(1)

Το ενωσιακό πλαίσιο εξυγίανσης για πιστωτικά ιδρύματα και επιχειρήσεις επενδύσεων («ιδρύματα») θεσπίστηκε στον απόηχο της παγκόσμιας χρηματοπιστωτικής κρίσης του 2008-2009 και μετά την πρώτη δημοσίευση από το Συμβούλιο Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας των βασικών χαρακτηριστικών αποτελεσματικών καθεστώτων εξυγίανσης χρηματοπιστωτικών ιδρυμάτων (Key Attributes of Effective Resolution Regimes for Financial Institutions) τον Οκτώβριο του 2011. Το ενωσιακό πλαίσιο εξυγίανσης αποτελείται από την οδηγία 2014/59/ΕΕ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (4) και τον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 806/2014 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (5). Αμφότερες οι νομοθετικές πράξεις εφαρμόζονται σε ιδρύματα και σε άλλες οντότητες που εμπίπτουν στο πεδίο εφαρμογής της εν λόγω οδηγίας ή του εν λόγω κανονισμού (συλλογικά: «οντότητες»). Το ενωσιακό πλαίσιο εξυγίανσης αποσκοπεί στη συντεταγμένη αντιμετώπιση των περιπτώσεων πτώχευσης οντοτήτων μέσω της διατήρησης των κρίσιμων λειτουργιών τους, της αποφυγής των απειλών κατά της χρηματοπιστωτικής σταθερότητας και, ταυτόχρονα, της προστασίας των καταθετών και των δημόσιων πόρων. Επιπλέον, το ενωσιακό πλαίσιο εξυγίανσης επιδιώκει να προωθήσει την ανάπτυξη της τραπεζικής εσωτερικής αγοράς με τη δημιουργία εναρμονισμένου καθεστώτος για την αντιμετώπιση διασυνοριακών κρίσεων με συντονισμένο τρόπο και με την αποφυγή ζητημάτων στρέβλωσης του ανταγωνισμού και κινδύνους άνισης μεταχείρισης.

(2)

Εφαρμοζόμενο εδώ και αρκετά χρόνια, το ενωσιακό πλαίσιο εξυγίανσης δεν επιτυγχάνει τα επιδιωκόμενα αποτελέσματα όσον αφορά ορισμένους από τους στόχους αυτούς. Ειδικότερα, παρότι οι οντότητες έχουν σημειώσει σημαντική πρόοδο ως προς τη δυνατότητα εξυγίανσης και έχουν διαθέσει σημαντικούς πόρους για τον σκοπό αυτόν, ιδίως μέσω της αύξησης της ικανότητας απορρόφησης ζημιών και ανακεφαλαιοποίησης και της πλήρωσης των χρηματοδοτικών ρυθμίσεων εξυγίανσης, το ενωσιακό πλαίσιο εξυγίανσης χρησιμοποιείται σπανίως. Αντιθέτως, οι πτωχεύσεις ορισμένων μικρότερων και μεσαίων οντοτήτων αντιμετωπίζονται κατά κανόνα μέσω μη εναρμονισμένων εθνικών μέτρων. Εξακολουθούν να χρησιμοποιούνται χρήματα των φορολογουμένων αντί για δίχτυα ασφαλείας χρηματοδοτούμενα από τον κλάδο, όπως χρηματοδοτικές ρυθμίσεις εξυγίανσης. Η κατάσταση αυτή φαίνεται να οφείλεται σε ανεπαρκή κίνητρα. Τα εν λόγω ανεπαρκή κίνητρα είναι αποτέλεσμα της αλληλεπίδρασης του ενωσιακού πλαισίου εξυγίανσης με τους εθνικούς κανόνες, καθώς η ευρεία διακριτική ευχέρεια των αρχών εξυγίανσης, όταν προβαίνουν σε εκτίμηση του δημόσιου συμφέροντος, δεν ασκείται πάντοτε κατά τρόπο που να αντικατοπτρίζει την επιδιωκόμενη εφαρμογή του ενωσιακού πλαισίου εξυγίανσης. Ταυτόχρονα, το ενωσιακό πλαίσιο εξυγίανσης έχει αξιοποιηθεί σε μικρό βαθμό λόγω του κινδύνου να πρέπει οι καταθέτες χρηματοδοτούμενων από καταθέσεις οντοτήτων να επωμιστούν ζημίες προκειμένου να διασφαλιστεί η δυνατότητα πρόσβασης των εν λόγω οντοτήτων σε εξωτερική χρηματοδότηση κατά την εξυγίανση, ιδίως ελλείψει άλλων υποκείμενων σε αναδιάρθρωση παθητικού υποχρεώσεων. Τέλος, το ότι υπάρχουν λιγότερο αυστηροί κανόνες για την πρόσβαση σε χρηματοδότηση εκτός της εξυγίανσης από ό,τι κατά την εξυγίανση λειτουργεί αποτρεπτικά για την εφαρμογή του πλαισίου εξυγίανσης της Ένωσης και ευνοούνται άλλες λύσεις, οι οποίες συχνά συνεπάγονται τη χρήση χρημάτων των φορολογουμένων αντί της χρήσης ιδίων πόρων των οντοτήτων ή των διχτυών ασφαλείας που χρηματοδοτούνται από τον κλάδο. Η κατάσταση αυτή δημιουργεί με τη σειρά της κινδύνους κατακερματισμού, κινδύνους μη βέλτιστων αποτελεσμάτων όσον αφορά τη διαχείριση πτωχεύσεων οντοτήτων, και ειδικότερα στην περίπτωση μικρότερων και μεσαίων ιδρυμάτων και οντοτήτων, καθώς και κόστος ευκαιρίας λόγω αχρησιμοποίητων χρηματοδοτικών πόρων. Ως εκ τούτου, είναι αναγκαίο να εξασφαλιστεί ότι το ενωσιακό πλαίσιο εξυγίανσης εφαρμόζεται πιο αποτελεσματικά και πιο συνεκτικά, και ότι μπορεί να εφαρμόζεται όποτε η εφαρμογή του είναι προς το δημόσιο συμφέρον, μεταξύ άλλων για ορισμένες μικρότερες και μεσαίες οντότητες που χρηματοδοτούνται πρωτίστως από καταθέσεις και δεν διαθέτουν επαρκείς άλλες υποκείμενες σε αναδιάρθρωση παθητικού υποχρεώσεις.

(3)

Σύμφωνα με τον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 806/2014, τα κράτη μέλη που έχουν καθιερώσει στενή συνεργασία μεταξύ της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας (ΕΚΤ) και των αντίστοιχων εθνικών αρμόδιων αρχών πρέπει να θεωρούνται συμμετέχοντα κράτη μέλη για τους σκοπούς του εν λόγω κανονισμού. Ωστόσο, ο εν λόγω κανονισμός δεν περιέχει λεπτομέρειες σχετικά με τη διαδικασία προετοιμασίας της έναρξης της στενής συνεργασίας όσον αφορά τα καθήκοντα που σχετίζονται με την εξυγίανση. Ως εκ τούτου, είναι σκόπιμο να καθοριστούν οι λεπτομέρειες αυτές.

(4)

Η ένταση και το επίπεδο λεπτομέρειας των εργασιών κατάρτισης σχεδίου εξυγίανσης που απαιτούνται όσον αφορά θυγατρικές που δεν έχουν προσδιοριστεί ως οντότητες εξυγίανσης ποικίλλουν ανάλογα με το μέγεθος των σχετικών οντοτήτων, το προφίλ κινδύνου τους, τον ρόλο τους στην παροχή κρίσιμων λειτουργιών, τους βασικούς επιχειρηματικούς τομείς τους, τη σημασία τους για την επιχειρησιακή συνέχεια του ομίλου μετά την εξυγίανση και τη στρατηγική εξυγίανσης του ομίλου, καθώς και τη σημασία της θυγατρικής στο κράτος μέλος στο οποίο είναι εγκατεστημένη, συμπεριλαμβανομένων της δυνητικής συστημικής σημασίας της και του δυνητικού αντικτύπου της στα διαθέσιμα χρηματοδοτικά μέσα του συστήματος εγγύησης των καταθέσεων (ΣΕΚ) στην περίπτωση εκκαθάρισης υπό κανονικές διαδικασίες αφερεγγυότητας. Ως εκ τούτου, το Ενιαίο Συμβούλιο Εξυγίανσης («Συμβούλιο Εξυγίανσης») θα πρέπει να μπορεί να λαμβάνει υπόψη τους παράγοντες αυτούς κατά τον προσδιορισμό των μέτρων που πρέπει να ληφθούν σε σχέση με τις εν λόγω θυγατρικές και να ακολουθεί σύμμετρη προσέγγιση, κατά περίπτωση.

(5)

Μια οντότητα που τελεί υπό εκκαθάριση σύμφωνα με το εθνικό δίκαιο, μετά από διαπίστωση ότι η οντότητα βρίσκεται σε σημείο πτώχευσης ή πιθανής πτώχευσης και το συμπέρασμα του Συμβουλίου Εξυγίανσης ότι η εξυγίανσή της δεν είναι προς το δημόσιο συμφέρον, κινείται τελικά προς την έξοδο από την αγορά. Στις περιπτώσεις αυτές, δεν απαιτείται πλέον σχέδιο εξυγίανσης της εν λόγω οντότητας, ανεξάρτητα από το αν η αρμόδια αρχή έχει ήδη ανακαλέσει την άδεια της οντότητας αυτής. Το ίδιο ισχύει όσον αφορά εναπομένον ίδρυμα υπό εξυγίανση μετά τη μεταβίβαση περιουσιακών στοιχείων, δικαιωμάτων και υποχρεώσεων στο πλαίσιο στρατηγικής για μεταβίβαση. Ως εκ τούτου, ενδείκνυται να διευκρινιστεί ότι σε τέτοιες περιπτώσεις δεν απαιτείται η έγκριση σχεδίων εξυγίανσης.

(6)

Το Συμβούλιο Εξυγίανσης μπορεί επί του παρόντος να αποφασίζει να απαγορεύει ορισμένες διανομές σε περίπτωση που μια οντότητα, είτε πρόκειται για οντότητα εξυγίανσης είτε όχι, δεν πληροί τη συνδυασμένη απαίτηση αποθέματος ασφαλείας όταν εξετάζεται επιπλέον της ελάχιστης απαίτησης για ίδια κεφάλαια και επιλέξιμες υποχρεώσεις («ΕΑΙΚΕΥ»). Ωστόσο, για να διασφαλιστεί η ασφάλεια δικαίου και η ευθυγράμμιση με τις υφιστάμενες διαδικασίες για την εφαρμογή των αποφάσεων που λαμβάνει το Συμβούλιο Εξυγίανσης, είναι αναγκαίο να προσδιοριστούν σαφέστερα οι ρόλοι των αρχών που συμμετέχουν στη διαδικασία απαγόρευσης των εν λόγω διανομών. Ως εκ τούτου, ενδείκνυται να προβλεφθεί ότι το Συμβούλιο Εξυγίανσης θα πρέπει να δίνει εντολή απαγόρευσης των εν λόγω διανομών στην εθνική αρχή εξυγίανσης, η οποία θα πρέπει να εφαρμόζει την εντολή του Συμβουλίου Εξυγίανσης. Επιπλέον, σε ορισμένες περιπτώσεις, μια οντότητα μπορεί να υποχρεούται να συμμορφώνεται με την ΕΑΙΚΕΥ σε διαφορετική βάση από τη βάση στην οποία η εν λόγω οντότητα υποχρεούται να συμμορφώνεται με τη συνδυασμένη απαίτηση αποθέματος ασφαλείας. Η κατάσταση αυτή δημιουργεί αβεβαιότητα ως προς τις προϋποθέσεις για την άσκηση των εξουσιών του Συμβουλίου Εξυγίανσης να απαγορεύει διανομές και για τον υπολογισμό του μέγιστου διανεμητέου ποσού που σχετίζεται με την ΕΑΙΚΕΥ. Ως εκ τούτου, θα πρέπει να προβλεφθεί ότι, στις περιπτώσεις αυτές, το Συμβούλιο Εξυγίανσης θα πρέπει να αναθέτει στις εθνικές αρχές εξυγίανσης την απαγόρευση ορισμένων διανομών με βάση την εκτιμώμενη συνδυασμένη απαίτηση αποθέματος ασφαλείας που προκύπτει από τη μεθοδολογία που ορίζεται στην εκδοθείσα δυνάμει του άρθρου 45γ παράγραφος 4 της οδηγίας 2014/59/ΕΕ κατ’ εξουσιοδότηση πράξη. Για να διασφαλίζεται η διαφάνεια και η ασφάλεια δικαίου, το Συμβούλιο Εξυγίανσης θα πρέπει να κοινοποιεί την εκτιμώμενη συνδυασμένη απαίτηση αποθέματος ασφαλείας στην οντότητα, η οποία στη συνέχεια θα πρέπει να δημοσιοποιεί την εν λόγω εκτιμώμενη συνδυασμένη απαίτηση αποθέματος ασφαλείας.

(7)

Η οδηγία 2014/59/ΕΕ και ο κανονισμός (ΕΕ) αριθ. 575/2013 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (6) καθορίζουν εξουσίες που πρέπει να ασκούν οι αρχές εξυγίανσης, ορισμένες από τις οποίες δεν περιλαμβάνονται στον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 806/2014. Στο πλαίσιο του Ενιαίου Μηχανισμού Εξυγίανσης (ΕΜΕ), αυτό μπορεί να δημιουργήσει αβεβαιότητα ως προς το υποκείμενο άσκησης των εν λόγω εξουσιών και τις προϋποθέσεις υπό τις οποίες πρέπει να ασκούνται. Ως εκ τούτου, είναι αναγκαίο να διευκρινιστεί ο τρόπος με τον οποίο οι εθνικές αρχές εξυγίανσης θα πρέπει να ασκούν ορισμένες εξουσίες που ορίζονται μόνο στην οδηγία 2014/59/ΕΕ σε σχέση με οντότητες και ομίλους που εμπίπτουν στην άμεση αρμοδιότητα του Συμβουλίου Εξυγίανσης. Επομένως, το Συμβούλιο Εξυγίανσης θα πρέπει να μπορεί, όταν το κρίνει αναγκαίο, να αναθέτει στις εθνικές αρχές εξυγίανσης να ασκούν τις εν λόγω εξουσίες. Ειδικότερα, το Συμβούλιο Εξυγίανσης θα πρέπει να μπορεί να αναθέτει στις εθνικές αρχές εξυγίανσης να απαιτούν από μια οντότητα να τηρεί λεπτομερή αρχεία των χρηματοπιστωτικών συμβάσεων στις οποίες αυτή είναι συμβαλλόμενο μέρος, να ασκεί την εξουσία αναστολής ορισμένων χρηματοοικονομικών υποχρεώσεων δυνάμει του άρθρου 33α της οδηγίας 2014/59/ΕΕ και να διασφαλίζει την εμπιστευτικότητα των προνομιακών πληροφοριών δυνάμει του άρθρου 84β της εν λόγω οδηγίας. Ωστόσο, δεδομένου ότι οι άδειες για τη μείωση των μέσων επιλέξιμων υποχρεώσεων που χορηγούνται με βάση τον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 575/2013, ο οποίος ισχύει επίσης για οντότητες και για υποχρεώσεις που υπόκεινται στην ΕΑΙΚΕΥ, δεν απαιτούν την εφαρμογή της εθνικής νομοθεσίας, το Συμβούλιο Εξυγίανσης θα πρέπει να μπορεί να χορηγεί τις εν λόγω άδειες απευθείας σε οντότητες, χωρίς να χρειάζεται να αναθέσει στις εθνικές αρχές εξυγίανσης να ασκήσουν την εν λόγω εξουσία.

