(1)

Το τρίτο στάδιο της οικονομικής και νομισματικής ένωσης («ΟΝΕ») άρχισε την 1η Ιανουαρίου 1999. Το Συμβούλιο, το οποίο συνήλθε στις 3 Μαΐου 1998 στις Βρυξέλλες σε επίπεδο αρχηγών κρατών ή κυβερνήσεων, αποφάσισε ότι το Βέλγιο, η Γερμανία, η Ισπανία, η Γαλλία, η Ιρλανδία, η Ιταλία, το Λουξεμβούργο, οι Κάτω Χώρες, η Αυστρία, η Πορτογαλία και η Φινλανδία πληρούσαν τις αναγκαίες προϋποθέσεις για την υιοθέτηση του ευρώ από την 1η Ιανουαρίου 1999 (5).

(2)

Με την απόφαση 2000/427/ΕΚ (6), το Συμβούλιο αποφάσισε ότι η Ελλάδα πληρούσε τις αναγκαίες προϋποθέσεις για την υιοθέτηση του ευρώ από την 1η Ιανουαρίου 2001. Με την απόφαση 2006/495/ΕΚ (7), το Συμβούλιο αποφάσισε ότι η Σλοβενία πληρούσε τις αναγκαίες προϋποθέσεις για την υιοθέτηση του ευρώ από την 1η Ιανουαρίου 2007. Με τις αποφάσεις 2007/503/ΕΚ (8) και 2007/504/ΕΚ (9), το Συμβούλιο αποφάσισε ότι η Κύπρος και η Μάλτα πληρούσαν τις αναγκαίες προϋποθέσεις για την υιοθέτηση του ευρώ από την 1η Ιανουαρίου 2008. Με την απόφαση 2008/608/ΕΚ (10), το Συμβούλιο αποφάσισε ότι η Σλοβακία πληρούσε τις αναγκαίες προϋποθέσεις για την υιοθέτηση του ευρώ. Με την απόφαση 2010/416/ΕΕ (11), το Συμβούλιο αποφάσισε ότι η Εσθονία πληρούσε τις αναγκαίες προϋποθέσεις για την υιοθέτηση του ευρώ. Με την απόφαση 2013/387/ΕΕ (12), το Συμβούλιο αποφάσισε ότι η Λετονία πληρούσε τις αναγκαίες προϋποθέσεις για την υιοθέτηση του ευρώ. Με την απόφαση 2014/509/ΕΕ (13), το Συμβούλιο αποφάσισε ότι η Λιθουανία πληρούσε τις αναγκαίες προϋποθέσεις για την υιοθέτηση του ευρώ. Με την απόφαση (ΕΕ) 2022/1211 (14), το Συμβούλιο αποφάσισε ότι η Κροατία πληρούσε τις αναγκαίες προϋποθέσεις για την υιοθέτηση του ευρώ.

(3)

Σύμφωνα με το σημείο 1 του πρωτοκόλλου αριθ. 16 σχετικά με ορισμένες διατάξεις που αφορούν τη Δανία, το οποίο προσαρτάται στη Συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, και με την απόφαση που ελήφθη τον Δεκέμβριο του 1992 στο Εδιμβούργο από τους αρχηγούς κρατών ή κυβερνήσεων, η Δανία γνωστοποίησε στο Συμβούλιο ότι δεν θα συμμετάσχει στο τρίτο στάδιο της ΟΝΕ. Η Δανία δεν ζήτησε να κινηθεί η διαδικασία που προβλέπεται στο άρθρο 140 παράγραφος 2 της Συνθήκης για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης (ΣΛΕΕ).

(4)

Δυνάμει της απόφασης 98/317/ΕΚ, η Σουηδία είναι κράτος μέλος με παρέκκλιση κατά την έννοια του άρθρου 139 παράγραφος 1 της ΣΛΕΕ. Σύμφωνα με το άρθρο 4 της πράξης προσχώρησης του 2003, η Τσεχική Δημοκρατία, η Ουγγαρία και η Πολωνία είναι κράτη μέλη με παρέκκλιση κατά την έννοια του άρθρου 139 παράγραφος 1 ΣΛΕΕ. Σύμφωνα με το άρθρο 5 της πράξης προσχώρησης του 2005, η Βουλγαρία και η Ρουμανία είναι κράτη μέλη με παρέκκλιση κατά την έννοια του άρθρου 139 παράγραφος 1 ΣΛΕΕ.

