(1)

Τον Ιούλιο του 2014 περιήλθε σε γνώση της Επιτροπής ότι η Ουγγαρία θέσπισε τον νόμο XXII του 2014 για τον φόρο διαφήμισης (1) (στο εξής: νόμος για τον φόρο διαφήμισης) βάσει του οποίου φορολογούταν ο κύκλος εργασιών από διαφημιστικές δραστηριότητες (στο εξής: φόρος διαφήμισης). Με επιστολές της 13ης Αυγούστου και της 1ης Δεκεμβρίου 2014, η Επιτροπή απέστειλε αιτήματα παροχής πληροφοριών στις ουγγρικές αρχές, οι οποίες απάντησαν με επιστολές της 2ας Οκτωβρίου και της 16ης Δεκεμβρίου 2014.

(2)

Με επιστολή της 2ας Φεβρουαρίου 2015, η Επιτροπή ενημέρωσε τις ουγγρικές αρχές ότι εξέταζε το ενδεχόμενο έκδοσης διαταγής αναστολής σύμφωνα με το άρθρο 11 παράγραφος 1 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 659/1999 του Συμβουλίου (2). Με επιστολή της 17ης Φεβρουαρίου 2015, οι ουγγρικές αρχές υπέβαλαν τις παρατηρήσεις τους σχετικά με την εν λόγω επιστολή.

(3)

Με απόφαση της 12ης Μαρτίου 2015, η Επιτροπή κίνησε τη διαδικασία του άρθρου 108 παράγραφος 2 της ΣΛΕΕ (στο εξής: απόφαση για την κίνηση της διαδικασίας) και εξέδωσε διαταγή αναστολής σύμφωνα με το άρθρο 11 παράγραφος 1 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 659/1999 όσον αφορά το επίμαχο μέτρο.

(4)

Η απόφαση για την κίνηση της διαδικασίας και η διαταγή αναστολής δημοσιεύτηκαν στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης (3). Η Επιτροπή κάλεσε τα ενδιαφερόμενα μέρη να υποβάλουν τις παρατηρήσεις τους για το συγκεκριμένο μέτρο.

(5)

Η Επιτροπή έλαβε παρατηρήσεις από τρία ενδιαφερόμενα μέρη, τις οποίες διαβίβασε στις ουγγρικές αρχές, δίνοντάς τους την ευκαιρία να απαντήσουν.

(6)

Στις 21 Απριλίου 2015 οι ουγγρικές αρχές απέστειλαν σχέδιο πρότασης στην Επιτροπή για τροποποίηση του νόμου για τον φόρο διαφήμισης. Στις 8 Μαΐου 2015 η Επιτροπή ζήτησε πληροφορίες από την Ουγγαρία όσον αφορά την εν λόγω σχεδιαζόμενη τροποποίηση.

(7)

Στις 4 Ιουνίου 2015 η Ουγγαρία τροποποίησε τον νόμο για τον φόρο διαφήμισης. Στις 5 Ιουλίου 2015 άρχισε να ισχύει η εν λόγω τροποποίηση.

(8)

Με επιστολή της 6ης Ιουλίου 2015, η Ουγγαρία υπέβαλε παρατηρήσεις σχετικά με την απόφαση για την κίνηση της διαδικασίας και τις παρατηρήσεις των ενδιαφερόμενων μερών, καθώς και διευκρινίσεις σχετικά με την τροποποίηση του νόμου για τον φόρο διαφήμισης.

(9)

Στις 4 Νοεμβρίου 2016, με την απόφασή της σχετικά με το μέτρο το οποίο έθεσε σε εφαρμογή η Ουγγαρία για τη φορολογία του κύκλου εργασιών από διαφημιστικές δραστηριότητες (4) (στο εξής: τελική απόφαση), η Επιτροπή περάτωσε την επίσημη διαδικασία έρευνας καταλήγοντας στο συμπέρασμα ότι το μέτρο συνιστούσε παράνομη και ασυμβίβαστη κρατική ενίσχυση και διέταξε την ανάκτηση της ενίσχυσης.

(10)

Στις 16 Δεκεμβρίου 2016 οι ουγγρικές αρχές ενημέρωσαν τις υπηρεσίες της Επιτροπής ότι, σύμφωνα με την αιτιολογική σκέψη 96 της τελικής απόφασης, σκόπευαν να θεσπίσουν νόμο για την κατάργηση του φόρου διαφήμισης και την αντικατάστασή του με νέο φόρο για το μέλλον.