(8)

Οι καταθέσεις που πληρούν τις προϋποθέσεις για να χαρακτηριστούν επιλέξιμες υποχρεώσεις μπορούν να χρησιμοποιούνται με στόχο τη συμμόρφωση με την ΕΑΙΚΕΥ. Ωστόσο, δεδομένου του ειδικού χαρακτήρα των καταθέσεων, καθώς και του ρόλου που διαδραματίζουν στην πραγματική οικονομία και στη διατήρηση της εμπιστοσύνης στο τραπεζικό σύστημα, η συμπερίληψή τους στο φάσμα των υποχρεώσεων που χρησιμοποιούνται για την εκπλήρωση της ΕΑΙΚΕΥ θα πρέπει να υπόκειται σε αυστηρότερες απαιτήσεις, δεδομένου ότι οι πόροι που είναι επιλέξιμοι για την κάλυψη της ΕΑΙΚΕΥ θα πρέπει να μπορούν να χρησιμοποιούνται στο σύνολό τους για την ανάληψη των ζημιών και τη συμβολή στην ανακεφαλαιοποίηση ενός πιστωτικού ιδρύματος στην περίπτωση πτώχευσής του. Πρώτον, όπως ισχύει και με τους υφιστάμενους κανόνες, δεν θα πρέπει να είναι δυνατό να χρησιμοποιούνται για την κάλυψη της ΕΑΙΚΕΥ καταθέσεις φυσικών προσώπων ή πολύ μικρών, μικρών και μεσαίων επιχειρήσεων. Δεύτερον, θα πρέπει να διευκρινιστεί ότι οι καταθέσεις που παρέχουν στον κάτοχό τους δικαίωμα πρόωρης εξόφλησης δεν μπορούν να είναι επιλέξιμες για την κάλυψη της ΕΑΙΚΕΥ, συμπεριλαμβανομένων των περιπτώσεων εκείνων στις οποίες οι συμβατικές διατάξεις προβλέπουν ότι η πρόωρη εξόφληση υπόκειται στην καταβολή χρηματικής ποινής. Τρίτον, για να διασφαλίζεται η διαφάνεια και να ελαχιστοποιούνται οι κίνδυνοι που απορρέουν από την ακατάλληλη τοποθέτηση τέτοιων καταθέσεων, οι σχετικές συμβατικές διατάξεις θα πρέπει να αναφέρονται ρητά στην πρόθεση του πιστωτικού ιδρύματος να χρησιμοποιήσει τις εν λόγω καταθέσεις για τη συμμόρφωση με την ΕΑΙΚΕΥ, καθώς και στο γεγονός ότι δεν θεωρούνται επιλέξιμες καταθέσεις και ότι, ως εκ τούτου, κανένα μέρος της εν λόγω κατάθεσης δεν θα επιστραφεί από το ΣΕΚ σε περίπτωση μη διαθεσιμότητας. Τέταρτον, η χρήση καταθέσεων στην ΕΑΙΚΕΥ δεν θα πρέπει, κατά κανόνα, να επιτρέπεται, εκτός εάν το Συμβούλιο Εξυγίανσης έχει προηγουμένως επιτρέψει τη συμπερίληψή τους στους επιλέξιμους για την ΕΑΙΚΕΥ πόρους βασιζόμενο στην εκτίμηση ότι οι εν λόγω καταθέσεις δεν θα χρειαστεί να προστατευτούν από την ανάληψη ζημιών σε περίπτωση εξυγίανσης και δεν θα δημιουργήσουν ουσιαστικό εμπόδιο στη δυνατότητα εξυγίανσης. Το Συμβούλιο Εξυγίανσης θα πρέπει να είναι σε θέση να επιτρέπει τη χρήση καταθέσεων για την κάλυψη της ΕΑΙΚΕΥ σε γενική βάση για κάθε οντότητα εξυγίανσης, χωρίς χωριστή αξιολόγηση κάθε κατάθεσης, καθώς και να περιορίζει σε καθορισμένα ποσά τη συμπερίληψη καταθέσεων για την κάλυψη της ΕΑΙΚΕΥ. Οι δομημένες καταθέσεις, παρότι αποτελούν υποχρεώσεις με ενσωματωμένα παράγωγα, μπορούν επίσης να θεωρηθούν επιλέξιμες υποχρεώσεις πιστωτικού ιδρύματος, υπό τον όρο ότι πληρούνται όλες οι άλλες προϋποθέσεις.

(9)

Προκειμένου να αποφεύγονται φαινόμενα κατακρήμνισης, είναι αναγκαίο να εξαιρούνται οι υφιστάμενες καταθέσεις που θεωρούνται επιλέξιμες υποχρεώσεις. Για τις καταθέσεις που έχουν ληφθεί πριν από τις 12 Μαΐου 2028, θα πρέπει να αρθούν τα νέα κριτήρια επιλεξιμότητας. Η εξαίρεση θα πρέπει να λήγει στις 11 Μαΐου 2029.

(10)

Με τους κανονισμούς (ΕΕ) 2019/876 (7) και (ΕΕ) 2019/877 (8) του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου και την οδηγία (ΕΕ) 2019/879 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (9) ενσωματώθηκαν στο δίκαιο της Ένωσης οι διεθνείς όροι λειτουργίας της συνολικής ικανότητας απορρόφησης ζημιών (TLAC), που δημοσιεύθηκαν από το Συμβούλιο Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας στις 9 Νοεμβρίου 2015 («πρότυπο TLAC»), για τις παγκόσμιες συστημικώς σημαντικές τράπεζες, οι οποίες αναφέρονται στο δίκαιο της Ένωσης ως παγκόσμια συστημικώς σημαντικά ιδρύματα (G-SII). Με τον κανονισμό (ΕΕ) 2019/877 και την οδηγία (ΕΕ) 2019/879 τροποποιήθηκε επίσης η ΕΑΙΚΕΥ που ορίζεται στην οδηγία 2014/59/ΕΕ και στον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 806/2014. Είναι αναγκαίο οι προβλεπόμενες στον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 806/2014 διατάξεις σχετικά με την ΕΑΙΚΕΥ να ευθυγραμμίζονται με την εφαρμογή του προτύπου TLAC για τα G-SII όσον αφορά ορισμένες υποχρεώσεις οι οποίες θα μπορούσαν να χρησιμοποιούνται για την κάλυψη του μέρους της ΕΑΙΚΕΥ που θα πρέπει να καλύπτεται με ίδια κεφάλαια και άλλες υποχρεώσεις μειωμένης εξασφάλισης. Ειδικότερα, οι υποχρεώσεις που έχουν την ίδια κατάταξη με ορισμένες εξαιρούμενες υποχρεώσεις θα πρέπει να περιλαμβάνονται στα ίδια κεφάλαια και στα επιλέξιμα μέσα μειωμένης εξασφάλισης των οντοτήτων εξυγίανσης, όταν το ποσό των εν λόγω εξαιρούμενων υποχρεώσεων στον ισολογισμό της οντότητας εξυγίανσης δεν υπερβαίνει το 5 % του ποσού των ιδίων κεφαλαίων και επιλέξιμων υποχρεώσεων της οντότητας εξυγίανσης και όταν από τη συμπερίληψη αυτή δεν προκύπτουν κίνδυνοι που σχετίζονται με την αρχή περί μη επιδείνωσης της θέσης των πιστωτών.

(11)

Για ορισμένες οντότητες εξυγίανσης, η προτιμώμενη στρατηγική εξυγίανσης που προβλέπεται στο σχέδιο εξυγίανσης ή στο σχέδιο εξυγίανσης ομίλου βασίζεται πρωτίστως στη μεταβίβαση των δραστηριοτήτων του υπό εξυγίανση ιδρύματος σε ιδιώτη αγοραστή ή σε μεταβατικό ίδρυμα. Στις περιπτώσεις αυτές, είναι πιθανό να ζητηθεί από το ΣΕΚ να συνεισφέρει στη δράση εξυγίανσης, ενδεχομένως για να διασφαλιστεί η προστασία ορισμένων καταθέσεων που δεν καλύπτονται από το ΣΕΚ. Ως εκ τούτου, για να ελαχιστοποιηθεί ο ηθικός κίνδυνος, θα πρέπει να διευκρινιστεί ότι όταν το σχέδιο εξυγίανσης προβλέπει την εφαρμογή του εργαλείου πώλησης δραστηριοτήτων ή του εργαλείου μεταβατικού ιδρύματος και την έξοδο της οντότητας εξυγίανσης από την αγορά, η ΕΑΙΚΕΥ για την οικεία οντότητα εξυγίανσης δεν θα πρέπει να καθορίζεται σε επίπεδο χαμηλότερο από ορισμένα όρια. Όταν η εφαρμογή των κανόνων για τη βαθμονόμηση της ΕΑΙΚΕΥ συνεπάγεται ποσό υψηλότερο από τα εν λόγω όρια, θα πρέπει να υπερισχύει το εν λόγω υψηλότερο ποσό. Τα όρια αυτά δεν θα πρέπει να εφαρμόζονται στην ΕΑΙΚΕΥ που καθορίζεται για οντότητες εξυγίανσης των οποίων η προτιμώμενη στρατηγική εξυγίανσης συνίσταται στην εφαρμογή του εργαλείου διάσωσης με ίδια μέσα για την ανακεφαλαιοποίησή τους σε βαθμό που αρκεί για την αποκατάσταση της ικανότητάς τους να συνεχίσουν να ασκούν τις δραστηριότητες για τις οποίες έχουν λάβει άδεια, ακόμη και όταν η προτιμώμενη στρατηγική εξυγίανσης προβλέπει την εφαρμογή του εργαλείου διάσωσης με ίδια μέσα σε συνδυασμό με άλλα εργαλεία εξυγίανσης, τα οποία χρησιμοποιούνται επικουρικά.

(12)

Ο κανονισμός (ΕΕ) αριθ. 806/2014 δεν περιλαμβάνει ειδικούς κανόνες σχετικά με μεταβατικές ρυθμίσεις και ενδιάμεσα επίπεδα-στόχους για την κάλυψη της ΕΑΙΚΕΥ μετά το 2024. Ωστόσο, υπάρχουν περιπτώσεις στις οποίες οι οντότητες δεν θα πρέπει να υποχρεώνονται σε άμεση συμμόρφωση με υψηλότερη ΕΑΙΚΕΥ που καθορίζει το Συμβούλιο Εξυγίανσης, συμπεριλαμβανομένων των περιπτώσεων στις οποίες η αύξηση της ΕΑΙΚΕΥ προκύπτει από ουσιώδεις αλλαγές στην οντότητα λόγω, για παράδειγμα, συγχωνεύσεων ή εξαγορών, ή από αλλαγές στην προτιμώμενη στρατηγική εξυγίανσης. Ειδικότερα, όταν αλλάζει η προτιμώμενη στρατηγική εξυγίανσης και, από εκκαθάριση υπό κανονικές διαδικασίες αφερεγγυότητας, εφαρμόζεται δράση εξυγίανσης, η οντότητα ενδέχεται να μην είναι σε θέση αμέσως να καλύψει πλήρως την ΕΑΙΚΕΥ, όπως έχει οριστεί από το Συμβούλιο Εξυγίανσης. Ως εκ τούτου, θα πρέπει να ανατεθεί στο Συμβούλιο Εξυγίανσης η εξουσία να καθορίζει κατάλληλες μεταβατικές περιόδους για τη συμμόρφωση με την ΕΑΙΚΕΥ. Επιπλέον, το Συμβούλιο Εξυγίανσης θα πρέπει να έχει την εξουσία να καθορίζει δεσμευτικά ενδιάμεσα επίπεδα-στόχους για τις εν λόγω οντότητες, ώστε να διασφαλίζεται ότι συγκεντρώνουν τους επιλέξιμους για την ΕΑΙΚΕΥ πόρους τους με ενδεδειγμένο τρόπο. Για την προστασία των εύλογων προσδοκιών, οι μεταβατικές περίοδοι που είχαν καθοριστεί προηγουμένως από το Συμβούλιο Εξυγίανσης βάσει των κανόνων που ίσχυαν κατά τη σχετική ημερομηνία δεν θα πρέπει να επηρεαστούν από τους νέους κανόνες.

(13)