(5)

Η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα («ΕΚΤ») ιδρύθηκε την 1η Ιουλίου 1998. Το ευρωπαϊκό νομισματικό σύστημα αντικαταστάθηκε με έναν μηχανισμό συναλλαγματικών ισοτιμιών, η δημιουργία του οποίου εγκρίθηκε με ψήφισμα του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου, της 16ης Ιουνίου 1997, για τη θέσπιση ενός μηχανισμού συναλλαγματικών ισοτιμιών στο τρίτο στάδιο της οικονομικής και νομισματικής ένωσης (15). Οι διαδικασίες για τη δημιουργία του μηχανισμού συναλλαγματικών ισοτιμιών στο τρίτο στάδιο της οικονομικής και νομισματικής ένωσης (ΜΣΙ II) καθορίστηκαν στη συμφωνία της 16ης Μαρτίου 2006 μεταξύ της ΕΚΤ και των εθνικών κεντρικών τραπεζών των κρατών μελών εκτός της ζώνης ευρώ για τη θέσπιση των λειτουργικών διαδικασιών του μηχανισμού συναλλαγματικών ισοτιμιών κατά το τρίτο στάδιο της οικονομικής και νομισματικής ένωσης (16).

(6)

Το άρθρο 140 παράγραφος 2 ΣΛΕΕ καθορίζει τις διαδικασίες για την κατάργηση των παρεκκλίσεων των σχετικών κρατών μελών. Τουλάχιστον ανά διετία, ή μετά από αίτημα κράτους μέλους για το οποίο ισχύει παρέκκλιση, η Επιτροπή και η ΕΚΤ υποβάλλουν έκθεση στο Συμβούλιο ακολουθώντας τη διαδικασία που προβλέπεται στο άρθρο 140 παράγραφος 1 ΣΛΕΕ.

(7)

Η εθνική νομοθεσία των κρατών μελών, συμπεριλαμβανομένων των καταστατικών των εθνικών κεντρικών τραπεζών, πρέπει να προσαρμόζεται, ανάλογα με τις ανάγκες, προκειμένου να εξασφαλιστεί η συμβατότητά με τα άρθρα 130 και 131 ΣΛΕΕ και με το καταστατικό του Ευρωπαϊκού Συστήματος Κεντρικών Τραπεζών και της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας («καταστατικό του ΕΣΚΤ και της ΕΚΤ»). Οι εκθέσεις της Επιτροπής και της ΕΚΤ παρέχουν λεπτομερή αξιολόγηση της συμβατότητας της νομοθεσίας της Βουλγαρίας με τα άρθρα 130 και 131 ΣΛΕΕ και με το καταστατικό του ΕΣΚΤ και της ΕΚΤ.

(8)

Σύμφωνα με το άρθρο 1 του πρωτοκόλλου αριθ. 13 σχετικά με τα κριτήρια σύγκλισης, το οποίο προσαρτάται στη ΣΛΕΕ, το κριτήριο της σταθερότητας των τιμών, που αναφέρεται στο άρθρο 140 παράγραφος 1 πρώτη περίπτωση ΣΛΕΕ, σημαίνει ότι ένα κράτος μέλος έχει σταθερές επιδόσεις στο θέμα των τιμών και μέσο ποσοστό πληθωρισμού, καταγεγραμμένο επί ένα έτος πριν από τον έλεγχο, που δεν υπερβαίνει εκείνο των τριών, το πολύ, κρατών μελών με τις καλύτερες επιδόσεις από άποψη σταθερότητας τιμών, περισσότερο από 1½ ποσοστιαία μονάδα. Για τους σκοπούς του κριτηρίου της σταθερότητας των τιμών, ο πληθωρισμός υπολογίζεται με τον Εναρμονισμένο Δείκτη Τιμών Καταναλωτή (ΕνΔΤΚ), ο οποίος ορίζεται στον κανονισμό (ΕΕ) 2016/792 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (17). Για την αξιολόγηση του κριτηρίου της σταθερότητας των τιμών, ο πληθωρισμός ενός κράτους μέλους μετράται ως ποσοστό της μεταβολής του αριθμητικού μέσου όρου των 12 μηνιαίων δεικτών ως προς τον αριθμητικό μέσο όρο των 12 μηνιαίων δεικτών της προηγούμενης περιόδου. Στις εκθέσεις της Επιτροπής και της ΕΚΤ χρησιμοποιήθηκε η τιμή αναφοράς η οποία υπολογίστηκε ως ο απλός αριθμητικός μέσος όρος των ποσοστών πληθωρισμού των τριών κρατών μελών με τις καλύτερες επιδόσεις από άποψη σταθερότητας των τιμών συν 1,5 ποσοστιαίες μονάδες. Κατά την ετήσια περίοδο που έληξε τον Απρίλιο του 2025, η τιμή αναφοράς του πληθωρισμού υπολογίστηκε σε 2,8 %, και τα τρία κράτη μέλη με τις καλύτερες επιδόσεις από άποψη σταθερότητας των τιμών ήταν η Ιρλανδία, η Φινλανδία και η Ιταλία, με ποσοστά πληθωρισμού, αντιστοίχως, 1,2 %, 1,3 %, και 1,4 %.

