ΤΟ ΒΑΣΙΛΕΙΟ ΤΟΥ ΒΕΛΓΙΟΥ,

Η ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ΤΗΣ ΒΟΥΛΓΑΡΙΑΣ,

Η ΤΣΕΧΙΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ,

ΤΟ ΒΑΣΙΛΕΙΟ ΤΗΣ ΔΑΝΙΑΣ,

Η ΟΜΟΣΠΟΝΔΙΑΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ΤΗΣ ΓΕΡΜΑΝΙΑΣ,

Η ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ΤΗΣ ΕΣΘΟΝΙΑΣ,

Η ΙΡΛΑΝΔΙΑ,

Η ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ,

ΤΟ ΒΑΣΙΛΕΙΟ ΤΗΣ ΙΣΠΑΝΙΑΣ,

Η ΓΑΛΛΙΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ,

Η ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ΤΗΣ ΚΡΟΑΤΙΑΣ,

Η ΙΤΑΛΙΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ,

Η ΚΥΠΡΙΑΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ,

Η ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ΤΗΣ ΛΕΤΟΝΙΑΣ,

Η ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ΤΗΣ ΛΙΘΟΥΑΝΙΑΣ,

ΤΟ ΜΕΓΑΛΟ ΔΟΥΚΑΤΟ ΤΟΥ ΛΟΥΞΕΜΒΟΥΡΓΟΥ,

Η ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ΤΗΣ ΜΑΛΤΑΣ,

ΤΟ ΒΑΣΙΛΕΙΟ ΤΩΝ ΚΑΤΩ ΧΩΡΩΝ,

Η ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ΤΗΣ ΑΥΣΤΡΙΑΣ,

Η ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ΤΗΣ ΠΟΛΩΝΙΑΣ,

Η ΠΟΡΤΟΓΑΛΙΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ,

Η ΡΟΥΜΑΝΙΑ,

Η ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ΤΗΣ ΣΛΟΒΕΝΙΑΣ,

Η ΣΛΟΒΑΚΙΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ,

Η ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ΤΗΣ ΦΙΝΛΑΝΔΙΑΣ,

ΤΟ ΒΑΣΙΛΕΙΟ ΤΗΣ ΣΟΥΗΔΙΑΣ και

Η ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΕΝΩΣΗ,

εφεξής από κοινού καλούμενα τα «μέρη»,

ΕΧΟΝΤΑΣ υπόψη τη Συνθήκη για τον Χάρτη Ενέργειας που υπογράφηκε στη Λισαβόνα στις 17 Δεκεμβρίου 1994  (1) και εγκρίθηκε εξ ονόματος των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων με την απόφαση 98/181/ΕΚ, ΕΚΑΧ, Ευρατόμ του Συμβουλίου και της Επιτροπής, στις 23 Σεπτεμβρίου 1997  (2), όπως τροποποιήθηκε τελευταία,

EΧΟΝΤΑΣ υπόψη τους κανόνες του εθιμικού διεθνούς δικαίου, όπως κωδικοποιήθηκαν με τη Σύμβαση της Βιέννης περί του δικαίου των συνθηκών, που συνήφθη στη Βιέννη στις 23 Μαΐου 1969,

ΕΚΤΙΜΩΝΤΑΣ ότι τα μέλη περιφερειακού οργανισμού οικονομικής ολοκλήρωσης κατά την έννοια του άρθρου 1 σημείο 3 της Συνθήκης για τον Χάρτη Ενέργειας διατυπώνουν κοινή αντίληψη για την ερμηνεία και την εφαρμογή συνθήκης στις μεταξύ τους σχέσεις,

ΥΠΕΝΘΥΜΙΖΟΝΤΑΣ ότι η αποχώρηση από τη Συνθήκη για τον Χάρτη Ενέργειας δεν θίγει τη σύνθεση του περιφερειακού οργανισμού οικονομικής ολοκλήρωσης που αναφέρεται στην εν λόγω συνθήκη, ούτε αποκλείει το ενδιαφέρον για τη διατύπωση κοινής αντίληψης σχετικά με την ερμηνεία και την εφαρμογή της εν λόγω συνθήκης για όσο διάστημα μπορεί να θεωρηθεί ότι παράγει έννομα αποτελέσματα έναντι μέρους που αποχώρησε και ιδίως όσον αφορά το άρθρο 47 παράγραφος 3 της Συνθήκης για τον Χάρτη Ενέργειας,