Σύμφωνα με το άρθρο 4 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1024/2013 του Συμβουλίου (10), η ΕΚΤ είναι αρμόδια για την εκτέλεση εποπτικών καθηκόντων σε σχέση με την έγκαιρη παρέμβαση. Είναι αναγκαίο να μειωθούν οι κίνδυνοι που απορρέουν από τις αποκλίσεις στη μεταφορά των μέτρων έγκαιρης παρέμβασης που καθορίζονται στην οδηγία 2014/59/ΕΕ στις εθνικές έννομες τάξεις και να διευκολυνθεί η αποτελεσματική και συνεπής εφαρμογή από την ΕΚΤ των εξουσιών της να λαμβάνει μέτρα έγκαιρης παρέμβασης. Τα εν λόγω μέτρα έγκαιρης παρέμβασης θεσπίστηκαν για να δώσουν στις αρμόδιες αρχές τη δυνατότητα να διορθώνουν την επιδείνωση της χρηματοπιστωτικής και οικονομικής κατάστασης μιας οντότητας και να μειώνουν, στο μέτρο του δυνατού, τον κίνδυνο και τις επιπτώσεις μιας πιθανής εξυγίανσης. Ωστόσο, λόγω έλλειψης βεβαιότητας όσον αφορά τους παράγοντες που ενεργοποιούν την εφαρμογή των εν λόγω μέτρων έγκαιρης παρέμβασης και λόγω μερικών επικαλύψεων με εποπτικά μέτρα, σπανίως έχουν χρησιμοποιηθεί μέτρα έγκαιρης παρέμβασης. Ως εκ τούτου, οι διατάξεις της οδηγίας 2014/59/ΕΕ σχετικά με τα μέτρα έγκαιρης παρέμβασης θα πρέπει να αντικατοπτρίζονται στον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 806/2014, ώστε να εξασφαλιστεί ένα ενιαίο και άμεσα εφαρμόσιμο νομικό εργαλείο για την ΕΚΤ, και θα πρέπει να απλουστευτούν και να προσδιοριστούν περαιτέρω οι προϋποθέσεις για την εφαρμογή των εν λόγω μέτρων έγκαιρης παρέμβασης. Για να διασκεδαστούν οι αβεβαιότητες σχετικά με τις προϋποθέσεις και τον χρόνο απομάκρυνσης του διοικητικού οργάνου μιας οντότητας και τον διορισμό προσωρινών διαχειριστών, τα εν λόγω μέτρα θα πρέπει να προσδιορίζονται ρητά ως μέτρα έγκαιρης παρέμβασης και η εφαρμογή τους θα πρέπει να υπόκειται στους ίδιους παράγοντες ενεργοποίησης. Υπό συγκεκριμένες συνθήκες, η σταδιακή παύση των δραστηριοτήτων μπορεί να αποτελέσει οικονομικά αποδοτική λύση που θα διευκολύνει μια οντότητα με αδύναμο επιχειρηματικό μοντέλο να εξέλθει από την αγορά, αποφεύγοντας έτσι μια παρατεταμένη κάμψη που θα καταλήξει στην πτώχευση της οντότητας. Η ΕΚΤ θα πρέπει να έχει την εξουσία να παρεμβαίνει έγκαιρα για να ζητεί την υποβολή σχεδίου προς εφαρμογή στην περίπτωση εθελούσιας σταδιακής παύσης των δραστηριοτήτων μιας οντότητας, επαφίοντας παράλληλα την απόφαση σχετικά με την εφαρμογή του εν λόγω σχεδίου στην οικεία οντότητα. Κατά την εφαρμογή εξουσιών έγκαιρης παρέμβασης, η ΕΚΤ θα πρέπει να υποχρεούται να επιλέγει τα κατάλληλα μέτρα για την αντιμετώπιση μιας συγκεκριμένης κατάστασης σύμφωνα με την αρχή της αναλογικότητας. Για να μπορεί η ΕΚΤ να λαμβάνει υπόψη τους κινδύνους που σχετίζονται με τη φήμη ή τη νομιμοποίηση εσόδων από παράνομες δραστηριότητες ή την τεχνολογία πληροφοριών και επικοινωνιών, θα πρέπει να αξιολογεί τις προϋποθέσεις για την εφαρμογή των μέτρων έγκαιρης παρέμβασης όχι μόνο βάσει ποσοτικών δεικτών, όπως οι κεφαλαιακές απαιτήσεις ή οι απαιτήσεις ρευστότητας, το επίπεδο μόχλευσης, τα μη εξυπηρετούμενα δάνεια ή η συγκέντρωση ανοιγμάτων, αλλά και βάσει ποιοτικών παραγόντων ενεργοποίησης. Η διαδικασία λήψης αποφάσεων σχετικά με μέτρα έγκαιρης παρέμβασης θα πρέπει να επιτρέπει την ταχεία εξέτασή τους και, αν αρμόζει, την εφαρμογή τους, προκειμένου να αποφευχθεί οποιαδήποτε περαιτέρω επιδείνωση της κατάστασης της οντότητας.

(14)

Είναι αναγκαίο να διασφαλιστεί ότι το Συμβούλιο Εξυγίανσης είναι σε θέση να προετοιμαστεί για την πιθανή εξυγίανση μιας οντότητας. Ως εκ τούτου, η ΕΚΤ ή η σχετική εθνική αρμόδια αρχή θα πρέπει να ενημερώνει εγκαίρως το Συμβούλιο Εξυγίανσης σχετικά με την επιδείνωση της κατάστασης μιας οντότητας και το Συμβούλιο Εξυγίανσης θα πρέπει να διαθέτει τις αναγκαίες εξουσίες για την εφαρμογή προπαρασκευαστικών μέτρων. Κυρίως, για να μπορεί το Συμβούλιο Εξυγίανσης να αντιδράσει όσο το δυνατόν ταχύτερα σε τυχόν επιδείνωση της κατάστασης μιας οντότητας, η εκ των προτέρων εφαρμογή μέτρων έγκαιρης παρέμβασης δεν θα πρέπει να αποτελεί προϋπόθεση προκειμένου το Συμβούλιο Εξυγίανσης να προβεί σε ρυθμίσεις για τη θέση σε πώληση της οντότητας ή να ζητήσει πληροφορίες για την επικαιροποίηση του σχεδίου εξυγίανσης και την προετοιμασία της αποτίμησης. Κατά τη θέση σε πώληση οντότητας που είναι μέλος θεσμικού συστήματος προστασίας (ΘΣΠ), το Συμβούλιο Εξυγίανσης θα πρέπει να εξετάζει μέτρα που θα μπορούσε να λάβει το ΘΣΠ πριν από την εξυγίανση για την αποτροπή του σημαντικού κινδύνου πτώχευσης ή πιθανής πτώχευσης της οντότητας. Για να εξασφαλιστεί συνεπής, συντονισμένη, αποτελεσματική και έγκαιρη αντίδραση στην επιδείνωση της κατάστασης μιας οντότητας και για να προετοιμαστεί κατάλληλα μια πιθανή εξυγίανση, είναι αναγκαίο να ενισχυθούν η αλληλεπίδραση και ο συντονισμός μεταξύ της ΕΚΤ, των εθνικών αρμόδιων αρχών και του Συμβουλίου Εξυγίανσης. Μόλις μια οντότητα εκπληρώσει τις προϋποθέσεις για την εφαρμογή μέτρων έγκαιρης παρέμβασης, η ΕΚΤ, οι εθνικές αρμόδιες αρχές και το Συμβούλιο Εξυγίανσης θα πρέπει να ενισχύσουν τη μεταξύ τους ανταλλαγή πληροφοριών, συμπεριλαμβανομένων προσωρινών πληροφοριών, και να παρακολουθούν από κοινού την κατάσταση της οντότητας.

(15)

Είναι αναγκαίο να διασφαλίζονται η έγκαιρη δράση και ο έγκαιρος συντονισμός μεταξύ του Συμβουλίου Εξυγίανσης και της ΕΚΤ, ή της σχετικής εθνικής αρμόδιας αρχής, όσον αφορά λιγότερο σημαντικούς διασυνοριακούς ομίλους, ενόσω μια οντότητα εξακολουθεί μεν να διατηρείται σε λειτουργία, υπάρχει όμως σημαντικός κίνδυνος πτώχευσής της. Ως εκ τούτου, η ΕΚΤ ή η σχετική εθνική αρμόδια αρχή θα πρέπει να ενημερώνει το Συμβούλιο Εξυγίανσης το συντομότερο δυνατό για έναν τέτοιον κίνδυνο. Η εν λόγω ενημέρωση θα πρέπει να περιλαμβάνει τους λόγους για την αξιολόγηση της ΕΚΤ ή της σχετικής εθνικής αρμόδιας αρχής και μη εξαντλητική επισκόπηση των εναλλακτικών μέτρων του ιδιωτικού τομέα, των εποπτικών ενεργειών ή των μέτρων έγκαιρης παρέμβασης που είναι διαθέσιμα για την πρόληψη της πτώχευσης της οντότητας εντός εύλογου χρονικού διαστήματος. Η εν λόγω έγκαιρη ενημέρωση δεν επηρεάζει τυχόν εναλλακτικά μέτρα του ιδιωτικού τομέα, συμπεριλαμβανομένων μέτρων του ΘΣΠ, με τα οποία θα μπορούσε να αποτραπεί η πτώχευση ή η πιθανή πτώχευση της οντότητας εντός εύλογου χρονικού διαστήματος ούτε θίγει τις διαδικασίες βάσει των οποίων προσδιορίζεται αν πληρούνται οι προϋποθέσεις εξυγίανσης. Η εκ των προτέρων ενημέρωση από την ΕΚΤ ή από τη σχετική εθνική αρμόδια αρχή προς το Συμβούλιο Εξυγίανσης ότι υπάρχει σημαντικός κίνδυνος να βρεθεί μια οντότητα σε σημείο πτώχευσης ή πιθανής πτώχευσης ή η λήξη του προσδιοριζόμενου χρονοδιαγράμματος για την εφαρμογή των μέτρων προς αντιμετώπιση ενός τέτοιου σημαντικού κινδύνου δεν θα πρέπει να αποτελούν προϋπόθεση για, ή να συνεπάγονται κατ’ ανάγκη άλλως, μεταγενέστερη διαπίστωση ότι μια οντότητα βρίσκεται σε σημείο πτώχευσης ή πιθανής πτώχευσης. Επιπλέον, εάν σε μεταγενέστερο στάδιο εκτιμηθεί ότι η οντότητα βρίσκεται σε σημείο πτώχευσης ή πιθανής πτώχευσης και δεν υπάρχουν εναλλακτικές λύσεις για την πρόληψη της εν λόγω πτώχευσης εντός εύλογου χρονικού διαστήματος, το Συμβούλιο Εξυγίανσης πρέπει να αποφασίσει αν θα αναλάβει δράση εξυγίανσης. Στην περίπτωση αυτή, ο έγκαιρος χαρακτήρας της απόφασης να εφαρμοστεί δράση εξυγίανσης στην οντότητα μπορεί να έχει θεμελιώδη σημασία για την επιτυχή εφαρμογή της στρατηγικής εξυγίανσης, ιδίως επειδή η έγκαιρη παρέμβαση στην οντότητα μπορεί να συμβάλει στη διασφάλιση επαρκών επιπέδων ικανότητας απορρόφησης ζημιών και ρευστότητας για την εκτέλεση της εν λόγω στρατηγικής. Ως εκ τούτου, είναι σκόπιμο να δοθεί στο Συμβούλιο Εξυγίανσης η δυνατότητα να αξιολογεί, σε στενή συνεργασία με την ΕΚΤ ή τη σχετική εθνική αρμόδια αρχή, τι συνιστά εύλογο χρονικό διάστημα για την εφαρμογή εναλλακτικών μέτρων ώστε να αποφευχθεί η πτώχευση της οντότητας. Για να διασφαλιστεί η έγκαιρη έκβαση και να μπορέσει το Συμβούλιο Εξυγίανσης να προετοιμαστεί δεόντως για την πιθανή εξυγίανση μιας οντότητας, το Συμβούλιο Εξυγίανσης και η ΕΚΤ ή η σχετική εθνική αρμόδια αρχή θα πρέπει να συνεδριάζουν τακτικά, και το Συμβούλιο Εξυγίανσης θα πρέπει να αποφασίζει σχετικά με τη συχνότητα των εν λόγω συνεδριάσεων λαμβάνοντας υπόψη τις περιστάσεις της περίπτωσης.

(16)

Για να καλυφθούν οι σοβαρές παραβάσεις των απαιτήσεων προληπτικής εποπτείας, είναι αναγκαίο να προσδιοριστούν περαιτέρω οι προϋποθέσεις βάσει των οποίων προσδιορίζεται ότι μητρικές επιχειρήσεις, συμπεριλαμβανομένων των εταιρειών συμμετοχών, βρίσκονται σε σημείο πτώχευσης ή πιθανής πτώχευσης. Η παράβαση των εν λόγω απαιτήσεων από μητρική επιχείρηση θα πρέπει να θεωρείται σοβαρή όταν το είδος και η έκταση της εν λόγω παράβασης είναι συγκρίσιμη με παράβαση η οποία, εάν είχε διαπραχθεί από πιστωτικό ίδρυμα, θα δικαιολογούσε την ανάκληση της άδειας λειτουργίας από την αρμόδια αρχή σύμφωνα με το άρθρο 18 της οδηγίας 2013/36/ΕΕ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (11).

(17)

Το πλαίσιο εξυγίανσης θα πρέπει να μπορεί να εφαρμόζεται σε οποιαδήποτε οντότητα, ανεξάρτητα από το μέγεθος και το επιχειρηματικό μοντέλο της, εάν τα εργαλεία που διατίθενται βάσει του εθνικού δικαίου δεν επαρκούν για τη διαχείριση της πτώχευσής της. Ωστόσο, ορισμένοι στόχοι του πλαισίου πρέπει να προσδιοριστούν περαιτέρω για να αυξηθεί η εναρμόνιση και να προαχθεί η σύγκλιση. Ο στόχος εξυγίανσης που συνίσταται στη διασφάλιση της συνέχειας των κρίσιμων λειτουργιών αποσκοπεί στη διαφύλαξη της χρηματοπιστωτικής σταθερότητας και στην προστασία της πραγματικής οικονομίας. Ως εκ τούτου, είναι αναγκαίο να διασφαλίζεται η αδιάλειπτη παροχή των κρίσιμων λειτουργιών. Ειδικότερα, είναι αναγκαίο να διευκρινιστεί ότι, ανάλογα με τις ειδικές περιστάσεις, το Συμβούλιο Εξυγίανσης μπορεί να συμπεράνει ότι ορισμένες λειτουργίες μιας οντότητας θεωρούνται κρίσιμες, ακόμη και αν η διακοπή τους θα επέφερε διαταραχή της χρηματοπιστωτικής σταθερότητας ή υπηρεσιών απαραίτητων για την πραγματική οικονομία μόνο σε περιφερειακό επίπεδο. Όσον αφορά την αποδοχή καταθέσεων, το Συμβούλιο Εξυγίανσης οφείλει να αποδίδει τη δέουσα προσοχή στον κίνδυνο απώλειας της εμπιστοσύνης των καταθετών που έχουν καταθέσεις οι οποίες δεν καλύπτονται από την οδηγία 2014/49/ΕΕ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (12). Οι δημόσιοι πόροι θα πρέπει να προστατεύονται με την ελαχιστοποίηση της εξάρτησης από έκτακτη δημόσια χρηματοδοτική στήριξη, ιδίως όταν παρέχεται από τον προϋπολογισμό κράτους μέλους. Πρέπει επίσης να προστατεύονται οι καταθέτες που καλύπτονται από την οδηγία 2014/49/ΕΕ, οι επενδυτές που καλύπτονται από την οδηγία 97/9/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (13), τα κεφάλαια πελατών και τα περιουσιακά στοιχεία πελατών.

(18)

Κατά το στάδιο κατάρτισης του σχεδίου εξυγίανσης, όταν αποφασίζεται αν μια οντότητα θα πρέπει να αποτελέσει αντικείμενο εξυγίανσης, το γεγονός ότι η οντότητα υπόκειται σε απλουστευμένες υποχρεώσεις θα πρέπει, γενικά, να αποτελεί για το Συμβούλιο Εξυγίανσης ένδειξη ότι η εξυγίανσή της σε περίπτωση πτώχευσης δεν θα ήταν προς το δημόσιο συμφέρον. Αντίθετα, το γεγονός ότι μια οντότητα δεν υπόκειται σε απλουστευμένες υποχρεώσεις θα μπορούσε να υποδεικνύει ότι η εξυγίανσή της σε περίπτωση πτώχευσης θα ήταν προς το δημόσιο συμφέρον.

