της 6.11.2010.


Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης της Ευρωπαϊκής Ένωσης

9.7.2011   

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 204/30


Προσφυγή της 4ης Απριλίου 2011 — ΖΖ κατά Europol

(Υπόθεση F-34/11)

2011/C 204/54

Γλώσσα διαδικασίας: η ολλανδική

Διάδικοι

Προσφεύγουσα: ΖΖ (εκπρόσωπος: D. Dane, δικηγόρος)

Καθής: Europol

Αντικείμενο και περιγραφή της διαφοράς

Ακύρωση της αποφάσεως περί κατατάξεως της προσφεύγουσας στον βαθμό AST 5.

Αιτήματα της προσφεύγουσας

H προσφεύγουσα ζητεί από το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης:

να ακυρώσει την απόφαση της 19ης Δεκεμβρίου 2010, με την οποία η καθής γνωστοποίησε στην προσφεύγουσα ότι ενέμενε στην εκτίμηση ότι τα καθήκοντά της ανταποκρίνονται στον βαθμό AST 5, και

να καταδικάσει την Europol στα δικαστικά έξοδα.


9.7.2011   

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 204/30


Προσφυγή-αγωγή της 4ης Μαΐου 2011 — ΖΖ κατά Ευρωπαίου Διαμεσολαβητή

(Υπόθεση F-54/11)

2011/C 204/55

Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική

Διάδικοι

Προσφεύγουσα-ενάγουσα: ΖΖ (εκπρόσωποι: L. Levi και A. Blot, δικηγόροι)

Καθού-εναγόμενος: Ευρωπαίος Διαμεσολαβητής

Αντικείμενο και περιγραφή της διαφοράς

Ακύρωση της αποφάσεως να επιβληθεί στην προσφεύγουσα-ενάγουσα η κύρωση της ανακλήσεως χωρίς απώλεια των συνταξιοδοτικών δικαιωμάτων. Επομένως, κύριο αίτημα περί επαναφοράς της στη θέση της και επικουρικό αίτημα περί καταβολής στην προσφεύγουσα-ενάγουσα ποσού αντίστοιχου προς την αμοιβή που θα εισέπραττε κατά το χρονικό διάστημα από την ημερομηνία ενάρξεως της ισχύος της ανακλήσεως έως την ημερομηνία κατά την οποία θα συμπληρώσει την ηλικία συνταξιοδοτήσεως. Εν πάση περιπτώσει, επιδίκαση ποσού προς ικανοποίηση της ηθικής βλάβης την οποία υπέστη η προσφεύγουσα-ενάγουσα.

Αιτήματα της προσφεύγουσας-ενάγουσας

Η προσφεύγουσα-ενάγουσα ζητεί από το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης:

να ακυρώσει την πειθαρχική απόφαση του Ευρωπαίου Διαμεσολαβητή, της 20ής Ιουλίου 2010, περί επιβολής στην προσφεύγουσα-ενάγουσα της κυρώσεως της ανακλήσεως χωρίς απώλεια των συνταξιοδοτικών δικαιωμάτων και,

εφόσον παρίσταται ανάγκη, να ακυρώσει την από 18 Ιανουαρίου 2011 απόφαση, με την οποία απορρίφθηκε ρητώς η ένστασή της.

Εφόσον είναι αναγκαίο:

κυρίως, να αναγνωρίσει ότι η ακύρωση της αποφάσεως περί ανακλήσεως συνεπάγεται τόσο την επαναφορά της προσφεύγουσας-ενάγουσας, αναδρομικώς από της ημερομηνίας ενάρξεως της ισχύος της ως άνω αποφάσεως, στη θέση υπαλλήλου διοικήσεως βαθμού Α5, κλιμακίου 2, όσο και την καταβολή των ποσών που της οφείλονται για ολόκληρη αυτή την περίοδο δυνάμει των οικονομικής φύσεως δικαιωμάτων της, πλέον τόκων υπερημερίας υπολογιζόμενων βάσει του επιτοκίου της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας, προσαυξημένου κατά 2 μονάδες·

επικουρικώς, να υποχρεώσει τον καθού-εναγόμενο, αφενός, να καταβάλει στην προσφεύγουσα-ενάγουσα ποσό αντίστοιχο προς την αμοιβή που θα εισέπραττε κατά το χρονικό διάστημα από την ημερομηνία ενάρξεως της ισχύος της ανακλήσεως, τον Αύγουστο του 2010, έως τον Ιούλιο του 2040, οπότε και θα συμπληρώσει την ηλικία συνταξιοδοτήσεως και, αφετέρου, να τακτοποιήσει αντίστοιχα τα συνταξιοδοτικά της δικαιώματα·

εν πάση περιπτώσει, να υποχρεώσει τον καθού-εναγόμενο να καταβάλει στην προσφεύγουσα-ενάγουσα το ποσό των 65 000 ευρώ προς ικανοποίηση της ηθικής βλάβης που αυτή υπέστη και

να καταδικάσει τον Ευρωπαίο Διαμεσολαβητή στα δικαστικά έξοδα.