(1)

Μετά από αξιολόγηση βάσει του άρθρου 25α παράγραφος 2 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 810/2009, η Επιτροπή θεωρεί ότι η συνεργασία με τη Σομαλία στον τομέα της επανεισδοχής είναι ανεπαρκής. Απαιτούνται σημαντικές βελτιώσεις στη συνεργασία σε όλα τα στάδια της διαδικασίας επανεισδοχής, μεταξύ άλλων για να εξασφαλιστεί ότι η Σομαλία συνεργάζεται αποτελεσματικά για την εξακρίβωση ταυτότητας των παράνομων μεταναστών, την έκδοση προσωρινών ταξιδιωτικών εγγράφων και την οργάνωση επιχειρήσεων επιστροφής, με έγκαιρο και προβλέψιμο τρόπο, τόσο για τις αναγκαστικές όσο και για τις εκούσιες επιστροφές.

(2)

Με ελάχιστες εξαιρέσεις, τα κράτη μέλη εξακολουθούν να αντιμετωπίζουν προκλήσεις, λόγω της ασαφούς κατάστασης όσον αφορά τους φορείς που είναι αρμόδιοι να λειτουργούν ως συνομιλητές της Ένωσης και της έλλειψης απαντήσεων σε αιτήματα επανεισδοχής και έκδοσης προσωρινών ταξιδιωτικών εγγράφων, ιδίως όσον αφορά τις αναγκαστικές επιστροφές.

(3)

Λαμβανομένων υπόψη, αφενός, των προσπαθειών που έχει καταβάλει μέχρι σήμερα η Επιτροπή για να βελτιώσει το επίπεδο της συνεργασίας με τη Σομαλία και, αφετέρου, των συνολικών σχέσεων της Ένωσης με τη Σομαλία, η συνεργασία της Σομαλίας με την Ένωση σε θέματα επανεισδοχής είναι ανεπαρκής και, επομένως, απαιτείται ανάληψη δράσης.

(4)

Ως εκ τούτου, θα πρέπει να ανασταλεί προσωρινά η εφαρμογή ορισμένων διατάξεων του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 810/2009 για τους υπηκόους της Σομαλίας οι οποίοι υπόκεινται στην υποχρέωση θεώρησης σύμφωνα με τον κανονισμό (ΕΕ) 2018/1806 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (2). Στόχος είναι να ενθαρρυνθεί η Σομαλία ώστε να αναλάβει την αναγκαία δράση για τη βελτίωση της συνεργασίας σε θέματα επανεισδοχής.

(5)

Οι διατάξεις που αναστέλλονται προσωρινά θα πρέπει να είναι εκείνες που αναφέρονται στο άρθρο 25α παράγραφος 5 στοιχείο α) του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 810/2009, συγκεκριμένα: δυνατότητα απαλλαγής από τις απαιτήσεις για τα δικαιολογητικά έγγραφα που πρέπει να προσκομίζουν οι αιτούντες θεώρηση η οποία αναφέρεται στο άρθρο 14 παράγραφος 6, η γενική περίοδος διεκπεραίωσης των 15 ημερολογιακών ημερών που προβλέπεται στο άρθρο 23 παράγραφος 1,η οποία, κατά συνέπεια, θα αποκλείει επίσης την εφαρμογή του κανόνα που επιτρέπει την παράταση της εν λόγω περιόδου σε 45 ημέρες κατ’ ανώτατο όριο μόνο σε μεμονωμένες περιπτώσεις, που σημαίνει ότι οι 45 ημέρες η συνήθης περίοδος διεκπεραίωσης είναι οι 45 ημέρες, έκδοση θεωρήσεων πολλαπλών εισόδων σύμφωνα με το άρθρο 24 παράγραφοι 2 και 2γ, και προαιρετική απαλλαγή από το τέλος θεώρησης για τους κατόχους διπλωματικών και υπηρεσιακών διαβατηρίων σύμφωνα με το άρθρο 16 παράγραφος 5 στοιχείο β).