(19)

Η εκκαθάριση μιας οντότητας υπό κανονικές διαδικασίες αφερεγγυότητας ενδέχεται, σε ορισμένες περιπτώσεις, να θέσει σε κίνδυνο τη χρηματοπιστωτική σταθερότητα και να διακόψει την παροχή κρίσιμων λειτουργιών. Αυτό θα μπορούσε να συμβεί, για παράδειγμα, αν η αφερεγγυότητα είναι πιθανό να οδηγήσει σε ζημίες επί σημαντικού μεριδίου των καταθέσεων ή σε σημαντικές δυσκολίες όσον αφορά τη συνέχιση της πρόσβασης στις καταθέσεις, και αν το Συμβούλιο Εξυγίανσης θεωρήσει ότι οι εν λόγω ζημίες ή δυσκολίες θα μπορούσαν να επηρεάσουν σημαντικά την παροχή κρίσιμων λειτουργιών, τη χρηματοπιστωτική σταθερότητα λόγω μετάδοσης ή την πραγματική οικονομία. Στις περιπτώσεις αυτές, είναι εξαιρετικά πιθανό το δημόσιο συμφέρον να εξυπηρετείται με τη θέση της οντότητας σε εξυγίανση αντί για την εκκαθάρισή της υπό κανονικές διαδικασίες αφερεγγυότητας. Η εκτίμηση του αν η εξυγίανση μιας οντότητας εξυπηρετεί το δημόσιο συμφέρον θα πρέπει επίσης να αντικατοπτρίζει, στο μέτρο του δυνατού, τη διαφορά μεταξύ, αφενός, της χρηματοδότησης που παρέχεται μέσω διχτυών ασφαλείας που χρηματοδοτούνται από τον κλάδο, και συγκεκριμένα των χρηματοδοτικών ρυθμίσεων εξυγίανσης ή των ΣΕΚ, και, αφετέρου, της χρηματοδότησης που τα κράτη μέλη παρέχουν με χρήματα των φορολογουμένων. Τέτοια παρεχόμενη από τα κράτη μέλη χρηματοδότηση ενέχει μεγαλύτερο ηθικό κίνδυνο και μικρότερο κίνητρο για πειθαρχία της αγοράς. Ως εκ τούτου, κατά την αξιολόγηση του στόχου της ελαχιστοποίησης της εξάρτησης από έκτακτη δημόσια χρηματοπιστωτική στήριξη, το Συμβούλιο Εξυγίανσης θα πρέπει να προκρίνει τη χρηματοδότηση μέσω του Ενιαίου Ταμείου Εξυγίανσης («Ταμείο») ή του ΣΕΚ έναντι της χρηματοδότησης μέσω ισόποσων πόρων από τον προϋπολογισμό των κρατών μελών.

(20)

Όταν διενεργεί εκτίμηση του δημόσιου συμφέροντος, το Συμβούλιο Εξυγίανσης θα πρέπει να εξετάζει αν θα διακυβευόταν κάποιος από τους στόχους εξυγίανσης στην περίπτωση που η οντότητα που βρίσκεται σε σημείο πτώχευσης εκκαθαριζόταν υπό κανονικές διαδικασίες αφερεγγυότητας. Η δράση εξυγίανσης δεν θα πρέπει να θεωρείται απαραίτητη για το δημόσιο συμφέρον αν, στην περίπτωση που η οντότητα εκκαθαριστεί υπό κανονικές διαδικασίες αφερεγγυότητας, δεν διακυβεύεται κανένας από τους στόχους εξυγίανσης. Εάν το Συμβούλιο Εξυγίανσης εκτιμά ότι διακυβεύεται τουλάχιστον ένας στόχος εξυγίανσης σε περίπτωση εκκαθάρισης υπό κανονικές διαδικασίες αφερεγγυότητας, το αποτέλεσμα της εκτίμησης του δημόσιου συμφέροντος θα πρέπει να είναι αρνητικό μόνον όταν η εκκαθάριση υπό κανονικές διαδικασίες αφερεγγυότητας της οντότητας που βρίσκεται σε σημείο πτώχευσης θα επιτύγχανε τους στόχους της εξυγίανσης όχι μόνο στον ίδιο βαθμό με την εξυγίανση, αλλά αποτελεσματικότερα.

(21)

Με βάση την πείρα που αποκτήθηκε από την εφαρμογή του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 806/2014 και των οδηγιών 2014/49/ΕΕ και 2014/59/ΕΕ, είναι αναγκαίο να προσδιοριστούν περαιτέρω οι προϋποθέσεις υπό τις οποίες μπορούν να χορηγούνται κατ’ εξαίρεση μέτρα προληπτικού χαρακτήρα που χαρακτηρίζονται ως έκτακτη δημόσια χρηματοπιστωτική στήριξη. Θα πρέπει να διασφαλιστεί η έγκαιρη λήψη προληπτικών μέτρων. Επιπλέον, μέτρα αρωγής για απομειωμένα περιουσιακά στοιχεία, συμπεριλαμβανομένων των φορέων διαχείρισης περιουσιακών στοιχείων ή των συστημάτων εγγύησης περιουσιακών στοιχείων, μπορεί να αποδειχθούν αποτελεσματικά και αποδοτικά όσον αφορά την αντιμετώπιση των αιτιών πιθανών οικονομικών δυσχερειών που αντιμετωπίζουν οντότητες και την πρόληψη της πτώχευσής τους και, ως εκ τούτου, θα μπορούσαν να συνιστούν σχετικά προληπτικά μέτρα. Ως εκ τούτου, θα πρέπει να διευκρινιστεί ότι τα προληπτικά μέτρα μπορούν να λάβουν τη μορφή μέτρων για απομειωμένα περιουσιακά στοιχεία.

(22)

Για τη διατήρηση της πειθαρχίας της αγοράς, την προστασία των δημόσιων πόρων και την αποφυγή στρεβλώσεων του ανταγωνισμού, τα προληπτικά μέτρα θα πρέπει να συνεχίσουν να αποτελούν εξαίρεση και να εφαρμόζονται μόνο για την αντιμετώπιση περιπτώσεων σοβαρών διαταραχών στην αγορά και για τη διατήρηση της χρηματοπιστωτικής σταθερότητας, ιδίως σε περίπτωση συστημικής κρίσης. Επιπλέον, τα προληπτικά μέτρα δεν θα πρέπει να χρησιμοποιούνται για την αντιμετώπιση ζημιών που έχουν επέλθει ή είναι πιθανό να επέλθουν. Το πιο αξιόπιστο μέσο για τον ποσοτικό προσδιορισμό των ζημιών που έχουν επέλθει ή είναι πιθανό να επέλθουν είναι ο έλεγχος της ποιότητας των περιουσιακών στοιχείων από την ΕΚΤ, την Ευρωπαϊκή Εποπτική Αρχή (Ευρωπαϊκή Αρχή Τραπεζών – ΕΑΤ), που συστάθηκε με τον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 1093/2010 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (14), ή από τις εθνικές αρμόδιες αρχές. Η ΕΚΤ και οι εθνικές αρμόδιες αρχές θα πρέπει να χρησιμοποιούν τον εν λόγω έλεγχο ή, κατά περίπτωση, επιτόπιες επιθεωρήσεις για να προσδιορίσουν ποσοτικά τις ζημίες που έχουν επέλθει ή είναι πιθανό να επέλθουν, όταν ο εν λόγω έλεγχος ή οι εν λόγω επιθεωρήσεις μπορούν να διενεργηθούν εντός εύλογου χρονικού διαστήματος. Όταν αυτό δεν είναι εφικτό, η ΕΚΤ και οι εθνικές αρμόδιες αρχές θα πρέπει να προσδιορίζουν ποσοτικά τις ζημίες που έχουν επέλθει ή είναι πιθανό να επέλθουν με τον πλέον αξιόπιστο τρόπο υπό τις επικρατούσες συνθήκες, με βάση, κατά περίπτωση, τον ισολογισμό της οντότητας, εφόσον αυτός συνάδει με τους εφαρμοστέους λογιστικούς κανόνες και τα εφαρμοστέα λογιστικά πρότυπα, κατ’ επιβεβαίωση ανεξάρτητου εξωτερικού ελεγκτή. Η εκτίμηση ότι μια οντότητα είναι φερέγγυα, για τους σκοπούς των μέτρων στήριξης με τη μορφή προληπτικής ανακεφαλαιοποίησης και κρατικών εγγυήσεων νεοεκδοθεισών υποχρεώσεων, θα πρέπει να βασίζεται σε μελλοντοστραφή αξιολόγηση του εάν η οντότητα μπορεί να συμμορφωθεί με τις απαιτήσεις ιδίων κεφαλαίων που ορίζονται στον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 575/2013 ή στον κανονισμό (ΕΕ) 2019/2033 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (15) και με την πρόσθετη απαίτηση ιδίων κεφαλαίων που ορίζεται στην οδηγία 2013/36/ΕΕ ή στην οδηγία (ΕΕ) 2019/2034 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (16).

(23)

Σκοπός της προληπτικής ανακεφαλαιοποίησης είναι η στήριξη βιώσιμων οντοτήτων για τις οποίες διαπιστώνεται ότι είναι πιθανό να αντιμετωπίσουν προσωρινές δυσχέρειες στο εγγύς μέλλον και η αποτροπή περαιτέρω επιδείνωσης της κατάστασής τους. Για να αποφευχθεί η χορήγηση δημόσιων επιδοτήσεων σε επιχειρήσεις που είναι ήδη μη κερδοφόρες, δεν θα πρέπει να χορηγούνται προληπτικά μέτρα με τη μορφή απόκτησης μέσων ιδίων κεφαλαίων ή άλλων κεφαλαιακών μέσων ή μέσω μέτρων για απομειωμένα περιουσιακά στοιχεία σε ποσό πέραν αυτού που είναι αναγκαίο για την κάλυψη της έλλειψης κεφαλαίων που διαπιστώνεται στο δυσμενές σενάριο προσομοίωσης ακραίων καταστάσεων ή ισοδύναμου ελέγχου. Για να διασφαλιστεί ότι θα υπάρξει εντέλει διακοπή της δημόσιας χρηματοδότησης, τα εν λόγω προληπτικά μέτρα θα πρέπει επίσης να είναι χρονικά περιορισμένα και να περιλαμβάνουν σαφές χρονοδιάγραμμα όσον αφορά τον τερματισμό τους («στρατηγική εξόδου από το μέτρο στήριξης»). Τα μέσα αόριστης διάρκειας, συμπεριλαμβανομένου του κεφαλαίου κοινών μετοχών της κατηγορίας 1, θα πρέπει να χρησιμοποιούνται μόνο σε εξαιρετικές περιπτώσεις και να υπόκεινται σε ορισμένα ποσοτικά όρια, δεδομένου ότι από τη φύση τους δεν είναι κατάλληλα για τη συμμόρφωση με τον όρο της προσωρινής ισχύος. Η ΕΚΤ ή η σχετική εθνική αρμόδια αρχή θα πρέπει να ζητεί εφάπαξ σχέδιο αποκατάστασης από τις οντότητες που δεν συμμορφώνονται με τους όρους της στρατηγικής εξόδου από το μέτρο στήριξης. Για να διασφαλιστεί η έξοδος από την αγορά οντοτήτων που αποδεικνύεται ότι δεν είναι βιώσιμες, η σχετική αρχή θα πρέπει να προσδιορίζει αν η οντότητα βρίσκεται σε σημείο πτώχευσης ή πιθανής πτώχευσης, όταν η ΕΚΤ ή η σχετική εθνική αρμόδια αρχή δεν είναι ικανοποιημένη με το σχέδιο αποκατάστασης ή όταν η οντότητα δεν συμμορφώνεται με το σχέδιο αποκατάστασης.

(24)

Τα προληπτικά μέτρα θα πρέπει να περιορίζονται στο ποσό που θα χρειαζόταν η οντότητα για να διατηρήσει τη φερεγγυότητά της στην περίπτωση δυσμενούς σεναρίου προσομοίωσης ακραίων καταστάσεων ή σε ισοδύναμου ελέγχου. Στην περίπτωση προληπτικών μέτρων με τη μορφή μέτρων για απομειωμένα περιουσιακά στοιχεία, η οντότητα που τα λαμβάνει θα πρέπει να είναι σε θέση να χρησιμοποιήσει το χορηγούμενο ποσό για την κάλυψη ζημιών από τα μεταβιβασθέντα περιουσιακά στοιχεία ή σε συνδυασμό με απόκτηση κεφαλαιακών μέσων, υπό την προϋπόθεση ότι δεν σημειώνεται υπέρβαση του συνολικού ποσού του διαπιστωθέντος ελλείμματος. Είναι επίσης αναγκαίο να διασφαλιστεί ότι τα προληπτικά μέτρα με τη μορφή μέτρων για απομειωμένα περιουσιακά στοιχεία συμμορφώνονται με τους ισχύοντες κανόνες και τις βέλτιστες πρακτικές για τις κρατικές ενισχύσεις, ότι αποκαθιστούν τη μακροπρόθεσμη βιωσιμότητα της οντότητας, ότι η κρατική ενίσχυση περιορίζεται στο ελάχιστο αναγκαίο και ότι αποφεύγονται οι στρεβλώσεις του ανταγωνισμού. Για τους λόγους αυτούς, οι οικείες αρχές θα πρέπει, στην περίπτωση προληπτικών μέτρων με τη μορφή μέτρων για απομειωμένα περιουσιακά στοιχεία, να λαμβάνουν υπόψη τις ειδικές κατευθύνσεις, συμπεριλαμβανομένων του σχεδίου στρατηγικής της Επιτροπής για τη σύσταση εθνικών εταιρειών διαχείρισης περιουσιακών στοιχείων και της ανακοίνωσης της Επιτροπής, της 16ης Δεκεμβρίου 2020, σχετικά με την αντιμετώπιση των μη εξυπηρετούμενων δανείων μετά την πανδημία της COVID-19. Τα προληπτικά μέτρα με τη μορφή μέτρων για απομειωμένα περιουσιακά στοιχεία θα πρέπει επίσης να υπόκεινται πάντοτε στον επιτακτικό όρο ότι είναι προσωρινά. Οι δημόσιες εγγυήσεις που χορηγούνται για συγκεκριμένο χρονικό διάστημα σε σχέση με τα απομειωμένα περιουσιακά στοιχεία της οικείας οντότητας αναμένεται ότι θα εξασφαλίζουν καλύτερη συμμόρφωση με τον εν λόγω όρο από ό,τι οι μεταβιβάσεις των εν λόγω περιουσιακών στοιχείων σε οντότητα υποστηριζόμενη από το δημόσιο.

(25)

Είναι σημαντικό να διασφαλιστεί η ταχεία και έγκαιρη δράση εξυγίανσης από το Συμβούλιο Εξυγίανσης όταν η δράση αυτή περιλαμβάνει τη χορήγηση κρατικής ενίσχυσης ή ενίσχυσης από το Ταμείο. Ως εκ τούτου, είναι αναγκαίο να δοθεί στο Συμβούλιο Εξυγίανσης η δυνατότητα να εγκρίνει το σχετικό καθεστώς εξυγίανσης προτού η Επιτροπή αξιολογήσει αν η εν λόγω ενίσχυση συνάδει με την εσωτερική αγορά. Ωστόσο, για να διασφαλιστεί η εύρυθμη λειτουργία της εσωτερικής αγοράς σε ένα τέτοιο σενάριο, τα καθεστώτα εξυγίανσης που περιλαμβάνουν τη χορήγηση κρατικής ενίσχυσης ή ενίσχυσης από το Ταμείο θα πρέπει τελικά να συνεχίσουν να υπόκεινται σε έγκριση της Επιτροπής. Για να μπορεί η Επιτροπή να αξιολογεί το συντομότερο δυνατόν αν η ενίσχυση του Ταμείου συνάδει με την εσωτερική αγορά και για να διασφαλιστεί η ομαλή ροή των πληροφοριών, το Συμβούλιο Εξυγίανσης και η Επιτροπή θα πρέπει να ανταλλάσσουν αμέσως όλες τις αναγκαίες πληροφορίες σχετικά με την πιθανή χρήση ενίσχυσης από το Ταμείο. Θα πρέπει να θεσπιστούν συγκεκριμένοι κανόνες σχετικά με τις πληροφορίες που θα πρέπει να παρέχει το Συμβούλιο Εξυγίανσης στην Επιτροπή, και τον χρόνο κατά τον οποίο θα τις παρέχει, έτσι ώστε να αξιοποιούνται από την Επιτροπή κατά την αξιολόγηση της συμβατότητας των ενισχύσεων από το Ταμείο.

