(1)

Με την εκτελεστική απόφαση (ΕΕ) 2018/1491 του Συμβουλίου (2) επετράπη στην Ισπανία να εφαρμόσει μειωμένο συντελεστή ειδικού φόρου κατανάλωσης μέχρι τις 31 Δεκεμβρίου 2024 για την ηλεκτρική ενέργεια που παρέχεται απευθείας σε ελλιμενισμένα πλοία εκτός από τα ιδιωτικά σκάφη αναψυχής («ηλεκτροδότηση από την ξηρά»), σύμφωνα με το άρθρο 19 της οδηγίας 2003/96/ΕΚ.

(2)

Με επιστολή της στις 27ης Φεβρουαρίου 2024, η Ισπανία ζήτησε την άδεια να εξακολουθήσει να εφαρμόζει μειωμένο φορολογικό συντελεστή ηλεκτρικής ενέργειας για την ηλεκτροδότηση από την ξηρά δυνάμει του άρθρου 19 της οδηγίας 2003/96/ΕΚ. Οι ισπανικές αρχές διαβίβασαν συμπληρωματικές πληροφορίες σχετικά με το αίτημα με επιστολές της 11ης, της 14ης και της 15ης Οκτωβρίου 2024.

(3)

Με τον μειωμένο φορολογικό συντελεστή που προτίθεται να εφαρμόσει, η Ισπανία έχει σκοπό να συνεχίσει να προάγει την ηλεκτροδότηση από την ξηρά. Η χρήση αυτής της ηλεκτροδότησης θεωρείται ότι αποτελεί λιγότερο επιβλαβή για το περιβάλλον τρόπο κάλυψης των αναγκών των ελλιμενισμένων πλοίων σε ηλεκτρική ενέργεια, σε σύγκριση με τη χρήση καυσίμων πλοίων από τα εν λόγω πλοία.

(4)

Στον βαθμό που με τη χρήση ηλεκτροδότησης από την ξηρά αποφεύγεται η εκπομπή ατμοσφαιρικών ρύπων που προέρχονται από την καύση καυσίμων πλοίων, αυτό συμβάλλει στη βελτίωση του ατμοσφαιρικού αέρα σε τοπικό επίπεδο και στη μείωση του θορύβου στις πόλεις-λιμένες. Συνεπώς, αναμένεται ότι το μέτρο θα συμβάλει στην υλοποίηση των στόχων πολιτικής της Ένωσης για το περιβάλλον, την υγεία και το κλίμα.

(5)

Η χορήγηση άδειας στην Ισπανία να εφαρμόσει μειωμένο φορολογικό συντελεστή για την ηλεκτροδότηση από την ξηρά δεν υπερβαίνει τα αναγκαία όρια για την αύξηση της χρήσης της ηλεκτροδότησης από την ξηρά, δεδομένου ότι στις περισσότερες περιπτώσεις η ηλεκτροπαραγωγή επί του πλοίου θα παραμείνει η πλέον ανταγωνιστική εναλλακτική λύση. Για τον ίδιο λόγο, και επειδή σήμερα είναι σχετικά χαμηλός ο βαθμός διείσδυσης της τεχνολογίας στην αγορά, είναι μάλλον απίθανο το μέτρο να προκαλέσει σημαντικές στρεβλώσεις του ανταγωνισμού κατά τη διάρκεια εφαρμογής του και, συνεπώς, δεν θα επηρεάσει αρνητικά την εύρυθμη λειτουργία της εσωτερικής αγοράς.

(6)

Σύμφωνα με το άρθρο 19 παράγραφος 2 της οδηγίας 2003/96/ΕΚ, κάθε άδεια που χορηγείται δυνάμει της εν λόγω διάταξης πρέπει να υπόκειται σε χρονικό περιορισμό. Προκειμένου να εξασφαλιστεί ότι το χρονικό διάστημα για το οποίο χορηγείται η άδεια είναι αρκετά μεγάλο, ώστε να μην αποθαρρύνονται οι σχετικοί οικονομικοί φορείς να πραγματοποιήσουν τις αναγκαίες επενδύσεις, ενδείκνυται να χορηγηθεί η άδεια για περίοδο τεσσάρων ετών. Ωστόσο, η άδεια θα πρέπει να παύσει να ισχύει από την ημερομηνία εφαρμογής τυχόν γενικών διατάξεων περί φορολογικών πλεονεκτημάτων για την ηλεκτροδότηση από την ξηρά που θα θεσπίσει το Συμβούλιο δυνάμει του άρθρου 113 ή οποιασδήποτε άλλης σχετικής διάταξης της Συνθήκης για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, σε περίπτωση που οι εν λόγω διατάξεις τεθούν σε εφαρμογή κατά την περίοδο ισχύος της άδειας.

(7)

Για να υπάρξει ασφάλεια δικαίου για τους φορείς εκμετάλλευσης λιμένων και πλοίων και να αποφεύγονται τυχόν διαταραχές και ενδεχόμενη αύξηση του διοικητικού φόρτου των εταιρειών διανομής και αναδιανομής ηλεκτρικής ενέργειας, θα πρέπει να διασφαλιστεί ότι η Ισπανία μπορεί να εξακολουθήσει να εφαρμόζει μειωμένο φορολογικό συντελεστή της ηλεκτροδότησης από την ξηρά. Συνεπώς, η αιτούμενη άδεια θα πρέπει να χορηγηθεί με ισχύ από την 1η Ιανουαρίου 2025, ώστε να μην υπάρξει κανένα κενό σε σχέση με τις προηγούμενες ρυθμίσεις βάσει της εκτελεστικής απόφασης (ΕΕ) 2018/1491.

(8)

Η παρούσα απόφαση δεν θίγει την εφαρμογή των ενωσιακών κανόνων για τις κρατικές ενισχύσεις,