(6)

Η παρούσα απόφαση δεν θα πρέπει να θίγει την εφαρμογή της οδηγίας 2004/38/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (3), η οποία επεκτείνει το δικαίωμα ελεύθερης κυκλοφορίας στα μέλη της οικογένειας ανεξάρτητα από την ιθαγένειά τους όταν πηγαίνουν να συναντήσουν ή συνοδεύουν τον πολίτη της Ένωσης. Συνεπώς, η παρούσα απόφαση δεν πρέπει να εφαρμόζεται στα μέλη της οικογένειας πολίτη της Ένωσης έναντι του οποίου εφαρμόζεται η οδηγία 2004/38/ΕΚ ή στα μέλη της οικογένειας υπηκόου τρίτης χώρας που απολαμβάνει ισοδύναμο δικαίωμα ελεύθερης κυκλοφορίας με εκείνο των πολιτών της Ένωσης δυνάμει συμφωνίας μεταξύ της Ένωσης και τρίτης χώρας. Συνεπώς, η παρούσα απόφαση δεν θα πρέπει να εφαρμόζεται για τα μέλη της οικογένειας υπηκόων του Ηνωμένου Βασιλείου που είναι δικαιούχοι της συμφωνίας για την αποχώρηση του Ηνωμένου Βασιλείου της Μεγάλης Βρετανίας και της Βόρειας Ιρλανδίας από την Ευρωπαϊκή Ένωση και την Ευρωπαϊκή Κοινότητα Ατομικής Ενέργειας (4) (συμφωνία αποχώρησης), υπό την προϋπόθεση ότι τα μέλη της οικογένειας δικαιούνται να πραγματοποιήσουν επανένωση με τον δικαιούχο της συμφωνίας αποχώρησης στο κράτος υποδοχής και υποβάλλουν αίτηση θεώρησης για τον σκοπό αυτό.

(7)

Τα μέτρα που προβλέπονται στην παρούσα απόφαση δεν θα πρέπει να θίγουν τις υποχρεώσεις των κρατών μελών βάσει του διεθνούς δικαίου, μεταξύ άλλων ως χωρών που φιλοξενούν διεθνείς διακυβερνητικούς οργανισμούς ή διεθνείς διασκέψεις που έχουν συγκληθεί από τα Ηνωμένα Έθνη ή άλλους διεθνείς διακυβερνητικούς οργανισμούς που φιλοξενούνται στα κράτη μέλη. Ως εκ τούτου, η προσωρινή αναστολή δεν θα πρέπει να ισχύει για τους υπηκόους της Σομαλίας που υποβάλλουν αίτηση θεώρησης κατά το μέτρο που είναι αναγκαίο για τα κράτη μέλη προκειμένου να συμμορφωθούν με τις υποχρεώσεις που υπέχουν ως χώρες που φιλοξενούν τέτοιους οργανισμούς ή διασκέψεις.

(8)

Η παρούσα απόφαση δεν θα πρέπει να θίγει τη δυνατότητα των αιτούντων να υποβάλουν αίτηση και να τους χορηγηθεί θεώρηση με πλήρη σεβασμό του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

(9)

Σύμφωνα με τα άρθρα 1 και 2 του πρωτοκόλλου αριθ. 22 σχετικά με τη θέση της Δανίας, το οποίο προσαρτάται στη Συνθήκη για την Ευρωπαϊκή Ένωση και στη Συνθήκη για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, η Δανία δεν συμμετέχει στη θέσπιση της παρούσας απόφασης και δεν δεσμεύεται απ’ αυτήν ούτε υπόκειται στην εφαρμογή της. Δεδομένου ότι η παρούσα απόφαση αναπτύσσει περαιτέρω το κεκτημένο του Σένγκεν, η Δανία αποφασίζει, σύμφωνα με το άρθρο 4 του εν λόγω πρωτοκόλλου, εντός έξι μηνών αφότου το Συμβούλιο αποφασίσει επί της παρούσας απόφασης, αν θα την εφαρμόσει στο εθνικό της δίκαιο.