ΕΧΟΝΤΑΣ υπόψη τη Συνθήκη για την Ευρωπαϊκή Ένωση (ΣΕΕ), τη Συνθήκη για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης (ΣΛΕΕ) και τις γενικές αρχές του δικαίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης,

ΛΑΜΒΑΝΟΝΤΑΣ υπόψη ότι οι αναφορές στην Ευρωπαϊκή Ένωση στην παρούσα συμφωνία νοούνται επίσης ως αναφορές στην προκάτοχό της, την Ευρωπαϊκή Οικονομική Κοινότητα, και στη συνέχεια, στην Ευρωπαϊκή Κοινότητα, μέχρι την αντικατάστασή της από την Ευρωπαϊκή Ένωση,

ΥΠΕΝΘΥΜΙΖΟΝΤΑΣ ότι, σύμφωνα με τη νομολογία του Διαρκούς Δικαστηρίου Διεθνούς Δικαιοσύνης (3) και του Διεθνούς Δικαστηρίου (4), το δικαίωμα παροχής αυθεντικής ερμηνείας ενός κανόνα δικαίου ανήκει στα μέρη διεθνούς συμφωνίας σε σχέση με την εν λόγω συμφωνία,

ΥΠΕΝΘΥΜΙΖΟΝΤΑΣ ότι τα κράτη μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης («κράτη μέλη») έχουν αναθέσει στο Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης (ΔΕΕ) το δικαίωμα παροχής αυθεντικής ερμηνείας του δικαίου της Ένωσης, όπως διευκρινίστηκε από το ΔΕΕ στην απόφασή του τής 30ής Μαΐου 2006, στην υπόθεση C-459/03, Επιτροπή κατά Ιρλανδίας (Mox Plant) (5), όπου έκρινε ότι η αποκλειστική αρμοδιότητα για την ερμηνεία και την εφαρμογή του δικαίου της Ένωσης επεκτείνεται στην ερμηνεία και την εφαρμογή διεθνών συμφωνιών στις οποίες η Ευρωπαϊκή Ένωση και τα κράτη μέλη της είναι συμβαλλόμενα μέρη, σε περίπτωση διαφοράς μεταξύ δύο κρατών μελών ή μεταξύ της Ευρωπαϊκής Ένωσης και ενός κράτους μέλους,

ΥΠΕΝΘΥΜΙΖΟΝΤΑΣ ότι, σύμφωνα με το άρθρο 344 ΣΛΕΕ, τα κράτη μέλη αναλαμβάνουν την υποχρέωση να μη ρυθμίζουν διαφορές σχετικές με την ερμηνεία ή την εφαρμογή των Συνθηκών κατά τρόπο διάφορο από εκείνον που προβλέπουν οι Συνθήκες,

ΥΠΕΝΘΥΜΙΖΟΝΤΑΣ ότι, στην απόφαση της 6ης Μαρτίου 2018, στην υπόθεση C-284/16, Achmea  (6), το ΔΕΕ έκρινε ότι τα άρθρα 267 και 344 ΣΛΕΕ πρέπει να ερμηνευτούν υπό την έννοια ότι αποκλείουν διάταξη διεθνούς συμφωνίας που συνήφθη μεταξύ των κρατών μελών, δυνάμει της οποίας επενδυτής ενός από αυτά τα κράτη μέλη μπορεί, σε περίπτωση διαφοράς που αφορά επενδύσεις στο άλλο κράτος μέλος, να κινήσει διαδικασία κατά του κράτους μέλους αυτού ενώπιον διαιτητικού δικαστηρίου του οποίου τη δικαιοδοσία έχει αναλάβει την υποχρέωση να αποδεχθεί αυτό το κράτος μέλος,