(26)

Η διαδικασία που διέπει την έναρξη της εξυγίανσης και η διαδικασία που διέπει την απόφαση για την άσκηση των εξουσιών απομείωσης και μετατροπής είναι παρόμοιες. Ως εκ τούτου, είναι σκόπιμο να ευθυγραμμιστούν τα αντίστοιχα καθήκοντα του Συμβουλίου Εξυγίανσης και αυτά της ΕΚΤ ή της εθνικής αρμόδιας αρχής, κατά περίπτωση, όταν αξιολογούν, αφενός, αν συντρέχουν οι προϋποθέσεις για την άσκηση των εξουσιών απομείωσης και μετατροπής και, αφετέρου, όταν αξιολογούν τις προϋποθέσεις για την έγκριση καθεστώτος εξυγίανσης.

(27)

Είναι πιθανό να πρέπει να εφαρμοστεί δράση εξυγίανσης σε οντότητα εξυγίανσης που είναι μέρος ομίλου εξυγίανσης, ενώ σε άλλη οντότητα του ίδιου ομίλου να πρέπει να εφαρμοστούν εξουσίες απομείωσης και μετατροπής. Οι αλληλεξαρτήσεις μεταξύ των εν λόγω οντοτήτων, συμπεριλαμβανομένων της ύπαρξης ενοποιημένων κεφαλαιακών απαιτήσεων που πρέπει να αποκατασταθούν και της ανάγκης ενεργοποίησης του μηχανισμού ανάντη ροής των ζημιών και του μηχανισμού κατάντη ροής κεφαλαίου, μπορεί να καταστήσουν δύσκολη την εκτίμηση των αναγκών απορρόφησης ζημιών και ανακεφαλαιοποίησης για κάθε οντότητα χωριστά και, ως εκ τούτου, τον προσδιορισμό των αναγκαίων ποσών που πρέπει να απομειωθούν και να μετατραπούν για κάθε οντότητα. Ως εκ τούτου, θα πρέπει να καθοριστεί διαδικασία σύμφωνα με την οποία το Συμβούλιο Εξυγίανσης θα πρέπει να λαμβάνει υπόψη τις εν λόγω αλληλεξαρτήσεις κατά την άσκηση της εξουσίας απομείωσης και μετατροπής κεφαλαιακών μέσων και επιλέξιμων υποχρεώσεων σε τέτοιες καταστάσεις. Για τον σκοπό αυτόν, όταν μια οντότητα πληροί τις προϋποθέσεις για την άσκηση της εξουσίας απομείωσης και μετατροπής και μια άλλη οντότητα εντός του ίδιου ομίλου πληροί ταυτόχρονα τις προϋποθέσεις εξυγίανσης, το Συμβούλιο Εξυγίανσης θα πρέπει να εγκρίνει ενιαίο καθεστώς εξυγίανσης που να καλύπτει και τις δύο οντότητες.

(28)

Για να αυξηθεί η ασφάλεια δικαίου, και δεδομένης της δυνητικής σημασίας υποχρεώσεων που θα προκύψουν από αβέβαια γεγονότα στο μέλλον, συμπεριλαμβανομένης της έκβασης δικαστικών διαφορών που εκκρεμούν κατά τον χρόνο της εξυγίανσης, είναι αναγκαίο να καθοριστεί η μεταχείριση των εν λόγω υποχρεώσεων για τους σκοπούς της εφαρμογής του εργαλείου διάσωσης με ίδια μέσα. Το Συμβούλιο Εξυγίανσης θα πρέπει να κάνει διάκριση μεταξύ υποχρεώσεων, αβέβαιου μεν χρόνου και ποσού, οι οποίες όμως βασίζονται σε παρούσες οφειλές που προκύπτουν από παρελθόντα γεγονότα και θα οδηγήσουν σε ζημία, και υποχρεώσεων που ενδέχεται να προκύψουν στο μέλλον αλλά δεν θα οδηγήσουν σε ζημία ή που ενδέχεται να προκύψουν στο μέλλον μόνον εάν επέλθει αβέβαιο γεγονός.

(29)

Θα πρέπει επίσης να διευκρινιστεί ότι οι υποχρεώσεις αβέβαιου χρόνου και ποσού, όταν οι εν λόγω υποχρεώσεις βασίζονται σε παρούσες οφειλές που προκύπτουν από παρελθόντα γεγονότα και θα οδηγήσουν σε ζημία, πρέπει να αντιμετωπίζονται με τον ίδιο τρόπο που αντιμετωπίζονται άλλες υποχρεώσεις. Οι εν λόγω υποχρεώσεις θα πρέπει να μπορούν να υπόκεινται σε αναδιάρθρωση παθητικού, εκτός εάν πληρούν ένα από τα ειδικά κριτήρια για την εξαίρεσή τους από το πεδίο εφαρμογής του εργαλείου διάσωσης με ίδια μέσα. Δεδομένης της ενδεχόμενης σημασίας των εν λόγω υποχρεώσεων για την εξυγίανση, και για να εξασφαλιστεί βεβαιότητα κατά την εφαρμογή του εργαλείου διάσωσης με ίδια μέσα, θα πρέπει να διευκρινιστεί ότι αποτελούν μέρος των υποκείμενων σε αναδιάρθρωση παθητικού υποχρεώσεων και ότι, ως εκ τούτου, θα μπορούσε να εφαρμοστεί σε αυτές το εργαλείο διάσωσης με ίδια μέσα. Για να διασφαλιστεί η αποτελεσματική εφαρμογή του εργαλείου διάσωσης με ίδια μέσα σε υποχρεώσεις αβέβαιου χρόνου ή ποσού, το Συμβούλιο Εξυγίανσης θα πρέπει να έχει την εξουσία να μειώνει, μεταξύ άλλων και να μηδενίζει, το οφειλόμενο κεφάλαιο σε σχέση με τέτοιες υποχρεώσεις και να μετατρέπει τις εν λόγω υποχρεώσεις σε μετοχές ή άλλα μέσα ιδιοκτησίας. Ωστόσο, η μείωση ή η μετατροπή μπορεί να παράγει αποτελέσματα μόνον εάν και όταν προσδιοριστεί οριστικά από άποψη χρόνου και ποσού η υποχρέωση αβέβαιου χρόνου ή ποσού.

(30)

Είναι αναγκαίο να διασφαλίζεται ότι υποχρέωση που θα μπορούσε να προκύψει από αβέβαιο γεγονός στο μέλλον ή υποχρέωση αβέβαιου χρόνου και ποσού η οποία βασίζεται σε παρούσα οφειλή κατά τον χρόνο της εξυγίανσης δεν θίγει την αποτελεσματικότητα της στρατηγικής εξυγίανσης και ιδίως του εργαλείου διάσωσης με ίδια μέσα. Για την επίτευξη του στόχου αυτού, ο εκτιμητής θα πρέπει, στο πλαίσιο της αποτίμησης για τους σκοπούς της εξυγίανσης, να εκτιμά τις εν λόγω υποχρεώσεις και να προσδιορίζει ποσοτικά, όσο μπορεί καλύτερα, τη δυνητική αξία τους. Για να διασφαλιστεί ότι, μετά τη διαδικασία εξυγίανσης, η οντότητα μπορεί να διατηρήσει επαρκή επίπεδα εμπιστοσύνης της αγοράς για κατάλληλο χρονικό διάστημα, ο εκτιμητής θα πρέπει να λαμβάνει υπόψη την εν λόγω δυνητική αξία κατά τον καθορισμό του ποσού κατά το οποίο πρέπει να απομειωθούν ή να μετατραπούν οι υποκείμενες σε αναδιάρθρωση παθητικού υποχρεώσεις ώστε να αποκατασταθούν οι δείκτες κεφαλαίου του υπό εξυγίανση ιδρύματος. Ειδικότερα, το Συμβούλιο Εξυγίανσης θα πρέπει να εφαρμόζει τις οικείες εξουσίες μετατροπής στις υποκείμενες σε αναδιάρθρωση παθητικού υποχρεώσεις στον βαθμό που απαιτείται για να διασφαλιστεί ότι η ανακεφαλαιοποίηση του υπό εξυγίανση ιδρύματος επαρκεί για την κάλυψη δυνητικών ζημιών που ενδέχεται να προκληθούν από υποχρέωση που μπορεί να προκύψει στο μέλλον λόγω αβέβαιου γεγονότος ή που βασίζεται σε παρούσα οφειλή αλλά διέπεται από αβεβαιότητα από άποψη χρόνου ή ποσού. Κατά την εκτίμηση του ποσού που πρέπει να απομειωθεί ή να μετατραπεί, το Συμβούλιο Εξυγίανσης θα πρέπει να εξετάζει προσεκτικά τον αντίκτυπο της δυνητικής ζημίας στο υπό εξυγίανση ίδρυμα με βάση διάφορους παράγοντες, συμπεριλαμβανομένης της πιθανότητας εκδήλωσης του γεγονότος, του χρονικού πλαισίου για την εκδήλωσή του και του ποσού της υποχρέωσης.

(31)

Σε ορισμένες περιπτώσεις, μετά την παροχή συνεισφοράς από το Ταμείο έως το 5 % των συνολικών υποχρεώσεων της οντότητας, συμπεριλαμβανομένων των ιδίων κεφαλαίων, το Συμβούλιο Εξυγίανσης είναι σε θέση να χρησιμοποιήσει πρόσθετες πηγές χρηματοδότησης για να στηρίξει περαιτέρω την οικεία δράση εξυγίανσης. Θα πρέπει να διευκρινιστεί σαφέστερα σε ποιες περιπτώσεις το Ταμείο θα μπορούσε να παρέχει περαιτέρω στήριξη όταν όλες οι υποκείμενες σε αναδιάρθρωση παθητικού υποχρεώσεις που δεν είναι επιλέξιμες καταθέσεις, με σειρά κατάταξης χαμηλότερη από εκείνη των μη καλυπτόμενων καταθέσεων φυσικών προσώπων και πολύ μικρών, μικρών και μεσαίων επιχειρήσεων, και που δεν εξαιρούνται κατά διακριτική ευχέρεια από τη διάσωση με ίδια μέσα, έχουν απομειωθεί ή μετατραπεί πλήρως.

(32)

Η επιτυχία της εξυγίανσης εξαρτάται από την έγκαιρη πρόσβαση του Συμβουλίου Εξυγίανσης σε σχετικές πληροφορίες από τις οντότητες που εμπίπτουν στην αρμοδιότητα του Συμβουλίου Εξυγίανσης και από δημόσιους οργανισμούς και αρχές. Στο πλαίσιο αυτό, το Συμβούλιο Εξυγίανσης θα πρέπει να μπορεί να έχει πρόσβαση σε πληροφορίες στατιστικού χαρακτήρα τις οποίες συλλέγει η ΕΚΤ στο πλαίσιο της λειτουργίας της ως κεντρικής τράπεζας, πλέον των πληροφοριών που έχει στη διάθεσή της η ΕΚΤ ως εποπτική αρχή στο πλαίσιο του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1024/2013. Δυνάμει του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 2533/98 του Συμβουλίου (17), το Συμβούλιο Εξυγίανσης θα πρέπει να διασφαλίζει τη φυσική και λογική προστασία των εμπιστευτικών στατιστικών πληροφοριών και να ζητεί από την ΕΚΤ άδεια για την περαιτέρω διαβίβαση που ενδέχεται να είναι αναγκαία για την εκτέλεση των καθηκόντων του Συμβουλίου Εξυγίανσης. Δεδομένου ότι η παροχή πληροφοριών σχετικά με τον συγκεντρωτικό αριθμό των πελατών για τους οποίους μια οντότητα είναι ο μόνος ή ο κυριότερος τραπεζικός εταίρος, οι οποίες τηρούνται από τους κεντρικούς αυτοματοποιημένους μηχανισμούς που έχουν συσταθεί σύμφωνα με την οδηγία (ΕΕ) 2015/849 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (18), μπορεί να είναι αναγκαία και αναλογική για τη διενέργεια της εκτίμησης του δημόσιου συμφέροντος, το Συμβούλιο Εξυγίανσης θα πρέπει να μπορεί να λαμβάνει τις εν λόγω πληροφορίες κατά περίπτωση. Θα πρέπει επίσης να προσδιοριστεί το ακριβές χρονοδιάγραμμα της έμμεσης πρόσβασης του Συμβουλίου Εξυγίανσης σε πληροφορίες. Επιπλέον, όταν οι πληροφορίες που χρειάζεται το Συμβούλιο Εξυγίανσης για την εκτέλεση των καθηκόντων του είναι διαθέσιμες σε δημόσιο οργανισμό ή αρχή που υποχρεούται να συνεργάζεται με το Συμβούλιο Εξυγίανσης, το εν λόγω ίδρυμα ή η εν λόγω αρχή θα πρέπει να παρέχει τις πληροφορίες αυτές στο Συμβούλιο Εξυγίανσης κατόπιν αιτήματός του. Εάν ωστόσο, κατά τον χρόνο εκείνο, οι πληροφορίες δεν είναι διαθέσιμες, ανεξάρτητα από τον λόγο, το Συμβούλιο Εξυγίανσης θα πρέπει να μπορεί να λάβει τις εν λόγω πληροφορίες από το φυσικό ή νομικό πρόσωπο που τις κατέχει μέσω των εθνικών αρχών εξυγίανσης ή απευθείας, αφού ενημερώσει σχετικά τις εν λόγω εθνικές αρχές εξυγίανσης. Το Συμβούλιο Εξυγίανσης θα πρέπει επίσης να έχει τη δυνατότητα να προσδιορίζει τη διαδικασία και τη μορφή σύμφωνα με την οποία θα πρέπει να λαμβάνει πληροφορίες από τις οντότητες, προκειμένου να διασφαλίζεται ότι οι εν λόγω πληροφορίες είναι οι πλέον κατάλληλες για τις ανάγκες του, μεταξύ άλλων και σε σχέση με τις εικονικές αίθουσες δεδομένων. Επιπλέον, για να διασφαλιστεί η ευρύτερη δυνατή συνεργασία με όλους τους δημόσιους οργανισμούς που ενδεχομένως κατέχουν δεδομένα σημαντικά για το Συμβούλιο Εξυγίανσης και τα οποία είναι αναγκαία για την εκτέλεση των καθηκόντων που του έχουν ανατεθεί, και για να αποφεύγεται η επανάληψη αιτημάτων, οι δημόσιοι οργανισμοί και αρχές με τις οποίες το Συμβούλιο Εξυγίανσης θα πρέπει να μπορεί να συνεργάζεται, να ελέγχει τη διαθεσιμότητα των πληροφοριών και να ανταλλάσσει πληροφορίες θα πρέπει να περιλαμβάνουν τα μέλη του Ευρωπαϊκού Συστήματος Κεντρικών Τραπεζών, τα σχετικά ΣΕΚ, το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο Συστημικού Κινδύνου, τις Ευρωπαϊκές Εποπτικές Αρχές και τον Ευρωπαϊκό Μηχανισμό Σταθερότητας. Τέλος, προκειμένου να διασφαλιστεί η έγκαιρη παρέμβαση των χρηματοδοτικών ρυθμίσεων που συνάπτονται για το Ταμείο σε περίπτωση ανάγκης, το Συμβούλιο Εξυγίανσης θα πρέπει να ενημερώνει την Επιτροπή και την ΕΚΤ μόλις κρίνει ότι ενδέχεται να είναι αναγκαία η ενεργοποίηση των εν λόγω χρηματοδοτικών ρυθμίσεων και να παρέχει στην Επιτροπή και στην ΕΚΤ όλες τις πληροφορίες που είναι αναγκαίες για την εκτέλεση των καθηκόντων τους όσον αφορά τις εν λόγω χρηματοδοτικές ρυθμίσεις.