(11)

Με δικόγραφο που κατέθεσε στη Γραμματεία του Γενικού Δικαστηρίου στις 16 Ιανουαρίου 2017, η Ουγγαρία άσκησε προσφυγή περί ακυρώσεως της τελικής απόφασης (υπόθεση T-20/17).

(12)

Στις 16 Δεκεμβρίου 2016, στις 26 Ιανουαρίου και στις 17 Φεβρουαρίου 2017 οι υπηρεσίες της Επιτροπής και η Ουγγαρία αντάλλαξαν αλληλογραφία, η οποία οδήγησε σε κλήση συνδιάσκεψης που πραγματοποιήθηκε στις 27 Φεβρουαρίου 2017 για να συζητηθεί η κατάργηση του φόρου διαφήμισης.

(13)

Στις 15 Μαΐου 2017 η Ουγγαρία κατάργησε αναδρομικά τον φόρο διαφήμισης για την περίοδο έως τις 30 Ιουνίου 2017 και τον αντικατέστησε με νέο φόρο διαφήμισης (βλέπε αιτιολογική σκέψη 23 κατωτέρω). Η εν λόγω τροποποίηση του νόμου για τον φόρο διαφήμισης άρχισε να ισχύει την 1η Ιουλίου 2017 (5).

(14)

Με απόφαση της 27ης Ιουνίου 2019 στην υπόθεση T-20/17, Ουγγαρία κατά Επιτροπής (6), το Γενικό Δικαστήριο ακύρωσε την τελική απόφαση, αφού κατέληξε στο συμπέρασμα ότι η Επιτροπή δεν είχε αποδείξει την ύπαρξη κρατικής ενίσχυσης κατά την έννοια του άρθρου 107 παράγραφος 1 της ΣΛΕΕ.

(15)

Στις 23 Ιουλίου 2019 η Ουγγαρία τροποποίησε περαιτέρω τον νόμο για τον φόρο διαφήμισης αναστέλλοντας την εφαρμογή του φόρου έως τον Δεκέμβριο του 2022 (7).

(16)

Η Επιτροπή άσκησε στις 6 Αυγούστου 2019 αίτηση αναιρέσεως κατά της απόφασης του Γενικού Δικαστηρίου. Με απόφαση της 16ης Μαρτίου 2021 στην υπόθεση C-596/19 P (8), το Δικαστήριο απέρριψε την αίτηση αναιρέσεως της Επιτροπής και επικύρωσε την απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου.

(17)

Μετά την ακύρωση της τελικής απόφασης από το Γενικό Δικαστήριο, όπως επιβεβαιώθηκε από το Δικαστήριο, η επίσημη διαδικασία έρευνας παραμένει ανοικτή και πρέπει να περατωθεί με απόφαση.

(18)

Το μέτρο που αξιολογήθηκε στην απόφαση κίνησης της διαδικασίας είναι ο φόρος διαφήμισης που θεσπίστηκε στην Ουγγαρία με τον νόμο για τον φόρο διαφήμισης, ο οποίος άρχισε να ισχύει στις 18 Ιουλίου 2014, με περαιτέρω τροποποιήσεις στις 4 Ιουλίου και στις 18 Νοεμβρίου 2014 (στο εξής: νόμος).

(19)

Ο φόρος είχε μια έντονα προοδευτική δομή, καθώς οι συντελεστές κυμαίνονταν από 0 % για εταιρείες με χαμηλό κύκλο εργασιών από διαφημιστικές δραστηριότητες έως 50 % για εταιρείες με υψηλό κύκλο εργασιών από διαφημιστικές δραστηριότητες, ως εξής (στο εξής: έκδοση του 2014):

(20)

Μετά την έκδοση της απόφασης για την κίνηση της διαδικασίας, η Ουγγαρία τροποποίησε τον νόμο για τον φόρο διαφήμισης με τον νόμο LXII του 2015 της 4ης Ιουνίου 2015, αντικαθιστώντας την προοδευτική κλίμακα των έξι φορολογικών συντελεστών με ένα σύστημα διπλού συντελεστή ως εξής (στο εξής: έκδοση του 2015):

(21)

Τον Νοέμβριο του 2016 η Επιτροπή περάτωσε την επίσημη διαδικασία έρευνας εκδίδοντας την αρνητική τελική απόφαση.

