(1)

Ο κανονισμός (ΕΕ) 2019/818, σε συνδυασμό με τον κανονισμό (ΕΕ) 2019/817 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (2), θεσπίζει πλαίσιο για τη διασφάλιση της διαλειτουργικότητας μεταξύ των συστημάτων πληροφοριών της ΕΕ στον τομέα των συνόρων, των θεωρήσεων, της αστυνομικής και δικαστικής συνεργασίας, του ασύλου και της μετανάστευσης.

(2)

Το πλαίσιο αυτό διαθέτει αρκετές συνιστώσες διαλειτουργικότητας, συμπεριλαμβανομένου ανιχνευτή πολλαπλών ταυτοτήτων. O ανιχνευτής πολλαπλών ταυτοτήτων δημιουργεί και αποθηκεύει συνδέσμους μεταξύ δεδομένων στα διάφορα συστήματα πληροφοριών της ΕΕ για τον εντοπισμό πολλαπλών ταυτοτήτων, με τον διττό σκοπό να διευκολύνονται οι διαδικασίες εξακρίβωσης των στοιχείων ταυτότητας των καλόπιστων ταξιδιωτών και να καταπολεμάται η απάτη περί την ταυτότητα. Η δημιουργία και η αποθήκευση των εν λόγω συνδέσμων είναι κρίσιμης σημασίας για τη διασφάλιση της ορθής ταυτοποίησης των προσώπων των οποίων τα δεδομένα είναι αποθηκευμένα στα διάφορα συστήματα πληροφοριών της ΕΕ.

(3)

Η διαδικασία εντοπισμού πολλαπλών ταυτοτήτων οδηγεί στη δημιουργία αυτοματοποιημένων λευκών και κίτρινων συνδέσμων. Ένας λευκός σύνδεσμος δείχνει ότι τα δεδομένα ταυτότητας των συνδεδεμένων φακέλων είναι τα ίδια ή παρόμοια, ενώ ένας κίτρινος σύνδεσμος υποδηλώνει ότι τα δεδομένα ταυτότητας των συνδεδεμένων φακέλων δεν μπορούν να θεωρηθούν παρόμοια και ότι θα πρέπει να διενεργηθεί χειροκίνητη επαλήθευση των διαφορετικών ταυτοτήτων.

(4)

Για να καταστεί δυνατή η δημιουργία συνδέσμων από τον ανιχνευτή πολλαπλών ταυτοτήτων, ο κατ’ εξουσιοδότηση κανονισμός (ΕΕ) 2023/332 της Επιτροπής (3) καθορίζει τις διαδικασίες για τον προσδιορισμό των περιπτώσεων στις οποίες τα δεδομένα ταυτότητας ενός προσώπου που είναι αποθηκευμένα σε διάφορα συστήματα θεωρούνται τα ίδια ή παρόμοια για τον σκοπό του εντοπισμού πολλαπλών ταυτοτήτων.

(5)

Ο κανονισμός (ΕΕ) 2019/818 εφαρμόζεται σε σχέση με το «Eurodac» μόνον από την ημερομηνία κατά την οποία αρχίζει η εφαρμογή της αναδιατύπωσης του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 603/2013 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (4). Ως εκ τούτου, μετά την έκδοση του κανονισμού (ΕΕ) 2024/1358 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου σχετικά με τη θέσπιση του «Eurodac» (5), είναι αναγκαίο να προσαρμοστεί ο κατ’ εξουσιοδότηση κανονισμός (ΕΕ) 2023/332 ώστε να παραθέτει τα δεδομένα ταυτότητας του «Eurodac» που θα αντιπαραβάλλονται κατά τη διαδικασία εντοπισμού πολλαπλών ταυτοτήτων, προκειμένου να προσδιοριστεί αν τα δεδομένα ταυτότητας θεωρούνται τα ίδια ή παρόμοια.

(6)

Συνεπώς, ο κατ’ εξουσιοδότηση κανονισμός (ΕΕ) 2023/332 θα πρέπει να τροποποιηθεί αναλόγως.

(7)

Δεδομένου ότι ο κανονισμός (ΕΕ) 2019/818 βασίζεται στο κεκτημένο του Σένγκεν, σύμφωνα με το άρθρο 4 του πρωτοκόλλου αριθ. 22 για τη θέση της Δανίας το οποίο προσαρτάται στη Συνθήκη για την Ευρωπαϊκή Ένωση και στη Συνθήκη για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, η Δανία κοινοποίησε την απόφασή της να εφαρμόζει τον κανονισμό (ΕΕ) 2019/818 στο εθνικό της δίκαιο. Ως εκ τούτου, δεσμεύεται από τον παρόντα κανονισμό.