(33)

Το άρθρο 86 παράγραφος 1 της οδηγίας 2014/59/ΕΕ προβλέπει ότι οι κανονικές διαδικασίες αφερεγγυότητας έναντι οντοτήτων που εμπίπτουν στο πεδίο εφαρμογής της εν λόγω οδηγίας δεν κινούνται παρά μόνο με πρωτοβουλία της αρχής εξυγίανσης και ότι η απόφαση για να τεθεί μια οντότητα σε κανονικές διαδικασίες αφερεγγυότητας λαμβάνεται μόνο με τη συγκατάθεση της αρχής εξυγίανσης. Η εν λόγω διάταξη δεν αποτυπώνεται στον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 806/2014. Σύμφωνα με τον καταμερισμό των καθηκόντων που ορίζεται στον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 806/2014, οι εθνικές αρχές εξυγίανσης θα πρέπει να διαβουλεύονται με το Συμβούλιο Εξυγίανσης πριν ενεργήσουν σύμφωνα με το άρθρο 86 παράγραφος 1 της οδηγίας 2014/59/ΕΕ όσον αφορά οντότητες που εμπίπτουν στην άμεση αρμοδιότητα του Συμβουλίου Εξυγίανσης.

(34)

Τα κριτήρια επιλογής για τη θέση του αντιπροέδρου του Συμβουλίου Εξυγίανσης είναι τα ίδια με εκείνα για την επιλογή του προέδρου και των λοιπών τακτικών μελών του Συμβουλίου Εξυγίανσης. Ως εκ τούτου, είναι σκόπιμο να παρασχεθούν στον αντιπρόεδρο του Συμβουλίου Εξυγίανσης τα ίδια δικαιώματα ψήφου με αυτά που διαθέτει ο πρόεδρος και τα τακτικά μέλη του Συμβουλίου Εξυγίανσης.

(35)

Για να καταστεί δυνατή η προκαταρκτική αξιολόγηση του προσχεδίου προϋπολογισμού από το Συμβούλιο Εξυγίανσης στη σύνοδο ολομέλειάς του πριν ο πρόεδρος υποβάλει το τελικό σχέδιο, θα πρέπει να παραταθεί η προθεσμία για την υποβολή αρχικής πρότασης από τον πρόεδρο για τον ετήσιο προϋπολογισμό του Συμβουλίου Εξυγίανσης.

(36)

Προκειμένου να ενισχυθεί περαιτέρω η συνεργασία στο πλαίσιο του ΕΜΕ μεταξύ του Συμβουλίου Εξυγίανσης και των εθνικών αρχών εξυγίανσης, το Συμβούλιο Εξυγίανσης στην εκτελεστική σύνοδό του θα πρέπει να διαβουλεύεται με το Συμβούλιο Εξυγίανσης στη σύνοδο ολομέλειάς του όσον αφορά κατευθυντήριες γραμμές, γενικές οδηγίες και τυχόν άλλα μέσα γενικής εφαρμογής στο πλαίσιο του ΕΜΕ που καθορίζουν τον τρόπο με τον οποίο το Συμβούλιο Εξυγίανσης αναμένει να εφαρμόσει τον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 806/2014.

(37)

Η διαδικασία για τη διενέργεια διαβουλεύσεων σχετικά με κατευθυντήριες γραμμές, γενικές οδηγίες και τυχόν άλλα μέσα γενικής εφαρμογής στο πλαίσιο του ΕΜΕ θα πρέπει να νοείται λαμβανομένων υπόψη των υφιστάμενων διαδικασιών για τη διεξαγωγή διαβουλεύσεων σύμφωνα με το πλαίσιο που αναφέρεται στο άρθρο 31 παράγραφος 1 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 806/2014. Όταν το εν λόγω πλαίσιο προβλέπει ήδη ειδικές ρυθμίσεις όσον αφορά τις κατευθυντήριες γραμμές και τις γενικές οδηγίες, οι εν λόγω υφιστάμενες διαδικασίες θα πρέπει να εφαρμόζονται επιπλέον της νέας διαδικασίας διαβούλευσης, κατά περίπτωση.

(38)

Μετά την αρχική περίοδο συγκέντρωσης πόρων για το Ταμείο κατά τα προβλεπόμενα στον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 806/2014, τα διαθέσιμα χρηματοδοτικά μέσα του ενδέχεται να υποστούν ελαφρά μείωση κάτω από το επίπεδο-στόχο του, ιδίως λόγω αύξησης των καλυπτόμενων καταθέσεων. Επομένως, το ποσό των εκ των προτέρων εισφορών που ενδέχεται να εισπραχθούν υπό τις συνθήκες αυτές είναι πιθανό να είναι μικρό. Ως εκ τούτου είναι δυνατό, σε μερικά έτη, το ποσό των εν λόγω εκ των προτέρων εισφορών να μην είναι πλέον σύμμετρο προς το κόστος της είσπραξης των εν λόγω εισφορών. Συνεπώς, το Συμβούλιο Εξυγίανσης θα πρέπει να μπορεί να αναβάλει την είσπραξη των εκ των προτέρων εισφορών για έως τρία έτη, έως ότου το προς είσπραξη ποσό ανέλθει σε ποσό ανάλογο προς το κόστος της διαδικασίας είσπραξης, υπό την προϋπόθεση ότι η εν λόγω αναβολή δεν επηρεάζει ουσιωδώς την ικανότητα του Συμβουλίου Εξυγίανσης να χρησιμοποιεί το Ταμείο.

(39)

Οι αμετάκλητες δεσμεύσεις πληρωμής αποτελούν μία από τις συνιστώσες των διαθέσιμων χρηματοδοτικών μέσων του Ταμείου. Ως εκ τούτου, είναι αναγκαίο να προσδιοριστούν οι περιστάσεις υπό τις οποίες μπορούν να εισπραχθούν οι εν λόγω δεσμεύσεις πληρωμής. Σε περίπτωση που μια οντότητα παύσει να υπόκειται στην υποχρέωση καταβολής εισφορών στο Ταμείο μετά από απόφαση παραίτησης από την άδεια λειτουργίας της, η αμετάκλητη δέσμευση πληρωμής θα πρέπει να ακυρώνεται. Για να διασφαλιστεί ότι η ακύρωση της αμετάκλητης δέσμευσης πληρωμής δεν οδηγεί σε κατάσταση κατά την οποία τα διαθέσιμα χρηματοδοτικά μέσα στο Ταμείο μειώνονται κάτω από το επίπεδο που το Συμβούλιο Εξυγίανσης κρίνει επαρκές, το Συμβούλιο Εξυγίανσης θα πρέπει να έχει την εξουσία να καθορίζει εισφορά την οποία θα πρέπει να υποχρεούται να καταβάλει η σχετική οντότητα. Στην απόφασή του το Συμβούλιο Εξυγίανσης θα πρέπει να λαμβάνει δεόντως υπόψη την ανάγκη διατήρησης ίσων όρων ανταγωνισμού μεταξύ όλων των συμμετεχουσών οντοτήτων, συμπεριλαμβανομένης της οντότητας που παύει να εμπίπτει στο πεδίο εφαρμογής του άρθρου 2 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 806/2014. Το Συμβούλιο Εξυγίανσης οφείλει να παρέχει αναλυτική αιτιολόγηση της απόφασής του και να κοινοποιεί την εν λόγω απόφαση, συμπεριλαμβανομένης της αιτιολόγησής της, στην ετήσια έκθεσή του. Επιπλέον, για να εξασφαλιστεί μεγαλύτερη διαφάνεια και βεβαιότητα όσον αφορά το μερίδιο των αμετάκλητων δεσμεύσεων πληρωμών στο συνολικό ποσό των εκ των προτέρων εισφορών που θα συγκεντρωθούν, το Συμβούλιο Εξυγίανσης θα πρέπει να καθορίζει το εν λόγω μερίδιο σε ετήσια βάση, με την επιφύλαξη των εφαρμοστέων ορίων. Η ΕΚΤ, ή η σχετική εθνική αρμόδια αρχή, θα πρέπει να επιδιώκει να διασφαλίσει ότι μετριάζεται κάθε επίδραση των αμετάκλητων δεσμεύσεων πληρωμής που ενισχύει τις κυκλικές τάσεις ανάλογα με τη λογιστική αντιμετώπισή τους.

(40)

Το μέγιστο ετήσιο ποσό των έκτακτων εκ των υστέρων εισφορών στο Ταμείο που επιτρέπεται να εισπραχθεί περιορίζεται επί του παρόντος στο τριπλάσιο του ποσού των εκ των προτέρων εισφορών. Μετά την αρχική περίοδο συγκέντρωσης πόρων που προβλέπεται στον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 806/2014, οι εν λόγω εκ των προτέρων εισφορές θα εξαρτώνται, σε περιστάσεις πλην των περιστάσεων χρήσης του Ταμείου, μόνον από διακυμάνσεις του επιπέδου των καλυπτόμενων καταθέσεων και, ως εκ τούτου, είναι πιθανό να μειωθούν. Ο καθορισμός του μέγιστου ποσού των έκτακτων εκ των υστέρων εισφορών με βάση τις εκ των προτέρων εισφορές θα μπορούσε επομένως να έχει ως αποτέλεσμα τον δραστικό περιορισμό της δυνατότητας του Ταμείου να εισπράττει εκ των υστέρων εισφορές, μειώνοντας έτσι την ικανότητά του για ανάληψη δράσης. Για να αποφευχθεί αυτό το αποτέλεσμα, θα πρέπει να προβλεφθεί διαφορετικό όριο, και το μέγιστο ποσό έκτακτων εκ των υστέρων εισφορών που επιτρέπεται να εισπραχθεί θα πρέπει να οριστεί στο τριπλάσιο του ενός όγδοου του επιπέδου-στόχου του Ταμείου.

(41)

Θα πρέπει επίσης να διατηρηθεί επαρκής σύνδεση μεταξύ καταβολών και επιδόσεων σε περίπτωση εξυγίανσης, ιδίως όταν οι ζημίες είναι πιθανό να μετακυλιστούν στο Ταμείο. Στις περιπτώσεις αυτές, τυχόν μεταβλητές αποδοχές των μελών του διοικητικού οργάνου και των ανώτατων διοικητικών στελεχών τού υπό εξυγίανση ιδρύματος που δεν έχουν καταβληθεί ή δεν έχουν εκχωρηθεί θα πρέπει να ακυρώνονται. Εκτός εάν ένα μέλος του διοικητικού οργάνου ή ένα ανώτατο διοικητικό στέλεχος αποδείξει ότι δεν συμμετείχε ή δεν ήταν υπεύθυνο για τη συμπεριφορά που οδήγησε ή συνέβαλε στην πτώχευση του υπό εξυγίανση ιδρύματος, οι μεταβλητές αποδοχές που εκχωρήθηκαν ή καταβλήθηκαν κατά τους 24 μήνες που προηγήθηκαν της απόφασης για ανάληψη δράσης εξυγίανσης θα πρέπει να επιστρέφονται ή να αποζημιώνονται.

(42)

Το Ταμείο μπορεί να χρησιμοποιηθεί για να στηριχθεί η εφαρμογή του εργαλείου πώλησης δραστηριοτήτων ή του εργαλείου μεταβατικού ιδρύματος, με τα οποία ένα σύνολο περιουσιακών στοιχείων, δικαιωμάτων και υποχρεώσεων του υπό εξυγίανση ιδρύματος μεταβιβάζεται σε αποδέκτη. Σε τέτοια περίπτωση, το Συμβούλιο Εξυγίανσης ενδέχεται να έχει απαίτηση έναντι της εναπομένουσας οντότητας κατά την επακόλουθη εκκαθάρισή της υπό κανονικές διαδικασίες αφερεγγυότητας. Αυτό μπορεί να συμβεί όταν το Ταμείο χρησιμοποιείται σε σχέση με ζημίες που θα είχαν υποστεί σε διαφορετική περίπτωση οι πιστωτές, μεταξύ άλλων με τη μορφή εγγυήσεων για περιουσιακά στοιχεία και υποχρεώσεις ή κάλυψης της διαφοράς μεταξύ των περιουσιακών στοιχείων και των υποχρεώσεων που μεταβιβάζονται. Για να διασφαλιστεί ότι οι μέτοχοι και οι πιστωτές που παραμένουν στην εναπομένουσα οντότητα απορροφούν αποτελεσματικά τις ζημίες του υπό εξυγίανση ιδρύματος και βελτιώνουν τη δυνατότητα αποπληρωμής σε περίπτωση αφερεγγυότητας προς το Συμβούλιο Εξυγίανσης, οι εν λόγω απαιτήσεις του Συμβουλίου Εξυγίανσης έναντι της εναπομένουσας οντότητας, καθώς και τυχόν απαιτήσεις που προκύπτουν από εύλογες δαπάνες που πραγματοποιεί δεόντως το Συμβούλιο Εξυγίανσης, θα πρέπει να επωφελούνται από την ίδια σειρά κατάταξης στο πλαίσιο διαδικασίας αφερεγγυότητας με την κατάταξη των απαιτήσεων των εθνικών χρηματοδοτικών ρυθμίσεων εξυγίανσης σε κάθε συμμετέχον κράτος μέλος, η οποία θα πρέπει να είναι υψηλότερη από τη σειρά κατάταξης των καταθέσεων και των ΣΕΚ. Δεδομένου ότι η αποζημίωση που καταβάλλεται στους μετόχους και τους πιστωτές από το Ταμείο λόγω παραβιάσεων της αρχής περί μη επιδείνωσης της θέσης των πιστωτών αποσκοπεί στην αντιστάθμιση των αποτελεσμάτων της δράσης εξυγίανσης, η εν λόγω αποζημίωση δεν θα πρέπει να θεμελιώνει απαιτήσεις από το Συμβούλιο Εξυγίανσης.