(22)

Η τελική απόφαση αξιολογούσε τις εκδόσεις του 2014 και του 2015 του φόρου διαφήμισης. Η Επιτροπή έκρινε ότι η έκδοση του 2015 στηριζόταν στην ίδια αρχή της προοδευτικότητας και είχε το ίδιο αποτέλεσμα με την έκδοση του φόρου του 2014, δηλαδή ευνοούσε τις μικρότερες επιχειρήσεις έναντι των μεγαλύτερων.

(23)

Μετά την έκδοση της τελικής απόφασης το 2017, η Ουγγαρία τροποποίησε τον φόρο διαφήμισης με περαιτέρω τροποποίηση του νόμου για τον φόρο διαφήμισης (11). Ο τροποποιητικός νόμος:

(24)

Όσον αφορά τον φόρο που ίσχυε και που είχε ήδη καταβληθεί από την έναρξη ισχύος του νόμου για τον φόρο διαφήμισης, ο νόμος XLVII του 2017 προέβλεπε ότι, για τα φορολογικά έτη έως τις 30 Ιουνίου 2017:

(25)

Οι διατάξεις του ουγγρικού φορολογικού κώδικα που ίσχυαν κατά την έναρξη ισχύος του νόμου XLVII του 2017 (14) ορίζουν ότι «αχρεωστήτως καταβληθέν ποσό» προκύπτει στην περίπτωση κατά την οποία ο φορολογούμενος «έχει στη διάθεσή του ποσό στον φορολογικό λογαριασμό το οποίο υπερβαίνει την υποχρέωσή του όσον αφορά την καταβολή του φόρου».

(26)

Ως εκ τούτου, στην περίπτωση που ο φόρος διαφήμισης είχε καταβληθεί από τον φορολογούμενο, οι διατάξεις που αναφέρονται στις αιτιολογικές σκέψεις 24 και 25 είχαν ως αποτέλεσμα τη δημιουργία πίστωσης φόρου στον λογαριασμό του φορολογουμένου.

(27)

Ο φορολογικός κώδικας καθορίζει διάφορες δυνατότητες για τους φορολογουμένους όσον αφορά τη χρήση της πίστωσης φόρου που προκύπτει από την καταβολή αχρεωστήτως καταβληθέντος ποσού.

(28)

Πρώτον, ο φορολογούμενος μπορεί να ζητήσει να χρησιμοποιηθεί το αχρεωστήτως καταβληθέν ποσό για την κάλυψη φορολογικών υποχρεώσεων διαφορετικής φορολογικής κατηγορίας (15). Δεύτερον, ο φορολογούμενος μπορεί να ζητήσει την επιστροφή του αχρεωστήτως καταβληθέντος ποσού, υπό την προϋπόθεση ότι δεν έχει φορολογική οφειλή και έχει εκπληρώσει τις υποχρεώσεις του όσον αφορά τη φορολογική δήλωση (16). Τρίτον, το αχρεωστήτως καταβληθέν ποσό μπορεί να παραμείνει στη φορολογική αρχή για την κάλυψη μελλοντικών φορολογικών υποχρεώσεων της ίδιας φορολογικής κατηγορίας (17).

(29)

Ως εκ τούτου, με την έκδοση του νόμου XLVII του 2017 διασφαλίστηκε η ακύρωση του συνόλου της φορολογικής οφειλής από τον φόρο διαφήμισης για την περίοδο από το 2014 έως τις 30 Ιουνίου 2017 και ότι ο φόρος διαφήμισης που καταβλήθηκε κατά την εν λόγω περίοδο επιστράφηκε στους φορολογούμενους ή χρησιμοποιήθηκε για την κάλυψη άλλων φορολογικών υποχρεώσεων των εν λόγω φορολογουμένων.

(30)

Τέλος, η Επιτροπή επισημαίνει ότι, στην απόφασή του στην υπόθεση C-596/19 P, το Δικαστήριο αναγνώρισε (18) ότι ο νόμος XLVII του 2017 είχε καταργήσει αναδρομικά το επίμαχο φορολογικό μέτρο (19).

(31)

Με βάση τα ανωτέρω, η Επιτροπή καταλήγει στο συμπέρασμα ότι, λόγω της αναδρομικής κατάργησης από την Ουγγαρία του φόρου διαφήμισης που αποτελεί αντικείμενο της επίσημης διαδικασίας έρευνας και, ως εκ τούτου, της διαγραφής της σχετικής φορολογικής οφειλής και της επιστροφής του καταβληθέντος φόρου, η επίσημη διαδικασία έρευνας έχει καταστεί άνευ αντικειμένου.