ΥΠΕΝΘΥΜΙΖΟΝΤΑΣ την κατ’ επανάληψη διατυπωθείσα θέση της Ευρωπαϊκής Ένωσης ότι η Συνθήκη για τον Χάρτη Ενέργειας δεν αποσκοπούσε να εφαρμοστεί στις ενδοενωσιακές σχέσεις και ότι δεν ήταν ούτε θα μπορούσε να είναι πρόθεση της Ευρωπαϊκής Ένωσης, της Ευρωπαϊκής Κοινότητας Ατομικής Ενέργειας και των κρατών μελών τους, η δημιουργία από τη Συνθήκη για τον Χάρτη Ενέργειας υποχρεώσεων μεταξύ τους, δεδομένου ότι αυτή αποτέλεσε αντικείμενο διαπραγμάτευσης ως μέσο της εξωτερικής ενεργειακής πολιτικής της Ευρωπαϊκής Ένωσης με σκοπό τη θέσπιση πλαισίου για την ενεργειακή συνεργασία με τρίτες χώρες, ενώ, αντιθέτως, η εσωτερική ενεργειακή πολιτική της Ευρωπαϊκής Ένωσης συνίσταται από ένα λεπτομερές σύστημα κανόνων που έχει σχεδιασθεί για τη δημιουργία εσωτερικής αγοράς στον τομέα της ενέργειας, το οποίο ρυθμίζει αποκλειστικά τις σχέσεις μεταξύ των κρατών μελών στον εν λόγω τομέα,

ΥΠΕΝΘΥΜΙΖΟΝΤΑΣ ότι, με την απόφαση της 2ας Σεπτεμβρίου 2021, στην υπόθεση C-741/19, Δημοκρατία της Μολδαβίας κατά Komstroy LLC, (η «απόφαση Komstroy») (7), όπως επιβεβαιώθηκε με την υπ’ αριθ. 1/20 γνωμοδότησή του της 16ης Ιουνίου 2022  (8), το ΔΕΕ έκρινε ότι το άρθρο 26 παράγραφος 2 στοιχείο γ) της Συνθήκης για τον Χάρτη Ενέργειας έχει την έννοια ότι δεν έχει εφαρμογή σε διαφορές μεταξύ κράτους μέλους και επενδυτή άλλου κράτους μέλους σχετικά με επένδυση του εν λόγω επενδυτή στο πρώτο κράτος μέλος,

ΥΠΕΝΘΥΜΙΖΟΝΤΑΣ ότι, ως ερμηνεία από το αρμόδιο δικαστήριο και αντικατοπτρίζοντας γενική αρχή του δημόσιου διεθνούς δικαίου, η ερμηνεία της Συνθήκης για τον Χάρτη Ενέργειας που δόθηκε στην απόφαση Komstroy εφαρμόζεται από την έγκριση της Συνθήκης για τον Χάρτη Ενέργειας από τις Ευρωπαϊκές Κοινότητες και τα κράτη μέλη τους,

ΕΚΤΙΜΩΝΤΑΣ ότι τα άρθρα 267 και 344 ΣΛΕΕ πρέπει να ερμηνεύονται υπό την έννοια ότι αντιτίθενται σε ερμηνεία του άρθρου 26 της Συνθήκης για τον Χάρτη Ενέργειας που θα επέτρεπε την επίλυση διαφορών μεταξύ, αφενός, επενδυτή ενός κράτους μέλους και, αφετέρου, άλλου κράτους μέλους ή της Ευρωπαϊκής Ένωσης ενώπιον διαιτητικού δικαστηρίου («ενδοενωσιακή διαιτητική διαδικασία»),

ΕΚΤΙΜΩΝΤΑΣ, σε κάθε περίπτωση, ότι, όταν μια διαφορά μεταξύ, αφενός, ενός επενδυτή ενός κράτους μέλους και, αφετέρου, άλλου κράτους μέλους ή της Ευρωπαϊκής Ένωσης δεν μπορεί να επιλυθεί με φιλικό διακανονισμό, ένα μέρος της εν λόγω διαφοράς μπορεί, όπως πάντα, να επιλέξει να την υποβάλει προς επίλυση στα αρμόδια δικαστήρια ή διοικητικά δικαστήρια σύμφωνα με το εθνικό δίκαιο, όπως εγγυώνται οι γενικές αρχές του δικαίου και ο σεβασμός των θεμελιωδών δικαιωμάτων, που κατοχυρώνονται, μεταξύ άλλων, στον Χάρτη των θεμελιωδών δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης,