(43)

Για να διασφαλιστεί επαρκής ευελιξία και να διευκολυνθεί η παρέμβαση των ΣΕΚ για τη στήριξη της χρήσης των εργαλείων εξυγίανσης, όταν αυτά οδηγούν στην έξοδο του υπό εξυγίανση ιδρύματος από την αγορά, θα πρέπει να προσδιοριστούν ορισμένες πτυχές της χρήσης των ΣΕΚ κατά τη διαδικασία εξυγίανσης. Ειδικότερα, είναι αναγκαίο να διευκρινιστεί ότι τα κεφάλαια των ΣΕΚ μπορούν να χρησιμοποιηθούν για τη στήριξη συναλλαγών μεταβίβασης που περιλαμβάνουν καταθέσεις, μεταξύ των οποίων επιλέξιμες καταθέσεις που υπερβαίνουν το επίπεδο κάλυψης που παρέχεται από το οικείο ΣΕΚ, καθώς και τις μη επιλέξιμες καταθέσεις που περιλαμβάνονται στη γενική προτίμηση των καταθετών, σε ορισμένες περιπτώσεις και υπό σαφείς προϋποθέσεις. Η συνεισφορά ενός ΣΕΚ θα πρέπει να στοχεύει στην κάλυψη του ελλείμματος της αξίας των περιουσιακών στοιχείων που μεταβιβάζονται σε αγοραστή ή μεταβατικό ίδρυμα σε σύγκριση με την αξία των μεταβιβαζόμενων καταθέσεων. Όταν, στο πλαίσιο της συναλλαγής, απαιτείται συνεισφορά εκ μέρους του αγοραστή, προκειμένου να διασφαλίζεται η κεφαλαιακή ουδετερότητα και να διατηρείται η συμμόρφωση με τις κεφαλαιακές απαιτήσεις του αγοραστή, το ΣΕΚ θα πρέπει επίσης να συνεισφέρει για τον σκοπό αυτόν. Η στήριξη που παρέχεται από ένα ΣΕΚ σε δράση εξυγίανσης θα πρέπει να έχει τη μορφή μετρητών ή άλλες μορφές, όπως εγγυήσεις ή συμφωνίες επιμερισμού των ζημιών που μπορούν να ελαχιστοποιήσουν τον αντίκτυπο της στήριξης στα διαθέσιμα χρηματοδοτικά μέσα του εν λόγω ΣΕΚ, καθιστώντας παράλληλα δυνατή την επίτευξη των σκοπών της συνεισφοράς του ΣΕΚ.

(44)

Η συνεισφορά του ΣΕΚ στην εξυγίανση θα πρέπει να υπόκειται σε ορισμένα όρια. Πρώτον, το συνολικό ποσό της συνεισφοράς του ΣΕΚ σε κάθε περίπτωση εξυγίανσης δεν θα πρέπει να υπερβαίνει το ύψος των καλυπτόμενων καταθέσεων στο οικείο πιστωτικό ίδρυμα. Δεύτερον, θα πρέπει να διασφαλίζεται ότι κάθε παρέμβαση του ΣΕΚ στο πλαίσιο δράσης εξυγίανσης η οποία βασίζεται πρωτίστως στο εργαλείο διάσωσης με ίδια μέσα, με σκοπό την ανακεφαλαιοποίηση του υπό εξυγίανση ιδρύματος και τη συνέχιση των δραστηριοτήτων του, δεν υπερβαίνει τη ζημία που θα υφίστατο το ΣΕΚ σε περίπτωση αφερεγγυότητας, εάν αποζημίωνε τους καλυπτόμενους καταθέτες και υποκαθίστατο στις απαιτήσεις τους επί των περιουσιακών στοιχείων του ιδρύματος. Τρίτον, όταν το ΣΕΚ χρησιμοποιείται για τη στήριξη δράσης εξυγίανσης που συνίσταται κυρίως στη μεταβίβαση της δραστηριότητας σε αγοραστή ή σε μεταβατικό ίδρυμα, το ποσό της συνεισφοράς του ΣΕΚ δεν θα πρέπει να υπερβαίνει το 62,5 % του επιπέδου-στόχου του, εκτός εάν η ορισθείσα αρχή βάσει της οδηγίας 2014/49/ΕΕ επιλέξει να μην εφαρμόσει το εν λόγω όριο, προκειμένου να αποφευχθούν δυσμενείς επιπτώσεις στη χρηματοπιστωτική σταθερότητα ή να διασφαλιστεί η πρόσβαση των καταθετών στις καταθέσεις τους. Τέταρτον, το ποσό της συνεισφοράς του ΣΕΚ δεν θα πρέπει να υπερβαίνει τη διαφορά μεταξύ των μεταβιβαζόμενων περιουσιακών στοιχείων και των μεταβιβαζόμενων καταθέσεων και υποχρεώσεων με την ίδια ή υψηλότερη σειρά κατάταξης σε διαδικασία αφερεγγυότητας από τις εν λόγω καταθέσεις. Έτσι διασφαλίζεται ότι η συνεισφορά του ΣΕΚ χρησιμοποιείται μόνον με σκοπό την αποφυγή της επιβολής ζημιών στους καταθέτες, όπου συντρέχει περίπτωση, και όχι για την προστασία πιστωτών που κατατάσσονται χαμηλότερα από τις καταθέσεις σε διαδικασία αφερεγγυότητας. Ωστόσο, κατά περίπτωση, η συνεισφορά μπορεί επίσης να περιλαμβάνει ποσό που είναι αναγκαίο για τη διασφάλιση της κεφαλαιακής ουδετερότητας της αποδέκτριας οντότητας.

(45)

Θα πρέπει να διευκρινιστεί ότι το ΣΕΚ θα πρέπει να είναι σε θέση να συνεισφέρει στη μεταβίβαση υποχρεώσεων πλην των καλυπτόμενων καταθέσεων στο πλαίσιο εξυγίανσης μόνο εάν το Συμβούλιο Εξυγίανσης καταλήξει στο συμπέρασμα, κατά περίπτωση, ότι οι καταθέσεις που περιλαμβάνονται στη γενική προτίμηση των καταθετών πλην των καλυπτόμενων καταθέσεων δεν μπορούν να χρησιμοποιηθούν για διάσωση με ίδια μέσα ούτε να παραμείνουν στο εναπομένον υπό εξυγίανση ίδρυμα, το οποίο θα εκκαθαριστεί, και εφόσον οι προϋποθέσεις για τη χρήση του Ταμείου δεν πληρούνται μέσω συνεισφορών από μετόχους και πιστωτές. Ειδικότερα, το Συμβούλιο Εξυγίανσης θα πρέπει να μπορεί να αποφεύγει την κατανομή ζημιών στις εν λόγω καταθέσεις όταν η εξαίρεση είναι απολύτως αναγκαία και αναλογική προκειμένου να διαφυλαχθεί η συνέχεια των κρίσιμων λειτουργιών και των βασικών επιχειρηματικών τομέων ή όταν είναι αναγκαία για την αποφυγή ευρείας μετάδοσης και χρηματοπιστωτικής αστάθειας, οι οποίες θα μπορούσαν να προκαλέσουν σοβαρή διαταραχή στην οικονομία της Ένωσης ή κράτους μέλους. Οι ίδιοι λόγοι θα πρέπει να ισχύουν για τη συμπερίληψη στη μεταβίβαση σε αγοραστή ή σε μεταβατικό ίδρυμα άλλων υποχρεώσεων υποκείμενων σε αναδιάρθρωση παθητικού με κατάταξη χαμηλότερη από εκείνη των καλυπτόμενων καταθέσεων. Στην περίπτωση αυτή, η μεταβίβαση των εν λόγω υποκείμενων σε αναδιάρθρωση παθητικού υποχρεώσεων δεν θα πρέπει να υποστηρίζεται από τη συνεισφορά του ΣΕΚ. Εάν απαιτείται εξωτερική χρηματοδοτική στήριξη για τη μεταβίβαση των εν λόγω υποκείμενων σε αναδιάρθρωση παθητικού υποχρεώσεων, η στήριξη αυτή θα πρέπει να παρέχεται από το Ταμείο.

(46)

Δεδομένης της δυνατότητας χρήσης του ΣΕΚ σε διαδικασία εξυγίανσης, είναι αναγκαίο να προσδιοριστούν περαιτέρω οι προϋποθέσεις υπό τις οποίες η συνεισφορά του ΣΕΚ μπορεί να συνυπολογίζεται για τη συμμόρφωση με τις απαιτήσεις πρόσβασης στο Ταμείο. Η δυνατότητα αυτή θα πρέπει να είναι διαθέσιμη μόνο για πιστωτικά ιδρύματα με συνολική αξία περιουσιακών στοιχείων ίση ή μικρότερη από 80 δισεκατομμύρια EUR και στο πλαίσιο δράσης εξυγίανσης που βασίζεται πρωτίστως στην εφαρμογή του εργαλείου πώλησης δραστηριοτήτων ή του εργαλείου μεταβατικού ιδρύματος. Προκειμένου να διασφαλιστεί ότι η εξυγίανση εξακολουθεί να χρηματοδοτείται πρωτίστως από εσωτερικούς πόρους του πιστωτικού ιδρύματος, και να ελαχιστοποιηθούν οι στρεβλώσεις του ανταγωνισμού, η χρήση της συνεισφοράς του ΣΕΚ για τη διασφάλιση πρόσβασης στο Ταμείο θα πρέπει να είναι δυνατή μόνο για πιστωτικά ιδρύματα για τα οποία, κατά τους 24 μήνες που προηγούνται της ανάληψης δράσης εξυγίανσης, το σχέδιο εξυγίανσης ή το σχέδιο εξυγίανσης ομίλου δεν προβλέπει την εκκαθάρισή τους με συντεταγμένο τρόπο σε περίπτωση πτώχευσης, δεδομένου ότι η ΕΑΙΚΕΥ που καθορίζεται από το Συμβούλιο Εξυγίανσης για τα εν λόγω πιστωτικά ιδρύματα ορίζεται σε επίπεδο που περιλαμβάνει τόσο τα ποσά απορρόφησης ζημιών όσο και τα ποσά ανακεφαλαιοποίησης. Η ΕΑΙΚΕΥ που καθορίζεται από το Συμβούλιο Εξυγίανσης θα πρέπει να συμμορφώνεται με τα ελάχιστα επίπεδα της ΕΑΙΚΕΥ για οντότητες με προτιμώμενες στρατηγικές εξυγίανσης που προβλέπουν πρωτίστως τη χρήση εργαλείων μεταβίβασης σε διαδικασία εξυγίανσης, ακόμη και αν το αντίστοιχο σχέδιο εξυγίανσης ή σχέδιο εξυγίανσης ομίλου είχε προβλέψει διαφορετικές δράσεις και, ως εκ τούτου, η ΕΑΙΚΕΥ των εν λόγω πιστωτικών ιδρυμάτων δεν υπόκειτο στα εν λόγω ελάχιστα επίπεδα. Επιπλέον, πριν από τη συνεισφορά του ΣΕΚ θα πρέπει να έχει προηγηθεί η συνεισφορά ιδίων κεφαλαίων και επιλέξιμων υποχρεώσεων για την απορρόφηση ζημιών και την ανακεφαλαιοποίηση στον μέγιστο δυνατό βαθμό. Τέλος, το υπό εξυγίανση ίδρυμα δεν πρέπει να έχει παραβιάσει την οικεία ΕΑΙΚΕΥ, συμπεριλαμβανομένων των δεσμευτικών ενδιάμεσων στόχων, εντός ορισμένης περιόδου πριν από την ανάληψη δράσης εξυγίανσης, με την επιφύλαξη βραχυπρόθεσμων τεχνικών παραβιάσεων της ΕΑΙΚΕΥ.

(47)

Εάν η συνεισφορά των μετόχων και των πιστωτών του υπό εξυγίανση ιδρύματος μέσω μειώσεων, απομείωσης ή μετατροπής των υποχρεώσεών τους ή μέσω των ζημιών που αναμένεται να υποστούν κατά την εκκαθάριση της εναπομένουσας οντότητας, η οποία προστίθεται στη συνεισφορά του ΣΕΚ, ανέρχεται τουλάχιστον στο 8 % των συνολικών υποχρεώσεων του ιδρύματος, συμπεριλαμβανομένων των ιδίων κεφαλαίων, το Συμβούλιο Εξυγίανσης θα πρέπει να μπορεί να χρησιμοποιεί το Ταμείο για την παροχή περαιτέρω χρηματοδότησης, όταν αυτό είναι αναγκαίο για τη διασφάλιση αποτελεσματικής εξυγίανσης σύμφωνα με τους στόχους της εξυγίανσης. Στις περιπτώσεις αυτές, η συνεισφορά του ΣΕΚ θα πρέπει να περιορίζεται στο ποσό που είναι αναγκαίο για να καταστεί δυνατή η πρόσβαση στο Ταμείο. Επιπλέον, για ένα πιστωτικό ίδρυμα με συνολική αξία περιουσιακών στοιχείων σε μεμονωμένη βάση μεταξύ 30 δισεκατομμυρίων EUR και 80 δισεκατομμυρίων EUR, η συνεισφορά του ΣΕΚ δεν θα πρέπει να υπερβαίνει το 2,5 % των συνολικών υποχρεώσεων, συμπεριλαμβανομένων των ιδίων κεφαλαίων του πιστωτικού ιδρύματος σε μεμονωμένη βάση.

(48)

Σε εξαιρετικές περιστάσεις, ενδέχεται η συνεισφορά του Ταμείου ύψους 5 % του συνόλου των υποχρεώσεων συμπεριλαμβανομένων των ιδίων κεφαλαίων να μην επαρκεί για την κάλυψη των χρηματοδοτικών αναγκών μιας δεδομένης δράσης εξυγίανσης. Στις περιπτώσεις αυτές, και όταν η εν λόγω συνεισφορά έχει καταστεί δυνατή με την παρέμβαση του ΣΕΚ, το ΣΕΚ θα πρέπει να καταβάλλει πρόσθετη συνεισφορά, υπό ορισμένες προϋποθέσεις, ίση με το ποσό των ζημιών που θα είχαν υποστεί οι καλυπτόμενες καταθέσεις εάν δεν προστατεύονταν. Το κόστος της εν λόγω πρόσθετης συνεισφοράς δεν θα πρέπει να υπερβαίνει τις ζημίες που θα είχε υποστεί το ΣΕΚ στο υποθετικό σενάριο εκκαθάρισης υπό κανονικές διαδικασίες αφερεγγυότητας και επιστροφής των καλυπτόμενων καταθέσεων. Επιπλέον, το άθροισμα της αρχικής συνεισφοράς και της πρόσθετης συνεισφοράς του ΣΕΚ δεν θα πρέπει να υπερβαίνει το ποσό των καλυπτόμενων καταθέσεων στην οικεία οντότητα. Μαζί με την πρόσθετη συνεισφορά του ΣΕΚ, το Συμβούλιο Εξυγίανσης θα πρέπει να είναι σε θέση να αναζητήσει περαιτέρω χρηματοδότηση από εναλλακτικές πηγές χρηματοδότησης, εφόσον πληρούνται οι προϋποθέσεις για την εν λόγω χρηματοδότηση.