(9)

Σύμφωνα με το άρθρο 2 του πρωτοκόλλου αριθ. 13, το κριτήριο της δημοσιονομικής κατάστασης, που αναφέρεται στο άρθρο 140 παράγραφος 1 δεύτερη περίπτωση ΣΛΕΕ, απαιτεί τη στιγμή της εξέτασης να μην έχει ληφθεί απόφαση του Συμβουλίου για το κράτος μέλος, όπως αναφέρεται στο άρθρο 126 παράγραφος 6 ΣΛΕΕ, όσον αφορά την ύπαρξη υπερβολικού ελλείμματος.

(10)

Σύμφωνα με το άρθρο 3 του πρωτοκόλλου αριθ. 13, το κριτήριο της συμμετοχής στον μηχανισμό συναλλαγματικών ισοτιμιών του ευρωπαϊκού νομισματικού συστήματος, που αναφέρεται στο άρθρο 140 παράγραφος 1 τρίτη περίπτωση ΣΛΕΕ, απαιτεί από ένα κράτος μέλος να έχει τηρήσει τα κανονικά περιθώρια διακύμανσης που προβλέπει ο μηχανισμός συναλλαγματικών ισοτιμιών του ευρωπαϊκού νομισματικού συστήματος χωρίς σοβαρή ένταση κατά τα δύο, τουλάχιστον, τελευταία έτη πριν από την εξέταση. Ειδικότερα, το κράτος μέλος δεν πρέπει να έχει υποτιμήσει την κεντρική διμερή ισοτιμία του νομίσματός του έναντι του ευρώ, με δική του πρωτοβουλία, μέσα στο ίδιο χρονικό διάστημα. Από την 1η Ιανουαρίου 1999, ο ΜΣΙ II παρέχει το πλαίσιο για την αξιολόγηση της εκπλήρωσης του κριτηρίου της συναλλαγματικής ισοτιμίας. Κατά την εξέταση της εκπλήρωσης του εν λόγω κριτηρίου στις εκθέσεις τους, η Επιτροπή και η ΕΚΤ εξέτασαν τη διετή περίοδο που έληξε στις 19 Μαΐου 2025.

(11)

Σύμφωνα με το άρθρο 4 του πρωτοκόλλου αριθ. 13, το κριτήριο της σύγκλισης των επιτοκίων, που αναφέρεται στο άρθρο 140 παράγραφος 1 τέταρτη περίπτωση ΣΛΕΕ, σημαίνει ότι το υπό παρατήρηση κράτος μέλος, επί διάστημα ενός έτους πριν από την εξέταση, έχει μέσο ονομαστικό μακροπρόθεσμο επιτόκιο το οποίο δεν υπερβαίνει εκείνο των τριών, το πολύ, κρατών μελών με τις καλύτερες επιδόσεις από άποψη σταθερότητας των τιμών, περισσότερο από 2 ποσοστιαίες μονάδες. Το κριτήριο που χρησιμοποιήθηκε για την αξιολόγηση της σύγκλισης των επιτοκίων ήταν τα συγκρίσιμα επιτόκια δεκαετών κρατικών ομολόγων αναφοράς. Προκειμένου να εξεταστεί αν πληρούται το κριτήριο των επιτοκίων, στις εκθέσεις της Επιτροπής και της ΕΚΤ ελήφθη υπόψη τιμή αναφοράς που υπολογίστηκε με βάση τον απλό αριθμητικό μέσο όρο των ονομαστικών μακροπρόθεσμων επιτοκίων των τριών κρατών μελών με τις καλύτερες επιδόσεις από άποψη σταθερότητας των τιμών συν 2 ποσοστιαίες μονάδες. Η τιμή αναφοράς βασίζεται στα μακροπρόθεσμα επιτόκια στην Ιρλανδία (2,8 %), τη Φινλανδία (2,9 %) και την Ιταλία (3,7 %) και, κατά τη 12μηνη περίοδο που έληξε τον Απρίλιο του 2025, ήταν 5,1 %.