ΣΥΜΜΕΡΙΖΟΜΕΝΟΙ την κοινή αντίληψη που διατυπώνεται στην παρούσα συμφωνία ότι, ως εκ τούτου, μια ρήτρα όπως το άρθρο 26 της Συνθήκης για τον Χάρτη Ενέργειας δεν θα μπορούσε στο παρελθόν, και δεν μπορεί τώρα ούτε στο μέλλον να χρησιμεύσει ως νομική βάση για διαιτητικές διαδικασίες που κινούνται από επενδυτή ενός κράτους μέλους σχετικά με επενδύσεις σε άλλο κράτος μέλος,

ΕΠΑΝΑΛΑΜΒΑΝΟΝΤΑΣ τη δήλωση αριθ. 17 σχετικά με την υπεροχή, που προσαρτάται στην τελική πράξη τους διακυβερνητικής διάσκεψης που υιοθέτησε τη Συνθήκη τους Λισαβόνας, η οποία υπενθυμίζει ότι οι Συνθήκες και το δίκαιο που θεσπίζει η Ένωση βάσει των Συνθηκών υπερισχύουν του δικαίου των κρατών μελών και ότι η αρχή τους υπεροχής συνιστά κανόνα σύγκρουσης τους αμοιβαίες σχέσεις τους,

ΥΠΕΝΘΥΜΙΖΟΝΤΑΣ, κατά συνέπεια, ότι, προκειμένου να επιλυθεί οποιαδήποτε σύγκρουση κανόνων, διεθνής συμφωνία συναφθείσα από τα κράτη μέλη δυνάμει του διεθνούς δικαίου μπορεί να εφαρμόζεται στις ενδοενωσιακές σχέσεις μόνον εφόσον οι διατάξεις της είναι συμβατές με τις Συνθήκες της ΕΕ,

ΕΚΤΙΜΩΝΤΑΣ ότι δεδομένου πως το άρθρο 26 της Συνθήκης για τον Χάρτη Ενέργειας δεν μπορεί να εφαρμοστεί ως νομική βάση για ενδοενωσιακές διαιτητικές διαδικασίες, το άρθρο 47 παράγραφος 3 της Συνθήκης για τον Χάρτη Ενέργειας δεν μπορεί να επεκταθεί, ούτε αποσκοπούσε να επεκταθεί, στις εν λόγω διαδικασίες,

ΕΚΤΙΜΩΝΤΑΣ πως δεδομένου ότι δεν μπορεί να εφαρμοστεί το άρθρο 26 της Συνθήκης για τον Χάρτη Ενέργειας ως νομική βάση για ενδοενωσιακές διαιτητικές διαδικασίες, τα μέρη τα οποία αφορά ενδοενωσιακή διαιτητική διαδικασία που εκκρεμεί, είτε με την ιδιότητα του εναγόμενου μέρους είτε με την ιδιότητα του κράτους μέλους ενός επενδυτή, θα πρέπει να συνεργάζονται μεταξύ τους προκειμένου να διασφαλίσουν ότι η ύπαρξη της παρούσας συμφωνίας τίθεται υπόψη του εν λόγω διαιτητικού δικαστηρίου ώστε να εξαχθεί το κατάλληλο συμπέρασμα σχετικά με την έλλειψη δικαιοδοσίας του εν λόγω δικαστηρίου,

ΕΚΤΙΜΩΝΤΑΣ, επιπλέον, ότι δεν θα πρέπει να καταχωριστούν νέες ενδοενωσιακές διαιτητικές διαδικασίες, και ΣΥΜΦΩΝΩΝΤΑΣ ότι, σε περίπτωση που παρόλα αυτά κοινοποιείται προσφυγή σε διαιτησία, τα μέρη τα οποία αφορά η εν λόγω διαδικασία, είτε με την ιδιότητα του εναγόμενου μέρους είτε με την ιδιότητα του κράτους μέλους τις επενδυτή, θα πρέπει να συνεργάζονται προκειμένου να διασφαλίσουν ότι η ύπαρξη τις παρούσας συμφωνίας θα τεθεί υπόψη του εν λόγω διαιτητικού δικαστηρίου, ώστε να εξαχθεί το κατάλληλο συμπέρασμα σύμφωνα με το οποίο το άρθρο 26 τις Συνθήκης για τον Χάρτη Ενέργειας δεν μπορεί να χρησιμεύσει ως νομική βάση για τις εν λόγω διαδικασίες,