(8)

Ο παρών κανονισμός δεν αποτελεί ανάπτυξη των διατάξεων του κεκτημένου του Σένγκεν στις οποίες συμμετέχει η Ιρλανδία, σύμφωνα με την απόφαση 2002/192/ΕΚ του Συμβουλίου (6). Ως εκ τούτου, η Ιρλανδία δεν συμμετέχει στη θέσπιση του παρόντος κανονισμού και δεν δεσμεύεται από αυτόν ούτε υπόκειται στην εφαρμογή του.

(9)

Όσον αφορά την Ισλανδία και τη Νορβηγία, ο παρών κανονισμός αποτελεί ανάπτυξη των διατάξεων του κεκτημένου του Σένγκεν, κατά την έννοια της συμφωνίας που έχει συναφθεί από το Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης, τη Δημοκρατία της Ισλανδίας και το Βασίλειο της Νορβηγίας για τη σύνδεση των δύο αυτών κρατών με την υλοποίηση, την εφαρμογή και την ανάπτυξη του κεκτημένου του Σένγκεν (7), οι οποίες διατάξεις εμπίπτουν στον τομέα στον οποίο αναφέρεται το άρθρο 1 σημείο Α της απόφασης 1999/437/ΕΚ του Συμβουλίου (8).

(10)

Όσον αφορά την Ελβετία, ο παρών κανονισμός αποτελεί ανάπτυξη των διατάξεων του κεκτημένου του Σένγκεν, κατά την έννοια της συμφωνίας μεταξύ της Ευρωπαϊκής Ένωσης, της Ευρωπαϊκής Κοινότητας και της Ελβετικής Συνομοσπονδίας σχετικά με τη σύνδεση της Ελβετικής Συνομοσπονδίας προς την υλοποίηση, την εφαρμογή και την ανάπτυξη του κεκτημένου του Σένγκεν (9), οι οποίες διατάξεις εμπίπτουν στον τομέα στον οποίο αναφέρεται το άρθρο 1 σημείο Α της απόφασης 1999/437/ΕΚ σε συνδυασμό με το άρθρο 3 της απόφασης 2008/146/ΕΚ του Συμβουλίου (10).

(11)

Όσον αφορά το Λιχτενστάιν, ο παρών κανονισμός αποτελεί ανάπτυξη των διατάξεων του κεκτημένου του Σένγκεν, κατά την έννοια του πρωτοκόλλου μεταξύ της Ευρωπαϊκής Ένωσης, της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, της Ελβετικής Συνομοσπονδίας και του Πριγκιπάτου του Λιχτενστάιν για την προσχώρηση του Πριγκιπάτου του Λιχτενστάιν στη συμφωνία μεταξύ της Ευρωπαϊκής Ένωσης, της Ευρωπαϊκής Κοινότητας και της Ελβετικής Συνομοσπονδίας σχετικά με τη σύνδεση της Ελβετικής Συνομοσπονδίας προς τη θέση σε ισχύ, την εφαρμογή και την ανάπτυξη του κεκτημένου του Σένγκεν (11), οι οποίες διατάξεις εμπίπτουν στον τομέα στον οποίο αναφέρεται το άρθρο 1 σημείο Α της απόφασης 1999/437/ΕΚ, σε συνδυασμό με το άρθρο 3 της απόφασης 2011/350/ΕΕ του Συμβουλίου (12).

(12)

Όσον αφορά την Κύπρο, ο παρών κανονισμός συνιστά πράξη που βασίζεται στο κεκτημένο του Σένγκεν ή συνδέεται άλλως μ’ αυτό κατά την έννοια του άρθρου 3 παράγραφος 1 της πράξης προσχώρησης του 2003.

(13)

Σύμφωνα με το άρθρο 42 παράγραφος 1 του κανονισμού (ΕΕ) 2018/1725 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (13), ζητήθηκε η γνώμη του Ευρωπαίου Επόπτη Προστασίας Δεδομένων, ο οποίος γνωμοδότησε στις 27 Μαΐου 2025,

«θ)

επώνυμο/-α και όνομα/-τα, ονοματεπώνυμο/-α κατά τη γέννηση και ονοματεπώνυμα που έχουν χρησιμοποιηθεί προηγουμένως και τυχόν ψευδώνυμα· ιθαγένεια/ιθαγένειες· ημερομηνία γέννησης· τόπος γέννησης και φύλο· όπως αναφέρονται στο άρθρο 17 παράγραφος 1 στοιχεία γ) έως στ) και η), στο άρθρο 19 παράγραφος 1 στοιχεία γ) έως στ) και η), στο άρθρο 21 παράγραφος 1 στοιχεία γ) έως στ) και η), στο άρθρο 22 παράγραφος 2 στοιχεία γ) έως στ) και η), στο άρθρο 23 παράγραφος 2 στοιχεία γ) έως στ) και η) και στο άρθρο 26 παράγραφος 2 στοιχεία γ) έως στ) και η) του κανονισμού (ΕΕ) 2024/1358 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (*1).