(10)

Η παρούσα απόφαση αποτελεί ανάπτυξη των διατάξεων του κεκτημένου του Σένγκεν στις οποίες δεν συμμετέχει η Ιρλανδία, σύμφωνα με την απόφαση 2002/192/ΕΚ του Συμβουλίου (5)· ως εκ τούτου, η Ιρλανδία δεν συμμετέχει στη θέσπιση της παρούσας απόφασης και δεν δεσμεύεται απ’ αυτήν ούτε υπόκειται στην εφαρμογή της.

(11)

Όσον αφορά την Ισλανδία και τη Νορβηγία, η παρούσα απόφαση αποτελεί ανάπτυξη των διατάξεων του κεκτημένου του Σένγκεν, κατά την έννοια της συμφωνίας η οποία συνάφθηκε από το Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης και από τη Δημοκρατία της Ισλανδίας και το Βασίλειο της Νορβηγίας για τη σύνδεση των εν λόγω χωρών με την υλοποίηση, την εφαρμογή και την ανάπτυξη του κεκτημένου Σένγκεν (6), οι οποίες διατάξεις εμπίπτουν στον τομέα στον οποίο αναφέρεται το άρθρο 1 στοιχείο Β της απόφασης 1999/437/ΕΚ του Συμβουλίου (7).

(12)

Όσον αφορά την Ελβετία, η παρούσα απόφαση αποτελεί ανάπτυξη των διατάξεων του κεκτημένου του Σένγκεν, κατά την έννοια της συμφωνίας μεταξύ της Ευρωπαϊκής Ένωσης, της Ευρωπαϊκής Κοινότητας και της Ελβετικής Συνομοσπονδίας σχετικά με τη σύνδεση της Ελβετικής Συνομοσπονδίας προς την υλοποίηση, την εφαρμογή και την ανάπτυξη του κεκτημένου του Σένγκεν (8), οι οποίες διατάξεις εμπίπτουν στον τομέα στον οποίο αναφέρεται το άρθρο 1 στοιχείο Β της απόφασης 1999/437/ΕΚ σε συνδυασμό με το άρθρο 3 της απόφασης 2008/146/ΕΚ του Συμβουλίου (9).

(13)

Όσον αφορά το Λιχτενστάιν, η παρούσα απόφαση αποτελεί ανάπτυξη των διατάξεων του κεκτημένου του Σένγκεν, κατά την έννοια του πρωτοκόλλου μεταξύ της Ευρωπαϊκής Ένωσης, της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, της Ελβετικής Συνομοσπονδίας και του Πριγκιπάτου του Λιχτενστάιν για την προσχώρηση του Πριγκιπάτου του Λιχτενστάιν στη συμφωνία μεταξύ της Ευρωπαϊκής Ένωσης, της Ευρωπαϊκής Κοινότητας και της Ελβετικής Συνομοσπονδίας σχετικά με τη σύνδεση της Ελβετικής Συνομοσπονδίας προς τη θέση σε ισχύ, την εφαρμογή και την ανάπτυξη του κεκτημένου του Σένγκεν (10), οι οποίες διατάξεις εμπίπτουν στον τομέα στον οποίο αναφέρεται το άρθρο 1 στοιχείο Β της απόφασης 1999/437/ΕΚ σε συνδυασμό με το άρθρο 3 της απόφασης 2011/350/ΕΕ του Συμβουλίου (11).

(14)

Όσον αφορά την Κύπρο, η παρούσα απόφαση συνιστά πράξη που αναπτύσσει περαιτέρω το κεκτημένο του Σένγκεν ή συνδέεται άλλως με αυτό κατά την έννοια του άρθρου 3 παράγραφος 2 της πράξης προσχώρησης του 2003,

α)

άρθρο 14 παράγραφος 6·

β)

άρθρο 16 παράγραφος 5 στοιχείο β)·

γ)

άρθρο 23 παράγραφος 1· και

δ)

άρθρο 24 παράγραφοι 2 και 2γ.