ΕΚΤΙΜΩΝΤΑΣ, ωστόσο, ότι οι διακανονισμοί και οι αποφάσεις σε διαιτητικές υποθέσεις στον τομέα των ενδοενωσιακών επενδύσεων που δεν μπορούν πλέον να ακυρωθούν ούτε να κηρυχθούν ανίσχυρες και με τις οποίες υπήρξε οικειοθελής συμμόρφωση ή οι οποίες εκτελέστηκαν οριστικά δεν θα πρέπει να αμφισβητηθούν,

ΕΚΦΡΑΖΟΝΤΑΣ ΤΗ ΛΥΠΗ ΤΟΥΣ για το γεγονός ότι διαιτητικές αποφάσεις έχουν ήδη εκδοθεί, εξακολουθούν να εκδίδονται και θα μπορούσαν να εκδοθούν από διαιτητικά δικαστήρια, σε ενδοενωσιακές διαιτητικές διαδικασίες που κινήθηκαν βάσει του άρθρου 26 της Συνθήκης για τον Χάρτη Ενέργειας, κατά τρόπο αντίθετο προς το δίκαιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης, μεταξύ άλλων όπως διατυπώνονται στις ερμηνείες του ΔΕΕ,

ΕΚΦΡΑΖΟΝΤΑΣ ΤΗ ΛΥΠΗ ΤΟΥΣ επίσης για το γεγονός ότι οι εν λόγω διαιτητικές αποφάσεις αποτελούν αντικείμενο διαδικασίας εκτέλεσης, μεταξύ άλλων και σε τρίτες χώρες, ότι σε εκκρεμείς ενδοενωσιακές διαιτητικές διαδικασίες που υποτίθεται ότι βασίζονται στο άρθρο 26 της Συνθήκης για τον Χάρτη Ενέργειας, τα διαιτητικά δικαστήρια δεν κρίνουν ότι στερούνται αρμοδιότητας και δικαιοδοσίας, και ότι τα διαιτητικά όργανα διαιτησίας εξακολουθούν να καταχωρίζουν νέες διαιτητικές διαδικασίες και δεν τις απορρίπτουν ως προδήλως απαράδεκτες λόγω έλλειψης συναίνεσης για την υποβολή σε διαιτησία,

ΕΚΤΙΜΩΝΤΑΣ, ως εκ τούτου, ότι είναι αναγκαίο να επαναληφθεί, ρητά και χωρίς αμφισημία, η πάγια θέση των μερών μέσω συμφωνίας που επιβεβαιώνει εκ νέου την κοινή όπως αντίληψη σχετικά με την ερμηνεία και την εφαρμογή όπως Συνθήκης για τον Χάρτη Ενέργειας, όπως ερμηνεύεται από το ΔΕΕ, στον βαθμό που αφορά ενδοενωσιακές διαιτητικές διαδικασίες,

ΕΚΤΙΜΩΝΤΑΣ ότι, σύμφωνα με την απόφαση του Διεθνούς Δικαστηρίου της 5ης Φεβρουαρίου 1970, στην υπόθεση Barcelona Traction, Light and Power Company Limited  (9) και όπως εξηγείται από το ΔΕΕ στην απόφαση Komstroy, ορισμένες διατάξεις της Συνθήκης για τον Χάρτη Ενέργειας προορίζονται να διέπουν τις διμερείς σχέσεις,

ΕΚΤΙΜΩΝΤΑΣ, ως εκ τούτου, ότι η παρούσα συμφωνία αφορά μόνο τις διμερείς σχέσεις μεταξύ των μερών και, κατ’ επέκταση, των επενδυτών από τα εν λόγω κράτη μέλη ως συμβαλλόμενα μέρη της Συνθήκης για τον Χάρτη Ενέργειας και ότι, ως εκ τούτου, η παρούσα συμφωνία αφορά μόνο τα συμβαλλόμενα μέρη της Συνθήκης για τον Χάρτη Ενέργειας που διέπονται από το δίκαιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης ως περιφερειακού οργανισμού οικονομικής ολοκλήρωσης κατά την έννοια του άρθρου 1 σημείο 3 της Συνθήκης για τον Χάρτη Ενέργειας και δεν θίγει την άσκηση από τα άλλα συμβαλλόμενα μέρη της Συνθήκης για τον Χάρτη Ενέργειας των δικαιωμάτων τους που απορρέουν από την εν λόγω συνθήκη ή την εκπλήρωση των υποχρεώσεών τους,