(12)

Σύμφωνα με το άρθρο 5 του πρωτοκόλλου αριθ. 13, τα στοιχεία που χρησιμοποιήθηκαν στην αξιολόγηση της εκπλήρωσης των κριτηρίων σύγκλισης παρασχέθηκαν από την Επιτροπή. Τα δημοσιονομικά δεδομένα παρασχέθηκαν από την Επιτροπή μετά την υποβολή εκθέσεων από τα κράτη μέλη μέχρι την 1η Απριλίου 2025, σύμφωνα με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 479/2009 του Συμβουλίου (18).

(13)

Με βάση τις εκθέσεις που υπέβαλαν η Επιτροπή και η ΕΚΤ σχετικά με την πρόοδο που έχει σημειώσει η Βουλγαρία όσον αφορά την εκπλήρωση των υποχρεώσεών της για την επίτευξη της οικονομικής και νομισματικής ένωσης, συνάγεται το συμπέρασμα ότι στη Βουλγαρία η εθνική νομοθεσία, συμπεριλαμβανομένου του καταστατικού της εθνικής της κεντρικής τράπεζας, είναι συμβατή με τα άρθρα 130 και 131 ΣΛΕΕ και με το καταστατικό του ΕΣΚΤ και της ΕΚΤ.

(14)

Βάσει των εκθέσεων τις οποίες υπέβαλαν η Επιτροπή και η ΕΚΤ σχετικά με την πρόοδο που σημείωσε η Βουλγαρία όσον αφορά την εκπλήρωση των υποχρεώσεών της για την επίτευξη της οικονομικής και νομισματικής ένωσης, διατυπώνονται τα ακόλουθα συμπεράσματα σχετικά με την εκπλήρωση από τη Βουλγαρία των κριτηρίων σύγκλισης που αναφέρονται στις τέσσερις περιπτώσεις του άρθρου 140 παράγραφος 1 ΣΛΕΕ: το μέσο ποσοστό πληθωρισμού στη Βουλγαρία κατά τη 12μηνη περίοδο που έληξε τον Απρίλιο του 2025 ανήλθε σε 2,7 %, ποσοστό χαμηλότερο από την τιμή αναφοράς, ενώ στην επανεξέταση ενός ευρέος φάσματος δεικτών δεν εντοπίζονται λόγοι ανησυχίας για τη βιωσιμότητα της σταθερότητας των τιμών· η Βουλγαρία δεν αποτελεί αντικείμενο απόφασης του Συμβουλίου σχετικά με την ύπαρξη υπερβολικού ελλείμματος· η Βουλγαρία είναι μέλος του ΜΣΙ II από τις 10 Ιουλίου 2020 και κατά τη διάρκεια των δύο ετών που προηγήθηκαν της αξιολόγησης, η συναλλαγματική ισοτιμία του λεβ (BGN) δεν υπέστη σοβαρές εντάσεις και η Βουλγαρία δεν έχει υποτιμήσει με δική της πρωτοβουλία τη διμερή κεντρική ισοτιμία του BGN έναντι του ευρώ. Τέλος, κατά τη 12μηνη περίοδο που έληξε τον Απρίλιο του 2025, το μακροπρόθεσμο επιτόκιο στη Βουλγαρία ήταν, κατά μέσο όρο, 3,9 %, που είναι πολύ χαμηλότερο από την τιμή αναφοράς.

(15)

Με βάση την αξιολόγηση όσον αφορά τη συμβατότητα της νομοθεσίας και την εκπλήρωση των κριτηρίων σύγκλισης, καθώς και την αξιολόγηση των πρόσθετων παραγόντων, η Βουλγαρία πληροί τις αναγκαίες προϋποθέσεις για την υιοθέτηση του ευρώ,