(49)

Δεδομένου του αμοιβαιοποιημένου χαρακτήρα του Ταμείου, είναι σκόπιμο να θεσπιστεί ειδική διαδικασία που θα ακολουθείται μόλις η καθαρή σωρευτική χρήση του, όταν καθίσταται δυνατή από προηγούμενη συνεισφορά του ΣΕΚ, φθάσει ορισμένα όρια. Η διαδικασία αυτή δεν θα πρέπει να οδηγεί σε αδυναμία χρήσης των μέσων του Ταμείου σε ακόλουθη δράση εξυγίανσης. Όταν η καθαρή χρήση του Ταμείου σε διάστημα τριών ετών φθάνει σε όριο ίσο με το 10 % του επιπέδου-στόχου του, η σύνοδος ολομέλειας πρέπει να παρέχει κατευθύνσεις για τις μελλοντικές χρήσεις του Ταμείου που διευκολύνονται από τη συνεισφορά του ΣΕΚ, έως ότου ολοκληρωθεί η ανασύσταση των πόρων του. Εάν η καθαρή χρήση του Ταμείου σε διάστημα τριών ετών φθάσει το 20 % του επιπέδου-στόχου του, το Συμβούλιο Εξυγίανσης πρέπει να ενημερώσει το Συμβούλιο και την Επιτροπή. Στο σημείο αυτό, η Επιτροπή θα πρέπει να επανεξετάσει τους κανόνες σχετικά με τις συνεισφορές των ΣΕΚ σε διαδικασία εξυγίανσης που επιτρέπουν ακολούθως τη χρήση του Ταμείου, καθώς και να αξιολογήσει εάν οι εφαρμοστέες ρυθμίσεις για την είσπραξη εισφορών προς ανασύσταση των πόρων του Ταμείου στις περιπτώσεις αυτές είναι κατάλληλες. Επιπλέον, το χρονοδιάγραμμα για την εκ νέου επίτευξη του επιπέδου-στόχου θα πρέπει να επεκταθεί σε 10 έτη.

(50)

Όταν τα κεφάλαια του ΣΕΚ χρησιμοποιούνται για την εφαρμογή του εργαλείου πώλησης δραστηριοτήτων ή του εργαλείου μεταβατικού ιδρύματος, μεμονωμένα ή σε συνδυασμό με συνεισφορές από το Ταμείο, η εναπομένουσα οντότητα μετά τη μεταβίβαση των περιουσιακών στοιχείων, των δικαιωμάτων και των υποχρεώσεων θα πρέπει να εκκαθαρίζεται με συντεταγμένο τρόπο σύμφωνα με το εφαρμοστέο εθνικό δίκαιο, δυνάμει του άρθρου 22 παράγραφος 5 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 806/2014. Επιπλέον, όταν τα κεφάλαια του ΣΕΚ χρησιμοποιούνται για τη στήριξη του εργαλείου μεταβατικού ιδρύματος, οι δραστηριότητες του μεταβατικού ιδρύματος θα πρέπει να παύουν σύμφωνα με το άρθρο 41 παράγραφοι 3, 5 και 6 της οδηγίας 2014/59/ΕΕ.

(51)

Η διαφάνεια έχει καίρια σημασία για τη διασφάλιση της ακεραιότητας της αγοράς, της πειθαρχίας της αγοράς και της προστασίας των επενδυτών. Για να διασφαλιστεί ότι το Συμβούλιο Εξυγίανσης μπορεί να προωθεί και να συμμετέχει στις προσπάθειες για βελτίωση της διαφάνειας, θα πρέπει να έχει τη δυνατότητα να γνωστοποιεί πληροφορίες που προκύπτουν από τις δικές του αναλύσεις, εκτιμήσεις και διαπιστώσεις, συμπεριλαμβανομένων των εκτιμήσεών του περί δυνατότητας εξυγίανσης, όταν η γνωστοποίηση αυτή δεν θίγει την προστασία του δημόσιου συμφέροντος όσον αφορά τη χρηματοοικονομική, νομισματική ή οικονομική πολιτική και όταν εξυπηρετεί υπέρτερο δημόσιο συμφέρον.

(52)

Για λόγους συνέπειας, οι τροποποιήσεις που εισάγονται στον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 806/2014 με τον παρόντα κανονισμό και είναι παρόμοιες με τις τροποποιήσεις που εισάγονται στην οδηγία 2014/59/ΕΕ με την οδηγία (ΕΕ) 2026/806 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (19) θα πρέπει να εφαρμόζονται από την ίδια ημερομηνία με την ημερομηνία μεταφοράς της οδηγίας (ΕΕ) 2026/806 στο εθνικό δίκαιο, η οποία είναι η 11η Μαΐου 2028. Ωστόσο, δεν υπάρχει λόγος να καθυστερήσει η εφαρμογή των τροποποιήσεων του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 806/2014 που εισάγονται με τον παρόντα κανονισμό και αφορούν αποκλειστικά τη λειτουργία του ΕΜΕ. Ως εκ τούτου, οι τροποποιήσεις αυτές εφαρμόζονται από τις 11 Ιουνίου 2026.

(53)

Δεδομένου ότι ο στόχος του παρόντος κανονισμού, δηλαδή η βελτίωση της αποτελεσματικότητας και της αποδοτικότητας του πλαισίου ανάκαμψης και εξυγίανσης οντοτήτων, δεν μπορεί να επιτευχθεί επαρκώς από τα κράτη μέλη λόγω των κινδύνων που ενδέχεται να συνεπάγονται οι αποκλίνουσες εθνικές προσεγγίσεις για την ακεραιότητα της εσωτερικής αγοράς, μπορεί όμως να επιτευχθεί καλύτερα στο επίπεδο της Ένωσης με την τροποποίηση κανόνων που έχουν ήδη θεσπιστεί σε ενωσιακό επίπεδο, η Ένωση δύναται να λάβει μέτρα, σύμφωνα με την αρχή της επικουρικότητας, η οποία διατυπώνεται στο άρθρο 5 της Συνθήκης για την Ευρωπαϊκή Ένωση. Σύμφωνα με την αρχή της αναλογικότητας, όπως διατυπώνεται στο ίδιο άρθρο, ο παρών κανονισμός δεν υπερβαίνει τα αναγκαία όρια για την επίτευξη του στόχου αυτού.

(54)

Συνεπώς, ο κανονισμός (ΕΕ) αριθ. 806/2014 θα πρέπει να τροποποιηθεί αναλόγως,

1)

Το άρθρο 3 παράγραφος 1 τροποποιείται ως εξής:

2)

Στο άρθρο 4 παρεμβάλλεται η ακόλουθη παράγραφος:

3)

Στο άρθρο 5 παρεμβάλλεται η ακόλουθη παράγραφος:

(*1)  Οδηγία (ΕΕ) 2025/1 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 27ης Νοεμβρίου 2024, για τη θέσπιση πλαισίου ανάκαμψης και εξυγίανσης ασφαλιστικών και αντασφαλιστικών επιχειρήσεων και την τροποποίηση των οδηγιών 2002/47/ΕΚ, 2004/25/ΕΚ, 2007/36/ΕΚ, 2014/59/ΕΕ και (ΕΕ) 2017/1132 και των κανονισμών (ΕΕ) αριθ. 1094/2010, (ΕΕ) αριθ. 648/2012, (ΕΕ) αριθ. 806/2014 και (ΕΕ) 2017/1129 (ΕΕ L, 2025/1, 8.1.2025, ELI: http://data.europa.eu/eli/dir/2025/1/oj).»."

4)

Το άρθρο 7 τροποποιείται ως εξής:

5)

Το άρθρο 8 τροποποιείται ως εξής:

6)

Το άρθρο 10 τροποποιείται ως εξής:

7)

Το άρθρο 10α τροποποιείται ως εξής:

8)

Στο άρθρο 12 προστίθεται η ακόλουθη παράγραφος:

9)

Στο άρθρο 12α η παράγραφος 1 αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:

10)

Το άρθρο 12γ τροποποιείται ως εξής:

11)

Το άρθρο 12δ τροποποιείται ως εξής:

12)

Στο άρθρο 12ε παράγραφος 1 η εισαγωγική φράση αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:

«Η απαίτηση που αναφέρεται στο άρθρο 12α παράγραφος 1 για οντότητα εξυγίανσης που είναι οντότητα G-SII συνίσταται στα ακόλουθα:».

13)

Το άρθρο 12ζ τροποποιείται ως εξής:

14)

Το άρθρο 12θ αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:

15)

Το άρθρο 12ια τροποποιείται ως εξής:

16)

Το άρθρο 13 αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:

(*2)  Κανονισμός (ΕΕ) αριθ. 600/2014 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 15ης Μαΐου 2014, για τις αγορές χρηματοπιστωτικών μέσων και για την τροποποίηση του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 648/2012 (ΕΕ L 173 της 12.6.2014, σ. 84, ELI: http://data.europa.eu/eli/reg/2014/600/oj).»."

17)

Παρεμβάλλονται τα ακόλουθα άρθρα στο κεφάλαιο 2:

18)

Στο άρθρο 14 παράγραφος 2 το στοιχείο γ) αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:

19)

Στο άρθρο 16 η παράγραφος 2 αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:

20)

Το άρθρο 18 τροποποιείται ως εξής:

21)

Παρεμβάλλεται το ακόλουθο άρθρο:

22)

Το άρθρο 19 τροποποιείται ως εξής:

23)

Το άρθρο 20 τροποποιείται ως εξής:

24)

Το άρθρο 21 τροποποιείται ως εξής:

25)

Στο άρθρο 22 η παράγραφος 5 αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:

26)

Το άρθρο 27 τροποποιείται ως εξής:

27)

Το άρθρο 30 τροποποιείται ως εξής:

28)

Παρεμβάλλεται το ακόλουθο άρθρο:

(*3)  Οδηγία (ΕΕ) 2015/849 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 20ής Μαΐου 2015, σχετικά με την πρόληψη της χρησιμοποίησης του χρηματοπιστωτικού συστήματος για τη νομιμοποίηση εσόδων από παράνομες δραστηριότητες ή για τη χρηματοδότηση της τρομοκρατίας, την τροποποίηση του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 648/2012 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, και την κατάργηση της οδηγίας 2005/60/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου και της οδηγίας 2006/70/ΕΚ της Επιτροπής (ΕΕ L 141 της 5.6.2015, σ. 73, ELI: http://data.europa.eu/eli/dir/2015/849/oj).»."

29)

Στο άρθρο 31 προστίθεται η ακόλουθη παράγραφος:

30)

Στο άρθρο 32 παράγραφος 1 το πρώτο εδάφιο αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:

«Όταν όμιλος περιλαμβάνει οντότητες εγκατεστημένες σε συμμετέχοντα κράτη μέλη, καθώς και σε μη συμμετέχοντα κράτη μέλη ή τρίτες χώρες, το Συμβούλιο Εξυγίανσης εκπροσωπεί τις εθνικές αρχές εξυγίανσης των συμμετεχόντων κρατών μελών για τους σκοπούς της διαβούλευσης και της συνεργασίας με μη συμμετέχοντα κράτη μέλη ή με τρίτες χώρες σύμφωνα με τα άρθρα 7, 8, 12, 13, 16, 18, 45η, 55 και 88 έως 92 της οδηγίας 2014/59/ΕΕ, με την επιφύλαξη τυχόν απαιτούμενης βάσει του παρόντος κανονισμού έγκρισης του Συμβουλίου ή της Επιτροπής.».

31)

Το άρθρο 34 τροποποιείται ως εξής:

32)

Παρεμβάλλεται το ακόλουθο άρθρο:

33)

Το άρθρο 43 τροποποιείται ως εξής:

34)

Το άρθρο 45 τροποποιείται ως εξής:

35)

Στο άρθρο 50 παράγραφος 1 το στοιχείο ιδ) αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:

36)

Το άρθρο 53 τροποποιείται ως εξής:

37)

Το άρθρο 54 τροποποιείται ως εξής:

38)

Στο άρθρο 55 οι παράγραφοι 1 και 2 αντικαθίστανται από το ακόλουθο κείμενο:

39)

Το άρθρο 56 τροποποιείται ως εξής:

40)

Το άρθρο 61 αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:

41)

Στο άρθρο 62 η παράγραφος 3 αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:

42)

Στο άρθρο 69 η παράγραφος 4 αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:

43)

Το άρθρο 70 τροποποιείται ως εξής:

44)

Στο άρθρο 71 παράγραφος 1 το δεύτερο εδάφιο αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:

«Το συνολικό ποσό των έκτακτων εκ των υστέρων εισφορών κατ’ έτος δεν υπερβαίνει το τριπλάσιο του 12,5 % του επιπέδου-στόχου που ορίζεται στο άρθρο 69.».

45)

Στο άρθρο 74 προστίθεται η ακόλουθη παράγραφος:

«Το Συμβούλιο Εξυγίανσης ενημερώνει την Επιτροπή και την ΕΚΤ μόλις κρίνει ότι ενδέχεται να είναι αναγκαίο να ενεργοποιηθούν οι χρηματοδοτικές ρυθμίσεις που έχουν συναφθεί για το Ταμείο σύμφωνα με το παρόν άρθρο, και παρέχει στην Επιτροπή και στην ΕΚΤ όλες τις πληροφορίες που είναι αναγκαίες για την εκτέλεση των καθηκόντων τους όσον αφορά τις εν λόγω χρηματοδοτικές ρυθμίσεις.».

46)

Το άρθρο 76 τροποποιείται ως εξής:

47)

Το άρθρο 79 αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:

48)

Παρεμβάλλονται τα ακόλουθα άρθρα:

49)

Στο άρθρο 85 παράγραφος 3, το πρώτο εδάφιο αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:

«Κάθε φυσικό ή νομικό πρόσωπο, περιλαμβανομένων των αρχών εξυγίανσης, μπορεί να προσφύγει κατά απόφασης του Συμβουλίου Εξυγίανσης ληφθείσας δυνάμει του άρθρου 10 παράγραφος 10, του άρθρου 11, του άρθρου 12 παράγραφος 1, των άρθρων 38 έως 41, του άρθρου 65 παράγραφος 3, του άρθρου 71 και του άρθρου 90 παράγραφος 3 η οποία απευθύνεται στο εν λόγω πρόσωπο ή αφορά άμεσα και ατομικά το εν λόγω πρόσωπο.».

50)

Το άρθρο 88 τροποποιείται ως εξής:

51)

Παρεμβάλλεται το ακόλουθο άρθρο:

(*4)  Κανονισμός (ΕΕ) 2026/808 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 30ής Μαρτίου 2026, για την τροποποίηση του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 806/2014 όσον αφορά τα μέτρα έγκαιρης παρέμβασης, τις προϋποθέσεις εξυγίανσης και τη χρηματοδότηση για δράση εξυγίανσης (ΕΕ L, 2026/808, 20.4.2026, ELI: http://data.europa.eu/eli/reg/2026/808/oj).»."