ΥΠΕΝΘΥΜΙΖΟΝΤΑΣ ότι τα μέρη ενημέρωσαν τα συμβαλλόμενα μέρη της Συνθήκης για τον Χάρτη Ενέργειας σχετικά με την πρόθεσή τους να συνάψουν την παρούσα συμφωνία,

ΕΚΤΙΜΩΝΤΑΣ ότι με τη σύναψη της παρούσας συμφωνίας και σύμφωνα με τις νομικές υποχρεώσεις τους βάσει του δικαίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης, αλλά με την επιφύλαξη του δικαιώματός τους να εγείρουν αξιώσεις τις οποίες θεωρούν κατάλληλες σε σχέση με τα έξοδα στα οποία υποβάλλονται με την ιδιότητά τους ως εναγόμενα μέρη σε σχέση με ενδοενωσιακές διαιτητικές διαδικασίες, τα μέρη διασφαλίζουν την πλήρη και αποτελεσματική συμμόρφωση με την απόφαση Komstroy, και υπογραμμίζουν την μη εκτελεστότητα των υφιστάμενων διαιτητικών αποφάσεων, την υποχρέωση των διαιτητικών δικαστηρίων να καταργούν αμέσως κάθε εκκρεμή ενδοενωσιακή διαιτητική διαδικασία, και την υποχρέωση των διαιτητικών οργάνων να μην καταχωρίζουν καμία μελλοντική ενδοενωσιακή διαιτητική διαδικασία, σύμφωνα με τις αντίστοιχες εξουσίες τους δυνάμει του άρθρου 36 παράγραφος 3 της σύμβασης περί διακανονισμού διαφορών εξ επενδύσεων μεταξύ κρατών και υπηκόων ετέρων κρατών (η «σύμβαση ICSID»), η οποία συνήφθη στην Ουάσιγκτον στις 18 Μαρτίου 1965, και του άρθρου 12 των κανόνων διαιτησίας του Εμπορικού Επιμελητηρίου Στοκχόλμης (SCC), και με την υποχρέωση των διαιτητικών δικαστηρίων να δηλώνουν ότι οποιαδήποτε ενδοενωσιακή διαιτητική διαδικασία που επιδιώκεται να καταχωριστεί ενώπιόν τους στερείται νομικής βάσης,

ΚΑΤΑΝΟΩΝΤΑΣ ότι η παρούσα συμφωνία καλύπτει διαιτητικές διαδικασίες μεταξύ επενδυτών και κρατών στις οποίες συμμετέχουν τα μέρη σε ενδοενωσιακές διαφορές βάσει του άρθρου 26 της Συνθήκης για τον Χάρτη Ενέργειας, δυνάμει οποιασδήποτε σύμβασης διαιτησίας ή δέσμης κανόνων, συμπεριλαμβανομένης της σύμβασης ICSID και των κανόνων διαιτησίας ICSID, των κανόνων διαιτησίας του Ινστιτούτου Διαιτησίας του SCC, των κανόνων διαιτησίας της Επιτροπής των Ηνωμένων Εθνών για το Διεθνές Εμπορικό Δίκαιο και της επί τούτω διαιτησίας, και

ΛΑΜΒΑΝΟΝΤΑΣ υπόψη ότι οι διατάξεις της παρούσας συμφωνίας δεν θίγουν το δικαίωμα της Ευρωπαϊκής Επιτροπής ή οποιουδήποτε κράτους μέλους να προσφύγει στο ΔΕΕ βάσει των άρθρων 258, 259 και 260 ΣΛΕΕ,

ΣΥΜΦΩΝΟΥΝ ΤΑ ΑΚΟΛΟΥΘΑ: